google/wiki40b huggingface dataset:
Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας

Οι Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας είναι οι διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σαουδικής Αραβίας. Η Κύπρος εκπροσωπείται στην Σαουδική Αραβία μέσω του επίτιμου προξενείου της στην Τζέντα. Η Σαουδική Αραβία εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της πρεσβείας της στη Λευκωσία. Οι διμερείς σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων των δύο χωρών σε ιστορικά, γεωγραφικά και οικονομικά ζητήματα.

Ιστορία

Οι άριστες διμερείς σχέσεις, καθώς και η ανάγκη περαιτέρω προώθησης της μεσοανατολίτικης διάστασης ήταν μεταξύ των ζητημάτων που συζήτησε ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ-Φαϊσάλ και η Κύπρια υπουργός εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή κατά την επίσκεψη της δεύτερης στο Ριάντ το 2012. Επίσης εξέφρασε την στήριξή του στην εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.

Σαουδαραβική άποψη για το Κυπριακό ζήτημα

Η σαουδαραβική στάση στο κυπριακό ζήτημα δεσμεύεται από τον Χάρτη των ΟΗΕ και τη διεθνή νομιμότητα. Το 2012, ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ Φαϊσάλ, δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει μια ενωμένη και ομοσπονδιακή Κύπρο, ενώ είναι κατά οποιασδήποτε προσπάθειας διχοτόμησης ή απόσχισης.
Κουεϊτσόου (επαρχία)

Ιστορία

Από το 1046 περίπου με την ανάδυση της δυναστείας Τσιν, η βορειοδυτική Κουεϊτσόου ήταν μέρος του κράτους του Σου. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των Μαχόμενων Κρατών, το κινέζικο κράτος του Τσου κατέκτησε την περιοχή και ο έλεγχος μετά πέρασε στο βασίλειο των Ντιαν. Κατά την δυναστεία των Χαν όπου οι Ντιαν ήταν υπόλογοι τους, το Γκουιτζόου ήταν πατρία στις φυλές Γιελάνγκ, οι οποίες κυβερνήθηκαν αυτόνομα πριν οι Χαν θεμελιώσουν τον έλεγχο τους στα νοτιοδυτικά και ίδρυσαν την επαρχία Λινγκάν. Κατά την περίοδο των 3 Βασιλείων,  μέρη του Γκουιτζόου κυβερνήθηκαν από το κράτος των Σου Χαν  που είχε έδρα στο Σιτσουάν.Μετά ακολούθησε το κράτος Κάο Γουέι (220-265μ.Χ) και η δυναστεία Τζιν (265-420 μ.Χ).
Κατά τη διάρκεια του 8ου και 9ου αιώνα στη δυναστεία των Τανγκ, κινέζοι στρατιώτες μετακινήθηκαν στην Κουεϊτσόου και παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες, οι απόγονοι τους είναι γνωστοί  ως Λαοχάνρεν σε αντίθεση με τους καινούργιους Κινέζους που κατοίκησαν το Κουεϊτσόου αργότερα. Ακόμη και τώρα μιλάνε μια αρχαϊκή διάλεκτο.
TOFAS

Παρουσίαση

Ουσιαστικά, όλα οφείλονται στο όνειρο ενός Τούρκου, του κ. Vehbi Koç για να παράγει η Τουρκία δικά της αυτοκίνητα. Έτσι, το 1968 ιδρύεται στην Κωνσταντινούπολη η TOFAŞ , και στις 13 Απριλίου του 1969 ξεκίνησαν οι εργασίες για το χτίσιμο του εργοστασίου στην Προύσα (Τουρκικά:Bursa). Η πρώτη παραγωγή οχημάτων έγινε στις 12 Φεβρουαρίου του 1971. Η έκταση του τότε εργοστασίου ήταν 735.170 m2, όπου από αυτά τα 61.848 σε στεγασμένο χώρο. Σήμερα, το εργοστάσιο αριθμεί 1 εκ. m2, τα 350.000 από αυτά σε στεγασμένο χώρο.

Παραγωγή

Η πρώτη παραγωγή αριθμούσε 20.000 αυτοκίνητα. Σήμερα, η ετήσια παραγωγή ξεπερνάει τα 250.000 αυτοκίνητα. Στην ουσία, κατασκευάζει πολλά μοντέλα της Fiat. Αρχικά, τα 124 και 134, όπου στην Τουρκία είχαν το σήμα της TOFAŞ. Το γνωστό Fiat Regata είναι στην ουσία TOFAŞ, όπου στην Τουρκία έβγαινε σε 2 εκδόσεις: Doğan και Sabiha. Σήμερα, τα δύο αυτά μοντέλα έχουν αντικατασταθεί από το Albea. Παλιότερα, τα Fiat Tempra, Tipo και Uno κατασκευάζονταν και στην Προύσα. Τα μοντέλα αυτά, εκτός από το λογότυπο της Fiat, έφεραν και αυτό της TOFAŞ.

Ανθρώπινο Δυναμικό

Από λιγότερους από 1.000 εργάτες, τεχνικούς και μηχανολόγους που είχε το 1970, η Tofaş σήμερα απασχολεί 4.430 εργαζόμενους που αυξάνονται συνέχεια.

Περιβάλλον

Από το 1998 έχει λάβει δύο φορές της πιστοποίηση ISO 14001 για πρακτικές που εφαρμόζονται για την Προστασία του Περιβάλλοντος. Από το 1990 έχει επενδύσει πάνω από US$ 10,000,000 για εφαρμογή φιλικών πρακτικών για το περιβάλλον (ανακύκλωση υλικών, καταλύτες νέας τεχνολογίας κ.ά.), ενώ από το 2001 λειτουργεί με την Ευρωπαϊκή Νόρμα 3 για το Περιβάλλον.

Κοινωνία & Αθλητισμός

Εκτός από παροχή θέσεων εργασίας, η TOFAŞ συμμετέχει σε διάφορα πρωταθλήματα αγώνων ταχύτητας με μοντέλα της, όπως τα Uno Cup (1993), (Tipo Cup), (Palio Cup). Κατέκτησε τον τίτλο Τουρκικού Πρωταθλήματος με το (Fiat Palio Kit Car),όπου κέρδισε στις διακρίσεις Rally, Rally Cross, Circuit και Ανάβαση το 2001 και 2002. 
Ακόμη, έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα νεολαίας "Basketball Volunteers" (2001), το οποίο δραστηριοποιείται σε σχολεία σε 20 πόλεις.
Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ

Σοβιετική περίοδος

Το Μπαϊκονούρ εγκαινιάστηκε στις 2 Ιουλίου του 1955. Χτίστηκε αρχικά ως κέντρο εκτόξευσης πυραύλων και επεκτάθηκε αργότερα για να περιλάβει τις εγκαταστάσεις διαστημικών πτήσεων. O Σεργκέι Κορολιόφ, ο κύριος σχεδιαστής των σοβιετικών πυραύλων R7, επέλεξε την περιοχή με δεδομένο ότι το ραδιοσύστημα ελέγχου του πυραύλου απαιτούσε έναν επίγειο σταθμό αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τις εξέδρες εκτόξευσης πυραύλων. Η δαπάνη της κατασκευής των εγκαταστάσεων διαστημικών πτήσεων και τα αρκετά χιλιόμετρα των νέων δρόμων και γραμμών τραίνων έκανε το Μπαϊκονούρ ένα από τα πιο ακριβά εγχειρήματα στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης. Μια πόλη χτίστηκε κοντά στο διαστημικό κέντρο για να παρέχει κατοικία, εκπαίδευση και υποδομή υποστήριξης για τους εργαζομένους. Εγκαινιάστηκε το 1966 και ονομάστηκε Λένινσκ.
Η σοβιετική κυβέρνηση καθιέρωσε το Nauchno-Issledovatel'skii Ispytatel'nyi Poligon Nο.5 (niiip-5), ή αλλιώς Επιστημονικό-Ερευνητικό Πεδίο Δοκιμών Nο.5, με το διάταγμα της 12ης Φεβρουαρίου 1955. Το πεδίο δοκιμής πυραύλων Τιουρατάμ φωτογραφήθηκε από αμερικανικά αναγνωριστικά αεροπλάνα U-2 για πρώτη φορά στις 5 Αυγούστου 1957.
Πολλές ιστορικές πτήσεις αναχώρησαν από το Μπαϊκονούρ: ο πρώτος λειτουργικός διηπειρωτικός πύραυλος, ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος, Σπούτνικ 1, στις 4 Οκτωβρίου 1957, η πρώτη επανδρωμένη τροχιακή πτήση από τον Γιούρι Γκαγκάριν στις 12 Απριλίου 1961 , και η πτήση της πρώτης γυναίκας στο διάστημα, της Βαλεντίνα Τερεσκόβα, το 1963. 14 κοσμοναύτες 13 άλλων εθνών, όπως η Τσεχοσλοβακία, η Ανατολική Γερμανία και η Γαλλία, άρχισαν τα ιστορικά τους ταξίδια από εκεί στο πλαίσιο του προγράμματος Interkosmos. Το 1960, το πρωτότυπο ενός διηπειρωτικού πυραύλου εξερράγη πριν από την εκτόξευση, σκοτώνοντας πάνω από 100 ανθρώπους.

Ρωσική περίοδος

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 το ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα συνέχισε να λειτουργεί από το Μπαϊκονούρ, υπό την αιγίδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών. Το 1995, η πόλη που περιβάλλει το διαστημικό κέντρο μετονομάστηκε σε Μπαϊκονούρ. Στις 8 Ιουνίου 2005 το Συμβούλιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας επικύρωσε μια συμφωνία μεταξύ της Ρωσίας και του Καζακστάν στην οποία επεκτείνονταν η εκμίσθωση του διαστημικού κέντρου στη Ρωσία έως το 2050. Η τιμή της μίσθωσης - που ορίστηκε σε 115 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το χρόνο - είναι η πηγή μιας μακράς διαφωνίας μεταξύ των δυο χωρών. Αυτή η επιλογή οδήγησε τη Ρωσία στο να αρχίζει να αναβαθμίζει το διαστημικό κέντρο του Πλεσέτσκ στη Βόρεια Ρωσία σαν εναλλακτική επιλογή.
Δορυφόροι του Κρόνου

Από τους φυσικούς δορυφόρους του Κρόνου, 82 έχουν επιβεβαιωμένες τροχιές και 53 εξ αυτών έχουν ονομαστεί, με τους περισσότερους να είναι μικροί σε μέγεθος. Υπάρχουν 22 τακτικοί δορυφόροι, οι οποίοι έχουν τροχιές με χαμηλή έγκλιση ως προς το ισημερινό επίπεδο του Κρόνου. Από αυτούς οι επτά μεγαλύτεροι είναι ελλειψοειδείς και κατά συνέπεια θα θεωρούνταν πλανήτες νάνοι αν ήταν σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Ο Τιτάνας μάλιστα έχει τόση μάζα ώστε να είναι σε θέση να συγκρατήσει ατμόσφαιρα πυκνότερη από αυτή της Γης. Τέσσερις από τους μικρότερους δορυφόρους μοιράζονται τροχιές με άλλους μεγαλύτερους, ενώ άλλοι δύο είναι συντροχιακοί δορυφόροι. Οι τακτικοί δορυφόροι έχουν πάρει ονόματα Τιτάνων ή άλλων μυθολογικών όντων που σχετίζονται με τον μυθολογικό Κρόνο.
Έλληνες της Ουκρανίας

Ιστορία

Ελληνική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο υπάρχει από την αρχαιότητα. Οι πρώτες Ελληνικές αποικίες στις ακτές της σημερινής Ουκρανίας ιδρύθηκαν κατά τον 6ο αιώνα π.Χ.. Οι κάτοικοι αυτών τον αποικιών έκαναν συχνά εμπόριο με άλλους λαούς της Μαύρης Θάλασσας (Σκύθες, Κιμμέριους, Γότθους, Μαιώτες). Μετά την εισβολή των Μογγόλων στις στέπες του βορά, Έλληνες παρέμειναν μόνο στους νότιους λόφους της Κριμαίας και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, στους τουρκόφωνους Ουρούμ και στους Πόντιους που είχαν τα ελληνικά σαν μητρική γλώσσα. 
Οι Έλληνες συνυπήρχαν με τους Τατάρους της Κριμαίας μέχρι που η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέλαβε την Κριμαία. Τότε η αυτοκράτειρα Αικατερίνη η Μεγάλη αποφάσισε να μετατοπίσει τον πληθυσμό των Ποντίων στις βόρειες ακτές της Θάλασσας του Αζόφ. Αυτοί εγκαταστάθηκαν σε διάφορα χωριά γύρω από το Ντονέτσκ και  τη Μαριούπολη.
Το 1937 ο Ιωσήφ Στάλιν οργάνωσε εκκαθαρίσεις εναντίον των Ελλήνων με αποτέλεσμα 30.000 Έλληνες να μεταφερθούν σε Γκουλάγκ της Σιβηρίας. 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχουν απομείνει 91.500 Έλληνες, η πλειονότητά τους στην περιφέρεια Ντονέτσκ.

Εικόνες

Ελληνικά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ουκρανία
Μιχαήλ Σάπκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μεγάροβο και μεγάλωσε στη Λάρισα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτής του Μακεδονικού Συλλόγου Λάρισας καθώς και οργανωτής σώματος Μακεδονομάχων.
Στις δημοτικές εκλογές του 1907 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του δημάρχου Αχιλλέα Αστεριάδη. Εξελέγη δήμαρχος Λάρισας στις εκλογές του 1914, αναγκάστηκε, όμως, να παραιτηθεί από την θέση του μετά το ξέσπασμα του κινήματος της Εθνικής Άμυνας. Εξελέγη για δεύτερη φορά στις δημοτικές εκλογές του 1925 και επανεξελέγη σε αυτές του του 1929 ενώ διετέλεσε δήμαρχος και για ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά το έτος 1934. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ίδρυσε δημοτικό ωδείο, δημοτική βιβλιοθήκη και μουσείο, ολοκλήρωσε τα έργα της ύδρευσης, του ηλεκτροφωτισμού της πόλης, των σφαγείων και της νέας αγοράς, εξασφάλισε τα απαραίτητα κονδύλια για την κατασκευή διδακτηρίων ενώ παραχώρησε έκταση δεκαπέντε (15) στρεμμάτων για την ανέγερση του Σταδίου Αλκαζάρ.
Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 και του 1912 χωρίς όμως επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1920 και επανεξελέγη σε αυτές του 1936 με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος.
Ήταν παντρεμένος με την Ίουλία Λογιωτάτου, κόρη του Αχιλλέα Λογιωτάτου, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά την Αλκμήνη και τον Αλέκο.
Συκόπετρα

Τοποθεσία

Η Συκόπετρα βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λεμεσού, στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Βρίσκεται στα σύνορα των Επαρχιών Λεμεσού, Λευκωσίας και Λάρνακας. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 760 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα νότια με τον Αρακαπά, στα δυτικά με τον Άγιο Κωνσταντίνο, στα βόρεια με το Παλαιχώρι, στα βορειοδυτικά με το Καμπί και στα ανατολικά με τη Μελίνη και την Οδού.
Στα διοικητικά όρια του χωριού περιλαμβάνεται ο οικισμός Προφήτης Ηλίας.

Φυσικό περιβάλλον

Το χωριό περιβάλλεται από ψηλές κορυφές. Μεγαλύτερες είναι η Παπούτσα (1534 μέτρα), ο Σταυροπεύκος (1233 μέτρα) και το Κοφίνη (1130 μέτρα). Το κυριότερο χαρακτηριστικό των βουνών της περιοχής είναι οι πελώριοι βράχοι. Επιπλέον, υπάρχουν βραχώδεις κοιλάδες και βραχώδεις πλαγιές. Οι βαθιές κοιλάδες της κοινότητας καλύπτονται από παραποτάμια βλάστηση, όπως πλατάνια, σκλήδρους, ιτιές, ροδοδάφνες, αιγοκλήματα και κυκλάμινα. Λόγω των μεγάλων υψομετρικών διαφορών στις πλαγιές υπάρχουν πολλά είδη δέντρων, θάμνοι, ημίθαμνοι και αγριόχορτα της Κύπρου. 
Στην περιοχή υπάρχει ένα δάσος με θάμνους, το «Μαυρόδασος». Καλύπτει μεγάλο μέρος της ανατολικής περιοχής της οροσειράς της Παππούτσας και αποτελείται κυρίως από λατζιές.
Το χωριό είναι γνωστό για την παραγωγή μανταρινιών και άλλων ειδών φρούτων.

Ιστορία

Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής, ο οικισμός της Συκόπετρας υπήρχε από την εποχή των κυπριακών βασιλείων (1050 π.Χ. - 725 π.Χ.). Μάλιστα, κοντά στο χωριό γινόταν και εξόρυξη χαλκού. Διάφορα τοπωνύμια τεκμηριώνουν την ύπαρξη του χωριού από τη βυζαντινή περίοδο έως και την οθωμανική κυριαρχία της Κύπρου. Την εποχή της φραγκοκρατίας το χωριό είχε παραχωρηθεί στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών, ενώ αργότερα, το 14ο αιώνα, στο Τάγμα των Ιωαννίτων Ιπποτών.
Ο οικισμός του Προφήτη Ηλίας δημιουργήθηκε πριν μερικές δεκαετίες όταν ένας βοσκός βρήκε μια εικόνα του προφήτη Ηλία και έφτιαξε εκεί ένα εξωκλήσι. Θεωρώντας ως υπόδειξη την εύρεση της εικόνας, εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην περιοχή. Ακολούθησαν και άλλες οικογένειες με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας μικρός οικισμός.

Εκκλησίες

Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, τον πολιούχο άγιο της κοινότητας. Υπάρχει και ένα μικρότερο εκκλησάκι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία.
Γλώσσα της Αραγωνίας

Η Γλώσσα της Αραγωνίας ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Καστίλης, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ωβέρνης, μία από τις οκτώ γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, με την ύπαρξή της να χρονολογείται από το 1462 κι έπειτα.
Περιελάμβανε τα εδάφη της Αραγωνίας, της Καταλωνίας και της Ναβάρρας.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Οι Κομμανταρίες

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ντίνο Μενεγκίν

Σύλλογοι

Ο Ντίνο Μενεγκίν ξεκίνησε το μπάσκετ στην Παλακανέστρο Βαρέζε (τότε Ίνις από το όνομα του χορηγού) και προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα το 1966, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Το 1970 επελέγη από τους Ατλάντα Χοκς στo ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά συνέχισε στη Βαρέζε. Ήταν αναντικατάστατο στέλεχος της πεντάδας στην εντυπωσιακή δεκαετία του '70, όταν συμμετείχε και στους δέκα τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, κερδίζοντας τους πέντε. Κατέκτησε επίσης δύο Κύπελλα Κυπελλούχων και τρία Διηπειρωτικά, ενώ σε εθνικό επίπεδο αναδείχθηκε επτά φορές πρωταθλητής Ιταλίας και τέσσερις κυπελλούχος.
Το καλοκαίρι του 1980, μετά από 14 χρόνια στη Βαρέζε, μεταγράφηκε στην Ολίμπια Μιλάνου. Έμεινε στην ομάδα καθ' όλη τη δεκαετία, προσθέτοντας στο παλμαρέ του πέντε ακόμα πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ιταλίας, ένα Κύπελλο Κόρατς, δύο Πρωταθλητριών και ένα Διηπειρωτικό. 
Το 1990 και παρότι είχε κλείσει τα 40, υπέγραψε στην Παλακανέστρο Τριέστε (τότε Στεφανέλ), με την οποία αγωνίστηκε για τρία χρόνια. Το 1993 επέστρεψε στην Ολίμπια για να κλείσει την καριέρα του στο τέλος της σεζόν.
Ο συνολικός απολογισμός του στο ιταλικό πρωτάθλημα ήταν 836 αγώνες και 8.560 πόντοι.

Εθνική ομάδα

Με την Εθνική Ιταλίας, ο Μενεγκίν έκανε ντεμπούτο σε μεγάλο τουρνουά στο Ευρωμπάσκετ του 1969. Έως τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες (1984) ήταν κάθε καλοκαίρι παρών στις διεθνείς διοργανώσεις, με εξαίρεση δύο χρονιές που η ομάδα δεν είχε προκριθεί: 8 Ευρωμπάσκετ, 2 Μουντομπάσκετ και 4 Ολυμπιακούς Αγώνες.
Το 1980 (Ολυμπιακοί της Μόσχας) αναδείχθηκε αργυρός ολυμπιονίκης. Το 1983, στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας, φόρεσε το μοναδικό του χρυσό μετάλλιο, το οποίο είχε τεράστια συμβολική σημασία - ήταν η πρώτη φορά που έσπαγε η παντοκρατορία των «ανατολικών» στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Με την εθνική ομάδα έλαβε μέρος σε συνολικά 271 αγώνες και πέτυχε 2.847 πόντους.
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 100 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Το συγκεκριμένο αγώνισμα ήταν το πρώτο χρονολογικά που διεξήχθη στο λιμάνι της Ζέας στις 11 Απριλίου. Δέκα κολυμβητές έλαβαν μέρος και τη διαφορά έκαναν οι δύο αθλητές από την Αυστροουγγαρία, ο Άλφρεντ Χάγιος και ο Ότο Χέρσμαν, που πήραν τις δύο πρώτες θέσεις (κέρδισε οριακά ο Χάγιος).
Όπως και στα 1200 μέτρα, παραμένουν άγνωστα τα στοιχεία τεσσάρων ελλήνων που έλαβαν μέρος στον αγώνα, αλλά και η τελική θέση των υπολοίπων οκτώ αθλητών. Για τον λόγο αυτό, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή δεν έχει απονείμει ακόμη το χάλκινο μετάλλιο σε κάποιον κολυμβητή.
Μπάλα Αχαΐας

Ιστορία

Στου Μπάλα υπάρχει και η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου - Παλαιομονάστηρο, που σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε τον 6ο αιώνα.
Το όνομα κατά τον Τριανταφύλλου προέρχεται από τη οικογένεια οικιστές του χωριού ή ιδιοκτήτες εκτάσεων, αρβανίτικης καταγωγής, με το όνομα Μπάλα. Στα αρβανίτικα "Μπάλα" σημαίνει λευκός αλλά και στη τοπική διάλεκτο η λέξη χρησιμοποιούνταν για το μέτωπο. Στην περιοχή έχουν βρεθεί πολλές αρχαιότητες,όπως και στη γειτονική Βούντενη. Αναφέρεται σε ενετικές απογραφή του 1687, το 1899 είχε 68 κατοίκους.
Από το 1835 με την ίδρυση των δήμων αποτέλεσε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841 . Από το 1841 αποτελεί οικισμό του Δήμου Πατρέων, με 119 κατοίκους, στο Αρκτικό δημοτικό διαμέρισμα. 
Το 1925 στου Μπάλλα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Δημιουργήθηκε από το κράτος αγροτικός προσφυγικός συνοικισμός. Η καταγωγή τους ήταν κυρίως από τον Πόντο. Τα κτήματα δόθηκαν έπειτα από κλήρωση ανήκαν στην Μονή Γηροκομείου στην οποία είχαν περιέλθει, όταν έκλεισε τότε το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Μπάλα.
Περιοχή Νυαμαγκάνα

Τομείς

Κατά το 2012 η Επαρχία Νυαμαγκάνα (Nyamagana District), διοικητικά χωριζόταν σε τέσσερις Τομείς.
Διπόταμος Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Διπόταμος βρίσκεται δυτικά του Γαλλικού ποταμού. Απέχει 10,5 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη του Κιλκίς και 62 χλμ. βόρεια από τη Θεσσαλονίκη. Κατοικείται από πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και από τις περιοχές του Πόντου: Λαντίκ (Λαοδίκειας) της περιοχής Σαμψούντας και Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν - Κάρς του Καυκάσου. Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν Τσομλεκτσή και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα  Κιουρκιούτ. Μετονομάστηκε σε Διπόταμος το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Τέρπυλλο και το Μεταξοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Τερπύλλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 141 κατοίκους. Παλιότερα ανήκε στο δημοτικό διαμέρισμα Τερπύλλου του δήμου Κρουσσών και κατά την απογραφή του 2001 είχε 200 κατοίκους.
Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ

Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ (αγγλ.: The Life and Times of Scrooge McDuck), είναι ένα βιβλίο κόμικς του Ντον Ρόσα που περιέχει την βιογραφία του Σκρουτζ Μακ Ντακ.
Αρχικά, η ιστορία είχε δώδεκα κεφάλαια και πάνω από 200 σελίδες. Από τότε, έχουν υπάρξει πρόσθετα κεφάλαια, και επίσης οι αρχικές ιστορίες έχουν επεκταθεί ελαφρώς στις πιο πρόσφατες εκδόσεις.
Η ιστορία ακολουθεί τα βασικά γεγονότα της ζωής του Σκρουτζ μεταξύ του 1877 και του 1947. Περιλαμβάνονται σχεδόν όλες οι βιογραφικές αναφορές για τη ζωή του Σκρουτζ, που βρίσκονται στις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς, αφήνει όμως κάποια περιθώρια ώστε να μπορέσουν να προσθέσουν περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα και άλλοι δημιουργοί. Το βιβλίο επίσης παρέχει πληροφορίες για το παρελθόν και την προέλευση πολλών χαρακτήρων που σχετίζονται με τον Σκρουτζ.
Για το βιβλίο αυτό, το 1995 ο Ρόσα βραβεύτηκε με τη σημαντικότερη διάκριση στον χώρο της Ένατης Τέχνης, το Βραβείο Άισνερ.
Μπεσαγκάς (Επαρχία Αλακόλ)

Πληθυσμός

Το 1999 ο πληθυσμός ήταν 356 άτομα (185 άντρες και 171 γυναίκες). Το 2009 είχε παρατηρηθεί μείωση του πληθυσμού, και το χωριό είχε πληθυσμό 134 κατοίκων (67 άνδρες και 67 γυναίκες).
Περιφέρεια Καραγκάντα

Η περιφέρεια Καραγκάντα (καζακικά: Қарағанды облысы‎) είναι μια περιφέρεια του Καζακστάν. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Καραγκάντα. Ο πληθυσμός είναι 1.341.700 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2009, μειωμένος σε σχέση με τον πληθυσμό της απογραφής του 1999 που ήταν 1.410.218 κάτοικοι. Ο πληθυσμός της πρωτεύουσας είναι 459.778 στην απογραφή του 2009. 

Ιστορία

Η περιφέρεια ήταν ένα μέρος όπου γινόταν έντονη εξόρυξη άνθρακα κατά την Σοβιετική περίοδο και μέρος όπου βρίσκονταν αρκετά γκουλάγκ (στρατόπεδο εξαναγκαστικής εργασίας). Κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο οΙωσήφ Στάλιν εξόρισε πολλούς Γερμανούς στην περιοχή. 

Γεωγραφία

Η περιφέρεια έχει έκταση 428.000 τ.χλμ, και είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια του Καζακστάν. Δεν συνορεύει με κάποια χώρα, ωστόσο λόγω του σχήματος της συνορεύει με πολλές περιοχές. Συνορεύει με την Περιφέρεια Ακτόμπε στα δυτικά, με την περιφέρεια Κοστανάι στα βορειοδυτικά, με την περιφέρεια Ακμόλα στα βόρεια, βορειοανατολικά με την περιφέρεια Παβλοντάρ, με την περιφέρεια του Ανατολικού Καζακστάν στα ανατολικά, νοτιοανατολικά με την περιφέρεια Αλμάτι, νότια με τις περιφέρειες Τζαμπίλ και Νότιου Καζακστάν και στα νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Κυζυλόρντα.
Η περιφέρεια είναι ξερή και πεδινή, με πεδιάδες που έχουν περιστασιακούς λόφους. Το εθνικό πάρκο Καρκαράλι που έχει έκταση 90.300 εκτάρια, βρίσκεται στην περιφέρεια, όπως και όρος Κιζιλαράι, γνωστό για τα ιστορικά αξιοθέατα και την φυσική ομορφιά του. 
Ο ποταμός Ισίμ, παραπόταμος του Ιρτίς, πηγάζει στην περιφέρεια. Ο ποταμός Νούρα είναι ένας άλλος που βρίσκεται στην περιοχή. Ακόμη, αρκετό νερό που χρησιμοποιείται στη περιοχή προέρχεται από τον Ιρτύς, που παρέχεται από το Κανάλι Ιρτίς-Καραγκάντα, απόστασης 451 χιλιομέτρων.

Δημογραφία

Το 44,68% του πληθυσμού είναι Καζάκοι και το 39,17% είναι Ρώσοι στην απογραφή 2010. Οι μειοψηφίες είναι Ουκρανοί (4,56%), Γερμανοί (2,93%) και Τάταροι (2,53%).
Ελλειψοειδή

Αλγεβρική μορφή

Τα ελλειψοειδή στο παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων
X(u,v)= a*cos(u)*cos(v)                       
Y(u,v)=a*sin(u)*cos(v)   
Z(u,v)= b*sin(v)  
0≤u≤(2π)

0≤v≤(π)
 a,b   οι ημιάξονες

Γενικευμένος τύπος ελλειψοειδούς

X(u,v)= a*cos(u)*cos(v)   
Y(u,v)=b*sin(u)*cos(v)   
Z(u,v)= c*sin(v)  
a<>b<>c

Ισοδύναμος τύπος είναι ο ακόλουθος

{x^2 \over a^2}+{y^2 \over b^2}+{z^2 \over c^2}=1
Περιοχή Νκάσι

Ιστορία

Η Περιοχή Νκάσι (Nkasi District) δημιουργήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1984.

Οικονομία

Η Περιοχή Νκάσι (Nkasi District) είναι σχεδόν εξ'ολοκλήρου αγροτική, με πάνω από το 90% των κατοίκων της να ασχολούνται με την γεωργία επιβίωσης, με τη βόσκηση ζώων και με την παραδοσιακή αλιεία. Τριάντα-τρία των χωριών στην περιοχή, βρίσκονται παραπλεύρως της Λίμνης Τανγκανίκα (Lake Tanganyika). Οι κυριότερες καλλιέργειες εκμετάλλευσης είναι αραβόσιτος, κεχρί, φασόλια και μανιόκα. Η παραδοσιακή αλιεία στη Λίμνη Τανγκανίκα (Lake Tanganyika) είναι περιορισμένη λόγω της έλλειψης εγκαταστάσεων αποθήκευσης καθώς και κεφαλαίου για την απόκτηση αλιευτικού εξοπλισμού.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Κατά το 2002, η Περιοχή Νκάσι (Nkasi District), διαιρείτο διοικητικά σε δεκατρείς Τμήματα. Μετά την αναδιοργάνωση του 2012, είχε δεκαεπτά Τμήματα:
Φερδινάνδος της Καστίλης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης και της Ελεονόρας των Ανζού, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας.
Γεννήθηκε στην Κουένκα και ήταν πρίγκιπας (infante) της Καστίλης. Τα χρονικά τον περιγράφουν ως δυνατό, όμορφο, ευλαβή και με σταυροφορικό ζήλο. Το Chronicon mundi τού ιστορικού Λούκας δε Τουύ αναφέρει ότι ήθελε να εκτοπίσει τους Εβραίους από την Ισπανία. 
Καθώς επέστρεφε από μία εκστρατεία στα όρη Σαν Βιθέντε εναντίον των Μουσουλμάνων, ασθένησε από πυρετό στη Μαδρίτη και απεβίωσε. Τάφηκε στο Μπούργος (πρωτεύουσα της Λεόν), στη μονή Λας Ουέλγας. Ο πατέρας του ετοίμαζε την εκστρατεία εναντίον της Λας Νάβας δε Τολόσα, όταν έμαθε το συμβάν. Το πένθος του ήταν απαρηγόρητο και ο στρατός μαζεύτηκε γύρω του για να τον παρηγορήσει, όπως και η σύζυγός του Ελεονόρα. Έκανε δωρεά υπέρ του γιου του στο Νοσοκομείο ντελ Ρέυ υ ντε λα Ρέινα και στη μονή Λας Ουέλγας.
Ο τροβαδούρος Ζιρώτ ντε Καλάνσο έγραψε ένα ποίημα στο Οσσιτανικά εξαίροντας τις αρετές του και παραβάλλοντάς τον με τα αδέλφια της Ελεονόρας Ερρίκος ο Νεότερος, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος και Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης .