google/wiki40b huggingface dataset:
Χορογραφία

Χορογραφία είναι μια αλληλουχία χορευτικών κινήσεων, βάσει της οποίας υποδεικνύεται ή καθορίζεται στους χορευτές ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να κινηθούν και να εκφραστούν, ανάλογα με το είδος της εκάστοτε μουσικής συνοδείας.
Η τέχνη της χορογραφίας εστιάζει στην ανθρώπινη κίνηση και μορφή, με όρους χώρου, χρόνου, ενέργειας και σχήματος. Η γλώσσα της κίνησης μπορεί να είναι δανεισμένη από τις χορευτικές τεχνικές διαφόρων ειδών χορού, όπως μπαλέτο, σύγχρονος χορός, παραδοσιακοί χοροί, ή ακόμα και από συνδυασμούς αυτών.

Η χορογραφία ως σενάριο

Γύρω στα τέλη του 16ου αιώνα, η χορογραφία ορίστηκε ως συμβολισμός χορού, οπότε άνοιξε ο δρόμος για την εξελιγμένη της έννοια. Σε αντίθεση με την καθ'αυτή φυσική χορευτική δραστηριότητα, ο συμβολισμός χορού ήταν απλά μία περίληψη γραμμένη στο χαρτί, ένα συμβολικό απόσταγμα μιας αλληλουχίας χορευτικών κινήσεων. Αυτή η άποψη για την έννοια της χορογραφίας συντηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, διότι επικράτησε η πεποίθηση ότι με το να γράφεται στο χαρτί μια χορογραφία κατά τρόπο συμβολικό, αποκτά αντοχή στο χρόνο, άρα και πολιτισμική αξία.

Η χορογραφία ως σύνθεση

Η μοντέρνα άποψη για τη σημασία της χορογραφίας, την οποία ενστερνίζονται μέχρι και σήμερα πολλές σχολές κλασικού και σύγχρονου χορού, αναπτύχθηκε από τον Ζαν Ζωρζ Νοβέρ (Jean Georges Noverre). Ο τελευταίος πίστευε ότι ο χορός έχει χαρακτήρα ζωντανό, γι' αυτό θα έπρεπε να απαλλαγεί από οποιασδήποτε μορφής στερεοτυπικές φιγούρες, συμπεριλαμβανομένων και των συμβολισμών. Ως συνέπεια, η τέχνη της χορογραφίας πήρε τη μορφή συνθετικής διαδικασίας, κατά την οποία ο χορογράφος φαντάζεται χορευτικά βήματα και τα εναρμονίζει με τη μουσική.

Η συμβολή της τεχνολογίας

Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία έχει αποτελέσει "παράθυρο" στη διαδικασία δημιουργίας χορογραφιών.
Με οδηγό τη θεωρία του Λαμπάν σε ό,τι αφορά τη χορευτική κίνηση, αναπτύχθηκαν ειδικά κατασκευασμένα προγράμματα υπολογιστών, καθώς και συστήματα εικονικής πραγματικότητας, που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τον χορογράφο στο έργο του.
Αντλία (αστερισμός)

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Παρότι σε μία κατεύθυνση μόλις έξω από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός είναι πλούσιος σε μακρινούς γαλαξίες. Ο φωτεινότερος από αυτούς είναι ο NGC 2997, σπειροειδής, με φαινόμενο μέγεθος 9,4. Ο λεγόμενος Νάνος της Αντλίας (PGC 29194) είναι ελλειπτικός νάνος γαλαξίας, μέλος της Τοπικής Ομάδας (απέχει από τη Γη «μόλις» 3,3 εκατομμύρια έτη φωτός), αλλά χρειάζεται ισχυρό τηλεσκόπιο για να παρατηρηθεί, αφού έχει φαιν. μέγεθος 15. Η ανακάλυψή του έγινε από τους M. Irwin, A. Whiting και G. Hau του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ με το αγγλικό τηλεσκόπιο Schmidt στην Αυστραλία, και ανακοινώθηκε στις 10 Απριλίου 1997. Περιέχει περίπου ένα εκατομμύριο αστέρες και έχει διάμετρο 4.000 ως 6.000 έτη φωτός, δηλαδή οι αστέρες του βρίσκονται κατανεμημένοι 2.500 φορές αραιότερα από αυτούς ενός μέσου σφαιρωτού σμήνους.
- Ο αστέρας S Αντλίας (S Ant), που ανακαλύφθηκε το 1888 και είναι ορατός και με κιάλια, κατείχε για μερικά χρόνια τον τίτλο του μεταβλητού αστέρα με τη μικρότερη γνωστή περίοδο, 7 ώρες και 47 λεπτά, μέχρι που τον έχασε από τον U Πηγάσου. Ο S Αντλίας ανήκει στην κατηγορία των μεταβλητών δι' εκλείψεων και ειδικότερα στον τύπο του W UMa, πρόκειται δηλαδή στην πραγματικότητα για δύο αστέρες που είναι ενωμένοι μεταξύ τους με ένα «λαιμό» ύλης.
Μονή Φανερωμένης Λευκάδας

Ιστορία

Η περιοχή που βρίσκεται το μοναστήρι, 3 χιλιόμετρα στα δυτικά της πόλης της Λευκάδας κοντά στον οικισμό Φρύνι, φιλοξενούσε στην αρχαιότητα καλλιμάρμαρο ιερό της θεάς Αρτέμιδος. Στο πέρασμα του από την περιοχή της Νικοπόλεως, στη γειτονική Πρέβεζα, ο Απόστολος Παύλος έστειλε το 63 μ.Χ. στο νησί τους τρεις βοηθούς, Ακύλα, Σωσίωνα και Ηρωδίωνα. Οι τρεις τους κάλεσαν τους Λευκαδίτες στο χώρο εκείνο και κήρυξαν τη διδασκαλία του Ιησού. Έχτισαν αργότερα ευκτήριο οίκο προς τιμή της Παναγίας δημιουργώντας έτσι την πρώτη εκκλησία στο νησί. Ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε το Σωσίωνα πρώτο επίσκοπο Λευκάδος.
Το 332 μ.Χ. ο τότε επίσκοπος Λευκάδος Αγάθαρχος και δύο πατέρες εγκαθίστανται στο ναό, τον επεκτείνουν και χτίζουν τα πρώτα κελιά θέτοντας έτσι τις βάσεις του μοναχισμού στο νησί. Τον 5ο μ.Χ. αιώνα παραγγέλνεται στην Κωνσταντινούπολη η εικόνα της Παναγίας. Ο σεβάσμιος Ιερομόναχος και αγιογράφος  Κάλλιστος αναλαμβάνει να τη φιλοτεχνήσει. Η εικόνα θα παρουσιαστεί με θαυμαστό τρόπο μπροστά του σχεδιασμένη «αχειροποίητος» πάνω στο ξύλο και αυτός συμπληρώνει τα  χρώματα, γι' αυτό και θα ονομαστεί Φανερωμένη.
Στα χρόνια που ακολούθησαν το νησί θα γνωρίσει πολλούς κατακτητές και η Μονή θα δεχθεί αλλεπάλληλα χτυπήματα και καταστροφές. Το 1734 μ.Χ και ενώ το νησί είναι υπό Ενετική κυριαρχία, χτίζεται ο κεντρικός ναός στη σημερινή του μορφή. Ο ίδιος αυτός ναός θα καεί ολοκληρωτικά το 1886 για να αρχίσει για μια ακόμη φορά η ανακατασκευή και ανακαίνιση του. Το τέμπλο κατασκευασμένο το 1887 είναι έργο του Ευστράτιου Προσαλέντη ενώ οι εικόνες προστέθηκαν αργότερα, το 1919, και φιλοτεχνήθηκαν από τους αδελφούς Χριστόδουλο και Θωμά Ζωγράφο. Η εικόνα της Παναγίας που υπάρχει σήμερα είναι αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας, φιλοτεχνημένο από τον Ιερομόναχο Βενιαμίν Κοντράκη στο Άγιο Όρος το 1887.
Δ΄ Σταυροφορία

Η πρώτη Άλωση (1204)

Φαινόταν πιθανό ότι η οχυρωμένη βυζαντινή πρωτεύουσα θα μπορούσε να αντισταθεί με επιτυχία στους Σταυροφόρους, των οποίων ο αριθμός δεν ήταν τόσο μεγάλος. Οι τελευταίοι, όμως, αποβιβάστηκαν στην ευρωπαϊκή ακτή και κατέλαβαν τον Γαλατά, έσπασαν την αλυσίδα που έκλεινε τον Κεράτιο κόλπο και εισχώρησαν σε αυτόν πυρπολώντας τα πλοία που βρίσκονταν εκεί. Ταυτόχρονα οι ιππότες επιτέθηκαν κατά της πόλης, που παρά την απεγνωσμένη αντίσταση, ιδιαίτερα από τους μισθοφόρους Βαράγγους, καταλήφθηκε τον Ιούλιο του 1204 από τους Σταυροφόρους.
Ο Αλέξιος Ε΄ που δεν είχε ούτε τη θέληση, ούτε τη δύναμη να αντισταθεί, εγκατέλειψε την πόλη και διέφυγε, παίρνοντας μαζί του το δημόσιο θησαυροφυλάκιο. Ο Ισαάκιος Β΄ απελευθερώθηκε από τη φυλακή και επανήλθε στον θρόνο, ενώ ο γιος του Αλέξιος που είχε φτάσει μαζί με τους Σταυροφόρους ανακηρύχθηκε συν-αυτοκράτορας (Αλέξιος Δ΄). Η πρώτη αυτή πολιορκία και κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους έγινε με σκοπό την αποκατάσταση του Ισαακίου Β΄ στον θρόνο.
Seventh Star

Ιστορία του δίσκου

Μετά την αποχώρηση και του Γκίζερ Μπάτλερ το 1984, ο Τόνι Αϊόμι παρέμεινε το μόνο ιδρυτικό μέλος των Black Sabbath το οποίο συνέχιζε με το συγκρότημα. Το 1985 ηχογράφησε το "The Seventh Star" με τον πρώην μπασίστα των Deep Purple, Γκλεν Χιούζ στα φωνητικά, με σκοπό να αποτελέσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο. Ο ήχος του άλμπουμ απέχει αρκετά από το κλασικό στυλ του συγκροτήματος παρουσιάζοντας ένα χαρντ ροκ ύφος με αρκετά στοιχεία από μπλουζ. Η αλλαγή της επωνυμίας ήταν απόφαση της τελευταίας στιγμής η οποία πάρθηκε από το συγκρότημα μετά από έντονες πιέσεις που δέχτηκαν, αφού η εταιρεία δεν πίστευε ότι θα γνώριζαν ανάλογη επιτυχία.
Το τραγούδι "No Stranger to Love" αποτέλεσε το πρώτο βίντεο κλιπ του συγκροτήματος μετά από πέντε χρόνια, αλλά ο Χιούζ παρέμεινε στους Black Sabbath μόνο για πέντε εμφανίσεις, από τις 21 μέχρι τις 26 Μαρτίου 1986. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Ρέι Γκίλεν, με τον οποίο ολοκλήρωσαν την περιοδεία, η οποία περιελάμβανε 28 συναυλίες εκ των οποίων οι εννέα ακυρώθηκαν λόγω χαμηλού ενδιαφέροντος από το κοινό. Support συγκροτήματα ήταν οι W.A.S.P. και οι Anthrax. Το ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας αποτελούνταν από μόλις δώδεκα εμφανίσεις, στα τέλη Μαΐου και τις αρχές Ιουνίου του 1986, όλες επί βρετανικού εδάφους.
Οι κριτικές τις οποίες έχει λάβει το άλμπουμ είναι μέτριες, με το "AllMusic" να του δίνει τρία αστέρια και το "metal.de" 6/ 10. Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Black Sabbath ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο Top-20 της πατρίδας τους, φτάνοντας μόλις ως το # 27. Μικρή ήταν η επιτυχία του και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού όπου έφθασε στο # 78 του Billboard και το # 66 στον Καναδά, τις χαμηλότερες θέσεις που γνώρισε το συγκρότημα μέχρι τότε.

Τραγούδια

1. In for the Kill (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 3:48

2. No STranger to Love (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 4:28

3. Turn to Stone (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 3:28

4. Sphinx (The Guardian) (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 1:12

5. Seventh Star (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 5:20

6. Danger Zone (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 4:23

7. Heart Like A Wheel (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 6:35

8. Angry Heart (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 3:06

9. In Memory... (Iommi, Hughes, Nicholls, Glixman) - 2:35
Μάαρ

Στη Γεωλογία και ειδικότερα στην Υδρολογία και την Ηφαιστειολογία με τον διεθνή όρο Μάαρ (Maar) ή Μάαρε (Maare), που ετυμολογείται εκ της λατινικής "mare" που σημαίνει θάλασσα, χαρακτηρίζεται η χαμηλή δακτυλιοειδής γεωμορφή ενός ηφαιστειακού κρατήρα η κύτη του οποίου καλύπτεται με νερό συνήθως ομβρίων υδάτων σε μορφή λίμνης. Η παραμονή του νερού μέσα στον κρατήρα οφείλεται στα αδιάβροχα πετρώματα της ίδιας της γεωμορφής που σχηματίσθηκαν μετά από κάποια βίαιη εκρηξιγενή δραστηριότητα μαγματικού αερίου πριν από 100 μέχρι 17,5 χιλιετίες η νεότερη.
Οι ηφαιστειολίμνες αυτές εμφανίζουν ποικιλία διαστάσεων με διάμετρο από 50 μέτρα μέχρι λίγα χιλιόμετρα, και βάθος μέχρι 200 μέτρα. Χαρακτηριστικές σε μέγεθος τέτοιες λίμνες είναι οι απαντώμενες στην Αλάσκα, τον Καναδά, και τη Νέα Ζηλανδία που φέρονται να δημιουργήθηκαν πριν 100 χιλιετίες καθώς και μικρότερες στη βόρεια Ευρώπη. Στην Ελλάδα λίμνες μάαρ έχουν χαρακτηριστεί οι λίμνες Ζερέλια στη περιοχή Αλμυρού Θεσσαλίας.
Γέφυρα Όρεσουντ

Κόστος

Το κόστος για την σύνδεση του Όρεσουντ, συμπεριλαμβανομένου και του αυτοκινητοδρόμου και του σιδηροδρόμου άγγιξε της 30,1 δισεκατομμύρια Κορώνες Δανίας (ή 5,7 δις δολάρια των ΗΠΑ), με το κόστος της γέφυρας να αποσβένεται το 2035. Το 2006, η Σουηδία ξεκίνησε ένα έργο προϋπολογισμού 9,45 δις Σουηδικών Κορωνών, στο τούνελ της πόλης Μάλμε, κατασκευάζοντας μία νέα σιδηροδρομική σύνδεση με τη γέφυρα. Ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2010.
Η ιδιοκτήτρια εταιρεία μοιράζεται εξ ίσου στην Σουηδική και την Δανέζικη Κυβέρνηση. Η εταιρεία έχει δανειστεί με την εγγύηση των δύο κυβερνήσεων προκειμένου να προχωρήσει την κατασκευή, και τα μόνα έσοδά της είναι οι εισφορές των χρηστών. Μετά την αύξηση της κυκλοφορίας, αυτές οι εισφορές, με τη μορφή τελών διέλευσης, είναι αρκετά για να υποστηρίξουν τη διαδικασία αποπλήρωσης των δανείων, η οποία υπολογίζεται να διαρκέσει 30 χρόνια.
Οι φορολογούμενοι δεν έχουν επιβαρυνθεί περαιτέρω για τη γέφυρα και το τούνελ, αλλά για την κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν και έσοδα από την φορολογία. Ειδικά από την πλευρά της Δανίας, η σύνδεση με τη Σουηδία έχει ιδιαίτερο εγχώριο ενδιαφέρον, καθώς συνδέεται το αεροδρόμιο με το σιδηροδρομικό δίκτυο.

Πολιτιστικές Αναφορές

Η γέφυρα Όρεσουντ είναι το σκηνικό για την δραματική/αστυνομική σειρά της δανέζικης και σουηδικής τηλεόρασης "The Bridge".
H γέφυρα εμφανίζεται συχνά σε οθόνες εκκίνησης και εγγυήσεις αγοράς για την εταιρεία διανομής ανοιχτού λογισμικού Talend.
Ντίντακ Βιλά

Εσπανιόλ

Γεννημένος στο Ματάρο της Καταλονίας, ο Βιλά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της τοπικής Εσπανιόλ στην ηλικία των 10, κάνοντας επαγγελματικό ντεμπούτο τη σεζόν 2008-09 και βοηθώντας τη δεύτερη ομάδα να προαχθεί από τη 4η κατηγορία ως πρωταθλήτρια. Τελικά προήχθη στη πρώτη ομάδα από το προπονητή της ομάδας Μαουρίσιο Ποτσετίνο στις 30 Ιανουαρίου του 2010 σε μια εντός έδρας νίκη επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο με 1-0, τελειώνοντας την πρώτη του επαγγελματική σεζόν με 11 ξεκινήματα και την ομάδα να τερματίζει 11η στο πρωτάθλημα. Αφού έχασε τους πρώτους μήνες της σεζόν 2010-11 λόγω τραυματισμού ο Βιλά ξαναπήρε τη θέση του βασικού στην ομάδα από τον επί χρόνια βασικό στην ομάδα, Ντάβιντ Γκαρσία.

Μίλαν

Στις 28 Ιανουαρίου του 2011 ο Βιλά αποκτήθηκε από την Μίλαν.
Κάνοντας μόνο μια εμφάνιση με τους Μιλανέζους, ο Βιλά επέστρεψε στην Εσπανιόλ τον Ιούνιο του 2011 με τη μορφή δανεισμού για 1 χρόνο. Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες πλην ενός για το πρωτάθλημα, σκοράροντας 2 γκολ. Την επόμενη σεζόν ο Βιλά ήταν πολύ κοντά στο δανεισμό του στη Βαλένθια με οψιόν αγοράς άλλα ματαιώθηκε αφού δε πέρασε με επιτυχία τις ιατρικές εξετάσεις. Ο Βίλα υποβλήθηκε σε εγχείρηση, πετυχαίνοντας καμία συμμετοχή για τους Ροσονέρι. Τη σεζόν 2013-14 ο Βιλά παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρεάλ Μπέτις. Μετά τον υποβιβασμό των Ανδαλουσιανών, ο Βιλά επέστρεψε στη Μίλαν όπου και παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός στην Έιμπαρ στις 26 Αυγούστου του 2014.

ΑΕΚ Αθηνών

Στις 7 Αυγούστου του 2015 η ΑΕΚ Αθηνών ανακοίνωσε την απόκτηση του Ντίντακ Βιλά υπογράφοντας 3-ετές συμβόλαιο.

Καριέρα σε εθνική

Το 2011 ο Βιλά κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ελπίδων της Ισπανίας οπού και έπαιξε σε όλους τους αγώνες σε ολά τα λεπτά για κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου κάτω των 21.
Σαλιχά Σουλτάνα

Ζωή

Γεννήθηκε το 1680 στην Κωνσταντινούπολη. Το πραγματικό της όνομα ήταν Αλεξάνδρα. Η Σαλιχά ήταν Ελληνικής καταγωγής. Ήταν θετή κόρη μιας οικογένειας που ζούσε στην γειτονιά του Γαλατά.
Στις 2 Αυγούστου 1696 σε ηλικία 16 ετών γέννησε τον μελλοντικό Σουλτάνο Μαχμούτ Α΄. Ήταν η πρώτη παλλακίδα του Μουσταφά Β΄, η δεύτερη ήταν η Σεχσουβάρ Σουλτάν.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1730 μια μικρή ομάδα Γενίτσαρων ξεσήκωσε μερικούς από τους πολίτες της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στις μεταρρυθμίσεις του Αχμέτ Γ΄, ο οποίος ήταν αδελφός του Μουσταφά Β΄, συζύγου της Σαλιχά. Ο αρχηγός των επαναστατών οδήγησε την εξέγερση στο παλάτι Τοπ Καπί, απαιτώντας το θάνατο του Μεγάλου Βεζίρη Νέβσεχιρλι Νταμάτ Ιμπραήμ Πασά και την παραίτηση του Αχμέτ Γ΄.
Ο Σουλτάνος προσχώρησε στις απαιτήσεις, εκτέλεσε τον Ιμπραήμ Πασά και συμφώνησε να παραιτηθεί. Τον αντικατέστησε ο ανιψιός του, Μαχμούτ Α΄. Ως αποτέλεσμα αυτού του περιστατικού, η Σαλιχά έγινε η νέα Βαλιντέ Σουλτάν και κατείχε την θέση μέχρι τον θάνατό της. 
Πέθανε το 1739 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, μητέρας του σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄, στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Χιούη, Λιούη και Ντιούη

Οι Χιούη,ο Λιούη και ο Ντιούη (αγγλικά: Huey, Dewey, Louie) είναι τριάδα φανταστικών παπιών της οικογένειας Ντακ της The Walt Disney Company και ανήψια του Ντόναλντ Ντακ. Είναι πανομοιότυπα τρίδυμα που ξεχωρίζουν μόνο από το χρώμα των καπέλων τους: κόκκινο για τον Χιούη, πράσινο για τον Λιούη και μπλε για τον Ντιούη.

Ιστορία

Δημιουργοί των τριών ανιψιών του Ντόναλντ θεωρούνται οι Τεντ Όσμπορν και Αλ Ταλιαφέρο που τα πρωτοχρησιμοποίησαν στο κυριακάτικο κόμικς στριπ του Ντόναλντ στις 17 Οκτωβρίου του 1937. Η πρώτη τους εμφάνιση στα κινούμενα σχέδια ήταν στην ιστορία Τα ανίψια του Ντόναλντ το 1938  και έκτοτε έχουν εμφανιστεί σε αμέτρητες σειρές κινουμένων σχεδίων, ταινίες και κόμικς.

Άλλα στοιχεία

Ο Χιούη, ο Λιούη και ο Ντιούη είναι μέλη της φανταστικής Λέσχης των Μικρών Εξερευνητών, η οποία τους παρέχει και το περίφημο βιβλίο της με συμβουλές και πληροφορίες πολύ χρήσιμες στις διάφορες περιπέτειες που μπλέκουν, ακολουθώντας τόσο τον Ντόναλντ, όσο και τον άλλο θείο τους, τον τσιγκούνη Σκρουτζ.
Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας

Γεωγραφία

Απέχουν 164 χλμ. από την Αθήνα, 35 χλμ. από την Λιβαδειά και 40 χλμ. από τους Δελφούς και από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού. Αναφέρονται, επίσης, και ως "Παραλία Διστόμου", όπως ονομάζονταν πριν γίνει η κατασκευή του οικισμού.

Ο οικισμός

Τα Άσπρα Σπίτια κτίσθηκαν από την γαλλική εταιρεία «Πεσινέ» (Pechiney), όταν αυτή αποφάσισε την δημιουργία εργοστασίου παραγωγής αλουμινίου στη θέση Αϊλουκαΐτικο ή Σιδηροκαφκιό στην κοιλάδα του αρχαίου Φωκικού Μεδεώνα, περιοχή σήμερα της μονής του Οσίου Λουκά στη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κόλπου ( το σημερινό εργοστάσιο της εταιρείας Αλουμίνιον της Ελλάδος Β.Ε.Α.Ε. ),με στόχο την εκμετάλλευση των παρακειμένων κοιτασμάτων βωξίτη.
Σχεδιασμένος από το Γραφείο Δοξιάδη (1965), ο οικισμός κτίστηκε αποκλειστικά για το προσωπικό της εταιρίας «Αλουμίνιο της Ελλάδος». Σύμφωνα με την άποψη των αρχιτεκτόνων ο χαρακτήρας της πόλης έπρεπε να θυμίζει έναν οικισμό που αναπτύχθηκε φυσιολογικά μέσα στο τοπίο και την παράδοση των κατοίκων του, χωρίς όμως ευτελείς γραφικότητες και με ένα απλό, δυνατό και πρωτόγονο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Πρότυπα του οικισμού αυτού στάθηκαν διάφορα οικιστικά σχέδια από άλλες χώρες, επίσης επιμελημένα από το γραφείο Δοξιάδη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος σχεδιασμού της περιμέτρου των Άσπρων Σπιτιών που σύμφωνα με τον  τυπικό στοίχο σπιτιών σχηματίζει ένα λατινικό L με το κάτω μέρος του να συνορεύει με τη θάλασσα.
Ο οικισμός κατασκευάσθηκε στη θέση Διστομίτικα ή Παραλία Διστόμου, όπου είχε αναπτυχθεί ήδη οικισμός, αλλά μεταφέρθηκε στην θέση Περιστερά μετά την κατεδάφιση των υπαρχουσών οικιών για τις ανάγκες κατασκευής του νέου οικισμού.
Το όνομα Άσπρα Σπίτια το πήρε από το γειτονικό χωριό Αντίκυρα, το οποίο λεγόταν έτσι, πριν μετονομασθεί επίσημα σε Αντίκυρα το 1929.
Σκοπός ήταν η στέγαση των εργαζομένων στις μονάδες παραγωγής και διοίκησης του εργοστασίου. Κατασκευάσθηκαν, επίσης, κτήρια για την στέγαση σχολείων και μικρών καταστημάτων, ενώ στον όρμο των Αγίων Θεοδώρων κατασκευάσθηκε ένα (μικρό λιμάνι για τις μεταφορές και ένα ιατρείο, αρκετά καλά εξοπλισμένο, για την παροχή των απαραίτητων πρώτων βοηθειών.
Η έκταση των οικισμού ανέρχεται σε 612 στρέμματα και περιήλθε το μεγαλύτερο τμήμα στην ιδιοκτησία της εταιρείας, ύστερα από αναγκαστική απαλλοτρίωση στις αρχές της δεκαετίας του '60. Σήμερα αποτελείται από 1.072 κατοικίες συνολικής επιφάνειας 115.000 m² και 30 καταστήματα,  κτίρια κοινής ωφέλειας, συνολικής επιφάνειας 15.500 m².
Διαθέτει εκτεταμένο ασφαλτοστρωμένο και πλακοστρωμένο δίκτυο οδών. Οι δρόμοι παίρνουν τα ονόματά τους από τους ήρωες της μυθολογίας και της ιστορίας της Ελλάδας. Υπάρχουν, επίσης, δρόμοι με ονόματα συγγραφέων, ενώ τα συγκροτήματα διαμερισμάτων έχουν ονόματα βουνών, νησιών και πόλεων της Πελοποννήσου όπως και της Μακεδονίας.
Η περίμετρος της πόλης σχηματίζει λατινικό «L» με το κάτω μέρος του να συνορεύει με την θάλασσα. Οδικά συνδέεται με την Αντίκυρα (2 km) και το Δίστομο (10 km). Η συγκοινωνία δεν είναι πυκνή ενώ ο οικισμός εξυπηρετείται με τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Βοιωτίας, τα οποία συνδέουν την Αντίκυρα με την Λιβαδειά.
Γεώργιος της Έσσης-Ντάρμστατ

Βιογραφία

Ο Γεώργιος-Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Ντάρμστατ και ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Εισάβετ-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1678, όταν ο Γεώργιος ήταν 9 ετών, έτσι τον ανέθρεψε η μητέρα του. Το 1686  έκανε τη μεγάλη Περιοδεία στην Γαλλία και την Ελβετία. Έπειτα εισήλθε στο στρατό.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Υπό τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας πολέμησε εναντίων των Τούρκων και ήταν στη μάχη του Μόχατς. Έπειτα ακολούθησε τον Γουλιέλμο Γ΄ Νασσάου της Αγγλίας στην εκστρατεία του στην Ιρλανδία. Όταν επέστρεψε μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και έγινε αντιστράτηγος του Αυστριακού στρατού το 1692· ήταν 23 ετών. 
Στον Εννεαετή Πόλεμο (1688-97) πολέμησε εναντίον της Γαλλίας. Το 1695 ο Γερμανός βασιλιάς τον έστειλε επικεφαλής 2.000 Γερμανών στην άμυνα της Καταλωνίας εναντίον υπέρτερου Γαλλικού στρατού. Αμύνθηκε της Βαρκελώνης το 1697, που την πολιορκούσαν οι στρατάρχες της Γαλλίας δούκας του Βαντόμ από τη στεριά και δούκας ντ' Εστρέ από τη θάλασσα. Έπειτα από 52 ημέρες, η Μαδρίτη διέταξε την παράδοση της πόλης, αντίθετα με τη θέληση του Γεωργίου.

Μετέπειτα ζωή

Μετά τον Πόλεμο, τιμήθηκε στην Ισπανία και έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος (1697). Τελικά αποσύρθηκαν οι Γάλλοι και έγινε αντιβασιλιάς της Καταλωνίας ως Χόρχε δε Δάρμστατ. Έμαθε μερικά Καταλανικά και ξεκίνησε κάποιες μεταρρυθμίσεις· έγινε δημοφιλής. Έγινε στρατηγός του Ιππικού (1699).
Το 1700 ο Κάρολος Β΄ Αψβούργων της Ισπανίας απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Γάλλος Φίλιππος Ε΄ Βουρβόνων, που αντικατέστησε τον Γεώργιο με έναν υπέρμαχο των Βουρβόνων αντιβασιλιά στην Καταλωνία. Ο Γεώργιος επέστρεψε στην Αυστρία και ο Λεοπόλδος Α΄ Αψβούργων τον όρισε να προωθήσει τη διαδοχή στην Ισπανία του γιου του Καρόλου Αψβούργων με τη βοήθεια της Βρετανίας και της Πορτογαλίας. Έτσι ξεκίνησε ο Πόλεμος για την Ισπανική διαδοχή και ο Γεώργιος ορίστηκε επικεφαλής των στρατευμάτων. Ακολούθησε τον Άγγλο ναύαρχο το 1704 από τη Λισαβόνα προς συνάντηση του Γαλλικού Ναυτικού, αλλά αν και το πλησίασαν, επέστρεψαν. Κατέλαβαν όμως το Γιβραλτάρ και το υπερασπίστηκαν από επιθέσεις. Το επόμενο έτος εγκατέλειψε το Γιβραλτάρ και επιτέθηκε στη Βαρκελώνη, αλλά στην επίθεση εναντίον της ακρόπολής της απεβίωσε. Τάφηκε στο ναό της Χάριτος των Ιωαννιτών ιπποτών, ενώ η καρδιά του εστάλη στο Ντάρμστατ, όπου υπάρχει στο Στάτκιρχε ως σήμερα. Στη Βαρκελώνη τον ήξεραν ως πρίνσεπ Ζόργι και με αυτό το όνομα υπάρχει εκεί οδός: carrer del príncep Jordi.
1565 Λεμαίτρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Λεμαίτρ εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι Sq, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Λεμαίτρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11,4 ± 3,4 ώρες.
876 Σκοτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σκοτ εκτιμάται σε 25,02 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,154. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σκοτ γύρω από τον εαυτό του.
Τζάστιν Τρυντώ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τζάστιν Τρυντώ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1971 στην Οτάβα. Φοίτησε στο Κολλέγιο Ζαν-ντε-Μπρεμπέφ στο Μόντρεαλ και, στη συνέχεια, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ, από το οποίο απέκτησε το πρώτο πτυχίο του στην Αγγλική Φιλολογία το 1994. Το 1998 απέκτησε το δεύτερο πτυχίο του στην Παιδαγωγική από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας. Έγινε ευρύτερα γνωστός το 2000, όταν εκφώνησε τον επικήδειο λόγο του στην κηδεία του πατέρα του. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε ως δάσκαλος στο Βανκούβερ, ενώ αργότερα σπούδασε Μηχανική στο ίδιο Πανεπιστήμιο, από το οποίο απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στην Περιβαλλοντική Γεωγραφία.
Στην πορεία, άρχισε να ασχολείται όλο και περισσότερο με την πολιτική και στις εκλογές του 2008 εξελέγη μέλος της Καναδικής Βουλής των Κοινοτήτων εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια του Παπινό. Το 2009 ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Νεολαίας και Πολυπολιτισμικότητας, ενώ την επόμενη χρονιά ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Νεολαίας, Υπηκοότητας και Μετανάστευσης. Το 2011 ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Μετα-Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Νεολαίας και Ερασιτεχνικού Αθλητισμού. Το 2013, εξελέγη αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος του Καναδά. Ηγήθηκε του κόμματος στις εκλογές του 2015, στις οποίες το κόμμα κατάφερε να κερδίσει την αυτοδυναμία στην Καναδική Βουλή των Κοινοτήτων με 184 έδρες. Στις εκλογές αυτές, το Φιλελεύθερο Κόμμα σημείωσε την μεγαλύτερη άνοδο σε έδρες που έχει σημειωθεί ποτέ σε εκλογές στον Καναδά, καθώς ο αριθμός των εδρών του αυξήθηκε κατά 148.
Μανουήλ Β΄ Μέγας Κομνηνός

Νομίσματα

Έκοψε αργυρά άσπρα. Στη μία όψη ο αυτοκράτωρ έφιππος. Επιγραφή Δ MA. Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος.
Σάντσο Δ΄ της Παμπλόνα

Ο πόλεμος των τριών Σάντσο

Ο Σάντσο Δ΄ σαν βασιλιάς υποστηρίχτηκε από τον άλλο θείο του Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας στον οποίο ο Σάντσο, πέραν από το ότι τού δήλωσε την φιλία, την πίστη και την συμμαχία του, του παραχώρησε την Λέρδα, την Ουντούε και το κάστρο της Σανγκουέζας. Από το 1060 ο Σάντσο άρχισε τις πιέσεις στον Άλ-Μουκταδίρ, βασιλιά της Σαραγόσας, προκειμένου να πληρώνει ετήσιο φόρο. Το 1065 ο Σάντσο της Παμπλόνα ξεκίνησε τις συγκρούσεις με τον γιο του Φερδινάνδου Σάντσο τον Ισχυρό σε έναν πόλεμο που έμεινε γνωστός σαν Πόλεμος των τριών Σάντσο (1067 - 1068). Ο πατέρας του Σάντσο πριν από λίγα χρόνια είχε κατορθώσει να διατηρήσει κάποια συνοριακά εδάφη, όπως τη Μπουρέμπα και την Άλτα Ριόχα που διεκδικούσε ο Φερδινάνδος, όμως ο γιος του Σάντσο ο Ισχυρός κατόρθωσε να τα ανακαταλάβει. Ο Σάντσο της Παμπλόνα κάλεσε σε βοήθεια τον Σάντσο της Αραγωνίας για να αντιμετωπίσει τον Σάντσο της Καστίλης, οι δυνάμεις τους όμως ηττήθηκαν από τον Σάντσο τον Ισχυρό και τον έμπιστο του Ελ Σιντ χάνοντας όλες τις αμφισβητούμενες περιοχές. 
Δολοφονήθηκε στο Πεναλέν από όπου πήρε το προσωνύμιο του από τα ίδια τα αδέλφια του Ραμόν Γκαρσία και Ερμεσίνδη της Ναβάρρας οι οποίοι μετά από παγίδα τον έριξαν στον γκρεμό. Μετά την δολοφονία του το βασίλειο του δέχτηκε επίθεση και διανεμήθηκε ανάμεσα στον Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας και στον τρίτο ξάδελφο του Αλφόνσο ΣΤ΄ του Λεόν, ο Σάντσο ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Παμπλόνα.