google/wiki40b huggingface dataset:
Κήποι Κρέμορν (Λονδίνο)

Ιστορία

Η περιοχή αρχικά ανήκε στον Κόμη του Χάντινγκτον (περ. 1750), πατέρα της Λαίδης Μπέτυ, ο οποίος είχε κατασκευάσει έπαυλη. Το κτήμα πέρασε από διάφορα χέρια μεταξύ των οποίων του Ιρλανδού ευπατρίδη, Τόμας Ντόουσον, Βαρόνου Ντάρτρεϊ και Υποκόμη Κρέμορν (1725–1813), ο οποίος το καλλώπισε.
Η ονομασία Κρέμορν προέρχεται από την ομότιμη έδρα της Κομητείας Μόναγκαν η οποία είναι ακόμη γνωστή ως Βαρονεία του Κρέμορν, και είναι η αγγλικοποιημένη μορφή της γαελικής ονομασίας Crioch Mhùrn. Αυτό σημαίνει Όρια της Μορν, της περιοχής που κατείχε η αρχαία φυλή Mughdorna. Η ονομασία είναι συγγενής με αυτή τον Όρεων του Μορν.
Η έκταση πωλήθηκε από την οικογένεια το 1831 σε κάποιον βαρόνο ντε Μπερενζέρ, ο οποίος ήταν καταδικασθείς απατεώνας του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Τσαρλς Ράντομ. Ο ντε Μπερενζέρ μετέτρεψε στον χώρο σε αθλητικές εγκαταστάσεις, με όνομα The Stadium, και έγινε χώρος εκμάθησης τεχνικών αυτοάμυνας. Η επιχείρηση του χρεοκόπησε το 1843, αλλά νωρίτερα ο ντε Μπερενζέρ είχε πραγματοποιήσει διάφορα θεάματα στους κήπους, συμπεριλαμβανομένης και πτήσης με αερόστατο το 1838. Για δύο χρόνια οι κήποι άνοιγαν τα καλοκαίρια, και πραγματοποιούνταν φεστιβάλ όπως το "Pie de Nie". Ο χώρος πωλήθηκε το 1845. Ο Τζέιμς Έλλις έλαβε την άδεια εκμετάλλευσης τον Ιανουάριο του 1845. Τότε ο χώρος αναπτύχθηκε σε χώρο ψυχαγωγίας και θεάματος από τον Τζέιμς Έλλις, και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής  έως το 1877.
Ο γνωστός καλλιτέχνης Τζέιμς Άμποτ Μακνίλ Γουίστλερ ζωγράφισε αρκετές νυκτωδίες των Κήπων Κρέμορν μεταξύ 1872 και 1877. Έμενε σε κοντινή απόσταση από τους Κήπους. Το έργο του Κήποι Κρέμορν Αρ. 2 είναι γεμάτο με μοντέρνες και ενεργές φιγούρες και παραλληλίζεται ως ένα σημείο με τα έργα «σύγχρονης ζωής» των Γάλλων Μανέ και Τισό, με τους οποίους διατηρούσε επικοινωνία κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1870.
Οι Κήποι Κρέμορν δεν είχαν ποτέ την διασημότητα των Κήπων Βόξχολ, και κάποια στιγμή η παρουσία των κήπων έγινε πολύ ενοχλητική στους περιοίκους, οι οποίοι οδήγησαν στην μη ανανέωση της άδειας τους. Έτσι στο μεγαλύτερο μέρος των κήπων κατασκευάστηκαν κτίρια σε μικρό διάστημα, ενώ η ονομασία τους παραμένει σε παρακείμενη οδό.
Ο Ντόναλντ Τζέιμς Γουίλ, στην πρώτη έκδοση των απομνημονευμάτων του από το Τσέλσι, το έργο World's End, περιγράφει την ιστορία της κατασκευής των κήπων.

Παρόν

Πλέον διασώζεται ένα υπόλειμμα των κήπων στις όχθες του Τάμεση. Η περιοχή είναι πεζοδρομημένη, και λίγα θυμίζουν ότι κάποτε εκεί βρισκόταν κήποι, αν και υπάρχουν ακόμη δύο αποβάθρες, όπως και στους παλιούς κήπους. Οι αποβάθρες χρησιμοποιούνταν από επισκέπτες των κήπων που ερχόταν με βάρκες. Πρόσφατα μια από τις μεταλλικές πύλες των κήπων αποκαταστάθηκε και βρίσκεται κοντά στην αρχική θέση (51.47983°N 0.17834°W). Επίσης, υπάρχουν κήποι με την ίδια ονομασία στην Μελβούρνη της Αυστραλίας.
Δουκάτο της Νάπολης

Το Δουκάτο της Νάπολης ήταν μια βυζαντινή επαρχία στη σημερινή Ιταλία που δημιουργήθηκε τον 7ο αιώνα έως και το 1137. Διοικητής ήταν στρατιωτικός με τον βαθμό του δούκα και πρωτεύουσα η Νάπολη. 
Τον έβδομο αιώνα, το Δουκάτο περιλαμβάνει, εκτός από τη Νάπολη, τη μικρή έκταση των παράκτιων περιοχών (όπως το κοντινό Αμάλφι και Γκαέτα) όσα εδάφη οι Λομβαρδοί είχαν αποτύχει να κατακτήσουν. Επεκτεινόταν στην περιοχή της μητροπολιτικής πόλης της Νάπολης, συμπεριλαμβανομένων, ο Βεζούβιος, η χερσόνησος του Σορρέντο και το νησί του Κάπρι, την Φλεγραία περιοχή και τα νησιά Ίσκια και Προτσίντα, τα εδάφη του Πομιγκάνο ντ Άρκο, Καλβάνο, Σεντ Αντίμο, Γκιουγκλιάνο, την Νόλα, καθώς και περιοχές της σημερινής επαρχίας της Καζέρτα. Τον ένατο αιώνα το Δουκάτο περιλαμβάνει επίσης το Σαλέρνο. Το 866 το νησί Κάπρι δόθηκε στο Δουκάτο του Αμάλφι μετά από μια συνθήκη. 
Η ημερομηνία γέννησης του Δουκάτου της Νάπολης είναι αβέβαιη. Αν είναι αλήθεια ότι στη Νάπολη υπήρχε Δούκας από το γοτθικό πόλεμο , αναφέρεται ο Κόνωνας, ο οποίος διορίστηκε από τον Βελισάριο, πιστεύεται ότι εκείνη την εποχή δεν είχε καμία πολιτική αρμοδιότητα αλλά μόνο στρατιωτική. Η δημιουργία του δουκάτου ήταν μια σταδιακή διαδικασία, η οποία οδήγησε σε μια αυξανόμενη σημασία του δούκα όπου το 638 τελικά έγινε η υψηλότερη πολιτική και στρατιωτική εξουσία στο δουκάτο.
Από το 638 και μετά, οι πολιτικές και στρατιωτικές εξουσίες συγκεντρώνονται σε έναν δούκα, που διορίζεται από τον αυτοκράτορα. Το 1137 ο τελευταίος δούκας της Νάπολης παρέδωσε το δουκάτο στους Νορμανδούς.
Αιθανοσουλφονικό οξύ

Με οξείδωση αιθανοθειόλης

Με οξείδωση αιθανοθειόλης παράγεται αιθανοσουλφονικό οξύ:

Με επίδραση θειώδους νατρίου σε αιθυλαλογονίδιο - Αντίδραση Strecker

Με επίδραση θειώδους νατρίου (Na₂SO₃) σε αιθυλαλογονίδιο παράγεται αιθανοσουλφονικό οξύ:

Με προσθήκη όξινου θειώδους νατρίου σε αιθένιο

Με επίδραση όξινου θειώδους νατρίου (NaHSO₃) σε αιθένιο παράγεται αιθανοσουλφονικό νάτριο, που με οξύ δίνει αιθανοσουλφονικό οξύ:

Όξινος χαρακτήρας, παραγωγή αλάτων

Το αιθανοσουλφονικό οξύ είναι ένα ισχυρό οξύ και άρα δίνει τις ακόλοθες αντιδράσεις, παράγοντας αιθανοσουλφονικά άλατα:

Σουλφοναμίδια

Το αιθανοσουλφονικό οξύ με αμμωνία (NH₃), πρωτοταγείς και δευτεροταγείς αμίνες δίνειαιθανοσουλφοναμίδια :
3117 Νιεπς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νιεπς είναι άγνωστα.
Just Be Free (Demo άλμπουμ της Κριστίνα Αγκιλέρα)

Ιστορικό

Μετά την είδηση ότι το The New Mickey Mouse Club θα γύριζε την τελευταία του σεζόν, η Αγκιλέρα επιδίωξε μια δισκογραφική συμφωνία. Πέρασε χρόνο στη Φιλαδέλφεια για να ηχογραφήσει τα demo κομμάτια με διάφορους παραγωγούς, ελπίζοντας να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ από τη στιγμή που τελείωσε το λύκειο. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας σεζόν του σόου, άρχισε να εργάζεται με τους παραγωγούς Roberts Alleca και Michael Brown, με έδρα το Νιου Τζέρσεϊ.  Οι δύο τους έχτισαν μια σχέση με την Αγκιλέρα και την οικογένειά της, προσφέροντας της χρόνο στο στούντιο. Της είπαν ότι οι ηχογραφήσεις που θα παρήγαγε θα ήταν ιδιοκτησία τους, αλλά επίσης ότι ποτέ δεν θα κυκλοφορούσαν εμπορικά το υλικό.  Ηχογράφησε έντεκα «δύσκολα και ημιτελή» κομμάτια τα οποία στη συνέχεια έγιναν στούντιο ηχογραφήσεις του Just Be Free.

Μουσικό στυλ

Οι πρώτες κασέτες σχεδιάστηκαν ως τρόπος εισαγωγής της Αγκιλέρα στη μουσική βιομηχανία, που περιγράφεται ως μια προσπάθεια «κάνω το πρώτο βήμα» ώστε να δημιουργήσει ενδιαφέρον για τις μουσικές της ικανότητες. Κατά τη διάρκεια των περιόδων ηχογράφησης, η Αγκιλέρα πειραματίστηκε με διαφορετικές γλώσσες, ηχογραφώντας τραγούδια όπως το ομότιτλο κομμάτι «Just Be Free» στα ισπανικά. Παρόλο που διαφώνησαν οι νόμιμοι τραγουδοποιοί του περιεχομένου, οι ηχογραφήσεις περιγράφηκαν ως επιρροές στις μελλοντικές ηχογραφήσεις της Αγκιλέρα. Μουσικά το άλμπουμ αποτελείται γενικά από υλικό μπαλάντας που δημιουργήθηκε σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει τα φωνητικά ταλέντα της Αγκιλέρα αν και εκτός από τις μπαλάντες που ηχογραφήθηκαν σε αυτές τις σέσιον, η χορευτική μουσική έγινε ένα εξέχων θέμα καθ' όλη τη διάρκεια και των έντεκα κομματιών που είχε ηχογραφήσει εκείνο το διάστημα.
Δημώδης αιγυπτιακή γραφή

Η δημώδης αιγυπτιακή γραφή ήταν σύστημα γραφής που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο από τον 7ο αι. π.Χ.. Εξελίχτηκε από την ιερατική γραφή. Ο Ηρόδοτος την αποκαλεί δημώδη (δηλαδή λαϊκή ή δημοτική), ενώ ο Πορφύριος την αποκαλεί επιστολογραφική. Χρησιμοποιήθηκε για διάστημα περίπου χιλίων χρόνων ως γραφή για κείμενα καθημερινής χρήσης, ενώ η χρήση των ιερογλυφικών ήταν περιορισμένη για κείμενα στις πυραμίδες και άλλα αιωνόβια μνημεία, και η ιερατική γραφή επιτρεπόταν μόνο στους ιερείς. Η δημώδης γραφή ήταν δύσκολη στην ανάγνωση, επειδή τα γράμματα άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου και συχνά παρουσίαζαν μεγάλη ομοιότητα μεταξύ τους. Το πιο γνωστό κείμενο είναι η στήλη της Ροζέττας που περιέχει μια ανακοίνωση του βασιλιά Πτολεμαίου στα Ελληνικά και Αιγυπτιακά για να γίνει κατανοητή σε όλους τους υπηκόους του βασιλείου του. Επί Πτολεμαίων η χρήση της δημώδους γραφής περιορίστηκε λόγω της εξάπλωσης της Ελληνικής γραφής, ενώ επί Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας εξαφανίστηκε εντελώς, και εγκαταστάθηκε από το Ελληνικό αλφάβητο με κάποιες επεκτάσεις.
Φάρα Κουτσονίκα

Οι Κουτσονικαίοι ήταν ένα από τα 3 αρχηγά γένη του Σουλίου που οι ρίζες τους χάνονται στα βάθη των αιώνων. Ο επικεφαλής της φάρας κατά την πτώση του Σουλίου ήταν ο Νικόλαος Κουτσονίκας (ο γερο Κουτσονίκας) που ήταν ο μόνος εκ των τριών ηγετών που κράτησε τη φάρα του στο Σούλι αγωνιζόμενοι στην Κιάφα μέχρι το τέλος. Η φάρα Κουτσονίκα ήταν αυτή που έδωσε το Ζάλογγο συγκλονίζοντας τον κόσμο και αποτέλεσε φάρο της ελληνικής επάνάστασης του 1821. Η μάχη των Κουτσονικαίων συνεχίστηκε στη μονή Σέλτσου (1804) όπου σκοτώθηκε ο γέρο Κουτσονίκας και ξεκληρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της φάρας.

Οι Κουτσονικαίοι στο Αγρίνιο

Το 1834 οι Κουτσονικαίοι βρίσκονται στο Αγρίνιο (Βραχώρι) όπου σε κατάσταση του Επάρχου Ζαβού με ημερομηνία 12 Μαΐου 1834 καταγράφονται 5 οικογένειες Κουτσονικαίων με 26 μέλη συνολικά.
Μονή Ζίτσα

Ιστορία

Ο Άγιος Σάββας, γιος του Στέφανου Α΄ Νεμάνια, μόναζε στη μονή Χιλανδαρίου μέχρι που επέστρεψε στη Σερβία το 1207, μεταφέροντας μαζί του τα λείψανα του πατέρα του, τα οποία τα τοποθέτησε στη μονή Στουντένιτσα, αφότου συμφιλίωσε τον Στέφανο με τον Βουκάν οι οποίοι διαφιλονικούσαν για τη διαδοχή. Ο Άγιος Σάββας μαζί με τον Στέφανο τον Πρωτόστεπτο ίδρυσε τη μονή Ζίτσα, η οποία κατασκευάστηκε την περίοδο 1208-1230 με τη βοήθεια Ελλήνων μαστόρων.
Το 1219, η εκκλησία της Σερβίας κέρδισε την αυτοκεφαλία της από τον αυτοκράτορα Θεόδωρο Λάσκαρη και τον πατριάρχη Μανουήλ Α΄, και ο αρχιμανδρίτης Σάββας έγινε ο πρώτος Σέρβος αρχιεπίσκοπος. Το μοναστήρι ορίστηκε έδρα του αρχιεπισκόπου πασών των Σερβικών εδαφών. Ο Άγιος Σάββας έστεψε τον μεγαλύτερο αδελφό του Στέφανο ως «βασιλιά πάσης Σερβίας» στη μονή Ζίτσα. Το 1221 στη μονή έλαβε χώρα σύνοδος, η οποία καταδίκασε τους Βογομίλους.
Όταν οι Ούγγροι εισέβαλαν στη Σερβία, ο Άγιος Σάββας έστειλε τον αρχιεπίσκοπο Αρσένιο να βρει ένα ασφαλέστερο μέρος στο νότο για την κατασκευή της νέας αρχιεπισκοπής έδρας. Το 1253, η έδρα της αρχιεπισκοπής(μετέπειτα πατριαρχείο) μεταφέρθηκε στο Πετς, στο πατριαρχικό μοναστήρι του Πετς. Οι Κουμάνοι έκαψαν τη μονή κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1276 και το 1289. Το 1289-90 τα κειμήλια της Ζίτσας, μεταξύ των οποίων τα λείψανα του Αγίου Γιεβστατίγιε Α΄, μεταφέρθηκαν στο Πετς. Ο βασιλιάς Στέφανος Μίλουτιν ανακαίνισε τη μονή την περίοδο 1292-1309, και ζωγραφίστηκε ένα νέο στρώμα τοιχογραφιών, κτίστηκε ένας πύργος και η εκκλησία καλύφθηκε με μολύβδινη οροφή.

Αρχιτεκτονική

Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Ανάληψη του Κυρίου. Αποτελεί παράδειγμα της αρχιτεκτονικής σχολής της Ράσκας. Διαθέτει ευρύχωρο κλίτος με μεγάλο ιερό στο ανατολικό άκρο του. Ο κεντρικός χώρος φέρει τρούλο. Η εκκλησία είναι φτιαγμένη από πέτρα και πλίνθους. Αρχιτεκτονικά έχει βυζαντινές επιρροές.
Έχει τρία στρώματα τοιχογραφιών, με το κάθε στρώμα να αποτελεί ξεχωριστή οντότητα. Οι παλαιότερες τοιχογραφίες χρονολογούνται από την κατασκευή της μονής. Με την ανακαίνιση από τον Στέφανο Μίλουτιν, ζωγραφίστηκε ένα νέο στρώμα τοιχογραφιών και διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες η τραπεζαρία. Πολλές από αυτές τις τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και σπαράγματά τους σώζονται στον ανατολικό τοίχο του περάσματος κάτω από τον πύργο, όπου απεικονίζονται ο Στέφανος με τον γιο του Ράντοσλαβ, στον νάρθηκα, στο κλίτος και τα παρεκκλήσια.
Από τις τοιχογραφίες ξεχωρίζουν ο Παντοκράτορας και η Κοίμηση της Θεοτόκου.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2014-2015

To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2014-15, ήταν το 29ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση ήταν η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας αγωνίστηκαν στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) αγωνίστηκαν στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7 και 8 παρέμειναν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Μετά την αποβολή του Νηρέα Λαμίας λόγω της συμπλήρωσης δύο μηδενισμών, η ένατη στη βαθμολογία ομάδα της Χίου παρέμεινε στην Α1 χωρίς να συμμετάσχει στους αγώνες πλέι άουτ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε, για 3η συνεχόμενη χρονιά και 29η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός επικρατώντας με 3-0 νίκες του πρωτοεμφανιζόμενου σε τελικούς Παναθηναϊκού. Ο Πανιώνιος ακολούθησε το Νηρέα Λαμίας στην Α2 μετά το τέλος των αγώνων για τα πλέι άουτ.

Πλέι οφ

Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι έξι πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ομάδες των θέσεων 3-6 ξεκίνησαν από τα προημιτελικά, ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκαν απευθείας στα ημιτελικά.
Το πανόραμα των πλέι οφ:
Ιοτάπα (σύζυγος του Αντίοχου Γ΄)

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής (γιού τού Μιθριδάτη Β΄ της Κομμαγηνής) και της εξαδέλφης του Ιοτάπας, κόρης τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας· ο πατέρας της ήταν δισεγγονός της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Έτσι η Ιοτάπα των Οροντιδών είχε καταγωγή Αρμενική, Ελληνική και Μηδική.
Θα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σαμόσατα, πρωτεύουσα της Κομμαγηνής· παντρεύτηκε τον αδελφό της Αντίοχο Γ΄ της Κομμαγηνής. Το 12 πΧ απεβίωσε ο πατέρας της και τον διαδέχθηκε ο Αντίοχος Γ΄. Ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος βασιλιάς της χώρας. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αντίοχο Δ΄ και την Ιουλία Ιοτάπα, που επίσης παντρεύτηκαν μεταξύ τους.
Ο Αντίοχος Γ΄ απεβίωσε το 17 μΧ και από τότε διαταράχθηκε η ειρήνη στη χώρα, καθώς τότε η Κομμαγηνή ήταν σε πολιτικό αναβρασμό. Ο Αντίοχος Δ΄ ήταν το πολύ 5 ετών και έτσι δεν υπήρχε εξουσία, που να αποτρέψει την πολιτική αναταραχή και να ενώσει τους πολίτες. Εμφανίστηκαν δύο μερίδες: οι ευγενείς ήθελαν την ένωση με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι πολίτες ζητούσαν τη διατήρηση τού βασιλιά. 
Και οι δύο μερίδες έστειλαν ειρηνικά πρεσβείες στη Ρώμη, ζητώντας από τον Τιβέριο να αποφασίσει· αποφάσισαν να σεβαστούν την άποψή του. Τελικά ο Αυτοκράτορας έκανε την Κομμαγηνή μέρος της επαρχίας της Συρίας. Τα τέκνα της Ιοτάπας μεγάλωσαν στη Ρώμη και μορφώθηκαν. Ο Αντίοχος Δ΄ έγινε λόγιος και σύμβουλος τού Αυτοκράτορα. Το 38 ο Καλιγούλας, από εκτίμηση προς εκείνον, τού απέδωσε το βασίλειο τού πατέρα του, ως υποτελές της Ρώμης.
Στέλιος Καζάζης

Καριέρα αθλητή

Αποκτήθηκε το 1980 από τον Παναθηναϊκό προερχόμενος από το Δημόκριτο όπου αγωνιζόταν από το 1976. Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό (1982, 1984, 1985, 1986) και 3 φορές Κυπελλούχος Ελλάδας (1982, 1984, 1985) κατακτώντας παράλληλα 3 φορές το νταμπλ (1982, 1984, 1985). Το 1989 κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Κύπελλου Κυπελλούχων που διεξήχθη στο Βαρκάους της Φινλανδίας. 
Με την Εθνικής Ελλάδος κατέκτησε ως αρχηγός το χάλκινο μετάλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης το 1987.
Κατέκτησε επίσης 2 πρωταθλήματα Ελλάδας Beach Volley (1994, 1995) με συμπαίκτη τον Τριανταφυλλίδη.

Καριέρα προπονητή

Ως προπονητής κατέκτησε με το Παναθηναϊκό το Πρωτάθλημα Ελλάδας (2004) και το Κύπελλο Ελλάδας (2010) και είναι ο μοναδικός αθλητής του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου στο βόλεϊ που έχει κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο ως παίκτης και ως προπονητής. Εργάσθηκε επίσης ως προπονητής στη Φιλία, την Εθνική ανδρών, τον Ιωνικό Ν.Φ., την Ορεστιάδα και τον Παφιακό.
Ιππόλυτος (τραγωδία)

Τα πρόσκοπου του έργου

• Ιππόλυτος

• Σύνοδοι Ιππολύτου

• Θεράπων

• Χορός

• Τροφός

• Φαίδρα

• Θησέας

• Αγγελιαφόρος

• Άρτεμις

Η υπόθεση

Το έργο αυτό φέρεται και με το όνομα Στεφανηφόρος  από το στέφανο που προσφέρει στην Άρτεμη ο ήρωας. Αλλά η αφοσίωσή του αυτή προς την Θεά διεγείρει την Αφροδίτη που προκειμένου να επιφέρει τον όλεθρο του αγνού ήρωα «εμπνέει» τη μητριά αυτού σε ανόσιο έρωτα μ΄ αυτόν. Και η μεν μητριά Φαίδρα συγκαλύπτει το πάθος της ενώ η τροφός το αποκαλύπτει στον ήρωα και του προκαλεί δίκαια φρίκη. 
Κατόπιν αυτού η Φαίδρα αισχυνόμενη απαγχονίζεται αφού προηγουμένως με σημείωμα διαβάλει τον νέο στον πατέρα του Θησέα ο οποίος στη συνέχεια  με σκληρή κατάρα προκαλεί τον κύριο όλεθρο του ήρωα.
Το έργο αποτελείται από 1.466 στίχους. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 428 π.Χ. Ο Ιππόλυτος κέρδισε το πρώτο βραβείο στους δραματικούς αγώνες, όμως τα υπόλοιπα έργα που συμμετείχαν εκείνη τη χρονιά δεν είναι γνωστά.
Με βάση αυτή την τραγωδία ο Ρωμαίος Σενέκας αλλά και ο Γάλλος Ρακίνας δημιούργησαν αντίστοιχο έργο με το όνομα Φαίδρα.
Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου

Σύστημα ταξινόμησης

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ανέπτυξε ένα σύστημα ταξινόμησης, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από πολλές βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α. για την ταξινόμηση βιβλίων και άλλου βιβλιοθηκονομικού υλικού. Λειτουργεί διαιρώντας τη γνώση σε 21 βασικές κατηγορίες σύμφωνα με το κάθε γράμμα του λατινικού αλφαβήτου και σε υποκατηγορίες.

Οι κατηγορίες του συστήματος ταξινόμησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου είναι οι εξής:

A Γενικά έργα

B Φιλοσοφία - ψυχολογία - θρησκεία

C Βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας

D Ιστορία: γενικά και ο Παλαιός Κόσμος

E και F Ιστορία: Αμερική

G Γεωγραφία – χάρτες – ανθρωπολογία - αναδημιουργία

H Κοινωνικές επιστήμες

J Πολιτικές επιστήμες

K Δίκαιο

L Εκπαίδευση

M Μουσική και βιβλία που αφορούν τη μουσική

N Καλές τέχνες

P Γλωσσολογία και λογοτεχνία

Q Επιστήμες

R Ιατρική

S Γεωργία

T Τεχνολογία

U Στρατιωτικές επιστήμες

V Ναυτικές επιστήμες

Z Βιβλιογραφία – βιβλιοθηκονομικές επιστήμες
Πλεισθένης

Στην ελληνική μυθολογία ο Πλεισθένης ήταν γιος του Ατρέα και της Κλεόλης (κόρης του Δίαντος) ή της Αερόπης. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις ο Πλεισθένης ήταν ο πατέρας του Αγαμέμνονα και του Μενελάου.
`Αλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Πλεισθένης ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, αδελφός δηλαδή του Ατρέα και του Θυέστη. Σύμφωνα τέλος με τρίτη παράδοση, ο Πλεισθένης ήταν νόθος γιος του Θυέστη και της Αερόπης, και αδελφός του Ταντάλου. Σε αυτή την εκδοχή ο Πλεισθένης σκοτώθηκε από τον Ατρέα επειδή θέλησε να εκδικηθεί τον Θυέστη.
Κινέτα Αττικής

Ιστορικά στοιχεία

Η Κινέτα αναφέρεται σε βιβλίο του 1833 ως μικρό χωριό με Αρβανίτικο πληθυσμό.  Η ονομασία της θεωρείται πως προέρχεται από το Αλβανικό kënetë, που σημαίνει βάλτος και οφείλεται στους μικρούς βάλτους που σχηματίζονταν στο παρελθόν στην περιοχή κοντά στην παραλία. 
Στις 23 Ιουλίου 2018, έπειτα από πυρκαγιά που ξέσπασε στην ευρύτερη περιοχή της Κινέτας η οποία ξεκίνησε από πευκόφυτη έκταση στα Γεράνεια Ορη, καταστράφηκαν δεκάδες σπίτια και κάηκαν τεράστιες εκτάσεις δάσους.
Ελληνικές ευρωεκλογές 2019

Πλαίσιο εκλογών

Η εκλογή μελών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία κάθε πέντε χρόνια. Η Ελλάδα αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια και έχει το δικαίωμα εκλογής 21 αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Δικαίωμα ψήφου για την εκλογή ευρωβουλευτών έχουν οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους κατά το έτος της εκλογής, είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου της χώρας και δεν έχουν στερηθεί του δικαιώματος του εκλέγειν. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική. 
Παράλληλα με τους Έλληνες εκλογείς της Επικράτειας, έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και οι Έλληνες πολίτες κάτοικοι των 27 λοιπών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και εκείνοι οι Έλληνες που θα βρίσκονται την ημέρα της ψηφοφορίας σε κάποιο κράτος μέλος της Ε.Ε..
Εκλόγιμοι είναι οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους κατά την ημέρα της εκλογής και έχουν τη νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν. 
Το σύστημα εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αμιγές αναλογικό, ενώ ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ τεσσάρων, κατά ανώτατο όριο, υποψηφίων ενός συνδυασμού. Για να εκλέξει ένα κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων ευρωβουλευτή πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό εγκύρων ψηφοδελτίων τουλάχιστον ίσο με το 3% του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων.
Μόρτιμερ Γουίλερ

Βίος

Γιος εκδότη εφημερίδας, ο Μόρτμερ Γουίλερ ολοκλήρωσε τις σπουδές και τη μεταπτυχιακή εργασία του στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, το 1912. Σύζυγός του ήταν η αρχαιολόγος Τέσα Βέρνεϊ-Γουίλερ. Το 1914 ο αρχαιολόγος έλαβε μέρος στον Α' Π.Π. στο σώμα του βασιλικού πυροβολικού. Αμέσως μετά ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και διορίστηκε έφορος του αρχαιολογικού τμήματος του εθνικού μουσείου στην Ουαλία και λέκτορας της αρχαιολογίας στο κολέγιο του πανεπιστημίου της Ουαλίας το 1920. Διεξήγαγε μαζί με τη σύντροφό του ανασκαφές στην Ουαλία και το Χέρτφορντσιρ, όπου έφερε στην επιφάνεια προ-ρωμαϊκές εγκαταστάσεις στο Σεντ Άλμπαν, ενώ στο Ντόρσετ ανακάλυψε μαρτυρίες οικισμών της νεολιθικής.
Ο Β' Π.Π. τον βρήκε στο 42ο Βασιλικό Τάγμα Πυροβολικού, που ενώθηκε με την 8η στρατιά στη βόρεια Αφρική και πολέμησε σε διάφορα μέτωπα (στο Ελ Αλαμέιν, στην προέλαση προς την Τυνησία και στην Ιταλία) Το 1943 διορίστηκε γενικός διευθυντής της Αρχαιολογικής Επιθεώρησης της Ινδίας, γεγονός που του έδωσε όχι μόνο τη δυνατότητα ανασκαφών αλλά και εκπαίδευσης νέων Ινδών αρχαιολόγων στις σύγχρονες μεθόδους της αρχαιολογίας, ιδιαίτερα στα Τάξιλα. Από αυτή τη θέση επέστρεψε το 1948 στο Λονδίνο με τον τιμητικό τίτλο του γραμματέα της Βρετανικής ακαδημίας. Ενδιαφερόταν πάντα για την εκλαΐκευση και τη δημοφιλία της αρχαιολογίας μαζί με τον Γκλιν Ντάνιελ, ιδιαίτερα στην τηλεόραση, με αποτέλεσμα το 1954 να ψηφιστεί ως η δημοφιλέστερη τηλεοπτική προσωπικότητα της χρονιάς. Εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας, ο Μόρτιμερ Γουίλερ ήταν επίσης πρόεδρος της εταιρείας αρχαιοτήτων, έφορος του Βρετανικού Μουσείου και πρόεδρος του Συμβουλίου Αρχαίων Μνημείων.

Μεθοδολογία

Τις νέες ανασκαφικές μεθόδους του για την ανασκαφή μεγάλων εγκαταστάσεων επεξεργάστηκε και εφάρμοσε στο Μέιντεν Καστλ στην Αγγλία και στο Μοχένιο-ντάρο στην Ινδία. Τόσο ο Μόρτιμερ Γουίλερ, όσο και μεταγενέστεροι αρχαιολόγοι ενσωμάτωσαν μια ακριβέστερη μεθοδολογία πεδίου βασισμένη κυριολεκτικά σε στρατιωτική οργάνωση με τη χρήση κανάβου και την ανασκαφή καθορισμένη σε τετράγωνα ανάμεσα στα οποία διαμορφώνονται οι μάρτυρες Γουίλερ, δηλαδή κάθετοι και οριζόντιοι διάδρομοι που δεν ανασκάπτονται εξαρχής και χρησιμοποιούνται για την καταγραφή της στρωματογραφίας, τη διευκόλυνση της παρακολούθησης του έργου, την αποχωμάτωση και την κυκλοφορία του προσωπικού. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο μπορεί να ανασκαφεί ένα μεγάλο πεδίο, να μελετηθεί και να καταγραφεί προσεκτικά η στρωματογραφία που αποκαλύπτεται στους μάρτυρες Γουίλερ, δίνοντας έτσι έμφαση στα στοιχεία που αποκαλύπτει το αρχαιολογικό πλαίσιο ως σύνολο και την καταγραφή ακριβούς ημερολογίου ανά ανασκαφικό στρώμα.
Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα του Γουόρικ

Γάμοι

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο ντε Μποσάμπ, 1ο δούκα του Γουόρικ που ήταν ο μοναδικός βασιλιάς στην νήσο Γουάιτ στο Γκέρνσεϊ και στο Τζέρσεϊ, η κόρη τους Άννα Μποσάμπ έγινε 15η κόμισσα του Γουόρικ. Όταν πέθανε η 15η κόμισσα ο τίτλος πέρασε στην από πατέρα θεία της Άννα Μποσάμπ, 16η κόμισσα του Γουόρικ που παντρεύτηκε τον αδελφό της Σεσίλ Ριχάρδο Νέβιλ, 16ο κόμη του Γουόρικ. 
Με τον δεύτερο σύζυγο της Τζων Τίπτοφτ, 1ο κόμη του Γούστερ δεν απέκτησε παιδιά, τάφηκε μαζί με τον πρώτο σύζυγο της τον δούκα του Γουόρικ στο αβαείο του Τιουκέσμπουρι.