Άλμπους Ντάμπλντορ

Μαγικά κατορθώματα και ικανότητες

Σε νεαρή ηλικία, ο Ντάμπλντορ παρουσίασε τεράστιες μαγικές ικανότητες και στις εξετάσεις των ΕΔΕΜ. Ακόμη και η εξεταστής του στις μεταμορφώσεις και στα ξόρκια, ομολόγησε ότι ο Ντάμπλντορ έκανε πράγματα με το ραβδί του που, η ίδια, δεν είχε ξαναδεί. Ο Ντάμπλντορ είναι επίσης γνωστός γιατί μπορεί να εκτελέσει άριστα το εξαιρετικά πολύπλοκο ξόρκι του Προστάτη (ο Προστάτης του παίρνει την μορφή φοίνικα), γιατί δημοσίευσε αρκετά άρθρα στα περιοδικά 'Μεταμορφώσεις Σήμερα', 'Προκλήσεις στην Μαγεία' και 'Ο Πρακτικός Αλχημιστής', για την προεδρία του στη Δημογεροντία και γιατί του πρόσφεραν την θέση του Υπουργού Μαγείας αρκετές φορές αν και ποτέ δεν δέχτηκε. Ο Ντάμπλντορ ομολόγησε ότι μπορεί να γίνεται απόλυτα αόρατος χωρίς να χρησιμοποιεί αόρατο μανδύα, αλλά με το ξόρκι της κατηγορίας των μεταμορφώσεων Evanesco κατά το οποίο δεν εξαφανίζεται αλλά δημιουργεί ένα τέλειο καμουφλάζ. Ο Ντάμπλντορ είναι επίσης πολύ ειδικευμένος στην σφραγισματική και στην διεισδυτική. Επίσης, θεωρείται ιδιαίτερα γνωστός για τη νίκη του επί του κακού μάγου Γκρίντελβαλντ, το 1945, για την ανακάλυψη των δώδεκα χρήσεων του αίματος των δράκων και για την πρωτοποριακή εργασία του στην Αλχημεία, μαζί με τον συνεργάτη του Νικολά Φλαμέλ.

Το ραβδί από κουφοξυλιά

Όταν πια είχε μεγαλώσει, ο Ντάμπλντορ πήρε στην κατοχή του το ραβδί από κουφοξυλιά. Το ραβδί από κουφοξυλιά είναι ένας απ' τους τρεις Κλήρους του Θανάτου, και κάνει τον κατοχό του παντοδύναμο. Πριν απ' τον Ντάμπλντορ, το ραβδί ήταν στην κατοχή του Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ, με τον οποίο ο Ντάμπλντορ μονομάχησε και τελικά νίκησε, κερδίζοντας συγχρόνως και την κατοχή του ραβδιού. Μετά την δολοφονία του Νταμπλντορ από τον Σέβερους Σνέιπ το ραβδί από κουφοξυλιά θάφτηκε μαζί του. Όταν ο Λόρδος Βόλντεμορτ ανακάλυψε την αξία του ραβδιού, παραβιάσε τον τάφο του Ντάμπλντορ και το πήρε. Ο Βόλντεμορτ, νομίζοντας ότι θα γίνει ο κάτοχος του ραβδιού, σκοτώνει τον Σνέιπ, πιστεύοντας ότι ήταν κάτοχος του. Όμως, ο Ντάμπλντορ είχε αφοπλιστεί απ' τον Ντράκο Μαλφόι στον Ημίαιμο Πρίγκιπα πριν δολοφονηθεί απ τον Σνέιπ. Γι' αυτό το λόγο, η πίστη του ραβδιού μεταφέρθηκε στον Ντράκο, αντί να σβήσει με τον θάνατο του Ντάμπλντορ, γιατί ο Ντάμπλντορ και ο Σνέιπ είχαν προσυμφωνήσει τον θάνατό του. Όταν ο Χάρι αφοπλίζει τον Ντράκο στους Κλήρους του Θανάτου, κερδίζει την πίστη και την κατοχή του ραβδιού. Το ραβδί λέγεται ότι κατέχει ιδιαίτερη μαγική δύναμη που τα άλλα μαγικά ραβδιά δεν έχουν, όπως π.χ. να επισκευάσει το ραβδί του Χάρι (σύμφωνα με τα λόγια του γνωστού ραβδοποιού Ολιβάντερ, "είναι αδύνατον να επισκευαστεί ένα σπασμένο μαγικό ραβδί"). Στην πραγματικότητα, το ραβδί από κουφοξυλιά, δεν κάνει τον κάτοχο του άτρωτο σε μια μονομαχία, αλλά δεν παύει να είναι το πιο ισχυρό μαγικό ραβδί.

Γέννηση και νεότερα χρόνια

Ο Άλμπους Ντάμπλντορ γεννήθηκε το 1881, απ' τον Πέρσιβαλ και Κέντρα Ντάμπλντορ. Τρία χρόνια μετά την γέννηση του γεννήθηκε ο αδελφός του, Άμπερφορθ και έπειτα η αδελφή του Αριάνα. Τρία παιδιά Μαγκλ επιτέθηκαν στην Αριάνα, ενώ ήταν μόλις έξι χρονών, γιατί την είδαν να χρησιμοποιεί μαγεία (άθελα της), όπως οι περισσότεροι μάγοι σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία. Αυτή η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα την Αριάνα να γίνει διανοητικά άρρωστη για την υπόλοιπη ζωή της. Τον περισσότερο καιρό ήταν ακίνδυνη, ευχάριστη και φοβισμένη, αλλά ορισμένες φορές βρισκόταν εκτός ελέγχου με ξεσπάσματα θυμού τα οποία προκαλούσαν έκρηξη της μαγικής της δύναμης. Ο πατέρας του Άλμπους, Πέρσιβαλ, επιτέθηκε στα τρία Μαγκλ παιδιά για να τους τιμωρήσει για το κακό που κάνανε στην κόρη του. Γι' αυτό το λόγο στάλθηκε στο Αζκαμπάν για μία ζωή. Για να μην κλειστεί η Αριάνα στο Νοσοκομείο Μαγικών Νόσων και Τραυμάτων Ο Άγιος Μάνγκο, η Κέντρα μετακόμισε όλη την οικογένειά της στο χωριό Γκόντρικς Χόλλοου, και η αρρώστια τής Αριάνα παρέμεινε κρυφή. Οι γείτονες νόμιζαν πως απλώς ήταν μια Σκουίμπ. Όταν ο Ντάμπλντορ πήγε στην σχολή Χόγκουαρτς για Μαγείες και Ξόρκια, έγινε φίλος με τον Έλφια Ντοτζ, ο οποίος χλευαζόταν λόγο του ότι είχε προσβληθεί από δρακοευλογιά και το πρόσωπό του είχε μία πρασινωπή απόχρωση. Ενώ φοιτούσε στο Χόγκουαρτς, ο Ντάμπλντορ ήταν γνωστός ως ο πιο καλός μαθητής που είχε φοιτήσει ποτέ στη σχολή. Βραβεύτηκε με όλα τα βραβεία του Χόγκουαρτς και σύντομα γνώρισε πολλά πρόσωπα υψηλού επιπέδου όπως ο Νίκολας Φλαμέλ, Μπατίλντα Μπάγκσοτ και Άνταλμπερτ Γουάφλινγκ. Οι εργασίες του και η έρευνα του πήραν μεγάλη δημοσιότητα στα περιοδικά όπως 'Μεταμορφώσεις σήμερα', 'Προκλήσεις στην Μαγεία' και 'Ο Πρακτικός Αλχημιστής'. Ο κοιτώνας του ήταν το Γκρίφιντορ. Τότε στην σχολή μπήκε ο Άμπερφορθ, ο μικρός αδελφός του Ντάμπλντορ. Τελικά, ο Άμπερφορθ αποδείχτηκε πως δεν κατείχε το πρωτοφανές μαγικό ταλέντο του Ντάμπλντορ- ενώ ο Άμπερφορθ μελετούσε τις μονομαχίες, ο Άλμπους έλινε τις διαμάχες του με την συζήτηση. Όταν ο Ντάμπλντορ και ο Ντοτζ έφυγαν απ' την σχολή, κανόνισαν να πάνε τον 'τότε-παραδοσιακό' Γύρο του Κόσμου. Την παραμονή του ταξιδιού τους, ο τότε δεκαοχτάχρονος Νταμπλντορ υπέφερε τον θάνατο της μητέρας του, Κέντρα, που δολοφονήθηκε απ' την Αριάνα σε ένα απ' τα ξεσπάσματα θυμού της.

Ντάμπλντορ και Γκρίντελβαλντ

Επειδή οι γονείς του Ντάμπλντορ ήταν απόντες, (ο πατέρας του στο Άζκαμπαν και η μητέρα του νεκρή) ως ο αρχηγός της οικογένειας  ήταν δικιά του ευθύνη να βάλει φαγητό στο τραπέζι της οικογένειάς του (καθώς τους είχε απομείνει ελάχιστος χρυσός). Ήταν υποχρεωμένος να μείνει στο σπίτι με την Αριάνα ενώ ο Άμπερφορθ συνέχιζε τις σπουδές του. Λίγο καιρό αργότερα, ένας νέος και ταλαντούχος μάγος εμφανίστηκε στο Γκόντρικς Χόλλοου για να ζήσει με την θεία του Μπατίλντα Μπάγκσοτ, την συγγραφέα του βιβλίου 'Η Ιστορία της Μαγείας'. Ο νεαρός Ντάμπλντορ έγινε φίλος με τον Γκέλερτ Γκρίντελβαντ αφού τους σύστησε η Μπάγκσοτ, και μαζί ονειρεύτηκαν να κυβερνήσουν τον κόσμο 'για το υπέρτατο καλό' με το να συλλέξουν τους θρυλικούς Κλήρους του Θανάτου. Και οι δύο πίστευαν ότι ο κόσμος των μάγων έπρεπε να πάρει την θέση που του αξίζει, δηλαδή πάνω απ' τους Μαγκλ. Πίστευαν πως οι μάγοι έπρεπε να κυριαρχήσουν τους Μαγκλ και να τους βάλουν στην θέση τους μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο Ντάμπλντορ αργότερα παρατήρησε ότι η συνείδησή του ήταν μόνο το σλόγκαν τους 'για το υπέρτατο καλό', και ότι βαθιά μέσα του ήξερε ποιος πραγματικά ήταν ο Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ (αλλά λήφθηκε ακόμα με τις δυνατότητες και τις ιδέες του συγχρόνως, απομονωμένος στο σπίτι με τις γονικές ευθύνες). Αν χρειαζόταν να καταστρέψουν όποιον σταθεί στο δρόμο τους, θα ήταν 'για το ευρύτερο συμφέρον' και ότι όλες οι απώλειες και τα βάσανα που θα υποστούν θα ανταμειφθούν με εκατονταπλάσια ανταμοιβή. Όμως, Ο Ντάμπλντορ, γεμάτος με δίψα για γνώση και δύναμη αγνόησε τα προβλήματα της οικογένειάς του. Γιατί και οι δύο χρειαζόντουσαν να ταξιδέψουν πολύ για να αποκτήσουν οπαδούς, ο Ντάμπλντορ κανόνισε να πάρει και την Αριάνα μαζί του ενώ ο Άμπερφορθ θα πήγαινε στην σχολή του. Δύο μήνες φιλίας, ο Άμπερφορθ πλησίασε και τους δύο και τους είπε ότι η Αριάνα δεν μπορούσε να αντέξει τόση πίεση και αυτό θα την έβλαπτε. Ο Γκρίντελβαλντ είπε στον Άμπερφορθ ότι ήταν ένας ηλίθιος που εμπόδιζε τον δρόμο του αδελφού του, ενώ η νέα τάξη πήρε θέση, η Αριάνα και όλοι οι μάγοι παγκοσμίως δεν θα χρειαζόταν να κρύβονται και ότι οι Μάγκλ θα έχουνε δικό τους μέρος να ζούνε. Τότε, Ο Γκριντελβαλντ χρησιμοποίησε την βασανιστική κατάρα στον Άμπερφορθ και οι τρεις άρχισαν να μονομαχούν. Τότε, η Αριάνα εξοργίστηκε και προσπάθησε να βοηθήσει αλλά βρέθηκε νεκρή: μία απ τις κατάρες τους εξοστρακίστηκε, χτύπησε και σκότωσε την Αριάνα. Για την υπόλοιπη ζωή του, ο Ντάμπλντορ ένιωθε ένοχος για τον άδικο θάνατό της, αλλά ποτέ δεν ήταν σίγουρος αν η κατάρα που την χτύπησε ήταν η δικιά του ή κάποιου άλλου.