google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρκ Μαζάουερ

Βιογραφία

Ο Μαζάουερ σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης, απ' όπου αποφοίτησε το 1981 και το 1983 αντίστοιχα. Έκανε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1988). Διετέλεσε Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μπίρκμπεκ του Λονδίνου, στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Σήμερα είναι καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης.
Από το 2002 αρθρογραφεί σε διάφορες εφημερίδες και γράφει άρθρα και σχολιασμό πάνω στις διεθνείς σχέσεις και σε κριτικές βιβλίων για τους Financial Times και τον The Independent.
Είναι μέλος της επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιστορικών Εκπαιδευτών (European Association of History Educators, EUROCLIO).

Πεδία ενδιαφέροντος

Ο Μαζάουερ έχει γράψει εκτενή έργα για την ελληνική και βαλκανική ιστορία. Το βιβλίο του Τα Βαλκάνια κέρδισε το βραβείο Wolfson History Prize και το βιβλίο Inside Hitler's Greece: The Experience of Occupation, 1941–44, κέρδισε το βραβείο Longman History Today ως Βιβλίο της Χρονιάς. Το βιβλίο Salonica, City of Ghosts: Christians, Muslims and Jews 1430–1950 κέρδισε το βραβείο Runciman Prize και το βραβείο Duff Cooper ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Hessell-Tiltman.
Επιπλέον, ο Μαζάουερ ενδιαφέρεται και για την ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού αιώνα. Το βιβλίο του Dark Continent: Europe's 20th century υποστήριξε ότι ο θρίαμβος της δημοκρατίας στην Ευρώπη δεν ήταν αναπόφευκτος αλλά περισσότερο ήταν αποτέλεσμα τύχης από την πλευρά των πολιτών και των πολιτικών αρχηγών.
Στο βιβλίο Hitler's Empire: Nazi Rule in Occupied Europe, ο Μαζάουερ έκανε μια σύγκριση της ναζιστικής κατοχής της Γερμανίας σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Ένα από τα πιο πρόσφατα βιβλία του Μαζάουερ, το No Enchanted Palace, δημοσιεύτηκε το 2009. Αφηγείται την ιστορία των Ηνωμένων Εθνών και τους στενούς δεσμούς τους με την αποικιοκρατία. Στην δημοσίευσή του το 2012 με τον τίτλο Governing the World, αυτή η αφήγηση πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και αξιολογεί γενικά την ιστορία των διεθνών οργανισμών, ξεκινώντας από την αρχή του 19ου αιώνα.

Το έργο του

Το έργο του Μαζάουερ ερευνά ιδιαίτερα τα περί της ελληνικής ιστορίας της νεότερης εποχής, της ιστορίας των Βαλκανίων και της ιστορίας του εθνικοσοσιαλιστικού κράτους στην Ευρώπη και των ιδεολογιών στον 20ο αιώνα. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός με το βιβλίο του Σκοτεινή ήπειρος.
Σιμπιργκάν

Ιστορικά στοιχεία

Το Σιμπιργκάν ήταν η πρωτεύουσα του ανεξάρτητου Ουζμπεκικού χανάτου, το οποίο προσαρτήθηκε στο Αφγανιστάν μετά τον Αγγλορωσικό πόλεμο μέσω συνοριακών συμφωνιών το 1873.
Στο Σιμπιργκάν πραγματοποιήθηκε η σφαγή του Νταστ-ι Λέιλι τον Δεκέμβριο του 2001 κατά τη διάρκεια της αμερικανικής εισβολής στο Αφγανιστάν, όταν αιχμάλωτοι Ταλιμπάν (από 250 έως 3.000 σύμφωνα με τις πηγές) σκοτώθηκαν σε φορτηγό ενώ μεταφερόταν από το Κουντούζ στο Σιμπιργκάν από στρατεύματα των ΗΠΑ και της Βόρειας Συμμαχίας.
Το Σιμπιργκάν είναι το προπύργιο του Ουζμπέκου πολέμαρχου Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ, ο οποίος μάχεται εναντίον του Τατζίκου εχθρού του Ατά Μοχαμάντ Νοόρ για τον έλεγχο του βόρειου Αφγανιστάν.
Αδαλάρδος του Κορμπί

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου ηγουμένου του Σαιν-Κεντίν και μίας κόρης του Χαριβέρτου Α΄ του Λαν.
Έλαβε καλή εκπαίδευση στη Σχολή των Ανακτόρων της Αυλής του Καρλομάγνου στο Άαχεν και έγινε, αν και νέος, κόμης του παλατιού. Σε ηλικία 20 ετών εισήλθε στη μονή του Κορμπί στην Πικαρδία, η οποία είχε ιδρυθεί το 662 από τη Βαλτχίλδη, σύζυγο του Κλόβις Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας. Για περισσότερη απομόνωση, μετέβη στο Μόντε Κασσίνο της κεντρικής Ιταλίας, αλλά το Καρλομάγνος τον κάλεσε στο Κορμπί, όπου εκλέχθηκε ηγούμενος. Ταυτόχρονα ο Καρλομάγνος τον έκανε πρώτο υπουργό στο γιο του Πεπίνο της Λομβαρδίας, μέσα στο Φραγκικό βασίλειο. Ως ανώτερος αυλικός διοικητής παρακολούθησε συμβούλια στρατιωτικού σχεδιασμού. Στο έργο του De ordine palatini (Περί της τάξεως του παλατίου) περιγράφει ένα καλό οργανωμένο σύστημα περί τα τέλη της βασιλείας του Πεπίνου. Όταν αυτός απεβίωσε το 810 στο Μιλάνο, όρισε τον Αδαλάρδο εκπαιδευτή του 12ετούς γιου του Βερνάρδου.
Όταν ο Βερνάρδος της Λομβαρδίας το 817 φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς των Φράγκων, ο θείος αυτού Λουδοβίκος Α΄ υποπτεύθηκε ότι ο Αδαλάρδος δείχνει συμπάθεια στο σχέδιο και τον εξόρισε στο Ερμουτιέ (νυν Νουαρμουτιέ) επί του ομωνύμου νησιού στις εκβολές του Λίγηρα· ο αδελφός του Βάλα υποχρεώθηκε να γίνει μοναχός στο Κορμπί. Έπειτα από πέντε έτη ο Λουδοβίκος Α΄ κατάλαβε το λάθος του και όρισε τον Αδαλάρδο ως έναν από τους κυρίους συμβούλους του. 
Ο Αδαλάρδος ανήγειρε αρκετά νοσοκομεία· το 822, μαζί με τον αδελφό του Βάλα, ίδρυσε το αββαείο του Κόρβεϋ (Νέο Κορμπί) στη Βεστφαλία. Αυτό ήταν βασιλικό αββαείο και η περιοχή του εκτεινόταν από την επισκοπή του Παντερμπόρν ως το δουκάτο του Μπράουνσβαϊκ. Ο ηγούμενός του ήταν ένας από τους 11 ηγουμένους, που μαζί με 21 επισκόπους είχαν θέση στη Συνέλευση (Diet) του Ρέγκενσμπουρκ.
Στις 22 Δεκεμβρίου 826 ένοιωσε ασθενής και από το Κόρβεϋ επέστρεψε στο Κορμπί. Απεβίωσε εκεί 10 ημέρες μετά σε ηλικία 73 ετών. Τιμήθηκε ως προστάτης άγιος πολλών ναών και πόλεων στη Γαλλία και στον κάτω Ρήνο.
Μαντρέικ ο Μάγος

Μαντρέικ ο Μάγος (αγγλικά: Mandrake the Magician‎) είναι αμερικανική εικονογραφημένη σειρά (Κόμικς) επιστημονικής φαντασίας του Λι Φολκ, η οποία παρουσιάσθηκε από την εταιρεία King Features Syndicate ως κόμικ-στριπ μέσω εφημερίδας. Η δημοσίευσή της ξεκίνησε στις 11 Ιουνίου του 1934 και σύντομα την εικονογράφησή της ανέλαβε ο Phil Davis (1906 - 1964), ενώ ο Φολκ συνέχισε να γράφει το σενάριο. Ο χαρακτήρας Μαντρέικ θεωρείται ο πρώτος εικονογραφημένος υπερήρωας στα χρονικά.
Ο Davis εργάσθηκε στη σειρά έως το θάνατό του το 1964, όταν ο Φολκ ανέθεσε στον καλλιτέχνη Fred Fredericks (1929 - 2015) τη συνέχειά της. Με το θάνατο και του Φολκ το 1999, ο δεύτερος ανέλαβε και το σενάριο. Το κυριακάτικο στριπ ολοκληρώθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 2002, ενώ στις 6 Ιουλίου του 2013 διακόπηκε απότομα και η καθημερινή έκδοση, με τη συνταξιοδότηση του Fredericks. Μια επανέκδοση, ωστόσο, της ιστορίας του 1995 με τίτλο Pursuit of the Cobra ξεκίνησε, μόλις δυο μέρες μετά, στις 8 Ιουλίου 2013. Η σειρά παρουσιάσθηκε και στην Ελλάδα τη δεκαετία του '70, ως κόμικ - στριπ της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ".

Υπόθεση

Ο Μάντρεικ είναι ένας μάγος με υπερφυσικές ικανότητες, κυριότερη των οποίων είναι η τέχνη του υπνωτισμού, την οποία χρησιμοποιεί προκειμένου να αντιμετωπίσει διάφορους εγκληματίες. Μαζί με τον υπηρέτη του Λοθάρ (Lothar), έναν απ' τους πρώτους μαύρους χαρακτήρες που εμφανίστηκε σε κόμικς, κατοικούν στο Hanadu, ένα οίκημα εφοδιασμένο με υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό, που είναι χτισμένο στην κορυφή ενός βουνού έξω από τη Νέα Υόρκη. Εκτός των άλλων συχνά έρχεται σε σύγκρουση με αλλόκοτους αντιπάλους, τους οποίους καταφέρνει να εξουδετερώσει χάρις στις πολλαπλές δυνατότητές του, όπως να εξαφανίζεται, να τηλεμεταφέρεται κλπ.
Ο γιος του Σαούλ

Πλοκή

Ο Σαούλ είναι Ουγγροεβραίος κρατούμενος στο Άουσβιτς και υποχρεωμένος να εργάζεται στο στρατόπεδο βοηθώντας τους φρουρούς σχετικά με την αποκομιδή των πτωμάτων από τους θαλάμους αερίων (Sonderkommando). Μία μέρα, βλέπει ένα νεαρό αγόρι, το οποίο αναπνέει ακόμη, να το πνίγουν οι φρουροί, διατάσσοντας την αυτοψία του για να επιβεβαιωθεί ότι πέθανε. Ο Σαούλ επιμένει να το πάει εκείνος στον γιατρό και του ζητά να μην κάνει αυτοψία, καθώς θέλει να τον θάψει σύμφωνα με τα εβραϊκά έθιμα.
Έτσι, ο Σαούλ αναζητά ραββίνο για την ταφή του παιδιού. Παράλληλα, μία μερίδα κρατουμένων σχεδιάζει εξέγερση στο στρατόπεδο, με στόχο την απελευθέρωση.
Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες για την εύρεση ραββίνου, ο Σαούλ προσεγγίζεται από έναν κρατούμενο, τον Μπράουν, και τον ντύνει με τα ρούχα των Sonderkommandos, για να τον γλιτώσει τον θάνατο. Ένας συγκρατούμενος του Σαούλ, ο Αβραάμ, τον ρωτά γιατί επιμένει τόσο για αυτό το παιδί και ο Σαούλ του απαντά πως είναι ο νόθος γιος του.
Την επόμενη μέρα, οι κρατούμενοι εξεγείρονται εναντίον των Ες Ες και δραπετεύουν από το στρατόπεδο. Ο Σαούλ κουβαλά στην πλάτη του τον γιο του και ζητά από τον Μπράουν να πει την προσευχή για να τον θάψει. Τότε ανακαλύπτει πως ο Μπράουν δεν είναι ραββίνος και είπε ψέματα για να σώσει τη ζωή του. Στη συνέχεια, ακούγοντας τους φρουρούς να πλησιάζουν, οι εξεγερμένοι κρατούμενοι μπαίνουν σε ένα ποτάμι. Εκεί, ο Σαούλ δεν αντέχει άλλο το βάρος του παιδιού και το αφήνει στο νερό. 
Όταν βγαίνουν από το ποτάμι, μπαίνουν σε μια καλύβα στο δάσος και συζητούν την ένταξή τους στην Πολωνική Αντίσταση. Ένα μικρό αγόρι τους ανακαλύπτει και ο Σαούλ το βλέπει και χαμογελά. Το αγόρι φεύγει και ακούγονται οι πυροβολισμοί από τους φρουρούς που πλησιάζουν.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. 
Επίσης, απέσπασε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής και το FIPRESCI στο 68o φεστιβάλ των Καννών, ενώ ήταν υποψήφια και για τον Χρυσό Φοίνικα.
Επιπλέον, έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Αττικό βάρος

Το αττικό βάρος (ή Αττικό πρότυπο) ήταν νομισματικό πρότυπο το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια τηςΕλληνιστικής περιόδου. Ήταν επίσης γνωστό ως Ευβοϊκό πρότυπο. Μετά την εποχή του Αλεξάνδρου του Μέγα, τα ελληνικά νομισματικά πρότυπα (εκτός από το Ροδίτικο πρότυπο) εγκαταλείφθηκαν υπέρ του αττικού προτύπου.
Με το πέρασμα του χρόνου το βάρος του αττικού προτύπου μειωνόταν.
Absolut Vodka

Ιστορικό

Το όνομα Absolut δημιουργήθηκε από την Absolut Rent βότκα στα μέσα του 1970 και μετονομάστηκε σε Renat βότκα. Τελικά όμως το 1979 προωθήθηκε μόνο με το όνομα Absolut βότκα. Το ποτό ήρθε στο προσκήνιο το 1980 μέσω μίας καινοτόμου ανακοίνωσης συνδυασμένης με την παρουσίαση μίας διαφανούς φιάλης της οποίας η μορφή ήταν εμπνευσμένη από παλιές φιάλες φαρμάκων. Το όνομα της ήταν γραμμένο κατευθείαν στο γυαλί. Πίσω από το επιτυχές λανσάρισμα του ποτού ήταν ο διευθυντής του μάρκετινγκ της Wine & Spirit Peter Ekelunt, οι διαφημιστές Hans Brindfors και Gunnar Broman και ο ζυθοποιός Börje Karlsson.
Μέσω μίας συνεχούς και συνεπούς ροής εμπορεύματος σε συνδυασμό με το μάρκετινγκ και με έμφαση στο σχεδιασμό και την τέχνη έχει καθιερωθεί ως η τρίτη καλύτερη μάρκα οινοπνεύματος στην αγορά μετά το Bacardi και τη Smirnoff. Η φιάλη της Absolut ήταν πάντα στο επίκεντρο του μάρκετινγκ με διαφημίσεις που απεικονίζονται και ερμηνεύονται ελεύθερα από καλλιτέχνες όπως ο Άντι Γουόρχολ.

Παραγωγή

Η Absolut βότκα παράγεται σε δύο εργοστάσια στο Skåne. Η τελική παραγωγή γίνεται σε ένα εργοστάσιο στο Åhus στη μορφή της αποκατάστασης, της αραίωσης, του αρώματος και στην εμφιάλωση. Στο Nöbbelöv γίνεται η προετοιμασία 96% ακατέργαστου υγρού με ζύμωση και απόσταξη με σιτηρά από την νότια Σουηδία σαν πρώτη ύλη. Αυτό το ακατέργαστο υγρό εξευγενίζεται στο τελικό προϊόν στο Åhus. Το 2007 το εργοστάσιο στο Nöbbelöv είχε 45 εργαζομένους και στο Åhus 85.

Αγορά

Η πιο σημαντική αγορά για την Absolut βότκα είναι οι Η.Π.Α όπου το 2003 πωλήθηκαν 73 εκατομμύρια λίτρα. Αποτελεί, με ποσοστό 40% μεγαλύτερο από άλλες μάρκες, την μεγαλύτερη εισαγόμενη βότκα στις Η.Π.Α. Από το 1986 έχει λανσάρει ακόμα και διάφορες γεύσεις στην αγορά σε παρόμοιες φιάλες.

Εξωτερικός Σύνδεσμος

Επίσημη ιστοσελίδα
Μάχη του Κακοσάλεσι

Η εξέλιξη των γεγονότων

Κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1825 πολύ νωρίς το πρωί, περίπου 150 Τούρκοι, προερχόμενοι από τη Χαλκίδα, επιτέθηκαν στα γυναικόπαιδα του χωριού Κακοσάλεσι (σημ. Αυλώνας) στο οποίο δεν υπήρχαν άντρες .
Ο Σκουρτανιώτης παρακολουθούσε τους Τούρκους, και το καραούλι του (που κατά πάσα πιθανότητα αποτελούσαν 10 άντρες) συγκρούστηκε πρώτη με τη δύναμη των Τούρκων στο χωριό, στις οποίες αψιμαχίες δεν αποκλείεται να συμμετείχαν και γυναίκες, πολεμώντας με πέτρες και ξύλα που έριχναν από τις στέγες και τα παράθυρα των σπιτιών τους. Κατόπιν ήρθε η κυρίως δύναμη του Σκουρτανιώτη και ενεπλάκησε στη μάχη η οποία κράτησε 4 ώρες, με αποτέλεσμα τη φυγή των Τούρκων. Οι απώλειες καταγράφονται 2 για τους Τούρκους και 2 αιχμαλώτους, και 2 Έλληνες.
Σύμφωνα με μια διήγηση η οποία καταγράφηκε από άτομο με καταγωγή από το Κακοσάλεσι, οι γυναίκες του χωριού πολέμησαν γενναία και νίκησαν τους Τούρκους μαζί με τη δύναμη των πολεμιστών, ενώ αναφέρει ότι καταδιωκόμενοι πέσανε στα έλη της περιοχής, όπου σκοτώθηκαν όλοι από τη δύναμη του Σκουρτανιώτη που τους καταδίωξε.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1974-75

Την περίοδο 1974-75 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου κερδίζοντας στον τελικό την Φερεντσβάρος.
Θόδωρος Ζάρας

Καριέρα

Ο Ζάρας ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ε.Ο. Σταυρούπολης το 2001, πριν γίνει επαγγελματίας με την ομάδα του ICBS, σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Με το ICBS αγωνίστηκε για τρεις χρονιές στην Α2 εθνική κατηγορία, πριν μεταγραφεί στην ομάδα της ΑΕ Λάρισας, με την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α1, πετυχαίνοντας 133 πόντους σε 22 αγώνες.
Το 2009-10, μεταγράφηκε στον Κολοσσό Ρόδου, με τον οποίο κατέλαβε την έκτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1, πετυχαίνοντας 109 πόντους σε 23 ματς. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με την ομάδα της Καβάλας, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 2011, μεταγράφηκε στην ομάδα του ΚΑΟΔ, στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, με κορυφαία σεζόν το 2013-14, όταν κατέλαβε την έκτη θέση. Στην τελευταία του χρονιά με τον ΚΑΟΔ, πέτυχε 331 πόντους σε 25 αγώνες και αναδείχθηκε πέμπτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Στις 2 Ιουλίου 2015, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Ζάρα στην ομάδα του Άρη με συμβόλαιο δύο ετών. Με τον Άρη είχε μέτρησε 6.2 πόντους, 1.5 ριμπάουντ και 0.8 ασίστ σε 34 αγώνες πρωταθλήματος τη σεζόν 2015-16, ενώ την χρονιά που μας πέρασε είχε 7.7 πόντους, 0.8 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ σε 33 παιχνίδια. Παράλληλα, αγωνίστηκε σε 17 παιχνίδια του Basketball Champions League, στα οποία είχε 8.4 πόντους, 0.9 ριμπάουντ και 0.4 ασίστ.
Στις 27 Ιουνίου ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον ΠΑΟΚ, για δυο χρόνια. Με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στο Τσάμπιονς Λίγκ και έφτασε το 2019 στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 79-73.
Στις 9 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή.
Λογοτεχνικό Καφέ (Αγία Πετρούπολη)

Διάσημοι θαμώνες

Το «Λογοτεχνικό Καφέ» της Αγίας Πετρούπολης, γνωστό για την κοσμική πελατεία του, ήταν τόπος συνάντησης προσωπικοτήτων της εποχής και δημοφιλές στέκι των λογοτεχνικών κύκλων στις αρχές του 19ου αιώνα.
Διάσημοι θαμώνες του ήταν, μεταξύ άλλων, οι ποιητές Αλεξάντερ Πούσκιν και Μιχαήλ Λέρμοντοφ, οι συγγραφείς Φιόντορ Ντοστογιέφσκι και Μιχαήλ Σαλτυκόφ - Στσεντρίν, ο συγγραφέας μύθων Ιβάν Κρυλόφ, ο κριτικός Βησσαρίων Μπελίνσκι και άλλοι.

Το «Λογοτεχνικό Καφέ» και ο Πούσκιν

Το «Λογοτεχνικό Καφέ» της Αγίας Πετρούπολης συνδέεται με τον Αλεξάντρ Πούσκιν (Alexander Pushkin, 1799 - 1837), το μεγαλύτερο ποιητή της Ρωσίας. Από εδώ έφυγε ο Πούσκιν για τη μοιραία μονομαχία του. Εδώ πήρε ο Πούσκιν το τελευταίο γεύμα του. Εδώ συνάντησε ο Πούσκιν τον μάρτυρά του Κονσταντίν Ντάνζας (Konstantin Danzas), πριν ξεκινήσει για τον τόπο της μονομαχίας.
Το Νοέμβριο του 1836, ο Πούσκιν έλαβε μια ανώνυμη επιστολή, που του απένειμε το «Δίπλωμα των Απατημένων Συζύγων». Ο νεαρός βαρώνος Ζωρζ ντ' Αντ (Georges d' Anthes), αξιωματικός του ρωσικού ιππικού γαλλικής καταγωγής, «γνωστός για τις εύκολες κατακτήσεις του ανάμεσα στις κυρίες της Πετρούπολης», είχε αρχίσει να ερωτοτροπεί με την όμορφη γυναίκα του Πούσκιν, τη Ναταλία Γκοντσάροβα. Αυτό ανάγκασε τελικά τον Πούσκιν να καλέσει τον ντ' Αντ σε μονομαχία.
Η μονομαχία πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1837 στα χιονισμένα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης. Ο Πούσκιν τραυματίστηκε θανάσιμα στη δεξιά κάτω κοιλία. Πέθανε σε ηλικία 38 ετών δύο ημέρες αργότερα στις 2:45 το απόγευμα της 29ης Ιανουαρίου 1837.
Εθνική Ταϊλάνδης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η εθνική ομάδα έχει κατακτήσει τίτλους Πρωταθλήματος Νοτιανατολικής Ασίας, γεγονός που την κατέστησε ως πιο επιτυχημένη ομάδα στη Νοτιοανατολική Ασία. Η Ταϊλάνδη κέρδισε επίσης την τρίτη θέση στο Ασιατικό Κύπελλο του 1972, μετείχε δύο φορές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και κέρδισε την τέταρτη θέση δύο φορές στους Ασιατικούς Αγώνες του 1990 και του 1998.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Στάδιο Ρατσαμανκάλα, χωρητικότητας 49.000 θεατών, που βρίσκεται στο Μπανγκ Καπί της Μπανγκόκ.

Λογότυπο

Κύριο στοιχείο του λογότυπου αποτελεί ο ελέφαντας. Το λογότυπο της εθνικής άλλαξε το 2018.
Μητροπολίτης Πατρών Κύριλλος Χαιρωνίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Βερσοβά της επαρχίας Αιγιαλείας, σημερινό Χρυσάνθιο Αχαΐας το 1817 ως Κωνσταντίνος Χαιρωνίδης'. Από μικρή ηλικία , 12 ετών, πήγε στην Μονή Παμμέγιστων Ταξιαρχών στο Αίγιο όπου το 1836 έγινε μοναχός με το όνομα Κύριλλος. Στη συνέχεια,αφού πέρασε τις δύο πρώτες βαθμίδες της ιεροσύνης και έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη, υπηρέτησε ως γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και στις 22.5.1866, σε ηλικία 49 ετών, χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας. Η θητεία του στην Μητρόπολη Πατρών και Ήλείας σημαδεύτηκε από τον προσωπικό αγώνα που έκανε για την κατασκευή πτωχοκομείου στην Πάτρα. Ξεκίνησε τις προσπάθειες το 1872 με την σύσταση ενός αδελφάτου και γράφοντας μέλη του όλες τις σημαντικές οικογένειες της εποχής. Παρ όλες τις προσπάθειες του Κύριλλου το χρηματικό ποσό που μαζεύτηκε δεν ήταν επαρκές για την ίδρυση πτωχοκομείου και το θέμα έμεινε στάσιμο. Έτσι ο Κύριλλος αποφάσισε και άφησε στην διαθήκη του το σπίτι του στην διασταύρωση των οδόν Γούναρη και Καραΐσκάκη για να στεγαστή το Πτωχοκομείο Πατρών "Ο Απόστολος Ανδρέας". Την επόμενη χρονιά στις 12 Μαρτίου 1874 ο Κύριλλος πέθανε από πνευμονικό νόσημα. Το 1876 τελικά ιδρύθηκε το πτωχοκομείο και στεγάστηκε αρχικά στο σπίτι που είχε παραχωρήσει ο Κύριλλος. Το 1905 θεμελιώθηκε το δεύτερο οίκημα του Πτωχοκομείου σε ιδιόκτητο χώρο 12.000 τ.μ. στην Ακτή Δυμαίων 53 και ολοκληρώθηκε με τη συμβολή φιλάνθρωπων πατρινών και τη γενναία επιχορήγηση του Δήμου Πατρέων και εγκαινιάστηκε το 1906 και λειτούργησε μέχρι το Μάϊο του 1989. Το σημερινό τρίτο οίκημα του Ευγηρείου βρίσκεται μέσα σε ιδιόκτητο χώρο 13.212,60 τ.μ. στο "Γεροκομειό" ανατολικά της Ιεράς Μονής και θεμελιώθηκε το έτος 1982, χάριν της γενναιόδωρης προσφοράς της Μεγάλης Ευεργέτιδας Κυρίας Πηνελόπης Θεοδώρου Κωνσταντοπούλου και άρχισε να λειτουργεί επισήμως στις 21 Μαΐου 1989 ως Κωνσταντινοπούλειος οίκος Ευγηρίας και χρόνιων παθήσεων (τέως Πτωχοκομείο Πατρών "Ο Απόστολος Ανδρέας") . .
Curtiss SOC Seagull

Επιχειρησιακή ιστορία

Το Ναυτικό ζήτησε την έναρξη της παραγωγής των SOC και τα πρώτα παραδόθηκαν το 1935. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 το αεροσκάφος της Curtiss είχε καταστεί το βασικό της κλάσης του στον αμερικάνικο στόλο. Η παραγωγή διεκόπη το 1938 ενώ μέχρι τα 1941 τα περισσότερα θωρηκτά ήταν πλέον εξοπλισμένα με το πιο σύγχρονο Vought OS2U Kingfisher. Τα καταδρομικά σχεδιάζονταν να παραλάβουν το νεώτερο SO3C Seamew, το οποίο αποδείχθηκε ότι είχε ανεπαρκή κινητήρα. Τελικά τα πεπαλαιωμένα SOC παρέμειναν σε υπηρεσία για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο είχε προβλεφθεί αρχικά.
Τους πρώτους μήνες που ήταν επιχειρησιακά ήταν γνωστά ως XO3C-1, αλλά η ονομασία άλλαξε σε SOC όταν αποφασίσθηκε ότι θα αναλάμβαναν και αποστολές scouting. Η ονομασία Seagull προσδόθηκε στον τύπο μόλις το 1941. Μετά την αντικατάστασή τους από τα OS2U Kingfisher, πολλά SOC μετατράπηκαν σε εκπαιδευτικά και αξιοποιήθηκαν σε αυτό τον ρόλο μέχρι και το 1945. Εξ αιτίας της ανεπάρκειας του πιο σύγχρονου SO3C, στα τέλη του 1943 αποφασίσθηκε η επιστροφή των πεπαλαιωμένων SOC σε πολεμικές επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Περθ (Σκωτία)

Ιστορικό

Είναι το διοικητικό κέντρο της περιοχής του συμβουλίου του Περθ και Κίνρος και η ιστορική κομητεία του Πέρθσαϊρ. Σύμφωνα με την προκαταρκτική απογραφή του 2011 που έγινε στο Περθ, συμπεριλαμβάνοντας και τα άμεσα προάστια, έχει πληθυσμό 50.000. Το Περθ είναι γνωστό ως η «Δίκαιη Πόλη» από την έκδοση του μυθιστορήματος η «Δίκαιη Υπηρέτρια του Περθ» από τον Σκωτσέζο συγγραφέα Γουόλτερ Σκοτ το 1828. Κατά τη διάρκεια του ύστερου μεσαίωνα η πόλη ονομαζόταν επίσης Αγ. Ιωάννης (St John's Toun) από τους κατοίκους της σε αναφορά της κύριας εκκλησίας τους που ήταν αφιερωμένη στον Αγ. Ιωάννη τον Βαπτιστή. Αυτή η ονομασία έχει ακόμη διατηρηθεί από την ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης.
Η ονομασία Περθ προέρχεται από μια πικτική λέξη για το ξύλο ή αλσύλλιο. Υπήρχε εγκατάσταση ανθρώπινη ήδη από τα προϊστορικά χρόνια, σε φυσικό ανάχωμα που υψώνεται ελαφρά στην πλημμυρισμένη κοιλάδα του Τάι, εκεί όπου ο ποταμός μπορούσε να διασχιστεί κατά την άμπωτη. Η περιοχή που περιλαμβάνει την μοντέρνα πόλη είναι γνωστό ότι ήταν κατειλημμένη από την Μεσολιθική εποχή από κυνηγούς - τροφοσυλλέκτες που έφτασαν πριν από 8.000 χρόνια. Δίπλα από νεολιθικές ορθόμενες πέτρες και κύκλους που υπάρχουν χρονολογούνται από το 4000 π.Χ με την εισαγωγή της καλλιέργειας στην περιοχή.
Η παρουσία του αββαείου του Σκον (Scone), έδρας της «Πέτρας της Μοίρας» (Stone of Destiny) όπου στέφθηκε ο βασιλιάς των Σκωτσέζων, ενίσχυσε την πρώιμη έντονη σημασία της πόλης.
Σκηνή (θέατρο)

Σκηνή λέγεται η υποδιαίρεση των πράξεων των θεατρικών έργων ή ο χώρος πάνω στον οποίο ερμηνεύουν το ρόλο τους οι ηθοποιοί.

Αρχαίο Θέατρο

Στο αρχαίο θέατρο σκηνή θεωρούταν το πίσω μέρος του χώρου της ερμηνείας των ηθοποιών.
Στην αρχή η σκηνή ήταν μία απλή τέντα που τη χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί για να αλλάξουν τα ρούχα που απαιτούσαν οι ρόλοι.
Στη συνέχεια πήρε τη μορφή ξύλινου παραπήγματος, ενώ αργότερα απέκτησε μία πιο εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική μορφή, εξελισσόμενη σε έναν τοίχο με πόρτες και παράθυρα.

Σύγχρονο Θέατρο

Στο σύγχρονο θέατρο σκηνή θεωρείται το τμήμα της πράξης ενός θεατρικού έργου.
Τη σκηνή συνιστά μία συγκεκριμένη θεατρική δράση ενός ή περισσότερων προσώπων του θεατρικού έργου. Η εναλλαγή των σκηνών γίνεται με την είσοδο ή την έξοδο των προσώπων.
Επίσης, σκηνή στο σύγχρονο θέατρο σε αντίθεση με το αρχαίο, θεωρείται και ο χώρος μπροστά από τα παρασκήνια, πάνω στον οποίο διαδραματίζεται το έργο από τους ηθοποιούς.
Κράθι Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Με το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1908 αναγνωρίστηκε ως οικισμός με την ονομασία «Παραλία Ακράτας» και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Ακράτας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Ακράτας στην οποία υπαγόταν μέχρι την 04/02/1927, όταν, με το ΦΕΚ 20Α, αποσπάστηκε για να δημιουργηθεί η τότε Κοινότητα Παραλία Ακράτας της οποίας αποτέλεσε την έδρα. Με το ΦΕΚ 243Α της 30/12/1965 μετονομάστηκε αρχικά σε Κραθιάς ενώ με το ΦΕΚ 119Α της 07/06/1966 απέκτησε την τωρινή του ονομασία, αντιστοίχως και η κοινότητα. Με το ΦΕΚ 99Α της 28/05/1985 ο οικισμός Κράθι και η τότε κοινότητα Κραθίου προσαρτήθηκαν στο σύγχρονο Δήμο Ακράτας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως έδρα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Κραθίου.
Σουρμπάς

Ο Σουρμπάς είναι βουνό της Αχαΐας με μέγιστο υψόμετρο 1.284 μέτρα και εκτείνεται στα βορειοδυτικό τμήμα της άλλοτε Επαρχίας Καλαβρύτων, στην περιφέρεια δηλ. του σημερινού Δήμου Καλαβρύτων.
Αποτελεί μέρος ενός εκτενούς συμπλέγματος βουνών που εκτείνονται περίπου στο κέντρο του νομού, τα οποία συνήθως περιγράφονται ως πρόβουνα του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού που βρίσκονται νότια από τον κύριο όγκο του Παναχαϊκού, και βορείως του Ερυμάνθου. Στις πλαγιές του βουνού, περιμετρικά του κυρίως μέρους του και της υψηλότερης κορυφής του, βρίσκονται χτισμένα τα χωριά: Καρούσι στα βόρεια (Β), Μικρός Ποντιάς στα βορειοανατολικά (ΒΑ), Λομποκάς στα νοτιοανατολικά (ΝΑ) και Μουρίκι στα νότια (Ν), ενώ εγγύς του βουνού στα δυτικά-νοτιοδυτικά (ΔΝΔ) αυτού βρίσκεται το χωριό Προφήτης Ηλίας (Γκέρμπεσι). 
Από το βουνό πηγάζει παραπόταμος του Πείρου και παραπόταμος του Σελινούντα, με τον πρώτο να ρέει νότια και τον δεύτερο βόρεια.
Κρήτη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κρήτη είναι γνωστή η «επώνυμη ηρωίδα» της νήσου Κρήτης (δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του στο νησί). Η Κρήτη ήταν είτε κόρη μιας από τις Εσπερίδες, είτε η ίδια Εσπερίδα, είτε κόρη του Αστερίου και σύζυγος του Μίνωα. Αναφέρεται ως μητέρα της Πασιφάης, την οποία είχε γεννήσει από τον θεό Ήλιο, και ως μητέρα του Κάρα, τον οποίο είχε γεννήσει από τον θεό Δία. Τέλος, η Κρήτη αναφέρεται και ως θυγατέρα του Δευκαλίωνα ή ενός από τους Κουρήτες. Απεικονίζεται στο «Αγγείο του Τάλω».