google/wiki40b huggingface dataset:
Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ

Κόμης του Γουέστμορλαντ

Ο πατέρας του πέθανε αμέσως μετά τις 20 Μαΐου 1420 που έφυγε για την Γαλλία και ο Ραλφ διαδέχθηκε τον παππού του Ραλφ Νέβιλ, 1ο κόμη του Γουέστμορλαντ (1425). Η δεύτερη σύζυγος του παππού του Ιωάννα Μπωφόρ κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και τα παιδιά της προκάλεσαν εμφύλιο πόλεμο για την κληρονομιά της οικογένειας. Ο Γουέστμορλαντ πήρε άδεια να μπει στα εδάφη του (1426) και στις 14 Μαΐου του ίδιου χρόνου στέφτηκε ιππότης από τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας.

Γάμοι

Ο Γουέστμορλαντ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1426) την Ελισάβετ Πέρσι, κόρη του Χότσπερ και χήρα του Τζων Κλίφορντ, 7ου βαρόνου του Κλίφορντ. Απέκτησαν έναν γιο τον Τζων Νέβιλ που παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Λαίδη Άννα Χόλλαντ, κόρη του Τζων Χόλλαντ, 2ου δούκα του Έξετερ και πέθανε άτεκνος στις 16 Μαρτίου 1450. Ο Γουέστμορλαντ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1442) την Μαργαρίτα Κόμπχαμ, 4η βαρόνη του Κόμπχαμ κόρη και διάδοχο του Ρέντζιναλντ Κόμπχαμ και κουνιάδα του Χάμφρεϊ, δούκα του Γκλόστερ, απέκτησαν μια κόρη την Μαργαρίτα που πέθανε νέα. Ο Ραλφ Νέβιλ ξεκίνησε εμφύλιες συγκρούσεις για να κερδίσει τα χαμένα εδάφη από την δεύτερη σύζυγο του παππού του Ιωάννα Μπωφόρ, τον ετεροθαλή θείο του Ριχάρδο Νέβιλ, 5ο κόμη του Σόλσμπερι, τον καρδινάλιο Ερρίκο Μπωφόρ και τον Τόμας Λάνγκλει επίσκοπο του Ντάραμ. Η Ιωάννα Μπωφόρ πέθανε το 1440, ακολούθησε συμφωνία η οποία σύμφωνα με τον Πόλλαρντ ήταν "συντριπτική ήττα" για τον Γουέστμορλαντ αφού κέρδισε την βαρονία του Ρέμπι αλλά έχασε όλα τα αμφισβητούμενα εδάφη στο Σόλσμπερι (1443).

Συγκυβέρνηση με τα αδέλφια του

Ο Ραλφ Νέβιλ διορίστηκε επίτροπος του Άρρει (1459, 1461) και υποστήριξε τον Νοέμβριο του 1460 τους Λάνκαστερ στο Ντάραμ, ο ίδιος συμμετείχε ελάχιστα στην μάχη επειδή σύμφωνα με τον Πόλλαρντ είχε "διανοητικές διαταραχές" και μπήκε στην κηδεμονία του αδελφού του Σερ Τόμας Νέβιλ (πέθανε το 1461). Στα τέλη της δεκαετίας του 1450 οι δυο αδελφοί του Ραλφ ανέβηκαν σημαντικά αλλά ο θάνατος του Τζων Νέβιλ στην μάχη του Τάουτον (1461) τερμάτισε τις ελπίδες της οικογένειας. Ο Σερ Χάμφρεϊ Νέβιλ (1439 - 1469) γιος και διάδοχος του Τόμας Νέβιλ στράφηκε εναντίον του ξαδέλφου του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ οπαδού των Μπωφόρ και αποκεφαλίστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1469. Ο Πόλλαρντ τονίζει ότι είναι ασαφές ποιος έγινε κηδεμόνας του Ραλφ μετά τον θάνατο του Τόμας (1461), σύμφωνα με έγγραφα ο Ριχάρδος του Γκλόστερ είχε μεγάλο ενδιαφέρον για το Γουέστμορλαντ και χρησιμοποιούσε το κάστρο του Ρέμπι για κατοικία του.

Θάνατος

Ο Ραλφ Νέβιλ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1484 και τάφηκε στην εκκλησία του Σαιν Μπράντον στο Ντάραμ, η δεύτερη σύζυγος του Μαργαρίτα πέθανε μεταξύ 20 Νοεμβρίου 1466 και 26 Απριλίου 1471 και τάφηκε στην εκκλησία των Γκρεϊφράιαρς στο Ντόνκαστερ. Διάδοχος του στην κομητεία του Γουέστμορλαντ ήταν ο ανιψιός του Ραλφ Νέβιλ, 3ος κόμης του Γουέστμορλαντ.

Έργα

Ο Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ είναι μια από τις μορφές που εμφανίζονται στην πρώτη σκηνή του έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος Γ΄".
Προϋπολογισμός κεφαλαίου

Ο προϋπολογισμός κεφαλαίου (capital budgeting) είναι η διαδικασία σχεδιασμού, αξιολόγησης και αποτίμησης εναλλακτικών επενδυτικών σχεδίων. Δηλαδή, η διαδικασία αναζήτησης του πώς να επενδύσουμε σε διάφορα ή εναλλακτικά κεφαλαιουχικά αγαθά από τα οποία θα  προκύψουν αναμενόμενες εισροές για τα επόμενα έτη.
Κριτήριο αποδοχής ή απόρριψης ενός επενδυτικού σχεδίου αποτελεί η αναμενόμενη απόδοση του, δηλαδή τα οφέλη που προσδοκά να αποκομίσει η επιχείρηση για τα επόμενα έτη με δεδομένο τον κίνδυνο που ενέχει η εξεταζόμενη επένδυση.
Ζώνη ασφαλείας

Είδη

Στα αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται ζώνες τριών σημείων, ενώ στα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ζώνες δύο σημείων για τους επιβάτες και τεσσάρων σημείων για το πλήρωμα. Σε πολλά αυτοκίνητα αγώνων υπάρχουν ζώνες έξι σημείων.

Ιστορία

Οι πρώτες ζώνες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκαν σε αεροσκάφη το 1913 και μπήκαν σε ευρεία χρήση το 1930. Το 1959, έγιναν μέρος του στάνταρ εξοπλισμού αυτοκινήτου από την αυτοκινητοβιομηχανία Volvo.
Στην Ευρώπη, η Γαλλία έκανε υποχρεωτική την χρήση της ζώνης ασφαλείας στα μπροστινά καθίσματα εκτός πόλης το 1973, στις αστικές περιοχές την νύχτα το 1975, συνολικά το 1979 και στα πίσω καθίσματα το 1990. Επίσης, η Σουηδία έκανε υποχρεωτική την χρήση τους στα μπροστινά καθίσματα το 1975 και στα πίσω καθίσματα το 1986. Από το 1993 είναι υποχρεωτικό σε όλη την Ευρώπη να υπάρχουν ζώνες ασφαλείας για όλες τις θέσεις στα αυτοκίνητα.

Ασφάλεια

Οι ζώνες ασφαλείας ελαττώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού. Επίσης, πρέπει να τονιστεί η αναγκαιότητα χρήσης τους και στα πίσω καθίσματα. Ιδιαίτερα μάλιστα για τις μετωπικές προσκρούσεις, οι μελέτες δείχνουν ότι αν οι πίσω επιβάτες δεν φορούν ζώνη, τότε εκτοξεύονται μπροστά, συνθλίβοντας τους μπροστινούς και σχεδόν 5-πλασιάζουν τον κίνδυνο θανάτου για τους μπροστινούς που τις φορούν.
Πάπας Ιννοκέντιος Θ΄

Βιογραφία

Ο Φατσινέττι, του οποίου η οικογένεια προερχόταν από το Κρόντο, στην επισκοπή της Νοβάρα, στη βόρεια Ιταλία, γεννήθηκε στην Μπολόνια στις 20 Ιουλίου 1519. ήταν δικηγόρος, και απόφοιτος το 1544 του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, το οποίο διέπρεπεστην στην νομολογία, και έγινε γραμματέας του Καρδινάλιου Νίκολο Αρντινγκέλλι πριν εισέλθει στην υπηρεσία του Αλεσσάντρο Φαρνέζε, αδελφού του Δούκα της Πάρμας και εγγονού του Πάπα Παύλου Γ΄ (1534-1549), ενός από τους μεγαλύτερους πάτρονους της εποχής. Ο Καρδινάλιος, ο οποίος ήταν αρχιεπίσκοπος της Αβινιόν, έστειλε τον Φατσινέττι εκεί ως εκκλησιαστικό αντιπρόσωπο και μετά τον ανακάλεσε στην διευθέτηση των ζητημάτων του στην Πάρμα, όπου ήταν δραστήριος κυβερνήτης της πόλης,από το 1556 έως το 1558. Το 1560, ο Φατσινέττι ονομάστηκε επίσκοπος του Νικάστρο, στην Καλαβρία, και το 1562 ήταν παρών στην Σύνοδο του Τρέντο. Ο Πάπας Πίος Ε΄ (1566-1572) τον έστειλε ως νούντσιο στη Βενετία το 1566 για να μεγαλώσει την παπική συμμαχία με την Ισπανία και την Βενετία εναντίον των Τούρκων, η οποία τελικά κατέληξε στην νίκη στο Λεπάντο το 1571. Εγκαταλείποντας την έδρα του για να κυνηγήσει την καριέρα του στη Ρώμη, ονομάσθηκε κατ' όνομα Λατίνος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ το 1572.

Παπική εξουσία

Κατά την βασιλεία του ασθενικού Γρηγόριου ΙΔ΄, ο οποίος υπέφερε από κρίσεις ελονοσίας, το φορτίο της παπικής διοίκησης έπεσε στους ώμους του. Ακόμα και πριν ο Γρηγόριος ΙΔ΄ πνεύσει τα λοίσθια, Ισπανικές και αντισπανικές φατρίες έκαναν προεκλογική προπαγάνδα για τον επόμενο Πάπα. Η αυταρχική παρεμβολή του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας (1556-1598) στο προηγούμενο κογκλάβιο δεν ξεχάσθηκε: Έλεγχε όλους εκτός από επτά καρδινάλιους. Αυτή την περίοδο το Ισπανικό κόμμα στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων δε έφθασε σε τέτοιο σημείο, αλλά ακόμη έλεγχαν μια πλειοψηφία, και μετά από ένα σύντομο κογκλάβιο αννέβασαν τον φατσινέττι στον παπικό θρόνο ως Πάπα Ιννοκέντιο Θ΄. Επιμελής στην προέλευση της επιτυχίας του, Ο Ιννοκέντιος Θ΄ υποστήριξε, κατά την δίμηνη παπική θητεία του, την υπόθεση του Φιλίππου Β΄ και την Καθολική Λίγκα εναντίον του Ερρίκου Δ΄της Γαλλίας (1589-1610) στουςς εμφύλιους Θρησκευτικούς Πολέμους (1562-1598), όπου ένας παπικός στρατός ήταν στο πεδίο. Ο Θάνατος, όμως, δεν επέτρεψε την πραγματοποίηση των σχεδίων του Ιννοκέντιου Θ΄.
Μιγκέλ Άμπια Μπιτέο Μπορικό

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1961. Μέλος της εθνότητας Μπούμπι, σπούδασε στην ΕΣΣΔ και έγινε εκεί μηχανικός ορυχείων.Μετά την επιστροφή του στη χώρα του, έγινε από τους ισχυρότερους αξιωματούχους στη βιομηχανία πετρελαίων.

Πολιτική καριέρα

Φυλακίστηκε στις φυλακές της Μαύρης Παραλίας.
Έγινε πρωθυπουργός στις 14 Ιουνίου 2004. Ήταν υπουργός Οικονομικών από το 1999 μέχρι το 2000, οπότε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξαιτίας ενός σκανδάλου διαφθοράς. Στις 10 Αυγούστου 2006 η κυβέρνησή του παραιτήθηκε . Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της χώρας ο Ρικάρδο Μάνγκε Ομπάμα Νφουμπέα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφαλείας ως το θάνατό του.
Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2012 από ύποπτη καρδιακή προσβολή.
Έθιμα στο Μπαϊράμι της Θράκης

Τα Έθιμα στο Μπαϊράμι στη Θράκη λαμβάνουν χώρα κατά την διάρκεια της μουσουλμανικής γιορτής των θυσιών η οποία είναι γνωστή ως Κουρμπάν Μπαϊράμ.
Μπισκότα Αμαρέτι

Ιστορία και παράδοση

Σύμφωνα με το μύθο που αναφέρεται από την ίδια την εταιρεία Λατζαρόνι, το 1718 ο Καρδινάλιος του Μιλάνου αποφάσισε να επισκεφθεί το Ιερό της Μπεάτα Βέρτζινε ντεΐ Μιράκολι στο Σαρόνο. Προς τιμήν της επίσκεψης του, ένα νεαρό ζευγάρι ετοίμασε ένα μείγμα με βάση τη ζάχαρη,τα αμύγδαλα βερύκοκου και το ασπράδι.Αυτό φουσκώνοντας στον φούρνο, έδωσε έναυσμα για τα στρογγυλά μπισκότα που ονομάστηκαν Αμαρέτι. Πέρα από το μύθο, ήταν η οικογένεια Λατζαρόνι, η οποία είχε μετακομίσει από το Τέλιο στο Σαρόνο στην αρχή του δέκατου Όγδοου αιώνα, για να γίνει ο σημαιοφόρος αυτής της ζαχαροπλαστικής ειδίκευσεις, αρχικά στο μικρό οικογενειακό εργαστήριο και έπειτα σε βιομηχανικό επίπεδο, χάρη στην ίδρυση του Δ. Λατζαρόνι & ΤΣ., το 1888.
Miss International

Miss International (επίσημα The International Beauty Pageant) είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος διαγωνισμός ομορφιάς στον κόσμο. Θεσμοθετήθηκε στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια των ΗΠΑ το 1960 έπειτα από τη μεταφορά του διαγωνισμού Μις Υφήλιος στην Παραλία του Μαϊάμι. Την περίοδο 1968–1970 διεξαγόταν στην Ιαπωνία και τα έτη 1971 και 1972 επέστρεψε στην Λονγκ Μπιτς. Από το 1973 και μετά διεξάγεται στην Ιαπωνία.
Ονομάζεται επίσης "Φεστιβάλ της Ομορφιάς" και "Ολυμπιακοί της Ομορφιάς". Απώτερος στόχος του διαγωνισμού Miss International είναι να προωθήσει την παγκόσμια ειρήνη, την καλή θέληση και την κατανόηση. Για το λόγο αυτό, ο διαγωνισμός δεν βασίζεται μόνο στην ομορφιά αλλά και στη γενική κατανόηση και την καλή θέληση.
Στον εν λόγω διαγωνισμό, μέχρι σήμερα δεν έχει κατακτήσει πρωτιά καμία αφρικανική χώρα. Η Τυνησία έφτασε το 1996 να εκλεγεί πρώτη φιναλίστ.
Οι Πατατοφάγοι

Σύνθεση

Κατά τη διάρκεια του Μαρτίου και στις αρχές του Απριλίου του 1885 έκανε μελέτες για τον πίνακα και αλληλογραφούσε με τον αδελφό του Τεό, ο οποίος δεν ήταν εντυπωσιασμένος με την τρέχουσα εργασία του ή τα σκίτσα που του έστειλε ο Βίνσεντ στο Παρίσι.  Εργάστηκε στον πίνακα από τις 13 Απριλίου μέχρι τις αρχές του Μαΐου, όπου ολοκληρώθηκε με εξαίρεση τις τροποποιήσεις που έκανε με ένα μικρό πινέλο αργότερα το ίδιο έτος. Ο Βαν Γκογκ είπε ότι ήθελε να απεικονίσει τους αγρότες όπως πραγματικά ήταν. Σκόπιμα επέλεξε χοντρά και άσχημα μοντέλα, νομίζοντας ότι θα ήταν φυσικά και πρωτότυπα στο τελικό έργο του: «Βλέπεις, πραγματικά ήθελα να κάνω (τον πίνακα), έτσι ώστε οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι αυτοί οι άνθρωποι, που τρώνε τις πατάτες τους υπό το φως της μικρής λάμπας τους, έχουν καλλιεργήσει μόνοι τους τη γη τους, με αυτά τα χέρια που βάζουν στο πιάτο και μαρτυρούν την χειρωνακτική εργασία τους και - ότι έχουν έτσι κερδίσει ειλικρινά το φαγητό τους. Ήθελα να δώσω την ιδέα ενός εντελώς διαφορετικού τρόπου ζωής από τη δική μας - των πολιτισμένων ανθρώπων. Γι 'αυτό ειλικρινά δεν θέλω μόνο να τον θαυμάσει ο καθένας ή να το εγκρίνει χωρίς να έχει γνώση.» 
Γράφοντας στην αδελφή του Bιλελμίνα δύο χρόνια αργότερα στο Παρίσι, o Βαν Γκογκ εξακολουθεί να θεωρεί το έργο του Οι Πατατοφάγοι το πιο επιτυχημένο: «Αυτό που σκέφτομαι για το δικό μου έργο, είναι ότι ο πίνακας με τους χωρικούς που τρώνε πατάτες, που ζωγράφισα στη Νουένεν, είναι εν τέλει το καλύτερο πράγμα που έκανα ». Ωστόσο, το έργο επικρίθηκε από τον φίλο του Άντον φαν Ράπαρντ αμέσως μετά τη δημιουργία του. Αυτό ήταν ένα πλήγμα στην εμπιστοσύνη του Βαν Γκογκ ως ανερχόμενος καλλιτέχνης και απάντησε γράφοντας στον φίλο του, «δεν ... είχες κανένα δικαίωμα να καταδικάσεις τη δουλειά μου με τον τρόπο που το έκανες» (Ιούλιος του 1885) και αργότερα, «Κάνω πάντα αυτό που δεν μπορώ να κάνω ακόμα με το σκοπό να μάθω πως να το κάνω.» (Αύγουστος 1885).
Γεώργιος Χαραλαμπίδης (Κύπριος βουλευτής)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Απεσιά στις 28 Ιουλίου 1946. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με επιχειρηματικές σπουδές στο Γουέστ Χαμ Κόλειτζ. Ακολούθως απέκτησε πτυχίο πολιτικών επιστημών από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάζεται ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Τούλα Δημητριάδη και έχει δύο υιούς και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο των σπουδών του ήταν μέλος της ΕΦΕΚ.
Το 1976 διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στην Επιτροπή Κάθαρσης, η οποία είχε στόχο τη διερεύνηση της συμμετοχής δημοσίων υπαλλήλων και μελών της αστυνομίας στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974.
Το 1976 εντάχθηκε στη νεοϊδρυθείσα Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ). Διετέλεσε γραμματέας και αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ Λεμεσού και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Επιπλέον, διετέλεσε γραμματέας και πρόεδρος της ΝΕΔΗΚ Λεμεσού.
Το 1983 διορίστηκε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΡΙΚ.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΔΗΚΟ. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος,  της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δεοντολογίας,  της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και  της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων.

Άλλες δραστηριότητες

Την περίοδ 1997-2003 διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού και αντιπρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Επιπλέον, ήταν αντιπρόεδρος της διοικούσαν επιτροπής του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου από το 2009 έως το 2012.
Μιχαήλ Σκουλάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1908 και καταγόταν από τα Ανώγεια. Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων και επανεξελέγη το 1952 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1956 με τη ΦΙ.ΔΕ..
Απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στο νεκροταφείο Ζωγράφου στις 9 Φεβρουαρίου 1980. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Σκουλά και είχαν δύο γιους και μία κόρη.
Δίκτυον

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Ευρισκόμενος σε μία κατεύθυνση μακριά από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός είναι πλούσιος σε μακρινούς γαλαξίες. Ο φαινομενικώς φωτεινότερος από αυτούς είναι ο ραβδωτός σπειροειδής NGC 1313 στο νοτιοδυτικό άκρο του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 8,70.
- Μερικοί άλλοι σχετικώς φωτεινοί γαλαξίες είναι οι NGC 1574 (φαιν. μέγεθος 10,4), NGC 1543 (φαιν. μέγεθος 10,5) και NGC 1559 (φαιν.μέγεθος 10,6).
Λουιζιάνα (Νέα Γαλλία)

Η Λουιζιάνα ({La Louisiane· από το 1879, La Louisiane française) ή γαλλική Λουιζιάνα ήταν διοικητική περιφέρεια της Νέας Γαλλίας. Υπό γαλλικό έλεγχο από το 1682–1762 και το 1802–04, η περιοχή ονομάστηκε προς τιμήν του Λουδοβίκου ΙΔ΄, από τον Γάλλο εξερευνητή Ρενέ-Ρομπέρ Καβελιέ, σιε ντε λα Σαλλ. Αρχικά κάλυπτε μία επεκτατική περιοχή που περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης που αποστραγγίζεται από τον Ποταμό Μισσισσιππή και εκτεινόταν από τις Μεγάλες Λίμνες στον Κόλπο του Μεξικού και από τα Απαλάχια Όρη στα Βραχώδη Βουνά. Η Λουιζιάνα ήταν διαιρεμένη σε δύο περιφέρειες, γνωστές ως Άνω Λουιζιάνα (Γαλλικά: Haute-Louisiane), η οποία άρχιζε βόρεια του Ποταμού Αρκάνσας και Κάτω Λουιζιάνα (Γαλλικά: Basse-Louisiane). Η σημερινή πολιτεία των Η.Π.Α. της Λουιζιάνας πήρε το όνομά της από την ιστορική περιοχή, μολονότι καταλμβάνει μόνο ένα μικρό κομμάτι της περιοχής που διεκδικούσαν οι Γάλλοι.
Μολονότι η γαλλική εξερεύνηση της περιοχής άρχισε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, η Γαλλική Λουιζιάνα δεν ήταν πολύ ανεπτυγμένη, λόγω της ελλείψεως ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. Ως αποτέλεσμα της ήττας στον Επταετή Πόλεμο, η Γαλλία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει το ανατολικό τμήμα των εδαφών το 1763 στην νικήτρια Βρετανία και παράλληλα παραχώρησε κρυφά με την συνθήκη του Φονταινεμπλώ (1762) το δυτικό τμήμα στην Ισπανία. Η Γαλλία επανέκτησε την κυριότητα των δυτικών εδαφών στην μυστική συνθήκη του Σαν Ιντελφόνσο του 1800. Αλλά πιεζόμενος από υποχρώσεις στην Ευρώπη, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης αποφάσισε να πουλήσει την περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες με την Αγορά της Λουιζιάνας του 1803, τερματίζοντας την παρουσία των Γάλλων στην Λουιζιάνα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραχώρησαν μέρος της Αγοράς της Λουιζιάνας στο Ηνωμένο Βασίλειο στην Συνθήκη του 1818, μετά τον Πόλεμο του 1812. Αυτός ο τομέας εκτείνεται πάνω από  τον 49ο βόρειο παράλληλο σε ένα κομμάτι της σημερινής Αλμπέρτα και το Σασκατσούαν.
Χάρι Κλαϊνεφέλτερ

Βιογραφία

Ο Χάρι Κλαϊνεφέλτερ σπούδασε αρχικά στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών και στη συνέχεια στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Μετά την αποφοίτησή του το 1937, συνέχισε την εκπαίδευσή του στην εσωτερική παθολογία στο νοσοκομείο Johns Hopkins. Στη συνέχεια δούλεψε στο Γενικό νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στη Βοστόνη από το 1941 έως το 1942. Υπό την επίβλεψη του Φούλερ Όλμπραϊτ περιέγραψε μια ομάδα εννέα ανδρών με γυναικομαστία, ασπερματογένεση, απουσία της έκκρισης των διάμεσων κυττάρων των όρχεων και αυξημένη έκκριση ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης. Αυτή ήταν η πρώτη περιγραφή των κλινικών συμπτωμάτων για το Σύνδρομο Κλάινεφέλτερ. Αρχικά είχε υποψίες ότι αυτό που παρατηρούσε ήταν ενδοκρινής διαταραχή, αλλά αργότερα αναγνώρισε τις χρωμοσωμικές αιτίες.
Ο Χάρι Κλαϊνεφέλτερ υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις από το 1943 έως το 1946 και στη συνέχεια επέστρεψε στο Τζονς Χόπκινς, όπου και παρέμεινε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής ζωής του. Το 1966 πήρε τον τίτλο του αναπληρωτή καθηγητή. Αποσύρθηκε στην ηλικία των 76 ετών.
Καρπασία

Η Καρπασία, ή Κραπασαία, ή Καρπάσου χερσόνησος, είναι η μεγάλη Α.ΒΑ. χερσόνησος της Κύπρου που αποτελεί προβολή του όρους Όλυμπος (Κύπρου), μήκους 47 μιλίων και που απολήγει στο ακρωτήριο Άγιος Ανδρέας (ή Κλειδιά, αρχαία Βοός ουρά, ή Κλείδες, ή Δεινάρετον), τις διαστάσεις της οποίας όρισε ο Στράβων με εκπληκτική ακρίβεια.

Αρχαιότητα

Στη χερσόνησο αυτή υπήρχαν κατά την αρχαιότητα δύο λιμένες "Καρπασίαι" (κοινώς σκάλες όπως θα λέγονταν σήμερα), που αποτελούσαν εναλλακτικά, ανάλογα με τον επικρατούντα καιρό, τα επίνεια της μεσογαίας πόλης Καρπάσου. Ο ένας ήταν βόρεια, απέναντι από τη Σαρπηδόνα της Κιλικίας και ο άλλος από τη νότια αναπτυσσόμενη ακτή. Τα δύο αυτά επίνεια βρίσκονταν κοντά στην άκρα της χερσονήσου που δημιουργείται μια στενότητα, ισθμός, που έχει εύρος 3 μόλις στάδια, πρόκειται για τους σύγχρονους αμφίπυγους όρμους της "Ρόνας" (βόρεια) και του "Μελισσάκρου" (νότια).

Η δε αρχαία μεσογαία πόλη Κάρπασος βρισκόταν επί του ίδιου σημείου όπου σήμερα φέρεται η πόλη "Ριζοκάρπασο".

Διαμέρισμα Καρπασίας

Το Διοικητικό διαμέρισμα της Καρπασίας αποτελεί τμήμα της επαρχίας Αμμοχώστου περιλαμβάνοντας όλο το βορειοανατολικό τμήμα της Κύπρου. Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη της Λευκωσίας. Στο Διαμέρισμα της Καρπασίας περιλαμβάνονται 39 χωριά. Κύρια προϊόντα της περιοχής είναι σιτηρά, λάδι, μετάξι, χαρούπια, ρόδια και το γνωστό «κολοκάσιν» που παράγεται στη Γιαλούσα (Κύπρου) και στα πέριξ αυτής χωριά.

Πανίδα

Στη περιφέρεια της Καρπασίας ζει η χαρακτηριστική ομώνυμη ράτσα άγριων γαϊδάρων της Κύπρου που πρόσφατα έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία για τη διάσωση του είδους. Απ΄ αυτή τη ράτσα προέρχεται και η δημώδης έκφραση "κυπραίικο γαϊδούρι" που λέγεται σκωπτικά είτε σε υπερβολική αναισθησία, είτε σε υπερβολική ισχυρογνωμοσύνη.

Τουρκική κατοχή

Ολόκληρη η περιοχή της Καρπασίας κατέχεται από την Τουρκία από το 1974
Διάσπαση άλφα

Εισαγωγικά

Ακόμη και αν η διάσπαση ενός πυρήνα με εκπομπή σωματίου α είναι εφικτή ενεργειακά, δηλαδή το Q είναι θετικό, αυτό δε σημαίνει ότι η αντίδραση θα γίνεται οπωσδήποτε και αυτομάτως. Άλλωστε αν γινόταν πάντα και χωρίς κανέναν περιορισμό, δε θα υπήρχαν οι βαρείς πυρήνες. Ο περιορισμός που τίθεται εδώ είναι το ηλεκτροστατικό δυναμικό Coulomb, αφού μέσα στον πυρήνα λόγω της έλξης της ισχυρής πυρηνικής δύναμης, το δυναμικό γίνεται πολύ μικρότερο. Για να γίνει η διάσπαση άλφα πρέπει ή να δοθεί αρκετή ενέργεια ώστε να ξεπεραστεί αυτό το φράγμα δυναμικού ή να γίνει φαινόμενο σήραγγος σύμφωνα με την κβαντική μηχανική και να περάσει δηλαδή το σωμάτιο α το φράγμα δυναμικού Coulomb αυθόρμητα και χωρίς να έχει την ενέργεια για να το κάνει σύμφωνα με την κλασσική φυσική.

Μέτρηση της ενέργειας των σωματιδίων άλφα

Η μέτρηση της ενέργειας γίνεται με τους παρακάτω τρόπους:

Μαγνητική απόκλιση

Τα σωματίδια εισέρχονται σε αεροστεγή θάλαμο στον οποίο υπάρχει μαγνητικό πεδίο, αφού πρώτα επιταχυνθούν από διαφορά δυναμικού. Βασιζόμενοι στην σχέση , και αφού υπολογίσουμε την απόκλιση τους από την τροχιά τους (η διάταξη διαθέτει υποδεκάμετρο), μετρούμε τον λόγο , δηλαδή τον λόγο του φορτίου πρός τη μάζα του σωματιδίου και έτσι το ταυτοποιούμε.
Λίμνη Μπελέτσι

Γενικά

Πρόκειται για τεχνητή λίμνη η οποία δημιουργήθηκε με δαπάνες των Γεωργίου Νάστου και Αθανασίου Πάντου τη διετία 1973-75 (εποχής Χούντας και λίγο μετά) ως αποθεματικό δυναμικό νερού για έργα που τότε κατασκεύαζαν στη περιοχή αλλά και ως μελλοντικό  βιότοπο. Ως συνέπεια της κατασκευή της ήταν η αλλαγή της χάραξης του δρόμου που συνέδεε τον Άγιο Μερκούριο με τις Αφίδνες (πρώην Κιούρκα). Το τεχνητό αυτό έργο συγκράτησε αφενός τα νερά της πηγής που βρίσκεται βόρεια, αφετέρου τα όμβρια  ύδατα από τον υπερκείμενο λόφο με αποτέλεσμα το σχηματισμό της λίμνης. Η λίμνη έχει μέγιστη διάμετρο 130 μέτρα περίπου και μέγιστο βάθος 9 μέτρα, ενώ το συνολικό της εμβαδόν αγγίζει τα 7.000 τ.μ.

Χλωρίδα και πανίδα

Η λίμνη Μπελέτσι αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της περιοχής καθώς απαντώνται αποδημητικά πουλιά όσο και μόνιμα νηκτικά (πάπιες, κύκνοι), ψάρια, κυρίως κυπρίνοι και χέλια.
Επίσης ζουν στη λίμνη αρκετές νεροχελώνες, κυρίως οι λεγόμενες νεροχελώνες με κόκκινα μάγουλα (Trachemys scripta elegans), οι οποίες είναι παράδειγμα για χωροκατακτητικά είδη. Η αρχική καταγωγή τους είναι οι ΗΠΑ και το Μεξικό, αλλά είναι και παγκοσμίως οι πλέον εμπορεύσιμες χελώνες ως κατοικίδιο, και έτσι, ως παρατημένα πρώην κατοικίδια, καταφέρανε να κατακτήσουν παγκοσμίως διάφορους υδροβιότοπους όπως και την Λίμνη Μπελέτσι.
Σήμερα ο οικισμός της Αγίας Τριάδας εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου έκτασης 7.636 στρεμμάτων/1.876 οικοπέδων του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Υγειονομικών με την επωνυμία «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία ΣΥΝΠΕ» που περιβάλει την τεχνητή λίμνη Μπελέτσι, έχει πλέον αρκετές πολυτελείς μονοκατοικίες αλλά και ένα κατάλληλα διαμορφωμένο καταφύγιο που στο παρελθόν φιλοξενούσε ελάφια και άλλα ζώα.
2479 Σόντανκυλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σόντανκυλα είναι άγνωστα.
Elops lacerate

Απειλές

Το είδος αυτό χρησιμοποιεί τις εκβολές των ποταμών και τις υπεραλατώδεις λιμνοθάλασσες . Οι μεταβολές στην ποιότητα αυτών των ενδιαιτημάτων ενδέχεται να επηρεάσουν τη δυναμική του πληθυσμού αυτού του είδους. Παρόλο που το είδος αυτό μπορεί να μην συνδέεται στενά με οποιοδήποτε μεμονωμένο βιότοπο, μπορεί να επηρεαστεί δυσμενώς από την οικονομική ανάπτυξη και την αστικοποίηση.
Τελέου

Το Τελέου (άλλα ονόματα: Τελγιάου, Τιελέ, Τελί, Τέλε, Τιλγιάου, Τέλεου, Τιλέου, Τελές, στα μπασκιρικά: Теләү) είναι το . Εθνογραφική ομάδα με το όνομα Τελέου υπάρχει στους Καζάκους (ως μέρος της Μικρής Ορδής) και στους Ουζμπέκους (ως μέρος των Κουράμα), με τα ονόματα Τιελί, ως Τιλεουκούσι στους Καρακαλπάκους, ως Τελέβ μεταξύ των Κιργίζιων και ως Τιελέ μεταξύ των Νογκάι.

Φυλετικές γραμμές από τους Τελέου

Οι  από τους Τελέου είναι οι Μπεσέι, Καζάκ, Κάιπ, Κιζίλμπας-Κατάι, Κιπσάκ, Μεσκέου, Τουκ, Τουμπάλ, Χάρι, Χένεκ, Μπούρε, Ουφ-Σουραμάν).

Εθνοτική ιστορία

Στη μελέτη του, ο ερευνητής Ρ. Γ. Κουζέγιεφ σημειώνει ότι τα μπασκιρικά και καζακικά εθνωνύμια στην μορφή Τελέου κατάγονται από τους Τελεούτ.

Εθνωνύμια

Το εθνωνύμιο Τελέου είναι Τιελέ στα Κινεζικά (鐵勒 ή 丁零). Ο Λ. Π. Ποτάποφ πιστεύει επίσης ότι οι βασικές τουρκόφωνες φυλετικές ομάδες των Τελεούτιων, Τελενγκίτων και Τέλες διατήρησαν στο όνομά τους το αρχαίο εθνωνύμιο Τιελέ.
Τζορτζ Μάξγουελ Ρίτσαρντς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1931. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός. Ήταν παντρεμένος, με 2 παιδιά.
Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 17 Μαρτίου του 2003 για πενταετή θητεία. Έγινε ο πρώτος αρχηγός κράτους με ρίζες από τους Ινδιάνους της Αμερικής.

Επανεκλογή 2008

Η εκλογή του Προέδρου γίνεται από ειδικό Εκλεκτορικό Κολέγιο (Electoral College). Στις 4 Φεβρουαρίου 2008 ο Πρόεδρος Μάξγουελ Ρίτσαρντς εγκρίθηκε ως μοναδικός υποψήφιος από 15 βουλευτές. Η εκλογή προέδρου έγινε από Επιτροπή αποτελούμενη και από τα δύο σώματα του Νομοθετικού Σώματος και ο Ρίτσαρντς επανεξελέγη στις 11 Φεβρουαρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν.