google/wiki40b huggingface dataset:
Εθνικό Πάρκο Κεμέρι

Το Εθνικό Πάρκο Κεμέρι (λετονικά: Ķemeru nacionālais parks‎) είναι εθνικό πάρκο δυτικά της πόλης Γιουρμάλα της Λετονίας. Ιδρύθηκε το 1997, και είναι το τρίτο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της χώρας ανά έκταση, καλύπτοντας έκταση 381.65 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το έδαφος του πάρκου είναι κυρίως κατεχόμενα από δάση και βάλτους, από τους οποίους το σημαντικότερο είναι ο Μεγάλος Βάλτος του Κεμέρι (λετονικά: Lielais Ķemeru tīrelis‎). Υπάρχουν επίσης αρκετές λίμνες, που είναι πρώην λιμνοθάλασσες της Θάλασσας Λιττορίνα. Η λίμνη Κανιέρις είναι μια περιοχή Ραμσάρ. Το πάρκο προστατεύει επίσης τις περίφημες φυσικές μεταλλικές πηγές και λάσπη, που χρησιμοποιούνται για αιώνες λόγω του θεραπευτικού τους χαρακτήρα. Οι πηγές οδήγησαν στην ανάπτυξη πολλών θέρετρων, ιαματικών λουτρών και σανατόριων τον 19ο αιώνα.

Οικοσύστημα

Τα δάση καταλαμβάνουν το 57% της συνολικής έκτασης του πάρκου. Η κατακερματισμένη μωσαϊκή κατανομή των δασών δεν είναι τυπική για το έδαφος και τα δάση είναι σχετικά ομοιόμορφα κατανεμημένα σε ολόκληρη την περιοχή του εθνικού πάρκου με κάποια συμπερίληψη λιβαδιών και περιοχών που δεν καλύπτονται από το δάσος. Οι βάλτοι καταλαμβάνουν το 24% της συνολικής έκτασης του Εθνικού Πάρκου Κεμέρι. Και οι τρεις τύποι υγροτόπων απαντώνται εδώ. Ο βάλτος Λιελάις Κεμέρου τιρέλις είναι ένας υγρότοπος διεθνούς σημασίας. Πολλά είδη φυτών ευδοκιμούν στο βάλτο, ειδικά βρύα και ορχιδέες. Τα λιβάδια - τόσο ξηρά όσο και υγρά - καταλαμβάνουν το 6% της επικράτειας. Τα ύδατα με τη μορφή λιμνών, ποταμών, θειούχων πηγών και θαλάσσης καταλαμβάνουν το 10% της επικράτειας του πάρκου. Πολλά από τα ρέοντα ρεύματα έχουν μεταβληθεί στην ιστορία για να στραγγίξουν το βάλτο για τη γεωργία, ωστόσο τα νερά εξακολουθούν να υποστηρίζουν μια μεγάλη ποικιλία σπάνιων ειδών, όπως ιθαγενή σαλιγκάρια και μύδια, αλιείς, πελαργούς και ενυδρίδες.

Πηγές θείου

Το Εθνικό Πάρκο Κεμέρι έχει πολλές φυσικές πηγές θείου, λόγω του υποστρώματος του από γύψο και εδαφικά βακτηρίδια, που σχηματίζουν αέριο H₂S το οποίο διαλύεται εύκολα στο νερό. Τα θεραπευτικά μεταλλικά νερά και οι λάσπες που βρίσκονται στο Κεμέρι χρησιμοποιούνται σε ιαματικά θέρετρα που βρίσκονται στην κοντινή πόλη Κεμέρι.
Διάγραμμα φάσεων καθαρής ουσίας

Χαρακτηριστικές καμπύλες και αμετάβλητα σημεία

Τα όρια μεταξύ δύο φάσεων δείχνουν τις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας υπό τις οποίες δύο διαφορετικές φάσεις βρίσκονται σε ισορροπία και γι' αυτό αποκαλούνται καμπύλες ισορροπίας.
Οι καμπύλες ισορροπίας υπακούουν στον νόμο Clausius–Clapeyron, σύμφωνα με τον οποίο η κλίση αυτών των καμπυλών, dP/dT, είναι ίση με το πηλίκο ΔΗ/(ΤΔV), όπου ΔΗ η διαφορά της γραμμομοριακής ενθαλπίας μεταξύ των δύο φάσεων, Τ η απόλυτη θερμοκρασία και ΔV η διαφορά του γραμμομοριακού όγκου μεταξύ των δύο φάσεων.
Το σημείο όπου τέμνονται οι τρεις καμπύλες ισορροπίας αέριο–υγρό, υγρό–στερεό και αέριο–στερεό αποκαλείται τριπλό σημείο. Στο τριπλό σημείο, οι τρεις καταστάσεις — αέρια, στερεά και υγρή — της ίδιας ουσίας βρίσκονται σε ισορροπία. Ο νόμος του Gibbs λέει οι βαθμοί ελευθερίας (F) ενός συστήματος εξαρτώνται από τον αριθμό των συστατικών (C) και τις φάσεις του συστήματος (P) που συνυπάρχουν σε ισορροπία:
Στο τριπλό σημείο, οι βαθμοί ελευθερίας είναι F = C + 2 – P = 1 + 2 – 3 = 0. Οπότε, το τριπλό σημείο αποτελεί αμετάβλητο σημείο της κάθε ουσίας, δηλ. χαρακτηριστική ιδιότητα της κάθε ουσίας.
Εφόσον ένα στοιχείο εμφανίζεται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, τότε οι αντίστοιχες στερεές φάσεις αποκαλούνται αλλοτροπικές μορφές του ίδιου στοιχείου. Για παράδειγμα, ο γραφίτης και το διαμάντι αποτελούν αλλοτροπικές μορφές του άνθρακα· ο μεν γραφίτης είναι σταθερός σε χαμηλές πιέσεις και σχηματίζει εξαγωνικούς κρυστάλλους, το δε διαμάντι είναι σταθερό σε υψηλές πιέσεις σχηματίζει τετραεδρικούς κρυστάλλους. Παρομοίως, αλλοτροπικές μορφές παρατηρούνται σε πολλά στοιχεία, όπως στο θείο, που στερεοποιείται είτε ως άμορφο στερεό, είτε δημιουργώντας ορθορομβικούς (α-S), μονοκλινείς (β-S) ή τρικλινείς κρυστάλλους (γ-S). O σίδηρος επίσης στερεοποιείται είτε ως χωροκεντρωμένος κυβικός φερρίτης (α-Fe και δ-Fe) είτε ως εδροκεντρωμένος κυβικός ωστενίτης (γ-Fe).
Στην περίπτωση χημικών ενώσεων που στερεοποιούνται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, γίνεται λόγος για πολυμορφία και οι διάφορες κρυσταλλικές φάσεις της ίδιας ουσίας αποκαλούνται πολύμορφες φάσεις ή πολύμορφα. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του πυριτίου ή η πυριτία (SiO₂) σχηματίζει μια σειρά από πολύμορφα, όπως χαλαζία α και χαλαζία β, τριδυμίτη, χριστοβαλίτη, κοεσίτη, κ.λπ., αναλόγως των συνθηκών κρυστάλλωσης.
Χάρμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χάρμος είναι γνωστός ένας γιος του Αρισταίου και της Αυτονόης, της κόρης του Κάδμου. Επομένως ο Χάρμος ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα (από την πλευρά του πατέρα του) και πρώτος εξάδελφος του θεού Διονύσου (από την πλευρά της μητέρας του). Αδελφοί του Χάρμου, ο οποίος γεννήθηκε και έζησε στη Βοιωτία, ήταν ο Ακταίωνας και ο Καλλίκαρπος.
1277 Ντολόρες

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ντολόρες εκτιμάται σε 27,64 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Cb (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0879. Η Ντολόρες περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 11 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Τρικόρυνθος

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος της Τρικορύνθου, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν ανάμεσα στο Πεντελικό όρος και την Πάρνηθα, μεταξύ του Μαραθώνα και του Ραμνούντα, στα εδάφη της μυθικής Μακαρίας πηγής (Μακαρία Κρήνη), σήμερα στην περιοχή βορειοανατολικά από το χωριό Κάτω Σούλι, στην κορυφή του οποίου σώζονται λείψανα της αρχαίας ακρόπολης του δήμου, στην τοποθεσία το Μεγάλο Μάτι και τους πρόποδες του βουνού Σταυροκοράκι. Το χωριό Κάτω Σούλι, όπως και το χωριό Άνω Σούλι, υπάγονται διοικητικά στον Δήμο Μαραθώνα.
Σε αντίθεση με τους σύγχρονους ερευνητές, ο παλαιότερος ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής θεωρούσε, ότι ο δήμος βρισκόταν στην περιοχή του επάνω Σουλίου.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Αιαντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600, ενώ την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) αντιπροσωπευόταν από 6 βουλευτές. Την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) ο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων είναι άγνωστος, ενώ κατά την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος μεταφέρθηκε στην Αδριανίδα φυλή,  επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.

Οι κάτοικοι της Τρικορύνθου

Ο δημότης της αρχαίας Τρικορύνθου ονομαζόταν Tρικορύσιος. Ο δήμος ήταν έδρα της ισχυρής οικογένειας των Ηρακλειδών. Σύμφωνα με μια από τις εκδοχές της ελληνικής μυθολογίας, ο βασιλιάς των Μυκηνών Ευρυσθέας σκοτώθηκε στην περιοχή του δήμου, κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον της πόλης του Μαραθώνα (σύμφωνα με μια εκδοχή από το γιο του Ηρακλή Ύλλο, σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή από τον ανιψιό του Ηρακλή Ιόλαο) και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε. Με βάση μια εκδοχή, αυτή του Στράβωνα, το σώμα του Ευρυσθέα θάφτηκε στον Γαργηττό, ενώ το κεφάλι του θάφτηκε στην Τρικόρυνθο, κοντά στην Μακαρία Κρήνη.  Ο τόπος της ταφής ονομάστηκε από τότε Ευρυσθέως Κεφαλή. 
Ο τόπος του δήμου της Τρικορύθου ήταν ελώδης και τελματώδης, συνεπώς το κλίμα δεν ήταν υγιεινό, ενώ κυριαρχούσαν τα μεγάλα κουνούπια, ενώ στον τόπο αυτό αναφέρεται κωμικά και ο Αριστοφάνης στο έργο του «Λυσιστράτη».

Προσωπικότητες από την Τρικόρυνθο

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο της Τρικορύνθου, όπως ο Γλαύκων ο Τρικορύσιος, ο βουλευτής Δημήτριος ο Τρικορύσιος, ο Δημόστρατος ο Τρικορύσιος γιος του Δημοστράτου, ο βουλευτής Διόδωρος ο Τρικορύσιος, ο βουλευτής Διονύσιος ο Τρικορύσιος, ο δικαστής Διονύσιος ο Τρικορύσιος γιος του Κλεμάχου, ο βουλευτής Διονύσιος ο Τρικορύσιος γιος του Στράτωνος, ο ιερέας Διονυσόδωρος ο Τρικορύσιος γιος του Μοσχίωνος, ο επιστάτης στα Ελευσίνια Διόξενος ο Τρικορύσιος γιος του Πλάτωνος, ο θεωρός της Τετράπολης Διόφαντος ο Τρικορύσιος γιος του Ευθυμένου κ.α.
Χανκαβάν

Δημογραφικά

Το Χανκαβάν είναι μια από τις τελευταίες ελληνικές κοινότητες στην Αρμενία. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει μια εκκλησία και ένα νεκροταφείο προς τα αριστερά. Η εκκλησία χτίστηκε από Έλληνες που μετανάστευσαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1827. Οι τάφοι χρονολογούνται από εκείνη την εποχή. Αρχικά επτά οικογένειες μετακόμισαν σε αυτό το χωριό, ένας αριθμός που μεγάλωσε σε ένα ακμάζον χωριό 250 οικογενειών. Αυτό που απομένει είναι περίπου 50 οικογένειες που εντοπίζουν την καταγωγή τους στην ελληνική ενδοχώρα.

Βιομηχανία

Ένα χρυσωρυχείο που βρίσκεται στο χωριό πωλήθηκε πρόσφατα για περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1963-64

Η διοργάνωση

Η 22η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1963-64 ήταν μία χρονιά που σημαδεύτηκε από εκτεταμένα επεισόδια και καταστροφές που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιτελικού μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού το απόγευμα της 17ης Ιουνίου του 1964 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και έμεινε στην ιστορία ως "ημιτελικός - ολοκαύτωμα".
Στην κανονική διάρκεια, ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1 έπειτα από ένα άκρως υποτονικό παιχνίδι και οδηγήθηκε στην παράταση υπό τις διαρκείς αποδοκιμασίες των θεατών. Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, στην περίπτωση που μετά την παράταση ο αγώνας έληγε ισόπαλος τότε θα διεξαγόταν επαναληπτικός αγώνας μία εβδομάδα αργότερα στο Στάδιο Καραϊσκάκη. Η αδιαφορία που επέδειξαν οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων για τη νίκη εξαγρίωσε τους προκατειλημμένους φιλάθλους, που υποπτεύθηκαν βάσιμα "στημένο" αποτέλεσμα ώστε να επαναληφθεί η αναμέτρηση, επ' ωφελεία των ταμείων και των δύο ομάδων. Ούτε οι αποδοκιμασίες ούτε τα συνθήματα του τύπου "Θα μπούμε μέσα" συνέτισαν τους παίκτες, οι οποίοι συνέχισαν στον ίδιο, απελπιστικά ανιαρό ρυθμό, τον αγώνα-παρωδία. Το ποτήρι ξεχείλισε στο 112', όταν ο θρυλικός άσος του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, αστόχησε σκανδαλωδώς προ κενής εστίας από απόσταση τριών μέτρων. Υπό τις επευφημίες 25.000 εξαγριωμένων φιλάθλων, εκατοντάδες οπαδοί του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο και με πρωτοφανή μανία έριξαν τα κιγκλιδώματα, κατέστρεψαν τους προβολείς του γηπέδου, ξερίζωσαν τα γκολπόστ και άναψαν μεγάλες πυρκαγιές στο χώρο του κέντρου επιστρατεύοντας ό,τι εύφλεκτο βρήκαν στο δρόμο τους: μαδέρια, καθίσματα, διαφημιστικές πινακίδες κ.λπ., ενώ στη συνέχεια επιτέθηκαν σε ποδοσφαιριστές, διαιτητές και προπονητές από κοινού και χωρίς να συμπλακούν μεταξύ τους. Τα επεισόδια συνεχίστηκαν και εκτός του γηπέδου και προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση στο κέντρο της Αθήνας. Χρειάστηκαν πολύωρες προσπάθειες των οργάνων της τάξης για να σβηστούν οι φωτιές, ενώ την επόμενη ημέρα η Λεωφόρος θύμιζε σκηνικό βομβαρδισμένης πόλης και το ζήτημα έφτασε ως τη Βουλή με σχετική επερώτηση. Ο απολογισμός θα ήταν πολύ βαρύτερος αν ο Ολλανδός διατητής Ματέις, διαβλέποντας την αναπόφευκτη πυράκτωση, δεν διέκοπτε, κυριολεκτικά στο "παραπέντε", τη συνάντηση. Οι 22 παίκτες, εξοργιστικά νωθροί στις κινήσεις τους μέχρι τότε, πρόλαβαν μόλις και μετά βίας να καταφύγουν στα αποδυτήρια, καταδιωκόμενοι από τους μαινόμενους οπαδούς και υπό τη βροχή νομισμάτων, αναπτήρων, παπουτσιών και καθισμάτων.
Η ΕΠΟ δεν τόλμησε να ορίσει επαναληπτικό αγώνα κι έτσι η διοργάνωση διακόπηκε. Από την επόμενη χρονιά άλλαξε και ο κανονισμός των αγώνων κυπέλλου όπου καταργούσε τους επαναληπτικούς αγώνες. Στο κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης χρονιάς δηλώθηκε η νικήτρια του άλλου ημιτελικού ΑΕΚ (είχε νικήσει 3-1 τον Πιερικό), ενώ σήμερα η ΕΠΟ αναγνωρίζει την ΑΕΚ ως νικήτρια της διοργάνωσης 1963-64.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σκωτίας

Ιστορία

Μετά τη δημιουργία των πρώτων ποδοσφαιρικών σωματείων της Σκωτίας τη δεκαετία του 1860, το ποδόσφαιρο γνώρισε μια ραγδαία ανάπτυξη, αλλά δεν υπήρχε κάποια επίσημη δομή και οι αγώνες συχνά προγραμματίζονταν με ένα τυχαίο και ακανόνιστο τρόπο. Η Κουίνς Παρκ ΦΚ, μια ομάδα της Γλασκόβης που ιδρύθηκε το 1867, ανέλαβε πρωτοβουλία και δημοσίευσε μια διαφήμιση σε μια εφημερίδα της πόλης το 1873. Επτά ομάδες, (Κουίνς Παρκ ΦΚ, Κλάιντσντεϊλ ΦΚ, Βέιλ οφ Λίβεν ΦΚ, Ντάμπρεκ ΦΚ, Θερντ Λάναρκ ΑΚ, Ίστερν ΦΚ και Γκρανβίλ ΦΚ) – πραγματοποίησαν μια συνάντηση στις 13 Μαρτίου 1873. Επιπρόσθετα, η Κιλμάρνοκ ΦΚ έστειλε επιστολή δηλώνοντας την προθυμία της να συμμετάσχει.
Εκείνη τη ημέρα, οι οχτώ ομάδες ίδρυσαν την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδίας Σκωτίας και αποφάσισαν ότι τα σωματεία που εκπροσωπούνται εδώ εντάσσονται οι ίδιοι σε μια ομοσπονδία για την προώθηση του ποδοσφαίρου, σύμφωνα με τους κανόνες της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αγγλίας και ότι οι σύλλογοι που συνδέονται με την ομοσπονδία θα συμμετάσχουν σε μια διοργάνωση κυπέλλου με την επιτροπή να αποφασίζει τους κανονισμούς της διοργάνωσης.

Λογότυπο

Το λογότυπο άλλαξε το 2012.
Αλέξανδρος Σαμπάνης (πετοσφαιριστής)

Καριέρα

Ο Αλέξανδρος Σαμπάνης ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Πανελληνίου το 2006, όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 2013. Την επόμενη χρονιά πήρε μεταγγραφή στον Μίλωνα. Το καλοκαίρι του 2014 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, κατακτώντας το νταμπλ του 2015 και το πρωτάθλημα του 2016. Το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε από τον Εθνικό Πειραιώς.
Γλώσσα Μινανγκαμπάου

Μαλαισία

Εκτός από Ινδονησία, η Μινανγκαμπάου ομιλείται επίσης στη Μαλαισία, από κάποιους απογόνους μεταναστών από την περιοχή Μινάνγκ στη Σουμάτρα (Ρανάχ Μινάνγκ, Τανάχ Μινάνγκ, ή Γη των Μινάνγκ). Σημαντικός αριθμός πρώτων μεταναστών που εγκαταστάθηκαν σε αυτό που είναι γνωστό ως η σημερινή πολιτεία της Μαλαισίας Νεγκέρι Σεμπιλάν. Τα Μαλαϊκά του Νεγκέρι Σεμπιλάν είναι γνωστή ως Μπαχάσο Νογκορί / Μπάσο Νογκογκί. Οι πιο πρόσφατοι μετανάστες είναι γνωστοί ως Μινάνγκ.
Ιωάννης Πανταζίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1827 στο Κρούσοβο της Μακεδονίας. Σπούδασε φιλολογία και δίδαξε ως σχολάρχης στην Μακεδονία. Από εκεί πήγε στη Γερμανία με υποτροφία της κοινότητας Σερρών. Επέστρεψε και συνέχισε να διδάσκει στην Μακεδονία και αργότερα στην Αθήνα. Διορίστηκε καθηγητής Γυμνασίου και αργότερα καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης μέχρι το 1875. Ήταν επίσης Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Συνέταξε αξιόλογο ομηρικό λεξικό και Παιδαγωγική του Γυμνασίου. Απεβίωσε το 1900.
Σταθμός Άνω Πατήσια (Μετρό Αθήνας)

Παλαιός σταθμός

Ο παλαιός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής άνοιξε στις 4 Φεβρουαρίου 1885, και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Η ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με οδογέφυρα όταν η γραμμή ηλεκτροδοτήθηκε, έδωσε στη περιοχή το παλιό της όνομα, Αλυσίδα. Ο σταθμός μετατράπηκε σε κανονικού εύρους, και άνοιξε ως μέρος επέκτασης των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων προς την Κηφισιά τον Φεβρουάριο του 1956.
Αγία Θέκλη Ζακύνθου

Γεωγραφία

Η Αγία Θέκλη βρίσκεται στη ΒΑ. Ζάκυνθο, σε λοφώδη περιοχή που αντικρίζει τον όρμο Αλυκών, στις βορειοανατολικές πλαγιές του Βραχιώνα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει από την πόλη της Ζακύνθου 40 χλμ. περίπου, προς τα ΒΔ.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 131 (1961), 82 (1971), 65 (2001), 36 (2011).<
Το Άλεφ (συλλογή)

Περιγραφή

Η συλλογή αποτελείται από συνολικά 17 διηγήματα εκ των οποίων τα περισσότερα έχουν ως κοινό στοιχείο το άπειρο. Εντός της συλλογής περιέχεται και το κύριο διήγημα το οποίο επίσης ονομάζεται Το Άλεφ, και στο οποίο περιγράφεται ένα σημείο στον χώρο το οποίο περιέχει όλους τους άλλους χώρους ταυτόχρονα, ενώ παράλληλα εξετάζει την έννοια του άπειρου χρόνου. Το 1952 προστέθηκαν στην συλλογή τέσσερα νέα διηγήματα, τα Η αναμονή, Αμπενχακάν ελ Μποχαρί, νεκρός στον λαβύρινθό του, Οι δύο βασιλιάδες και οι δύο λαβύρινθοι, και το Ο άνθρωπος στο κατώφλι.
Παροικιά

Θέση

Είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης, στον ανατολικό μυχό του δυτικού ομώνυμου όρμου της νήσου όπου και εκτείνεται προς τις παρυφές λόφου σε υψόμετρο μέχρι 10 μ. στη κορυφή του οποίου δεσπόζει η Μονή των Αγίων Αναργύρων. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια ραγδαία ανάπτυξη στους γύρω λόφους προσπαθώντας να διατηρήσει τόσο την κυκλαδική αρχιτεκτονική, όσο και τη γραφικότητα και το τοπικό της χρώμα.
Από τις διάφορες ανασκαφές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, αρκετά πλούσιες σε ευρήματα, διαφαίνεται ότι η Παροικιά κατοικείται αδιάλειπτα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με συνέπεια η ιστορία της να ξεκινά από τα βάθη των αιώνων.
Στο κεντρικό δρόμο της αγοράς όπως και σ΄ όλα τα Κυκλαδονήσια τα λουλούδια, οι πεζούλες, τα στενά καμπυλωτά σοκάκια συμπληρώνουν τη λαϊκή κυκλαδική αρχιτεκτονική όπου τα χρώματα λευκό και μπλε είναι αυτά που κυριαρχούν. Η δε προτομή της περίφημης αγωνίστριας Μαντώς Μαυρογένους στην ομώνυμη πλατεία όπου και το σπίτι της φέρνουν στη μνήμη τον κατά θάλασσα Αγώνα του 1821, αλλά και το πικρό παράπονό της που πέθανε πάμπτωχη, ξεχασμένη και από τους νεόκοπους εκπροσώπους της Πολιτείας.
Κορυφαία εκδήλωση στη διάρκεια του Καλοκαιριού που γίνεται στην Παροικιά είναι το Δεκαπενταύγουστο στην εορτή της Παναγίας. Μια άλλη σπουδαία επίσης γιορτή είναι του Εμπορικού Συλλόγου Πάρου που γίνεται κάθε χρόνο, ανήμερα της Εορτής της Αναλήψεως στο εξωκλήσι του Αγίου Φωκά, του ομώνυμου ΒΔ. ακρωτηρίου του όρμου της Παροικιάς. Τη γιορτή αυτή είχαν ξεκινήσει πρώτοι οι καφετζήδες της Παρκιάς το 1929, που τότε τα καφενεία ήταν και μπακάλικα, κουβαλώντας από την παραμονή τραπεζοκαθίσματα, .καζάνια και διάφορα τρόφιμα ενώ ανήμερα τη μεγάλη γιορτή οργανοπαίχτες με τσαμπούνες βιολιά και λαούτα συνόδευαν τους χορούς που στήνονταν μετά τη λειτουργία.
HMS Castor (1915)

Κατασκευή

Ο σχεδιασμός των σκαφών της υποκλάσης Cambrian, ένα εκ των οποίων ήταν το Castor, έγινε με βάση τα προγενέστερα καταδρομικά HMS Champion και HMS Calliope, που με την σειρά τους ήταν βασισμένα στα πλοία της υποκλάσης Caroline. Το κύτος των σκαφών υποκλάσης Cambrian ήταν πανομοιότυπο με αυτών της υποκλάσης Caroline, όμως με ενισχυμένη θωράκιση (από 76,2 mm σε 102 mm) και με δύο καπνοδόχους (φουγάρα) αντί για μία.
Το Castor ναυπηγήθηκε από την Cammell Laird στο Μπίρκενχεντ (Birkenhead) της Αγγλίας. Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 28 Οκτωβρίου 1914, η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 28 Ιουλίου και το πλοίο ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 1915.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Το Castor εντάχθηκε σε υπηρεσία το Νοέμβριο του 1915, ως ναυαρχίδα της 11ης Μοίρας Αντιτορπιλικών του Μεγάλου Στόλου (Grand Fleet). Έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Γιουτλάνδης κατά την διάρκεια της οποίας δέχθηκε πλήγματα από τα γερμανικά πλοία και σκοτώθηκαν δέκα μέλη του πληρώματος.
Στις 4 Οκτωβρίου 1917, ενώ περιπολούσε στα ανοικτά της Γαλλίας, το αμερικανικό περιπολικό πλοίο USS Rehoboth (SP-384) υπέστη ανεξέλεγκτη εισροή υδάτων με συνέπεια να πρέπει να εγκαταληφθεί. Αφού έγινε περισυλλογή του πληρώματός του, το Cantor βύθισε με τα πυρά του το αμερικανικό πολεμικό.

Μεταπολεμική περίοδος

Στα 1919-20 το Castor στάλθηκε στην Μαύρη Θάλασσα, στα πλαίσια της βρετανικής επέμβασης στον Ρωσικό Εμφύλιο. Τον Απρίλιο του 1920 επέστρεψε στο Chatham και εντάχθηκε στην 2η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών του Στόλου του Ατλαντικού. Το επόμενο έτος έπλευσε μαζί με τα καταδρομικά HMS Caledon, HMS Cordelia και HMS Curacoa και τα αντιτορπιλικά HMS Vanquisher, HMS Vectis, HMS Venetia, HMS Viceroy, HMS Violent, HMS Viscount, HMS Winchelsea και HMS Wolfhound έπλευσαν στην Βαλτική για να πραγματοποιήσουν επισκέψεις σε διάφορους σημαντικούς λιμένες (Ντάντσιχ, Μέμελ, Λιέπαγια, Ρίγα, Ταλίν, Ελσίνκι, Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη, Γκέτεμποργκ και Όσλο).
Το 1922, ενώ ήταν εν εξελίξει ο Ιρλανδικός Εμφύλιος, το Castor πραγματοποίησε περιπολίες στα ανοικτά της Ιρλανδίας. Στα 1923-24 στάλθηκε στο Σχολείο του Πόρτσμουθ και στα 1924-25 ήταν στην εφεδρεία.
Από το Νόεμβριο του 1925 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1926 πραγματοποιήθηκε ενδελεχής επισκευή και ανανέωση του σκάφους, ενώ μετά ακολούθησαν ταξίδια για την μεταφορά στρατευμάτων στην Κίνα. Για ένα διάστημα το καταδρομικό ανήκε στον Σταθμό Κίνας (China Station) και τον Ιούλιο του 1930 επέστρεψε στην εφεδρεία.
Παροπλίστηκε τον Μάιο του 1935 και πωλήθηκε για σκραπ το 1936.
Παπούτσι από τον τόπο σου

Πλοκή

Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου πολέμου, διάφοροι Βρετανοί στρατιώτες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα με σκοπό την επιβολή της τάξης, συνάπτουν και ερωτικές σχέσεις με Ελληνίδες. Έτσι η Φανή ερωτεύεται τον Τζόνι, αν και ο πατέρας της δεν εγκρίνει τη σχέση τους. Ο Άγγλος εγκαταλείπει τη Φανή κι εκείνη ντροπιασμένη αποπειράται να αυτοκτονήσει, μέχρι που βρίσκει την αγάπη σε έναν γείτονά της.
Λαός

Ένας λαός είναι ένα πλήθος προσώπων που θεωρούνται ως ένα σύνολο, όπως γίνεται με μια περίπτωση οποιασδήποτε εθνικής ομάδας ή έθνους. Συλλογικά, για παράδειγμα, οι σύγχρονοι Φρίσιοι και Δανοί είναι δύο σχετικοί Γερμανικοί λαοί, ενώ οι διάφορες Μεσοανατολίτικες εθνοτικές ομάδες συχνά κατηγοριοποιούνται γλωσσικά ως Σημιτικοί λαοί.

Στην πολιτική

Διάφορα κράτη κυβερνούν ή ισχυρίζονται ότι κυβερνούν στο όνομα του λαού. Τόσο η Ρωμαϊκή Δημοκρατία όσο και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χρησιμοποιούσαν το λατινικό όρο Senatus Populusque Romanus (η Σύγκλητος και ο Λαός της Ρώμης). Ο όρος αυτός καθορίστηκε στα ρωμαϊκά λεγεωνάρια πρότυπα ακόμα και αφού οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες πέτυχαν μια κατάσταση απόλυτης προσωπικής αυτάρκειας, συνεχίζοντας να ασκούν την εξουσία τους στο όνομα της Συγκλήτου και του Λαού της Ρώμης.
Μια λαϊκή δημοκρατία είναι συνήθως μαρξιστικό ή σοσιαλιστικό μονοκομματικό κράτος που ισχυρίζεται ότι κυβερνά εξ ονόματος του λαού, ακόμη και αν στην πράξη συχνά αποδεικνύεται ότι είναι δικτατορικό κράτος. Ο λαϊκισμός είναι άλλος ένας γενικός όρος για διάφορες πολιτικές τάσεις που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν τον λαό, συνήθως με μία υπόνοια ότι εξυπηρετούν τον κοινό λαό αντί της ελίτ.
Το κεφάλαιο 1 του άρθρου 1 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών αναφέρει ότι οι λαοί έχουν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Στο νόμο

Στο ποινικό δίκαιο ορισμένων χωρών οι ποινικές διώξεις που ασκούνται στο όνομα του Λαού. Αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των Καλιφόρνια, Ιλινόι, Νέα Υόρκη και άλλων χρησιμοποιούν αυτό το στυλ. Οι παραπομπές εκτός αυτών των πολιτειών συνήθως αντικαταθιστούν τη λέξη με το όνομα της πολιτείας στις λεζάντες των υποθέσεων. Τέσσερις πολιτείες — η Μασαχουσέτη, Βιρτζίνια, Πενσυλβάνια και Κεντάκυ — αναφέρονται στους εαυτούς τους ως Κοινοπολιτεία στις λεζάντες των υποθέσεων και νομικές διαδικασίες. Συνήθως, άλλες πολιτείες όπως η Ιντιάνα αναφέρονται στους εαυτούς τους ως πολιτεία στις λεζάντες των υποθέσεων και νομικές διαδικασίες. Έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες οι κατάδικοι στην Ιρλανδία και τις Φιλιππίνες διώκονται στο όνομα του λαού των αντίστοιχων κρατών.
Η πολιτική θεωρία στην οποία στηρίζεται αυτή η μορφή είναι ότι οι ποινικές διώξεις ασκούνται στο όνομα του κυρίαρχου. Συνεπώς, σε αυτές τις πολιτείες των ΗΠΑ, ο "λαός" κρίνεται να είναι ο κυρίαρχος. Σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες κτήσεις του Βρετανικού Στέμματος οι ποινικές διώξεις συνήθως φέρουν το όνομα το Στέμμα. Ο όρος "Ο Λαός" προσδιορίζει ολόκληρο το σώμα των πολιτών μιας περιοχής επενδυμένοι με πολιτική εξουσία ή που είναι συγκεντρωμένη για πολιτικούς σκοπούς.
Ανδρέας Πιπίνος

Ο Ανδρέας Πιπίνος (Ύδρα 12 Μαρτίου 1788 - Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1836) ήταν ναυτικός αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα. Το έτος 1822 κατόρθωσε μαζί με τον Κωνσταντίνο Κανάρη να μπει νύχτα στο στενό μεταξύ Χίου και Τσεσμέ όπου ήταν αγκυροβολημένος ο εχθρικός στόλος και κατόρθωσαν ο μεν Κανάρης να πυρπολήσει το πρώτο δίκροτο, ο δε Πιπίνος να προσκολλήσει το πυρπολικό του σε ένα δεύτερο πλοίο. Το εχθρικό πλοίο αποσπάστηκε από τον στόλο, καταστράφηκε όμως και έχασε όλο του το πλήρωμα. 
Η επιτυχία αυτή ήταν ιστορική και προκάλεσε τρόμο στον εχθρικό στόλο, ο οποίος αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη.
Ο Πιπίνος τιμήθηκε από την Ύδρα με θρησκευτικές παρατάξεις και με στεφάνια. Στην Νέα Σμύρνη ονομάστηκε προς τιμή του η «οδός Πιπίνου».
Στη ναυμαχία των Σπετσών, στις 8 Σεπτεμβρίου 1822 νίκησε και καταδίωξε τον τουρκικό στόλο, ενώ το 1824 στη Ναυμαχία του Γέροντα ο Πιπίνος κατέκαψε εχθρικό πλοίο, αλλά τραυματίστηκε βαριά. Ανάρρωσε όμως και συνέχισε να πολεμάει. Διορίστηκε από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος αρχηγός της ανατολικής μοίρας, και αποστρατεύτηκε το 1836.