Μπουένος Άιρες

Διοίκηση και πολιτική

Το 1996, με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1994, η πόλη απέκτησε διοικητική αυτονομία και έγιναν οι πρώτες δημαρχιακές εκλογές (ο τίτλος της θέσης άλλαξε σε "Κυβερνήτη"). Νικητής ήταν ο Φερνάντο ντε λα Ρούα, ο οποίος αργότερα εξελέγη Πρόεδρος της χώρας.
Ο διάδοχος του Ντε λα Ρούα, ο Ανίμπαλ Ιμπάρρα, κέρδισε δυο εκλογές, όμως καθαιρέθηκε στις 6 Μαρτίου 2006, ως αποτέλεσμα της πυρκαγιάς που είχε ξεσπάσει στο θέατρο República Cromagnon, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους σχεδόν 200 άνθρωποι. Η δημαρχία μεταβιβάστηκε στον Χόρχε Τέλερμαν, ο οποίος ήταν δημαρχεύων από τον Δεκέμβριο του 2005.

Εκπροσώπηση σε εθνικό επίπεδο

Το Μπουένος Άιρες εκπροσωπείται στη Γερουσία από τρεις γερουσιαστές (από τον Αύγουστο του 2006, ο Ροδόλφο Τερράνιο, η Μαρία Λεγκισαμόν και η Βίλμα Ιμπάρρα). Επιπλέον, οι δημότες του Μπουένος Άιρες εκλέγουν 25 μέλη της Βουλής της χώρας.

Συνοικίες

Η πόλη χωρίζεται σε 48 barrios (συνοικίες) για διοικητικούς σκοπούς. Ο διαχωρισμός αυτός αρχικά βασίστηκε στις καθολικές ενορίες, αλλά από τη δεκαετία του 1940 και μετά έγιναν πολλές τροποποιήσεις. Βάσει πιο πρόσφατου διοικητικού διαχωρισμού, η πόλη χωρίστηκε σε 15 comunas (κοινότητες). Οι πιο γραφικές και γνωστές συνοικίες είναι η Λα Μπόκα, το Σαν Τέλμο, η Ρεκολέτα, το Παλέρμο και το Πουέρτο Μαδέρο.

Πληθυσμός

Οι κάτοικοι του Μπουένος Άιρες είναι γνωστοί ως porteños (πορτένιος - άνθρωποι του λιμανιού), ενδεικτικό της μεγάλης ιστορικής σημασίας που είχε το λιμάνι στην ανάπτυξη της πόλης και του έθνους, ή bonaerenses.

Απογραφή πληθυσμού

Σύμφωνα με την απογραφή, η ίδια η πόλη έχει πληθυσμό 2.776.138 κατοίκους, ενώ το μητροπολιτικό Μπουένος Άιρες έχει περισσότερους από 12,4 εκατομμύρια κατοίκους. Ο πληθυσμός της ίδιας της πόλης παραμένει στάσιμος από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, λόγω της υπογεννητικότητας και της μετακίνησης πληθυσμού στα προάστια.

Καταγωγή

Οι περισσότεροι πορτένιος κατάγονται από την Ευρώπη, με πιο συχνή την προέλευση από την Ισπανία (κυρίως τις περιοχές Γαλικία, Αστούριας και Χώρα των Βάσκων) και την Ιταλία (κυρίως τις περιοχές Καλαβρία, Λιγουρία, Πιεμόντε και Νάπολη).
Άλλες ευρωπαϊκές χώρες προέλευσης περιλαμβάνουν τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Πολωνία, την Ιρλανδία, τη Γαλλία, την Κροατία και την Αγγλία.
Τη δεκαετία του 1990 υπήρξε μικρό κύμα μετανάστευσης από τη Ρουμανία και την Ουκρανία.
Υπάρχει μια μικρή μειονότητα μιγάδων από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας. Μετά τα μέσα του 20ού αιώνα ο πληθυσμός αυτός αυξήθηκε, κυρίως λόγω μεταναστευτικής εισροής στο Μπουένος Άιρες από την επαρχία και γειτονικές χώρες όπως τη Βολιβία, το Περού και την Παραγουάη.
Κοινότητες Αράβων, κυρίως από τη Συρία και τον Λίβανο είχαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Η εβραϊκή κοινότητα του Μπουένος Άιρες αριθμεί γύρω στα 250.000 μέλη και είναι η μεγαλύτερη στη Λατινική Αμερική. Οι περισσότεροι κατάγονται από την Ανατολική Ευρώπη (Ασκενάζι), αν και υπάρχουν και αρκετοί Σεφαρδίτες, κυρίως από τη Συρία.
Η πρώτη μεγάλη κοινότητα ανατολικοασιατών στο Μπουένος Άιρες ήταν οι Ιάπωνες, κυρίως από την Οκινάβα. Παραδοσιακά, οι Ιαπωνο-Αργεντίνοι ήταν γνωστοί για την καλλιέργεια φυτών. Στην ίδια την πόλη σχεδόν μονοπωλούσαν τα στεγνοκαθαριστήρια. Οι μετέπειτα γενεές διείσδυσαν σε όλους του τομείς δραστηριοτήτων. Από τη δεκαετία του 1970 υπάρχει συνεχές και σημαντικό ρεύμα μετανάστευσης από την Κίνα και την Κορέα.

Θρησκεία

Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι καθολικοί. Το Μπουένος Άιρες είναι η έδρα του καθολικού επισκόπου (με δικαιοδοσία σε όλη την Αργεντινή), καθώς και διαφόρων ορθοδόξων και αγγλικανών ιεραρχών. Οι ευαγγελικές εκκλησίες αυξάνονται διαρκώς από τη δεκαετία του 1980.
Σημαντικές κοινότητες Εβραίων και μουσουλμάνων υπάρχουν στην πόλη για πάνω από 100 χρόνια.  Το Μπουένος Άιρες φιλοξενεί τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στη Λατινική Αμερική.