google/wiki40b huggingface dataset:
N-μεθυλανιλίνη

Με αντιδραστήρια Grignard

Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και μεθυλοχλωραμίνης:

Αποικοδόμηση N-μεθυλοβενζαμιδίου

Με αποικοδόμηαη N-μεθυλοβενζαμίδιου κατά Hofmann:

Μεθυλαμίνωση βενζολίου

Αμίνωση βενζολίου κατά Friedel-Crafts προς ανιλίνη:

Οξεοβασική συμπεριφορά

1. Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα.:
2. Συμπεριφορά οξέος - Παράγει άλατα με ισχυρές βάσεις:

Ακυλίωση αμινομάδας

1. Με ακυλαλογονίδια.:
2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων:
3. Με εστέρες:

Προσθήκη

1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει N-αιθυλo-N-μεθυλανιλίνη:
2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει N-βινυλo-N-μεθυλανιλίνη:
Μεγάλο Τζαμί της Ασμάρας

Ιστορία

Το πρώτο τζαμί της Ασμάρας, μαζί με τον οκταγωνικό μιναρέ, χτίστηκε το 1906, σε μια αρχικά απομονωμένη περιοχή κοντά στην ορθόδοξη εκκλησία. Μετά την αστική επέκταση που οδήγησε στην κατασκευή πολλών απλών πέτρινων κατοικιών γύρω από την αγορά, το τζαμί σύντομα ενσωματώθηκε στην πόλη μέχρι να γίνει το κέντρο βάρους του σχεδίου του Odoardo Cavagnari του 1913. 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Guido Ferrazza πρότεινε ένα μεγάλο αρχιτεκτονικό έργο που επρόκειτο να αλλάξει ριζικά τους ανοιχτούς χώρους μπροστά και πίσω από το τζαμί. Περί το 1937 το αρχικό τζαμί κατεδαφίστηκε για να κάνει χώρο για το Μεγάλο Τζαμί που εμπρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από τον συνεχώς αυξανόμενο μουσουλμανικό πληθυσμό της Ασμάρα. Το κτήριο χτίστηκε κατά μήκος του άξονα βορρά-νότου της Ασμάρα, στη διασταύρωση μεταξύ της αγοράς και των τετραγώνων του τζαμιού, που βρίσκεται στο τέλος του πρώην βιλέλου του Μιλάνου (βόρεια) και του πρώην βιλέλ Μουσολίνι (νότια), το οποίο από τη βρύση του Mai Jah Jah έπρεπε να έχει φτάσει στους πρόποδες του λόφου της Gheza Banda.  Το 1943, κατόπιν αιτήματος της Μουσουλμανικής Κοινότητας της Ασμάρα, ο αρχιτέκτονας Giuseppe Arata έκανε πλαϊνούς διάδρομους για να συνδέσει την πρώην Λιβύη με τον πρώην Largo Campania, βελτιώνοντας έτσι τη βιωσιμότητα αλλά και αλλάζοντας έτσι τον αρχικό αστικό σχεδιασμό του Ferrazza, στη νότια διαδρομή.

Χαρακτηριστικά

Το τζαμί του Guido Ferrazza ενσωματώνει και συντηρεί από μόνο του τα τυπικά στοιχεία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής με τα στυλ ιταλικού ορθολογισμού και νεοκλασικισμού  εμπνευσμένα από τα προηγούμενα αποικιακά κτίρια της Τρίπολης. 
Ο μιναρές, στο πίσω μέρος της πλάτης, βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο που είναι μια ρωμαϊκή στήλη, εμφανής από κάθε μέρος της πόλης. Είναι φτιαγμένο από δύο μπαλκόνια στυλ ιταλικού στιλ ή αργά-μπαρόκ ροκοκό στιλ. Στους πρόποδες του μιναρέ, το τζαμί έχει μια εξωτερική στοά που χτίστηκε με τη μορφή νεοκλασικής λογγιάς, χωρισμένη σε τρία μέρη και στρογγυλεμένες στήλες. Οι διπλές στήλες είναι κατασκευασμένες από τραβερτίνη Decamerè, ενώ οι πρωτεύουσες βρίσκονται στο Carrara marmura.  Ο μεγάλος κεντρικός θόλος του τσιμέντου και του γυαλιού, διακοσμημένος με ισλαμικά στοιχεία, κυριαρχεί στο εσωτερικό του Μεγάλου Τζαμιού, διακοσμημένο με θόλους που στεγάζονται σε 42 διακοσμημένους κίονες.  Άλλα χαρακτηριστικά στο ισλαμικό ισλαμικό στυλ. Το Μιχράμπ, το οποίο δείχνει την κατεύθυνση προς τη Μέκκα, είναι επίσης στο Carrara marmura,  ενώ άλλοι τύποι μαρμάρου έχουν χρησιμοποιηθεί και σε άλλες περιοχές.  
Ο ανοιχτός χώρος μπροστά από την πρόσοψη καλύπτεται με γεωμετρικά σχέδια από μαύρες πέτρινες πλάκες.
2480 Παπάνοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Παπάνοφ είναι άγνωστα. Ο Παπάνοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 6 λεπτά, μία ταχεία περιστροφή.
Boeing 727

Εκδόσεις του 727

Υπάρχουν δύο βασικές εκδόσεις του 727 (μαζί με τις παραλλαγές τους): τo 727-100 που παρουσιάστηκε το 1960 και τέθηκε σε υπηρεσία τον Φεβρουάριο του 1964 και το 727-200 που παρουσιάστηκε το 1965 και μπήκε σε υπηρεσία τον Δεκέμβριο του 1967.
Μιχάλης Ζιάγκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1936, ιδιοκτήτης βενζινάδικου. Έζησε αρχικά στην Αυστρία και έπειτα στη Σουηδία, όπου γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και ανέλαβε πόστο στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΚ σε εκείνη τη χώρα.
Αρκετές φορές λειτουργούσε ως σύνδεσμος του πρωθυπουργού με υπουργούς και στελέχη του κρατικού μηχανισμού, ενώ τον συνόδευε και στις νυχτερινές εξόδους του. Οι γνωριμίες και διασυνδέσεις του Ζιάγκα  είχαν γίνει αντικείμενο κριτικής από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Τον Οκτώβριο του 1988, ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλευόταν στο Χέρφιλντ του Λονδίνου, ο Ζιάγκας ξυλοκόπησε τον δημοσιογράφο Γιώργο Τράγκα, ενοχλημένος από τις ανταποκρίσεις του για την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος».
Μετά την πτώση του ΠΑΣΟΚ από την εξουσία το καλοκαίρι του 1989 και τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, η Αντιτρομοκρατική (που τότε πίστευε εσφαλμένα ότι υπάρχει διασύνδεση του ΠΑΣΟΚ με την τρομοκρατία) έκανε έφοδο σε ένα από τα σπίτια του Ζιάγκα, όμως δεν βρήκε τίποτα ενοχοποιητικό. Η ενέργεια αυτή καταδικάστηκε από το σύνολο των αντιπολιτευόμενων πολιτικών δυνάμεων.
Πέθανε στις 15 Αυγούστου του 2017,σε ηλικία 81 ετών.
Μυστικά αρχεία του Βατικανού

Ονομασία

Παρότι είναι γνωστά ως μυστικά αρχεία, η λατινική λέξη secretum χρησιμοποιείται στην συγκεκριμένη περίπτωση περισσότερο με την έννοια του ιδιωτικού και όχι κρυφού, καθώς στο αρχείο βρίσκεται η ιδιωτική αλληλογραφία των Παπών και τα έγγραφα του κράτους του Βατικανού. Το σύνολο της συλλογής αποτελεί ιδιοκτησία του Πάπα, και τα άλλα αξιώματα και θεσμοί του Βατικανού όπως η ρωμαϊκή κουρία ή η Αγία Έδρα δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό, και διαθέτουν τα δικά ξεχωριστά αρχεία.
Τα περιεχόμενα του αρχείου γίνονται διαθέσιμα για μελέτη μόνο σε συγκεκριμένα τμήματα τους, και υπάρχει υλικό στο οποίο απαγορεύεται η πρόσβαση για εξωτερικούς μελετητές, συμπεριλαμβανομένου του οποιουδήποτε υλικού μετά το 1939.

Πρόσβαση

Τα μυστικά αρχεία βρίσκονται δίπλα στην βιβλιοθήκη του Βατικανού, και η πρόσβαση σε αυτά γίνεται μέσω της Πόρτα ντι Σάντα Άννα (πύλη της αγίας Άννης). Αιτήσεις για είσοδο γίνονται δεκτές μόνο σε εγκεκριμένους μελετητές με επιστημονικό ενδιαφέρον και με επαρκείς γνώσεις έρευνας σε αρχείο. Προκειμένου να γίνουν δεκτοί, χρειάζονται συστατική επιστολή από ακαδημαϊκό ή ερευνητικό ίδρυμα ή από εμπειρογνώμονα ιστορικό. Δεν γίνονται δεκτοί προπτυχιακοί φοιτητές.
Υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην πρόσβαση στο αρχείο, όπου απαγορεύεται η πρόσβαση σε οποιοδήποτε υλικό μετά το 1939, ενώ υπάρχει ένα ολόκληρο τμήμα σχετικά με τις προσωπικές σχέσεις με τους καρδιναλίους στο οποίο απαγορεύεται η πρόσβαση από το 1922 και έπειτα.
Αντώνιος Μέντσρος

Ο Αντώνιος Μέντσρος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την Κεφαλονιά και είχε αποκατασταθεί στην Τριπολιτσά πριν την επανάσταση. Ήταν γιατρός το επάγγελμα. Τον κράτησαν οι Τούρκοι μέσα στην πόλη κατά την διάρκεια της πολιορκίας και μετά την άλωση υπηρέτησε ως επιστήμονας ιατρός γιατί οι ασθένειες θέριζαν τους Έλληνες στρατιωτικούς και πολιτικούς. Με το έργο του έσωσε πολλές ζωές.
Μεσσίας (Χαίντελ)

Ο Μεσσσίας (Messiah (HWV 56)) είναι ορατόριο του Γερμανού συνθέτη Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, το οποίο γράφτηκε το 1741 σε λιμπρέτο του Τσαρλς Τζένενς, συμπεριλαμβάνοντας αποσπάσματα από τη Βίβλο καθώς και Ψαλμούς από το Αγγλικανικό Προσευχητάριο. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο Δουβλίνο στις 13 Απριλίου 1742 και έκτοτε είναι ένα το συχνότερα εκτελούμενα χορωδιακά έργα του ρεπερτορίου της δυτικής μουσικής.
Ο Χαίντελ, ήδη εγκατεστημένος στην Αγγλία από το 1712, είχε εδραιώσει τη φήμη του ως συνθέτης όπερας και η στροφή του προς το ορατόριο οφείλεται κυρίως στις αισθητικές επιταγές του αγγλικού κοινού. Εντούτοις, τα ορατόριά του μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία από τη μορφολογία της ιταλικής όπερας, όπως την συνύπαρξη του ρετσιτατίβο, της άριας και των χορωδιακών, παραλείποντας ωστόσο το δραματικό στοιχείο. Ο Μεσσίας χωρίζεται σε τρία μέρη: το α΄ αρχίζει με τις προφητείες του Ησαΐα και τον ευαγγελισμό των ποιμένων· στο β΄ μέρος το κείμενο επικεντρώνεται στο Θείο Πάθος, το οποίο και κλείνει με το περίφημο χορωδιακό Αλληλούια· τέλος, το γ΄ μέρος έχει ως κεντρικό θέμα την Ανάσταση νεκρών και τη δόξα του Ιησού στους Ουρανούς.
Από τεχνικής πλευράς, ο Μεσσίας απαιτεί σχετικά μικρό όγκο τραγουδιστών και μουσικών, ενώ πολλά από τα επιμέρους τμήματά του ενδέχονται εναλλακτικές ενορχηστρώσεις, τονικότητες κλπ. Λόγω της δημοτικότητάς του, στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το έργο «παραμορφώθηκε» τρόπον τινά, με χρήση γιγαντιαίων ορχηστρών και χορωδιών, ενώ ανάμεσα στις πολυάριθμες ενορχηστρώσεις και διασκευές συνέβαλλε και με τη δική του εκδοχή ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Στο κατώφλι του 21ου αιώνα η τάση για μια πιο «πιστή στο πρωτότυπο» εκτέλεση οδήγησε εν τέλει στην άνοδο της ιστορικά τεκμηριωμένης εκτελεστικής πρακτικής. Ο Μεσσίας συνεχίζει απρόσκοπτα στις μέρες να παρουσιάζεται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο –ακόμη και σε ημι-σκηνοθετημένη μορφή–, ενώ κυκλοφορούν στο εμπόριο πάμπολλες ηχογραφήσεις και μαγνητοσκοπήσεις, καλύπτοντας ένα μεγάλο φάσμα εκτελεστικών προσεγγίσεων.
Παύλος Μουτεσίδης

Ο Παύλος Μουτεσίδης (Pavlos Moutecidis) είναι Διεθνής Μαιτρ στην σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παύλος Μουτεσίδης γεννήθηκε στην Δράμα στις 11 Νοεμβρίου 1930. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στον κλάδο αυτό μέχρι την συνταξιοδότησή του. Είναι έγγαμος, έχει τρεις θυγατέρες, και μένει τα τελευταία 50 χρόνια στην Θεσσαλονίκη.
Έμαθε σκάκι σε ηλικία 10 ετών και γνώρισε τα σκακιστικά προβλήματα σε ηλικία 19 ετών από τις σκακιστικές στήλες των εφημερίδων που επιμελείτο ο Σπύρος Μπίκος. Όταν εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη, βοηθήθηκε πάρα πολύ στα πρώτα βήματα από τον ακούραστο Τριαντάφυλλο Σιαπέρα, και άρχισε να συνθέτει το 1953 κυρίως Ορθόδοξα προβλήματα. Μετά από λίγο ενθουσιάστηκε με τα Αντίστροφα προβλήματα και για αρκετό καιρό συνέθετε μόνο αντίστροφα δυάρια. Αφού μελέτησε τα έργα των Ίλια Μίκαν (Ilja Mikan) και Γιάν Ρούσεκ (Jan Rusek), στράφηκε στα πολυκίνητα. Η αλληλογραφία του με τον Άλμπερτ Κνιστ (Albert Kniest) τον παρακίνησε να δημιουργήσει Μαξιμούμερ προβλήματα, και προς το τέλος της δεκαετίας ’70 με την επίδραση και καθοδήγηση του Ντιμίτριο Γουσόπουλο (Demetrio Gussopulo) προσχώρησε στον κόσμο των Βοηθητικών προβλημάτων. Στην περίοδο 1967 – 1975 δημοσίευσε πολλές επιτυχημένες συνθέσεις σε συνεργασία με τον Εβγκένι Σορόκιν (Evgeny Sorokin).
Έχει δημοσιεύσει περίπου 3000 προβλήματα και του απονεμήθηκε από την FIDE ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ (Internation Master) στην σύνθεση προβλημάτων το 1984.
Θεωρεί τις απόψεις του για το καλό πρόβλημα μάλλον «παλαιομοδίτικες». Πέρα από την πρωτοτυπία, που γίνεται όλο και δυσκολότερα επιτεύξιμη, η οικονομία των κομματιών είναι πολύ σημαντική γι΄ αυτόν. Κατά την γνώμη του, σε μια επιτυχημένη σύνθεση όλα τα κομμάτια πρέπει να χρησιμοποιούνται οργανικά (δηλαδή να έχουν περισσότερους από έναν ρόλους) και ίσως αυτός είναι ο λόγος που προτιμά τα πολυκίνητα προβλήματα που έχουν λίγα κομμάτια.
Για να τιμηθούν τα 75α γενέθλιά του, διοργανώθηκε το 2005 διεθνές τουρνουά σύνθεσης σκακιστικών προβλημάτων, με θέμα:
Αντίστροφα από 8 μέχρι 20 κινήσεις. Κατά την λύση όλα τα κομμάτια, λευκά ή μαύρα κινούνται. Ειδικά για τα λευκά, μπορούν να τρώγονται αντί να κινούνται.
στο οποίο συμμετείχαν 37 συνθέτες από 17 χώρες, με 86 προβλήματα.
Σαράντος Παυλέας

Ποιητικές συντεταγμένες

Η θρησκευτική αφετηρία είναι εμφανής στο έργο του που έχει ουμανιστικό χαρακτήρα. Θεωρείται ιδιαίτερη περίπτωση μεταξύ των ποιητών της γενιάς του, στέκεται στη φωτεινή πλευρά της ζωής, την ομορφιά της φύσης, τη χαρά, την ελπίδα. 

Είναι ποιητής εγκεφαλικός όσο και συναισθηματικός. Αν και δίνει μια ενορατική εικόνα, η ποίησή του είναι γειωμένη και ανθρωποκεντρική και το αισθητικό της κάλλος απορρέει κυρίως από το ηθικό της βάρος. Οι μορφές αντλούν το σχήμα τους κατευθείαν από τα ψυχικά και πνευματικά βιώματα του ποιητή.

Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. 

Πέθανε το 2005 στη Θεσσαλονίκη.
Μεταφορά (λιθογραφία)

Στη Λιθογραφία με τον όρο μεταφορά ονομάζεται η μετατύπωση ενός αντικειμένου που μπορεί ν΄ αφορά κείμενο, εικόνα κ.λπ.
Με την μεταφορά το προς εκτύπωση αντικείμενο μετατυπώνεται στο χημικό χαρτί και από αυτό φέρεται στη λιθογραφική πλάκα για την τελική εκτύπωση.
Λούις Χιλσέντεγκερ

Προσωπική ζωή

Ο Hilsenteger είχε πάθος για καινοτόμα gadgets και νέα τεχνολογία από πολύ μικρή ηλικία. Μετά το γυμνάσιο, παρακολούθησε κολλέγιο στην σχολή τέχνης του Τορόντο, σπούδασε θέματα όπως η φωτογραφία, η επεξεργασία βίντεο και μια ποικιλία άλλων ψηφιακών τεχνών που αργότερα θα βοηθούσαν στην καριέρα του.

Πρώιμη καριέρα

Το πρώτο επιχειρηματικό ενδιαφέρον του Lewis ήταν ένα κατάστημα εξυπηρέτησης και επισκευής ηλεκτρονικών υπολογιστών στο Τορόντο που ονομάζεται iUpgrade. Για να βοηθήσει τους πελάτες του, άρχισε να δημιουργεί βίντεο για εκπαιδευτικά θέματα σε διάφορα θέματα υπολογιστών και τα ανέβαζε στο YouTube. Τα βίντεο έλαβαν μια καλή εικόνα, οδηγώντας στη δημιουργία των καναλιών που θα δημιουργούσαν τη σταδιοδρομία του Hilsenteger.
Πασικράτης

Ο Πασικράτης ήταν μάρτυρας της χριστιανικής εκκλησίας που έζησε τον 3ο αι. μ.Χ.
Καταγόταν από το Δορύστολο της κάτω Μοισίας και υπηρετούσε ως στρατιωτικός στον έπαρχο Αυλοζάνη. Αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και αποκεφαλίσθηκε. Η μνήμη του συνεορτάζεται με εκείνη του Ουαλεντίων στις 24 Απριλίου.
Όριο του Ρος

Εισαγωγή

Το όριο του Ρος, αναφέρεται πάντα σε ένα σύστημα δύο ουράνιων σωμάτων. Τα σώματα αυτά πρέπει να έχουν αρκετή διαφορά μάζας. Δεν μπορεί να οριστεί μοναδικά για ένα σώμα και δεν πρέπει να συγχέεται με τη σφαίρα του Ρος (ή σφαίρα Χιλ).
Εάν το μικρότερο σώμα διατηρείται όχι μόνο λόγω της βαρύτητάς του αλλά μέσω άλλων, επιπρόσθετων μηχανισμών (π.χ. χημικούς δεσμούς μεταξύ των στοιχείων που το αποτελούν), τότε τα πράγματα διαφέρουν και το σώμα δε θα διαλυθεί όταν ξεπεράσει το όριο του Ρος. Όποιο, όμως, σώμα ή υλικό βρίσκεται στο τμήμα της επιφάνειας (του μικρότερου σώματος) που βλέπει προς το μεγαλύτερο σώμα (ή στο ακριβώς αντίθετο σημείο) και δεν συγκρατείται με επιπρόσθετους μηχανισμούς, θα απομακρυνθεί.
Οι δακτύλιοι που υπάρχουν γύρω από κάποιους πλανήτες (Κρόνος, Δίας, Ποσειδώνας, Ουρανός) οφείλονται κατά πάσα πιθανότητα στο ότι κάποια σώματα που συντηρούνταν από την αυτοβαρύτητά τους ξεπέρασαν το όριο του Ρος και διαλύθηκαν ή στο ότι σκόνη που υπήρχε εκεί από την εποχή του σχηματισμού του Ηλιακού Συστήματος ποτέ δεν κατάφερε να συμπυκνωθεί λόγω ασθενικών βαρυτικών δυνάμεων.
Αλέξανδρος Γ΄ της Σκωτίας

Μάχες με την Νορβηγία

Όταν έφτασε 21 έτους (1262) δήλωσε την πρόθεση να επαναλάβει τις επιχειρήσεις του στα Δυτικά νησιά που είχαν διακοπεί με τον θάνατο του πατέρα του πριν 13 χρόνια. Ο Αλέξανδρος υπέβαλε αίτημα στον Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας ο οποίος το απέρριψε και εκστράτευσε με μεγάλο στρατό εναντίον της Σκωτίας, μέσω των δυτικών ακτών της Σκωτίας έφτασε έξω από την νήσο του Άρραν και οι δυο βασιλείς ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις. Ο Αλέξανδρος Γ΄ προσπάθησε να τις καθυστερήσει μέχρι να φτάσουν οι φθινοπωρινές καταιγίδες που θα εξασθενούσαν τον στόλο του Χάακον, ο Χάακον όταν κατάλαβε την καθυστέρηση επιτέθηκε αλλά οι καταιγίδες κατέστρεψαν τα πλοία του. Στην μάχη του Λαργκς που ακολούθησε τον Οκτώβριο του 1263 οι Σκωτσέζοι ήταν νικητές, ο Χάακον οπισθοχώρησε για την Νορβηγία και πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1263 στις Ορκάδες. Τα νησιά βρέθηκαν στην κυριαρχία του Αλεξάνδρου Γ΄, ο γιος και διάδοχος του Χάακον Δ΄ Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας υπέγραψε την Συνθήκη του Περθ με την οποία παραχώρησε την Νήσο του Μαν και τα Δυτικά Νησιά στην Σκωτία έναντι χρηματικής αποζημίωσης, στην Νορβηγία παρέμειναν μόνο οι Ορκάδες και η Σέτλαντ.

Θάνατος σε ατύχημα

Ο Αλέξανδρος Γ΄ πέθανε στις 18 Μαρτίου 1286 στο Φάιφ σε ατύχημα στο σκοτάδι με το άλογο του ενώ ταξίδευε να συναντήσει την σύζυγο του που είχε γενέλθια την επόμενη μέρα. Πέρασε το προηγούμενο βράδυ στο κάστρο του Εδιμβούργου και γιόρτασε τον δεύτερο γάμο του με τους πιο στενούς του συμβούλους οι οποίοι τον συμβούλευσαν να μην κάνει αυτό το ταξίδι επειδή λόγω του καιρού θα βρισκόταν σε μεγάλο κίνδυνο. Ο Αλέξανδρος αγνόησε όλες τις προβλέψεις, το άλογο του δεν μπορούσε να οδηγήσει μέσα στο σκοτάδι σκόνταψε και έπεσε κάτω με αποτέλεσμα τον θάνατο του βασιλιά που βρέθηκε την επόμενη μέρα με σπασμένο λαιμό, σύμφωνα με πληροφορίες έπεσε πάνω σε βράχο. Δεν υπήρχε γκρεμός στο σημείο που έπεσε αλλά είχε ένα βραχώδες ανάχωμα που ήταν θανατηφόρο ειδικά στο σκοτάδι. Μετά τον θάνατο του το βασίλειο της Σκωτίας έπεσε σε περίοδο μεγάλης παρακμής που οδήγησε σε πόλεμο με την Αγγλία, τάφηκε στο αβαείο του Ντανφέρμλιν. 
Μετά την αποβολή της Γιολάντης ο θρόνος της Σκωτίας πέρασε στην εγγονή του Αλέξανδρου Γ΄ Μαργαρίτα η οποία πέθανε σε ηλικία επτά ετών πριν προλάβει να φτάσει στην Σκωτία και γίνει η στέψη της (1290). Η στέψη του νέου βασιλιά Τζων Μπάλλιολ (1292) τερμάτισε τον πόλεμο διαδοχής που ξέσπασε μετά τον θάνατο της.
Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Ιουνίου 1903

Ιστορικό

Η κυβέρνηση Θεοτόκη σχηματίστηκε με την συνεργασία των αποστατών του δηλιγιαννικού κόμματος και την στήριξη του κόμματος του Αλέξανδρου Ζαΐμη. Με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Θεοτόκη παραιτήθηκε από τον προεδρικό θώκο της βουλής ο Δημήτριος Ράλλης, ο οποίος είχε εκλεγεί με την υποστήριξη του κόμματος του Δηλιγιάννη. Στη θέση του εξελέγη ο  υποψήφιος του «Θεοτοκικού» κόμματος και βουλευτής Σπετσών, Ν. Λεωνίδας με 129 ψήφους, νίκη που ισοδυναμούσε με ψήφο εμπιστοσύνης στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
Μετά από δύο εβδομάδες η κυβέρνηση Θεοτόκη παραιτήθηκε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν τις τελευταίες μέρες του Ιουνίου, στην επαρχία της Ηλείας, με διαδηλώσεις και πορείες των αγροτών της περιοχής με αφορμή το «σταφιδικό ζήτημα», το πρόβλημα δηλαδή της διάθεσης του πλεονάσματος της σταφίδας, το οποίο ήταν κυρίαρχο οικονομικό και πολιτικό ζήτημα στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Ο Θεοτόκης παραιτούμενος από την κυβέρνηση είπε το εξής: «...εις την Κυβέρνησιν δύο ηνοίγοντο οδοί ή να παραιτηθή ή να επιβάλη το Κράτος των Νόμων δια της βίας». 
Ο Θεοτόκης στις 25 Ιουνίου υπέβαλλε την παραίτησή του, και την διακυβέρνηση ανέλαβε ο Δημήτριος Ράλλης, το κόμμα του οποίου είχε καταταγεί τέταρτο στις εκλογές του 1902.
Λεμπεστενά Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται νοτιοδυτικά των Φιλιατρών, επί της επαρχιακής οδού Φιλιατρών-Κορυφασίου, σε υψόμετρο 5 μέτρα από τη θάλασσα και βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους. Βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς της Αγίας Κυριακής στα βόρεια και του Λαγκουβάρδου στα νότια του οικισμού και απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά.

Ιστορία

Τα Λεμπεστενά είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φιλιατρών, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», μέχρι και το 2010 παρέμεινε διοικητικά στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κτίρια και αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά. Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκονται η Παραλία και το γραφικό λιμανάκι της Αγίας Κυριακής προς τα βόρεια και η Παραλία του Λαγκουβάρδου προς τα νότια του οικισμού.
Εξάδα του Σίφερτ

Η Εξάδα του Σέιφερτ είναι ομάδα γαλαξιών η οποία απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό του Όφεως. Φαινομενικά αποτελείται από έξι γαλαξίες, όμως ο ένας εξ αυτών είναι αντικείμενο υποβάθρου και άλλος είναι στην πραγματικότητα αποκομμένο τμήμα ήδη καταγεγραμμένου γαλαξία. Υπάρχει ισχυρή βαρυτική αλληλεπίδραση ανάμεσα στα σώματα της ομάδας, η οποία θα συνεχιστεί για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια και θα οδηγήσει τελικά στην δημιουργία τεράστιου ελλειπτικού γαλαξία.

Ανακάλυψη

Ο αστρονόμος Καρλ Κήναν Σίφερτ (Carl Keenan Seyfert) ανακάλυψε τον σχηματισμό με χρήση φωτογραφικών πλακών κατασκευασμένων στο Παρατηρητήριο Barnard του Πανεπιστημίου Vanderbilt. Όταν δημοσίευσε τα αποτελέσματα της έρευνάς του το 1951, επρόκειτο για την πιο συνεκτική ομάδα γαλαξιών που είχε παρατηρηθεί μέχρι τότε.
Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2005-2006

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2005–06 ήταν το 9ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αθήνα '90. Στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Ολυμπιάδα και Πανελευσινιακή.
Μοναρχία στη Νέα Ζηλανδία

Αρχηγός κράτους της Νέας Ζηλανδίας είναι η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Η Νέα Ζηλανδία μοιράζεται την ηγεμόνα της με έναν αριθμό Κοινοπολιτειακών βασιλείων (βλέπε επίσης Βασίλειο της Νέας Ζηλανδίας). Η Συνταγματική Πράξη του 1986 διακηρύσσει πως : "Η Ηγεμόνας με εξουσία στην Νέα Ζηλανδία είναι η αρχηγός του Κράτους της Νέας Ζηλανδίας, και θα είναι γνωστή από το βασιλικό τρόπο και τίτλους που θα ανακηρύσσονται ανα περιόδους."
Η Βασίλισσα της Νέας Ζηλανδίας είναι επι κεφαλής των ενόπλων δυνάμεων. 
Οι συνταγματικοί ρόλοι της βασίλισσας έχουν σχεδόν μεταβιβαστεί στον Γενικό Κυβερνήτη της Νέας Ζηλανδίας. Η μόνη συνταγματική πράξη που εκτελεί τακτικά σε σχέση με τη Νέα Ζηλανδία είναι ο διορισμός ενός νέου Γενικού Κυβερνήτη, το οποίο κάνει συμβουλευόμενη τον εκάστοτε Πρωθυπουργό.

Σύμβολα της Μοναρχίας

Οι παραπομπές στη μοναρχία είναι κοινός τόπος στη δημόσια ζωή της Νέας Ζηλανδίας. Υπάρχουν αναφορές στο Στέμμα (που είναι μέρος του εθνοσήμου της χώρας) σε νόμιμα έγγραφα, η χρήση του όρου "Βασιλικός", όπως στο Βασιλικό Ναυτικό και Πολεμική Αεροπορία της Νέας Ζηλανδίας, και οι όρκοι που παίρνονται από πολιτικούς, δικαστές, μέλη των ενόπλων δυνάμεων και καινούριους κατοίκους γίνονται στη Βασίλισσα. Αντίθετα από το Ηνωμένο Βασίλειο, τα επίσημα γενέθλια της Βασίλισσας είναι δημόσια γιορτή. Το πορτραίτο της Βασίλισσας εμφανίζεται στην μπροστινή πλευρά των νομισμάτων της Νέας Ζηλανδίας, και όλα τα χαρτονομίσματα έχουν το πορτραίτο της ως υδατόσημο. Ωστόσο, μόνο τα χαρτονομίσματα των 20$ φέρουν την εικόνα της ως βασικό χαρακτηριστικό.

Μέλλον της Μοναρχίας

Αντίθετα από την Αυστραλία, όπου το δημοκρατικό αίσθημα είναι ισχυρό, υπάρχει λίγη κινητοποίηση για τον τερματισμό της μοναρχίας στη Νέα Ζηλανδία. Ενώ υπήρξε κάποια μείωση στην υποστήριξη της μοναρχίας κατά τη δεκαετία του 1990, το κοινό της Νέας Ζηλανδίας είναι ακόμη υπέρ της διατήρησης της μοναρχίας, με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις να δείχνουν πως έχει υποστήριξη που κυμαίνεται μεταξλυ 50 και 63% .Αυτό δείχνει πως ενώ πολλοί Νεοζηλανδοί μπορεί να βλέπουν την μοναρχία ως άσχετη με τη σημερινή πραγματικότητα, η υποστήριξη για να καταστεί η χώρα δημοκρατία παραμένει η άποψη μόνο περίπου του ενός τρίτου του πληθυσμού. Με τη θέση της Συνθήκης του Γουαϊτάνγκι κάτω από μια δημοκρατία να παραμένει αντικείμενο ενδιαφέροντος για πολλούς Μαορί και άλλους Νεοζηλανδούς, και με την ερώτηση τι συνταγματική μορφή μπορεί να πάρει μια δημοκρατία άλυτη, η υποστήριξη για μια δημοκρατία δεν είναι πιθανό να αποκρυσταλλωθεί σε πλειοψηφία.

Βασίλισσα Μαορί

Η Νέα Ζηλανδία έχει και μια δεύτερη βασίλισσα - τη Μαορί Βασίλισσα. Αυτός ο μη-συνταγματικός ρόλος και τίτλος κατέχεται από την ηγέτη της iwi Ταϊνούι. Η σημερινή Μαορί Βασίλισσα είναι η Τε Αταϊράνγκι Κααχού.