google/wiki40b huggingface dataset:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1962 για την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία

Δ΄ όμιλος

*Ο μετέπειτα "Εύριπος Χαλκίδας".

Ε΄ όμιλος

¹ Την επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε "Ο.Φ.Χ. Παγχανιακός".

Γ΄ όμιλος

*Αγώνας κατάταξης: Πιερικός - Ολυμπιακός Κ.: 1-0

Βόρειος όμιλος

¹Αγώνας κατάταξης: 4/7/1962, Θεσσαλονίκη, γήπεδο Χαριλάου:
Πιερικός - Ηρακλής Κ.: 2-0 ("Αθλητική Ηχώ, 5/7/1962).
Νήσος Ουασίνι

Η Νήσος Ουασίνι (Wasini) είναι νησί του Ινδικού Ωκεανού, διοικητικά ανήκει στη Κένυα  και  βρίσκεται στα νότια της χώρας. Έχει μήκος 5 χλμ και πλάτος 1 χλμ. Είναι αραιοκατοικημένο ενώ δεν υπάρχουν καθόλου οχήματα κι έχει το υψηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στη χώρα. 
Πρόκειται για μια πρώιμη θέση του Σουαχίλι πολιτισμού, όπως και τα νησιά του αρχιπελάγους Λαμού δέχτηκε εγκατάσταση Αράβων εμπόρων και ναυτικών. Το Ουασίνι φημίζεται για το πλούσιο κοραλλιογενείς οικοσύστημα του.
Έχει επίσης ένα εξαιρετικά σπάνιο μνημείο: τον "Κήπο των κοραλίων"  ("Coral Garden"), ένα σύνολο φυσικών ερειπίων ενός υφάλου, κοραλλιών ορυκτών, που βρίσκεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, αλλά τακτικά πλημμυρίζει κατά τη διάρκεια υψηλής παλίρροιας.
Μοναστήρι του Κίντσβισι

Ιστορία

Η μοναστική ζωή στο Κιντσβίσι άρχισε κατά τον 10ο αιώνα, διακόπηκε κατά τον 19ο αιώνα και συνεχίστηκε το 1995. 
Ένα σημαντικό ορόσημο στην ιστορία του Μοναστηριού ήταν η περίοδος που βασίλευσε η Ταμάρ (1184-1212) και ήταν η Γεωργιανή χρυσή εποχή για τον πολιτισμό. 
Η εκκλησία της Παναγίας είναι η παλαιότερη του μοναστηριού, χτίστηκε τον 12ο αιώνα και τώρα είναι ερειπωμένη. 
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Τον ίδιο αιώνα τοιχογραφήθηκε το εσωτερικό των 2 εκκλησιών. 
Το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Γεώργιου χτίστηκε τον 14ο αιώνα. Τον 15ο αιώνα χτίστηκε ένα καμπαναριό στην είσοδο του μοναστηριού. 
Το μοναστηριακό συγκρότημα είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Αρχιτεκτονική

Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιλαμβάνει 3 εκκλησίες, ένα καμπαναριό και το οχυρωματικό τείχος.
Εκκλησία του Αγίου Νικολάου: είναι θολωτή, διαστάσεων 19,7 x 14 μ., φτάνει σε ύψος τα 24,3 μ. και είναι χτισμένη με τούβλα στις αρχές του 13ου αιώνα. Έχει 3 εισόδους, στα δυτικά, νότια και βόρεια. Ο θόλος στηρίζεται στις γωνίες της Αγίας Τράπεζας και σε 2 κολόνες στα δυτικά. Στο κυλινδρικό τύμπανο του θόλου υπάρχουν 12 παράθυρα. Ο νάρθηκας βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της εκκλησίας, περιλαμβάνει 3 δωμάτια και είναι πλήρως τοιχογραφημένος.
Οι τοιχογραφίες της είναι του 13ου αιώνα και αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα της μεσαιωνικής τέχνης, όπως τα επιμελήθηκε ο βεζίρης της Ταμάρ, ο Αντόν Γκλοβιστανίτζης. Η εκκλησία είναι πλήρως τοιχογραφημένη, και οι εικόνες συνοδεύονται από επιγραφές στα Γεωργιανά ασομταβρούλι και μερικές στα Ελληνικά. Στα χαμηλότερα επίπεδα απεικονίζονται ιστορικές μορφές, όπως ο Γεώργιος Γ', η βασίλισσα Ταμάρ, ο Γεώργιος Δ'. Ο βεζίρης Αντόν απεικονίζεται να κρατά μία μινιατούρα της εκκλησίας. Στο δυτικό τοίχο απεικονίζονται σκηνές από την ζωή του Αγίου Νικολάου.  Στον θόλο απεικονίζονται: ένας διακοσμημένος σταυρός, η Παναγία, ο Χριστός, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, 9 Αρχάγγελοι. Ο Αβραάμ και οι προφήτες: Ηλίας, Ζαχαρίας, Ιερεμίας, Μαλαχίας, Ιεζεκιήλ, Ησαΐας. Στην επόμενη σειρά απεικονίζονται οι άγιοι, και μετά είναι οι Ευαγγελιστές και άγγελοι. Στις τοιχογραφίες περιλαμβάνονται: η Παναγία Οδηγήτρια, αρκετοί άγιοι και ιερείς και σκηνές από την ζωή του Χριστού. 
Εκκλησία της Παναγίας: έχει διαστάσεις 11,2 x 7,8 μ. και βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Χρονολογείται του 12ου-13ου αιώνα και τοιχογραφήθηκε τον 13ο αιώνα. Η πέτρινη εκκλησία είναι ερειπωμένη τώρα, αλλά ορισμένα μέρη της και μερικές από τις τοιχογραφίες έχουν διασωθεί.
Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου: έχει διαστάσεις 5,1 x 4,5 μ., είναι πέτρινο και χτίστηκε τον 14ο αιώνα κοντά στον δυτικό τοίχο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Η είσοδος είναι στα νότια, Έχει ένα μικρό παράθυρο στα ανατολικά, ένα μικρό στα νότια, και ένα μεγάλο παράθυρο δυτικά. Πάνω από το παράθυρο της ανατολικής πρόσοψης υπάρχει ένας διακοσμητικός ανάγλυφος σταυρός.
Σουλτάνι

Το σουλτάνι υπήρξε  Οθωμανικό χρυσό νόμισμα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μωάμεθ Β του Πορθητή ( 1451-1481) και ζύγιζε περίπου 3,45 γραμμάρια. Το σουλτάνι ήταν κλασικό Οθωμανικό χρυσό νόμισμα, επίσης, γνωστό γενικά ως αλτίν (χρυσός στα τουρκικά).
Μίλατος Λασιθίου

Το σπήλαιο της Μιλάτου

Η Μίλατος είναι γνωστή κυρίως από το ιστορικό Σπήλαιο της Μιλάτου. Κατα την επανάσταση των Κρητών εναντίον των οθωμανών (1823) είχαν κρυφτεί στο σπήλαιο δύο χιλιάδες γυναικόπαιδα. Ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός ανακάλυψε το σπήλαιο με τα γυναικόπαιδα, οπότε και επήλθε φοβερή σφαγή ενώ όσοι έμειναν ζωντανοί πουλήθηκαν ως δούλοι, ενώ σκοτώθηκε και ο αρχηγός των Τούρκων, Χασάν Μπέης, πέφτοντας από το αφηνιασμένο άλογό του. Στην περιοχή δραστηριοποιούνταν διάφορες ελληνικές ένοπλες ομάδες που θα μπορούσαν ίσως να σώσουν τους αμάχους αλλά ήταν απασχολημένες σε λεηλασίες.
Για την Αφρική και για σένα, Μάλι

Το «Pour l' Afrique et pour toi, Mali» (Για την Αφρική και για σένα, Μάλι) είναι ο εθνικός ύμνος του Μάλι και καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1962. Οι στίχοι ανήκουν στο Seydou Badian Kouyate και η μουσική είναι του Banzoumana Sissoko.
Ζενγκ Τσι (βιοχημικός)

Καριέρα

Το 1924 ο Ζενγκ Τσι πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις για το Νοτιοανατολικό Εθνικό Πανεπιστήμιο (αρχικά γνωστή ως Προηγμένο Κανονικό Σχολείο του Ναντσίνγκ, το οποίο μετακινήθηκε το 1928 στο Εθνικό Κεντρικό Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Ναντσίνγκ). Σπούδασε στο τμήμα βιολογίας και το 1930 πήγε στην Αμερική για να σπουδάσει, λαμβάνοντας ειδίκευση στη βιοχημεία στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο Γέιλ και το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνακαι το 1936 απέκτησε το διδακτορικό του.
Με την επιστροφή του στην Κίνα υπηρέτησε διαδοχικά ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών της Κίνας και ως καθηγητής στη Κεντρική Ιατρική Σχολή ως καθηγητής βιοχημείας και ταυτόχρονα ήταν επικεφαλής τμήματος στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή της Ανατολικής Κίνας, ως καθηγητής στο Στρατιωτικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο Αρ. 4 και ως καθηγητής βιολογίας και επικεφαλής στο τμήμα διδασκαλίας και έρευνας της βιοχημείας της Ιατρικής Σχολής του Ναντσίνγκ.
Το 1945, στην Κεντρική Ιατρική Σχολή, ίδρυσε ένα ερευνητικό ινστιτούτο βιοχημείας για να εκπαιδεύσει τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Αυτή ήταν η πρώτη επίσημη οργάνωση στην Κίνα που δίδασκε την βιοχημεία σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, καταρτίζοντας μεγάλο αριθμό φοιτητών που πήγαν να εργαστούν σε διάφορους τομείς. Αφού έκλεισε τα 70 άρχισε να μελετά τη βιοχημεία του γήρατος, προτείνοντας μια θεωρία της μεταβολικής ανισορροπίας, το οποίο αποτελεί τη βάση της γηριατρικής βιοχημείας στην Κίνα.
Συμμετείχε στην ίδρυση της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας και αργότερα στην Εταιρεία Βιομηχανίας. Υπήρξε πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Καθηγητών του Κεντρικού Πανεπιστημίου και πρώτος πρόεδρος του συμβουλίου της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας. 
Ο Ζενγκ Τσι έκλεισε τα 110 το Μάιο του 2010 και φέρεται να ήταν ο γηραιότερος καθηγητής εν ζωή στο κόσμο εκείνη την εποχή. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του διδάσκοντας στην ιατρική σχολή και το τμήμα βιολογίας του Πανεπιστημίου του Ναντσίνγκ.

Προσωπική ζωή

Κατά τα τελευταία χρόνια πριν το θάνατο του πούλησε την οικογενειακή περιουσία, όπως το σπίτι της οικογένειάς του, χρησιμοποιώντας τα έσοδα κυρίως για να κάνει δωρεές στο πανεπιστήμιο και την εταιρεία και να δημιουργήσει υποτροφίες για άπορους μαθητές και επιστημονικές επιχορηγήσεις.
Ο Ζενγκ Τσι πέθανε στις 29 Ιουλίου 2010.
Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών

Ιστορία

Η ιστορία της ΜΥΚ ξεκινάει το 1953 και ακολουθεί τυπικά την ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Η Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών δημιουργήθηκε σύμφωνα με τα αμερικανικά πρότυπα των "Underwater Demolition Teams". Αρχικά λειτούργησε ως ομάδα αμφιβίων αναγνωρίσεων για την υποστήριξη αποβατικών σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού. Ακολούθησε η αποστολή Ελλήνων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών στις ΗΠΑ, έτσι ώστε να δημιουργηθεί πυρήνας στελεχών εκπαιδευτών. Τα πρώτα στελέχη οργάνωσαν στη συνέχεια τη Σχολή Υ/ΚΤ στην Ελλάδα. Επισήμως, η λειτουργία της ξεκίνησε το 1957 στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κανελλόπουλος (ΚΕΚΑΝ) υπό τη διοίκηση του πλοιάρχου Κ. Εγκολφόπουλου. Το 1968 δημιουργήθηκε η Διοίκηση Ομάδων Υποβρυχίων Καταστροφών (Δ/ΟΥΚ), με διοικητή τον αντιπλοίαρχο Γ. Στεφανάδη. Από το 1968 τόσο η σχολή Υ/ΚΤ όσο και οι ομάδες υποβρυχίων αναγνωρίσεων εντάχθηκαν στη Διοίκηση Ναυτικής Εκπαιδεύσεως (ΔΝΕ). Η μετονομασία της Δ/ΟΥΚ σε ΜΥΚ έγινε το 1969, με ταυτόχρονη αύξηση του αριθμού των επιχειρησιακών ομάδων, των οποίων η τελική μορφή καθορίστηκε το 1976. Το 2002 η Μονάδα μετονομάστηκε σε Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών.

Δομή

Η ΔYK είναι οργανωμένη σε υπομονάδες που ονομάζονται Ομάδες Υποβρυχίων Καταστροφών, κοινώς γνωστές σε συντετμημένη μορφή ως ΟΥΚ, που ειδικεύονται σε ένα συγκεκριμένο τομέα. Κάθε υπομονάδα αποτελείται από 25 άνδρες περίπου και χωρίζονται σε πέντε ομάδες των πέντε.
OYK 1&2 : Αυτές είναι οι κύριες επιθετικές ομάδες των ΟΥΚ που ειδικεύονται σε σαμποτάζ, επιδρομές και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη θάλασσα.
OYK 3 : Η ομάδα αυτή ειδικεύεται στην αναγνώριση και εκκαθάριση τόπων παράκτιων περιοχών πριν από μία κύρια αμφίβια επίθεση.
ΟΥΚ 4 : Η ομάδα αυτή ειδικεύεται στις υποβρύχιες καταστροφές/ανατινάξεις εναντιων στόχων που μπορούν να εμποδίσουν μια αμφίβια προσέγγιση εχθρικής ακτής.
ΟΥΚ 5 : Αυτή η ομάδα είναι τμήμα της εφεδρείας που ενεργοποιείται μόνο σε περιόδους πολέμου ή σοβαρής έκτακτης ανάγκης. Αποτελειται από εφέδρους της MYK και εκπαιδευτές από το κύριο σώμα.
Η επιλογή των υποψηφίων και η εκπαίδευσή τους διαρκεί περίπου επτά μήνες και χωρίζεται σε τρεις φάσεις, είναι παρόμοια με εκείνη των Navy SEALs εκπαίδευση BUD / S του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Η εκπαίδευση έχει ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό αποτυχίας παρόμοιο με εκείνο των SEALs.
Διάλογος (λογοτεχνία)

Διάλογος στη λογοτεχνία λέγεται η ανταλλαγή φράσεων ανάμεσα στα πρόσωπα ενός ποιήματος ή πεζογραφήματος, τα οποία είναι είτε φανταστικά είτε πραγματικά.

Ιστορία

Η τέχνη του διαλόγου ανάγεται στην αρχαιότητα και χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.

Αρχαία Ελλάδα

Ο διάλογος χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη συχνότητα στα έργα των συγγραφέων και των ποιητών της αρχαιότητας. Οι κυριότεροι συγγραφείς που έγραψαν διαλόγους ήταν ο Πλάτωνας -όπου ακόμη και σήμερα έχουν απομείνει περίφημοι οι διάλογοι του-, ο Σώφρονας, ο Λουκιανός και ο Κικέρωνας.

Μεσαίωνας

Κατά την εποχή του Μεσαίωνα ο διάλογος χρησιμοποιήθηκε κυρίως σε μυστήρια και σε θρησκευτικά ποιήματα. 
Την ίδια περίοδο της ιστορίας εμφανίστηκαν οι αγώνες λόγων και οι διαλογικές αναμετρήσεις με κύριο θέμα τη διαμάχη της Ψυχής και του Σώματος.

Νεώτερα χρόνια

Κατά τα νεώτερα χρόνια, ο διάλογος χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα λογοτεχνικά είδη, δηλαδή της ποίησης, της πεζογραφίας και του θεάτρου.
Τη διαλογική τεχνική έχουν χρησιμοποιήσει στα έργα τους ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Κωστής Παλαμάς κ.ά.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1902

Οι εκλογές τις 17 Νοεμβρίου 1902 έγιναν από την κυβέρνηση Αλ. Ζαΐμη και ήταν οι πρώτες του 20ού αιώνα. Το διάταγμα της διάλυσης της βουλής υπέγραψε ο βασιλιάς Γεώργιος στην Κοπεγχάγη, όπου έκανε διακοπές. Αυτοδυναμία δεν κέρδισε κανένα κόμμα, με συνέπεια τα γνωστά Σανιδικά.

Ιστορία

Το μεγαλύτερο διάστημα του 1902 τη χώρα κυβερνούσε ο  Αλέξανδρος Ζαΐμης, στηριζόμενος στις ευκαιριακές ψήφους είτε των «δηλιγιαννικών», είτε των «θεοτοκικών». 
Ήταν προφανές ότι ο Ζαΐμης δεν μπορούσε να κυβερνήσει και φρονίμως ποιών ζήτησε από τον βασιλιά Γεώργιο Α' τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Ο ανώτατος άρχοντας συναίνεσε και υπέγραψε το διάταγμα διάλυσης της Βουλής στις 12 Σεπτεμβρίου 1902 από την Κοπεγχάγη, όπου βρισκόταν για διακοπές. Ως ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ορίστηκε η 17η Νοεμβρίου.
Το λευκό σφαιρίδιο των πολιτών ζήτησαν οι δύο μεγάλοι πολιτικοί σχηματισμοί της εποχής: Το «Εθνικόν Κόμμα» ή Κόμμα Δηλιγιάννη με αρχηγό τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη και το «Νεωτερικόν Κόμμα» ή Κόμμα Θεοτόκη με αρχηγό τον μετριοπαθή Γεώργιο Θεοτόκη, κληρονόμο της παράταξης και της πολιτικής του Χαρίλαου Τρικούπη.
Στις εκλογές αυτές παρουσιάστηκε η εξής ιδιομορφία: παρά τον οξύτατο ανταγωνισμό μεταξύ των κομμάτων, οι υποψήφιοι βουλευτές, επιδιώκοντας ο καθένας το προσωπικό του συμφέρον, κατέφυγαν σε συναλλαγές με τους υποψηφίους αντιπάλων κομμάτων, σχηματίζοντας έτσι μεικτούς τοπικούς συνδυασμούς. Δικαίως χαρακτηρίστηκαν από τον Τύπο, «εκλογές των παρανόμων συνοικισμών», «εκλογές χωρίς νόημα και χωρίς αρχές».
Η ημέρα των εκλογών έλαβε χαρακτήρα λαϊκής γιορτής, με τους αποκλεισμένους της κάλπης -γυναίκες και παιδιά- να δίνουν τον τόνο της πανηγυρικής ατμόσφαιρας. Αγόρια και κορίτσια κρατούσαν με ενθουσιασμό χάρτινες εικόνες των δύο αρχηγών και τα σύμβολα των κομμάτων, «ελιά» για το Νεωτερικό Κόμμα και «κορδόνι» για το Εθνικό. Άνθρωποι και άμαξες, στολισμένοι με τα κομματικά σύμβολα περιδιάβαιναν τους δρόμους και τις εκκλησίες όπου γινόταν η ψηφοφορία, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του εκλεκτού τους. Στον αντίποδα, αντίπαλες ομάδες αντάλλασσαν υβριστικές χειρονομίες και φράσεις, ενώ δεν έλειπαν και οι μικροσυμπλοκές που κατέληγαν σε συλλήψεις των πρωταγωνιστών.
Η κάλπη δεν ανέδειξε νικητή, καθώς οι δύο μεγάλες παρατάξεις συγκέντρωσαν από 102 βουλευτές, προς μεγάλη ικανοποίηση του βασιλιά, που κατέστη ρυθμιστικός παράγων με τους 19 «ζαϊμικούς» βουλευτές. Άλλωστε, αυτός ήταν και ο στόχος του με την επιλογή Ζαΐμη: Να προκαλέσει ρήγμα στον δικομματισμό, που λειτουργούσε από το 1885 με την εναλλαγή στην εξουσία του Τρικούπη και του Δηλιγιάννη.
Τις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1902 ακολούθησε περίοδος πολιτικής αστάθειας. Συνοδεύτηκαν από αιματηρές ταραχές (18 - 23 Νοεμβρίου 1902), που έμειναν στην ιστορία ως «Σανιδικά».
Όρη Βροντούς

Προστατευόμενη τοποθεσία

Τα Όρη Βροντούς είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR1260007.
Τσελεστίνο Καβεντόνι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λεβιτσάνο-Ρανγκόνε, κοντά στη Μόντενα. Αρχικώς μελέτησε θεολογία στη θεολογική σχολή της τοπικής επισκοπής και από το 1816 ως το 1821 διακρίθηκε στη μελέτη της αρχαιολογίας και της ελληνικής και εβραϊκής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Ακολούθως διορίσθηκε έφορος του Νομισματικού Μουσείου της Μοντένα και αποδέχθηκε μία θέση στη βιβλιοθήκη της πόλεως το 1847. Από το 1830 μέχρι το 1863 κατείχε την έδρα της ερμηνευτικής στο Πανεπιστήμιο της Μοντένα.
Ο Καβεντόνι ήταν αντεπιστέλλον μέλος της επιτροπής που δημιούργησε ο Ναπολέων Γ΄ για να επιμεληθεί την έκδοση των έργων του Κόμη Μπαρτολομέο Μποργκέζι, μία συλλογή στην οποία ο Καβεντόνι συνεισέφερε πολυάριθμες επιστημονικές σημειώσεις. Το σημαντικότερο νομισματολογικό έργο του Καβεντόνι ήταν το Saggio di osservazioni sulle medaglie di famiglie romane (= «Δοκίμια επί των μεταλλίων των ρωμαϊκών οικογενειών», 1829). Ακόμα, συνέγραψε τα Carellii nummorum Italiæ Veteris tabulæ (Λειψία 1850) και τα Numismatica Biblica (Μοντένα 1850). Πολυάριθμες ήταν και οι ιστορικές και αρχαιολογικές εργασίες του, που δημοσιεύθηκαν στα Annali και στο Δελτίο του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Ρώμης, αλλά και σε άλλα περιοδικά. Από πλευράς θρησκευτικών έργων, συνέγραψε ένα βιβλίο κριτικής της Ζωής του Ιησού του Ερνέστου Ρενάν, υπό τον τίτλο Confutazione dei principali errori di Ernesto Renan nella sua Vie de Jésus (= «Ανασκευαί των κυριωτέρων λαθών του Ερνέστου Ρενάν εις την Ζωήν του Ιησού του», Μοντένα 1863), το οποίο έκανε 4 εκδόσεις μέσα σε μερικούς μήνες.
Ο Τσελεστίνο Καβεντόνι απεβίωσε στη Μοντένα σε ηλικία 70 ετών.
Μπαράγιεβο

Η Μπαράγιεβο (σερβικά : Барајево) είναι πόλη της Σερβίας κι ένας από τους 17 δήμους της πόλης του Βελιγραδίου. Ο δήμος καλύπτει μια έκταση 213 τετραγωνικών χλμ και περιλαμβάνει 13 μεγάλους οικισμούς κι πολλούς μικρότερους. Βρίσκεται στο χαμηλό τμήμα της Σουμανδίας, νοτιοανατολικά του Βελιγραδίου, με υψόμετρο που εκτείνεται από 140 έως 364 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος του δημοτικού εδάφους ανήκει στην λεκάνη απορροής του ποταμού Τουρίγια, παραπόταμο του Πεστάν όπου με τη σειρά του εκβάλλει στον Κολουμπάρα.

Ιστορία

Ο Δήμος δημιουργήθηκε το 1956 και αμέσως έγινε διοικητικά μέρος της ευρύτερης περιοχής του Βελιγραδίου. Το 1957 ο κοντινός δήμος Μπελγίνα προσαρτήθηκε στην Μπαράγιεβο, και το 1960 προσάρτησε τα χωριά χωριά Μελγάκ και Βράνιτς).
Μαγνητισμός πλοίου

Μόνιμα σφάλματα

Μόνιμα σφάλματα στο μαγνητισμό ενός πλοίου μπορεί να υπάρξουν μόνο από τεχνικές ατέλειες όπως κακή χάραξη της γραμμής πλώρης επακριβώς στο διάμηκες του πλοίου ή άλλες στις ίδιες τις πυξίδες.
Τσανγκτζί

Μεταφορές

Το Τσανγκτζί εξυπηρετείται από τον Εθνικό Κινεζικό Αυτοκινητόδρομο 312, και από τους σιδηρόδρομους του Βόρειου Σιντζιάνγκ και Ουρούμτσι-Τζίνγκχε.
Βασίλειος Σηλυβρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν έμπορος. Το 1898 αντικατέστησε στη δημαρχία Λάρισας τον Αναστασιάδη παραμένοντας μέχρι και το 1899 στον δημαρχιακό θώκο.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910.
Ιωάννης Καραβίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το φθινόπωρο του 1883 στην Ανώπολη των Σφακίων στην Κρήτη. Το 1903, ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, πληροφορήθηκε τη μετάβαση ένοπλων σωμάτων Κρητικών στη Μακεδονία και θέλησε να συμμετάσχει σε αυτό το εγχείρημα. Μετά το τέλος του Μακεδονικού αγώνα συμμετείχε σε ένοπλες συγκρούσεις στην Κρήτη και τη Σάμο, στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Ηπειρωτικό αγώνα. Η διαφωνία του σχετικά με τα αποτελέσματα του Εθνικού Διχασμού και την ίδρυση κράτους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στον Α Παγκόσμιο πόλεμο ήταν αρκετά έντονη.
Ο Καραβίτης έφυγε από την Κρήτη 1929 και μετακόμισε στον Πειραιά και αργότερα στην Αθήνα, όπου νοίκιασε το καφενείο «Αργολίς». Μερικά χρόνια νωρίτερα, η Σχολή Ευελπίδων είχε καθιερώσει μάθημα ανταρτοπόλεμου με την ονομασία «Τακτική Καραβίτη» και περιελάμβανε αιφνιδιαστική προσέγγιση του εχθρού, συλλογή πληροφοριών, αστραπιαία επίθεση και οπισθοχώρηση.
Στο τέλος του 1939 με αρχές του 1940 δημοσίευσε στον «Κρητικό Κόσμο» λεπτομέρειες από τους αγώνες του με περιγραφές όπου κυριαρχούν τα κατορθώματα των Κρητικών. Αργότερα, δημοσίευσε ό,τι θυμόταν για τον πόλεμο στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» της Θεσσαλονίκης. Η δημοσίευση άρχισε στις 22 Μαΐου 1949 και ολοκληρώθηκε στις 25 Μαρτίου 1950 σε 236 φύλλα. Περισσότερες πληροφορίες για τη συμμετοχή του στον Αγώνα παρέχονται στα απομνημονεύματά του.
Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1949. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, με τιμές στρατηγού στο Α νεκροταφείο.
Αντώνιος Ούλριχ του Βολφενμπύτελ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της 1ης συζύγου του Δωροθέας, κόρης του Ροδόλφου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χέλμστετ. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ροδόλοφος-Αύγουστος, που σύντομα έκανε τον Αντώνιο-Ούλριχ πληρεξούσιό του. Ο Ροδόλφος-Αύγουστος είχε λίγο ενδιαφέρον για τη διακυβέρνηση και άφηνε τις περισσότερες αποφάσεις στον οξυδερκή, νεότερο αδελφό του. Μάλιστα το 1685 τον έκανε πρίγκιπα-συγκυβερνήτη με ίσα δικαιώματα.
Το 1692 ο Λεοπόλδος Α΄ των Αψβούργων υποσχέθηκε να αναβαθμίσει το Λύνεμπουργκ, σε εκλεκτοράτο με πρωτεύουσα το Ανόβερο και πράγματι το 1698 ο 2ος εξάδεφός τους Γεώργιος Α΄ έγινε εκλέκτορας του Ανοβέρου. Αυτό συγκλόνισε τους δύο αδελφούς, που ανήκαν σε πρεσβύτερο κλάδο των Γουέλφων, κατείχαν το Μπράουνσβαϊχ και περίμεναν εκείνοι την αναβάθμιση. Το 1702 ξεκίνησε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής και το Ανόβερο-Λύνεμπουργκ πήρε το μέρος του Λεοπόλδου Α΄, ενώ ο Αντώνιος-Ούλριχ πήγε με το μέρος της Γαλλίας. Τότε ο Γεώργιος Α΄ εισέβαλε στο Βολφενμπύτελ και ο Λεοπόλδος Α΄ καθαίρεσε τον Αντώνιο-Ούλριχ από πρίγκιπα-συγκυβερνήτη του πριγκιπάτου. Ο Ροδόλφος-Αύγουστος υπέγραψε το ίδιο έτος συμφωνία με τον με το Ανόβερο-Λύνεμπουργκ· απεβίωσε το 1704 και τον διαδέχθηκε ο Αντώνιος-Ούλριχ.
Ως μόνος πρίγκιπας συνέχισε τη διευθέτηση διαφόρων διαφωνιών με τον Γεώργιο Α΄ και τελικά το 1706 τα δύο συγγενή πριγκιπάτα κατέληξαν σε συμφωνία. Το 1709 μεταστράφηκε στον Καθολικισμό, με την εγγύηση προς τους υπηκόους του ότι αυτό δεν θα επηρεάσει τη διακυβέρνησή του· επέτρεψε το άνοιγμα του πρώτου Καθολικού ναού στο πριγκιπάτου. Απεβίωσε το 1714 στο ανάκτορο Ζαλτσντάλουμ που είχε οικοδομήσει και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αύγουστος-Γουλιέλμος και έπειτα ο Λουδοβίκος-Ροδόλφος.
Ήταν υποστηρικτής των επιστημών και των τεχνών. Επέκτεινε σημαντικά τη Bibliotheca Augusta, που είχε ιδρυθεί από τον πατέρα του Αύγουστο Β΄. Διατήρησε ως βιβλιοθηκονόμο τον φιλόσοφο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς και υποστήριξε τον -πρώτο στην Ευρώπη- μαύρο φιλόσοφο Άντον Βίλχελμ Άμο. Ο ίδιος ήταν συγγραφέας και είχε μεγάλη συλλογή έργων Τέχνης, τα οποία αργότερα αποτέλεσαν το Μουσείο Δούκα Άντον-Ούλριχ. Η αδελφή του Σίβυλλα-Ούρσουλα έγραψε το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος Αραμένα, η ευγενής κυρία της Συρίας, που όταν το ολοκλήρωσε ο Αντώνιος-Ούλριχ έγινε το πιο διάσημο αυλικό μυθιστόρημα της γερμανικής Μπαρόκ λογοτεχνίας.
Κάρολος Γουλιέλμος της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Φίλιππσταλ.
To 1782 απεβίωσε στο Ζόννεμπερκ σε ηλικία 28 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γεώργιος Α΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1780 τη Λουίζα, κόρη του Χριστιανού-Καρόλου πρίγκιπα του Στόλμπερκ-Γκέντερν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ηλιακό κανόνι

'Ενα ηλιακό κανόνι ή κανόνι ηλιακού ρολογιού  είναι ένας μηχανισμός ο οποίος συνίσταται από το δίσκο ενός ηλιακού ρολογιού στο οποίο προστέθηκε ένα κανόνι με φιτίλι. Το φιτίλι ανάβεται χάρη ενός φακού όπου συγκεντρώνονται οι ακτινοβολίες προκαλώντας το κανόνι να πυροβολεί το μεσημέρι, όταν βρίσκεται προσανατολισμένος ακριβώς στο άξονα Βορρά-Νότου. Το μέγεθος που έχει το κανόνι εξαρτάται απο το μέρος όπου βρίσκεται. Τα σπιτικά ηλιακά κανόνια χρησιμοποιούταν σε μεγάλα σπίτια για να δείξει την ώρα του φαγητού. Άλλα πιο μεγάλα ήταν σε πάρκα της Ευρώπης για να δείξει το μεσημέρι.
Οι Ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένεις χρησιμοποιήθηκαν το κανόνι κατά το XVIII αιώνα. Τέτοια κανόνια είναι σε έκθεση στο Εθνικό Θ Μουσείο στο Greenwich. Στην Hamilton Watch Company υπάρχει ένα χάλκινο ηλιακό κανόνι φτιαγμένο από Rousseau στο 1650 το οποίο βρίσκεται πάνω από μαρμάρινο ηλιακό ρολόι. O Σουλτάνος του Μαρόκου έχει ένα από το Λονδίνο κατασκευασμένο από Baker & Sons.

Ιστορία

Τα πιο παλιά ηλιακά κανόνια χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρώπη γύρω στο 1600. Ήταν της μόδας στα Ευρωπαϊκά πάρκα κατά το  XVIII αιώνα και τις αρχές του  XIX. Τα έπαιρναν και σε μερικά πλοία για να δείξουν το μεσημέρι. Dixie Gun Works κυκλοφόρησε στην αγορά μικροσκοπικές εκδοχές από το κανόνι.

Ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν

Πως να φτιάξουμε ένα ρολόι με ηλιακό κανόνι, με το οποίο όχι μόνο οι οικογένεια του αφεντικού, αλλά όλοι οι γείτονες 15 κμ περιμετρικά θα καταλάβουν τι ώρα είναι χωρίς να κοιτάξουν το ρολόι. [...] τα μόνα αναιρεσείουσα έξοδα είναι οι πυρίτιδες, επειδή, το κανόνι, εάν λάβει την κατάλληλη φροντίδα, θα κρατήσει 100 χρόνια. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και οι μέρες με σύννεφα θα κάνετε οικονομία με τις πυρίτιδες.
Μούλντα (Ρωσία)

Διοικητική και δημοτική κατάσταση

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ο αστικού τύπου οικισμός Μούλντα υπάγεται στο Αστικού Τύπου Διοικητικό έδαφος Κομσομόλσκι, που υπάγετια στην πόλη δημοκρατικής σημασίας της Βορκουτά. Εντός του πλαισίου των δημοτικών τμήματων, είναι μέρος του αστικού οκρούγκ της Βορκουτά.
Πρωτοθύης

Στην ελληνική μυθολογία ο Πρωτοθύης ήταν βασιλιάς των Σκυθών.
Τον αναφέρει ο Ηρόδοτος ότι την εποχή που οι Μήδοι και οι σύμμαχοι τους πολιορκούσαν την πρωτεύουσα των Ασσυρίων Νίνον εισέβαλε με μεγάλο στρατό στην Ασία αναγκάζοντας τους Κιμμέριους που είχαν εισβάλει στην Ασία να επιστρέψουν στην Ευρώπη.
Εθνική Κονγκό (ποδόσφαιρο ανδρών)

Παγκόσμιο Κύπελλο

Το Κονγκό δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ως τώρα.

Διοργανώσεις Αφρικής

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής το 1972. Κέρδισε, επίσης, το τουρνουά ποδοσφαίρου των Παναφρικανικών Αγώνων το 1965.

Στατιστικά

Η υψηλότερη θέση στην Παγκόσμια κατάταξη της FIFA ήταν η 57η τον Οκτώβριο του 2008, ενώ η χαμηλότερη ήταν η 139η τον Απρίλιο του 1996.