Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

Ιστορία

Πρώτοι κάτοικοι στα νησιά ήταν οι αυτόχθονες Καρίβες, οι οποίοι μάταια επεχείρησαν να αποτινάξουν τους αποικιοκράτες. Οι Βρετανοί και οι άλλοι έποικοι επικράτησαν και οι ιθαγενείς σφαγιάστηκαν. Ο Άγιος Χριστόφορος έγινε η πρώτη αποικία της Βρετανίας στις Δυτικές Ινδίες, το 1623 και το Νέβις ακολούθησε την ίδια μοίρα, πέντε χρόνια αργότερα. Οι Γάλλοι μοιράστηκαν για αρκετά χρόνια τα εδάφη της χώρας με τους Άγγλους και τελικά επικράτησαν οι τελευταίοι (1783). Από το 1958 μέχρι το 1962 τα νησιά ήταν μέλη της Ομοσπονδίας των Δυτικών Ινδιών. Από το 1882 μέχρι το 1980 τα νησιά ονομάζονταν Άγιος Χριστόφορος και Νέβις και Ανγκουίλα. Η ένωση αυτή έλαβε τέλος το 1980 και η τελική ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1983. Στις 10 Αυγούστου 1998 το ημιαυτόνομο νησί Νέβις ψήφισε σε δημοψήφισμα υπέρ της ανεξαρτησίας του, με 61,7%. Ωστόσο, το εν λόγω δημοψήφισμα απέτυχε λόγω της μη συμπλήρωσης του απαραίτητου 66,7% για την έγκριση. Στις εκλογές του 2004 το Εργατικό Κόμμα του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις κέρδισε 50,6% και 7 έδρες, το Κίνημα Λαϊκής Δράσης 31,7% και 1 έδρα, το Κίνημα Σκεπτόμενων Πολιτών 8,8% και 2 έδρες, το Κόμμα για την Αναμόρφωση του Νέβις 7,5% και 1 έδρα, το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα Ενδυνάμωσης 1,2 % και 3 μέλη ήταν διορισμένα και ένα μέλος ex-officio (Πρόεδρος).

Δημογραφία

Έχει πληθυσμό 56.345 κάτοικοι σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2019, ομιλούν αγγλικά, είναι Χριστιανοί Προτεστάντες (το 10% περίπου είναι Ρωμαιοκαθολικοί, ενώ υπάρχουν 213 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 194 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών) και ζουν κατά μέσο όρο 73,09 χρόνια οι άνδρες και 77,99 οι γυναίκες (εκτίμηση 2015 στο σύνολο του πληθυσμού είναι τα 75,52 χρόνια). Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Μαύροι Αφρικανοί ενώ οι υπόλοιποι είναι μιγάδες, Βρετανοί, Πορτογάλοι και Λιβανέζοι. Σε σημαντικό ποσοστό ο πληθυσμός ζει στην ύπαιθρο (65%) ενώ το υπόλοιπο ζουν στις πόλεις. Τα 4/5 του πληθυσμού ζουν στον Άγιο Χριστόφορο.

Διακυβέρνηση

Το πολίτευμα της χώρας είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, στα πλαίσια όμως της Κοινοπολιτείας. Έτσι, Αρχηγός Κράτους είναι η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία εκπροσωπείται από το Γενικό Κυβερνήτη.
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Εθνοσυνέλευση, την οποία απαρτίζουν 15 μέλη (ο Πρόεδρος, 3 διορισμένα μέλη και έντεκα μέλη που εκλέγονται από το λαό).
Πρωθυπουργός, από τις 6 Ιουλίου του 1995 ως το 2015 ήταν ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, Ντένζιλ Ντάγκλας.

Νομοθεσία

Η δικαστική εξουσία ασκείται από το Ανώτατο Δικαστήριο, που έχει έδρα την Αγία Λουκία (Eastern Caribbean Supreme Court ). Η θανατική ποινή στη χώρα είναι σε ισχύ. Υπάρχει Βασιλική Αστυνομία και Δύναμη Άμυνας. Το 2001 έπαυσε να ισχύει το Ανακτοβούλιο (βρετανικό δικαστικό σύστημα) και η χώρα, όπως η Γουιάνα, το Σουρινάμ και οκτώ ακόμα κράτη της Καραϊβικής, προώθησαν τη δημιουργία ενός Δικαστηρίου για θέματα της περιοχής τους.

Οικονομία

Η καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου και βαμβακιού αποτελεί την κύρια πλουτοπαραγωγική πηγή και εξαγώγιμο είδος. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με την κτηνοτροφία και την αλιεία, ενώ ο βιομηχανικός τομέας αναπτύσσεται σε πολύ μικρό ρυθμό και αφορά την παραγωγή ζάχαρης, ζύθου και τσιγάρων. Το νόμισμα της χώρας είναι το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής. Κύρια πηγή συναλλάγματος για τη χώρα είναι ο τουρισμός, παρά την περιορισμένη υποδομή.
Η ανεργία πλήττει τη χώρα και διαφαίνεται από τη μαζική μετανάστευση, σε χώρες όπως το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, η Βρετανία και η Δομινικανή Δημοκρατία.

Διεθνείς Οργανισμοί

Η χώρα είναι μέλος των εξής οργανισμών:ACP, C, Caricom, CDB, ECLAC, FAO, G-77, IBRD, ICFTU, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, Interpol, IOC, OAS, OECS, OPANAL, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WCL, WHO, WIPO, WTrO.

Άμυνα

Οι Ένοπλες Δυνάμεις, ενεργές από το 1896, συναποτελούν την Αμυντική Δύναμη του Σαιντ Κιτς και Νέβις (Saint Kitts and Nevis Defence Force). Υπάρχει μια μονάδα στρατού ξηράς και μια θαλάσσης (ακτοφυλακή). Η διοίκηση λαμβάνει εντολές από το Υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας.

Μεταφορές και επικοινωνίες

Η χώρα έχει κύριο λιμάνι αυτό της πρωτεύουσας και δυο αεροδρόμια (το διεθνές αεροδρόμιο Ρόμπερτ Μπράντσοου στην Μπαστέρ και το διεθνές αεροδρόμιο Βανς Έιμορι στην Τσαρλστάουν του Νέβις). Το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας εκτείνεται στα 60 περίπου χλμ. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Οι τηλεπικοινωνίες έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται. Υπάρχει ένας τηλεοπτικός σταθμός και 4 ραδιοφωνικοί σταθμοί. Η χώρα διαθέτει 16 υπηρεσίες παροχής Διαδικτύου.

Εκπαίδευση

Με βάση την Πράξη του 1976, η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική στις ηλικίες από 5 ως 16 ετών. Το 1997 ο δείκτης εγγραφής στα Δημοτικά σχολεία ήταν 97,6 %. Λειτουργεί σχολή κτηνιατρικής στον Άγιο Χριστόφορο, τμήμα του πανεπιστημίου Ρος, το οποίο εδρεύει στην Δομινίκα. Υπάρχουν επίσης πολλά άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, στην πλειοψηφίας τους για σπουδές νοσηλευτικής και ιατρικής.

Πολιτισμός

Τα μνημεία στη χώρα αντανακλούν το αποικιακό παρελθόν, κυρίως αγγλικό.
Τα αρχαιότερα δείγματα καλλιτεχνίας στα νησιά είναι ελάχιστα (βρίσκονται σε βράχους στην Old Road Town) και χρονολογούνται από την προκολομβιανή εποχή των αυτοχθόνων Καρίβων. Σημαντική παράδοση αποτελεί το χριστουγεννιάτικο καρναβάλι στον Άγιο Χριστόφορο, όπου κυριαρχεί η μουσική καλίψο. Στο Νέβις, διοργανώνεται το πολιτιστικό φεστιβάλ Culturama κάθε καλοκαίρι.

Αξιοθέατα

Σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα είναι ο καθεδρικός ναός της πρωτεύουσας, η Πλατεία της Ανεξαρτησίας, το σπίτι όπου ήρθε στον κόσμο ο Αμερικανός πολιτικός Αλεξάντερ Χάμιλτον και η έπαυλη Μονπελιέ, όπου έγινε ο γάμος του ναυάρχου Οράτιου Νέλσον. Ο επισκέπτης επίσης μπορεί να θαυμάσει το οχυρό Μπρίμστοουν Χιλ (το οποίο από το 1999 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO], τη Σάντι Πόιντ, όπου το 1623 αποβιβάστηκε ο πρώτος οικιστής των νησιών, Τόμας Ουόρνερ αλλά και το αγγλικό φρούριο Φορτ Τζορτζ.