google/wiki40b huggingface dataset:
Ραβένια Ιωαννίνων

Ιστορία

Tο χωριό ιδρύθηκε πριν την βυζαντινή περίοδο. Ο οικισμός άλλαξε τοποθεσία δύο φορές. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο ο οικισμός μεταφέρθηκε από την περιοχή Λαγκάδα εκκλησιάς στην περιοχή Μπογδορά. Η μεταφορά σύμφωνα με την παράδοση έγινε λόγω γεωλογικών αλλαγών. Κάποιο ποτάμι που πήγαζε στην περιοχή στέρεψε και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν άλλη πηγή νερού. Κατά τις αρχές της περιόδου της Τουρκοκρατίας η θέση της Μπογδοράς εγκαταλείφθηκε και ο οικισμός μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση όπου προϋπήρχε το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου κοντά σε πηγή νερού.
Το μοναστήρι αποτέλεσε θρησκευτικό πόλο έλξης για τους χριστιανικούς πληθυσμούς της γύρω περιοχής από το δέκατο έβδομο αιώνα έως και τα τέλη του δέκατου ένατου.
Κατά τα μέσα του δέκατου έκτου αιώνα πολλοί άντρες είχαν μεταναστεύσει στην Μολδοβλαχία για οικονομικούς λόγους και είχαν αφήσει τις οικογένειες στα Ραβένια. Λόγω κάποιων προστριβών με τους Τουρκαλβανούς που λυμαίνονταν την περιοχή και κάποιου άγνωστου συμβάντος αναγκάστηκαν να επιστρέψουν, να πάρουν τις οικογένειες και να μεταναστεύσουν προς άγνωστη κατεύθυνση. Σύμφωνα με την παράδοση εβδομήντα "σέλες" έφυγαν.
Το πρώτο δημοτικό σχολείο χτίστηκε το 1901 με πρωτοβουλία του ντόπιου διανοούμενου Γεωργίου Γκαζιάνη ο οποίος είχε σπουδάσει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Το σχολείο έγινε με δωρεές.
Κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το χωριό κάηκε από τους Τούρκους. Οι κάτοικοι έφυγαν πρόσφυγες στη Φιλιππιάδα όπου υπήρχε οργανωμένη βοήθεια από φιλανθρωπικά ιδρύματα της τότε ελεύθερης Ελλάδας.
Ο Ελληνικός στρατός έδωσε αψιμαχίες στα γύρω υψώματα και πριν προχωρήσει για την τελική μάχη στο Μπιζάνι στρατοπέδευσε για σύντομο χρονικό διάστημα δίπλα από το χωριό.
Το 1943 το χωριό κάηκε από τους Ιταλούς και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς στό γειτονικό Ξεροβούνι και σε γειτονικά χωριά όπου υπήρχαν οικογενειακοί δεσμοί.
Μετά τον πόλεμο το σχολείο ξαναλειτούργησε έως το 1968 που έκλεισε. Μετά την πτώση της δικτατορίας το σχολείο επαναλειτούργησε έως το 1982 όπου και έκλεισε οριστικά. Ό,τι δεν κατάφεραν οι πόλεμοι, τα κατάφερε η αστυφιλία.
Το χωριό ηλεκτροδοτήθηκε το 1964 και υδροδοτήθηκε το 1967.
Νάρκισσος (αθλητής)

Ιστορία

Αθλητής και παλαιστής, ο σκλάβος Νάρκισσος έμεινε κυρίως γνωστός ως δολοφόνος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κόμμοδου, για λογαριασμό του οποίου και εργαζόταν ως συναθλητής στην πάλη και προσωπικός του προπονητής στον χειρισμό όπλων, προκειμένου ο τελευταίος να είναι σε θέση να αγωνιστεί ως μονομάχος στην διάρκεια μονομαχιών που ελάμβαναν χώρα εντός του Κολοσσαίου. Κατά τα τελευταία χρόνια της περιόδου εξουσίας του, ο Κόμμοδος, όντας παρανοϊκός, προέβη σε σειρά σφαγών, ειδικότερα εναντίον προσώπων του στενού του κύκλου, τα οποία και υποπτευόταν πως επιθυμούσαν την ανατροπή του. Το 192 ο Νάρκισσος προσελήφθη από τον έπαρχο του πραιτωρίου Κουίντο Αιμίλιο Λαίτο, τον αυτοκρατορικό αρχιθαλαμήπολο Εκλεκτό και την σύντροφό του Μαρκία. Οι τελευταίοι, απειλούνταν να απωλέσουν την εύνοια του Αυτοκράτορα και, ως εκ τούτου, επιθυμούσαν να προλάβουν τις εξελίξεις.
Στις 31 Δεκεμβρίου 192, η Μαρκία, σύντροφος του Κόμμοδου και συνωμότισσα, έβαλε τον Νάρκισσο στην κάμαρα του Αυτοκράτορα (Έπαυλη των Κουιντιλίων επί του Καιλίου). Πιστεύεται πως η Μαρκία είχε προηγουμένως ναρκώσει ή ακόμη, δηλητηριάσει, τον Κόμμοδο ο οποίος, υπό την επήρεια εμετών, είχε μεταβεί, προκειμένου να ανακτήσει τις αισθήσεις του, στο λουτρό του. Ο Νάρκισσος στραγγάλισε στην συνέχεια τον αφέντη του, πιθανώς εντός του λουτρού του.
Σιμωνίδης Βλαβιανός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1873, και είχε καταγωγή από την Αμοργό. Έλαβε ειδικότητα στην ψυχιατρική και τη νευρολογία και υπήρξε υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ήταν επίσης και πολυσχιδής προσωπικότητα στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αίωνα. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ενώ εξέδωσε διάφορα ιατρικά περιοδικά. Την περίοδο 1928–1940 διηύθυνε την Ιατρική Εφημερίδα. Το 1904 ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική νευρολογική κλινική στην Αθήνα, υπό την επωνυμία Νοσοκομείον Νευρικών Νοσημάτων MAISON DE SANTE στα Πατήσια. Πέθανε το 1946.
Μεσογειακοί Αγώνες 1975

Οι VII Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στο Αλγέρι της Αλγερίας από τις 23 Αυγούστου ως τις 6 Σεπτεμβρίου 1975. Συμμετείχαν 2.444 αθλητές: 2.095 άνδρες και 349 γυναίκες από 15 χώρες της Μεσογείου σε 19 αθλήματα.
Ναρουχίτο

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε σε ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο στα υπόγεια του Αυτοκρατορικού Παλατιού στο Τόκυο και είναι γιος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, Ακιχίτο, και της Μιτσίκο Σόντα. Η μητέρα του δεν κατάγεται από αριστοκρατική οικογένεια, αλλά από την αστική τάξη της χώρας. Φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Γκακουσουίν και σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν. Εν συνεχεία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν.

Οικογένεια

Είναι παντρεμένος με την Μασάκο Οβάντα. Η τελευταία έχει σπουδάσει στα Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, εγκατέλειψε όμως την σταδιοδρομία της στο διπλωματικό σώμα, προκειμένου να παντρευτεί τον Ναρουχίτο. Ο γάμος τους συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας, αφενός λόγω της ιδιότητας του Ναρουχίτο ως διαδόχου του θρόνου, αφετέρου λόγω των νεοτερισμών που συνόδευαν την επιλογή της Μασάκο ως νύφης. Ειδικότερα η Μοσάκο θεωρείτο από τους παραδοσιακούς φιλομοναρχικούς ως υπερβολικά κοσμοπολίτισσα και εξωστρεφής, ενώ το γεγονός ότι είχε ήδη απορρίψει δύο προτάσεις γάμου από τον Ναρουχίτο για να επικεντρωθεί στην καριέρα της στο διπλωματικό σώμα, είχε δημιουργήσει ανάμεικτα συναισθήματα. Το 2000 ανακοινώθηκε, ότι απέβαλε, ενώ το 2002 γέννησε μια κόρη, την Πριγκίπισσα Άικο της Ιαπωνίας, γεγονός όμως που δημιούργησε έντονη ανησυχία στην κοινή γνώμη λόγω του συστήματος διαδοχής, το οποίο επιτρέπει μόνο σε άρρενα τέκνα να ανέλθουν στον αυτοκρατορικό θρόνο. Με αφορμή αυτό το γεγονός άρχισε να συζητείται η πιθανότητα αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας, έτσι ώστε να επιτρέπεται και η άνοδος στον θρόνο των θήλεων μελών της οικογένειας. Η πίεση της κοινής γνώμης και του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος για την γέννηση αρσενικού τέκνου, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις του ρόλου της και τη δυσκολία της να προσαρμοστεί στο αυστηρό πρωτόκολλο, την οδήγησαν σε αγχώδη διαταραχή, με τον σύζυγο της να κατηγορεί τους αξιωματούχους του Αυτοκρατορικού Οίκου -του κυβερνητικού, δηλαδή, γραφείου που είναι υπεύθυνο για θέματα που αφορούν την αυτοκρατορική οικογένεια- για την πίεση που άσκησαν σε αυτή, προκειμένου να γεννήσει διάδοχο.
Πρόεδρος της Μάλτας

Ίδρυση θέσης

Το αξίωμα του Προέδρου της Μάλτας (μαλτέζικα: President ta' Malta), υφίσταται από τις 13 Δεκεμβρίου 1974, όταν η Μάλτα έγινε δημοκρατία και ο μέχρι τότε Γενικός Κυβερνήτης Σερ Άντονι Μάμο, έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Μάλτας.

Προσωρινή κενή θέση

Κάθε φορά που η θέση του Προέδρου είναι προσωρινά κενή, μέχρις ότου διορισθεί νέος πρόεδρος · και οσάκις ο κάτοχος του αξιώματος απουσιάζει από τη Μάλτα, σε διακοπές ή για οποιονδήποτε λόγο δεν είναι σε θέση να εκτελέσει τα καθήκοντα που του αναθέτει το Σύνταγμα, τα καθήκοντα αυτά εκτελούνται από άτομο που ορίζει ο πρωθυπουργός, έπειτα από διαβούλευση με τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης.

Η σημαία του προέδρου

Οι πρόεδροι της Μάλτας χρησιμοποίησαν την εθνική σημαία ως προεδρικό πρότυπο πριν από τις 12 Δεκεμβρίου 1998, όταν δημιουργήθηκε η προεδρική σημαία της Μάλτας. Η σημαία μεταφέρεται στις επίσημες κατοικίες και γραφεία του Προέδρου και σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες είναι παρόντες.
Ιωάννης Κ. Μαντζουράνης

Ο Ιωάννης Κ. Μαντζουράνης γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος, διαχειριστής και εταίρος της δικηγορικής εταιρείας με την επωνυμία «Ι.Κ. Μαντζουράνης – Ι.Ν. Μαγγανιάρης και Συνεργάτες: Δικηγορική Εταιρεία».

Βιογραφία

Έχει εξειδίκευση στο ποινικό δίκαιο και στο δημόσιο δίκαιο και έχει παρασταθεί ως συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένων και πολιτικώς εναγόντων καθώς και ως πληρεξούσιος δικηγόρος σε σχεδόν όλες τις πολύκροτες ποινικές και διοικητικές δίκες, που βρέθηκαν στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και Συμβουλίω της Επικρατείας, Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων και της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων.

Πολιτική δράση

Ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα. Στη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στην Αντίσταση και κυρίως στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Κατάληψης της Νομικής το 1973. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ, διεκόπη η αναβολή στράτευσης λόγω σπουδών και στρατεύτηκε μαζί με άλλους αντιστασιακούς φοιτητές. Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου πέρασε στη παρανομία και το Μάη του 1974 διέφυγε στην Δ. Γερμανία, όπου και ζήτησε πολιτικό άσυλο και εργάστηκε, ως ελεύθερος συνεργάτης, στην ελληνική εκπομπή της DEUTSCHE WELLE στην Δ. Γερμανία.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ εκλεγείς στο 1ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, αναπληρωτής γραμματέας της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων από 1982 – 1987, Γραμματέας Υπουργικού Συμβουλίου από 16-11-1982 έως 18-1-1984, Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Προεδρίας της Κυβέρνησης από 19-1-1984 έως 8-8-1985 και Ειδικός Σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, για θέματα της Δημόσιας Διοίκησης από 20-8-1985 έως 19-2-1987.
Νεφέλωμα του Καρκίνου

Χαρακτηριστικά

Το νεφέλωμα έχει σήμερα μήκος παραπάνω από έξι έτη φωτός, καθώς διαστέλλεται με ταχύτητα 1.000 km/sec και έχει εκτιμώμενη μάζα περίπου 1 ως 5 ηλιακές μάζες. Ο υπερκαινοφανής που δημιούργησε το Μ1 ήταν τόσο φωτεινός, ώστε ήταν ορατός με γυμνό μάτι ακόμη και την ημέρα επί 23 ημέρες, ενώ ήταν ορατός τη νύχτα για περίπου δυο χρόνια, ξεπερνώντας την Αφροδίτη σε λαμπρότητα, μέχρι που χάθηκε από τον νυχτερινό ουρανό την άνοιξη του 1056. Οι Κινέζοι αστρονόμοι, στα χρονικά των οποίων καταγράφηκε εκτεταμένα το κοσμικό αυτό γεγονός, αποκάλεσαν τον αστέρα αυτόν επισκέπτη αστέρα.
Το Νεφέλωμα του Καρκίνου εντοπίζεται στον αστερισμό Ταύρο και είναι το πρώτο αντικείμενο του καταλόγου του Σαρλ Μεσιέ. Απέχει από τη Γη περίπου 6.500 έτη φωτός. Για το λόγο αυτό, το κοσμικό γεγονός που το δημιούργησε συνέβη στην πραγματικότητα 6.500 χρόνια πριν γίνει ορατό, δηλαδή περίπου το 5.400 π.Χ. Στο κέντρο του νεφελώματος βρίσκεται ο πάλσαρ του Καρκίνου (γνωστός και ως PSR B0531+21), ένας αστέρας νετρονίων με διάμετρο 20 περίπου χιλιoμέτρων που ανακαλύφθηκε το 1968: ήταν η πρώτη παρατήρηση πάλσαρ σε υπόλειμμα υπερκαινοφανούς, μια θεμελιώδης ανακάλυψη για την εξήγηση του φαινομένου των πάλσαρ ως αστέρων νετρονίων. Ο πάλσαρ του Καρκίνου έχει περίοδο περιστροφής 33 χιλιοστά του δευτερολέπτου, δηλαδή περιστρέφεται 30 φορές το δευτερόλεπτο, και οι δέσμες ακτινοβολίας που εκπέμπονται αλληλεπιδρούν με τα αέρια του νεφελώματος προκαλώντας περίπλοκες μορφές ακτινοβολίας συγχρότρον και φθορισμού. Το πιο δυναμικό τμήμα του εσωτερικού του νεφελώματος είναι το σημείο όπου ένας από τους πολικούς πίδακες του πάλσαρ συναντά το περιβάλλον υλικό, σχηματίζοντας ένα κρουστικό κύμα. Το σχήμα και η θέση αυτού του κρουστικού κύματος αλλάζουν γρήγορα, με τον ισημερινό άνεμο να εμφανίζεται σαν μια σειρά θυσάνων που φωτίζονται και εξαφανίζονται ενώ μετακινούνται απομακρυνόμενοι από τον πάλσαρ, για να διαλυθούν στο κύριο τμήμα του νεφελώματος. Ο πάλσαρ του Καρκίνου είναι μια από τις γνωστότερες ουράνιες πηγές αυτής της κατηγορίας, και η εκπομπή του αποκαλύπτεται σε σχεδόν ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, από την περιοχή των ραδιοκυμάτων έως τις ακτίνες γ υψηλών ενεργειών.
Το Νεφέλωμα Καρκίνος χρησιμοποιείται συχνά ως μονάδα μέτρησης στην αστρονομία ακτίνων Χ: είναι πολύ φωτεινό σε αυτή την περιοχή του φάσματος, και η ροή του είναι σταθερή (εξαίρεση αποτελεί ο ίδιος ο πάλσαρ). Ο πάλσαρ στέλνει ισχυρό περιοδικό σήμα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο του χρονισμού των ανιχνευτών ακτίνων Χ.
Στην αστρονομία των ακτίνων X, οι όροι Crab (αγγλική λέξη που σημαίνει «καβούρι») και milliCrab χρησιμοποιούνται μερικές φορές ως μονάδες ροής. Πολύ λίγες πηγές ακτίνων Χ έχουν φωτεινότητα μεγαλύτερη του 1 Crab.
Μιχάλης Δελαβίνιας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο αγωνιζόμενος σε ανεξάρτητα σωματεία της Αθήνας. Το 1938 εντάχθηκε στο δυναμικό της ΑΕΚ, όπου και παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1953-54, όταν και σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 33 ετών. Κατέκτησε το νταμπλ του 1939, πρωταθλητής αναδείχθηκε και την επόμενη χρονιά (1939-40), ενώ στέφθηκε και δύο ακόμη φορές κυπελλούχος, τις περιόδους 1948-49 και 1949-50.

Στην εθνική Ελλάδας

Κάθισε κάτω από τα δοκάρια της εθνικής Ελλάδας τέσσερις φορές, το διάστημα μεταξύ 1948-1951. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948 στον πρώτο μεταπολεμικό αγώνα της Ελλάδας, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Τουρκίας.
Λυκόφως (ταινία)

Πλοκή

Η δεκαεπτάχρονη Ιζαμπέλα Μαρί "Μπέλα" Σουάν μετακομίζει στο Φορκς, μία μικρή πόλη κοντά στην Ουάσινγκτον, μονίμως καλυμμένη με σύννεφα, για να ζήσει με τον πατέρα της, Τσάρλι, μετά τον γάμο της μητέρας της με έναν νεαρό αθλητή του μπέιζμπολ. Γρήγορα γίνεται αποδεκτή από πολλούς μαθητές στο νέο λύκειο της, αλλά ιντριγκάρεται από τα μυστηριώδη και υπεροπτικά αδέλφια Κάλεν. Η Μπέλα κάθεται δίπλα στον Έντουαρντ Κάλεν στην Βιολογία την πρώτη μέρα της στο σχολείο. Αυτός  την ερωτεύεται με την πρωτη ματιά. Λίγες ημέρες αργότερα, η Μπέλα παρ' ολίγο να συνθλιβεί από ένα φορτηγάκι στον σχολικό χώρο στάθμευσης. Ο Έντουαρντ, ανεξήγητα, έρχεται ταχύτατα από πολλά μέτρα μακριά και σταματά το όχημα με το χέρι του. Αργότερα, αρνείται να εξηγήσει αυτή του την πράξη στην Μπέλα και την προειδοποιεί να μείνει μακριά του.
Μετά από πολλή έρευνα, η Μπέλα τελικά ανακαλύπτει ότι ο Έντουαρντ είναι βρυκόλακας, αν και πίνει μόνο το αίμα ζώων. Ερωτεύονται και ο Έντουαρντ συστήνει στην Μπέλα στην οικογένεια του, τον Κάρλαϊλ, την Έσμε, την Άλις, τον Τζάσπερ, τον Έμετ και την Ρόζαλι. Λίγο μετά, τρεις νομαδικοί βρυκόλακες, ο Τζέιμς, η Βικτόρια και ο Λόρεντ φτάνουν στην πόλη. Ο Τζέιμς, ένας ανιχνευτής, ιντριγκάρεται από τον Έντουαρντ, ο οποίος προστατεύει μία θνητή και θέλει να σκοτώσει τη Μπέλα. Ο Έντουαρντ και η οικογένειά του θέτουν σε κίνδυνο την ζωή τους για την προστασία της Μπέλα, αλλά o Τζέιμς καταφέρνει να παρασύρει την Μπέλα σε παγίδα που έχει στήσει στο Φοίνιξ όπου κρύβεται, με το πρόσχημα ότι κρατά όμηρο την μητέρα της. Ο Τζέιμς επιτίθεται στην Μπέλα και της δαγκώνει τον καρπό, αλλά ο Έντουαρντ, μαζί με τα άλλα μέλη της οικογένειάς του, φτάνουν πριν να τη σκοτώσει. Ο Τζέιμς καταστρέφεται από την οικογένεια Κάλεν και ο Έντουαρντ ρουφά το δηλητήριο από τον καρπό της Μπέλα, για να την αποτρέψει από το να γίνει βρυκόλακας. Σοβαρά τραυματισμένη, η Μπέλα μεταφέρεται σε ένα νοσοκομείο. Μετά την επιστροφή της στο Φορκς, η Μπέλα και ο Έντουαρντ πηγαίνουν στον χορό του σχολείου τους. Εκεί, η Μπέλα εκφράζει την επιθυμία της να γίνει βρυκόλακας, την οποία αρνείται ο Έντουαρντ. Η ταινία τελειώνει με την Βικτόρια να παρακολουθεί κρυφά το ζεύγος να χορεύει και να σχεδιάζει την εκδίκησή της για τον θάνατο του εραστή της, Τζέιμς.
Υδραία Πέλλας

Γενικά

Ο οικισμός διαθέτει μία εκκλησία, ένα γήπεδο και μία τοπική ομάδα ποδοσφαίρου, τον Άρη Υδραίας. Ακόμα, έχει πολλά πάρκα και ένα υδραγωγείο που διοχετεύει νερό σε όλο το χωριό. Βρέχεται από τον Αλμωπιαίο Ποταμό και έχει πολλά βουνά όπως τη Μπέλιτσα. Απέχει 3 χλμ. από την Αριδαία και είναι πολύ μικρός οικισμός σε έκταση. Το όνομα του είναι εμπνευσμένο από τα πολλά νερά που διαθέτει ο οικισμός και τις πηγές.

Αξιοθέατα

Ανάμεσα από τον οικισμό Υδραία και Χρυσή ( χωριό του Δήμου Αλμωπίας) βρίσκονται τα ερείπια από το κάστρο των Μογλενών ονομασία Σλαβικής προέλευσης, παλαιότερα το χωριό Χρυσή και τα περίχωρα ονομάζονταν Μογλενά ήταν απο τους πρώτους οικισμούς που δημιουργήθηκαν και οχυρώθηκαν στα πρώιμα Βυζαντινά χρόνια. Το κάστρο καλύπτει περίπου 40 μέτρα έκταση στρεμμάτων. Οι πρώτες έρευνες του χώρου έγιναν το 1985-1987, τότε εντοπίστηκε η περίμετρος του κάστρου, αποκαλύφθηκε το νοτιοανατολικό τμήμα των τειχών, τρεις πύργοι και δύο ναοί που χρονολογούνται στο 10ο - 12ο αι. Πιθανολογείται πως ήταν η Μητρόπολη των Μογλενών. Οι πρόσφυγες που κατέφτασαν μετά το 1922 χρησιμοποίησαν αρκετό από το οικοδομικό υλικό του κάστρου και της εκκλησίας προκειμένου να καταφέρουν να εφοδιαστούν με υλικά για την οικοδόμηση των κατοικιών τους. Το κάστρο της Χρυσής ανακηρύχθηκε επίσημα αρχαιολογικός χώρος το 1980. Στο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου αναβιώνεται η ιστορία των Μογλενών και της κατάληψης της πόλης από τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο.
Ντόναλντ Τσανγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χονγκ Κονγκ στις 7 Οκτωβρίου του 1944 και έχει το προσωνύμιο «Παπιγιόν-Τσανγκ», λόγω της προτίμησής του να φοράει παπιγιόν. Το 1964 εργάστηκε σε φαρμακευτική εταιρεία για μικρό χρονικό διάστημα. Σπούδασε , μεταξύ άλλων, και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Δημόσιος λειτουργός από το 1967, ο Τσανγκ ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του Υπουργού Οικονομικών το 1995. Τότε έγινε ο πρώτος Κινέζος που κατέλαβε το αξίωμα αυτό, σε εποχή στην οποία το Χονγκ Κονγκ ήταν ακόμα βρετανική αποικία. 
Επαινέθηκε για τη σωστή διοίκησή του στα οικονομικά, τόσο ως Υπουργός Οικονομικών όσο και ως αρχηγός κυβερνήσεως.
Ο Τσανγκ εξελέγη για πρώτη φορά το 2005 και μάλιστα ήταν ο μοναδικός υποψήφιος. Στις 21 Ιουνίου του 2005 επίσημα διορίστηκε αρχηγός κυβέρνησης από το Κρατικό Συμβούλιο για να ολοκληρώσει τη θητεία του Τουνκ Τσι Χουά, που έληγε το 2007. Στις 25 Μαρτίου του 2007 ο Τσανγκ επανεξελέγη στο αξίωμα του αρχηγού της κυβέρνησης (Chief Executive) για δεύτερη και τελευταία θητεία, από το 2007 ως το 2012.
Είναι παντρεμένος με τη Λαίδη Σαλίνα Πάου Σιού Μέι και έχουν 2 γιους.

Ποινική δίωξη

Εναντίον του Τσανγκ απαγγέλθηκαν κατηγορίες για 2 αδικήματα κακοδιαχείρισης εν υπηρεσία στις 5 Οκτωβρίου 2015 από την Ανεξάρτητη Επιτροπή κατά της Διαφθοράς (ICAC).
Λιγούστρο

Περιγραφή

Τα λιγούστρα είναι θάμνοι ή μικρά δέντρα, τα οποία μπορούν να φτάσουν σε ύψος έξι μέτρων ή και μεγαλύτερο, ανάλογα με το είδος.
Τα φύλλα τους είναι απλά, επιμήκη ή οβάλ και έχουν αντίθετη φυλλοταξία. Ανθίζουν την άνοιξη και το καλοκαίρι και τα μικρά λευκά άνθη τους σχηματίζουν κωνικές ταξιανθίες. Τα άνθη αποτελούνται από τέσσερα πέταλα ενωμένα στο βασικό τους μισό. Οι καρποί είναι μικρά κηρώδη μπλε και μαύρα μούρα που παραμένουν πάνω στο φυτό το χειμώνα. 
Τα φυτά είναι ολόκληρα τοξικά, συμπεριλαμβανομένων των καρπών. Η τοξική ουσία που παράγουν τα λιγούστρα είναι ένα γλυκοσίδιο, η συριγκίνη ή λιγουστρίνη, η οποία είναι ερεθιστική για τον άνθρωπο και μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό, διάρροια και κοιλιακές κράμπες, αλλά δεν υπάρχει καταγεγραμμένη περίπτωση δηλητηρίασης στον άνθρωπο από λιγούστρο. Αντίθετα, το φυτό είναι δηλητηριώδες για τα μηρυκαστικά. 
Εκχυλίσματα των διαφόρων ειδών λιγούστρου φαίνεται ότι έχουν αντιοξειδωτική (προστατεύουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια από την αιμόλυση), αντιφλεγμονώδη και ηπατοπροστατευτική δράση. Θεωρείται επίσης ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει στην πρόληψη του καρκίνου, αν και τα στοιχεία δεν είναι αρκετά. Εκχύλισμα από τα φύλλα του είδους L. robustum χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική.
Αλέξανδρος Ρουσσόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και μετεκπαιδεύτηκε στο Imperial College του Λονδίνου.
Υπήρξε πρόεδρος των σπουδαστών του ΕΜΠ (1962-63), πρόεδρος του ΕΔΠ του Πολυτεχνείου (1975-77), πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, και γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής.
Ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1974, ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Συγκοινωνιών από το 1981 ως το 1985, ενώ διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 1985 ως το 1986.
Αμωρί Γ΄ του Εβρέ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σίμωνα Γ΄ κυρίου τού Μονφόρ & κόμη τού Εβρέ και της Ματθίλδης.
To 1181 απεβίωσε ο πατέρας του και οι κτήσεις του διαιρέθηκαν: ο Αμωρί Γ΄ έλαβε το Εβρέ και γαίες στην Αγγλία, ενώ ο νεότερος αδελφός του Σίμωνας Δ΄ έλαβε το Μονφόρ στο Ιλ-ντε-Φρανς. Το 1181 ο εξ αγχιστείας συγγενής του Σαέρ ντε Κινσύ ήταν μάρτυρας σε μία πράξη τού Αμωρί Γ΄.
Νυμφεύτηκε τη Μαμπέλ από τον Οίκο της Νορμανδίας, πρωτότοκη κόρη τού Γουλιέλμου 2ου κόμη τού Γκλώστερ και της Αβίζ ντε Μπωμόν και απέκτησαν γιο, τον Αμωρί Δ΄. Ο Γουλιέλμος είχε τρεις κόρες και απεβίωσε το 1183· ο Αμωρί Γ΄ διεκδίκησε την κομητεία, την κατέλαβε όμως ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας. 
Ο Αμωρί Γ΄ απεβίωσε το διάστημα 1187-93. Ο κατάλογος των κεκοιμημένων τού καθεδρικού τού Εβρέ έχει το όνομά του αμέσως μετά από αυτό τού πατέρα του (απεβ. 1181), αναφέροντας την ημέρα μόνο: 13 Μαρτίου και πως άφησε στον ναό 40 σόλιδους. Ο γιος του Αμωρί Δ΄ ήταν ανήλικος, όταν τον διαδέχθηκε και δεν φαίνεται να εξουσίασε πραγματικά στο Εβρέ, το οποίο καταλήφθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας το 1199. Ο Αμωρί Δ΄ προχώρησε την αξίωση της μητέρας του και έγινε κόμης τού Γκλώστερ, πράγμα που δεν είχε επιτύχει ο πατέρας του.
Ισοφθαλικό οξύ

Παρασκευή

Το ισοφθαλικό οξύ παράγεται σε δισεκατομμύρια χιλιόγραμμα τον χρόνο με οξείδωση του μεταξυλολίου χρησιμοποιώντας οξυγόνο. Η διεργασία χρησιμοποιεί έναν καταλύτη κοβαλτίου-μαγγανίου . Στο εργαστήριο, το χρωμικό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οξειδωτικό. Προκύπτει επίσης από την σύντηξη μετα-θειοβενζοϊκού καλίου, ή μετα-βρομοβενζοϊκού καλίου με μυρμηγκικό κάλιο (στην τελευταία περίπτωση σχηματίζεται επίσης τερεφθαλικό οξύ).
Το άλας με βάριο (ως εξαένυδρο) είναι πολύ διαλυτό (μια διαφορά μεταξύ φθαλικών και τερεφθαλικών οξέων). Το 5-μεθυλοισοφθαλικό οξύ, λαμβάνεται με οξείδωση του μεσιτυλενίου ή με συμπύκνωση του πυροσταφυλικού οξέος με βάριο ύδωρ.
Το Χρώμα της Μαγείας

Υπόθεση

Πρωταγωνιστής είναι ο Ανεμοβρόχης, ένας δειλός και κυνικός φοιτητής της σχολής μαγείας του Αθέατου Πανεπιστημίου, ο οποίος παραδόξως είναι ανίκανος να κάνει κάποιο μαγικό. Αυτό ήταν αποτέλεσμα των νεανικών του ατασθαλιών, όταν μπήκε στο δωμάτιο όπου φυλασσόταν το ισχυρότερο βιβλίο μαγείας στον Δίσκο και το άνοιξε, με αποτέλεσμα το μυαλό του να έχει χώρο μόνο για το ένα πανίσχυρο ξόρκι που διάβασε. Αυτός αναγκάζεται να γίνει ο πρώτος τουριστικός οδηγός του πρώτου τουρίστα που εμφανίστηκε ποτέ στον Δίσκο, του Δίανθου. Ο Δίανθος, από την άλλη, είναι ένας καλοκάγαθος και αφελής περίεργος τύπος, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξερευνήσει τον Δίσκο απ' τη μια άκρη του στη άλλη, μαζί με το μαγεμένο μπαούλο του από ξύλο αχλαδόξυδου. Στο δρόμο θα γνωρίσουν απέραντες περιπέτειες και κινδύνους, με τον φουκαρά τον Ανεμοβρόχη να βλαστημά την ώρα που έμπλεξε.
Η ιστορία ολοκληρώνεται στο επόμενο βιβλίο της σειράς, Το Φως της Φαντασίας.
Διπλή παύλα

Η διπλή παύλα είναι σημείο στίξης. Η διπλή παύλα χρησιμοποιείται για να κλείσουμε μέσα μια φράση ή ένα μέρος της. Ίδια χρήση έχει και η παρένθεση, όμως η διπλή παύλα χρησιμοποιείται όταν το μέρος αυτό δεν έχει τόσο δευτερεύουσα σημασία ώστε να κλειστεί σε παρένθεση. Ως προς τον επιτονισμό, κάνουμε παύση πριν και μετά από τη λέξη ή τη φράση που βρίσκεται ανάμεσα στις παύλες και τη διαβάζουμε σε λίγο χαμηλότερο τόνο. Τέλος, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ παύλας και ενωτικού. 
Παραδείγματα χρήσης: «Η θεία μου —θεός σχωρέστην— μ' αγαπούσε πολύ.» 
«Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
κι ανέτοιμους — πού πια καιρός — μας συνεπαίρνει.» (Κ.Π. Καβάφης, «Τελειωμένα»)
Για την εισαγωγή της διπλής παύλας στο λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows και σε Ελληνικό πληκτρολόγιο, χρησιμοποιείται ο συνδυασμός πλήκτρων Alt+0151, με τον αριθμητικό κωδικό να εισάγεται μέσω του αριθμητικού πληκτρολογίου.