google/wiki40b huggingface dataset:
Ράιαν Σέι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Μαΐου του 1979 στην Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν.
Υπήρξε εθνικός πρωταθλητής στο μαραθώνιο των ΗΠΑ το 2003. Επίσης έλαβε μέρος στον Παγκόσμιο Ημιμαραθώνιο της IAAF το 2005 όπου ήταν 15ος στο ατομικό των ανδρών.
Στις 3 Νοεμβρίου του 2007 στη διάρκεια του διεθνούς μαραθωνίου στη Νέα Υόρκη για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς του 2008, ο Σέι κατέρρευσε  και πέθανε επιτόπου, έχοντας διανύσει 5,5 μίλια.Οι γιατροί που τον εξέτασαν διέγνωσαν πιθανή μεγαλοκαρδία που επέφερε πολλαπλές καρδιακές προσβολές.
Σταυρούλα Ξουλίδου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1965 στην Κοζάνη και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη από το 1971. Το 1983 αποφοίτησε από το 13ο Λύκειο Θεσσαλονίκης . Το 1983 εισήχθηκε τρίτη στο  Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. από όπου πήρε το πτυχίο της το 1987. Παρακολούθησε ως το 1989 το μεταπτυχιακό τμήμα της σχολής της στον Τομέα της Κοινωνιολογίας και εργαστήρια Παιδαγωγικής. Μετά το τέλος των σπουδών της παρακολούθησε σεμινάρια management και marketing στην ΕΕΔΕ. Είναι έγγαμη και μητέρα .
Η διδακτική της δραστηριότητα ξεκίνησε το 1993 κι από τότε υπηρέτησε ως αναπληρώτρια σε γυμνάσια και λύκεια της χώρας ως θεολόγος. Από το 2000 ως τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 υπηρέτησε ως  καθηγήτρια.
Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, εκλέχτηκε Βουλευτής καταλαμβάνοντας τη μοναδική έδρα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Νομού Θεσσαλονίκης. 
Στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 επανεκλέχθηκε Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β' εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, όπως και στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Ορίστηκε Υπεύθυνη Κοινοβουλευτικού Τομέα Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.

Πολιτικές και κοινωνικές δραστηριότητες

Αρθρογραφεί σε περιοδικά  κι έχει συγγράψει μια ιστορική διατριβή με τίτλο:«ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ-ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ-ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Πολυτέκνων του Δήμου Μυγδονίας και διετέλεσε Πρόεδρος του συλλόγου και στις πρόσφατες εκλογές εκλέχθηκε Αντιπρόεδρος. Συμμετείχε στην Ένωση Γονέων του Δήμου Μυγδονίας και στη Σχολική Επιτροπή του Γυμνασίου –Λυκείου.
Νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας

Εφαρμογές

Ο νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας είναι μια από τις ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν ως εισπνεόμενα φάρμακα που προκαλούν μια σύντομη ευφορία.
Όμως, ο νιτρώδης προπυλεστέρας έχει σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί από το νιτρώδη ισοβουτυλεστέρα (ή και από το νιτρώδη αμυλεστέρα).

Ασφάλεια

Έχει συσχετιστεί με την ωχροπάθεια στο μάτι, όρασης με κεντρικά σκοτώματα, που συνδέονται με διμερείς κίτρινες κηλίδες βοθρίου και τη διαταραχή στο εσωτερικό/εξωτερικό τμήμα συμβολής, η οποία μπορεί να είναι αναστρέψιμη.
Καπιτσάλι

Το καπιτσάλι ή καπ(ι)τσέλι είναι μια υποσιαγώνια λουρίδα που χρησιμοποιείται ως εξάρτημα που συγκρατεί τον κεφαλόδεσμο σε αρκετές τοπικές φορεσιές της Ελλάδας, όπως αυτές της Αττικής, της Ελευσίνας, της Σκοπέλου και της Κύμης Ευβοίας. Κατασκευάζεται από ύφασμα, δέρμα ή μέταλλο και αρκετά συχνά είναι χρυσοκέντητο με χρυσές πούλιες. Λόγω του πλούσιου κεντήματός του συχνά χαρακτηρίζεται υποσιαγώνιο κόσμημα ενώ στην Σκόπελο, αναφέρεται και ως χρυσοκαπιτσέλι.
Ο όρος συναντάται και στο πολεμικό ναυτικό, όπου περιγράφει τη μαύρη ταινία που συγκρατεί το καπέλο των ναυτών. Η συγκεκριμένη ταινία ξεκινάει από το εσωτερικό του πηλήκιου, συνεχίζει περνώντας από το πηγούνι και καταλήγει στην άλλη πλευρά.
LIFO (Μέσο ενημέρωσης)

Ιστορία

Το πρώτο τεύχος  της LIFO κυκλοφόρησε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 1.12.2005. Στα πρώτα τεύχη της, το λογότυπο περιλάμβανε και τη λέξη ATHINA γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες. 
Ως δωρεάν οδηγός πόλης, παρουσίαζε όσα συνέβαιναν στην Αθήνα μαζί με άρθρα και συνεντεύξεις, σταδιακά όμως η ύλη εμπλουτίστηκε και η LIFO έγινε ένα πολιτιστικό έντυπο. 
Το 2007 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα LIFO.gr, στην οποία στεγαζόταν εκτός από την ύλη της εφημερίδας επιπλέον άρθρα των συντακτών της, μαζί με στήλες γνώμης, ροή ειδήσεων, οδηγό αγοράς, βίντεο και περιεχόμενο αναγνωστών (με κύρια την ενότητα Εξομολογήσεις)
Συγχρονισμένη κολύμβηση

Η συγχρονισμένη κολύμβηση είναι άθλημα του υγρού στίβου. Συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των αγώνων μόλις το 1973. Έχει τρία αγωνίσματα, το ατομικό, το ντουέτο (ζεύγος) και το ομαδικό.
Παραδοσιακά, το άθλημα ήταν αποκλειστικά για γυναίκες, αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα ισχυρό κίνημα για να γίνει και άθλημα των αντρών, ενώ πρόσφατα έχουν αρχίσει να λαμβάνουν χώρα και τέτοιες διοργανώσεις, όπως και με ντουέτα άντρας / γυναίκα. Η συγχρονισμένη κολύμβηση είναι ένα είδος επίδειξης μέσα στο νερό, στο οποίο οι αθλήτριες κρίνονται για την εκτέλεση ορισμένων κολυμβητικών κινήσεων που έχουν εγκριθεί από τις αρμόδιες αθλητικές αρχές. Οι αθλήτριες βαθμολογούνται, με θεωρητικό μέγιστο το 100, για την εκτέλεση μιας σειράς από φιγούρες και για ένα τυπικό κολυμβητικό πρόγραμμα που γίνεται με τη συνοδεία μουσικής.

Ιστορία

Το άθλημα ξεκίνησε ως δημοφιλής ψυχαγωγία στις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1930, δεν αναπτύχθηκε όμως σαν οργανωμένο σπορ παρά μόνο μετά το 1950. Αναγνωρίστηκε από τη FINA, την διεθνή ομοσπονδία κολύμβησης, το 1952. Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα έγινε το 1973, ενώ το άθλημα περιλήφθηκε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984. Μέχρι και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς ήταν οι κυρίαρχες χώρες του αγωνίσματος που διεκδικούσαν την πρωτιά (με συνήθη τρίτη την Ιαπωνία), αλλά από το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1998 και μετά, η Ρωσία (ενώ προηγουμένως δεν είχε κερδίσει κανένα ολυμπιακό μετάλλιο) έκανε ξαφνικά ένα εντυπωσιακό άλμα απόδοσης και κυριάρχησε ολοκληρωτικά, και μάλιστα δεν έχει χάσει ποτέ ούτε ένα χρυσό μετάλλιο σε όλες τις Ολυμπιάδες από το 2000 έως σήμερα! Ιδιαίτερα δυνατές είναι, επίσης, η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ισπανία και η Ουκρανία, ενώ ισχυρή παρουσία στο αγώνισμα έχουν και η Ιταλία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Ελβετία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Βραζιλία.
Τσάρλι (ταινία 1968)

Υπόθεση

Ο Τσάρλι Γκόρντον (Κλιφ Ρόμπερτσον) είναι ένας άνδρας με νοητική καθυστέρηση που προσπαθεί να επιβιώσει. Γνωρίζει το πρόβλημά του και προσπαθεί να γίνει καλύτερος άνθρωπος πηγαίνοντας στο σχολείο, όπου διδάσκεται γραφή κι ανάγνωση χωρίς όμως ιδιαίτερη πρόοδο. Τότε η καθηγήτριά του Άλις Κίνιαν (Κλαιρ Μπλουμ) τον πηγαίνει σε μια κλινική όπο εξετάζεται από γιατρούς. Οι γιατροί βάζουντ τον Τσάρλι να συναγωνιστεί ένα ποντίκι ονόματι Άλτζερνον, σε ένα απλό τεστ νοητικής ταχύτητας. Ο Τσάρλι, ηττείται συνεχώς από τον Άλτζερνον και απογοητεύεται. Στη συνέχεια η δεσποινίδα Κίνιαν προσπαθεί να πείσει τους γιατρούς της κλινικής να υποβάλουν τον Τσάρλι σε μια χειρουργική επέμβαση που βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο, ώστε να καλυτερεύσει η νοητική του κατάσταση. Μετά την επέμβαση η κατάσταση του Τσάρλι καλυτερεύει και σιγά σιγά μορφώνεται εώς ότου φτάσει σε επίπεδα ιδιοφυΐας. Οι συνέπειες όμως πρόκειται να είναι τραγικές όταν ο Τσάρλι μαθαίνει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την επέμβασή του.

Πληροφορίες παραγωγής

Ταινία βασισμένη στο μπεστ σέλερ του Ντάνιελ Κις "Λουλούδια για τον Άλτζερνον". Το μυθιστόρημα του Κις είχε ήδη μεταφερθεί στη μικρή οθόνη, σε μια τηλεταινία με τίτλο The Two Worlds of Charly Gordon, στην οποία είχε συμμετάσχει κι ο ηθοποιός Κλιφ Ρόμπερτσον και αγόρασε τα του μυθιστορήματος με σκοπό την παραγωγή της κινηματογραφικής του μεταφοράς στην οποία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει ο ίδιος. Ο Ραλφ Νέλσον, σκηνοθέτης της ταινίας είχε σκηνοθετήσει επίσης τον Σίντνεϊ Πουατιέ 5 χρόνια πριν για την ταινία Κάτω από το βλέμμα του Θεού (Lilies of the Field, 1963), που είχε χαρίσει στον αφρο-Αμερικανό ηθοποιό Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Την ίδια τύχη επρόκειτο να έχει κι ο Ρόμπερτσον. Η ταινία προβλήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1968 κατακτώντας τους κριτικούς, ενώ το National Board Of Review την κατέταξε στην τέταρτη θέση ως μια από τις καλύτερες της χρονιάς και απένειμαν το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού στον Ρόμπερτσον.

Κριτικές

Οι New York Times χαρακτήρισαν την ταινία ένα σύγχρονο δράμα, που για πρώτη φορά ερευνά την νοητική καθυστέρηση φλερτάροντας με γλυκόπικρο τρόπο με εκείνη. Καθώς η ερμηνεία του Κλιφ Ρόμπερτσον βάζει τον θεατή στη θέση του παρατηρητή που χωρίς να το θέλει χαίρεται για το γεγονός ότι δε βρίσκεται στη θέση του Τσάρλι. 
Ενώ ο διάσημος κριτικός Ρόμπερτ Έμπερτ επαίνεσε τις ερμηνείες των Ρόμπερτσον και Μπλουμ τονίζοντας ότι η σχέση του μαθητή με την καθηγήτρια και ψυχολόγο έχει ερευνηθεί με άψογο τρόπο. Ο Έμπερτ τονίζει ότι: Εκείνη νοιάζεται για εκείνον αλλά καταλαβαίνει ανεπαρκώς την κατάστασή του. Τα προβλήματα αρχίζουν να εμφανίζονται όταν ο Τσάρλι ξεπερνά τα όρια του IQ του μέσου ανθρώπου και γίνεται ιδιοφυΐα, αφήνοντας πίσω του την ψυχολογική και συναισθηματική πρόοδο. Είναι η προσωπική κρίση του Τσάρλι που κάνει το φιλμ αξιόλογο.

Αναγνώριση

Μερικές δεκαετίες αργότερα το περιοδικό "Entertainment Weekly" συμπεριέλαβε τον Τσάρλι στη λίστα με τα 25 μεγαλύτερα δράματα όλων των εποχών.
Πράσινη Ουκρανία

Επικράτεια

Περιοχές κοντά στον ποταμό Αμούρ, Ουσσουριλάνδη, γύρω από το Χαμπαρόφσκ και βόρεια του Βλαδιβοστόκ.

Θρησκεία

Το μεγαλύτερο μέρος του σλαβικού πληθυσμού ήταν Χριστιανοί. Οι τοπικοί Τουνγκουζικοί λαοί ακολούθησαν τις τοπικές θρησκείες. Ορισμένοι Εβραίοι Ασκενάζι άσκησαν τον Ιουδαϊσμό.

Υδρογραφία

Θα είχε μια ακτογραμμή παρόμοια με εκείνη της Δημοκρατίας της Άπω Ανατολής.

Ιστορία του εποικισμού

Το Ζελένι Κλιν, Ζελένα Ουκραΐνα ή Ανατολική Ουκρανία ήταν μια περιοχή γης εποικισμένη από τους Ουκρανούς, η οποία αποτελεί τμήμα της Ρωσικής Άπω Ανατολής στην περιοχή του ποταμού Αμούρ και του Ειρηνικού Ωκεανού. Ονομάστηκε έτσι από τους Ουκρανούς άποικους. Το έδαφος αποτελείται από περισσότερα από 1.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είχε πληθυσμό 3.1 εκατομμυρίων (1958). Ο ουκρανικός πληθυσμός το 1897 αποτελούσε το 15% του πληθυσμού της Περιφέρειας Πριμόρσκαγια.
Το Ζελένι Κλιν έγινε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας πολύ αργότερα από τη Σιβηρία και άλλα μέρη της Άπω Ανατολής. Οι πρώτες προσπάθειες αποικισμού της περιοχής χρονολογούνται από τα μέσα του 17ου αιώνα, όταν ο Γιεροφέι Χαμπάροφ ίδρυσε το φρούριο Αλμπάζιν στον ποταμό Αμούρ. Από τότε, έγιναν σταθερές αψιμαχίες με τους Μαντσού της Κίνας. Το 1689 η Κίνα και η Ρωσία υπέγραψαν τη Συνθήκη του Νερτσίνσκ, η οποία χορήγησε στη Ρωσία περιορισμένη επικράτεια.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, η δεύτερη ρωσική επέκταση πραγματοποιήθηκε μετά την ήττα της Ρωσίας στον Κριμαϊκό πόλεμο (1853-1856). Ένας αριθμός οικισμών Κοζάκων ιδρύθηκε στον ποταμό Αμούρ. Η Κίνα ήταν πολύ πιο αδύναμη από τη Ρωσία την εποχή εκείνη και παραχώρησε έδαφος στη Ρωσία με τη Συνθήκη του Αϊγκούν του 1858 και με τη Σύμβαση του Πεκίνου του 1860 (βλ. προσάρτηση του Αμούρ).
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μόνο ένας μικρός αριθμός εποίκων εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που αποτελούταν από περίπου 14.000 Κοζάκους και 2.500 Ρώσους στρατιώτες. Το 1861 ιδρύθηκαν δύο περιφέρειες, οι Πριμόρσκι και Αμούρ. Το Βλαδιβοστόκ ιδρύθηκε το 1860 και το Χαμπάροφσκ το 1858.
Το 1882 ανακοινώθηκε ελεύθερη μεταφορά για τους αποίκους στην περιοχή από την Ουκρανία και προσφέρθηκε ελεύθερη γη στους εποίκους. Τα πλοία των εποίκων αποχώρησαν από το ουκρανικό λιμάνι της Οδησσού. Μέχρι το 1897 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 310.000. Με την ίδρυση του σιδηρόδρομου το 1901 πάνω από 14.000 έποικοι μετακόμιζαν στην περιοχή ετησίως, με μέγιστο αριθμό 78.000 εποίκων να μετακομίζουν εκεί το 1907.
Μετά το 1917 η περιοχή τέθηκε υπό τη δικαιοδοσία του ναύαρχου Αλεξάντερ Κολτσάκ. Το 1920 η Δημοκρατία της Άπω Ανατολής ιδρύθηκε ως ρυθμιστική δημοκρατία μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας. Το 1922 η δημοκρατία συνενώθηκε με τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Το 1934 ιδρύθηκε η Εβραϊκή Αυτόνομη Περιφέρεια με την πρωτεύουσα της στο Μπιρομπιντζάν.
Εκλογές Εδαφικού Συμβουλίου στον Άγιο Μαρτίνο (2017)

Εδαφικές εκλογές διεξήχθησαν στον  Άγιο Μαρτίνο στις 19 και στις 26 Μαρτίου 2017, με σκοπό την ανανέωση του Εδαφικού Συμβουλίου. Η λίστα με επικεφαλής τον Ντανιέλ Γκιμπς κέρδισε τον δεύτερο γύρο με ποσοστό 64,31 % των ψήφων.

Τρόπος ψηφοφορίας

Το Εδαφικό Συμβούλιο του Αγίου Μαρτίνου διαθέτει 23 έδρες και τα τα μέλη εκλέγονται για πέντε χρόνια από μία λίστα σε μια ενιαία εκλογική περιφέρεια. Η ψηφοφορία διεξάγεται σε δύο γύρους.

Συμμετοχή

Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν χαμηλή έως τα μέσα της ημέρας, το μεσημέρι, και διαμορφώθηκε στο 17,3% στα 19 εκλογικά κέντρα στο νησί. 
Στον δεύτερο γύρο, περισσότεροι ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες.
Κυστικέρκωση

Αιτία και Διάγνωση

Συνήθως προκαλείται με την κατανάλωση τροφίμων ή ποτών μολυσμένων από αυγά σκώληκα. Τα ωμά λαχανικά αποτελούν την σημαντικότερη πηγή. Τα αυγά σκώληκα προέρχονται από κόπρανα ενός ατόμου που έχει μολυνθεί από ενήλικες σκώληκες, πάθηση γνωστή και ως taeniasis. Η taeniasis είναι διαφορετική ασθένεια και οφείλεται στην κατανάλωση κύστεων σε  ανεπαρκώς μαγειρεμένο χοιρινό. Οι άνθρωποι που ζουν με κάποιον που φέρει σκώληκες έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν κυστικέρκωση. Η διάγνωση μπορεί να γίνει από αναρρόφηση μιας κύστης. Η λήψη εικόνων του εγκεφάλου με αξονική τομογραφία (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι η πιο χρήσιμη διάγνωση για την πάθηση του εγκεφάλου. Ένας αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, που λέγονται ηωσινόφιλα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και αίμα χρησιμοποιούνται επίσης ως δείκτες.

Πρόληψη και Αντιμετώπιση

Η μόλυνση μπορεί να προληφθεί δραστικά μέσω προσωπικής καθαριότητας και υγιεινής. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται: το σωστό μαγείρεμα του χοιρινού, κατάλληλη(ες) τουαλέτα(ες) και βελτιωμένη πρόσβαση σε καθαρό νερό. Η θεραπεία των ατόμων με taeniasis είναι σημαντική για την πρόληψη της διάδοσης. Η θεραπεία της ασθένειας που δεν περιλαμβάνει το νευρικό σύστημα μπορεί να μην είναι απαραίτητη.  Η θεραπεία των ατόμων που πάσχουν από νευροκυστικέρκωση μπορεί να γίνει με φαρμακευτική αγωγή praziquantel ή albendazole. Αυτά ενδέχεται να απαιτούνται για μεγάλες χρονικές περιόδους. Στεροειδή, με αντιφλεγμονώδη δράση κατά τη διάρκεια της θεραπείας και φαρμακευτική αγωγή κατά των κρίσεων ενδέχεται επίσης να χρειαστούν. Ορισμένες φορές, οι κύστες αφαιρούνται χειρουργικά.

Επιδημιολογία

Η ταινία είναι ιδιαίτερα γνωστός στην Ασία, την Υποσαχάρια Αφρική και την Λατινική Αμερική. Σε ορισμένες περιοχές, εκτιμάται ότι έχει μολυνθεί ποσοστό μέχρι και 25%. Στον αναπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς άγνωστο. Από το 2010, παγκοσμίως, έχει επιφέρει περίπου 1.200 θανάτους, από 700 το 1990. Η κυστικέρκωση επηρεάζει επίσης τα γουρούνια και τις αγελάδες, αλλά σπάνια προκαλεί συμπτώματα, καθώς τα περισσότερα δεν ζουν αρκετά. Η ασθένεια έχει πλήξει τους ανθρώπους μέσα στην πορεία της ιστορίας. Είναι μία από τις παραμελημένες τροπικές ασθένειες.
Κόλαση στον Παράδεισο

Πλοκή

Ο Αλεχάντρο Βαλβίδια είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μιας πολυτελούς περιουσίας που ονομάζεται «Παράδεισος», όπου παράγει ταμπάκο. Είναι παντρεμένος με την Φερνάντα, μια γυναίκα τόσο όμορφη και τόσο επιπόλαιη η οποία τον αγαπά βαθιά.
Μια μέρα, ο Αλεχάντρο ανακαλύπτει ότι Φερνάντα υπήρξε άπιστη και έρχεται αντιμέτωπος μαζί της. Η Φερνάντα προσπαθεί να φύγει, αλλά ο Αλεχάντρο, εξοργίζεται και την καταδιώκει με το αυτοκίνητο του, προκαλώντας ένα φρικτό ατύχημα στο οποίο εξαφανίζεται και θεωρείται νεκρή.
Αργότερα, συγκλονισμένος από την ενοχή του, ο Αλεχάντρο κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, αλλά σώζεται από την Μαριάν Ορντιάλες μια πολύ νεότερη κοπέλα για την οποία αισθάνεται έλξη. Ο Αλεχάντρο αποφασίζει να ξαναφτιάξει τη ζωή του με την Μαριάν, αλλά τα πράγματα δεν θα είναι τόσο εύκολα για εκείνη όταν έρχεται σε αντίθεση με όλη την οικογένεια του Αλεχάντρο.
Μινούκιος Φήλιξ

Βίος

Ο Μινούκιος Φήλιξ ήταν αφρικανικής καταγωγής νομικός ο οποίος έδρασε στη Ρώμη. Άσκησε το επάγγελμα του συνηγόρου και δεν γνωρίζουμε σε ποια ηλικία έγινε Χριστιανός, ίσως προχωρημένη. Από το συγγραφικό του έργο συμπεραίνουμε πως είχε φροντισμένη φιλοσοφική ελληνική και λατινική παιδεία: Πλάτων, στωϊκισμος, Κικέρων, Σενέκας.

Συγγραφικό έργο

Ο Ιερώνυμος μας πληροφορεί πως είναι συντάκτης του διαλόγου Octavius που σώθηκε στο 8ο βιβλίο του Αρνόβιου Adversus nationes. Πρωταγωνιστές είναι δύο πρόσωπα, ο χριστιανός Οκτάβιος και ο εθνικός Καικίλιος. Συμμετέχει και ο Μινούκιος Φήλιξ ως διαιτητής στη συζήτησή τους. Ο διάλογος διεξάγεται κατά τη διάρκεια περιπάτου στων Ώστια της Ρώμης. Ο Καικίλιος αναπτύσσει μια πολεμική σε βάρος του Χριστιανισμού στηριζόμενος στον Κέλσο κι ο Οκτάβιος του την ανασκευάζει με τελικό αποτέλεσμα να ασπασθεί το χριστιανισμό ο Καικίλιος. Οι κεντρικές ιδέες του έργου είναι ο μονοθεϊσμός και η ανάσταση της ψυχής, αυτές θεμελιώνονται σε φιλοσοφικά-λογικά επιχειρήματα και καθόλου στην Εκκλησιαστική παράδοση ή την Αγία Γραφή. Το έργο συντάχθηκε μεταξύ 215 και 217 μ.Χ. Άλλοι θεωρώντας πως είναι εξαρτημένο από τον Apologeticum του Τερτυλιανού, το οποίο γράφτηκε περί το 197, το τοποθετούν εκείνη την χρονική περίοδο.

Ο χαρακτήρας του Μίνούκιου Φήλικα

Η εξάρτησή του από την φιλοσοφία και την θύραθεν σκέψη τον εντάσσει στην κατηγορία του θρησκευτικού φιλοσόφου κι όχι του χριστιανού θεολόγου. Η άποψη εκείνη που διατυπώνεται πως τα επιχειρήματά του είναι αποκλειστικά φιλοσοφικά επειδή απευθύνεται αποκλειστικά σε φιλοσοφικά καταρτισμένους εθνικούς και μόνο αυτά τα επιχειρήματα αποδέχονται, πρέπει να αποκλεισθεί, επειδή «τα επιχειρήματα, αλλά και οι προβαλλόμενες ως χριστιανικές θέσεις προδίδουν πρόσωπο που δεν[...] γνώρισε βαθειά την αλήθεια της Εκκλησίας»
Άμστελ

Ιστορία

Ο ποταμός διασχίζει μία περιοχή που, κατά το Μεσαίωνα, ήταν βαλτώδης (veen). Οι πρώτοι κάτοικοι αποφάσισαν να την αποξηράνουν και να την καλλιεργήσουν, λόγω της υποκείμενης γόνιμης τύρφης. Κάπως έτσι προέκυψε κατά τον 13ο αιώνα, ο πρώτος οικισμός του Άμστερνταμ, το σημερινό Άμστελφέιν (Amstel+veen).
Η κατασκευή ενός -κάθετου- φράγματος (dam), στο στόμιο του ποταμού, στη σημερινή ομώνυμη συνοικία της πόλης κοντά στην κεντρική οδό Ντάμρακ (Damrak), έδωσε το πρώτο όνομα στον τότε αλιευτικό οικισμό Άμστελρενταμ (Amstelredam) το 1275. Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου οικισμού, λόγω της οικονομικά στρατηγικής του θέσης, έδωσε το σημερινό Άμστερνταμ.
Κάποτε, οι εκβολές του ποταμού ήσαν εκεί που σήμερα η Ντάμρακ συναντά τον θαλάσσιο αρμό Έι (Het IJ), πίσω από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό. Σήμερα, λόγω των επιχωματώσεων, τα ίχνη του ποταμού χάνονται πιο πίσω, κοντά στην Πλατεία (του) Νομίσματος (Muntplein). Κατά τη διάρκεια των 17ου και 18ου αιώνων, πλούσιοι Ολλανδοί γαιοκτήμονες είχαν τις επαύλεις τους κατά μήκος του ποταμού. Στις μέρες μας έχουν απομείνει ελάχιστες κατά μήκος της οδού Άμστελντάικ (Amsteldijk).

Πορεία του ποταμού

Ο ποταμός Άμστελ, όπως συμβαίνει άλλωστε με πολλούς ποταμούς στις Κάτω Χώρες, χαράζει μία πορεία που, ενώ παλαιότερα ήταν χωροθετικά ξεκάθαρη, με την πάροδο των ετών και την οικιστική επέκταση των περιοχών από τις οποίες περνούσε, διαμορφωνόταν τμηματικά μέσω της συνένωσης με παράπλευρα μικρά ή μεγάλα κανάλια, με σκοπό την, λίγο ή πολύ, ομαλοποίησή της. Αυτή η διαδικασία μπορεί να αποδοθεί -καταχραστικά-με τον όρο «καναλοποίηση» (Kanaliseren), που έχει ως αποτέλεσμα την αποκοπή του κύριου κλάδου του ποταμού από τους μαιάνδρους του. Έτσι, δίνεται η εντύπωση ότι ο ποταμός είναι ευθυγραμμισμένος, ενώ στην πραγματικότητα οι κλάδοι του διοχετεύονται σε παράπλευρα κανάλια.
Αρχικά, η πορεία του Άμστελ σχηματιζόταν από τη συμβολή δύο πολύ μικρών ποταμών, του Ντρεχτ (Drecht) και του Κρόμε Μέιντρεχτ (Kromme Mijdrecht), λίγο νοτιότερα του Άουτχοορν (Uithoorn). Όμως, μετά τη συνένωση του Ντρεχτ με το κανάλι Άαρκ και τη δημιουργία του Καναλιού Άμστελ-Ντρεχτ (het Amstel-Drechtkanaal), η πορεία αυτή δεν παραμένει πλέον ξεκάθαρη. Έτσι, μέχρι το Μπούλεβαϊκ (Bullewijk), το κυρίως σώμα του ποταμού δεν είναι πλέον εμφανές. Από εκεί και πέρα, μέχρι το στόμιό του, ο ποταμός επανεμφανίζεται και διατηρεί την ονομασία του. Το συνολικό του μήκος είναι περίπου 31 χιλιόμετρα (18,5 μέχρι το Μπούλεβαϊκ και 12,5 μέχρι τον Έι).
Τις όχθες του ποταμού ενώνουν πολλές γέφυρες, οι γνωστότερες από τις οποίες είναι η Μπλε Γέφυρα (Blauwbrug), η Γέφυρα του Τορόντο (Torontobrug), η Μπερλάζ (Berlagebrug), η Ρόζενοορτ (Rozenoordbrug) και η Γέφυρα της Ουτρέχτης (Utrechtsebrug).
Τα νερά του ποταμού, κάποιες χρονιές παγώνουν και αποτελούν τόπους συνάντησης πατινέρ, ενώ διοργανώνονται και αγώνες.
Τον ποταμό Άμστελ έχουν απαθανατίσει στα έργα τους πολλοί ζωγράφοι, μεταξύ των οποίων οι Ρέμπραντ, Κοπελάαρ και Μοντριάαν.
Πίτερ Νέιφς ο πρεσβύτερος

Βιογραφία

Επηρεάστηκε έντονα από την τεχνοτροπία των Χέντρικ φαν Στεϊνβάικ του πρεσβύτερου και Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ του νεότερου Ανήκε σε οικογένεια καλλιτεχνών και δραστηριοποιήθηκε αποκλειστικά στη γενέτειρά του Αμβέρσα κατά την περίοδο 1609 - 1656.
Ο πρώτος υπογεγραμμένος και χρονολογημένος πίνακάς του είναι του 1605 και αναπαριστά το εσωτερικό μιας γοτθικής εκκλησίας (Πινακοθήκη Παλαιών Δασκάλων της Δρέσδης). Από το 1690 γίνεται μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Στις 30 Απριλίου 1612 νυμφεύτηκε την Μαρία Λάουτερμπεϊνς (), με την οποία απέκτησαν πέντε γιους.
Ο Νέιφς  ειδικευόταν στις εικόνες εσωτερικών χώρων, ιδιαίτερα εσωτερικούς χώρους εκκλησιών, τόσο πραγματικούς όσο και φανταστικούς, με έμπνευση κυρίως από τον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας και στην απεικόνιση συλλογών έργων τέχνης.
Χαρακτηριστικό των πινάκων του με εσωτερικούς χώρους είναι η απόδοση των εφέ του τεχνητού φωτισμού, με τον τρόπο του Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ ΙΙ, η αντίθεση μεταξύ φωτός και σκιάσεων, η έμφαση στον κεντρικό ρόλο των θρησκευτικών κτιρίων στη ζωή της εποχής μέσω των διαστάσεών τους, τόσο προς τα πάνω και σε βάθος, με την προοπτική και οι μικρές ανθρώπινες μορφές σε πρώτο πλάνο. Συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Σεμπάστιαν Φρανξ, Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Άντριεν φαν Στάλμπεμτ, Γκονζάλες Κοκουές, Μποναβεντούρα Πέιτερς, οι οποίοι ζωγράφιζαν τις μορφές στα έργα του.
Ο γιος του Πίτερ έγινε επίσης ζωγράφος, ειδικευμένος στον ίδιο τύπο ζωγραφικής και θεματολογίας, δημιουργώντας πίνακες με εξαιρετική ακρίβεια και λεπτομέρεια σε πλάκες χαλκού μικρών διαστάσεων. Το ύφος του είναι τόσο όμοιο με του πατέρα του, ώστε έχουν προκύψει προβλήματα ακριβούς απόδοσης των έργων τους σε καθέναν. Εργαζόταν στο οικογενειακό εργαστήριο μαζί με τον αδελφό του Λουντοβίκους Νέιφς και είναι πιθανόν διάφορα έργα που αποδίδονται στον πατέρα ή στον υιό Πίτερ να είναι στην πραγματικότητα δικά του.
Στο εργαστήριό του μαθήτευσε, εκτός από τους δυο γιούς του, και ο Λαουρέις ντε Κάτερ.
Λαϊμντότα Στραουγιούμα

Σταδιοδρομία

Από το 2000 μέχρι το 2006 διετέλεσε γραμματέας του Υπουργείο Γεωργίας της Λετονίας, ενώ από το 2007 μέχρι το 2010 διετέλεσε γραμματέας του Υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στις 25 Οκτωβρίου 2011 ορίστηκε ως υπουργός Γεωργίας.
Στις 5 Ιανουαρίου 2014, το κόμμα Ενότητα πρότεινε την Στραουγιούμα ως υποψήφια για τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας ύστερα από την παραίτηση του Βάλντις Ντομπρόβσκις. Η υποψηφιότητά της στηρίχθηκε από την Ενότητα, το Κόμμα Μεταρρύθμισης, την Εθνική Συμμαχία και την αντιπολιτευόμενη Ένωση Πρασίνων και Αγροτών.
Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 7 Δεκεμβρίου 2015 εξαιτίας δυσκολιών στη σύνταξη του προϋπολογισμού, ανάμεσα στα άλλα.

Πρωθυπουργός

Στις 22 Ιανουαρίου 2014 ανέλαβε την πρωθυπουργία, μετά την αποδοχή παραίτηση του προκατόχου της Βάλντις Ντομπρόβσκις, ενώ η ίδια προτάθηκε για πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 2014, μετά από συνεννόηση της με τον κεντροδεξιό τρικομματικό της συνασπισμό της. Κατά την παραμονή της στην πρωθυπουργία η Στραουγιούμα υλοποιήσε σκληρή δημοσιονομική πολιτική, αλλά και κράτησε σκληρή στάση έναντι των ρωσικών μειονοτήτων στην χώρα της σε αντίποινα για την προσάρτηση της Κριμαίας, στην Ρωσία, έναντι της Ουκρανίας. Υπέβαλλε την παραίτηση της από την πρωθυπουργία στις 7 Δεκεμβρίου 2015 εξαιτίας, των δυσκολιών στην σύνταξη και ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού 2016 ,οποίος προέβλεπε την αύξηση των φόρων. Η παραίτησή της έγινε αποδεκτή στις 11 Φεβρουαρίου 2016, ενώ την διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο ο Μάρις Κουσίνσκις.
Νομοθετικό Σώμα του Μισισίπι

Το Νομοθετικό Σώμα του Μισισίπι είναι το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της πολιτείας Μισισίπι των ΗΠΑ. Το διθάλαμο Νομοθετικό Σώμα συντίθεται από την κάτω Βουλή των Αντιπροσώπων του Μισισίπι, με 122 μέλη, και την άνω Γερουσία του Μισισίπι, με 52 μέλη. Και οι Αντιπρόσωποι και οι Γερουσιαστές υπηρετούν τετραετείς θητείες χωρίς όρια θητείας. Η αποζημίωση των Νομοθετών είναι $10.000 με τα δεδομένα του 2007.
Το Νομοθετικό Σώμα συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Μισισίπι στο Τζάκσον.