google/wiki40b huggingface dataset:
Παλυνολογία

Με τον όρο Παλυνολογία (παλύνω: πασπαλίζω) εννοούμε την επιστήμη που εξετάζει τη χλωρίδα παλαιοτέρων περιόδων, μελετώντας παλυνόμορφα. Τα παλυνόμορφα περιλάμβάνουν φυτικές (συνήθως γύρη) και ζωικές δομές, μικροσκοπικές στο μέγεθος (από 5 µm έως 500 µm), και συντίθενται από υλικά ιδιαίτερα ανθεκτικά στις περισσότερες μορφές διάβρωσης. H γύρη συλλέγεται από εδαφολογικούς πυρήνες, στους οποίους διαφαίνεται η διαδοχή των γεωλογικών χρονολογικών περιόδων. Η μέθοδός της (πυρηνοληψία) στηρίζεται στην απόσπαση δειγμάτων εδάφους (καρότων) από λιμναίες και ελώδεις αποθέσεις, στη μελέτη και αναγνώριση των κόκκων γύρης που εμπεριέχουν  και στη σύνταξη διαγραμμάτων γύρης, που πληροφορούν για τη χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής σε μεγάλες χρονικές κλίμακες.

Μέθοδοι

Τα παλυνόμορφα (μεγέθους συνήθως από 5 έως 500 μm) εξάγονται από λίθους και αποθέσεις φυσικά, με πλύσιμο, μετά από χρήση υπερήχων και χημικά, χρησιμοποιώντας τη χημική αποσύνθεση για την απομάκρυνση μη οργανικών ουσιών (π.χ. χρησιμοποιώντας Υδροχλωρικό οξύ (HCl) για την απομάκρυνση ανθρακικών ορυκτών και Υδροφθορικό οξύ (HF) για την αποσύνθεση πυριτικών ορυκτών σε  κατάλληλους καπνοθαλάμους ειδικών εργαστηρίων).
Τα δείγματα παρατηρούνται σε μικροσκόπιο και εξετάζονται με τη χρήση φωτός μικροσκοπία ή υποβάλλονται σε έλεγχο ηλεκτρονικής σάρωσης (SEM). Η Παλυνολογία χρησιμοποιεί αρκετές τεχνικές από άλλους σχετικούς επιστημονικούς κλάδους, όπως είναι η Γεωλογία, η Βοτανική, η Παλαιοντολογία, η Αρχαιολογία, η Εδαφολογία και η Γεωγραφία.
Ίχνη (τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Σε κάθε επεισόδιο μια ομάδα νεαρών επιστημόνων προσπαθούν να βρουν τη λύση σε αναπάντεχα ερωτήματα, βασισμένοι στα ίχνη που άφησε ο/η δράστης.

Κατάλογος επεισοδίων

1. Δικαστές (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
2. Η τέχνη του φόνου (Σεναριογράφος : Δημήτρης Κόλλιας)
3. Μωρά (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
4. Ψευδαίσθηση (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
5. Νεκρός ξανά (Σεναριογράφος : Δημήτρης Κόλλιας)
6. Θέα στη θάλασσα (Σεναριογράφος : Ζαχαρίας Μαυροειδής)
7. Σύνδρομο Ηρόστρατου (Σεναριογράφος : Γιάννης Σκαραγκάς)
8. Το κορίτσι της βιτρίνας (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
9. Κρυφή ζωή (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
10. Η κατάρα του πηγαδιού (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
11. Αντίδοτο (Σεναριογράφος : Γιάννης Σκαραγκάς)
12. Όνειρο (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
13. "13" (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
14. Αγαπημένε μου πατέρα (Σεναριογράφος : Ζαχαρίας Μαυροειδής)
15. Εσωτερική υπόθεση (Σεναριογράφος : Κατερίνα Μαρινάκη)
16. Αμνησία (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
17. Σύμβολο 1 (Σεναριογράφος : Δημήτρης Κόλλιας)
18. Σύμβολο 2 (Σεναριογράφος : Δημήτρης Κόλλιας)
19. Dorian Grey (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
20. Ανάρρωση (Σεναριογράφος : Κώστας Βαζάκας)
21. Τυχεροί (Σεναριογράφος : Ζαχαρίας Μαυροειδής)
22. Έμιλυ (Σεναριογράφος : Κατερίνα Μαρινάκη)
23. 72 ώρες (Σεναριογράφοι : Γιάννης Ράγκος και Μπάμπης Σπανός)
24. Ποντικοπαγίδα (Σεναριογράφοι : Γιάννης Ράγκος και Μπάμπης Σπανός)
25. 5η εντολή (Σεναριογράφοι : Γιάννης Ράγκος και Μπάμπης Σπανός)
Ζλότα Μπάμπα

Στην πολωνική μυθολογία, η Ζλότα Μπάμπα (πολ. Złota Baba) είναι μια θεότητα, της οποίας το όνομα σημαίνει Χρυσή Γυναίκα. Λάμβανε πολυάριθμες θυσίες και έδινε χρησμούς.
Η θεότητα σε διάφορους σλαβικούς μύθους είναι γνωστή και με άλλα ονόματα, όπως Ζύβα, Ζύβιε, Ζαλέτα, Γιέζι Μπάμπα και Μπάμπα Γιέτζα, η οποία τελευταία ταυτίζεται με τη ρωσική Μπάμπα Γιάγκα, ενώ διαφόρων περιοχών στην Πολωνία και τη Σλοβακία πηγάζει από αυτήν το όνομά τους (π.χ. Μπάμπια Γκόρα, Μπάμπι Γιαρ, Μπάμπιετς).
Τεγύριος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τεγύριος είναι γνωστός ένας βασιλιάς της αρχαίας Θράκης. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Τεγύριος υποδέχθηκε τον Εύμολπο και το γιο του Ίσμαρο, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από την Αιθιοπία. Ο Τεγύριος πάντρεψε την κόρη του με τον Ίσμαρο. Και από τη Θράκη όμως εκδιώχθηκε ο Εύμολπος, καθώς αποκαλύφθηκε ότι είχε λάβει μέρος σε μία συνωμοσία κατά του Τεγυρίου, και βρήκε καταφύγιο στην Ελευσίνα. Μετά τον θάνατο του γιου του μετακλήθηκε από τον Τεγύριο στη Θράκη, με τον οποίο συμφιλιώθηκε και τον διαδέχθηκε στον θρόνο μετά από επιθυμία του ίδιου του Τεγυρίου.
Βιρ Σινγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1872 στο Αμριτσάρ της επαρχίας Παντζάμπ της Βρετανικής Ινδίας και προερχόταν από οικογένεια λογίων. Ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο ως συντάκτης σε εφημερίδα που εξέδιδε ο πατέρας του και κατά τη διάρκεια της ζωής του δημοσίευσε κείμενα διαφόρων ειδών (λογοτεχνικά και θρησκευτικά έργα, δοκίμια κ.ά.) μέσα από τα οποία προωθούσε τις απόψεις του σε θέματα όπως η θρησκεία και η ιδιαίτερη ταυτότητα των Σιχ, οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις κλπ. Απεβίωσε στις 10 Ιουνίου του 1957 στη γενέτειρά του, όπου και αποτεφρώθηκε. Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή ήταν παντρεμένος με τη Σαρντάνι Τσατάρ Καούρ, ενώ από τον γάμο του απέκτησε δύο κόρες.

Αποτίμηση

Ο Βιρ Σινγκ αναγνωρίζεται ως ο συγγραφέας που συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη της λογοτεχνίας της γλώσσας παντζάμπι, στην οποία εισήγαγε νέα λογοτεχνικά σχήματα. Επιπλέον αναφέρεται πως το έργο του ενίσχυσε τη θρησκευτική και πολιτισμική ταυτότητα των Σιχ. Σε αναγνώριση της συνεισφοράς του, ο Βιρ Σινγκ αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας από το ινδικό Πανεπιστήμιο του Παντζάμπ. Επιπλέον υπήρξε ηγέτης του κινήματος Σινγκ Σαμπά, ενώ τιμάται από τους Σιχ ως Μπάι, ιδιότητα αντίστοιχη του Αγίου.
Λεωνίδας Ζαφείρης

Βιογραφία

Ο Λεωνίδας Ζαφείρης, γεννήθηκε στο Άστρος το 1893 και ήταν γιος του Ιωάννη Ζαφείρη, ο οποίος πέθανε το 1895, απόγονου της αριστοκρατικής ομώνυμης οικογένειας με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας. Φοίτησε αρχικά στην Σχολή Καρυτσιώτη στο Άστρος (στο κτήριο όπου στεγάζεται σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο), και στην συνέχεια στο Γαλλικό Κολλέγιο Saint Jean Baptiste de la Salle, στη Ρόδο, όπου σπούδασε για 4 έτη.
Μετά το πέρας των σπουδών του, ασχολήθηκε με το εμπόριο βαμβακιού στην Αίγυπτο και διέμεινε για ένα μεγάλο διάστημα στο χωριό Ασμούν της Μενουφίας. Μετά από 4 χρόνια, το 1912, επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Το 1915, δούλεψε σε ένα ασφαλιστικό γραφείο στον Πειραιά, για 17 χρόνια. Το 1932, ίδρυσε ίδιο γραφείο στην οδό Πανεπιστημίου 16 και κατά καιρούς αντιπροσώπευσε διάφορες ξένες ασφαλιστικές εταιρίες. Το 1942, ίδρυσε την ασφαλιστική εταιρία ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΛΟ·Υ·Δ, στην οποία δούλεψε μέχρι το τέλος της ζωής του. 
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Δ. Αγγελίδου από την Κωνσταντινούπολη και δεν απέκτησαν παιδιά. Η γυναίκα του πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1976. Ο Λεωνίδας Ζαφείρης, πέθανε στις 9 Ιανουαρίου 1983 σε ηλικία 90 ετών και ενταφιάστηκε στην πατρίδα του, το Άστρος. Μετά τον θάνατό του τιμήθηκε ως ευεργέτης του Άστρους.

Κληροδότημα

Το 1981, ο Λεωνίδας Ζαφείρης, ύστερα από πρόταση του τότε δημάρχου Άστρους, παραχώρησε ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του, για τη δημιουργία ενός Πνευματικού κέντρου στο Άστρος. Έτσι, εκποίησε περιουσιακά στοιχεία της εταιρίας του και παραχωρήθηκε μία έκταση 675 τ.μ. στο Αγροκήπιο, πλησίον του Αρχαιολογικού Μουσείου Άστρους, προκειμένου να ανεγερθεί το κτήριο. Από το 1983, το κτήριο, με την ονομασία Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη, στεγάζει τη βιβλιοθήκη του ιδρύματος, την φιλαρμονική του δήμου. Διατηρεί επίσης τμήματα ρυθμικής και ενόργανης γυμναστικής, θεατρική ομάδα καθώς και κινηματογραφική λέσχη.
Εορδαία

Γεωγραφία

Η Εορδαία εκτεινόταν στο λεκανοπέδιο του σημερινού ομώνυμου Δήμου, επίσης στο νότιο τμήμα του Δήμου Αμυνταίου και στο δυτικό τμήμα του Δήμου Έδεσσας και συνόρευε δυτικά με την αρχαία Ορεστίδα , νότια με την Ελιμιώτιδα, βόρεια με τη Λυγκηστίδα και ανατολικά με τη Βοττιαία της Κάτω Μακεδονίας. Τα ανατολικά σύνορά της ορίζονταν από την οροσειρά του Βερμίου και τα δυτικά από τα βουνά Άσκιο και Βέρνο, τα οποία την περιέβαλλαν σαν φυσικά τείχη, δίνοντας την όψη ενός απέραντου φυσικού φρουρίου.
Η ετυμολογία του ονόματός της ίσως να μην είναι άσχετη με την υδρογραφική ιδιαιτερότητα του λεκανοπεδίου, το οποίο ξεχώριζε για τα άφθονα νερά του, καθώς υπήρχαν σε αυτό πέντε λίμνες (ανάμεσά τους και η αποξηραμένη σήμερα Κίτρινη λίμνη-έλος), ενώ το διέρρεε από το νότιο ως το βόρειο άκρο ο Εορδαϊκός ποταμός (σημερινό ρέμα του Πεντάβρυσου) με τους παραποτάμους του (Ασπροποτάμου κ.α.) και ένα πλήθος από χειμάρρους.
Αμυγδαλιά Φωκίδας

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται Β της Ερατεινής και Ν του Μαλανδρίνου, στη βόρεια πλευρά της βουνοσειράς που κλείνει την κοιλάδα της Βελάς προς τη θάλασσα (Κουτσουρός, Αϊ – Δημήτρης, Προφ. Ηλίας, Μεσοβούνι) και έχει θέα προς τη λίμνη του Μόρνου. Απέχει 12 χλμ. από το Λιδωρίκι και περίπου 40 χλμ. από την Άμφισσα και το Γαλαξίδι.

Ιστορία - Αξιοθέατα

Η Αμυγδαλιά ιδρύθηκε πριν από το 1800 και το παλιότερο όνομά της ήταν Πλέσσα. Από το 1833 ανήκε στο Δήμο Τολοφώνος και το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Πλέσσας. Η ονομασία Πλέσσα είναι σλαβική και σημαίνει «Φαλακρός τόπος, μη δασωμένος βοσκότοπος». Το 1981 μετονομάστηκε σε Αμυγδαλιά με το ΦΕΚ:20/1981 και σήμερα ανήκει στο Δήμο Δωρίδος. Σε κοντινή περιοχή του χωριού σώζονται ερείπια ελληνιστικού φρουρίου, γεγονός που μαρτυρά πως η περιοχή ήταν από τότε τουλάχιστον κατοικημένη. Σε απόσταση ΝΔ περίπου 5 χλμ. υπάρχει  το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, που σύμφωνα με αναφορές χρονολογείται από το 1648, όπου στις 22, 23 και 24 Αυγούστου διοργανώνεται πανηγύρι με πλήθος κόσμου από την γύρω περιοχή. Στο κέντρο της Αμυγδαλιάς υπάρχει το παλιό κοινοτικό κατάστημα που έχει μετατραπεί σε χώρο πολλαπλών χρήσεων, το παλιό Δημοτικό Σχολείο που χτίστηκε με δωρεά του ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού και η εκκλησία του πολιούχου του χωριού Αγίου Βασιλείου.  
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της επανάστασης του 1821 η Αμυγδαλιά ανέδειξε δεκάδες αγωνιστές και στην ευρύτερη περιοχή, κυρίως με επίκεντρο τη Μονή, έγιναν αρκετές μάχες. Τον Σεπτέμβριο του 1823 ελληνικό στρατιωτικό τμήμα με αρχηγό τον ηγούμενο Ιωαννίκιο απεμάκρυνε τους Τούρκους από την Μονή της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, όπου είχαν οχυρωθεί. Τον Νοέμβριο του 1827 μέχρι τον Ιανουάριο του 1828, αγωνιστές του ΄21 με αρχηγό τον στρατηγό Ιωάννη Ρούκη από την Αρτοτίνα νίκησαν τουρκικό στρατό 4.000 ατόμων υπό τον Τζέλο Πίτζαρη. Αλλά και κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) η Μονή υπήρξε στρατόπεδο και ορμητήριο των ανταρτών του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων(ΕΚΚΑ).

Μονή Παναγίας της Κουτσουριώτισσας

Σε απόσταση ΝΔ περίπου 5 χλμ. υπάρχει  το μοναστήρι της Παναγίας της Κουτσουριώτισσας, που σύμφωνα με αναφορές χρονολογείται από το 1648 χωρίς όμως να προσδιορίζεται με βεβαιότητα. Από αναφορές στην «Νεοελληνική Φιλολογία» του Κωνσταντίνου Σάθα και στο λεξικό Βουτυρά (τόμος 3ος), η Μονή πρέπει να λειτουργούσε το 1648 με ηγούμενο τον Νικόδημο Καβάσιλα από την Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος και να είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε επίκεντρο αγώνων και καταφύγιο των αγωνιστών του ΄21, γι΄αυτό και καταστράφηκε αρκετές φορές από τους Τούρκους. Μετά από μια τέτοια καταστροφή της Μονής από τους Τούρκους, ήταν που οι μοναχοί έκρυψαν την εικόνα της Παναγίας στο βάθος μιας κοντινής σπηλιάς κάτω από το μοναστήρι, όπου έμεινε ξεχασμένη επί πολλά χρόνια, μέχρι να ξαναβρεθεί και να μεταφερθεί στη Μονή που ξανακτίσθηκε. Ο ιερομόναχος και μετέπειτα ηγούμενος της Μονής Ιωαννίκιος (Ιωάννης Γεωργίου) ήταν ο επικεφαλής των μοναχών και κατοίκων της περιοχής στην επανάσταση του 1821 και πήρε ενεργό μέρος σε αυτήν.
Παράζωα

Περιγραφή

Τα παράζωα διαφέρουν από τους προγόνους τους, τα χοανομόναδα, στο ότι δεν είναι μικροσκοπικά και στο ότι έχουν διαφοροποιημένα κύτταρα. Παρ' όλα αυτά, είναι έξω από το φυλογενετικό δέντρο των ζώων αφού δεν διαθέτουν ιστούς και όργανα. Τα μόνα επιζώντα παράζωα είναι οι σπόγγοι, που ανήκουν στην συνομοταξία των σπόγγων και ο Τριχόπλαξ της συνομοταξίας των Πλακοζώων.
Τα παράζωα παρουσιάζουν έλλειψη συμμετρίας στο σώμα τους (είναι ασύμμετρα)· όλες οι άλλες ομάδες ζώων παρουσιάζουν κάποιο είδος συμμετρίας. Αυτή την στιγμή υπάρχουν 5.000 είδη, εκ των οποίων 150 ζουν σε γλυκά νερά.

Κλαδιστική

Ο διαχωρισμός Παραζώων-Ευμεταζώων υπολογίζεται ότι έγινε 940 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Η ομάδα των παραζώων θεωρείται πλέον παραφυλετική.
Νικηφόρος Καβάσιλας

Βιογραφία

Περί το 1024 κατείχε τη θέση του δούκα (κυβερνήτη με στρατιωτική εξουσία περισσότερο) της Θεσσαλονίκης. 
Μαζί με τον Δαβίδ της Οχρίδας στρατηγό της Σάμου και τον στόλο των Κιβυρραιωτών αντιμετώπισε μία επιδρομή των Ρως στο Αιγαίο. Οι επήλυδες, περίπου 800 στιβαροί, αφού ξεπέρασαν τις βυζαντινές άμυνες των Δαρδανελλίων, έφθασαν στη Λήμνο, όπου τους αντιμετώπισαν οι Βυζαντινοί εκεί διοικητές. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι Βυζαντινοί επέπεσαν στους Ρως, αιφνιδιάζοντάς τους και τους αφάνισαν.
Λεωνίδας Β΄

Οικογένεια

Ήταν ο πατέρας τριών παιδιών από τη σύζυγό του Κρατησίκλεια, η οποία ανήκε στη δυναστεία των Σελευκιδών.
Ο γιος του Κλεομένης Γ΄ τελικά τον διαδέχθηκε, έχοντας παντρευτεί στην ηλικία των 18 (224 π.Χ.) τη χήρα του Άγιδος Δ΄: είχαν τουλάχιστον έναν γιο μαζί ο οποίος πέθανε στην Αίγυπτο με τη γιαγιά του. Η κόρη του Χιλωνίς παντρεύτηκε τον Κλεόμβροτο Β΄ ο οποίος αντικατέστησε τον πενθερό του ως βασιλιά για λίγο καιρό. Ήταν αξιοσημείωτη για την πίστη της στον πατέρα της, τον οποίο ακολούθησε στην εξορία, και στη συνέχεια στον σύζυγό της τον οποίο επίσης ακολούθησε στην εξορία όταν ο πατέρας της επέστρεψε στην εξουσία.
Jedna si jedina

Το Jedna si jedina (Μία είσαι μοναδική- 'Γιέντνα σι γιεντίνα') ήταν ο εθνικός ύμνος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από το 1992 ως το 1998.
Υιοθετήθηκε το Νοέμβριο του 1992.Η μουσική ανήκε στο παλιό λαϊκό βοσνιακό τραγούδι Sa one strane Plive ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Edin Dervišhalidović. Επειδή θεωρήθηκε ότι ο ύμνος απέκλειε τους Σέρβους και τους Κροάτες της χώρας, αντικαταστήθηκε το 1998 από το Intermeco. Πολλοί εθνικά Βόσνιοι όμως συνεχίζουν να θεωρούν το Jedna si jedina ως τον πραγματικό ύμνο της χώρας τους. Στους αθλητικούς αγώνες, οι Βόσνιοι οπαδοί τραγουδούν το Jedna si jedina, ενώ παίζεται το Intermeco.
Φυσικό περιβάλλον

Το φυσικό περιβάλλον περιλαμβάνει όλους τους ζωντανούς οργανισμούς (έμβια ύλη) και την άβια ύλη που βρίσκονται με φυσικό τρόπο στη Γη. Υπό αυτή την άποψη, το φυσικό περιβάλλον δεν είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων και διαφοροποιείται από το δομημένο περιβάλλον, στο οποίο συγκαταλέγονται οι γεωγραφικές περιοχές που δέχονται σημαντική επιρροή από τον Άνθρωπο. Στο φυσικό περιβάλλον μπορούμε να κατατάξουμε πλήρεις οικολογικές μονάδες, τα οικοσυστήματα, αλλά και παγκόσμιους φυσικούς πόρους όπως ο αέρας και το νερό.
Μετά τη βιομηχανική επανάσταση έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανθρώπινη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην ύπαιθρο, λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης και της οικονομικής ανάπτυξης. Στις μεγάλες πόλεις συγκεντρώνεται ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων, σε μια πολύ μικρή όμως έκταση. Έτσι, οι δραστηριότητες των ανθρώπων αυτών αθροίζονται συνεχώς και φτάνουν σε τέτοιο σημείο που το φυσικό περιβάλλον δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει, με αποτέλεσμα την εμφάνιση οικολογικών προβλημάτων. Έτσι ρυπαίνεται η ατμόσφαιρα και οι υδάτινοι πόροι, κυρίως από τις καύσεις στους κινητήρες των μέσων μεταφοράς (οχημάτων), στους καυστήρες των κατοικιών και στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με ανάλογο τρόπο ρυπαίνονται και τα ύδατα των θαλασσών και των ποταμών, τα απορρίμματα αυξάνονται συνεχώς (συμπεριλαμβανομένων επικίνδυνων για την υγεία τοξικών και πυρηνικών αποβλήτων), ενώ καταστρέφεται και το έδαφος, διότι οι ανάγκες των ανθρώπων είναι όλο και περισσότερες και έτσι εκχερσώνονται εκτάσεις για οικοδόμηση κτηρίων ή καλλιέργεια (π.χ. αποδάσωση). Άλλα συναφή προβλήματα είναι η τρύπα του όζοντος, η όξινη βροχή, η παγκόσμια θέρμανση, η μείωση της βιοποικιλότητας και η αναμενόμενη εξάντληση των ορυκτών καυσίμων.
Μετά τη δεκαετία του 1960, με την εμφάνιση του οικολογικού κινήματος, των πράσινων πολιτικών κομμάτων, της επιστήμης των μηχανικών περιβάλλοντος και εννοιών όπως η αειφόρος ανάπτυξη ή οι οικοκοινότητες, λαμβάνει χώρα μία προσπάθεια για την επίλυση των εν λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Κενάν Μπαργκάν

Καριέρα

Ο Μπαργκάν ξεκίνησε την καριέρα του από το Ναζιανζό Νέας Καρβάλης από όπου πήρε μεταγραφή για τον Οδυσσέα Αναγέννησης Σερρών, ο οποίος αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας του ελληνικού πρωταθλήματος, όπου παίζοντας σε 54 αγώνες πέτυχε 10 γκολ.
Το 2010, συμφώνησε με την ομάδα της Βέροιας, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια, αγωνιζόμενος σε 121 ματς και βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει την άνοδο της στην Superleague το 2012.
Τη σεζόν 2015-16, φόρεσε την φανέλα της Καλλονής και του Πανιωνίου, πριν υπογράψει στην ομάδα του Άρη στις 31 Αυγούστου 2016.
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΛ.
Γολέμι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Γολέμι βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Μακρυόρους, πάνω από το Τρανόρεμα, παραπόταμο του Μόρνου και αγναντεύει τον Κορινθιακό κόλπο προσφέροντας πολύ όμορφη θέα προς αυτόν. Απέχει 27 χλμ. ΒΑ. από την Ναύπακτο και 8 χλμ. ΝΔ. από το Καταφύγιο. Ιστορικά, πάντα συνδεόταν με το Καταφύγιο, παλαιά Αμόρανη, αφού σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο οικισμός πρωτοδημιουργήθηκε, γύρω στο 1700, από δύο οικογένειες κτηνοτρόφων της Αμόρανης οι οποίοι μετοίκησαν στη δυτική πλευρά του Μακρυόρους σε τοποθεσία του σημερινού οικισμού. Από το 1836 υπαγόταν διοικητικά στον τέως Δήμο Αποδοτίας.
Κοντά στο Γολέμι υπάρχει το "Κεφαλογέφυρο" ένα λιθόκτιστο μονότοξο γεφύρι διάβασης για το φαράγγι του Μόρνου, όπου οι γύρω πλαγιές του καλύπτονται από τη μεσογειακή μακκία και από πυκνό δάσος αιωνόβιων αριών, πουρναριών, φιλλύκια και γιγάντιες χνοώδεις βελανιδιές, ιδανικό βιότοπο για τα αγριογούρουνα. Στη βορεινή πλαγιά του φαραγγιού υψώνονται τα Αμορανίτικα βράχια.
Κολιώ

Γεωγραφία

Η Κολιώ βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και νοτιοδυτικά του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ντουμπλάνκ και βορειοδυτικά της Σαλισμπουρί.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1962

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1962 ήταν το δεύτερο που διεξήχθη μεταπολεμικά. Συμμετείχαν 8 ομάδες. Οι αγώνες έγιναν στην Αθήνα, 25 έως 30 Δεκεμβρίου του 1962. Στο πρωτάθλημα ήταν προγραμματισμένο να μετάσχει και η Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας, αλλά δεν κατέστη δυνατό. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Μίλων Νέας Σμύρνης.

Τελική φάση

Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση. Οι ομάδες που ήταν στον ίδιο όμιλο, μετέφεραν το μεταξύ τους αποτέλεσμα.
Σαλαμίνα (πόλη)

Περιγραφή του οικισμού

Η πόλη της Σαλαμίνας είναι χτισμένη στο βορειότερο τμήμα του νησιού. Καλύπτει την έκταση μεταξύ του όρμου της Σαλαμίνας και του στενού της Σαλαμίνας. Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας, με το οποίο γειτνιάζει. Το ανατολικό της τμήμα περιλαμβάνει την συνοικία Παλούκια, στην οποία βρίσκεται το κύριο λιμάνι του νησιού. Τα Παλούκια υπήρξαν παλαιότερα ξεχωριστός οικισμός. Σταδιακά ενώθηκαν πολεοδομικά με τη Σαλαμίνα και αποτέλεσαν συνοικία της πόλης. 
Η πόλη διαθέτει αρχαιολογικό μουσείο που στεγάζεται από το 2010 στο κτίριο του παλιού Καποδιστριακού σχολείου του νησιού και λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται σε αίθουσα του νέου δημαρχείου.
Αξιόλογα κτίρια της πόλης είναι οι ναοί τους Αγίου Μηνά και Αγίου Δημητρίου που βρίσκονται στο κέντρο της. Ο ναός του Αγίου Μηνά είναι ο μητροπολιτικός ναός της Σαλαμίνας. Εγκαινιάστηκε το 1869 και περιλαμβάνει έργα του Γιαννούλη Χαλεπά.  Ο ναός του Αγίου Δημητρίου κατασκευάστηκε το 1806. Περιλαμβάνει γλυπτά έργα του Γιαννούλη Χαλεπά και αγιογραφίες του Πολυχρόνη Λεμπέση. Στον ναό βρίσκεται επίσης ο τάφος του Γεώργιου Καραϊσκάκη.
Ευρωσκεπτικισμός

Ο Ευρωσκεπτικισμός είναι νεολογισμός που εκφράζει μια ιδεολογία αμφιβολίας ή αντίθεσης προς στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και την Ευρωζώνη (ΟΝΕ). Κάποιοι ευρωσκεπτικιστές διαφωνούν με την προσπάθεια περαιτέρω επέκτασής της, άλλοι διαφωνούν με την παρούσα μορφή της, ενώ κάποιοι είναι ακόμα και υπέρ της διάλυσής της. Η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αυστρία είναι χώρες με έντονο ευρωσκεπτικισμό. Για παράδειγμα, το Ανεξάρτητο Κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP), το οποίο ήρθε δεύτερο με ποσοστό 16,5% στις ευρωεκλογές του 2009, υποστήριξε την ολική αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρώπη των 27. Τελικά, με δημοψήφισμα τις 23 Ιουνίου 2016 υπερψηφίστηκε η αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο ευρωσκεπτικισμός δεν αποτελεί μια ενιαία πολιτική/πολιτισμική αντίληψη. Διακρίνεται στον ευρωσκεπτικισμό που εντάσσεται σε μια εθνικιστική αφήγηση, στον ευρωσκεπτικισμό που εντάσσεται σε μια ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική αφήγηση, και στον ευρωσκεπτικισμό που αποτελεί αντίδραση μεγάλης μερίδας Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. H ριζοσπαστική αντικαπιταλιστική αφήγηση χαρακτηρίζεται δομικά από  την άρνηση/απόρριψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης εν γένει,  θεωρώντας πως η παγκοσμιοποίηση είναι άδικη και εκμεταλλευτική για το σύνολο των φτωχών κοινωνικών ομάδων κάθε έθνους. Αυτή η αντίληψη προάγει τόσο την απόρριψη της παγκοσμιοποίησης, όσο και την απόρριψη του σύγχρονου εθνικισμού ως πλευρές της ίδιας καπιταλιστικής διαδικασίας,  προς όφελος μιας συναδέλφωσης των λαών με σεβασμό στην κουλτούρα κάθε έθνους ή εθνοτικής ομάδας.

Επιλεκτικές Εξαιρέσεις (opt-outs)

Περιστασιακά κάποιες χώρες διαπραγματεύονται την αποδέσμευσή τους από ορισμένες νομοθεσίες ή συνθήκες της ΕΕ, κάτι το οποίο εκφράζει απευθείας αντίθεση σε κυβερνητικό εθνικό επίπεδο. Μέχρι τον Ιούνιο του 2009 τέσσερα κράτη - μέλη είχαν διασφαλίσει τέτοιες εξαιρέσεις: η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία και η Σουηδία.
Μαρία Φραγκίσκη της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Η Μαρία-Φραγκίσκη γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1997 στη Λισαβόνα και είναι το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του ινφάντη Ντουάρτε-Πίο, δούκα της Μπραγκάνσα και της Ισαβέλλας Ινές Κάστρο Κουρβέγιο δε Ερέδια.
Ανάδοχοί της ήταν ο εκ πατρός θείος της ινφάντης Ερρίκος, δούκας της Κοΐμπρα και η δεύτερη εξαδέλφης της Μαρία πριγκίπισσα της Ορλεάνης.
Στις 4 Ιουλίου 2018, ημέρα εορτής της Αγίας Ελισάβετ της Πορτογαλίας, η Μαρία-Φραγκίσκη έλαβε από τον πατέρα της τον τίτλο της δούκισσας της Κοΐμπρα, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στην Μονή της Αγίας Κλάρας α Νόβα της Κοΐμπρα· ως εκ τούτου διαδέχθηκε τον αποθανόντα θείο της, ινφάντη Ερρίκο κάτοχο του τίτλου.
Chevrolet Corvette

Βασικά στοιχεία

Η πρώτη γενιά του αυτοκινήτου σχεδιάστηκε από τον Harley Earl και παρουσιάστηκε στο GM Motorama στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης το 1953. Ο Myron Scott έδωσε στο νέο μοντέλο το όνομα Corvette, από ένα μικρό και ευέλικτο πολεμικό πλοίο, την Κορβέττα. Η παραγωγή του αυτοκινήτου ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου 1953 και κυκλοφόρησε σχεδόν αμέσως. Αν και η πρώτη γενιά της Corvette παρήχθη μόνο ως convertible (καμπριολέ), όλες οι μετέπειτα γενιές κατασκευάστηκαν και ως coupé και ως convertible, πάντα όμως αυστηρά 2-θέσιες και σταθερά με τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση». Τα δύο πρώτα έτη παραγωγής, 1953 - 1955, έφερε έναν κινητήρα βενζίνης 6-κύλινδρο σε σειρά, αλλά όλες οι Corvette από το 1955 και μετά, έχουν συνδυαστεί πάντα με 8-κύλινδρους βενζινοκινητήρες, διάταξης V8. Ωστόσο, η 8η γενιά του μοντέλου είναι για πρώτη φορά κεντρομήχανη, με τον κινητήρα πίσω από τα καθίσματα, στα πρότυπα της Ferrari.
Τους πρώτους μήνες της καριέρας της, κατασκευαζόταν στο Flint του Μίσιγκαν, και από τις αρχές του 1954 έως τα μέσα του 1981 στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι. Από τον Ιούνιο του 1981 μέχρι σήμερα, παράγεται στο Bowling Green του Κεντάκι, ενώ είναι και το επίσημο σπορ αυτοκίνητο του Commonwealth του Κεντάκι. Στο Bowling Green βρίσκονται και το Εθνικό Μουσείο της Corvette (National Corvette Museum), που φιλοξενεί ολόκληρη την ένδοξη ιστορία του μοντέλου, και το ετήσιο «National Corvette Homecoming». Το Μουσείο κατασκευάστηκε το 1994 και άνοιξε για το κοινό τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.