google/wiki40b huggingface dataset:
Ερρίκος της Πρωσίας (1781-1846)

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Φρειδερίκης-Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Εισήλθε στο στρατό το 1795 ως σημαιοφόρος στους Σωματοφύλακες της 1ης ταξιαρχίας Φρουράς. Έγινε συνταγματάρχης στην εκστρατεία των ετών 1806-07 εναντίον του Ναπολέοντα Α΄, όπου στο Άουερστατ σκοτώθηκε το άλογό του. Το 1807 έγινε διοικητής του Συντάγματος Πεζικού "φον Σένινκ". Το 1813 ήταν στο επιτελείο του Ρώσου στρατηγού Πέτερ Βίττγκενσταϊν και το 1815 προήχθη σε στρατηγό του Πεζικού.
Το 1846 απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 65 ετών, άγαμος.
Χριστιανός Θ΄ της Δανίας

Βασιλεία

Η ήττα της Δανίας στον Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ άφησε το στίγμα της στη βασιλεία του Χριστιανού Θ΄ για πολλά χρόνια και προκάλεσε αντιδημοτικότητα προς το πρόσωπό του. Η τελευταία ενισχύθηκε όταν προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει την εξάπλωση του εκδημοκρατισμού της χώρας, υποστηρίζοντας τον αυταρχικό και συντηρητικό πρωθυπουργό Γιάκομπ Μπρόνουμ Σκαβένιους Έστρουπ, του οποίου η διακυβέρνηση την περίοδο 1875-94 θεωρήθηκε από πολλούς ως ημιδικτατορική. Ωστόσο, υπέγραψε μια συνθήκη το 1874 που επέτρεψε στην Ισλανδία, που τελούσε υπό δανική κατοχή, να έχει το δικό της Σύνταγμα, εν τούτοις παρέμενε υπό δανική κυριαρχία. Το 1901, ζήτησε από τον φιλελεύθερο Γιόχαν Χένρικ Ντόιντσερ να σχηματίσει κυβέρνηση, της οποίας η σύνθεση αποτελούνταν κατά πλειοψηφία από μέλη του Φιλελεύθερου Κόμματος. Επρόκειτο για την πρώτη κυβέρνηση της Δανίας, η οποία δεν περιλάμβανε το συντηρητικό κόμμα Δεξιά («Højre»), παρότι το κόμμα «Δεξιά» δεν είχε ποτέ την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο. Αυτή ήταν η αρχή της καθιέρωσης του κοινοβουλευτισμού και ένα γεγονός που βελτίωσε τη φήμη του βασιλιά Χριστιανού τα τελευταία χρόνια του.
Μια άλλη μεταρρύθμιση έγινε το 1866, όταν αναθεωρήθηκε το Δανικό Σύνταγμα, έτσι ώστε η Άνω Βουλή της Δανίας να έχει περισσότερη εξουσία από την Κάτω Βουλή. Η κοινωνική ασφάλιση βελτιώθηκε, επίσης, σε κάποια σημεία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 1891 καθιερώθηκαν οι συντάξεις γήρατος και, το επόμενο έτος, θεσπίστηκαν προνοιακά οικογενειακά επιδόματα και επιδόματα ανεργίας.
Γιάκομπ Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1756 στο Άρνις (Arnis) κοντά στο Κάππελν (Kappeln) του τότε Μεγάλου Δουκάτου Χόλσταϊν. Πατέρας του ήταν ο Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ. Αφού έμαθε τα πρώτα γράμματα από τον πατέρα του, πήγε μαθητής στην Σχολή Κριστιάνεουμ του Αμβούργου. Σπούδασε θεολογία στο πανεπιστήμιο του Κίελου και λεβαντινικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Μπίτσοβ (Bützow) και Ρόστοκ (Rostock). Υπήρξε πολυγραφότατος στην αρχαία συριακή και αραβική γλώσσα. Απεβίωσε στις 22 Αυγούστου 1834 στο  Γκίκαου (Giekau) κοντά στο Λύτγιενμπουργκ (Lütjenburg).
Άγιος Αθανάσιος Καρδίτσας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Ο Άγιος Αθανάσιος βρίσκεται δίπλα και ανατολικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση 22,5 χλμ ΝΔ. από την Καρδίτσα. Το χωριό έχει πανοραμική θέα στις απέναντι από τη λίμνη βουνοκορφές των Αγράφων και ιδιαίτερα στην "Κοιμωμένη" των Αγράφων". Λόγω της τουριστικής ανάπτυξης που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια διαθέτει τουριστικές υποδομές (ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχείο). Στα βόρεια και σε απόσταση 2,5 χλμ. υπάρχει η οργανωμένη "Πλαζ Λαμπερού". Στα νοτιοανατολικά του χωριού, σε απόσταση 4,5 χλμ. και μετά τον οικισμό Ζερβαίικα βρίσκεται η Ιερά Μονή Πέτρας Καταφυγίου που ιδρύθηκε το 1550.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λαμπερού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Λαμπερό αποτελούν την τοπική κοινότητα Λαμπερού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πλαστήρα του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 324 κατοίκους.
The Lamb Lies Down on Broadway

Περιεχόμενο

Τα τραγούδια του δίσκου αυτού περιγράφουν την ιστορία ενός παιδιού από το Πουέρτο Ρίκο, που ζει στη Νέα Υόρκη και αντιμετωπίζει ένα σωρό κινδύνους για να σώσει τον αδερφό του.
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1993

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δημοκρατία της Σερβίας στις 19 Δεκεμβρίου 1993. Το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας (SPS) του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα στην εθνική συνέλευση κερδίζοντας 123 από τις 250 έδρες. Το SPS σχημάτισε κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία η οποία είχε συμμετάσχει στις εκλογές ως μέρος του συνασπισμού Δημοκρατικό κίνημα της Σερβίας.
Πάπυρος πραγματείας περί διαλέκτων

Ο Πάπυρος της πραγματείας περί διαλέκτων είναι αρχαίο δείγμα ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων. Βρίσκεται σε βιβλιοθήκη των Παρισίων και γράφτηκε πριν το 160 π.Χ.. Σώζονται δεκατέσσερις στενές σελίδες του έργου. Το κείμενο είναι γραμμένο με στρογγυλόσχημα γράμματα σε πολύ απλό σχηματισμό. Προφανώς είναι γραμμένο από επαγγελματία βιβλιογράφο. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σελίδες του έχουν μια κάποια κλίση, δηλαδή οι γραμμές δεν είναι κάθετα στοιχισμένες από αριστερά.
Ο τρομοκράτης (ταινία, 1975)

Πληροφορίες

Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή πραγματοποίησε 70.090 εισιτήρια και έλαβε την 4η θέση σε σύνολο 38 ταινιών της περιόδου 1975-1976 .
Ράε (γράμμα)

Το Ράε (ασομταβρούλι: Ⴐ, νουσχούρι: ⴐ, μχεντρούλι: რ) είναι το 19ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει τιμή 100.
Το Ράε συνήθως αντιπροσωπεύει το φατνιακό τριβόμενο [/r/].
Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Πόρο Τροιζηνίας. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Σπούδασε στη  Νομική Σχολή Αθηνών. Ασκεί ελεύθερη μαχόμενη δικηγορία από το 1975 και ασχολείται στο Συμβούλιο της Επικρατείας στα Διοικητικά Δικαστήρια, τα Ποινικά Δικαστήρια και τον Άρειο Πάγο με θέματα διοικητικού και ποινικού δικαίου.

Βουλή

Είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.
Στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, συμμετέχει στις Ομάδες Φιλίας Ελλάδας-Γαλλίας, Ελλάδας-Ρουμανίας, Ελλάδας-Αιγύπτου και Ελλάδας-Λιβύης.

Δημοκρατική Συμπαράταξη

Τον Νοέμβριο 2017 τάχθηκε υπέρ της Φώφης Γεννηματά για επικεφαλής του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς. Σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ είπε: «Οι διεργασίες για την δημιουργία του νέου πολιτικού φορέα που θα εκφράζει και το προοδευτικό κέντρο αγγίζουν όλους μας. Η ανάγκη ανάκαμψης της χώρας με ταυτόχρονη στήριξη του κοινωνικού κράτους, είναι απαραίτητη σήμερα, μετά από οκτώ χρόνια κρίσης και μνημονίων. Πιστεύω ότι ο νέος φορέας θα αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμος για τις ανάγκες του ελληνικού λαού. Συμμετέχω στην διαδικασία εκλογής για την ανάδειξη Προέδρου του νέου φορέα και καλώ τους φίλους μου να συμμετάσχουν στην διαδικασία και να υποστηρίξουμε την Φώφη Γεννηματά για την αποφασιστικότητα και την πίστη της στην δημιουργία του νέου φορέα».
Τον Ιανουάριο 2018 προσχώρησε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ως συνεργαζόμενος Βουλευτής.

Κίνημα Αλλαγής

Τον Μάρτιο 2018 συμμετείχε στο Ιδρυτικό Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, στηρίζοντας την προσπάθεια συσπείρωσης του κεντρώου χώρου.
Μαζική κουλτούρα

Μαζική κουλτούρα ονομάζεται η ιδέα ενός ιδιαίτερου πολιτισμού τον οποίο παράγει η «μάζα» ή παράγεται για χάρη της μάζας από συγκεκριμένα κέντρα, τα οποία ακολουθούν το πρότυπο μιας μονόδρομης μετάδοσης, παρά την απαιτούμενη αμφίδρομη επικοινωνία ανάμεσα στον παραγωγό και τον αποδέκτη του πολιτισμού.
Η έννοια μαζική κουλτούρα (mass culture), αν και παραπέμπει κυριολεκτικά σε έναν ποσοτικό προσδιορισμό, δηλαδή μια κουλτούρα που απευθύνεται σε πολλούς και καταναλώνεται από πολλούς, χρησιμοποιείται, ωστόσο, ευρέως με τη σημασία ενός ποιοτικού προσδιορισμού, για να δηλώσει μια υποδεέστερη ή υποβαθμισμένη κουλτούρα.
Ο μαζικός πολιτισμός -αποτέλεσμα εν μέρει του εκβιομηχανισμού των δυτικών κοινωνιών- σύμφωνα με τις απόψεις των συντηρητικών επικριτών του είναι υπεύθυνος για τη διάβρωση των κοινών ηθικών αξιών και την υπονόμευση της κοινωνικής ιεραρχίας. Η αριστερή κριτική από την πλευρά της θεωρεί τον μαζικό πολιτισμό αντιλαϊκό, διαχωρίζοντάς τον από την παραδοσιακή λαϊκή κουλτούρα, αντι-τέχνη με καθαρά εμπορευματικό χαρακτήρα και κυρίως χαμηλή ποιότητα και προϊόν ενός πολιτισμικού ιμπεριαλισμού.
Ο αντίλογος σε αυτές τις θέσεις έρχεται μέσω της πλουραλιστικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία η ακριβέστερη ονομασία για τούτη την έννοια θα έπρεπε να είναι «δημοφιλής κουλτούρα», καθώς διαφορετικές ομάδες προσεγγίζουν διαφορετικές κατηγορίες κουλτούρας, ετεροβαρείς πιθανώς, αλλά ουσιαστικά ισότιμες, εφόσον ικανοποιούν τις ανάγκες του κοινού τους.
Βασίλης Φόρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κοζάνη και ήταν πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Το 1952 άρχισε τη διδασκαλία του στην Εμπορική Σχολή της γενέτειράς του (φιλόλογος). Διατέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη). Δημοτικιστής, εισηγήθηκε το μονοτονικό σύστημα στην Ελλάδα (ως μέλος των επιτροπών για το θέμα αυτό από το 1976), το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται το 1982.
Συνταξιοδοτήθηκε το 1991.
Δημοσίευσε, ανάμεσα στα άλλα, άρθρα στην εφημερίδα Καθημερινή, στη στήλη «Γλωσσολογικά μελετήματα» (από τη δεκαετία του '50).
Φιλιβέρτος του Σαλόν-Αρλαί

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Δ΄ κυρίου του Αρλαί & πρίγκιπα της Οράγγης και της Φιλιβέρτας των Λουξεμβούργου, κόρης του Αντωνίου Α΄ κόμη του Λινύ.
Γεννήθηκε στο κάστρο του Νοζερουά. Ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας τον όρισε διοικητή στην Ιταλία, όπου συμμετείχε στον Πόλεμο εναντίον του Συνασπισμού του Κονιάκ (1526-30). Έλαβε μέρος στη λεηλασία της Ρώμης το 1527 και στην πολιορκία της Φλωρεντίας, αλλά στο τελευταίο στάδιο των επιχειρήσεων σκοτώθηκε το 1530. Έχει διασωθεί η ενδιαφέρουσα αλληλογραφία του με τον Κάρολο Ε΄ κατά τη διάρκεια της πολιορκίας.
Θα τον διαδεχόταν η αδελφή του Κλαυδία, αλλά είχε αποβιώσει από το 1521, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος της Ρενέ των Νασσάου κυβερνήτης της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης & Γκέλρε. Έτσι το πριγκιπάτο της Οράγγης περιήλθε στον Οίκο του Νασσάου.
Εθνική Τζιμπουτί (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Τζιμπουτί είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα του Τζιμπουτί. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζιμπουτί. Είναι μέλος στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Μέχρι την νίκη της με 1-0 επί της Εθνική Σομαλίας στα Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 (ΚΑΦ), δεν είχε κερδίσει ποτέ ένα επίσημο διεθνές παιχνίδια υπό την αιγίδα της FIFA. Έδρα της ομάδας είναι το Stade du Ville.
Count Five

Οι Count Five ήταν ένα αμερικανικό garage rock συγκρότημα της δεκαετίας του '60 από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια, γνωστοί για το τοπ 10 σινγκλ   "Psychotic Reaction".

Βιογραφία

Η μπάντα σχηματίστηκε το 1964 από τον κιθαρίστα John "Mouse" Michalski (γεννημένος το 1948 στο Κλίβελαντ του Οχάιο) και τον μπασίστα Roy Chaney (γεννημένος το 1948 στην Ινδιανάπολη της Ιντιάνα). Φίλοι από τα μαθητικά τους χρόνια έπαιζαν σε βραχύβια συγκροτήματα με πιο γνωστό το surf συγκρότημα The Citations.
Mε τη μουσική βρετανική εισβολή και επιρροή στην αμερικανική μουσική σκηνή ,το συγκρότημα άλλαξε μουσικό ύφος. Αλλάζουν το όνομα τους σε Squires και μετά από λίγο και κάποιες μικροαλλαγές στη σύνθεση τους γεννιούνται οι Count Five. Εκτός των John "Mouse" Michalski και Roy Chaney συμμετέχουν στη μπάντα και οι John "Sean" Byrne στη ρυθμική κιθάρα και τα κυρίως φωνητικά, ο Kenn Ellner φυσαρμόνικα και ντέφι και ο Craig Atkinson στα ντραμς.
Χαρακτηριστικό του γκρουπ ήταν το ότι στα live τους εμφανίζονταν φορώντας κάπες του Κόμη Δράκουλα.

Καριέρα

Το τραγούδι " Psychotic Reaction " σύνθεση του John "Sean" Byrne  αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του garage rock και απογείωσε τη φήμη του συγκροτήματος,
Βασικές επιρροές του συγκροτήματος αποτέλεσαν οι βρετανοί θρύλοι του ροκ The Yardbirds και The Who.
Πριν υπογράψουν στη δισκογραφική  Double Shot Records στο Λος Άντζελες είχαν απορριφθεί από αρκετές άλλες δισκογραφικές.Το "Psychotic Reaction" κυκλοφόρησε ως σινγκλ το 1966 και έφτασε στο νούμερο 5 των αμερικανικών τσαρτ χαρίζοντας βραχύβια φήμη στο συγκρότημα.
Οι Count Five  διαλύθηκαν το 1969. Επανενώθηκαν το 1987 για ένα live σε club της Santa Clara στη California που είχε το όνομα "One Step Beyond". Η επανεμφάνιση τους έμεινε γνωστή ως Psychotic Reunion LIVE!.
Ο Craig Atkinson απεβίωσε στις 13 Οκτωβρίου 1998 και ο John "Sean" Byrne συνθέτης του Psychotic Reaction στις 15 Δεκεμβρίου 2008 σε ηλικία 61 χρονών.
Τέλος οι Count Five ήταν μία από τις πρώτες μπάντες που μπήκαν στο San Jose Rock Hall of Fame.
Στραμώνιο

Περιγραφή

Η δατούρα η στραμώνιος είναι φυτό εγγενές στην Βόρεια Αμερική, αλλά διαδόθηκε στον κόσμο από τα παλαιά χρόνια. Το φυτό περιγράφηκε επιστημονικά και ονομάστηκε από τον Σουηδό βοτανολόγο Κάρολο Λινναίο το 1753, αν και είχε περιγραφεί ήδη έναν αιώνα νωρίτερα από βοτανολόγους, όπως ο Nicholas Culpeper.
Πρόκειται για πόα μονοετή με βλαστό ροδοϊώδη ή πράσινο με μεγάλα σκουροπράσινα φύλλα, ωοειδή, με περιφέρεια κομμένη βαθιά σε μεγάλα, άνισα, δόντια ή λοβούς. Τα άνθη του είναι μεγάλα με μήκος 6-10 εκ., λευκά ή ροδοϊώδη, με στεφάνη χοανοειδή και κάλυκα σωληνωτό, ανοιχτοπράσινο και οδοντωτό. Ο καρπός είναι κάψα με μέγεθος μεγάλου καρυδιού, συνήθως με πολλά αγκάθια ή σπανιότερα λεία.
Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σπέρματα και αναπτύσσεται σε έδαφος ελαφρό, ασβεστούχο και καλά λιπασμένο.

Χρήσεις

Είναι φυτό δηλητηριώδες, πλούσιο σε ατροπίνη, υοσκυαμίνη και σκοπολαμίνη, χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική για τα αλκαλοειδή που περιέχει. Επειδή τα αυτοφυή φυτά δεν επαρκούν για τις ανάγκες του εμπορίου, ορισμένα είδη δατούρας, και κυρίως το στραμώνιο, καλλιεργούνται σε σημαντική έκταση.
Από τα ξερά φύλλα επίσης του στραμώνιο κατασκευάζονται τσιγάρα για τους ασθματικούς.
Η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη (δύο ουσίες οι οποίες βρίσκονται σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις στο φυτό) είναι μουσκαρινικοί ανταγωνιστές οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και των ασθενειών κίνησης, επίσης μπορούν να αναστείλλουν τη παρασυμπαθητική διέγερση του ουροποιητικού συστήματος, του αναπνευστικού συστήματος, του γαστρεντερικού σωλήνα, της καρδιάς και των οφθαλμών.
Μάχη της Βερόης

Η Μάχη της Βερόης ήταν μία μάχη που έγινε το 1122 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στη θρακική πόλη Βερόη, σημερινή Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Ο βυζαντινός στρατός υπό τις διαταγές του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού κέρδισε τη μάχη, με αποτέλεσμα την εξαφάνιση των Πετσενέγων ως αυτοτελή λαού.

Ιστορικό

Το 1091, το Πετσενέγοι εισβάλουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία αλλά νικήθηκαν από τον πατέρα του Ιωάννη Β΄ Αλέξιο Α΄ στη Μάχη του Λεβουνίου. Η ήττα αυτή είχε ως στόχο την εξάλειψη των Πετσενέγων που είχαν λάβει μέρος στην εκστρατεία ως ανεξάρτητη δύναμη, καθώς οι επιζώντες εντάχθηκαν στο βυζαντινό στρατό. Ωστόσο, ορισμένες ομάδες Πετσενέγων δεν είχαν συμμετάσχει στην εισβολή αλλά δέχτηκαν επίθεση το 1094 από τους Κουμάνους όπου πολλοί από τους υπόλοιπους Πετσενέγους σκοτώθηκαν ή απορροφήθηκαν. Παρ' όλα αυτά, μερικές ομάδες συνέχισαν να διατηρούν κάποια αυτονομία.
Το 1122 Πετσενέγοι από τις ρωσικές στέπες εισβάλουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και περνούν από το Δούναβη στη βυζαντινή επικράτεια. Η εισβολή θέτει μια σοβαρή απειλή για τους Βυζαντινούς και τον έλεγχο των βόρειων Βαλκανίων. Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, μετέφερε στρατό από τη Μικρά Ασία στην Ευρώπη.

Μάχη

Ο βυζαντινός αυτοκράτορας συγκέντρωσε τις δυνάμεις του κοντά στην Κωνσταντινούπολη και έθεσε ως στόχο να συναντήσει το στρατό των Πετσενέγων το συντομότερο δυνατόν. Εν τω μεταξύ, οι Πετσενέγοι είχαν διασχίσει την οροσειρά του Αίμου και στρατοπέδευσαν κοντά την πόλη της Βερόης στη Θράκη. Ο αυτοκράτορας πρόσφερε δώρα στους Πετσενέγους αρχηγούς, προσπαθώντας να συνάψουν μια συνθήκη η οποία ήταν ευνοϊκή για τα συμφέροντά τους. Οι Πετσενέγοι ήταν θετικοί σε αυτή την προσφορά αλλά βρέθηκαν προ εκπλήξεως, όταν οι Βυζαντινοί ξεκίνησαν ξαφνικά μεγάλη επίθεση. Οι Πετσενέγοι αγωνίστηκαν με τοξότες ιππείς ρίχνοντας βέλη συνεχώς. Η μάχη ήταν σκληρή, και ο Ιωάννης πληγώθηκε στο πόδι από ένα βέλος. Ωστόσο, οι Βυζαντινοί ανάγκασαν τους Πετσενέγους να υποχωρήσουν, οπότε και "έσπασαν" την άμυνα τους προκαλώντας πανωλεθρία στο στρατόπεδο τους. Η βυζαντινή νίκη ήταν πλήρης, και οι επιζώντες Πετσενέγοι φυλακίστηκαν και στρατολογήθηκαν έπειτα στο βυζαντινό στρατό.

Συνέπειες της μάχης

Η βυζαντινή νίκη κατέστρεψε ολοκληρωτικά τους Πετσενέγους ως ανεξάρτητη δύναμη. Για κάποιο χρονικό διάστημα, σημαντικές κοινότητες των Πετσενέγων παρέμειναν στην Ουγγαρία, αλλά τελικά οι Πετσενέγοι έπαψαν να είναι ξεχωριστός λαός και αφομοιώθηκαν από τους γειτονικούς λαούς, όπως τους Βούλγαρους και Μαγυάρους. Για τους Βυζαντινούς, η νίκη δεν οδήγησε άμεσα στην ειρήνη, δεδομένου ότι οι Ούγγροι επιτέθηκαν σε βυζαντινό φυλάκιο στο Δούναβη το 1128.
Αντς Λαϊκμάα

Ζωή

Ο Αντς Λαϊκμάα (μέχρι το 1935 ονομαζόταν Χανς Λάιπμαν) ήταν το 13ο παιδί μιας φτωχής εσθονικής οικογένειας. Παρακολούθησε σχολεία στο Βέλισε, στο Χααπσάλου και τη Λιχούλα. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν παιδί. Ο Λαϊκμάα ανακάλυψε νωρίς το ενδιαφέρον του για τη ζωγραφική. Σπούδασε από το 1891 έως το 1893 και το 1896/97 στην Ακαδημία Τέχνης του Ντίσελντορφ. Από το 1897 έως το 1899 δούλευε στο Ντίσελντορφ. Συνδέεται με τη σχολή ζωγραφικής του Ντίσελντορφ. Το φθινόπωρο του 1899 επέστρεψε στο Ταλίν. Από το 1900 έως το 1907 ο Λαϊκμάα εργάστηκε ως καλλιτέχνης στο Ταλίν και το Χααπσάλου. Η μελέτη τον οδήγησε στο Βέλγιο, τη Γαλλία, την Αυστρία, τη Φινλανδία και τις Κάτω Χώρες. Το 1901 οργάνωσε την πρώτη καλλιτεχνική έκθεση τέχνης της Εσθονίας στο Ταλίν. Το 1906 αυτό ακολουθήθηκε από την πρώτη έκθεση τέχνης στο Ταρτού. Το 1903 ίδρυσε ένα στούντιο στο Ταλίν. Το 1907 ίδρυσε την Εσθονική Ένωση Τέχνης (Eesti Kunstiselts).
Το 1904 ο 38χρονος Λαϊκμάα γνώρισε τη μεγάλη αγάπη της ζωής του, την 21χρονη Μαρί Χάκερ, που αργότερα άλλαξε το όνομά της στη Μάριε Ούντερ, μιας από τους πιο γνωστούς ποιητές της εποχής. Την ίδια χρονιά ζωγράφισε δύο πορτρέτα της, τα οποία θεωρούνται ως οι πιο διάσημοι από τους πίνακες του. Από το 1907 έως το 1909 βρισκόταν κυρίως στη Φινλανδία. Από το 1909 έως το 1913 ταξίδεψε στις μεγάλες πόλεις της τέχνης στην Ευρώπη. Από το 1910 έως το 1912 ζούσε στο Κάπρι και την Τυνησία. Από το 1913 έως το 1931 ο Λαϊκμάα εργάστηκε ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης και δάσκαλος τέχνης στο Ταλίν. Μεταξύ άλλων, οι μαθητές του συμπεριελάμβαναν τον νεαρό Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ. Το 1927 γεννήθηκε η μοναδική του κόρη Άινο Μάριε (αργότερα Άνου Κιλπιέ, πέθανε το 1969), ένα παιδί του μοντέλου του με το παρατσούκλι "Μίκου". Το 1932 ο Λαϊκμάα εγκαταστάθηκε στην περιοχή Ταέμπλα στην κομητεία Λέενε, στο αγρόκτημα του στο χωριό Κανταρπίκου με ένα πάρκο 7 εκταρίων, όπου παρέμεινε και εργάστηκε μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Αντς Λαϊκμάα πέθανε τον Νοέμβριο του 1942 στο Κανταρπίκου, όπου και θάφτηκε. Η Λαϊκμάα παρέμεινε άγαμος σε όλη του τη ζωή. Το αγρόκτημά του άνοιξε το 1960 ως μουσείο για τη ζωή και τη δουλειά του.

Έργο

Ο Αντς Λαϊκμάα είναι γνωστός για τη ζωγραφική του με ακουαρέλες. Έφερε τον ιμπρεσιονισμό στην Εσθονία και συχνά ζωγράφιζε τοπία, κυρίως με έντονα χρώματα. Τα πορτραίτα της πνευματικής και καλλιτεχνικής ελίτ της Εσθονίας είναι επίσης γνωστά. Ήταν επίσης πολιτικά ενεργός. Πάνω απ 'όλα, προήγαγε την εκπαίδευση και την προώθηση της εσθονικής τέχνης και ήταν ένας από τους ιδρυτές του Εθνικού Μουσείου της Εσθονίας (Muzeul Eesti Rahva) στο Ταρτού.
Αυλάκι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Αυλάκι βρίσκεται στα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας. Είναι κτισμένο δυτικά του Αχελώου ποταμού και απέχει 72 χλμ. ΒΑ. από την Αμφιλοχία. Το σημαντικότερο αξιοθέατο, στα βορειοανατολικά του χωριού και πάνω στον Αχελώο, είναι το πέτρινο Γεφύρι Αυλακίου  που ενώνει τους Νομούς  Αιτωλοακαρνανίας, Καρδίτσας και Ευρυτανίας. Άρχισε να κτίζεται το 1907, τελείωσε το 1911 και διευκόλυνε τους κατοίκους των γύρω χωριών στην πρόσβαση για τους αλευρόμυλους και τις νεροτριβές που υπήρχαν στο Μουζάκι, και στο Καρπενήσι. Από το 1993 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο "διότι αφενός αποτελεί αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα τεχνικού έργου υποδομής των αρχών του αιώνα μας και αφετέρου είναι συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής, επειδή βοήθησε και διευκόλυνε τις αγροτικές εμπορικές και κοινωνικές τους δραστηριότητες".

Ιστορία - Διοικητικά

Ιστορικά ανήκει στα κτηνοτροφικά χωριά του ορεινού Βάλτου. Το παλιό όνομα του χωριού είναι Βερβίτσα και έτσι αναφέρονται το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιδομένης. Το 1912 διορθώνεται σε Βερδίτσα και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάζεται σε Αυλάκι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Βρουβιανά αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βρουβιανών που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.
Διαφοροποίηση θώκων

Ο όρος διαφοροποίηση θώκων ή διαφοροποίηση οικοθέσεων της οικολογίας, αναφέρεται στην διαδικασία κατά την οποία η φυσική επιλογή οδηγεί ανταγωνιζόμενα είδη σε υιοθέτηση διαφορετικών μοτίβων χρήσης πόρων ή αλλιώς διαφορετικούς θώκους. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει σε δύο είδη τον διαχωρισμό συγκεκριμένων πόρων ώστε το ένα είδος να μην ανταγωνίζεται το άλλο όπως απαιτεί η αρχή του ανταγωνιστικού αποκλεισμού, έτσι επιτυγχάνεται η συνύπαρξη μέσω της διαφοροποίησης της πραγμάτωσης των οικολογικών θώκων τους. Η διαφοροποίηση θώκων ενδέχεται να μην συμβεί αν υπάρχει αρκετός γεωγραφικός ή οικολογικός χώρος ώστε να εκταθούν σε αυτόν οι οργανισμοί.
Η διαφοροποίηση θώκων είναι διεργασία η οποία συμβαίνει με αρκετούς διαφορετικούς τρόπους και σε ποικίλες χρονικές και χωρικές κλίμακες. Στις περισσότερες περιπτώσεις η διαφοροποίηση θώκων δημιουργεί σχέση ανάμεσα σε δύο είδη στην οποία ο τρέχων ανταγωνισμός είναι μικρός ή και ανύπαρκτος. Εξαιτίας αυτού, η παρουσία διαφοροποίησης θώκων μπορεί να είναι μεθοδολογικά δύσκολο να αποδειχθεί ή να αποδειχθεί η απουσία της. Η έλλειψη στοιχείων για τον τρέχων ή τον παρελθόντα ανταγωνισμό μπορεί να θολώσει τα όρια μεταξύ της περίπτωση δύο ανταγωνιστικών ειδών που διαφοροποιούν τους θώκους τους ώστε να είναι δυνατή η συμβίωση και αυτής δύο μη ανταγωνιστικών ειδών που καταλαμβάνουν παρόμοιους θώκους. Η διαφοροποίηση θώκων και ο ανταγωνισμός μεταξύ ειδών δεν μπορεί πάντα να θεωρείται ότι σχετίζονται.
Ένα παράδειγμα του διαχωρισμού πόρων είναι επτά είδη σαύρας του γένους Anolis στα τροπικά βροχοδάση, τα οποία έχουν κοινές διατροφικές ανάγκες, κυρίως έντομα. Αποφεύγουν τον ανταγωνισμό με το να καταλαμβάνουν διαφορετικούς τομείς του βροχοδάσους. Κάποιες ζουν στο στρώμα φύλλων του εδάφους ενώ άλλες στα σκιερά κλαδιά, αποφεύγοντας έτσι τον ανταγωνισμό για την τροφή σε αυτούς τους τομείς. Όλοι οι φυσικοί πόροι είναι αντικείμενα διαχωρισμού, όπως ο χώρος, η τροφή και οι θέσεις για φωλιές. Αυτό μειώνει τον ανταγωνισμός μεταξύ παρόμοιων ειδών.
Τρεχλό Αχαΐας

Ιστορία

Το Τρεχλό μαζί με τα γειτονικά χωριά Μάνεσι και Λαπάτα βομβαρδίστηκε στις 29 Ιουλίου 1943 από τη Γερμανική αεροπορία με 21 αεροπλάνα, με 14 νεκρούς σύνολο και στα τρία χωριά.