GO Transit

Ιστορία

Οι πόλεις μέσα και γύρω από το Ευρύτερο Μητροπολιτικό Τορόντο και το Χάμιλτον γνώρισαν τεράστιες διαστάσεις στη δεκαετία του 1950, επηρεασμένες από την αύξηση της μετανάστευσης και της εκβιομηχάνισης.  Μεγάλο μέρος της υπάρχουσας υπηρεσίας μετακίνησης παρέχεται από τον Καναδικό Εθνικό Σιδηρόδρομο και αντιμετώπισε αυξανόμενη πίεση για την επέκταση της υπηρεσίας πέρα από τα τρένα της ακτής στη λίμνη Οντάριο μεταξύ Hamilton στα δυτικά και Danforth στα ανατολικά, στο Τορόντο. Ωστόσο, η CN δεν διέθετε το οικονομικό και φυσικό κεφάλαιο για να το κάνει αυτό.  Η πραγματική βελτιωμένη υπηρεσία μετακινήσεων δεν εξετάστηκε πριν από τη Μελέτη Μητροπολιτικών Τορόντων και Περιοχών του 1962, η οποία εξέτασε τη χρήση και τη χρήση της γης στο νεοϊδρυθέν Μητροπολιτικό Τορόντο.  Η ιδέα της GO Transit δημιουργήθηκε από φόβο να χαθεί σε χρόνια σχεδιασμού. Eίχε "προσεγγιστεί ως δοκιμασία, αλλά αναγνωρίστηκε ως μόνιμη υπηρεσία".  Τον Μάιο του 1965, η κυβέρνηση του Οντάριο χορήγησε την άδεια να προχωρήσει στην προώθηση της πρώτης ειδικά σχεδιασμένης σιδηροδρομικής γραμμής του Καναδά, με κόστος 9,2 εκατομμυρίων δολαρίων ( 71,4 δολάρια   σε 2017 δολάρια).

Δημιουργία, ανάπτυξη και ύφεση

Η κυβέρνηση του Οντάριο Transit (συντομογραφία "GO Transit") ξεκίνησεένα τριετές πείραμα στις 23 Μαΐου 1967 τρέχοντας μηχανες με κινητήρες ντίζελ σε διάταξη push-pull σε μία σιδηροδρομική γραμμή κατά μήκος της ακτογραμμής της λίμνης Οντάριο.   Η σιδηροδρομική υπηρεσία GO λειτουργούσε όλη την ημέρα από το Όουκχιλστο Πίκερινγκ  με περιορισμένη υπηρεσία τρένων στο Χάμιλτον.  Το πείραμα αποδείχθηκε εξαιρετικά δημοφιλές. Η GO Transit πραγματοποίησε τα πρώτα εκατομμύρια επιβάτες της κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων μηνών της, και κατά μέσο όρο 15.000 την ημέρα αμέσως μετά.  Αυτή η γραμμή, τώρα χωρισμένη ως γραμμές Ανατολική Ακτογραμμή και δυτική Ακτογραμμή είναι ο διάδρομος της Keystone της GO Transit.   Η επέκταση της σιδηροδρομικής υπηρεσίας συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1970 και του 1980, με στόχο την ανάπτυξη της διοργάνωσης με την εισαγωγή της γραμμής Georgetown (τώρα Kitchener) το 1974 και της γραμμής Richmond Hill το 1978.    Η γραμμή του τρένου Milton GO άνοιξε το 1981, ακολουθούμενη από τις γραμμές Bradford (τώρα Barrie) και Stouffville ένα χρόνο αργότερα, εγκαθιδρύοντας τους 7 σιδηροδρομικούς διαδρόμους στους οποίους στηρίζεται η σημερινή σιδηροδρομική υπηρεσία.  
Εκτός από τη δημιουργία νέων σιδηροδρομικών διαδρόμων, η GO Transit εισήγαγε το 1979 τα Βαγόνια δύο επιπέδων, προκειμένου να αυξήσει τον αριθμό επιβατών που μεταφέρονται ανά τρένο.  Αυτά τα μοναδικά σιδηροδρομικά οχήματα αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με τη Bombardier Transportation.   Την ίδια χρονιά, η σημερινή λειτουργία της GO στο Union Station σημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει αυτούς τους πρόσθετους επιβάτες.  Το GO Bus Service ξεκίνησε επίσης στις 8 Σεπτεμβρίου 1970, επεκτείνοντας την αρχική γραμμή Lakeshore στο Hamilton και την Oshawa, καθώς και παρέχοντας υπηρεσία βόρεια προς το Newmarket και το Barrie.  Τελικά έγινε ένα πλήρες δίκτυο μόνο μετά το 1989, τροφοδοτώντας σιδηροδρομικές υπηρεσίες και εξυπηρετώντας κοινότητες πέρα από τα υπάρχοντα τρένα.

Μελλοντικά

Στο πλαίσιο των περιφερειακών εκλογών του 2011 , ο πρωθυπουργός Dalton McGuinty έκανε μια δέσμευση εκστρατείας για την παροχή αμφίδρομης, πλήρους ημέρας αμαξοστοιχίας σε όλους τους διαδρόμους.   Το Metrolinx συνεχίζει να προχωράει με τον προγραμματισμό της επέκτασης αυτής της υπηρεσίας, η οποία είναι πλέον γνωστή ως Regional Express Rail , παρόμοια με την υπηρεσία παρόμοιου ονόματος στη Γαλλία .   Μέρος της Metrolinx του σχέδιου περιφερειακής μεταφοράς Ευρύτερη Μετακίνηση, εκτιμάται ότι θα κοστίσει $ 4.9 δις ευρώ και θα εξυπηρετεί 30 εκατομμύρια επιπλέον επιβάτες από το 2031.   Άλλες πιθανές μελλοντικές επεκτάσεις σιδηροδρομικών υπηρεσιών που εντοπίστηκαν στο σχέδιο της GO Transit για το 2020 περιλαμβάνουν την περιφέρεια Niagara, το Bolton, το Brantford, το Peterborough και το Uxbridge.   Η Metrolinx ανακοίνωσε επίσης τα σχέδια της τον Ιανουάριο του 2011 για την ηλεκτροδότηση των σιδηροδρομικών γραμμών Lakeshore West, Lakeshore East και Kitchener, καθώς και της Union Pearson Express .  
Οι βελτιώσεις γίνονται στον σταθμό Union , ο οποίος είναι ο πιο πολυσύχναστος σταθμός μεταφοράς επιβατών στον Καναδά και αναμένεται να διπλασιάσει την τρέχουσα επιβατική κίνηση τα επόμενα 10 έως 15 χρόνια.   Οι βελτιώσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη περιλαμβάνουν ένα νέο αίθριο στέγης και γυάλινο αίθριο που καλύπτει τις πλατφόρμες και τις σιδηροδρομικές διαδρομές, νέες προσκλήσεις επιβατών, πρόσθετες σκάλες και σημεία κάθετης πρόσβασης και γενικές οπτικές βελτιώσεις στο σταθμό.    Άλλες μακροπρόθεσμες επιλογές, όπως ένας δεύτερος σταθμός στο κέντρο της πόλης και / ή συνδέσεις με μια μελλοντική γραμμή μετρό Relief, μελετώνται επίσης για να καλύψουν τη μελλοντική ζήτηση.

Περιοχή υπηρεσιών

Το GO Transit εξυπηρετεί κυρίως το ευρύτερο Τορόντο και το Χάμιλτον - τις πόλεις του Τορόντο και του Hamilton και τις γύρω περιοχές Halton, Peel, York και Durham.  Οι γραμμές της GO Transit επεκτείνονται στις κοντινές περιοχές Niagara και Waterloo, στις πόλεις Brantford και Peterborough, Simcoe, Dufferin και Wellington Counties  μια περιοχή που συνολικά επεκτείνεται σε μεγάλο βαθμό με το Greater Golden Horseshoe.  Σύμφωνα με τον Χάρτη των επαρχιών, η GO Transit επιτρέπεται να εξυπηρετεί πόλεις αλλού στο Οντάριο, αλλά δεν έχει σχέδια να το πράξει.

Σιδηρόδρομος

Οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες της GO Transit (GOT) φέρουν τη μεγάλη πλειοψηφία ττων επιβατών.  Μέχρι το 2012, πέντε γραμμές σιδηροδρόμων GO λειτουργούσαν μόνο κατά τις περιόδους αιχμης της βδομάδας στην πολυχύναστη διαδρομή (εισερχόμενες προς το σταθμό Union το πρωί και εξερχόμενες τα απογεύματα και τα νωρίς το βράδυ), ενώ η υπηρεσία εκτός αιχμής σε αυτές τις διαδρομές παρέχεται αποκλειστικά από λεωφορεία�.