Γεώργιος Σχορετσανίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας στις 22 Μαΐου 1953, και αποφοίτησε από το Β’ Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων της πόλης τον Ιούνιο του 1970. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1976. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, το χρονικό διάστημα 1976-1979. Ειδικεύτηκε στη Χειρουργική στη Β’ Χειρουργική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και το έτος 1986 του απονεμήθηκε ο τίτλος του χειρουργού. Το 1989 ανακηρύχτηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών μετά από εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα: ‘’Αυτομεταμόσχευση επινεφριδιακού ιστού σε πειραματόζωα’’. Μετεκπαιδεύτηκε σε διάφορα νοσοκομεία της Ευρώπης και των ΗΠΑ,  κυρίως  Westminster Hospital του Λονδίνου, και Mount Zion Hospital του San Francisco.
Από το 1990 εργάζεται στην κλινική Χειρουργικής Ογκολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, τα τελευταία χρόνια ως Διευθυντής Χειρουργικής. Είναι μέλος πολλών ιατρικών Εταιρειών, ελληνικών και ξένων, ενώ πολλές εργασίες του έχουν δημοσιευθεί σε ιατρικά περιοδικά.
Παράλληλα εδώ και δεκαετίες ασχολείται με την ιστορία της ιατρικής, τον πολιτισμό και τη λαογραφία άλλων λαών και ταξιδεύει αρκετά σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Τον τελευταίο καιρό αρθρογραφεί τόσο στον έντυπο όσο και τον ηλεκτρονικό τύπο. Τα αντικείμενα που δημοσιεύει  καλύπτουν τον τομέα της βιβλιοπαρουσίασης και βιβλιοκριτικής, γιατρών κατά κύριο λόγο λογοτεχνών, την ιστορία της ιατρικής και τα παραλειπόμενά της και ακόμα παρουσιάζει κάποια ταξιδιωτικά κείμενα από  χώρες του εξωτερικού.
Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στα παρακάτω έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα: Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου, Η Εφημερίδα των Συντακτών,  Διμηνιαία περιοδική Έκδοση Fresh Magazine, Πνευματικοί Σταλακτίτες, Περιοδικό ΚΗΡΗΘΡΕΣ, Ιατρικός Τύπος της Αθήνας, Σοδειά, Αποστακτήριο του Λόγου και της Τέχνης, Τεθλασμένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Bibliotheque, Σύγχρονη Ουρολογία,αντί χ λόγου, Historical Quest, Φρέαρ , Το Παράθυρο, Περιοδικό Οδός Πανός, 24Γράμματα ,Περιοδικό (για τη διατάραξη της κοινής ησυχίας) , Fractal/Η γεωμετρία των ιδεών ,Περιοδικό Vakhikon ,Άνευ-Περιοδικό Λόγου Τέχνης και Προβληματισμού,www.medicaltime.gr , www.madeincreta.gr  , ΤΡΙΚΚΗPress, eΚρήτη και www.iatrikostypos.com. 
Είναι μέλος του Συλλόγου Φίλων Μουσείου Ελληνικής Ιατρικής και του Φιλολογικού, Ιστορικού και Λογοτεχνικού Συνδέσμου (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων.

Ανάλυση του έργου του

Αν παραβλέψουμε το αμιγώς ιατρικό συγγραφικό έργο του (‘‘Ενδοκρινείς όγκοι του πεπτικού συστήματος’’, 1990,  και ‘‘Παθήσεις παραθυρεοειδών αδένων’’, 1989), ο Γεώργιος Σχορετσανίτης τα τελευταία χρόνια ασχολείται επισταμένως με την ταξιδιωτική λογοτεχνία, αλλά και με την ιστορία της ιατρικής κι ακόμα με την αρθρογραφία, τη λογοτεχνία  και την κριτική. Τα περισσότερα άρθρα του είναι δημοσιευμένα σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, εφημερίδες και περιοδικά.
Έγραψε πληθώρα άρθρων που αναφέρονται σε μακρυνούς τόπους και προορισμούς. Τη μεγαλύτερη μερίδα όμως καταλαμβάνουν τα κείμενα που αφορούν εξωτικές, μουσουλμανικές και ασιατικές χώρες. Τα κυριότερα ταξιδιωτικά του βιβλία, είναι τα  ‘‘Μυθικές Πολιτείες της Ανατολής’’ (2014),  ‘‘Τυνησία. Η πύλη της ερήμου’’ (2013), ‘‘Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική (2013), και το ‘‘Στη… σιωπηρή Ζωροαστρική πόλη της Γιαζντ’’(2013). Σχολιάζοντας το βιβλίο ‘‘Οδοιπορικό στη Σοβιετική και Νέα Βαλτική’’, γράφει εν προκειμένω ο Περικλής Σφυρίδης 
‘‘Πρώτη μεγάλη αρετή του βιβλίου είναι η γλώσσα. Άριστα ελληνικά. Και δεύτερη η ενάργεια. Διαβάζεται – παρόλο που πρόκειται για ταξιδιωτικές εντυπώσεις – με μια ανάσα… Τα παραθέματα στην αρχή του κάθε κεφαλαίου, παρμένα από το αποθησαύρισμα των αναγνωστικών εμπειριών του συγγραφέα (από Κινέζους, Ευρωπαίους και Αμερικανούς φιλοσόφους και λογοτέχνες, μέχρι και σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς ταξιδιωτικών εντυπώσεων, μαζί με λαϊκές παροιμίες των χωρών αυτών της Βαλτικής) φανερώνουν μια αξιόλογη και ποικίλη ευρυμάθεια… Πέρα όμως απ’ όλα αυτά, από το βιβλίο του κ. Σχορετσανίτη αναδύεται κι ένα άρωμα προσωπικού γούστου’’.
Στα 24γραμματα με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του ψηφιακού βιβλίου ‘‘Στη… σιωπηρή Ζωροαστρική πόλη της Γιαζντ’’, ο Απόστολος Θηβαίος, σημειώνει:  
‘‘…ο συγγραφέας, ως αυτόπτης εκτιμητής μιας ιστορίας ανθρωπολογικής, κατά κύριο λόγο  θεώρησης, παραθέτει με περιεκτικό τρόπο τα βασικά, ιστορικά στοιχεία μιας περιοχής με αξιοσημείωτη δυναμική, ενώ την ίδια στιγμή αποτυπώνει στη  μελέτη του τα ειδικά χαρακτηριστικά μιας θρησκείας που ακόμα στις μέρες μας ελκύει πλήθος πιστών από την πολυπληθή κοινότητα των Ινδιών ως τις μειοψηφικές ομάδες των περιοχών της Περσίας. Η λογική της απελπισίας, την οποία δεν κατόρθωσαν ποτέ να τιθασεύσουν τα διαμορφωτικά ρεύματα της δυτικής θεολογίας, αντισταθμίζεται από το επέκεινα της ζωροαστρικής διδασκαλίας. Η βαρβαρότητα της ανθρώπινης αποδημίας, με το σπαραγμό του νεκρού σώματος στις κορυφές των επονομαζόμενων Πύργων της Σιωπής δεν αναιρεί και δεν μειώνει στο ελάχιστο τη μεταθανάτια προοπτική της ψυχής. Πρόκειται για μια κορυφαία, παρηγορητική διδασκαλία, διόλου αντίθετη με ένα φυσικό τρόπο «αναχώρησης…’’.
Στον τομέα της Ιστορίας της Ιατρικής, κλασσικό παραμένει το σύγγραμμά του   ‘‘Η Ιστορία της Ισλαμικής Ιατρικής’’(2011), για το οποίο αναφέρθηκαν εκτεταμένα και ξένα μέσα ενημέρωσης, όπως το  γνωστό δίκτυο Al Jazeera.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία βασικά τμήματα με συνολικά τριανταένα (31) κεφάλαια. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει εννέα κεφάλαια, όπου ο συγγραφέας ασχολείται ουσιαστικά με μια σύντομη ιστορία του Ισλάμ ως νέας φυσικά θρησκείας, την εξάπλωσή του στις διάφορες χώρες που φτάνει ακόμα μέχρι την εποχή μας, την προέλευση, την εμφάνιση και την εκρηκτική ανοδική πορεία της ισλαμικής ιατρικής, καθώς και το ρόλο των τζαμιών και των μεντρεσέδων που εμφανίστηκαν σταδιακά (madrasahs, ισλαμικά σχολεία, ιεροδιδασκαλεία), σε όλη τη διαδικασία της εκπαίδευσης των νεαρών μουσουλμάνων στα ισλαμικά χώματα εκείνη την ονομαζόμενη χρυσή ισλαμική εποχή, η οποία καλύπτει το χρονικό διάστημα από τον έβδομο έως τον δέκατο τέταρτο περίπου αιώνα. 
Στα δεκατέσσερα  κεφάλαια του δεύτερου τμήματος, αναλύονται εκτενώς το θεωρητικό πλαίσιο των βασικών σπουδών (ανατομία, φυσιολογία, εμβρυολογία, γενετική, φαρμακολογία, επιδημιολογία των ασθενειών, κλπ.), καθώς και οι επί μέρους ιατρικές ειδικότητες (παθολογία, οδοντιατρική, οφθαλμολογία, ΩΡΛ, νόσοι του ουροποιητικού συστήματος και ειδικότερα η λιθίαση αυτού, χειρουργική, δερματολογία, οδοντιατρική και ψυχιατρική. Ενδιαφέρον είναι ότι υπάρχει ιδιαίτερο κεφάλαιο που περιγράφει την ιστορία της πρώτης επαγγελματικής νοσηλεύτριας στο Ισλάμ και γίνεται γενικότερη αναφορά της ανεκτίμητης προσφοράς των νοσηλευτριών εκείνης της εποχής στην ισλαμική γη.  
Στα τελευταία οκτώ κεφάλαια του τρίτου μέρους του βιβλίου, περιλαμβάνονται οι ιατρικές βιογραφίες των γιγάντων Αράβων γιατρών (Razes, Ibn Al Nafis, Ιμπν Σίνα, Al-Kindi, της οικογένειας των Bukhtishu, Ibn Zuhr, Al-Zahrawi) γραμμένες σε εκτενείς λεπτομέρειες. Το τελευταίο κεφάλαιο αναφέρεται στον Hunayn Ibn Ishaq (809-877μ.Χ.) και τον αντίκτυπο του μεταφραστικού κινήματος στην ανάπτυξη της ιατρικής ορολογίας στην αραβική γλώσσα και ακόμα στην  μετέπειτα μετάδοση της ισλαμικής ιατρικής στην Ευρώπη, η οποία και οδήγησε στην Αναγέννηση. 
Άλλα άρθρα πάνω στην Ιστορία της Ιατρικής, είναι δημοσιευμένα κυρίως σε ηλεκτρονικές ιστοσελίδες. 
Τέλος στον τομέα της αρθρογραφίας, της κριτικής και της λογοτεχνίας, δημοσιεύει σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά, έντυπα και ηλεκτρονικά. Μερικά από αυτά, συγκεντρώθηκαν και είναι προσβάσιμα μέσω e-books από  το Εβδομαδιαίο Περιοδικό Πολιτισμού, 24 grammata, όπως χαρακτηριστικά και ενδεικτικά, το  ‘‘Παράπλευρες σημειώσεις και μελετήματα’’ (2013).