google/wiki40b huggingface dataset:
Ούγος της Τοσκάνης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ουμβέρτου μαργράβου της Τοσκάνης και δούκα του Σπολέτο & μαργράβου του Καμερίνο και της Βίλλας, κόρης του Βονιφατίου Α΄ δούκα του Σπολέτο & μαργράβου του Καμερίνο.
Στην Τοσκάνη που παρέλαβε ο Ούγος, δεν ασκούσε διοίκηση από τα κάστρα σε κάθε πόλη, μια και δεν υπήρχαν ακόμη όπως σε άλλα φέουδα· έλεγχε τα δημόσια ιδρύματα, όπως δικαστήρια, νομισματοκοπεία και στρατό. Η βάση της κτήσης του ήταν η πλούσιες πόλεις της κοιλάδας του Άρνο. Χάριζε απλόχερα εκτάσεις για ίδρυση μονών και υποστήριξε την εκκλησιαστική μεταρρύθμιση του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας.
Ο Όθων Γ΄ διαφιλονικούσε με τον πάπα για οκτώ κομητείες της Αδριατικής και έβαλε τοποτηρητές τον Ούγο και τον Κορράδο μάργραβο της Ιβρέας. Στη μονή Μπόμπιο της Πλακεντίας ο ηγούμενός της Γκέρμπερτ αυτοεξορίστηκε και τοποθετήθηκε ο Γκουαρίν· ο Ούγος και ο Κορράδος ζήτησαν από την Θεοφανώ των Σκληρών, μητέρα του Γερμανού βασιλιά την παρέμβασή της. Το 999 ο Γκέρμπερτ έγινε ο πάπας Σιλβέστρος Β΄ και δύο έτη μετά συγκάλεσε Σύνοδο στη Ρώμη.
Ο Ούγος ως δούκας του Σπολέτο ήταν υπεύθυνος για τη σύνδεση των πριγκιπάτων της νότιας Ιταλίας (Μετσοτζιόρνο) με το βασίλειο της Γερμανίας. Το 981 απεβίωσε ο Πάνντουλφ πρίγκιπας της Κάπουα και στην εξέγερση που ακολούθησε, φονεύθηκε ο γιος και διάδοχός του Λάνντενουλφ Β΄. Ο Ούγος τοποθέτησε τον νεότερο γιο τού Πάνντουλφ, τον Λάιντουλφ ως πρίγκιπα της Κάπουα.
Το 1001 απεβίωσε στην Πιστόια άτεκνος. Τάφηκε στο ναό Μπάντια Φιορεντίνα της Φλωρεντίας, που είχε ιδρύσει η μητέρα του. Τον 15ο αι. δημιουργήθηκε ένα επιτάφιο μνημείο από τον γλύπτη Μίνο ντα Φιέζολε. Το κράτος του κατέρρευσε: η Λούκκα ήρθε σε διαμάχη με την Πίζα.
Οι μοναχοί έχουν την ετήσια ανάμνησή του στις 21 Δεκεμβρίου, ημέρα εορτής του Αγ. Θωμά. Η ζωή του περικυκλώθηκε από θρύλους: το 17ο αι. ο Πλάσιντο Πουτσινέλι του Μόντε Κασίνο τον αναφέρει ως ηθικό και ευσεβή πρίγκιπα. Ο τάφος του έγινε σημείο θείων οραμάτων. Ο Τοσκανός ποιητής Δάντης Αλιγκέρι τον αναφέρει στον Πάράδεισο ΙΣΤ΄ 127-130 ως μεγάλο βαρόνο.
Μενεμένη

Ιστορία

Η Νέα Μενεμένη ιδρύθηκε το 1922, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, από 160 περίπου οικογένειες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, πρόσφυγες από τη Μαινεμένη της Μικράς Ασίας. Το 1928 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του ναού της Αγίας Παρασκευής (αφιερωμένος στην ίδια αγία σε ανάμνηση του παλαιού ναού της Αγίας Παρασκευής στη Μαινεμένη της Μικράς Ασίας), τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Το 1937 κτίστηκε το δημοτικό σχολείο (σημερινό 2ο Δημοτικό Σχολείο Μενεμένης), πέτρινο κτίσμα, στην οδό που σήμερα είναι ο πεζόδρομος Νίκου Κυριακίδη.
Από το 1926 έως το 1929, η Μαινεμένη ανήκε στην Κοινότητα Χαρμάνκιοϊ. 

Από το 1929 έως το 1934 η Μαινεμένη αποτελούσε τμήμα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Το 1935 δημιουργείται η Κοινότητα Νέας Μαινεμένης, έχοντας αποσχιθεί από τον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Το 1982 με πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων η Κοινότητα Νέας Μαινεμένης γίνεται Δήμος Μενεμένης (πλέον με 'ε', αντί του 'αι').

Το 2011 ενώθηκε με το Δήμο Αμπελοκήπων και δημιουργήθηκε ο νέος  Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης με το πρόγραμμα Καλλικράτης

Συγκοινωνία

Στη Μενεμένη βρίσκεται ο σταθμός υπεραστικών λεωφορείων ΚΤΕΛ Μακεδονία, η Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης καθώς και το ηλεκτροαμαξοστάσιο του ΟΣΕ.
Ρούστικα Ρεθύμνης

Εκκλησιαστική υπαγωγή

Η Ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ε΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.

Αξιοθέατα: Μνημεία, Ναοί, Σημαντικά Κτίρια

Μονή Προφήτου Ηλία Ρουστίκων: Στο νοτιοδυτικό του άκρο του χωριού, επάνω σε μικρό βραχώδες ύψωμα και μέσα σ’ ένα κατάφυτο τοπίο, η Ιερά Μονή του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, μία από τις πλέον ιστορικές της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και από τα παλαιότερα της Κρήτης, που κτίστηκε στη Βενετοκρατία. Στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι υπάρχει ιδιαίτερος  χώρος για τα παλιά βιβλία που προέρχονται από τη μονή. Το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία με την ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία του Προφήτη Ηλία, της Αγίας Τριάδας και της Αγίας Ζώνης είναι μια τρίκλιτη βασιλική με κυλινδρικό θόλο, έχει ένα καμπαναριό με δύο καμπάνες και μια επιγραφή του 1637. Το μοναστήρι είχε γίνει κέντρο των επαναστατών εναντίον των Τούρκων  και γι΄ αυτό καταστράφηκε από αυτούς το 1823.
Παναγία στα Ρούστικα: Στη θέση Λιβάδι, υπάρχει δίκλιτος ναός αφιερωμένος στην Παναγία και τον Σωτήρα Χριστό. Ο ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το έτος ανέγερσης του ναού το 1381, με έξοδα της οικογένειας Γεωργίου Βλατά ιερέα. Το κλίτος της Παναγίας είναι ιστορημένο με «ζωηρές» τοιχογραφίες, τιμωρίες κολασμένων, έφιππους άγιους, προδοσία, ετοιμασία του Σταυρού, Σταύρωση, αποκαθήλωση κλπ. Οι τοιχογραφίες αυτές είναι ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας, σε αυτές απεικονίζεται επίσης ο κτήτορος Γεώργιος Βλατάς. Χαρακτηριστικές είναι οι αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες στα υπέρθυρα και τα παράθυρα. Στο κωδωνοστάσιο υπάρχει η χρονολογία 1627. 
Πνευματικό - Πολιτιστικό κέντρο Ανέστης και Μανόλης Αναγνωστάκης  (ιδιωτική συλλογή):  Το πνευματικό - πολιτιστικό κέντρο Ανέστης και Μανώλης Αναγνωστάκης, στεγάζεται στο σπίτι της οικογένειας Αναγνωστάκη, το οποίο δωρίσθηκε στην κοινότητα των Ρουστίκων από τον ίδιο τον ποιητή.  Εκεί συναντά κανείς τις συλλογές που εκτίθενται από τη ζωή του και από το έργο του. (είσοδος:  Ελεύθερη, τηλ. επικοινωνίας:  6977589932).
Στα Ρούστικα λειτουργούν επίσης:  Έκκλησιαστικό μουσείο και ιδιωτικό μουσείο Ελληνικών παραδοσιακών ενδυμασιών 
Το 1935, τα Ρούστικα υπήρξαν υποδιοίκηση Χωροφυλακής του νομού Ρεθύμνου, στην οποία υπάγονταν οι σταθμοί Χωροφυλακής Επισκοπής, Αργυρουπόλεως και Ασή Γωνιάς.

Καθημερινή ζωή, Εθνολαογραφία

Στο χωριό γίνεται πανηγύρι για τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου)

Μεταφορές, συγκοινωνία

Υπάρχουν δρομολόγια του ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη περιοχή (δύο δρομολόγια, πρωί και μεσημέρι, τις καθημερινές και όχι τα Σαββατοκύριακα) 
Το 1921, υπήρξε μελέτη του μηχανικού Μιχαήλ Σαββάκη για σιδηροδρομική σύνδεση, από τα Ρούστικα προς το Ρέθυμνο, από τα Ρούστικα προς Γεωργιούπολη-Χανιά-Κίσσαμο και από Ρούστικα προς Άγιο Βασίλη-Τυμπάκι-Καστέλλι Πεδιάδος-Αρχάνες-Ηράκλειο.
Μορτάνι-ω-Περς

Τοπωνυμία

Το όνομα της περιοχής πιστοποιείται με τις μορφές Mauritaniae το 1086, Mauritania γύρω στο 1100, Mortagne sur Huisne, Mortagne sur Montagne και τελικά Mortagne au Perche.
Σύμφωνα με τον ιστορικό του 19ου αιώνα Ωγκύστ Λονιόν, η ονομασία Mauritania αντιπροσωπεύει ένα χώρο στρατοπέδευσης για μια μαυριτανική μονάδα του ρωμαϊκού στρατού κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μετά την πτώση της οποίας οι λεγεωνάριοι έπρεπε να αναζητήσουν καταφύγιο σε διάφορα μέρη.  Ωστόσο, το Notitia dignitatum δεν αναφέρει καμία μαυριτανική μονάδα στην περιοχή.

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Μορτάνι-ω-Περς είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται στα  νότια του νομού Ορν, βορειοδυτικά του Περιφερειακού φυσικού πάρκου του Περς. Είναι η έδρα της υπονομαρχίας του διαμερίσματος Μορτάνι-ω-Περς, που αντιστοιχεί σε τμήμα του Περς και της περιοχής Ους.
Βρίσκεται ανάμεσα στην Αλανσόν, από την οποία απέχει οδικώς 40 χιλιόμετρα και το Παρίσι, από όπου απέχει οδικώς 153  χιλιόμετρα. 
Έχει πληθυσμό 3.873 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής με 8.136 κατοίκους (2013).
Έχει έκταση 8,60 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 171 έως 264 μέτρα.
Η πόλη εξυπηρετείται από τον εθνικό δρόμο 12 (RN 12).

Οικονομία

Η πόλη έχει παράρτημα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αλανσόν.

Τουρισμός

Η Μορτάνι-ω-Περς είναι μια τουριστική πόλη, χάρη στην αρχιτεκτονική κληρονομιά της και τα μουσεία της. 
Κάθε χρόνο, το τρίτο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου, η σπεσιαλιτέ της κοινότητας - μαύρο λουκάνικο - τιμάται κατά τη διάρκεια ενός γνωστού φεστιβάλ, του Foire au Boudin de Mortagne.
Κρμπέτα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων της Τσρνα Ριέκα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ιβ Ζοζέφ ντε Κεργκελέν-Τρεμαρέκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λαντουντάλ της Φινιστέρ. Στη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου, ο Τρεμαρέκ ήταν κουρσάρος, χωρίς όμως να σημειώσει πολλές επιτυχίες.
Το 1767 ταξίδεψε με πλοίο κοντά στο Ρόκολ ή Rokol. Παρότι δεν πλησίασε σε σημείο τέτοιο ώστε να το δει, ωστόσο φαίνεται να διέθετε ικανοποιητικές πληροφορίες αναφορικά με αυτό. Η θέση που κατέγραψε ο ίδιος ήταν μόνο 16 μίλια βορειότερα από την πραγματική του θέση και με ακρίβεια περιέγραψε την εμφάνισή του και τον όμορο ύφαλο της Ελένης, "Ανατολικά του Ρόκολ, ¼ λεύγες μακριά, υπάρχει ένας βυθισμένος βράχος πάνω από τον οποίο σπάνε τα κύματα". Εν συνεχεία εξέδωσε έναν χάρτη της περιοχής το 1771.

Ανακάλυψη των Νήσων Κεργκελέν

Στις αρχές του 1772 έπλευσε προς την περιοχή της Ανταρκτικής σε αναζήτηση της μυθικής Τέρα Αουστράλις, όπου ανακάλυψε τα απομονωμένα νησιά Κεργκελέν στα βόρεια της ηπείρου και κατέλαβε διάφορα εδάφη για τη Γαλλία. Συνοδός στο ταξίδι του ήταν ο φυσιοδίφης Ζαν Γκιγιόμ Μπριγκιέρ.
Στην αναφορά του προς το βασιλέα Λουδοβίκο ΙΕ΄, υπερεκτίμησε την αξία των Νήσων Κεργκελέν, με συνέπεια να σταλεί σε δεύτερη αποστολή στα τέλη του 1773 και ως τις αρχές του 1774, φθάνοντας ξανά στα Κεργκελέν. Ωστόσο, ήταν πια γνωστό ότι τα νησιά εκείνα δεν ήταν η Terra Australis. Μετά την επιστροφή του, ο Κεργκελέν-Τρεμαρέκ φυλακίστηκε.
Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης θεωρήθηκε ότι ήταν θύμα του παλαιού καθεστώτος και αποκαταστάθηκε στη θέση του, ενώ έλαβε μέρος και στη Μάχη του Γκρουά. Πέθανε το 1797 έχοντας το βαθμό του Αντιναύαρχου και ως διοικητής του λιμανιού της Βρέστης.
Άγιος Γεώργιος-Θεοτόκος-Άγιος Νικόλαος (Μουσείο Μπενάκη)

Περιγραφή

Η Θεοτόκος εικονίζεται στη μέση,όρθια, κατενώοιον και πατάει σε υποπόδιο,ενώ κρατάει μπροστά στο στήθος της τον Ιησού, ο οποίος με το δεξί χέρι ευλογεί. Αριστερά παριστάνεται ο Άγιος Γεώργιος όρθιος κατενώπιον,φορώντας εσωτερικό ποδήρη χιτώνα και πάνω από αυτόν δεύτερο που φθάνει μέχρι τους μηρούς. Τέλος φορεί πάνω από όλα αυτά χλαμύδα. Στη δεξιά μεριά κρατάει σταυρό, ενώ το αριστερο χέρι το έχει μπροστά στο στήθος με την παλάμη στραμένη προς τα έξω. Δεξιά τέλος ο Άγιος Νικόλαος όρθιος, φέροντας την ιερατική του στολή και ευλογώντας με το δεξί χέρι ενώ με το αριστερό χέρι κρατάει κλειστό ευαγγέλιο.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Η τεχνική απόδοση των προσώπων και των γυμνών μερών της εικόνας συνίσταται στην απόδοση των φώτων με λεπτές λευκές γραμμές πάνω στην όχι πολύ σκοτεινού χρώματος (προπλασμού) απόδοσής τους. Ο τύπος του ενδύματος του Αγίου Γεωργίου , με τον κοντό μέχρι των μυρρών χιτώνα , προερχόμενο από παρανόηση ενός στρατιωτικού ενδύματος που το βρίσκουμε σε μιρογραφίες του 12ου αι., μας κάνει να τοποθετήσουμε αυτήν την εικόνα στις αρχές του 15ου αι.
Πάπας Φαβιανός

Διαχείριση της Εκκλησίας

Θεωρείται ικανός διαχειριστής των εκκλησιαστικών πραγμάτων, καθώς αναδιοργάνωσε τον τοπικό κλήρο και διαίρεσε την πόλη σε επτά εκκλησιαστικές περιοχές σύμφωνα με το Liber Pontificalis. Επικεφαλής αυτών των περιφερειών τοποθέτησε έναν διάκονο, έναν υποδιάκονο και έξι βοηθούς. Με αυτόν τον τρόπο έδωσε στη ρωμαϊκή εκκλησία μια ανοικτή δομή που εξυπηρετούσε περισσότερο τις αυξητικές της τάσεις. Επίσης, φέρεται ότι μερίμνησε για την επιστροφή των λειψάνων του Ποντιανού και του Ιππολύτου από τη Σαρδηνία, για ταφή στο κοιμητήριο του Κάλλιστου Α΄. Η συγκεκριμένη πράξη υποδεικνύει πιθανώς ότι είχε επιρροή στην αυλή, γιατί τα σώματα εκτοπισθέντων δεν επέστρεφαν, παρά μόνον με την έγκριση του αυτοκράτορα.

Εκκλησιαστική Ιστορία

Ο Ευσέβιος Καισαρείας εξιστορεί ότι ενώ οι χριστιανοί είχαν συγκεντρωθεί στη Ρώμη για να εκλέξουν νέο επίσκοπο, είδαν ένα περιστέρι κατεβαίνει πάνω από την κεφαλή του Φαβιανού, ξένου στην πόλη, που μαρτυρούσε τη θεϊκή αποδοχή του αξιώματός του. Έτσι προκηρύχθηκε επίσκοπος, αν και υπήρχαν αρκετοί διάσημοι υποψήφιοι για την άδεια θέση. Ο Ευσέβιος επίσης αναφέρει ότι Ο Ωριγένης υπερασπίστηκε ενώπιον του Φαβιανού -στην πραγματικότητα του έγραψε, όπως και σε άλλους επισκόπους- την ορθοδοξία της διδασκαλίας του πιθανώς ενάντια στις επικρίσεις του Δημήτριου Αλεξανδρείας, τις οποίες ο Ποντιανός είχε αποδεχθεί

Το τέλος

Με το ξέσπασμα του διωγμού που εξαπέλυσε ο αυτοκράτορας Δέκιος στις αρχές του 250 συνελήφθη και ήταν από τους πρώτους που πέθαναν, πιθανώς στη φυλακή στις 20 Ιανουαρίου του ίδιου έτους. Τάφηκε κατ' έθιμο στην παπική κρύπτη του κοιμητηρίου του Καλλίστου όπως και οι προκάτοχοί του. Το 1854 ανακαλύφθηκε επιτύμβια πλάκα που έφερε το όνομα, τον τίτλο και την ένδειξη μάρτυρας με ελληνικό αλφάβητο. Τα λείψανά του μετακινήθηκαν αργότερα στο Σ. Σεμπαστιάνο, όπου βρέθηκε το 1915 σαρκοφάγος με χαραγμένο το όνομά του.
Η μνήμη του τιμάται από την Καθολική Εκκλησία στις 20 Ιανουαρίου και από την Ορθόδοξη στις 5 Αυγούστου.
Πένι Ζαβίχα

Βιογραφικό

Η Πένι Ζαβίχα γεννήθηκε στο Κολοράντο το 1938. Μυήθηκε στα μυστικά του γκολφ σε ηλικία οκτώ ετών από τη θεία της, την υπεραθλήτρια Μπέιμπ Ντίντρικσον, η οποία ήταν τριπλή ολυμπιονίκης του στίβου στην Ολυμπιάδα του 1932 στο Λος Άντζελες.
Η Ντίντρικσον ασχολήθηκε με το γκολφ από το 1935 και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε ανδρικό τουρνουά το 1938 στο Λος Άντζελες. Εκεί γνώρισε τον ελληνοαμερικανό παλαιστή του κατς Τζορτζ Ζαχαρία (ή Θεόδωρου Βετογιάννη, όπως ονομαζόταν στην πραγματικότητα) με τον οποίο παντρεύτηκαν το επόμενο έτος. Η Πένι ήταν ανιψιά του Ζαχαρία και κοντά στη διάσημη θεία της μυήθηκε στα μυστικά του γκολφ.
Το 1951, σε ηλικία 23 ετών, έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε εθνικό τουρνουά, τερματίζοντας στην 11η θέση. Παράλληλα εργαζόταν σε γήπεδο γκολφ στην Αριζόνα. Σύντομα αντιλήφθηκε ότι προτιμούσε να διδάσκει γκολφ, παρά να αγωνίζεται. Έτσι άρχισε να διδάσκει σε γυναίκες, κάτι πρωτοποριακό, μιας και το γυναικείο γκολφ ήταν ακόμα άγνωστο. 
Το 1973 αποφάσισε να δημιουργήσει δική της σχολή με τη συνάδελφό της Λίντα Κραφτ. Τα επόμενα χρόνια τα καλοκαίρια γύριζαν την Αμερική με μια παλιά Όλτσμομπιλ διδάσκοντας γκολφ και το χειμώνα δούλευαν στην Αριζόνα.
Η σχολή τους απέκτησε μεγάλη φήμη και έπειτα από οκτώ σεζόν αποφάσισαν να εργαστούν μόνιμα στην Αριζόνα. Από το 1992, που η Κραφτ πέθανε από καρκίνο, η Ζαβίχα συνεχίζει μόνη της στο Κολοράντο.
Πρόσφατα, η κ. Ζαβίχα έγινε η 12η γυναίκα που λαμβάνει τιμητική διάκριση από τη γυναικεία ομοσπονδία γκολφ της Αμερικής για τη συμβολή της στη διάδοση του αθλήματος.
Σκάλα Λακωνίας

Ιστορία

Το όνομα της κοινότητας προέρχεται από την αποβάθρα του Βασιλοπόταμου που υπήρχε στη συγκεκριμένη θέση, όταν ο ποταμός χτίστηκε για να γίνει πλωτός και να εξυπηρετεί τη διακίνηση εμπορευμάτων κατά τη διάρκεια της Ενετικής περιόδου.
Η Σκάλα αναφέρεται ήδη το 1700 στην ενετική απογραφή, όπου και καταγράφονται 61 οικογένειες με 219 κατοίκους συνολικά. Κατά την Ενετική περίοδο η Σκάλα ήταν μέρος της αυτόνομης επαρχίας (τεριτόριο) της πεδιάδας του Έλους. Ύστερα από την επιστροφή των Οθωμανών το 1715 η σημασία της Σκάλας υποβαθμίστηκε αφού αποκόπηκε από τα δίκτυα μεταφορών λόγω της παραμέλησης των ενετικών έργων στον Βασιλοπόταμο.

Περιγραφή

Τον κάμπο της Σκάλας τον διασχίζουν δύο ποτάμια, ο Βασιλοπόταμος και ο Ευρώτας, τα οποία συντελούν στο να είναι μια από τις πιο εύφορες περιοχές της Λακωνίας. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, με σημαντικότερες καλλιέργειες τα πορτοκάλια Βαλέντσια, τα μανταρίνια και τη μελισσοκομία.
Αισχύλεια

Το Φεστιβάλ Αισχύλεια είναι το ετήσιο καλλιτεχνικό φεστιβάλ της πόλης της Ελευσίνας.

Ίδρυση

Ο θεσμός των πολιτιστικών εκδηλώσεων της Ελευσίνας άρχισε το 1975 και οφείλει την ονομασία του στον αρχαίο δραματουργό Αισχύλο, ο οποίος καταγόταν από την πόλη αυτή. Την ευθύνη της διοργάνωσής του έχει ο Δήμος Ελευσίνας και στην πραγματοποίησή του συμβάλλει και μεγάλος αριθμός εθελοντών.

Καλλιτεχνικές δράσεις

Το ετήσιο αυτό πολιτιστικό γεγονός λαμβάνει χώρα στο τέλος του Καλοκαιριού και στις αρχές Φθινοπώρου (κατά κανόνα από τα τέλη Αυγούστου ως τις αρχές Οκτωβρίου). Στο κυρίως πρόγραμμά του περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός  εκδηλώσεων από πολλούς τομείς των τεχνών, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, χορός, εικαστικές εκθέσεις, εγκαταστάσεις, δρώμενα, video art, κινηματογραφικές προβολές κ.α. Με το πέρασμα των χρόνων το πρόγραμμά του εμπλουτίζεται και αποτελεί πλέον σημαντικό πολιτιστικό γεγονός, όχι μόνο για την πόλη που τον φιλοξενεί αλλά και για την ευρύτερη περιφέρεια της Αττικής.

Χώρος

Οι περισσότερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αισχύλεια λαμβάνουν χώρα σε έναν εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό χώρο, στο Παλαιό Ελαιουργείο στην παραλία της Ελευσίνας, ο οποίος φανερώνει ιστορικά και τη στενή σύνδεση της πόλης με τη βιομηχανική δραστηριότητα της σύγχρονης Ελλάδας. Οι παραστάσεις γίνονται σε ένα λυόμενο θέατρο, ενώ τα παρακείμενα κτήρια χρησιμοποιούνται για καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις, εικαστικές παρεμβάσεις και διάφορες άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες την περίοδο του φεστιβάλ.

Παράλληλες δράσεις

Εκτός από το κυρίως πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αισχύλεια κάθε χρόνο πραγματοποιείται και ένας αριθμός άλλων παράλληλων καλλιτεχνικών δράσεων που συνδέονται με αυτό (θέατρο, κινηματογράφος, μουσική, ημιμαραθώνιος αγώνας δρόμου 21 χλμ (Αθήνα-Ελευσίνα), εκθέσεις τοπικοί δημιουργοί κ.α.)
Ουκρανικές βουλευτικές εκλογές 2014

Πρόωρες βουλευτικές εκλογές για την Verkhovna Rada διεξήχθησαν στην Ουκρανία στις  26 Οκτωβρίου 2014. Οι αυτονομιστές στο Ντονέτσκ και στο Λουχάνσκ ψήφισαν στις δικές τους βουλευτικές εκλογές, στις 2 Νοεμβρίου.
Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, ανακοίνωσε την ημερομηνία των εκλογών στις 25 Αυγούστου 2014. Ο Ποροσένκο πίεζε για βουλευτικές εκλογές μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές το Μάιο του 2014. Εξαιτίας του σοβούντος Πολέμου στο Ντονμπάς και της προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία, οι εκλογές δεν έγιναν σε όλες τις περιοχές της Ουκρανίας. Εξαιτίας της μη διεξαγωγής εκλογών οι 27 έδρες από τις συνολικά 450 έδρες έμειναν κενές.
Συνολικά 2.321 διεθνείς παρατηρητές έκαναν αίτηση για να εποπτεύσουν τις εκλογές.
Η ΕΕ, οι διεθνείς παρατηρητές και η Ρωσία δεν ανέφεραν σοβαρά επεισόδια και ήταν γενικά ευχαριστημένες με τη διεξαγωγή των εκλογών.
Το Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις εκλογές (132).) Η επίσημη συμμετοχή ήταν 52,42%.

Διεξαγωγή

Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από 2.321 διαπιστευμένους ξένους παρατηρητές.

Επακόλουθα

Έπειτα από διαβουλεύσεις το Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο, το Μέτωπο του Λαού, η Πατρίδα και το Ριζοσπαστικό Κόμμα υπέγραψαν συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού στις 21 Νοεμβρίου 2014.
Το νέο κοινοβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 27 Νοεμβρίου.Ο Αρσένι Γιάτσενιουκ επιβεβαιώθηκε στην πρωθυπουργία με 341 ψήφους.
Η νέα κυβέρνηση εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο στις 2 Δεκεμβρίου.
Μυστικός (Βυζάντιο)

Ο Μυστικός, ήταν βυζαντινό αξίωμα που αναφέρεται πρώτη φορά στα τέλη του 9ου αιώνα στο πρόσωπο του Λέων Χοιροσφάκτη. Ο μυστικός ήταν γραμματέας, σύμβουλος του αυτοκράτορα σε απόρρητα θέμα και υπεύθυνος για τη απόρρητη αλληλογραφία του. Ήταν ιδιαίτερα σημαντική θέση, εφόσον ο μυστικός είχε την απόλυτη εμπιστοσύνη του αυτοκράτορα έχοντας πρόσβαση και διεκπεραιώνοντας θέματα όπου απαιτούσαν απόλυτη εχεμύθεια.
Εκτός τα βασικά του καθήκοντα ο μυστικός κατά καιρούς ασκούσε καθήκοντα δικαστή αλλά και οικονομικά, πιθανόν με εντολή του ίδιου του αυτοκράτορα. Τον 11ο αιώνα αναφέρεται και ο τίτλος του "Πρωτομυστικού" στο όνομα του Ιωάννη Ξηρού. Ο πρωτομυστικός, πρώτος μεταξύ των μυστικών, αναφέρεται με δικαστικές αρμοδιότητες και να προεδρεύει ενός Σεκρέτου.
Υφιστάμενος του μυστικού ήταν ο Μυστογράφος, κατώτερος δικαστικός αξιωματούχος .
Ρίτσαρντ Μόνταγκιου

Καριέρα

Ο Μόνταγκιου πήρε B.A. στη Φιλοσοφία το 1950, M.A. στα Μαθηματικά και διδακτορικό δίπλωμα στη Φιλοσοφία το 1957 από το Μπέρκλεϊ, το τελευταίο υπό την καθοδήγηση του μαθηματικού και επιστήμονα της λογικής Άλφρεντ Τάρσκι. Ο Μόνταγκιου, από τους πιο επιτυχημένους Αμερικανούς φοιτητές του Τάρσκι, δίδαξε σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του στο Τμήμα Φιλοσοφίας του UCLA, όπου επέβλεψε τους Νίνο Κοκιαρέλα και Hans Kamp.
Ο Μόνταγκιου έγραψε πάνω στις βάσεις της λογικής και της θεωρίας συνόλων, όπως θα άρμοζε σε ένα μαθητή του Τάρσκι. Η διδακτορική του διατριβή με τίτλο Contributions to the Axiomatic Foundations of Set Theory (Προσφορά στις Αξιωματικές Βάσεις της Θεωρίας Συνόλων), περιείχε την πρώτη απόδειξη ότι όλες οι πιθανές αξιωματικοποιήσεις (axiomatizations) της κλασικής αξιωματικής θεωρίας συνόλων ZFC πρέπει να περιέχουν άπειρα το πλήθος αξιώματα. Με μια άλλη διατύπωση, η ZFC δε μπορεί να αξιωματικοποιηθεί με πεπερασμένο τρόπο.
Υπήρξε πρωτοπόρος μιας λογικής προσέγγισης της σημασιολογίας της φυσικής γλώσσας, η οποία έγινε γνωστή σαν γραμματική Μόνταγκιου. Η προσέγγιση αυτή για τη γλώσσα έχει ασκήσει σημαντική επίδραση ειδικά σε κάποιους επιστήμονες της υπολογιστικής γλωσσολογίας (computational linguists) — ίσως περισσότερο από τους φιλόσοφους της γλώσσας.
Ο Μόνταγκιου ήταν γνωστός παίκτης εκκλησιαστικού οργάνου και επιτυχημένος επενδυτής ακινήτων. Πέθανε με βίαιο τρόπο στο σπίτι του, ένα έγκλημα που ακόμα είναι ανεξιχνίαστο. Οι Feferman και Feferman υποστηρίζουν ότι συνήθως πήγαινε σε μπαρ ("cruising") και έφερνε ανθρώπους στο σπίτι μαζί του. Την ημέρα που δολοφονήθηκε έφερε σπίτι του κάποιους ανθρώπους "για κάποιου τύπου βραδινή συνάντηση" ("for some kind of soirée"), αλλά αυτοί λήστεψαν το σπίτι του και τον στραγγάλισαν.
Η ζωή και το έργο του αποτέλεσαν την έμπνευση για τη νουβέλα The Semantics of Murder (Aifric Campbell 2008: 250 ISBN 978-1852429966).