Χριστίνα της Σαξονίας

Βασίλισσα της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας

Η Χριστίνα μνηστεύτηκε τον Ιωάννη, διάδοχο τότε του θρόνου της Δανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας το 1477. Την άλλη χρονιά ταξίδευσε από την Σαξονία στο Βαρνεμούντε, όπου την συνάντησε μια Δανική ακολουθία η οποία την μετέφερε στο κάστρο της Κοπεγχάγης. Εκεί τελέσθηκε ο γάμος της με τον Ιωάννη στις 6 Σεπτεμβρίου 1478. Το 1481 Ο Χριστιανός Α΄ πέθανε και ο Ιωάννης έγινε βασιλιάς. Η στέψη του όμως καθώς και της Χριστίνας ως βασιλέων της Δανίας και της Νορβηγίας και της Δανίας πραγματοποιήθηκε δυο χρόνια αργότερα στις 18 Μαΐου 1483 στον Καθεδρικό ναό της Κοπεγχάγης. Δεν υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες για τα πρώτα είκοσι χρόνια του γάμου της Χριστίνας. Περιγράφεται ως αφοσιωμένη στην οικογένεια της και σε τόσο μεγάλο βαθμό ευσεβής που έκλαιγε όταν δεν μπορούσε να παρακολουθήσει την θεία λειτουργία.

Σουηδία

Ο Ιωάννης εξελέγη βασιλιάς της Σουηδίας (1497). Δύο χρόνια αργότερα η Χριστίνα τον ακολούθησε στην Σουηδία και στέφθηκαν μαζί βασιλείς στην Ουψάλα στις 4 Φεβρουαρίου 1499. Η Χριστίνα ακολούθησε τον σύζυγο της στην Σουηδία άλλες δυο φορές (1500, 1501). Κατά την επίσκεψη του 1501 ο Ιωάννης συνήψε ερωτική σχέση με μιαν από τις Κυρίες επί των Τιμών της Χριστίνας, μεγάλο σκάνδαλο που θα μπορούσε να ήταν αιτία της de facto διάλυσης του γάμου. Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος Καθαίρεσης του Βασιλιά Ιωάννη (1501 - 1503) και ο Δανο - Σουηδικός πόλεμος, την ίδια πάντα χρονιά, ο Ιωάννης έφυγε στην Δανία, αφήνοντας την Χριστίνα να διευθύνει την άμυνα του κάστρου Tre Kronor της Στοκχόλμης και για να δώσει θάρρος στους οπαδούς του. Η Χριστίνα πολιορκήθηκε σκληρά από τους Σουηδούς επαναστάτες την περίοδο μεταξύ του Σεπτεμβρίου 1501 μέχριτου Μαΐου 1502. Ήταν η πιο σκληρή πολιορκία στην ιστορία των κρατών της Ένωσης του Καλμάρ. Από τους χίλιους άντρες της φρουράς επέζησαν μόνο οι 70. Οι υπόλοιποι πέθαναν από την πανούκλα και την πείνα.
Στις 9 Μαΐου 1502 η βασίλισσα Χριστίνα παραδόθηκε στον Σουηδό αντιβασιλιά Στέν Στούρε τον Πρεσβύτερο, με την συμφωνία να κρατηθεί σε ένα μοναστήρι στην Στοκχόλμη μέχρι να επιστρέψει στην Δανία. Μεταφέρθηκε αρχικά στο αβαείο των Μαύρων Μοναχών της Στοκχόλμης και στην συνέχεια στο αβαείο των Γκρίζων Μοναχών της Στοκχόλμης με την συνοδεία της Ίνγκεμποργκ Τόττ. Ο Στέν Στούρε ωστόσο παραβίασε την συμφωνία : όταν ο Ιωάννης έστειλε ένα πλοίο στην Σουηδία για να την παραλάβει, μετέφερε την Χριστίνα στο αβαείο του Βαντστένα, κρατώντας την σχεδόν σε αιχμαλωσία. Τον Οκτώβριο του 1503 την ελευθέρωσε τελικά και την συνόδευσε ο ίδιος στο Χάλμσταντ, στα σύνορα της Σουηδίας με την Δανία, όπου την περίμενε ο γιος της Χριστιανός.

Τελευταία χρόνια στην Δανία

Το 1504 πραγματοποίησε ταξίδι και προσκύνημα στο Βρανδεμβούργο όπου συνάντησε την κόρη της Ελισάβετ. Επιστρέφοντας στην Δανία ίδρυσε μονές της Αγίας Κλάρας στην Κοπεγχάγη και στο Όντενσε. 
Μετά την επιστροφή της από την αιχμαλωσία ζούσε ξεχωριστά από τον σύζυγο της Ιωάννη στα της εδάφη της προίκας της στο Όντενσε μαζί με τον γιο της Φραγκίσκο. Είχε δική της αυλή και ασχολήθηκε έντονα με τις λογοτεχνία, τις τέχνες και την μουσική. Ανέθεσε στον διάσημο Γερμανό γλύπτη Κλάους Μπέργκ να απεικονίσει την βασιλική οικογένεια στον καθεδρικό ναό του Όντενσε, υποστήριξε το λογοτεχνικό έργο του ιερέα Μιχαήλ του Όντενσε και γενικά βοήθησε συγγραφείς και καλλιτέχνες.  Η Χριστίνα ήταν Καθολική αλλά στάθηκε κριτικά απέναντι στην Εκκλησία της οποίας επιθυμούσε την αναμόρφωση. Ήταν ευεργέτις των μονών της Αγίας Κλάρας και του Αγίου Φραγκίσκου και υποστήριξε τον Laurids Brandsen, ο οποίος εργάστηκε για την επαναφορά της πειθαρχίας των Δανέζικων μονών. Επίσης ήταν γενικά γνωστή για την φιλανθρωπία της.  Η Χριστίνα χήρεψε το 1513 και πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1521 σε ηλικία 60 ετών.