google/wiki40b huggingface dataset:
Μπαϊσαμά Σανκό

Σύλλογος

Ο Μπαϊσαμά Σανκό έφτασε στην Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ το 2008. Αγωνίστηκε στην πρώτη του επαγγελματική αναμέτρηση, σε αναμέτρηση στα πλαίσια της Λιγκ 2 απέναντι στην Λε Μαν στις 14 Ιανουαρίου 2012. Στη διάρκεια του ίδιου μήνα μέτρησε τρεις συνεχόμενες συμμετοχές, και αγωνίστηκε συνολικά σε τέσσερις αναμετρήσεις πρωταθλήματος στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012. Εκείνο τον καιρό ήταν ιδιαιτέρως αναγνωρίσιμος στον αγωνιστικό χώρο λόγω κράνους που φορούσε για να προστατεύσει ουλή που είχε από χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης όγκου στο κεφάλι.
Στη διάρκεια της σεζόν 2012-2013, κατάφερε σταθερά να κερδίσει την εμπιστοσύνη του προπονητή του, Ζοσλέν Γκουβερνέκ, αγωνιζόμενος σε δύο αναμετρήσεις ως βασικός κατά τον μήνα Αύγουστο, κι έπειτα αγωνιζόμενος σε πέντε αναμετρήσεις μετά τον μήνα Νοέμβριο. Ωστόσο, στις 3 Δεκεμβρίου 2012, στη διάρκεια της αναμέτρησης απέναντι στην Ιστρ, υπέστη κάταγμα στην περόνη. Πραγματοποίησε την επιστροφή του στην πρώτη ομάδα στα τέλη της σεζόν, χωρίς ωστόσο να πάρει χρόνο συμμετοχής.
Επιθυμώντας να βρει εκ νέου θέση βασικού, αποχώρησε από την ομάδα και εντάχθηκε στην ΣΜ Καέν τον Ιούλιο του 2017.

Εθνική

Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας στις 21 Μαΐου 2013 για τις αναμετρήσεις απέναντι στην Μοζαμβίκη και την Ζιμπάμπουε. Δεν γνώρισε, ωστόσο, την πρώτη του διεθνή συμμετοχή παρά μόνο τον Αύγουστο του ιδίου έτους, στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στην Αλγερία.
Βίβα Μαρία!

Με την ονομασία, ιαχή, Βίβα Μαρία, (Viva Maria), φέρεται στην ιστορία της Ιταλίας και γενικότερα των επαναστάσεων η μεγάλη λαϊκή εξέγερση των χωρικών της Τοσκάνης, τον Ιούλιο του 1799, όπου και πέτυχαν την εκδίωξη των Γάλλων κατακτητών από την περιοχή τους.
Η εξέγερση αυτή που είχε ως πρότυπο τη Γαλλική Επανάσταση ξεκίνησε αρχικά ως πορεία διαμαρτυρίας από τους χωρικούς της ευρύτερης περιοχής με σκοπό τον αποκλεισμό των πόλεων που κατέληξε στη κατάληψή τους, με πρώτη πόλη την Αρέτσο, πρωτεύουσα της Τοσκάνης. Την νύκτα μεταξύ της 5ης προς 6η Μαΐου του 1799, υπό την ιαχή "Βίβα Μαρία"[ ξεκίνησαν οι ταραχές όπου τις πρωινές ώρες άρχισε η πυρπόληση της πόλης. Σε πολλές όμως των περιπτώσεων σημειώθηκαν σφαγές όπως στη Σιένα, πρωτεύουσα ομώνυμης περιοχής, κυρίως κατά Εβραίων (13), αλλά και άλλων πολιτών που θεωρούνταν Ιακωβίνοι.
Τελικά από την εξέγερση αυτή αφενός μεν οι Γάλλοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή μετά από μια μόλις πεντάμηνη διάρκεια κατοχής, (Μάρτιος – Ιούλιος 1799), αφετέρου τόσο οι κληρικοί της υπαίθρου όσο και οι γαιοκτήμονες που αποτελούσαν την αριστοκρατία της περιοχής να ανακτήσουν την προγενέστερη δύναμή τους. Δύο μήνες αργότερα καταλύθηκε και η Παρθενόπεια Δημοκρατία που είχαν εγκαθιδρύσει οι Γάλλοι. Στη συνέχεια ακολούθησε και η αποκατάσταση του Βασιλείου των Βουρβόνων της Νάπολης, από τον Φερδινάνδο Α΄ των Δύο Σικελιών.
Αράλ (Καζακστάν)

Πρώιμη ιστορία

Το 1817, υπήρχε το χωριό Αλτικουντούκ (Έξι Πηγάδια) κοντά στο σημερινό Αράλσκ. Σήμερα υπάρχει σιδηρόδρομος στη πόλη. Από την δεκαετία του 1870, είναι ο οικισμός Αράλσκι. Η πόλη αναπτύχθηκε περισσότερο κατά την δημιουργία του υπεραραλικού σιδηρόδρομου που κατασκευάστηκε το 1899-1905, που το συνδέει με το Ορενμπούργκ. Η επίσημη ιστορία της πόλης ξεκίνησε το 1905 όπου εγκαινιάστηκε και λειτουργεί ως σήμερα. 
Το 1905, ρώσοι έμποροι ίδρυσαν μεγάλες αλιευτικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η αλιεία στην Αράλη και να κατασκευάζονται μετά πλοία στην πόλη. 
Μετά την επανάσταση του 1917, ο σταθμός Αράλσκογιε μόρε (σημαίνει θάλασσα της Αράλης) με τον διπλανό οικισμό λέγεται Αράλσκ. Το Αράλσκ και η επαρχία Αράλσκι έγιναν μέλος του ομπλάστ Κζυλ-Ορντά της Καζακικής ΣΣΔ και έγινε πρωτεύουσά της επαρχίας.
Το Αράλσκ δεν πρέπει να συγχέεται με το Φορτ-Αράλσκ, 120 χιλιόμετρα νοτιότερα. Το 1847 η Ρωσία έχτισε το Ράϊμσκ, που αποκάλεσε Οχυρό Αράλσκ, κοντά στο στόμιο του Συρ Ντάρια. Το Ράϊμσκ εγκαταλείφθηκε ή το 1847 ή το 1853 ή το 1855 και το Φορτ Αράλσκ μετακινήθηκε στο οχυρό Νούμερο 1, ή το Καζαλίνσκ. Πάνω υπήρχαν τα οχυρά νούμερο 2 και 3, που ήταν τα παλιά οχυρά του χανάτου της Κοκάνδης Καρμάκστσι και Κουμίς-Κουργκάν. Το Φορτ-Αράλσκ ήταν προκειμένου να στείλει χαρτογραφικά πλοία στην Αράλη και ως βάση για επίθεση στο Ακ Μετσέτ. 

Παρακμή

Λόγω της συρρίκνωσης της Αράλης από την κατασκευή φραγμάτων, και συγκεκριμένα για άρδευση. Τώρα η λίμνη είναι ολοκληρωτικά περίκλειστη, 12 χιλιόμετρα περίπου από το βόρειο απομεινάρι της λίμνης, και η απόσταση ήταν μικρότερη από 100 χιλιόμετρα πριν την ολοκλήρωση φράγματος το 2005. Η κοινωνιοοικονομική σημασία στο πληθυσμό έχει πέσει κατά πολύ, με υψηλή ανεργία. Τα τελευταία 25 χρόνια η λίμνη δεν είναι ορατή από την πόλη. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα υγείας για το πληθυσμό που δημιουργούνται από αερομεταφερόμενα τοξικά χημικά, που αναπνέονται από τον κόσμο και μεταφέρονται και από τα νερά που συρρικνώνονται, όπως επίσης χημικούς και βιολογικούς παράγοντες εγκλωβισμένους ανασφαλώς στο νησί Βοζροζντένιγια.

Περιστατικό ευλογιάς

Το 1971, ένα ατύχημα στο κοντινό χώρο δοκιμών παραγωγής βιολογικών όπλων είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει ευλογιά, που μεταφέρθηκε στην πόλη. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες περίπου 50.000 κάτοικοι του Αράλ εμβολιάστηκαν. Υπήρξε καραντίνα με αποτέλεσμα να απομονωθούν πολλοί άνθρωποι. Η κυκλοφορία εντός και εκτός πόλης σταμάτησε, και ήρθαν μετά 18 μετρικοί τόνοι προμηθειών που ξεπακεταρίστηκαν από αρμόδιους της υγείας. Το αρχικό ξέσπασμα χτύπησε 10 ανθρώπους, από αυτούς οι 3 πέθαναν.
Σίλβιος (όνομα)

Σίλβιος (γενική: Σιλβίου ή Σίλβιου), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το μεταγενέστερο αγιωνύμιο Σίλβιος, από το λατινικό όνομα Silvius, το οποίο προέρχεται από το silva «δάσος δρυμός». Το y/υ στο όνομα Sylvio / Σύλβιος προέκυψε από λανθασμένο συσχετισμό του λατινικού silva με το αρχαιοελληνικό ὕλη «δάσος».
Σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή μυθολογία, ο Σίλβιος (Silvius), γιος του Αινεία και της Λαβίνιας ή γιος του Ασκανίου, γεννήθηκε στο δάσος, γιατί η μητέρα του Λαβίνια φοβόταν μήπως κάνει κακό στον Σίλβιο ο Ασκάνιος. Ο Σίλβιος διαδέχτηκε τον Ασκάνιο στη βασιλεία της Άλβα Λόγκα, σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, βασίλεψε από το 1139 έως το 1110 π.Χ. Μετά τον Σίλβιο όλοι οι βασιλιάδες της Άλβα που ακολούθησαν έφεραν και το όνομα Σίλβιος.
Από το λατινικό silva παράγονται επίσης και τα ονόματα Σίλβεστρος, Σιλβανός ή Σιλουανός / Σιλβάνα, Σιλβέριος (βλ. όνομα Σίλβια).

Ονομαστική εορτή

Στις 15 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία η Καθολική Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του αγίου Σιλβίου, που μαρτύρησε στη Νικομήδεια. (Για άλλους αγίους βλ. και Σίλβια.)
Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος

Το Τάγμα του Χρυσόμαλου Δέρατος ιδρύθηκε από τον Φίλιππο τον Αγαθό με σκοπό την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Συνθήκες ίδρυσης

Ο Φίλιππος ο Αγαθός ηγεμόνευε στο δουκάτο της Βουργουνδίας και σε συμμαχία με την Αγγλία κρατούσε δέσμια την Γαλλία,συνεχίζοντας την προσωπική του έχθρα με τον δελφίνο Κάρολο, βασιλία της Μπόυρζ. Ο Φίλιππος εξαντλημένος από τους συνεχείς πολέμους και την οικονομική αφαίμαξη, αλλά και την ανάγκη να υποστηρίζει τις αγγλικές διεκδικήσεις στο στέμμα της Γαλλίας, αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με τους Γάλλους. Ο σύμμαχος του Φιλίππου Ιωάννης δόυκας του Μπέντφορντ, αντιβασιλέας της Γαλλίας, αντιτίθετο στον τερματισμό του πολέμου. Ο Μπέντφορντ επιθυμώντας διακαώς την αναζοπύρωση της συμμαχίας θέλησε να προωθήσει μια νέα οικογενειακή συμμαχία. Ο Φίλιππος άτεκνος και χήρος δέχθηκε να παντρευτεί την Ινφάντα Ισαβέλλα, την Πορτογαλίδα πριγκήπισσα, κόρη του Φιλίππου του Λάνκαστερ, θείου του Μπέντφορντ.
Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1430 και με την ευκαιρία αυτή ο Φίλιππος διακήρυξε την ίδρυση του Βουργουνδικού Τάγματος των Ιπποτών ή του Χρυσόμαλου Δέρατος. Ο Μπέντφορντ είχε προτείνει στον κουνιάδο του νατον κάνει Ιππότη της Περικνημίδος. Ο Φίλιππος όμως μην θέλοντας στενώτερους δεσμούς με τους Άγγλους, βρήκε έναν ευγενικό τρόπο να αρνηθεί,κι έτσι ίδρυσε δικό του τάγμα.

Πηγή έμπνευσης

Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος αφιερωμένου στον Άγιο Ανδρέα, λέγεται πως ενέπνευσε η Μαρία βαν Κρόμπουργκ, μέλοςστη συνοδεία του Φιλίππου, όμως στην πραγματικότητα την έμπνευση είχε ο μυθικός Ιάσων και η εκστρατεία του, που για τον Γάλλο δούκα αντιπροσώπευε τον όρκο του Τάγματος σχετικά με την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Οργάνωση

Η πρώτη συνέλευση του Τάγματος πραγματοποιήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1431. Συμμετείχαν 24 ιππότες που διορίσθηκαν από τον δούκα,Αρχηγό του Τάγματος. Αργότερα έγιναν 31 καιη εισδοχή στο Τάγμα γινόταν κατ' απόλυτη εκλογή. Ο Αρχηγός είχε δύο ψήφους. Ο Καγκελλάριος προήδρευε στις συνελέυσεις των Κεφαλαίων και εξέταζε τις κατηγορίες εναντίον των μελών. Οι συζητήσεις γίνονταν σε τρεις γλώσσες:  στα φλαμανδικά, τα βοργουνδικά και τα λατινικά
.
Βόρεια Ασία

Η Βόρεια Ασία είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται στο βόρειο τμήμα της Ασιατικής ηπείρου. Η περιοχή περιλαμβάνει μόνο Ρώσικο έδαφος και ταυτίζεται με την Ασιατική Ρωσία, καθώς και με την ιστορική περιοχή της Σιβηρίας. 
Ο συνολικός πληθυσμός της Βορείου Ασίας ανέρχεται περίπου σε 33,7 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ καλύπτει μια έκταση 13.100.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελεί το 75% του εδάφους της Ρωσίας, αλλά μόνο το 22% του πληθυσμού της, με πυκνότητα 2,5 ατόμων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. 
Η μεγαλύτερη πόλη της γεωγραφικής αυτής έκτασης είναι το Νοβοσιμπίρσκ με πληθυσμό 1.547.910 κάτοικους και το οποίο αποτελεί επίσης την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας και πρωτεύουσα της Περιφέρειας Νοβοσιμπίρσκ και της Σιβηρικού Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος. 
Στην περιφέρεια που εκτείνεται η περιοχή χρησιμοποιούνται 8 ζώνες ώρας (UTC+05:00 - UTC+12:00).
Γιώργης Ζάρκος

Βίος

Γεννήθηκε το 1902 στην Αμαλιάδα της Ηλείας. Είχε άλλα πέντε αδέρφια. Σχολείο πήγε στην Αμαλιάδα όπου και πήρε απολυτήριο γυμνασίου. Το 1920 ήρθε στον Πειραιά και φοίτησε σε τεχνική σχολή. Παρ' όλο που οι γονείς του ήταν εύποροι, τα πρωινά δούλευε σε μηχανουργείο. Την θητεία του την έκανε στο ναυτικό. Μπαρκάρισε και ταξίδεψε ως δεύτερος μηχανικός σε φορτηγά καράβια. Διώχτηκε από την δικτατορία του Μεταξά. Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 1967.
Αραδίππου

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με τον Δήμο Λάρνακας και τον Δήμο Δρομολαξιάς-Μενεού, στα δυτικά με το Καλό Χωριό Λάρνακας, στα βορειοδυτικά με την Κόσιη, στα βόρεια με το Αβδελλερό, στα βορειοανατολικά με τους Τρούλλους και στα ανατολικά με τα Κελλιά και τον Δήμο Λιβαδιών.

Ονομασία

Η ονομασία Αραδίππου προέρχεται από τον πρώτο οικιστή της, είτε τον βασιλιά Αράδιππο ή είτε τον Ράδιππο. Υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι ο Αράδιππος προερχόταν από το νησί Άραδος, το οποίο βρίσκεται στις ακτές της Συρίας. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρεται στον Ράδιππο (ή Ρόδιππο), ελληνικής καταγωγής, που μετά τον Τρωικό πόλεμο εγκαταστάθηκε κοντά στα νότια παράλια της Κύπρου, ιδρύοντας ένας οικισμό.

Ιστορία

Σύμφωνα με ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών, η Αραδίππου κατοικείτο από την εποχή των Αχαιών.
Άλλο γνωστό στοιχείο για την Αραδίππου είναι ότι την εποχή του Μεσαίωνα, αποκαλείτο Αυλή της Δεσπότισσας λόγω μιας βασιλικής έπαυλης που υπήρχε στο χωριό και άνηκε στην Μαργαρίτα Ντε Λουζινιάν, αδελφή του Λέοντος του ΣΤ΄ και εγγονή του Αμαλρίκ. Η έπαυλη αυτή καταστράφηκε το 1425 από τις επιδρομές των Μαμελούκων.
Η Αραδίππου μετεξελιχθηκε σε δήμο το 1986. Στις 23 Φεβρουαρίου 1986 έγινε δημοψήφισμα με το 98% των κατοίκων να ψηφίζουν υπέρ της μετατροπής του Συμβουλίου Βελτιώσεως (πρόγονος του θεσμού του κοινοτικού συμβουλίου) σε δήμο. Το πρώτο δημοτικό συμβούλιο εκλέχθηκε στις 25 Μαίου 1986 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου 1986.

Αθλητικά σωματεία και αθλητικές εγκαταστάσεις

Τα σημαντικότερα αθλητικά σωματεία της Αραδίππου είναι ο Ερμής Αραδίππου και η Ομόνοια Αραδίππου, με σημαντικότερο τμήμα τους το ποδοσφαιρικό. Οι δύο ομάδες έχουν αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, ενώ ο Ερμής έχει κατακτήσει ένα Σούπερ Καπ και έχει και μια ευρωπαϊκή συμμετοχή. Έδρα των δύο ομάδων είναι το Δημοτικό Στάδιο Αραδίππου.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1972–73

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1972-73 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ή τρεις ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Ζωγράφου και συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στη Β΄ Εθνική, χωρίς επιτυχία. Τουναντίον κατάφερε να προβιβαστεί ο δευτεραθλητής Ολυμπιακός Λιοσίων.

Βαθμολογία Β΄ ομίλου

¹ Αγώνες κατάταξης για την 3η θέση της κατηγορίας και την πρόκριση στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄ Εθνική: Π.Α.Ο. Αγ. Δημητρίου - Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου: 0-1, 1-0, 1-0 (στην παράταση).
² Ειδική βαθμολογία των αγώνων κατάταξης για τις θέσεις 8η ως 13η του ομίλου.
³ Αγώνας κατάταξης για την 13η θέση του ομίλου: Α.Ο. Κηφισιάς - Π.Α.Ο. Καματερού: 1-0.
⁴ Αγώνες κατάταξης για αποφυγή υποβιβασμού:  Α.Ο. Κηφισιάς - Γ.Σ. Ηλιούπολις: 2-1, 2-1.
Στέλιος Περπινιάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1899 στην Τήνο, μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη και το 1923 μετακόμισε στον Πειραιά, όπου ήρθε σε επαφή με Μικρασιάτες ρεμπέτες. Συνεργάστηκε κατά καιρούς σχεδόν με όλους τους μεγάλους συνθέτες, όπως ο Πάνος Τούντας, ο Γιοβάν Τσαούς, ο Κώστας Σκαρβέλης, ο Κώστας Καρίπης, ο Βαγγέλης Παπάζογλου, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Στέλιος Χρυσίνης, ο Μπαγιαντέρας, ο Σπύρος Περιστέρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου ακόμη και ο Μάρκος Βαμβακάρης και αργότερα με τον Γιώργο Μητσάκη, το Μανώλη Χιώτη και άλλους. Θεωρείται το μεγαλύτερο αστέρι του τραγουδιού από το 1930 έως το 1950 ενώ έκανε αρκετά ντουέτα με γνωστές ερμηνεύτριες και ερμηνευτές της εποχής, όπως με την Ιωάννα Γεωργακοπούλου, το Στράτο Παγιουμτζή, τη Μαρίκα Νίνου και τον Δημήτρη Περδικόπουλο αλλά και με τον Γιώργο Κάβουρα. Αξίζει να σημειωθεί για το ήθος των καλλιτεχνών του είδους και της εποχής ότι ο Στελλάκης δε δίσταζε να κάνει δεύτερη φωνή και μάλιστα πολύ διακριτικά σε καλλιτέχνες των οποίων τα ονόματα ήταν μηδαμηνά μπροστά στο δικό του. Μια μέρα του 1938 βρέθηκε περαστικός από την Odeon την ώρα που ο Μάρκος Βαμβακάρης ηχογραφούσε τη "Νόστιμη Μαυροματού" του. Ο Στελλάκης δεν δίστασε να κάτσει να κάνει δεύτερη φωνή. Το αποτέλεσμα ήταν αριστούργημα σε σχέση με εκείνο που θα έβγαινε  από τον Μάρκο σόλο, αλλά ο Στελλάκης δεν πήρε ούτε δραχμή και το όνομά του δε γράφτηκε επάνω στο δίσκο διότι εκείνο τον καιρό ο ίδιος δεσμευόταν με συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας με την εταιρία Columbia.
Γιος του ήταν ο επίσης γνωστός λαϊκός τραγουδιστής Βαγγέλης Περπινιάδης. 
Ο Στέλιος Περπινιάδης πέθανε στις 4 Σεπτεμβρίου 1977 στην Αθήνα.
Citroën C6 (2016)

Εξέλιξη και παρουσίαση

Το σημερινό C6 εξελίχθηκε υπό τον κωδικό «πρότζεκτ X81» και με βάση την πλατφόρμα του Peugeot 508, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο, και χωρίς να έχει καμία συγγένεια με το αρχικό Citroën C6. Οι πρώτες φωτογραφίες του C6 δεύτερης γενιάς άρχισαν να διαρρέουν στο Διαδίκτυο τον Μάρτιο του 2016, ενώ στις 12 Απριλίου αποκαλύφθηκαν από τη Citroën η εξωτερική και εσωτερική του αισθητική, σε σχετική δημόσια εκδήλωση. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου έλαβε χώρα στις 25 Απριλίου 2016, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο, και η παραγωγή του ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016, από την κοινοπραξία Dongfeng Peugeot-Citroën Automobiles. Τον Μάιο του 2019, υπέστη κάποιες αναβαθμίσεις στους κινητήρες του, με οριακές αυξήσεις ισχύος και βελτίωση οικονομίας καυσίμων, καθώς και εκπλήρωση ακόμα αυστηρότερων εκπομπών καυσαερίων.
Εδώ να σημειωθεί ότι οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονται, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καρδίτσας

Ιστορία

Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καρδίτσας» συστάθηκε το 1968, έπειτα από την απόσχιση των ποδοσφαιρικών σωματείων του νομού Καρδίτσας από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας.
Ωτ-Σον

Γεωγραφία

Ο νομός Ωτ-Σον αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής  Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Συνορεύει προς τα βόρεια με το νομό Βοζ της Λωρραίνης, ανατολικά με το Έδαφος του Μπελφόρ, στα νότια με τους νομούς Ντουμπ και Ζυρά, στα νοτιοδυτικά με το νομό Κοτ-ντ'Ορ, και στα βορειοδυτικά με το νομό Ωτ-Μαρν.  Έχει πρωτεύουσα τη Βεζούλ, που βρίσκεται 313,42  χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Παρισιού, κατ'ευθεία γραμμή.   Ο νομός έχει έκταση 5.360 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το βόρειο τμήμα του νομού καταλαμβάνεται από τους νότιους πρόποδες των Βοσγίων. Από τα όρη αυτά πηγάζει ο ποταμός Σον, ο οποίος διασχίζει τον νομό προς νοτιοδυτική κατεύθυνση και έδωσε στο νομό την ονομασία του.

Ιστορία

Ο νομός Ωτ-Σον αποτελούσε έδαφος της κομητείας της Βουργουνδίας, η οποία αφού προσαρτήθηκε διαδοχικά από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το δουκάτο της Βουργουνδίας και τις Βουργουνδικές Κάτω Χώρες,  έγινε γαλλική επαρχία το 1678, την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ', με τη συνθήκη του Ναϊμέχεν (1678-79).
Ο νομός δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, από τμήμα της επαρχίας Φρανς-Κοντέ.
Μετά τη νίκη των συμμάχων στη μάχη του Βατερλώ (18 Ιουνίου 1815), ο νομός κατελήφθη από τα αυστριακά στρατεύματα από τον Ιούνιο του 1815 έως το Νοέμβριο του 1818.
Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Φρανς-Κοντέ, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή της Βουργουνδίας και αποτέλεσαν τη νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Ίνο Νασιονάλ Μπραζιλέιρο

Στίχοι

Ouviram do Ipiranga as margens plácidas

De um povo heróico o brado retumbante,

E o sol da Liberdade, em raios fúlgidos,

Brilhou no céu da Pátria nesse instante.

Se o penhor dessa igualdade

Conseguimos conquistar com braço forte,

Em teu seio, ó Liberdade,

Desafia o nosso peito a própria morte!

Ó Pátria amada,

Idolatrada,

Salve! Salve!

Brasil, um sonho intenso, um raio vívido,

De amor e de esperança à terra desce,

Se em teu formoso céu, risonho e límpido,

A imagem do Cruzeiro resplandece.

Gigante pela própria natureza,

És belo, és forte, impávido colosso,

E o teu futuro espelha essa grandeza.

Terra adorada

Entre outras mil

És tu, Brasil,

Ó Pátria amada!

Dos filhos deste solo

És mãe gentil,

Pátria amada,

Brasil!
Deitado eternamente em berço esplêndido,

Ao som do mar e à luz do céu profundo,

Fulguras, ó Brasil, florão da América,

Iluminado ao sol do Novo Mundo!

Do que a terra mais garrida

Teus risonhos, lindos campos têm mais flores,

"Nossos bosques têm mais vida",

"Nossa vida" no teu seio "mais amores".

Ó Pátria amada,

Idolatrada,

Salve! Salve!

Brasil, de amor eterno seja símbolo

O lábaro que ostentas estrelado,

E diga o verde-louro dessa flâmula

- Paz no futuro e glória no passado.

Mas se ergues da justiça a clava forte,

Verás que um filho teu não foge à luta,

Nem teme, quem te adora, a própria morte.

Terra adorada

Entre outras mil

És tu, Brasil,

Ó Pátria amada!

Dos filhos deste solo

És mãe gentil,

Pátria amada,

Brasil!
Κλίμα της Αλβανίας

Η Αλβανία διαθέτει ποικιλία κλιματικών συστημάτων. Με την ακτογραμμή της να βρίσκεται στις ακτές της Αδριατικής και του Ιονίου στη Μεσόγειο θάλασσα, τα υψίπεδα της στήριζαν την ανυψωμένη βαλκανική ξηρά και ολόκληρη η χώρα βρισκόταν σε ένα γεωγραφικό πλάτος που υπόκειτο σε ποικίλα καιρικά φαινόμενα κατά τη χειμερινή και καλοκαιρινή περίοδο, ωστόσο έχει μεγάλο αριθμό κλιματικών περιοχών για μια τόσο μικρή χώρα. Οι παράκτιες πεδιάδες έχουν τυπικά μεσογειακό κλίμα ενώ τα υψίπεδα έχουν ηπειρωτικό κλίμα. Τόσο στα πεδινά όσο και στο εσωτερικό, ο καιρός ποικίλλει σημαντικά από βορρά προς νότο.
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, η χώρα έχει ζεστό μεσογειακό κλίμα, θερμό μεσογειακό κλίμα, υποτροπικό κλίμα, ωκεάνιο κλίμα, ηπειρωτικό κλίμα και υποαρκτικό κλίμα.
Έλληνες στην Ολλανδία

Θρησκεία

Η πρώτη ελληνική Ορθόδοξη κοινότητα στην Άμστερνταμ ιδρύθηκε από τον Μητροπολίτη Γεράσιμο Αυλωνίτη.
Μνημεία και Μουσεία της Ρώμης

Μνημεία

Το ιστορικό κέντρο της Ρώμης είναι ένας απέραντος αρχαιολογικός χώρος με μνημεία από πολλές -και κυρίως συνεχόμενες- ιστορικές περιόδους (αρχαιότητα, Μεσαίωνας, Αναγέννηση, μπαρόκ και μεταγενέστερα). Πρόκειται για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια παγκόσμιας πολιτικής ή θρησκευτικής κυριαρχίας με εμφανή αποτελέσματα στην εικόνα της πόλης και εντυπωσιακή επίδραση στην τέχνη.

Η Αναγέννηση στην Ρώμη

Η Ρώμη βέβαια δεν είναι Φλωρεντία από άποψη αναγεννησιακής τέχνης αλλά το μεγαλειώδες συγκρότημα του Βατικανού υπήρξε το πλαίσιο για την αποκρυστάλλωση των διδαγμάτων της Αναγέννησης.

Η Ρώμη του Μπαρόκ

Το Μπαρόκ ήταν ένα από τα όπλα που αντέταξε ο Καθολικισμός στην Μεταρρύθμιση. Μετά το σύντομο σχετικά διάστημα του Μανιερισμού, η Καθολική Εκκλησία αντεπιτέθηκε χρησιμοποιώντας ένα νέο ύφος στις εικαστικές τέχνες, την μουσική, την λογοτεχνία. Η κύρια έκφραση της νέας αυτής τεχνοτροπίας ήταν στην εκκλησιαστική αρχιτεκτονική και διακόσμηση. Οι λιτές γραμμές της κλασικής εποχής και της Αναγέννησης εγκαταλείπονται. Οι εκκλησίες γίνονται μεγαλοπρεπέστατα καταστόλιστα οικοδομήματα, θεατρικά σκηνικά όπου παίζεται το Θείο Δράμα εμπλουτισμένο με χρώματα και μουσικές που γοητεύουν και υποβάλλουν τον θεατή. --Στο κεφάλαιο αυτό (Μνημεία και αξιοθέατα) δεν αναφέρονται κατά κανόνα, εφ’ όσον υπάρχει σχετικός σύνδεσμος, οι σημαντικότατες παρεμβάσεις των αρχιτεκτόνων του μπαρόκ σε εκκλησίες παλαιοτέρων εποχών (Μπερνίνι στον Άγιο Πέτρο, Μπορρομίνι στον  Άγιο Ιωάννη του Λατερανού κ.α.)
Αρχοντορεμπέτικο

Το αρχοντορεμπέτικο τραγούδι (ή και πιο γενικά και συνηθέστερα στον πληθυντικό: αρχοντορεμπέτικα) είναι ένα είδος μουσικής που γεννήθηκε και εμφανίστηκε στην Ελλάδα πριν την δεκαετία του 1950 και το οποίο αναπτύχθηκε αλλά και άκμασε κατά τα χρόνια της και ήδη από το ξεκίνημα του. Αποτελεί σχολή ενός τραγουδιού που σε γενικές γραμμές συνδύαζε λαϊκότροπους -συχνά χιουμοριστικούς- στίχους και μουσική (επηρεασμένο σαφώς από το ρεμπέτικo), με δυτικότροπες (ευρωπαϊκές) ενορχηστρωτικές επιρροές.

Ιστορικό

Πρώτο τραγούδι της σχολής αυτής ήταν «Το τραμ το τελευταίο» που ακούστηκε κατά την διάρκεια του προγράμματος της αθηναϊκής επιθεώρησης του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου «Άνθρωποι, Άνθρωποι» το 1948, το οποίο έχει στίχους δικούς τους και του Κώστα Γιαννίδη  και μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ, ενώ στην ερμηνεία ήταν η Σπεράντζα Βρανά· ωστόσο στην πρώτη ηχογράφηση του στην δισκογραφία το ερμήνευσαν ο Τώνης Μαρούδας και ο Νίκος Παπαδάκης. Η σειρά των τραγουδιών αυτών στο σύνολο της γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, ενώ αρκετά άφησαν εποχή μένοντας πολύ γνωστά για δεκαετίες αλλά και μέχρι και σήμερα, ωστόσο ως μουσικό είδος είχε σχετικά βραχύβια ζωή αφού μέχρι την δεκαετία του 1960 είχε περάσει στο περιθώριο και δεν είχε πλέον την απήχηση των προηγούμενων ετών· συμβολικά ο θάνατος του Μιχάλη Σουγιούλ -που θεωρείτο και ο «πατέρας του αρχοντορεμπέτικου»- το 1958 σηματοδοτεί και το τέλος της.
Το λεγόμενο αρχοντορέμπετικο ως ονομασία πρωτοσυναντάται ήδη από την περίοδο του μεσοπολέμου, τις δεκαετίες του 1920 και του 1930.

Πρόσωπα

Σπουδαίοι συνθέτες και συντελεστές του αρχοντορεμπέτικου ήταν οι Γιάννης Βέλλας, Ζακ Ιακωβίδης, Κώστας Καπνίσης, Γιώργος Μουζάκης, Τάκης Μωράκης, Ιωσήφ Ριτσιαρδής, Μιχάλης Σουγιούλ, ενώ οι στιχουργοί τους αντιστοίχως ήταν θεατρικοί συγγραφείς όπως ο Αλέκος Σακελλάριος, ο Γιώργος Τζαβέλλας, ο Χρήστος και ο Γιώργος Γιαννακόπουλος. Κύριοι ερμηνευτές των τραγουδιών αυτών υπήρξαν ο Νίκος Γούναρης, ο Τζίμης Μακούλης, ο Τώνης Μαρούδας, η Μάγια Μελάγια ο Φώτης Πολυμέρης, καθώς και το συγκρότημα Τρίο Κιτάρα (Γιώργο Δημάκης, Γιώργος Κεφαλάς και Ανδρέας Ζαφειρίου) και το ντουέτο Κορώνης-Φίλανδρος (δηλ. ο Σπύρος Κορώνης και ο Φίλανδρος Μάρκου).