google/wiki40b huggingface dataset:
Ατομικό ρολόι

Ατομικό ρολόι ονομάζεται η διάταξη μέτρησης χρόνου που προσφέρει την υψηλότερη μέχρι σήμερα διαθέσιμη ακρίβεια μέτρησης. Τα ατομικά ρολόγια χρησιμοποιούνται από εθνικούς οργανισμούς προτύπων ως πρωτογενή πρότυπα για τον καθορισμό του Διεθνούς ατομικού χρόνου και τον συγχρονισμό ρολογιών σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, τον έλεγχο συχνότητας τηλεοπτικών σταθμών και τη λειτουργία συστημάτων GPS (Global Positioning System).
Τα ατομικά ρολόγια βασίζονται στη μέτρηση των ταλαντώσεων ατόμων, όταν αυτά μεταπηδούν από μια ενεργειακή κατάσταση σε άλλη. Συνήθως χρησιμοποιούνται άτομα Καισίου 133 (Cs). Το πρώτο ατομικό ρολόι (βασισμένο σε maser αμμωνίας) φτιάχτηκε το 1949 στην Αμερική και το πρώτο ακριβές ατομικό ρολόι Καισίου φτιάχτηκε στην Αγγλία το 1955.
Με βάση τα ατομικά ρολόγια, το δευτερόλεπτο ορίστηκε το 1967 από το Διεθνές σύστημα μονάδων ως το χρονικό διάστημα 9 192 631 770 περιόδων της ακτινοβολίας η οποία αντιστοιχεί στη μετάπτωση μεταξύ των δύο ενεργειακών σταθμών υπέρλεπτης υφής της θεμελιώδους κατάστασης του ατόμου του Καισίου-133 .  Το ατομικό ρολόι έχει ακρίβεια 0,0000000000000015 δευτερόλεπτα.
Για τον καθορισμό του διεθνούς ατομικού χρόνου χρησιμοποιείται ένα παγκόσμιο δίκτυο από 200 ατομικά ρολόγια που βρίσκονται σε πάνω από 50 εθνικά εργαστήρια.
Ο χρόνος ζωής ενός ατομικού ρολογιού εξαρτάται από τα συστατικά του. Ατομικά ρολόγια που βασίζονται στις ταλαντώσεις Ρουβιδίου έχουν χρόνο ζωής 10 χρόνια, ενώ ατομικά ρολόγια Καισίου 133 έχουν διάρκεια ζωής 7 χρόνων. Πέρα από αυτά τα διαστήματα η σταθερότητα της δομής των ατόμων μεταβάλλεται με αποτέλεσμα τη μη ακριβή λειτουργία τους.
NGC 3201

Το NGC 3201 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Ιστία. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 28 Μαΐου 1826 και το κατέγραψε το επόμενο έτος στον κατάλογό του.
Η συγκέντρωση αστέρων στην κεντρική περιοχή του είναι ιδιαίτερα χαμηλή και η ακτινική ταχύτητα ασυνήθιστα υψηλή: 490 km/s, μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο γνωστό σμήνος. Παρόλο που είναι υψηλή, δεν ξεπερνά την ταχύτητα διαφυγής του Γαλαξία μας. Απέχει περίπου 16.300 έτη φωτός από την Γη και εκτιμάται πως έχει 254.000 φορές την μάζα του Ήλιου. This cluster is about 10.24 billion years old.
Βάσει των στοιχείων που είναι γνωστά (μέχρι το 2010), μόνον το NGC 3201 και το Μεσιέ 4 έχουν ξεκάθαρα ανομοιογενείς αστρικούς πληθυσμούς.
Μιλένα Πάβλοβιτς-Μπαρίλι

Βιογραφία

Πατέρας της ήταν ο σημαντικός Ιταλός συνθέτης, κριτικός και δοκιμιογράφος Μπρούνο Μπαρίλι (Bruno Barilli). Η μητέρα της, Ντάνιτσα Πάβλοβιτς, ήταν απόγονος του οίκου των Καραγεώργεβιτς και είχε κάνει καλλιτεχνικές σπουδές. Η Μιλένα φοίτησε αρχικά στη Βασιλική Σχολή Τεχνών στο Βελιγράδι (1922-1926) και στη συνέχεια στο Μόναχο (1926-1928).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, έφυγε από την Σερβία και επέστρεψε στην χώρα για σύντομες επισκέψεις μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου. Κατά την παραμονή της σε Μαδρίτη, Ρώμη,  Παρίσι και Λονδίνο, γνώρισε τον Ζαν Κοκτώ και τον Αντρέ Μπρετόν, και επηρεάστηκε από πολλές δυτικές σχολές και καλλιτέχνες, όπως από τον Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Μετά το 1939 έζησε στη Νέα Υόρκη μόνιμα, μέχρι τον θάνατό της το 1945, σε ατύχημα ενώ ίππευε. 
Τα θέματα των έργων της ποικίλουν από πορτραίτα σε ευφάνταστες ερμηνείες βιβλικών ιστοριών. Τα μοτίβα περιλαμβάνουν ονειρικές καταστάσεις, πέπλα, άγγελους, αγάλματα της θεάς Αφροδίτης, και Αρλεκίνους. Πολλά από τα έργα της είναι τμήματα μόνιμων εκθέσεων στη Ρώμη, στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Βελιγραδίου, καθώς και στην ιδιαίτερη πατρίδα της, το Ποζάρεβατς, όπου το σπίτι που γεννήθηκε έχει μετατραπεί σε μουσείο προς τιμήν της.
Αλί ιμπν Γιουσούφ

Βιογραφία

Ο Αλί αναγνωρίστηκε ως ο κληρονόμος του πατέρα του, Γιουσούφ ιμπν Τασφίν, το 1102. Διαδέχτηκε τον πατέρα του μετά το θάνατό του, το 1106. Ο Αλί διοικούσε από το Μαρόκο και διόρισε τον αδελφό του, Ταμίν ιμπν Γιουσούφ, ως κυβερνήτη της Αλ-Άνταλους. Επέκτεινε τα εδάφη του στην Ιβηρική Χερσόνησο καταλαμβάνοντας την Σαραγόσα το 1110, αλλά τελικά την έχασε και πάλι από τον Αλφόνσο Α΄, Βασιλιά της Αραγονίας, το 1118. Η Κόρδοβα επαναστάτησε κατά των Αλμοραβίδων το 1121.
Το 1139, έχασε την Μάχη του Ουνρίκε κατά των πορτογαλικών δυνάμεων οδηγούμενων από τον κόμη Αφόνσο Ενρίκες, το οποίο επέτρεψε στον Αφόνσο να ανακηρύξει τον εαυτό του ανεξάρτητο Βασιλιά.
Τον Αλί διαδέχθηκε ο γιος του, ο Τασφίν ιμπν Αλί, το 1143.

Θάλασσα Των Σαργασσών

Σύμφωνα με τον Μουσουλμανικό χαρτογράφο Μοχάμεντ αλ-Ιντρίσι, το Mugharrarin (επίσης μεταφράζεται ως «οι περιπέτειες») που απεστάλθη από τον Αλί ιμπν Γιουσούφ, υπό τον ναύαρχο Αχμάντ ιμπν Ουμάρ, περισσότερο γνωστός με το όνομα Ράκς αλ-Αούζ έφτασε στην Θάλασσα των Σαργασσών, ένα μέρος του ωκεανού που καλύπτεται από φύκια, το οποίο είναι πολύ κοντά στις Βερμούδες.
Αγρός αίματος

Ο επονομαζόμενος Αγρός Αίματος, ή χωρίον αίματος και αραμαϊκά "ακελδαμά" είναι βιβλική τοποθεσία, που σήμερα προσδιορίζεται, πλησίον των τειχών της Ιερουσαλήμ την οποία αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος (ΚΖ΄:1-11).
Πρόκειται για τον τόπο όπου, κατά την ευαγγελική αφήγηση, μετά την υπό του Ισκαριώτη , επιστροφή των τριάκοντα αργυρίων στους Εβραίους αρχιερείς, αυτοί προκειμένου να μη τα ξαναβάλουν στο "κορβανά" (=ταμείο του ναού) επειδή αποτελούσαν ήδη αντίτιμο αίματος εκ προδοσίας,  "συμβούλιον δὲ λαβόντες ἠγόρασαν ἐξ αὐτῶν τὸν ἀγρὸν τοῦ κεραμέως εἰς ταφὴν τοῖς ξένοις, δι'ὸ ἐκλήθη ὁ ἀγρὸς ἐκεῖνος ἀγρὸς αἵματος ἕως τῆς σήμερον". Ο δε αναφερόμενος κεραμέας ήταν είτε κάποιος κεραμοποιός, ή κάποιος που πρόσφερε χώμα για κεραμουργία.
Παρά τα παραπάνω στις "Πράξεις των Αποστόλων" (α΄ 18-19), παρατίθεται η πληροφορία ότι τον αγρόν αυτόν αγόρασε ο ίδιος ο Ιούδας ο Ισκαριώτης από τον κεραμέα, όμως συνέβη να βρει εκεί τραγικό θάνατο, όταν και ξεχύθηκαν τα σπλάχνα του από την κοιλιά του. Εξ αυτού και ονομάσθηκε ο αγρός "ακελδαμά" που σημαίνει στην αραμαϊκή "αγρός αίματος".
Σημειώνεται ότι η ακριβής τοποθεσία αυτού μέχρι τον 4ο αιώνα δεν ήταν σαφής. Ο μεν συγγραφέας Ιερώνυμος το τοποθετούσε στα ΝΑ. της πόλης, ο δε ιστορικός Ευσέβιος "εν τη Αιλία εν βορείοις του όρους Σιών". Σήμερα σύμφωνα με αρχαία παράδοση τοπογραφικά ο αγρός αυτός φέρεται να βρισκόταν επί της κατηφορικής πλευράς της κοιλάδας του Ενώμ, όπου και η νοτιοδυτική τάφρος των τειχών της Ιερουσαλήμ η οποία και έφθανε μέχρι το ανατολικό σημείο της κοιλάδας των Κέδρων.
 
Σήμερα στο σημείο συμβολής των δύο αυτών κοιλάδων βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Ονούφριου πίσω από το οποίο και προς δυτική κατευθυνση βρίσκεται αγρός μικρής έκτασης με μικρό σπήλαιο που φέρει ίχνη αγιογραφιών. Κατά την επικρατέστερη άποψη θεωρείται ο τόπος αυτός ο αναφερόμενος από τον ευαγγελιστή ως αγρός αίματος. Μάλιστα πιστεύεται ότι σ΄ αυτό το μικρό υφιατάμενο σπήλαιο είχαν καταφύγει οι μαθητές, "Απόστολοι", του Ιησού Χριστού "διά τον φόβον των Ιουδαίων".
Γύρω απ΄ αυτό το χώρο αρχικά θάπτονταν μοναχοί και προσκυνητές μέχρι τον 16ο αιώνα. Επειδή είχε παρατηρηθεί ότι η αποσύνθεση των νεκρών στο χώμα εκείνο γίνονταν πολύ γρήγορα, (πιστεύονταν και σε δύο μόλις ημέρες), η Αγία και Αυτοκράτειρα Ελένη διέταξε να μεταφέρουν τέτοιο χώμα με πολλά πλοία προκειμένου μ΄ αυτό να επιστρωθεί το νεκροταφείο της Ρώμης.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου

Αρχιτεκτονική

Το νεοκλασσικό κτήριο του σταθμού σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Εβάριστο Ντε Κίρικο. Η μορφή του κτηρίου παραμένει η ίδια από τότε που κατασκευάστηκε, ενώ είναι ένα από τα λίγα κτήρια τα οποία διασώθηκαν από τους σεισμούς που έπληξαν το Βόλο κατά τη δεκαετία του 1950. Η στέγη του είναι δίρρικτη, ενώ διαθέτει ξύλινο περίγραμμα. Έξω από το σταθμό υπάρχει άγαλμα της θεάς Αθηνάς, έργο του Ιταλού γλύπτη I. Previsan.
The New America

Τραγούδια

1."You've Got a Chance"  Γκράφφιν3:41
2."It's a Long Way to the Promise Land"  Γκράφφιν2:29
3."A World Without Melody"  Γκράφφιν2:32
4."New America"  Γκράφφιν3:25
5."1000 Memories"  Γκράφφιν3:00
6."A Streetkid Named Desire"  Γκράφφιν3:17
7."Whisper in Time"  Γκράφφιν2:32
8."Believe It"  Γκράφφιν, Γκούρεβιτζ3:41
9."I Love My Computer"  Γκράφφιν3:06
10."The Hopeless Housewife"  Γκράφφιν2:59
11."There Will Be a Way"  Γκράφφιν2:53
12."Let It Burn"  Γκράφφιν2:44
13."Don't Sell Me Short"  Γκράφφιν3:58
14."The Fast Life" (Έξτρα τραγούδι στην ευρωπαϊκή και ιαπωνική έκδοση)  2:01
15."Queen of the 21st Century" (Έξτρα τραγούδι στην ευρωπαϊκή και ιαπωνική έκδοση)   4:17

B-Sides

16."Lose as Directed"  
17."Pretenders"

Συντελεστές

Γκρεγκ Γκράφφιν - φωνή
Γκρεγκ Χέτσον - κιθάρα
Μπράιαν Μπέικερ - κιθάρα, φωνητικά
Τζει Μπέντλει - μπάσο, φωνητικά
Μπόμπι Σέιερ - ντραμς, κρουστά
Παραδοσιακά παιχνίδια

Παραδοσιακά παιχνίδια ονομάζονται τα παιχνίδια που έπαιζαν οι παλαιότεροι και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά με προφορική περιγραφή ή επίδειξη των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους. 
Τα παραδοσιακά παιχνίδια είναι ομαδικά (κρυφτό, μακριά γαϊδούρα, τυφλόμυγα, το μαντίλι, κ.ά.). Υπάρχουν και κάποια που αρχικά ενδέχεται να μοιάζουν ατομικά, αλλά τελικά αποδεικνύονται ομαδικά, καθώς παίζονται διαδοχικά από κάθε ένα παιδί μέσα στην ομάδα. Αυτά έχουν σχέση περισσότερο με την τεχνολογία της κάθε εποχής και τις δεξιότητες των παιδιών, όπως η σφεντόνα, η σβούρα, το τσιλίκι, κ.ά.
Κάθε παραδοσιακό παιχνίδι εκφράζει την εποχή και την κοινωνία που το δημιούργησε (κοινωνικές σχέσεις, οικονομική κατάσταση, πολιτιστικές αξίες, τεχνολογία, αντιλήψεις για την πολιτική, τον πολιτισμό, το φύλο, τις σχέσεις με τους άλλους λαούς). 
Πολλά παραδοσιακά παιχνίδια παραλλάσσονται και ξεπερνούν τα σύνορα των κρατών και εμφανίζονται σε διάφορους λαούς, όπως το κρυφτό, το κυνηγητό, η μπάλα, το σχοινάκι, οι βώλοι, κ.ά. Για παράδειγμα, το παιχνίδι κουτάκια ή τρικαμούτσι ή κεραμιδάκια, είναι ένα παραδοσιακό παιχνίδι που παίζεται από Τσιγγάνους, Ρώσους και Βλάχους στα Βαλκάνια.
Λευκίμμη Έβρου

Ιστορία

Χωριό που κατείχε σημαντική θέση κάποτε στην οικονομία της περιοχής και αξιόλογη αρχιτεκτονική με σημαντικούς μάστορες πέτρας. Στην πλατεία του χωριού μισογκρεμισμένο το αρχοντικό Κιρμιζή, μια επιβλητική μορφή από τις αρχές του αιώνα με τα προσεκτικά λαξευμένα λίθινα της στοιχεία, τις κομψά αποτετμημένες γωνιές και την όλη της διάρθρωση, ζωντανεύει την ευγένεια και την υψηλή αισθητική μιας εποχής, όχι τόσο μακρινής.
Ονομαζόταν πριν από το 1921 Καβατζίκ, όταν και μετονομάστηκε σε Λευκίμη με την Υπουργική Απόφαση 103.298 του 1920 (Φεκ 18-9-1921), αλλά ήδη από το 1924 καταγράφεται επίσημα ως Λευκίμμη.

Μνημεία

Στο χωριό υπάρχουν δύο μεταβυζαντινοί ναοί. Ο νεότερος, μεγαλοπρεπής ναός του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Ένας ναός που επιβάλλεται με την ταπεινότητα ως προς την αρχιτεκτονική. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα λιτή στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, το ξυλόγλυπτο τέμπλο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον με την συμμετρική σύνθεση δύο σκαλιστών αντωπών δρακόντων από τα στόματα των οποίων ξεπηδούν οι Ευαγγελιστές εν μέσω φλογών. Το τέμπλο συνδυάζει τοπικά «αρχαία» στοιχεία με νεωτεριστικές μπαρόκ επιδράσεις ενταγμένων σε μία ευκρινή βάση τους μορφή όπως ανιχνεύονται στη μεταβυζαντινή ζωγραφική των βαλκανικών χωρών. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εικόνες του 1834 και του 1850. Οι εικόνες του Αϊ Γιώργη είναι δίγλωσσες σε Ελληνική και Κυριλλική γραφή. Το στυλ των εικόνων της Παναγιάς της βρεφοκρατούσας, του Χριστού και του Αγ. Προδρόμου, παραπέμπουν σε Ρωσικά αντίστοιχα. Από την άλλη ο ταπεινός και χαμηλός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πιθανότατα από τις αρχές του 18ου αιώνα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική κατά την εποχή και κοσμείται με θαυμάσιες φορητές εικόνες του 18ου και 19ου αιώνα, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι παλιές ρώσικες δεσποτικές εικόνες, που σήμερα βρίσκονται στον πρόναο.
Κλίμα τροπικής σαβάνας

Το κλίμα τροπικής σαβάνας ή τροπικό υγρό και ξηρό κλίμα είναι το είδος κλίματος που αντιστοιχεί στις κατηγορίες Aw και As της κλιματικής ταξινόμησης του Κέππεν. Τα κλίματα τροπικής σαβάνας παρουσιάζουν μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες υψηλότερες των 18°C όλους τους μήνες του χρόνου και μία χαρακτηριστικά ξηρή εποχή (<60 mm βροχόπτωσης στον ξηρότερο μήνα). Η κύρια διαφορά με τα μουσωνικά κλίματα, των οποίων ο ξηρότερος μήνας επίσης παρουσιάζει βροχόπτωση χαμηλότερη από 60 mm, είναι η συνολική ετήσια ποσότητα βροχόπτωση που στην περίπτωση της τροπικής σαβάνας είναι σαφώς χαμηλότερη.
Αυτό το κλίμα εντοπίζεται κυρίως στις ανατολικές ακτές των ηπείρων (Αφρική, Νότια Αμερική) λόγω της εισροής θερμών και ξηρών αλίσιων ανέμων από το εσωτερικό των ηπείρων. Αντίθετα, η διαμόρφωση των εποχών βροχών οφείλεται στη δράση ισημερινών και τροπικών ρευμάτων αέρα ενώ την ξερή περίοδο την επιβάλλει η δράση των υψηλών υποτροπικών πιέσεων.
Η τυπική εικόνα της τροπικής σαβάνας εμφανίζει μεγάλες εκτάσεις καλυμμένες από λιβάδια με υψηλά πυκνά ποοειδή, παρότι τέτοια εικόνα αποτελεί μάλλον την εξαίρεση δεδομένου της ύπαρξης πολλών δασικών εκτάσεων.

Γεωγραφική επέκταση και χαρακτηριστικά

Τα κλίματα τροπικής σαβάνας εντοπίζονται κυρίως στην Αφρική, την Ασία και τη βόρεια Νότια Αμερική, όπως και σε μερικές περιοχές της Κεντρικής Αμερικής, της βόρειας Αυστραλίας, των νήσων του Ειρηνικού, του Μεξικού και ορισμένων νήσων της Καραϊβικής. Συνήθως εμφανίζονται στα όρια των τροπικών περιοχών παρότι υφίστανται και ορισμένες απομονωμένες ζώνες στα ενδότερα όπως η Αντιοκία της Κολομβίας με αυτό το κλίμα.
Κατά κανόνα, η ξηρή εποχή λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της εποχής με τη μικρότερη διάρκεια μέρας και, ως αποτέλεσμα, λιγότερης έκθεσης στον ήλιο («χειμώνας») παρότι σε πολλές περιοχές αυτά τα όρια είναι σχετικά.

Ποταμοί

Οι ποταμοί παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στη ροή τους ανάλογα με την εποχή. Κατά τη διάρκεια της ξηρής η ροή τους μειώνεται αισθητά ενώ κατά τη διάρκεια της υγρής εποχής προκαλούν συχνές πλημμύρες στα πεδινά εδάφη.

Βλάστηση

Η βλάστηση εξαρτάται επίσης από την εναλλαγή υγρής/ξηρής εποχής. Από τη μία πλευρά, το τροπικό δάσος είναι λιγότερο πλούσιο από το αντίστοιχο ισημερινό δάσος της βροχής και διαθέτει περισσότερα φυλλοβόλα δέντρα και μεγαλύτερη ανάπτυξη της επιφανειακής βλάστησης λόγω του μεγαλύτερου ποσοστού φωτός που φτάνει στο έδαφος. Χαρακτηριστικό φυτό είναι το μπαμπού. Από την άλλη πλευρά, όσο αυξάνεται η δριμύτητα της ξηράς περιόδου τα δέντρα μειώνονται και το τοπίου αποκτά την τυπική βλάστηση σαβάνας. Αυτή χαρακτηρίζεται από ένα συνδυασμό αραιών δέντρων, θάμνων και χόρτων· το τροπικό δάσος διατηρείται σε ελάχιστα σημεία με τη μορφή δάσους-στοάς. Το έδαφος είναι εξίσου πτωχό με αυτό των ισημερινών κλιμάτων.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2001

Μορφή

Το λογότυπο του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2001 έγινε από τέσσερις κύκλους, τοποθετημένους σε σχήμα καρδιάς. Οι τέσσερις κύκλοι ήταν επίσης παρόντες στο σχεδιασμό της σκηνής, με την ελαφριά κατασκευή να κατασκευάζεται από τους ίδιους τέσσερις δακτυλίους.
Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Δανίας αντιμετώπισε ορισμένα προβλήματα κατά την οργάνωση του διαγωνισμού, όπως η έλλειψη κονδυλίων και η αναζήτηση κατάλληλου χώρου. Η εκδήλωση βρισκόταν τελικά στο γήπεδο ποδοσφαίρου Parken, αφού η εταιρεία που διοικούσε το στάδιο συμφώνησε να προσθέσει μια αναδιπλούμενη στέγη στο κτίριο. Αυτή η λύση το κατέστησε το μεγαλύτερο χώρο για να φιλοξενήσει έναν Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, αλλά η κλίμακα δεν ήταν εντελώς επιτυχής: πολλοί από τους 38.000 ανθρώπους στο κοινό δεν μπορούσαν να δουν τη σκηνή και για πολλές συμμετοχές η αίθουσα φαινόταν να είναι πολύ μεγάλο.
Έγιναν αλλαγές στην προκριματική διαδικασία για τον διαγωνισμό του 2002. Εκτός από τις χώρες "Big 4", οι 15 πρώτες στην κατάταξη θα ελάμβαναν μέρος στο διαγωνισμό της επόμενης χρονιάς. Οι υπόλοιπες θέσεις για το διαγωνισμό του 2002 θα συμπληρώνονταν από τις αποκλεισθείσες χώρες στο διαγωνισμό του 2001 λόγω της χαμηλής τους βαθμολογίας κατά τα έτη 1996–2000.

Περιστατικά

Στο διαγωνισμό έγιναν πολλά περιστατικά που προκάλεσαν σχόλια. Ο τηλεοπτικός σχολιαστής του Ηνωμένου Βασίλειεου, Τέρι Γουόγκαν, έκανε επανειλημμένα αρνητικά σχόλια για τους παρουσιαστές και τους έδωσε το προσωνύμιο "Δρ Θάνατος και Μικρή Γοργόνα"), επειδή όλη η παρουσίασή τους έγινε με ομοιοκαταληξία. Οι Δανοί δυσαρεστήθηκαν με την προσβολή και το BBC υποχρεώθηκε να ζητήσει συγνώμη για τα σχόλια του Γουόγκαν. Το σουηδικό τραγούδι "Listen To Your Heartbeat", κατηγορήθηκε ότι ήταν προϊόν λογοκλοπής από τη βελγική συμμετοχή του 1996 "Liefde is een kaartspel". Εν τέλει η EBU αποφάσισε το ζήτημα να επιλυθεί μέσω δικαστηρίων και επιτράπηκε στο τραγούδι να συμμετάσχει για όσο καιρό τα δικαστήρια δεν το είχαν ανακηρύξει προϊόν λογοκλοπής.
Στην αρχή οι καταγγελίες απορρίφθηκαν από τους Σουηδούς τραγουδοποιούς, όμως μετά την πίεση των Βέλγων τραγουδοποιών και την οργάνωση SABAM για επίλυση μέσω της δικαστικής οδού, συμφωνήθηκε να τακτοποιηθεί το θέμα με την πληρωμή μετρητών.
Τέλος, το δανέζικο συγκρότημα Aqua τραγούδησαν μία μίξη τραγουδιών τους , με τον κόσμο να παραπονιέται για λιγάκι αγενή παράσταση, καθώς τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος του τραγουδιού "Barbie Girl" ακούστηκαν βρισιές.

Συμμετέχουσες χώρες

Οι χώρες που είχαν υποβιβαστεί το 1999 (Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Ελλάδα, Λιθουανία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβενία) επέστρεψαν το 2001.  Λόγω των χαμηλών βαθμολογιών τους στους 5 τελευταίους διαγωνισμούς, υποβιβάστηκαν η Αυστρία, το Βέλγιο, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η Κύπρος, η Φιλανδία, η Ρουμανία και η Ελβετία.

Επιστροφές καλλιτεχνών

Ο Τάνελ Πάνταρ έκανε φωνητικά στην Ινές στο διαγωνισμό του 2000.

Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ

Το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ κέρδισε η συμμετοχή της Πολωνίας (Piasek), για το χειρότερο ντύσιμο.
Μαζούρκες, Op. 68 (Σοπέν)

Οι Μαζούρκες, Op. 68 είναι τέσσερις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν σε απροσδιόριστο χρόνο, πιθανώς μεταξύ το 1830 και το 1846 και δημοσιεύθηκαν πρώτη φορά το 1855, ήτοι όταν ο συνθέτης είχε ήδη πεθάνει. Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 9 λεπτά. 
Η πρώτη μαζούρκα γράφτηκε σε Ντο μείζονα, με vivace τέμπο. Η δεύτερη γράφτηκε σε Λα ελάσσονα με lento τέμπο. Η τρίτη γράφτηκε σε Φα μείζονα με allegro ma non tropo. Τέλος, η τέταρτη και τελευταία του σετ, γράφτηκε σε Φα ελάσσονα με τέμπο adantino. Η συγκεκριμένη συγκαταλέγεται μεταξύ των πιθανόν τελευταίων συνθέσεων του Σοπέν.
Πηγή Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Πηγή βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Σμόλικας, στο εσωτερικό της κοιλάδας του χείμαρρου Τοπόλιτσα και περιβάλλεται από πυκνό δάσος πεύκων. Το χωριό είναι κτισμένο μέσα στα όρια του εθνικού πάρκου της Πίνδου και χαρακτηριστικό του είναι οι πολλές πηγές και τα τρεχούμενα νερά στα οποία οφείλει το όνομά του. Απέχει 69 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 6,5 χλμ. ΒΑ. από τη Κόνιτσα.  Αξιοθέατα είναι το πέτρινο γεφύρι (του 1903) στα νοτιοδυτικά του χωριού χορηγίας του Πεκλαρίτη Γ. Καραγιάννη που από το 2006  έχει ανακηρυχθεί νεώτερο μνημείο.ref name=":1" />. Σημαντική είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (του 1819) με αξιόλογες αγιογραφίες και τέμπλο Χιονιαδίτων ζωγράφων.

Ιστορία - Διοικητικά

Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι το χωριό πρωτοκατοικήθηκε τον 13ο ή 14ο αιώνα και η αρχική του ονομασία ήταν "Εμπεκλέρ", ενώ την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται και ως Πεκλάρι. Ως κοινότητα Πεκλαρίου περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 με έδρα τον οικισμό και το 1955 μετονομάστηκε σε Πηγή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πηγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 101 κατοίκους.
Θέμης Μαρίνος

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Το 1940-41 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό μέτωπο και στη Μάχη της Κρήτης ως έφεδρος αξιωματικός. Συνελήφθη από τον γερμανικό στρατό και, αφού δραπέτευσε, συνεργάστηκε με την αντίσταση στο νομό Ρεθύμνου, διέφυγε αργότερα στην Αίγυπτο με υποβρύχιο και κατατάχτηκε στην 1η Ελληνική Ταξιαρχία. Αποσπάστηκε από τον  Πρίγκιπα Πέτρο στο βρετανικό Κέντρο Ειδικής Εκπαιδεύσεως στην Παλαιστίνη όπου και εκπαιδεύτηκε. Το Σεπτέμβριο του 1942 ως μέλος της βρετανικής ομάδος αλεξιπτωτιστών προσγειώθηκε μαζί με άλλους Βρετανούς αξιωματικούς στην Ελλάδα και ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοποτάμου με τη βοήθεια των δύο μεγάλων αντιστασιακών οργανώσεων  ΕΔΕΣ και  ΕΛΑΣ, διακόπτοντας τον εφοδιασμό των Γερμανών στη Β. Αφρική. Παρέμεινε στην Ελλάδα ως σύνδεσμος του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής.
Τον Ιούλιο του 1943, με την απόβαση των συμμάχων στη Σικελία κατηύθυνε τις επιχειρήσεις παραπλάνησης και δολιοφθοράς κατά του Άξονα στην Αιτωλοακαρνανία, παίρνοντας μέρος στις ανατινάξεις των γεφυρών από το  Μακρυνόρος ως την Άρτα και συγκεκριμένα τις Αννίνου,  Κομποτίου, Αγ. Νικολάου και Ζούτου.
Τον Ιανουάριο 1944 επέστρεψε στην Αίγυπτο και από εκεί στα Επτάνησα για να αναλάβει νέα αποστολή με διαταγή του Γενικού Στρατηγείου στα νησιά του Ιονίου, όπου οργάνωσε και διοίκησε το μυστικό δίκτυο πληροφοριών και δολιοφθορών μέχρι τον Νοέμβριο του 1944.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1945 - 1949 χρημάτισε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου Βουλγαρίας και σύνδεσμος της Ελληνικής Κυβερνήσεως στη Βαλκανική Επιτροπή Παρατηρητών του ΟΗΕ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Eργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Συντονισμού, Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής των ΣΕΚ (ΟΣΕ), Γενικός Διευθυντής Οικονομικού της ΔΕΗ, Σύμβουλος της ΕΤΕΒΑ και Πρόεδρος της Τραπέζης Επενδύσεων, ενώ υπήρξε μέλος Διοικητικών Συμβουλίων (ΛΙΠΤΟΛ, ΚΕΠΕ, ΙΟΒΕ, ΣΕΒ, κλπ). 
Στο εξωτερικό εργάστηκε ως εμπειρογνώμων των Ηνωμένων Εθνών σε αναπτυξιακά προγράμματα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στο Ιραν, της Διεθνούς Τραπέζης στην Αιθιοπία και του Γραφείου Δοξιάδη (Γκάνα, Λιβύη).

Πολεμικές Διακρίσεις

Του απενεμήθη ο βαθμός του Βρετανού λοχαγού και στη συνέχεια ταγματάρχη. Έλαβε πολλές πολεμικές διακρίσεις, ελληνικά και ξένα παράσημα.
Αθανάσιος Κουτρομάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Νεοχώρι Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1974, προήχθη σε Πρόεδρο Εφετών το 2004, σε Αρεοπαγίτη το 2006 και σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου το 2011. Τον Αύγουστο του 2014 επελέγη για την θέση του Προέδρου του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Ιούνιο του 2015. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε πρόεδρος του δικαστηρίου που καταδίκασε σε ισόβια τον Γιάννη Καλαμπόκα για την δολοφονία του Τεμπονέρα.
Στις 10 Νοεμβρίου 2016 εξελέγη Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.
Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά.
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2019

Αλλαγές σε δήμους

Στο πλαίσιο των αυτοδιοικητικών αλλαγών, με το πρόγραμμα "Κλεισθένης", για πρώτη φορά έγιναν εκλογές σε 12 νέους δήμους και σε 2 διεξήχθησαν με νέα ονομασία για τους δήμους. Οι μεταβολές δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ Τεύχος Β’ 1327/17-4-2019. Οι αλλαγές είναι οι εξής.

Διαιρέσεις

Οι 12 Καλλικρατικοί δήμοι που διασπάστηκαν, με το <<Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι>> είναι οι:
Προγκρές Μ-55

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με πύραυλο Soyuz-U την 21η Δεκεμβρίου 2005 (18:38:20 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 23 του ίδιου μήνα (19:46:18 GMT). Παρέμεινε εκεί μέχρι τις 19 Ιουνίου 2006 (14:06:01 GMT). Λίγες ώρες μετά την αποσύνδεση του από τον σταθμό καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Γιάννης Καραμπεσίνης

Βιογραφία

Ανάμεσα στους πιο σημαντικούς δίσκους που κυκλοφόρησε συναντούμε τους: «Τσιφτετέλι, Νο 2» (1971), «Μαίρη Μαράντη» (1971), «Αγάπες και παράπονα» (1984), «Θα φύγω μόνος μου» (1985), «Σε καινούρια τραγούδια» (1990).
Δημοφιλή τραγούδια του υπήρξαν τα ακόλουθα: «Πήραν τα στήθια μου φωτιά», «Κάψε με να ησυχάσω», «Εσένα δεν σου άξιζε αγάπη», «Η παντρεμένη», «Τα μελιτζανιά σου μάτια», «Θα φύγω κι ας πονώ», «Του φτωχού ο πόνος», «Τσιφτετέλι παιχνιδιάρικο», «Ξημερώνει η γιορτή σου», «Της φτώχειας τα παιδιά», «Τσιφτετέλι με μπουζούκι», κ.ά.
Συμμετείχε ως ερμηνευτής σε κινηματογραφικές ταινίες κατά τη δεκαετία του 1960, όπως: «Είναι σκληρός ο χωρισμός» (1963), «Ένα παιδί χωρίς όνομα» (1964), «Κάθε καημός και δάκρυ» (1964), «Απαγωγή» (1964), «Πόνεσα πολύ για σένα» (1965), «Παίξε, μπουζούκι μου γλυκό» (1965), «Ο επαναστάτης» (1965), «Το σπίτι των ανέμων» (1966), «Σήκω, χόρεψε συρτάκι» (1967), «Καταραμένη αγάπη» (1968) και «Αυτή που δεν λύγισε» (1968).
Ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Μαράντη, με την οποία αργότερα είχε πάρει διαζύγιο.