google/wiki40b huggingface dataset:
Αλέξιος Κομνηνός (γιος Ανδρόνικου Α΄)

Βιογραφία

Η Θεοδώρα ήταν κόρη του Ισαακίου Κομνηνού, εξαδέλφου του Ανδρόνικου Α΄ και ήταν χήρα του Βαλδουίνου Γ΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Ανδρόνικος είχε διωχθεί από την Αυλή του εξαδέλφου του Μανουήλ Α΄, επειδή είχε ερωμένη τη Φιλίππα, αδελφή της Αυτοκράτειρας Μαρίας της Αντιόχειας και περιπλανιόταν σε γειτονικές χώρες. Οι Σταυροφόροι του παραχώρησαν τη Βηρυτό και εκείνος κάλεσε τη διάσημη για την ομορφιά της Θεοδώρα εκεί. Την έκανε ερωμένη του και ζούσαν μαζί στη Δαμασκό του Νουρεντίν Ζενγκί, όπου έκαναν τον Αλέξιο και την Ειρήνη.
Ο Αλέξιος ακολούθησε τον εξόριστο πατέρα του στις περιπέτειές του. Έφθασαν στη Γεωργία Ιβηρία), στον συγγενή τους Γεώργιο Γ΄ Μπαγκρατιόνι, βασιλιά της χώρας, ο οποίος παραχώρησε στον Ανδρόνικο μερικά κάστρα στην Κακετία (ανατολική Γεωργία). Το 1183 ο Ανδρόνικος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και κατόρθωσε να γίνει Αυτοκράτορας, έπειτα όμως από δύο έτη διαμελίστηκε από το εξαγριωμένο πλήθος. Ο Αλέξιος επέστρεψε στη Γεωργία, όπου του αποδόθηκαν τα κάστρα του πατέρα του.
Σύμφωνα με μία εκδοχή οι ευγενείς Ανδρονικασβίλι είναι απόγονοι του Ανδρόνικου, γιου του Αλεξίου. Οι βασιλείς της επαρχίας Αλαστάνι (π. 1230 - 1348) έχουν ένα μέλος του Οίκου τους με το όνομα Ανδρόνικος· ίσως είναι και αυτοί μέλη των Ανδρονικασβίλι. Απόγονοι των Ανδρονικασβίλι διέπρεψαν στη Ρωσία, όπως ο στρατηγός Ιβάν Ανδρονικασβίλι (1798-1866), η ηθοποιός Νάτο Βαχνάτζε 1904-1953) και ο διπλωμάτης Κωνσταντίν Ανδρόνικοφ (1916-1997).
Τζουζέπε Γκαριμπάλντι

Βιογραφία

Ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1807 στη Νίκαια της Γαλλίας. Από νεαρή σχετικά ηλικία συμμετείχε στην οργάνωση του επαναστάτη Τζουζέπε Ματσίνι "Νέα Ιταλία", που είχε ως απώτερο σκοπό την ένωση της Ιταλίας. Αργότερα, συνάντησε τον Ματσίνι στη Γενεύη, ενώ ύστερα, εντάχθηκε στο κόμμα των Καρμπονάρι. Τον Φεβρουάριο του 1834, συμμετείχε μαζί με τους Καρμπονάρι σε μια αποτυχημένη επανάσταση στο Πεδεμόντιο. Ο Γκαριμπάλντι ταξίδεψε αρχικά στην Τυνησία, ενώ αργότερα ταξίδεψε στη Βραζιλία, όπου συμμετείχε στον αγώνα για ανεξαρτησία της επαρχίας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Εκεί γνώρισε την Άννα Ριμπέιρο ντα Σίλβα, την οποία και παντρεύτηκε το 1842. Το 1841, το ζευγάρι μετακόμισε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης, όπου και παντρεύτηκαν εκεί, ενώ απέκτησαν και τέσσερα παιδιά. Εκεί, συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο της Ουρουγουάης με το κόμμα των Κολοράντο, οι οποίου και νίκησαν. Με την εκλογή του Πάπα Πίου Θ΄, η οποία προκάλεσε αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας στους Ιταλούς πατριώτες, ο οποίος και έχρισε τον Γκαριμπάλντι ως νούντσιο στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και με το ξέσπασμα επανάστασης στο Παλέρμο το 1848, ο Γκαριμπάλντι αναχώρησε για την Ιταλία. Αν και ο πρώτος πόλεμος για την Ανεξαρτησία απέναντι στην Αυστριακή Αυτοκρατορία ήταν ανεπιτυχής, ο δεύτερος πόλεμος στέφθηκε με επιτυχία και προκάλεσε την δημιουργία του Βασιλείου της Ιταλίας. Στον δεύτερο πόλεμο της Ανεξαρτησίας, ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι συμμετείχε με τους Καρμπονάρι αλλά και με το εθελοντικό σώμα που δημιούργησε, γνωστό ως "Κυνηγοί των Άλπεων", με το οποίο και νίκησε τους Αυστριακούς στο Βαρέζε και στο Κόμο. Σε συνάντησή του το 1860 με τον βασιλιά Βιττόριο Εμμανουέλε Β', ο Γκαριμπάλντι τον αναγνώρισε ως βασιλιά. Ο Γκαριμπάλντι διετέλεσε επίσης βουλευτής στο Ιταλικό Κοινοβούλιο. Ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι πέθανε στις 2 Ιουνίου 1882 στο νησί Καπρέρα, κοντά στη Σαρδηνία, σε ηλικία 74 ετών.
Φρειδερίκος Ζ΄ του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Χριστίνας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Καζιμίρ κόμη του Παλατινάτου-Κλέεμπουρκ.
Το 1709 απεβίωσε στο Ντούρλαχ σε ηλικία 62 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος Γ΄ Γουλιέλμος.
Γκυ του Λινύ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Λινύ & Μπωβουάρ και της Αλίκης των Νταμπιέρ, κόρης και κληρονόμου του Γκυ κυρίου του Ρισεμπούργκ. 
Συμμετείχε στη μάχη του Μπάεσβαϊλερ μεταξύ του 3ου εξαδέλφου του Βεγκεσλάου Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου από τη μία μεριά και του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γιούλιχ και του Εδουάρδου δούκα του Γκέλντερς από την άλλη. Στη μάχη έχασε και ο χρονικογράφος Γιαν φαν Μπόενταλ έγραψε στο έργο του Brabantsche Yeesten, πως ο Γκυ έμεινε πληγωμένος και εγκαταλελειμμένος στο πεδίο της μάχης και όταν τον βρήκε ένας λαφυραγωγός την επόμενη ημέρα, τον σκότωσε και τον έκλεψε. Όταν αυτός πήγε να πωλήσει τη λεία, τον κρέμασαν.
Ουμπίνας

Το Ουμπίνας ή Ούμπινας (ισπανικά: Ubinas) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νότιο Περού. Έχει ύψος 5.672 μέτρα και θεωρείται ένα από τα πιο ενεργά του Περού. Το ηφαίστειο είναι κωνικό και διαθέτει ένα μεγάλο κρατήρα-καλντέρα στη κορυφή. Μέχρι το 2006 είχαν καταγραφεί 23 εκρήξεις, η τελευταία το 1956. Το ηφαίστειο εξερράγη το 2006, το 2007, το 2008 το 2009 και το 2013. Απέχει περίπου 60 χιλιόμετρα από την Αρεκίπα, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Περού, και 900 χιλιόμετρα από τη Λίμα, τη πρωτεύουσα.
Το ηφαίστειο ανήκει στην κεντρική ηφαιστειακή ζώνη των Άνδεων και είναι αποτέλεσμα της καταβύθισης της πλάκας της Νάζκα κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής. Το Ουμπίνας είναι το βορειότερο από μια σειρά τριών νεότερων ηφαιστειών που βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα πίσω από το κύριο ηφαιστειακό μέτωπο του Περού. Το σημερινό ηφαιστειακό οικοδόμημα είναι το δεύτερο, αφού το πρώτο κατέρρευσε πριν τουλάχιστον 376.000 χρόνια. Ο κώνος του σημερινού ηφαιστείου αναπτύχθηκε την περίοδο από 376.000 μέχρι 142.000 χρόνια πριν. Η καλντέρα στην κορυφή υπολογίστηκε ότι δημιουργήθηκε από εκρήξεις από 25.000 μέχρι 9700 χρόνια πριν. Οι πλαγιές του έχουν κλίση περίπου 45 μοιρών και αποτελούνται από ανδεσιτικές και τραχυανδειτικές λάβες. Στην κορυφή υπάρχεί μια καλντέρα με διάμετρο 1,4 χιλιομέτρων μέσα στην οποία βρίσκεται ένας κώνος από ηφαιστειακή στάχτη. Η νοτιοανατολική πλευρά του ηφαιστείου κατέρρευσε πριν περίπου 3.700 χρόνια και τα συντρίμμια της έφτασαν σε απόσταση 10 χιλιομέτρων.
Η πιο πρόσφατη πλινιακή εκρήξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1000 με 1160 μ.Χ. με πτώση ηφαιστειακής στάχτη και κίσσηρης με πάχος 25 εκατοστών 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του ηφαιστείου. Από τότε έχουν λάβει χώρα μικρές εκρήξεις με φρεατομαγματικά χαρακτηριστικά. Από το 1550 μέχρι το 2004 είχε καταγραφεί μία έκρηξη ισχύος VEI 3, το 1667, τέσσερις με ισχύ VEI 2-3 και αρκετές εκλύσεις αερίων. Το ηφαίστειο εξερράγη στα τέλη Απριλίου του 2006 και τα ηφαιστειακά αέρια προκάλεσαν αναπνευστικά προβλήματα σε τουλάχιστον 1000 ανθρώπους, ενώ πολλά ζώα πέθαναν όταν έφαγαν χορτάρι στο οποίο είχαν κατακάτσει δηλητηριώδη αέρια και οι πηγές νερού μολύνθηκαν. Τις 23 Απριλίου 2006, η περιοχή γύρω από το ηφαίστειο κηρύχθηκε σε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και ο στρατός κλήθηκε για να εκκενώσει τις πόλεις. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του 2009. Το ηφαίστειο ξύπνησε ξανά στις αρχές Σεπτεμβρίου 2013 με έξι εκρήξεις σε τρεις μέρες. Στις 12 Σεπτεμβρίου, οι περιοχές γύρω από το ηφαίστειο κυρήχθηκαν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης για εξήντα μέρες.
Οι εκρήξεις του ηφαιστείου αποτελούν σοβαρή απειλή για τουλάχιστον 5.000 ανθρώπους που ζουν στην κοιλάδα του Ρίο Ουμπίνας και εντός αποστάσεως 15 χιλιομέτρων από την κορυφή. Οι απειλές είναι κυρίως πυκνή πτώση τέφρας, λαχάρ από εντόνες βροχοπτώσεις, πυροκλαστικές ροές και κατάρρευση της ασταθούς νότιας πλευράς. Τα λαχάρ και οι πυροκλαστικές ροές συνήθως κατευθύνονται προς τα νοτιοανατολικά ακολουθώντας χαράδρες στις οποίες βρίσκονται οικισμοί. Σε περίπτωση που λάβει πλινιακή έκρηξη σαν αυτές του Ολόκαινου, τότε αυτή θα επηρεάζε την πόλη Αρεκίπα, μια πόλη με σχεδόν ένα εκατομμύριο κατοίκους περίπου 60 χιλιόμετρα δυτικά της κορυφής.
Καρνόσαυρος 3: Αρχέγονο Είδος

Πλοκή

Όταν κλέβουν ένα κοντέινερ διεθνείς τρομοκράτες βρίσκουν φρικτό θάνατο, όταν πολύ αργά καταλάβουν ότι περιέχει μεταλλαγμένους δεινόσαυρους (ένας Τυραννόσαυρος και μερικοί Βελοσιράπτορες). Τώρα μένει σε μια ομάδα από κομάντο να σταματήσουν τα πεινασμένα για ανθρώπινη σάρκα τέρατα.

Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Σκοτ Βαλεντάιν και η Τζάνετ Γκαν. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζόναθαν Γουίνφρι και την παραγωγή ο θρύλος των ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού Ρότζερ Κόρμαν. Επίσης στην ταινία εμφανίζεται και ο Ρικ Ντιν ο οποίος έχει παίξει και στο Καρνόσαυρος 2: Οι Ράπτορες Επιτίθενται.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Γερμανία το Νοέμβριο του 1996, αλλά δεν είχε κάνει πρεμιέρα στην Αμερική μέχρι τον Ιανουάριο του 1997, αν και το DVD είχε ήδη κυκλοφορήσει.
Σύμφωνα με το εξώφυλλο του DVD της ταινίας, η ταινία κέρδισε το βραβείο Golden Scroll από την Ακαδημία Επιστημονικής Φαντασίας, Φαντασίας & Τρόμου.

Κυκλοφορία

Μέχρι σήμερα, η ταινία παραμένει διαθέσιμη σε DVD στην Αμερική και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η ταινία είναι διαθέσιμη σε μονό DVD από τη New Horizons, καθώς και στην τριπλή κατεργημένη συλλογή The Carnosaur Collection που περιέχει και τις τρεις ταινίες της σειράς. Η ταινία είναι η μόνη από την τριλογία που κυκλοφόρησε σε DVD στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο τίτλος της ταινίας στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι Primal Species.

Υποδοχή

Όπως και οι δύο προηγούμενες η ταινία γνώρισε αρνητικές κριτικές και θεωρείται και η χειρότερη της σειράς. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 2,8 και στο Rotten Tomatoes έχει μια βαθμολογία χρηστών 27%. Η Σάντρα Μπρέναν του Allmovie έδωσε βαθμολογία ενάμισι αστέρια από πέντε, γράφοντας "Η τρίτη ταινία της αιματηρής σειράς με τους μεταλλαγμένους δεινόσαυρους που σπέρνουν τον πανικό, η δράση αρχίζει όταν τρομοκράτες καταλαμβάνουν ένα φορτίο που νομίζουν ότι περιέχει πολύτιμα αντικείμενα. Άλλα το φορτίο αποδεικνύεται ότι περιέχει μεταλλαγμένες σαύρες και φίλε είναι πεινασμένες".
Γλώσσα Νταασανάτς

Η Νταασανάτς (επίσης γνωστή ως Ντασενέτς, Νταασάνετς, Νταθανάικ, Νταθάνικ, Νταασανάκ, Γκελέμπα, Γκελέμπ, Γκελεμπίνια, Γκαλάμπ, Γκαλούμπα, Γκελάμπ, Γκελούμπα, Ντάμα, Μαρίλλε, Μερίλε, Μορίλε, Ρεσιάτ, Ρούσια) είναι αφροασιατική γλώσσα που ομιλείται από τους Νταασανάτς στην Αιθιοπία, το Νότιο Σουδάν και την Κένυα, των οποίων η πατρίδα βρίσκεται κατά μήκος του Κάτω Ποταμού Όμο και στις όχθες της Λίμνης Τουρκάνα.
Έχει 60.000 ομιλητές (σύμφωνα με τις απογραφές 2007 και 2009).
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1962-63

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1962-63 ήταν το όγδοο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Μπενφίκα με σκορ 2-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου, στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου και τον παρακολούθησαν 45.700 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος Αβαγιανός

Βιογραφικά Στοιχεία

Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε τω 1973 και Πρεσβύτερος τω 1977.
Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκξ στις Ιερές Μητροπόλεις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας και Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου καθώς και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, αποσπάσθηκε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή ως Εφημέριος, Πνευματικός, Διευθυντής του Οικοτροφείου και Καθηγητής. Εργάσθηκε και ως κωδικογράφος της Ιεράς Συνόδου επι πολλά Έτη. Ασχολήθηκε επισταμένως με την συγγραφή δημοσιεύοντας πλήθος μελετών καθώς και δύο συλλογές γραπτών κηρυγμάτων.
Την 26η Απριλίου 2004 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Ελευθερουπόλεως, η χειροτονία του ετελέσθει στις 28 Απριλίου 2004.
Έρωχος

Ο Έρωχος ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στις όχθες του Κηφισού, κοντά στο σημερινό χωρίο Πολύδροσος. Ο Έρωχος ήταν μία από τις Φωκικές πόλεις που κατέστρεψε ο στρατός του Ξέρξη κατεβαίνοντας προς την Αττική. Η πόλη φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τελείως μετά τον Γ' ιερό πόλεμο το 346 π.Χ., οπότε και καταστράφηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών

Δήμος Αγίων Αναργύρων - Καματερού

Έδρα του δήμου είναι οι Άγιοι Ανάργυροι. Ο Δήμος Αγίων Αναργύρων - Καματερού έχει μόνιμο πληθυσμό 62.529 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Μαθιός Μακκάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1879. Ήταν γιος του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολάου Μακκά και αδελφός του, επίσης καθηγητή της ίδιας Σχολής, Γεωργίου Ν. Μακκά (1877-1946). Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και κατόπιν μετέβη στη Γερμανία για μετεκπαίδευση, αρχικά στο Μπρέσλαου και έπειτα στη Βόννη. Το 1912 έγινε υφηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Επέστρεψε όμως στην Ελλάδα και έλαβε μέρος εθελοντικά, με το βαθμό του εφέδρου ιατρού (λοχαγός), στους Βαλκανικούς Πολέμους, ως επικεφαλής χειρουργός της υγειονομικής μονάδας της 2ας Μεραρχίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος). Υπηρέτησε σε διάφορα στρατιωτικά νοσοκομεία (σε Βέροια, Καστοριά, Φιλιππιάδα και Θεσσαλονίκη), αλλά περιέθαλψε τραυματίες και στα πεδία των μαχών (Μάχη του Σαρανταπόρου και Μάχη των Γιαννιτσών).
Το 1914 ανέλαβε τη διεύθυνση της χειρουργικής κλινικής του «Ευαγγελισμού» το 1930 μετακινήθηκε στον «Ερυθρό Σταυρό», ως διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου. Ο Μακκάς το 1935 ανάλαβε την πρωτοβουλία σύστασης αυτοτελούς υπηρεσίας αιμοδοσίας στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, στην Αθήνα, και στη συνέχεια εργάστηκε για τη λειτουργία παρόμοιων υπηρεσιών σε διάφορες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, ασχολήθηκε επισταμένα με τη μάχη ενάντια στην εχινοκοκκίαση. Κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου του 1940-41, ο Μαθιός Μακκάς επινόησε την κατασκευή μικρών ξύλινων ψυγείων μεταφοράς των φιαλών του αίματος (τα αποκαλούμενα «δώρα σωτηρίας»), με τα οποία αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα εφοδιασμού των χειρουργείων του αλβανικού μετώπου. 
Ο Μαθιός Μακκάς υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας (1928), μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου της και διετέλεσε Πρόεδρος κατά την περίοδο 1931-32. Επίσης, ήταν μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Όδων του Βερμαντουά

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ερβέρτου Δ΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδελαΐδας, κόρης και κληρονόμου του Ραλφ Γ΄ κόμη του Βαλουά.
Το 1080 διαδέχθηκε στο Βερμαντουά τον πατέρα του και στο Βαλουά τη μητέρα του, αν και ο πατέρας του τον είχε αποκληρώσει. Ήταν μάλλον διανοητικά ασταθής. Το 1085 το συμβούλιο των βαρόνων του πήρε την εξουσία και την έδωσε στην αδελφή του Αδελαΐδα, σύζυγο του Ούγου των Καπετιδών, γιο του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας. Ως αντιστάθμισμα του έδωσαν το Σαιν-Σιμόν, ένεκα του γάμου του με την Χέντβιχ. Δεν έχουμε πληροφορίες γι' αυτόν μετά.
Τον 17ο αι. ο Κλωντ ντε Ρουβρουά, ευνοούμενος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, παρουσίασε μία πλαστή γενεαλογία, που τον εμφάνιζε ως απόγονο του Όδωνος. Έτσι έγινε κυβερνήτης του Σαιν Σιμόν και το πρόσθεσε στο επώνυμό του: Κλωντ ντε Ρουβρουά, δούκας του Σαιν-Σιμόν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Χέντβιχ, κόρη του ιππότη Βιρομάνντενσις.
Φραγκίσκος Φίλελφος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1398 στην Πικεντία της Ιταλίας. Σπούδασε στην Πάδοβα έχοντας δάσκαλο τον λόγιο δάσκαλο της ρητορικής και ηθικής φιλοσοφίας Γασπαρίνο Βαρζίζα. Πήγε στην Βενετία και δίδαξε επί δύο έτη και απόκτησε τέτοια φήμη, ώστε η δημοκρατία τον τίμησε με τον τίτλο του «civis venetus» και τον απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη ως γραμματέα.
Εκεί διετέλεσε επί δύο χρόνια γραμματέας και επί πέντε χρόνια γραμματέας και σύμβουλος του αυτοκράτορα Ιωάννη. Επέστρεψε στην Βενετία φέρνοντας μαζί του πολλά πολύτιμα και σπάνια χειρόγραφα. Στην Κωνσταντινούπολη σπούδασε στον Ιωάννη Χρυσολωρά και αργότερα στον Χρυσοκόκκη, και διακρίθηκε για την καθαρή και δόκιμη Αττική γλώσσα του. Διακρίθηκε για την γνώση της ελληνικής φιλολογίας και διέπρεψε για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.
Δίδαξε σε πολλές πόλεις της Ιταλίας και στην λοιπή Ευρώπη. Για αυτούς τους λόγους ο βίος του σκιαγραφείται μαζί με τους άλλους Έλληνες λογίους. Ο βίος του γίνεται γνωστός από τις διάφορες επιστολές, στις οποίες αυτοβιογραφείται με πολύ αυταρέσκεια και υπερβολές, τις οποίες οι ιστορικοί και κριτικοί με πολύ δισταγμό αποδέχονται. Ο Διόδοτος στην βιογραφία του Άλδου Μανούτσιου λέει ότι ο περιώνυμος Φραγκίσκος Φίλελφος κατέχει μια μεγάλη θέση στην ιστορία του Ελληνισμού στην Ιταλία.
Το 1454 διακηρύσσει σε επιστολές του προς τον σουλτάνο τις ελπίδες του για τον εκχριστιανισμό του Πορθητή και για την ενδεχόμενη πολιτική συνεργασία της χριστιανικής Δύσης με τη μουσουλμανική Ανατολή. Ωστόσο μια προσεκτική μελέτη της ζωής του και των φιλοτουρκικών του κειμένων δείχνει πως «αποσκοπούσε περισσότερο στην απελευθέρωση συγγενικών του προσώπων παρά στον πραγματικό προσηλυτισμό του Μεχμέτ Β΄» Επίσης προγενέστερα και μεταγενέστερα κείμενά του (επιστολές, λόγοι), καθώς και όλη του η ζωή, δείχνουν πως ήταν ένας σταθερός θιασώτης των αντιτουρκικών σταυροφοριών αλλά και προστάτης των Ελλήνων φυγάδων της Ιταλίας
Acer Iconia Tab A101

Εξωτερικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του Acer Iconia Tab A101 είναι 195×117×13,1 χιλ (7,68×4,61×0,52 ίντσες) ενώ κυκλοφορεί με οθόνη LCD capacitive , 16 εκατομ. χρώματα 600×1024εικονοστοιχεία στις 7,0 ίντσες (~170 ppi).Τέλος το βάρος του φτάνει τα 470 γρ. (1,04 lb).

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Acer Iconia Tab A101 εφοδιάζεται με λειτουργικό σύστημα Android, v3.2 (Honeycomb) και εσωτερική μνήμη 8 ή 16 GB με δυνατότητα επέκτασης με κάρτα microSD, μέχρι 32 GB.
H Acer επέλεξε για το συγκεκριμένο μοντέλο το Chipset Nvidia Tegra 2 T20 με τον διπύρηνο επεξεργαστή 1 GHz Cortex-A9 και την ULP GeForce κάρτα γραφικών με το σετ να ολοκληρώνεται με 1 GB RAM.Όλα τα παραπάνω λειτουργούν με την ισχύ της μη αποσπώμενης μπαταρίας λιθίου-Πολυμερών(Li-Po) 1530 mAh .
Τέλος η συσκευή υποστηρίζει τα εξής δίκτυα 2G Δίκτυο: GSM 850/900/1800/1900 και 3G Δίκτυο: HSDPA 850/900/1900/2100.
Επαρχία Ζαλαγκάς

Η επαρχία Ζαλαγκάς (καζακικά: Жалағаш ауданы<‎) είναι περιοχή της περιφέρειας Κυζυλόρντα στο νότιο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι ο αστικού τύπου οικισμός Ζαλαγκάς. Πληθυσμός: 36,481 (εκτίμηση 2013); 39,553 (απογραφή 2009); 35,695 (απογραφή 1999).
Ότακαρ Β΄ της Βοημίας

Βιογραφία

Ήταν δευτερότοκος γιος του Βεγκέσλαου Α΄ βασιλιά της Βοημίας και της Κουνιγούνδης των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας.
Ανασυνδυασμένο DNA

Το ανασυνδυασμένο DNA είναι ένα μόριο DNA, κατασκευασμένο από τον άνθρωπο, το οποίο περιέχει γονίδια από δύο ή και περισσότερους διαφορετικούς βιολογικούς οργανισμούς. Ο συνδυασμός των διαφορετικών μορίων συνήθως πραγματοποιείται μέσα σε ένα πλασμίδιο. Η μέθοδος του ανασυνδυασμένου DNA αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του 1970 και σήμερα αποτελεί τη βάση της γενετικής μηχανικής. Η τελευταία με τη σειρά της είναι  κεντρικός πυλώνας της βιοτεχνολογίας.
Agusta A109

Εξέλιξη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η Agusta σχεδίασε το A109A ως ένα μονοκινητήριο εμπορικό ελικόπτερο. Σύντομα όμως παρουσιάστηκε η δικινητήρια έκδοσή του, οπότε το 1967 επανασχεδιάστηκε ώστε να φέρει δύο κινητήρες Allison 250-C14. Η σχεδιαζόμενη στρατιωτική έκδοση (το A109B) δεν αναπτύχθηκε καθώς η εταιρία επικεντρώθηκε στην οκταθέσια έκδοση του ελικοπτέρου, το A109C. Το πρώτο από τα τρία πρωτότυπα έκανε την πρώτη του πτήση στις 4 Αυγούστου 1971. Ακολούθησε μία μακρά περίοδος εξέλιξης και τελικά το πρώτο σκάφος παραγωγής κατασκευάστηκε τον Απρίλιο του 1975, ενώ οι παραδόσεις προς τους διάφορους πελάτες άρχισαν στις αρχές του 1976. Η επιτυχία του ελικοπτέρου ήρθε σύντομα καθώς άρχισε να χρησιμοποιείται σε μία πλειάδα ρόλων πέραν του ελαφρού μεταφορικού ελικοπτέρου, συμπεριλαμβανομένων ρόλων εναέριου ασθενοφόρου και έρευνας και διάσωσης. Το 1975 η Agusta άρχισε να επανεξετάζει την προοπτική ανάπτυξης μίας στρατιωτικής έκδοσης του ελικοπτέρου και μεταξύ του 1976 και 1977 διενέργησε δοκιμές με πέντε A109A τα οποία έφεραν αντιαρματικούς πυραύλους TOW. Αποτέλεσμα των δοκιμών αυτών ήταν η ανάπτυξη δύο στρατιωτικών εκδόσεων, μίας ως ελαφρύ επιθετικό ελικόπτερο εγγύς υποστήριξης και μίας για ναυτικές επιχειρήσεις.

CA109

Κινεζική έκδοση του A109, κατασκευασμένη από την Changhe Aircraft Industries Corporation κατόπιν αδείας.

Το Agusta A109 σε Ελληνική υπηρεσία

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί τρία ελικόπτερα A109E Power σε ρόλο διακομιδής ασθενών. Τα ελικόπτερα είναι ενταγμένα στο Σμήνος Ελικοπτέρων Άμεσης Βοήθειας με έδρα την 112 Πτέρυγα Μάχης στην αεροπορική βάση της Ελευσίνας.
Βενζαλδεΰδη

Ιστορία

Η βενζαλδεΰδη εκχυλίστηκε για πρώτη φορά από πικραμύγδαλα, το 1803, από το γάλλο φαρμακοποιό Μαρτρές (Martrès). Το 1832, οι γερμανοί χημικοί Φρήντριχ Βέλερ (Friedrich Wöhler) και Γιούστους φον Λήμπιχ (Justus von Liebig) για πρώτη φορά συνέθεσαν (χημικά) βενζαλδεΰδη.

Φυσική παρουσία

Η βενζαλδεΰδη και κάποιες παρόμοιες χημικές ενώσεις υπάρχουν με φυσικό τρόπο σε πολλές τροφές. Η περισσότερη από τη βενζαλδεΰδη που λαμβάνουν οι άνθρωποι προέρχεται από την κατανάλωση φυσικών και παραδοσιακών τροφών, όπως τα αμύγδαλα.
Τα αμύγδαλα και οι σπόροι βερίκοκου, μήλου και κερασιού περιέχουν σημαντικές ποσότητες αμυγδαλίνης. Αυτός ο γλυκοζίτης διασπάται ενζυμικά σε βενζαλδεΰδη, υδροκυάνιο (HCN) και δυο ισοδύναμα γλυκόζης:
Ακόμη, η βενζαλδεΰδη συμμετέχει στην οσμή των μανιταριών πλευρώτους (Pleurotus ostreatus).
H φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR spectroscopy), που υπολογίζει την αναλογία ¹Η/²D, χρησιμοποιήθηκε για να διαχωριστεί η παραγώμενη από φυσικές πρώτες ύλες και η συνθετική βενζαλδεΰδη.

Παραγωγή

Η βενζαλδεΰδη μπορεί να παραχθεί από πολλές διεργασίες. Στη δεκαετία του 1980 εκτιμήθηκε ότι παράγονταν 18.000 τόνοι/έτος από την Ιαπωνία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Αυτά τα επίπεδα παραγωγής μπορεί να υποτεθεί ότι διατηρούνται. Προς το παρόν, οι κύριες βιομηχανικές παραγωγικές οδοί είναι η χλωρίωση και η οξείδωση τολουολίου (PhCH₃). Ωστόσο, έχουν αναπτυχθεί πολλές άλλες μέθοδοι, που συμπεριλαμβάνουν τη μερική οξείδωση βενζυλικής αλκοόλης (PhCH₂OH), την αλκαλική υδρόλυση βενζυλοχλωριδίου (PhCH₂Cl) και την καρβονυλίωση βενζολίου (PhH). 
H βενζαλδεΰδη μπορεί να συνθεθεί από την κινναμαλδεΰδη (PhCH=CHCHO), που λαμβάνεται, με τη σειρά της, από το κινναμέλαιο, μετά από συνθέρμανση με αντιρροή υδροαλκοολικού διαλύματος (δηλαδή διάλυμα  σε μείγμα ύδατος, H₂O,  και αιθανόλης, EtOH) μαζί με μια βάση, συνήθως ανθρακικό νάτριο (Na₂CO₃) ή όξινο ανθρακικό νάτριο (NaHCO₃), σε θερμοκρασίες 90-150°C, για 5-80 ώρες, ακολουθούμενη από απόσταξη της σχηματιζόμενης βενζαλδεΰδης. Αυτή η μέθοδος συμπαράγει αιθανάλη (CH₃CHO).

Παραδείγματα μεθόδων παραγωγής βενζαλδεΰδης

1. Με επίδραση φορμικών εστέρων (HCOOR) σε φαινυλαλομαγνησιακές ενώσεις (PhMgX):
2. Με μερική οξείδωση βενζυλικής αλκοόλης (PhCH₂OH):
3. Από βενζόλιο (PhH), με φορμυλίωση κατά Friedel-Crafts:

Συνοπτική παρουσίαση των κυριότερων αντιδράσεων

Με οξείδωση, η βενζαλδεΰδη μετατρέπεται σε άοσμο βενζοϊκό οξύ (PhCOOH), το οποίο αποτελεί συνηθισμένη πρόσμειξη σε εργαστηριακά δείγματα βενζαλδεΰδης. Βενζυλική αλκοόλη μπορεί να παραχθεί από βενζαλδεΰδη, μέσω υδρογόνωσης. Αντίδραση βενζαλδεΰδης με άνυδρο αιθανικό νάτριο (CH₃COONa) και οξεικό ανυδρίτη (CH₃CO₃CH₃) δίνει κινναμικό οξύ (PhCH=CHCOOH), ενώ αλκοολικό διάλυμα κυανιούχου καλίου (KCN) μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καταλύτης για να μετατραπεί βενζαλδεΰδη σε βενζοΐνη [PhCH(OH)COPh]. Η βενζαλδεΰδη δίνει ένα είδος αντίδρασης δυσαναλογοποίησης που επωνομάζεται αντίδραση Κανιζάρο: Με επίδραση πυκνού διαλύματος βάσης, συνήθως υδροξειδίου του καλίου (KOH), η βενζαλδεΰδη οξειδώνεται σε βενζοϊκό κάλιο (PhCOOK), ενώ ταυτόχρονα ισομοριακή ποσότητα βενζαλδεΰδης ανάγεται σε βενζυλική αλκοόλη.