Τζο Μάλετ

Ο ποδοσφαιριστής

Ο Τζο Μάλετ γεννήθηκε στο Γκέιτσχεντ και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα εργατών του ανθρακωρυχείου του Ντάνστον (Dunston Colliery). Εκεί τον εντόπισε έναν ανιχνευτής ταλέντων από το Λονδίνο και σε ηλικία 17 ετών υπέγραψε στην Τσάρλτον Αθλέτικ το 1935. Η Τσάρλτον έπαιζε τότε στην Α΄ κατηγορία αλλά ο Μάλετ δεν αγωνίστηκε σε κανένα ματς. Τον Απρίλιο του 1937 δόθηκε δανεικός στους Κ.Π. Ρέιντζερς, ομάδα του Νοτίου Ομίλου της Γ΄ κατηγορίας (Football League Third Division South), με σκοπό να αποκτήσει εμπειρία. Αγωνίστηκε εκεί ως το Μάιο του 1938, παίζοντας σε 31 ματς. Επέστρεψε στην Τσάρλτον, στην οποία αγωνίστηκε μόλις δύο φορές την επόμενη σεζόν 1938-39. Το Φεβρουάριο του 1939 τον αγόρασαν οι ΚΠ Ρέιντζερς, στους οποίους έγινε βασικός στην πρώτη ομάδα.
Όμως, η καριέρα του διακόπηκε λόγω του β΄ παγκοσμίου πολέμου, αφού επιστρατεύτηκε στη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία (RAF). Κατά τη διάρκεια του πολέμου έπαιξε προσκαλεσμένος σε φιλικά παιχνίδια με τη Φούλαμ ΦΚ και τη Γουέστ Χαμ. Στο τέλος του πολέμου επέστρεψε στους ΚΠ Ρέιντζερς.
Το Φεβρουάριο του 1947 ο Μπιλ Ντόντγκιν (Bill Dodgin), προπονητής της Σαουθάμπτον ΦΚ, τον πήρε στην ομάδα του, αντί 5.000 λιρών, που αποτελούσε μεταγραφικό ρεκόρ για το σύλλογο. Αν και ήταν ήδη 31 ετών, ο Μάλετ απέδειξε πως εξακολουθούσε να είναι ένας δυνατός παίκτης και γερός σύνδεσμος της αμυντικής με την επιθετική γραμμή της ομάδας. Με τη Σαουθάμπτον έκανε το ντεμπούτο του την 1η Μαρτίου 1947 εκτός έδρας επί της Πλύμουθ, πετυχαίνοντας ένα από τα γκολ των «Αγίων», παρότι έχασαν με 2-3. Σύντομα έγινε αρχηγός της ομάδας, μιας και είχε διορατικότητα, «μάτι», μες το ματς και καθοδηγούσε τους συμπαίκτες του στον τρόπο ανάπτυξης. Είχε συμπαίκτη τον μετέπειτα προπονητή της εθνικής Αγγλίας σερ-Αλφ Ράμσεϊ (Alf Ramsey), ο οποίος περιγράφει πως είχε ένα από τα καλύτερα ποδοσφαιρικά μυαλά.
Όταν ο Ντόντγκιν έφυγε από τη Σαουθάμπτον, τον Αύγουστο του 1949, ο Μάλετ έχασε τη θέση του βασικού από το νέο προπονητή, Σιντ Καν (Sid Cann). Τότε αναζήτησε μεταγραφή ελπίζοντας παράλληλα πως θα δεχτεί κάποια πρόταση για θέση προπονητή. Τελικά, το συμβούλιο της Σαουθάμπτον τον έπεισε να μείνει στην ομάδα. Συνέχισε να παίζει κανονικά ως το τελευταίο του ματς κατά της Νότιγχαμ Φόρεστ στις 29 Απριλίου 1953. Με τη Σαουθάμπτον έπαιξε σε 223 ματς πρωταθλήματος και σκόραρε τρεις φορές.

Ο προπονητής

Τον Ιούλιο του 1953, σε ηλικία 37 ετών, υπέγραψε στη Λέιτον Όριεντ ως παίκτης-προπονητής, όπου ξανασυναντήθηκε με τον παλιό συμπαίκτη του στην ΚΠΡ Άλεκ Στοκ (Alec Stock). Ως το 1955 αγωνίστηκε σε 27 ματς. Το 1959 εργάστηκε στη Νότιγχαμ Φόρεστ ως βοηθός προπονητή, αρχικά υπό τον Μπίλι Γουόκερ (Billy Walker) και αργότερα υπό τον Άντι Μπίτι (Andy Beattie). Τότε ανέδειξε νεαρούς παίκτες, όπως τον Ίαν Στόρεϊ-Μουρ (Ian Storey-Moore) και τον Ντέιβιντ Πλίιτ (David Pleat).
Τον Ιούνιο του 1964 υπέγραψε στην Μπέρμιγχαμ Σίτι ως κόουτς και ένα μήνα αργότερα ως μάνατζερ. Παρά τις προσπάθειές του και τις επιτυχημένες μεταγραφές που έκανε, η Μπέρμιγχαμ κέρδισε μόνο 13 από τα 64 ματς υπό τις οδηγίες του, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία. Έτσι συνέχισε στο σύλλογο ως βοηθός προπονητής του Σταν Κούλις (Stan Cullis) από το Δεκέμβριο του 1965 ως το 1970.
Όταν ο Κούλις παραιτήθηκε, ο Μάλετ ήρθε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως προπονητής στον Πανιώνιο και στον Απόλλωνα Αθηνών. Το 1975 πήγε στις ΗΠΑ και έγινε κόουτς στον Κόσμο Ν. Υόρκης. Το 1978 πήγε στους Ουάσινγκτον Ντίπλοματς και αργότερα στους Σαν Χοσέ Ερθκουέικς. Επίσης, εργάστηκε ως ανιχνευτής ταλέντων στην παλιά του ομάδα, τη Σαουθάμπτον.

Προσωπική ζωή

Ο Τζο Μάλετ παντρεύτηκε με την Μπέρθα, την οποία γνώρισε όταν έπαιζε στην Τσάρλτον. Απέκτησαν τρεις γιους και μία θυγατέρα. Πέθανε στο σπίτι του στην πόλη Χάστινγκς (Hastings) της Αγγλίας, στις αρχές Φεβρουαρίου 2004, σε ηλικία 88 ετών.

Στον Πανιώνιο

Το 1970 ο Μάλετ ήρθε στη Νέα Σμύρνη, στην ομάδα του Πανιωνίου. Υπήρξε προπονητής της ποιοτικότερης ίσως ομάδας στην ποδοσφαιρική ιστορία του Πανιωνίου, που περιλάμβανε πολλούς ταλαντούχους παίκτες, πολλοί από τους οποίους υπήρξαν διεθνείς με την Εθνική Ελλάδος, όπως ο τερματοφύλακας Κώστας Σαραλιώτης, ο αρχηγός Στάθης Χάιτας, οι αδερφοί Μπάμπης και Θανάσης Ιντζόγλου, ο Γιώργος Δέδες, ο Βασίλης Μωραϊτέλης, ο Δημήτρης Ντουνιάς, ο Γιώργος Σκρέκης, ο Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος και ο νεαρός τότε Θωμάς Μαύρος.
Με τον Πανιώνιο τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος τη σεζόν 1970-71, μπροστά από τον τότε φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, Παναθηναϊκό, συγκεντρώνοντας 83 β. με 21 νίκες, 7 ισοπαλίες και 6 ήττες. Με τη θέση αυτή την επόμενη σεζόν 1971-72, ο Πανιώνιος έγινε ο πρώτος ελληνικός ομάδα που μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, το οποίο ξεκίνησε τότε από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία στη θέση του Κυπέλλου Εκθέσεων. Μάλιστα στον α΄ γύρο απέκλεισε τη δυνατή Αθλέτικο Μαδρίτης με σκορ 1-2 εκτός, 1-0 στο Στάδιο Καραϊσκάκη.
Επίσης, κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων. Αφού απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης και τη ρουμανική Στεαγκούλ, επικράτησε στο διπλό τελικό της αλβανικής Μπέσα Δυρραχίου. Στις 24 Νοεμβρίου 1971 νίκησε στη Νέα Σμύρνη 2-1 και στις 15 Δεκεμβρίου έφερε ισοπαλία 1-1 στο Δυρράχιο κατακτώντας το κύπελλο, που είναι το μοναδικό διεθνές τρόπαιο στην ιστορία του συλλόγου αλλά και στην καριέρα του Μάλετ.