Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας

Ιστορία

Το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας δημιουργήθηκε την σεζόν 1993-1994 υπό την ονομασία της Νασιονάλ 2 έπειτα από αναδιάρθρωση των εγχώριων κατηγοριών. Κατά την σύστασή του (μείγμα ερασιτεχνικών σωματείων και ρεζερβών επαγγελματικών) θεωρήθηκε ως η διάδοχη κατάσταση της παλιάς Ντιβιζιόν 3 (1970-1993), του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας (πρώτη απόπειρα) που λάμβανε χώρα από το 1948 ως το 1970 και του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας (τελικό τουρνουά στο τέλος της σεζόν όπου αναμετρώνταν οι τοπικοί πρωταθλητές) μεταξύ 1935 και 1948.
Από το 1994 ως το 1997, ένα τελικό τουρνουά έχριζε τον πρωταθλητή Γαλλίας σε επίπεδο ερασιτεχνών. Το 1998, οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι και οι ρεζέρβες των επαγγελματικών σωματείων αναμετρήθηκαν σε δύο διαφορετικά τελικά τουρνουά τα οποία αναδείκνυαν έναν πρωταθλητή Γαλλίας ερασιτεχνών και έναν πρωταθλητή Γαλλίας ρεζερβών. Από το 2001, το τελικό τουρνουά των ερασιτεχνικών συλλόγων έχει πάψει να διεξάγεται και ο αναδεικνυόμενος πρωταθλητής είναι η καλύτερη, από πλευρά βαθμολογικής συγκομιδής, από τις τέσσερις συνολικά ερασιτεχνικές ομάδες που προβιβάζονται στην Νασιονάλ. Μονάχα παραμένει στην θέση του το τουρνουά για την ανάδειξη της καλύτερης ομάδας σε επίπεδο ρεζερβών.
Το 2006, η ΑΣ Μπωβαί Ουάζ ήταν η πρώτη ομάδα που ξεπέρασε το φράγμα των 100 βαθμών.

Υπάρχον τρόπος διεξαγωγής της διοργάνωσης

Το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (CFA) αποτελείται από 4 ομίλους των 18 ομάδων, είτις 72 συνολικά. Ανοιχτό για την συμμετοχή των καλύτερων ομάδων ρεζερβών, ωστόσο οι ερασιτεχνικές ομάδες είναι οι μοναδικές που έχουν το δικαίωμα ανόδου στη Νασιονάλ (D3). Οι ερασιτεχνικές ομάδες με την καλύτερη βαθμολογική συγκομιδή σε κάθε όμιλο προβιβάζονται στη Νασιονάλ, με τις τέσσερις τελευταίες της Νασιονάλ να παίρνουν την θέση τους. Όσον αφορά τον υποβιβασμό, αυτός αφορά τόσο τις ερασιτεχνικές ομάδες όσο και τις ρεζέρβες. Οι τρεις τελευταίοι κάθε ομίλου (συνολικά : 12 ομάδες) υποβιβάζονται στην παρακάτω κατηγορία, το CFA 2.
Το πρωτάθλημα του CFA συγκεντρώνει κατά μέσο όρο 800 με 1 000 θεατές ανά αγώνα. Ο μέσος όρος αυτός πλήττεται σε αρνητικό βαθμό από την φτωχή προσέλευση που σημειώνουν οι ρεζέρβες των επαγγελματικών συλλόγων στις εντός έδρας αναμετρήσεις τους.
Σε αντίθεση με τα πρωταθλήματα της L1, της L2 και της Νασιονάλ που δίνουν 3 βαθμούς για τη νίκη, 1 για την ισοπαλία και κανέναν για την ήττα, σε αυτό δίνονται 4 βαθμοί για μια νίκη, 2 για μια ισοπαλία και 1 για μια ήττα. Σε ορισμένες, σπάνιες, περιπτώσεις οι σύλλογοι τιμωρούνται από τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα λαμβάνοντας 0 βαθμό. Σε περίπτωση μη παράταξης μιας ομάδας δεν δίνεται κανένας βαθμός. Το σύστημα αυτό βαθμολογίας ισχύει για όλα τα πρωταθλήματα Γαλλίας από αυτό το επίπεδο και κάτω (CFA και CFA2), τα τοπικά πρωταθλήματα και τα πρωταθλήματα συνοικιών σε μεγάλο βαθμό.
Ο όρος « ερασιτεχνικό » που περιλαμβάνεται στον τίτλο δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Κι αυτό γιατί η πλειονότητα των παικτών του CFA ασχολούνται με πλήρη ενασχόληση με το άθλημα του ποδοσφαίρου και έχουν νομιμοποιηθεί σε αυτό το καταστατικό τους μέσω ενός ομοσπονδιακού συμβολαίου, το οποίο είναι υποχρεωτικό για κάθε ποδοσφαιριστή στο CFA. Οι παίκτες ωστόσο δεν έχουν τα πλεονεκτήματα που θα τους προσέφερε το καταστατικό του επαγγελματία : δικαίωμα στην σύνταξη και ελάχιστο μισθό αντίστοιχο με αυτό των επαγγελματιών. Καθώς δεν είναι πλήρως « επαγγελματίες », είναι συνεπώς « ερασιτέχνες ». Έτσι, πρόκειται περισσότερο για ημι-επαγγελματίες, όμως ο όρος αυτός αν και συχνά χρησιμοποιούμενος στις αγγλοσαξονικές χώρες δεν βρίσκεται σε χρήση επί γαλλικού εδάφους.
Για την σεζόν 2009-2010, ο Α΄ Όμιλος μετρούσε 19 ομάδες, λόγω της επανεισαγωγής της Μπεζανσόν ΡΚ η οποία είχε αρχικώς υποβιβαστεί στο CFA 2, από την DNCG. Για την σεζόν 2011-2012, ο Β΄ Όμιλος μετρούσε 17 ομάδες, λόγω του εθελούσιου υποβιβασμού της ΡΚ Στρασμπούρ στο CFA 2.