Τροχαίο Υλικό Ο.Σ.Ε.

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ λειτουργεί το τροχαίο υλικό του ΟΣΕ, το οποίο χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, τα ντιζελοκίνητα και τα ηλεκτροκίνητα σιδηροδρομικά οχήματα, δηλαδή, αυτά που κινούνται με πετρέλαιο και ηλεκτρισμό αντίστοιχα. Οι δύο αυτές κατηγοριες χωρίζονται σε μηχανές έλξης και αυτοκινητάμαξες, ,που η τελευταία με την σειρά της, σε δίδυμες, τρίδυμες, τετράδυμες και πεντάδυμες αυτοκινητάμαξες, δηλαδή, με δύο, τρία, τέσσερα και πέντε βαγόνια αντίστοιχα. 
Οι ντιζελάμαξες κινούνται σε μη-ηλεκτροδοτημένο δίκτυο, ενώ οι ηλεκτράμαξες, σε ηλεκτροδοτημένο. Στα υπεραστικά δίκτυα, κινούνται μηχανές έλξης που έλκουν επιβατάμαξες, και σπανίως αυτοκινητάμαξες πεντάδυμες, τετράδυμες ή δίδυμες συζευγμένες με άλλη μια αυτοκινητάμαξα. Στα τοπικά δίκτυα κινούνται πεντάδυμες, τετράδυμες ή και δίδυμες αυτοκινητάμαξες. Στα προαστιακά δίκτυα κινούνται πεντάδυμες ή δίδυμες αυτοκινητάμαξες συζευγμένες με άλλη μια αυτοκινητάμαξα. Στα εκδρομικά δίκτυα, κινούνται δίδυμοι και τρίδυμοι, καθώς και μηχανές που έλκουν επιβατάμαξες.

Ιστορικό

Κατά την δεκαετία του 1970, ο μόλις νεοιδρυμένος ΟΣΕ, στρέφεται και σε προμήθειες από Ανατολικές χώρες. Το 1972, ο ΟΣΕ αγοράζει από την Ρουμανική Faur 12 δηζελάμαξες για ελιγμούς, με αρίθμηση Α.151 έως Α.162. Παρόμοιες μηχανές κυκλοφορούσαν επίσης στην Πολωνία, στην Ουγγαρία και αλλού. Εξυπηρετούσαν ελιγμούς και μικρές εμπορικές και επιβατικές αμαξοστοιχίες. To 1979 προστέθηκαν 7 ακόμα δηζελάμαξες, αλλά με ισχυρότερο κινητήρα, ισχύος 750 ίππων. Αριθμήθηκαν Α.171 έως Α.177. Οι μηχανές Faur δούλεψαν επί σχεδόν 30 χρόνια.

Εμφάνιση

Ο χρωματισμός των δηζελυδραμαξών (Δ/Υ) αποτελείται από ένα λευκές κάθετες λωρίδες επάνω σε πορτοκαλί χρώμα, το οποίο καλύπτει την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Στις μάσκες, οι λωρίδες αυτές ενώνονται, δημιουργώντας ένα τρίγωνο.

Ιστορικό

Ο ΟΣΕ αγόρασε το 1982 11 τεμάχια υδραυλο-δηζελάμαξων κατασκευής Ganz Mavag για ελαφρά φορτηγά και βοηθητικά τρένα. Ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις που οι Ελληνικοί σιδηρόδρομοι προμηθεύτηκαν υλικό από υφιστάμενο έτοιμο τύπο (M41 των Oυγγρικών σιδηροδρόμων) και όχι κατόπιν ειδικής παραγγελίας με βάση ειδκές προδιαγραφές. Το 2001, αποσύρθηκαν όλες, πριν δηλαδή προλάβουν να συμπληρώσουν καν είκοσι χρόνια κυκλοφορίας. Σήμερα, δεν υπάρχει καμία σε λειτουργική κατάσταση. Σε απόθεση βρίσκεται η Α.261 στο Λειανοκλάδι.

Εμφάνιση

Ο χρωματισμός των δηζεληδραυλαμάξων, αποτελείται από μπλε χρώμα.

Ιστορικό

Ήδη από τη δεκαετία του 1950, οι γερμανικές σιδηροδρομικές εταιρείες σταμάτησαν να κατασκευάζουν μεγάλες Δ/Η μηχανές έλξης με στόχο την ανάθεση των εργασιών τους σε αμιγώς ηλεκτροκίνητες. Συνέχισαν μόνο την κατασκευή μικρότερων δηζελοϋδραυλαμάξων. Ωστόσο, αν και πριν από λίγα χρόνια ο ΣΕΚ απέρριψαν την επιτυχημένη  παγκοσμίως σειρά Krass-Maffei V200, έκαναν ειδική παραγγελία 10 Jung / Siemens, Co'Co'de, με ισχύ 2000 HP, το 1966. H Jung ανέλαβε το μηχανικό τμήμα και η Siemens το ηλεκτρολογικό. Πήραν την αρίθμηση A 401 - A 410 και τέθηκαν σε υπηρεσία σε μεγάλα τρένα. Μια από τις γνωστές συνθέσεις τους ήταν η ταχεία "Έβρος Express" με επικεφαλής μία Siemens και ένα ουραίο βαγόνι Ferrostaal, τύπου push-pull. Αλλά η Siemens αποδείχθηκε εξαιρετικά βραχύβια. Από τα μέσα της δεκαετίας του '70 υπήρξαν πολλές παροπλισμένες μονάδες και μετά το 1980 μόνο οι A 403 και A 408 παρέμειναν στην κυκλοφορία. Στις αρχές του 1984, όλες είχαν αποσυρθεί. Σήμερα μόνο το σώμα της Α 407 σώζεται στη Λάρισα χωρίς κινητήρα, ηλεκτρικά, κλπ. Οι υπόλοιπες μονάδες κόπηκαν για παλιοσίδερα, αν και μερικές έχουν υποστεί πρόσφατα γενική επισκευή.

Δεκαετία του '50

Κατά το 1955, εμφανίζονται νέες δηζελάμαξες κανονικού εύρους. Ήταν το μοντέλο V200. Η εμφάνισή τους αφορούσε επίδειξη σε Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα και Τουρκία. Οι ΣΕΚ απέρριψαν τη δηζελάμαξα ως ακατάλληλη, παρόλο που θεωρείτο από τις πιο αξιόπιστες πανευρωπαϊκά και λειτούργησε για αρκετά χρόνια σε Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία, Ελβετία, Ισπανία, Αγγλία, Σαουδική Αραβία κλπ. Το 1988, μια τέτοια δηζελάμαξα, επανέλαβε τις δοκιμές της στο Ελληνικό δίκτυο.

Δεκαετία του 1980-σήμερα

Τελικά, ο ΟΣΕ αποφάσισε να ναυλώσει για 8 χρόνια 20 τέτοιες μηχανές. Ήρθαν δια θαλάσσης μέσω της Ιταλίας, υποτίθεται επισκευασμένες χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο το τι πραγματικά έγινε ή το πόσο ταλαιπωρήθηκαν στη θάλασσα. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 πολλές ακινητούσαν στο Αμαξοστάσιο Α.Ι.Ρ. Η παρουσία τους στη Ελλάδα ήταν σοβαρή ενίσχυση των δρομολογίων, έλκοντας κυρίως ταχείες επιβατικές αμαξοστοιχίες και εμπορικούς συρμούς . Αποσύρθηκαν όλες από τη κυκλοφορία μέχρι το 1997. Η γερμανική Prignitzer Eisenbahn εξαγόρασε το 2002 τις 20 Δ/Υ V221, από τις οποίες μερικές επισκευάστηκαν και ήδη επιτελούν τρίτη καριέρα