google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη της Ασκάλωνας

Η πρώτη σύγκρουση

Στην Ασκάλωνα βρίσκονταν ως φρουρά μια ρωμαϊκή κοορτίς και μια ίλη ιππικού με επικεφαλής τον Αντώνιο. Ο Αντώνιος αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες και οι δύο αντίπαλοι παρατάχθηκαν πανέτοιμοι για μάχη στην ανοιχτή πεδιάδα που βρίσκονταν μπροστά στην πόλη. Όταν η μάχη ξεκίνησε φάνηκε αμέσως η διαφορά μεταξύ των έμπειρων επαγγελματιών στρατιωτών από την μια πλευρά και των ενθουσιωδών αλλά απειροπόλεμων εθελοντών από την άλλη.
Στην αρχή της μάχης το ρωμαϊκό ιππικό με μια ορμητική κατά μέτωπο επέλαση του διέσπασε και έτρεψε σε φυγή το κέντρο της παράταξης των επαναστατών προκαλώντας τους πανικό. Κατόπιν για όλη την υπόλοιπη ημέρα μετακινούνταν διαρκώς στο ανοιχτό πεδίο της μάχης και ανενόχλητο έπεφτε πάνω στις ομάδες των επαναστατών που ασύντακτα προσπαθούσαν να διαφύγουν σκορπώντας τους το θάνατο. Όταν η μάχη τελείωσε οι επαναστάτες είχαν 10.000 νεκρούς. Την ίδια τύχη είχαν και οι δυο από τους τρεις αρχηγούς τους οι Ιωάννης ο Εσσαίος και Σίλας ο Βαβυλώνιος. Οι Ρωμαίοι είχαν λίγους τραυματίες.

Η δεύτερη σύγκρουση

Όσοι από τους επαναστάτες απέμειναν κατέφυγαν σε μια κωμόπολη της γειτονικής Ιδουμαίας. Παρά την συντριπτική ήττα τους δεν έχασαν το κουράγιο τους και δοκίμασαν να επιτεθούν στην πόλη δεύτερη φορά. Κατά την πορεία τους όμως έπεσαν πάνω σε ενέδρα των Ρωμαίων οι οποίοι τους κύκλωσαν και τους κατέκαψαν. Σκοτώθηκαν 800 και ελάχιστοι μαζί με τον Νίγερ που είχε τραυματιστεί κατάφεραν να διαφύγουν. Ο Νίγερ και κάποιοι άλλοι κατέφυγαν σε ένα πύργο στον οποίο οι Ρωμαίοι έβαλαν φωτιά. Μόλις οι Ρωμαίοι είδαν τον πύργο να καίγεται έφυγαν γιατί θεώρησαν πως όσοι είχαν καταφύγει εκεί θα ήταν νεκροί. Ο Νίγερ όμως χωρίς να τον δει κανείς είχε προλάβει να βγει από τον πύργο και να κρυφτεί σε μια σπηλιά. Ύστερα από λίγες μέρες οι φίλοι του που τον πενθούσαν και έψαχναν το πτώμα του ξαφνικά άκουσαν έκπληκτοι την φωνή του. Παρά την πανωλεθρία, η είδηση της διάσωσης του γενναίου πολεμιστή προκάλεσε ένα κύμα χαράς στην Ιερουσαλήμ.
Ίλε Κουκκ

Εκπαίδευση και καριέρα

Γεννήθηκε στο Τάρτου και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1960. Την περίοδο 1960-1962 συνέχισε να δουλεύει στο πανεπιστήμιο. Επίσης, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Πειραματικής Βιολογίας της Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονικής ΣΣΔ.
Από το 1965 έως το 1975 εργάστηκε ως μέλος στο ερευνητικό προσωπικό του Βοτανικού Κήπου του Ταλίν. Από το 1976 έως το 1996, εργάστηκε στο Εσθονικό Ινστιτούτο Δασικής, και από το 1996, έχει δουλέψει στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας του Εσθονικού Πανεπιστήμιου των Επιστημών της Ζωής.

Έρευνα 

Η Κουκ έχει ασχοληθεί με τα προστατευόμενα φυτά και τα ενδημικά καλλωπιστικά φυτά της Εσθονίας. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την κατανομή των σπάνιων και προστατευόμενων φυτών, την βιολογία, την παρακολούθηση και την προστασία.
Είναι μία από τους ιδρυτές και διευθυντικό μέλος της Εσθονικής Λέσχης Προστασίας των Ορχιδέων (Eesti Orhideekaitse Klubi).
Η Κουκ είναι μέλος της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της Βόννης για την χλωρίδα. Επίσης, ήταν μια από τους συγγραφείς του "Εσθονικού Κόκκινου Βιβλίου", που ιδρύθηκε το 1998.

Προσωπική ζωή

Έχει παντρευτεί τον βοτανολόγο Έριχ Κουκ.
Ρυάκια Πιερίας

Υποδομή

Η οικονομία στο χωριό στηρίζεται στην γεωργία (καπνός), την υλοτομία και στην κτηνοτροφία.
Ξεχωριστή ημέρα για το χωριό είναι η Γιορτή του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου), που συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες της ευρύτερης περιοχής. Διαθέτουν πολιτιστικό σύλλογο με το όνομα "Ραδιανιώτης Διαμαντής Νικολάου Ο Ολύμπιος", (πρώην, "Η ΡΟΔΑΝΗ") και Γυμναστικό Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο (ΓΑΜΣ), με την επωνυμία "Ο Πιερικός" ο οποίος αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
Το μονοθέσιο νηπιαγωγείο δε λειτουργεί.

Ιστορικά στοιχεία

Τα Ρυάκια (παλαιά ονομασία: Ρυάντιανη και Ράδιανη) επί Τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι των αδελφών Αλατίνη και από αυτούς μεταβιβάστηκε έπειτα στους Σιάγα και Οικονόμου. Ωστόσο,έχουν βρεθεί διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως η χάλκινη προτομή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Σεβήρου, που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δίον - Πιερίας, νομίσματα της Βυζαντινής περιόδου που δείχνουν ότι ο οικισμός ήταν κατά πολύ προγενέστερος.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που στέγασε το κρυφό σχολειό. Στο Δημοτικό Σχολείο, σύμφωνα με έκθεση του 1934 (εφημερίδα Ηχώ των Πιερίων), φοιτούσαν 74 παιδιά. Το χωριό από παλιά φημιζόταν για την παραγωγή κάρβουνων.

Στις αρχές του 20ού αιώνα το χωριό αναφέρεται με την ονομασία Ρυάντανη και με διοικητικό καθεστώς τσιφλικιού και 300 Χριστιανούς Ορθοδόξους.
Ως Ράντανη, με 30 χριστιανικές οικογένειες αναφέρεται παλαιότερα (1878) στα Απομνημονεύματα του Επισκόπου Κίτρους Νικολάου Λούση. 
Τα Ρυάκια Πιερίας αποτελούν τη γενέτειρα του Καπετάν Διαμαντή Νικολάου (Ολύμπιου). Πατέρας του Καπετάν Διαμαντή είναι ο Νικόλαος Ραιδενιώτης (ή Κατερινιώτης). Το Ραιδενιώτης προέρχεται απ' την πρώην ονομασία της κοινότητας των Ρυακίων που ήταν το Ράδιανη. (ΦΕΚ 346Α - 04/10/1926). Το Κατερινιώτης προστέθηκε εκ των υστέρων λόγο του ότι η Κατερίνη αποτελούσε αρματολίκι του αρματολού Νικόλαου Ραιδενιώτη, πατέρα του Καπετάν Διαμαντή Νικολάου. Το Νικολάου στο ονοματεπώνυμο του Καπετάν Διαμαντή προέρχεται απ' το όνομα του πατέρα του Νικόλαο. Το Ολύμπιος στην επέκταση του ονοματεπώνυμου του Καπετάν Διαμαντή μαρτυρά την δράση του στην περιοχή του Ολύμπου όπως και άλλων αρματολών που έδρασαν στον Όλυμπο. Με την προσωνυμία Ολύμπιος άλλωστε υπέγραφαν και τις διακηρύξεις τους. Αδέλφια του Καπετάν Διαμαντή είναι ο Κώστας, και ο Χαρίσης.
Επτά Θανάσιμες Πεθερές

Ιστορία

Η Βίκυ Σταυροπούλου υποδύεται έναν καλό άγγελο, την Καλλιόπη, που όταν ήταν εν ζωή ταλαιπωρήθηκε από την πεθερά της, και όταν πέθανε ο Θεός τής ανέθεσε την αποστολή να βοηθά τις νύφες από τις επικίνδυνες πεθερές, και η οποία αόρατη από τους κοινούς θνητούς, παρακολουθεί, αφηγείται και παρεμβαίνει υπέρ του καλού.
Κόλπος Σούδας

Στρατιωτικές εγκαταστάσεις

Ο κόλπος της Σούδας είναι η θέση τριών μεγάλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων, του Ναύσταθμου Κρήτης του Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος στεγάζει επίσης το Κέντρο Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης του NATO, την Αεροπορική Βάση Σούδας της Πολεμικής Αεροπορίας στο Ακρωτήρι, βάση της 115 Πτέρυγας Μάχης, και του Πεδίου Βολής Κρήτης, το οποίο χρησιμοποιείται και ως εγκατάσταση εκτόξευσης πυραύλων του ΝΑΤΟ.
Αρχοντέλης Σωτήρχος

Βιογραφικά στοιχεία

Το όνομα του Αρχοντέλη Σωτήρχου είναι ιδιαίτερα γνωστό στο χώρο του Ελληνικού βόλεϋ, καθώς θεωρείται από τους κορυφαίους αθλητές στο χώρο στην εποχή του και ύστερα από τους πλέον αξιοπρόσεκτους και σοβαρούς προπονητές σε πανελλαδικό επίπεδο.
Ξεκίνησε ως αθλητής από τον ΓΑΣ Λ παίζοντας βόλεϋ και όταν τελείωσε το σχολείο πήγε το 1989 στον Ιωνικό Ν.Φ να συνεχίσει το αγαπημένο του ομαδικό άθλημα  από την θέση αυτή την φορά του προπονητή.  Έμεινε έως  το 1992 και ακολούθως δούλεψε στα Βριλήσια (1992-95) στη Νήαρ Ηστ (1995-96) στην Κάντζα (1996-97) στα Γλυκά Νερά (1997-98) στην Ανδρική ομάδα του Βύρωνα (2000-07) και από το 2008 και για τρία συνεχόμενα χρόνια διατέλεσε προπονητής στον πάγκο του Πανιωνίου.
Από το 2011 μέχρι και σήμερα, είναι προπονητής στην γυναικεία ομάδα βόλεϋ του Ολυμπιακού, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρώτο της Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2013, μετά την επικράτηση επί της ΑΕΚ με 3-1 σετ στον 5ο τελικό.
Επιπλέον, ο Σωτήρχος υπήρξε για πολλά χρόνια προπονητής στην Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων των Γυναικών (1998-2010), με την οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ενόπλων το 2009 (Ρίο Ντε Τζανέιρο) και το ασημένιο στην Στρατιωτική Ολυμπιάδα το 2003 (Κατάνια).
Α.Ε. Αλεξάνδρειας

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1997 με μετονομασία της «Α.Ε. Καψόχωρας»  η οποία εγκρίθηκε και τυπικά το Σεπτέμβρη του 1998, έτσι ώστε να αποτελέσει τη συνέχεια του «Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια» που μετά τον υποβιβασμό του από τη Δ΄ Εθνική το 1995 , αδρανοποιήθηκε.
Η ΑΕ Αλεξάνδρειας προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική το 2001 και αγωνίστηκε στην κατηγορία για 12 περιόδους. Το 2013 υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα Ημαθίας. Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε 2η στο πρωτάθλημα και δεν κατάφερε να προβιβαστεί στη Γ' Εθνική. Τις περιόδους 2017-18 και 2018-19 ο σύλλογος αδρανοποιήθηκε και δε δήλωσε συμμετοχή στην Α1 και Γ΄ κατηγορία αντίστοιχα που είχε δικαίωμα.
Το καλοκαίρι του 2017, με πρωτοβουλίες της διοίκησής του, έγινε μετονομασία και μεταφορά έδρας του Διαγόρα Σεβαστής (η λεγόμενη «αγορά ΑΦΜ») που μετονομάστηκε σε Α.Σ. Φίλιππος Αλεξάνδρειας , πήρε τη θέση του στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, και αγωνίστηκε την περίοδο 2017-18. Μετά τον υποβιβασμό του, ο Φίλιππος Αλεξάνδρειας αδρανοποιήθηκε επίσης, δε δήλωσε συμετοχή στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας ΕΠΣ Ημαθίας.
Αντρέ Πάτερσον

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Πάτερσον αγωνίσθηκε με την ομάδα του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, έχοντας προπονητή τον Μπόμπι Νάιτ.

Επαγγελματική καριέρα

Επιλέχθηκε από τους Μινεζότα Τίμπεργουλβς στο δεύτερο γύρο των "ντραφτ" του 1998 (46ος). Έλαβε μέρος σε 40 αγώνες από το 1999 έως το 2000
Εν συνεχεία μετέβη στην Ευρώπη, όπου αγωνίσθηκε στους συλλόγους της Ζαντάρ Ζάρα, Μανρέσα, Elitzur Ashkelon, Πανελλήνιος, Εστουντιάντες και Αιγάλεω (2007-2009).
Transavia France

Ιστορία

H Transavia France ιδρύθηκε ως transavia.com France τον Νοέμβριο του 2006 από την Air France και από την ολλανδική αεροπορική εταιρεία Transavia (τότε transavia.com ) και ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Μάιο του 2007. Πραγματοποιεί τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις. Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο Αντουάν Pussiau από τον Ιανουάριο του 2013.
Από τις αρχές του 2015, η Transavia France, μαζί με την ολλανδική αδελφική του εταιρεία, Transavia, έλαβε ένα νέο εταιρικό σχεδιασμό αφαιρώντας το ".com" από την ονομασία της καθώς και αλλάζοντας τα βασικά χρώματά της από το λευκό/πράσινο/μπλε σε λευκό/πράσινο.
Ακρόσωμα

Στα σπερματοζωάρια πολλών ζώων, το ακρόσωμα είναι ένα οργανίδιο που βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα της κεφαλής του σπερματοζωαρίου. Είναι μία δομή που μοιάζει με πώμα και προέρχεται από το Σωμάτιο Golgi. Η δημιουργία του ακροσώματος ολοκληρώνεται κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης των όρχεων. Σε άλλα θηλαστικά το ακρόσωμα περιέχει πεπτικά ένζυμα, όπως η υαλουρονιδάση και η ακροσίνη.
Πάνος Κατσαρέας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1912 στην Πολιάνα της Μεσσηνιακής Μάνης. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο Αρεόπολης και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών. Σταδιοδρόμησε αρχικά ως υπαξιωματικός του Στρατού ενώ το 1938 έγινε αξιωματικός, καθώς ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός Αυτοκινήτων.
Μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και την έναρξη της Κατοχής, εντάχθηκε στην εθνικιστική οργάνωση Ελληνικός Στρατός που δραστηριοποιήθηκε στην Πελοπόννησο και ανέλαβε καθήκοντα διμοιρίτη στο συγκρότημα Ταϋγέτου με διοικητή τον συνταγματάρχη Αθανάσιο Γιαννακόπουλο. Το  φθινόπωρο του 1943, μετά τη διάλυση της εν λόγω οργάνωσης από τον ΕΛΑΣ, ο Κατσαρέας εντάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας Λακωνίας. Στο πλαίσιο της συμμετοχής του στα Τάγματα Ασφαλείας, έδωσε σκληρές μάχες με τις δυνάμεις των ανταρτών στη Σοχά Λακωνίας, στη Μηλιά και στη Σελίνιτσα της Μάνης.
Στις 6 Ιουνίου 1946 ίδρυσε τις παρακρατικές Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες Κυνηγών (ΕΑΟΚ), η δράση των οποίων εκτεινόταν, εκτός από την Λακωνία, στην Μεσσηνία και, μερικώς, σε χωριά της νότιας Αρκαδίας. Η ίδρυση της οργάνωσης υποστηρίζεται ότι υπαγορεύθηκε από το γραφείο του τότε υπουργού Στρατιωτικών Πέτρου Μαυρομιχάλη. Ως ηγετικό στέλεχος των παραστρατιωτικών στην περιοχή πίεζε ποικιλοτρόπως τους κατοίκους αποτελώντας την αιχμή του δόρατος της ονομαζόμενης «λευκής τρομοκρατίας». 
Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που οι άνδρες του πρωτοστάτησαν σε επιθέσεις κατά αμάχων (κυρίως συγγενών ανταρτών) όπως στη Βαμβακού Λακωνίας, όπου τον Οκτώβριο του 1946, μετά από μάχη, δεκάδες κάτοικοι που κατηγορήθηκαν ως συνεργάτες των ανταρτών του ΔΣΕ εκτελέστηκαν μαζικά από άνδρες των ΕΑΟΚ. Σύμφωνα με τότε πληροφόρηση  της εφημερίδας Ελευθερία οι εκτελεσθέντες ήταν τουλάχιστον 42, σε νεότερες έρευνες ο κατάλογος των εκτελεσθέντων μόνο μέσα στην Βαμβακού είναι συνολικά 28.

Θάνατος

Στις 20 Μαρτίου 1947 ο Κατσαρέας φονεύθηκε έξω από το χωριό Γεράκι, σε ενέδρα μαχητών του Αρχηγείου Πάρνωνα του Δημοκρατικού Στρατού, υπό τον Τάκη Γεωργόπουλο, μετά από εντολή του αρχηγού του τοπικού ΔΣΕ, Θεόδωρου Πρεκεζέ. Για αντίποινα τα μέλη της ΕΑΟΚ εισέβαλαν στις φυλακές Γυθείου και εκτέλεσαν περίπου τριάντα αριστερούς κρατούμενους. Παρά το ισχυρό πλήγμα του θανάτου του Κατσαρέα, η οργάνωση του εξακολούθησε να υφίσταται, συνεχίζοντας τόσο τις μάχες κατά των ανταρτών όσο και τις βιαιοπραγίες κατά πολιτών.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Εσωτερικών στην πολυκομματική κυβέρνηση συνασπισμού του Δημητρίου Μάξιμου, χαρακτήρισε τον Κατσαρέα «νέο Παύλο Μελά» και δικαιολόγησε τα αντίποινα σε βάρος αριστερών επειδή «επρόκειτο περί καθολικής εξεγέρσεως του εθνικόφρονος λαού της Λακωνίας».
Γεώργιος Μ. Μελάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά. Σπούδασε νομικά στο Αιξ. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως έφεδρος επίλαρχος. Διετέλεσε ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α' μέχρι το 1915, οπότε και διαφώνησε μαζί του σχετικά με την πολιτική που ακολουθούσε. Προσχώρησε στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Αναφέρεται ότι ασχολείται και με το πνευματικό άθλημα του Μπριτζ.
Απεβίωσε στο Λονδίνο το 1931.
Εξειδικευμένη μετάφραση

Ειδική μετάφραση είναι η μετάφραση του περιεχομένου, το οποίο παρουσιάζει υψηλό ή πολύ υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης σε ένα συγκεκριμένο γνωστικό τομέα , όπου η προηγούμενη γνώση του υλικού από την πλευρά του μεταφραστή και/ή του επιμελητή είναι μια βασική και απαραίτητη προϋπόθεση.
Περιφέρεια Κιγκόμα

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region), βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της Τανζανίας, στην ανατολική ακτή της Λίμνης Τανγκανίκα.
Η περιοχή βρίσκεται περίπου στους 5° νότια και 30° ανατολικά του Greenwich. Η περιφέρεια συνορεύει προς τα βόρεια και με το Μπουρούντι (Burundi) αλλά και με την Περιφέρεια Καγκέρα (Kagera Region). Στα ανατολικά συνορεύει με τις Περιφέρειες Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και Ταμπόρα (Tabora Region), στα νότια με την Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) και στα δυτικά με τη Λίμνη Τανγκανίκα, η οποία συνορεύει με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (Democratic Republic of the Congo).
Η περιφέρεια έχει συνολική έκταση είναι 45.066 km² (17.400 mi²), από τα οποία τα 37.037 km² (14.300 mi²), είναι στεριά και τα 8.029 km² (3.100 mi²) είναι υδάτινα. Η συνολική έκταση της περιφέρειας, είναι μόλις 161 km² (62 mi²) λιγότερα από αυτά της Εσθονίας. Από το 1998, περίπου 20.000 km² ήταν δάση και 12.000 km² ήταν κατάλληλα για βοσκή ή καλλιέργειες.
Η Περιφέρεια Κιγκόμα, βρίσκεται σε ένα οροπέδιο στα 1.750 περίπου μέτρα, το οποίο πλαγιάζει στα βορειοανατολικά, κατηφορίζοντας προς την ακτή της Λίμνης Τανγκανίκα, στα 800 μέτρα. Η μορφολογία του εδάφους, στα βόρεια και τα ανατολικά, είναι με απαλούς λόφους, οι οποίοι σταδιακά γίνονται πιο απότομοι, όσο πλησιάζουν προς το όριο του Albertine Rift.
Ο πιο σημαντικός ποταμός, είναι ο Μαλαγκαράσι (Malagarasi), με τους Luiche και Ruchugi, να είναι τα άλλα δύο μεγάλα ποτάμια, που αποστραγγίζουν την περιφέρεια.

Ιστορία

Στην προ-αποικιακή Αφρική, η περιφέρεια ήταν πηγή ελεφαντόδοντου και δούλων. Η Ταμπόρα (Tabora) και το Ujiji ήταν θέσεις Αράβων για αποστολές προς την ακτή. Την είχαν επισκεφθεί, οι πρώτοι Ευρωπαίοι εξερευνητές όπως: o Richard Francis Burton, o John Speke, o Ντέιβιντ Λίβινγκστον και ο Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ (Henry Morton Stanley).
Στην πραγματικότητα, ο Στάνλεϊ γνώρισε τον Λίβινγκστον στις 27 Οκτωβρίου 1871, στο Ujiji, στις όχθες της Λίμνης Τανγκανίκα.
Στην εποχή της αποικιοκρατίας, η Περιφέρεια Κιγκόμα ήταν γνωστή ως η «Δυτική Περιφέρεια» και η Ταμπόρα (Tabora), ήταν η πρωτεύουσά της.
Κωνσταντίνος Ερμονιακός

Ο Κωνσταντίνος Ερμονιακός ήταν Έλληνας αυλικός ποιητής του 14ου αιώνα. Δεν έχουμε στοιχεία για την ζωή του. Έγραψε την «Ιλιάς», κατά προσταγή του δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄Κομνηνού. Η διασκευή αυτή του Ομήρου αποτελείται από 8779 οκτασύλλαβους ανομοιοκατάληκτους τροχαϊκούς στίχους σε 24 ραψωδίες.
Κέστιλα

Η Κέστιλα (Kestilä) είναι δήμος της Φινλανδίας, που συστάθηκε το 1867.
Βρίσκεται στο Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.587 κατοίκων(απογραφή 30 Ιουνίου 2008 και καλύπτει έκταση 606,53 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 5,09 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,64 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Η Κέστιλα συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Πίιπολα, Πούλκιλα και Ράντσιλα στις 1 Ιανουαρίου 2009 και ο νεοσυσταθείς δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Βασίλι Γκρόσμαν

Βιογραφικό

Ο Βασίλι Γκρόσμαν γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1905, στην πόλη Μπερντιτσίφ (σήμερα βρίσκεται στην Ουκρανία), σε οικογένεια αφομοιωμένων Εβραίων. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ Σολόμοβιτς Γκρόσμαν αλλά η Ρωσίδα νταντά του άλλαξε το όνομά του από Γιοσουά (Yossya -Ιωσήφ) σε Βάσια (που στα ρώσικα είναι το υποκοριστικό του Βασίλι) κάτι που έγινε δεκτό από την οικογένειά του. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μικρός και ο Γκρόσμαν μεγάλωσε με την μητέρα του, που ήταν καθηγήτρια γαλλικών. Ο πατέρας του ήταν χημικός μηχανικός και Μενσεβίκος.
Ο Γκρόσμαν σπούδασε χημεία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Ενώ σπούδαζε άρχισε να γράφει και τα πρώτα διηγήματά του. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '30, οπότε αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο γράψιμο, εργάστηκε ως μηχανολόγος, ως υπεύθυνος για την ασφάλεια των εργατών σε ένα ανθρακωρυχείο στο Ντόνετσκ, καθώς και στο Περιφερειακό Ινστιτούτο Παθολογίας της Ουκρανίας και στην Ιατρική Σχολή Στάλιν, στο τμήμα χημείας. 
Ένα από τα πρώτα διηγήματα του Γκρόσμαν, το «Στην Πόλη του Μπερντίτσεφ» (В городе Бердичеве), τράβηξε το ενδιαφέρον του Μαξίμ Γκόργκι και του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ. Το 1937, μετά τη δημοσίευση του πρώτου τόμου του μυθιστορήματος του «Στεπάν Κολτσούγκιν» (Stepan Kol'chugin), έγινε δεκτός στην Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων. Για το μυθιστόρημά του αυτό ο Γκρόσμαν προτάθηκε για το βραβείο Στάλιν αλλά τελικά ο ίδιος ο Στάλιν διέγραψε τον Γκρόσμαν από την λίστα των υποψηφίων γιατί θεώρησε ότι έδειχνε συμπάθεια προς του Μενσεβίκους.
Σοβιετικός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς

Το βραβείο Σοβιετικός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (ρωσικά: Футболист года в СССР) απονεμόταν στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Σοβιετικής Ένωσης από το 1964 έως το 1991. Η δημοσκόπηση διεξήχθη μεταξύ δημοσιογράφων της εβδομαδιαίας αθλητικής εφημερίδας Ποδόσφαιρο (Ποδόσφαιρο-Χόκεϊ). Κάθε χρόνο, κάθε δημοσιογράφος ονόμαζε τους καλύτερους τρεις παίκτες σύμφωνα με την γνώμη του. Στην ψηφοφορία, ο πρώτος ποδοσφαιριστής σύμφωνα με κάθε δημοσιογράφο λάμβανε τρεις πόντους, ο δεύτερος δύο πόντους και ο τρίτος ένα πόντο. 
Η ιδέα για το βραβείο εμφανίστηκε αμέσως μετά από την βράβευση του Λεβ Γιασίν με την Χρυσή Μπάλα το 1963 (Χρυσή Μπάλα του 1963).
Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα

Βιογραφία και έργο

Γόνος Καταλανού καλλιτέχνη από τη Βαρκελώνη, ο Τσουριγέρα μεγάλωσε στη Μαδρίτη και από το 1690 εντάχθηκε στην αυλή του μονάρχη Κάρολου Β΄. Με την δυναστική μεταβολή και τον ερχομό του Φίλιππου Ε΄ παραγκωνίστηκε. Ωστόσο, μεταξύ 1709 και 1713 ορίστηκε από τον επιχειρηματία Χουάν ντε Γκογιενέτσε επικεφαλής πολεοδόμος και αρχιτέκτονας του Νουέβο Μπαθτάν όπου εφάρμοσε ένα αρκετά ύφος αρκετά επηρεασμένο από τον Χουάν ντε Ερέρα. Πέραν τούτου, ο Τσουριγέρα είναι γνωστό για τα, μπαρόκ ρυθμού, ντοσάλε που φιλοξενούνται σε εκκλησίες όπως τον καθεδρικό της Σεγόβια. Εντάσσεται όπως και υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του στο λεγόμενο μπαρόκ τσουριγερέσκο που είχε ευρύτερη απήχηση στις ισπανικές κτήσεις στην Αμερική.
Λάκης Σοφιανός

Καριέρα

Ο Σοφιανός ξεκίνησε να αγωνίζεται από την ομάδα του Αρίωνα Αγίου Αρτεμίου (Αρίων Γούβας) σε ηλικία δεκαέξι ετών, παραμένοντας στην ίδια ομάδα μέχρι το 1953. Κατά την εφηβική του ηλικία είχε καταφύγει σε παράνομες δραστηριότητες μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και φημιζόταν για την εξωγηπεδική του ζωή, αφού συχνές ήταν οι περιπτώσεις που εισαγόταν σε αναμορφωτήρια. Παρ' όλα αυτά, το εξαιρετικό του ποδοσφαιρικό ταλέντο του εξασφάλισε μεταγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Με τους "πράσινους" κατέκτησε κύπελλο Ελλάδας του 1954-55 και διεκδίκησε σχεδόν κάθε χρόνο το πρωτάθλημα Ελλάδας. Εκείνη την περίοδο, έγινε γνωστό ότι ενώ ήταν έγκλειστος στις φυλακές Αβέρωφ, ο Παναθηναϊκός ζητούσε ειδική άδεια με σκοπό να αγωνίζεται στα εντός έδρας παιχνίδια του συλλόγου.
Το 1958, επιτέθηκε σε διαιτητή και τιμωρήθηκε με αφαίρεση της φίλαθλης ιδιότητας του. Λίγους μήνες αργότερα μεταγράφηκε στον Παναιγιάλειο, όπου παρέμεινε ως το 1960, συντελώντας στην παρουσία της ομάδας στην Α' εθνική κατηγορία. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου λίγο αργότερα κατηγορήθηκε για κλοπή στα αποδυτήρια κατά την διάρκεια αγώνα και σύντομα αφέθηκε ελεύθερος.
Το 1961, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε είκοσι αγώνες σκοράροντας έξι φορές, αλλά στις 18 Μαρτίου 1962 ο Άρης υπέστη ντροπιαστική ήττα από τον Φωστήρα με 0-1. Ακούστηκαν φήμες ότι το παιχνίδι "στήθηκε" από κάποια πρακτορεία ΟΠΑΠ σε συνεργασία με συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων και ο Σοφιανός. Η διοίκηση της ομάδας τον άφησε ελεύθερο και ο Σοφιανός επέστρεψε για δύο ακόμη χρόνια στον Παναιγιάλειο.
Το 1964, μετακόμισε στην Δυτική Γερμανία, όπου έπαιξε ποδόσφαιρο και εργάστηκε ως προπονητής, αλλά συνέχισε τις παράνομες δραστηριότητες με αποτέλεσμα στα τέλη της δεκαετίας του '60 να γίνει απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, από την οποία έχασε το ένα του χέρι. Επέστρεψε στην Ελλάδα με την σύζυγο και τις δύο κόρες του, αλλά λόγω του ψυχολογικού πόνου από τον ακρωτηριασμό του οδηγήθηκε στα ναρκωτικά και στα τέλη της δεκαετίας του '80 βρέθηκε στην φυλακή. Στις 2 Αυγούστου 1989, βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του, αφού αφαίρεσε ο ίδιος την ζωή του.
Αλέξανδρος Φαρνέζε της Πάρμας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Οκταβίου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, νόθης κόρης τού Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας. Ετεροθαλή αδέλφια της Μαργαρίτας ήταν ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας και ο δον Χουάν ο Αυστριακός. 
Ο Αλέξανδρος είχε ανατραφεί στην Ισπανία μαζί με τον εξάδελφό του δον Κάρλος διάδοχο της Ισπανίας και τον θείο του δον Χουάν· όλοι ήταν της ίδιας ηλικία περίπου. Συνόδευσε τη μητέρα του στις Βρυξέλλες, όταν αυτή διορίστηκε κυβερνήτης των Κάτω Χωρών. Το 1565 ο γάμος του με τη Μαρία της Πορτογαλίας εορτάστηκε στις Βρυξέλλες με μεγάλη λαμπρότητα. Μετά τον γάμο του εγκαταστάθηκε αμέσως στην Αυλή της Μαδρίτης. Έκανε μία σημαντική στρατιωτική και διπλωματική σταδιοδρομία στην Ισπανία, στην υπηρεσία τού θείου του. Πολέμησε το 1571 στη ναυμαχία τού Λεπάντο (της Ναυπάκτου) και μετά στις Κάτω Χώρες εναντίον των εξεγερθέντων.
Επτά έτη μετά τη ναυμαχία, είχε πάλι την ευκαιρία να επιδείξει το μεγάλο στρατιωτικό ταλέντο του. Τότε οι επαρχίες των Κάτω Χωρών εξεγέρθηκαν εναντίον της Ισπανικής εξουσίας. Εστάλη ο δον Χουάν, αλλά βρήκε δυσκολίες, όταν ο Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης επέτυχε να ενώσει τις επαρχίες σε κοινή αντίσταση κατά τού Φιλίππου Β΄. Τότε εστάλη ο Αλέξανδρος ως επικεφαλής ενισχύσεων. Η ικανή στρατηγική του και η γρήγορη απόφαση σε μία κρίσιμη στιγμή της μάχης τού Ζαμπλού τον έκανε να νικήσει το 1578.
ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ

Η επιτυχημένη ευρωπαϊκή πορεία

Τα τελευταία 4 χρόνια, η ΜΠΑΤΕ έχει πετύχει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κορυφαία στιγμή της Ευρωπαϊκής της ιστορίας ήταν η συμμετοχή της στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2008–09. Έναν χρόνο μετά συμμετείχε και στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ την περίοδο 2009–10, εκεί που αντιμετώπισε και την ΑΕΚ. Βγήκε 3η στον όμιλο και αποκλείστηκε. Συμμετείχε και την επόμενη χρονιά στην ίδια διοργάνωση και πέρασε στην φάση των 32, βγαίνοντας 2η στον όμιλό της. Αποκλείστηκε όμως από την γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν στα εκτός έδρας γκολ με συνολικό σκόρ 2-2.
Συμμετείχε επίσης στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ την περίοδο 2011–12 για 2η φορά στην ιστορία της. Εκεί, κατετάγη 4η ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα, Μίλαν και Βικτόρια Πλζεν έχοντας 2 βαθμούς. Επίσης, η ΜΠΑΤΕ συμμετείχε και στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ την περίοδο 2012–13, αφού πέρασε τα εμπόδια των Βαρντάρ, Ντέμπρετσεν και Σμόνα στα προκριματικά. Στο πλαίσιο του 6ου ομίλου, ξεκίνησε μια εντυπωσιακή πορεία νικώντας εκτός έδρας την πρώην πρωταθλήτρια Γαλλίας Λιλ και εντός έδρας την Μπάγερν Μονάχου.