google/wiki40b huggingface dataset:
Μεγάλο Χωριό Αγαθονησίου

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Μεγάλο Χωριό είναι ο μεγαλύτερος και αρχαιότερος οικισμός του Αγαθονησίου, κτισμένος σε πλαγιά βουνού έτσι ώστε να είναι αθέατος από τη θάλασσα για να προστατεύει τους κατοίκους από τους πειρατές και τις επιδρομές τους. Αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητά του είναι ο πέτρινος τοίχος γύρω από τα σπίτια με μεγάλες πόρτες - εισόδους στον οικισμό. Το χωριό εκτείνεται και περιλαμβάνει το λιμάνι του Αγίου Γεωργίου, το οποίο διαθέτει προβλήτα με νότιο προσανατολισμό που προστατεύει μικρά και μεγάλα σκάφη με ασφάλεια από τους βόρειους ανέμους. Γύρω από το Μεγάλο Χωριό υπάρχουν μικροί κολπίσκοι και αμμουδερές μικρές παραλίες για μπάνιο. 
Αξιοθέατα του χωριού είναι η πλακόστρωτη μικρή του πλατεία η οποία σε κάποιο σημείο της έχει ψηφιδωτό, που απεικονίζει το Αγαθονήσι και τις γύρω βραχονησίδες. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μικρές εκκλησίες της Ζωοδόχου Πηγής, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και το  εξωκλήσι του Αγίου Ραφαήλ με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τη κοινή μεσοτοιχία και καμπυλωτή οροφή τους.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και ως έδρα του νησιού το 1962 με το ΦΕΚ 107Α - 21/07/1962. Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, είναι η έδρα του Δήμου Αγαθονησίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 168 κατοίκους.
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης

Βιογραφία

Ο Δαδακαρίδης γεννήθηκε από πατέρα Έλληνα και μητέρα Αγγλίδα. Έχει δύο μικρότερα αδέρφια, την Τζούλια, που ζει στο εξωτερικό, και τον Θανάση, που ζει στην Ελλάδα. Αρχικά σπούδασε Computing και Marketing, αλλά τελικά στράφηκε στην υποκριτική. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στην Αγγλία, όπου στην πρώτη του οντισιόν πήγε παρακινούμενος από σχετική αγγελία σε εφημερίδα. Το 1999 ήρθε στην Ελλάδα για να συνεχίσει την καριέρα του.
Ρεάλ Ανγκόλας

Το ρεάλ (real, πληθυντικός reis) ήταν το νόμισμα της Πορτογαλικής αποικίας της Ανγκόλας έως και το 1914 που αντικαταστάθηκε από το εσκούδο. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του νομίσματος αυτού ωστόσο εκδόθηκαν κέρματα πολλαπλάσιας αξίας τα οποία έφεραν την ονομασία μακούτα (macuta, πληθυντικός macutas) . Έτσι 1 μακούτα ήταν ίσο με 100 ρεάλ. Η ισοτιμία του με το ρεάλ της Πορτογαλίας ήταν 1/1.

Kέρματα

Στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα, κόπηκαν χάλκινα νομίσματα με ονομαστικές αξίες των 10, 20 και 40 ρεάλ και ¼, ½ και 1 μακούτα. Την ίδια περίοδο κόπηκαν και αργυρά κέρματα αξίας 2, 4, 6, 8, 10 και 12 μακούτα. Από το 1814 και μετά συνέχιτικε η κοπή μόνο χάλκινων κερμάτων αξίας ¼, ½, 1 και 2 μακούτα. Μετά το 1814, μερικά χάλκινα νομίσματα επιτυπώθηκαν με το εθνόσημο της Πορτογαλίας και διπλασιάσθηκε η ονομαστική τους αξία. Έτσι από τα κέρματα των 10, 20 και 40 ρεάλ και ¼, ½, 1 και 2 κέρματα μακούτα μετά τη επιτύπωση προέκυψαν κέρματα με ονομαστική αξία 20, 40 και 80 ρεάλ και ½, 1, 2 και 4 μακούτα . Τα τελευταία κέρματα του ρεάλ κόπηκαν το 1860.

Χαρτονομίσματα

Το 1861, η Junta da Fazenda Publica da Provincia d'Angola εισήγαγε χαρτονομίσματα με αξίες των 1000, 2000, 5000 και 20.000 ρεάλ. Το 1877 ακολούθησε η έκδοση χαρτονομισμάτων 10.000 ρεάλ, η οποία συνεχίσθηκε να επανεκδίδεται έως και το 1884.
Το 1865 Η Banco Nacional Ultramarino άρχισε να εκδίδει τις χαρτονομίσματα των 5000, 10.000 και 20.000 ρεάλ. Το 1876 εξέδωσε χαρτονομίσματα των 1000 και 2500 ρεάλ, και το 1877 των 2000 ρεάλ. Το 1892 η παρουσιάσθηκε έλλειψη μικρής αξίας νομισμάτων η οποία οδήγησε στη έκδοση χαρτονομισμάτων των100, 200 και 500 ρεάλ τα οποία παρέμειναν στην κυκλοφορία έως και το 1905. το 1909 τέθηκαν στην κυκλοφορία χαρτονομίσματα αξίας 50.000 ρεάλ.
Κυριάκος Στρατηλάτης

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει αγωνιστεί στις εξής ομάδες: Λεβαδειακός, Κέρκυρα, Ολυμπιακός Βόλου, Αλκή Ορόκλινη και Ονήσιλος Σωτήρας. 
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Διεθνής σταδιοδρομία

Ήταν βασικός σε τέσσερις αγώνες της Εθνικής Νέων, η οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19 του 2007. Επίσης, έχει αγωνιστεί για την Εθνική Ελπίδων (3 συμ.).
Νίκος Βαμβακούλας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο απ' τον ερασιτεχνικό σύλλογο της Λαυρεωτικής σε πολύ μικρή ηλικία, αγωνιζόμενος αρχικά ως επιθετικός και το καλοκαίρι του 1977 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό.
Έμεινε στην ομάδα του Πειραιά για 8 συνεχείς περιόδους (197 συμμετοχές) και στη συνέχεια αποχώρησε για να μετεγγραφεί στον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίσθηκε για 4 χρόνια, μέχρι και την περίοδο 1988-89 (74 συμμετοχές).
Συνέχισε στην πρώτη κατηγορία για άλλη μια διετία, ως παίκτης του Ιωνικού Νίκαιας (1989-90) και του ΟΦΗ (1990-91), πήγε για λίγους μήνες στον ΠΑΣ Γιάννινα στη Β΄ Εθνική (1992), επέστρεψε στον Ιωνικό την περίοδο 1992-93 στη μεγάλη κατηγορία και τον ακολούθησε στη δεύτερη το 1994, βοηθώντας τα μέγιστα στην άμεση επάνοδο, ενώ έκλεισε την καριέρα του με την ομάδα της Νίκαιας τον Αύγουστο του 1994, όταν μετά τον αγώνα της πρεμιέρας της περιόδου 1994-95 και τη βαριά ήττα με 6-1 από τον Ηρακλή, ο τότε προπονητής του συλλόγου ο Βούλγαρος Κρίστο Μπόνεφ, προχώρησε σε εκκαθαρίσεις του έμψυχου δυναμικού. Με την ομάδα της Νίκαιας είχε συνολικά 43 συμμετοχές στην Α' Εθνική, 25 την πρώτη του περίοδο σε αυτή (1989-90) και 18 τη δεύτερη (1992-94). Συνολικά στην πρώτη τη τάξει κατηγορία είχε 333 συμμετοχές.

Στην εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 1981 στην εκτός έδρας επικράτηση με 2-0 εναντίον του Λουξεμβούργου για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 1982, όταν υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια αντικατέστησε τον Μάικ Γαλάκο. Υπήρξε συνολικά 30 φορές διεθνής, από το 1981 έως το 1987.
Γεώργιος Γκουρτζίεφ

Βιογραφία

Ο Γκουρτζίεφ γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη της Αρμενίας της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας), από πατέρα Πόντιο (Ιωάννη Γεωργιάδη) και μητέρα Αρμένια (Ευδοκία Ελευθεριάδου). Το ακριβές έτος της γέννησής του κυμαίνεται μεταξύ του 1866 και του 1877· δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Μεγάλωσε στο Καρς του Καυκάσου, μέρος της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και στα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου (Κεντρική Ασία, Αίγυπτο, Ρώμη, Ελλάδα και αλλού), πριν επιστρέψει στη Ρωσία το 1912.
Το 1912 ο Γκουρτζίεφ αρχίζει να συγκεντρώνει τους μαθητές του και να οργανώνει ομάδες στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη. Την ίδια χρονιά νυμφεύεται την Julia Ostrowska. Το 1916 δέχεται ως μαθητή του τον Πήτερ Ουσπένσκι. Την εποχή της Ρωσικής Επανάστασης (1917), μαζί με ομάδα μαθητών του, αφήνει την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη και μετακινείται στην περιοχή του Καυκάσου και κατόπιν στη Κωνσταντινούπολη.
Το 1922 εγκαθίσταται με πολλούς μαθητές του στο Παρίσι και ιδρύει εκεί το Ινστιτούτο για την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου. Το 1924 επισκέπτεται τις Η.Π.Α. και διαλύει το Ινστιτούτο του, χωρίς ωστόσο να σταματήσει να διδάσκει.
Ο Γκουρτζίεφ απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1949 και κηδεύτηκε στο Παρίσι.

Διδασκαλία

Ο Γκουρτζίεφ ποτέ δεν αποκάλυψε την προέλευση της διδασκαλίας του και υποστήριζε, ότι έχει ξεχωριστή προέλευση από κάθε άλλη γνωστή διδασκαλία. Πάντως σε αυτήν αναγνωρίζονται στοιχεία, που υπάρχουν και σε θρησκείες όπως ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός και το Σουφικό Ισλάμ.
Η βασική του θέση και διδασκαλία είναι, ότι ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια του βίου του, ζει σε μία μορφή ύπνου και σχεδόν καθ' ολοκληρία μηχανικά, χωρίς να έχει πραγματική γνώση της εξωτερικής, αλλά κυρίως της εσωτερικής του πραγματικότητας. Από αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος μπορεί να δραπετεύσει μέσω δικής του, συνειδητής προσπάθειας και θεληματικής ταλαιπωρίας και με τη βοήθεια ανθρώπων, που έχουν ήδη προχωρήσει πριν από αυτόν σε κάποιον βαθμό προς αυτή την κατεύθυνση. Η ανακάλυψη του τι ακριβώς σημαίνουν οι όροι «συνειδητή προσπάθεια» και «θεληματική ταλαιπωρία», που χρησιμοποιούσε ο Γκουρτζίεφ, αποτελεί η ίδια τμήμα της διαδικασίας της εξέλιξης του κάθε ανθρώπου. 
Το σύστημα διδασκαλίας που πρότεινε, απευθύνεται στην πλειονότητα των ανθρώπων, χωρίς να τίθεται ζήτημα φύλου, καταγωγής, θρησκείας, κ.λπ.. 
Για τους περισσότερους μελετητές ο Γκουρτζίεφ θα παραμένει ένα αίνιγμα, κάτι που ίσως αποτελούσε και την επιθυμία και του ίδιου, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να σημαίνει απομάκρυνση από τον κοινό άνθρωπο, αλλά το αντίθετο. Άλλωστε μία από τις φράσεις-διδασκαλία του είναι: «αν θες κάτι δικό σου για πάντα, δώρησέ το», μια φράση κλειδί για την προσφορά στον συνάνθρωπο.
Αντώνης Α. Μαυρομιχάλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Μάνη και ήταν γιος του Αναστασίου Μαυρομιχάλη. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιναύαρχου. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και παρακολούθησε σπουδές στην Γαλλία.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λακωνίας. Διετέλεσε υπουργός ναυτικών στην Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη του Οκτωβρίου 1865 και σε αυτή του Νοεμβρίου 1865, παιδείας και στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγιώργη του 1877 και την Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη του 1885.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1903.
Συνοικία Εράτι

Γεωγραφία

Το Εράτι συνορεύει στα βόρεια Συνοικία Τσιούρε της επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο, στα δυτικά με τη Συνοικία Μεκουμπούρι, στα νότια με τις Μουεάτε και Νακαρόα και στα ανατολικά με τη Συνοικία Μέμπα. Έχει συνολική έκταση 5.671 km².
Διονύσιος Αιγινήτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε λίγο πριν την επανάσταση του 1821 στην Αίγινα, από όπου και πήρε το όνομά του. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στο ντόπιο σχολείο, όπου δίδασκε τότε ο μεγάλος του Γένους διδάσκαλος Νεόφυτος Δούκας. Πήγε γυμνάσιο στην Αθήνα, όπου δίδασκε ο επίσης μεγάλος του Γένους διδάσκαλος Γεώργιος Γεννάδιος.
Σπούδασε ιατρική, πιθανώς στην ιατροχειρουργική Σχολή των αξιωματικών στρατού. Το 1843 έφυγε για το εξωτερικό και συνέχισε τις σπουδές στην Βιέννη και το Βερολίνο, όπου πήρε διδακτορικό δίπλωμα το 1848. Επέστρεψε στην Αθήνα και έγινε καθηγητής Παθολογικής Ανατομίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Δίδαξε είκοσι επτά έτη.
Αναγκάστηκε να αποσυρθεί για σοβαρούς λόγους υγείας και πέθανε το ίδιο έτος στις 31 Οκτωβρίου 1884.
Κληροδότησε μέρος της περιουσίας του στο Πανεπιστήμιο και για την ίδρυση του Νοσοκομείου που φέρει το όνομά του.
Στέλιος Σκευοφύλακας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ελευθερούπολη και το 1961 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Αγωνίστηκε με επιτυχία στους "κιτρινόμαυρους" επί 11 συναπτά έτη, έως το 1972 στη θέση του ακραίου μέσου. Ξεχώριζε για την κάθετη πάσα του (ασίστ) και φορούσε το νούμερο 8. Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα (1962-63, 1967-68, 1970-71) και 2 κύπελλα Ελλάδας (1963-64, 1965-66). Αγωνίστηκε συνολικά σε 339 αγώνες με τη φανέλα της ΑΕΚ και σημείωσε 19 γκολ.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής σε 11 αγώνες της εθνικής Ελλάδας. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 22 Μάη 1963 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας. Τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 16 Οκτωβρίου 1966 στην εντός έδρας νίκη με 2-1 εναντίον της Φινλανδίας, για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1968.

Μετά το ποδόσφαιρο

Μετά την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο έμεινε κοντά στην ομάδα της ΑΕΚ και για μια οκταετία διετέλεσε πρόεδρος των βετεράνων της ομάδας.
Στις 10 Ιουνίου 2009 απεβίωσε έχοντας προσβληθεί από καρκίνο.
Όστερλαντ

Η Όστερλαντ είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας. Βρίσκεται μεταξύ των ποταμιών Έλβα και Ζάαλε στα βόρεια του Πλάισνερλαντ η οποία αργότερα απορρόφησε και περιέλαβε την πόλη της Λειψίας. Το όνομα προέρχεται από το προηγούμενο όνομα της περιοχής, Όστμαρκ.
Σήμερα, η περιοχή ανήκει στα γερμανικά κρατίδια της Θουριγγίας και Σαξονίας.
Μον (εθνότητα)

Πρώιμη ιστορία

Οι Μον πιστεύεται ότι είναι μία από τις παλαιότερες εθνότητες της Ινδοκίνας. Ίδρυσαν κάποιους από τους πρώτους πολιτισμούς εκεί, όπως του Ντβαραβάτι στην κεντρική Ταϊλάνδη, του Σρι Γκοταπούρα στο κεντρικό Λάος και τη βορειοδυτική Ταϊλάνδη, και το Βασίλειο του Θατόν. Υπήρξαν οι πρώτοι δέκτες των ιεραποστόλων του κλάδου Θεραβάντα του Βουδισμού, από τη Σρι Λάνκα (πρώην Κεϋλάνη), σε αντίθεση με τους ινδουϊστές συγχρόνους τους όπως οι εθνότητες Χμερ και Τσαμ.
Οι Μον υιοθέτησαν το αλφάβητο Παλλάβα και η αρχαιότερη μορφή της γραφής των Μον ανακαλύφθηκε σε ένα σπήλαιο κοντά στη σημερινή πόλη Σαραμπούρι της Ταϊλάνδης περίπου το 550 μ.Χ. Παρόλο που δεν ανακαλύφθηκαν υπολείμματα από το Βασίλειο Θατόν, αυτό αναφέρεται εκτενώς στα χρονικά της εθνότητας των Βιρμανών, αλλά και των Λαν Να του ομώνυμου βασιλείου (μιας ομάδας των βόρειων Τάι). Η θρυλική βασίλισσα Καμαντέβι από την κοιλάδα του ποταμού Τσάο Φράγια, υπήρξε η πρώτη βασίλισσα του βασιλείου του Χαριφουντσάι (σημερινό Λαμφούν) γύρω στο 800 μ.Χ.
Μετά το 1000 μ.Χ. οι Μον ήταν υπό συνεχή πίεση. Με τη μετανάστευση των λαών Τάι από το Βορρά και τις εισβολές των Χμερ από τα ανατολικά, οι Μον της περιοχής Ντβαραβάτι παραχώρησαν γύρω στο 1000 μ.Χ. τη θέση τους στο νεοπαγές Βασίλειο του Λάβο υπό την ηγεμονία των Χμερ. Οι Μον σκοτώθηκαν στους πολέμους, μεταφέρθηκαν ως αιχμάλωτοι, ή αφομοιώθηκαν στις νέες κουλτούρες. Οι Μον ως οντότητα στην κοιλάδα του ποταμού Τσάο Φράγια, ουσιαστικά εξαφανίσθηκαν. Παρόλα αυτά, το Βασίλειο του Χαριφουντσάι επιβίωσε ως προπύργιο των Μον στη βόρεια Ταϊλάνδη, υπό τη διαρκή παρενόχληση των βόρειων Ταϊλανδών.
Ζιλ Ντομορό

Βιογραφικό

Ο Ντομορό γεννήθηκε στην πόλη Μαν της Ακτής Ελεφαντοστού στις 15 Φεβρουαρίου 1979. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως έφηβος στη Στρασμπούρ. Το 2000 έπαιξε στη Ρασίγκ Μπεσανσόν (Besançon RC) και από το 2001 ως το 2007 αγωνίστηκε σε διάφορες ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής: Πανιώνιος, Άρης Θεσσαλονίκης, Κασσάνδρα, Απόλλων Καλαμαριάς, ΠΑΣ Γιάννινα, με εξαίρεση τη σεζόν 2003-04 που πήγε στη γαλλική Ρουέν. Συνέχισε στην κυπριακή Νέα Σαλαμίνα και από το 2008 αγωνίζεται στην ελβετική Νιόν.
Έχει δυο αδερφούς ποδοσφαιριστές: το μεγαλύτερο Σιρίλ (Cyril Domoraud), σήμερα παλαίμαχο, πρώην διεθνή (51 φορές), που έκανε καριέρα μεταξύ άλλων σε Ολιμπίκ Μαρσέιγ, Ζιροντέν Μπορντό, ΑΣ Μονακό και Εσπανιόλ Βαρκελώνης και το μικρότερο Ζαν-Ζακ (Jean-Jacques Domoraud) που έχει αγωνιστεί σε μικρομεσαίες γαλλικές ομάδες.

Διεθνής

Ο Ντομορό έχει αγωνιστεί 4 φορές με την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού στην προκριματική φάση του Κόπα Άφρικα 2003-04.
Φώτιος Αγγελίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1798. Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης το 1821 παρουσιάστηκε στο στρατόπεδο του αρχηγού της Ελληνικής επανάστασης Αλέξανδρου Υψηλάντη και υπηρέτησε ως προσωπικός του διαγγελέας σε όλους τους αγώνες. Το 1823 πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία και πτώση του Ακροκορίνθου. Κατατάχθηκε στον τακτικό στρατό και έφτασε διαδοχικά ως τον βαθμό του λοχαγού το έτος 1826 υπό τις διαταγές του αρχηγού Φαβιέρου. Εν συνεχεία έγινε μέλος του επιτελείου και υπασπιστής του στρατηγού Τσωρτς που μόλις είχε έλθει στην Ελλάδα. Στα χρόνια του Καποδίστρια υπηρέτησε στο 4ο τάγμα, και μετά την αντιπολίτευση η αντικυβερνητική επιτροπή τον διόρισε υποταγματάρχη και διοικητή του τότε 3ου τακτικού σώματος. Το 1844 επί Όθωνα έγινε ταγματάρχης, και το 1847 αντισυνταγματάρχης και πρόεδρος του στρατοδικείου της Αθήνας. Ακολούθησαν και άλλες υπηρεσίες, και έφτασε στον βαθμό του συνταγματάρχη. Δυσαρεστήθηκε με τον Όθωνα και αποσύρθηκε με βαθμό υποστράτηγου.
Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1862.
Τέταρτη δυναστεία Φαραώ

Η Tέταρτη δυναστεία Φαραώ ή 4η δυναστεία (2613 – 2494 π.Χ.) της Αιγύπτου είναι η δεύτερη του Παλαιού Βασιλείου. Διαδέχθηκε την 3η δυναστεία. Πρωτεύουσα των φαραώ της, όπως και των υπόλοιπων του Παλαιού Βασιλείου, ήταν η Μέμφις.

Πυραμίδες

Η 4η δυναστεία αποτελεί περίοδο μεγάλης ακμής. Μάρτυρες αυτής της ευημερίας αποτελούν μέχρι σήμερα οι μεγαλοπρεπείς πυραμίδες, στην κατασκευή των οποίων εργάστηκαν χιλιάδες εργάτες. Οι βασιλείς της 4ης δυναστείας ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να κτίσουν κανονικές πυραμίδες, οι οποίες προήλθαν σταδιακά, μέσα από τους αρχιτεκτονικούς πειραματισμούς των προηγούμενων περιόδων, ως μετεξέλιξη των μασταμπά και των βαθμιδωτών πυραμίδων. Παραδείγματα της μετάβασης προς το τέλειο σχήμα της πυραμίδας αποτελούν οι τρεις πυραμίδες του Σνεφρού, του ιδρυτή της Τέταρτης Δυναστείας.
Οι πυραμίδες στέγαζαν τους τάφους των φαραώ και την παντοτινή μεταθανάτια λατρεία τους. Ειδικά κατασκευασμένο μονοπάτι τις συνέδεε μέσω του νεκρικού ναού τους, στα ανατολικά τους, με την εύφορη καλλιεργήσιμη πεδιάδα του Νείλου. Περιβάλλονταν από διάφορα βοηθητικά κτήρια, χώρους λατρείας, μικρότερες πυραμίδες και ταφές που ανήκαν σε μέλη της βασιλικής οικογένειας, αξιωματούχους και στο υπηρετικό προσωπικό της αυλής. Oι πυραμίδες της 4ης δυναστείας είναι οι μεγαλοπρεπέστερες όλων όσων κτίστηκαν ποτέ. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα στην Νεκρόπολη της Γκίζας, το μοναδικό από τα γνωστά ως Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.

Θρησκευτικές πεποιθήσεις

Την εποχή της 4ης δυναστείας, στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των αρχαίων Αιγυπτίων αρχίζει να αποκτά ολοένα και σπουδαιότερη θέση η λατρεία του θεού Ήλιου-Ρα. Ο τρίτος φαραώ της 4ης δυναστείας, ο Ρετζεφρέ (ή Djedefra ή Radjedef), ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε την φράση Γιός του θεού Ήλιου-Ρα, ενσωματώνοντας στο όνομά του το όνομα «Ρα» (ή Ρε). To όνομα «Ρα» συμπεριλαμβάνεται στα ονόματα των διαδόχων του Ρετζεφρέ μέχρι το τέλος του Παλαιού Βασιλείου και αποτελεί από τότε τυπικό και χαρακτηριστικό μέρος της φαραωνικής τιτλοφορίας.
Μαντεβίλ

Γεωγραφία

Η Μαντεβίλ βρίσκεται νότια-κεντρικά της Τζαμάικα και κεντρικά του Μάντσεστερ. Βρίσκεται νότια της Ρόιαλ Φλατ και βορειοανατολικά της Χατ φιλντ.

Δημογραφία

Η Μαντεβίλ έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 50.000 κατοίκους.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94

Η διοργάνωση

Στην 52η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1993-94 μετείχαν συνολικά 72 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα διοργάνωση με αμφίρροπους αγώνες και κατέληξε σ' έναν τελικό ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, ένα ζευγάρι που είχε να εμφανιστεί σε τελικό κυπέλλου 45 ολόκληρα χρόνια (η τελευταία αναμέτρηση των 2 ομάδων σε τελικό ήταν το 1949), παρόλο που οι δύο σύλλογοι πρωταγωνιστούσαν για δεκαετίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η ΑΕΚ έφτασε σε τελικό μετά από 11 χρόνια, ενώ ο Παναθηναϊκός στην πορεία του προς τον τελικό απέκλεισε μεταξύ άλλων και τον ΠΑΟΚ στη διαδικασία των πέναλτι, μετά από 2 ισόπαλους χωρίς γκολ αγώνες.
Ο τελικός ήταν ένας από τους δύο συγκλονιστικότερους της ιστορίας του κυπέλλου (μετά από αυτόν του 1976). Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με σκορ 2-0 και φάνηκε να κατακτά τη νίκη, όμως μέσα σε λίγα λεπτά προς το τέλος η ΑΕΚ κατάφερε να ισοφαρίσει, να προηγηθεί στο ξεκίνημα της παράτασης, να ισοφαριστεί, για να χάσει στο τέλος το κύπελλο στη διαδικασία των πέναλτι και παράλληλα το νταμπλ, καθώς κέρδισε την ίδια χρονιά το τελευταίο της ως σήμερα πρωτάθλημα. 
Από τα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης υπήρξε και ο καταιγισμός των γκολ, σχεδόν σε όλες τις φάσεις και κυρίως στους επαναληπτικούς αγώνες. Χαρακτηριστικά στους αγώνες ρεβάνς του Β' γύρου σημειώθηκαν 64 γκολ σε 16 αγώνες (μέσος όρος 4 γκολ ανά αγώνα) και στους αντίστοιχους του Γ' γύρου 30 γκολ σε 8 αγώνες. Από τη φάση των ομίλων, ξεχώρισε το επιβλητικό σκορ 10-1 που πέτυχε η Ξάνθη σε βάρος του Πανναυπλιακού.
Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι στους μοναδικούς 2 εκ των 16 ομίλων που υπήρχαν από δύο ομάδες Α' εθνικής, έτυχε να είναι μαζί Ολυμπιακός και Ηρακλής στον 16ο όμιλο, ομάδες που αργότερα κληρώθηκαν ξανά στον προημιτελικό, αλλά και ΑΕΚ και Παναθηναϊκός στον 14ο όμιλο, δηλαδή το ζευγάρι που αργότερα προέκυψε στον τελικό.
Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας

Ιστορικό

Με την επέκταση του Ελληνικού κράτους και μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας και τμήματος της Ηπείρου στην Ελληνική επικράτεια το 1881, παρουσιάσθηκε η ανάγκη της οικονομικής ανάπτυξης των «Νέων Χωρών», όπως τότε ονομάζονταν τα εδάφη που πρόσφατα είχαν ενσωματωθεί στο ελληνικό κράτος. Την ανάγκη αυτή ήρθε να καλύψει η ίδρυση της Τράπεζας Ηπειροθεσσαλίας το 1882. 
Τα απαραίτητα κεφάλαια για την ίδρυσή της καταβλήθηκαν κυρίως από τον Κωνσταντινουπολίτη τραπεζίτη Ανδρέα Συγγρό, ο οποίος ήταν και ο κύριος μέτοχος, την Εθνική Τράπεζα καθώς και από άλλους Έλληνες και Γάλλους επενδυτές.
Η Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας όπως η Ιονική Τράπεζα και η Τράπεζα Κρήτης ήταν κι αυτή προνομιούχος. Το Ελληνικό κράτος δηλαδή της είχε παραχωρήσει το δικαίωμα της έκδοσης και κυκλοφορίας χαρτονομίσματος στις «Νέες Χώρες».
Στεγάστηκε σε νεοκλασικό μέγαρο στον Βόλο, στο ισόγειο του οποίου ήταν οι αίθουσες συναλλαγών, ενώ ο πρώτος όροφος αποτελούσε κατοικία του εκάστοτε διευθυντή. Ίδρυσε υποκαταστήματα στην Άρτα, Λάρισα, Τρίκαλα, Καλαμπάκα, Αλμυρό και Αθήνα.
Δεν πρόλαβε να αναπτύξει αξιόλογη δραστηριότητα επειδή κατά την διάρκεια του  Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 υπέστη σημαντικές καταστροφές με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να διακόψει τη λειτουργία της. Αυτό κλόνισε την αξιοπιστία της και κατέρρευσε.
Το 1899 και μετά τον θάνατο του Ανδρέα Συγγρού, απορροφήθηκε από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει να επεκτείνεται στις «Νέες Χώρες» ιδρύοντας υποκαταστήματα.
Γεώργιος Πολυκαντριώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1875 στη Μύκονο. Μαθήτευσε και έγινε Αρχιτεχνίτης συγκολλητής στο Μουσείου Μυκόνου. Προσέφερε αξιόλογες υπηρεσίες στην ανάκτηση πολλών αρχαίων αγγείων καθώς και του σημαντικού ευρήματος της Ρηγείας. Αντέγραψε πολλά ευρήματα για να δημοσιευτούν. Εργάστηκε στην Αθήνα και στο Βόλο.
Λάζαρος Μπουλάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1924 στο Βάβδο Χαλκιδικής. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και άσκησε τη δικηγορία.
Το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ Χαλκιδικής και το 1982 υποψήφιος δήμαρχος Πολυγύρου.
Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χαλκιδικής από το 1982 έως το 1985, και βουλευτής Χαλκιδικής του ΠΑΣΟΚ από το 1985 έως το 1989.
Μαργαρίτα των Βουρβόνων

Βιογραφία

Ήταν η κόρη του Καρόλου Α δούκα του Μπουρμπόν και της Αγνής των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.
Απεβίωσε στο Σατώ ντε Ποντ ντ'Αιν σε ηλικία 45 ετών.
Σιμόνα Χάλεπ

Οικογένεια και πρώτα χρόνια

Η Χάλεπ γεννήθηκε στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας, έχοντας Βλαχική καταγωγή. Ο πατέρας της ήταν κι αυτός αθλητής. Εκείνη ξεκίνησε να παίζει τένις σε ηλικία 6 ετών. Στην ηλικία των 16, μετακόμισε στο Βουκουρέστι και συνέχισε την καριέρα της με περισσότερες ευκαιρίες.

2014-2017

Τις σεζόν 2014 και 2015, η Χάλεπ ήταν η αθλήτρια του WTA, με τα περισσότερα clicks στο WTATennis.com, και έλαβε διαδοχικά τον τίτλο του WTA, για τη Δημοφιλέστερη Αθλήτρια της Χρονιάς.  Στο Πρωτάθλημα του Γουίμπλετον, η Χάλεπ απέκτησε το ρεκόρ με τις περισσότερες συνεχόμενες εβδομάδες στην πρώτη 10άδα, μεταξύ των εν ενεργεία αθλητριών. Το 2017, έλαβε το βραβείο από το WTA του Αγαπημένου Αθλητή του Κοινού. Το 2018, έγινε επίτιμος δημότης του Βουκουρέστι.

2018

Στις 9 Ιουνίου 2018 κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο του Ρολάν Γκαρός επικρατώντας της αμερικανίδας Σλόαν Στίβενς με 6-3, 6-4, 6-1.

2019

Έναν χρόνο αργότερα, στις 13 Ιουλίου 2019, κέρδισε και δεύτερο τίτλο Γκραν Σλαμ, κατακτώντας αυτήν τη φορά το Γουίμπλεντον μετά τη νίκη της στον τελικό του μονού επί της Σερένα Γουίλιαμς με 6-2, 6-2. Έγινε έτσι η πρώτη Ρουμάνα που κέρδισε τίτλο στο μονό του Γουίμπλεντον.
Μαρία της Ναβάρρας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Εβρέ και της Ιωάννας Β΄ των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας.