google/wiki40b huggingface dataset:
Καίτη Ρεΐζη

Βιογραφικό

Η Ρεΐζη πρωταγωνίστησε στον ελληνικό αθλητισμό στους δρόμους ταχύτητας την πενταετία 1965-1970. Έγινε γνωστή στο πανελλήνιο το 1964 από τις νίκες της σε αγώνες νεανίδων, ενώ έλαβε μέρος και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1964, όπου μπήκε στον τελικό των 100μ και τερμάτισε έκτη με 13.6. 
Στη συνέχεια, υπό την επίβλεψη του σπουδαίου προπονητή του μόνιμου τότε πρωταθλητή γυναικών Πανιωνίου, του Ηλία Μισαηλίδη, κατάφερε να εξελιχθεί σε πρωταγωνίστρια στις αποστάσεις 100 ως 400μ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1965 πήρε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στα 100 με 13.1 και άλλο ένα στα 4x100 μ. με το σύλλογό της, ενώ ήταν 4η στα 200 μ. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1965 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που στο Νέο Φάληρο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μ. με χρόνο 49.9. Το επόμενο έτος νίκησε σε 100 και 200μ καθώς και στη σκυταλοδρομία. Τα επόμενα δύο έτη κυριάρχησε στα 200, ενώ το 1968 κέρδισε και στα 400μ, καθώς και στη σκυταλοδρομία. Στις 10 Αυγούστου του 1969 μετείχε στην πρωταθλήτρια Ελλάδας ομάδα 4x400 του Πανιωνίου (μαζί με τις Ε. Χρηστίδου, Α. Γεωργιάδου και Γ. Τρίμη), που κατέρριψε στο Νέο Φάληρο το πανελλήνιο ρεκόρ με 4.12.7. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 17 Αυγούστου, αποτέλεσε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου (μαζί με τις Χαρά Σασαγιάννη, Ελένη Βρεττάκου και Ντόρη Μηνιάτη) που κατέρριψε -και πάλι στο Νέο Φάληρο- το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 48.4. Τελευταία πανελλήνια νίκη της στα 4x400 το 1970, ξανά με πανελλήνιο ρεκόρ 4.08.2.
Υπήρξε σταθερό μέλος της εθνικής ομάδας γυναικών και έλαβε μέρος στους βαλκανικούς αγώνες. Στη βαλκανιάδα του 1968 στο Σεράγεβο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ των 400μ. Μετά την αποχώρησή της από τους στίβους εργάστηκε στον ΟΠΑΠ.
Εμμανουήλ Παπαδογιάννης

Βιογραφία

Ο "παππούς της Αντίστασης" γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Ιωάννης στην επαρχία Αμαρίου του Ρεθύμνου, το 1889, γιος του Μιχαήλ Παπαδογιάννη. Σε νεαρή ηλικία έφυγε από τη γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες.

Βουλευτής

Από νεαρή ηλικία εκλεγόταν βουλευτής, πρώτη φορά ως πληρεξούσιος στην Κρητική Βουλή σε ηλικία 22 ετών, το 1911. Μετά την ένωση της Κρήτης εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1946 και το 1950 και μετά με την ΕΡΕ το 1958.

Νομάρχης

Ο Εμμανουήλ Παπαδογιάννης υπηρέτησε για αρκετά χρόνια και ως νομάρχης. Ήταν Νομάρχης Πρέβεζας από τις 16 Μαρτίου 1920 ως τις 30 Νοεμβρίου 1921. Στη συνέχεια Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, Νομάρχης Ευβοίας, Νομάρχης Αρκαδίας, Νομάρχης Λακωνίας, Νομάρχης Καβάλας από 6.3.1945-27.7.1945, και Νομάρχης Χανίων από το 1946 ως το 1947.

Υπουργός

Το 1916 ήταν ακόλουθος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Έγινε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Τσαλδάρη στις 18 Μαΐου 1946 και παραιτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, οπότε ανέλαβε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης, ως τις 24 Ιανουαρίου 1947. Λίγο αργότερα, στην κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Ανοικοδομήσεως από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 6 Ιανουαρίου 1950. 
Συνέχισε στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως ως υπουργός Οικισμού και Ανοικοδομήσεως, από το 1949 το 1950. Εσφαλμένα, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως αναφέρεται ως "Ευάγγελος Παπαδογιάννης" ο υπουργός Ανοικοδομήσεως στην κυβέρνηση Διομήδη.

Θάνατος

Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε ανήμερα την Πρωτομαγιά του 1971, σε ηλικία 82 ετών.
Γενικές εκλογές στη Δομινικανή Δημοκρατία (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δομινικανή Δημοκρατία στις 15 Μαΐου 2016 για την εκλογή προέδρου, αντιπροέδρου και Εθνικού Κογκρέσου καθώς και 20 αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο Κεντρικής Αμερικής, δημοτικών συμβούλων, δημάρχων και αντιδημάρχων. Στις 15 Μαΐου 2015 ο Ρομπέρτο Ροσάριο, επικεφαλής της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, ανέφερε ότι οι έδρες που θα διεκδικούνταν στις εκλογές ήταν συνολικά 4.300 , κάτι που τις καθιστούσε "τις πλέον σύνθετες εκλογές στην ιστορία".

Πλαίσιο

Οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί το 2010 και κανονικά οι επόμενες θα διεξάγονταν το 2014. Ωστόσο, η κοινοβουλευτική θητεία παρατάθηκε κατά δύο χρόνια και οι εκλογές έγιναν το 2016.
Στις 19 Απριλίου 2015 η πολιτική επιτροπή του κυβερνώντος Δομινικανού Κόμματος Απελευθέρωσης, αποφάσισε, όχι ομόφωνα, να αναθεωρήσει το σύνταγμα με σκοπό να επιτραπεί σε έναν πρόεδρο να επανεκλεγεί. Η αναθεώρηση εγκρίθηκε από τη Βουλή στις 2 Ιουνίου.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των δύο γύρων.Για να εκλεγεί κάποιος υποψήφιος θα πρέπει να έχει συγκεντρώσει στον πρώτο γύρο το 50% + 1 (τουλάχιστον 51% των ψήφων). Ο δεύτερος γύρος θα διεξαγόταν τον Ιούνιο του 2016 σε περίπτωση που κανείς από τους υποψηφίους δεν συμπλήρωνε το απαιτούμενο ποσοστό από τον πρώτο γύρο.
Το Κογκρέσο (Congreso de la República) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία  (Senado) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις.
Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική.

Αποτελέσματα

Ο πρόεδρος Ντανίλο Μεδίνα επανεξελέγη για δεύτερη θητεία, παρά τις διαμαρτυρίες για τις καθυστερήσεις και τον τρόπο με τον οποίο καταμετρήθηκαν τα ψηφοδέλτια.

Μετεκλογικά επεισόδια

Η εκλογική διαδικασία επισκιάστηκε από σοβαρές παρατυπίες, όπως την εκδίωξη των αντιπροσώπων της αντιπολίτευσης κατά την έναρξη της ψηφοφορίας,την εξαφάνιση των καλπών, την πυρπόληση ψηφοδελτίων, τις φωτιές σε επαρχιακές εκλογικές επιτροπές, την αλλοίωση των εκλογικών φυλλαδίων με τα ονόματα των ψηφοφόρων και την παρουσία ψηφοδελτίων από διαφορετικές επαρχίες στην ίδια κάλπη. Στην πόλη Σαν Πέδρο ντε Μακορίς έγιναν μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, που άφησαν 6 νεκρούς.
Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος

Ιστορική αναδρομή

Η ιδέα για την ίδρυση ενός θεματικού μουσείου σχετικού με τον ελληνικό εβραϊσμό γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στους κόλπους της ισραηλιτικής κοινότητας Αθηνών. Στην πρώτη του μορφή ιδρύθηκε το 1977 άτυπα ως ένα μικρό μουσείο με διάφορα αντικείμενα που είχαν διασωθεί από τον πόλεμο και προσφέρθηκαν από μέλη της εβραϊκής κοινότητας.
Σκοπός του ήταν να συλλέξει, να διατηρήσει, να ερευνήσει και να εκθέσει τα υλικά κατάλοιπα 2.300 χρόνων εβραϊκής ζωής στην Ελλάδα.Η συλλογή των εκθεμάτων του αποτελούνταν κυρίως από τεχνουργήματα, έγγραφα του 19ου και 20ού αιώνα, θρησκευτικά αντικείμενα και κοσμήματα που είχαν κατάσχει οι Βούλγαροι από τους Εβραίους της Θράκης το 1943 και τα οποία επιστράφηκαν στην ελληνική κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Βούλγαρου βασιλιά. Με την πάροδο των ετών η συλλογή του μουσείου εμπλουτίστηκε σημαντικά χάρη στις προσπάθειες του τότε διευθυντή Ν. Σταυρουλάκη και με τη βοήθεια πολλών ιδιωτών.  
Το 1984 η συλλογή μεταφέρθηκε σε νοικιασμένο κτίριο στην Πλατεία Συντάγματος. Το 1989 το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε και νομική υπόσταση ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) διοικούμενο από επταμελές διοικητικό συμβούλιο. 
Η διεύρυνση των δραστηριοτήτων του μουσείου και αυξανόμενος αριθμός εκθεμάτων δημιούργησαν την ανάγκη εξεύρεσης νέου χώρου. Το 1977 με τη βοήθεια του Υπουργείου Πολιτισμού, του Συλλόγου των Φίλων του Μουσείου και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε ιδιόκτητη στέγη με την αγορά ενός νεοκλασικού  κτίσματος  στην οδό Νίκης 39 στο κέντρο της Αθήνας και το οποίο ανακαινίστηκε για να στεγάσει τις συλλογές. Σε συνολικό χώρο 800 τ.μ. το Μουσείο φιλοξενεί εκτός από τις μόνιμες συλλογές του, περιοδικές εκθέσεις, εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, χώρος βιντεοπροβολών, αίθουσα εκπαιδευτικών προγραμμάτων, βιβλιοθήκη, φωτογραφικό αρχείο και εργαστήριο, εργαστήριο συντήρησης και πωλητήριο.

Δραστηριότητες

Οι δραστηριότητές του επεκτείνονται στον τομέα της έρευνας και μελέτης του ελληνικού εβραϊσμού, σε συνεργασίες με ξένους επιστήμονες, και σε εκδόσεις, επιστημονικά συνέδρια κ.α. 
Η πλούσια βιβλιοθήκη του και το φωτογραφικό αρχείο συνεισφέρουν στη μελέτη και διάσωση της εβραϊκής παράδοσης στην Ελλάδα. 
Επίσης δραστηριοποιείται σε εκπαιδευτικά προγράμματα διαπολιτισμικού χαρακτήρα για παιδιά και νέους, ενώ επιμορφώνει και εκπαιδευτικούς μέσω σεμιναρίων που αφορούν τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος.

Διακρίσεις

Το ελληνικό τμήμα του ICOM (International Council Of Museums - ICOM) απένειμε τον τίτλο «Τιμώμενο Μουσείο για το 2010» στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το διαπολιτισμικό του έργο.
Κανγκτσενγιούνγκα

Όνομα

Το όνομα Κανγκτσενγιούνγκα σημαίνει «οι πέντε θησαυροί του χιονιού», καθώς έχει πέντε κορυφές και λατρευόταν πάντα από τους κατοίκους του Νταρτζίιλινγκ και του Σικκίμ.

Γεωγραφία

Μέχρι το 1852 θεωρείτο ότι το Κανγκτσενγιούνγκα ήταν το ψηλότερο βουνό στη Γη, όμως υπολογισμοί από την μεγάλη τριγωνομετρική έρευνα έδειξαν ότι το Έβερεστ ήταν το ψηλότερο βουνό και το Κανγκτσενγιούνγκα ήταν τρίτο. Επίσημα η ανακοίνωση έγινε το 1856

Αναβάσεις

Οι πρώτοι που ανέβηκαν το Κανγκτσενγιούνγκα ήταν οι Τζο Μπράουν και Τζορτζ Μπαντ που έφτασαν στην κορυφή τις 25 Μαΐου 1955 ως μέλη βρετανικής αποστολής. Σταμάτησαν λίγο κάτω από την κορυφή τιμώντας την υπόσχεση που έδωσαν στον μαχαραγιά του Σικκίμ ότι η κορυφή του βουνού θα έμενε απάτητη. Από τότε όλοι οι ορειβάτες που προσέγγισαν την κορυφή ακολούθησαν αυτή την παράδοση. Άλλα μέλη της συγκεκριμένης αποστολής ήταν οι Τζον Άντζελο Τζάκσον και Τομ ΜακΚίνον.
Το 2018 το Κανγκτσενγιούνγκα κατακτήθηκε για πρώτη φορά από δύο Έλληνες, τον Αντώνη Συκάρη και τον Φώτη Θεοχάρη. Ήταν μέλη μίας αποστολής με 42 ορειβάτες, από τους οποίους έφτασαν στην κορυφή οι 17, στις 20 Μαΐου 2018.
Δημήτριος Χατζηδημητρίου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1918 στη Βέροια και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.
Το 1950 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Βεροίας. Ήταν πολιτευτής για πρώτη φορά με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951, χωρίς να εκλεγεί και εξελέγη βουλευτής Βεροίας με το ίδιο κόμμα το 1952. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Ημαθίας το 1958, 1961, 1963 και 1964. Μεταπολιτευτικά εξελέγη βουλευτής το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία, για να επανεκλεγεί με το ίδιο κόμμα το 1977, το 1981 και το 1985. 
Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 18 Απριλίου 1999.
Σχέδιο Ελικών

Δημοσίευση

Στις 3 Μαρτίου 1967 η ημερήσια εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ κυκλοφόρησε με τον πηχιαίο πρωτοσέλιδο κεφαλαιογράμματο τίτλο: «Έγγραφο βόμβα με την υπογραφή του κ. Γεωργίου Παπανδρέου αποκαλύπτει το όλο σχέδιο δράσης της συνωμοσίας», συμπληρώναντας με μικρότερα γράμματα «η Ένωσις Κέντρου δια νυκτερινής δηλώσεώς της ομολογεί την γνησιότητα του εγγράφου».

Ιστορικό

Συγκεκριμένα την άνοιξη του 1964 ευρισκόμενος ο Γεώργιος Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη, στο ξενοδοχείο «Μεντιτεράνια» δέχθηκε επίσκεψη έμπιστων αξιωματικών προκειμένου να τον ενημερώσουν για τις ανησυχίες τους επί ορισμένων στρατιωτικών θέσεων – κλειδιά του Υπουργείου και μονάδων Αττικής. Ο πρωθυπουργός ακούγοντάς τους με προσοχή τους συνέστησε να του υποβάλουν σχετικό υπόμνημα στην Αθήνα. Πράγματι τον Ιούνιο του 1964 ένας σφραγισμένος φάκελος με λεπτομερές υπόμνημα και επεξηγήσεις με ονόματα «επικίνδυνων» ΙΔΕΑτών Αξιωματικών παραδίδεται στον πρωθυπουργό στο Καστρί.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-1994

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1993–94 ήταν το 35ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 15ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 11η φορά στην ιστορία της και για τρίτη συνεχόμενη, τερματίζοντας 7 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό.
Τζέρεμυ Γουέιρ

Πρώτα χρόνια

Ο Γουέιρ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το 1964. Είναι πτυχιούχος Γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης της Αυστραλίας.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ο Γουέιρ εργάστηκε στο N M Rothschild & Sons από το 1992 έως το 2000, στην Αυστραλία και στο Λονδίνο, και ήταν υπεύθυνος για την εμπορία των βασικών προϊόντων, το μάρκετινγκ και τη διεθνή δραστηριότητα των παραγώγων τους.
Πριν γίνει ο γενικός διευθυντής, ο Γουέιρ ήταν επικεφαλής των εξορύξεων.
Από τότε που έγινε γενικός διευθυντής, ο Γουέιρ κατέβαλε προσπάθειες ώστε οι δραστηριότητες της Trafigura να είναι πιο ανοιχτές στον δημόσιο έλεγχο, και τον Απρίλιο του 2015 ήταν ο πρώτος γενικός διευθυντής της Trafigura που μίλησε δημόσια.
Ελληνοταμίαι

Στην Αρχαία Αθήνα οι Ελληνοταμίαι ήταν αιρετοί (εκλεγόμενοι) άρχοντες, πιθανώς δέκα, που εκλέγονταν από τους γνήσιους Αθηναίους πολίτες της τάξεως των Πεντακοσιομεδίμνων στην αρχή του κάθε έτους, όπως συμπέρανε από επιγραφές ο Γερμανός κλασικιστής Άουγκουστ Μπεκ. Το έργο τους ήταν η είσπραξη του συμμαχικού φόρου που όρισε για πρώτη φορά ο Αριστείδης όταν ιδρύθηκε η Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία (477-476 π.Χ.). Στην αρχή οι σύμμαχοι κατέβαλλαν 460 τάλαντα, που στη συνέχεια αυξήθηκαν σε χίλια. Τα κατέθεταν στον ναό του Απόλλωνα στη Δήλο. Αργότερα, μετά από πρόταση των Σαμίων, τα χρήματα μεταφέρθηκαν στην Αθήνα, το 454 π.Χ.. Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ελληνοταμίαι όχι μόνο εισέπρατταν, αλλά είχαν και την ευθύνη για τη φύλαξη αυτών των χρημάτων, τα οποία ο Ξενοφών αποκαλεί τα Ελληνοταμία.
Οι Ελληνοταμίαι εισέπρατταν τις εισφορές κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Διονυσίων και ανέγραφαν τα ποσά τους σε σανίδες. Το ένα εξηκοστό των χρημάτων το κατέθεταν στα ταμεία της θεάς Αθηνάς. Με την πάροδο των ετών, οι Αθηναίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν για τις ανάγκες του αθηναϊκού κράτους τα χρήματα αυτά, που προορίζονταν για τους κοινούς συμμαχικούς σκοπούς, και αυτό δυσαρέστησε τους συμμάχους. Το αξίωμα (αρχή) των Ελληνοταμιών καταργήθηκε μετά τη διάλυση της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας στο τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου (404 π.Χ.). Δεν επαναθεσπίσθηκε μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα, και αυτός είναι ένας λόγος που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικώς με τα καθήκοντα των Ελληνοταμιών. Κατά τον Μπεκ, δεν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους με την αρχή του έτους, αλλά μετά τα Παναθήναια και την πρώτη πρυτανεία. Τα χρήματα δίνονταν κυρίως σε Αθηναίους στρατηγούς που εξεστράτευαν σε κοινές αποστολές της Συμμαχίας, αλλά καθώς οι Αθηναίοι άρχισαν να θεωρούν τα χρήματα δικά τους, οι Ελληνοταμίαι υποχρεώθηκαν να τα δίνουν για θεωρικά, για έργα στην Ακρόπολη, για μη συμμαχικά στρατιωτικά έξοδα, και αλλού.
Τζόναθαν Ντέμι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1944. Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, καθώς μεγάλωσε χωρίς πατέρα, ενώ η μητέρα του ήταν αλκοολική. Πρωτοεμφανίστηκε στη βιομηχανία του κινηματογράφου το 1971, ως σεναριογράφος και παραγωγός της ταινίας δράσης Angels Hard as They Come. Ακολούθησαν οι κοινωνικές σάτιρες Handle with Care και Melvin and Howard, στις κριτικές των οποίων ο Ντέμι συγκρίθηκε με τον Πρέστον Στέρτζις. Με την τελευταία ταινία, καθώς και με τα Στρατιώτες Δίχως Όπλα και Άγριο Θηλυκό, θεμελιώθηκε η ευρεία αναγνώρισή του ως σκηνοθέτης, κατά τη δεκαετία του '80. Το 1988 προβλήθηκε η κωμωδία Η Γυναίκα του Γκάνγκστερ, που θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα του. Το 1991 προβλήθηκε η ταινία Η Σιωπή των Αμνών, για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Η ίδια ταινία κέρδισε επίσης τα Βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Α΄ Ανδρικού και Α' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησε το 1993 η Φιλαδέλφεια, η οποία ήταν μια από τις πρώτες ταινίες του Χόλιγουντ που είχαν ως θέμα το AIDS και του έδωσε εκ νέου υποψηφιότητα για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Το 1998 σκηνοθέτησε την ταινία Αγαπημένη, η οποία ήταν η μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Τόνι Μόρρισον, το οποίο είχε κερδίσει βραβείο Πούλιτζερ. Το 2002 προβλήθηκε το Διαζύγιο Θανάτου, remake του Ραντεβού στο Παρίσι (1963). Το 2004 ακολούθησε ο Άνθρωπος της Μαντζουρίας, remake της ταινίας του 1962. Το Η Ρέιτσελ Ξαναπαντρεύεται (2008) θεωρείται πως συνθέτει τα κύρια χαρακτηριστικά και τις ανησυχίες του συνόλου του έργου του. Το 2015 προβλήθηκε η τελευταία του ταινία, «Η Ρίκι και η Ροκ». Σκηνοθέτησε επίσης μουσικά ντοκιμαντέρ για τους Talking Heads, Νηλ Γιανγκ, Μπρους Σπρίνγκστιν και Τζάστιν Τίμπερλεϊκ. Αναφέρεται ότι ως σκηνοθέτης, ο Ντέμι έδινε ιδιαίτερη σημασία στη μουσική επένδυση των ταινιών του. Πέθανε στη γενέτειρά του το 2017, σε ηλικία 73 ετών.
Αλέκος Ευαγγέλου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλέκος Ευαγγέλου απέκτησε πτυχίο νομικής το 1967. Το 1972 διορίστηκε νομικός βοηθός στη Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια προάχθηκε στις θέσει του Δικηγόρου της Δημοκρατίας, του Ανώτερου Δικηγόρου και του Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.
Είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά.

Πολιτική διαδρομή

Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 8 Απριλίου 1997. Τον Μάιο του 1993, κατά τη διάρκεια της θητείας του το Υπουργείο Δικαιοσύνης μετονομάστηκε σε Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Τον Μάιο του 1996 στη θέση του διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός δικαιοσύνης λόγω της διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών του 1996.

Άλλες δραστηριότητες

Στη συνέχεια διετέλεσε πρώτος πρόεδρος της Αρχής για την Πνευματική Ιδιοκτησία, πρώτος πρόεδρος της Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου και πρώτος πρόεδρος του Συνδέσμου Εντατικής Θεραπείας. 
Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος της Δικαστικής Επιτροπής Καλαθοσφαίρισης και πρόεδρος της Ανώτατης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού.
Βαθμός αναρρίχησης

Στην αναρρίχηση βράχου, την ορειβασία και άλλες αναρριχητικές δραστηριότητες, ως βαθμός αναρρίχησης μιας διαδρομής ορίζεται ο βαθμός  μέσω του οποίου προσδιορίζεται η δυσκολία και ο κίνδυνος μιας αναρριχητικής διαδρομής. Διαφορετικοί τομείς της αναρρίχησης έχουν το δικό τους σύστημα διαβάθμισης, όπως επίσης και διαφορετικοί εθνικοί οργανισμοί.
Είναι αρκετοί οι παράγοντες που συνυπολογίζονται στο βαθμό δυσκολίας μιας αναρριχητικής διαδρομής, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνεται η τεχνική δυσκολία των κινήσεων, η δύναμη και η φυσική αντοχή, το επίπεδο συγκέντρωσης και η δυσκολία προστασίας του αναρριχητή. Τα διαφορετικά συστήματα βαθμολόγησης εξετάζουν με διαφορετικό τρόπο κάθε διακριτό παράγοντα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ακριβής αντιστοίχηση ανάμεσα σε δύο διαφορετικά συστήματα.
Ο αναρριχητικός βαθμός δυσκολίας είναι εγγενώς υποκειμενικός, καθώς αντιπροσωπεύει τη γνώμη ενός ή μικρού αριθμού αναρριχητών ή του συγγραφέα ενός οδηγού αναρρίχησης, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται ενίοτε ακόμα και διαμάχες για την τελική βαθμολόγηση μιας διαδρομής.

Βρετανικό σύστημα

Το βρετανικό σύστημα βαθμολόγησης της χρησιμοποιείται στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία και διαιρείται σε δύο τμήματα: την τεχνική βαθμολόγηση και την επιθετική βαθμολόγηση (χρήση επιθετικών προσδιορισμών)
Η αθλητική αναρρίχηση στη Βρετανία και την Ιρλανδία χρησιμοποιεί το γαλλικό σύστημα, συχνά με πρόθεμα το γράμμα "F".
Αρχαϊκοί Homo sapiens

Ο όρος αρχαϊκοί άνθρωποι αναφέρεται γενικά στις διάφορες ποικιλίες του γένους Homo που έζησαν τα τελευταία 500.000 χρόνια, σε αντίθεση με τον όρο ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι που αναφέρεται αποκλειστικά στο είδος Homo sapiens.
Χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει τον Homo heidelbergensis, τον Homo rhodesiensis, τον Homo neanderthalensis και περιστασιακά τον Homo antecessor. 
Οι σύγχρονοι άνθρωποι πιστεύεται πως εξελίχθηκαν από του αρχαϊκούς Homo sapiens, οι οποίοι εξελίχτηκαν με τη σειρά τους από τον Homo erectus. Οι διάφορες ομάδες των αρχαϊκών Homo sapiens μοιράζονται το τριωνυμικό όνομα "Homo sapiens" γιατί το μέγεθος του εγκεφάλου τους δεν διαφέρει σημαντικά με αυτό των σύγχρονων ανθρώπων. Συγκεκριμένα, οι αρχαϊκοί Homo sapiens είχαν εγκέφαλο μεταξύ 1200 και 1400 κυβικών εκατοστών, μέγεθος παρόμοιο με αυτό του ανθρώπινου εγκεφάλου. Διαφέρουν από τους ανατομικούς σύγχρονους ανθρώπους επειδή έχουν χοντρό κρανίο, προεξέχων οστό γύρω από τα φρύδια, καθώς και λόγω της έλλειψης προεξέχοντος σαγονιού.
Οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι εμφανίστηκαν περίπου 200.000 χρόνια πριν και μέσα σε διάστημα 70.000 χρόνων αντικατέστησαν τις "αρχαϊκές" ομάδες. Παρόλα αυτά πιστεύεται πως μερικοί μη-σύγχρονοι πληθυσμοί του γένους Homo εξακολουθούσαν να ζουν στη γη μέχρι τουλάχιστον 30.000 χρόνια πριν.
Ορθοαιθανικό οξύ

Ορθοαιθανικοί εστέρες

Υπάρχουν πολλές σταθερές οργανικές ενώσεις που περιέχουν την τρισθενή ρίζα CH₃C(O-)₃, που τυπικά αποτελούν εστέρες του ορθοαιθανικού οξέος και γι' αυτό ονομάζονται ορθοαιθανικοί εστέρες. Περιλαμβάνουν τον ορθοαιθανικό τριμεθυλεστέρα και τον ορθοαιθανικό τριαιθυλεστέρα, που είναι εμπορικά διαθέσιμοι.
Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Ιστορία

Το γήπεδο χτίστηκε το 1979, αλλά μέχρι το 2005 που η ομάδα του Αστέρας Τρίπολης αγωνιζόταν στη Γ΄ Εθνική και παλαιότερα στην Δ΄ Εθνική και στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας, ήταν ένα μικρό στάδιο με μικρή χωρητικότητα καθώς διέθετε μια εξέδρα περίπου 100 θέσεων. Μετά την άνοδο της ομάδας στη Β΄ Εθνική, το στάδιο ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε η χωρητικότητα του, μεταξύ άλλων κατασκευάστηκε η ανατολική κερκίδα, η οποία στεγάζει επίσης τα γραφεία της ΠΑΕ, γυμναστήριο και αποδυτήρια, εντευκτήριο κ.α. Το 2007 με την άνοδο του Αστέρα στην Α΄ Εθνική (Super League) κατασκευάστηκε η δυτική κερκίδα, όπου στεγάζονται τα δημοσιογραφικά θεωρεία και οι θέσεις VIP, ενώ προστέθηκε επίσης και μία μικρή κερκίδα στη νότια πλευρά για χρήση κυρίως από τους φιλάθλους της εκάστοτε φιλοξενούμενης ομάδας. Το 2008 κατασκευάστηκε η βόρεια κερκίδα. Το 2010 ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε η νότια κερκίδα. Το 2015 με αφορμή την συμμετοχή της ομάδας του Αστέρα Τρίπολης στους ομίλους του Europa League (2015-16), για δεύτερη φορά στην ιστορία του και δεύτερη συνεχόμενη παράλληλα αλλά και τέταρτη σερί χρονιά παρουσίας της ομάδας γενικότερα στον θεσμό (τις δύο πρώτες μόνο στα προκριματικά), στο γήπεδο πραγματοποιήθηκαν διάφορες σημαντικές ανακαινιστικές παρεμβάσεις, κυρίως στους εσωτερικούς του χώρους, όπως στα αποδυτήρια και στην αίθουσα τύπου κ.α.
Στις 27 Νοεμβρίου του 2011 στον αγώνα μεταξύ του Αστέρα με τον Ολυμπιακό Πειραιώς για την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος (2011-12) πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ άφιξης θεατών του γηπέδου με 6.150 εισιτήρια. 
Στις 22 Νοεμβρίου του 2012 η επίσημη ονομασία του γηπέδου άλλαξε αφού μετονομάστηκε από Δημοτικό Στάδιο Τρίπολης σε Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προς τιμήν του Έλληνα εθνικού ήρωα και αγωνιστή της Επανάστασης του ’21, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Ευάγγελος Σδράκας

Βίος

Ο Ευάγγελος Σδράκας γεννήθηκε το 1910 στο Μαυρομάτι Θεσσαλίας. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Τρικάλων. Το 1935 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Μέχρι την κατάταξή του στον στρατό (τον Ιούλιο του 1935). εργάσθηκε ως δάσκαλος στην ιδιωτική πρωτοβάθμια εκπαίδευση και καθηγητης στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 1937 μετεβη στην Γερμανία για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου όπου παρακολούθησε Φιλοσοφια, Ιστορία της Χριστιανικής Αρχαιολογίας,Ιστορία των Θρησκευμάτων, Ψυχολογία της θρησκείας, Φιλοσοφία της θρησκείας. Στη συνέχεια σπούδασε στην Πράγα στην Deutsche Karls Universitat, φιλοσοφία και βυζαντινή τέχνη.
Το καλοκαίρι του 1939 περιηγήθηκε την Ελλάδα και άλλες βαλκανικές χώρες μελετώντας βυζαντινά μνημεία. Προϊόν της ερευνάς του ηταν η σύνταξη διδακτορικής διατριβής με τίτλο Johannes der Täufer in der kunst des christlichen Ostens . Από το 1944 ασχολήθηκε με θρησκειολογικές και φιλοσοφικές μελέτες και από το 1955 εως το 1958 δίδαξε στην Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Μπρούκλιν Φιλοσοφία, Χριστιανική Αρχαιολογία και Βυζαντινή Τέχνη.Το1959 υπέβαλε στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης διατριβή με τίτλο Ο φυσικός νόμος παρά τοις Στωικοίς και τω Αποστόλω Παύλω. Το 1964 εξελέγη και διορίστηκε έκτακτος για τριετή θητεία καθηγητής της έκτακτης αυτοτελούς έδρας της Θρησκειολογίας. Τον Φεβρουάριο του 1967 εξελέγη και διορίστηκε μόνιμος στην καθηγητής στην ίδια έδρα. Για την στάση που τήρησε το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου 1973, ως Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, δηλαδή την πρόσκληση με δική του πρωτοβουλία της αστυνομίας με σκοπό την απόμακρυνση από την Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης των φοιτητών, μεταδικτατορικά απολύθηκε οριστικά από το καθηγητικό σώμα.
Αλέξανδρος Αυλωνίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Δάφνη Κέρκυρας. Σπούδασε νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Ύστερα επέστρεψε στην Κέρκυρα, όπου ξεκίνησε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου το 1983. Ασχολείται αρκετά χρόνια στην πολιτική. Το 2007-2010 ήταν ο τελευταίος δήμαρχος του καταργηθέντος δήμου Εσπερίων, ο οποίος συγχωνεύθηκε στον ενωμένο δήμο Κέρκυρας το 2010. Ήταν μέλος του νομαρχιακού συμβουλίου της Κέρκυρας (1995-2002) και ύστερα υπηρέτησε στο περιφερειακό συμβούλιο της περιφέρειας Ιονίων Νήσων για μια τετραετία (2003-2007). Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 κέρδισε 5.152 ψήφους και εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας.