google/wiki40b huggingface dataset:
Ριχάρδος, δούκας της Βουργουνδίας

Ανατροπή του αδελφού του Μπόζο

Μετά τον θάνατο τού Λουδοβίκου του Τραυλού (879) ο Μπόζο ανακήρυξε τον εαυτό του "βασιλιά της Προβηγκίας". Ο Ριχάρδος αντέδρασε καταλαμβάνοντας το Οτάν, που ο Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας το επικύρωσε στον ίδιο (880). Ο Καρλομάν Β΄ και ο αδελφός του Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας μοίρασαν το βασίλειο του πατέρα τους, ωστόσο ο Μπόζο αρνήθηκε να τους αναγνωρίσει και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Προβηγκίας· τότε ο Καρλομάν και ο Λουδοβίκος αποφάσισαν να κηρύξουν τον πόλεμο στον Μπόζο. Ο Ριχάρδος, που ήταν στο πλευρό των δυο αδελφών βασιλέων, κυρίευσε το Μακόν στο όνομά τους, τοποθετώντας κόμη τον Βερνάρδο Πλανταπιλόζα, που ανήκε στην οικογένεια των κομήτων του Μακόν. Κατέλαβε την Λυών και πολιόρκησε την πρωτεύουσα τού αδελφού του στη Βιεν μαζί τους βασιλείς, αλλά απέτυχαν (881). Ο Ριχάρδος κατέλαβε την Βιεν και έδιωξε οριστικά τον Μπόζο (882). Όταν συνέλαβε αιχμάλωτους στο Οτάν την γυναίκα του Ερμενγκάρδη και τα παιδιά του Ενγκελμπέργκα και Λουδοβίκο τον Τυφλό, ο Μπόζο κρύφτηκε στην Προβηγκία.
Με τον θάνατο του Καρόλου Γ΄ του Παχύ (888) ο Ριχάρδος υποστήριξε τα δικαιώματα του δούκα Ροδόλφου ως βασιλιά της Άνω Βουργουνδίας και νυμφεύτηκε την αδελφή του Αδελαΐδα, κόρη του Κορράδου Β΄ του Οσέρ. Μετά τον θάνατο του αδελφού του Μπόζο (887) υποστήριξε και τη στέψη του ανιψιού του Λουδοβίκου του Τυφλού σαν βασιλιά της Προβηγκίας (890). Ο Ριχάρδος απεβίωσε και τάφηκε στο Σενς. Λέγεται ότι, όταν στην επιθανάτιο κλίνη του ένας επίσκοπος του ζήτησε να μετανοήσει για τα εγκλήματα του, ο Ριχάρδος απάντησε:
"Σκοτώνοντας έναν ληστή, σώζεις τις ζωές άλλων τίμιων ανθρώπων, επειδή τους προστατεύεις από αυτόν και τους συνεργάτες του".
Ξενόκλεια

Η Ξενόκλεια ήταν μυθική ιέρεια στο Μαντείο των Δελφών, που συνδέθηκε με τους μύθους του Ηρακλή.
Για την Ξενόκλεια έκανε ειδική μνεία ο Παυσανίας (Χ 13,8) περιγράφοντας τον μύθο που λεγόταν γι΄ αυτήν ακόμα και επί εποχής του. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό κάποτε ο Ηρακλής επισκέφθηκε το Μαντείο των Δελφών προκειμένου να λάβει κάποιες απαντήσεις σε υποβληθέντα ερωτήματά του. Η Ξενόκλεια, που ήταν τότε ιέρεια του Μαντείου, του αρνήθηκε απαντήσεις με το αιτιολογικό ότι δεν είχε προηγουμένως υποστεί αποκάθαρση από τον φόνο του Ιφίτου του Ευρύτου.

Τότε ο Ηρακλής απείλησε πως αν δεν λάβει χρησμούς θα εισερχόταν εντός του άβατου και θα αποσπούσε τον τρίποδα τον οποίο και στη συνέχεια θα παραλάμβανε. Τελικά προ αυτών των απειλών η Ξενόκλεια αναγκάσθηκε να δώσει τον χρησμό που ζητούσε ο Ηρακλής διασώζοντας έτσι τη θέση της και την ισχύ του Μαντείου.
Εξυπακούεται ότι ο μύθος αυτός αποκαλύπτει την δύναμη των εκάστοτε ισχυρών ακόμα και σε θέματα ηθικής τάξης που παρατηρούταν από τους μυθικούς χρόνους και περισσότερο στους ιστορικούς και που συνεχίζει ν΄ απαντάται μέχρι και στη σύγχρονη εποχή.
Αγαρηνοί

Αγαρηνοί αποκαλούνταν ιδίως από τον 10ο αιώνα οι Άραβες από τους Βυζαντινούς. Το όνομα προέρχεται από την βιβλική Άγαρ με την οποία ο Αβραάμ γέννησε τον Ισμαήλ. Ο τελευταίος θεωρείται ο γενάρχης των Αράβων, γι'αυτό αποκαλούνται και Ισμαηλίτες. Το όνομα "Αγαρηνοί" εχρησιμοποιείτο από τους Βυζαντινούς με την έννοια του "μουσουλμάνου", ανεξαρτήτως του έθνους στο οποίο ανήκαν. Μερικές φορές μάλιστα αυτό το όνομα παρατίθεται μαζί με το εθνώνυμο, π.χ. Άραβες Αγαρηνοί, Πέρσες Αγαρηνοί και Τούρκοι Αγαρηνοί. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ ο Β' έγραψε σύγγραμμα με τον τίτλο "Διάλογοι μετά Πέρσου Αγαρηνού". Η ονομασία Αγαρηνοί απέκτησε αρνητική σημασία λόγω των μεγάλων καταστροφών και αγριοτήτων που διέπραξαν οι Άραβες όταν κατείχαν την Κρήτη, μετά το 823.
Στην εποχή της τουρκοκρατίας το Αγαρηνός έγινε συνώνυμο του Τούρκος και είχε τη μεταφορική έννοια του άπιστου και του αιμοβόρου και εκδήλωνε το μίσος των υποδούλων κατά των κατακτητών. Με αυτή την έννοια η λέξη συναντάται σε εκκλησιαστικά τροπάρια, σε ύβρεις (π.χ. σκύλε Αγαρηνέ) και κατάρες (π.χ. να σε πνίξει το σκοινί τ' Αγαρηνού).
Εκλογές στη Ρουμανία

Στη Ρουμανία διεξάγονται εκλογές σε εθνικό επίπεδο για αρχηγό κράτους- τον πρόεδρο- και για το κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία (ως τις εκλογές του 2004 ήταν τετραετής) και το διθάλαμο Κοινοβούλιο (Parlamentul României) εκλέγεται για 4 χρόνια. Τα δύο σώματά του είναι η Αίθουσα των Αντιπροσώπων (Camera Deputaţilor) με 346 μέλη και η Γερουσία (Senatul) με 143 μέλη. Λειτουργεί πολυκομματικό σύστημα και συνηθέστερες είναι οι κυβερνήσεις συνασπισμού.
Στις 25 Νοεμβρίου 2007 οι Ρουμάνοι για πρώτη φορά εξέλεξαν αντιπροσώπους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

2018

Το δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 6 και στις 7 Οκτωβρίου 2018 αναφορικά με τον ορισμό της οικογένειας στο σύνταγμα της χώρας απέτυχε λόγω χαμηλής συμμετοχής. Οι ψηφοφόροι τάχθηκαν υπέρ του ορισμού της οικογένειας στο Άρθρο 48 του Συντάγματος με ποσοστό 93,4%, ώστε να απαγορεύονται οι γάμοι μεταξύ ομοφύλων. 
Η συμμετοχή ήταν μόνο 21,1%, κάτω από το απαιτούμενο όριο του 30% ώστε να ισχύσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

2009

Στις 22 Νοεμβρίου διεξήχθη δημοψήφισμα για να εισαχθεί ένα μονοθάλαμο (κοινοβούλιο αποτελούμενο από ένα σώμα) κοινοβούλιο με συνολικά ως 300 βουλευτές σε αντικατάσταση του σημερινού διθάλαμου. Το δημοψήφισμα κηρύχθηκε έγκυρο καθώς η συμμετοχή ήταν της τάξης του 50,16% και πάνω από 70% των ψηφισάντων υπερψήφισαν την πρόταση.

2012

Στις 6 Ιουλίου 2012 ο Τραϊάν Μπασέσκου έπαψε να είναι Πρόεδρος για 2η φορά. Στο δημοψήφισμα που επακολούθησε, στις 29 Ιουλίου, οι ψηφοφόροι τάχθηκαν με μεγάλη πλειοψηφία (88,7%) υπέρ της καθαίρεσής του έναντι 11,3% που καταψήφισαν την πρόταση . Ωστόσο, το Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε το δημοψήφισμα εξαιτίας της χαμηλής προσέλευσης στην κάλπη (46,24%). Ο Μπασέσκου επέστρεψε στα καθήκοντά του στις 27 Αυγούστου 2012.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1955)

Το 1955 διεξήχθη το 6ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 16 Ιανουαρίου από την Αργεντινή και ολοκληρώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου, στην Ιταλία, μετά από 7 αγώνες. Νικητής ήταν, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο. Το πρωτάθλημα επισκιάστηκε από το δυστύχημα στον αγώνα 24 ωρών στο Λε Μαν την ίδια χρονιά, αλλά και από αυτό του Αλμπέρτο Ασκάρι.

Σύνοψη

Και αυτή την χρονιά, η Mercedes-Benz κυριάρχησε στους αγώνες, με τον Χουάν Μανουέλ Φάντζιο και τον Στέρλινγκ Μος, που μεταγράφηκε στην ομάδα από τη Maserati, να κατακτούν 5 από τους 7 αγώνες που διεξήχθησαν. Οι κανονισμοί ήταν οι ίδιοι με την προηγούμενη χρονιά. Ο Φάντζιο ξεκίνησε με νίκη στην Αργεντινή, ο Μορίς Τρεντινιάν με Ferrari κατάφερε να κερδίσει στο Μονακό, αλλά ο Φάντζιο επανήλθε στις νίκες, κατακτώντας την πρώτη θέση στους αγώνες του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Ιταλίας. Το βρετανικό γκραν πρι κατέκτησε την χρονιά αυτή ο Στερλινγκ Μος, ενώ το Indianapolis 500 ο Μπομπ Σουάικερτ .
Την ίδια χρονιά συνέβησαν δύο τραγικά γεγονότα που επισκίασαν το πρωτάθλημα. Στις 26 Μαΐου, ο Αλμπέρτο Ασκάρι, σε δοκιμές του μοντέλου Ferrari 750 Monza στη Μόντσα, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και σκοτώθηκε, σε ένα σημείο που από τότε φέρει το όνομά του. Στις 11 Ιουνίου, στον αγώνα 24 ωρών του Λε Μαν, ο οδηγός της Mercedes-Benz, Πιέρ Εζέν Αλφρεντ Μπουϊγέν (Pierre Eugène Alfred Bouillin), που αγωνιζόταν με το ψευδώνυμο Πιέρ Λεβέ (Pierre Levegh), έχασε τον έλεγχο της Mercedes-Benz 300 SLR που οδηγούσε. Ο ίδιος και 80 θεατές του αγώνα σκοτώθηκαν, ενώ το δυστύχημα επηρέασε και το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1, καθώς ακυρώθηκαν οι αγώνες σε Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ελβετία. Στο τέλος του πρωταθλήματος, η Μερτσέντες αποφάσισε να αποχωρήσει από τους αγώνες της Φόρμουλα ένα, επιστρέφοντας μόνο σαν κατασκευάστρια κινητήρων το 1993.
Εκκλησία του Ιησού Χριστού

Ιστορία

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού στην Αττική, σύμφωνα με την επίσημη σελίδα της, λειτουργούσε σε συναθροίσεις σε σπίτια, ενώ  το 1986 μεταφέρθηκε σε ευκτήριο οίκο στην Καλλιθέα με την ονομασία «Κοινωνία Μαθητών Χριστού». Το 1993 μεταφέρθηκε στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Χαλκοκονδύλη, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997 και λειτούργησε ως σωματείο με το όνομα «Εκκλησία Ανανεωμένων Χριστιανών». Μετά από αίτηση στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, πήρε άδεια λειτουργίας Ευκτήριου Οίκου με την ονομασία «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ». To 1998 μεταφέρθηκε στην Ομόνοια, στην οδό Ζήνωνος 30. Από το 2013 βρίσκεται στην οδό Ναυάρχου Βότση 21 στον Άγ. Νικόλαο Πατησίων". (Επίσημη Ιστοσελίδα άρθρο "Ποιοι είμαστε")
Πανκ

Ελληνικό πανκ

Η ελληνική πανκ ροκ σκηνή ήταν μικρή αλλά δραστήρια στην Αθήνα, ξεκινώντας από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80. Μπάντες όπως οι Αδιέξοδο, οι Γενιά του χάους, οι Stress, οι Panx Romana, οι Ex-humans και άλλοι είχαν δημιουργήσει ένα πυρήνα από μπάντες με φιλικές μεταξύ τους σχέσεις και δίναν συναυλίες μαζί, στις ίδιες τοποθεσίες. Όπως και αλλού, το πανκ υιοθετήθηκε ως υποκουλτούρα και τρόπος ζωής από διαφορετικά άτομα και ομάδες, το κοινό στοιχείο όμως ήταν η νεανική οργή και ο χλευασμός του κατεστημένου οικοδομήματος, αλλά και το πάθος για ελευθερία, η αντίθεση στις προκαταλήψεις, τον ρατσισμό και τον εθνικισμό. Περί τα μέσα της δεκαετίας η Θεσσαλονίκη ανέδειξε κι αυτή μια δραστήρια σκηνή με συγκροτήματα όπως οι Γκούλαγκ, οι Εκτός Ελέγχου, οι Γκρόβερ, κ.ά.
Πολλά νεότερα πανκ και hardcore συγκροτήματα όπως οι «Ναυτία» ή οι «Ξεχασμένη Προφητεία», υιοθέτησαν την πρακτική της αυτοδιαχείρισης μετά το 1990, και σταδιακά δημιουργήθηκε ένα δίκτυο αυτοδιαχειριζόμενων χώρων και ομάδων που στήριξαν και στηρίχτηκαν από τα συγκροτήματα αυτά όπως οι ξακουστές καταλήψεις «Villa Amalias» και «Λέλας Καραγιάννη» στην Αθήνα και η «Villa Varvaras» στη Θεσσαλονίκη. Το πανκ, το hardcore και το crust, μετεξελίξεις του πανκ όταν αυτό αναμείχθηκε με το metal και το hardcore, δεν είναι βέβαια τα μόνα μουσικά ιδιώματα που εμφανίζονται στην αυτοδιαχειριζόμενη μουσική σκηνή, ειδικά τα τελευταία χρόνια.
Οι σύγχρονες πανκ μπάντες σπάνια κατάφεραν να δημιουργήσουν σκηνή με συνέχεια, σε αντίθεση με την αυτοοργανωμένη μουσική σκηνή που, αν και τα συγκροτήματα ήταν συχνά βραχύβια, κατόρθωσε να επιζήσει μέχρι και σήμερα. Σε κάποιες περιπτώσεις, μια μπάντα μπορεί να γίνει περισσότερο γνωστή, δημιουργώντας φανατικούς οπαδούς, όπως συνέβη στην περίπτωση των Αντίδραση ή των Ομίχλη.
Λίγες προσπάθειες έχουν γίνει για την καταγραφή της ιστορίας του ελληνικού πανκ. Μια από αυτές ήταν μια μπροσούρα της Αναρχικής αρχειοθήκης, ενώ άλλες προσπάθειες γίνονται τα τελευταία χρόνια από διαδικτυακούς τόπους (webzines) που έχουν συγκεντρώσει αρκετό υλικό.

Στυλ και ενδυμασία

Το πανκ στυλ από τις απαρχές του (δεκαετία του 1970 από τους RAMONES) στόχο είχε να προκαλεί την κοινή γνώμη. Από τότε μέχρι σήμερα κάποια από τα τυποποιημένα αξεσουάρ έχουν αλλάξει ή έχουν αντικατασταθεί με νέα. Τ-shirt με προσβλητικές στάμπες, αντιφασιστικά σύμβολα κτλ. ήταν πολύ διάσημα στα αρχικά κύματα του πανκ.
Τα μαλλιά ήταν φτιαγμένα για να φαίνονται ατημέλητα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εποχές όπου ήταν κυρίως μακριά. Ήταν βαμμένα σε αφύσικα χρώματα (πράσινο, έντονο κόκκινο, μωβ).
Επίσης, αρκετά γνωστά ήταν τα δικτυωτά καλσόν (πολλές φορές σχισμένα) και τα περικάρπια με καρφιά και άλλα αντικείμενα με καρφιά, οι παραμάνες (πάνω στα ρούχα ή σαν σκουλαρίκια). Στα πρώτα χρόνια του πανκ, οι άντρες και οι γυναίκες φορούσαν βαρύ και πολύ eyeliner.
Μπάρλεϊκορν (μονάδα)

Το μπάρλεϊκορν είναι μικρή αγγλική μονάδα του μήκους ίση με το ένα τρίτο της ίντσας (δηλ., κοντά στα 0.8467 εκατοστά) και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως βάση για μεγέθη υποδημάτων σε αγγλόφωνες χώρες.

Ιστορία

Το μπάρλεϊκορν λαμβανόταν συχνά ως μέτρο του μήκους ίσο με το ένα τέταρτο.
Βοκναβολόκ

Γενικές πληροφορίες

Βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή της λίμνης Άνω Κουίτο, οδικώς 59 χλμ. βόρεια της πόλης Κοστομούκσα.
Το χωριό αναφέρεται στα μνημεία της ιστορίας και του πολιτισμού που βρίσκονται στο έδαφος του αστικού θύλακα της Κοστομούκσα, ένας ιστορικός οικισμός.
Το Βοκναβολόκ είναι ένα χωριό που κατοικείται κυρίως από Καρέλιους. Πάνω από το 90% του πληθυσμού είναι Καρέλιοι.
Το 1997 χτίστηκε η ξύλινη εκκλησία του Προφήτη Ηλία.
Ο μαζικός τάφος σοβιετικών στρατιωτών και παρτιζάνων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του σοβιετοφινλανδικού πολέμου (1941-1944) διατηρείται.
Στα βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται το εθνικό πάρκο «Καλεβάλα», μια προστατευόμενη φυσική περιοχή.
Δορά

Τοποθεσία

Η Δορά βρίσκεται 40 χιλίομετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια των Κρασοχωρίων της επαρχίας Λεμεσού. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Κορδυλάς, ανάμεσα στο Χα Ποτάμι και στον Διαρίζο, σε υψόμετρο 450 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στα ανατολικά συνορεύει με την Πάχνα, στα νότια με την Ανώγυρα, στα νοτιοδυτικά με το Μούσερε, στα δυτικά με το Πραστειό Κελοκεδάρων, στα βορειοδυτικά με το ΚΙδάσι, στα βόρεια με τη Γεροβάσα-Τρόζενα και στα βορειοανατολικά με τη Μαλιά.

Ιστορία

Είναι πιθανόν το χωριό να δημιουργήθηκε από τη διάλυση άλλων αρχαίων οικισμών της περιοχής, ερείπια των οποίων έχουν ανεβρεθεί σε διάφορα σημεία. Οι παλαιότερες γραπτές αναφορές του χωριού σε πηγές προέρχονται από την εποχή της φραγκοκρατίας. Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί η Δορά αποτελούσε βασιλικό κτήμα, το οποίο παραχωρήθηκε από τον Ιάκωβο τον Β΄ στον ευγενή Γαβριήλ Τζεντίλε, ο οποίος ήταν προσωπικός γιατρός του. Μετά το θάνατο του Τζεντίλε, το χωριό παραχωρήθηκε από στον Φίλιππο Ποδοκάταρο από τη βασίλισσα Αικατερίνη Κορνάρο.

Φυσικό περιβάλλον

Στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις του χωριού καλλιεργούνται αμπέλια, σιτηρά, ελιές και αμυγδαλιές.
Ελικάονας

Στην ελληνική μυθολογία ο Ελικάονας (Ελικάων) ήταν γιος του Τρωαδίτη Αντήνορα και της Θεανώς, δηλαδή ένας από τους Αντηνορίδες. Ο Ελικάων πήρε ως σύζυγό του την πριγκήπισσα Λαοδίκη, μία από τις κόρες του βασιλιά της Τροίας Πριάμου (κατ' άλλους όμως η Λαοδίκη ήταν σύζυγος του Τηλέφου). Μετά την άλωση της Τροίας, ο Ελικάων σώθηκε μαζί με άλλα αδέλφια του από τον Οδυσσέα και συνόδευσε τον Αντήνορα και τον Πολυδάμαντα στη βόρειο Ιταλία. Στην ιστορική αρχαιότητα, στους Δελφούς έδειχναν την υποτιθέμενη πυγμή (γροθιά) του Ελικάονα, την οποία διατηρούσαν ως αφιέρωμα στο ιερό.
Β. Ναναμμάλ

Πρώτα χρόνια

Η Ναναμμάλ γεννήθηκε σε μια αγροτική οικογένεια στο Ζαμίν Καλιαγιαπουραμ, στο Κοϊμπατόρ στο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Ο άντρας της ήταν εξασκητής του Σίντα και ασχολούταν επίσης με τη γεωργία και την καλλιέργεια. Μετακόμισε στο Νεγκαμάμ μετά το γάμο και αργότερα στο Γκαναπάθι στο Κοϊμπατόρε. Στην ηλικία των 8 ετών, έμαθε τη γιόγκα από τον πατέρα της και κατάφερε να ολοκληρώσει περισσότερα από 50 ασάνα. Στις τελευταίες πέντε δεκαετίες, η Ναναμμάλ έχει εκπαιδεύσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο μαθητές και συνεχίζει να διδάσκει 100 μαθητές καθημερινά στο Ozone Yoga Centre που ιδρύθηκε από την ίδια. Περίπου 600 μαθητές, μεταξύ των οποίων και 36 μέλη της οικογένειάς της, έχουν γίνει "εκπαιδευτές της Γιόγκα" σε όλο τον κόσμο.

Πρακτική της γιόγκα

Η Ναναμμάλ ξεκίνησε να εξασκεί τη γιόγκα όταν ήταν 8 ετών. Έμαθε γιόγκα από τον πατέρα της, ο οποίος ήταν παλαιστής. Ο άντρας της ήταν εξασκητής της Σίντα στο χωριό και ασχολούταν επίσης με τη γεωργία. Αυτό καλλιέργησε μια συμπάθεια προς τη φυσιοθεραπευτική μετά το γάμο της. Συνέχισε την εξάσκηση της γιόγκα για όλη τη ζωή της.
Ο πατέρας και ο παππούς της Ναναμμάλ ήταν "Εγγεγραμμένοι Ινδικοί Εξασκητές Ιατρικής". Η γιόγκα ήταν η οικογενειακή τους παράδοση και δεν τη δίδασκαν σε κανέναν έξω από την οικογένεια και έμεινε μέσα στην ομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, η κύρια δραστηριότητά τους ήταν η γεωργία στην πολιτεία Κεράλα, όπου είχαν τα οικογενειακά αγροκτήματα καρύδας και κάσιους, μαζί με την παραδοσιακή ιατρική Σίντα.
Ένα περιστατικό με τη πεθερά της έκανε τη Ναναμμάλ να συνειδητοποιήσει ότι η γιόγκα θα μπορούσε δυνητικά να βοηθήσει άλλους ανθρώπους. Η πεθερά της βρισκόταν στο αγρόκτημα και είχε χτυπήσει το πόδι της και αντί να λάβει θεραπεία από γιατρό προσφέρθηκε να της μάθει γιόγκα ώστε να έχει καλύτερη εξυπνάδα από αυτή την τεχνική.
Μετά από αυτό το συμβάν η πεθερά της έγινε η πρώτη μαθήτρια. Με την πάροδο των ετών, η Ναναμμάλ άρχισε να διδάσκει τους γείτονές της και άλλα παιδιά, και από την δεκαετία του 1970, είχε αποφασίσει να διδάξει γιόγκα σε ακόμα περισσότερα άτομα. Ως εκ τούτου, το Ozone Yoga Centre ιδρύθηκε εκείνη την εποχή και η Ναναμμάλ και η οικογένειά της έχουν διδάξει γιόγκα σε πάνω από 100.000 άτομα.
Η οικογένεια της Ναναμμάλ, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, εγγονιών και δισέγγονων, ακολουθούν τις παραδόσεις που περνούν από γενιά σε γενιά. Το έτος 1972 ίδρυσε το "Ozone Yoga Centre" στη Κοϊμπατόρ και διδάσκει το παραδοσιακό στυλ της γιόγκα που επικεντρώνεται περισσότερο στην Πραναγιάμα (Έλεγχος της Αναπνοής).

Τρέχουσα δραστηριότητα

Η Ναναμμάλ έχει αποπειραθεί να μπει στο Βιβλίο Γκίνες διδάσκοντας γιόγκα σε πάνω από 20.000 μαθητές και λάτρεις στη Κοϊμπατόρε. Επί του παρόντος, στόχος της είναι να ευαισθητοποιήσει τις γυναίκες, κυρίως τις γυναίκες μαθήτρεις, στις τεχνικές της γιόγκα πηγαίνοντας σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα να μιλήσει για τα πολλά προβλήματα υγείας, ειδικά μετά το γάμο.
Αμπελούζος Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας Γόρτυνας, όπου έχουν βρεθεί αγάλματα και λοιπά αρχαιολογικά αντικείμενα. Εδώ ανακαλύφθηκε το 1860 άγαλμα Μινωταύρου, το οποίο αγόρασε έπειτα από εντολή της αγγλικής πρεσβείας ο τότε πρόξενος της Αγγλίας Λυσ. Καλοκαιρινός και σήμερα  βρίσκεται στην Αγγλία.
Στην περιοχή του Αμπελούζου υπάρχει ένα λαβυρινθώδες λατομείο της αρχαίας Γόρτυνας. Μερικοί συγγραφείς πίστεψαν ότι είναι ο Λαβύρινθος, εντός του οποίου ήταν κλεισμένος ο Μινώταυρος. Είναι πράγματι λατομείο με δαιδαλώδεις υπόγειες σήραγγες. Οι πλάκες της περίφημης επιγραφής της Γόρτυνας, το οικοδομικό υλικό του ναού του Αγίου Τίτου και των άλλων οικοδομημάτων προέρχονται από το λατομείο αυτό. Πολλοί συγγραφείς που επισκέφθηκαν το λατομείο παλαιότερα, όπως ο Tournefort, o Cockerel, o Sieber, ο Spratt και άλλοι το περιγράφουν λεπτομερώς. Στα τοιχώματα των διαδρόμων υπάρχει τοιχοζωγραφική και χρονολογίες εκείνων που επισκέφτηκαν το λατομείο. Αναφέρονται χρονολογίες του 1495, 1560 κλπ.
Ο Αμπελούζος είχε 158 κατοίκους το 1583 και αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (K 103) με την ονομασία Ambelluso. Στην περιοχή του υπάρχουν πολύ παλαιοί ελαιώνες με πανύψηλα ελαιόδεντρα από την εποχή της Βενετοκρατίας και για το λόγο αυτό λέγονται φράγκικες ελιές.
Το 1920 με το Νόμο 2155 ιδρύθηκε η Γεωργική Σχολή Μεσαράς, στην αρχή της διακλάδωσης προς Αμπελούζο. Η σχολή βρίσκεται στα κτήματα του μετοχίου της Αγίας Παρασκευής, τα οποία παραχώρησε η Μοναστηριακή Επιτροπή Ηρακλείου. Τα κτήρια έγιναν με δαπάνες της ίδιας Επιτροπής και ο εξοπλισμός με δαπάνες του Δημοσίου. Η σχολή προσφέρει υπηρεσίες για τη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής της Μεσαράς.
Εθνικός Λατσιών (ποδόσφαιρο)

Ίδρυση

Ο Εθνικός Λατσιών ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1956. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 τα Λατσιά είχαν λίγο πληθυσμό και ελάχιστους νέους. Οι νέοι αυτοί ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο και επιδίωκαν τη διεξαγωγή φιλικών ποδοσφαιρικών αγώνων. Οι συνεχείς νίκες στους διάφορους ποδοσφαιρικούς αγώνες, αλλά και οι συνθήκες της εποχής με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, δημιούργησαν την ανάγκη ύπαρξης ενός οργανωμένου σωματείου. Έτσι, στις 3 Νοεμβρίου 1956 ιδρύθηκε ο σύλλογος «ΑΤΕ-ΠΕΚ Λατσιών» (Αγροτική Τοπική Ένωση Παγκύπρια Επιτροπή Κυπριακού Λατσιών), ο οποίος στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Εθνικός και Γεωργικός Σύλλογος Άγιος Γεώργιος Λατσιών».
Το νέο σωματείο στεγάστηκε σε ένα καφενείο έξω από το κέντρο της κοινότητας των Λατσιών, ώστε να εξυπηρετείται καλύτερη η δραστηριότητα των μελών του που ήταν παράλληλα μέλη της ΕΟΚΑ.

Έμβλημα και χρώματα

Έμβλημα του Εθνικού Λατσιών είναι ο Άγιος Γεώργιος μέσα σε ασπίδα, ο οποίος περιβάλλεται από την ελληνική σημαία. Επιλέχθηκε ο Άγιος Γεώργιος επειδή είναι ο προστάτης άγιος των γεωργών, το επάγγελμα των νέων που δημιούργησαν τον Εθνικό Λατσιών. Η ελληνική σημαία επιλέχθηκε λόγω του οράματος για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Τα πρώτα χρώματα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Εθνικού Λατσιών ήταν το κίτρινο και το μαύρο, χρώματα που χρησιμοποιούσαν οι νέοι των Λατσιών στους φιλικούς αγώνες που έδιναν πριν την ίδρυση του σωματείου. Στις 17 Ιουλίου 1971, όταν η γενική συνέλευση πήρε την απόφαση για μετονομασία του σωματείου σε «Εθνικός και Γεωργικός Σύλλογος Άγιος Γεώργιος Λατσιών», υιοθετήθηκαν τα χρώματα μπλε και άσπρο επειδή είναι τα χρώματα της ελληνικής σημαίας.

Ιστορία

Τις πρώτες δεκαετίες ο Εθνικός Λατσιών συμμετείχε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Συγκεκριμένα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας κατακτώντας 5 πρωταθλήματα ΕΠΟΠΛ (1970-71, 1975-76, 1980-81, 1982-83, 1983-84). Το 1985 συμμετείχε για πρώτη φορά σε διοργάνωση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ).
Πωλ Ελυάρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην πόλη Σαιν-Ντενί, κοντά στο Παρίσι όπου πέρασε τα πρώτα του χρόνια. Στο διάστημα 1907-1911 γράφτηκε στη Σχολή Κολμπέρ όπου πραγματοποίησε σπουδές, ωστόσο σε ηλικία περίπου 17 ετών προσβλήθηκε από φυματίωση και αναγκάστηκε να τις διακόψει. Για δύο χρόνια, διέμεινε σε σανατόριο στο Νταβός της Ελβετίας όπου τελικά θεραπεύτηκε και αμέσως μετά, το 1914 κατατάχθηκε στον στρατό. 
Το 1917 παντρεύτηκε την Helena Deluvina Diarkinoff, περισσότερο γνωστή ως Γκαλά, με την οποία απέκτησε και μία κόρη. Την ίδια περίοδο δημοσίευε τα πρώτα του ποιήματα, αρχικά με τη συλλογή Το Χρέος και η Ανησυχία και αργότερα με τα Ποιήματα για την Ειρήνη (1918), τα οποία προκάλεσαν και το ενδιαφέρον του Ζαν Πολάν, εκδότη της επιθεώρησης Spectateur. Παράλληλα, ο Ελυάρ γνωρίστηκε με τους Αντρέ Μπρετόν, Λουί Αραγκόν και Τριστάν Τζαρά, με τους οποίους συμμετείχε αρχικά στο κίνημα του ντανταϊσμού και αργότερα του υπερρεαλισμού. Απέκτησε επίσης μία στενή φιλία με τον Μαξ Ερνστ.  Το 1932 χώρισε με τη γυναίκα του "Γκαλά"  αλλά η σχέση τους εξακολούθησε επί χρόνια, ακόμη και μετά το γάμο του Ελυάρ το 1934 με την " Νυς".   Ο Πωλ Ελυάρ αποτέλεσε έναν από τους ιδρυτές της επιθεώρησης των υπερρεαλιστών Litterature καθώς και της μεταγενέστερης έκδοσης La Revolution Surrealiste. Παρέμεινε στις τάξεις της υπερρεαλιστικής ομάδας του Παρισιού μέχρι το 1938.     
Κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση, ως μέλος του κομμουνιστικού κόμματος. Οι κομμουνιστικές πεποιθήσεις  του Ελυάρ τον ώθησαν στο σημείο να επισκεφτεί το Γράμμο κατά τη διάρκεια του Ελληνικού  εμφυλίου πολέμου και να γράφει ποιήματα υπέρ των ανταρτών, με σκοπό να αναπτερώσει το ηθικό του.
Πέθανε το 1952 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 57 ετών.