google/wiki40b huggingface dataset:
Μαξίμ Φαντέγεφ

Καριέρα

Ο Φαντέγεφ από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον στη μουσική, από το 1989 έχει συνεργαστεί με μεγάλους καλλιτέχνες γράφοντας τραγούδια για εκείνους. Ο Φαντέγεφ έχει και την δυνατότητα να τραγουδήσει, διότι έχει παρακολουθήσει μαθήματα φωνητικής. Είναι μουσικός παραγωγός σε πολλούς καλλιτέχνες, όπως: Serebro (ήταν και εφευρετής), Γιούλια Σάβιτσεβα, Γελένα Τερλέεβα, Γκλιουκόζα, Ολέγκ Μαϊάμι, Λίντα, Άλλα Πουγκατσιόβα, Κάτια Λελ, Ηράκλι, KIT-I, Ανζελίκα Αγκουρμπάς, Λολίτα, Αλεξάντρ Μπουίνοφ, Γελένα Κουκάρσκαγια, Γκριγκόρι Λεπς, Ιρίνα Γεπιφάνοβα.
Άνω Χρυσοπηγή Αχαΐας

Διοικητικά στοιχεία

Αποτελεί σχετικά καινούριο οικισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), αφού αναγνωρίστηκε επίσημα στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Χρυσοπηγής σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Βέβαια ο οικισμός προϋπάρχει από την επίσημη αναγνώριση του και η ιστορική πορεία του στα χρόνια είναι απόλυτα συνδεδεμένη ως τμήμα του χωριού Χρυσοπηγή (Σποδιάνα).
Κωνσταντίνος Οικονομόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αρσινόη Μεσσηνίας.
Εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας με την βασιλόφρονα Εθνική Παράταξη στις εκλογές του 1977.
Πέθανε σε ηλικία 75 ετών το 2004.
Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Μακρή και απέκτησαν 2 γιους.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2011

Η 84η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2011 και μεταδόθηκε ζωντανά από το τηλεοπτικό κανάλι ABC στις 26 Φεβρουαρίου 2012. Η απονομή έλαβε χώρα στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 24 Ιανουαρίου 2012.
Αρχικά οικοδεσπότης της απονομής ήταν ο Έντι Μέρφι. Ωστόσο μετά την παραίτηση του Μπρετ Ράτνερ από τη θέση του παραγωγού, εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων που προκάλεσαν τα σχόλιά του ενάντια στους ομοφυλόφιλους κατά τη διάρκεια των προβών, ο Μέρφι με τη σειρά του αποχώρησε.
Ο Μπίλυ Κρίσταλ ήταν τελικά ο οικοδεσπότης της βραδιάς για ένατη φορά.
Νικητές της βραδιάς αναδείχτηκαν οι ταινίες The Artist και Hugo με 5 βραβεία η καθεμία με την πρώτη να κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Α' Ανδρικού Ρόλου. Η ταινία Η Σιδηρά Κυρία βραβεύτηκε με 2 βραβεία με την Μέριλ Στριπ να κερδίζει το τρίτο της Όσκαρ.
Κωνσταντίνος Μαλατέστας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κεσσάνη της Ανατολικής Θράκης το 1909 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε από το Υπουργείο Οικονομικών. Χρημάτισε Γενικός Διευθυντής και αργότερα Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας. Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπηρέτησε ως υπουργός Απασχόλησης, από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974.
Πέθανε το 1979 και κηδεύτηκε στις 3 Ιουλίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Δ. Ροδίτου και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.
Λυκάων ο Σάμιος

Ο Λυκάων ο Σάμιος ήταν μουσικός που έζησε μεταξύ 6ου και 5ου αιώνα π.Χ. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τη ζωή του. Ο Βοήθιος του απέδωσε την προσθήκη της 8ης χορδής στη λύρα. Πιθανώς ως μαθητής του Πυθαγόρα να γνώρισε και να χρησιμοποίησε την οκτάχορδη λύρα.
Ιωάννης Κακριδής

Η δίκη των τόνων

Το 1941, καταγγέλθηκε από τους καθηγητές του πανεπιστημίου Αθηνών για την αναδημοσίευση μιας διάλεξης σε μονοτονικό σύστημα. Αυτό οδήγησε στην αποκαλούμενη «Δίκη των τόνων» και την τιμώρησή του, ενώ αργότερα αποπέμφθηκε από το πανεπιστήμιο.

Η ενασχόληση με τα εκπαιδευτικά πράγματα

Την περίοδο μεταξύ 1964 και 1967 διετέλεσε πρόεδρος του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου, βοηθώντας στην εκπαίδευτική μεταρρύθμιση που πραγματοποιούσε η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1968 παραιτήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης εξαιτίας της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Το 1971 μαζί με τους Λίνο Πολίτη, Γιώργο Σεφέρη και Μ. Παπαθωμόπουλο ίδρυσε έναν ιδιωτικό οργανισμό για την έκδοση κειμένων της παλιότερης φάσης της νεοελληνικής λογοτεχνίας (11ος-17ος αι.) με τίτλο Βυζαντινή και Νεοελληνική Βιβλιοθήκη. Μετά τη μεταπολίτευση συνεργάστηκε με το Κέντρο Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμορφώσεως ως συνταξιούχος μετέχοντας σε επιμορφωτικά σεμινάρια και σε συγγραφή τόμων με επιμορφωτικές εισηγήσεις. Πέθανε στην Aθήνα το 1992.

Τιμητικές διακρίσεις

Το 1971 εκδόθηκε τιμητικός τόμος από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο, Μελέτες και άρθρα. Ακόμη, ήταν επίτιμος καθηγητης από τη Φιλοσοφική Αθηνών, ενώ του απενεμήθη το Βραβείο Χέρντερ το (1976). Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης το 1961, ενώ το 1977 του απονεμήθηκε ο γερμανικός μεγαλόσταυρος εξόχων πράξεων και το σουηδικό παράσημο του Πολικού Αστέρα.

Οικογενειακή κατάσταση

Τα παιδιά του Φάνης και Ελένη ασχολήθηκαν επίσης με τη φιλολογία.
Ιωάννα της Άκρας

Παιδικά χρόνια

Η Ιωάννα της Άκρας γεννήθηκε την άνοιξη του 1272 στο βασίλειο της Άκρας στο σημερινό Ισραήλ την εποχή που οι γονείς της μετείχαν στην Η΄ Σταυροφορία, ο παππούς της Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας ζούσε και ο πατέρας της ήταν ακόμα διάδοχος. Οι γονείς της αναχώρησαν από τους Αγίους Τόπους αμέσως μετά την γέννηση της, πέρασαν από την Σικελία και στην Ισπανία και άφησαν την Ιωάννα στην Γαλλία στο σπίτι της γιαγιάς της Ιωάννας, κόμισσας του Πονθιέ.  Η γιαγιά της την ανέθρεψε με την βοήθεια ενός επισκόπου, η Ιωάννα ευχαριστιόταν να παίζει στους αμπελώνες και στις ηλιόλουστες κοιλάδες, το σπίτι της γιαγιάς της ήταν γνωστό για την πολύ δίκαιη επίβλεψη.  Η Ιωάννα μεγάλωσε και ο πατέρας της που αναζητούσε ισχυρούς γαμπρούς για να αποκτήσει μεγάλη πολιτική δύναμη μέσω συμμαχιών τακτοποίησε τον γάμο της Ιωάννας όταν ήταν 5 ετών με τον Χάρτμαν γιο του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας.  Η Ιωάννα που ζούσε ευχάριστα στην Γαλλία δεν ένοιωσε κανένα δέος όταν είδε τους γονείς της και κράτησε διακριτή απόσταση μαζί τους.

Θάνατος της Ιωάννας

Η Ιωάννα πέθανε στις 23 Απριλίου 1307 στην βίλα του ντε Κλερ στο Σάφφολκ, η αιτία θανάτου της παραμένει άγνωστη, το πιθανότερο είναι επιπλοκές στην γέννα όπως στις περισσότερες γυναίκες εκείνη την εποχή αλλά δεν έχει εξακριβωθεί.  Σε επτά μήνες μετά τον θάνατο της πέθανε και ο πατέρας της και ο δεύτερος σύζυγος της Ραλφ του Μόνθερμερ έχασε τον τίτλο του κόμη του Γκλόστερ. Ο τίτλος μεταφέρθηκε στον πρώτο της γιο από τον πρώτο γάμο Γιλβέρτο ντε Κλερ, 7ο κόμη του Χέρτφορντ που ήταν ο νόμιμος κάτοχος, ο Ραλφ του Μόνθερμερ συνέχισε να κατέχει το δουκάτο στην Σκωτία το οποίο του είχε παραχωρηθεί από τον πεθερό του Εδουάρδο. Ο τάφος της Ιωάννας της Άκρας στην μονή Αυγουστινιανών μοναχών της Κλερ έγινε τόπος μεγάλου ενδιαφέροντος, 50 χρόνια μετά τον θάνατο της (1357) όταν η κόρη της Ελισάβετ άνοιξε τον τάφο βρήκε το σώμα της μητέρας της άθικτο κάτι που για την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήταν δείγμα αγιότητας.  Το περιστατικό καταγράφεται στα χρονικά του 15ου αιώνα αλλά χωρίς λεπτομέρειες, καταγράφηκαν και πολλά θαύματα γύρω από τον τάφο της αλλά χωρίς επαρκή στοιχεία για την αγιοποίηση της.
Σεραφείμ Παπαδόπουλος

Καριέρα

Ο Παπαδόπουλος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και μεταγράφηκε στον Άρη σε ηλικία 21 ετών από την ΜΕΝΤ. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1959, παίζοντας σε δέκα αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος και δεκατρείς για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έκτη θέση. Στις 26 Απριλίου 1959, ο Άρης αποκλείστηκε από τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας από τη Νίκη Βόλου και ο Παπαδόπουλος κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι εσκεμμένα είχε μειωμένη απόδοση. Η διοίκηση της ομάδας τον τιμώρησε, αφήνοντας τον εκτός προπονήσεων και αγωνιστικών δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος του χρόνου.
Επανήλθε στην ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 1960, παίζοντας ως βασικός για το υπόλοιπο της σεζόν. Τις επόμενες δύο χρονιές, διακρίθηκε ως μέσος και αμυντικός χαφ, αλλά στην ήττα του Άρη με 0-1 από τον Φωστήρα στις 18 Μαρτίου 1962, κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι προσπάθησε να τον παρασύρει για να έχει μειωμένη απόδοση και τιμωρήθηκε και πάλι από τους ιθύνοντες της ομάδας.
Επέστρεψε τον Ιανουάριο του 1963, παίζοντας σε δεκαεφτά αγώνες και βοηθώντας τους "κίτρινους" να αποφύγουν τον υποβιβασμό. Μετά το τέλος της χρονιάς, αποχώρησε από τον σύλλογο, έχοντας παίξει συνολικά σε 113 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, σκοράροντας τέσσερα τέρματα.
Εθνόσημο της Δανίας

To εθνόσημο της Δανίας αποτελείται από τρία μπλε λιοντάρια, που φορούν στέμμα και περιβάλλονται από εννέα κόκκινες καρδιές, όλες σε χρυσή ασπίδα. Η παλαιότερη γνωστή εικόνα αυτού του εθνόσημου χρονολογείται περίπου από το 1194, σε μία σφραγίδα του Βασιλέα Κανούτου ΣΤ΄. Η σύγχρονη έκδοσή του καθιερώθηκε το 1819 επί βασιλείας του Φρειδερίκου ΣΤ΄. Το στέμμα στο θυρεό είναι αυτό του Χριστιανού Ε΄. Το βασιλικό εθνόσημο (θυρεός) είναι πιο σύνθετο.
Μάχη στα Δερβενοχώρια

Ευρύτερο πλαίσιο

Λόγω της φήμης για άμεση αποχώρηση των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής, δυνάμεις του ΕΛΑΣ( Ανεξάρτητο Τάγμα Παρνασσίδας και το 34ό Σύνταγμα) είχαν προωθηθεί στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας, με προσανατολισμό την πρωτεύουσα.

Η μάχη

Γερμανικές δυνάμεις δύο λόχων αναχώρησαν από την Ελευσίνα για την εκκαθάριση της αντάρτικης κίνησης και εγκλωβίστηκαν με αποτέλεσμα την εξουδετέρωση τους. Μάλιστα ο αρχηγός του Εφεδρικού ΕΛΑΣ της περιοχής Στέφας Μαλιάτσης, διέταξε πυρ ενώ οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν ως ασπίδα προστασίας τον γιο του. Στη συνέχεια την άμυνα των δυνάμεων του ΕΛΑΣ προσπάθησαν οι Γερμανοί να διασπάσουν από Ελευσίνα, Μάζι και Θήβα, χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα τεθωρακισμένα οχήματα και μονάδες του συντάγματος Brandenburg. Μετά τη κάμψη της άμυνας του ΕΛΑΣ, οι μαχητές του υποχώρησαν σε δυσπρόσιτα μέρη μαζί με πολλούς Γερμανούς αιχμαλώτους οι οποίοι και εκτελέστηκαν. Οι Γερμανοί προχώρησαν σε αντίποινα σε άμαχο πληθυσμό. Μετά τις μάχες το 34ό Σύνταγμα αναβαθμίστηκε σε V Ταξιαρχία με διοικητή τον συνταγματάρχη Γεώργιο Ρήγο (Φερραίο) που είχε μόλις ενταχθεί στον ΕΛΑΣ.
Υάκινθος Μακρυποδάρης

Βιογραφία

Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης ήταν Έλληνας γεννημένος στην Χίο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1610. Η οικογένειά του ήταν Καθολική από το 1632 έως το 1636 σπούδασε σε θεολογική σχολή στο Παρίσι. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ο Μακρυποδάρης γύρισε στην πατρίδα του, όπου έγινε ιερέας και άρχισε να μοιράζεται τις γνώσεις του σε Δομινικανά μοναστήρια.
Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα έγινε αντιπρόσωπος των Δομινικανών μοναστηριών. Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλο επίτευγμα τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά. Το 1645 ο Μακρυποδάρης έγινε ο εξομοιωτής ενός Γερμανού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη, έτσι ο σύνδεσμος και η υποστήριξη βοήθησαν τελικά την καριέρα του περαιτέρω.
Ο Μακρυποδάρης ορίστηκε επομένως ως θεματοφύλακας του Έστεργκομ το 1645. Ταξίδεψε στη Βιέννη όπου ο Φερδινάνδος Γ΄, τον όρισε ως τον επίτιμο επίσκοπο των Σκοπίων, μια θέση που κατείχε από τις 29 Ιουλίου 1645 έως 1649. Αργότερα μετακόμισε στη Μολδαβία το 1646, όπου έμεινε στην τότε πρωτεύουσα της, το Ιάσιο. Το 1658 διορίστηκε από τον Λεόπολδο Α΄ ως επίσκοπο του Σέγκεντ μέχρι τις 2 Μαΐου 1668. Στη συνέχεια ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στη Τρνάβα, όπου διορίστηκε βοηθός επίσκοπος. Ο Μακρυποδάρης πέθανε το 1672 σε ηλικία 71 ή 72 ετών.
Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας

H Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (International Union of Pure and Applied Chemistry - IUPAC) είναι διεθνής ομοσπονδία εθνικών (μη κυβερνητικών) συμβαλώμενων οργανώσεων (National Adhering Organizations) που αντιπροσωπεύουν τους χημικούς στις αντίστοιχες ανεξάρτητες χώρες. Είναι μέλος του ευρύτερου Διεθνούς Συμβουλίου Επιστημονικών Ενώσεων (International Council of Scientific Unions - ICSU). Η έδρα της IUPAC βρίσκεται στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Το διοικητικό γραφείο, γνωστό ως Γραμματεία της IUPAC (IUPAC Secretariat) βρίσκεται στο Τριγωνικό Πάρκο Έρευνας (Research Triangle Park), στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ. Αυτό το διοικητικό γραφείο έχει επικεφαλής τον εκτελεστικό διευθυντή (executive director) της IUPAC, που προς το παρόν είναι ο Λυνν Σόμπυ (Lynn Soby).
Η IUPAC ιδρύθηκε το 1919, ως διάδοχη οργάνωση του Διεθνούς Κογκρέσου Εφαρμοσμένης Χημείας (International Congress of Applied Chemistry), με στόχο την πρόοδο της χημείας. Τα μέλη της IUPAC μπορεί να είναι κοινωνίες χημείας, εθνικές ακαδημίες επιστημών ή άλλα αντίστοιχα σώματα που εκπροσωπούν (σε εθνικό επίπεδο) χημικούς. Προς το παρόν υπάρχουν 43 εθνικές συμβαλώμενες οργανώσεις και τρεις (3) συνδυασμένες συμβαλώμενες εθνικές οργανώσεις (Associate National Adhering Organizations) Η Επιτροπή Εσωτερικής διαίρεσης Ονοματολογίας και Συμβολισμών (IUPAC's Inter-divisional Committee on Nomenclature and Symbols, ονοματολογία IUPAC) είναι η αναγνωρισμένη διεθνής αρχή που αναπτύσσει τα πρότυπα για την ονοματοδοσία χημικών ειδών. Από την ίδρυσή της, η IUPAC λειτουργεί πολλές διαφορετικές επιτροπές, με διαφορετικά καθήκοντα. Αυτές οι επιτροπές λειτουργούν διαφορετικά σχεδιαγράμματα έργων, που περιλαμβάνουν την προτυποποίηση και την ονοματολογία, βρίσκοντας τρόπους να προάγουν τη χημεία στον κόσμο και δημοσιεύοντας έργα, τόσο διαδικτυκά, όσο και σε μορφή έντυπων βιβλίων. 
Η IUPAC είναι περισσότερο γνωστή για τα έργα της πάνω στην προτυποποίηση της ονοματολογίας στη Χημεία, αλλά οι δημοσιεύσεις της επεκτείνονται επίσης και σε πολλά άλλα πεδία που αφορούν τη χημεία, τη βιολογία και τη φυσική. Παράδειγματα σημαντικών εργασιών που έγινε από την IUPAC αποτελεί η προτυποποίηση των βάσεων των νουκλεοτιδίων με βάση τις ονομασίες των κωδωνίων τους, η δημοσίευση βιβλίων για περιβαντολλοντολόγους, χημικούς και φυσικούς, οδηγώντας έτσι τον τρόπο βελτίωσης της εκπαίδευσης σε αυτές τις επιστήμες. Η IUPAC είναι επίσης γνωστό για την προτυποποίηση των ατομικών βαρών των χημικών στοιχείων, μέσω της παλαιότερης επιτροπής της που εξακολουθεί να υφίσταται, της Επιτροπής Ισοτοπικής Αφθονίας και Ατομικών Βαρών (Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weight).Εκδίδει (μεταξύ άλλων) το βιβλίο Quantities, Units and Symbols in Physical Chemistry, γνωστό και ως «πράσινη βίβλος», με στοιχεία χημικής ορολογίας. Επίσης, το συμπληρωματικό έργο Recommendations for nomenclature and tables in biochemical thermodynamics, 1994,  με συστάσεις για την ονοματολογία και πίνακες στη βιοχημική θερμοδυναμική είναι ηλεκτρονικά διαθέσιμο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2019

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2019, διοργανώθηκε στις 9 και 10 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για ένατη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Γλυκερία Σιούτη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε επίσης τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1981 έγινε επιστημονικός συνεργάτης του τομέα δημοσίου δικαίου της νομικής Αθηνών. Το 1986 εξελέγη λέκτορας, το 1990 επίκουρη καθηγήτρια, το 1995 αναπληρώτρια καθηγήτρια και το 1999 καθηγήτρια δημοσίου δικαίου. Την περίοδο 2004 - 2006 ήταν διευθύντρια του τομέα αυτού. Ασκεί ενεργή δικηγορία και από το 1990 διατηρεί δικηγορικό γραφείο με τους Σπύρο Φλογαΐτη και Χάρη Παμπούκη.
Έχει διατελέσει μέλος του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, διευθύνει επιστημονικά περιοδικά ενώ έχει γράψει αρκετά βιβλία νομικού περιεχομένου. Τον Οκτώβριο του 2009 αναφέρθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι διοριστήκε προσωπάρχης στο Μέγαρο Μαξίμου. Είδηση η οποία διαψεύστηκε λίγο αργότερα από την ίδια με επιστολή της προς κυριακάτικη εφημερίδα τονίζοντας ότι διορίστηκε νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού και όχι προσωπάρχης του Μαξίμου. Στις 30 Αυγούστου 2010 παραιτήθηκε από την θέση της νομική συμβούλου του πρωθυπουργού για λόγους ευθιξίας ύστερα από θέμα που προέκυψε με μια πρόσληψη νομικού συμβούλου στο γραφείο του πρωθυπουργού.
Έχει συμμετάσχει σε αρκετές επιτροπές κατά το παρελθόν. Μεταξύ αυτών, στην επιτροπή για την κατάρτιση του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Ακόμη, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων καθώς και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Δικαίου Περιβάλλοντος.
Ροζό

Γεωγραφία

Η Ροζό βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκα και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Το κλίμα της είναι τροπικό.

Ιστορία

H Ροζό είναι χτισμένη πάνω στην τοποθεσία στο ινδικό χωριό Σαιρί της αρχαίας φυλής της Καραϊβικής Καλινάγκο. Με την άφιξη των Ευρωπαίων στο νησί τον 16ο και 17ο αιώνα έγινε ένας μικρός οικισμός από τους Γάλλους και ονομάστηκε έτσι από τον ποταμό Ροζό που διασχίζει την πόλη.
Πανορθόδοξη Σύνοδος

Η Πανορθόδοξη Σύνοδος ή Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι Σύνοδος επισκόπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 17 ως τις 26 Ιουνίου 2016 στην Κρήτη. Στη σύνοδο δεν συμμετείχε το Πατριαρχείο Αντιοχείας, το Πατριαρχείο Μόσχας και οι εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας λόγω διαφωνιών.

Ιστορικό

Οι απαρχές της σύγκλησης Πανορθόδοξης Συνόδου ανάγονται σε δύο εγκυκλίους του 1902 και 1904 που απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ' προς όλες τις εθνικές Ορθόδοξες Εκκλησίες. Από την αρχή, στον σχεδιασμό στάθηκαν εμπόδια οι πολιτικές αναταραχές από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η αντιπαλότητα μεταξύ των αυτοκεφάλων τοπικών Εκκλησιών, καθώς και η κανονική ασάφεια σχετικά με την διαδικασία. Από την άλλη, η ανάγκη για σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου γινόταν όλο και πιο επιτακτική από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, λόγω της παγκοσμιοποίησης και της κατάστασης των πολυεθνικών κοινοτήτων ομογενών.
Το 1923 πραγματοποιήθηκε μια πρώτη πανορθόδοξη συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη και το 1930 στο Άγιο Όρος για τον σχηματισμό μιας προπαρασκευαστικής επιτροπής. Επόμενα βήματα πραγματοποιήθηκαν με τις πανορθόδοξες συναντήσεις στην Ρόδο μόλις το 1961, το 1963 και το 1964 και στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Ελβετίας το 1968. Στο Σαμπεζύ ανανεώθηκε η Προπαρασκευαστική Επιτροπή (Διορθόδοξος Προπαρασκευαστική Επιτροπή) και ιδρύθηκε η Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη, η οποία συνεδρίασε τέσσερις φορές στο Σαμπεζύ στο διάστημα 1976-2009. 
Ανοικτό παρέμεινε το θέμα των Διπτύχων, δηλαδή το ζήτημα της σειράς με την οποία αναγιγνώσκονται τα ονόματα των επικεφαλής των εκκλησιών στις εκκλησιαστικές συνάξεις, καθώς αυτή η σειρά ορίζει επίσης και την κατάταξη των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Κινητήρια δύναμη της προπαρασκευαστικής διαδικασίας ήταν μέχρι το θάνατό του το 2011, ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός Παπανδρέου, διευθυντής του Ορθοδόξου Κέντρου στο Σαμπεζύ.
Γκερλίντε Καλτενμπρούνερ

Ορειβασία

Το ενδιαφέρον της για την ορειβασία αναπτύχθηκε σε νεαρή ηλικία και στην ηλικία των 13 είχε ήδη ολοκληρώσει ορειβατικές περιηγήσεις στο τοπικό Στούρτσχαν. Συγχρόνως με την εκπαίδευσή της στη νοσηλευτική στη Βιέννη, συνέχισε να αναπτύσσει τις ικανότητές της συμμετέχοντας σε διάφορες περιηγήσεις με σκι, σε τουρνουά παγοαναρρίχησης και αναρρίχησης βράχου. Σε ηλικία 32 ετών η Γκερλίντε σκαρφάλωσε την τέταρτη «οκτάρα» διαδρομή της στο Νάνγκα Παρμπάτ και αποφάσισε να αφιερωθεί στην επαγγελματική ορειβασία
Αλέστια Ευρυτανίας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ευρυτανίας, κοντά στα δυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία, σε καταπράσινο περιβάλλον με πολλά κρυστάλλινα νερά, και είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 840 μέτρων στις νοτιοανατολικές υπώρειες του όρους Τσόκα. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Πτελέα και Τσέρκοβα, απέχοντας από αυτά 5,5 και 6,5 χλμ. αντίστοιχα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Λίμνη Κρεμαστών και ο ποταμός Κρικελιώτης. Απέχει από το Καρπενήσι 49,5 χλμ. και 58 χλμ. από το Αγρίνιο.

Ονομασία

Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις οφείλει την ονομασία του στο χωριό Αλέσταινα Καλαβρύτων, απ' όπου καταγόταν ο Ν. Μπακάλης, κάτοικος του χωριού, που κατέφυγε εκεί κυνηγημένος από τους Τούρκους.
Για Μια Χούφτα Δολάρια

Υπόθεση

Ένας ξένος (Κλιντ Ηστγουντ) φθάνει στην μικρή πόλη του Σαν Μιγκέλ που βρίσκεται στα συνόρα Η.Π.Α και Μεξικού. Ο Σιλβανίτο που  έχει Πανδοχείο της πόλης λέει στον ξένο για τις δύο οικογένειες που ελέγχουν την πόλη. Τα αδέλφια Ρόχος (Ντον Μιγκέλ, Έστεμπαν και τον Ραμόν) και την άλλη οικογένεια της πόλης του Σερίφη Τζον Μπάξτερ. Ο ξένος αποφασίζει να παίξει με την κάθε οικογένεια εναντίον της άλλης, προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως γρήγορος πιστολάς με σκοπό να κερδίσει κάποια χρήματα.
Αϊτινή κρεολή γλώσσα

Η αϊτινή κρεολή γλώσσα (kreyòl ayisyen  * γαλλικά: créole haïtien‎) είναι κρεολική γλώσσα βασισμένη στα γαλλικά. Ομιλείται από 10 με 12 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως και είναι η μόνη γλώσσα των περισσότερων Αϊτινών. Είναι κρεολή γλώσσα που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα γαλλικά του 18ου αιώνα, με επιρροές από τα πορτογαλικά, τα ισπανικά, τα αγγλικά, τα Τάινο και Δυτικοαφρικάνικες γλώσσες. Η γλώσσα προέκυψε από την επαφή μεταξύ Γάλλων αποίκων και Αφρικανών σκλάβων κατά το Ατλαντικό δουλεμπόριο στη γαλλική αποικία του Σεν-Ντομίγκ (τώρα Αϊτή). Οι Αϊτινοί είναι η μεγαλύτερη κρεολική κοινότητα στον κόσμο.
Η χρήση της και η εκπαίδευση στη γλώσσα—η οποία δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με τη γαλλική—έχει ξεκινήσει τουλάχιστον από το 19ο αιώνα, όπου κάποιοι Αϊτινοί είδαν τα γαλλικά ως κληρονομιά της αποικιοκρατίας. Η κρεολική γλώσσα είχε δυσφημιστεί από τη γαλλόφωνη ελίτ ως τα γαλλικά του αγράμματου ή του φτωχού. Μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα, οι Αϊτινοί πρόεδροι μιλούσαν μόνο γαλλικά στους συμπολίτες τους και μέχρι τη δεκαετία του 2000 όλα τα μαθήματα στα δημοτικά σχολεία της Αϊτής ήταν στα γαλλικά, μια ξένη γλώσσα για τους περισσότερους από τους μαθητές.
Eine Kleine Nachtmusik (άλμπουμ των Venom)

Μέρος 1ο

1. Intro (Dunn, Lant) - 1:33

2. Too Loud (For the Crowd) (Dunn, Lant) - 2:49

3. 7 Gates of Hell (Bray, Dunn, Lant) - 4:40

4. Leave Me in Hell (Bray, Dunn, Lant) - 3:10

5. Nightmare (Dunn, Lant) - 3:41

6. Countess Bathory (Bray, Dunn, Lant) - 3:36

7. Die Hard (Bray, Dunn, Lant) - 2:49

8. Schizo (Bray, Dunn, Lant) - 3:24

9. Guitar Solo Mantas (Dunn) - 3:12

10. In Nomine Satanas (Bray, Dunn, Lant) - 3:25

11. Witching Hour (Bray, Dunn, Lant) - 4:15

Μέρος 2ο

1. Black Metal (Bray, Dunn, Lant) - 3:28

2. The Chanting of the Priest (Dunn, Lant) - 4:57

3. Satanachist (Dunn, Lant) - 1:58

4. Fly Trap (Dunn, Lant) - 3:56

5. Warhead (Bray, Dunn, Lant) - 4:16

6. Buried Alive (Bray, Dunn, Lant) - 5:36

7. Love Amongst the Dead (Dunn, Lant) - 3:46

8. Bass Solo Cronos (Lant) - 3:08

9. Welcome to Hell (Bray, Dunn, Lant) - 4:03

10. Bloodlust (Bray, Dunn, Lant) - 3:49
Τουλλία Κικερόνις

Βιογραφικά στοιχεία

Πληροφορίες για τη ζωή της Τουλλίας μας παρέχει ο Πλούταρχος στη βιογραφία που συνέγραψε για τον Κικέρωνα, αλλά και τα γράμματα που ο ίδιος ο Κικέρων έγραψε σε φίλους, ιδίως στη μητέρα της και το Ρωμαίο ιππέα Τίτο Πομπόνιο Αττικό.
Η Τουλλία το 66 π.Χ. αρραβωνιάστηκε το Γάιο Καλπούρνιο Πίζο Φρούγκι, ο οποίος διετέλεσε κυαίστωρ το 58 π.Χ. Τον παντρεύτηκε το 63 π.Χ., ωστόσο εκείνος πέθανε το 57 π.Χ. Την επόμενη χρονιά η Τουλλία αρραβωνιάστηκε και νυμφεύτηκε το Φούριο Κρασίπη. Παρόλο που ο γάμος τους υπήρξε ευτυχισμένος, χώρισαν το 51 π.Χ. για άγνωστους λόγους.
Κατά τη διάρκεια των Εμφυλίων Πολέμων, η Τουλλία επισκέφτηκε τον πατέρα της στο Brundisium. Η Τερεντία δεν κατάφερε να παρέχει στην κόρη της κατάλληλη συνοδεία και χρήματα για τα έξοδά της.
Το καλοκαίρι του 50 π.Χ., η Τουλλία παντρεύτηκε τον Πόπλιο Κορνήλιο Δολαβέλλα, που εκλέχτηκε ύπατος το 44 π.Χ. Ο γάμος αυτός δεν υπήρξε ευτυχισμένος. Ωστόσο είχε ως καρπό δύο γιους. Ο πρώτος γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 49 π.Χ. και χάθηκε τον ίδιο χρόνο. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 46 π.Χ. Το Φεβρουάριο του 45 π.Χ. η Τουλλία άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι του Δολαβέλλα, ένα μήνα μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους, το οποίο ευτυχώς επέζησε.
Ο Κικέρων ένιωσε μεγάλη θλίψη εξαιτίας του θανάτου της κόρης του. Οι φίλοι του και οι πολιτικοί του σύμμαχοι προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν στέλνοντάς του γράμματα παρηγοριάς, ορισμένα από τα οποία επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Εξαιτίας του πένθους του, τελικά χώρισε από τη δεύτερη σύζυγό του, την Πουμπιλία, η οποία ζήλευε την Τουλλία και δεν έδειξε ιδιαίτερη θλίψη μετά το θάνατο της τελευταίας.
Το 15ο αιώνα, βρέθηκε ένας τάφος στην πόλη της Ρώμης, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως το μνήμα της Τουλλίας. Ανάμεσα σε άλλα αντικείμενα βρέθηκε κι ένα λυχνάρι, το οποίο σύμφωνα με το θρύλο έκαιγε για πάνω από δεκαπέντε αιώνες.