google/wiki40b huggingface dataset:
Λιμνοδεξαμενή Ντασκά

Το μικρό ποτάμιο Φράγμα Ντασκά, γνωστότερο ως Λίμνη Βελιμαχίου ή Λιμνοδεξαμενή Ντασκά, είναι τεχνικό έργο το οποίο κατασκευάστηκε το 2014 στην ομώνυμη τοποθεσία του χωριού Βελιμάχι της Τριταίας στο Δήμο Ερυμάνθου Αχαΐας και βρίσκεται στο ενδιάμεσο της διαδρομής Ερυμάνθεια-Βελιμάχι.

Χαρακτηριστικά έργου, σκοπός κ.ά.

Το φράγμα αυτό είναι χωμάτινο και αφορά στην κατασκευή λιμνοδεξαμενής χωρητικότητας 1,2 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού και αρδευτικού δικτύου μήκους 16 χιλιομέτρων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η άρδευση καλλιεργειών σε εκτάσεις 2.000 στρεμμάτων. Στον αρχικό χώρο όπου προβλεπόταν η κατασκευή του εντοπίστηκαν αρχαιολογικά ευρήματα και έτσι άλλαξε η θέση κατασκευής του έργου.
Πέρα από την άρδευση των τοπικών αγρών τους θερινούς μήνες, το φράγμα «αποτελεί έναν βιότοπο πλέον καθώς έχει ψάρια, πολύ όμορφο περιβάλλον, επισκέπτεται από σπάνια είδη πουλιών, αλλά και από εκδρομείς από όλη την Ελλάδα, που τη βλέπουν ως αξιοθέατο».

Μόλυνση περιβάλλοντος

Τα τελευταία χρόνια είναι αυξανόμενο το πρόβλημα της μόλυνσης της περιοχής από την εναπόθεση σκουπιδιών οικιακής και γεωργικής χρήσης κ.λπ. «καταστρέφοντας το φυσικό περιβάλλον και επιπλέον υπονομέυοντας επικίνδυνα τις απορροές των υδάτων της λιμνοδεξαμενής».
Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός

Βίος

Ο Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός γεννήθηκε στο χωριό Γλυκύ της Ίμβρου στις 22 Δεκεμβρίου 1772. Το κατά κόσμον όνομα του ήταν ΄΄Βασίλειος΄΄ και ήταν ένα από τα εννέα παιδιά του Διαμαντή και της Παρασκευής Στέκα. Θα μεταβεί στη Μονή Κουτλουμουσίου το 1793 με σκοπό να καρεί μοναχός. Εκεί έλαβε και το χαρακτηριστικό του όνομα, Βαρθολομαίος, αλλά και το επώνυμο, Κουτλουμουσιανός. Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς παραμονής του εκεί, θα χειροτονηθεί διάκονος και ιερέας. Το 1803 θα επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του με σκοπό τη συγκρότηση γραμματοδιδασκαλείου. Μετά τρία χρόνια παραμονής στο νησί και αφού δεν κατόρθωσε να συστήσει το σχολείο που επιθυμούσε, θα φύγει για τις Κυδωνιές, με σκοπό να φοιτήσει μαζί με ένα από τα αδέλφια του στην Ακαδημία των Κυδωνιών. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της φοίτησής του επέστρεψε, το 1809 στην Ίμβρο και ξανά επιχείρησε να συστήσει σχολείο στο μετόχι της Μονής Κουτλουμουσίου. Όμως επιδημία πανώλης η οποία ενέσκηψε το νησί, το 1814 τον εξανάγκασε να καταφύγει στη Θεσσαλονίκη. Λόγω των πολιτικών και κοινωνικών συγκυριών θα παρατείνει την εκεί παραμονή του μέχρι το 1821, ενώ για να επιβιώσει θα παραδίδει κατ΄οίκον μαθήματα. Πλούσιοι έμποροι-γονείς μαθητών του θα τον βοηθήσουν να φύγει στη Μασσαλία. Στο Γαλλικό αυτό λιμάνι θα μείνει μέχρι το 1827. Τότε είναι που θα δεχθεί πρόσκληση της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας για να πάει εκεί ως εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου αλλά και δάσκαλος στη Φλαγγίνειος Σχολή. Θα αποδεχθεί μένοντας εκεί μέχρι το 1834. Κατά το διάστημα της εκεί παραμονής του η δράση του θα είναι πολυσχιδής: εκπαιδευτική, κοινωνική και εκδοτική. Ο Ανδρέας Μουστοξύδης θα είναι αυτός που, τότε, θα τον προσκαλέσει να έλθει στην Κέρκυρα για να διδάξει στο παράρτημα της Ιονίου Ακαδημίας στο Εκκλησιαστικό Σπουδαστήριο. Μετά δύο χρόνια νέα πρόσκληση του απευθύνεται, αυτή τη φορά από τον Γρηγόριο ΣΤ΄ πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και τους συμπατριώτες του για να δημιουργήσει σχολείο στην Ίμβρο. Το 1839 θα τον προσκαλέσει πάλι ο Πατριάρχης για να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και να διδάξει και να διευθύνει την νεοσύστατη Πατριαρχική Θεολογική Σχολή στο Φανάρι. Το 1840 η Σχολή θα κλείσει και θα αναλάβει καθήκοντα στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης. Το 1847 θα επιστρέψει στην μονή όπου εκάρη μοναχός, ενώ θα διδάξει παράλληλα στην Αθωνιάδα Ακαδημία. Πέθανε στις 12 Ιουλίου 1851.
Γεώργιος Πωπ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σάμο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Πωπ. Καταγόταν από ισχυρή οικογένεια εμπορών και ήταν εγγονός του Ζηνοβίου Πωπ, εμπόρου και λογίου, καθώς και δισέγγονος του Χατζή Κώστα Πωπ, ιδρυτή του ομώνυμου εμπορικού οίκου στη Βλαχία. Ακολούθησε νομικές σπουδές, αλλά επιδόθηκε περισσότερο στη δημοσιογραφία. Άρχισε να εργάζεται στον αθηναϊκό Τύπο και σύντομα έγινε αρχισυντάκτης των εφημερίδων "Καιροί" και "Ακρόπολις" και συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Άστυ". Το 1902 εξέδωσε την εφημερίδα "Αθήναι" σε μεγάλο σχήμα με τιμή 10 λεπτών.
Έγραψε ποιήματα με σατιρικό ύφος, χρονογραφήματα και θεατρικά έργα. Πέθανε στην Αθήνα και το όνομά του φέρουν οδοί.

Πολιτική καριέρα

Ο Πωπ κατήλθε στον πολιτικό στίβο στις αρχές του 20ού αιώνα και αρχικά πολιτεύτηκε με το βενιζελικό κόμμα. Αργότερα (μετά το 1910) συντάχθηκε με τους αντιβενιζελικούς. Κέρδισε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις στην περιφέρεια των Νέων Ψαρών. Χρημάτισε επίσης υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου και του Αθ. Ευταξία από τις 19 Ιουλίου ως τις 22 Αυγούστου 1926.
Μετά την πτώση της κυβέρνησης ασχολήθηκε με τη δικηγορία.
Ελαιοχώρι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Ελαιοχώρι βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και δίπλα στον Αμβρακικό κόλπο. Απέχει 25 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία και 40 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα. Στα δυτικά περνάει η Ιονία Οδός και στο ύψος του χωριού υπάρχει η Γέφυρα Ελαιοχωρίου. Σημαντική θεωρείται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που είναι κτίσμα του 18ου αιώνα. Η παλιά του ονομασία είναι Τσακνοχώρι και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Βαλμάδας. Το 1968 με το ΦΕΚ 311Α - 31/12/1968 μετονομάστηκε σε Ελαιοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μενίδι, το Θεριακήσιο, τη Λαγκάδα, τη Συκούλα και το Κατσούλι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μενιδίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων 1964

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων για το έτος 1964 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο το διάστημα 5-9 Αυγούστου του έτους και πρωταθλητής σύλλογος ανακηρύχθηκε ο Ολυμπιακός.
Πριονόψαρο

Το Πριονόψαρο είναι ψάρι των αλμυρών υδάτων, το οποίο ανήκει στο γένος Pristis, της οικογένειας των πριστίδων και τάξης των σελαχομόρφων, αριθμεί, περίπου, πέντε είδη. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι τα είδη:Pristis pristis, Pristis pectinata, Pristis microdon.  Όλα τα είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω της παράνομης αλιείας τους και της καταστροφής του φυσικού τους περιβάλλοντος. Γενικά, είναι ένα "δειλό" ψάρι, όμως, γίνεται επικίνδυνο όταν του επιτεθούν.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά

Το πριονόψαρο, αν και μοιάζει με καρχαρία, ανήκει στα σελάχια. Έχει καφέ-λαδί-γκρίζο χρώμα στην ράχη και λευκό στην κοιλιά. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ψαριού αυτού είναι το μακρύ ρύγχος του, το οποίο μοιάζει με πριόνι. Το μήκος του φτάνει τα 2 με 9 μέτρα και καλύπτεται από μικρά λέπια.

Τροφή

Το πριονόψαρο τρέφεται, κυρίως, με μικρά ψάρια και καρκινοειδή. Προμηθεύεται την τροφή του ψάχνοντας στην άμμο ή στην λάσπη του βυθού, είτε χτυπώντας ψάρια που είναι συγκεντρωμένα σε κοπάδια με την βοήθεια του ρύγχους του.

Τόπος Διαβίωσης

Το πριονόψαρο ζει σε τροπικές θάλασσες.

Είδη

Pristis pristis: Το βάρος του φτάνει τα 700 κιλά΄, κατά μέσο όρο, και το μήκος του τα 4 με 9 μέτρα. Ζει στα παράκτια θερμά νερά του Ατλαντικού και μερικές φορές φτάνει εώς την Μεσόγειο θάλασσα. Επίσης, συναντάται στον Ειρηνικό Ωκεανό, στην περιοχή της Αυστραλίας.
Pristis microdon: Το μήκος του φτάνει τα 6 μέτρα. Συναντάται στις τροπικές ζώνες και των τριών ωκεανών.
Pristis pectinatus: Το μήκος του φτάνει τα 4 μέτρα περίπου. Συναντάται στις τροπικές ζώνες και των τριών ωκεανών.
Ινδική άμυνα της βασίλισσας

Θεωρία

Το άνοιγμα είναι συμπαγής άμυνα στην παρτίδα πιονιού της βασίλισσας. Η κίνηση 3...β6 αυξάνει τον έλεγχο των μαύρων πάνω στα λευκά κεντρικά τετράγωνα ε4 και δ5 καθώς προετοιμάζει το φιανκέτο του αξιωματικού της βασίλισσας, έτσι το όνομά του ανοίγματος προκύπτει από αυτόν τον ελιγμό. Όπως και στις άλλες Ινδικές άμυνες, τα μαύρα επιχειρούν να ελέγξουν το κέντρο με κομμάτια, αντί του κλασικού στυλ της κατοχής του με πιόνια.
Τα λευκά παίζοντας 3.Ιζ3 παρακάμπτουν την Νιμζοϊνδική άμυνα, η οποία προκύπτει μετά 3.Ιγ3 Αβ4. Η Ινδική άμυνα της βασίλισσας θεωρείται αδελφό άνοιγμα της Νιμζοϊνδικής, αφού και τα δύο ανοίγματα έχουν ως στόχο να παρεμποδίσουν τις προσπάθειες των λευκών να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του κέντρου προωθώντας το πιόνι τους στο τετράγωνο e4. Από κοινού, αποτελούν δύο από τις πιο σεβαστές απαντήσεις των μαύρων στην κίνηση 1.δ4.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1994-95

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1994-95 συμμετείχαν 11 ομάδες. Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στον Α΄ και στον Β΄ γύρο, οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Στον Γ΄ γύρο κάθε ομάδα αντιμετώπισε όλες τις υπόλοιπες ομάδες για τρίτη φορά. Η έδρα του τρίτου αγώνα καθορίστηκε με βάση τη βαθμολογία στο τέλος του Β΄ γύρου. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι πρώτες δύο ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1995-96. Δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Μέλανες Νάξου

Περιοχή Καλαμίτσια

Σε απόσταση 2 χλμ από τις Μέλανες υπάρχει το «παλάτι των Ιησουιτών». Κατασκευάστηκε το 1673 από τον μοναχό Ροβέρτο Σωζέ. Στις μέρες μας είναι εγκαταλελειμμένο και ερειπωμένο.

Τα περιβόλια των Μελάνων

Πρόκειται για μια κατάφυτη περιοχή με αναβαθμίδες που αρδεύονται με φυσική ροή από την πηγή του Φλεριού. Τα περισσότερα δέντρα που συναντάει κανείς είναι πορτοκαλιές, λεμονιές, βερικοκιές, αχλαδιές και βυσσινιές. Το σύστημα διανομής του νερού είναι οργανωμένο έτσι ώστε κάθε περιβολάρης να έχει δικαίωμα χρήσης μία ώρα περίπου κάθε βδομάδα. Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν τα περιβόλια ήταν υπό φράγκικη κατοχή. Μετά την απελευθέρωση του 1945 οι Μελανίτες επαναστάτησαν και πέτυχαν τη διανομή των περιβολιών στους ντόπιους αγρότες.
Μαλακιοζωολογία

Ως μαλακιολογία ή μαλακιοζωολογία ονομάζεται ο επιστημονικός κλάδος της ζωολογίας που ασχολείται με την μελέτη των μαλακίων, ενώ μαλακιολόγος ονομάζεται ο επιστήμονας που εξασκεί το επάγγελμα.

Ιστορική αναδρομή

Οι απαρχές της μαλακιολογίας ξεκινούν στην Ευρώπη του 18ου αιώνα. Το 1794 ο Γκέοργκ Γκούσταβ Ντέτχαρντινγκ (1765–1838) συνέταξε το πρώτο ευρετήριο μαλακίων της περιοχής του γερμανικού Μέκλεμπουργκ. Από τότε η επιστήμη αναπτύχθηκε, επιστημονικοί όμιλοι δημιουργήθηκαν και εκδόθηκαν επιστημονικά περιοδικά. Σημαντικές επιστημονικές εταιρείες είναι η Deutsche Malakologische Gesellschaft στην Γερμανία που ιδρύθηκε το 1868 (σήμερα ονομάζεται Deutsche Malakozoologische Gesellschaft) και η American Malacological Society με έτος ίδρυσης το 1931. Σημαντικά περιοδικά είναι το American Malacological Bulletin και το Archiv für Molluskenkunde. Η ειδίκευση είναι διαδεδομένη και διδάσκεται στα πανεπιστήμια, στην κατεύθυνση της θεωρητικής μαλακιολογίας και της εφαρμοσμένης μαλακιολογίας. Σημαντικές συλλογές μαλακίων εκτίθενται στην Γερμανία. Στην έπαυλη της Φύσης Τσίσμαρ στην πόλη Γκρέμιτς εκτίθεται η μεγαλύτερη συλλογή σαλιγκαριών και κελυφών στην Γερμανία με περίπου 4.000 εκθέματα. Άλλες σημαντικές συλλογές εκτίθενται στα μουσεία του Βερολίνου, Μονάχου, της Φρανκφούρτης, του Γκίσεν, ή στην Βασιλεία της Ελβετίας.
Ρένα Ντορ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και υπηρέτησε το μουσικό θέατρο. Έμεινε ορφανή από 4 ετών και είχε άλλα 4 αδέλφια.  Πρωτόπαιξε πρώτη φορά 13 ετών, αρχικά σαν χορεύτρια στον θίασο της Ζωζώ Νταλμάς σε περιοδεία που έκανε στην Αίγυπτο. Πρώτο θεατρικό έργο πού έπαιξε ήταν "Ο Υφυπουργός" το 1935. Έπαιξε στους γνωστότερους θιάσους της εποχής και το 1952 συγκρότησε δικό της θίασο μαζί με τη Μαρίκα Κρεββατά και τον Μίμη Κοκκίνη, και το 1954 με τις Μαρίκα Κρεββατά και Ρένα Βλαχοπούλου. Το 1997, της απονεμήθηκε το βραβείο Παναθήναια για τη συνολική της προσφορά στο χώρο της επιθεώρησης. 
Τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1978 στο θέατρο «Μινώα» με την επιθεώρηση του Ν. Ελευθερίου Τι Κωστάκης, τι Αντρίκος, τα πληρώνει ο λαουτζίκος.

Προσωπική ζωή

Σύντροφος της ζωής της υπήρξε ο επίσης ηθοποιός, Αλέκος Λειβαδίτης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ πάντα όλοι οι καλλιτέχνες τη θυμούνταν. Το 1997 της απονεμήθηκε το βραβείο "Παναθήναια" του "Θεατρικού Μουσείου" για τη συνολική της προσφορά στο χώρο της επιθεώρησης. Το εγκεφαλικό που υπέστη το 1999 όμως, ήταν πολύ βαρύ κι έτσι έμεινε σε νοσοκομείο για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 83 ετών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Γκάρφορθ

Αθλητισμός

Ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής είναι οι Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ, Γκάρφορθ ΑΦΚ, Γκάρφορθ ΟΜΚ ΑΦΚ και Γκάρφορθ ΄Ρέιντζερς ΑΦΚ.

Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ

Η Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ ιδρύθηκε το 1964 σαν Miners Arms. Έδρα της ομάδας είναι το Wheatley park στο Γκάρφορθ, χωρητικότητας 3000 θεατών. Συμμετέχει στην Νόρδερν Κάουντις Ιστ Φούτμπολ Λιγκ. Σημαντικός ποδοσφαιριστής της ομάδας ήταν ο Σώκρατες.
Παλαιόστανη Πιερίας

Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης

Από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Παλαιόστανη υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Πύδνας - Κολινδρού και μαζί με τον οικισμό Μικρή Μηλιά απαρτίζουν την Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης, με συνολικό πληθυσμό 476 κατοίκων.

Υποδομή

Η γεωργία (καλλιέργεια καπνού) και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κυριότερες ασχολίες των κατοίκων. Έχει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο και διθέσιο Δημοτικό Σχολείο που κτίστηκε από Ηπειρώτες μαστόρους το 1952 και Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με την επωνυμία «Κεραυνός». Το χωριό εορτάζει την ημέρα της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου), οπότε και πανηγυρίζει ο κεντρικός ναός και γίνονται διάφορες εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια.

Ιστορικά στοιχεία

Η Παλαιόστανη ονομαζόταν παλαιότερα Παλιονέστενη, που σημαίνει «πάλι θα αναστηθεί». Αυτό γιατί γύρω στα 1600 το χωριό είχε καεί και στη συνέχεια ξαναφτιάχτηκε. Στα Απομνημονεύματα του Επισκόπου Κίτρους Νικολάου, το 1878 το χωριό αναφέρεται ως Παλινέστιανη και ότι είχε 40 χριστιανικές οικογένειες. Η Παλιόστανη ήταν τσιφλίκι και ανήκε σε Τουρκαλβανό. Τη δεκαετία του ' 30 είχε ένα μονοτάξιο σχολείο, με 1 δάσκαλο και 85 μαθητές. Στο σχετικό πίνακα της Ε΄ Περιφέρειας Πιερίας, το χωριό αναφέρεται ως Παληόστανη.
Στο επιστημονικό συνέδριο που διεξήχθη το 1993 με τίτλο "Η Πιερία στα Βυζαντινά και Νεότερα Χρόνια", τα πρακτικά του οποίου εκδόθηκαν σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο, αναφέρεται ότι στον κώδικα της Μόνης της Ζάβορδας Γρεβενών το όνομα του χωριού αναγράφεται ως Παλιανεστάνη. Ο κώδικας αυτός ίσως να είναι και το μοναδικό παλαιότερο έγγραφο πού καταγράφεται ως Παλιανεστάνη. Στον κώδικα καταγράφονται τα τοπωνύμια και οι οικισμοί από το 1534 μέχρι το 1692 αλλά και από το 1693 ως το 1914.ΖΑΛΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Groove metal

Χαρακτηριστικά

Η μουσική παρουσιάζει σόλο κιθάρας με μπλουζ επιρροές, εμφατικά τύμπανα και άγρια φωνητικά. Το άλμπουμ "Cowboys from Hell" των Pantera θεωρείται ένα από τα πρώτα του είδους, ενώ το "Chaos A.D." του 1993 από τους Sepultura φανέρωσε μία ακόμη βαρύτερη εκδοχή του είδους.

Επιρροή

Συγκροτήματα του Groove Metal έχουν επηρεάσει έντονα το Nu Metal, το οποίο παρουσιάζει μεγάλες επιρροές από το Χιπ χοπ, αλλά και το Metalcore το οποίο βασίζεται σε κλασικά στοιχεία του heavy metal σε συνδυασμό με έντονα και αργά περάσματα.
Υδροξείδιο του λιθίου

Παραγωγή

Το υδροξείδιο του λιθίου παράγεται βιομηχανικά με αντίδραση διπλής αντικατάστασης μεταξύ ανθρακικού λιθίου (Li₂CO₃) και υδροξειδίου του ασβεστίου [Ca(OH)₂]:
Με την παραπάνω αντίδραση λαμβάνεται η ένυδρη μορφή του υδροξειδίου του λιθίου, που αφυδατώνεται (αν είναι επιθυμητό) με θέρμανση στους 180°C, σε αφυδατικό κλίβανο. 
Σε εργαστηριακή κλίμακα μπορεί να παραχθεί με επίδραση μεταλλικού λιθίου σε νερό, ή με υδρόλυση οξειδίου του λιθίου (Li₂O), αν και αυτές οι αντιδράσεις τυπικά αποφεύγονται:

Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές

Το υδροξείδιο του λιθίου μπορεί να χρησιμοποηθεί για την παραγωγή αλάτων του λιθίου, αν και συνηθίζεται περισσότερο η χρήση του ανθρακικού λιθίου για το σκοπό αυτό. Για παράδειγμα, με υδροφθορικό οξύ (HF) δίνει φθοριούχο λίθιο (LiF):
Η κύρια χρήση του υδροξείδίου του λιθίου είναι η παραγωγή γράσων λιθίου. Ένα δημοφιλές τέτοιο γράσο είναι το στεατικό λίθιο, που είναι ένα γενικής χρήσης γράσο, χάρη στη μεγάλη του αντίσταση στο νερό, και γι' αυτό είναι χρήσιμο και σε χαμηλές και σε υψηλές θερμοκρασίες.
Ακόμη, το υδροξείδιο του λιθίου, χρησιμοποιήθηκε για τον καθαρισμό των αναπνευστικών συστημάτων στο διαστημόπλοιο Απόλλων 13 και σε υποβρύχια, αντιδρώντας με το εκπνεόμενο διοξείδιο του άνθρακα, με το οποίο παράγει ανθρακικό λίθιο και νερό:
Προτιμάται (σε σύγκριση με υδροξείδια άλλων μετάλλων) για τη σχετικά μικρότερη «μοριακή» μάζα του και τη μικρότερη (κατά βάρος) παραγωγή νερού κατά την απορροόφηση του διοξειδίου του άνθρακα: 1 gr υδροξειδίου του λιθίου απορροφά 450 cm³ διοξειδίου του άνθρακα (υπό πίεση 1 atm).
Χρησιμοποιήθηκε, ακόμη, ως μέσο μεταφοράς θερμότητας, ως ηλεκτρολύτης σε ηλεκτρικούς συσσωρευτές. σε κεραμικά, σε κάποια σκυροδέματα Pottland και, με τη μορφή του ⁷LiOH, ως αλκαλικό πρόσθετο ψυκτικού συμπιεσμένου ύδατος σε πυρηνικούς αντιδραστήρες, για την αποφυγή της τήξης του σχάσιμου υλικού τους (σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης).
Το 2012, η τιμή του κυμαίνονταν μεταξύ 5.000 και 6.000 δολλαρίων ανά τόνο.
Ραμίλ Γκουλίεβ

Καριέρα

Ο Ραμίλ Γκουλίεβ αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων του 2009, κερδίζοντας ασημένιο μετάλλιο στα 100 μέτρα και χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα. Κατέχει το ρεκόρ τόσο σε εθνικό όσο και σε εθνικό εφήβων και στις δύο εκδηλώσεις.
Είναι επίσης κάτοχος του ευρωπαϊκού ρεκόρ στα 200 μέτρα εφήβων και του εθνικού ρεκόρ εφήβων στα 60 μέτρα. Ο χρόνος του στα 200 μέτρα είναι ο δεύτερο πιο γρήγορος, μετά από τα 19.93 δευτερόλεπτα του Γιουσέιν Μπολτ. Το 2009 κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο ετήσιο βραβείο Ανερχόμενο Αστέρι του Ευρωπαϊκού Στίβου.

Μετάβαση στην Τουρκία

Τον Απρίλιο του 2011 η IAAF απέρριψε το αίτημα του Γκουλίεβ να εκπροσωπήσει άλλη χώρα πέρα του Αζερμπαϊτζάν. Ο δρομέας ισχυρίστηκε ότι η εκπαίδευση και η οικονομική στήριξη που έλαβε στην Τουρκία ήταν σημαντική και ότι ο λαός, η γλώσσα και ο πολιτισμός ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο χωρών, αν και ο σύλλογός του επιθυμούσε να αντιπροσωπεύσει ξανά το Αζερμπαϊτζάν σε διεθνές επίπεδο. Μετά από διαπραγματεύσεις με το Υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού του Αζερμπαϊτζάν ο Γκουλίεβ επιβεβαίωσε την αρχική του απόφαση να μην διαγωνιστεί με το Αζερμπαϊτζάν. Ο υπουργός ισχυρίστηκε ότι ο αθλητής αιτούνταν παράλογα οικονομικά ποσά και εξέφρασε την αμφιβολία του για το αν η εκπροσώπησή του στο πλευρό της Τουρκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 θα ήταν επιτυχής.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2015 έτρεξε σε αγώνα 200 μέτρων στο Ζάγκρεμπ με χρονομέτρηση στα 19,88 δευτερόλεπτα. Με αυτή την επίδοση βρέθηκε στην 34η καλύτερη θέση παγκοσμίως και στην 6η καλύτερη για το 2015.
Στις 10 Αυγούστου 2017 κέρδισε την κούρσα 200 μέτρων ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Λονδίνου σε χρόνο 20,09 δευτερόλεπτα.
Μετά την ιστορική επιτυχία του δήλωσε ότι «αν δεν επρόκειτο για τη Φενέρμπαχτσε, θα είχα εγκαταλείψει πιθανώς τον αθλητισμό εδώ και πολύ καιρό. Όλα μου τα επιτεύγματα οφείλονται στο σύλλογό μου».
Καζιμίρ Β΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.
Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο νεότερος αδελφός του Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν. Ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄, ο Βάρτισλαβ Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1184. Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας τους Μπόγκισλαβ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Μπόγκισλαβ Β΄ με έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Β΄ στο Ντεμμίν. 
Καθώς ήταν 7 ετών, η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος. Μαζί της ήταν και ο Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελλάνος τού Στεττίν (πολων. Στσετσίν) ως το 1189, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Γιαρομάρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν. Η επιτροπεία κράτησε ως το 1194. Παρά το ότι η Πομερανία ήταν πιο πριν υποτελής στη Γερμανία, τώρα με την πίεση τού Δανού βασιλιά έγινε φέουδο αυτού. Οι δύο αδελφοί έγιναν, έπειτα από τον πρίγκιπα τού Ρύγκεν, υποτελείς τού Κ[α]νούτου Δ΄ της Δανίας.
Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Βάρτισλαβ Γ΄.
Φρανς Κυμόν

Βίος

Σπούδασε στο φλαμανδικό Γκεντ (1886–1888) στην Γερμανία και την Αυστρία. Μετά το πέρας των σπουδών του ανέλαβε το Grand Tour στην Ελλάδα και τη Ρώμη (1891), για να καταλήξει στο Παρίσι όπου έμεινε για έναν χρόνο. Το 1900, μαζί με τον αδελφό του Εουζέν Κυμόν, επίσης καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Γάνδης, διεξήγαγε αρχαιολογικές αποστολές στον Πόντο, την Αρμενία και τη Συρία. Κατά τη διάρκεια των αρχαιολογικών αποστολών αναφέρεται ότι ο Κυμόν συνέλεξε πλούσιο επιγραφικό, τοπογραφικό και φωτογραφικό υλικό, που μαζί με τις δημοσιεύσεις του αποτελούν ένα από τα πρωιμότερα έργα για την αρχαιολογία της ανατολικής Τουρκίας.
Έγινε καθηγητής της κλασικής φιλολογίας και της αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης το 1892, θέση που εγκατέλειψε το 1911, όταν ο υπουργός Παιδείας, του αρνήθηκε την έδρα της ρωμαϊκής ιστορίας και έφορος του Musée du Cinquantenaire, στις Βρυξέλες. Ο Κυμόν στο έργο του Religions orientales dans le paganisme Romain (Ανατολικές θρησκείες στον ρωμαϊκό παγανισμό)(1906) παρουσίασε τη σχέση μεταξύ των ανατολικών θρησκειών και την ανάπτυξη του χριστιανισμού. Δημοσίευσε, επίσης, έργα του σε μοντερνιστικά περιοδικά στη Γαλλία και την Ιταλία και ως εκ τούτου θεωρείται «ανατρεπτικός» λόγιος από συντηρητικούς καθολικούς. Αποσύρθηκε το 1911 και το 1913 αποφάσισε να ζήσει στη Ρώμη και το Παρίσι ιδιωτεύοντας ως λόγιος. Μετά τον θάνατό του η πλούσια βιβλιοθήκη του περιήλθε στην Βελγική Ακαδημία στη Ρώμη.
Ινστιτούτο Κροατικής Γλώσσας και Γλωσσολογίας

Το Ινστιτούτο Κροατική Γλώσσας και Γλωσσολογίας (κροατικά: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje‎) είναι επίσημο ινστιτούτο της Κροατίας που σκοπεύει στη διατήρηση και ενίσχυση της κροατικής ποικιλίας της σερβοκροατικής γλώσσας. Χρονολογείται από το 1948, όταν ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (στη Κροατία είναι η σημερινή Κροατική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών). Το σύγχρονο ινστιτούτο χρονολογείται από την Κροατική ανεξαρτησία το 1991.
MOS Technology 6502

Ο MOS Technology 6502 είναι 8-bit-μικροεπεξεργαστής της MOS Technology, Inc., ο οποίος κυκλοφόρησε στην αγορά το 1975. Η μεγάλη του επιτυχία είχε να κάνει με την απλότητά του αλλά κυρίως με την υψηλή αποδοτικότητά του και την συγχρόνως χαμηλή του τιμή, σε σχέση με τους καθιερωμένους επεξεργαστές της Intel και της Motorola. Χρησιμοποιήθηκε σε πολυάριθμους οικιακούς υπολογιστές (πχ τους Commodore VC-20, PET 2001, Atari 400/800/1200 XL, Apple II και III και BBC Micro). Ανάλογη επιτυχία είχαν επίσης και άλλοι µικροεπεξεργαστές της οικογένειας του 6502, όπως ο 6510 (Commodore 64) και ο 6507 (κονσόλες της Atari).

Γενικά

Ο 6502 σχεδιάστηκε με βάση τον Motorola 6800. Στο σύνολο εντολών οι δυο επεξεργαστές μοιάζουν, αλλά αντί για 16-bit καταχωρητή (register) ο 6502 χρησιμοποιεί δυο 8-bit-καταχωρητές, η αξία των οποίων προστίθεται σε 16-bit διεύθυνση που προσδιορίζεται στη μνήμη. Για το λόγο αυτό οι εφαρμογές του 6502 έχουν διαφορετικό στιλ: για arrays άνω των 256 bytes πρέπει να γίνει επιπλέον προγραμματισμός. Από την άλλη μεριά οι 8-bit-μικροεπεξεργαστές τροποποιούν τις αξίες των 8 bit με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα.
Τροποποιήσεις του επεξεργαστή 6502 κυκλοφορούσαν μέχρι και το 2009, μεταξύ άλλων ως εξαρτήματα της αριθμομηχανής HP-35s ή και ελεγκτών (controllers) διάφορων πληκτρολογίων.
Σημαία της Ισημερινής Γουινέας

Η σημαία της Ισημερινής Γουινέας καθιερώθηκε στις 21 Αυγούστου 1979 (πρώτη χρήση 1968-1973).

Περιγραφή

Είναι τρίχρωμη και οριζόντια, με πράσινες, λευκές και κόκκινες λωρίδες και με ένα μπλε τρίγωνο στην αριστερή της άκρη. Το πράσινο χρώμα συμβολίζει τις φυσικές πηγές και τις ζούγκλες της χώρας, ενώ το μπλε συμβολίζει τη θάλασσα, η οποία συνδέει την κύρια χώρα με τα νησιά. Το λευκό είναι σύμβολο της ειρήνης. Το κόκκινο συμβολίζει τον αγώνα για την ανεξαρτησία. Στο μέσο της σημαίας, σε άσπρη λωρίδα, υπάρχει το Εθνόσημο της Ισημερινής Γουινέας, με ένα μαγγρόβιο δέντρο, έξι κίτρινα αστέρια και το εθνικό ρητό: Unidad Paz Justicia - Ενότητα, Ειρήνη, Δικαιοσύνη.