Χότσκις 1922/26

Παρουσίαση

Το οπλοπολυβόλο (Fusil Mitrailleur) FM modèle 1922 είναι ένα κλασσικό σχέδιο αυτόματου όπλου επιστροφής αερίων, με σταθερό κοντάκιο, πιστολοειδή λαβή και ξύλινο χειροφυλακτήρα. Στο χώρο μπροστά από το τμήμα σκανδάλης στεγάζεται ένας μηχανισμός μείωσης του ρυθμού πυρός, ενώ μια κλασσική «πεταλούδα» φραγής ελέγχει την οπισθοδρόμηση των αερίων κατά τη λειτουργία. Διαθέτει ένα πτυσσόμενο, μη τηλεσκοπικό δίποδα. Ο μοχλός κλείστρου βρίσκεται στα δεξιά, όπως και η θυρίδα εξόλκισης. Η αναχορηγία γίνεται από έναν αποσπώμενο γεμιστήρα που εισάγεται από το άνω μέρος ή, στην Ελληνική εκδοχή, από την, τυπική για την εταιρία Hotchkiss, άκαμπτη μεταλλική ταινία, που εισάγεται από την δεξιά πλευρά του όπλου. Για την εκδοχή αυτή είχε ακόμη αναπτυχθεί και μια μεγαλύτερη, αρθρωτή ταινία από μεταλλικά τμήματα τριών φυσιγγίων, συμβατή με το σύστημα τροφοδοσίας, αλλά που αύξανε την (χαμηλή) πρακτική ταχυβολία του όπλου, αφού δεν απαιτούνταν τόσο συχνή παύση πυρός για αλλαγή ταινίας. Το διαμέτρημά του ποικίλλει, ανάλογα με το χρήστη.
Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, το όπλο προσφέρθηκε χωρίς μεγάλη επιτυχία στη διεθνή αγορά, πρώτα στη Μ. Βρετανία (1922-23), στο διαμέτρημα των 0,303 ιντσών, που το εκτίμησε ευνοϊκά, αν και δεν έγινε τελικά παραγγελία και κατόπιν στην Τσεχοσλοβακία, που στα 1924 παρέλαβε 1.000 περίπου για εκτενείς δοκιμές, αλλά προτίμησε το διάσημο τοπικό οπλοπολυβόλο ZB vz 26.
Το όπλο όμως χρησιμοποιήθηκε συστηματικά για κάποιο χρονικό διάστημα από τη Δομινικανή Δημοκρατία και τη Βραζιλία στο διαμέτρημα των 7 mm.

Χρήση στην Ελλάδα

Στα 1926, η δικτατορική κυβέρνηση Πάγκαλου, μέσα στα πλαίσια του τότε προγράμματος επανεξοπλισμού που ξεκίνησε, προχώρησε στην αγορά 6.000 μονάδων του όπλου στην Ελληνική εκδοχή, που σήκωσε και το κύριο βάρος των αναγκών της χώρας σε οπλοπολυβόλα, κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο του ’40 -’41, αφού το μόνο άλλο οπλοπολυβόλο που ο στρατός διέθετε σε ικανούς αριθμούς ήταν το απαράδεκτο Chauchat. Το συγκεκριμένο υπόδειγμα ήταν προσαρμοσμένο για τα Ελληνικά πυρομαχικά των 6,5 mm, που χρησιμοποιούνταν και από το κύριο Ελληνικό τυφέκιο Μάνλιχερ, γεγονός που διευκόλυνε τον ανεφοδιασμό των μονάδων, αφού κατά τα άλλα, η πανσπερμία διαμετρημάτων του ετερόκλητου Ελληνικού οπλοστασίου αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ΕΣ στην Αλβανία. Το Χότσκις ήταν ένα καλό και αξιόπιστο όπλο, όχι ιδιαίτερα παρωχημένο ακόμα στα 1940 και μάλιστα σε σύγκριση με το Ιταλικό ομόλογό του, το προβληματικό Breda 30.
Με την παραγγελία του 1926, ο Ελληνικός Στρατός προμηθεύτηκε ακόμα και 1.752 πολυβόλα Hotchkiss υποδ. 1926, σε διαμέτρημα 7,92 mm, που αντιστοιχούσε σε ένα πιο ισχυρό φυσίγγιο, καταλληλότερο για τις απαιτήσεις ενός πολυβόλου. Επρόκειτο για μια τροποποίηση του οπλοπολυβόλου Χότσκις, με το ίδιο μήκος αλλά 12,75 Kg βάρος, αφού διέθετε βαρύτερη κάννη με ψύκτρες, για μεγαλύτερη αντοχή σε εκτεταμένη λειτουργία. Στηρίζονταν σε έναν τρίποδα βάρους 12,5 Kg, αλλά αυτό δεν επαρκούσε για να το καταστήσει ένα αξιόλογο πολυβόλο θέσης, εφάμιλλο των άλλων πολυβόλων της εποχής του σε ακρίβεια, ταχυβολία και λειτουργικότητα. Ωστόσο είναι εμφανής η πρώιμη  προσπάθεια που κατέβαλε η εταιρία, να δημιουργήσει μία ολοκληρωμένη πρόταση για ένα γενικής χρήσης πολυβόλο, που θα μπορούσε να καλύψει όλες τις ανάγκες ενός σύγχρονου στρατού.