Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε

Σπουδές

Σπούδασε στο Βασιλικό Κολέγιο του Κολόμπο και εισήλθε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κεϊλάνης (σημερινό Πανεπιστήμιο του Κολόμπο). Μετά την αποφοίτηση ολοκλήρωσε τις εξετάσεις του στο Δίκαιο στο Νομικό Κολέγιο της Σρι Λάνκα και ορκίστηκε δικηγόρος το 1972.

Πολιτική σταδιοδρομία

Έγινε μέλος του Ενωτικού Εθνικού Κόμματος (UNP) και σύντομα ανήλθε στις βαθμίδες του κόμματος. Στην κυβέρνηση του Τζ. Ρ. Τζαγιεγουάρντενε διορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών και σύντομα προήχθη στη θέση του υπουργού για Θέματα Νεολαίας και Απασχόλησης. Έγινε έτσι ο νεότερος υπουργός στην ιστορία της χώρας.
Επί προεδρίας του Ρανασίνγκε Πρεμαντάσα ο Γουικρεμεσίνγκε διορίστηκε υπουργός Βιοτεχνίας, εισάγοντας βιομηχανικές μεταρρυθμίσεις και ιδρύοντας την ειδική Οικονομική Ζώνη της Μπιγιαγκάμα. Στις 7 Μαΐου 1993 ορκίστηκε πρωθυπουργός μετά τη δολοφονία του προέδρου Πρεμαντάσα από Ταμίλ και το διορισμό του πρωθυπουργού Ντινγκίρι Μπάντα Γουιτζετούνγκα στο αξίωμα του υπηρεσιακού  Προέδρου. Στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του εισήγαγε οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1994, ο Γουικρεμεσίνγκε αποχώρησε από την πρωθυπουργία και νέος πρόεδρος στο κόμμα ανέλαβε ο Γκαμίνι Ντισαναγιάκε, ο οποίος δολοφονήθηκε επίσης από τους Ταμίλ. Μετά την ήττα και της διαδόχου του, της χήρας του Σρίμα, ο Γουικρεμεσίνγκε επέστρεψε στην ηγεσία του Ενωτικού Εθνικού Κόμματος και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης.
Στις προεδρικές εκλογές του 1999 ήταν υποψήφιος με το UNP και ηττήθηκε από την Τσαντρίκα Κουμαρατούνγκα με διαφορά γύρω στις 700.000 ψήφους. Ο Ρανίλ οδήγησε το κόμμα του στις βουλευτικές εκλογές του 2000, όπου ηττήθηκε ξανά από το Συνασπισμό του Λαού (PA).
Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2001, ο συνασπισμός UNF με επικεφαλής τον Γουικρεμεσίνγκε κέρδισε 109 έδρες. Συνακόλουθα μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση και ορκίστηκε ως ο 17ος πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα στις 9 Δεκεμβρίου 2001. Ωστόσο, πρόεδρος παρέμεινε η Κουμαρατούνγκα.
 Ο πρωθυπουργός διόρισε το δικό του υπουργικό συμβούλιο, παρότι το σύνταγμα ορίζει ότι ο Πρόεδρος είναι και αρχηγός κυβέρνησης. Ως πρωθυπουργός ακολούθησε οικονομική πολιτική με στόχο την ανάπτυξη, πετυχαίνοντας να διατηρήσει τον πληθωρισμό κάτω του 10%. Λίγο μετά την εκλογή του πέτυχε ώστε να υπογραφεί ειρήνη με τους αντάρτες Ταμίλ (υπογράφτηκε στις 22 Φεβρ. 2002). Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να σταματήσουν κάθε εχθροπραξία. Ως αποτέλεσμα του τερματισμού του πολέμου, σημειώθηκε αύξηση των τουριστών στη χώρα. 
Η πρόεδρος Κουμαρατούνγκα διέλυσε τη Βουλή στις 7 Φεβρουαρίου 2004 και έδωσε ένα τέλος στο καθεστώς του Γουικρεμεσίνγκε, το κόμμα του οποίου ηττήθηκε στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Έτσι, από το 2004 ως το 2015 ο Γουικρεμεσίνγκε υπηρέτησε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης.
Το Δεκέμβριο του 2004 επιλέχθηκε από το Ενωτικό Εθνικό Κόμμα ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2005, στις οποίες ηττήθηκε οριακά (48,43%)  από τον Μαχίντα Ρατζαπάκσα (50,29%).
Έπειτα από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του 2015 και τη νίκη του Μαϊθριπάλα Σιρισένα, ο Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε διορίστηκε πρωθυπουργός για 3η φορά. Υπηρέτησε για 8 μήνες ως μη εκλεγμένος πρωθυπουργός και τελικά εξελέγη για 4η φορά στις 21 Αυγούστου 2015.

Συνταγματική κρίση 2018

Τον Οκτώβριο του 2018 ο πρόεδρος Σιρισένα διόρισε τον Ραγιαπάκσε στην πρωθυπουργία, προκαλώντας συνταγματική κρίση, καθώς δεν απάλλαξε πρώτα από τα καθήκοντά του τον από το 2015 πρωθυπουργό Γουικρεμεσίνγκε. Αποτέλεσμα ήταν η χώρα να έχει ταυτόχρονα δύο πρωθυπουργούς. Ο Σιρισένα αποφάσισε να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Ωστόσο, με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 14 Νοεμβρίου το Κοινοβούλιο συνήλθε σε συνεδρίαση και ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον του Ραγιαπάκσε. 
Έπειτα από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εφετείου, ο Ραγιαπάκσε υπαναχώρησε και επανέφερε στην πρωθυπουργία τον Γουικρεμεσίνγκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.