Πέτρος Γεώργιεβιτς του Όλντενμπουρκ

Νεανικά έτη

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου δούκα του Όλντενμπουρκ και της Αικατερίνης των Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Παύλου αυτοκράτορα της Ρωσίας. Ο Πέτρος-Κωνσταντίνος-Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Γιαροσλάβλ. Ο πατέρας του ήταν κυβερνήτης του Βόλγα και απεβίωσε όταν ο Πέτρος ήταν έξι μηνών. Τότε ο Αλέξανδρος Α΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας, αδελφός της Αικατερίνης, ανέλαβε τον Πέτρο και τον μεγαλύτερο αδελφό αυτού Αλέξανδρο υπό την προστασία του. Το 1816 η μητέρα τους παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης, εξάδελφο του Γεωργίου και τα δύο παιδιά της άφησαν τη Ρωσία για τη Βυρτεμβέργη, όπου σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο του Στούττγκαρτ. Όμως η Αικατερίνη απεβίωσε τρία έτη μετά και τα δύο αδέλφια στάλθηκαν στον πάππο τους Πέτρο Α΄ μέγα δούκα του Όλντενμπουρκ. Αυτός τους έδωσε την ίδια ευρεία μόρφωση, που είχε δώσει στα παιδιά του και τους έστελνε τακτικά σε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γερμανία για να διευρύνουν την παιδεία τους.

Στη Ρωσία

Το 1829 ο Πέτρος Α΄ απεβίωσε και σε έξι μήνες και ο Αλέξανδρος. Τότε ο θείος τους Νικόλαος Α΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας ονόμασε τον Πέτρο συνταγματάρχη της Φρουράς Σωματοφυλάκων. Γρήγορα προήχθη σε αντιστράτηγο και μετά από τέσσερα έτη υπηρεσίας αποσύρθηκε και δραστηριοποιήθηκε στη διακυβέρνηση της Αγ. Πετρούπολης. Το 1834 έγινε Συγκλητικός και από τότε έγινε γνωστός ως μεγάλος ανθρωπιστής, ασχολούμενος κυρίως με την εκπαίδευση. Ίδρυσε την Αυτοκρατορική Σχολή Νομολογίας για την εκπαίδευση των μελλοντικών δικαστών και διοικητών. Το 1844 διορίστηκε πρόεδρος ενός οργανισμού για την επέκταση της γυναικείας εκπαίδευσης.
Το 1837 νυμφεύτηκε την Τερέζα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Νασσάου και έκαναν υποδειγματική ζωή. Επιμελήθηκαν τη μόρφωση των τέκνων τους. Από τα παιδιά τους, η Αικατερίνη και ο Γεώργιος απεβίωσαν από φυματίωση. Η οικογένεια ζούσε στο Πέτερχοφ και το καλοκαίρι πήγαιναν στο Καμενόι-Οστρόφφ.
Ήταν λόγιος και μιλούσε οκτώ γλώσσες. Ως τιμητικός Πρόεδρος του Ιδρύματος της Αυτοκράτειρας Μαρίας (Συζύγου του Αλεξάνδρου Β΄) έπαιξε ηγετικό ρόλο στην εποπτεία της ανάπτυξης των Ρωσικών νοσοκομείων. Ένα από αυτά ονομάστηκε Νοσοκομείο Παίδων Πέτρος πρίγκιπας του Όλντενμπουρκ. Συνεισέφερε σημαντικά με δωρεές στο κτίσιμο σχολείων στο Όλντενμπουρκ, την χώρα καταγωγής του.

Τα τελευταία έτη του

Ως το 1880 είχε περάσει 50 έτη στην υπηρεσία της Ρωσίας, όπου όλοι τον σεβόταν. Τον ευχαρίστησαν με μία εκδήλωση στην Αγ. Πετρούπολη, πυυ την παρακολούθησε ο εξάδελφός του Αλέξανδρος Β΄, οι περισσότεροι της αυτοκρατορικής οικογένειας, ο εξάδελφός του Νικόλαος του Όλντενμπουρκ και αντιπρόσωποι των οργανισμών που είχε σχετιστεί. Ήταν οικείος με τον Αλέξανδρο Β΄ και όταν το επόμενο έτος ο αυτοκράτορας δολοφονήθηκε, ο Πέτρος στενοχωρήθηκε και απεβίωσε δύο μήνες μετά στην Αγ. Πετρούπολη.

Συνθέτης

Ήταν ταλαντούχος  συνθέτης και πιανίστας και το 1842 συνέθεσε το 1ο μεγάλο κονσέρτο του για πιάνο. Το 1844 παίχθηκε το 2ο κονσέρτο για πιάνο στο ανάκτορο Μιχαήλοβσκι από τη διάσημη πιανίστρια Κλάρα Σούμαν· το έργο διηύθυνε ο παλαιός φίλος και συνάδελφος Αδόλφος Χέσελτ. 
Όπως οι περισσότεροι Ρώσοι ευγενείς, είχε πάθος με το μπαλέτο από παλαιά και ήταν προστάτης της Τέχνης. Το 1857 ανέλαβε τη σύνθεση της μουσικής του μπαλέτου-ντιβερτιμέντου Το ρόδο, η βιολέτα και η πεταλούδα του Μάριου Πετιπά, που εκτελέστηκε στην Αυλή, στο Αυτοκρατορικό Θέατρο του Τσάρσκογιε Σελό. Το 1858 ο Πετιπά απέσπασε το τμήμα πα ντε Ντε (χορός για Δύο) από το έργο και με το όνομα Όχι σκλάβος το πρόσθεσε στη νέα εκδοχή του έργου του, που ονομάαστηκε Ο κουρσάρος. Είναι το έργο του Πέτρου που παίζεται ακόμη στα μουσικά θέατρα.
Πολλά έργα του χρησιμοποιούνται ως εκπαιδευτικά εργαλεία από το Ωδείο της Αγ. Πετρούπολης. Ο συνθέτης και δάσκαλος Άντολφ Χένσελτ, καλός φίλος του Πέτρου, επέκτεινε πολλές συνθέσεις του με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει για εκπαιδευτικούς σκοπούς.