google/wiki40b huggingface dataset:
Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού

Βιογραφικά στοιχεία

Ο θρόνος της Αραγωνίας ήταν κενός με τον θάνατο του βασιλιά Μαρτίνου Α΄ το 1410 και η μητέρα του Γιολάνδη, ως κόρη του προκατόχου του Μαρτίνου, Ιωάννη Α΄, απαιτούσε το θρόνο για τον νεαρό της γιο, Λουδοβίκο. 
Η διαδοχή στην Αραγωνία ήταν αμφίβολη διότι οι εκλέκτορες προτιμούσαν ο νέος βασιλιάς να ανήκει στην αρσενική βασιλική γραμμή και όχι στους γιους μιας ινφάντα. Το 1412 εξελέγη ο Φερδινάνδος Α΄ της Αραγωνίας, δεύτερος γιος της Ελεονώρας της Αραγωνίας και του Ιωάννη Α΄ της Καστίλης. Εκείνη την χρονιά ο οκτάχρονος Λουδοβίκος έχασε ένα από τα τέσσερα βασίλεια. Τα άλλα τρία βασίλεια ήταν η Σικελία, η Κύπρος και τα Ιεροσόλυμα, όπου η Γιολάνδη εξακολουθούσε να αναζητά δικαιώματα για λογαριασμό των γιων της. Κατόρθωνε παροδικά να αναλαμβάνει την διοίκηση σε ορισμένα τμήματα αλλά ποτέ δεν κατόρθωσε να εξασκήσει ολοκληρωτική εξουσία.
Το 1419 ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ έστεψε τον Λουδοβίκο βασιλέα της Σικελίας, αντίθετα με τις επιθυμίες της ηλικιωμένης και άτεκνης Ιωάννας Β΄ που ήθελε ως διάδοχό της τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας. Το 1420 ο Λουδοβίκος αναχώρησε από την Καμπανία και πολιόρκησε την Νάπολη, αλλά είχε να αντιμετωπίσει τον Αραγωνέζικο στρατό που ερχόταν αποφασισμένος. Ο Αλφόνσος μπήκε στην πόλη το 1421 και ο Λουδοβίκος έχασε την υποστήριξη του πάπα, που κουράστηκε από τις προσπάθειες.
Όταν ξαφνικά οι σχέσεις του Αλφόνσου και της βασίλισσας χειροτέρευσαν και μετά την καταστολή του κυριότερου υπουργού της, Τζοβάνι Καράτσιολο, η βασίλισσα μετακινήθηκε προς την Αμβέρσα, όπου ο Λουδοβίκος έτρεξε να την συναντήσει. Τον λάτρεψε και τον όρισε διάδοχό της στην θέση του Αλφόνσου χρίζοντάς τον δούκα της Καλαβρίας. Εκεί έζησε με την σύζυγό του Μαργαρίτα της Σαβοΐας (1416 – 1479) κόρη του Αμεδαίου Η΄ της Σαβοίας με την οποία δεν έκανε κανένα παιδί.
Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 1434 από ελονοσία, την επόμενη χρονιά πέθανε και η Ιωάννα που την διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ρενέ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1431 τη Μαργαρίτα, κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (αντίπαπας Φήλιξ Ε΄). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Κυβερνείο Πένζας

Το Κυβερνείο Πένζας (ρωσικά: Пензенская губерния‎) ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπερνίγια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η οποία βρίσκεται στην Περιοχή Βόλγα. Υπήρχε από το 1796-1797 και πάλι από το 1801 έως το 1928 και η έδρα της ήταν στην πόλη Πένζα.
 Η έκταση του κυβερνείου ήταν 34.129,1 τετραγωνικά βέρστια (38.840 τ.χλμ.) Συνόρευε δυτικά με το κυβερνείο Ταμπόφ, με το κυβερνείο Σαράτοφ στα νότια, με το κυβερνείο Σιμπίρ στα ανατολικά και το κυβερνείο Νιζεγκορόντσκ στα βόρεια. Το 1926 είχε έκταση 46.266 χλμ².
Θεοδόσιος Σπεράντσας

Βίος

Ο Σπεράντσας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1888 από γονείς που κατάγονταν από τη Σίφνο. Στάλθηκε να φοιτήσει στην Σίφνο και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1909. Σε ηλικία 21 ετών διορίστηκε Σχολάρχης στην Άνδρο.Στη συνέχεια προήχθη σε καθηγητή και  μετατέθηκε στην Βαρβάκειο Σχολή. Το 1916 διορίστηκε στη θέση του Γενικού Διευθυντή Διανομών στο Υπουργείο Επισιτισμού.
Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, παραιτήθηκε. Αφοί ιδιώτευσε για ένα μικρό διάστημα, έπειτα ασχολήθηκε με τη συγγραφή σχολικών βιβλίων για τη Β' γυμνασίου και τις τρεις τάξεις του Ελληνικού Σχολείου.
Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας και για ένα διάστημα αναπληρωτής Γενικός Διοικητής Ηπείρου (1923-1924). Στη διάρκεια της διοίκησης του οποίου έγινε προσπάθεια να περιθάλπονται οι πρόσφυγες από τον Πόντο και την Μικρά Ασία στις περιοχές Λάμαρης και Λιοβουνίων
Με τη συνεργασία και άλλων προσώπων σύστησε εκδοτική Εταιρεία, που ανέλαβε την έκδοση της καθημερινής εφημερίδας Ελεύθερος Λόγος (1924-1928). Από την Δικτατορία του Πάγκαλου δικάστηκε επειδή ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση, η εφημερίδα του έκλεισε και ο ίδιος φυλακίστηκε σε ένα πλοίο στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. 
Το 1928 επί Ελευθερίου Βενιζέλου και υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Γόντικα, διορίσθηκε Επίτροπος Επικρατείας στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Προϊόν δικών του ενεργειών ήταν η προώθηση νόμων σχετικών για τη σύσταση Οργανισμού Διοικήσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας (Ο.Δ.Ε.Π.) και του Ταμείου Ασφαλίσεως Κληρικών Ελλάδος (Τ.Α.Κ.Ε.) Γι' αυτό η Ιερά Σύνοδος επισήμως του απένειμε τον τίτλο του Μεγάλου Λογοθέτη της Εκκλησίας. Στη συνέχεια διορίστηκε και Επίτροπος στον Ο.Δ.Ε.Π.
Η Δικτατορία του Μεταξά τον έθεσε σε διαθεσιμότητα και τελικά τον απέλυσε το 1939, αλλά μεταπελευθερωτικά αποκαταστάθηκε στη θέση του Επιτρόπου στην Ιερά Σύνοδο.
Στα Δεκεμβριανά συνελήφθη από Ελασίτες αλλά τελικά κατόρθωσε να δραπετεύσει, όμως η σύζυγός του δολοφονήθηκε.
Διορίστηκε άμισθος Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής στο Νοσοκομείο της Αθήνας Η Ελπίς. Τον Απρίλιο του 1956 διορίσθηκε Διευθυντής του επίσημου δημοσιογραφικού οργάνου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος Εκκλησία, και του εντύπου της 'Εφημέριος
Πέθανε το 1979 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 5 Απριλίου 1979.
Σότοκαν καράτε

Ιστορία

Ο Funakoshi Gichin (Φουνακόσι Γκιτσίν), γεννημένος το 1868 στο Shuri της Okinawa (Ιαπωνία) και αρχικά εργαζόμενος ως καθηγητής σε σχολείο, θεωρείται σήμερα Θεμελιωτής του Shotokan Karate. Το στυλ του έχει σαν βάση το Shorin Ryū του Matsumura. Shοtο ήταν το καλλιτεχνικό ψευδόνυμο του Funakoshi και σημαίνει το θρόισμα του πεύκου - η πρώτη δική του σχολή (άνοιξε το 1935 στο Τόκυο) ονομάστηκε γι' αυτόν τον λόγο Shotokan (Κτίριο (Του) Shoto). Αυτήν την ονομασία πήρε αργότερα το στυλ του καράτε του. Η μορφή του στυλ (σχολή για την ακρίβεια--流派) όπως διαμορφώθηκε στην συνέχεια ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή που δίδαξε αρχικά ο Φουνακόσι. Αυτό υπήρξε και η αφορμή για να γίνουν διασπάσεις στο χώρο με την δημιουργία υποσυστημάτων. Αυτό που παρέμεινε πιο κοντά στο στυλ που δίδαξε ο Φουνακόσι είναι το Shotokai ((ο) Όμιλος (του) Σότο). Κάποιες από αυτές τις αλλαγές τις έκανε ο γυιός του Φουνακόσι, Γοσιτάκα που πέθανε το 1943 κατά την διάρκεια του πολέμου από φυματίωση. ¨οπως εξελίχθηκε το στυλ έδωσε έμφαση στις μεγάλες και ευθείες κινήσεις και έγινε ιδιαίτερα γνωστό στη Δύση με τα εξαιρετικά βιβλία και άλλο διδακτικό υλικό που ετοιμάστηκε υπό την εποπτεία του δάσκαλου NAKAYAMA Masatoshi (Νακαγιάμα Μασατόσι) και την πασίγνωστη JKA (Japan Karate Association--日本空手協会). Πέρα από αυτό όμως όλη η αίγλη του συστήματος προέρχεται από μιά εξαιρετική γενιά δασκάλων που περιόδευσαν ή εγκαταστάθηκαν στην Δύση. Μερικοί από αυτούς είναι οι Κάσε, Σιράι, Ενοέντα, Καναζάβα, Νισιγιάμα, Μικάμι, Οκαζάκι, Μόρι. Οι πνευματικοί στόχοι του Φουνακόσι ήταν:
Εκπαίδευση πνεύματος, χαρακτήρα και εσωτερικού κόσμου:
„Πριν νικήσεις τον αντίπαλο, πρέπει να νικήσεις πρώτα τον εαυτό σου.
„Μπορεί να προπονείται κανείς για πολύ καιρό, αλλά αν μόνο κουνά χέρια και πόδια και χοροπηδά τριγύρω σαν μαριονέτα, τότε το καράτε δεν έχει καμία διαφορά από το μαθαίνεις χορό. θα χαθεί έτσι το πιο ουσιαστικό. Δεν θα τα καταφέρει να καταλάβει την πεμπτουσία του Καράτε-Ντο. Funakoshi Gichin, J. Hyams (1979, 87)
Σημαντικό για εκείνον ήταν επίσης η πλευρά αυτοάμυνας του καράτε. Από τον Φουνακόσι προέρχεται η ρήση, που σχεδόν πια παραβλέπεται στο σημερινό αγωνιστικό καράτε:
Στο καράτε δεν υπάρχει πρώτο χέρι. (που σημαίνει ότι ένας καρατέκα δεν πρέπει ποτέ, ούτε και προληπτικά, να επιτίθεται πρώτος.)
Αλέξανδρος Μέρος

Σταδιοδρομία

Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Καρδίτσα.  Λίγο αργότερα έχασε τη μητέρα του και τα 2 του αδέρφια. Η οικογένεια καταστράφηκε οικονομικά και ο μικρός Αλέξανδρος κατάφερε με πολλές στερήσεις να τελειώσει το Σχολαρχείο.
Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και θεωρείται ο ιδρυτής του προσκοπισμού στη Μαγνησία, καθώς σε εκείνον οφείλεται η σύσταση της πρώτης ομάδας προσκόπων στο Βόλο το 1914. Δυο χρόνια αργότερα ίδρυσε το σύλλογο "Προστασία Παιδιών", με στόχο τη βοήθεια των εργαζόμενων παιδιών, ηλικίας 14-20 ετών. Ίδρυσε επίσης νυχτερινή σχολή, η οποία λειτούργησε ως το 1967, οπότε έκλεισε από τη χούντα. Το 1919 ίδρυσε την Πανθεσσαλική Αγροτική Ένωση και βοήθησε στην εγκατάσταση των προσφύγων στο Βόλο.
Εξέδωσε (1916) την εφημερίδα "Ταχυδρόμος", που εκδιδόταν αδιάλειπτα στη Θεσσαλία ως το 1996.
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνετέλεσε στην ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου από τους Γερμανούς χωριού-γενέτειράς του. 
Το 1924 διορίστηκε από την επαναστατική κυβέρνηση του Πλαστήρα ως Νομάρχης Άρτας-Πρέβεζας. Δύο χρόνια αργότερα κατήλθε στις εκλογές του 1926 με το Αγροτικό Κόμμα και εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας. Ήταν ο εισηγητής νομοσχεδίου για την ίδρυση Αγροτικής Τράπεζας, το οποίο αποδέχθηκε η κυβέρνηση. Αργότερα, συνεργάστηκε με τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή και ίδρυσαν ξανά το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (1956).
Στις εκλογές του 1958 εκλέχθηκε βουλευτής με το συνασπισμό ΠΑΔΕ. Στη Μαγνησία επανεξελέγη με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963. 
Το 1955 ίδρυσε το Γηροκομείο του Βόλου. Πέθανε από καρδιακή εμβολή το 1964.
Ροζ Πάνθηρας

Ιστορία

Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των τίτλων της ταινίας του  Μπλέικ Έντουαρντς "Ο Ροζ Πάνθηρας". Πρόκειται για μια αμερικανική κωμωδία του 1963, με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Σέλερς στον ρόλο του επιθεωρητή  Κλουζώ.
Ο χαρακτήρας γίνεται αμέσως δημοφιλής με αποτέλεσμα να γίνει ο πρωταγωνιστής σε δική του σειρά κινουμένων σχεδίων. Το 1964 βραβεύεται με το  Όσκαρ ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την ταινία "The Pink Phink".

Περιγραφή

Πρόκειται για σκίτσο που μοιάζει με λεπτοκαμωμένο παιχνιδιάρη πάνθηρα ο οποίος έχει ροζ δέρμα, άσπρα μαλλιά, κόκκινη μύτη και μακρυά λεπτή ουρά. Το πρόσωπό του είναι ευγενικό και η συμπεριφορά του θυμίζει Βρετανό τζέντλεμαν. Κινείται χαρούμενα, μιλά σπάνια, επικοινωνεί με χειρονομίες και γενικότερα προκαλεί αναστάτωση σε όποιο χώρο βρίσκεται.

Μουσικό Θέμα

Χαρακτηριστικό και αναγνωρίσιμο είναι το μουσικό θέμα που συντροφεύει τον Ροζ Πάνθηρα στις ταινίες του. Πρόκειται για ένα ελαφρό τζαζ μουσικό θέμα του 
πασίγνωστου Αμερικανού συνθέτη Χένρυ Μαντσίνι.
Νικόλαος Βέτσος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ασχολήθηκε από νωρίς με το εμπόριο και την πολιτική. Ήταν ιδιοκτήτης δύο εργοστασίων πλεκτικής καλτσών, των «Ταξιαρχών» και της «Νίκος Βέτσος Α.Ε.». Χρημάτισε πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου.
Το 1949 διορίστηκε δήμαρχος Πατρέων, είχε ήδη εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος, και παρέμεινε στην θέση του δημάρχου για έναν περίπου χρόνου. Το 1951 θέτει υποψηφιότητα για την δημαρχία αλλά κατατάγεται τρίτος. Στις εκλογές του 1954 ξανακατατάγεται τρίτος. Το 1959 εκλέγεται δήμαρχος Πατρέων με ποσοστό 35,89%. Το 1967 διορίστηκε από την Χούντα για ένα μικρό διάστημα δήμαρχος. Στη θητεία του χτίζονται οι πρώτες πολυκατοικίες, δημιουργούνται νέα εργοστάσια, ενώ το εμπόριο γνωρίζει μεγάλη άνθηση. Συνέβαλε στην δημιουργία εμπορικού επιμελητηρίου, έδωσε μεγάλη βαρύτητα στο Πατρινό Καρναβάλι, ενώ εξασφάλισε από τον Ε.Ο.Τ. ετήσια οικονομική επιχορήγηση. Επί των ημερών του στο δημοτικό θέατρο εμφανίστηκαν μεγάλοι θίασοι και ηθοποιοί που πρόσφεραν μεγάλη λάμψη στο καρναβάλι. Το 1963 ξεκίνησε τις διαδικασίες διεκδίκησης του πανεπιστημίου στην Πάτρα.
Διέθεσε μεγάλο τμήμα της περιουσίας του στην πόλη και απεβίωσε, χρεωκοπημένος, το 1979. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Ηλιοπούλου και είχε δύο γιους. Η πολιτεία τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε μια οδό της πόλης, ενώ στην είσοδο του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου υπάρχει μαρμάρινη προτομή του.
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (ταινία)

Πλοκή

Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον μια ομάδα νεαρών προβαίνει σε βιαιότητες: βανδαλισμούς, κλοπές, βιασμούς χωρίς λόγο ενώ δείχνει να το διασκεδάζει πολύ. Μετά από ένα ατυχές συμβάν, ο Άλεξ βρίσκεται στη φυλακή όπου διαλέγει να ακολουθήσει ένα νέο σωφρονιστικό πρόγραμμα που επινόησε η κυβέρνηση. Στην ουσία πρόκειται για ένα παβλοφικό πείραμα με πειραματόζωο τον ίδιο. 
Η ταινία πραγματεύεται το διχαστικό ερώτημα το οποίο ετίθετο κατά τη δεκαετία του 60 με την ιδιαίτερη έξαρση της βίας, σχετικά με την αντιμετώπιση της. Μέσα από μια άκρως σουρεαλιστική διάσταση ο Κιούμπρικ θέτει στο κοινό της εποχής το ερώτημα αν αξίζει να θυσιαστεί το αγαθό της ελευθερίας της έκφρασης ακόμα και αν αυτή επιδρά στην έννομη τάξη ή τελικά η ανθρωπότητα πρέπει να οδηγηθεί στην ανάγκη εξάλειψης της βίας ακόμα και αν αυτή επιφέρει δραματικές επιπτώσεις στον άνθρωπο. Η σουρεαλιστική διάθεση μάλιστα του σκηνοθέτη τον οδηγεί κατά τη διάρκεια της ταινίας να χρησιμοποιήσει σχήματα τραγικής ειρωνείας αλλά και να επιδείξει τις τάσεις ρεβανσισμού από τα κατάλοιπα της βίας όπως αυτή προκαλείται από τις αλυσιδωτές αντιδράσεις μια κοινωνίας, η οποία αδυνατεί να υπερβεί την έννοια της «ψυχολογίας των μαζών» όπως αυτή περιγράφεται από τις φροϋδικές αντιλήψεις.

Παραγωγή

Το 1969 ο Κιούμπρικ μετά την επιτυχία της ταινίας του 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος δανείστηκε ένα βιβλίο από τον σεναριογράφο της ταινίας του S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα, που ονομάζεται Το Κουρδιστό Πορτοκάλι και αποφάσισε να φτιάξει την ταινία.Το σενάριο,την παραγωγή και την σκηνοθεσία την ανέλαβε ο ίδιος ο Κιούμπρικ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 1970 και τελείωσαν το 1971.

Βραβεία

Η ταινία κέρδισε 4 υποψηφιότητες για Όσκαρ συμπεριλαμβανόμενου Καλύτερης ταινίας   και 3 υποψηφιότητες για την Χρυσή Σφαίρα το 1972. Την ίδια χρονιά στην τελετή των Όσκαρ ο σκηνοθέτης της ταινίας Ο Άνθρωπος από την Γαλλία Γουίλιαμ Φρίντκιν στην οποία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Σκηνοθέτη τονίζει ότι ο Κιούμπρικ είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης που υπήρξε ποτέ,όχι μόνο αυτή την χρονιά,αλλά και άλλες χρονιές. Η ταινία κέρδισε επίσης 2 βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης ,Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Σκηνοθέτη. Επίσης η ταινία θεωρείται ένα από τα καλύτερα αριστουργήματα που υπήρξαν ποτέ.

Καταλληλότητα

Στην Αμερική το 1972 η ταινία έλαβε μια καταλληλότητα Χ που σημαίνει ότι είναι κατάλληλη μόνο για ενηλίκους. Τότε ο Κιούμπρικ αντικατέστησε 30 δευτερόλεπτα βίας από την ταινία και έτσι έλαβε μια R καταλληλότητα που σημαίνει ότι είναι κατάλληλη για παιδιά πάνω των 17 ετών.

Κυκλοφορία προϊόντων

Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD το 2001 μέρος του προϊόντος Stanley Kubrick Collection από την Warner Bros.Το 2007 κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά σε DVD και για πρώτη φορά σε Blu-ray.Το 2011 κυκλοφόρησε πάλι σε Blu-ray για την 40η επέτειό της με νέες πρόσθετες παροχές.
Μαρισόλ Εσπινόσα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην πόλη Πιούρα. Από το 1985 ως το 1991 σπούδασε δημοσιογράφος στο Πανεπιστήμιο της Πιούρα.
Από το 1988 έως το 1989 ήταν εκπαιδευόμενη συντάκτρια για την τοπική εφημερίδα La Industria. Το 1991 εργάστηκε ως συντάκτης και δημοσιογράφος για το κανάλι RBC Channel 11. To 1991 - 1992 επιμελήθηκε διεθνείς ειδήσεις στην αμερικανική τηλεόραση. Το Δεκέμβριο του 1992 εργάστηκε στην εφημερίδα El Tiempo της Πιούρα, όπου έγινε επικεφαλής της σελίδας Economics το 2002. Έλαβε μέρος στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Φλόριντα και του Βορειοδυτικού Πανεπιστημίου. Στην συνέχεια έκανε μεταπτυχιακό στα Οικονομικά. Τον Ιανουάριο του 2005 προσχώρησε στο Ενωτικό Κόμμα του Περού και εξελέγη μέλος του Κογκρέσου στην εκλογική περιφέρεια της Πιούρα.
Στις προεδρικές εκλογές του 2011 μετά την νίκη του Ογιάντα Ουμάλα ανέλαβε αντιπρόεδρος του Περού.
Ελαιούς (Βιθυνία)

Ο Ελαιούς (αρχαία ελληνικά: Ἐλαιοῦς) ή Ελαίος (αρχαία ελληνικά: Ἐλαῖος) ήταν αρχαίο εμπόριον ή τόπος συναλλαγών επί των ακτών της Βιθυνίας, στις εκβολές ομώνυμου ποταμού. Ο Ελαιούς ευρισκόταν σε απόσταση 120 σταδίων δυτικά της Κάλης.
Ευρίσκεται επί των βόρειων ακτών της σημερινής Τουρκίας, στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού.
Ιωάννης Αργυράκος

Βιογραφία

Έκανε σπουδές μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της αστρονομίας, με μετεκπαίδευση στη Γαλλία.
Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τις 9 Οκτωβρίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1974.
Μεταξύ άλλων, έγραψε το έργο "Γεωδαιτική αστρονομία" (Αθήνα 1968).
Πέθανε σε ηλικία 75 ετών, το 1991 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουλίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Τουρ

Τοποθεσία

Η πόλη βρίσκεται στο βραχίονα της γης που χωρίζει τους ποταμούς Λίγηρα και Σερ, ανάντη της συμβολής αυτών των δύο ποταμών, σε ένα σημείο όπου το πέρασμά τους φαίνεται σήμερα άνετο. Απλώνεται στο βορρά στο πλάτωμα του Αγίου Συμφωρίου όπου βρίσκεται το υψηλότερο μέρος της πόλης και στο νότο στο πλάτωμα του Γκρανμόν.

Κλίμα

Το κλίμα της Τουρ είναι εύκρατο κλίνοντας προς το ωκεάνειο.
Γιαν Πίτερ Μπρίγκελ

Βιογραφία

Ο Μπρίγκελ γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Ήταν γιος του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου και της Άννα-Μαρία Γιάνσσενς. Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας ως "wijnmeester". (μέλος επειδή ήταν συγγενής Δασκάλου) το 1645. Απεβίωσε στην Ιταλία μετά το 1664 και είναι γνωστός για τις νεκρές του φύσεις με άνθη. Δημιούργησε πολλούς πίνακες με γιρλάντες, συνεργαζόμενος με ζωγράφους όπως ο Εράσμους Κουελλίνους ΙΙ, ο οποίος ζωγράφιζε τις μορφές, ενώ ο Μπρίγκελ ζωγράφιζε τις γιρλάντες.
Κύφωνας

Ο κύφωνας (αρχ. κύφων) είναι το κυρτό ξύλο που περνιέται στο αυχένα των ζώων όταν αυτά είναι, όπως λέγεται, στο ζευγά και κυρίως στα βόδια.
Ειδικότερα όμως ο κύφωνας ήταν, στην αρχαιότητα, μέσο βασανισμού κατά των αιχμαλώτων, των κατάδικων και των δούλων. (Ξενοφών «Ελληνικά» ΙΙΙ 3,11, Ησύχιος και Φώτιος).
Το όργανο αυτό ήταν ένα πλέγμα από κυρτά ξύλα έτσι ώστε να κρατά από τον αυχένα τον τιμωρούμενο σκυφτό και ακίνητο. Παραστατική εικόνα της χρήσης αυτού του οργάνου παρέχει αγγείο που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου όπου δύο αιχμάλωτοι αλυσοδεμένοι φέρονται με τις κεφαλές περασμένες μέσα σε ανοίγματα του οργάνου ο ένας σκυφτός και ο άλλος σε ύπτια θέση.
Τον κύφωνα χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι κυρίως στις μαστιγώσεις και η δε έκθεση με το όργανο αυτό λεγόταν «κυφωνισμός».
Σήμερα ο κύφωνας χρησιμοποιείται μόνο σε κτηνοτροφικές μονάδες βοοειδών και σε κτηνιατρικές εργασίες.
Φράξια Μηδενιστών

Η Φράξια Μηδενιστών (αγγλικά: Nihilist Faction) ήταν μια μηδενιστική αναρχική οργάνωση στην Ελλάδα που σχηματίστηκε το 1996, η οποία ανέλαβε την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση των γραφείων της IBM στις 28 Μαΐου 1996 στην Αθήνα. Η επίθεση προκάλεσε εκτεταμένες δομικές βλάβες, αλλά χωρίς τραυματισμούς.
Το 2008 αναρχικοί και αντικαπιταλιστές διαπράττουν περίπου 180 επιθέσεις εμπρησμού που πραγματοποιήθηκαν υπό την επωνυμία «Συνωμοσία των πυρήνων της φωτιάς». Οι επιθέσεις αφορούσαν τράπεζες, αντιπροσώπους αυτοκινήτων, εμπορικά κέντρα, κυβερνητικά ιδρύματα, αστυνομικά τμήματα, γραφεία πολιτικών κομμάτων, σπίτια πολιτικών, δικαστές, εγκληματολόγους και δημοσιογράφους, ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας και επιχειρήσεις που στεγάζουν φυλακές.
Γιόζεφ και Βικτώρια Ούλμα

Ο Γιόζεφ και η Βικτώρια Ούλμα (Józef and Wiktoria Ulma) ήταν ένα ζευγάρι Πολωνών που εκτελέστηκε, μαζί με τα έξι παιδιά του, τον Μάρτιο του 1944, από τη Γερμανική αστυνομία επειδή έκρυβε Εβραίους στο σπίτι τους, στην Πολωνία.
Ο Γιόζεφ Ούλμα είχε γεννηθεί το 1900 και ήταν αγρότης. Η γυναίκα του Βικτώρια ήταν 12 χρόνια νεότερή του. Είχαν έξι παιδιά, ηλικίας από 2 έως 8 ετών. Κατά τη δολοφονία τους η Βικτώρια Ούλμα ήταν έγκυος στο έβδομο παιδί της. 
Το καλοκαίρι του 1942 δολοφονήθηκαν από τους Ναζί πολλοί Εβραίοι της Μαρκόβα, στην ανατολική Πολωνία. Κάποιοι κατόρθωσαν να διαφύγουν και να κρυφτούν στη γύρω περιοχή. Στα τέλη του 1942 η εβραϊκή οικογένεια Szall από το Lancut, ζήτησε καταφύγιο στην Μαρκόβα. Ο Γιόζεφ και η Βικτώρια Ούλμα δέχτηκαν να τους φιλοξενήσουν καθώς και δύο Εβραίες αδερφές, την Golda και την Layka Goldman. Όμως σύντομα κάποιος τους κατέδωσε στους Γερμανούς. Σύμφωνα με τον Mateusz Szpytma, από το πολωνικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης (Institute for National Remembrance), αυτός που τους κατέδωσε ήταν πιθανόν ένας αστυνομικός από το Lancut. Την νύχτα της 23ης προς την 24η Μαρτίου του 1944 η Γερμανική αστυνομία έφτασε στην Μαρκόβα και κατευθύνθηκε στο σπίτι των Ούλμα. Πρώτα δολοφόνησαν τους Εβραίους που έμεναν εκεί και στη συνέχεια όλη την οικογένεια Ούλμα.
Για τη θυσία τους κατά την προσπάθεια τους να σώσουν Εβραίους συμπατριώτες τους, απονεμήθηκε στο ζεύγος Ούλμα ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών, το 1995.
Το 2003 η επισκοπή του Przemyśl ξεκίνησε τη διαδικασία ευλόγησης της οικογένειας Ούλμα. Τον Μάιο του 2011 στάλθηκε στην Ρώμη ο πλήρης φάκελος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Μέσα στο 2015 αναμένεται να ολοκληρωθεί το Μουσείο της Οικογένειας Ούλμα για τους Πολωνούς που έσωσαν Εβραίους στην Μαρκόβα.
Το 2004 κατασκευάστηκε στην Μαρκόβα μνημείο προς τιμήν της οικογένειας Ούλμα.
Μαρσέλο Τροΐζι

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Προπονητική σταδιοδρομία

Στις 27 Μαρτίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης της Φούτμπολιγκ. 
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Παιδεία

Η σημασία

Στη φράση εγκύκλια παιδεία η λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».
Σύμφωνα με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, "παιδεία" ορίζουμε τη μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ' την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.

Ετυμολογία

Η λέξη «παιδεία» είναι παράγωγο του αρχαίου ρήματος «παιδεύω» που σημαίνει  διδάσκω, εκπαιδεύω. Συνώνυμα: η λέξη παιδεία αναφέρεται στη νοητική και ψυχική καλλιέργεια ενός παιδιού, η οποία επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της εκπαίδευσης (στις διάφορες βαθμίδες της). Η λέξη κουλτούρα ενσωματώνει τη δήλωση τόσο της πνευματικής καλλιέργειας όσο και του πνευματικού πολιτισμού (σε αντιδιαστολή προς τον τεχνικό / υλικό). Εκτός από την παροχή γνώσεων η εκπαίδευση αποσκοπεί επίσης στη μόρφωση του ανθρώπου καθώς και στη διάπλασή του, δηλαδή στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς  και στην ανάπτυξη του ήθους του. Οι έννοιες αυτές αποδίδονται επίσης με τον όρο αγωγή.
Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ

Ο Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ (άκμασε π. 1258-1280) από την Οικογένεια Ραούλ ήταν αριστοκράτης και αξιωματούχος στη Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Αλεξίου Ραούλ πρωτοβεστιαρίου. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος στρατιωτικός αρχηγός υπό τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1222-54), αλλά έπεσε σε δυσμένεια κατά τη βασιλεία τού γιου αυτού Θεοδώρου Β΄ (1254-58). Αυτός δυσπιστούσε προς στην αριστοκρατία και προώθησε άνδρες ταπεινής καταγωγής, όπως ο Γεώργιος Μουζάλων, που τον έκανε πρώτο υπουργό του. 
Ο Θεόδωρος Β΄ πάντρεψε μία αδελφή τού Μανουήλ με τον αδελφό τού Γεωργίου, τον Ανδρόνικο Μουζάλωνα. Αυτό θεωρήθηκε προσβολή και η οικογένεια Ραούλ εναντιώθηκε στον Αυτοκράτορα, ο οποίος κάποια στιγμή είχε όλους τους γιους τού Αλεξίου Ραούλ στην ειρκτή. Ως αποτέλεσμα, μόλις απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄, οι Ραούλ υποστήριξαν δραστικά τη δολοφονία των δύο αδελφών Μουζαλώνων το 1258 και τον ακόλουθο σφετερισμό τού θρόνου από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (!259-1282).
Ως ανταμοιβή ο Μιχαήλ Η΄ όρισε τον πρώτο γιο τού Αλεξίου, τον Ιωάννη ως πρωτοβεστιάριο και τον Μανουήλ ως πιγκέρνη. Το 1276 ο Μανουήλ ορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλίας. Αλλά μετά, μαζί με τον αδελφό του Ισαάκιο, αντιτέθηκε στον Παλαιολόγο στο θέμα της ένωσης των Εκκλησιών και υποστήριξαν τον Πατριάρχη Αρσένιο Αυτορειανό, που ήταν κατ' αυτής. Ως συνέπεια ο Μανουήλ συνελήφθη το 1279 και το επόμενο έτος τυφλώθηκε και εξορίστηκε στις Κεγχρεές τού ποταμού Σκαμάνδρου.