google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Παντέλης

Ποδοσφαιριστής

Ο Νίκος Παντέλης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου 1959. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην παιδική ομάδα του Πανιωνίου. Έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική ως ερασιτέχνης τη 15η αγωνιστική της σεζόν 1977-78 στον αγώνα Πανιώνιος-Άρης Θεσσαλονίκης 2-2, πετυχαίνοντας μάλιστα το γκολ με το οποίο ισοφάρισε η ομάδα του στο 87΄. Από την επόμενη σεζόν υπέγραψε ημιεπαγγελματικό δελτίο κι έμεινε στον Πανιώνιο ως το 1981. 
Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος το 1979, αλλά δεν αγωνίστηκε στον τελικό, καθώς και της ομάδας που έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων τη σεζόν 1979-80.
Το 1981 πήγε στο Αιγάλεω, όπου αγωνίστηκε τέσσερις περιόδους, τις δυο πρώτες στη Β΄ Εθνική και ακολούθως ακόμη δυο περιόδους στην Α΄ Εθνική. Μετά τον υποβιβασμό του Αιγαλεω μεταγράφηκε στον Αθηναϊκό. Ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Εθνικό Αστέρα.
Καλύτερη σεζόν του στην Α' Εθνική ήταν η περίοδος 1983-84. Ως στέλεχος του Αιγάλεω ήταν βασικός σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, πετυχαίνοντας μάλιστα και τρία τέρματα, παρότι αμυντικός, τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στη διάσωση της αθηναϊκής ομάδας. Στον αντίποδα, η πρώην ομάδα του (Πανιώνιος) αναγκάσθηκε να δώσει αγώνα κατάταξης (με τον ΠΑΣ Γιάννενα) για να επιτύχει τη σωτηρία της.
Το καλοκαίρι του 1985, μετά από τον υποβιβασμό του Αιγάλεω στη Β' Εθνική, ο Παντέλης αποχώρησε και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Αθηναϊκό. Η συμπεριφορά του, κατά το πρώτο παιχνίδι εναντίον της πρώην ομάδας του, έναντι του προέδρου της Βίκτωρα Μητρόπουλο στο γήπεδο της Νήαρ Ηστ Καισαριανής (Αθηναϊκός-Αιγάλεω 3-1) το φθινόπωρο του 1985, όταν πανηγύρισε με ιδιαίτερα έντονο τρόπο τα γκολ του Βυρωνιώτικου συλλόγου κοιτώντας προς το μέρος του Μητρόπουλου που καθόταν στον πάγκο του Αιγάλεω, αποδεικνύει ότι η λήξη της συνεργασίας των δυο πλευρών δεν έγινε με τον ομαλότερο τρόπο.

Διεθνής

Στις 2/5/1979 αγωνίστηκε για μια και μοναδική φορά σε εθνικό συγκρότημα, με την εθνική Ολυμπιακή ομάδα για το προολυμπιακό τουρνουά στον αγώνα ρεβάνς: Ιταλία - Ελλάδα: 4-0.

Προπονητής

Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε ως προπονητής. Ξεκίνησε από τον Ποσειδώνα Γλυφάδας και συνέχισε σε ομάδες των μικρών εθνικών κατηγοριών, όπως: Α.Ο. Κέρκυρα, ΑΠΟ Κερατσίνι, Αθηναϊκός Α.Σ., Α.Ο. Χαλκίδα, Α.Ο. Καστοριά, Α.Σ. Λαμία, Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου. 
Την περίοδο 2006-07 ανέβασε τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου από τη Γ΄ στη Β΄ Εθνική. Στα μισά της περιόδου 2007-08 έφυγε από την ομάδα του Μπραχαμίου και πήγε στην Γ.Σ. Καλλιθέα. Τη σεζόν 2008-09 εργάστηκε στην Κέρκυρα, το 2009-10 στην ΓΣ Ηλιούπολη και το 2010-11 στον Εθνικό Αστέρα.
Ο Νίκος Παντελής συνελήφθη στις 23/06/2011 για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο στημένων αγώνων της Α΄ και Β΄ Εθνικής. Αρχικά του επιβλήθηκε διετής αποκλεισμός από κάθε ποδοσφαιρική δραστηριότητα, όμως στη συνέχεια απαλλάχθηκε των κατηγοριών, τόσο αυτός, όσο και η ομάδα την οποία προπονούσε.
Τον Ιούλιο του 2013 ανέλαβε προπονητής στον Πανιώνιο, για πρώτη φορά ομάδα Α΄ Εθνικής. Το 2015 είναι προπονητής στην Καλλιθέα.
182 Έλσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της `Ελσας εκτιμάται σε 43,68 χλμ, αλλά το σχήμα της είναι πολύ ακανόνιστο και/ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,208. Η `Ελσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 80,0 ώρες, μια πολύ μεγάλη περίοδος περιστροφής για αστεροειδή (3 γήινες ημέρες και 8 ώρες). Για τον λόγο αυτό, επιλέχθηκε μαζί με άλλους 4 αστεροειδείς για να παρατηρηθεί με τον Φασματογράφο Αμυδρών Αντικειμένων (FOS) από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ προκειμένου να ανιχνευθεί στο υπεριώδες φάσμα του η ρίζα υδροξύλιο σε αυτόν. Κάτι τέτοιο θα στήριζε την άποψη ότι αυτοί οι αργά περιστρεφόμενοι αστεροειδείς είναι πυρήνες παλαιών κομητών. Ωστόσο, κανένα ίχνος εκπομπής υδροξυλίου δεν ανιχνεύθηκε από τις παρατηρήσεις αυτές, που έγιναν το 1993 στο πλαίσιο ενός προγράμματος χρήσεως του «Χαμπλ» από ερασιτέχνες αστρονόμους. Εναλλακτικά, η ύπαρξη ενός δορυφόρου έχει προταθεί για να ερμηνεύσει την αργή περιστροφή.
Παλική

H Παλική (ορθότερη γραφή: Παλλική) είναι χερσόνησος της σημερινής Κεφαλονιάς (ή Κεφαλληνίας κατά τον αρχαιότερο τύπο του ονόματος), ένα από τα Επτάνησα στην δυτική Ελλάδα, σε 38°18'39.72"N, 20°25'6.75"E. 
Ο δήμος της Πάλλης ήταν μια από τις τέσσερις πόλεις της Κεφαλονιάς στην αρχαιότητα (Πάλλη, Κράνη, Πρόννοι και Σάμη). Κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα μεταφέρθηκε η πόλη περίπου 5,000 μέτρα νότια στο Ληξούρι.
Οίκος των Αστουριών-Λεόν

Ο Οίκος των Αστουριών-Λεόν, ισπαν. dinastía Asturiana ή Astur-Leonesa, αραβ. Beni Alfons ή Banu Alfonso (παιδιά του Αλφόνσου) ήταν η δυναστεία που εξουσίαζε τις Αστουρίες, τη Γαλικία και το Λεόν από το 740 ως το 1037.

Ιστορία

Ο πρώτος βασιλιάς του Οίκου είναι ο Αλφόνσος Α΄, γιος του Πέδρο δούκα της Κανταβρίας. Για έναν αιώνα κυβερνούσαν εναλλάξ οι απόγονοι του Αλφόνσου Α΄  και εκείνοι του αδελφού του Φρουέλα της Κανταβρίας. Με το τέλος του Αλφόνσου Β΄ (εγγονού του Αλφόνσου Α΄), τον θρόνο ανέλαβε ο κλάδος του Φρουέλα, με επικεφαλής τον εγγονό του Ραμίρο Α΄. Για το μεγαλύτερο μέρος του 10ου αι. ενδοοικογενειακές από φθόνο διαμάχες είχαν αποτέλεσμα τη διαίρεση της εξουσίας και αγώνες για τη διαδοχή μεταξύ των διαφόρων κλάδων του Οίκου, που τελείωσαν με την άνοδο στον θρόνο τού Βερμούδο Β΄ το 984 (6ου απογόνου του Ραμίρο Α΄). Ο ρόλος της δυναστείας τελείωσε με την ήττα και το τέλος του εγγονού του τελευταίου, Βερμούδο Γ΄ το 1037, οπότε ο θρόνος περιήλθε, μέσω της αδελφής του Σάντσας, στον Φερδινάνδο Α΄ του Λεόν από τον Οίκο των Χιμένεθ. 
Υπό την εξουσία τους, το βασίλειο των Αστουριών-Λεόν εξελίχθηκε από ένα μικρό, μέσα στα βουνά περιορισμένο σε ένα με δεσπόζουσα ισχύ στην Ιβηρική. Το 1037 ο Φερδινάνδος Α΄ των Χιμένεθ, γιος του βασιλιά της Παμπλόνα ανήλθε στον θρόνο και η ισχύς των απογόνων του Αλφόνσου Α΄ έληξε.
Χίλλις φαν Κόνινξλοο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και σπούδασε ζωγραφική με τους Πίτερ Κούκε φαν Ελστ, Λένερτ Κρους και Χίλλις Μόστερτ. Πραγματοποίησε ένα ταξίδι στη Γαλλία με την ολοκλήρωση των σπουδών του και επιστρέφοντας έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1570. Εργάστηκε στην πόλη μέχρι το 1585, οπότε η Αμβέρσα καταλήφθηκε από τους Ισπανούς, οπότε και την εγκατέλειψε. Αρχικά πήγε στο Μίντελμπουρχ και, το 1587, έφυγε για το Φράνκενταλ στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας, όπου δραστηριοποιήθηκε ως το 1595. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Άμστερνταμ, όπου απεβίωσε το 1607.
Είχε πολλούς μαθητές, ανάμεσα στους οποίους ήταν οι Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος, Χόβερτ Χόβερτς φαν Άρνχεμ, Βίλλεμ φαν ντερ Μπούντελ, Χίλλις φαν Κόνινξλοο ΙΙΙ, Γιόνας φαν Μέρλε, Χέρκουλες Σέγκερς και Ζαν φαν ντε Βάιεν].

Έργο

Ο Κόνινξλοο κατατάσσεται ως ένας από τους σημαντικότερους Φλαμανδούς τοπιογράφους των αρχών του 17ου αιώνα. Άσκησε έντονη επίδραση στους Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, Πίτερ Σάουμπρουκ, Ρούλαντ Σάβεραϊ και άλλους Φλαμανδούς και Ολλανδούς τοπιογράφους εκείνης της περιόδου.
Τα πρώτα του τοπία ήταν παραλλαγές της τεχνοτροπίες του Μανιερισμού του Βορρά της καθιερωμένης "παγκόσμιας τοπιογραφίας", μέσω κοντινών πλάνων δένδρων τα οποία ήδη αποκρύπτουν την πανοραμική θέα. Εκκινώντας κατά τι δεκαετία του 1590 ο Κόνινξλοο εισήγαγε νέα προσέγγιση στη Φλαμανδική τοπιογραφία, με κοντινές απόψεις δασών που θυμίζουν τον Άλμπρεχτ Άλτντορφερ και τη Σχολή του Δούναβη, έναν αιώνα προγενέστερη, που σχεδόν αποκλείει τις μακρινές απόψεις. Ενώ τα παλαιότερα δασικά τοπία χρησιμοποιούσαν το δάσος ως παρασκήνιο ανθρώπινων δραστηριοτήτων, ο Κόνινξλοο έθεσε το δάσος ως κύριο θέμα, περιλαμβάνοντας μικρές ανθρώπινες μορφές σε περίτεχνες λεπτομερείς συνθέσεις με δένδρα σε υπερβολικά μεγάλη κλίμακα. Το Δασικό τοπίο του 1598 (σήμερα στη Συλλογή Λίχτενσταϊν) είναι το πρώτο το έργο στο οποίο υιοθετεί αυτή την προσέγγιση ως τα άκρα: Ο ουρανός είναι ορατός μόνον ανάμεσα σε μερικά ανοίγματα στα κλαδιά και μια μοναδική ανθρώπινη μορφή πλαγιάζει κάτω από ένα δένδρο. Ο πίνακας αυτός επιτυγχάνει μεγάλη ένταση και ατμοσφαιρική ποιότητα μέσω των λεπτών αποχρώσεων του καφέ και του πράσινου και την τονισμένη χρήση του φωτός.
Κατά την παραμονή του στο Φράνκενταλ από το 1588 ως το 1595 επηρέασε ορισμένους απόδημους Φλαμανδούς τοπιογράφους, οι οποίοι σήμερα αναφέρονται συλλογικά ως "η Σχολή του Φράνκενταλ". Ο ιστορικός τέχνης του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ ανέφερε τον Κόνινξλοο στο 
Schilder-boeck του, αναγράφοντας ότι ο δάσκαλός του Πίτερ Κούκε φαν Ελστ ήταν εξάδελφός του και ότι "δεν γνώριζε εκείνη την εποχή καλύτερο τοπιογράφο και παρατήρησε ότι πολλοί στην Ολλανδία ακολουθούσαν τον  ύφος του".
Το έργο του διαδόθηκε στη Ολλανδία μέσω των σχεδιασμάτων του για μεγάλης κλίμακας χαρακτικά, τα οποία κατασκεύασαν οι απόδημοι χαράκτες Νικολάες ντε Μπράουν και Γιαν φαν Λόντερσεϊλ, οι οποίοι τύπωνα τα χαρακτικά τους στην Ολλανδική Δημοκρατία.
Anthrocon

Το Anthrocon (συντόμευση AC) είναι το μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Πίτσμπεργκ της Πενσιλβάνια κάθε Ιούνιο ή Ιούλιο. Επικεντρώνεται στα furries: φανταστικοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες ζώων στην τέχνη και την λογοτεχνία. Το συνέδριο αρχικά πραγματοποιήθηκε το 1997 στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, και προσελκεί πάνω από 5,000 συμμετέχοντες ετησίως. Το Anthrocon του 2016 προσέλκυσε 7,310 συμμετέχοντες, με 2,100 fursuiters να πέρνουν μέρος στην fursuit παρέλαση.

Ιστορία και ιστορικό

Το Anthrocon ιδρύθηκε το 1997 ως το Anthrocon του Όλμπανι (Albany Anthrocon [AAC]) στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, με την ένταξη των περίπου 500 ατόμων. Το συνέδρο μετονομάστηκε σε 'Anthrocon' και μετακινήθηκε στο Valley Forge, της Πενσυλβάνια το 1999 και το 2000· και στη συνέχεια σε ένα μεγαλύτερο ξενοδοχείο, το Adams Mark, στα προάστια της Φιλαδέλφειας, το 2001. Η παρουσία μεγαλώνει από τότε κάθε χρόνο, και έτσι το Anthrocon γίνεται το μεγαλύτερο συνέδριο furry το 2001 με παρουσία των 1,457 ατόμων· Έχει διατηρήσει τη θέση του μεγαλύτερου συνεδρίου furry από τότε. Το 2004 είχε ανέβει στους 2,404 παρευρισκόμενους στο τελευταίο του έτος στο Adams Mark.
Αντώνης Φλόκας

Καριέρα

Ο Φλόκας ξεκίνησε την καριέρα του με την ομάδα του Άρη το 1948, όταν υπό την καθοδήγηση του Φαίδωνα Ματθαίου κατάφερε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της ΧΑΝΘ στην Θεσσαλονίκη, ισοβαθμώντας μαζί της στην πρώτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος και χάνοντας τον τίτλο σε αγώνα μπαράζ, όπου ηττήθηκε με 42-29. Οι "κίτρινοι" προκρίθηκαν στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου με μία μόλις νίκη σε έξι αγώνες, εναντίον του Σκαγιοπούλειου Πατρών, κατετάγησαν έκτοι. Ο Φλόκας αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας του, πετυχαίνοντας συνολικά 23 πόντους.
Το 1949, ο Ματθαίου μετακόμισε στην Αθήνα και τα ηνία του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Άρη ανέλαβε ο Τάκης Νικολαΐδης, ο οποίος μεταγράφηκε από την ΧΑΝΘ. Μέχρι το 1953, οι "κίτρινοι" παρέμειναν σε μέτριες κατατάξεις για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και ο Φλόκας αποφάσισε να συνεχίσει στην Ιταλία και την ομάδα της Βαρέζε, όντας ο πρώτος Έλληνας καλαθοσφαιριστής που πραγματοποίησε αυτή την κίνηση. Καλύτερη του χρονιά με την ιταλική ομάδα υπήρξε το 1956-57, όταν κατέλαβε την πέμπτη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος.
Ο Φλόκας επέστρεψε στην Ελλάδα το 1957, βοηθώντας τους "κίτρινους" να προκριθούν μετά από εννέα χρόνια στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, ενώ κατέκτησαν και το πρώτο τους πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης μετά από 28 χρόνια. Ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, με τον Φλόκα να πετυχαίνει 17 πόντους σε 5 συμμετοχές.
Την επόμενη σεζόν, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο τοπικό και πανελλήνιο πρωτάθλημα, με τον ΠΑΟΚ να κατακτά τον τίτλο. Ο σούτινγκ γκαρντ των "κίτρινων" πέτυχε 100 πόντους σε 8 αγώνες, έχοντας 12,5 ανά αγώνα. Η τελευταία του χρονιά υπήρξε το 1959-60, όταν βοήθησε τον Άρη να καταλάβει την τέταρτη θέση στην Ελλάδα και την δεύτερη στην Θεσσαλονίκη.
Μετά το τέλος της καριέρας του ίδρυσε οίκο υψηλής ραπτικής στη γενέτειρα του, ενώ ασχολήθηκε και με την ιστιοπλοΐα. Πέθανε το 1985 σε ηλικία 54 ετών εξαιτίας του καρκίνου.
Σιδέρης Τασιάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ στις 7 Μαΐου 1990 από Έλληνες γονείς. Η καταγωγή του είναι από τα Κόμαρα της Ορεστιάδας. Μεγάλωσε στη γενέτειρά του και ασχολήθηκε με το κανό. Κατατάχθηκε στο στρατό και έκτοτε αθλείται ακατάπαυστα. Βραβεύτηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες 2012 με το αργυρό μετάλλιο του κανόε καγιάκ.
Ντάρον Γκίμπσον

Καριέρα σε ομάδες

Ο Ντάρον Γκίμπσον ξεκίνησε την καρίερα του το 2003 από την Βόρειο Ιρλανδική ομάδα Ινστιτούτ μετακινήθηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2004.Το 2005 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Ο Γκίμπσον ήταν ένας από τους πολλούς παίκτες Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ οποίος πέρασε την σεζόν 2006-07 με τη μορφή δανείου στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Τον Οκτώβριο του 2007, πήγε δανεικός στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2007-08. στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς σκόραρε μια φορά, κατά Μπέρνλεϊ Φ.Κ. στις 8 Δεκεμβρίου 2007.Επέστρεψε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2008 όπου την πρώτη σεζόν οι συμμετοχές του ήταν περιορισμένες.Αυξήθηκαν την επόμενη σεζόν 2009-10. Την σεζόν 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Το 2012 ακολούθησε την συμβουλή του ομοσπονδιακού προπονητή της Ιρλανδίας Τζιοβάνι Τραπατόνι και πήρε μεταγραφή στην Έβερτον όπου κατάφερε άμεσα να καθιερωθεί στην ομάδα του Λίβερπουλ

Εθνική Ιρλανδίας

Το 2007 ο Γκίμπσον, ο οποίος γεννήθηκε στο Ντέρι στην Βόρεια Ιρλανδία, ήταν στο επίκεντρο της διαφοράς μεταξύ της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας , αφού επέλεξε να παίξει για την Δημοκρατία της Ιρλανδίας, αντί της Βόρειας Ιρλανδίας.Το ζήτημα παραπέμφθηκε στη FIFA και συζητήθηκε στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας. Τελικά το θέμα λύθηκε το 2010, όταν αποφασίστηκε οι πολίτης της Βόρειας Ιρλανδίας να δικαιούνται  παίξει είτε για τη Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία.
Τρίνα Μάικλς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1983 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας. Δούλεψε αρχικά στο τμήμα αποζημιώσεων σε μια ασφαλιστική εταιρεία αυτοκινήτων, ενώ παράλληλα δούλευε και σαν γκαρσόνι. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία της τον Μάιο του 2004. Παντρεύτηκε πριν γίνει ηθοποιός. Για τις επιδόσεις της βραβεύτηκε πολλές φορές.
Ολίμπικ Ντονέτσκ

Ιστορία

Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Ολίμπικ Ντονέτσκ ιδρύθηκε το 2001 μαζί με ένα φιλανθρωπικό περιφερειακό ταμείο ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος είχε ως στόχο να στηριχθεί σε παίκτες από την ακαδημία του. Η Ολίμπικ Ντονέτσκ μετείχε σε επαγγελματική διοργάνωση το 2004.
Μετά από έξι περιόδους στην Ντρούχα λίχα, η Ολίμπικ στέφθηκε πρωταθλήτρια την περίοδο 2010-11 και προβιβάστηκε στην Πέρσα λίχα. Η Ολίμπικ κατέκτησε το πρωτάθλημα της Πέρσα λίχα την περίοδο 2013-14 κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο στην Πρέμιερ-λίχα.
Άρθουρ Κρόσφιλντ

Βιογραφία

Ο Άρθουρ Κρόσφιλντ είχε εκλεγεί βουλευτής της περιφέρειας Γουάρινγκτον με το Φιλελεύθερο κόμμα από το 1906 έως τον Δεκέμβριο του 1910. Το 1907 παντρεύτηκε την Ντομίνι Ηλιάδη ελληνικής καταγωγής μέλος την ελληνικής παροικίας στο Λονδίνο. Το 1915 χρίστηκε ιππότης και απέκτησε τον τίτλο του 1ου βαρονέτου του Μίντλσεξ.
Το 1911 κληρονόμησε από τον πατέρα του την επιχείρηση σαπωνοποιίας και κατασκευής κεριούJoseph Crosfield and Sons. Πούλησε την εταιρεία το 1911 και έχτισε το Γουίτανχαρστ (Witanhurst) που είναι ακόμα και σήμερα το μεγαλύτερο σπίτι στο Λονδίνο, εκτός από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ.
Ήταν παίκτης του γκολφ και κέρδισε πολλά πρωταθλήματα. Ήταν επίσης πρόεδρος της φιλανθρωπικής οργάνωσης National Playing Fields Association (για την οποία χρίστηκε ιππότης το 1929 ) και υπηρέτησε ως Διοικητής της Σχολής Highgate School από το 1929 έως το 1930.
Ο Κρόσφιλντ έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας σε μια αποτυχημένη Ελληνική επιχείρηση εξόρυξης στα μέσα της δεκαετίας του 1930, και σκοτώθηκε λίγο αργότερα, όταν έπεσε από το παράθυρο τρένου όπου ταξίδευε στη νότια Γαλλία.
Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών, ήταν νικητής στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στο διπλό αντρών το 1920 με συμπαίκτη τον Χένρι Μέγιες.
Επίθεση στο Ελ Πάσο (2019)

Το πρωί της 3ης Αυγούστου 2019 ένας άντρας άνοιξε πυρ μέσα σε πολυκατάστημα στο Ελ Πάσο, στο Τέξας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους είκοσι δύο άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι είκοσι τέσσερις.
Ο δράστης, ο 21χρονος Πάτρικ Κρούσιους, συνελήφθη από την αστυνομία. Σύμφωνα με την αστυνομία η επίθεση είχε ρατσιστικό χαρακτήρα καθώς ο δράστης πριν την επίθεση δημοσίευσε στο διαδίκτυο ένα μανιφέστο με αναφορές σε θεωρίες συνωμοσίας για γενοκτονία της λευκής φυλής και στην ανάμιξη των φυλών ενώ φέρεται να εμπνεύστηκε την επίθεση από την επίθεση στο Κράιστσερτς, στη Νέα Ζηλανδία, στις 15 Μαρτίου 2019, κατά την οποία 49 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Μούμο

Ιστορία

Η πόλη βρίσκεται στην κοιλάδα Ορχόν της Μογγολίας. Η πόλη έγινε γνωστή γύρω στον 4ο αιώνα, όταν ο Γιουτζουλού Μουγκουλού διάλεξε την πόλη ως πρωτεύουσα του βασίλειου του (Χαγανάτο των Ρουράν) και κατέκτησε τις γύρω φυλές, δημιουργώντας την συνομοσπονδία των Ρουράν. Μια απ' αυτές, οι Εφθαλίτες, ήταν υποτελείς των Ρουράν. Η πόλη ερημώθηκε πιθανώς στα χρόνια που ακολούθησαν μετά την κατάρρευση των Ρουράν.
Γερήνεια

Ιλιάδα

Στην Ιλιάδα, ο Νέστωρ, βασιλιάς της Πύλου είχε το προσωνύμιο Γερήνιος, το οποίο υποτίθεται αναφέρεται στην ελληνική πόλη. Πιστεύεται ότι η πόλη αυτή ήταν μια αρχαία πόλη στη Μεσσηνία στην Πελλοπόνησο, δίπλα από την Πύλο.
Σόναρ

Τα ηχοεντοπιστικά συστήματα σόναρ (sonar, sound navigation and ranging, ελληνικά: ηχοπλοήγηση) είναι ηλεκτροακουστικές συσκευές που εκμεταλλεύονται τη διάδοση των κυμάτων ηχητικής ενέργειας μέσα στη θαλάσσια μάζα, όπως ακριβώς τα συστήματα ραντάρ και ηλεκτρονικού πολέμου εκμεταλλεύονται τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην ατμόσφαιρα και γενικότερα στον ελεύθερο χώρο. Ο σκοπός των συστημάτων sonar είναι ο εντοπισμός/ανίχνευση, αναγνώριση/ταξινόμηση και παρακολούθηση υποβρυχίων σκαφών και διαφόρων αντικειμένων, η ακουστική χαρτογράφηση/τομογραφία του βυθού, η ναυτιλία πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων καθώς επίσης οι υποθαλάσσιες επικοινωνίες & τηλεμετρία.
Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες σόναρ, τα ενεργητικά και τα παθητικά.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1989-90

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1989-90 ήταν η εικοστή τέταρτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού.
Ο τελικός του 1990 ορίστηκε να διεξαχθεί στη Φλωρεντία και φιναλίστ ήταν από τη μία η "ΚΝΟΡ" Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα και από την άλλη η κάτοχος του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης του Τζορτζ Καρλ, χτυπημένη όμως από μεγάλες ατυχίες που αποκορύφωμά τους είχαν την τραγική απώλεια του διεθνή ισπανού σέντερ Φερνάντο Μαρτίν σε τροχαίο ατύχημα, λίγους μήνες νωρίτερα.

Διαδικασία διεξαγωγής

Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε έναν προκριματικό γύρο με πέντε ζευγάρια σε διπλές αναμετρήσεις και στη συνέχεια τρεις ακόμη γύρους (φάση των "16", προημιτελική φάση ομίλων και ημιτελικούς) πάντα με διπλές συναντήσεις, έως τον μονό Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν εικοσιμία.

Προκριματική φάση

Έξω έμειναν οι "Μάντσεστερ Τζάιαντς" (Ηνωμένο Βασίλειο), "Μπούνταπεστ Χόνβεντ" (Ουγγαρία), "Βελς EVE" (Αυστρία), "Ντεν Μπος EBBC" (Ολλανδία) και "Νιάρδβικ UMFN" (Ισλανδία).

Φάση των "16"

Εδώ αποκλείστηκαν ακόμη οκτώ σύλλογοι: Οι Μπάγερ Λεβερκούζεν, Απόλλων Λεμεσσού, "Τσουκούροβα Σανάγι" (Τουρκία), "Ουσικαουπούνκι (Φινλανδία), "Οβαρένσε" (Πορτογαλία), "Σεντερτέλιε" (Σουηδία), "ΤΣΣΚΑ Σόφιας" (Βουλγαρία) και "Ντυντελάνζ" (Λουξεμβούργο).

Ημιτελικοί

Η Ρεάλ τέθηκε αντιμέτωπη με τη λιθουανική Ζάλγκιρις, που έφτανε για δεύτερη συνεχή χρονιά στα ημιτελικά. 
Στον πρώτο αγώνα, στη Μαδρίτη, οι γηπεδούχοι πήραν μια αξιοσημείωτη διαφορά (93-80), την οποία μόλις διάσωσαν στο Κάουνας (89-77 η Ζάλγκιρις).
Μεγάλες συγκινήσεις προσέφεραν και οι αναμετρήσεις του ΠΑΟΚ με τη Μπολόνια. Στο πρώτο παιχνίδι, επί ιταλικού εδάφους, οι παίκτες του Κώστα Πολίτη έλεγχαν τον ρυθμό των γηπεδούχων, έως και πέντε λεπτά πριν το τέλος. Όμως, ένα ξέσπασμα του πολύπειρου αρχηγού Ρομπέρτο Μπρουναμόντι της ΚΝΟΡ έφερε πραγματικό θρίαμβο για την ομάδα του (77-57).
Στον επαναληπτικό της Θεσσαλονίκης ο ΠΑΟΚ προσπάθησε, αλλά στάθηκε αδύνατο να ανακόψει τον περίφημο αμερικανό "Σούγκαρ" (Μάικλ Ρέι Ρίτσαρντσον) που τότε λόγω της ευστοχίας του από τα 6,25 μ. αποκλήθηκε "τρίπονσον", ο οποίος με 35 πόντους (5 τρίποντα) περιόρισε τους έλληνες σε μια απλή νίκη γοήτρου (100-94).
Ανεξάρτητο Ριζοσπαστικό κόμμα Σερβίας

Το Ανεξάρτητο Ριζοσπαστικό κόμμα (σερβικά : Самостална радикална странка) ήταν πολιτικό κόμμα του Βασιλείου της Σερβίας στα τέλη του 20ου αιώνα. Ιδρύθηκε το 1901 από μέλη του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος που αποχώρησαν από αυτό και διαλύθηκε το 1919 στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.
Η αποχώρηση έγινε λόγω ιδεολογικών διαφορών νεότερων μελών του κόμματος και μετά την συμμαχία του Ριζοσπαστικού κόμματος με τους Προοδευτικούς. Το 1919 μαζί με άλλα κόμματα ενώθηκαν και δημιούργησαν το Δημοκρατικό κόμμα της Γιουγκοσλαβίας.
102 Μυριάμ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μυριάμ υπολογίσθηκε σε 83 χλμ.. Ο φασματικός τύπος της Μυριάμ είναι P (με πιθανή οργανική χημική σύσταση) ή C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,051. Η Μυριάμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μια φορά κάθε 15 ώρες και 47 λεπτά.
Μιχάλης Σταφυλάς

Βίος

Γεννήθηκε στη Γρανίτσα Ευρυτανίας το 1920. Η πρώτη του εμπειρία με τα γράμματα ήταν πικρή, αφού πρωτοσέλιδο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Αθήνας «Πατρίς» (19-7-1936), λίγες μέρες αργότερα θεωρήθηκε επαναστατικό από τη δικτατορία του Μεταξά (4ης Αυγούστου), με αποτέλεσμα να αποβληθεί από το Γυμνάσιο Καρπενησίου αρχικά και του Αγρινίου στη συνέχεια. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή την οποία εγκατέλειψε παίρνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών, απολύθηκε από την δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 και τελικά συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του διευθυντή. Από το 1981 εκλέγεται διοικητικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και κατόπιν της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Είναι αντιπρόεδρος του ελληνικού τμήματος της "Διεθνούς Εταιρίας Λογοτεχνίας" και μέλος του ΠΕΝ. Βιογραφείται σε ελληνικές και ξένες εγκυκλοπαίδειες. Έχει λάβει μέρος σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια και έχει δώσει εκατοντάδες ομιλίες. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Εργογραφία

Όταν τον απέλυσε η δικτατορία, δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο «Πολιτισμός» που κυκλοφόρησε τη 10τομη Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Γραμμάτων και Τεχνών: "Γίγαντες του Πνεύματος" τα περισσότερα κείμενα της οποίας έγραψε ο ίδιος. Στον λογοτεχνικό τομέα είναι ο πρώτος μελετητής που παρουσίασε στην Ελλάδα τον Τούρκο ποιητή και φιλέλληνα Ναζίμ Χικμέτ με το πρώτο του βιβλίο. Έκτοτε έχει εκδώσει 20 βιογραφικές - κριτικές μελέτες για 50 Νεοέλληνες λογοτέχνες. Επίσης 8 βιβλία δοκιμίων, 4 μυθιστορήματα, 3 συλλογές διηγημάτων, 2 ποιητικές συλλογές και ένα θεατρικό ("Πατροκοσμάς"). Για τρία χρόνια ήταν συνδιευθυντής του περιοδικού "Νεοελληνικός Λόγος", από το 1973 ως το 1987 διευθυντής του περιοδικού "Θεσσαλική Εστία" και από το 1988 ως σήμερα της "Πνευματικής Ζωής", (όπου διαδέχτηκε τον Μελή Νικολαΐδη). Σήμερα επιμελείται την έκδοση του τριμηνιαίου περιοδικού της Πανευρυτανικής Ένωσης "Ευρυτανικά Χρονικά". Κάθε χρόνο εκδίδει την "Διαρκή Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", που βρίσκεται στον 18ο τόμο. 
Το 2008 η "Πανευρυτανική Ενωση" κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Ευρυτανικά" που περιέχει εισηγήσεις του σε διάφορα θέματα ιστορικά και αντιστασιακά. Κάθε Ιούνιο που στη Δομνίστα Ευρυτανίας γίνονται εκδηλώσεις για το ξεκίνημα της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, ο Μιχάλης Σταφυλάς είναι ομιλητής με διάφορα θέματα. Το 2008 κυκλοφόρησε επίσης από την Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων το βιβλίο της καθηγήτριας Πανεπιστημίου και τ.υφυπουργού Πολιτισμού Καλλιόπης Μπουρδάρα "Μιχάλης Σταφυλάς -ο Ευρυτάνας λόγιος"