Fleetwood Mac

Η εποχή Γκριν

Οι Fleetwood Mac σχηματίστηκαν τον Ιούλιο του 1967 από τον κιθαρίστα Πίτερ Γκριν, τον μπασίστα Τζον ΜακΒί και το ντράμερ Μικ Φλίτγουντ, οι οποίοι έπαιζαν για τους Bluesbreakers του Τζον Μάγιαλ. Ο Γκριν αποφάσισε το όνομα του συγκροτήματος να είναι συνδυασμός των ονομάτων του Φλίτγουντ και του ΜακΒί, πριν καν ενταχθεί στο σχήμα ο δεύτερος, ο οποίος επέμενε αρχικά να παραμείνει στους Bluesbreakers. Τελικά, οι Γκριν και Φλίτγουντ προσέλαβαν τον κιθαρίστα Τζέρεμι Σπένσερ και τον μπασίστα Μπομπ Μπρούνινγκ, με την συμφωνία ο τελευταίος να αποχωρήσει στην περίπτωση που ο ΜακΒί αποφάσιζε να ενταχθεί στο συγκρότημα. Το νεοσύστατο σχήμα έδωσε την πρώτη του συναυλία στις 13 Αυγούστου 1967 στο Windsor Jazz and Blues Festival και μερικές εβδομάδες αργότερα ο ΜακΒί αποφάσισε να γίνει μέλος τους.
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του ομώνυμο άλμπουμ στις 24 Φεβρουαρίου 1968 μέσω της Blue Horizon. Ο Μπρούνινγκ είχε ηχογραφήσει το κομμάτι "Long Grey Mare", ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια παίχτηκαν από την σύνθεση των Fleetwood Mac εκείνη την περίοδο. Χωρίς κάποιο επιτυχημένο σινγκλ, ο δίσκος σκαρφάλωσε ως την τέταρτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ τα οποία ανέβηκαν στο Top-40 της πατρίδας τους, με τα κομμάτια "Black Magic Woman" και "Need Your Love So Bad".
Στα τέλη Αυγούστου του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Mr. Wonderful", βασισμένο όπως και το ντεμπούτο τους στην μπλουζ μουσική. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά στο στούντιο, δίνοντας έναν αυθεντικό ρετρό ήχο, ενώ συμμετείχαν γκεστ μουσικοί με πνευστά, όπως και η Κριστίν Πέρφεκτ των Chicken Shack στα πλήκτρα. Το "Mr. Wonderful" ανέβηκε στο Top-10 της Μεγάλης Βρετανίας και λίγο μετά την κυκλοφορία του, στην σύνθεση των Fleetwood Mac προστέθηκε ο κιθαρίστας Ντάνι Κίργουαν, πρώην μέλος του μπλουζ τρίο Boilerhouse. Πρώτη κυκλοφορία της νέας σύνθεσης ήταν το κομμάτι "Albatross", που έφθασε ως την κορυφή των βρετανικών τσαρτ και βραβεύθηκε ως ασημένιο σινγκλ.
Ακολούθησαν οι συλλογές "English Rose" στην Βόρεια Αμερική και "The Pious Bird of Good Omen" στην Ευρώπη και το συγκρότημα μετέβη στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών τον Ιανουάριο του 1969, ηχογραφώντας στο στούντιο της Chess Records μαζί θρυλικούς μπλουζ μουσικούς όπως ο Γουίλι Ντίξον, ο Buddy Guy και ο Ότις Σπαν.
Υπέγραψαν στην Immediate Records και κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Man of the World", σκαρφαλώνοντας στην δεύτερη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Λόγω των προβλημάτων της δισκογραφικής τους εταιρείας, συμφώνησαν με την θυγατρική της Warner Bros., Reprise Records. Τον Σεπτέμβριο του 1969, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Then Play On", αποτελώντας το τρίτο συνεχόμενο Top-10 στην πατρίδα τους. Παράλληλα, γνώρισαν άλλη μία μεγάλη επιτυχία με το κομμάτι "Oh Well", ενώ ο δίσκος έδωσε στο συγκρότημα μία ροκ κατεύθυνση και αποτελούνταν αποκλειστικά από συνθέσεις του Γκριν και του Κίργουαν.
Το 1970, η υγεία του Γκριν επιδεινώθηκε, αφού η χρήση LSD τον οδήγησε στην σχιζοφρένεια. Η τελευταία του επιτυχία με τους Fleetwood Mac ήταν το σινγκλ "The Green Manalishi (With the Two-Prong Crown)", αφού μετά την κυκλοφορία του ο Γκριν ήθελε να δωρίσει όλα τα κέρδη του συγκροτήματος σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ τα υπόλοιπα μέλη δεν συμφωνούσαν, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να αποχωρήσει από το σχήμα. Έπαιξε για τελευταία φορά μαζί τους στις 20 Μαΐου 1970, πριν ξεκινήσει τελικά την προσωπική του καριέρα.

Αλλαγές σύνθεσης

Οι Σπένσερ και Κίργουαν κλήθηκαν να αντικαταστήσουν τον Γκριν και τα εναπομείναντα μέλη ηχογράφησαν το άλμπουμ "Kiln House", το οποίο εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 1970, με την γκεστ συμμετοχή της Κριστίν Πέρφεκτ στα φωνητικά, όπως και τον σχεδιασμό του εξωφύλλου. Στην τελευταία προτάθηκε να γίνει μόνιμο μέλος των Fleetwood Mac, αφού είχε πρόσφατα παντρευτεί τον Τζον ΜακΒί. Ως Κριστίν ΜακΒί, έδωσε την πρώτη της συναυλία με το συγκρότημα στις 6 Αυγούστου του 1970 στη Νέα Ορλεάνη, με την CBS Records να κυκλοφορεί παράλληλα την συλλογή "The Original Fleetwood Mac".
Τον Φεβρουάριο του 1971, ο Σπένσερ αποχώρησε από την σύνθεση τους ενώ βρισκόταν σε περιοδεία, με τον Πίτερ Γκριν να τον αντικαθιστά προσωρινά. Τελικά, το καλοκαίρι του ίδιου έτους έγινε μέλος τους ο Μπομπ Γουέλτς, ηχογραφώντας μαζί τους το "Future Games", που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο. Η CBS κυκλοφόρησε στην Ευρώπη την συλλογή "Greatest Hits", αποτελούμενη κυρίως από κομμάτια της εποχής του Πίτερ Γκριν και έξι μήνες μετά ακολούθησε το "Bare Trees", ανεβάζοντας την δημοτικότητα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρ' όλα αυτά, οι ζωντανές τους εμφανίσεις παρουσίαζαν σοβαρά προβλήματα λόγω του αλκοολισμού του Κίργουαν, ο οποίος τον οδήγησε στην αποξένωση από τους ΜακΒί και τον Γουέλτς. Ο Φλίτγουντ τον απέλυσε, με τον Μπομπ Γουέστον να τον αντικαθιστά, κυκλοφορώντας μαζί τους τα "Penguin" και "Mystery to Me" μέσα στο 1973. Στο πρώτο εξ αυτών, συμμετείχε ο Ντέιβ Γουόκερ στα φωνητικά, ενώ η σύνθεση των Φλίτγουντ, Τζον και Κριστίν ΜακΒί και Μπομπ Γουέλτς, κυκλοφόρησε το "Heroes Are Hard to Find" τον Σεπτέμβριο του 1974, σκαρφαλώνοντας για πρώτη φορά στο Top-40 του Billboard. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, έκανε γκεστ εμφανίσεις μαζί τους ο κιμπορντίστας Νταγκ Γκρέιβς, μηχανικός ήχου στο τελευταίο τους άλμπουμ.

Προσθήκη των Νικς και Μπάκιγχαμ

Μετά το τέλος της αμερικάνικης περιοδείας τους στα τέλη του 1974, ο Γουέλτς αποχώρησε, αφήνοντας στην σύνθεση το ζεύγος ΜακΒί και τον Μικ Φλίτγουντ. Ο τελευταίος βρήκε το νέο κιθαρίστα του συγκροτήματος στο πρόσωπο του Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ, ο οποίος εντάχθηκε στο σχήμα με την προϋπόθεση ότι μαζί του θα ακολουθούσε και η κοπέλα και μέχρι τότε συνεργάτης του, Στίβι Νικς.
Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον δίσκο "Fleetwood Mac" τον Ιούλιο του 1975, ο οποίος σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιος. Μεγάλες επιτυχίες που συνόδευαν το άλμπουμ ήταν τα "Over My Head", "Rhiannon" και "Say You Love Me". Λίγους μήνες αργότερα, οι Τζον και Κριστίν ΜακΒί χώρισαν, ενώ παράλληλα χώρισαν και οι Μπάκιγχαμ και Νικς. Η πίεση για ένα νέο επιτυχημένο δίσκο, σε συνδυασμό με τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των μελών του σχήματος, τους οδήγησαν σε καταχρήσεις ναρκωτικών και αλκοόλ. Παρ' όλα αυτά, το άλμπουμ "Rumours" έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων τον Φεβρουάριο του 1977 και κέρδισε το βραβείο Γκράμι για το άλμπουμ της χρονιάς. Τα σινγκλ "Go Your Own Way", "Don't Stop", "You Make Loving Fun" και "Dreams" ανέβηκαν στο αμερικάνικο Top-10, με το τελευταίο εξ αυτών να σκαρφαλώνει στην κορυφή. Από τον Οκτώβριο του 2014, οι πωλήσεις του δίσκου έχουν ξεπεράσει τα είκοσι εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα σαράντα εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο. Ανέβηκε στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών της Μεγάλης Βρετανίας, της Αυστραλίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Ολλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας και της Νότιας Αφρικής, παραμένοντας στην κορυφή του Billboard για 31 εβδομάδες, ενώ μέχρι τον Μάιο του 2016 είχε παραμείνει στο Top-75 των βρετανικών τσαρτ για 630 εβδομάδες, όντας ο ενδέκατος δίσκος σε πωλήσεις όλων των εποχών για το Ηνωμένο Βασίλειο. Για την προώθηση του, οι Fleetwood Mac έδωσαν μία συναυλία στην Ιντιάνα τον Μάρτιο του 1977, ακολουθούμενη από μία μικρή περιοδεία στην Βρετανία, την Ολλανδία, την Γαλλία και την Γερμανία, τον Απρίλιο.
Το επόμενο τους άλμπουμ με τίτλο "Tusk" παρουσίασε ένα πιο πειραματικό ύφος, όντας διπλό και με είκοσι κομμάτια και περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Tusk", "Sara" και "Think About Me". Ο δίσκος πούλησε τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, με τον Μικ Φλίτγουντ και την Warner να κατηγορούν ως ένα βαθμό τον ραδιοφωνικό σταθμό RKO, ο οποίος έπαιζε ολόκληρο το άλμπουμ πριν την κυκλοφορία του, επιτρέποντας σε πολλούς ακροατές να το αντιγράψουν. Η περιοδεία του δίσκου κράτησε έντεκα μήνες, με τους Fleetwood Mac να δίνουν συναυλίες στην Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Ιαπωνία και την Ωκεανία και να ηχογραφούν το άλμπουμ "Fleetwood Mac Live", που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1980 και έγινε χρυσό.
Το 1981, οι Νικς και Φλίτγουντ κυκλοφόρησαν τους πρώτους τους προσωπικούς δίσκους, πριν επιστρέψουν στην δισκογραφία με τους Fleetwood Mac με το άλμπουμ "Mirage", το καλοκαίρι του 1982. Η κυκλοφορία αυτή ήταν μία προσπάθεια να επαναλάβουν την εμπορική επιτυχία του "Rumours" και περιελάμβανε τις σινγκλ επιτυχίες "Hold Me", "Gypsy", "Love in Store" και "Oh Diane". Ακολούθησε μία μικρή βορειοαμερικανική περιοδεία, με το συγκρότημα να εμφανίζεται ως πρώτο όνομα στο US Festival του 1982.
Ένα μεγάλο διάλειμμα από τους Fleetwood Mac έδωσε την ευκαιρία στα μέλη του σχήματος να ακολουθήσουν τις σόλο καριέρες τους, πριν ενώσουν και πάλι τις δυνάμεις τους για το "Tango in the Night" του 1987. Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, όπου έγινε οκτώ φορές πλατινένιος, ενώ μπήκε στο Top-10 των περισσότερων χωρών του κόσμου. Πολύ μεγάλες επιτυχίες που περιείχε ήταν τα "Big Love", "Seven Wonders", "Little Lies" και "Everywhere".

Αποχώρηση των Νικς και Μπάκιγχαμ

Ο Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ αποχώρησε από το συγκρότημα τον Αύγουστο του 1987, αναφέροντας ως λόγο τον περιορισμό της δημιουργικότητας του, με τους Μπίλι Μπαρνέτ και Ρικ Βίτο να τον αντικαθιστούν. Η περιοδεία "Shake the Cage" ήταν η πρώτη της νέας σύνθεσης, ενώ στα τέλη του 1988 κυκλοφόρησε η συλλογή "Greatest Hits", η οποία έγινε οκτώ φορές πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μέλη του συγκροτήματος την αφιέρωσαν στον Μπάκιγχαμ, με τον οποίο είχαν πλέον συμφιλιωθεί.
Σε πιο μελωδικό ύφος κινήθηκε η επόμενη της ηχογράφηση με τίτλο "Behind the Mask", η οποία κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1990 και αποτέλεσε το τέταρτο # 1 άλμπουμ τους στην Μεγάλη Βρετανία. Παρ' όλα αυτά, περιελάμβανε μόνο ένα επιτυχημένο σινγκλ, το "Save Me" και έλαβε μέτριες κριτικές. Κατά την περιοδεία που ακολούθησε, έπαιξαν sold-out συναυλίες στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου και στην τελευταία συναυλία της περιοδείας στο Λος Άντζελες, ο Μπάκιγχαμ εμφανίστηκε στην σκηνή ως γκεστ.
Το 1991, αποχώρησαν οι Νικς και Βίτο, αφήνοντας τους Fleetwood Mac ως τετραμελές σχήμα, αλλά η πιο επιτυχημένη σύνθεση τους, με τον Μπάκιγχαμ και τη Νικς, επανενώθηκε για μία ημέρα, κατά τον εναρκτήριο χορό του προέδρου Κλίντον, όπου έπαιξαν το κομμάτι "Don't Stop".
Το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του επόμενου του άλμπουμ με τον Μπαρνέτ ως βασικό κιθαρίστα, ο οποίος όμως ανακοίνωσε την αποχώρηση του τον Μάρτιο του 1993, με την τραγουδίστρια Μπέκα Μπράμλετ και τον κιθαρίστα Ντέιβ Μέισον να εντάσσονται στο συγκρότημα. Ο Μπαρνέτ επέστρεψε έναν χρόνο αργότερα και το συγκρότημα περιόδευσε χωρίς την Κριστίν ΜακΒί το 1994, ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Crosby, Stills, & Nash, όπως και την επόμενη χρονιά μαζί με τους REO Speedwagon και την Πατ Μπέναταρ. Τον Οκτώβριο του 1995, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Time", ο οποίος δε γνώρισε επιτυχία, φθάνοντας ως την 47η θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Η Κριστίν ΜακΒί αποχώρησε, όπως και η Μπέκα Μπράμλετ με τον Μπίλι Μπαρνέτ, οι οποίοι σχημάτισαν τους Bekka & Billy.
Οι Fleetwood Mac διαλύθηκαν, αλλά οι συνεχείς κοινές ζωντανές εμφανίσεις των μελών τους, οδήγησαν στην επανένωση της σύνθεσης που είχε ηχογραφήσει το "Rumours", τον Μάρτιο του 1997.

Επανένωση

Το συγκρότημα έπαιξε ζωντανά στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια στις 22 Μαΐου 1997, με την Warner Bros. να ηχογραφεί την συναυλία για τον δίσκο "The Dance", ο οποίος ανέβηκε στην πρώτη θέση του Billboard και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιος. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε μεγάλα στάδια καθ' όλη την διάρκεια του 1997, όπου το συγκρότημα γιόρτασε την εικοστή επέτειο από την κυκλοφορία του "Rumours".
Το 1998, εντάχθηκαν στο Rock and Roll Hall of Fame και λίγους μήνες αργότερα η Κριστίν ΜακΒί αποχώρησε από την σύνθεση τους, με τα εναπομείναντα μέλη να ηχογραφούν το άλμπουμ "Say You Will" του 2003. Ο δίσκος μπήκε στο Top-10 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αν και το σινγκλ "Peacekeeper" δε γνώρισε επιτυχία.
Το συγκρότημα πέρασε στον πάγο και τα μέλη του ασχολήθηκαν για άλλη μια φορά με τις προσωπικές του καριέρες. Στα τέλη του 2006, ο Μπάκιγχαμ δήλωσε ότι πιθανόν να ενώνονταν και πάλι για μία περιοδεία το 2008, αλλά λίγους μήνες αργότερα η Στίβι Νικς έκανε γνωστό ότι δεν ήταν πρόθυμη να συνεχίσει με το συγκρότημα αν δεν επέστρεφε η Κριστίν ΜακΒί. Τελικά, στα τέλη του 2008, ανακοινώθηκε μία μεγάλη περιοδεία, η οποία θα ξεκινούσε τον Μάρτιο του επόμενου έτους. Η περιοδεία με την ονομασία "Unleashed" διήρκεσε ως το τέλος της χρονιάς και αποτελούνταν από 81 συναυλίες στην Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ωκεανία.
Τον Μάιο του 2011, ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Glee ονομαζόταν Rumours και έξι κομμάτια των Fleetwood Mac διασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του, με αποτέλεσμα νέο ενδιαφέρον να παρουσιαστεί για το συγκρότημα και το "Rumours" να ανέβει στη ενδέκατη θέση του Billboard, πουλώντας 30.000 αντίτυπα σε μία εβδομάδα.
Από τον Οκτώβριο του 2011 ως τον Ιούνιο του 2012, οι Μπομπ Μπρούνινγκ, Μπομπ Γουέλτς και Μπομπ Γουέστον έχασαν την ζωή τους για διαφορετικούς λόγους.
Το 2013, οι Fleetwood Mac περιόδευσαν και πάλι, παίζοντας δύο νέα κομμάτια, τα "Sad Angel" και "Without You", τα οποία συμπεριλήφθηκαν στο ΕΡ "Extended Play", που κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2013, φθάνοντας στην 48η θέση του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών. Στις 27 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, ο Τζον ΜακΒί διαγνώστηκε με καρκίνο και το συγκρότημα ακύρωσε τις εμφανίσεις του στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Στις αρχές του 2014, έγινε γνωστό ότι η Κριστίν ΜακΒί επιστρέφει στο σχήμα και περιόδευσαν από τον Σεπτέμβριο του 2014 ως το Νοέμβριο του 2015. Παράλληλα, το συγκρότημα ηχογράφησε νέο υλικό, με σκοπό ένα ακόμη στούντιο άλμπουμ, ενώ ανακοινώθηκε η αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους για το 2018.