google/wiki40b huggingface dataset:
Αθανάσιος Νάσιουτζικ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1917. Η οικογένειά του ήταν από τις πλουσιότερες της πόλης, και στην ιδιοκτησία της είχε το εργοστάσιο από το οποίο ηλεκτροδοτούνταν οι Σέρρες και η ευρύτερη περιοχή. 
Σπούδασε χημεία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Την περίοδο της Κατοχής, οργανώθηκε στο ΕΑΜ και την ΕΠΟΝ, ενώ το 1947, την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, οργάνωσε επίθεση με χειροβομβίδες στο εργοστάσιο της οικογένειάς του, καθώς ο πατέρας του ήταν δεξιός. Αναγκάστηκε να υπηρετήσει στον Εθνικό Στρατό και συνελήφθη από τους κομμουνιστές αιχμάλωτος. Στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, όπου παρέμεινε οκτώ χρόνια. Μετά την απελευθέρωσή του από εκεί, μετέβη στην Αθήνα, όπου -μαζί με τα αδέλφια του ασχολήθηκε- με τις επιχειρήσεις και τη συγγραφή.
Ο Νάσιουτζικ διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΕΛ) από το 1981 μέχρι το 1984. Εκείνα τα χρόνια είχε έντονη κοινωνική παρουσία και δράση, και πολλές φορές συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και την υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη, ενώ συμμετείχε ως ομιλητής σε συνέδρια για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον σοσιαλισμό, και τον πυρηνικό αφοπλισμό των τότε υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης.
Απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 2005. Με τη σύζυγό του, τη μεταφράστρια και συγγραφέα Ζωή Νάσιουτζικ, απέκτησαν δυο κόρες: την Αρετή και τη συγγραφέα Παυλίνα Νάσιουτζικ (μητέρα του αναρχικού Νίκου Ρωμανού, που συνελλήφθη το Φεβρουάριο του 2013 και καταδικάστηκε για απόπειρα ένοπλης ληστείας).

Έργο

Την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα την έκανε το 1967 με το έργο Οι Ρίζες, και τα επόμενα χρόνια συνέγραψε και δημοσίευσε διάφορα βιβλία και δοκίμια, μεταξύ των οποίων και τα:  Φυσική και άνθρωπος (Ιωλκός, 1969· Κέδρος, 1973), Βιολογία του χρόνου (1970), Το τραύμα του Αδάμ (1971), Πεδίο και ανταγωνισμός (1974), Το σήμερα και το αύριο (1982), Αναζητήσεις (1984), Σκέψη και ύπαρξης (1985) και Της φυλακής (1994). Από το 1970 συνεργαζόταν με την εφημερίδα Το Βήμα, δημοσιεύοντας επιστημονικά και φιλοσοφικά άρθρα. Αρθρογραφούσε, επίσης, στα περιοδικά Ιωλκός, Νέα Εστία και Τομές.

Υπόθεση δολοφονίας Διαμαντόπουλου

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1984 δολοφονήθηκε ο συγγραφέας Αθανάσιος Διαμαντόπουλος, γραμματέας της ΕΕΛ, στο διαμέρισμά του στο Κολωνάκι με 97 σφυριές. Ο Νάσιουτζικ συνελήφθη από την Αστυνομία με βάση τις μαρτυρίες μιας γειτόνισσας του θύματος. Αρνήθηκε την ενοχή του και στη συνέχεια αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει με χάπια. Τελικά, η προσαγωγή του στον ανακριτή έγινε στις αρχές Απριλίου του 1985. Η δίκη ήταν πολύκροτη και απασχόλησε έντονα τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη. Η πρώτη απόφαση του δικαστηρίου, στις 27 Μαΐου 1988, ήταν αθωωτική για τον Νάσιουτζικ. Με απόφαση όμως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου διατάχθηκε η επανάληψη της δίκης, που ορίστηκε για τον Ιούνιο του 1990. Ο Νάσιουτζικ καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 15 χρόνια κάθειρξη το 1993. Αποφυλακίστηκε το 1995, καθώς έκανε χρήση των ευνοϊκών διατάξεων για τους ηλικιωμένους καταδικασθέντες.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – Άλμα επί κοντώ γυναικών

Το Άλμα επί κοντώ Γυναικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 28 και 30 Ιουνίου.
King of the Dead

Τραγούδια

1. Atom Smasher (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:12

2. Black Machine (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:16

3. Master of the Pit (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 7:09

4. King of the Dead (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 6:49

5. Death of the Sun (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 3:54

6. Finger of Scorn (Lindstrom) - 8:34

7. Toccata in Dm (Bach) - 4:37

8. Cirith Ungol (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 6:24

Μπόνους κομμάτι στην επανέκδοση

9. Last Laugh (Live) (Baker, Fogle, Vujea, Garven) - 4:22
Βούλγαροι στο Βανάτο

Οι Βούλγαροι στο Βανάτο (βουλγαρικά: Банатски българи) είναι μια βουλγαρική μειονοτική ομάδα που εγκαταστάθηκε τον 18ο αιώνα στην περιοχή του Βανάτου, που βρισκόταν τότε στην κυριαρχία των Αψβούργων. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή αυτή διαιρέθηκε μεταξύ Ρουμανίας, Σερβίας και Ουγγαρίας. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Βούλγαρους, που είναι Ορθόδοξοι, αυτοί που βρίσκονται στο Βανάτο είναι Ρωμαιοκαθολικοί με ομολογία και προέρχονται από ομάδες και προέρχονται από ομάδες Παυλικιανών και Ρωμαιοκαθολικών της σημερινής βόρειας και βορειοδυτικής Βουλγαρίας.
Οι Βούλγαροι του Βανάτου μιλούν μια ξεχωριστή κωδικοποιημένη μορφή της Ανατολικής Βουλγαρικής γλώσσας με επιρροές και από άλλες γλώσσες της ευρύτερης περιοχής. Παρόλο που ταυτίζονται με την Πεδιάδα της Παννονίας (απομακρυσμένη από την ηπειρωτική χώρα της Βουλγαρίας), έχουν διατηρήσει τη βουλγαρική τους εθνική ταυτότητα. Μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας, το 1878, πολλοί επέστρεψαν σε αυτήν και ίδρυσαν νέα χωριά.

Πληθυσμός

Η επίσημη ρουμανική απογραφή του 2002 αναφέρει ότι 6.468 άνθρωποι βουλγαρικής καταγωγής κατοικούν στο ρουμανικό τμήμα του Βανάτου. Η σερβική απογραφή του 2002 κατέγραψε 1.658 Βούλγαρους στη Βοϊβοντίνα, την αυτόνομη επαρχία που καλύπτει το σερβικό τμήμα του Βανάτου. Βούλγαροι ερευνητές εκτιμούν ότι 12.000 Βούλγαροι του Βανάτου ζουν στη Ρουμανία και 3.000 στη Σερβία.
Τα πρώτα και σημαντικότερα κέντρα του βουλγαρικού πληθυσμού του Βανάτου είναι τα χωριά Ντουντέστι Βέκι και Βίνγκα, που τοποθετούνται σήμερα στην Ρουμανία, αλλά σημαντικές κοινότητες υπάρχουν επίσης στη Μπρεστέα, τη Ντέντα, την Κολονία Μπουλγκάρα και τις πόλεις Τιμισοάρα και Σανικολάου Μάρε. Τα σημαντικότερα κέντρα στη Σερβία είναι τα χωριά Ιβάνοβο, Κόνακ, Γιάσα Τόμιτς και Σκορένοβατς.
Στη Βουλγαρία παλιννοστούντες Βούλγαροι του Βανάτου βρίσκονται στα χωριά Ασένοβο, Μπαρντάρσκι Γκεράν, Ντραγκομίροβο, Γκοστίλια και Μπρεγκάρε, μεταξύ άλλων, ενώ σε μερικά από τα οποία συνυπάρχουν με Σουηβούς του Βανάτου, άλλους Βούλγαρους Ρωμαιοκαθολικούς ή Βούλγαρους Ορθόδοξους.
Κώστας Αρζόγλου

Βιογραφία

Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1969. Ο ίδιος δήλωσε ότι έχει εργαστεί και ως οικοδόμος, μεταφραστής, έμπορος και στατιστικολόγος, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τη Μελίνα Μερκούρη και την Έλεν Μπέρνστιν.
Αποτέλεσε ιδρυτικό στέλεχος του Ελεύθερου Θεάτρου το 1970. Συμμετείχε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις στο Άλσος Παγκρατίου ενώ συνεργάστηκε με τους θιάσους της Έλλης Λαμπέτη, του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, του Αλέκου Αλεξανδράκη κ.ά. Τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με την σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων. Το 1984 ίδρυσε τη δική του θεατρική ομάδα που πήρε το όνομα "Αεικίνητο".

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε τέσσερις φορές: με την Υβόννη Μαλτεζου 1967-1975 ,με την Βέρα Κρούσκα 1976-1981, με την Έλενα Ακρίτα 1987-1996 και την Ζαχαρούλα Χριστοπούλου 2000-2009.Το 1992 υιοθέτησε με την Έλενα Ακρίτα το γιο τους, Παύλο, νονά του οποίου ήταν η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Απο το γάμο του με τη Ζαχαρούλα Χριστοπούλου απέκτησε την κόρη του Μαρία (2000) η οποία στα 18 της μολις χρόνια ξεκίνησε τις σπουδές της στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κούν, ενώ έχει και μια κόρη έκτος γάμου,την ηθοποιό Aurora Marion (1985).Κατοικεί στην Πετρούπολη, όπου είναι δημοτικός σύμβουλος κι έχει αναλάβει το Φεστιβάλ Πέτρας. 
Έχει υπάρξει καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου σε μια περίοδο κατά την οποία κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση των οικονομικών του θεάτρου μαζί με οκτώ πρώην μέλη των διοικήσεων.
Το 2007, συμμετείχε ως κριτής στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "Dream Show" του Alpha TV.
Το Χωνί

Πολιτικός προσανατολισμός

Το ΧΩΝΙ αυτοχαρακτηρίζεται ως «αντιμνημονιακή εφημερίδα χωρίς σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό (δεξιά ή αριστερά)» αλλά από το ξεκίνημά της στήριζε ανοιχτά το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο. Ωστόσο, από την 4η Ιανουαρίου 2015, μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Γιώργου Χριστοφορίδη με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (AΝ.ΕΛ.) για τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, έγινε εμφανής η ρήξη με το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο, με κορύφωση τη μη δημοσίευση από το Χωνί άρθρου του Δημήτρη Κάζάκη.

Δημοσιογράφοι - Αρθρογράφοι

Σε εβδομαδιαία βάση, η εφημερίδα προβάλλει τις θέσεις των κινημάτων, όπως του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.Πα.Μ.) και του Κινήματος Δεν Πληρώνω, μέσα από σταθερές στήλες.
Συχνά η εφημερίδα φιλοξενεί κείμενα με την υπογραφή ελληνικών ιστολογίων όπως, «Μικρός Φωκίων», kourdistoportocali, prezatv, seleo.gr κ.α.
Στην αρχισυνταξία βρίσκεται ο Παναγιώτης Ντάσης και στη σχεδίαση η Κατερίνα Πρεβόλη ενώ στην εφημερίδα έχουν αρθρογραφήσει στο πρώτο τεύχος (με αλφαβητική σειρά) οι: Γιάννης Ζουγανέλης, Δημήτρης Καζάκης, Τζίμης Πανούσης.

Θεματολογία

Η εφημερίδα δημοσιεύει θέματα κυρίως πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου, ελληνικού ή διεθνούς ενδιαφέροντος. Αρκετές σελίδες ασχολούνται και με τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την αυτοκίνηση, τα media κ.ά. Επίσης, περιλαμβάνει σατιρικές στήλες και χώρο για τα άρθρα αναγνωστών της εφημερίδας.

Προσφορές

Το ΧΩΝΙ πραγματοποιεί κατά καιρούς προσφορές μέσω διάφορων συνεργασιών, όπως -για παράδειγμα- το καλοκαίρι του 2012 με την προσφορά ειδών διατροφής από το νεοσύστατο συνεταιρισμό «Θαλείν».

Δικαστική διαμάχη

Τον Αύγουστο του 2012, το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο –με πρόεδρο τον αδελφό του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξανδρο Σαμαρά- κατέθεσε αγωγή ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ εναντίον της εφημερίδας Το ΧΩΝΙ και πέντε δημοσιογράφων της. Αφορμή υπήρξε δημοσίευμα της εφημερίδας για την εμπλοκή του Ινστιτούτου σε εισαγγελική έρευνα σχετικά με τον τρόπο που επελέγη για την αντιμετώπιση του παρασίτου που αποκαλείται «Κόκκινο Σκαθάρι».
Οκτάς

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Το πλέον αξιοσημείωτο του αστερισμού είναι ότι σε αυτόν βρίσκεται ο Νότιος Ουράνιος Πόλος της ουράνιας σφαίρας. Συγκεκριμένα, ο φαιν.μεγέθους 5,47 αστέρας σ Οκτάντος είναι γνωστός ως Νότιος Πολικός Αστέρας, ως ο εγγύτερος στο Νότιο Ουράνιο Πόλο αστέρας με φαινόμενο μέγεθος μικρότερο του 6 (απόσταση από τον Πόλο 45΄το έτος 1900 και 63΄το 2000).
- Ο ερυθρός γίγαντας R Οκτάντος είναι μεταβλητός αστέρας τύπου Mira, με φαιν.μέγεθος που κυμαίνεται από 6 (μόλις ορατός με γυμνό μάτι) μέχρι 13 με περίοδο δεκατρείς μήνες.
- Το ανοικτό σμήνος Melotte 227 με φαιν.μέγεθος 5,3 καταλαμβάνει πάνω από μισή τετραγωνική μοίρα στον ουρανό.
- Ο γαλαξίας NGC 6438 έχει φαιν.μέγεθος 11,1.
- Ο γαλαξίας NGC 2573 με φαιν.μέγεθος 13,5 είναι γνωστός ως Polarissima Australis, ως το εγγύτερο στον Νότιο Ουράνιο Πόλο αντικείμενο του Καταλόγου NGC (ακριβώς 2/3 της μοίρας το έτος 2000).
Μεικτές πολεμικές τέχνες

Οι μεικτές πολεμικές τέχνες (Αγγλικά: mixed martial arts, συντομογραφία: M.M.A.) είναι ένα μαχητικό άθλημα πλήρους επαφής (full contact) που επιτρέπει τη χρήση τόσο των χτυπημάτων όσο και των λαβών, είτε από όρθια θέση είτε από το έδαφος. Συμπεριλαμβάνει πολλά μαχητικά αθλήματα και πολεμικές τέχνες όπως την πυγμαχία, την πάλη, το μάι τάι, βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, το kick boxing, το ταεκβοντό, το καράτε, το τζούντο και άλλα. Οι ρίζες των σύγχρονων μεικτών πολεμικών τεχνών μπορούν να εντοπιστούν στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες στο αγώνισμα του Παγκράτιου όπως όμως και σε διάφορα ανάμεικτα αγωνιστικά στυλ που έλαβαν χώρα σε όλη την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τη Νοτιοανατολική Ασία στις αρχές του 20ου αιώνα.
Το μαχητικό άθλημα Vale tudo (όλα επιτρέπονται) που είχε αναπτυχθεί στη Βραζιλία από το 1920 μεταδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την η οικογένεια Gracie το 1993, με την ίδρυση του Ultimate Fighting Championship (U.F.C.). Επαγγελματικοί αγώνες MMA είχαν επίσης πραγματοποιηθεί στην Ιαπωνία από το μαχητικό άθλημα Shooto αρχής γενομένης το 1989. Εν ευθέτω χρόνω το πιο επικίνδυνο vale tudo τροποποιήθηκε με την λήψη πρόσθετων κανόνων κι έγινε ασφαλέστερο οδηγώντας στη σημερινή διαδεδομένη και οργανωμένη μορφή του ΜΜΑ.
Αρχικά προωθήθηκε σαν διαγωνισμός μέσω του οποίου θα διακρινόταν η αποτελεσματικότερη πολεμική τέχνη σε περίπτωση αληθινής άοπλης μάχης ενός εναντίον ενός, οι αντίπαλοι αγωνίζονταν με ελάχιστους κανόνες. Αργότερα το στυλ των αθλητών εμπεριείχε πολλές πολεμικές τέχνες, την ίδια περίοδο οι διοργανωτές υιοθέτησαν κι άλλους κανόνες για να αυξήσουν την ασφάλεια και την κοινωνική αποδοχή του αθλήματος. Το όνομα Mixed Martial Arts επινοήθηκε από τον Rick Blume, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Battlecade, το 1995. Μετά από αυτές τις αλλαγές, το άθλημα έχει δει την αύξηση της εμπορικότητάς του με το σύστημα pay per view και της δημοτικότητάς του που πλέον ανταγωνίζεται την πυγμαχία και την επαγγελματική πάλη.
Κώστας Γκικόπουλος

Καριέρα

Ο Γκικόπουλος ξεκίνησε την πορεία του στην ομάδα του Άρη το 1926. Όντας ψηλός και με μεγάλες σωματικές δυνάμεις, έπαιζε στον χώρο του κέντρου με μεγάλο του πλεονέκτημα την ανασταλτική του δραστηριότητα. Το 1928, αγωνίστηκε εναντίον του Εθνικού Πειραιά, στο νικηφόρο 3-1 με το οποίο ο Άρης κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος.
Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπου η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο μετά από δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του ΠΑΟΚ.
Το 1930 και το 1931 αγωνίστηκε σε λίγους αγώνες, κάνοντας όμως την επανεμφάνιση του στην βασική ενδεκάδα του Άρη στο πρωτάθλημα του 1932, όταν η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο. Αυτή την χρονιά σκόραρε ένα από τα λίγα γκολ της καριέρας του στις 10 Ιουλίου 1932, όταν ο Άρης κέρδισε εκτός έδρας τον Ηρακλή με 3-7.
Συνέχισε ως βασικός και την επόμενη χρονιά, κατακτώντας την δεύτερη θέση στην τελική φάση του ελληνικού πρωταθλήματος και παίζοντας στον δεύτερο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Εθνικό με 2-1.
Παρέμεινε στην ομάδα των "κίτρινων" μέχρι το 1937, όταν και "κρέμασε τα παπούτσια" του.
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2017–18 και οι τελευταίες τέσσερις υποβιβάστηκαν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχιζαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ.
Κοκκινόβραχος Αττικής

Ο Τζορτζ Φίνλεϊ

Το Λιοσάτι ήταν κατά πάσα πιθανότητα το κτήμα που αγόρασε ο Σκοτζέζος ιστορικός και φιλέλληνας Τζωρτζ Φίνλεϋ το 1830 από Τούρκους τσιφλικάδες, και συγκεκριμένα από τους γιους του μεγαλοτσιφλικά Κιαμίλ μπεή από την Κόρινθο. Επειδή αυτό αναφέρεται στα ημερολόγιά του ως "Λίοσια", συνήθως συγχέεται με τα γνωστά Λίοσια στη δυτική Αθήνα. Την ονομασία "Λιόσια" την χρησιμοποιούν ωστόσο και οι παλιοί κάτοικοι του Κοκκινόβραχου εναλλακτικά με το "Λιοσάτι" μέχρι σήμερα. Υπέρ της εκδοχής ότι πρόκειται για το παλιό κτήμα του Φίνλεϊ συνηγορεί και μια αναφορά στο ημερολόγιό του: "Λίοσια. Βρήκα και πάλι μεγάλες ποσότητες πυρόλιθου σε Λιόσια και Αφίδνες" (άρα τοποθετεί τα μέρη αυτά μαζί), ενώ αμέσως μετά ανεφέρεται στην "βρύση της Μπελούσας", η οποία υπάρχει ακόμη στον Κοκκινόβραχο με το όνομα Μπελούσι, μαζί με το παρακείμενο εκκλησάκι, το οποίο επίσης αναφέρει. Γενικά, στην περιήγηση της Αττικής που περιγράφει στο ημερολόγιό του, ο Φίνλεϋ τοποθετεί τα "Λιόσια" κοντα στα Κιούρκα (Αφίδνες), το Καπανδρίτι, το Χαλκούτσι και τον Αγ. Μερκούριο, ποτέ όμως κοντά στην Αθήνα. Ως "Λιόσια (κτήμα)" (Liosia [Gut]) αναγράφεται η περιοχή άλλωστε και στον λεπτομερή χάρτη της Αττικής των Ερνστ Κούρτιους (Ernst Curtius) και Γιόχαν Άουγκουστ Κάουπερτ (Johann August Kaupert) (Βερολίνο 1881-1900). Επίσης σώζεται μία παλιά διώροφη οικία που αναφέρεται από παλιούς κατοίκους του οικισμού ως "Σπίτι του Φίνλεϋ".
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ

Ιστορία

Το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, όπως αποκαλείται, καθιερώθηκε το 1972. Ήταν ιδέα ενός Ολλανδού δημοσιογράφου, ώστε να ξεχωρίζει η πραγματικά πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα έπειτα από μια αναμέτρηση των νικητριών τότε του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Σύντομα, η UEFA το έθεσε υπό την αιγίδα της, όταν διαπίστωσε ότι είχε μια δυναμική μεταξύ των φιλάθλων.
Μόνο τρεις φορές ο τελικός δεν πραγματοποιήθηκε για διάφορους λόγους, τα έτη: 1974, 1981 και 1985. Ως το 1997 ο τελικός περιλάμβανε διπλούς αγώνες στις έδρες των δύο φιναλίστ. Όμως, τρεις φορές (1984, 1986 και 1991) διεξήχθη μονός τελικός είτε λόγω έλλειψης ημερομηνιών είτε για πολιτικούς λόγους. Από το 1998 η ΟΥΕΦΑ αποφάσισε να διεξάγεται ένας τελικός στο Σταντ Λουί Β΄ του Μονακό την τελευταία Παρασκευή του μηνός Αυγούστου και να σηματοδοτεί την έναρξη της νέας ποδοσφαιρικής περιόδου.
Από το 2000, που καταργήθηκε το Κυπέλλο Κυπελλούχων, στον τελικό του Σούπερ Καπ αγωνίζονται οι νικητές του Τσάμπιονς Λίγκ και του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ως το 2009, Γιουρόπα Λιγκ από το 2010. Μετά από 15 συνεχόμενα Σούπερ Καπ που διεξήχθησαν στο Σταντ Λουί Β΄ του Μονακό το διάστημα 1998 έως 2012, από το 2013 και μετά, το Σούπερ Καπ διεξάγεται σε διάφορα στάδια (παρόμοια με τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ), αρχής γενομένης με το 2013, που διεξήχθη στο Στάντιον Έντεν της Πράγας στην Τσεχία.
Ξεκινώντας το 2014, η ημερομηνία του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ μεταφέρθηκε από την Παρασκευή στα τέλη Αυγούστου, στην Τρίτη στα μέσα Αυγούστου, μετά την αφαίρεση των ημερομηνιών διεθνών φιλικών αναμετρήσεων του Αυγούστου, στο νέο Ημερολόγιο Διεθνών Αγώνων της FIFA.

Λογότυπα

Ακολουθούν τα λογότυπα που έχουν χρησιμοποιηθεί ως τώρα στη διοργάνωση:
Γλώσσα Ουρούμ

Ιστορία

Η ονομασία Ουρούμ ετυμολογικά προκύπτει από το Ρουμ (Ρωμαίος, Ρωμιός), ο όρος που χρησιμοποιούνταν από τον μουσουλμανικό κόσμο για να περιγράψει την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία / Βυζάντιο, ενώ κατόπιν χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς για να περιγράφει γενικότερα τους μη μουσουλμάνους εντός της οθωμανικής αυτοκρατορίας.Οι ελληνόφωνοι Έλληνες είναι γνωστοί ως Ρουμ, ενώ οι τουρκόφωνοι ως Ουρουμ.
Η ελληνική παρουσία στην περιοχή των παραλίων του Ευξείνου Πόντου υπήρχε ήδη από την αρχαιότητα. Με το πέρασμα των αιώνων οι πληθυσμοί αυτοί υιοθέτησαν την χριστιανική θρησκεία υπό την ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, και μετά την κατάκτηση τόσο της κυρίας αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη όσο και της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας από την οθωμανική αυτοκρατορία κατά τον Μεσαίωνα, κάποιοι από τους πληθυσμούς αυτούς άλλαξαν την γλώσσα τους και έγιναν τουρκόφωνοι αλλά κράτησαν το θρήσκευμα τους.  
Αν και η παρουσία των Ελλήνων στα παράλια χρονολογείται από πάρα πολύ παλιά, σε ότι αφορά αυτούς στην ενδοχώρα της Γεωργίας η παρουσία τους χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα, όπου το πρώτο κύμα μετανάστευσης εκεί έγινε κατά την περίοδο του Γεωργιανού βασιλιά Ηράκλειου Β´ το 1763, και κατόπιν ένα δεύτερο κύμα με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης στον κυρίως ελλαδικό χώρο και Βαλκάνια. Οι πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή Τριαλέτι της Γεωργίας, και ιδίως την πόλη Τσάλκα την οποία ίδρυσαν. Στον 20ό αιώνα μετά την μικρασιατική εκστρατεία / τουρκικό πόλεμο της ανεξαρτησίας και την γενοκτονία των Ποντίων εκτός από την Ελλάδα πολλοί ήταν αυτοί που κατέφυγαν στην σοβιετική Γεωργία της ΕΣΣΔ, ειδικά στην περιοχή της Αμπχαζίας, και σε άλλες περιοχές της ΕΣΣΔ. Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991 και τον πόλεμο στην Αμπχαζία σύντομα έπειτα, αρκετοί κατέφυγαν στην Ελλάδα. Πολλοί από αυτούς παρότι δεν γνώριζαν την ελληνική γλώσσα δήλωναν Έλληνες. Ωστόσο στις απογραφές τόσο της Γεωργίας όσο και της Ουκρανίας δεν διευκρινίζεται πόσοι από τους ελληνικούς πληθυσμούς είναι τουρκόφωνοι.
Πολλοί από τους ομιλητές της Ουρούμ εκτός από τουρκόφωνοι είναι και ρωσόφωνοι και χρησιμοποιούν πολλές λέξεις ρωσικής προέλευσης -ιδιαίτερα αυτές που αφορούν νεότερες και πιο σύγχρονες έννοιες-. Για τις θρησκευτικές τους ανάγκες καλύπτονται από την ελληνική (οικουμενικό πατριαρχείο), γεωργιανή (αυτοκέφαλη), και ρωσική ορθόδοξη εκκλησία (συμπεριλαμβάνεται η ουκρανική, πατριαρχείο Μόσχας).
Στην Ουκρανία οι πληθυσμοί αυτοί είναι συγκεντρωμένοι στην ευρύτερη περιοχή του Ντονέτσκ σε περίπου 30 χωριά, και ιδιαίτερα στην Μαριούπολη,ενώ στην Γεωργία στην επαρχία Τριαλέτι και ειδικά στην πόλη Τσάλκα και τις γύρω περιοχές όπως Μπεστασένι και Γκούνια-καλά.

Φωνολογία

Το αρχικό φωνήεν στην Ουρούμ είναι προσθετικό. Οι τουρκικές γλώσσες αρχικά δεν διέθεταν το [/ɾ/] στο ξεκίνημα της λέξης και το απέκτησαν μέσω γλωσσικών δανείων από άλλες γλώσσες.
Ιωάννης Μητρόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1874. Καταγόταν από τη Ζαχλωρού. Προπονητής του ήταν ο Ιωάννης Χρυσάφης. Το 1896, στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αναδείχτηκε πρώτος στους κρίκους. Ο αγώνας έγινε στις 28 Μαρτίου 1896. Κατέκτησε επίσης ένα χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό του δίζυγου, με την ομάδα του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου.
Βικοπιζάνο

Γεωγραφία

Το Βικοπιζάνο γειτονεύει με τους παρακάτω δήμους: Μπιεντίνα, Μπούτι, Κάλτσι, Καλτσινάια, Κασίνα και Σαν Τζουλιάνο Τέρμε. Περιλαμβάνει τα θέρετρα (frazioni) των Καπρόνα, Κουτσιγκλιάνα, Λουνιάνο, Σαν Τζοβάνι άλλα Βένα και Ουλιβέτο Τέρμε.

Ιστορία

Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, το Βικοπιζάνο ήταν ανθηρή οχυρή θέση της Δημοκρατίας της Πίζας. Κατελήφθη από την Φλωρεντία το 1406. Σε αυτή την θέση χτίστηκε το 1434 ένα κάστρο (Rocca Nuova) σχεδιασμένο από τον Φιλίππο Μπρουνελλέσκι.

Οικονομία

Στην οικονομική δραστηριότητα της πόλης περιλαμβάνονται τα κεραμικά, οι μηχανές (Piaggio), καθώς και η εμφιάλωση μεταλλικών νερών. Η αγροτική οικονομία βασίζεται στο ελαιόλαδο και τα δημητριακά.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μάλι

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1960.
Διεθνείς σχέσεις του Κοσσυφοπεδίου

Οι εξωτερικές σχέσεις του Κοσσυφοπεδίου υλοποιούνται μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου. Το Κοσσυφοπέδιο διαθέτει 24 πρεσβείες στο εξωτερικό και φιλοξενεί 21 Πρεσβείες στην Πρίστινα. Συμμετέχει, επίσης, σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2008 οι βουλευτές του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου κήρυξαν την ανεξαρτησία της περιοχής από τη Σερβία. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίστηκε αμφιλεγόμενη μεταξύ της διεθνούς κοινότητας, η οποία αντέδρασε με ανάμικτες δηλώσεις. Η διεθνής εποπτεία του Κοσόβου ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012, με τη χώρα να γίνεται υπεύθυνη για τη δική της διακυβέρνηση. Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου έχει αναγνωριστεί από 113 κράτη μέλη του ΟΗΕ, τη Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν), τις Νήσους Κουκ και το Νιούε. Επιπλέον, ορισμένες χώρες που δεν αναγνωρίζουν επισήμως τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου (Κίνα, Ρωσία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ελλάδα) διατηρούν μη διπλωματικά γραφεία συνδέσμων στο Κοσσυφοπέδιο, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο σημερινός υπουργός εξωτερικών του Κοσόβου είναι ο Μπεντζέτ Πατσόλι.
Harmonia Macrocosmica

Ιστορική αναδρομή

Αρχικά ο Γκέρχαρντ Μερκάτορ συνέλαβε την ιδέα να δημοσιεύσει έναν άτλαντα με όλες τις τότε διαθέσιμες γνώσεις για όλη τη γη. Στην διάρκεια της ζωής του ο Μερκάτορ δημοσίευσε πέντε τόμους με ιστορικές και γεωγραφικές πληροφορίες. Ο τελευταίος τόμος δημοσιεύτηκε από τον γιο του, Ρουμόντ Μερκάτορ. Μετά τον θάνατό του, το έργο του συνέχισε ο χαρτογράφος Γιοχάννες Γιανσσόνιους. Το έργο του Κελλάριους ήταν ο έβδομος τόμος της σειράς αυτής.

Περιγραφή

Το βιβλίο περιέχει εικόνες του Πτολεμαϊκού συστήματος, του Κοπερνικαϊκού συστήματος και του συστήματος του Τύχο Μπράχε. Ο τόμος καταλήγει με εικόνες του χριστιανικού θεωρητικού συστήματος όπως το διατύπωσε ο Γιούλιους Σίλλερ στο Coelum stellatum christianum το 1627. Το τελευταίο αυτό τμήμα απάλλαξε τον συγγραφέα του από την ποινή του αφορισμού.

Κατασκευή των χαρακτικών

Για την κατασκευή των εικόνων εργάστηκαν διάφοροι χαράκτες. Δύο από αυτούς υπέγραψαν τα έργα τους. Ο κατασκευαστής της προμετωπίδας είναι ο Φρέντερικ Χέντρικ φαν ντεν Χόβε, ενώ δέκα άλλες εικόνες φέρουν το όνομα του Γιοχάννες φαν ντερ Λόον. Πολλές από τις υπόλοιπες είναι έργα του Γιάν Πείτερζοον Σέντερνταμ.