google/wiki40b huggingface dataset:
Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος»

Ιστορία

Κτίστηκε το 1994 και βρίσκεται στην περιοχή των 88 στρεμμάτων του Κορυδαλλού. Χαρακτηριστικό σημείο αποτελεί η τοποθεσία του, καθώς βρίσκεται ανάμεσα του συγκροτήματος των Φυλακών Κορυδαλλού. Αποτελεί τμήμα των εγκαταστάσεων του Αθλητικού Κέντρου του Δήμου Κορυδαλλού. Η κεντρική εξέδρα του κλειστού γυμναστηρίου είναι χωρητικότητας 2.000 θεατών, διαθέτει σύγχρονο παρκέ αγωνιστικού χώρου και δύναται να φιλοξενήσει αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, ενόργανης και ρυθμικής γυμναστικής, καθώς και άλλα αθλήματα και εκδηλώσεις. Αποτελεί βασική έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών της Προοδευτικής, του ΓΑΣΚ Πήγασος και του ΑΣ Απρόβλεπτοι. Στο κλειστό γυμναστήριο έδρευε επίσης η Άρτεμις Κορυδαλλού.
Από το 2002 ως το 2004 αποτέλεσε η έδρα του Ολυμπιακού, μιας και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ανακατασκευαζόταν ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το καλοκαίρι του 2002 και με πρωτοβουλία της Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός λόγω της χρήσης του γηπέδου, αναμορφώθηκε ανάλογα και εκτός της μεγάλης εξέδρας που προϋπήρχε, τοποθετήθηκαν επιπλέον δύο μικρές λυόμενες εξέδρες πίσω από τα καλάθια και δύο ηλεκτρονικοί πίνακες αποτελεσμάτων. Με την επιστροφή του Ολυμπιακού στην φυσική έδρα του, αφαιρέθηκαν οι δύο λυόμενες εξέδρες.
Nikkatsu

Ιστορία

Η Nikkatsu ιδρύθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1912 με τη συγχώνευση εταιρειών παραγωγής, διανομής και αλυσίδων αιθουσών. Τα πρώτα χρόνια της εταιρείας υπήρξαν επιτυχημένα. Στη Nikkatsu εργάστηκαν αξιόλογοι σκηνοθέτες όπως ο Σόζο Μακίνο και έκανε τα πρώτα του βήματα, στη δεκαετία του '30, ο Ακίρα Κουροσάβα σαν βοηθός σκηνοθέτη.
Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνική κυβέρνηση διέταξε την συγχώνευση των 10 μέχρι τότε εταιρειών παραγωγής σε 2. Ο ιδρυτής της εταιρείας Daiei και πρώην υπάλληλος της Nikkatsu, Μαζαίτσι Ναγκάτα, πρότεινε τη δημιουργία 4 εταιρειών, πρόταση που τελικά έγινε αποδεκτή. Αποφασίστηκε η Nikkatsu να συγχωνευθεί με τις δυο πιο αδύναμες εταιρείες, Shinko και Daito, κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις από πλευράς Nikkatsu. Η επιτροπή που έκανε την οικονομική αποτίμηση των εταιρειών σε αντίποινα για τη στάση αυτή υποτίμησε εσκεμμένα την αξία της Nikkatsu με αποτέλεσμα ο κύριος όγκος παραγωγής να περάσει στη Shinko. Η αναδιοργανωμένη Nikkatsu ευημερεί οικονομικά, αλλά δεν ασχολείται πλέον με την παραγωγή.
Τη μεταπολεμική περίοδο η βιομηχανία του κινηματογράφου ξαναγνωρίζει άνθιση και ραγδαία ανάπτυξη. Ο πρόεδρος της Nikkatsu Κιουσάκου Όρι ξεκινάει το 1951 την κατασκευή ενός νέου μεγάλου στούντιο. Τον Ιούνιο του 1954 η Nikkatsu εγκαινιάζει στο Τόκιο το μεγαλύτερο κινηματογραφικό στούντιο στην Ασία και η παραγωγή ταινιών ξαναρχίζει. Πολλοί βοηθοί σκηνοθέτες από άλλες εταιρείες παραγωγής, όπως ο Σοέι Ιναμούρα και ο Σειτζούν Σουζούκι από τη Σοτσίκου, προσχωρούν στην Nikkatsu με την υπόσχεση να προαχθούν σύντομα σε σκηνοθέτες.
Η εταιρεία γυρίζει κάποιες ταινίες με σαμουράι και ιστορικά δράματα (τζινταϊγκέκι) αλλά τη δεκαετία του '60 στρέφεται στην παραγωγή νεανικών ταινιών, κωμωδιών, ταινιών δράσης και αστυνομικών φιλμ. Την περίοδο από τα τέλη του '50 έως το 1971 το στούντιο θα γίνει γνωστό για την παραγωγή ακριβών αστυνομικών ταινιών δράσης με γνωστούς πρωταγωνιστές όπως οι Γιουτζίρο Ισιχάρα, Άκιρα Κομπαγιάσι, Ρουρίκο Ασαόκα, Μέικο Κάτζι και Τετσούγια Φούτζι.
Το 1971 μετά τη ραγδαία άνοδο της τηλεόρασης η βιομηχανία του κινηματογράφου γνωρίζει πτώση και η Nikkatsu, προκειμένου να συνεχίσει να είναι κερδοφόρα, στρέφεται στην παραγωγή ερωτικών ταινιών. Οι ταινίες αυτές εστιάζουν στο σεξ, τη βία, το σαδομαζοχισμό αλλά και το ρομάντζο. Πολλοί από τους πρωτοκλασάτους πρωταγωνιστές και σκηνοθέτες της εταιρείας φεύγουν. Ανάμεσα σε αυτούς που θα παραμείνουν είναι οι Γιασουχάρου Χαζέμπε, Κέιτσι Οζάβα, Σουγκόρο Νισιμούρα και Κορεγιόσι Κουραχάρα.
Τον Αύγουστο του 1989 εγκαινιάζονται οι εγκαταστάσεις εκπομπής τηλεοπτικού προγράμματος και μερικούς μήνες αργότερα, το Μάρτιο του 1990 ξεκινάνε οι εκπομπές για λογαριασμό του καλωδιακού δικτύου NECO και του Rainbow Channel (κύκλωμα κλειστής τηλεόρασης για ξενοδοχεία). Από το 1998 προστίθενται στο στούντιο του Τόκιο ψηφιακές υποδομές και εγκαταστάσεις.
Δοσπάτης

Γεωγραφία

Ο Δοσπάτης ξεκινά την πορεία του από τη Δυτική Ροδόπη σε υψόμετρο 1.643 μέτρα, στην Επαρχία Παζαρτζικίου στη Βουλγαρία. Μετά από μια μακρά νότια πορεία, καταλήγει στην τεχνητή λίμνη Δεσπάτη, όπου έχει κατασκευαστεί φράγμα. Στη συνέχεια αποκτά νοτιοανατολική πορεία και καταλήγει στα Ελληνο - Βουλγαρικά σύνορα. Για περίπου 3 χιλιόμετρα αποτελεί την Ελληνο - Βουλγαρική μεθόριο. Κατόπιν εισέρχεται στην Ελλάδα, στη Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, στο Δήμο Κάτω Νευροκοπίου.
Ο Δοσπάτης περνά ανατολικά του ακατοίκητου οικισμού Δέλτα και στη συνέχεια φτάνει δυτικά των Ποταμών, όπου εκβάλλει στο Νέστο ανάμεσα στους Ποταμούς και τη Μικροκλεισούρα. Εισερχόμενος στην Ελλάδα έχει στην ανατολική του όχθη το Εθνικό Πάρκο Δάσους Σημύδας.
Ο Δοσπάτης είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Νέστου. Έχει συνολικό μήκος 110 χιλιόμετρα, εκ των οποίων 89 χιλιόμετρα εντός της Βουλγαρίας και 21 χιλόμετρα στην Ελλάδα.

Χλωρίδα

Αποτελεί ένα μοναδικό οικοσύστημα ορεινού ποταμού, με κατάφυτες όχθες και παραποτάμια λιβάδια.

Πανίδα

Ο Δοσπάτης έχει πλούσια ιχθυοπανίδα. Περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός ψαριών όπως Στρυμονική μπριάνα (Barbus strumicae), ο Θρακικός ποταμοκέφαλος (Squalius orpheus), το τσιρόνι ή κοκκινοφτέρα (Rutilus rutilus), το περκί (Perca fluviatilis), το σκουμπούζι (Chondrostoma vardarensis), η Θρακοβελονίτσα (Cobitis strumicae), το τσιρονάκι (Alburnoides bipunctatus), η μουρμουρίτσα (Rhodeus amarus) και η άγρια μακεδονική πέστροφα (Salmo macedonicus).
Εμίν Μπεκτόρε

Βιογραφία

Ο Εμίν γεννήθηκε στο Ντόμπριτς στην περιοχή της Ντόμπρουγια. Εκείνη την εποχή, η πόλη ήταν μέρος του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας. Από το 1913 έως το 1940, ήταν σε ρουμανική κατοχή και ήταν γνωστή ως Μπαζάργκικ. Έλαβε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Ρουμανία, στο Μπαζάργκικ και στο Βουκουρέστι. Από τη νεανική ηλικία του ενδιαφερόταν για τη λαογραφία και προσχώρησε σε αρκετές λαϊκές ομάδες της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια, οργάνωσε αρκετά Κριμαϊκά ταταρικά λαϊκά σύνολα. Έγραψε και διοργάνωσε τέτοια διδακτικά έργα όπως το Σαχίν Γκιράι Χαν, το Ατίλα, το Μπόρα, το Κιρίμ και το Κοκ-κοζ Μπαγιάρ. Το 1930, στην Κωνστάντζα, προσχώρησε στην ομάδα με επικεφαλής τον Μουστετσίπ Ουλκουσάλ που ίδρυσε το κριμαϊκό ταταρικό περιοδικό Εμέλ.
Ο Μπεκτόρε μετανάστευσε στην Τουρκία το 1940 και εγκαταστάθηκε στο Εσκίσεχιρ, πραγματοποιώντας σημαντικό έργο για την λαϊκή κουλτούρα των Τατάρων. Εκεί συνέχισε να διδάσκει και να συμβουλεύει λαογραφία. Ήταν προάγγελος και δημιουργός εθνογραφικών και λαογραφικών πρωτοβουλιών στην Τουρκία. Χάρη στις δραστηριότητές του, ο λαϊκός χορός και η μουσική των Τάταρων της Κριμαίας έχουν συμπεριληφθεί στην εκπαιδευτική ύλη της επαρχίας Εσκίσεχιρ.
Αγωνίστηκε για εθνικά ζητήματα των Τάταρων. Τη δεκαετία του εξήντα συναντήθηκε ξανά, αυτή τη φορά στην Τουρκία, με τον Μουστετσίπ Ουλκουσάλ και άλλους κορυφαίους Κριμαίους Τάταρους, όπως ο Τζαφέρ Σεϊνταμέτ Κιριμέρ και ο Εντίγκε Κιριμάλ, και ξανάρχισε την συνεισφορά του στο περιοδικό Εμέλ.
Ο Μπεκτόρε πέθανε στις 19 Απριλίου 1995.
Κλάρεντον

Γεωγραφία

Η  Κλάρεντον βρίσκεται κεντροδυτικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Μάντσεστερ, στα ανατολικά με την Αγία Κατερίνα και στα βόρεια με την Αγία Άννα. Έχει έκταση 1.196,3 km². Είναι η τρίτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα και την Αγία Ελίζαμπεθ.

Λίμνες

Η κυριότερη λίμνη είναι η Αλκόα Ρεζίντουαλ.

Ποτάμια

Το κυριότερο ποτάμι είναι το Ρίο Μίνο.

Κόλποι

Η Κλαρεντόν είναι πλούσια σε κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μακκαρί, ο Πηκ, ο Κολόν και ο Σωτ Ρίβερ.

Δημογραφία

Η  Κλάρεντον είχε πληθυσμό 237.024 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η τρίτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα και την Αγία Κατερίνα.

Οικονομία

Στην  Κλάρεντον καλλιεργούνται καπνός, βαμβάκι, πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές και κακάο.
Ζαχαρίας Ζαχαρίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζαχαρίας Ζαχαρίου γεννήθηκε στην Ξυλοτύμβου στις 13 Δεκεμβρίου 1963. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οπτική και οπτομετρία στη Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΤΕΙ) Αθηνών. Εξασκεί το επάγγελμα του οπτικού.
Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Χατζηνικόλα και έχει ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο 1979-1981 διετέλεσε μέλος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) και υπεύθυνος του μαθηματικού τμήματος της. Την περίοδο 1989-1991 ήταν επαρχιακός οργανωτικός γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (ΟΝΕ) της ΝΕΔΗΣΥ Λάρνακας. Την περίοδο 1991-1994 ήταν επαρχιακός γραμματέας της οργάνωσης Προσφύγων-Αγνοουμένων του ΔΗΣΥ Λάρνακας. Την περίοδο 1994-1997 ήταν επαρχιακός γραμματέας των κλαδικών οργανώσεων του ΔΗΣΥ Λάρνακας. Την περίοδο 1997-2001 ήταν επαρχιακός οργανωτικός γραμματέας του ΔΗΣΥ Λάρνακας. Επιπλέον, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Οπτικού Συμβουλίου Κύπρου του Υπουργείο Υγείας την περίοδο 1998-2001. Ακόμη, είναι μέλος του Διευρυμένου Πολιτικού Γραφείου, της Πολιτικής Επιτροπής και του του Ανώτατου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 δεν επανεκλέχθηκε. Ακολούθησε η εκλογή του στις βουλευτικές εκλογές του 2011 και στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ. Είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων.
9η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 9η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, K. 73/75a (γερμανικά: Sinfonie C-Dur Köchelverzeichnis 73) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που πιθανώς γράφτηκε το καλοκαίρι του 1772, στο Σάλτσμπουργκ, ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ταξίδι του στην Ιταλία. Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη και είναι η πρώτη που ο Μότσαρτ χρησιμοποιεί τη Ντο μείζονα. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας φυλάσσεται σήμερα στην  Biblioteka Jagiellońska, στην Κρακοβία.
Ηρακλής Πετιμεζάς (αντιστράτηγος)

Βιογραφία

Ο Ηρακλής Πετιμεζάς γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και ήταν γιος του Νικόλαου Πετιμεζά. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, όπως και τα περισσότερα μέλη της οικογένειας Πετιμεζά· φοίτησε στην σχολή Ευελπίδων και το 1841 έγινε ανθυπασπιστής πυροβολικού. Το 1888 προάχθηκε σε υποστράτηγο για να αποστρατευθεί το 1894 με τον βαθμό του αντιστρατήγου. Διετέλεσε Πρόεδρος Στρατοδικείου και αρχηγός του Α' και Γ' αρχηγείου στρατού.
Την περίοδο 1862 - 1864 αντιπροσώπευσε τα Καλάβρυτα ως πληρεξούσιος στην Β' εθνοσυνέλευση, ενώ για ένα μικρό διάστημα το 1863 έγινε αντιπρόεδρος αυτής στην εκλογή του βασιλιά Γεώργιου.
Πέθανε στην Αθήνα και γιος του ήταν ο Νικόλαος Πετιμεζάς - Λαύρας.
Το Βιβλίο των Σκιών

Το Βιβλίο των Σκιών αποτελεί τυπικό σύγγραμμα της Wicca και το περιεχόμενό του συνίσταται στις κεντρικές τελετουργίες, πρακτικές και κεκτημένα της εν λόγω νεοπαγανιστικής παράδοσης. Ο νεομύητος αντιγράφει το περιεχόμενο του βιβλίου με πρωτότυπο αυτό του μύστη (Αρχιερέα) του, ο οποίος το είχε παρομοίως αντιγράψει από τον δικό του/της μύστη. Ενώ απαγορεύεται η αλλοίωση του κατά παράδοση περιεχομένου του, επιτρέπονται οι εκάστοτε προσθήκες. Εκτός από το παραδισιακό αντίτυπο, ορισμένοι ακόλουθοι του κινήματος διατηρούν το προσωπικό τους «Βιβλίο Σκιών», το περιεχόμενο του οποίου χαίρει αποκλειστικά προσωπικής χρήσης και δεν μεταλαμπαδεύεται πάντοτε στους νεομύητους.
Ο όρος «Βιβλίο των Σκιών» είκαζεται ότι προέρχεται από τον Τζέραλντ Γκάρντνερ, ο οποίος υποτίθεται ότι τον άντλησε από ένα σανσκριτικό εγχειρίδιο της μαντικής τέχνης, το οποίο την βάσιζε στο μήκος της σκιάς.
Στις νεότερες και «εκλεκτικιστικές» μορφές του, ο Νεοπαγανισμός χρησιμοποιεί το Βιβλίο των Σκιών περισσότερο ως αρχείο καταγραφής για τελετουργίες και ξόρκια (και τον σκοπό τον οποίο εξυπηρετούν) ή και για άλλες μεταφυσικές πληροφορίες περί μαγείας. Το κείμενο αυτό μπορεί είτε να αποτελεί κεκτημένο κάποιου ιδιώτη είτε κάποιας οργανωμένης σύναξης μάγων/μαγισσών και δεν μεταδίδεται από τον μέντορα στον μαθητευόμενο. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αποτελεί απλώς ένα αρχείο αποθηκευμένο με ηλεκτρονικά μέσα ή δημοσιευμένο σε κάποια ιστοσελίδα. Κάποιοι ακόλουθοι του κινήματος ισχυρίζονται ότι το Βιβλίο των Σκιών πρέπει να αποτελεί αποκλειστική πήγη για ξόρκια, ενώ εάν κάποιος επιθυμεί να καταγράφει τις ιδέες του, τις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του αναφορικά με το πιστεύω του, θα πρέπει να το κάνει σε ένα ξεχωριστό βιβλίο, το οποίο αποκαλείται «Βιβλίο Καθρεφτών» (Scott Cunningham, Wicca: A Guide for the Solitary Practitioner [Wicca: Οδηγός για τον Μοναχικό Μύστη], Llewellyn Books, pp. 79-80)
Ένα Βιβλίο Σκιών φανταστικής επινόησης απαντά στην τηλεοπτική σειρά Οι Μάγισσες και στο εξώφυλλό του φέρει αποκρυφιστικό τρίγωνο (τρίκεντρο).
Τμήμα Οδοντιατρικής Α.Π.Θ.

Ιστορία

Το 1959 ιδρύθηκε το Οδοντιατρικό Τμήμα του Α.Π.Θ. το οποίο υπάγονταν στην Ιατρική Σχολή. Το 1970 μετατράπηκε σε αυτοτελές τμήμα. Το 1972 το Οδοντιατρικό Τμήμα αποκτά αυτοτελή διοίκηση με Σύλλογο καθηγητών, στον οποίο συμμετέχουν μόνο τρεις καθηγητές της Ιατρικής, και δικό της Κοσμήτορα. Το 1983 το τμήμα εντάχθηκε στη Σχολή Επιστημών Υγείας για να ακολουθήσει το 2004 η ανεξαρτητοποίηση του και η δημιουργία της μονοτμηματικής Οδοντιατρικής Σχολής. Στο πλαίσιο του σχεδίου «ΑΘΗΝΑ» για την αναδιάρθρωση των Ιδρυμάτων Ανώτατης Εκπαίδευσης ιδρύθηκε ξανά στο ΑΠΘ στις 5-6-2013 η Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥΑΠΘ), η οποία συμπεριέλαβε και το ανεξάρτητο τμήμα της Οδοντιατρικής.

Προσωπικό

Μέχρι σήμερα έχουν αποφοιτήσει 6.992 οδοντίατροι (είναι εγγεγραμμένοι 10.044), ενώ σήμερα υπάρχουν 870 εγγεγραμμένοι προπτυχιακοί φοιτητές και 189 μεταπτυχιακοί φοιτητές. Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) του τμήματος είναι περίπου 56 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες).

Εγκαταστάσεις

Οι εγκαταστάσεις του τμήματος βρίσκονται στο Βόρειο τμήμα του campus, του Α.Π.Θ. με κεντρική είσοδο επί της Αγίου Δημητρίου. Αποτελείται από δύο κτίρια, το κεντρικό κτίριο, όπου στεγάζονται τα εργαστήρια και οι κλινικές του τμήματος και το Μανδαλίδειο ερευνητικό κέντρο, το οποίο εξυπηρετεί ερευνητικές δραστηριότητες του τμήματος και στεγάζει κάποιες από τις εκπαιδευτικές ανάγκες του μεταπτυχιακού προγράμματος της Οδοντιατρικής.

Βιβλιοθήκη

Η βιβλιοθήκη του τμήματος βρίσκεται στο Β’ υπόγειο του κτιρίου Οδοντιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Υπολογιστικές Υποδομές

Στο Α’ υπόγειο του κτιρίου της Οδοντιατρικής λειτουργεί νησίδα ηλεκτρονικών υπολογιστών για τους φοιτητές και τα μέλη του τμήματος. Στη νησίδα υπάρχουν είκοσι τρεις (23) υπολογιστές, scanner, CD recorder και εκτυπωτής.

Πρακτική Άσκηση

Λειτουργεί ιατρείο με ραντεβού για την οδοντιατρική περίθαλψη των ασθενών. Οι φοιτητές κάνουν ως πρακτική άσκηση τις επεμβάσεις υπό την επίβλεψη καθηγητών.
Άλμπρεχτ Πενκ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Πενκ γεννήθηκε στο Ρέουντνιτς (Reudnitz), κοντά στη Λειψία, και έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1885. Παρέμεινε εκεί ως το 1906 και μετά δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου, μέχρι το 1927. Εκεί ήταν επίσης διευθυντής του «Ινστιτούτου και Μουσείου Ωκεανογραφίας». Αφοσιώθηκε σε έρευνες γεωμορφολογίας και κλιματολογίας, καλλιεργώντας τη διεθνή φήμη της «σχολής φυσικής γεωγραφίας της Βιέννης».
Μαζί με τον Έντουαρντ Μπρύκνερ, ο Πενκ συνέγραψε το Die Alpen im Eiszeitalter, ένα έργο στο οποίο οι δύο επιστήμονες ταυτοποίησαν τις 4 εποχές παγετώνων του ευρωπαϊκού Πλειστοκαίνου (Gunz, Mindel, Riss και Würm), ονομάζοντάς τις από τις κοιλάδες των ποταμών που φέρουν τις πρώτες ενδείξεις της κάθε εποχής.
Το 1886 ο Πενκ πήρε ως σύζυγό του την αδελφή τού επιτυχημένου Βαυαρού μυθιστοριογράφου Λούντβιχ Γκανγκόφερ. Ο Πενκ απεβίωσε στην Πράγα, σε ηλικία 86 ετών. Στη μνήμη του ο ζωγράφος και γλύπτης Ραλφ Βίνκλερ υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Α.Ρ. Πενκ το 1966.
Ο Άλμπρεχτ Πενκ εκλέχθηκε μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών το 1905, ενώ τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της βρετανικής Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας το 1914.
Φρόσω Σπεντζάρη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1942 στο Βαρθολομιό Ηλείας. Είναι κόρη του βουλευτή Ηλείας Νικολάου Σπεντζάρη. Σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε γενική γραμματέας του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοποιών.
Διετέλεσε βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1981 μέχρι το 1985.
Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί.
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου

Ίδρυση και πρώτα χρόνια

Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου προήλθε από την ενοποίηση δύο οργανωμένων συνόλων του Παραλιμνίου. Το ένα ήταν ο Φιλαθλητικός Σύλλογος Ηρακλής και το άλλο το αναγνωστήριο Η Αγάπη του Λαού. Τα δύο οργανωμένα σύνολα είχαν πολιτιστική και αγωνιστική δράση. Στις 2 Απριλίου 1944 οι δύο ομάδες ενοποιούνται. Για να επιταχύνουν τη διαδικασία και να επικυρώσουν την απόφαση της ενοποίησης αλλά και για να προστατεύσουν περιουσιακά στοιχεία που μπορούσαν να χαθούν, αποφασίστηκε όπως ο Φ.Σ. Ηρακλής απορροφήσει την Αγάπη του Λαού και να μετονομαστεί σε Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Η απόφαση αυτή οδήγησε στην κατοχύρωση ως ημερομηνίας ίδρυση του σωματείου την 20η Φεβρουαρίου 1936, που ήταν η ημερομηνία ίδρυσης του Φ.Σ. Ηρακλή
Το νέο σωματείου διοργάνωνε καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαγωνισμούς και παιχνίδια, με κυριότερα τα παιχνίδια με μπιλιάρδο.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1945 πάρθηκε η απόφαση για δημιουργία ποδοσφαιρικής ομάδας και ομάδας στίβου. Άμεσα δημιούργησαν ένα γήπεδο με περιτοίχισμα από καλάμια. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που έδωσε η ομάδα ήταν το 1945, λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με Γερμανούς κρατούμενους.
Κατά τη διάρκεια του αγώνας της ΕΟΚΑ (1955-1959), πολλά μέλη του σωματείου ήταν και μέλη της ΕΟΚΑ. Σε ένα χώρο κοντά στο γήπεδο της ΕΝΠ η ΕΟΚΑ έστηνε πολλές ενέδρες και για αυτό οι Άγγλοι προχώρησαν στην κατεδάφιση του. Μετά από λίγο καιρό οι Άγγλοι επιδότησαν την ανακατασκευή του.

Έμβλημα και χρώματα

Στο έμβλημα του σωματείου απεικονίζεται ο Παρθενώνας και ο τσολιάς. Χρώματα του σωματείου είναι το βυσσινί, το γαλάζιο και το άσπρο. Το βυσσινί χρώμα καθιερώθηκε το 1971. Σε ένα εστιατόριο στο Λονδίνο το οποίο ανήκε σε υποστηριχτές της ομάδας, ο ποφοσφαιριστής της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, Μπόμπι Μουρ, δώρισε σε δύο απόδημους παραλιμνίτες δύο πλήρη σετ ποδοσφαιρικών στολών της Γουέστ Χαμ, οι οποίες ήταν βυσσινί. Οι δύο υποστηριχτές της ΕΝΠ, υποστηριχτές και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, έστειλαν τις στολές στη γενέτειρα τους, το Παραλίμνι, με την ΕΝΠ να υιοθετεί από τότε το βυσσινί χρώματα.

Πετοσφαίριση

Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης το 1978. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ανδρών για μερικά χρόνια, με την καλύτερη θέση που κατέλαβε να είναι η δεύτερη την περίοδο 1996-97. Έχει κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (2001-02, 2004-05, 2013-14, 2015-16, 2018-19) και τρία κύπελλα Β΄ κατηγορίας (2004-05, 2012-13, 2018-19). Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Παραλιμνίου.

Καλαθοσφαίριση

Η καλαθοσφαιρική ομάδας της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου συμμετείχε δύο περιόδους στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Τις υπόλοιπες περιόδους συμμετείχε και συμμετέχει στη Β΄ κατηγορία, το χαμηλότερο επίπεδο στην Κύπρο.
Κοιλρευτερία η ανθηλοφόρος

Καλλιέργεια

Καλλιεργείται ευρέως ως καλλωπιστικό δέντρο στις εύκρατες περιοχές όλου του κόσμου, λόγω της αισθητικής των λουλουδιών, των φύλλων και των λοβών των σπόρων του. Αρκετές ποικιλίες έχουν επιλεγεί για φύτευση σε κήπους, συμπεριλαμβανομένων των "Fastigiata" με ένα στενό στέμμα και "September Gold", που ανθοφορούν στα τέλη του καλοκαιριού.
Οι σπόροι όταν ψήνονται, είναι βρώσιμοι, αλλά δεν καταναλώνονται ευρέως.
Σε ορισμένες περιοχές, κυρίως των Ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών και συγκεκριμένα στη Φλόριντα, θεωρείται ως φυτό εισβολέας.
Άγκυρα πλοίου

Η άγκυρα ή "άγκουρα" (anchor) είναι από τα βασικότερα εξαρτήματα του πλοίου που σχετίζεται και με την ασφάλειά του. Η άγκυρα είναι εκείνη που του εξασφαλίζει σταθερότητα θέσης (αγκυροβολία) όταν βρίσκεται σε όρμο, αγκυροβόλιο ή σε λιμένα. Το μέγεθος του πλοίου είναι και ο κυριότερος παράγων του μεγέθους της. Κύριος στόχος είναι η παρεχόμενη εκ του τύπου της μεγαλύτερη ασφάλεια συνδυάζοντας ευκολότερη χρήση.

Εφεύρεση

Η άγκυρα θεωρείται οτι ανακαλύφτηκε ως εφεύρεση από τους Τυρρηνούς ή από τους Ευπαλάμους. Κατά άλλους λένε ότι ήταν εφεύρεση του βασιλιά Μίδου ενώ η πρώτη άγκυρα διατηρούταν ήδη στο ιερό του Διός στα χρόνια του Παυσανία.

Πριν την εφεύρεση της άγκυρας οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν βράχους διατρύμενους οπού τους αποκαλούσαν λογγώνες, ξύλινοι κορμοί όπου τους γεμίζανε με μόλυβδο ή αλλιώς γεμίζανε τα καλάθια με βράχους ή με άμμο.

Τα μέρη της άγκυρας

Τρία είναι τα κύρια βασικά μέρη στις σύγχρονες άγκυρες: η "άτρακτος" (shank), στο πάνω μέρος της οποίας φέρεται ο κρίκος σύνδεσής της με την αλυσίδα, και παλαιότερα και ο "στύπος" , οι "αγκώνες" ή "βραχίονες" (arms) στους οποίους και καταλήγει η άτρακτος και οι "όνυχες" (palms) στους οποίους απολήγουν οι βραχίονες, έκαστος των οποίων φέρει από ένα ζεύγος "ακρονύχια".
Ανυπότακτες Καρδιές

Υπόθεση

Η κύρια φανταστική τοποθεσία στην οποία λαμβάνουν μέρος τα γεγονότα της σειράς είναι το ιδιωτικό σχολείο «Elite Way School». Η εκπαίδευση που παρέχει χαρακτηρίζεται ως πολύ καλή και οι περισσότεροι μαθητές ανήκουν σε ευκατάστατες οικογένειες ή σχετίζονται με σημαντικούς επιχειρηματίες και πολιτικούς. Το κράτος επιτρέπει τα υψηλά δίδακτρα του σχολείου με τον όρο να υπάρχουν μαθητές που δεν έχουν μεγάλη οικονομική άνεση μέσω υποτροφίας. Οι μαθητές αυτοί είναι και τα «μαύρα πρόβατα» του σχολείου και η προσαρμογή τους είναι δύσκολη. Άμεσα σχετιζόμενη με αυτούς είναι μια κρυφή ομάδα, που έχει αναλάβει να διατηρήσει την «καθαρότητα» των πλούσιων μαθητών, δημιουργώντας προβλήματα στους υπολοίπους.
Η ιστορία ξεκινά με τους μαθητές της τρίτης τάξης να συναντούν τους νέους συμμαθητές τους. Η ομάδα αυτή φεύγει για διακοπές, προσφορά του σχολείου. Τέσσερις προσωπικότητες με ηγετικές ικανότητες Μαρίσα, Μία, Μανουέλ, Πάμπλο, συγκρούονται, παρασύροντας και τους υπολοίπους, και διαμορφώνοντας μίση, φιλίες και προδοσίες. Η εμφάνιση ενός παλιού μαθητή του σχολείου ως καθηγητή θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των παιδιών αυτών, που είναι έτοιμα για την πρώτη τους επανάσταση.

Προβολή

Η σειρά προβλήθηκε στις παρακάτω χώρες με μεγάλη ή μικρότερη επιτυχία, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η τηλενουβέλλα προβαλλόταν από συνδρομητικό κανάλι: Αργεντινή, Αυστρία, Βολιβία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Γουατεμάλα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελλάδα, Ινδονησία, Ισπανία, Ισραήλ, Κολομβία, Κύπρος, Ονδούρα, Ουγγαρία, Ρουμανία, Ρωσία, Τουρκία, Ουκρανία, Ουρουγουάη, Βόρεια Μακεδονία.
Πολλά τηλεοπτικά δίκτυα ενδιαφέρθηκαν για το σενάριο της σειράς, αγόρασαν τα δικαιώματά του και το προσάρμοσαν στα δεδομένα των χωρών τους, φτιάχνοντας τις δικές τους εκδοχές της σειράς. Οι διαφορετικές εκδοχές της σειράς είναι οι εξής αυτές του Μεξικό (Rebelde), της Ινδίας (Remix, Star One), της Πορτογαλίας (Rebelde Way, SIC), της Χιλής (Corazon Rebelde, Canal 13), της Βραζιλίας (Rebelde), των Ηνωμένων Πολιτειών (Rebeld Day) και της Ελλάδας (Γ4, Alpha).
828 Λιντεμάννια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λιντεμάννιας εκτιμάται σε 53,38 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,046. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λιντεμάννια γύρω από τον εαυτό της.