Κοάτι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα ενήλικα κοάτι έχουν μήκος 33 με 69 εκατοστόμετρα από το κεφάλι στην βάση της ουράς, που μπορεί να έχει μήκος όσο όλο το σώμα. Τα κοάτι έχουν περίπου 30 εκατοστόμετρα ύψος μέχρι τους ώμους, και ζυγίζουν ανάμεσα σε 2 και 8 χιλιόγραμμα, περίπου το μέγεθος μίας μεγάλης οικόσιτης γάτας. Τα αρσενικά γίνονται σχεδόν διπλάσια σε μέγεθος από τα θηλυκά και έχουν μεγάλους, κοφτερούς κυνόδοντες. Οι παραπάνω μετρήσεις είναι για το λεκόρρινο και το νοτιοαμερικανικό κοάτι. Τα δύο ορεινά κοάτι είναι μικρότερα.
Όλα τα κοάτι έχουν ένα λεπτό κεφάλι με μία επιμήκη, εύκαμπτη, ελαφρά προς τα πάνω στραμμένη μύτη, μικρά αυτιά, σκούρα πόδια, και μία μακριά, μη συλληπτήρια ουρά που χρησιμεύει για ισορροπία και σηματοδότηση.
Τα νοτιοαμερικανικά κοάτι έχουν είτε ανοιχτή καφέ είτε μαύρη γούνα, με ανοιχτότερο υπόστρωμα και ουρά με λευκούς δακτυλίους. Τα κοάτι έχουν μακριά καστανή ουρά με δακτυλίους οι οποίοι μπορεί να είναι από ακριβώς όμοιοι με του ρακούν έως πολύ αμυδροί. Όπως τα ρακούν και σε αντίθεση με τις γάτες με δακτυλιωτή ουρά και τα κακομίστλ, οι δακτύλιοι πάνε γύρω από όλη την ουρά. Τα κοάτι συχνά κρατάνε την ουρά σηκωμένη, ώστε να παραμένουν οι ομάδες των κοάτι μαζί και να μην χάνονται στην πυκνή βλάστηση. Η άκρη της ουράς μπορεί να κινείται ελαφρώς από μόνη της, όπως συμβαίνει στις γάτες, αλλά δεν είναι συλληπτήρια όπως είναι εκείνη του κινκαχού, ενός άλλου μέλους των προκυνιδών.
Τα κοάτι έχουν πατούσες σαν της αρκούδας- και του ρακούν, και τα κοάτι, τα ρακούν, και οι αρκούδες είναι πελματοβάμονα (περπατούν στα πέλματα των ποδιών, όπως οι άνθρωποι). Τα κοάτι έχουν μη συσταλτά νύχια. Τα κοάτι έχουν επίσης, μαζί με τα ρακούν και άλλες προκυνίδες (και άλλα σαρκοφάγα και σπανίως ακόμα και άλλα θηλαστικά), διπλή άρθρωση και οι αστράγαλοί τους μπορούν να περιστραφούν περισσότερο από 180°. Άλλα ζώα που ζουν σε δάση έχουν αποκτήσει μερικά ή όλα από αυτά τα χαρακτηριστικά μέσω της συγκλίνουσας εξέλιξης, συμπεριλαμβάνοντας τις οικογένειες των μαγκουστών, των σιβέτ, των γατών, και των αρκούδων. Κάποια από αυτά τα ζώα βαδίζουν στα δάχτυλα των μπροστινών ποδιών και τα πέλματα των πίσω ποδιών.
Το ρύγχος των κοάτι είναι μακρύ και κάποτε σαν χοίρου (βλέπε Συίδες) - ένας λόγος για το ψευδώνυμό τους 'το χοιρόρρινο ρακούν'. Είναι επίσης εξαιρετικά εύκαμπτο - μπορεί να περιστραφεί 60° σε κάθε κατεύθυνση. Χρησιμοποιούν τις μύτες τους για να ωθήσουν αντικείμενα και τα και να τρίψουν μέρη του σώματός τους. Τα σημάδια του προσώπου περιλαμβάνουν λευκά σημάδια γύρω από τα μάτια και τα αυτιά και το ρύγχος.
Τα κοάτι έχουν ισχυρά άκρα για να αναρριχηθούν και να σκάψουν και φημίζονται για την ευφυΐα τους όπως και τα ρακούν. Προτιμούν να κοιμούνται η να αναπαύονται σε υπερυψωμένες θέσεις και κοιλώματα, όπως οι θόλοι των βροχερών δασών, όπου χτίζουν πρόχειρα φωλιές για να κοιμηθούν. Τα κοάτι είναι δραστήρια μέρα και νύκτα.

Ενδιαίτημα και κατανομή

Συνολικώς, τα κοάτι είναι ευρέως διεσπαρμένα, κατέχοντας ενδιαιτήματα από τις ζεστές και ξηρές περιοχές στα υγρά τροπικά δάση του Αμαζονίου ή ακόμα και στις ορεινές πλαγιές των Άνδεων, συμπεριλαμβάνοντας τις ποώδεις διαπλάσεις και τις θαμνώδεις περιοχές. Η γεωγραφική τους κατανομή εκτείνεται από τις νοτιοδυτικές Η.Π.Α. (νότια Αριζόνα, Νέο Μεξικό, και Τέξας) έως την βόρεια Αργεντινή. Γύρω στα 1ο κοάτι πιστεύεται ότι έχουν δημιουργήσει ένα αναπαραγόμενο πληθυσμό στην Κουμβρία, ΗΒ.