google/wiki40b huggingface dataset:
Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα ιδρύθηκε το 1951 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης των Παρισίων και αποτελείτο από το Βέλγιο, τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία. Σκοπός της ήταν να θέσει την παραγωγή και εμπορία του άνθρακα και του χάλυβα, δηλαδή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας μέχρι και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό κοινή διαχείριση των πρώην εμπολέμων κρατών. Η Συνθήκη υπεγράφη στις 18 Απριλίου του 1951 και ετέθη σε ισχύ στις 23 Ιουλίου 1952, ορισμένη να διαρκέσει για πενήντα χρόνια. Έληξε στις 23 Ιουλίου 2002.

Διακήρυξη του Σουμάν

Με τη Διακήρυξη του Γάλλου υπουργού εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν στις 9 Μαΐου 1950, εμπνευσμένη από τον Γάλλο αξιωματούχο και εν συνεχεία πρώτο Πρόεδρο της Ανωτάτης Αρχής της ΕΚΑΧ, Ζαν Μονέ, σηματοδοτείται μία νέα περίοδος στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης που ταυτίζεται με την έναρξη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το σχέδιο Schuman προτείνει μία προοδευτική ενοποίηση με πρώτο στάδιο τον οικονομικό τομέα και πρώτο βήμα του σταδίου αυτού την κοινή διαχείριση της γαλλο-γερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα υπό μία Ανώτατη Αρχή, στο πλαίσο μάλιστα ενός οργανισμού που θα είναι ανοικτός στη συμμετοχή κι άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να εξασφαλίσει την συλλογική ασφάλεια, το αίτημα της οποίας παραμένει πρωταρχικό ιδιαίτερα μετά από τον μακρόχρονο ανταγωνισμό μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Ευθέως δηλώνεται και η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας με στοιχεία υπερεθνικότητας.
Χαρακτηριστικά: "Η συσπείρωση των ευρωπαϊκών κρατών απαιτεί να εξαλειφθεί η προαιώνια αντίθεση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας (...). Η από κοινού διαχείριση της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα θα εξασφαλίσει άμεσα την εγκατάσταση κοινών βάσεων οικονομικής ανάπτυξης, πρώτου σταδίου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και θα αλλάξει την μοίρα περιοχών, οι οποίες από μακρού προορίζονται για την κατασκευή πολεμικών όπλων, υπήρξαν δε και τα πιο σταθερά θύματα των τελευταίων (...). Η αλληλεγγύη που θα δημιουργηθεί στην παραγωγή θα καταδείξει ότι κάθε πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας καθίσταται όχι μόνον αδιανόητος αλλά και υλικά αδύνατος"
Η πρόταση του Σουμάν είχε απήχηση στις χώρες της Βenelux, την Ιταλία και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όχι όμως και στην Αγγλία.
Πολιορκία της Πάτρας (1822)

Η εξέλιξη των γεγονότων

Ύστερα από τις νίκες των Ελλήνων επαναστατών στη Χαλανδρίτσα και στο Γηροκομείο, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με τα στρατεύματα του πολιόρκησε σθεναρά τη Πάτρα. Στην αρχή τα πράγματα κυλούσαν πολύ θετικά για τους Έλληνες. Η Κυβέρνηση όμως δεν τροφοδότησε τους πολιορκητές παρά τις διαμαρτυρίες του Κολοκοτρώνη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πολιορκούν τους δώδεκα χιλιάδες Τούρκους, που ήταν μέσα στη πόλη, μόνο εξακόσιοι άντρες. Έτσι ο Κολοκοτρώνης, αφού υπέγραψε με άλλους οπλαρχηγούς μία συνθήκη στο Σαραβάλι, διέλυσε τη πολιορκία στις 23 Ιουνίου του 1822.
Γενικευμένη αρχή της σχετικότητας

Σύμφωνα με την Γενικευμένη Αρχή της Σχετικότητας, όλοι οι φυσικοί νόμοι έχουν την ίδια μορφή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς.
Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, πως αν ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς διαπιστώνει την διατήρηση της ορμής για ένα ελεύθερο σύστημα, τότε κάθε άλλο αδρανειακό σύστημα αναφοράς θα διαπιστώνει επίσης το γεγονός πως η ορμή του ελεύθερου συστήματος διατηρείται.
Γκρατς

Ιστορία

Ο παλαιότερος οικισμός χρονολογείται από την εποχή του χαλκού. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία ιστορική συνέχεια της κατοίκησης της περιοχής πριν από το Μεσαίωνα. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την Σλοβενικη γλώσσα και σημαίνει μικρό κάστρο (Gradec). Η γερμανική ονομασία Γκρατς χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1128, και κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου υπό τους δούκες του Babenberg έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Αργότερα το Graz ήρθε στα χέρια των Αψβούργων. Ο στρατός του Ναπολέοντα κατέλαβε το Γκρατς το 1797.
Στο Γκρατς έζησε επίσης για ένα μικρό τμήμα της ζωής του ο μετέπειτα διάσημος αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ. Εκεί, εργάστηκε ως καθηγητής μαθηματικών, αλλά βρήκε και χρόνο για τη μελέτη της αστρονομίας. Όταν έφυγε από το Γκρατς πήγε στην Πράγα. Το Karl-Franzens Universität, που αναφέρεται επίσης ως το Πανεπιστήμιο του Γκρατς, είναι το παλαιοτερο πανεπιστήμιο της πόλης, που ιδρύθηκε το 1585 από το αρχιδούκα Κάρολο Β. Ο Νίκολα Τέσλα σπούδασε ηλεκτρολογία το 1875 στο Γκρατς. Ο βραβευμένος με Νόμπελ Όττο Λέβι δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς από το 1909 έως το 1938 και ο Έρβιν Σρέντιγκερ ήταν για λίγο πρύτανης στο Πανεπιστήμιο το 1936.
Μπατιροκεφτέδες

Οι μπατιροκεφτέδες ή ψωμοκεφτέδες είναι κεφτέδες με ψωμί. Παρασκευάζονται με ψωμί που έχει μουλιάσει σε νερό ή άλλο υγρό μέσο. Στο μείγμα προστίθενται συστατικά της αρεσκείας του μάγειρα όπως: κρεμμύδια, ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένες τομάτες, μαϊντανός, άνηθος, κάππαρη, αβγό, πιπέρι. Το μείγμα πλάθεται σε μπαλάκια που αλευρώνονται και τηγανίζονται σε λάδι.
Ετυμολογικά η λέξη μπατιροκεφτέδες προέρχεται από τη λέξη μπατίρης που σημαίνει φτωχός, αδέκαρος, άφραγκος και τη λέξη κεφτές που σημαίνει εύπλαστο ζύμωμα που πλάθεται σε σφαιρικό σχήμα και τηγανίζεται. Η ονομασία αναφέρεται σε κεφτέδες της μπατίρικης κουζίνας που υστερεί στην ποιότητα και ποσότητα των υλικών, την τεχνογνωσία του μάγειρα, τα μαγειρικά σκεύη και τη διαθεσιμότητα χρόνου. Ο σκοπός της συνταγής είναι να αξιοποιηθεί ψωμί που μπαγιατεύει, ώστε να μην πεταχτεί. Επειδή το βασικό συστατικό τους είναι ψωμί ονομάζονται και ψωμοκεφτέδες.
Σπύρος Παπαβασιλείου

Βίος

Ο Σπύρος Παπαβασιλείου γεννήθηκε το 1940 στην Πάτρα. Γιος τραγουδιστή του ελαφρού τραγουδιού, σπούδασε στο Ωδείο κι από τα 12 του συμμετείχε στην μπάντα Πατρών. Εκεί έμαθε να παίζει κλαρίνο. Μέχρι τα 16 είχε μάθει και πιάνο, τόσο ώστε να ενταχθεί στην ορχήστρα ενός κέντρου όπου τραγουδούσε ο πατέρας του. Λίγο αργότερα έφτιαξε και το δικό του κουαρτέτο με το οποίο περιόδευαν παίζοντας σκοπούς της εποχής. Στην Αθήνα ήλθε υπηρετώντας στην μπάντα της Αεροπορίας οπότε τον άκουσε ένας σμηνίας και τον σύστησε στην ορχήστρα ενός καμπαρέ. Τελειώνοντας τον στρατό, τον σύστησαν στον Γιώργο Κατσαρό που τον πήρε στην ορχήστρα του για τα επόμενα 10 χρόνια. Ταυτόχρονα ασχολήθηκε και με τις ενορχηστρώσεις. Από το 1973 άρχισε να ενορχηστρώνει και να διευθύνει, ως μαέστρος πλέον της ελαφράς ορχήστρας της ΕΡΤ, τραγούδια που διακρίνονταν στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε και με δικές του ορχήστρες σε νυχτερινά κέντρα και σχήματα: Πρωτοεμφανίστηκε ως μαέστρος κοσμικών Κέντρων, το 1971 στην «Παλιά Αθήνα»και ακολούθησε η «Νεράιδα», «Μοστρού», «Βράχος», «Στορκ». Τραγούδια άρχισε να γραφει από το 1967. Το πρώτο που δισκογραφήθηκε ήταν το «Μάτια μου μελένια». Το ερμήνευε το ντουέτο της Μιράντας και της Μπέτθς Δήμα.
Χιίτολα

Το Χιίτολα (ρωσικά: Хийтола‎; φινλανδικά: Hiitola‎) είναι μια αγροτική κοινότητα (ένας οικισμός) στην επαρχία Λαχντενπόχσκι στην Δημοκρατία της Καρελίας στην Ρωσία. 

Ιστορία

Το φινλανδικό όνομα του οικισμού (Χιίτολα) προέρχεται από το "Χίισι", το όνομα ενός πνεύματος του δάσους στην Καρελοφινλανδική μυθολογία.
Πριν από τον Σοβιετοφινλανδικό πόλεμο του 1939 ήταν δήμος της επαρχίας Βιιπούρι της Φινλανδίας.

Μεταφορές

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Χιίτολα είναι ένας σιδηροδρομικός κόμβος των σιδηροδρόμων Βύμποργκ-Γιοενσούου και Αγίας Πετρούπολης-Χιίτολα. Έχει άμεσες προαστιακές συνδέσεις με το Βίμποργκ, το Σορταβάλα και το Κουζνέτσνογιε. Ένα υπεραστικό τρένο μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης και της Κοστομούκσα περνάει από την Χιίτολα κάθε δεύτερη ημέρα.
492 Γισμόνδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γισμόνδης εκτιμάται σε 51,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 145 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,080 (από δεδομένα του IRAS). Η Γισμόνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Βασίλειο της Βιεντιάν

Το Βασίλειο του Βιεντιάν ιδρύθηκε το 1707 ως αποτέλεσμα της διάλυσης του Βασιλείου του Λαν Ξανγκ. Από το 1765 έως το 1778, ήταν υποτελής των Βιρμανών. Στη συνέχεια, το βασίλειο έγινε υποτελής του Σιάμ μέχρι το 1828, όπου και προσαρτήθηκε από το Σιάμ.
1124 Στρομπαντία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Στρομπαντίας εκτιμάται σε 24,65 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1569. Η Στρομπαντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 23 λεπτά.
Μάχη της Βάρνας

Προοίμιο

Μετά από μία ανεπιτυχή εκστρατεία, το 1441/1442 ενάντια στο Βελιγράδι, ο οθωμανός σουλτάνος Μουράτ Β' υπέγραψε μια δεκάχρονη συνθήκη ανακωχής με την Ουγγαρία και έκανε ειρήνη με το εμιράτο Καραμάν τον Αύγουστο του 1444. Κατόπιν παραιτήθηκε από το θρόνο χάριν του 12χρονου γιου του Μεχμέτ Β' Φατίχ (γνωστότερος ως Μωάμεθ Β').
Παρά τη συνθήκη που υπέγραψε, η Ουγγαρία συνεργάστηκε με τη Βενετία και τον Πάπα Ευγένιο Δ' για να οργανώσει ένα νέο σταυροφορικό στρατό. Υπό την πίεση των νέων ο γιος ανακάλεσε τον Μουράτ Β' στο θρόνο. Εκείνος αρχικά αρνήθηκε επίμονα με την αιτιολογία ότι δεν ήταν πλέον σουλτάνος. Πείστηκε εντέλει από τον γιο του, ο οποίος του έγραψε: "Αν είσαι ο σουλτάνος, οδήγησε τις στρατιές σου. Αν είμαι εγώ ο σουλτάνος, με το παρόν σε διατάζω να έλθεις και να οδηγήσεις τις στρατιές μου".  Ο Μουράτ Β' δεν είχε άλλη επιλογή από το να αναλάβει και πάλι το θρόνο.

Δυνάμεις

Ο μεικτός χριστιανικός στρατός -που συνίστατο κύρια από ουγγρικές και πολωνικές δυνάμεις, μαζί με Τσέχους, παπικούς ιππότες, Βόσνιους, Κροάτες, Σέρβους, Βούλγαρους και Ρουμάνους- συναντήθηκε στο πεδίο της μάχης με τον αριθμητικά υπέρτερο οθωμανικό στρατό. Οι Ούγγροι ήσαν ελλειπώς εξοπλισμένοι και η βοήθεια από την Βλαχία, την Αλβανία και την Κωνσταντινούπολη δεν έφθασε ποτέ. Ο ουγγρικός στρατός ήταν μικρότερος και ασταθής. Δεν είχε σχεδόν καθόλου πεζικό, εκτός από 100 έως 300 Τσέχους μισθοφόρους τυφεκιοφόρους. Το υπόλοιπο του στρατού αποτελείτο από βαρύ ιππικό, κυρίως βασιλικό μαζί με μισθοφόρους και άλλα Επισκοπικές ίλες ή λάβαρα ευγενών.  
Οι Βενετοί με τον στρατάρχη Αλβίζε Λορεντάν είχαν υποσχεθεί ότι δε θα επέτρεπαν με το στόλο τους στους Οθωμανούς να περάσουν τον Βόσπορο. Εκεί θα συναντώνταν με πλοία του παπικού στόλου και θα κινούνταν κατά μήκος της ακτογραμμής προς την Κωνσταντινούπολη, εκτοπίζοντας τους Οθωμανούς από τα Βαλκάνια.

Απώλειες

Οι 30.000 Σταυροφόροι συντρίφθηκαν από 120.000 Οθωμανούς. Περίπου οι μισοί στρατιώτες του ενωμένου στρατού σκοτώθηκαν. Ο θάνατος του Βλάντισλαβ Γ' στη μάχη άφησε την Ουγγαρία στα χέρια του τετράχρονου γιου του Λαντισλάους της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Εις έκφραση ευγνωμοσύνης, ο βουλγαρικός λαός έδωσε στον Βλάντισλαβ Γ' το επωνύμιο 'της Βάρνας' (Varnenchik), από τον τόπο που πολέμησε και πέθανε. Με αυτή την ήττα σταμάτησε οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια παρεμπόδισης της διείσδυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην ανατολική Ευρώπη για αρκετές δεκαετίες.
Λουδοβίκος Γ΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Άννας-Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Το 1593 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 39 ετών, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφος τού πατέρα του Φρειδερίκος Α΄ κόμης του Μονπελιάρ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1575 τη Δωροθέα-Ούρσουλα 1559-1583, κόρη του Καρόλου Β΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Το 1583 απεβίωσε η Δωροθέα-Ούρσουλα και ο Λουδοβίκος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ούρσουλα, κόρη του Γεωργίου-Ιωάννη κόμη του Παλατινάτου-Βέλντεντς. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του.
Ιωάννης Κορωναίος (πολιτικός)

Σταδιοδρομία

Καταγόταν από τα Κύθηρα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, στην ΑΣΟΕΕ και στο Πανεπιστήμιο της Βαλτιμόρης των ΗΠΑ. Κατά την διάρκεια της χούντας εντάχθηκε στο ΠΑΚ, αναπτύσσοντας έντονη αντιδικτατορική δράση, η οποία του στοίχισε την καταδίκη και τον εγκλεισμό του στις φυλακές Κορυδαλλού επί τριετία.   Εργάστηκε ως δικηγόρος. 
Κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1974 με το ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Αθηνών χωρίς να εκλεγεί, καθώς έλαβε  2.302 ψήφους.
Τελικά εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981 και υπηρέτησε ως το 1985, χρονιά κατά την οποία πολιτεύτηκε ξανά χωρίς επιτυχία. Μετά την παραίτηση της Βάσως Παπανδρέου από το βουλευτικό αξίωμα, ο Κορωναίος έγινε βουλευτής Επικρατείας στις 2 Ιανουαρίου 1989. Η θητεία του στη Βουλή τερματίστηκε τον Ιούνιο του 1989.
Πέθανε το 1998 και κηδεύτηκε στις 10 Ιουνίου από τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου του Α΄ Κοιμητηρίου Αθηνών.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1946

Η 19ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1946, έλαβε χώρα στις 13 Μαρτίου 1947. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου  με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Μπόρκα Παβίτσεβιτς

Βιογραφία

Γεννημένη στο Κότορ, η Παβίτσεβιτς είναι απόφοιτος της Ακαδημίας Θεάτρου, Κινηματογράφου, Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης του Βελιγραδίου το 1971. Η καριέρα της στο θέατρο έχει διαρκέσει δεκαετίες. Για δέκα χρόνια, ο Παβίτσεβιτς ήταν δραματουργός στο Atelje 212. Ίδρυσε το 1981 το Θέατρο Νέας Ευαισθησίας σε ένα ζυθοποιείο του Βελιγραδίου. Από το 1984 έως το 1991 συμμετείχε στο καλλιτεχνικό κίνημα «KPGT» (Kazaliste Pozoriste Gledalisce Teatar). Ήταν θεατρικός συγγραφέας και καλλιτεχνικός διευθυντής του Δραματικού Θεάτρου του Βελιγραδίου, μέχρι να αφεθεί να φύγει το 1993 λόγω των πολιτικών της απόψεων. Εργάστηκε επίσης ως νομικός για το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου. Έχει εργαστεί στην οργάνωση για 20 χρόνια. Συνιδρυτής του Κύκλου του Βελιγραδίου, είναι τακτική αρθρογράφος εφημερίδων.
Ο Pavićević ίδρυσε το Κέντρο Πολιτισμικής Απολύμανσης, το 1994, αφιερωμένο στη δημιουργία κάθαρσης, και έχει διοργανώσει πάνω από 5.000 εκδηλώσεις, εκθέσεις, διαδηλώσεις και διαλέξεις. Ήταν ένας από τους υπογράφοντες της Διακήρυξης του Κινήματος Πολιτικής Αντίστασης το 2012 και είναι ο συν-συγγραφέας του βιβλίου Βελιγράδι, το Βελιγράδι μου. Η Παβίτσεβιτς έχει λάβει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Όττο Ρένε Καστίγιο για το Πολιτικό Θέατρο (2000), το Βραβείο για την Ειρήνη και τον Πολιτισμό του Ιδρύματος Χιροσίμα (2004), το βραβείο Οσβαγιάνγιε σλομπόντε από το ίδρυμα Μάγια Μαρσίτσεβιτς Τάσιτς (2005), το Βραβείο Διαδρομών από το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Ίδρυμα (2009/2010), και από τη Λεγεώνα της Τιμής από την Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας (2001).
Είναι παντρεμένη με τον δικηγόρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Νίκολα Μπάροβιτς, και ζει στο Βελιγράδι.
Έρευνα

Ο όρος έρευνα στις καθημερινές εκφράσεις συνδέεται με πολλά αντικείμενα εφαρμογής. Περισσότερο ωστόσο φέρεται με μια εξειδικευμένη σημασία τη συστηματική, αντικειμενική και εξακριβωμένη αναζήτηση πληροφοριών προς επίλυση κάποιου προβλήματος. Μεταξύ τους οι διάφορες έρευνες διαφέρουν ως προς τις προθέσεις, τα μέσα αλλά και στο βαθμό σεβασμού των επιστημονικών αρχών εκ μέρους των διαφόρων ερευνητών.
Σε γενικές γραμμές η έρευνα αποτελεί πρωταρχικής σημασίας διαδικασία για την ανάδειξη, συγκρότηση και προαγωγή των επιστημών, όπου μέσω αυτών επιχειρείται ευρύτερα η βελτίωση των συνθηκών της ζωής των ανθρώπων. Πολλοί είναι εκείνοι που περιορίζουν την έννοια μόνο στην επιστημονική έρευνα που αναπτύσσεται κατά κλάδο επιστημονικών πεδίων, όπου βασίζεται σε πειραματική μέθοδο, ή την επαλήθευση υποθέσεων αν και σε πολλές των περιπτώσεων η επιστήμη ερευνά "στα τυφλά" όπου οι όποιες επιβεβαιώσεις έπονται στη συνέχεια.

Είδη ερευνών

Βασική διάκριση των διαφόρων ερευνών λαμβάνοντας υπόψη α) τον τρόπο της διαδικασίας τους είναι οι "μη πειραματικές" και οι "πειραματικές έρευνες, β) ανάλογα του αριθμού των ερευνητών σε ατομικές και ομαδικές έρευνες", και γ) ανάλογα του σκοπού σε "γενικές", ή "θεωρητικές" και σε "εφαρμοσμένες έρευνες".
 
Γενικά οι μη πειραματικές είναι οι επιτόπιες έρευνες που περιορίζονται σε κάποια περιγραφή καταστάσεων παρά σε σχέσεις με αιτιώδη συνάφεια. Αυτές εκτείνονται κυρίως σε πληθυσμιακά δείγματα, απ΄ όπου οι ερευνητές εξάγουν διάφορα συμπεράσματα "κατανόησης" ή "ερμηνείας" των προς έρευνα "φαινομένων". Σ΄ αυτού του είδους ερευνών συγκαταλέγονται εκτός του μεγάλου πλήθους δημοσκοπήσεων, των λεγομένων γκάλοπ, η ιστορική έρευνα καθώς και η περιγραφική έρευνα.
 
Οι πειραματικές έρευνες συμπεριφοράς ασκούνται σε περιορισμένα πληθυσμιακά δείγματα όπου προϋποθέτουν μακρά εξέταση φαινομένων προκειμένου να εξαχθεί μια θεμελιωμένη "ερμηνεία".
24η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία (Ελλάδα)

Ιστορία

Η ταξιαρχία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1960 στην Θεσσαλονίκη ως το 1ο Τμήμα Μάχης της 20ης Μεραρχίας Τεθωρακισμένων. Τον Σεπτέμβριο του 1971 μεταφέρθηκε στο Λιτόχωρο και στις 1 Ιανουαρίου 1979 προβιβάστηκε σε ανεξάρτητη Θωρακισμένη ταξιαρχία. Τον Δεκέμβριο του 2000, η ταξιαρχία έλαβε τον τιμητικό τίτλο "1ο Σύνταγμα Ιππικού Φλώρινα". Από τις 1 Απριλίου 2004 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2005 ήταν εξαρτώμενη από τη 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, ενώ από τότε ανήκει στο Α΄ Σώμα Στρατού. Το 2014 η ταξιαρχία εντάχθηκε στην 2η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού.
Κύπελλο Βραζιλίας ποδοσφαίρου ανδρών 1990

Το  Κύπελλο Βραζιλίας ποδοσφαίρου ανδρών 1990 ήταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Βραζιλίας. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 19 Ιουνίου 1990 και τελείωσε στις 7 Νοεμβρίου 1990. Νικήτρια ήταν η Φλαμένγκο.

Σύστημα διεξαγωγής

Στη διοργάνωση αγωνίστηκαν 32 ομάδες οι οποίες αγωνίστηκαν σε νοκ-άουτ φάσεις διπλών αγώνων. Ίσχυε ο κάνονας των εκτός έδρας γκολ.
(208996) 2003 AZ84

Τροχιά

Η τροχιά του 2003 AZ₈₄ μοιάζει με αυτή του Πλούτωνα αλλά δε διασχίζει τη τροχιά του Ποσειδώνα. Περιφέρεται με 4.68 m/s και το έτος του διαρκεί 249.6 χρόνια.

Φυσικά Χαρακτηριστικά

Το 2003 AZ₈₄ υπολογίζεται πως έχει διάμετρο 730 χιλιόμετρα και το αλβέδο είναι περίπου 0,11. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 13.42 ώρες, αν και δεν έχει παρατηρηθεί φασματικά μια ολόκληρη περιστροφή. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 3.8-4.
Η μέτρηση των 686 ±96 χιλιομέτρων βασίζεται σε παρατηρήσεις του Σπίτζερ το 2008. Πιο πρόσφατη έρευνα που αποτελεί συνεργασία των διαστημικών τηλεσκοπίων Σπίτζερ και Χέρσελ δίνει μια μεγαλύτερη τιμή, κοντά στα 900 χιλιόμετρα. Το 2010 σε μια επιπρόσθηση με ένα αστέρα παρατηρήθηκε μια χορδή μήκους 573 ± 21 χιλιομέτρων, η οποία θέτει ένα κατώτατο όριο για το μέγεθος του αντικειμένου. Με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, υπολόγιστηκε διάμετρος 727 ±65 χιλιομέτρων. Λόγω του μεγέθους του χαρακτηρίζεται ως υποψήφιος πλανήτης νάνος.

Δορυφόρος

Το 2003 AZ₈₄ έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο 68 +-20 χιλιόμετρα, περιφέρεται περίπου 7.200 χιλιόμετρα και διαφορά λαμπρότητάς του από το 2003 AZ₈₄ είναι 5 ±0.3. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Ονομάζεται 2003 AZ84 1. Δεν του έχει δοθεί ακόμα επίσημη ονομασία.
Διώρυγα της Καληδονίας

Η διώρυγα της Καληδονίας είναι θαλάσσιο κανάλι μήκους 97 χλμ. στην Σκωτία, το οποίο συνδέει την βόρεια θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό στο βόρειο μέρος της Ιρλανδικής Θάλασσας. Περιλαμβάνει πλωτές διώρυγες σύνδεσης μήκους 35 χλμ. με 29 υδατοφράκτες.

Ιστορία

Η πρώτη ιδέα του ανοίγματος του καναλιού ξεκίνησε το 1773 από τον James Watt, για να μπορέσει να υπάρξει ασφαλής διάπλους για τα ξύλινα ιστιοφόρα της εποχής , τα οποία θα απέφευγαν την διαδρομή της βόρειας ακτής. Τελικά στις 27 Ιουλίου του 1803, στο Κοινοβούλιο ψηφίστηκε νόμος για την αδειοδότηση του έργου, και ο μηχανικός Thomas Telford κλήθηκε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το κανάλι. Το έργο ξεκίνησε από τα δύο άκρα του, δηλαδή σημείο εισόδου η πόλη Ινβερνές (Inverness) και σημείο εξόδου το Fort William. Εργάστηκαν περίπου 3000 κάτοικοι της περιοχής και τελικά το κανάλι άνοιξε το 1822, και κόστισε 910.000 £. Εν τω μεταξύ, η ναυπηγική βιομηχανία είχε προχωρήσει, με την κατασκευή των ατμοκίνητων πλοίων, πολλά από τα οποία ήταν πλέον πολύ μεγάλα για να χρησιμοποιήσουν το κανάλι με αποτέλεσμα την πολύ μικρή χρησιμότητά του. Κατά την διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου υπήρξε μια έξαρση της εμπορικής κίνησης λόγω της μεταφοράς υλικών . Σήμερα λειτουργεί κανονικά με διελεύσεις φορτηγίδων και γιοτ, θεωρείται μνημείο και το επισκέπτονται περίπου 500.000 τουρίστες το χρόνο.
Γουλιελμίτης

Γουλιελμίτης (αγγλικά: Williamite) ονομαζόταν ο οποιοσδοίποτε υποστηρικτής του βασιλιά Γουλιέλμου Β΄ της Αγγλίας, ο οποίος εκθρόνισε τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ στην Ένδοξη Επανάσταση. Ο Γουλιέλμος, ο ηγέτης της Ολλανδικής Δημοκρατίας, αντικατέστησε τον Ιάκωβο με την υποστήριξη των Άγγλων Ουίγων. Ένας από τους στόχους του Γουλιέλμου ήταν να εξασφαλίσει την είσοδο της Αγγλίας στο Σύνδεσμο του Άουγκσμπουργκ εναντίον της Γαλλίας στον εννεαετή πόλεμο. Για τους Γουλιελμίτες στην Αγγλία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, ο Γουλιέλμος θεωρήθηκε ως εγγυητής της αστικής και θρησκευτικής ελευθερίας και της προτεσταντικής μοναρχίας κατά του καθολικού απολυταρχισμού.
Ο όρος «Γουλιελμίτης» χρησιμοποιείται επίσης συνηθισμένα για να αναφερθεί στον πολυεθνικό στρατό του Γουλιέλμου στην Ιρλανδία κατά τη διάρκεια του γουλιελμιτικού πολέμου στην Ιρλανδία, 1689–91. Στην ίδια την Ιρλανδία, ο Γουλιέλμος υποστηρίχθηκε πρωτίστως από τους Προτεστάντες και πολεμήθηκε από τους ιθαγενείς Καθολικούς Ιακωβίτες που υποστήριζαν τον Ιάκωβο. Μόλις ο Ιάκωβος Β΄ ανήλθε στο θρόνο το 1685, διέταξε τον αντιβασιλέα Ρίτσαρντ Τάλμποτ, Κόμη του Τιρκόνελ να αντικαταστήσει τους Προτεστάντες με Καθολικούς στην κυβέρνηση. Οι Προτεστάντες απομακρύνθηκαν από το Βασιλικό Ιρλανδικό Στρατό και αντικαταστάθηκαν από καθολικούς αξιωματικούς και στρατιώτες. Η Ιρλανδική Πολιτοφυλακή αφοπλίστηκε και τα όπλα της δόθηκαν στους Καθολικούς. Απαντώντας το 1689, οι Ιρλανδοί Προτεστάντες σχημάτισαν το δικό τους Στρατό του Βορρά, ανακήρυξαν τον Γουλιέλμο της Οράγγης βασιλιά και άρχισαν να καταλαμβάνουν οχυρά γύρω από το Κορκ και ιδιαίτερα στο Όλστερ. Ωστόσο, ο Ιακωβιτικός Ιρλανδικός Στρατός κατάφερε να αποκαταστήσει τον έλεγχο του Μπάντον και να οδηγήσει το Στρατό του Βορρά κατά τη διάρκεια της διάσπασης του Ντρομόρ. Πριν από πολύ καιρό μόνο το Ντέρι και το Ενσκίλεν είχαν παραμείνει ακόμα.
Μετά από αυτές τις πρώτες αποτυχίες, οι δυνάμεις των Γουλιελμιτών πέτυχαν μια σειρά νικών κατά τη διάρκεια του πολέμου υπερασπιζόμενες το Ντέρι και καταλαμβάνοντας το Κάρικφεργκους το 1689. Οι επακόλουθες μάχες, η μάχη του Μπόιν και η μάχη του Όγκριμ, οδήγησαν σε μια αποφασιστική νίκη στο Λίμερικ το 1691. Ο ίδιος ο Γουλιέλμος στο Μπόιν το 1690, το οποίο ήταν ευρέως μνημονευμένο σε έργα ζωγραφικής όπως το The Battle of the Boyne του Μπέντζαμιν Γουεστ. Ακόμη απεικονίζεται στην εικονογραφία του Τάγματος της Οράγγης, το όνομα του οποίου προέρχεται από τη δυναστεία του Γουλιέλμου, τον οίκο της Οράγγης Νασσάου.
Ο όρος «Γουλιελμιτικός» εφαρμόζεται μερικές φορές στην αρχιτεκτονική του εξοχικού σπιτιού του Λέιτ Στιούαρτ που χτίστηκε το 1690–1710 στη συντηρητική κλασσική αγγλική παράδοση που είχε δημιουργηθεί υπό τον Κάρολο Β΄ από τους Χιουζ Μέι και Σερ Κρίστοφερ Ρεν, από τους οποίους ο Μπέλτον Χάουζ, Λίνκολνσαϊρ και, προηγουμένος ο Στόουκ Έντιθ, Χέρεφορντσαϊρ είναι τυπικά παραδείγματα. Αυτά τα συμπαγή σπίτια δεν ταιριάζουν εύκολα στις συμβάσεις αγγλικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής.
Το «Γουλιελμιτικό Μωβ Άστρο» αποτελεί μέρος της σημαίας του Τάγματος της Οράγγης στη Βόρεια Ιρλανδία.