google/wiki40b huggingface dataset:
Βασίλειο της Ετρουρίας

Ιστορία

Το Βασίλειο της Ετρουρίας οφείλει το όνομά του στην Ετρουρία, αρχαία ρωμαϊκή ονομασία των εδαφών των Ετρούσκων.
Με το μυστικό σύμφωνο του Σαν Ιλδεφόνσο (1800), ο ύπατος της Γαλλίας Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης υπόσχεται την δημιουργία στην Ιταλία ενός κράτους υπό ισπανική κατοχή ως αντάλλαγμα για την επιστροφή της Λουιζιάνας από την Ισπανία. Στην ουσία, με αυτό το σύμφωνο . Τα σύμφωνα του Λυνεβίλ (9 Φεβρουαρίου 1801) και του Αρανχουέθ (21 Μαρτίου 1801) επιβεβαιώνουν την δημιουργία του. Το στέμμα του ανατίθεται στον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, γιο και διάδοχο του δούκα της Πάρμα Φερδινάνδου Α΄ που πεθαίνει το 1802.
Μετά την απομάκρυνση του δούκα της Τοσκάνης, ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων-Λωρραίνης, λαμβάνει ως αποζημίωση εκκλησιαστικά εδάφη που ανήκαν στην αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ.
Για τον Ναπολέοντα, ο Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας έχει «οριστικά» παραιτηθεί από την διεκδίκηση του Δουκάτου της Πάρμα που τελικά προσαρτάται από τη Γαλλία και γίνεται το κέντρο του γαλλικού νομού του Τάρο.
Όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος πεθαίνει, το 1803, η γυναίκα του Μαρία-Λουίζα των Βουρβόνων (κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας) αναλαμβάνει την αντιβασιλεία για λογαριασμό του γιου της Λουδοβίκου Β΄.
Πάντως, το 1807, ο Ναπολέων προσαρτά το Βασίλειο της Ετρουρίας στην Γαλλική Αυτοκρατορία, μεταμορφώνοντάς το σε τρεις γαλλικούς νομούς (Άρνο, Μεσόγειος και Ομπρόνε). Η Ελίζα Βοναπάρτη δέχεται τον τίτλο της «Μεγάλης Δούκισας της Τοσκάνης», πρόκειται όμως απλώς για τίτλο που της παρέχει επιρροή στη διοίκηση των τριών αυτών νομών.
Ο βασιλιάς και η μητέρα του πρέπει να λάβουν ως αντάλλαγμα, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Φοντενεμπλώ που υπογράφτηκε από τη Γαλλία και την Ισπανία, τα Βόρεια της Πορτογαλίας, προσφάτως κατακτηθείσα, αλλά, το 1808, το θόλωμα στις σχέσεις του Ναπολέοντα και των Βουρβόνων που βασίλευαν στην Ισπανία διακόπτει τις διαπραγματεύσεις.
Όταν το 1814, με το Συνέδριο της Βιέννης, η Τοσκάνη έχει ξαναφτιαχτεί και επιστραφεί στους μεγάλους δούκες των Αψβούργων-Λωρραίνης, οι Βουρβόνοι της Πάρμα αποζημιώνονται με την εκχώρηση προς αυτούς του Δουκάτου της Λούκα: εννοείται πως θα τους επιστραφεί το Δουκάτο της Πάρμα που τους δίνεται ως «viager» (με τον Ναπολέων Β΄ να έχει τελικώς αποκλειστεί από αυτή την διαδοχή) στην Αυτοκράτειρα Μαρία-Λουίζα με τον θάνατο της τελευταίας και τότε το Δουκάτο της Λούκα θα προσαρτηθεί από το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.
Μοναστήρι της Ζάοβα

Περιγραφή

Το μοναστήρι, ευρισκόμενο πλησίον του δρόμου μεταξύ Ποζάρεβατς και Πέτροβατς να Μλάβι, αναφέρεται για πρώτη φορά εντός οθωμανικού εγγράφου χρονολογούμενου από το 1467. Η εκκλησία του μοναστηριού, αφιερωμένη στους Άγιους Μιχαήλ και Γαβριήλ, ανεγέρθηκε σε μη ταυτοποιημένη ημερομηνία. Ωστόσο, λόγω της αρχιτεκτονικής μορφής της, πιθανώς χρονολογείται στον 16ο ή 17ο αιώνα.
Η εκκλησία, ανεγερθείσα με δομικό υλικό την τραβερτίνη, αποτελείται από ένα κλίτος το οποίο επεκτείνεται από μία ημικυκλικού σχήματος αψίδα. Το τμήμα του χοροστασίου περιλαμβάνει προεξοχές οι οποίες λαμβάνουν την μορφή ημικυκλικών αψιδωτών παρεκκλησίων. Στο εσωτερικό, του κλίτους προηγείται ένας νάρθηκας. Οι προσόψεις χαρακτηρίζονται από την παρουσία καμάρων δίχως πλευρικά παράθυρα.
Όπως αναφέρεται εντός επιγραφής ευρισκόμενης επί του νότιου τοίχου του νάρθηκα, οι τοιχογραφίες και οι εικόνες του εικονοστασίου φιλοτεχνήθηκαν από τον Ζίβκο Πάβλοβιτς το 1849. Ορισμένες παλαιότερης ημερομηνίας εικόνες ενσωματώθηκαν μεταξύ των νέων φιλοτεχνημάτων, ενώ άλλες μεταφέρθηκαν στο επισκοπικό παλάτι του Ποζάρεβατς.
Στα νότια της εκκλησίας, ένα μεγάλου ύψους κωδωνοστάσιο ανεγέρθηκε κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1930.
Γεροδήμος Σταθάς

Βιογραφικά στοιχεία

Μαζί με το Σιατιστινό αξιωματικό του ρωσικού στρατού Γ. Παπάζολη, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα ως απεσταλμένος της αυτοκράτειρας Αικατερίνης, (όπως ο ίδιος ομολογούσε, χωρίς να έχει σχετικό έγγραφο), άρχισε (το 1766), μαζί και με άλλους οπλαρχηγούς, να σχεδιάζει την επανάσταση κατά των Τούρκων. Όταν όμως αυτή ξέσπασε τον Απρίλιο του 1770 αυτός επιδόθηκε σε μία αήθη εμφύλια αντιπαράθεση με άλλους αρματολούς για αναδιάταξη των αρματολικιών τους εισβάλλοντας χωρίς διάκριση στην Ευρυτανία και Θεσσαλία καταλαμβάνοντας τα αρματολίκια των Αγράφων, του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, του Καρπενησίου και της Υπάτης εγκαθιστώντας σ΄ αυτά ως σωματάρχες του τους αρματολούς Μπουκοβάλα, Καρακίτσο και Κοντογιάννη.

Όταν στη συνέχεια εισέβαλαν στίφη Αλβανών με κατεύθυνση την Πελοπόννησο προς βοήθεια των Τούρκων ο Γεροδήμος Σταθάς όχι μόνο δεν πρόβαλε καμία αντίσταση με τους Ακαρνάνες που διοικούσε αλλά αντίθετα συνθηκολόγησε προκειμένου να εξασφαλίσει τα αρματολίκια του, όπως και συνέβη.
Ύμνος της Οξυρρύγχου

Ο ύμνος της Οξυρρύγχου είναι το παλαιότερο γνωστό χειρόγραφο ενός χριστιανικού ελληνικού ύμνου που περιέχει τόσο στίχους όσο και μουσική σημειογραφία. Βρίσκεται στον Πάπυρο 1786 των παπύρων της Οξυρρύγχου, που τώρα φυλάσσονται στις Αίθουσες της Παπυρολογίας της βιβλιοθήκης Σάκλερ της Οξφόρδης. Το χειρόγραφο ανακαλύφθηκε το 1918 στην Οξύρρυγχο της Αιγύπτου και δημοσιεύθηκε αργότερα το 1922. Ο ύμνος γράφτηκε γύρω στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ.

Κείμενο

Το Φως Ιλαρόν και ο ύμνος της Οξυρρύγχου αποτελούν τα αρχαιότερα κείμενα χριστιανικών ελληνικών ύμνων που είναι λογικά βέβαιο ότι έχουν χρησιμοποιηθεί στη χριστιανική λατρεία, αλλά ούτε προέρχονται από τη Βίβλο ούτε είναι εμπνευσμένα από βιβλικά εδάφια.
[Σὲ πάτερ κόσμων, πάτερ αἰώνων, μέλπωμεν] ὁμοῦ, πᾶσαι τε θεοῦ λόγιμοι δο[ῦλο]ι. ὅσα κ[όσμος] [ἔχει πρὸς ἐπουρανίων ἁγίων σελάων πρ]υτανήσω σιγάτω μηδ᾿ ἄστρα φαεσφόρα λ[αμπ]έσθων [ἀπ]ολει[όντων] ῥ[ιπαὶ πνοιῶν, πηγαὶ] ποταμῶν ῥοθίων πᾶσαι ὑμνούντων δ᾿ ἡμῶν [π]ατέρα χυιόν, χάγιον πνεῦμα πᾶσαι δυνάμεις ἐπιφωνούντων Ἀμήν Ἀμήν. κράτος, αἶνος [ἀεὶ καὶ δόξα Θεῷ] σ[ωτ]ῆ[ρι] μόνῳ πάντων ἀγαθῶν. Ἀμήν, Ἀμήν.
Άνταμ Λαλάνα

Καριέρα

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2006 στη Σαουθάμπτον, με την οποία κέρδισε ένα Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι (2009-2010). Το 2014 υπέγραψε στη Λίβερπουλ, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 2013-2014 και καλύτερος Άγγλος παίκτης για το έτος 2016.
Στην Εθνική Αγγλίας αγωνίζεται από το 2013, κάνοντας το ντεμπούτο του σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Χιλής. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
Ιωάννης Μακρόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λαμία και ήταν γιος του Γρηγόρη Μακρόπουλου από την Υπάτη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Από το 1925 ως το 1929 υπηρέτησε ως Δήμαρχος Λαμιέων.
Εξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας, με το Λαϊκό Κόμμα, τα έτη 1932 και Φθιώτιδας 1933 και επανεξελέγη στη Φθιώτιδα με τον Ελληνικό Συναγερμό, στις εκλογές του 1952, συγκεντρώνοντας 10.598 ψήφους. 
Ανέλαβε υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως στην κυβέρνηση του Τσαλδάρη, από τις 10 Μαρτίου 1933 ως τις 21 Μαρτίου 1934, και υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων (αρχικώς προσωρινά, από τις 20 Νοεμβρίου 1933 ως τις 21 Μαρτίου 1934, παράλληλα με το χαρτοφυλάκιο Υγιεινής και Κρατικής Αντιλήψεως και στη συνέχεια αποκλειστικά ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, από τις 21 Μαρτίου 1934 ως τις 18 Φεβρουαρίου 1935). 
Από τις 6 Ιανουαρίου 1945 ως τις 8 Απριλίου 1945 χρημάτισε υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Πλαστήρα.
Από τις 15 Δεκεμβρίου 1952 ως τις 16 Νοεμβρίου 1953 χρημάτισε πρόεδρος της Βουλής. Πέθανε από πνευμονική εμβολή στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" τον Ιανουάριο του 1954. Η κηδεία έγινε από το ναό της Μητρόπολης, με τιμές υπουργού εν ενεργεία. Μετά το θάνατό του έγιναν αναπληρωματικές εκλογές και την έδρα του κατέλαβε ο Στέφανος Μακρόπουλος.
Ζαχαρίας Μαθάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Άνδρο το 1800. Εκάρη μοναχός το 1812. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1818. Το 1822 συνόδεψε τον Επίσκοπο Καρυστίας Νεόφυτο. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1846. Διακρίθηκε εξαιρετικά ως ιεροκήρυκας και συνέταξε περί τους εξήντα λόγους. Διετέλεσε πρώτος γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και το 1860 χειροτονήθηκε επίσκοπος Θήρας. Στην εποχή του θεωρήθηκε ως το διασημότερο μέλος της Ελληνικής Εκκλησίας. Πέθανε το 1877 στην Αθήνα.
Φιανκέτο (σκάκι)

Τακτική

Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη του φιανκέτου είναι ότι συχνά επιτρέπει στον αξιωματικό να γίνει πιο ενεργός. Επειδή ο αξιωματικός τοποθετείται σε μια από τις μεγάλες διαγωνίους, την θ1-α8 ή την α1-θ8, ελέγχει πολλά τετράγωνα και μπορεί να γίνει ένα ισχυρό επιθετικό όπλο. Ωστόσο, μια διάταξη με φιανκέτο παρουσιάζει επίσης κάποιες ευκαιρίες στον αντίπαλο παίκτη, όταν ο αξιωματικός στο φιανκέτο ανταλλαχθεί με κάποιο κομμάτι, τότε τα τετράγωνα που προηγουμένως ήταν υπό την προστασία του αξιωματικού γίνονται πλέον αδύναμα και μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για μια επίθεση (ιδιαίτερα εάν το φιανκέτο που διεξήχθηκε ήταν στην πλευρά του βασιλιά). Ως εκ τούτου, η ανταλλαγή των αξιωματικών σε φιανκέτο δεν πρέπει να γίνεται ελαφρά τη καρδία, ειδικά όταν ο εχθρικός αξιωματικός του ίδιου χρώματος βρίσκεται ακόμα στη σκακιέρα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ζακύνθου 2015–16

Α΄ Κατηγορία

Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν 12 σύλλογοι. Ο Πρωταθλητής κρίνεται μέσω Play Off μεταξύ των τεσσάρων πρώτων της κανονικής περιόδου που παίρνουν ως μπόνους το 1/2 της βαθμολογικής διαφοράς απο την 4η ομάδα.
Λετσίε Γ΄ του Λεσότο

Βιογραφία

Γεννήθηκε με το όνομα David Mohato Bereng Seeiso το 1963.
Ο Λετσίε σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Κολέγιο Άπλφορθ και εν συνεχεία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Λεσότο από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στα Νομικά. Έπειτα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ (δίπλωμα στις αγγλικές νομικές σπουδές, 1986), στο Κολέγιο Γούλφσον του Κέμπριτζ (Αναπτυξιακές Σπουδές, 1989) και στο Κολέγιο Γουάιε (Γεωργική Οικονομία). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1989, οπότε επέστρεψε στο Λεσότο.
Η στέψη του έγινε επίσημα στις 31 Οκτωβρίου 1997 στο Στάδιο Σετσότο. Στην τελετή παρέστη και ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, Κάρολος.
Το 2000 κήρυξε τη χώρα του σε συναγερμό φυσικής καταστροφής για την επιδημία HIV/AIDS στη χώρα.
Παντρεύτηκε το 2000 την Karabo Mots'oeneng, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. 
Την 1η Δεκεμβρίου 2016 στη Ρώμη, ο βασιλιάς Λετσίε Γ΄ διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης για τη Διατροφή από τον Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων (FAO).
Ο Βασιλιάς έχει ελάχιστες εξουσίες και τα καθήκοντα που ασκεί είναι καθαρά εθιμοτυπικά.
Άρνη Άνδρου

Ιστορικά στοιχεία

Για την προέλευση του ονόματος δεν υπάρχει συμφωνία. Αν και το όνομα Άρνη συναντάται στον ελλαδικό χώρο από την αρχαιότητα το συγκεκριμένο πιστεύεται πως προέρχεται από κάποιον Φράγκο ευγενή που ονομαζόταν Αρνάς και διέθετε τιμάριο στην περιοχή κατά τον 14ο αιώνα. Από το όνομα του ονομάστηκε ο οικισμός Αρνάς και αργότερα με παραφθορά έγινε Άρνη. Υπάρχει και η άποψη πως το όνομα υπήρχε από την αρχαιότητα και αυτό αποκαλύπτεται και από το όνομα της αποικίας των αρχαίων κατοίκων της Άνδρου, της Αρναίας Χαλκιδικής, η οποία ονομαζόταν αρχικά Αρναί. Στην περιοχή της Άρνης εγκαταστάθηκαν Αρβανίτες έποικοι κατά τον 14ο αιώνα ύστερα από πρόσκληση των Βενετών κατακτητών. Η αρβανίτικη γλώσσα παραμένει σε χρήση στην περιοχή μέχρι και σήμερα αν και μιλιέται από ελάχιστους.

Διοικητική ιστορία

Με τη διοικητική διαίρεση του 1833 η Άρνη αποτέλεσε έδρα του διευρυμένου δήμου Άρνης που συστάθηκε τότε. Ο δήμος προσωρινά συγχωνεύτηκε με τον δήμο Γαύριου αλλά επανασυστάθηκε και διατηρήθηκε μέχρι το 1912. Με την κατάργηση του η Άρνη έγινε κοινότητα. Το 1997 με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα Άρνης καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο δήμο Υδρούσας.

Μορφολογία

Το χωριό είναι χτισμένο σε μία ομαλή πλαγιά σε υψόμετρο 500 μέτρων. Η περιοχή είναι μία από τις πιο δασωμένες του νησιού. Στην περιοχή της Άρνης βρίσκεται το πάρκο Κανάβας, περιοχή φυσικής ομορφιάς του νησιού, με πλούσια βλάστηση και τρεχούμενα νερά.
Ρουπία Ιταλικής Σομαλιλάνδης

Η ρουπία (Σομαλίκα:روپيا) ήταν το νόμισμα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης από το 1909 έως το 1925. Υποδιαιρείτο σε 64 μπέσε (bese). (Σομαλικά: بيزا). Σήμερα δεν είναι πλέον σε χρήση.

Ιστορία

Η ρουπία ήρθε να αντικαταστήσει διάφορα νομίσματα τα οποία ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά, όπως ήταν  το τάλιρο της  Μαρίας Θηρεσίας και την Ινδική ρουπία. Επιλέχτηκε να έχει ισοτιμία 1/1 με την Ινδική ρουπία και να υποδιαιρείται σε 64 μπέσε όπως ακριβώς υποδιαιρείτο και η ινδική σε 64 πάισα. Το 1925 η  λίρα της  Ιταλικής Σομαλιλάνδης αντικατέστησε την ρουπία με  ισοτιμία 8 λίρες = 1 ρουπία.

Κέρματα

Το 1909 τέθηκαν στην κυκλοφορία χάλκινα κέρματα με ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 4 μπέσε  Το 1910 ακολούθησε η έκδοση της ¼, ½ και 1 ρουπίας από άργυρο . Τα ασημένια νομίσματα είχαν ίδιες προδιαγραφές με αυτές της ινδικής ρουπίας και συνέχισαν να κόβονται έως το 1921 έτος το οποίο αντικαταστάθηκαν από νομίσματα  με  κράμα χαλκού–κασσίτερου τα οποία συνέχισαν να κόβονται έως και το 1924.
Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Βιβλιοθηκονόμων και Ιδρυμάτων

Η Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Βιβλιοθηκονόμων και Ιδρυμάτων (αγγ:International Federation of Library Associations and Institutions - IFLA) ιδρύθηκε το 1927 στο Εδιμβούργο, εκπροσωπεί τις ενώσεις των βιβλιοθηκονόμων και τα ιδρύματα βιβλιοθηκών και προωθεί τα επαγγελματικά τους συμφέροντα. Πρόκειται για έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, τα μέλη του οποίου ξεπερνούν τις 1500 συμμετοχές σε 150 χώρες. Η συνολική λειτουργία της IFLA καθορίζεται από το στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο διαμορφώνει το Διοικητικό Συμβούλιο, και συχνά υπόκειται σε αναθεωρήσεις και μετατροπές σύμφωνα με τις εκάστοτε προτεραιότητες της Ομοσπονδίας.

Διοίκηση

Το κυβερνών όργανο της IFLA είναι το Διοικητικό Συμβούλιο (Governing Board), το οποίο είναι υπεύθυνο για την εύρυθμη λειτουργία της Ομοσπονδίας και απαρτίζεται από τον Πρόεδρο (President), τον Εκλεγμένο Πρόεδρο (President-elect), τον Πρόεδρο της Επαγγελματικής Επιτροπής (Chair of the Professional Committee), τους Προέδρους των Τμημάτων της IFLA (Chairs of each IFLA Division), τον Πρόεδρο της Μόνιμης Επιτροπής Διαχείρισης των Ενώσεων Βιβλιοθηκών των Τμημάτων (Chair of the Management of Library Associations Section's Standing Committee) και δέκα μέλη (ten directly elected members). Επιπλέον, το Διοικητικό Συμβούλιο έχει συστήσει την Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee) με αντικείμενο την επίβλεψη της πορείας του έργου της IFLA.
2052 Ταμρίκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ταμρίκο εκτιμάται σε 30,45 ± 2,2 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1225 ± 0,020. Η Ταμρίκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5,5 ως 9,5 ώρες περίπου.
Κρίστιαν Χέρμαν Βάισε

Βίος και ιδέες

Ο Βάισε γεννήθηκε στη Λειψία και σπούδασε στο εκεί πανεπιστήμιο, προσκολλώμενος αρχικώς στην εγελιανή σχολή φιλοσοφίας. Με την πάροδο των ετών οι ιδέες του μεταβλήθηκαν και πλησίασαν εκείνες του Σέλινγκ στα ύστερα χρόνια του. Ανέπτυξε (μαζί με τον Ιμάνουελ Χέρμαν Φίχτε) ένα νέο θεϊσμό και έγινε αντίπαλος του εγελιανού πανθεϊστικού ιδεαλισμού. Στις εισηγήσεις του για το μέλλον της προτεσταντικής εκκλησίας (Reden über die Zukunft der evangelischen Kirche, 1849), ο Βάισε βρίσκει ότι η ουσία του Χριστιανισμού στις εξής τρεις έννοιες που ανέφερε ο Ιησούς: του ουρανίου Πατρός, του Υιού του Ανθρώπου και της Βασιλείας των Ουρανών. Στο έργο του επί της φιλοσοφικής δογματικής (Philosophische Dogmatik oder Philosophie des Christentums, 3 τόμοι, 1855-1862) αποζητά να αναγάγει όλα τα χριστιανικά δόγματα σε φυσικά αιτήματα της λογικής ή της συνειδήσεως.
Ο Βάισε υπήρξε ο πρώτος που πρότεινε την «υπόθεση των δύο πηγών» για τα Ευαγγέλια (1838), την οποία υιοθετούν ακόμα πολλοί βιβλικοί θεολόγοι. Σύμφωνα με την υπόθεση των δύο πηγών, το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον ήταν το πρώτο που γράφτηκε και απετέλεσε τη μία από τις δύο πηγές των Ευαγγελίων του Ματθαίου και του Λουκά, ενώ η δεύτερη πηγή τους υπήρξε η «Πηγή των Λογίων», μία χαμένη συλλογή των λόγων του Ιησού.
Ο Κρίστιαν Χέρμαν Βάισε απεβίωσε στη Λειψία σε ηλικία 65 ετών.
Λυσιμάχεια Αιτωλίας

Η Λυσιμάχεια ήταν μια ελληνιστική πόλη της Αιτωλίας. 
Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Στράβωνα, μεταξύ Πλευρώνος και Αρσινόης, επί των οχθών της ομώνυμης λίμνης και βρισκόταν στην οδό που ένωνε την αρχαία Καλυδώνα (σημ. Μεσολόγγι) με την Στράτο. Κατά τον τελευταίο, η πόλη λεγόταν παλαιότερα Ύδρα, όπως και η λίμνη. Παράλληλα μια αρχαία πλάκα με την επιγραφή ΛΥΣΙΜΑ[ΧΕΩΝ] που βρέθηκε κοντά στην πόλη Δοκίμιον (στην βόρεια ακτή της λίμνης), πιστοποιεί την ταύτιση της αρχαίας Λυσιμαχείας με το χωριό Μουρστιάνου που σήμερα λέγεται Λυσιμαχία. Απέχει πέντε χιλιόμετρα από την αρχαία Αρσινόη. Μια εικασία θέλει τους Αιτωλούς να μετονομάζουν την πόλη τους προς τιμήν του βασιλέως Λυσιμάχου που κατέλαβε την Μακεδονία την περίοδο 284-281 π.Χ. και ανάγκασε τον Αιακίδη Πύρρο να υποχωρήσει στην Ήπειρο.
Το σημερινό χωριό Λυσιμαχία λεγόταν κατά την Τουρκοκρατία Μουρστιάνου, από κάποιον Αγά Μουρστιάν, που είχε το κτήμα της περιοχής.
Με τις ανασκαφές όμως που έγιναν στη μέση του κάμπου και την ανακάλυψη του τάφου κάποιου στρατηγού Λυσιμάχου, μετονομάστηκε σε Λυσιμαχία. Αυτή είναι η δεύτερη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος. Κατά την αρχαϊκή εποχή υπήρχε μεγάλος οικισμός στη σημερινή θέση γύρω από τον Άγιο Νικόλαο. Τούτο αποδεικνύεται από μικρό κατάλοιπο Πελασγιακού τείχους, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τον Άγιο Νικόλαο, πλησίον του κοντινότερου ρέματος.
Ιωάννης Κοττίκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα, ήταν δικηγόρος και διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Τρικάλων.
Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1912.
Ζαγρεύς

Εξόντωση

Η σύζυγος του Δία Ήρα βάλθηκε να εξοντώσει τον μικρό Ζαγρέα και γι' αυτό απέστειλε τους Τιτάνες να τον σκοτώσουν με απατηλούς περισπασμούς: του πήγαν παιχνίδια (ένα ρόμβο, έναν αστράγαλο, χρυσά μήλα, μία σβούρα) και ένα καθρέφτη. Ο Ζαγρεύς απασχολήθηκε με τον καθρέφτη, βλέποντας το πρόσωπό του. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή οι Τιτάνες όρμησαν καταπάνω του με τα μαχαίρια τους. Τότε ο μικρός θεός για να τους αποφύγει άρχισε να μεταμορφώνεται: έγινε έφηβος Δίας, Κρόνος, φίδι με κέρατα, άλογο, τίγρη, ταύρος. Η Ήρα παρ' όλα αυτά ενθαρρύνει τους Τιτάνες να μη διστάσουν, κι έτσι με διαταγή της κομματιάζουν το Ζαγρέα την ώρα που είχε τη μορφή ταύρου, βράζουν το κρέας του και το τρώνε. Ο Δίας οργίσθηκε τόσο, ώστε κατακεραύνωσε τους Τιτάνες και τους έστειλε στα Τάρταρα. Στον Απόλλωνα έδωσε εντολή να περιμαζέψει τα λείψανα του Ζαγρέως και να τα θάψει στους Δελφούς, κοντά στον τρίποδα.

Άλλες εκδοχές του μύθου

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή του μύθου, η θεά Αθηνά πέτυχε να διασώσει την καρδιά του Ζαγρέα και να την παραδώσει στο Δία, ο οποίος την τοποθέτησε μέσα σε γύψινο ομοίωμα του θεού.
Μία άλλη παράδοση αναφέρει την ανάσταση του θεού: η Ρέα ή η Δήμητρα συγκολλάει τα κομμάτια του και ο Ζαγρέας «ανίσταται» ή ξαναγεννιέται με νέα προσωπικότητα: Είναι ο θεός Διόνυσος, ο γιος της Σεμέλης, στην οποία ο Δίας είχε δώσει να καταπιεί την καρδιά του Ζαγρέως.

Μυστηριακά στοιχεία

Ο μύθος αυτός, που εμπεριέχεται στη θρησκεία των Ορφικών, περικλείει μέσα του τα εξής μυστηριακά στοιχεία: Ο ρόμβος που έδωσαν οι Τιτάνες στο Ζαγρέα συναντιέται στις τελετές της «φυλετικής μυήσεως». Ο καθρέφτης (που προτιμά το μωρό Ζαγρέας) αναφέρεται στα Μυστήρια του Διονύσου. Ο αστράγαλος τέλος είναι γνωστός για τη μαντική και την ιερουργική του χρήση. Χαρακτηριστική είναι επίσης η λεπτομέρεια ότι, πριν να επιτεθούν στον Ζαγρέα οι Τιτάνες άλειψαν το πρόσωπό τους με γύψο, πράγμα που απαντάται στα Μυστήρια του Σαβαζίου και στα ορφικο-διονυσιακά μυστήρια.

Λατρεία

Η συγγένεια της ζαγρεϊκής με τη διονυσιακή λατρεία φαίνεται στο κατασπάραγμα του Ζαγρέως όταν αυτός έχει τη μορφή ταύρου. Στην Κρήτη μέχρι και τον 4ο αιώνα μ.Χ. οι λάτρεις του Ζαγρέως ανέβαιναν στα βουνά σε κατάσταση ιερής μανίας και με ζωηρή μουσική έτρωγαν ένα ταύρο. Η άνοδος στα βουνά, η λαμπαδηφορία και η μανία είναι γνωρίσματα της διονυσιακής και μαιναδικής λατρείας. Ο Ζαγρέας λοιπόν ήταν πρόσωπο που πήρε τη θέση του θεού Διονύσου στην ιδιαίτερη θρησκεία των Ορφικών, οι οποίοι τον δέχθηκαν ως σωτήρα θεό και τον ταύτισαν με το Διόνυσο.
Τζέημς Ελρόι

Βιογραφία

Ο Ελρόι γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1948, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Οι γονείς του χώρισαν το 1955, όταν ο συγγραφέας ήταν 7 χρονών. Ο Ελρόι μετακόμισε με τη μητέρα του στο προάστιο Ελ Μόντε του Λος Άντζελες, μια περιοχή που ζούσαν άνθρωποι με χαμηλά εισοδήματα. Η δολοφονία (στραγγαλισμός) της μητέρας του, που συνέβη στις 22 Ιουνίου του 1958 είχε πολύ μεγάλη επίδραση στη ζωή του για πάντα. Η δολοφονία δεν διαλευκάνθηκε ποτέ.
Ο Ελρόι πήγε να ζήσει με τον πατέρα του (κάτι που προτιμούσε εξ αρχής). Με τον θάνατο του πατέρα του, το 1965, άρχισε μια περίοδος αποδιοργάνωσης γι' αυτόν. Την ίδια χρονιά, άφησε το σχολείο και κατετάγη στον στρατό, από τον οποίο όμως απολύθηκε εσπευσμένα λόγων νευρικής κατάρρευσης. Τα επόμενα χρόνια έζησε σαν αλήτης, περιφερόμενος στους δρόμους, κοιμώμενος στα παγκάκια και διαπράττοντας μικροκλοπές για να εξασφαλίζει αλκοόλ και ναρκωτικά. Συνελήφθη για αλητεία πολλές φορές και μάλιστα φυλακίστει για οχτώ μήνες. Το 1977 η βαριάς μορφής πνευμονία από την οποία ασθένησε, του έσωσε τη ζωή. Μετά την ανάρρωση, εντάχτηκε στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, απεξαρτήθηκε από το αλκοόλ και τα χάπια, και άρχισε μια νέα, δεύτερη ζωή.
Από το 1995 ως το 2006 έζησε στην περιοχή του Κάνσας, με τη σύζυγό του, επίσης συγγραφέα, Έλεν Νόουντ (Helen Knode). Μετά το διαζύγιο που πήρε, επέστρεψε στο Λος Άντζελες.

Λογοτεχνικό έργο

Ο Ελρόι εξέδωσε το πρώτο του βιλίο, "Brown's Requiem", το 1981. Το 1984 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας "Lloyd Hopkins Trilogy", από το όνομα του ντετέκτιβ που πρωταγωνιστεί και στα τρία μυθιστορήματα. Από το 1987 ασχολήθηκε με αυτό που ονομάστηκε «Κουαρτέτο του Λος Άντζελες» ("L.A. Quartet) και που περιλαμβάνει τα διασημότερα μυθιστορήματά του: "The Black Dahlia" (1987),  "The Big Nowhere" (1988), "L.A. Confidential" (1990) και "White Jazz" (1992). Το 1995 εξέδωσε το βιβλίο "American Tabloid", το πρώτο βιβλίο της επόμενης τριλογίας με γενικό τίτλο "Underworld USA Trilogy". Το 2014 κυκλοφόρησε το τελευταίο μέχρι στιγμής βιβλίο του, το "Perfidia". Ο Ελρόι έχει έτοιμο ακόμα ένα βιβλίο, το "This Storm" που αναμένεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2018.
Ανάμεσα στα μυθιστορήματά του έχει γράψει κατά καιρούς διηγήματα, που έχουν όλα κυκλοφορήσει σε συλλογές, όπως το "Hollywood Nocturnes" το 1994 και "Shakedown", 2012.
Έχει ασχοληθεί και με άλλα θέματα πέραν των μυθοπλαστικών, όπως το ιστορικό δοκίμιο "LAPD '53", 2015, το οποίο εξερευνά την ιστορία του αστυνομικού τμήματος του Λος Άντζελες, και το "My Dark Places: An L.A. Crime Memoir" 1996, αυτοβιογραφία αλλά και δημοσιογραφική έρευνα. Το "The Hilliker Curse: My Pursuit of Women", που εκδόθηκε το 2010 είναι πλήρως αυτοβιογραφικό.
Μουμιοποίηση

Η ξηρά μουμιοποίηση

Είναι μία τυχαία διαδικασία κατά την οποία το νεκρό σώμα υφίσταται αφυδάτωση με αποτέλεσμα το δέρμα, να εφάπτεται στα οστά.
Μπορεί να συμβεί σε μέρος όπου διέρχεται ρεύμα ξηρού αέρος. Τότε, κατά την εκταφή του σώματος αποκαλύπτεται ότι το πτώμα παραμένει αναλλοίωτο. Η ξηρά μουμιοποίηση μπορεί να αφορά ολόκληρο το σώμα είτε ένα μέρος του.

Σαπωνοποίηση

Κατά τη δεύτερη παραλλαγή έχουμε και πάλι αναλλοίωτο πτώμα, αλλά αυτό συμβαίνει λόγω της μεγάλης υγρασίας του περιβάλλοντος χώρου.