Cryptoprocta spelea

Ταξινομία

Το 1902, ο Γκιγιώμ Γκραντιντιέ (Guillaume Grandidier) περιέγραψε υποαπολιθωμένα κατάλοιπα σαρκοφάγων από δύο σπηλιές της Μαδαγασκάρης ως μία μεγαλύτερη «ποικιλία» της ζώσας φόσας (Cryptoprocta ferox), C. ferox var. spelea. Ο G. Petit γράφοντας το 1935, θεώρησε ότι το spelea αντιπροσώπευε ένα καινούριο είδος. Ο Τσαρλς Λάμπερτον αξιολόγησε τα υποαπολιθώματα το 1939 και συμφώνησε με τον Petit στην αναγνώριση των δύο ειδών, ονομάζοντας το νέο είδος από ένα δείγμα που βρέθηκε στο Σπήλαιο Ankazoabo κοντά στο Ιτάμπολο (Itampolo). Το όνομα του είδους spelea δόθηκε επειδή ανακαλύφθηκε σε σπήλαια. Ωστόσο, ο Λάμπερτον είχε στη διάθεσή του το πολύ τρεις σκελετούς από φόσα, που ελάχιστα απέδιδαν το εύρος της ποικιλίας του είδους, και μερικοί μεταγενέστεροι συγγραφείς δεν ξεχώριζαν το C. spelea και το C. ferox ως διαφορετικά είδη. Ο Στίβεν Γκούντμαν και οι συνάδελφοί του, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερα δείγματα, συνέταξαν ένα νέο σύνολο μετρήσεων για το γένος Cryptoprocta το οποίο δημοσιεύτηκε σε άρθρο το 2004. Βρήκαν ότι κάποια υποαπολιθωμένα Cryptoprocta ήταν εκτός του εύρους της ποικιλίας των ζώντων C. ferox, και έτσι τα αναγνώρισαν ως C. spelea. Ο Γκραντιντιέ δεν επέλεξε τυπικό δείγμα για το είδος, και έτσι για να διατηρηθεί το όνομα C. spelea ως το όνομα για τον μεγαλύτερο τύπο φόσας, ο Γκούντμαν και οι συνάδελφοι του επέλεξαν ένα δείγμα ως τυπικό (νεότυπος).
Ο Λάμπερτον αναγνώρισε ένα τρίτο είδος, το Cryptoprocta antamba, με βάση ένα οστό κάτω γνάθου με ασυνήθιστα μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις κονδυλοειδείς αποφύσεις στο πίσω μέρος. Ανέφερε επίσης δύο μηριαία οστά και ένα κνημιαίο ενδιάμεσου μεγέθους μεταξύ αυτών του C. spelea και του C. ferox. Το όνομα είδους αναφέρεται στο antamba, ένα υποτιθέμενο ζώο από την νότια Μαδαγασκάρη που περιγράφηκε από τον Ετιέν ντε Φλακούρ το 1658 ως μεγάλο, σπάνιο, παρόμοιο με λεοπάρδαλη σαρκοφάγο που τρώει ανθρώπους και μοσχάρια και ζει σε απομονωμένες ορεινές περιοχές· μπορεί να ήταν η γιγάντια φόσα. Ο Γκούντμαν και οι συνάδελφοί του δεν κατάφεραν να εντοπίσουν το υλικό του Λάμπερτον για το Cryptoprocta antamba, αλλά εισηγήθηκε ότι βασίστηκε σε υπέρμετρο δείγμα C. spelea. Η φόσα και το C. spelea, σχηματίζουν το γένος Cryptoprocta, εντός της οικογένειας των Ευπλερίδων, η οποία περιλαμβάνει επίσης όλα τα σαρκοφάγα της Μαδαγασκάρης. Μελέτες αλληλούχισης DNA υποδεικνύουν ότι οι Ευπλερίδες σχηματίζουν μονοφυλετική ομάδα και συγγενεύουν περισσότερο με τις μαγκούστες της Ευρασίας και της ηπειρωτικής Αφρικής.

Περιγραφή

Παρότι έχουν περιγραφεί αρκετές μορφολογικές διαφορές ανάμεσα στα δύο είδη φόσας, αυτές ενδέχεται να είναι αλλομετρικές (σχετικές μόνο με το μέγεθος), και έτσι στην αναφορά τους για την φόσα στο Mammalian Species, οι Michael Köhncke και Klaus Leonhardt έγραψαν ότι τα δύο ήταν από μορφολογική άποψη πανομοιότυπα. Ωστόσο, τα κατάλοιπα του C. spelea είναι μεγαλύτερα από οποιοδήποτε ζων C. ferox. Ο Γκούντμαν και οι συνάδελφοί του ανακάλυψαν ότι οι μετρήσεις στα κρανία των δειγμάτων που είχαν αναγνωρίσει ως C. spelea ήταν 1,07 έως 1,32 φορές μεγαλύτερες από ότι ενός ενήλικου C. ferox, ενώ στο πίσω μέρος του κρανίου ήταν 1,19 έως 1,37 φορές μεγαλύτερες. Το μόνο δείγμα C. spelea στο οποίο μπορούσε να εξακριβωθεί το συνολικό μήκος του κρανίου, αυτό είχε μήκος 153,4 mm, ενώ σε ένα ενήλικο C. ferox κυμαίνεται από  114,5 έως 133,3 mm. Το μήκος του βραχιόνιου οστού (οστό των άνω άκρων) σε 12 δείγματα C. spelea κυμαίνεται από 122.7 έως 146.8 mm, με μέση τιμή 137,9 mm, ενώ στην σύγχρονη φόσα το ίδιο μήκος κυμαίνεται από  108.5 έως 127.5 mm, με μέση τιμή 116,1 mm. Οι εκτιμήσεις για την μάζα σώματος του C. spelea κυμαίνονται από 17 kg έως 20 kg, ενώ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σαρκοφάγα του νησιού. Συγκριτικά, η μάζα σώματος ενήλικων C. ferox κυμαίνεται από 5 kg έως 10 kg.