Μπουρ-αν-Μπρες

Τοπωνυμία

Το όνομα της κοινότητας αναφέρεται ως Burgo το 1187. Στη συνέχεια, ως Burgo in Bressia το 1272 . Στα τέλη του αιώνα αναφέρεται ως Bore το 1285 στα Εθνικά Αρχεία.Το 1398, αναφέρεται ως Bourg en Breysse. 
Το Bourg σημαίνει «πόλη» και στα γαλλοπροβηγκιανά λέγεται Bôrg. 
Στις 31 Μαρτίου 1955, ένα διάταγμα πρόσθεσε το en-Bresse , αν και υπάρχουν αναφορές στην πόλη με αυτό το σύνθετο όνομα πολύ πριν από αυτό το διάταγμα.

Γεωγραφικά στοιχεία

Η πόλη Μπουρ-αν-Μπρες βρίσκεται στο κέντρο του νομού Αιν, στα βόρεια της περιοχής  Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, 70 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λυών και 50 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά του Λονς-λε-Σωνιέ.
Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 220 έως 273 μέτρα στην αριστερή όχθη του ποταμού Ρεσούζ, παραπόταμο του Σον. Διασχίζεται επίσης στα ανατολικά από έναν δεύτερο μικρό παραπόταμο του Σον, τον Ντεβορά.Στο πάρκο Μπουβάν, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, υπάρχει η λίμνη Μπουβάν, έκτασης 21 εκταρίων. Αυτό το πάρκο είναι ο μεγαλύτερος πράσινος πνεύμονας της πόλης. Έχει μονοπάτια πεζοπορίας, χώρους για ιππασία και ορεινή ποδηλασία, χώρους για πικ-νικ και παιχνίδια κ.α.
Η πόλη βρίσκεται στα δυτικά της οροσειράς Ζυρά και στα βορειοανατολικά της περιοχής Ντομπ, στο νοτιοανατολικό άκρο της πεδιάδας της περιοχής Μπρες. 
Με 41.365 κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη στο νομό Αιν. Η ευρύτερη αστική περιοχή της το 2014 ανέρχονταν στους 125.863 κατοίκους.
Η έκτασή της είναι 23,86 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ιστορία

Γαλατο-ρωμαϊκή εποχή
Υπάρχουν ευρήματα που φανερώνουν την κατοίκηση της περιοχής κατά τη Γαλατο-ρωμαϊκή εποχή, αλλά ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για εκείνη την εποχή. Τα ευρήματα δείχνουν ότι το Μπρου  ήταν το πρώτο αποικισμένο μέρος της πόλης. Τα ρωμαϊκά ερείπια που ανακαλύφθηκαν στο Μπουρ-αν-Μπρες ανακάλυψαν δύο οικισμούς: ένα χωριό στο Μπρου γύρω από ένα fanum (κτίριο αφιερωμένο σε θεότητες) και ένα οχυρό που μετατράπηκε σε φεουδαρχικό κάστρο, που βρίσκεται στην σημερινή πλατεία Πλας ντε Λις.
Μεσαίωνας
Η μεσαιωνική περίοδος είναι πιο γνωστή. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η πόλη επεκτάθηκε στις πλαγιές του οροπεδίου. Οι άρχοντες του Μπαζέ εγκαταστάθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα. Το 1250 ανυψώθηκε στο βαθμό της ελεύθερης πόλης. Το 1266 ο Φίλιππος Α' της Σαβοΐας κληρονόμησε από τον Ρενώ Ε' του Μπαζέ την πόλη και τα γύρω εδάφη. Το πεπρωμένο της πόλης από το 1272 συνδέθηκε με το κράτος της Σαβοΐας , που της έδωσε μια νέα επέκταση.
Επιλέχθηκε από τους δούκες της Σαβοΐας ως πρωτεύουσα της Μπρες αντί της Μπαζέ και από το 1321 έγινε το κέντρο του βαϊλάτου της Μπρες. Από το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, υψώθηκαν μεγαλύτερες και ισχυρότερες επάλξεις. Νέες περιφερειακές συνοικίες ενσωματώθηκαν στην πόλη. Πάνω στον οδικό άξονα που οδηγούσε στην Ιταλία, το Μπουρ («αν-Μπρες» καθιερώθηκε επίσημα το 1953) ευημερούσε χάρη στο εμπόριο, τις αγορές και τους τεχνίτες δέρματος και υφασμάτων.
Κατασκευάστηκαν όμορφα και μεγάλα σπίτια με ξυλοδεσιές, εκ των οποίων αρκετά παραμένουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκείνη την εποχή, ο πληθυσμός της πόλης έφθανε περίπου τους 3.700 κάτοικους.
Αναγέννηση
Στις αρχές του 16ου αιώνα, η Μαργαρίτα της Αυστρίας απαίτησε την κατασκευή του βασιλικού μοναστηριού του Μπρου. Το 1536 η πόλη κατακτήθηκε από τους Γάλλους. Ο Φραγκίσκος Α' κατασκεύασε νέα τείχη με προμαχώνες και τάφρους που προστάτευαν τους 6.000 κατοίκους του Μπουρ. Το 1559 με την επανάκτηση της πόλης από τον δούκα Εμμανουήλ Φιλιβέρτο της Σαβοΐας, το Μπουρ μετατράπηκε σε οχυρό. Δημιούργησε την ακρόπολη που ήταν ένα από τα πιο επιβλητικά οχυρά της εποχής, έτσι ώστε το 1600, η πόλη αντιστάθηκε για έξι μήνες στην πολιορκία των στρατευμάτων του Ερρίκου Δ'.
Με τη συνθήκη της Γαλλίας-Σαβοΐας που υπογράφηκε στη Λυών το 1601 η περιοχή Μπρες επέστρεψε στη Γαλλία, η ακρόπολη καταστράφηκε το 1611.
Η βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΕ' μεταμόρφωσε την πρωτεύουσα της επαρχίας Μπρες. Οι βάλτοι αποξηράνθηκαν, οι δρόμοι πλακοστρώθηκαν και φωτίστηκαν, τα τείχη καταστράφηκαν και πολλά κτίρια κατασκευάστηκαν στην πόλη, μεταξύ των οποίων και το Δημαρχείο.
Σύγχρονη εποχή
Το 1790, με τη δημιουργία των γαλλικών νομών, το Μπουρ έγινε η πρωτεύουσα της περιοχής και του νομού Αιν.
Το 1814, η πόλη λεηλατήθηκε από αυστριακά στρατεύματα σε αντίποινα για την αντίσταση της.
Στις 28 Οκτωβρίου 1839 ένα δικαστικό δράμα, γεγονός σπάνιο για την εποχή, συντάραξε την πόλη: ο Σεμπαστιάν-Μπενουά Πετέλ, ένας λογοτέχνης κριτικός, συμβολαιογράφος στο νομό Αιν από το 1838, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε για το φόνο της συζύγου του και του υπηρέτη του, παρά την υποστήριξη του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, του Λαμαρτίνου και άλλων, οι οποίοι υποστήριζαν ότι επρόκειτο περί δικαστικής πλάνης.
Η πόλη συνδέθηκε με το σιδηρόδρομο το 1856 με την έναρξη της γραμμής Λυών- Μπουρ. Οι συνοικίες κοντά στο σταθμό αστικοποιήθηκαν και η πόλη διπλασιάσθηκε σε μέγεθος και έφτασε τους 10.000 κατοίκους.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη αρχικά βρισκόταν στην ελεύθερη ζώνη. Τον Νοέμβριο του 1942, η πόλη κατελήφθη από γερμανικά στρατεύματα. Μετά από 684 ημέρες ναζιστικής κατοχής, απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς στις 4 Σεπτεμβρίου 1944.

Οικονομία

Το Μπουρ-αν-Μπρες βρίσκεται σε προνομιακή θέση ως σταυροδρόμι τόσο περιφερειακό όσο και ευρωπαϊκό, γεγονός που προωθεί την επέκτασή του ως εμπορικό κέντρο. Σαν πρωτεύουσα του νομού, είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου του Αιν. Η δημιουργία αυτοκινητοδρόμων έχει εντείνει τον ρόλο της ως τεχνολογική πόλη.
Η περιοχή Μπρες είναι πλούσια αγροτική και κτηνοτροφική και παράγει φημισμένα γεωργικά προϊόντα (πουλερικά). Η ανάπτυξη της επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων και οι συναφείς υπηρεσίες είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένα στην πόλη και την περιοχή. Η αξιοποίηση των γεωργικών προϊόντων έχει επίσης προσαρμοστεί στις ανάγκες των καταναλωτών (έτοιμα γεύματα). Ένα κέντρο έρευνας και ανάπτυξης (Alimentec) συμπληρώνει την αγροδιατροφική κληρονομιά της πόλης. Τέλος, η εταιρεία Giraudet, ειδικευμένη στην παραγωγή και πώληση ζυμαρικών, σάλτσες και σούπες, εγκατέστησε την έδρα της εκεί.
Από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, η πόλη είδε την ανάπτυξη της βιομηχανικής δραστηριότητάς της χάρη στην εγκατάσταση του εργοστασίου Berliet (τώρα εργοστάσιο της Renault Trucks) για την κατασκευή βαρέων φορτηγών οχημάτων. Ο τομέας των φορτηγών έχει γίνει η κύρια δραστηριότητα με αρκετές χιλιάδες θέσεις εργασίας   (ελκυστήρες, μεταφορείς, ψυκτικές μονάδες, ρυμουλκούμενα για διάφορες εφαρμογές, ειδικά επαγγελματικά οχήματα, διανομή κ.ά.). Ο τομέας της βιομηχανίας της πόλης επωφελείται επίσης από την έντονη ζήτηση για τεχνολογικές αλλαγές σε ένα ταχέως εξελισσόμενο πλαίσιο (ασφάλεια, περιβάλλον, μέσα επικοινωνίας κ.ά.). 
Η πόλη είναι επίσης μεταλλουργικό κέντρο που ειδικεύεται στον μετασχηματισμό σύρματος (σύρμα, θερμική επεξεργασία, συναρμολόγηση ή επένδυση) για μηχανικές και ηλεκτρικές εφαρμογές (καλώδια έλξης). Αυτή η δραστηριότητα αντιπροσωπεύει χιλιάδες άμεσες θέσεις εργασίας σε εταιρείες που ανήκουν σε διεθνείς ομίλους (Mittal Steel, Nexans).