Κοκκινοσκουφίτσα

Κοινή πλοκή

Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα κορίτσι που πρέπει να μεταφέρει ένα καλάθι με τρόφιμα στην άρρωστη γιαγιά του. Στο δάσος συναντάει έναν λύκο ο οποίος με πονηριά μαθαίνει πού μένει η γιαγιά. Ο λύκος φτάνει πριν από την Κοκκινοσκουφίτσα στο σπίτι, εξαπατά και την γιαγιά ότι είναι δήθεν η εγγονή της και την καταβροχθίζει. Η Κοκκινοσκουφίτσα βρίσκει τον λύκο στο κρεβάτι μεταμφιεσμένο ως γιαγιά, και με τη σειρά της καταβροχθίζεται κι αυτή.

Προέλευση και παραλλαγές

Η ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας μπορεί να αναχθεί στην ιστορική προφορική παράδοση των διάφορων ευρωπαϊκών περιοχών. Ξέρουμε ότι η ιστορία δημιουργήθηκε ήδη το 14ο αιώνα στη Γαλλία.

Η εκδοχή του Σαρλ Περώ

Η παλαιότερη γραπτή εκδοχή του παραμυθιού είναι το "Le Petit Chaperon Rouge, που εμφανίστηκε στη συλλογή των παραμυθιών Τα παραμύθια της μητέρας χήναςτου Σαρλ Περώ στα 1697. Η εκδοχή του Περώ είναι πολύ πιο σύντομη από την μεταγενέστερη των αδελφών Γκριμ και δεν έχει ευτυχισμένο τέλος. Ο Περώ ολοκληρώνει την αφήγηση με μια σαφή ηθική εξήγηση:
Από αυτή την ιστορία μαθαίνουμε ότι τα παιδιά, και ιδιαίτερα τα χαριτωμένα, ευγενικά και καλής οικογενείας κορίτσια, κάνουν πολύ κακό στο να ακούνε τους ξένους και δεν είναι παράξενο τότε αν ο λύκος παίρνει το δείπνο του. Τον λέω Λύκο, γιατί δεν είναι όλοι οι λύκοι του ίδιου είδους, υπάρχει ένα είδος με καλή διάθεση, που δεν είναι θορυβώδες, ούτε απεχθές, ούτε θυμωμένο, αλλά ήπιο, χρήσιμο και ευγενικό, που ακολουθεί τα νεαρά κορίτσια στο δρόμο ακόμη και μέσα στο σπίτι τους. Αλίμονο! ποιος δεν ξέρει ότι αυτοί οι ευγενικοί λύκοι μεταξύ αυτών των πλασμάτων, είναι οι πιο επικίνδυνοι!
— Le Petit Chaperon Rouge, Charles Perrault, 1697
Η εκδοχή του παραμυθιού του Περώ, η οποία συμπεριλαμβάνει τα ηθικά συμπεράσματα, μεταφράστηκε στα ιταλικά από τον Κολόντι το 1875 και περιλαμβάνονται στη συλλογή του I racconti delle fate.

Η εκδοχή των Αδελφών Γκριμ

Τον 19ο αιώνα οι αδελφοί Γκριμ παρουσίασαν δύο γερμανικές εκδοχές του παραμυθιού όπως τους τις αφηγήθηκαν η Jeanette Hassenpflug (1791–1860) και η Marie Hassenpflug (1788–1856). Οι Γκριμ μετέτρεψαν μία από τις δύο εκδοχές στη κύρια ιστορία, και την δεύτερη σε συνέχειά της. Η πρώτη, με τον τίτλο Rotkäppchen είχε συμπεριληφθεί στην πρώτη έκδοση της συλλογής τους Kinder - und Hausmärchen (Παιδικά και σπιτικά παραμύθια, 1812). Σε αυτή την εκδοχή, το κορίτσι και η γιαγιά της σώθηκαν από έναν κυνηγό, που ενδιαφερόταν για το δέρμα του λύκου. Στη δεύτερη ιστορία, η Κοκκινοσκουφίτσα και η γιαγιά της, χάρη στην εμπειρία που αποκτήθηκε με τον πρώτο λύκο, κατάφεραν να εξαπατήσουν και να σκοτώσουν τον άλλον.
Οι Γκριμ συνέχισαν να επανεξετάζουν την ιστορία σε νεότερες εκδόσεις. Η πιο γνωστή είναι η τελική αναθεώρηση του 1857, με τον ξυλοκόπο που αντικατέστησε τον κυνηγό.

Η έκδοση του Ίταλο Καλβίνο

Η ψεύτικη γιαγιά ((La finta nonna) είναι ο τίτλος μιας παλιάς ιταλικής εκδοχής του παραμυθιού και μεταγράφεται, μεταξύ άλλων, από τον Ίταλο Καλβίνο στη συλλογή του Fiabe italiane (Ιταλικά παραμύθια). Σε αυτή την εκδοχή, το κορίτσι πηγαίνει να βρει τη γιαγιά, αλλά στη θέση της στο κρεβάτι βρίσκει μία δράκαινα. Το κορίτσι αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι η γιαγιά του, και με την πονηριά καταφέρνει να βγάλει από το σπίτι τη δράκαινα και να την ρίξει στο ποτάμι.

Φιλοτελισμός

Το 1975, αφιερώθηκε στην Κοκκινοσκουφίτσα ένα γραμματόσημο πολύχρωμο και με εγκοπές, από την την ιταλική Δημοκρατία με ονομαστική αξία L. 100.
Κατά το 2004, η εικόνα έχει αναπαραχθεί σε γραμματόσημο, πολύχρωμο, και με εσοχή, με ονομαστική αξία 0,60 €, που εκδόθηκε από τη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου, στις 20 Αυγούστου του ίδιου έτους, αφιερωμένη στην "Παραμύθια".
Στην ίδια σειρά ανήκουν επίσης γραμματόσημα που απεικονίζουν τους Χαίνσελ και Γκρέτελ, τον ο Πινόκιο και τον Παπουτσωμένο Γάτο.