google/wiki40b huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1935-36

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1935-36 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Σουμπερίτες-Πουλικοί

Με το όρο Σουμπερίτες-Πουλικοί εννοούνται δύο ένοπλα τάγματα Ελλήνων εθελοντών, που υπηρέτησαν στον γερμανικό στρατό κατοχής της Ελλάδας.
Οι Σουμπερίτες φέρεται ότι λάμβαναν εντολές από τη Βέρμαχτ και πήραν το όνομά τους από τον Γερμανό επιλοχία Φριτς Σούμπερτ και τον Έλληνα συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο που ήσαν επικεφαλής.
Φέρεται ότι οι Σουμπερίτες-Πουλικοί εθελοντές χρησιμοποιούσαν τη γερμανική πολεμική στολή με τα διακριτικά ΕΕΣ (Εθνικός Ελληνικός Στρατός) και η συμμετοχή τους στον γερμανικό στρατό κατά την περίοδο της Κατοχής σχετίστηκε με σφαγές αμάχων πληθυσμών.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιου Σουδάν

Ιστορία

Τον Απρίλιο του 2011, ο υπουργός Νεολαίας, Αθλητισμού και Αναψυχής της κυβέρνησης του Νότου Σουδάν (GOSS), Μάκουακ Τένι Γιουκ εξέδωσε μια υπουργική απόφαση για τη σύσταση της Προσωρινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Provisional Football Association). Το 2012, με την επωνυμία Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιου Σουδάν (South Sudan Football Association) προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Τερριτόριο Μεθώνης

Το Τερριτόριο της Μεθώνης (ιταλικά: Territorio di Modon) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο με την ονομασία Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν η καστροπολιτεία της Μεθώνης, διοικητικά ανήκε στην επαρχία Μεσσηνίας.

Ιστορία

Η Μεθώνη κατακτήθηκε από τους Ενετούς το 1207 και από το 1209 αποτέλεσε επίσημα κτίση της Βενετίας μαζί με την Κορώνη έως το 1500 που κατακτήθηκαν από τους Οθωμανούς. Στις 10 Ιουλίου 1886 επανακαταλήφθηκε από τους Ενετούς και μαζί με την περιοχή της Ολυμπίας μέχρι τον Αλφειό (νότια Ηλεία) και τμήμα της Πυλίας αποτέλεσε διοικητικό "έδαφος" (Τερριτόριο). Από τον 16ο αιώνα η Μεθώνη αποτελούσε Καζά της Οθωμανικής διαίρεσης της Πελοποννήσου, πάνω σε αυτόν τον καζά δημιουργήθηκε το τερριτόριο.

Οικισμοί

Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea, είχε μία πόλη, 51 χωριά, 2 ορθόδοξα μοναστήρια, έκταση 331.312 στρέμματα, 2.679 κατοίκους διανεμημένους σε 664 οικογένειες.
Το τερριτόριο στα τέλη του 17 ου αιώνα περιλάμβανε τα χωριά: Sciotti,
Jmani, Chrichi, Delli Mustafà, Agazichi, Dauti, Lendina, Cornatala, Memiraisì, Meliotti Basso, Managgia Basso, Milizza apano, Milizza Cato, Meneggia alto, Caugadi, Sulinaria, Cabassai, Cadileschieri, Calabiesa, Crustesi, Arnaut Ali, Mataranga, Vlacopulo, Candrinù, Chinigù alto, Chinigù Basso Missocori, Mamitocorì, Spai, Vrissi, Ziri, Diavatigni, Mer Agà, Avarli, e Crivizza, Lacanades, Tre Vlassi, Miglioti alto, Marieli, Condagogni, Bolena, Langada, Polizi, Rados, Caluazzo, Colucada, Metaxada alta.
Φέσι

Το φέσι είναι τύπος καλύμματος της κεφαλής με κυλινδρικό σχήμα, επίπεδη κορυφή και χωρίς γείσο, φτιαγμένο από μαλλί (τσόχα ή κιλίμι) και το οποίο μπορεί να φέρει φούντα. Στις αραβικές χώρες είναι γνωστό και ως ταρμπούς. Το όνομά του το πήρε από την μαροκινή πόλη Φεζ, όπου φτιαχνόταν, αλλά η προέλευσή του δεν είναι γνωστή. Το φέσι γνώριζε ευρεία διάδοση στον μουσουλμανικό κόσμο (και ιδίως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία) μέχρι τον 20ό αιώνα και αποτελεί τμήμα της ενδυμασίας των Ευζώνων (και αποκαλείται φάριο ή φάρεο).

Ιστορία

Η προέλευση του φεσιού και του ταρμπούς δεν είναι γνωστή. Μπορεί να προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα, τα Βαλκάνια ή την πόλη Φεζ στο Μαρόκο, από την οποία πήρε και το όνομά του και όπου παρασκευαζόταν η βαφή η οποία χρωμάτιζε τα φέσια. Το φέσι είναι τμήμα της παραδοσιακής φορεσιάς της Κύπρου. Παραδοσιακά, οι γυναίκες φορούσαν κόκκινο φέσι αντί για μαντήλι και οι άντρες ένα μαύρο ή κόκκινο καπέλο χωρίς γείσο. Σε περιήγησή του στην Κύπρο το 1811, ο Τζον Πίνκερτον περιγράφει το φέσι, ως τη σωστή ελληνική ενδυμασία.
Το 1826, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας διέλυσε του Γενίτσαρους και προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις στις ένοπλες δυνάμεις. O εκσυγχρονισμένος στρατός υιοθέτησε στολές δυτικού τύπου, και για κάλυμμα κεφαλής το φέσι. Το 1829, ο Σουλτάνος διέταξε τους δημόσιους υπαλλήλους να φορούν απλό φέσι, ενώ απαγόρευσε το τουρμπάνι. Η πρόθεση ήταν ο πληθυσμός να εξαναγκαστεί να φορέσει φέσι και το σχέδιο απέδωσε. Το χωρίς γείσο φέσι ήταν καθαρότερο από το τουρμπάνι και επίσης δεν εμπόδιζε την προσευχή. Η υιοθέτηση του φεσιού ήταν ένα μέτρο ισότητας, το οποίο αντικατέστησε τους περίπλοκους νόμους σχετικά με την υπόδειξη της τάξης, θρησκείας και επαγγέλματος. Αν και οι έμποροι και οι τεχνίτες γενικά απέρριψαν το φέσι, αυτό έγινε σύμβολο του εκσυγχρονισμού στην Εγγύς Ανατολή, με αποτέλεσμα να υιοθετηθεί και από άλλα κράτη (όπως το Ιράν το 1873).
Όμως, αν και αρχικά σύμβολο του οθωμανικού εκσυγχρονισμού, το φέσι έγινε με τον καιρό τμήμα της ανατολίτικης πολιτισμικής ταυτότητας. Θεωρούμενο εξωτικό και ρομαντικό στη δύση, αποτέλεσε αντικείμενο μόδας για τους άντρες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις αρχές του 20ού αιώνα. Το φέσι είχε γίνει παραδοσιακό σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ το απαγόρευσε στην Τουρκιά το 1925, ως τμήμα των εκσυγχρονιστικών μεταρρυθμίσεών του. Το 1958, το φέσι καταργήθηκε από τον Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ και στην Αίγυπτο, η οποία τότε ήταν η μεγαλύτερη παραγωγός φεσιών. Εξακολουθούν να παράγονται φέσια στην Αίγυπτο, αλλά για τουριστική κατανάλωση. Σήμερα, το μόνο μουσουλμανικό κράτος που διατηρεί το φέσι ως τμήμα της επίσημης ενδυμασίας είναι το Μαρόκο, όπου αποτελεί σύμβολο αντίστασης στους Γάλλους.
Στραπόν

Το στραπόν, είναι ερωτικό βοήθημα. Είναι σχεδιασμένο για την χρήση σε ερωτικά παιχνίδια. Φοριέται σαν σλιπάκι και χρησιμεύει ως πλήρες υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού όταν φοριέται από γυναίκες. Χρησιμοποιείται στο λεσβιακό σεξ και όταν ο άνδρας είναι παθητικός σε ετεροφυλικό σεξ.

Διπλό στραπόν

Κάποια στραπόν είναι διπλά, με την έννοια ότι υπάρχει ένα τμήμα που δρα ως υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού και ένα άλλο που εισέρχεται στο αιδοίο της χρήστριας ή δονείται. Έτσι κατά τη χρήση αυτού του στραπόν η ικανοποίηση είναι αμοιβαία.

Τριπλό στραπόν

Υπάρχουν ακόμη τα τριπλά στραπόν, τα οποία λειτουργούν με την ίδια αρχή με τα διπλά με τη διαφορά όμως ότι διαθέτουν ένα επιπλέον τμήμα που εισέρχεται στον πρωκτό της χρήστριας.
Γενικές εκλογές στη Γρενάδα (2018)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γρενάδα στις 13 Μαρτίου 2018. Το αποτέλεσμα ήταν η δεύτερη συνεχόμενη εκλογική νίκη για το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα του πρωθυπουργού Κιθ Μίτσελ, το οποίο εξασφάλισε ποσοστό 59% και όλες τις έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, συνολικά 15. Την εποπτεία των εκλογών ανέλαβαν διεθνείς παρατηρητές από τις χώρες της CARICOM.

Εκλογικό σύστημα

Οι 15 βουλευτές (αντιπρόσωποι) εκλέγονται από το λαό με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες.
Μάριος Αγγελόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον Αύγουστο του 1909. Έκανε ελεύθερες σπουδές με τον Μομίρ Κορονόβιτς και αργότερα με τον Π. Βυζάντιο καθώς και σε καλλιτεχνικό ατελιέ στο Λονδίνο και το Παρίσι. Άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μόνιμος σκιτσογράφος στη κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας "Ελεύθερο Βήμα". Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία του θεάτρου όπου και σκηνοθέτησε το «Χαίρε Νύμφη» του Γρ. Ξενόπουλου καθώς και το «Les dessous de la robe» των Βεμπέρ και Ματίς, (στον θίασο Αλίκης – Μουσούρη – Νέζερ – Γαβριηλίδη 1934). Μετά απ΄ αυτό άρχισε μια ταχύτατη εξέλιξη συνεργαζόμενος με όλους τους θιάσους της Αθήνας στα κρατικά και ελεύθερα θέατρα της Ελλάδας.
Πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέβασε τον Άμλετ στο θέατρο Όλντ Βικ του Λονδίνου με τον Λώρενς Ολίβιε, ενώ το 1937 ανέλαβε τη διεύθυνση των τεχνικών εργαστηρίων του θεάτρου Ρεξ της Μαρίκας Κοτοπούλη. 
Ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος εργάσθηκε επίσης σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αίγυπτο και Κύπρο. Επί μια δεκαετία συνεργάστηκε με τον Κώστα Μουσούρη (1952-1962), σε πλείστα έργα όπως στα «Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», «Σκηνές του δρόμου», «Πρόσκληση στον Πύργο», καθώς επίσης με την Εθνική Λυρική Σκηνή στα έργα «Αΐντα»,  «Κάρμεν» κ.ά., στο Φεστιβάλ Αθηνών, όπως επίσης στον αγγλικό και ελληνικό κινηματογράφο.
Η θεατρική του δουλειά κάλυψε σχεδόν όλα τα είδη ακροάματος και θεατρικού θεάματος που υπερβαίνει τα 420 έργα. Οι δε σκηνογραφίες του υπολογίζονται σε έξι χιλιάδες και οι ενδυματολογικές εργασίες (κοστούμια) σε δεκαπλάσιες των σκηνογραφιών του.
Ο Μάριος Αγγελόπουλος ασχολήθηκε επίσης και με τη λογοτεχνία και την ποίηση. Έγραψε τα θεατρικά έργα «Βαβέλ», «Αχαλίνωτη λευτεριά», ποιήματα, ενώ μετέφρασε ποιήματα του Λόρκα. Επίσης εξέδωσε λεύκωμα με χαρακτικά του τοποθεσιών της Αθήνας, κ.ά.
Συλλέκτης ολυμπιακών γραμματοσήμων, λάμβανε μέρος από το 1971 σε πολλές φιλοτελικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό με θέμα την «Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων». Ήταν ακόμη ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Φιλοτελιστών Εκθετών το 1977. 
Υπήρξε δημοτικός σύμβουλος του δήμου Αθηναίων από το 1964 μέχρι το 1967 όπου και συνέχισε μετά το 1974. Υπήρξε επίσης μέλος του  Επιμελητηρίου  Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ), του  Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Σωματείου Τεχνικών Θεάτρου Ελλάδος, της Παγκόσμιας Ένωσης Τεχνικών του Θεάτρου, καθώς και πολλών φιλοτελικών εταιριών της Ελλάδας και εξωτερικού με μια πλούσια και αξιοθαύμαστη συλλογή γραμματοσήμων. Τιμήθηκε με έπαθλο του Γρηγορίου Ξενόπουλου το 1954, με μετάλλιο Γραμμάτων – Τεχνών και Επιστημών του Παρισιού το 1966 και το 1983, Ιππότης του αυτού μεταλλίου.
Μιλούσε επίσης αραβικά, γαλλικά, γερμανικά, αγγλικά και ιταλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στις 22 Νοεμβρίου του 1995.
Ένας κόκκινος συνδετήρας

Η ονομασία Ένας κόκκινος συνδετήρας (αγγλικά: One red paperclip) αντιστοιχεί στην ιστορία του Καναδού Κάιλ Μακντόναλντ, ο οποίος ξεκινώντας με έναν απλό κόκκινο συνδετήρα κατόρθωσε μέσω διαδοχικών ανταλλαγών να καταλήξει να αποκτήσει ένα διώροφο σπίτι, σε μόλις 14 συναλλαγές και εντός ενός μόνο έτους. Η όλη διαδικασία καταγραφόταν στον προσωπικό του ιστότοπο ο οποίος απέκτησε σημαντική επισκεψιμότητα κατά την περίοδο όπου οι συναλλαγές εξελισσόταν.
Κενέμα

Γεωγραφία

Η Κενέμα βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας, νότια της Αν. περιφέρειας και νότια της Κενέμα.

Αθλητισμός

Το δημοφιλέστερο άθλημα στην Κενέμα, όπως και σε όλην την Σιέρρα Λεόνε, είναι το ποδόσφαιρο.

Εκπαίδευση

Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Σιέρρα Λεόνε, οι μαθητές φοιτούν για 6 χρόνια (συνήθως από τα 6 ως τα 12) στο δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο (13-18). Η φοίτηση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.
2537 Γκίλμορ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκίλμορ είναι άγνωστα.
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015

Η φάση για την οικοδέσποινα χώρα

Μετά τη νίκη της Ιταλίας στο διαγωνισμό του 2014, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση έδωσε την ευκαιρία στην Ιταλική ραδιοτηλεόραση RAI, να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2015. Ωστόσο, στις 15 Ιανουαρίου 2015, το RAI απέρριψε την ευκαιρία στο να φιλοξενήσει τον θεσμό. Ο Εκτελεστικός Επόπτης του Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, ο Βλανντισλάβ Γιάκοβλεφ, εξήρε το RAI να πάρει το χρόνο του για να εξεταστούν οι δυνατότητες φιλοξενίας, παρόλο που έκαναν το ντεμπούτο τους το 2014, και επιπλέον εξήγησε πως η EBU ήταν σε τυχερή θέση γιατί ήδη υπήρχαν υποψηφιότητες από δύο χώρες σκετικά με την οικοδέσποινα χώρα.
Η EBU αργότερα εκείνη την ημέρα ανακοίνωσε οτι υπήρχαν δύο χώρες που ήθελαν να φιλοξενήσουν το διαγωνισμό. Αυτές οι χώρες ήταν η Βουλγαρία και η Μάλτα,όπου τερμάτησαν στη σεύτερη και στην τέταρτη θέση αντίστοιχα το 2014 Η Βουλγαρική τηλεόραση ΒΝΤ επιβεβαίωσε στις 15 Ιανουαρίου ότι είχαν υποβάλει προσφορά για να φιλοξενήσει το διαγωνισμό του 2015.Ο εθνικός τηλεοπτικός φορέας της Μάλτας, ο Public Broadcasting Services (PBS), δήλωσε πρίν το διαγωνισμό του 2014 ότι αν κέρδιζαν θα ξανα φιλοξενούσαν το διαγωνισμό.
Στις 26 Ιανουαρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι η Βουλγαρία επιλέχθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό του 2015, που είχε σχεδιαστεί να λάβει μέρος στις 21 Νοεμβρίου του 2015. Θα είναι η πρώτη φορά που η Βουλγαρία θα φιλοξενήσει ένα γεγονός της Eurovision. Το Μάρτιο του 2015, επιβεβαιώθηκε ότι η Σόφια θα είναι η οικοδέσποινα πόλη με την Arena Armeec να είναι το στάδιο που θα φιλοξενήσει το θεσμό.

Γραφικός σχεδιασμός

Στις 23 Ιουνίου 2015, η EBU σε συνδυασμό με το ΒΝΤ, παρουσίασαν το επίσημο λογότυπο του 2015, κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Steering Group που έλαβε μέρος στη Σόφια. Η Βιάρα Άνκονα, η Γενική Διευθύντρια του τηλεοπτικού φορέα εξήγησε ότι η έννοια του λογότυπου εμπνεύστηκε πίσω από την ιδέα της πικραλίδας που σκάει, "κάτι που ο καθένας έχει κάνει ως παιδί".
Έγκμοντ (θεατρικό)

Ο Έγκμοντ είναι θεατρικό έργο του Γκαίτε, το οποίο ολοκλήρωσε το 1788. Η δομή του όπως το προηγούμενο έργο του Götz von Berlichingen (1773), έχει επηρεαστεί από την μορφή των τραγωδιών του Σέξπιρ. Σε αντίθεση όμως με το προηγούμενο αυτό έργο, η εικόνα στο έργο Έγκμοντ της καταστροφής ενός ανθρώπου που διατηρεί την εμπιστοσύνη στην καλοσύνη των γύρω του, σηματοδοτεί μια απομάκρυνση από τα πρότυπα / αξίες που συναντάμε στο Storm and Stress.

Πλοκή

Στον 'Έγκμοντ, ο Γκαίτε αναφέρεται στη μάχη του Κόμη Έγκμοντ, (1522-1568), ενάντια στον αυταρχικό Κόμη της Άλμπα. Ο Έγκμοντ είναι διάσημος Ολλανδός πολεμιστής, και ο Δούκας της Άλμπα αντιπροσωπεύει τον Ισπανό εισβολέα. Ακόμα και κάτω από την απειλή σύλληψης, ο Έγκμοντ αρνείται να το σκάσει και να εγκαταλείψει το ιδανικό της ελευθερίας. Φυλακισμένος και εγκαταλελειμμένος λόγω της δειλίας του λαού του, και παρά τις απελπισμένες προσπάθειες της ερωμένης του Klärchen, καταδικάζεται σε θάνατο.
Αντιμέτωπη με την αποτυχία και την απογοήτευση, η Klärchen αυτοκτονεί. Το έργο τελειώνει με την ύστατη παρακίνηση του ήρωα για την ανεξαρτησία. Ο θάνατός του, θάνατος ενός μάρτυρα, προβάλλεται σαν νίκη ενάντια στην καταπίεση.
Ο Egmont είναι μια πολιτική διακήρυξη, όπου η επιθυμία του Έγκμοντ για δικαιοσύνη και εθνική απελευθέρωση εναντιώνεται στην αυταρχική εξουσία του Δούκα της Άλμπα. Είναι επίσης ένα δράμα για το πεπρωμένο του Φλαμανδού ευγενή, ο οποίος μοιρολατρικά αποδέχεται τις συνέπειες της ευθύτητας και τιμιότητάς του.
Αβρακαδάβρα

Το αβρακαδάβρα (abracadabra) ή άμπρα κατάμπρα ή αμπρακατάμπρα είναι επίκληση που συναντάται σε πολλές γλώσσες παγκοσμίως. Στην αρχαιότητα πιστευόταν πως αυτή η περίεργη λέξη έχει μεγάλη δύναμη. Θεωρούσαν πως θεράπευε ασθένειες και προφύλαγε τους ανθρώπους από το κακό που μπορούσε να τους τύχει.

Ετυμολογία

Πιθανολογείται πως έχει εβραϊκές, . Σχετίζεται με τη γνωστική λέξη «αβράξας».

Πληροφορίες

Πλέον η λέξη χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει, συνήθως, κάτι μαγικό και φανταστικό. Τη συναντάμε, στο λογοτεχνικό έργο της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Χάρι Πότερ, μέχρι και σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, με τη μορφή Πόκεμον (Άμπρα>Κατάμπρα>Αλακαζάμ), αλλά και στη μουσική και σε κόμικς κ.ο.κ.
Κιμ Σέλστρεμ

Βιογραφία

Ο Σέλστρεμ γεννήθηκε στο Σάντβικεν της Σουηδίας στις 24 Αυγούστου 1982, από τον ποδοσφαιριστή Μίκαελ και την Αν Σέλστρεμ. Το 1986, εντάχθηκε στην τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Σάντβικενς ΙΦ. Το 1989, η οικογένεια μετακόμισε στο προάστιο Πάρτιλε του Γκέτεμποργκ, όπου ο Σέλστρεμ ξεκίνησε να αγωνίζεται με την Πάρτιλε ΙΦ.

Πρώτα χρόνια

Η πρώτη επαγγελματική ομάδα του Σέλστρεμ στην Σουηδία ήταν η ΜΚ Χάκεν από το Γκέτεμποργκ, αλλά η ανάδειξη του ποδοσφαιρικού του ταλέντου ήρθε όταν μεταγράφηκε στην Ντιουργκάρντενς ΙΦ το 2002, με την οποία κατέκτησε την Σουηδική Allsvenskan το 2002 και το 2003, καθώς και το εθνικό κύπελλο Svenska Cupen το 2002. Σκόραρε δύο φορές στους αγώνες της ομάδας του για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απέναντι στις Σάμροκ Ρόβερς και ΦΚ Κοπεγχάγη. Στη διάρκεια της σεζόν 2002, ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Ντιουργκάρντενς και του πρωταθλήματος.
Ήταν μέλος της χρυσής γενιάς της Ντιουργκάρντες στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μαζί με τους Αντρέας Ίσακσον, Γιόχαν Ελμάντερ, Λουάι Τσάνκο, Τόμπιας Χίσεν, και Μίκαελ Ντόρσιν.

Σταντ Ρενναί

Στη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου του 2004, ο Σέλστρεμ μεταγράφηκε στην γαλλική Σταντ Ρενναί

Ολιμπίκ Λυών

Τον Ιούνιο του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ολιμπίκ Λυών, κατακτώντας στο διάστημα της παρουσίας του εκεί, αρκετούς τίτλους με την ομάδα.

Σπαρτάκ Μόσχας

Στις 28 Ιουλίου 2012, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Σπαρτάκ Μόσχας έναντι ποσού ύψους €3 εκατομμυρίων και €600,000 υπό την μορφή μπόνους.

Διεθνής Καριέρα

Ο Σέλστρεμ πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του το 2001, σε έναν αγώνα με αντίπαλο την Φινλανδία. Ήταν μέλος των σουηδικών αποστολών που έλαβαν μέρος στο Euro 2004, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, στο Euro 2008 και το Euro 2012. Ήταν αυτός, επίσης, ο οποίος άνοιξε το σκορ στον αγώνα της ομάδας του με αντίπαλο την Ολλανδία, με τελικό αποτέλεσμα την νίκη με σκορ 3-2, συνώνυμο της πρόκρισης της Σουηδίας για την τελική φάση του Euro 2012.
Στον αγώνα για την φάση των ομίλων της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 με αντίπαλο την Γερμανία, ο Κιμ πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 55ο λεπτό της αναμέτρησης, έχοντας συμμετοχή στα 3 από τα 4 τέρματα της απίστευτης ανατροπής της ομάδας του, από ένα σε βάρος της σκορ 4-0 στο 55ο λεπτό σε ένα τελικό αποτέλεσμα 4-4, με την λήξη του αγώνα.

Αγωνιστικό στυλ

Ώντας ένας κεντρικός μέσος, ο οποίος μπορεί να αγωνιστεί επίσης στην αριστερή πτέρυγα της μεσαίας γραμμής σε ελεύθερο ρόλο, ο Σέλστρεμ μπορεί να συνεισφέρει τόσο στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της ομάδας του, όσο και ως επιθετικός μέσος, προσφέροντας λύσεις στην επιθετική γραμμή. Είναι επίσης γνωστός για το πολύ καλό αριστερό του πόδι στις εκτελέσεις στημένων φάσεων.
Θεόδωρος Μποζίδης

Καριέρα

Γεννημένος στην Ορεστιάδα, ο Μποζίδης έκανε τα πρώτα του βήματα στην τοπική ομάδα της γενέτειράς του, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001. 
Το 2001 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποία παρέμεινε για τρία χρόνια. Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε με την τοπική ομάδα της Νίκαιας, ενώ το 2005 επέστρεψε στην Ορεστιάδα για ένα χρόνο.
Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ολυμπιακού Πειραιώς, ενώ τη διετία 2007-09 αγωνίστηκε στην Ιταλική Βίμπο Βαλέντια.
Το 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ, από τον οποίο ωστόσο αποτέλεσε παρελθόν λίγους μήνες αργότερα. Τη διετία 2010-12 αγωνίστηκε αρχικά με την ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς (2010-11) κι έπειτα με αυτήν του Ηρακλή (2011-12) για δεύτερη φορά στην καριέρα του, κατακτώντας μάλιστα το εγχώριο νταμπλ του 2012.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η ΜΕΝΤ, ωστόσο το 2014 αποφάσισε να επιστρέψει για τρίτη φορά στον Ηρακλή. Από το καλοκαίρι του 2015 και μέχρι σήμερα, ο Μποζίδης αγωνίζεται στην ομάδα του Νέστορα Θεσσαλονίκης.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Μποζίδης ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης για αρκετά χρόνια πραγματοποιώντας περισσότερες από 100 συμμετοχές.
Ναπολέων Ιωσήφ Βοναπάρτης

Βιογραφία

Ο Ναπολέων-Ιωσήφ-Κάρολος-Παύλος ήταν ο τρίτος γιος του Ιερώνυμου της Βεστφαλίας και της Αικατερίνης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Μικρός πρόφερε το Prince Napoléon ως Πλον-Πλον και τον αποκαλούσαν χαριτολογώντας έτσι.
Γεννήθηκε στην Τεργέστη, τότε στην Αυστρία. Με την επανάσταση του 1848 εκλέχθηκε αντιπρόσωπος της Κορσικής στην Εθνική Συνέλευση της Γαλλίας. Όταν ο εξάδελφός του Ναπολέων Γ΄ έγινε το 1848 Πρόεδρος, ο Ναπολέων-Ιερώνυμος ορίστηκε πληρεξούσιος Υπουργός στην Ισπανία. Το 1852 ο Ναπολέων Γ΄ ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας των Γάλλων και ο Ναπολέων-Ιωσήφ έγινε ο στενός σύμβουλός του· θεωρείται ο συνήγορος της Γαλλικής παρέμβασης στην Ιταλία υπέρ του Καμίλλο ντι Καβούρ και των Ιταλών εθνικιστών.
Ήταν φιλελεύθερος αντικληρικός και καθοδηγούσε αυτή τη μερίδα στην Αυλή· προσπάθησε να επηρεάσει τον αυτοκράτορα σε αντι-κληρικές πολιτικές ενάντια στη σύζυγό του Ευγενία ντε Μοντίχο, αφοσιωμένη Καθολική, συντηρητική και προστάτιδα αυτών που ήθελαν ο Γαλλικός στρατός να προστατέψει το Παπικό κράτος της Ρώμης. Ο Ναπολέων Γ΄ έπρεπε να προχωρά ανάμεσα στις δύο επιρροές. 
Υπηρέτησε σε μία στρατιωτική μονάδα ως διοικητής μοίρας στον Κριμαϊκό Πόλεμο· ως κυβερνήτης της Αλγερίας και ως διοικητής σώματος του Γαλλικού στρατού στην Ιταλία το 1859. Απουσίασε από τη μάχη του Σολφερίνο και ο στρατός τού έδωσε το παρωνύμιο "ο υψόφοβος" (γαλλ. craint-plomb). 
Για να ενισχύσει ο Ναπολέων Γ΄ τη συμμαχία του με το Πεδεμόντιο-Σαρδηνία, τον νύμφευσε με την κόρη του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας, που το 1861 έγινε της Ιταλίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του  Ιερώνυμος-Ναπολέων ζούσε στις ΗΠΑ και λόγω του γάμου του είχε αποκηρυχθεί από τον Ναπολέοντα Α΄ αρχηγό του Οίκου. Το 1847 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Ιερώνυμος-Ναπολέων-Κάρολος συνταγματάρχης στη Βυρτεμβέργη και ο Ναπολέων-Ιωσήφ τον διαδέχθηκε ως 3ος πρίγκιπας του Μονφόρ και το 1860 απεβίωσε ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς της Βεστφαλίας.
Το 1873 απεβίωσε ο εξάδελφός του και το 1879 ο γιος εκείνου Ναπολέων-Ευγένιος τιτουλάριος αυτοκράτορας των Γάλλων, άγαμος. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο Ναπολέων-Ιωσήφ, αλλά ο Ναπολέων-Ευγένιος είχε με τη διαθήκη του ορίσει τον Βίκτωρα, γιο του Ναπολέοντα-Ιωσήφ. Εκείνος διαφωνούσε για το θέμα αυτό με τον γιο του στην υπόλοιπη ζωή του και στη διαθήκη του τον εξαίρεσε.
Το 1886 ψηφίστηκε νόμος στη Γαλλία, όπου εξόριζε όλα τα μέλη των βασιλικών δυναστειών. Ο Ναπολέων εγκαταστάθηκε στο Πρανζίν, στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, στο Βωντ της Ελβετίας, όπου είχε αποκτήσει εκεί -από την εποχή του Ναπολέοντα Γ΄- ιδιοκτησία. Το 1891 απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 69 ετών και η περιουσία που άφησε ήταν η βίλλα Πρανζίν με τα γύρω 750 στρέμματα, αξίας 800.000 φράγκων της εποχής και ένα χαρτοφυλάκιο 1.000.000 φράγκων. Με τη διαθήκη του προσπέρασε τον γιο του Βίκτωρα και έκανε κληρονόμο τον εγγονό του Λουδοβίκο (γιο του Βίκτωρα).
Τροπικό κλίμα

Διατροπική ζώνη σύγκλισης

Λόγω της επίδρασης της ηλιακής γωνίας στο κλίμα οι περισσότερες τροπικές περιοχές είναι ζεστές όλο το χρόνο, με τις ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας να υπερβαίνουν τις εποχικές διακυμάνσεις. Οι εποχικές διακυμάνσεις στο τροπικό κλίμα κυριαρχούνται από αλλαγές στις βροχοπτώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την τροπική ζώνη της βροχής ή τη Διατροπική Ζώνη Σύγκλισης (ΔΖΣ), ένα μέρος του κυττάρου Χάντλεϊ. Στο γραφικό η ΔΖΣ εμφανίζεται τον Ιούλιο. Οι περιοχές με ανοδικό αέρα έχουν έντονη βροχόπτωση, ενώ αυτές με καθοδικό αέρα έχουν ξηρασία. Η ΔΖΣ ακολουθεί τον ηλιακό ισημερινό όλο το χρόνο, αλλά με γεωγραφικές παραλλαγές, και σε ορισμένες περιοχές (Ινδία) το κλίμα επηρεάζεται κυρίως από έντονους μουσώνες εκείνη την εποχή.
Ντέιβιντ Εμπέ

Καριέρα

Τη σεζόν 1994-1995 η ΑΕΛ τον απέκτησε από την πορτογαλική Μπελενένσες, έπειτα από τη συμμετοχή του στο Μουντιάλ του '94, και σε 29 αγώνες σκόραρε 15 γκολ. Την επόμενη σεζόν του στην Λάρισα σε 26 αγώνες σημείωσε 7 γκολ. Στη συνέχεια πέρασε από πολλές ηπείρους αγωνιζόμενος στην Τέκος του Μεξικού, στην κινέζική Σανγκάι Σέχουα, στην Ντεπορτίβο Μουνισιπάλ του Περού, στη ρωσική Τσερνομόρετς και την Αμερικάνικη Νιού Ίγκλαντ Ρεβουλούσιον.

Εθνική Καμερούν

Αγωνίστηκε με την εθνική του Καμερούν στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ και σκόραρε στο δεύτερο αγώνα των ομίλων εναντίον της Σουηδίας.