google/wiki40b huggingface dataset:
Φόιμπα

Φόιμπα (ιταλ:Foiba) (πληθυντικός:Φόιμπε) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην Ιταλική περιοχή της Βενέτσια Τζούλια για να περιγράψει τα μεγάλα βάραθρα (ή κάθετα σπήλαια ή κοιλότητες), τα οποία υπάρχουν σε σημαντικό αριθμό στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη αλλά και σε περιοχές της Σλοβενίας και Κροατίας. Τα συγκεκριμένα βάραθρα δεν αποτελούν ένα ξεχωριστό είδος σπηλαίων, όπως συχνά αναφέρεται λανθασμένα, αλλά είναι αποκλειστικά ένας όρος για να περιγραφούν οι καρστικές καταβόθρες, οι οποίες στην περιοχή αυτή συχνά εμφανίζουν τεράστιες διαστάσεις.

Ετυμολογία

Ο όρος προέρχεται από το λατινικό fovea (τάφρος)  και χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά σε μια επίσημη έκθεση του 1770 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Αλμπέρτο Φόρτις, ο οποίος έγραψε μια σειρά από βιβλία για το καρστικό ασβεστολιθικό οροπέδιο της Δαλματίας.

Οι σφαγές των Φόιμπε

Σήμερα ο όρος «Φόιμπε» συνήθως συνδέεται με τις σφαγές που διαπράχθηκαν από τους Γιουγκοσλάβους αντάρτες κατά τη διάρκεια αλλά και αμέσως μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα μόνο μια μειοψηφία του συνόλου των θυμάτων πέθανε από τη ρίψη στα βάραθρα. Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και από τις κακουχίες κατά τη μεταφορά τους. Περαιτέρω σύγχυση προκαλεί το γεγονός ότι πολλές από τις λεγόμενες «Φόιμπε» ήταν στην πραγματικότητα λατομεία: η περίφημη «Φόιμπα της Μπαζοβίτσα» για παράδειγμα, ήταν στην πραγματικότητα ένα εγκαταλελειμμένο πηγάδι κοντά σε ένα ανθρακωρυχείο. Το πιο θεαματικό βάραθρο είναι εκείνο του Πιζίνο με βάθος 100 μέτρα και πλάτος 20 μέτρα.
Νεάπολη Θεσσαλονίκης

Ιστορία

Ο πρώτος οικισμός δημιουργήθηκε μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, όταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Νέβσεχιρ της Καππαδοκίας (ελληνική ονομασία Νεάπολη) εγκαταστάθηκαν στην δυτική περιοχή της Θεσσαλονίκης, στους λόφους λίγο έξω από τα όρια των βυζαντινών τειχών, και έδωσαν στη νέα τους πατρίδα το όνομα της παλαιάς: Νεάπολη. Οι πρόσφυγες έκτισαν στο κέντρο του οικισμού τους τον Ναό του Αγίου Γεωργίου σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στη Νεάπολη της Καππαδοκίας. Σήμερα αποτελεί τον Μητροπολιτικό Ναό της Νεάπολης.
Η συνεχής ροή πληθυσμού λόγω της αστυφιλίας, που ξεκίνησε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, μετέτρεψε σταδιακά τη Νεάπολη από οικισμό προσφυγικών παραπηγμάτων αρχικά σε Κοινότητα και από το 1946, σε Δήμο. Το 2011 η Νεάπολη συνενώθηκε στο νέο Δήμο Νεάπολης - Συκεών μαζί με τις Συκιές, τον Άγιο Παύλο και τα Πεύκα.
Η σημερινή Νεάπολη αποτελεί έδρα του Υποθηκοφυλακείου Δυτικής Θεσσαλονίκης, της Ιεράς Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως καθώς και πολλών αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων. Διαθέτει Δημοτική Συγκοινωνία  αλλά και πλήθος πολιτιστικών υποδομών.
Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος αποτελεί τον πολιούχο της πόλης και συμπολιούχος είναι ο Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης (ιερομάρτυρας από τη Νεάπολη της Καππαδοκίας Μικράς Ασίας που μαρτύρησε το έτος 1797).

Συγκοινωνία

Η Νεάπολη είναι προσβάσιμη από τον Περιφερειακό Θεσσαλονίκης μέσω του κόμβου 6. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί την Νεάπολη με τις γραμμές 1, 18, 25, 27, 29, 35, 38, 56, 57, 64, 83. Μελλοντικά στην Νεάπολη θα υπάρχει σταθμός του Μετρό Θεσσαλονίκης (Νεάπολη) (Πάρκο μεταξύ οδών Ιασωνίδου, Παπανδρέου, Βενιζέλου & Καραμανλή, Νεάπολη).

Εκδηλώσεις Βαλκανική Πλατεία

Στη Νεάπολη πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού η Βαλκανική Πλατεία, η πιο σημαντική σειρά εκδηλώσεων της περιοχής, μια γιορτή του πολιτισμού με συμμετοχές από όλες τις χώρες της Βαλκανικής, που καθιερώθηκε ως θεσμός έπειτα από τη θερμή ανταπόκριση των κατοίκων. Σκοπός της διοργάνωσης είναι η προσέγγιση των λαών της Βαλκανικής μέσω της κουλτούρας τους έτσι ώστε να προωθηθεί η ιδέα της ειρήνης στον ευαίσθητο αυτό χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Βαλκανικής που προσανατολίζονται σε ένα κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. 
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει ένα πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με μουσική, χορό, θέατρο, εικαστικές εκθέσεις, επιδείξεις γαστρονομίας και άλλες παράλληλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στο πρώην στρατόπεδο Στρεμπενιώτη, έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, με αίθουσες τέχνης και διαλέξεων, ανοιχτό και κλειστό θέατρο και αθλητικές εγκαταστάσεις.

Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού

Το Μουσείο δημιουργήθηκε και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως και στεγάζει σημαντικά κειμήλια προσφύγων όπως εικόνες, βιβλία, ενδυμασίες, έγγραφα που προέρχονται από την Μικρά Ασία (Ιωνία, Καππαδοκία, Πόντος, Βιθυνία, Ικόνιο-Λυκαονία, Προποντίδα κ.α.), την Ανατολική Θράκη, την Ανατολική Ρωμυλία και την Κωνσταντινούπολη.
Μοσχάτο

Αποκριάτικο Καρναβάλι

Ο δήμος Μοσχάτου από το 1987 φιλοξενεί κάθε χρόνο το μεγαλύτερο καρναβάλι της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας. Πραγματοποιούνται εντυπωσιακές παρελάσεις αρμάτων με πληρώματα από τη Βραζιλία και χιλιάδων μεταμφιεσμένων ενώ διοργανώνονται διάφορες θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις διάρκειας δύο εβδομάδων.

Εκπαίδευση

Στο Μοσχάτο υπάρχουν 3 παιδικοί κρατικοί σταθμοί, 5 νηπιαγωγεία, 6 δημοτικά σχολεία, 3 γυμνάσια και 2 λύκεια, παράλληλα λειτουργεί και ένα νυκτερινό γυμνάσιο-λύκειο ενώ πίσω από το σταθμό του Ηλεκτρικού λειτουργεί η επαγγελματική σχολή Ο.Α.Ε.Δ..
Το μόνο ιδιωτικό σχολείο που λειτουργεί σήμερα στο Μοσχάτο είναι η Σχολή Λαμπίρη, ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο με προσχολική εκπαίδευση, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο, ενώ στην οδό Πειραιώς έχει την έδρα του το Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών IST STUDIES, στην λεωφόρο Ποσειδώνος το κολέγιο SBE και στην οδό Κοραή το SAE Creative Media College. Παλιότερα στο Μοσχάτο λειτουργούσαν και οι Σχολές Ράδου, ιδιωτικό σχολείο στην οδό Χρ. Σμύρνης στο ύψος της γέφυρας.

Συγκοινωνίες

Συνδέεται οδικά με το κέντρο της Αθήνας και τον Πειραιά μέσω της οδού Πειραιώς και μέσω της λεωφόρου Ποσειδώνος με τα άλλα προάστια. Ο δήμος εξυπηρετείται από το σιδηροδρομικό δίκτυο του Ηλεκτρικού και του τραμ (γραμμή 1), το τρόλεϊ 1 Πλ.Αττικής-Τζιτζιφιές-Μοσχάτο όπου κάνει τέρμα στο σταθμό Μοσχάτο και αστικές λεωφορειακές γραμμές.

Αθλητισμός

Στο Μοσχάτο δραστηριοποιούνται στο ποδόσφαιρο οι σύλλογοι Α.Ε. Μοσχάτου (έτος ίδρυσης 1926), Θύελλα Μοσχάτου (έτος ίδρυσης 1979) και Αναγέννηση Μοσχάτου (έτος ίδρυσης 1980) με έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Μοσχάτου.   
Μέχρι το 2012 ποδοσφαιρικό τμήμα διατηρούσε και ο σύλλογος Ελευθερία Μοσχάτου (έτος ίδρυσης 1973) όταν και συνενώθηκε με τον Α.Ο. Μοσχάτου. Πλέον διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών.
Θράσυλλος

Βιογραφία

Ο Θρασύλλος, μορφωμένος και εύπορος, είχε αναπτύξει υψηλές κοινωνικές σχέσεις: είχε παντρευτεί την Κομμαγηνή πριγκίπισσα Άκα και ήταν στενός φίλος του αυτοκράτορα Τιβέριου. Συγκεκριμένα, είχε γνωρίσει τον εξόριστο τότε (6 -  2) μ.Χ. Τιβέριο στη Ρόδο, και λέγεται ότι του προμάντεψε πως θα ανακληθεί από την εξορία. Εντυπωσιασμένος ο τελευταίος, μετά την επαλήθευση της προφητείας, πήρε μαζί του στη Ρώμη τον Θράσυλλο και τον έκανε Ρωμαίο πολίτη.

Αναφορές στο έργο του

Ο Πορφύριος τον θεωρεί πλατωνικό, αναφέρει όμως ότι είχε μυηθεί και στον  μυστικισμό των Πυθαγορείων. Ο Πλίνιος αναφέρει πως είχε μελετήσει θέματα σχετικά με την αστρονομία, την κοσμογραφία και τη φυσική ιστορία, ενώ από τον  Θεωνά το Σμυρναίο και τον Πορφύριο έχουν διασωθεί αποσπάσματα της μουσικής μελέτης του Περί των επτά τόνων. Οι σύγχρονοί του αναγνωρίζοντας τη μεγάλη του επίδοση στην αστρολογία, την οποία είχε ανάγει σε επιστήμη, τον χαρακτηρίζουν  «ως άνδρα πάσης αστρολογίας διαπεφυκότα».
Ονορέ Φλωζέρζ

Βιογραφία

Ο Φλωζέρζ ανακάλυψε τον «Μέγα Κομήτη του 1811» (C/1811 F1) και (ανεξάρτητα από άλλους) τον «Μέγα Κομήτη του 1807» (C/1807 R1).
Σε μία προσπάθεια να μετρήσει την περίοδο περιστροφής του του πλανήτη Άρη, ο Φλωζέρζ κατέγραψε ασυμφωνίες στον χρόνο για κάποια κίτρινα χαρακτηριστικά και συμπέρανε ότι αυτά βρίσκονταν στην ατμόσφαιρα και όχι στο έδαφος του πλανήτη. Για τον λόγο αυτό ο Φλωζέρζ θεωρείται από μερικούς ο άνθρωπος που ανακάλυψε τα νέφη σκόνης του Άρη, ωστόσο αυτό αμφισβητείται καθώς το τηλεσκόπιό του ήταν μάλλον πολύ μικρό για να τα καταφέρει.
Εκτός από την Αστρονομία, ο Φλωζέρζ ασχολήθηκε με την Ιατρική και την Αρχαιολογία: μελέτησε τις ασθένειες των εργατών στη βιομηχανία της εριουργίας και οργάνωσε αρχαιολογική ανασκαφή στο Alba-la-Romaine.
Πόρτο Κουφό

Το Πόρτο Κουφό είναι ένας όρμος ο μυχός του οποίου αποτελεί ένα φυσικό μικρό λιμάνι με κατεύθυνση εισόδου από Νότο προς Βορρά. Bρίσκεται στο Τορωναίο Κόλπο παρά το νότιο-δυτικό άκρο της Σιθωνίας στην Χαλκιδική. Υπάγεται στον Δήμο Σιθωνίας.
Πρόκειται για έναν από τους ασφαλέστερους όρμους και αγκυροβόλια της Βορείου Ελλάδος που αν και η είσοδος του είναι παρά τη δυτική πλευρά της χερσονήσου, (περίπου 1,5 μίλι Β.ΒΔ. από την εσχατιά που είναι το ακρωτήριο Δρέπανο ή Άμπελος), στη συνέχεια ο όρμος στρέφει κατά 90 μοίρες προς Βορρά παρέχοντας έτσι ασφαλή κάλυψη σε όλους τους καιρούς (άνεμους). Η είσδυσή του είναι περίπου ένα ναυτικό μίλι, ενώ το εύρος της εισόδου του, που διανοίγεται μεταξύ των ακρωτηρίων Δρεστήναγα (βόρεια) και Παγώνα (νότια) φθάνει περίπου τα 620 μ.
Εντός του όρμου δημιουργούνται διάφοροι μικρότεροι ορμίσκοι με σημαντικότερο εκείνο του μυχού και του ορμίσκου «Γκούρα» που βρίσκεται έναντι των ερειπίων των άλλοτε μεγάλων τουρκικών στρατώνων. Οι άκρες της εισόδου είναι ψηλές περίπου 90 μ. και βραχώδεις. Κατά την είσοδο βόρεια (αριστερά), μεταξύ της άκρας Δρεστήναγα και της άκρας Αντίκουφο σχηματίζεται ο πρώτος ορμίσκος καλούμενος "Κόρακας", εύρους 2,5 σταδίων και μέσου βάθους 9 μ. Αμέσως μετά την άκρα Αντίκουφο και σε απόσταση 2 σταδίων ακολουθεί η άκρα Σπηλιά από την οποία και διανοίγεται Β.ΒΔ. ο εσωτερικός μεγάλος όρμος. Αντίθετα ΝΑ. διανοίγεται μικρός όρμος που λεγόταν παλαιότερα Καντίκιοϊ.
Σημειώνεται ότι η είσοδος του όρμου Πόρτο Κουφό σε απόσταση από θαλάσσης είναι δυσδιάκριτη. Για το λόγο αυτό φέρονται δύο φάροι εκατέρωθεν της εισόδου. Κατά την ημέρα η ασφαλής είσοδος επιτυγχάνεται με ευθυγράμμιση το μέσον της εισόδου με την Τρίκρανο κορυφή του Άθωνος. Είναι ο "Κωφός λιμήν" των αρχαίων Ελλήνων, όπως τον αναφέρει ο Θουκυδίδης.
Κατά την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου πόλεμου χρησιμοποιήθηκε από τα Γερμανικά υποβρύχια λόγω της στρατηγικής του θέσης που παρείχε αφενός φυσική αντιεροπορική κάλυψη, αφετέρου άμεση πρόσβαση στο Αιγαίο, ενώ στην αρχή του όρμου επί της Άκρας Αντίκουφο, είχαν εγκαταστήσει ένα πολυβολείο όπου φρουρούσε την είσοδο του όρμου.
Σήμερα ο μυχός του Πόρτο Κουφό έχει διαμορφωθεί ανάλογα σε μικρό αλιευτικό λιμάνι (καταφύγιο), με περιορισμένη όμως εγκατάσταση πρόσδεσης μικρών τουριστικών σκαφών και θαλαμηγών. Η λιμενική αστυνόμευση της περιοχής ασκείται από τη Λιμενική Αρχή της Θεσσαλονίκης.
Αμφίμαχος (σατράπης)

Ο Αμφίμαχος αναφέρεται ως ένας από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και αναφέρεται ως ο σατράπης της Μεσοποταμίας με τη Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ. Στην Συμφωνία της Βαβυλώνας δύο χρόνια νωρίτερα, το 323 π.Χ., η Μεσοποταμία ήταν υπό τη διοίκηση του Αρχεσίλαου.
Ύπατη Αρμοστεία των Συμμάχων

Η Ύπατη Αρμοστεία των Συμμάχων (γερμανικά: Alliierte Hohe Kommission, AHK, αγγλικά: Allied High Commission, γαλλικά: Haute commission alliée) ήταν θεσμός των δυτικών νικηφόρων δυνάμεων ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας στη Δυτική Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά είχε την έδρα της στο Πέτερσμπεργκ κοντά στη Βόννη και ασκούσε ορισμένες εξουσίες υπό όρους έναντι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Οι εξουσίες της διέπονταν από το λεγόμενο καταστατικό κατοχής, το οποίο καθόριζε τα δικαιώματα του Συμμαχικού Ελέγχου. Η Ύπατη Αρμοστεία άρχισε τις εργασίες της στις 21 Σεπτεμβρίου 1949. Μέσω της δημοσίευσης επίσημων εντύπων της Ύπατης Αρμοστείας των Συμμάχων στη Γερμανία, οι νόμοι που ψηφίστηκαν τέθηκαν σε ισχύ σε όλη τη Γερμανία. Οι ξένες αντιπροσωπείες έπρεπε να είναι διαπιστευμένες στην Ύπατη Αρμοστεία των Συμμάχων μέχρι το Μάρτιο του 1951.
Στέφανος Μπάτορυ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Στεφάνου Η΄ βοϊβόντε της Τρανσυλβανίας και της Αικατερίνης Τελέγκντι, κόρης του Στέφεν, βασιλικού θησαυροφύλακα.
Έγινε βοϊβόντε αφού νίκησε τον Γκασπάρ Μπέκες, διεκδικητή. Το 1576 έγινε ο 3ος εκλεγμένος βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας. Εργάστηκε στενά με τον καγκελάριο Γιαν Ζαμόυσκι. Τα πρώτα έτη της βασιλείας του εστιάστηκαν στην εγκαθίδρυση της εξουσίας, νικώντας τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων που αξίωνε τον θρόνο της Πολωνίας και καταβάλλοντας εξεγέρσεις, με πιο σημαντική αυτή του Ντάνζιγκ. Κυβέρνησε επί 10ετία μόνο, αλλά θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους ηγεμόνες της ιστορίας της Πολωνίας, ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα. Το κύριο επίτευγμά του ήταν η νικηφόρα εκστρατεία στη Λιβονία εναντίον της Ρωσίας, στο μέσο της σταδιοδρομίας του. Έτσι απώθησε τη Ρωσική εισβολή, που είχε εισχωρήσει στα σύνορα της Κοινοπολιτείας και εξασφάλισε μία πολύ ευνοϊκή συνθήκη ειρήνης, την ειρήνη του Γιαμ Ζαπόλσκυ.
Με τη σύζυγό του Άννα των Γιαγκελλόνων δεν είχαν παιδιά και όταν ο Στέφανος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε το ανιψιός τής Άννας, ο Σιγισμούνδος Γ΄ Βάσα, γιος της αδελφής της Αικατερίνης Γιακελλόνων.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Άννα Γιαγκελλόνων, κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ βασιλιά της Πολωνίας. Η Άννα βασίλευσε μετά τον αδελφό της Σιγισμούνδο Β΄. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ιωάννης Πύρλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Τρίπολη Πελοποννήσου. Σπούδασε στο Παρίσι ιατρική. Επέστρεψε και εξάσκησε το επάγγελμα, ενώ ασχολήθηκε και με την δημοσιογραφία. Πρώτος ίδρυσε εφημερίδα στην Τρίπολη. Διετέλεσε πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση. Δημοσίευσε διάφορα έργα, μεταξύ των οποίων και ένα βιβλίο Φυσικής.
Συμβολομεταφραστής

Ένα αρχείο πηγαίου κώδικα υψηλού επιπέδου γραμμένο σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού μεταγλωττίζεται σε ένα αντίστοιχο αρχείο συμβολικού κώδικα (assembly) από τον κατάλληλο μεταγλωττιστή. Το προκύπτον αρχείο στη συνέχεια μετασχηματίζεται σε αντικειμενικό αρχείο γλώσσας μηχανής από έναν συμβολομεταφραστή (assembler), μία διαδικασία που μετατρέπει τον κώδικα σε άμεσα εκτελέσιμο από τον επεξεργαστή. Ο συμβολομεταφραστής δεν είναι παρά ένα πρόγραμμα που εκτελεί αυτήν τη διαδικασία, δεχόμενο ως είσοδο ένα συμβολικό αρχείο και δίνοντας ως έξοδο ένα αντικειμενικό αρχείο. Η συμβολική γλώσσα και η γλώσσα μηχανής είναι ίδιου επιπέδου και υπάρχει αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία μεταξύ τους, απλώς η συμβολική αποτελείται από χαρακτήρες του λατινικού αλφαβήτου και δεκαεξαδικά ψηφία, ώστε να είναι κάπως κατανοητή από τον άνθρωπο, ενώ η γλώσσα μηχανής συντίθεται αποκλειστικά από δυαδικά ψηφία (bit).
Ιωάννης Κοραντής

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1967 αποφοίτησε από το Lycée Français d'Athènes και από το 1972 είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Επίσης είναι τελειόφοιτος του Αmerican University,Washington D.C.
Το 1991 τοποθετήθηκε αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης (Στρασβούργο) και κατόπιν στην Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην ΕΕ (Βρυξέλες). Το 1997 ορίζεται Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα. Έχει διατελέσει πρέσβυς της Ελλάδας στην Σαουδική Αραβία (1994),στην Τουρκία (1999) και στο Βέλγιο (2002).
Στις 22 Νοεμβρίου 2004 ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), όπου και παρέμεινε έως τις 14 Ιουλίου 2009.
Το 2005 του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος και με Προεδρικό Διάταγμα διατηρεί τον τίτλο του Πρέσβεως επί τιμή.
Είναι νυμφευμένος με την Εύη Μελέτη-Κοραντή και έχουν τρία παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.
Μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων και γραμματέας της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.
Γιγάντιος υλόχοιρος

Περιγραφή

Ο Γιγάντιος Υλόχοιρος, αποτελεί το μεγαλύτερο σε μέγεθος μέλος της οικογένειας των Συίδων. Οι ενήλικες Υλόχοιροι, έχουν μήκος σώματος από 1,3 έως 2,1 μ. και μήκος ουράς από 25 έως 45 cm. Οι ενήλικες, έχουν ύψος σώματος από 0,75 έως 1,1 μ. και ζυγίζουν από 100 έως 275 kg. Τα θηλυκά, είναι κατά κανόνα μικρότερα από τα αρσενικά. Τα θηλυκά ζυγίζουν κατά μέσο όρο 167 kg. Το ανατολικότερο υποείδος H. m. meinertzhageni, είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το υποείδος H. m. rimator της Κεντρικής Αφρικής και αισθητά μεγαλύτερο από το υποείδος H. m. ivoriensis της Δυτικής Αφρικής. Το τελευταίο υποείδος, είναι λίγο μεγαλύτερο από κάποια συναφή είδη, όπως οι Ποταμόχοιρους, με μέσο όρο βάρους τα 150 kg.
Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, έχουν εκτεταμένες τρίχες στο σώμα τους, οι οποίες λιγοστεύουν καθώς γερνούν. Ως επί το πλείστον, έχουν μαύρο χρώμα, αν και οι τρίχες που βρίσκονται κοντά στο δέρμα, έχουν ένα έντονο πορτοκαλί χρώμα. Τα αυτιά τους, είναι μεγάλα και μυτερά και τα ρύγχη τους, είναι μικρότερα από αυτά των Φακόχοιρων, αλλά μεγαλύτερα από αυτά των Ποταμόχοιρων. Παρ’ όλα αυτά, τα ρύγχη των αρσενικών, μπορούν να φτάσουν έως 35,9 cm.

Συμπεριφορά

Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, είναι κυρίως φυτοφάγα, αλλά και πτωματοφάγα ζώα. Συνήθως θεωρούνται νυκτόβια ζώα, αλλά κατά την χειμερινή περίοδο, εμφανίζονται περισσότερο κατά τη διάρκεια της μέρας. Ζουν σε αγέλες έως 20 ατόμων, που αποτελούνται από τα θηλυκά με τα μικρά τους και ένα μόνο αρσενικό. Τα θηλυκά, εγκαταλείπουν την αγέλη λίγο πριν γεννήσουν και επιστρέφουν μία εβδομάδα μετά τη γέννα με τα μικρά τους. Όλα τα μέλη της αγέλης, προστατεύουν τα μικρά τους.
Όπως όλα τα ζώα της Υποσαχάριας Αφρικής, οι Υλόχοιροι δεν έχουν εξημερωθεί, αν και θεωρείται ότι υπάρχουν δυνατότητες για εξημέρωση του είδους. Στην άγρια φύση, οι Υλόχοιροι είναι πιο φοβισμένοι από τους Κόκκινους Ποταμόχοιρους και των Ποταμόχοιρους των Θάμνων, καθώς τα αρσενικά επιτίθονται πολύ συχνά, για να προστατεύσουν την αγέλη τους. Παρά την επιθετική συμπεριφορά τους, συχνά πέφτουν θύματα των Υαινών, Λεοπαρδάλων και σπανιότερα Λιονταριών, αφού τα λιοντάρια δεν ζουν στους περισσότερους οικοτόπους τους.

Οικότοποι

Οι Γιγάντιοι Υλόχοιροι, ζουν κυρίως στην δυτική και κεντρική Αφρική, σε μεγαλύτερο βαθμό στα δάση της Γουινέας και του Κονγκό. Επίσης, εμφανίζονται στις υγρές, ορεινές περιοχές των Όρων Ρουβενζόρι, ανατολικότερα στα Όρη Κένυα και στα υψίπεδα της Αιθιοπίας. Ζουν κυρίως σε δάση και λιβάδια, αλλά μπορούν να παρατηρηθούν σε δασώδεις σαβάνες και υποαλπικούς οικοτόπους, σε υψόμετρα έως 3800 μ. Δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στην υψηλή υγρασία και σε μέρη με παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, γι' αυτό δεν εμφανίζονται σε ξηρές περιοχές και ερήμους.
Βασίλειος Σουλήνης

Ο Βασίλειος Σουλήνης (-1878) ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Μακρυνίτσα του Πηλίου. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Σουλήνης.
Το 1871, την ημέρα της εθνικής εορτής συνέταξε διαθήκη, με την οποία δώρισε όλη τη περιουσία του υπέρ φιλανθρωπικών και κοινωφελών σκοπών. Διέθεσε χρήματα για την σύσταση και διατήρηση σχολείων στην Μακρυνίτσα και Βάρνα, εκπαιδευτικά βραβεία και υποτροφίες. Δώρισε αξιόλογα ποσά στον Ελληνικό Φιλολογικό Σύλλογο της Κωνσταντινούπολης προς διάδοση των ελληνικών γραμμάτων. Χρηματοδότησε επίσης την καταγραφή των χειρογράφων του Αγίου Όρους και των Μετεώρων, καθώς και την συγγραφή της Ιστορίας της Βάρνας και της Θεσσαλίας.
Απεβίωσε το 1878 στη Βάρνα.
Ώμπρεϋ ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου ΦιτςΚλάρενς 2ου κόμη του Μάνστερ και της Βιλελμίνας Κέννεντυ-Έρσκιν, κόρης του Τζον Κέννεντυ-Έρσκιν. Ο Γουλιέλμος ήταν εξάδελφος της Βιλελμίνας και γιος του Γεωργίου (νόθου γιου του Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας).
Το 1901 ο μεγαλύτερος αδελφός του Γοδεφρείδος διαδέχθηκε τον πατέρα τους. Ωστόσο ο Γοδεφρείδος υπηρετούσε στο Βρετανικό Στρατό και έλλειπε στον Β΄ Πόλεμο των Μπόερς· απεβίωσε εννέα μήνες μετά (1902) στη Νότιο Αφρική άγαμος και τον διαδέχθηκε ο Όμπρεϋ ως 4ος κόμης του Μάνστερ, υποκόμης του ΦιτςΚλάρενς και βαρόνος του Τιούκσμπουρυ.
Ο Γοδεφρείδος ήταν στη διεύθυνση του ανακτόρου της Βικτωρίας της Βρετανίας και του γιου της Εδουάρδου Ζ΄. Το 1928 απεβίωσε 66 ετών και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γοδεφρείδος.
Αβραμίδα

Κατανομή και φυσικό περιβάλλον

Η αβραμίδα κατοικεί στην Ευρώπη βορείως των Άλπεων και των Πυρηναίων καθώς και στα Βαλκάνια. Απαντάται ανατολικά μέχρι την Κασπία Θάλασσα, τον Εύξεινο Πόντο και την Αράλη. Ζει σε νερόλακκους, λίμνες, κανάλια και σε ήρεμα ποτάμια.
Λουδοβίκος της Κάτω Λωρραίνης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης και της Αδελαΐδας του Τρουά. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Όθων διαδέχθηκε τον πατέρα τους.
Ο Λουδοβίκος ακολούθησε στη Δυτική Φραγκία τον πατέρα του, ο οποίος διεκδικούσε το θρόνο εκεί από τον Ούγο Καπέτο. Το 991 με την απιστία του Αντάλμπερον επισκόπου του Λoν (Laon), φυλακίστηκαν από τον Ούγο. Ο Κάρολος απεβίωσε στη φυλακή το 993, αλλά ο Λουδοβίκος, που ήταν ακόμη παιδί, ελευθερώθηκε. 
Ο Γουλιέλμος Δ΄ Πουατιέ δούκας της Ακουιτανίας του πρόσφερε καταφύγιο το διάστημα 1005-1012. Του διέθεσε το ανάκτορο στο Πουατιέ και του συμπεριφέρθηκε βασιλικά: ως τον αληθινό διάδοχο της Δυτικής Φραγκίας. Ένα καταστατικό του Γουλιέλμου Δ΄ έχει υπογραφεί από τον Λουδοβίκο ως Lodoici filii Karoli regis. 
O Ροβέρτος Β΄ αρχιεπίσκοπος του Ρουέν, στα σχέδιά του να εναντίον των Καπετιδών, παρέσυρε και χρησιμοποίησε τον Λουδοβίκο, που τελικά φυλακίστηκε ισόβια στο Σαν.
Επαρχία Τεμένους

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομα  της  επαρχίας οφείλεται  σε  φρούριο,  το οποίο   έκτισε  ο  Νικηφόρος Φωκάς στο ύψωμα Ρόκκα, κοντά στο σημερινό χωριό Κανλί Καστέλι έπειτα από την καταστροφή του αραβικού Χάνδακα το 961. Το βυζαντινό φρούριο ανακαινίστηκε από τους Ενετούς και αποτέλεσε καταφύγιο για τον πρώτο Βενετό Δούκα της Κρήτης, Ιάκωβο Τιέπολο, κατά την επανάσταση των Αγιοστεφανιτών. Ο Τιέπολο έφυγε μεταμφιεσμένος σε γυναίκα από το Χάνδακα και στη συνέχεια κήρυξε πόλεμο εναντίον του Μάρκου Σανούδου, Δούκα της Νάξου, μέχρι πρότινος συμμάχου του. Πολλά ερείπια του φρουρίου σώζονται σήμερα. Οι Βενετοί διατήρησαν το όνομα του φρουρίου και έπειτα από την Άλωση της Κρήτης από τους Τούρκους ονομάστηκε Κανλί Καστέλι, που σημαίνει αιματοβαμμένο φρούριο.  Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κατά την έφοδο του 1647 για την κατάληψη του φρουρίου υπέστησαν πανωλεθρία, χωρίς να μπορέσουν να το καταλάβουν.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2007

Προκήρυξη εκλογών και προεκλογική περίοδος

Οι εκλογές ήταν πρόωρες, καθώς η θητεία της κυβέρνησης Καραμανλή έληγε κανονικά 7 Απριλίου 2008. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε στις 17 Αυγούστου 2007 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια τη διάλυση της Βουλής και τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, επικαλούμενος ως εθνικό θέμα τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, οικονομία και την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2008.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου σημαντικότατο γεγονός που συγκλόνισε την Ελλάδα ήταν εκτεταμένες πυρκαγιές οι οποίες άρχισαν στις 24 Αυγούστου, είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 67 άνθρωποι και να καούν πολύ μεγάλες εκτάσεις στην Πελοπόννησο και την Εύβοια. Πολλές προεκλογικές δραστηριότητες σταμάτησαν στη διάρκεια των ημερών από 25 Αυγούστου μέχρι 1-2 Σεπτεμβρίου.
Την Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου έγινε τηλεοπτική αναμέτρηση (ντιμπέιτ - debate) των πολιτικών αρχηγών των μεγαλύτερων κομμάτων, η οποία μεταδόθηκε από πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Συμμετείχαν οι κκ. Κ. Καραμανλής (ΝΔ), Γ. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ), Α. Παπαρήγα (ΚΚΕ), Α. Αλαβάνος (ΣΥΡΙΖΑ), Γ. Καρατζαφέρης (ΛΑΟΣ) και Σ. Παπαθεμελής (Δημοκρατική Αναγέννηση) και αντίστοιχος αριθμός δημοσιογράφων, μέσα από μια  διαδικασία με αυστηρούς κανόνες και χρονομετρημένες ερωτήσεις και αποκρίσεις.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα περίπου ημερών πριν τις εκλογές οι αρχηγοί των κομμάτων έκαναν συγκεντρώσεις σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας όπως και σε προηγούμενες εκλογές.

Συγκρότηση κυβέρνησης

Στις 17 Σεπτεμβρίου ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Καραμανλής έλαβε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ορκίστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου μαζί με την νέα κυβέρνησή του.