google/wiki40b huggingface dataset:
Βλέπω το Θάνατό σου 2

Περίληψη

Η ιστορία παίζει ακριβώς ένα χρόνο μετά το δυστύχημα της πτήσης 180. Η νεαρή Κίμπερλυ Κόρμαν (Α. Τζανίν Κουκ) αποφασίζει να πάει εκδρομή με φίλους της το σαββατοκύριακο. Ενώ ταξιδεύουν στον αυτοκινητόδρομο, οραματίζεται ένα φρικτό αυτοκινητικό δυστύχημα, όπου διάφοροι οδηγοί των γύρω αυτοκινήτων, οι φίλοι της και τελικά η ίδια θα χάσουν τη ζωή τους. Τρομοκρατημένη σταματάει στον αυτοκινητόδρομο και αναγκάζει έτσι έναν αστυνομικό (Μάικλ Λάντες) να βγει από το αμάξι του για να δει τι συμβαίνει, σώζοντας έτσι την ζωή του, αφού το ατύχημα όντως συμβαίνει λίγο αργότερα. Χάρη στην Κίμπερλυ που εμπόδισε την κυκλοφορία, αρκετοί άνθρωποι σώζονται από βέβαιο θάνατο.

Ο Θάνατος όμως έχει ήδη στη λίστα του όσους επέζησαν, τις ζωές δηλαδή που του ανήκουν και αρχίζει να τις παίρνει μια μετά την άλλη. Η Κίμπερλυ προσπαθεί να προστατευτεί από διάφορους θανάσιμους κινδύνους, που συνεχώς και πυκνώνουν. Μαζί με τον αστυνομικό, τους υπόλοιπους επιζήσαντες αλλά και την μόνη διασωθείσα της πτήσης 180, την Κλίαρ Ρίβερς (Άλι Λάρτερ), που έζησε το τελευταίο έτος απομονωμένη σε μια κλινική, προσπαθεί να ξεγελάσει το Θάνατο.
Βρουκίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Αποτελεί μία από τις πέντε παραλλαγές υπό τις οποίες εμφανίζεται το οξείδιο του τιτανίου στη φύση (οι πλέον γνωστές από αυτές είναι το ρουτίλιο και ο ανατάσης, με τους οποίους εμφανίζει πολυμορφισμό (ίδια χημική σύσταση αλλά διαφορετικά συστήματα κρυστάλλωσης)). Αποτελεί συνοδό ορυκτό σε αλπικές φλέβες γνευσίων και σχιστολίθων, σε ζώνες μεταμόρφωσης επαφής αλλά και σε υδροθερμικά φλεβίδια. Συχνά παρενεσπαρμένος.
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο ανατάσης, το ρουτίλιο, ο τιτανίτης, ο χαλαζίας, ο αιματίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο ασβεστίτης, ο χλωρίτης, ο μοσχοβίτης και το ορθόκλαστο.
Είναι ευρέως διαδεδομένο ορυκτό, αλλά σε λίγες περιοχές εμφανίζει καλά αναπτυγμένους κρυστάλλους. Υπό αυτό το πρίσμα σημαντικές είναι οι εμφανίσεις του στο Μπιουτ (Butte) της Μοντάνα, στο "Magnet Cove" του Αρκάνσας και το Ellenville της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Απαντάται επίσης στο Eicham της Αυστρίας, στην Ουαλλία, στα Ουράλια όρη (Ρωσία), στο St. Gotthard και άλλες περιοχές της Ελβετίας, στην περιοχή του Ιζέρ στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Βραζιλία (Minas Gerais), στη Γερμανία, στη Νορβηγία (πολλές περιοχές), στο Πακιστάν και στον Καναδά.
Στην Ελλάδα έχει ανευρεθεί στα μεταλλεία Λαυρίου (ορυχείο Πλάκας αριθ. 80).
Χαλυβουργία Ελλάδος Α.Ε.

Ιστορία

Η πρώτη ελληνική βιομηχανία χάλυβα, που έφερε τον τίτλο «Ελληνική Χαλυβουργία», ιδρύθηκε από την οικογένεια Σταύρου Σαλαπάτα στην οδό Πειραιώς στην Αθήνα το 1937, ο οποίος προηγουμένως είχε ιδρύσει την εταιρεία «Ελληνικά Συρματουργεία» (1932). Το 1951, το εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας μετακόμισε στον Ασπρόπυργο Αττικής, όπου λειτουργούσε έως το 2014 ακόμα ως μία από τις δύο μονάδες της «Χαλυβουργίας Ελλάδος» με ετήσια παραγωγική δυναμικότητα 400.000 τόνους χάλυβα από ανάτηξη παλαιοσιδήρου.
Το 1963, η οικογένεια Μάνεση ίδρυσε την «Χαλυβουργία Βόλου», η οποία το 1974 μετονομάστηκε σε «Θεσσαλική Χαλυβουργία». Οι εγκαταστάσεις της «Θεσσαλικής Χαλυβουργίας» περιλαμβάνουν χαλυβουργείο στο Βελεστίνο Μαγνησίας ετήσιας δυναμικότητας 700.000 τόνων χάλυβα από ανάτηξη παλαιοσιδήρου και ελασματουργείο στην Βιομηχανική Ζώνη Βόλου. Διαγράφοντας μια σταθερά ανοδική πορεία και θέτοντας συνεχώς νέα πρότυπα κατασκευαστικής υπεροχής, η εταιρία συμμετέχει στην υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής. Με σίδερα της κατασκευάζεται το μεγαλύτερο μέρος της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου. Το 2006, η «Χαλυβουργία» εξαγόρασε την «Ελληνική Χαλυβουργία» και ο νέος όμιλος ονομάσθηκε «Χαλυβουργία Ελλάδος».
Ζυγός Μαρκινιάδας Άρτας

Ιστορία

Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας,  στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, ο Ζυγός μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι το χωριό υπαγόταν στη Μητρόπολη Λάρισας ενώ με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, ο Ζυγός, από πλευρά ιδιοκτησίας, ανήκε στην κατηγορία «μουαντζέλι» και κατοικούσαν σε αυτόν 11 χριστιανικές οικογένειες.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η  περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Ο Ζυγός αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στον Ζυγό. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 20 οικογένεις. Οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στο ναό του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Γεωργίου και στα δύο παρεκκλήσια της Θεοτόκου και του Αγίου Δημητρίου. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι σε απόσταση μίας ώρας από το χωριό υπήρχε πηγή με πόσιμο νερό και ερείπια ναών. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο χωριό υπήρχε σχολείο όπου δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν 15 μαθητές, οι οποίοι μελετούσαν γεωγραφία, ιστορία, αριθμητική και θρησκευτικά. Το χωρίο καταστράφηκε από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Ραδοβυζίου.  
Η οριστική απελευθέρωση του Ζυγού έλαβε χώρα το 1881 και ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.

Διοικητικές μεταβολές

Το 1883 ο οικισμός Λιβίτσικο εντάχθηκε στο Δήμο Ηρακλείας ενώ 1912 ο οικισμός προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Πέτρας.  Το 1924 ο οικισμός αποσπάσθηκε από την Άνω Πέτρα και εντάχθηκε στην κοινότητα Μαρκινιάδας ενώ το 1927 το Λιβίτσικο μετονομάστηκε σε Ζυγός. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α-4/12/1997 η κοινότητα καταργήθηκε και ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Πέτα. Η νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης είχε ως αποτέλεσμα ο Ζυγός να ενταχθεί στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 107 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2011).
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Λινάρες

Η φυσική επαρχία της Οροσειράς Μορένα της Χαέν

Το Λινάρες είναι το κέντρο της φυσικής επαρχίας της Οροσειράς της Μορένα της Χαέν. Στη φυσική επαρχία εντοπίζονται τρεις σημαντικές τοποθεσίες: 
Η πρώτη είναι το χωριό Μπαϊλέν, όπου έλαβε χώρα η πρώτη ήττα των γαλλικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ισπανίας από τον Ναπολέοντα το 1808. 
H δεύτερη είναι το έτερο χωριό Καρολίνα, που ιδρύθηκε από τον Κάρολο Γ΄ στα πλαίσια των εν τέλει αποτυχημένων προσπάθειών του να επανεμφυσίσει ζωή στα ακατοίκητα όρη μεταξύ της Ανδαλουσίας και της Καστίλης-Λα Μάντσα. 
Η τρίτη είναι η τοποθεσία Νάβας ντε Τολόσα, όπου του 1212 έλαβε χώρα η αποφασιστική νίκη των χριστιανών εναντίον των Αλμοραβιδών, που άνοιξε το δρόμο για την ενσωμάτωση της Κάτω Ανδαλουσίας στο Στέμμα της Καστίλης και του Βασιλείου της Βαλένθια στο Στέμμα της Αραγώνας στα πλαίσια της Χριστιανικής ανακατάκτησης της Ιβηρικής. 
Στα όρια της κομάρκας με την Καστίλη Λα Μάντσα βρίσκεται το περίφημο πέρασμα Ντεσπενιαπέρος (Despeñaperros), που παραδοσιακά χώριζε την Ανδαλουσία από το κεντρικό ιβηρικό οροπέδιο.
Ιζανάγκι

Ιζανάγκι είναι το πρωταρχικό θεικό ζεύγος του Σιντοϊσμού, νοητό ως ενσάρκωση του ουρανού και της γης. Παιδιά τους θεωρούνται η θεά του ήλιου Αματεράσου, ο θεός της σελήνης Τσουκουγιόμι κ.α. Σύμφωνα με τη σχετική μυθική παράδοση, κατά την γέννηση του νεότερου παιδιού τους, του θεού της φωτιάς, η Ιζανάμι πέθανε και από τότε βασιλεύει στον Κάτω κόσμο.

Παράλληλες ιστορίες

Η επίσκεψη του Ιζανάγκι στην σύζυγό του Ιζανάμι στο Γιόμι-νο-κούνι παραλληλίζεται κάπως με την επίσκεψη του Ορφέα στην Ευρυδίκη στον κάτω κόσμο, αλλά μια εκπληκτικότερη ομοιότητα στην ανικανότητα της συζύγου του να επιστρέψει αφού έφαγε το φαγητό στη κόλαση αντιστοιχείται από τη Περσεφόνη της ελληνικής μυθολογίας. Υπάρχει επίσης μια παράξενη ομοιότητα με το μύθο του Αδάμ και Εύας, ενώ ένα από τα Τέσσερα Μεγάλα Παραμύθια της Κίνας, το Μπαϊσέ Ζουάν, φαίνεται να είναι εκσυγχρονισμένη επαναφήγηση.
Ιωάννης Δαμιανός (υποναύαρχος)

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Ύδρα και ήταν εγγονός του Ιωάννη Δαμιανού, νομικού και πολιτικού. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Δαμιανός. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και υπήρξε ο πρώτος κυβερνήτης του θωρηκτού Αβέρωφ. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπήρξε αρχηγός των μοιρών Αμβρακικού και Εδρόμων ενώ το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο κατ' εκλογήν. Διετέλεσε επίσης διοικητής Ναυτικής Εκπαίδευσης (1910), αρχηγός Στόλου (1913 - 1914 καθώς και διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1915 - 1917).
Χρημάτισε υπουργός Ναυτικών στις κυβερνήσεις Μαυρομιχάλη, Λάμπρου και Καλογερόπουλου. Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων με την έλευση των βενιζελικών κυβερνήσεων διώχθηκε και εξορίστηκε στην Κρήτη.
Η Παναγιά η Γοργόνα

Ιστορία της έκδοσης

Πρώτη μορφή του μετέπειτα μυθιστορήματος, υπήρξε το διήγημα «Κει κάτου, στην Παναγιά τη Ψαραδούλα», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πρωία» και στη στήλη «Διήγημα της Κυριακής», σε δύο συνέχειες στις 27 Μαϊου και στις 3 Ιουνίου του 1934.
Σε μορφή μυθιστορήματος πλέον, θα πρωτο-δημοσιευτεί με τον τίτλο «Παναγιά η Ψαροπούλα», στην καθημερινή εφημερίδα «Ασύρματος» από τις 12 Ιουνίου του 1939 και σε 130 συνέχειες.

Με τον οριστικό τίτλο του «Η Παναγιά η Γοργόνα»  θα πρωτο-δημοσιευτεί, όχι ολοκληρωμένο όμως, στο περιοδικό «Ελληνική Δημιουργία» από τις 15 Φεβρουαρίου του 1948  έως τις 15 Οκτωβρίου 1949, σε 39 συνέχειες.
Η πρώτη έκδοση σε βιβλίο έγινε τον Δεκέμβριο του 1949 από τις εκδόσεις «Οι φίλοι του βιβλίου» σε 4000 αντίτυπα και με περιεχόμενο 500 σελίδων, το δε εξώφυλλο το είχε φιλοτεχνήσει ο Γιάννης Τσαρούχης. 

Τον Οκτώβριο του 1955 κυκλοφορεί η δεύτερη έκδοση από τις εκδόσεις «Βιβλιοπωλείο της Εστίας» σε 4085 αντίτυπα, με εξώφυλλο και εικονογράφηση του Μάριου Αγγελόπουλου.

Σήμερα κυκλοφορεί στο εμπόριο η τελευταία έκδοση του 1997. Τελευταία ανατύπωση τον Μάρτιο του 2008. ISBN 960-05-0179-3

Εκδόσεις στο εξωτερικό

Το βιβλίο ξεκινά την εκδοτική πορεία του στο εξωτερικό, αρχές του 1955 όταν κυκλοφορεί στα γερμανικά, με τόπο έκδοσης τη Ζυρίχη και τίτλο «Die Madonna mit dem Fischleib».

Το 1957 θα εκδοθεί στα Γαλλικά – «Notre-Dame la Siréne». 

Το 1958 στα φινλανδικά «Kaikkeinpyhin Merenneitsyt», στα σουηδικά «Den Heliga Sjödyo tjungfrun», στα δανέζικα «Madonna med Fiskehalen» και με τον ίδιο τίτλο και στα νορβηγικά. 

Το 1959 εκδίδεται στο Άμστερνταμ και στα ολλανδικά «De Madonna met de Vissestaart» και στη Νέα Υόρκη, στα αγγλικά «The Mermaid Madonna» ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους εκδίδεται και στην Αγγλία, με τον ίδιο τίτλο από τον ίδιο μεταφραστή (Rick Abbot) αλλά από διαφορετικό εκδοτικό οίκο.

Το 1960 εκδίδεται στα ισπανικά «Nuestra Senora de las Sirenas»,  και στα ιταλικά  «La Madonna del Mare», από τον εκδοτικό οίκο Mondadori.

Το 1961 εκδίδεται στα πολωνικά «Madonna-Syrena» και το 1962 στα πορτογαλικά «Esmeralda». To 1964 εκδίδεται στη Λουμπλιάνα και στα σλοβενικά «Sirena z Lesbosa» και το 1967 στα τσέχικα «Královna more».
Η Ιστορία ενός Μπάτσου (ταινία)

πλοκή

Η απόδραση του Εμίλ Μπυσόν (Ζαν Λουί Τρεντινιάν) από ψυχιατρική κλινική το 1947 και η επιστροφή του στο Παρίσι, θα αναγκάσει τις αστυνομικές αρχές να αρχίσουν μια άνευ προηγουμένου καταδίωξη, με επικεφαλής τον Επιθεωρητή Μπορνίς (Αλέν Ντελόν) και το τμήμα του. Ο Μπυσόν θα αρχίσει με τους συνεργούς του διαφορές ληστείες, και δολοφονίες, κάνοντας τον Υπ'αριθμό Ένα δημόσιο κίνδυνο της Γαλλίας την τριετία 1947-1950. Ο Μπορνίς Θα προσπαθήσει μέσω ενός ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου και παλιού γνωστού του Μπυσόν, να βρει την κρυψώνα του και να προσπαθήσει να τον συλλάβει ανεπιτυχώς όμως, αφού ο Μπυσόν θα προλάβει να ξεφύγει την τελευταία στιγμή. Ο Μπυσόν θα θεωρήσει ότι τον πρόδωσε ο Μάριο ο Ιταλός (Ρενάτο Σαλβατόρι) που είναι και συνεργός του και θα τον σκοτώσει.Ο Μπορνίς θα καταφέρει να εντοπίσει τον άλλο συνεργό του Μπυσόν, τον Πωλό Ρουμπιέ (Πωλ Κροσέ) γνωστό με το παρατσούκλι "Πωλό ο βομβιστής".
Ο Μπορνίς κατά την συνάντησή του με τον Πωλό Ρουμπιέ, θα του εξηγήσει ότι ο Μπυσόν είναι άκρως επικίνδυνος και ότι θα πρέπει να συμβάλει στην σύλληψή του, με την υπόσχεση ότι δεν θα έχει καμιά κατηγορία εις βάρος του αν συνεργαστεί με την αστυνομία.
Ο Ρουμπιέ τελικά θα δεχθεί να συνεργαστεί με τον Μπορνίς, λέγοντάς του ότι το κάνει για να μπορέσει να φροντίζει την άρρωστη γυναίκα του.
Ο Ρουμπιέ θα αποκαλύψει το κρησφύγετο του Μπυσόν που είναι ένα μικρό πανδοχείο έξω από το Παρίσι. Ο Μπορνίς αποφασίζει να πάει στο Πανδοχείο να τον συλλάβει με μεγάλο κίνδυνο, αφού ο Μπυσόν είναι οπλισμένος και ψυχρός δολοφόνος.
Έτσι θα πάρει μαζί του την μνηστή του (Κλωντίν Όζερ) και δυο αστυνομικούς μόνο, υποδυόμενοι μια παρέα γιατρών που θα κάνουν μια στάση στο πανδοχείο για φαγητό.
Ο Μπυσόν ευρισκόμενος και αυτός στην ταβέρνα του Πανδοχείου, δεν θα αντιληφθεί οτιη παρέα των γιατρών είναι αστυνομικοί και θα είναι χαλαρός. Με μια αιφνιδιαστική ενέργεια ο Μπορνίς θα καταφέρει να αφόπλισει τον Μπυσόν και να τον συλλάβει. 
Έτσι θα τελειώσει η δράση του Εμίλ Μπυσόν μετά από 36 δολοφονίες και 100 ένοπλες ληστείες.
Ο Εμίλ Μπυσόν θα καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών και θα εκτελεστεί στις 28 Φεβρουαρίου 1956.
2007 Μακάσκυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μακάσκυ εκτιμάται σε 21,88 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,070.
Άντον Πόποβιτς

Βιογραφία

Ανήκε στη σχολή της Nitra. Ήταν μεταξύ των πρώτων που εφάρμοσαν τη σημειωτική θεωρία για τη μελέτη της μετάφρασης το 1975 στο βιβλίο του Teória umeleckého prekladu που θα μπορούσε να αποδοθεί στα ελληνικά ως Θεωρία της καλλιτεχνικής μετάφρασης. Λαμβάνοντας υπόψη μετάφραση συγκεκριμένη περίπτωση μετα-επικοινωνίας, πρότεινε τους όρους "πρωτο-κείμενο" και "μετα-κείμενο" ως εναλλακτικές λύσεις για το τι είναι πιο κοινώς γνωστό ως "κείμενο-πηγή" και το "κείμενο-στόχος". Επίσης, επινόησε τον όρο "translationality" (prekladovost), ο οποίος σηματοδοτεί τα χαρακτηριστικά ενός κειμένου που το καταδεικνύουν ως μεταφρασμένο και τον όρο "creolization", ο οποίος χρησιμοποιείται για κάτι που βρίσκεται ενδιάμεσα σε έναν κείμενο του πολιτισμού-πηγή και σε ένα κείμενο του πολιτισμού-στόχου. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά, τα γερμανικά και τα ρωσικά.
Londonbeat

Οι Londonbeat είναι αμερικανικό συγκρότημα της R&B και της dance μουσικής σκηνής. Αρκετά τραγούδια τους (ποπ και χορευτικά) έκαναν επιτυχία στις αρχές της δεκαετίας του ' 90.

Ιστορία

Η καριέρα του συγκροτήματος ξεκίνησε στην Ολλανδία, όπου το τραγούδι "There's a Beat Going On" έφτασε στην πρώτη δεκάδα των καλύτερων τραγουδιών και στη συνέχεια το "9 A.M (The Comfort Zone)" σημείωσε μέτρια επιτυχία. Είναι περισσότερο γνωστοί για την επιτυχία τους "I've Been Thinking About You", το οποίο έγινε νούμερο 1 στο Billboard Hot 100 και στο Hot Dance Music/Club Play το 1991. Το σινγκλ "A Better Love" έκανε επίσης επιτυχία και ακολούθησε ένα ακόμα νούμερο ένα τραγούδι, στον κατάλογο με τις ντανς επιτυχίες, το "Come Back" (Hot 100 #62).
Το 1995 οι Londonbeat θα εκπροσωπούσαν το Ηνωμένο Βασίλειο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "I'm Just Your Puppet on a ... (String)", ωστόσο στον εθνικό προκριματικό διαγωνισμό έχασαν από το ραπ συγκκρότημα Love City Groove. Το 2003 οι Londonbeat επανενώθηκαν με νέο σχήμα και υπέγραψαν συμβόλαιο με τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία Coconut Records. Κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Back in the Hi-Life με πολλές επανηχογραφήσεις.
Το 2004 έφυγε από το συγκρότημα ο Μαρκ Γκόλντσμιτς και σχημάτισε δικό του μουσικό σχήμα, με τίτλο die Unerklärlichen
Αναντολού Εφές

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1976 με την ονομασία Εφές Πίλσεν αντικαθιστώντας την τουρκική ομάδα δεύτερης κατηγορίας «Καντίκιοϊσπορ» (Kadıköyspor), η οποία είχε έρθει σε δυσμενή θέση λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η ονομασία της δόθηκε από την κάτοχο των δικαιωμάτων της ομάδας, την εταιρεία παρασκευής της μπύρας Efes Pilsen, με την επωνυμία Anadolu Efes, θυγατρική του ομίλου Anadolu.
Το 1978 κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας, κερδίζοντας έτσι την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Στην πρώτη κιόλας συμμετοχή της στην πρώτη κατηγορία, την περίοδο 1978–79, στέφθηκε πρωταθλήτρια κερδίζοντας έτσι μία θέση στις κορυφαίες ομάδες της χώρας. Την περίοδο 1992–93 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα, ενώ την περίοδο 1995–96 κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς, όντας η πρώτη τουρκική ομάδα καλαθοσφαίρισης ως τότε, που κατάφερε να κερδίσει ευρωπαϊκό τίτλο. Επίσης, συμμετείχε στα Final Four της Ευρωλίγκα το 2000 και της Σουπρολίγκα το 2001, τερματίζοντας στην 3η θέση και στις δύο περιπτώσεις.
Το 2011, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Αναντολού Εφές» έπειτα από την απαγόρευση της Ρυθμιστικής Αρχής Αγοράς Καπνού και Αλκοόλ (TAPDK) όσον αφορά τις διαφημίσεις καπνού και αλκοόλ από αθλητικές οργανώσεις. Αξιοσημείωτο είναι το πρόγραμμα τμημάτων υποδομής, από το οποίο αναδείχθηκαν διάσημοι Τούρκοι καλαθοσφαιριστές όπως ο Χέντο Τούρκογλου και ο Μιρσάντ Τουρκσάν, οι οποίοι αμφότεροι αγωνίστηκαν στο πρωτάθλημα του NBA.
Το 2019, έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα για πρώτη φορά στην ιστορία της και κατέκτησε το πρωτάθλημα Τουρκίας μετά από δέκα χρόνια.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου:

Τίτλοι

Αναλυτικά όλοι οι τίτλοι της Αναντολού Εφές:
Εγχώριοι:
14 Πρωταθλήματα Τουρκίας: 1978–79, 1982–83, 1983–84, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1996–97, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2008–09, 2018-19
11 Κύπελλα Τουρκίας: 1993–94, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 2000–01, 2001–02, 2005–06, 2006–07, 2008–09, 2014–15, 2017–2018
12 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 1986, 1992, 1993, 1996, 1998, 2000, 2006, 2009, 2010, 2015, 2018, 2019
Διεθνείς:
1 Κύπελλο Κόρατς: 1996
Σημαία της Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Ιστορία

Η πρώτη σημαία της Λιθουανικής ΣΣΔ υιοθετήθηκε στις 30 Ιουλίου 1940. Η σημαία ήταν κόκκινη με χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία και τους λατινικούς χαρακτήρες LIETUVOS TSR (Λιθουανική ΣΣΔ στην λιθουανική γλώσσα) πάνω από το σφυροδρέπανο, με γραμματοσειρά χωρίς ακρεμόνες (sans-serif).
Στις 15 Ιουλίου 1953 υιοθετήθηκε μια νέα σημαία, η οποία τροποποιήθηκε για να πληροί τις απαιτήσεις για όλες τις σημαίες των Σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών. Το κόκκινο μέρος κατείχε τα δύο τρίτα του πλάτους καθώς και το υποχρεωτικό σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι. Το κάτω μέρος μπορούσε να προσαρμοστεί από όλες τις δημοκρατίες. Η Λιθουανία πρόσθεσε μια στενή λευκή λωρίδα (1/12 του πλάτους) και μία μεγαλύτερη πράσινη (το ένα τέταρτο του πλάτους).
Στις 18 Νοεμβρίου 1988 η τρίχρωμη σημαία της Λιθουανίας υιοθετήθηκε ως σημαία της ΣΣΔ, πριν ακόμη η Λιθουανία ανακηρύξει ανεξαρτησία της τον Μάρτιο του 1990. Το Ανώτατο Σοβιέτ της Λιθουανικής ΣΣΔ, εμπνευσμένο από τον φορέα Σαγιούντις, ο οποίος τασσόταν υπέρ της ανεξαρτησίας, τροποποίησε το σύνταγμα και ενέκρινε την τρίχρωμη σημαία της Λιθουανίας που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου.
Άρδας

Γεωγραφικές πληροφορίες

Πηγάζει από την Βουλγαρική πλευρά των ορέων της Κούλας, και συγκεκριμένα από το όρος Στάμνα, και εισέρχεται στο ελληνικό έδαφος δίπλα από το χωριό Μηλέα. Αφού διασχίσει 49 χιλιόμετρα σε ελληνικό έδαφος στην επαρχία Ορεστιάδας, συμβάλλει στον ποταμό Έβρο, στην περιοχή του χωριού Καστανέων, κοντά στην Αδριανούπολη. Κατά μήκος αυτής της πορείας του έχουν αναπτυχθεί διάφορα μικρά και μεγάλα χωριά μέσα στη λεκάνη του ποταμού. Τα χωριά αυτά, από δυτικά προς ανατολικά, είναι η Μηλέα (ή Μηλιά), το Θεραπειό, ο Κυπρίνος, τα Κόμαρα, το Αμμοβούνο, το Φυλάκιο, η Ελαία (ή Ελιά), ο Κέραμος, η Πλάτη, ο Άρζος, ο Καναδάς, τα Μαράσια και τέλος τα μεγάλα χωριά Ρίζια και Καστανιές.

Φεστιβάλ Άρδα

Στον Άρδα κάθε καλοκαίρι από το 1995 πραγματοποιείται η Συνάντηση Νέων, φεστιβάλ με τη συμμετοχή διάσημων καλλιτεχνών και νέων της Ελλάδας αλλά και των Βαλκανίων.
Τζος Χόουμ

Καριέρα

Ο Χόμι υπήρξε ένα εκ των ιδρυτικών μελών των Kyuss στα τέλη της δεκαετίας του '80. Μετά το ΕΡ "Sons of Kyuss" του 1990, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο-άλμπουμ του με τίτλο "Wretch" τον Σεπτέμβριο του 1991, χωρίς να γνωρίσει επιτυχία. Παρά το γεγονός ότι το "Blues for the Red Sun" έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές την επόμενη χρονιά, οι Kyuss δεν κατάφεραν και πάλι να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία. Το συγκρότημα υπέγραψε στην Elektra Records κυκλοφορώντας δύο ακόμη δίσκους, πριν διαλυθεί το 1995.
Λόγω της απογοήτευσης του από την πορεία των Kyuss, ο Χόμι δεν έπαιξε μουσική για περίπου ένα χρόνο, πριν τελικά αποφασίσει να αναλάβει χρέη κιθαρίστα για τους Screaming Trees, κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Dust". Η συνεργασία αυτή ανέβασε την δημοτικότητα του Χόμι, ο οποίος στη συνέχεια συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι Wellwater Conspiracy, Mike Johnson, Mondo Generator, κ.α.. Επίσης, συμμετείχε στην σειρά συλλογών με τίτλο "Desert Sessions", στην οποία συμμετείχαν μουσικοί από τους Soundgarden, Monster Magnet και Kyuss.
Μαζί με τον Αλφρέντο Ερνάντεζ των Kyuss, σχημάτισε τους Queens of the Stone Age, ένα συγκρότημα που συνδυάζει το stoner rock των Kyuss με το alternative rock. Γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία με το "Songs for the Deaf" του 2002, το οποίο μπήκε στο Top-20 του Billboard και έγινε χρυσό, ακολουθούμενο από τα επίσης επιτυχημένα "Lullabies to Paralyze" του 2005 και "Era Vulgaris" του 2007. Την μεγαλύτερη του επιτυχία γνώρισε το συγκρότημα το 2013, όταν το "...Like Clockwork" ανέβηκε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ και την δεύτερη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος.
Το 2009 σχημάτισε τους Them Crooked Vultures, οι οποίοι στον ένα χρόνο ύπαρξης τους κυκλοφόρησαν το ομώνυμο τους άλμπουμ. Στην πολυετή του καριέρα έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Mondo Generator, Foo Fighters, PJ Harvey, Fatso Jetson, Mark Lanegan Band, Trent Reznor, Masters of Reality, Millionaire, Wellwater Conspiracy, U.N.K.L.E., Primal Scream, Melissa Auf der Maur, Paz Lenchantin, Death from Above 1979, Earthlings?, Mastodon, Peaches, The Strokes, Local H, Biffy Clyro και Arctic Monkeys.
Ο λύκος και τα επτά κατσικάκια

Υπόθεση

Η μητέρα κατσίκα πρέπει να φύγει από το σπίτι και προτρέπει τα παιδιά της να μην ανοίξουν σε κανέναν κατά την απουσία της. Περισσότερο τους ζητά να προσέχουν τον κακό λύκο και την ικανότητά του να μεταμφιέζεται. Παρά την υπακοή των παιδιών στις συμβουλές της μητέρας, ο λύκος καταφέρνει να τα ξεγελάσει. Αρχικά, τρώει κιμωλία για να λεπτύνει την φωνή του, ενώ στη συνέχεια βρίσκει τρόπο για να ασπρίσει το μαύρο πόδι του. Τελικά, μετά την είσοδο του στο σπίτι καταπίνει τα έξι από τα επτά αδελφάκια. Το έβδομο όμως βοηθά την μητέρα κατσίκα να ελευθερώσουν τα αδέλφια του από το στομάχι του λύκου.