google/wiki40b huggingface dataset:
Οίκος των Αλεράμιτσι

Ο Οίκος των Αλεράμιτσι (Aleramici) είναι ένας ιταλικός Οίκος Φραγκικής καταγωγής που κατείχε περιοχές της ΒΔ Ιταλίας από τον 10ο ως τον 14ο αι. Μέλη του Οίκου έγιναν μαρκήσιοι του Μομφερράτου (ιταλ. Μοnferrato), της Λιγουρίας, του Σαλούτσο (Saluzzo), της Σαβόνα ε Καρέτο (Savona e Caretto), βασιλείς της Θεσσαλονίκης και της Ιερουσαλήμ. Στη μαρκιωνία του Μομφερράτου τους διαδέχθηκε ένας κλάδος των Παλαιολόγων.
Ο πρώτος που αναφέρεται είναι ο Γουλιέλμος Α΄, ένας Φράγκος, που ήλθε το 888 να βοηθήσει τον φίλο του, επίσης Φράγκο, Γκυ Γ΄ δούκα του Σπολέτο να γίνει το 889 βασιλιάς των Λομβαρδών (βασιλιάς "της Ιταλίας") στη ΒΔ Ιταλία. Ο Γκυ Γ΄ έπειτα από δύο έτη έγινε και βασιλιάς της Γερμανίας. Ο Γουλιέλμος Α΄ από τότε αναφέρεται ως κόμης. Ο υιός του Αλεράμο έγινε ο πρώτος μαρκήσιος (μάργραβος) του Μομφερράτου και της Λιγουρίας. Τον 12ο αι. είχαν γίνει σημαντικοί και συγγένευσαν με τους Καπετίδες και τους Χοενστάουφεν. Ο Αλεράμο μοίρασε την επικράτειά του στους δύο υιούς του: ο Όθων Α΄ έγινε μαρκήσιος του Μομφερράτου και ο Ανσέλμο Α΄ μαρκήσιος της Λιγουρίας (κλάδος ντελ Βάστο).
Οι Αλεράμιτσι του Μομφερράτου έλαβαν μέρος στις Σταυροφορίες, όπως ο 5ος απόγονος του Όθωνα Α΄, ο Γουλιέλμος Ε΄, που έλαβε μέρος στη Β΄ Σταυροφορία. Η σύζυγός του Βεατρίκη ήταν τρισεγγονή τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και τρισεγγονή της Ευδοκίας Κομνηνής.Περνώντας ο Γουλιέλμος Ε΄ από την Κωνσταντινούπολη, ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός έδωσε την κόρη του Μαρία ως σύζυγο στον 4ο υιό τού μαρκήσιου, τον Ρενιέ (βαπτίστηκε Ιωάννης). Τον έκανε καίσαρα και τού έδωσε την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Διάσημοι έγιναν και οι άλλοι τρεις υιοί τού Γουλιέλμου Ε': οι αδελφοί Γουλιέλμος και Κορράδος, νυμφεύτηκαν τις αδελφές Σιβύλλα και Ισαβέλλα των Ανζού, βασίλισσες της Ιερουσαλήμ. Ο πρώτος έκανε τον Βαλδουίνο Ε' και ο δεύτερος τη Μαρία, βασιλείς της Ιερουσαλήμ. Ο 3ος υιός, o Βονιφάτιος Α΄ ήταν μαζί με τον Βαλδουίνο Θ΄ της Φλάνδρας από τους αρχηγούς της Δ΄ Σταυροφορίας και μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης του 1204 θα έπρεπε να γίνει ο Λατίνος αυτοκράτορας της πόλης, αλλά για κάποιους λόγους προτιμήθηκε ο Βαλδουίνος Θ'. Τότε εκείνος έγινε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης, έλαβε το μερίδιο της ηπειρωτικής Ελλάδας και νυμφεύτηκε τη χήρα τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου. Ο εγγονός του Βονιφάτιος Β΄ διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά της Θεσσαλονίκης. Η εγγονή του ύτελευταίου, η Γιολάντα (βαπτίστηκε Ειρήνη) έγινε η 2η σύζυγος τού Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Όταν το 1305 απεβίωσε ο αδελφός της Ιωάννης Α', τελευταίος μαρκήσιος του Μομφερράτου από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, έδωσε τη μαρκιωνία στον υιό της Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο. Οι απόγονοί του κράτησαν το Μομφερράτο ως το 1533. Με τον γάμο της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας με τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Μάντουα, η κομητεία πέρασε στους Γκοντζάγκα. 
Ο κλάδος ντελ Βάστο μοίρασε τη Λιγουρία σε μικρότερες περιοχές: του Σαλούτσο, του Φινάλε (κλάδος ντελ Καρέτο), του Τσέβα, της Μπούσκα (με κλάδο αυτόν των Λάντσια) και της Κλαβέσνα.
Τόμπιας Βελτζ

Διαιτητική σταδιοδρομία

Διευθύνει αγώνες της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (DFB) από το 1999. Έκανε το ντεμπούτο του στη Μπουντεσλίγκα στις 28 Αυγούστου 2010, σε έναν αγώνα μεταξύ της Νυρεμβέργης και της Φράιμπουργκ.

Προσωπική ζωή

Ο Βελτζ είναι αστυνόμος. Ζει στο Βίζμπαντεν, όπου στη νεανική ηλικία του έπαιξε για τις SC Klarenthal 1968 και FV Biebrich 02.
Άγιος Μάμας (συνοικία Λακατάμιας)

Τοποθεσία

Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με τον Άγιο Βασίλειο και στα νότια και δυτικά με την Αγία Παρασκευή.

Ιεροί ναοί

Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μάμα, από τον οποίο προέρχεται και η ονομασία της συνοικίας.
2604 Μάρσακ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μάρσακ εκτιμάται σε 14,9 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι Sa, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,055 ± 0,017.
Βάλντενμπουργκ

Σύμβολο

Από το 1926 το Βάλντενμπουργκ έχει το δικό του σύμβολο.

Μεταφορές

Από το Βάλντενμπουργκ ξεκινά ο σιδηρόδρομος του Βάλντενμπουργκ που φτάνει μέχρι τον σταθμό του Λίσταλ. Από εκεί περνάει ο εθνικός σιδηρόδρομος.

Εκπαίδευση

Στο Βάλντενμπουργκ 469 ή (34.3%) έχουν τελειώσει την μη-υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 130 (9.8%) έχουν τελειώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση (ανώτερο σχολείο ή πανεπιστήμιο). Το 2000, υπήρχαν 18 μαθητές που ερχόντουσαν από άλλες περιοχές, ενώ 96 κάτοικοι φοιτούσαν σε σχολεία εκτός του χωριού. Το Βάλντενμπουργκ έχει ένα νεόδμητο δημοτικό σχολείο.
Ανδρέας Κοτζιάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1818 στα Ψαρά. Γεμάτος πατριωτικό πάθος μπήκε στο ναυτικό το 1830 δόκιμος σε πλοίο του θείου του. Προέβη σε βαθμό σημαιοφόρου το έτος 1835. Εξακολούθησε στο ναυτικό επάγγελμα σε επαγγελματικά πλοία της οικογένειας που διάνυαν τον Εύξεινο Πόντο, την Μεσόγειο και τον Ατλαντικό ωκεανό. Το 1845 μπήκε στην υπηρεσία του βασιλικού ναυτικού. Υπηρέτησε ως υποπλοίαρχος της γαλέρας «Ματίλντα» και ως διευθυντής της «Ναυπλίας» και της «Μυκάλης». Όταν το 1856 αποστρατεύτηκε με βαθμό πλωτάρχη, προσλήφθηκε από την υπηρεσία της ελληνικής ατμοπλοϊκής εταιρείας. Με την έκρηξη της Κρητικής επανάστασης, εφοδίασε τους αγωνιστές με πολεμοφόδια και εθελοντές, σώζοντας το νησί.
Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα

Το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα, ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα το οποίο έδρασε στις δεκαετίες του 1920 και 1930. Επικεφαλής του ήταν ο Γεώργιος Κονδύλης.

Ιστορία

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές το 1928. Στις εκλογές του 1928 έλαβε το 2.7% των ψήφων και κέρδισε 9 έδρες.
Το κόμμα μετονομάστηκε σε Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα και συμμετείχε στις εκλογές του 1932, λαμβάνοντας το 4.1% των ψήφων και 5 έδρες. Στις εκλογές του επομένου έτους, το κόμμα αύξησε τη δύναμη του στις 11 έδρες και έγινε το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Στις εκλογές του 1935, το κόμμα συμμάχησε με το Λαϊκό Κόμμα. Επειδή τα βενιζελικά κόμματα μποϊκόταραν τις εκλογές, η συμμαχία πέτυχε συντριπτική νίκη κερδίζοντας 287 από τις 300 έδρες του τότε κοινοβουλίου. Το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα κέρδισε 32 έδρες. Στις εκλογές του 1936 το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές ως μέρος της Γενικής Λαϊκής Ριζοσπαστικής Ένωσης (ΓΛΡΕ). Στην ΓΛΡΕ συμμετείχαν επίσης το Εθνικό Λαϊκό Κόμμα και το Ανεξάρτητο Λαϊκό Κόμμα. Στις εκλογές του 1936, τα 3 κόμματα της ΓΛΡΕ (Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα, Εθνικό Λαϊκό Κόμμα, Ανεξάρτητο Λαϊκό Κόμμα) κέρδισαν 60 έδρες συνολικά.
Λάμπτον

Το Λάμπτον είναι μια μικρή περιοχή η οποία βρίσκεται κοντά στον Μεγάλο Δυτικό Αυτοκινητόδρομο στο Χάουνσλοου, μεταξύ του Χάουνσλοου και του Χίστον. Η ονομασία του προέρχεται από παλαιά αγγλική λέξη η οποία σήμαινε 'αγρόκτημα εκτροφής αμνοεριφίων'.
Η περιοχή του Λάμπτον αποτελούσε ιδιοκτησία των Μπούλστροουντς (λόρδων του αρχοντικού του Χάουνσλοου) από τον 18ο αιώνα κι έπειτα. Τα σχέδιά τους για την ανέγερση μεγάλων χώρων στέγασης κατά μήκος του Lampton Road το 1881 απέτυχαν, κι ως εκ τούτου η περιοχή παρέμεινε μια μικρή, κατά κύριο λόγο αγροτική κωμόπολη έως τα τέλη του 19ου αιώνα. Η περιοχή οικοδομήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της επέκτασης αυτού που είναι σήμερα γνωστό ως Piccadilly Line μέχρι το Χάουνσλοου.
Η περιοχή έχει δώσει το όνομά της στην Σχολή Λάμπτον και στο Πάρκο Λάμπτον.
Λέμμινκαϊνεν

Στη φινλανδική μυθολογία, ο Λέμμινκαϊνεν ή Λεμινκέινεν (φινλ. Lemminkäinen ) είναι ένας ήρωας των παραδοσιακών τραγουδιών (π.χ. Καλέβαλα). Στην Καλέβαλα αναφέρεται και ως "Lemminpoika", γιος της Λέμπο. Συνήθως απεικονίζεται ως νέος και όμορφος, με μακριά ξανθά σγουρά μαλλιά. Αρχικά, στην προφορική παράδοση και τα παλιά τραγούδια, ο Λεμινκέινεν είναι καθαρά σαμανιστική φιγούρα, αλλά στην Καλέβαλα αποκτά πολεμικά χαρακτηριστικά και συγχέεται με άλλους ήρωες πολεμιστές, όπως ο Κάουκαμοϊνεν και ο Άχτι.
Στα κατορθώματά του, συμπεριλαμβάνεται το ότι πήγε σε ένα μέρος που έμοιαζε με τον Κάτω Κόσμο, τη φινλανδική Τούονελα, όπου ξεπερνάει πολλά εμπόδια, όπως μια χαράδρα από φλεγόμενους βράχους και ένα φράχτη από φίδια. Μια μυθική εκδοχή τον θέλει να πνίγεται στα νερά της Τουονέλα προσπαθώντας να πιάσει ή να σκοτώσει το μαύρο κύκνο, προκειμένου να κερδίσει σαν γυναίκα του μια από τις κόρες της μάγισσας Λόουχι της Πόγιολα, όπως και ο Ιλμάρινεν κάποτε.
Η ιστορία του Λεμινκέινεν μοιάζει με αρκετές παρόμοιες ιστορίες για ταξίδια και κατορθώματα κατά την κάθοδο στον Κόσμο των Νεκρών, μέχρι το σημείο που ο Λεμινκέινεν σκοτώνεται. Έτσι, η μητέρα του ταξιδεύει παντού και κάνει τα πάντα για να βρει το σώμα του, ενώ καταφέρνει να τον ζωντανέψει και πάλι, παίρνοντας μια σταγόνα μέλι από το παλάτι του άρχοντα των θεών, Ούκκο. Η ιστορία αυτή μοιάζει με την αναζήτηση της θεάς Ίσιδας για τον Όσιρι. Το τέλος αυτό πιθανότατα έχει δεχτεί επιρροές από το χριστιανισμό, καθώς και από το σκανδιναβικό μύθο του Μπαλντρ.
O συνθέτης Γιαν Σιμπέλιους έγραψε τη συμφωνική σουίτα "Θρύλοι του Λεμινκάινεν", από την οποία γνωστότερο είναι το δεύτερο μέρος, "Ο Κύκνος της Τουονέλα".
Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά

Πλοκή

Ο επιχειρηματίας Μπάμπης Χάνος (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), κατά τη διάρκεια εκδρομής στην Πελοπόννησο για κυνήγι, τραυματίζεται σε τροχαίο ατύχημα. Οι κάτοικοι ενός κοντινού χωριού, του Ριζοχωρίου, τον εντοπίζουν και του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Ο κ. Χάνος, θέλοντας να τους ανταποδώσει το καλό που του έκαναν, υπόσχεται να χτίσει στο χωριό ένα νέο σχολείο, αφού είδε ότι το υπάρχον κτίριο βρίσκεται σε κακή κατάσταση. Η απόφαση αυτή σκορπίζει ενθουσιασμό στους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι περιμένουν με ανυπομονησία την έναρξη των έργων. Ωστόσο, ο κ. Χάνος γρήγορα ξεχνά την υπόσχεσή του, απορροφημένος στα οικονομικά του προβλήματα. Η καθυστέρηση προβληματίζει τους κατοίκους του Ριζοχωρίου, και έτσι ο Ευλάμπιος Μαντέκας (Κώστας Βουτσάς), δάσκαλος του χωριού, αποφασίζει να επισκεφτεί τον επιχειρηματία στην Αθήνα, προκειμένου να συζητήσει μαζί του σχετικά με το θέμα του νέου σχολείου.
Ο κ. Χάνος επιδιώκει να πετύχει μια συνεργασία με τον κ. Τζακ (Ανδρέα Φιλιππίδη), ευκατάστατο Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία, έτσι ώστε να αποφύγει τη χρεωκοπία. Για το σκοπό αυτό, πρόκειται να του παραθέσει δεξίωση. Ο Ευλάμπιος καταφθάνει στην οικία του κ. Χάνου λίγο πριν τη δεξίωση και εκείνος δεν έχει καμία διάθεση να τον συναντήσει. Παρόλα αυτά, όντας προληπτικός, τον κρατά στο τραπέζι έτσι ώστε ο αριθμός των παρευρισκομένων να είναι δεκατέσσερις αντί για δεκατρείς.
Κατά τη διάρκεια της δεξίωσης, ο κ. Τζακ εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις και την καλλιέργεια του Ευλάμπιου, γι' αυτό θέτει ως όρο της επιχειρηματικής συνεργασίας την συμμετοχή του στην εταιρεία. Ο κ. Χάνος, βλέποντας την επιρροή που ασκεί ο Ευλάμπιος στον κ. Τζακ, συνεννοείται με την κόρη του Ρία (Ελένη Ερήμου) ώστε εκείνη να προσποιηθεί πως φλερτάρει μαζί του για να μπορεί να τον ελέγχει. Εκείνος αρχικά ανταποκρίνεται στο φλερτ, όμως στη συνέχεια ανακαλύπτει μέσω της υπηρέτριας την αλήθεια και νιώθει έντονη απογοήτευση.
Μετά από όλα αυτά, ο Ευλάμπιος ξεσπά και αποκαλύπτει την πλεκτάνη στον κ. Τζακ, ο οποίος φυσικά αρνείται την υπογραφή των συμβολαίων. Επίσης, πραγματοποιείται ακόμα μια συνταρακτική αποκάλυψη: ο Τζακ είναι ο πατέρας του Ευλάμπιου, ο οποίος ήταν αγνοούμενος από την περίοδο της γερμανικής κατοχής.
Τελικά, το νέο σχολείο του χωριού χτίζεται με τη χορηγία του Τζακ. Στα εγκαίνια παρευρίσκεται και η Ρία, την οποία ο Ευλάμπιος τελικά συγχωρεί για τη συμπεριφορά της.
1304 Αρόζα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αρόζα εκτιμάται σε 42,94 ± 1,9 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,348. Η Αρόζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 45 λεπτά.
Άγιος Φανούριος

Λαογραφία

Η παρετυμολογική παρήχηση του ονόματός του με το φαίνω: φανερώνω τον έκανε δημοφιλή στη λαϊκή παράδοση για την φανέρωση χαμένων ανθρώπων, ζώων ή πραγμάτων. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί φτιάχνουν μια νηστίσιμη πίτα την εορταστική του ημέρα, την φανουρόπιτα, για να τους φανερώσει ο άγιος απολεσθέντα αντικείμενα, την τύχη των ανύπανδρων κοριτσιών ακόμα και εργασία στους ανέργους και διάφορα άλλα. Η πίτα είναι μικρή και στρογγυλή, καθώς και όσο την φτιάχνουν έχουν μια λαμπάδα αναμμένη. Γίνεται με εννέα υλικά, νηστίσιμα και αφού διαβαστεί και κοπεί σε σαράντα κομμάτια μοιράζεται στους πιστούς.
Μολονότι ο βίος του Αγίου Φανουρίου δεν έχει καμία σχέση με τη θεατρική τέχνη, ο Άγιος Φανούριος είναι ο Άγιος Προστάτης των Καραγκιοζοπαιχτών, ακριβώς επειδή τους "φανερώνει" δουλειές. Υπήρχε και λάβαρο του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών με τον Άγιο Φανούριο, το οποίο λάβαρο δυστυχώς δεν διασώζεται σήμερα, παρά μόνο σε μεταπολεμικό ασπρόμαυρο φωτογραφικό υλικό με τους παλιούς καραγκιοζοπαίχτες Νίκο Ζαβραδινό, Κώστα Μάνο, Τάκη Μελλίδη, Μήτσο Μώρο, Ανδρέα Νικητόπουλο και Σωτήρη Σπαθάρη. Ο τελευταίος εικονίζεται καθιστός κάτω από το λάβαρο.
Ακσατάου (περιφέρεια Καραγκάντι)

Πληθυσμός

Ο πληθυσμός είναι 2050 κάτοικοι (2006). Το 97,7% είναι Καζάκοι. Το υπόλοιπο 2,3% είναι άλλων εθνικοτήτων, ή περίπου 45 άτομα. 

Υποδομή

Το Ακσατάου έχει 3 σχολεία, ταχυδρομείο, ασθενοφόρο, ομοσπονδιακά σημεία μαιευτικής και άλλες υποδομές, καθώς και φάρμα. Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός είναι αυτός του Ακαντίρ, 81 χιλιόμετρα από το Ακσατάου.
High School Musical

Πλοκή

Ο Τρόι Μπόλτον, ένας επιτυχημένος, δεκαεπτάχρονος μπασκετμπολίστας και η Γκαμπριέλα Μοντέζ, συναντιούνται σε ένα πρωτοχρονιάτικο πάρτι. Εκεί παίρνουν μέρος σε ένα διαγωνισμό καραόκε και ανακαλύπτουν την "χημεία" μεταξύ τους όταν τραγουδάνεμετά το πάρτι ανταλλάσσουν τηλέφωνα. Μια βδομάδα αργότερα, η Γκαμπριέλα έρχεται να φοιτήσει στο σχολείο του Τρόι. Εκεί οι δυο τους θα βάλουν υποψηφιότητα για το χειμερινό μιούζικαλ του σχολείου. Όμως, οι φίλοι του Τρόι, δηλαδή οι συμπαίκτες του στο μπάσκετ προσπαθούν να τον κάνουν να ασχοληθεί και λίγο με την ομάδα γιατί κάνει μόνο πρόβες για το μιούζικαλ. Τα ίδια λένε και οι φίλοι της Γκαμπριέλα από την επιστημονική ομάδα του σχολείου. Γι' αυτό το λόγο οι μεν και οι δε συνεργάζονται για να τους χωρίσουν. Ωστόσο, όταν κατανοούν το κακό που έκαναν, προσπαθούν να επανορθώσουν και τα καταφέρνουν. Όλα φαίνονται ότι θα πάνε καλά, όμως οι ανταγωνιστές τους στο μιούζικαλ ζητάνε τη μετάθεση της τελικής οντισιόν την ίδια ημέρα και ώρα, όπου ο Τρόι έχει τον τελικό του μπάσκετ και η Γκαμπριέλα το Τουρνουά μαθηματικών. Παρ' όλ'αυτά με τη βοήθεια τον φίλων τους φτάνουν έγκαιρα στην οντισιόν και κερδίζουν, ενώ δίνουν και το πρώτο τους φιλί.
Πάρκο του Λα Βιλέτ

Το Πάρκο του Λα Βιλέτ (Parc de la Villette) βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης του Παρισιού, στο 19ο διαμέρισμα και είναι μια τεράστια έκταση, διαμορφωμένη σε μεγάλο πάρκο ψυχαγωγίας, με κήπους, παιδικές χαρές, καφετέριες και χώρους προβολής των τεχνών και των επιστημών. Καλύπτει έκταση 55 εκταρίων και βρίσκεται στη θέση που βρίσκονταν τα παλιά σφαγεία και η αγορά ζώων του Παρισιού (Μετρό: Porte de la Villette). 
Η σχεδίαση του πάρκου και των εγκαταστάσεών του ανήκει στο διάσημο Ελβετό αρχιτέκτονα Μπερνάρ Τσουμί (Bernard Tschumi). Το έργο πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1984 και 1987. Περιλαμβάνει ένα μουσείο επιστημών, αίθουσα συναυλιών, εκθεσιακό περίπτερο, κινηματογράφο και μουσικό κέντρο.

Η Πόλη των Επιστημών

Στην Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας (Cité des Sciences et de l'Industrie), μέσα στο Πάρκο της Βιλέτ, το Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας αποτελεί το επίκεντρο και στεγάζεται σε ένα κτίριο ύψους 40 μέτρων, σχεδιασμένο σε πέντε επίπεδα από τον αρχιτέκτονα Αντριάν Φαινσιλμπέρ (Andrien Fainsilber). Εντυπωσιακό είναι το Πλανητάριο, με ένα αμφιθέατρο 260 θέσεων, όπου γίνονται προβολές με ειδικά οπτικά και ηχητικά εφέ, που δημιουργούν εικόνες των άστρων και των πλανητών. 
Στα ενδιαφέροντα εκθέματα περιλαμβάνονται ένα δείγμα του ευρωπαϊκού πυραύλου Αριάν (Ariane), ένα μοντέλο σε φυσικό μέγεθος του γαλλικού μαχητικού αεροσκάφους Μιράζ (Mirage), ενώ κοντά στο ναυτικό μουσείο εκτίθεται «Ο Αργοναύτης», ένα υποβρύχιο του 1950. Η πιο εκπληκτική κατασκευή στην πόλη των επιστημών είναι η αίθουσα προβολών Ζεόντ (La Géode), μια γιγαντιαία σφαίρα με διάμετρο 36 μέτρων, που καλύπτεται με 6.500 τρίγωνα από ανοξείδωτο ατσάλι. Στο εσωτερικό, μια ημισφαιρική οθόνη 1.000 τετραγωνικών μέτρων προβάλλει ταινίες για τη φύση και το διάστημα.
Ασπροχόρτι Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Ασπροχόρτι, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και υπήχθη, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης», στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων.  Το Ασπροχόρτι σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Λαχανάδας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης η Λαχανάδα (έδρα) και οι Νεραντζιές (αναγνωρίσθηκε το 2001).

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 9 μόνιμους κατοίκους.
Λουδοβίκος της Σαβοΐας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Γενεύη και είχε τον τίτλο του πρίγκιπα του Παιδεμοντίου (Piedmont). Διαδέχθηκε τον πατέρα του όταν εκείνος παραιτήθηκε από δούκας για να γίνει αντίπαπας με το όνομα Φήλιξ Ε'. Η σύζυγός του Άννα Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν αδελφή του Ιωάννου Β' βασιλιά της Κύπρου, που τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του Καρλόττα και ο νόθος Ιάκωβος Β'. Αν και τον τελευταίο διαδέχθηκε η σύζυγός του Αικατερίνη Κορνάρο και μετά η Δημοκρατία της Βενετίας, οι απόγονοι της Άννας διεκδικούσαν το βασίλειο της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Μικράς Αρμενίας. 
Η οικογένεια ζούσε στο κάστρο Αλλαμάν του Βωντ (τώρα στην Ελβετία)· ο Λουδοβίκος ήταν και κόμης του Βωντ. Προσπάθησε να κατακτήσει το Μιλάνο την περίοδο που είχε την Αμβροσιανή Δημοκρατία (1447-50), αλλά απέτυχε. Καθώς επέστρεφε από τη Γαλλία το 1465, απεβίωσε στη Λυών.
Το 1453 έλαβε την Ιερά Σινδόνη από τη Μαργαρίτα ντε Χαρνύ. Φυλάχθηκε στον Καθεδρικό του Τορίνο ως το 1946 από τον τελευταίο βασιλιά της Ιταλίας. Κληροδοτήθηκε στο Βατικανό το 1983.
1216 Ασκάνια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ασκάνια είναι άγνωστα.
Φαρέτρα

Η φαρέτρα (από το ρήμα «φέρω») ως παρελκόμενο μέσο του τόξου, είναι η θήκη στην οποία φυλάσσονται και μεταφέρονται τα βέλη. Σε άλλους πολιτισμούς κατασκευαζόταν από δέρμα, σε άλλους από ξύλο ή γούνα και γενικά με φυσικά υλικά, ανάλογα με το ποια ανευρίσκονταν σε αφθονία σε κάθε περιοχή. Οι σύγχρονες φαρέτρες κατασκευάζονται συνήθως από πλαστικό ή μέταλλο, αν και εξακολουθούν να κατασκευάζονται παραδοσιακές δερμάτινες.
Άλλοτε η φαρέτρα κατασκευαζόταν με βασικό κριτήριο την αντοχή της, τη χωρητικότητά της και την άνεση που παρείχε στον τοξότη -έπρεπε να συμβάλλει στη σωστή συντήρηση των βελών, να είναι σχετικά ελαφριά ώστε να μην κουράζει τον στρατιώτη (πεζό ή ιππέα) και η κατασκευή της να βοηθά στην γρήγορη αφαίρεση του βέλους την ώρα της μάχης. Οι στρατιώτες την έφεραν στο δεξιό ώμο με την κεφαλή της να προβάλλει από τον αριστερό, ώστε να ανασύρουν με το δεξί χέρι το βέλος ταχύτατα και να στοχεύουν χωρίς χρονοτριβή. Στο Βυζάντιο η φαρέτρα ονομαζόταν και «κούκουρον» (από το λατινικό cucurum) και είχε χωρητικότητα  30-40 βελών.
Οι φαρέτρες αναρτούνταν και σε ειδική θέση της στον εξοπλισμό των αλόγων, όταν οι τοξότες ανήκαν στο ιππικό.
Οι σημερινές φαρέτρες κατασκευάζονται σε διάφορα μεγέθη, ανάλογα με το μήκος του βέλους, και με διάφορα κριτήρια, όπως το να διευκολύνουν την γρήγορη βολή ή να είναι απλώς κομψές. Χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο από αθλητές της τοξοβολίας.
Φλία

Το Φλία, επίσης γνωστή ως Φλι ή φλίγια, είναι πιάτο στην κουζίνα της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου. Αποτελείται από στρώματα που μοιάζουν με πολλαπλή κρέπα, τα οποία βουρτσίζονται με κρέμα και σερβίρεται με καϊμάκ.
Η 18 Μαρτίου αναγνωρίζεται ως ''Ημέρα Φλία'', όπου οι οικογένειες καλούν τους συγγενείς τους, όπου ετοιμάζουν και τρώνε Φλία. 
Η παρασκευή του Φλίγια απαιτεί πολύ απλά συστατικά: αλεύρι, νερό, βούτυρο, γιαούρτι και αλάτι. Τα κύρια συστατικά (αλεύρι, νερό και αλάτι) αναμειγνύονται μαζί μέχρι να αποκτήσει το μείγμα υφή χυλού παρόμοια με της κρέπας.
Άνα Ιβάνοβιτς

Βιογραφία

Κόρη ενός επιχειρηματία και μιας δικηγόρου, γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 6 Νοεμβρίου του 1987. Το Σεπτέμβριο του 2007 έγινε πρέσβειρα καλής θελήσεως για τη UNICEF.

Καριέρα

Ξεκίνησε την αντισφαίριση σε ηλικία 5 ετών, όταν έβλεπε τη συμπατριώτισσά της, Μόνικα Σέλες, στην τηλεόραση. Έζησε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999 και η ίδια παραδέχθηκε ότι ελλείψει εγκαταστάσεων, αναγκάστηκε να προπονείται σε εγκαταλελειμμένη πισίνα. 
Το 2004 έφτασε στους τελικούς του Γουίμπλεντον στις νεανίδες, όπου ηττήθηκε από την Κατερίνα Μπονταρένκο.  Το 2005 κέρδισε τον πρώτο επαγγελματικό τίτλο της καριέρας της στο απλό, στην Καμπέρα. Ως τη νίκη της στο Ρολάν Γκαρός το 2008, είχε στο ενεργητικό της 11 συνολικά τίτλους σε επαγγελματικό επίπεδο στο απλό γυναικών. Επίσης, έλαβε μέρος σε τρεις συνολικά τελικούς του Γκραν Σλαμ, το 2007 και 2008 στο Ρολάν Γκαρός και το 2008 στο Αυστραλιανό Όπεν, κερδίζοντας μόνο τον Ιούνιο του 2008 στο Ρολάν Γκαρός. Η Ιβάνοβιτς κατέκτησε αυτόν τον τίτλο στις 7 Ιουνίου του 2008 νικώντας στον τελικό τη Ρωσίδα Ντινάρα Σάφινα, με 6-4, 6-3.
Στις  9 Ιουνίου του  2008 γίνεται η πρώτη τενίστρια από τη Σερβία που αναρριχήθηκε στο νούμερο ένα της διεθνούς κατάταξης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1940

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών του 1940 πραγματοποιήθηκε με διοργανωτή τον ΣΕΓΑΣ, στον οποίο ανήκε τότε το άθλημα. Πρωταθλητής Ελλάδος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Εχαν προηγηθεί τα τοπικά πρωταθλήματα Αττικοβοιωτίας, Θεσσαλονίκης και Πατρών.

Τελική φάση

Στην τελική φάση προκρίθηκαν οι τρεις πρώτοι σύλλογοι κάθε ομίλου και αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.

Πανελλήνιο πρωτάθλημα

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα διεξήχθη στην Αθήνα το τριήμερο 19 ως 21 Μαΐου 1940, με πρωταθλητή τον Πανελλήνιο Γ.Σ. Μετείχαν επτά Αθηναϊκές (Πανελλήνιος Γ.Σ., Παναθηναϊκός, Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας, Α.Ε. Εμποροϋπαλλήλων, Α.Ο. Νέοι Βύρωνος, Α.Ο. Νέας Σμύρνης, Α.Ο. Σπόρτιγκ) και τρεις Πατραϊκές ομάδες (Ένωση Αθλοπαιδιών Πατρών, Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών και Αστήρ Πατρών).
Αχλαδοχώρι Πέλλας

Ιστορία

Οι πιο πολλοί κάτοικοι είναι από την Θράκη. Μετά το 1922, οι πρόσφυγες έφυγαν από τα χωριά Μπαϊρ και Περγάζ που βρίσκονται στην περιοχη Καλιπολη της Τουρκίας και έμειναν στην Πρέβεζα. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο Αχλαδοχώρι, που οι Τούρκοι το ονόμασαν Κισλάρ, το 1950 μετονομάστηκε Μανδαρές. Το καινούργιο όνομα είναι πλέον Αχλαδοχώρι διότι είχε πολλά αχλάδια. Πλέον δεν υπάρχουν αχλαδιές μα μόνο ροδακινιές.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1964–65

Το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1964-65 διεξήχθη σε επτά κατηγορίες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Α.Ε. Χαλανδρίου που μαζί με το δευτεραθλητή Εθνικό Αστέρα προβιβάστηκαν στη Β΄ Εθνική.
Σιδηροκράματα

Τα σιδηροκράματα είναι κράματα σιδήρου με άλλα μέταλλα ή άλλα στοιχεία γενικότερα σε υψηλή περιεκτικότητα. Χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη σε βιομηχανικές εφαρμογές, όπως π.χ. η βελτίωση της ποιότητας του τηγμένου χάλυβα (αποξείδωση, απανθράκωση, αποθείωση, κ.λπ.) και η παραγωγή κραματωμένων χαλύβων (π.χ. ανοξείδωτος χάλυβας).
Πρόγραμμα Βοστόκ

Κάψουλα Βοστόκ

Το διαστημόπλοιο Βοστόκ ήταν εξέλιξη του κατασκοπευτικού δορυφόρου Ζενίτ, και ο πύραυλος-φορέας βασιζόταν σε έναν διηπειρωτικό πύραυλο. Μέσα στην κάψουλα υπήρχαν χειριστήρια ελέγχου (κλειδωμένα στην πρώτη πτήση του Γκαγκάριν) και προμήθειες για δέκα μέρες, έτσι ώστε αν οι ανασχετικοί πύραυλοι δεν λειτουργούσαν η επανείσοδος στην ατμόσφαιρα να επιτυγχανόταν με φυσικό τρόπο μέσω της βαρύτητας. Ο κοσμοναύτης εγκατέλειπε την κάψουλα σε ύψος 7 χιλιομέτρων με εκτινασσόμενο κάθισμα και προσγειωνόταν με δικό του αλεξίπτωτο. Το γεγονός αυτό αποκρύφθηκε από τους Σοβιετικούς, για το λόγο ότι οι κανόνες της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αεροπορίας αναγνώριζαν τα ρεκόρ πτήσεων στα οποία ο πιλότος παρέμενε στο πτητικό μέσο από την αρχή έως το τέλος της πτήσης (προσγείωση).
Το πρόγραμμα Βοστόκ έγινε πηγή γοήτρου, μέσο προπαγάνδας των επιτευγμάτων της Σοβιετικής Ένωσης και σήμα κατατεθέν του διαστημικού της προγράμματος μέχρι την κατάκτηση της Σελήνης από τους Αμερικανούς το 1969.

Αποστολές Βοστόκ

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με μια σειρά αποστολών που άλλες ήταν μη επανδρωμένες κι άλλες μετέφεραν ζώα ή ένα ομοίωμα κοσμοναύτη, προκειμένου να πιστοποιηθεί ο εξοπλισμός και να διαπιστωθεί αν ήταν δυνατή μια αποστολή με άνθρωπο. Τα Βοστόκ αυτών των αποστολών δεν διέθεταν όργανα ελέγχου και, αυτά που μετέφεραν ζώα, ήταν επαναχρησιμοποιούμενα.
Συνολικά οι αποστολές του προγράμματος, κατά ημερομηνία εκτόξευσης, ήταν: