google/wiki40b huggingface dataset:
Νικόλαος Τριτάκης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Κρήτη τον Μάιο του 1799. Αρχικά ήταν έμπορος.
Ο πατέρας του βρήκε φρικτό και βάναυσο θάνατο όταν με την έναρξη της επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι σφαγίασαν ανηλεώς τους Χριστιανούς Κρήτες. Τον είχαν βάλει οι Τούρκοι να γυρνάει με τα χέρια του τις πέτρες ενός ελαιοτριβείου, και όταν αυτός εγκαταλείφτηκε από τις δυνάμεις του τον ρίξανε μέσα στις πέτρες και τον συνέτριψαν. 
Μετά το τραγικό αυτό γεγονός ο Τριτάκης εγκατέλειψε το εμπόριο και ρίχτηκε στις μάχες. Τραυματίστηκε στο κεφάλι σε μια έφοδο στο φρούριο της Γραμβούσας. Είδε την επανάσταση στην Κρήτη να καταπνίγεται και ήλθε στο Ναύπλιο για να συνεχίσει τον υπέρ της πατρίδας αγώνα.
Πήρε μέρος σε σπουδαίες μάχες, στην Κάρυστο, Χίο και αλλού, συνολικά σε 42 μάχες, έξι εκστρατείες, οκτώ εφόδους και τρεις πολιορκίες. Ανήκε στους πολλούς άνδρες του Φαβιέρου που τάχτηκαν για να τροφοδοτήσουν και να εισάγουν πολεμοφόδια στην πολιορκημένη Ακρόπολη της Αθήνας. 
Μετά το τέλος της επανάστασης ο Τριτάκης συνέχισε να υπηρετεί την πατρίδα στρατιωτικά και προάχθηκε μέχρι του βαθμού του συνταγματάρχη και τιμήθηκε με παράσημα. 
Υπηρέτησε επί δεκαπενταετία ως Πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου. Διετέλεσε φρούραρχος του Μεσολογγίου, Φρούραρχος της Πρωτεύουσας και Στρατιωτικός Διοικητής των κατά την ανατολική Ελλάδα στρατευμάτων, και τελικά Φρούραρχος Χαλκίδας, έως ότου αποσύρθηκε 1ο 1866. 
Έμενε στην Πάτρα όπου και απεβίωσε στα τέλη του Ιουνίου 1881.
Κένεντι Σίμοντς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπαστέρ το 1936.
Εξαιτίας των άριστων επιδόσεών του, σπούδασε στο σχολείο St. Kitts-Nevis Grammar School, το 1945. Έγινε μέλος του κόμματος Κίνημα Λαϊκής Δράσης (PAM) το 1965. Στις 21 Φεβρουαρίου 1980 ανέλαβε πρωθυπουργός (Premier) έπειτα από τις εκλογές που έγιναν και παρά την πλειοψηφία του Εργατικού Κόμματος σε έδρες.
Σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό το Σίμοντς, που οδήγησε τη χώρα στην ανεξαρτησία, το 1983. Το κόμμα του Σίμοντς κέρδισε 6 επί συνόλου 11 εδρών στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Ιουλίου 1984 και ισάριθμες στις εκλογές του Μαρτίου του 1989. Στις εκλογές του 1993, οι οποίες διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου, αν και πλειοψήφησε σε έδρες το Εργατικό Κόμμα, το PAM κατάφερε να παραμείνει στην κυβέρνηση.
Ο Σίμοντς αποχώρησε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1995, έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις πρόωρες γενικές εκλογές (πήραν μόνο 1 έδρα) εκείνης της χρονιάς από τους Εργατικούς.
Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Ντένζιλ Ντάγκλας.
Ακρωτήριο Κανάβεραλ

Ακρωτήριο Κανάβεραλ (αγγλικά: Cape Canaveral, ισπανικά: Cabo Cañaveral) είναι η ονομασία ακρωτηρίου στα ανατολικά παράλια της Φλόριντα, στη Κομητεία Μπρέβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες, κοντά στο κέντρο της πολιτείας στην πλευρά της ακτής του Ατλαντικού. Ακρωτήριο Κένεντι (Cape Kennedy) ήταν η ονομασία του από το 1963 έως το 1973. Βρίσκεται ανατολικά της νήσου Μέριτ, χωρισμένο από τον ποταμό Μπανάνα. Ανακαλύφθηκε από τον Ισπανό κατακτητή Χουάν Πόνθε ντε Λεόν το 1513.
Αποτελεί μέρος μιας περιοχής γνωστής ως Σπέις Κόουστ, και είναι η περιοχή της πολεμικής αεροπορικής βάσης Κέιπ Κανάβεραλ. Δεδομένου ότι πολλά διαστημικά σκάφη των ΗΠΑ έχουν εκτοξευθεί τόσο από το σταθμό όσο και από το διαστημικό κέντρο Κένεντι στην παρακείμενη νήσο Μέριτ, οι δύο τοποθεσίες ορισμένες φορές συγχέονται μεταξύ τους. Σε εκδήλωση της διαστημικής κληρονομιάς, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας της Φλόριντα διέθεσε τον κωδικό περιοχής 321 (όπως σε μια αντίστροφη μέτρηση) στην περιοχή του ακρωτηρίου Κανάβεραλ.
Άλλα χαρακτηριστικά του ακρωτηρίου είναι ο φάρος Κέιπ Κανάβεραλ και το Πορτ Κανάβεραλ, ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια κρουαζιέρας στον κόσμο. Η πόλη του Κέιπ Κανάβεραλ βρίσκεται νότια της περιοχής Πορτ Κανάβεραλ. Η λιμνοθάλασσα Μοσκίτο, ο Ινδικός ποταμός, το Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Νήσου Μέριτ και η Εθνική Παραλία Κανάβεραλ είναι επίσης χαρακτηριστικά αυτής της περιοχής.
Δήμος Αβδελιώδης

Βιογραφικό

Σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στη δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έχει σκηνοθετήσει κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Έχει επίσης διδάξει κινηματογράφο στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Παντείου Πανεπιστημίου από το 1993 μέχρι το 1998.
Από το 1997 ως το 2000 και από το 2003 έως το 2010 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου.
Πανούτσος Νοταράς

Βιογραφικό

Πρόσωπο καθολικής αποδοχής, ο Πανούτσος Νοταράς είχε διακριθεί για τη μεγάλη του προσφορά στα κοινά. Γόνος μεγάλης οικογένειας με ρίζες στο Βυζάντιο, γεννήθηκε το 1740 ή το 1752 στα Τρίκαλα της Κορινθίας και έλαβε κλασική παιδεία. Πατέρας του ήταν ο Σπυρίδων Νοταράς.
Ο Νοταράς ανέπτυξε έντονη δράση για την απελευθέρωση του έθνους και την ανάπτυξη των δημοκρατικών θεσμών. Πήρε μέρος στην εξέγερση του 1770 (τα λεγόμενα «ορλωφικά»). Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818 και, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του, πήρε ενεργό μέρος στην Επανάσταση του 1821. Εξελέγη πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και υπηρέτησε ως μέλος της 12μελούς Επιτροπής που ψήφισε, την 1η Ιανουαρίου 1822, το πρώτο Προσωρινό πολίτευμα της Ελλάδος, το οποίο χαρακτηριζόταν από φιλελεύθερες ιδέες. Αφού υπηρέτησε ως μινίστρος (υπουργός) της Οικονομίας, το 1822, μετείχε στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του 1823. Διετέλεσε πρόεδρος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης το 1826, ενώ υπηρέτησε ως πρόεδρος και της Εθνικής Συνέλευσης της Πρόνοιας του Ναυπλίου, το 1832, η οποία επικύρωσε την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας. 
Η ανάδειξή του στην προεδρία της Εθνικής Συνέλευσης του 1843-1844 (που άρχισε στις 8 Νοεμβρίου 1843) αντανακλούσε το αυξημένο κύρος του και την ευρύτερη αποδοχή που απολάμβανε μετά από μία μακρά θητεία στα κοινά και ιδιαίτερα στις Εθνοσυνελεύσεις της Επανάστασης. Η Εθνική Συνέλευση κατάρτισε το πρώτο μετεπαναστατικό Σύνταγμα του 1844, το οποίο καθιέρωσε τη Συνταγματική μοναρχία. Στις 18 Μαρτίου 1844, αφού ολοκληρώθηκε η ψήφιση του Συντάγματος, κλήθηκε ο Όθων και ορκίσθηκε ότι θα το τηρεί. Ήταν τα πρώτα βήματα της χώρας στον κοινοβουλευτισμό και τη συνταγματική τάξη. 
Στις 18 Μαρτίου 1844, ο Νοταράς τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα με τον Μεγαλόσταυρο. Ο θάνατός του διαψεύστηκε στη Βουλή αρχικά και αποδόθηκε ως απλή λιποθυμία, αλλά επιβεβαιώθηκε στη συνεδρίαση της  22ας Ιανουαρίου του 1849. Ο υπεραιωνόβιος πολιτικός πέθανε ημέρα Τρίτη, στις 18 Ιανουαρίου 1849.
Ζερμαίν Γουόκερ

Καριέρα

Ο Γουόκερ φοίτησε για έναν χρόνο στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι την σεζόν 1996-97 και υπέγραψε στην ιταλική Καζέρτα το καλοκαίρι του 1997. Στην συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες του IBA και του CBA, ενώ τα δικαιώματα του ανήκαν αρχικά στους Τορόντο Ράπτορς και τους Μαϊάμι Χιτ το 1999, ενώ το 2002 ανήκε στους Ορλάντο Μάτζικ, χωρίς να αγωνιστεί ποτέ στο ΝΒΑ.
Το 2000 υπέγραψε στην ισραηλινή Ελιτζούρ Ασκελόν, ενώ το 2002 μεταγράφηκε στην FedEx Express από τις Φιλιππίνες. Αφού επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το NBDL, αγωνίστηκε στην Βενεζουέλα, όπου επέστρεψε αρκετές φορές στην πολύχρονη καριέρα του, φορώντας την φανέλα των Μαρίνος ντε Ανζατέγκουι, Μαρίνος ντε Οριέντε και Γκουάρος.
Το 2004, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, στην οποία αγωνίστηκε σε μόλις τέσσερις αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος με μέσο όρο 8,5 πόντων και 2,3 ριμπάουντ.
Την σεζόν 2005-06, φόρεσε την φανέλα της BCM Γκρέιβλαϊνς από την Γαλλία, με την οποία έπαιξε στο Eurocup του 2006. Συνέχισε την καριέρα του στην Λατινική Αμερική, παίζοντας στην Βενεζουέλα, το Μεξικό και την Κολομβία μέχρι το 2012, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 35 ετών.
Χορηγός Κοζάνης

Ιστορία

Στη σημερινή εδαφική περιοχή του και σε διάφορες τοποθεσίες, βρέθηκαν, σε περασμένα χρόνια, διάφορα αρχαία αντικείμενα όπως πήλινα αγγεία, μικρά και μεγάλα, καλολαξεμένα μάρμαρα, λεκάνες πελεκητές από γρανίτη, τάφοι, ξίφη, κράνη, δόρατα, πηλοσωλήνες μεταφοράς νερού και πλήθος νομίσματα των Μακεδονικών, Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων. Στις τοποθεσίες Παλιάμπελα, Καλογριές-Συκιές και Περιβοήβοντα υπήρχε αρχαίος οικισμός. Οι κάτοικοί του συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, διευκολύνοντας τα σταθμεύοντα ή διερχόμενα αντάρτικα σώματα.
Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, που τιμάται η μνήμη των Ταξιαρχών, στους οποίους είναι αφιερωμένη η ενοριακή εκκλησία. Επίσης πανηγυρίζει την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής του Πάσχα, στο εξωκλήσι της Παναγίας, όπου συρρέουν πολλοί πιστοί από τα γύρω χωριά. Τέλος, το χωριό πανηγυρίζει και στις 9 Μαΐου, του Αγίου Χριστοφόρου.
Γύρω από το χωριό, υπάρχουν γραφικά ξωκλήσια και εικονοστάσια.
Όπως σ’όλα τα χωριά του Βοΐου έτσι και στο Χορηγό μειώθηκε αισθητά ο πληθυσμός του. Πολλές οικογένειες βρίσκονται σήμερα σε κράτη του εξωτερικού και σε αστικά κέντρα του εσωτερικού.
Γιώργος Κοντογεώργης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Τήνο, ήταν γιος του Λεωνίδα Κοντογεώργη και σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕ. Την περίοδο 1957-1958 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές. Εργάστηκε στο δημόσιο και το 1963 έφτασε έως την θέση του γενικού διευθυντή του υπουργείου Εμπορίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε όταν ξέσπασε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Με τον ερχομό του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκε γενικός γραμματέας του ΕΟΤ και την περίοδο 1974 - 1977 ανέλαβε υφυπουργός συντονισμού και προγραμματισμού.Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και διορίστηκε υπουργός άνευ xαρτοφυλακίου με αρμοδιότητα επί των σχέσεων μετά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, θέση την οποία διατήρησε και στην κυβέρνηση Ράλλη, μέχρι την 9η Ιανουαρίου 1981, οπότε και παραιτήθηκε (και από βουλευτής).  Στη συνέχεια έγινε ο πρώτος επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1981 - 1985). Το 1989 ανέλαβε τα χαρτοφυλάκια των Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Τουρισμού στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γρίβα και τον Φεβρουάριο του 1990 τα ίδια χαρτοφυλάκια στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα.

Ως υπουργός

Ως υπουργός επί των ευρωπαϊκών θεμάτων συνέβαλε σημαντικά στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ ενώ χαρακτηρίστηκε ως υπόδειγμα τέλειου κρατικού λειτουργού. < Είχε συγγράψει το βιβλίο "Η Ελλάδα στην Ευρώπη. Η πορεία προς την Ένωση και η πολιτική Καραμανλή" (1985), Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η θέση των Βαλκανίων (1993), Η ευρωπαϊκή ιδέα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα (1995) κ.α.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2009 και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών.
Βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη το 2004

Οι βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη τις 11 Μαρτίου 2004 ήταν σχεδόν ταυτόχρονες, συντονισμένες επιθέσεις στο σύστημα προαστιακού σιδηροδρόμου της πόλης, το πρωί τις 11 Μαρτίου 2004. Οι εκρήξεις σκότωσαν 191 ανθρώπους και τραυμάτισαν άλλους 1.800. Η επίσημη έρευνα από τις Ισπανικές δικαστικές αρχές κατέληξε ότι οι επιθέσεις οργανώθηκαν από ένα τρομοκρατικό πυρήνα του οποίου πρότυπο ήταν η Αλ Κάιντα, αλλά δεν έχει βρεθεί άμεση συμμετοχή της αλ Κάιντα στο τρομοκρατικό χτύπημα. Οι επιθέσεις έλαβαν χώρα τρεις μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές στην Ισπανία και δυόμιση χρόνια μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ευθύνη

Η άμεση αντίδραση στις επιθέσεις ήταν πολλές συνεντεύξεις τύπου από τον Ισπανό πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ στις οποίες κατηγορούσε την ΕΤΑ, η οποία ευθύνεται για αρκετές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ισπανία, θεωρία στην οποία η κυβέρνηση επέμεινε για δύο ημέρες. Παρόλα αυτά, η ΕΤΑ, η οποία συνήθως αναλαμβάνει την ευθύνη για τις επιθέσεις που πραγματοποιεί, αρνήθηκε ότι είχε σχέση με την επίθεση.
Στις 14 Μαρτίου 2004, ο Αμπού Ντουτζάνα αλ-Αφγκάνι, ένας φερόμενος ως ομιλητής της αλ-Κάιντα στην Ευρώπη, ανέλαβε μέσω βιντεοκασέτας την ευθύνη για τις επιθέσεις. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, οι επιθέσεις ήταν αντίποινα για τη συμμετοχή ισπανικών στρατευμάτων στον πόλεμο του Ιράκ.
Οι δικαστικές αρχές ανακοίνωσαν ότι μια ομάδα Μαροκινών, Σύριων και Αλγερινών Μουσουλμάνων μαζί με δύο πληροφοριοδότες της πολιτοφυλακής και της αστυνομίας ήταν ύποπτοι για την επίθεση. Στις 11 Απριλίου 2006, ο δικαστής Χουάν δελ Όλμο κατηγόρησε 29 υπόπτους για τη συμμετοχή τους στις επιθέσεις. Δεν βρέθηκαν στοιχεία για τη συμμετοχή της αλ-Κάιντα. Τον Αύγουστο του 2007, η αλ-Κάιντα δήλωσε «περήφανη» για την επίθεση.

Πολιτικές αναλύσεις

Πολιτικοί αναλυτές πιστεύουν ότι η ενοχή της ΕΤΑ θα αύξανε τις πιθανότητες του Αθνάρ να επανεκλεγεί, καθώς αυτό θα θεωρούταν ο επιθανάτιος ρόγχος μίας τρομοκρατικής οργάνωσης η οποία είχε καταφύγει σε απελπισμένα μέτρα μπροστά στην ισχυρή αντιτρομοκρατική πολιτική του Αθνάρ. Από την άλλη, μια ισλαμιστική επίθεση θα θεωρούταν άμεσο αποτέλεσμα της συμμετοχής της Ισπανίας στον πόλεμο του Ιράκ, ένα αντιδημοφιλή πόλεμο ο οποίος δεν είχε εγκριθεί από το ισπανικό κοινοβούλιο.
Υβ Ζολί

Βιογραφικό

Ο Ζολί γεννήθηκε στην κοινότητα Τροάρν της βορειοδυτικής Γαλλίας, εγκατέλειψε το σχολείο σε πολύ μικρή ηλικία, και κατόπιν ασχολήθηκε με διάφορες μικροδουλειές. Συναντώντας κάποια στιγμή τον ηθοποιό Ολιβιέ Υσνό, παραιτήθηκε από φωτογράφος όπως εργαζόταν κατά την περίοδο εκείνη και άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, ώσπου το 1935 πήγε στον θίασο Comédiens routiers όπου και εκεί έμαθε τις τεχνικές της παντομίμας και αυτοσχεδιασμού.
Ωστόσο δεν ήταν ικανοποιημένος από την ενασχόληση του ως ηθοποιός, παρότι του άρεσε η συντροφιά με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες και οι καλλιτεχνικές δημιουργίες στις οποίες επιδίδονταν, όπως κατασκευές μασκών και σκηνικών. Ήρθε σε επαφή με την τέχνη του κουκλοθέατρου στη διεθνή έκθεση του Παρισιού το 1937, και κατά το ίδιο έτος παντρεύτηκε.  Με τη γενική επιστράτευση που κηρύχθηκε το 1939 κατατάχθηκε στο στρατό και στάλθηκε στο πολεμικό μέτωπο, όπου και αιχμαλωτίστηκε το 1940, ωστόσο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος και μετακόμισε στην Τουλούζη.

Στο τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ανέπτυξε τη δική του τεχνική και ίδρυσε τον δικό του θίασο με την επωνυμία Les marionnettes Yves Joly, ο οποίος κατά τα επόμενα χρόνια έδωσε πολλές επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις καθώς και είχε και συμμετοχές στον κινηματογράφο.
Το 1958 ο Ζολί κέρδισε διεθνή αναγνώριση λαμβάνοντας το Μεγάλο Βραβείο Καινοτομίας και Φαντασίας μαζί με το χρυσό μετάλλιο στο Διεθνές Φεστιβάλ Μαριονετών του Βουκουρεστίου, το οποίο διοργάνωσε η Μαργκαρέτα Νικουλέσκου στο οποίο συμμετείχαν μαριονετίστες από 16 χώρες. Η επιτυχία αυτή,  άνοιξε τον δρόμο στον θίασο του Ζολί ώστε να δώσει παραστάσεις και σε άλλες χώρες.
Ο Ζολί ασχολήθηκε επίσης και με την οργάνωση του επαγγέλματος με την ιδιότητα που απέκτησε ως πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Επαγγελματιών Μαριονετιστών, ενώ αργότερα ίδρυσε το Εθνικό Κέντρο Μαριονέτας καθώς και συμμετείχε και σε κινηματογραφικές ταινίες. Το 1976 μετά το θάνατο της συζύγου του, εγκατέλειψε την ενεργό δράση σε ηλικία 68 ετών και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, ενώ η τελευταία του διάκριση ήρθε το 1978 όταν και του απονεμήθηκε το βραβείο Εράσμους για τη συνολική προσφορά του στο κουκλοθέατρο.
Πέθανε τον Μάιο του 2013 σε ηλικία των 104 ετών.
Μελπομένη

Όνομα

Μελπομένη η ευφραίνουσα με το άσμα της. Ήταν Μούσα της Ελληνικής μυθολογίας και της τραγωδίας. Προέρχεται από το ρήμα «μέλπω» τη θεωρούσαν αρχικά Μούσα της μουσικής.

Μυθολογία

Κατά τη Θεογονία του Ησιόδου και του Απολλοδώρου ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης και μητέρα των Σειρήνων μετά του Αχελώου. Στην αρχή θεωρούταν μούσα του μέλους ή της ωδής, εξ ου και το όνομά της. Σ΄ αυτήν αποδίδεται η εφεύρεση της βαρβίτου με την οποία μέλπουσα «καθήδυνε» τους θνητούς ακροατές της, «θνητοίσι μελίφρονα βάρβιτον εύρε» (Ανθολογία ΙΧ 504) περιστοιχιζόμενη από την ακολουθία της, τις Ώρες και τις Νύμφες. Αργότερα όμως αποβαίνει η κατ΄ εξοχή μούσα της θεατρικής τραγωδίας. Με την Μελπομένη παρομοιάζεται, σε επίγραμμα του Αγαθίου η τραγωδός Αριάδνη της οποίας το άσμα, λέγει, αδόμενο με τραγικό στόμφο, έμοιαζε με την ηχηρή και πύρινη ωδή της Μούσας της Τραγωδίας. Η Μελπομένη ως Μούσα συνοδεύει με τις άλλες Μούσες τον Απόλλωνα αλλά και συνεργάζεται με τον Διόνυσο.
Ετυμολογικά το αρχαίο ρήμα μέλπω σημαίνει άδω, ψάλλω, υμνώ και εξυμνώ. Εκτός όμως από τις κύριες αυτές σημασίες, οι αρχαίοι Έλληνες με το ρήμα μέλπω απέδιδαν κυρίως όλες τις παραπάνω ερμηνείες μόνο και όταν συνοδεύονταν με μουσικό όργανο, λύρα ή κιθάρα.
Τη ζωγράφιζαν να φορεί μάσκα τραγωδίας, θυμωμένη, δαφνοστεφανωμένη με σκήπτρο, ρόπαλο στα χέρια και την επιγραφή: «Μελπομένη Τραγωδίαν».
Η Μούσα αυτή έχει συναντήσει και υπερνικήσει την τραγωδία. Ενώ μέσα από τις καταστροφές η Μελπομένη έχει δει την τραγωδία σε όλες της τις μορφές, μέσα από αυτή την τραγωδία βοηθά να προβάλει ο θρίαμβος του ανθρώπινου πνεύματος. Θα λειτουργήσει ως οδηγός, για να εμπνεύσει τον άνθρωπο να αντεπεξέλθει την καταιγίδα.
Στις αγγειογραφίες συχνά απεικονίζεται κοντά στον Διόνυσο με μία τραγική μάσκα και φορώντας κοθόρνους, υποδήματα που παραδοσιακά φορούσαν οι τραγικοί ηθοποιοί. Συχνά επίσης κρατά μαχαίρι ή ρόπαλο (κορύνη) στο ένα χέρι και την τραγική μάσκα στο άλλο. Στο κεφάλι της απεικονίζεται να φορά στέμμα από κυπαρίσσι. Ενίοτε φέρει και ξίφος (επίδειξη θεατρικών παραστάσεων).
Σαρλερουά

Ιστορία

Η καταγωγή της πόλης είναι ένα μικρό χωριό με το όνομα Σαρνουά (Charnoy). Το 1666 οι Ισπανοί έχτισαν εκεί ένα οχυρό που ονομάστηκε Σαρλερουά προς τιμήν του παιδιού-βασιλιά Καρόλου Β΄ (Κάρολος Β' της Ισπανίας).
Λεύκα Αποδοτίας Αιτωλοακαρνανίας

Ιστορία

Η παλαιά σλαβική ονομασία του χωριού μέχρι το 1927 ήταν Μικρά Παλούκοβα, σε αντίθεση με τη Μεγάλη Παλούκοβα, όπως ονομαζόταν τότε η Μανδρινή Αιτωλοακαρνανίας. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την κατονομάζει με το όνομα Μικρά Παλούκοβα στον κατάλογο των χωριών της περιοχής Κραβάρων να κατοικείται από 10 οικογένειες.
Το 1850, στο χωριό έγινε καθίζηση του εδάφους, με αποτέλεσμα να βουλιάξουν περίπου όλα τα σπίτια στις βροχές του χειμώνα. Κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν τόσο στην Επανάσταση του 1821, όσο και στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην Κατοχή.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στον δήμο Αποδοτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 95 κάτοικοι.
Η μεγαλύτερη γιορτή του χωριού είναι το τριήμερο πανηγύρι στις 26 Ιουλίου, ανήμερα της Αγίας Παρασκευής.
Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

Το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας (συντμ.: ΚΑΠΕ) αποτελεί τον εθνικό φορέα της Ελλάδος σε θέματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της ορθολογικής της χρήσης και της εξοικονόμησης ενέργειας.
Ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1987 με νομοθετική ρύθμιση υπό τη μορφή Προεδρικού διατάγματος , έχει νομική μορφή ιδιωτικού δικαίου και εποπτεύεται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Το ΚΑΠΕ διαθέτει ένα αρκετά ευρύ επιτελείο επιστημόνων. Στεγάζεται σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο Πικέρμι Αττικής όπου βρίσκονται οι χώροι εργασίας, τα εργαστήρια και άλλες εγκαταστάσεις. Πέραν αυτών διαθέτει το Αιολικό Πάρκο και το Πάρκο Ενεργειακής Αγωγής.
Μανώλης Τομπάζης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα, γιος του Νικολάου Τομπάζη και ήταν αδερφός του Ιακώβου Τομπάζη. Σύζυγός του ήταν η Ξανθή Δ. Σαχίνη. 
Αρχικά διαφώνησε με την επανάσταση αλλά στη συνέχεια συμμετείχε σε αυτήν. Πήρε μέρος σε πολλές ναυμαχίες όπως της Πάτρας, του Γέροντα, κ.α. Το 1823 διορίστηκε από την κυβέρνηση αρμοστής της Κρήτης, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1824 χωρίς όμως να πετύχει τον σκοπό του. Συμμετείχε ως πληρεξούσιος της Ύδρας στις Εθνοσυνελεύσεις Επιδαύρου (1822), Άστρους (1823), Επιδαύρου (1826) και Άργους (1829)
Το 1828 ανέλαβε υπουργός ναυτικών, παραιτήθηκε όμως λόγω διαφωνιών του με τον Καποδίστρια. Το 1831 ήταν μέλος της διοικητικής επιτροπής της Ύδρας.
Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 1831 στην Ύδρα και ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Καλαυρίας στον Πόρο, όπου διατηρείται ακόμα το μνήμα του. Είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Νικόλαο (1815 - 1896). Εγγονός του ήταν ο Ιάκωβος Ν. Τομπάζης.
Χρήστος Καραμάρκος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Καραμάρκος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Ρύζια. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στη περιοχή των Ρυζίων. Έδρασε με το σώμα του στην Παιονία, την κοιλάδα του Αξιού, καθώς και στη λίμνη των Γιαννιτσών, προσπαθώντας να απωθήσει τα Βουλγαρικά σώματα.
Κεντρόσαυρος

Περιγραφή

Είχε μήκος περίπου 4,5 μέτρα ως ενήλικας και ζύγιζε περίπου 1 τόνο. Περπατούσε στα τέσσερα με ισιωμένα πίσω άκρα. Είχε μικρό ευλύγιστο κεφάλι για να καταναλώνει ευκολότερα φυτά. Είχε πιθανότατα διπλή σειρά από πλάκες στο λαιμό και σε όλη του τη ράχη. Στους γοφούς και στην ουρά, οι πλάκες αυτές έδιναν τη θέση τους σε αγκάθια. Τα μεγαλύτερα από αυτά βρίσκονταν στο τέλος της ουράς και χρησίμευαν ασφαλώς στην άμυνα του ζώου. Τα μηριαία οστά διέφεραν στα δύο φύλα, καθώς τα θηλυκά ήταν κατά πάσα πιθανότητα μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Ετυμολογία

Όταν ο Hennig ονόμαζε το νέο του δεινόσαυρο φρόντισε να συμπεριλάβει την δερμάτινη πανοπλία του στο γενικό όνομα. Από το ελληνικό κέντρον (αιχμή) και σαύρος (σαύρα), προσθέτοντας και τον ειδικό χαρακτηρισμό aethiopicus (αιθίωψ) για να τονίσει την προέλευση του από την Αφρική.
Κόροιβος ο Φρύγας

Ο Κόροιβος από τη Φρυγία ήταν γιος του βασιλιά Μύγδονα και της Αναξιμένης. Ο Κόροιβος πήγε στην Τροία για να νυμφευθεί την Κασσάνδρα, αλλά εκεί σκοτώθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο, και συγκεκριμένα κατά την άλωση της Τροίας, από τον Νεοπτόλεμο ή από τον Διομήδη (Παυσανίας, Ι΄ 27, 1). Σύμφωνα όμως με την Αινειάδα (ΧΙ 425) τον Κόροιβο τον σκότωσε ο Πηνέλεως. Ο Παυσανίας γράφει ότι υπήρχε μνήμα του Κοροίβου στα σύνορα των Στεκτορηνών Φρυγών. Στον Κόροιβο αυτόν αναφέρεται η παροιμία «Κοροίβου ηλιθιώτερος», επειδή πήγε πολύ αργά στην Τροία.
Παναθηναϊκός (πάλη)

1966-1970

Τα πρώτα χρόνια μέχρι να εξελιχθούν οι ακαδημίες ο ΠΑΟ δεν κατάφερε να διακριθεί σε ομαδικό επίπεδο. Σε ατομικό επίπεδο όμως ο Θέοδωρος Συνοδινός κατέκτησε 2 φορές τον τίτλο στα 57 κιλά το 1966 και το 1969.

1971-1980

Το 1971 ο ΠΑΟ αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελευθέρας πάλης Γ' κατηγορίας Νοτίου Ελλάδας Ανδρών. Σε ατομικό επίπεδο ο Δημήτρης Κοσσόβας αναδείθηκε 7ος στον κόσμο το 1974. Το 1980 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελληνορωμαϊκής πάλης Β' κατηγορίας Νοτίου Ελλάδας Ανδρών.

1981-1990

Ο Δημήτρης Σάββας έχοντας αναλάβει από νεαρούς τους αθλητές Μπενέκο, Κοσσόβα, Παλαιοζάχο, Χριστόφορο, Αδαμάκη, Νικηφόρο, Τριδήμα, Καρυπίδη τους οδήγησε στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Νοτίου Ελλάδος το 1982 και το 1984. Επίσης η ομάδα κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Ελληνορωμαϊκής πάλης Β' κατηγορίας Νοτίου Ελλάδας Ανδρών (1983, 1985, 1986) και 3 Πρωταθλήματα Ελληνορωμαϊκής πάλης Γ' κατηγορίας Νοτίου Ελλάδας Ανδρών (1981, 1984, 1985) Για 4 ακόμα χρόνια σημειώθηκαν ατομικές διακρίσεις σε επίπεδο Β' και Γ' κατηγορίας.

1991-2010

Το τμήμα εξακολουθεί να λειτουργεί με βάση τα τμήματα υποδομής, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να αναδείξει κάποια επιτυχία. Το 2010 αριθμούσε 32 αθλητές.

2011-σήμερα

Το 2013 η ομάδα πάλης ενίσχυθηκε με την απόκτηση δέκα, διεθνών με την Εθνική ομάδα, αθλητών καθώς και με την προπονήτρια Λία Νικολάου, ενώ ανακαινίστηκε ο χώρος προπόνησης του τμήματος κάτω από τη θύρα 5 της Λεωφόρου. Στις 9 Φεβρουαρίου του 2014 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο Πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του, συγκεντρώνοντας 67 βαθμούς με 3 χρυσά, 2 ασημένια και 4 χάλκινα μετάλια. Στις 14 Μαρτίου 2015 κατέκτησε και πάλι το Πρωτάθλημα Ελλάδος, συγκεκτρώνοντας 63 βαθμούς με 2 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Το 2016 περιορίστηκε στη 2η θέση βαθμολογίας συλλόγων ενώ κατέκτησε 2 χρυσά και 4 χάλκινα μετάλλια.

Τρέχουσα σύνθεση

Η ομάδα το 2016:
Μανδρίκος Θεοδωρίδης, Νικόλαος Λέων, Κωνσταντίνος Μπόμπορας, Βλαδίμηρος Ματίας, Γιάννης Μουτουσίδης, Ευγένιος Πέντορετς, Αλέξανδρος Ποικιλίδης, Χρήστος Πολιανίδης, Νίκος Τσορλιάνος, Γιώργος Τζιώλας, Βασίλειος Δερματάς, Ιωάννης Λάμπρου, Έντγκαρ Γεωργιάδης, Γιώργος Χριστοφορίδης και Γιώργος Μπαμπάνης.