google/wiki40b huggingface dataset:
Τζοβάνι ντι Μπίτσι των Μεδίκων

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αβεράρντο και της Ιακόμπα Σπίνι. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τα λίγα χρήματα μοιράστηκαν στη μητέρα του και τα πέντε αγόρια της. Ο ίδιος έλαβε ελάχιστα. Η βάση για την επιχειρηματική του δραστηριότητα τέθηκε με το γάμο του με την Πικάρντα Μπουέρι, από παλιά και αξιοσέβαστη οικογένεια και με προίκα 1.500 φλωρίνια. Ο ίδιος δεν ήταν ευγενικής καταγωγής, με το γάμο του όμως απέκτησε κύρος.
Δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική, εκτός αν η υπόθεση είχε σχέση με την οικογένειά του ή την Τράπεζα. Όταν κληρωνόταν για να συμμετάσχει σε κάποιο αξίωμα, προτιμούσε να πληρώσει το πρόστιμο παρά να υπηρετήσει τη θέση. Όμως ανέλαβε εκπρόσωπος των συντεχνιών (priori) τα έτη 1402, 1408, 1411 και σημαιοφόρος (gonfaloniere) το έτος 1421 στο Συμβούλιο των 9 (Signoria). To 1401 ήταν ένας από τους κριτές του καλύτερου μεταλλικού, αναγλύφου πλαισίου που έφεραν ως δείγμα καλλιτέχνες για τη θύρα του Βαπτιστηρίου και αποφάσισαν αυτό του Λορέντσο Γκιμπέρτι.
Ήταν ιδιοκτήτης δύο εργαστηρίων μαλλιού στη Φλωρεντία και μέλος δύο συντεχνιών, της συντεχνίας του Μαλλιού (arte della Lana) και της συντεχνίας των Ανταλλαγών (arte del Cambio). Η επιχείρησή του απλώθηκε πέρα από τη Βόρεια Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το 1414 υποστήριξε την επιστροφή του πάπα στη Ρώμη και όταν ο ποντίφικας επέστρεψε, τον αντάμειψε για τις υπηρεσίες του θέτοντάς τον γενικό διαχειριστή του Αποστολικού δωματίου (Θησαυροφυλακίου). Οι διάδοχοι πάπες χρησιμοποίησαν τις τραπεζικές του υπηρεσίες. Του δόθηκε δικαίωμα συλλογής φόρων του πάπα και εξόρυξης στυπτηρίας. Με αυτά η οικογένειά του θα γίνει από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη και έτσι θα αποκτήσει πολιτική υπεροχή.
Το 1420 έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχου στους δύο γιους του, Κόζιμο και Λαυρέντιο. Απεβίωσε το 1429 και όπως φαίνεται από την φορολογική δήλωσή του, ήταν από τους πλουσιότερους στη Φλωρεντία. Τάφηκε στο παλαιό σκευοφυλάκιο της βασιλικής του Σαν Λορέντζο και έπειτα από τέσσερα έτη και η γυναίκα του δίπλα σε αυτόν.
Άλεξ Σκόλνικ

Βιογραφία

Ο Σκόλνικ γεννήθηκε στο Μπέρκλι της Καλιφόρνια το 1968 και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα εννέα του χρόνια. Έκανε μαθήματα με τον Τζο Σατριάνι και είχε ως σημαντικότερες του επιρροές τον Έντι Βαν Χέηλεν, τον Τζίμι Χέντριξ, τον Έρικ Κλάπτον, τον Ράντι Ρόουντς, κ.α..

Το 1983, έγινε μέλος των Testament και καθιερώθηκε ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες του είδους του. Το συγκρότημα γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία στους κύκλους του thrash metal, ανεβαίνοντας τρεις φορές στο Top-100 του Billboard. Μετά από πέντε στούντιο δίσκους, ο Σκόλνικ αποχώρησε από τους Testament το 1993. Έγινε μέλος των Savatage, κυκλοφορώντας μαζί τους τα άλμπουμ "Handful of Rain" και "Japan Live '94", αντικαθιστώντας τον αποθανόντα Κρις Όλιβα.
Το 1995 περιόδευσε με το προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne και λίγο αργότερα αποφάσισε να σταματήσει την ενασχόληση του με την σκληρή μουσική για να συνεχίσει με τζαζ κιθάρα. Σχημάτισε διάφορα τζαζ και πειραματικά συγκροτήματα όπως οι Exhibit-A και οι Skol Patrol, πριν δημιουργήσει τους The Alex Skolnick Trio με τους οποίους έχει ηχογραφήσει τέσσερις δίσκους. Η αγάπη του για την τζαζ τον οδήγησε στο να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη, όπου φοίτησε στο "The New School University" και πήρε πτυχίο στο πρόγραμμα τζαζ της σχολής, το 2001.

Παράλληλα, ο Σκόλνικ εντάχθηκε στους Trans-Siberian Orchestra, με τους οποίους περιοδεύει κατά τους χειμερινούς μήνες στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και έχει συμμετάσχει στα άλμπουμ "The Lost Christmas Eve" το 2004 και "Night Castle" το 2009. Το 2004 ηχογράφησε το σόλο κιθάρας στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου "Ashes of the Wake" των Lamb of God.

Το 2005, επέστρεψε στους Testament για την περιοδεία "10 Days of May Tour", η επιτυχία της οποίας τον ώθησε να παραμείνει στο συγκρότημα, ηχογραφώντας το επιτυχημένο "The Formation of Damnation" του 2008, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα ακολούθησε το "Dark Roots of Earth", σκαρφαλώνοντας στην υψηλότερη θέση την οποία έχει φτάσει δίσκος του συγκροτήματος στο Billboard, το # 12.

Έχει συνθέσει την μουσική για την τηλεοπτική εκπομπή "Westminster Dog Show" του 2002 και το "Makin' The Band" του "MTV". Επίσης, διατηρεί το δικό του blog με την ονομασία "SkolNotes" και συνεισφέρει συχνά στο περιοδικό "Guitar Player" μέσω διαδικτύου.

Το 2013, εξέδωσε το βιβλίο "Geek to Guitar Hero" λαμβάνοντας θετικές κριτικές.
Φαϊζάλ Νασίμ

Πρώτα χρόνια

Ο Νασίμ γεννήθηκε στον τομέα Φουνααντού των Μαλδίβων, στη Νήσο Φουβαφμούλαχ (Fuvahmulah). Το 1986, σε ηλικία 12 ετών, άρχισε να ασχολείται με τις κοινωνικές υπηρεσίες. Ολοκλήρωσε τις ανώτερες σπουδές του στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποκτώντας πτυχίο μπάτσελορ στον τομέα της Διοίκησης Φιλοξενίας και Τουρισμού από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγκχαμ, και Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.

Σταδιοδρομία

Προτού ακόμα σπουδάσει στην Αγγλία, εργάστηκε στις κοινωνικές υπηρεσίες. Το 1999 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο νέων για την κοινωνική προσφορά του  και το 2015 με το ειδικό βραβείο αναγνώρισης. Το 2014 ορίστηκε πρεσβευτής για θέματα αναπηρίας.

Πολιτική

Ο Νασίμ ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τα πολιτικά το 2004, και έγινε μέλος της δημοτικής περιφέρειας της Φουβαχμούλαχ κατά το διάστημα της σύνταξης ενός νέου Συντάγματος το 2004 - 2008. Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση του συντάγματος, έμεινε μακριά από την πολιτική επί πενταετία. Επανήλθε στο Κοινοβούλιο το 2014, υπηρετώντας ως βουλευτής της Καασίντου, στην ατόλη Κααφού.. Στις 13 Ιουλίου 2018 ο Νασίμ επιλέχθηκε ως ο υποψήφιος αντιπρόεδρος για τον προεδρικό υποψήφιο Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ, στις προεδρικές εκλογές του 2018. Στις εκλογές εκείνες, ο Σολίχ εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 58% των ψήφων. Συνακόλουθα, ο Σολίχ ορκίστηκε πρόεδρος και ο Νασίμ αντιπρόεδρος των Μαλδίβων, τον Νοέμβριο του 2018.
Μπιέλο Μπρντο (Ντέρβεντα)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κοφέα

Βοτανικά χαρακτηριστικά

Τα άνθη της κοφέας μπορεί να είναι λευκά, ροζ ή λιλά σε χρώμα, λεπτά σε υφή και με ελαφρύ άρωμα. Ανθοφορεί για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο έτος, ενώ αντέχει σε μεγάλο εύρος θερμοκρασιών, από τους 35°C έως τους 7°C.

Καλλιέργεια

Είναι εξαιρετικά προσαρμοστική στις περιβαλλοντολογικές συνθήκες, π.χ. ενώ προτιμά τον ήλιο και ανθοφορεί όταν τον έχει, επιβιώνει και σε καταστάσεις με περιορισμένο φως που όμως δεν το αφήνει να βγάλει άνθη. Μπορεί να φυτευτεί όλες τις εποχές του χρόνου σε κάθε τύπο εδάφους, όμως είναι προτιμότερα τα εδάφη με άριστη αποστράγγιση. Η λίπανση της κοφέας θα πρέπει να είναι τακτική, όπως και το πότισμά της, ειδικότερα το καλοκαίρι οπότε και αν δεν ποτιστεί καθημερινά, τα φύλλα της κιτρινίζουν. Το σχήμα της παραμένει ίδιο καθ' όλη την διάρκεια της ζωής της κάνοντας έτσι το κλάδεμά της περιττό.

Χρήσεις

Οι χρήσεις του ποικίλουν και εξαιτίας και του χαμηλού της ύψους έχει ευελιξία χρήσεων. Π.χ. χρησιμοποιείται για τη δημιουργία παιδικών μπομπονιέρων. Γενικά, όσον αφορά τη χρήση της σε κοινωνικές εκδηλώσεις, δεν είναι και τόσο διαδεδομένη όσο θα όφειλε για δύο λόγους, α) ο πρώτος σχετίζεται με την άγνοια του συγκεκριμένου φυτού και β) ο δεύτερος με την περιορισμένη διάθεση της στα εμπορικά καταστήματα έως τον Ιούνιο περίπου.
Το φυτό αυτό είναι κατάλληλο για βραχόκηπους και για εδαφοκάλυψη. Το συναντάμε και σε γλάστρες σε μπαλκόνια και αυλές.
Δρακοβούνι Αρκαδίας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται στις υπώρειες του βουνού Ρουπάκιστο βόρειο τμήμα του ορεινού όγκου του Μαινάλου, σε υψόμετρο περίπου 760 μέτρων. Χωροθετείται επίσης στο βόρειο τμήμα της Αρκαδίας και γειτνιάζει με το Θεόκτιστο στα βόρεια, την Κερπινή στα νότια και το Πράσινο στα ανατολικά. 
Στην ευρύτερη περιοχή, βρίσκεται επίσης και η τεχνητή Λίμνη Λάδωνα που δημιουργήθηκε έπειτα από κατασκευή φράγματος στον ποταμό Λάδωνα.

Ονομασία

Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Γλόγοβα, η οποία άλλαξε άλλαξε στις 20/08/1927 με ΦΕΚ 179/1927 στην σημερινή. Η πιο διαδεδομένη εκδοχή για την ετυμολογία της παλιάς ονομασίας είναι πως έχει σλαβική ρίζα και είναι συνώνυμη του δέντρου της Τρικοκκιάς που έχει άσπρα άνθη και αγκάθια, αλλιώς εναλλακτικά σημαίνει "τόπος με άσπρα αγκάθια". Η νέα ονομασία προέρχεται από το όμορο ομώνυμο βουνό της περιοχής.

Εκκλησίες

Στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες: του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του οικισμού, του Αγίου Δημητρίου στο βόρειο άκρο του οικισμού καθώς και του Αγίου Νικολάου, εκτός του οικισμού και σε κοντινή απόσταση από αυτόν, στα νοτιοανατολικά του.

Οικονομία

Οι μόνιμοι κάτοικοι του Δρακοβουνίου ασχολούνται σχεδόν σε καθολικό βαθμό με τον πρωτογενή τομέα και κυρίως με την κτηνοτροφία και την γεωργία.
Στρατηγάτο Βαλανέως

Το Στρατηγάτο Βαλανέως ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό συνοριακό Θέμα, που καταλάμβανε εδάφη της σημερινής Τουρκίας.
Το στρατηγάτο βρισκόταν στην Κιλικία, περιελάμβανε το Κάστρο Βαλανέως, με την μικρή πόλη της Βαλαναίας, και τις γύρω περιοχές.
Η Άννα Κομνηνή αναφέρει το Βαλανέως, στην Αλεξιάδα ως στρατηγάτο και μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.
Εβελίνα Παπούλια

Βιογραφία

Από 6 ετών παρακολουθούσε εντατικά μαθήματα χορού. Το 1989 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακές σπουδές στο χορό στη Σχολή Χορού The Martha Graham School of Contemporary Dance. Ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο The Lee Strasberg Theater Institute και πήρε μέρος σε διάφορα θεατρικά έργα, όπως το West Side Story (1993) ενώ συμμετείχε και στο Omega Dance Company. 
Μη καταφέρνοντας να πάρει αμερικανική υπηκοότητα, όπως πραγματικά ήθελε, γύρισε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορες σειρές στην τηλεόραση. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της στην κωμική σειρά Δύο Ξένοι, όπου υποδύθηκε το ρόλο μιας τηλεπαρουσιάστριας η οποία συνδέεται ερωτικά με έναν άντρα κλασικής παιδείας. 
Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία Safe Sex του 1999, μαζί με έναν πολύ μεγάλο αριθμό γνωστών καλλιτεχνών, καθώς και στις ταινίες Ένας κι ένας, Νύφες του Παντελή Βούλγαρη και Guilt (2009) του Βασίλη Μαζωμένου. 
Συνέχισε με διάφορες δουλειές στη θεατρική και μουσική σκηνή. Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ροκ μιούζικαλ Hedwig and the Angry Inch. Τη διετία 2006-2007 και 2007-2008 συμμετείχε στη κριτική επιτροπή του talent show του Mega "So you think you can dance", μαζί με τον Πάνο Μεταξόπουλο και τον Μιχάλη Ναλμπάντη, στο οποίο διαγωνίζονταν χορευτές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε με την Άννα Βίσση στη ροκ όπερα Δαίμονες, στον ρόλο της Λόα, στο θέατρο Παλλάς.
Επίσης συμμετείχε στο βίντεοκλιπ της Ελένης Φουρέιρα για το τραγούδι "Πιο έρωτας πεθαίνεις", μαζί με τον Νίκο Αναδιώτη και τη Μίνα Ορφανού.

Προσωπική ζωή

Την περίοδο 1999-2001 ήταν παντρεμένη με τον Γιώργο Λιάντο και απέκτησαν μια κόρη, την Αφροδίτη - Μαρία. Το Μάϊο του 2008, και μετά από δεσμό 5 ετών, παντρεύτηκε στη Σκωτία τον σκηνοθέτη Παναγιώτη Κράββα. Χώρισαν ένα μήνα μετά.
Grand Theft Auto Advance

Τρόπος παιχνιδιού

Το παιχνίδι τοποθετείται στην πόλη της Liberty City, η οποία βασίζεται στην πόκη με το ίδιο όνομα του Grand Theft Auto III. Ωστόσο, ο χάρτης της πόλης είναι μεγαλύτερος κατά 80% από αυτόν του GTA III. Στο παιχνίδι, υπάρχουν τρία μεγάλα νησιά όπως και στο GTA III. Πέρα από αυτά τα στοιχεία, τα δύο παιχνίδια έχουν μικρές διαφορές. Στο Αεροδρόμιο Francis δεν υπάρχουν αερογραμμικές γραμμές, ενώ τα τραίνα και τα τούνελ έχουν αφαιρεθεί, ώστε ο παίκτης να βλέπει την κατεύθυνση του αυτοκινήτου.

Πλοκή

Το παιχνίδι τοποθετείται στο 2000 στην πόλη της Liberty City, ένα χρόνο πριν τα γεγονότα του Grand Theft Auto III. Πρωταγωνιστής είναι ο Mike που δούλευε μαζί με τον φίλο του, Vinnie. Κάποια μέρα, αποφάσισαν να φύγουν από την Liberty City, αναζητώντας αλλού μία καλύτερη τύχη. Και οι δύο δούλευαν σε αρτοπωλείο. Ο Vinnie αποκαλύπτει πως είχε σχέσεις με άτομα του υποκόσμου και ο Mike, παρόλο που εκνευρίζεται, αποφασίζει να τον βοηθήσει. Σε μία αποστολή, όμως, ο Vinnie σκοτώνεται επειδή υπήρχε βόμβα κάτω από το όχημα του. Όταν το μαθαίνει, ο Mike αποφασίζει να πάρει εκδίκηση.
Ο Mike αργότερα συνεργάζεται με μεγάλες (σε μέλη) συμμορίες, όπως τους Uptown Yardies, μια Τζαμαϊκανή συμμορία με αρχηγό τον King Courntney, και τους Yakuza, μια συμμορία Ιαπώνων.
Στην πορεία, χρειάζεται τη βοήθεια του 8-Ball, ή αλλιώς Μούλαχ (που είναι το πραγματικό του όνομα), αλλά, όπως φαίνεται στην εισαγωγή του παιχνιδιού, συλλαμβάνεται. Παρόλα αυτά, ο Mike καταφέρνει να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του Vinnie και φεύγει από την πόλη.

Χαρακτήρες

Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι οι Mike, Vinnie, 8-Ball, Jonnie, King Courtney, Cisco, Asuka Kasen, Misty, Federico, Scorelli, Billy, Freddy, Pat, Yuka, Biff Rock, Jonnie και Mary.
Τζοντχπούρ

Η πόλη του Ήλιου

Η πόλη είναι γνωστή ως η πόλη του ήλιου  λόγω του φωτεινού και ηλιόλουστου καιρού το οποίο έχει καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου. Η πόλη αναφέρεται και ως η μπλε πόλη  λόγω των χρωματισμένων με μπλε χρώμα σπιτιών τριγύρω από το οχυρό του 15ου αιώνα Μεχρανγκάρθ. Η παλιά πόλη επεκτείνεται γύρω από το οχυρό Μεχρανγκάρθ και οριοθετείται από τείχη και πύλες. Το εξωτερικό τείχος της πόλης έχει μήκος 10 χιλιόμετρα και χρονολογείται από το 16ο αιώνα . Τα τελευταίες δεκαετίες η πόλη έχει αναπτυχθεί και πέρα από τα τείχη.
Το χρώμα μπλε που κυριαρχεί στην παλιά πόλη οφείλεται σε δύο λόγους. Ο χρωματισμός των σπιτιών με μπλε χρώμα εξυπηρετούσε να ξεχωρίζουν τα σπίτια της κάστα των Μπραχμάνων από τις κατώτερες κάστες. Στην συνέχεια το χρώμα χρησιμοποιήθηκε από κατώτερες κάστες γιατί πιστευόταν ότι το συγκερκιμένο χρώμα βοηθάει στην καλύτερο κλιματισμό των σπιτιών και παράλληλα απωθούσε τα κουνούπια.

Οχυρό-παλάτι Μεχρανγκάρθ

Η κατασκευή του οχυρού ξεκίνησε το 1459 από τον Ράο Τζόντχα ο οποίος ίδρυσε και την πόλη. Η σημερινή μορφή του οχυρού χρονολογείται από την περίοδο του Μαχαραγιά Τζασβάντ Σινγκχ (1638-1678). Επεκτάσεις του οχυρού στην συνέχεια έγιναν από τον Μουγκάλ (ινδομογγόλο) κατακτητή Αουρανγκζέμπ. Θεωρείται από τα μεγαλύτερα οχυρά του Ρατζαστάν αλλά και πιο επιβλητικά του κόσμου. Βρίσκεται 120-5 μέτρα πάνω από το επίπεδο της πόλης. Στο οχυρό έζησαν αρκετές γενιές της δυναστείας των Ραθόρων (φυλή των Ρατζπούτ). Ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ επισκέφτηκε το οχυρό το 1888 και το χαρακτήρισε "ως ένα μεγαλοπρεπές παλάτι το οποίο ίσως χτίστηκε από Τιτάνες και χρωματίστηκε από τον πρωινό ήλιο" (στα αγγλικά "the splendours of a Palace that might have been built by Titans and coloured by the morning sun"). Σήμερα το κάστρο διατηρείται σε καλή κατάσταση.
Λευτέρης Χαλυβόπουλος

Βιογραφία

Ο Χαλυβόπουλος εντάχθηκε στον Άρη το 1945, χωρίς να συμμετάσχει στην ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1946. Από την επόμενη σεζόν, αποτέλεσε μέρος της ανανέωσης που πραγματοποίησαν οι "κίτρινοι", ξεκινώντας να αγωνίζεται στην πρώτη ομάδα ως αναπληρωματικός για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1946-47.
Το 1947-48, καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα του Άρη, η οποία απόλεσε το τοπικό πρωτάθλημα όταν ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 0-1 στις 29 Φεβρουαρίου 1948. Συμμετείχε στο Κύπελλο Πάσχα της Αθήνας, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν την διοργάνωση, όπως και στο φιλικό εναντίον της γαλλικής Σταντ ντε Ρενς στις 20 Ιουνίου 1948, το οποίο διακόπηκε ισόπαλο λόγω καταρρακτώδους βροχής.
Την σεζόν 1948-49, αφού κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης με τον Άρη και άνοιξε το σκορ στο πρώτο ματς για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος κατά του Ολυμπιακού, όπου οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες με 4-4. Συμμετείχε σε τρεις αγώνες, με τον Άρη να καταλαμβάνει την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Το 1949-50, οι "κίτρινοι" πραγματοποίησαν εξαιρετική πορεία στην διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας, όπου μετά από τον πρώτο ισόπαλο αγώνα με τον ΠΑΟΚ στην προημιτελική φάση, η πρόκριση κρίθηκε στις 26 Απριλίου 1950, όταν ο Άρης κέρδισε με 1-3, έχοντας ως έναν από τους σκόρερ του τον Χαλυβόπουλο. Δεν συμμετείχε στον ημιτελικό εναντίον του Εθνικού, αλλά έπαιξε στον τελικό, όπου οι "κίτρινοι" γνώρισαν την ήττα από την ΑΕΚ με 4-0.
Το 1950-51, ο Χαλυβόπουλος πέτυχε πέντε τέρματα για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, ενώ πέτυχε το νικητήριο γκολ της ομάδας του κατά του Μακεδονικού για το τουρνουά Πάσχα Θεσσαλονίκης και σκόραρε και μία εβδομάδα αργότερα στην ήττα με 4-5 από τον Ηρακλή. Έπαιξε στο φιλικό εναντίον της Ραπίντ Βιέννης τον Ιανουάριο του 1952 και κέρδισε το τουρνουά Πάσχα τρεις μήνες αργότερα.
Μετά την κατάκτηση του τοπικού πρωταθλήματος του 1953, μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών για να εργαστεί ως γιατρός, διακόπτοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 24 ετών. Πέθανε το 2012.
Γαστούρι Κέρκυρας

Γενικά στοιχεία

Το Γαστούρι είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Άγιοι Δέκα, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα του 1474 και η ονομασία του αποδίδεται στην ύπαρξη εργαστηρίων κατασκευής πήλινων σκευών μαγειρικής (γάστρες). Λόγω της θέσης και του κλίματός του αποτέλεσε τόπο παραθερισμού για τις ευκατάστατες οικογένειες της Κέρκυρας, πολλές από τις οποίες έκτισαν στο Γαστούρι και στη συνοικία του οικισμού Παχάτικα τις εξοχικές τους κατοικίες. Μάλιστα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έκτισε στο Γαστούρι την εξοχική της έπαυλη - το ονομαστό Αχίλλειο - η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, Ελισάβετ. Παράλληλα ο οικισμός υπήρξε γενέτειρα του σημαντικού ζωγράφου του 19ου αιώνα, Χαράλαμπου Παχή. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Γαστούρι λειτούργησαν διάφορες υπηρεσίες των γαλλικών και σέρβικων στρατευμάτων.
Διοικητικά το Γαστούρι αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Κερκύρας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αχιλλείων ενώ από το 2011 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχιλλείων του καλλικρατικού δήμου Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Γαστουρίου στην οποία ανήκει και το παραθαλάσσιο χωριό Πέραμα.
Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία την Οδηγήτρια. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη  Αρχιερατική Περιφέρεια Συναράδων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.

Αξιοθέατα

Εκτός από το Αχίλλειο, στο Γαστούρι βρίσκονται αρκετά παλιά αρχοντικά σπίτια αλλά και εξοχικές κατοικίες του 18ου και 19ου αιώνα (π.χ. η έπαυλη της οικογένειας Βούλγαρη, κτίσμα του 1715). Στα Παχάτικα έχει διασωθεί θολωτή δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του 
Αχιλλείου.
Μπαλά Χισάρ

Ιστορικά στοιχεία

Η δεύτερη μάχη του Πανιπάτ έλαβε χώρα το 1556 μεταξύ των δυνάμεων του Ακμπάρ και του Χέιμου, ενός ινδουιστή στρατηγού. Ο Χέιμου διέθετε μεγαλύτερη δύναμη, και αρχικά οι δυνάμεις του επικρατούσαν, αλλά τραυματίστηκε από ένα βέλος και αιχμαλωτίστηκε. Όταν μεταφέρθηκε στους διοικητές του Μουγκάλ, ο Μπαϊράμ Χαν τον σκότωσε. Το κεφάλι του Χέιμου στάλθηκε στην Καμπούλ όπου κρεμάστηκε στο Μπαλά Χισάρ, ενώ το σώμα του τοποθετήθηκε σε αγχόνη στο Δελχί με σκοπό την τρομοκράτηση των εναπομεινάντων υποστηρικτών του.
Ως το κύριο οχυρό της Καμπούλ, το Μπαλά Χισάρ ήταν σημαντική τοποθεσία τόσο στον Α΄ (1838–1842) όσο και στον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο (1878–1880).
Ο Βρετανός πρέσβης στην Καμπούλ, Σερ Πιέρ Λούις Ναπόλεον Καβανιάρι δολοφονήθηκε στο οχυρό τον Σεπτέμβριο του 1879 προκαλώντας γενική εξέγερση και τη δεύτερη φάση του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου.
Καταστράφηκε κατά τον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο όταν το Βρετανικό Διοικητήριο καταστράφηκε από πυρκαγιά, και αργότερα όταν εξερράγη το οπλοστάσιο. Ο στρατηγός Φρέντερικ Ρόμπερτς ήθελε να το ισοπεδώσει ολοκληρωτικά, αλλά στο τέλος ενισχύθηκε και οχυρώθηκε κατά την άνοιξη του 1880, λίγους μήνες πριν την αποχώρηση των Βρετανών από το Αφγανιστάν.

20ός αιώνας

Στις 5 Αυγούστου 1979, οργανώθηκε η εξέγερση του Μπαλά Χισάρ από αντικυβερνητικές οργανώσεις, αλλά καταστάλθηκε και δεκάδες άνθρωποι συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν από το καθεστώς.
Το Μπαλά Χισάρ έγινε και πάλι το επίκεντρο των συγκρούσεων μεταξύ των φατριών κατά τον εμφύλιο πόλεμο του Αφγανιστάν το 1994 μεταξύ των δυνάμεων του Μασούντ και του Χεκματιάρ. Μεγάλο μέρος του φρουρίου υπέστη καταστροφές.
Πλέον ανήκει στην 55η Μεραρχία του Αφγανικού Εθνικού Στρατού και τα απομεινάρια των τανκς και του οπλισμού παραμένουν στον χώρο.
Αεροπορική Βάση Κοτρωνίου

Υποδομές

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 217 μέτρα (713 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Διαθέτει δύο διαδρόμους προσγείωσης. Ο ένας έχει κατεύθυνση 03/21 και μήκος 307 μέτρα (1.005 πόδια). Ο άλλος έχει κατεύθυνση 12/30 και μήκος 590 μέτρα (1.938 πόδια).
Βρετανικό Έδαφος Ανταρκτικής

Διοίκηση

Αποτελεί Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος και διοικείται από το Υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας (Foreign and Commonwealth Office ή FCO). Διορίζεται ένας αρμοστής (Commissioner of the British Antarctic Territory) και αυτός είναι πάντα ο επικεφαλής του Τμήματος Υπερπόντιων Εδαφών του FCO. Είναι αυτοχρηματοδοτούμενο (τα έσοδα προέρχονται από τους εισοδηματικούς φόρους και την πώληση γραμματοσήμων) και με βάση τη συνθήκη της Ανταρκτικής, δεν μπορεί να επιβάλλει νομοθεσία σε ξένα κράτη που διατηρούν επιστημονικές βάσεις εντός του Εδάφους.

Γραμματόσημα

Παρά την έλλειψη μόνιμων κατοίκων, το έδαφος εκδίδει τα δικά του γραμματόσημα. Τα περισσότερα από αυτά πωλούνται σε συλλέκτες στο εξωτερικό. Η πρώτη σειρά από γραμματόσημα κυκλοφόρησε το 1963.
Κονισκός Τρικάλων

Γεωγραφική Θέση

Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά των Χασίων, τα ονομαζόμενα Αντιχάσια. Την κατα μία άποψη προϊστορική Δωρίδα, την κοιτίδα των Δωριέων. Χτισμένος σε υψόμετρο 821 μ. στους πρόποδες της κορυφής Πάδη (1.197 μ) μέσα σε μια κοιλάδα, την οποία διασχίζει ο ποταμός Ίων (Μουργκάνης). Απέχει από την Καλαμπάκα 28 χλμ.

Ιστορία

Ο Κονισκός πριν το 1821 ήταν διεσπαρμένος στις τοποθεσίες Κορομηλιά, Προσήλιον και Μπαγέσι. Μέτα από την πυρπόληση του από τους Τούρκους οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στην σημερινή τοποθεσία, αφού καλύπτονταν από πυκνό δάσος και ήταν εύκολο να κρυφτούν.

Λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, στις 27 Μαρτίου / 8 Απριλίου (ν. ημερ.), στο χωριό αυτό συγκεντρώθηκε μία δύναμη Ελλήνων ατάκτων, κυρίως Μακεδόνων, που καθοδηγούταν από την Εθνική Εταιρεία όπου αφού μετάλαβαν στην εκκλησία του χωριού, δίνοντας τον όρκο «Ελευθερία ή Θάνατος», στις 02.00 ώρα τη νύκτα πέρασαν τα σύνορα και εισέβαλαν στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία προβαίνοντας σε καταδρομικές επιχειρήσεις ανατινάζοντας τουρκικά φυλάκια.
Σημειώνεται ότι η έκταση του χωριού που ανήκει σήμερα στους κατοίκους της περιοχής, ανήκε στην Ιερά Μονή Αγιου Στεφάνου των Μετεώρων. Το 1960 αριθμούσε 811 κατοίκους και διέθετε δημοτικό σχολείο, ταχυδρομείο, τηλέφωνο και σταθμό Χωροφυλακής.
Γεώργιος Μπαμπινιώτης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου 1939. Αποφοίτησε από το 9ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1962 έλαβε το πτυχίο του, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στην Ελλάδα και τη Γερμανία με υποτροφία. Πριν συμπληρώσει τα 35, έγινε τακτικός καθηγητής Γλωσσολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1991 εκλέχθηκε πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής και το 2000 Πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, θέση που κράτησε μέχρι το 2006, οπότε και ορίστηκε ομότιμος καθηγητής. Είναι ακόμη, πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Αρσακείων - Τοσιτσείων Σχολείων,  και . Διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Το 2009 ορίστηκε επικεφαλής του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και έχει αναλάβει το διάλογο για τις αλλαγές στο Λύκειο και το εξεταστικό σύστημα ως προς την εισαγωγή στα Ανώτατα Ιδρύματα. Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα «Το Βήμα» ενώ ήταν και επιστημονικός συντάκτης τηλεοπτικών εκπομπών στην δημόσια τηλεόραση. Υπό την καθοδήγησή του λειτουργεί το «Κέντρο Λεξικολογίας» που το 1998 εξέδωσε το «Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας», . Στις 6 Μαρτίου 2012, ανακοινώθηκε στα πλαίσια μικρού ανασχηματισμού της Κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου η τοποθέτησή του ως επικεφαλής στο Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μετά από πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Έμεινε στο υπουργείο έως τις 17 Μαΐου 2012.