google/wiki40b huggingface dataset:
Σημαία της Κένυας

Η σημαία της Κένυας υιοθετήθηκε επίσημα στις 12 Δεκεμβρίου 1963.
Eίναι τρίχρωμη. Δύο λευκές μικρές οριζόντιες ταινίες χωρίζουν αυτή σε τρεις ισοπλατείς λωρίδες από άνω προς τα κάτω: μαύρη, κόκκινη και πράσινη. Στο κέντρο φέρεται κάθετα η παραδοσιακή ασπίδα της φυλής των Μασάι πίσω από την οποία φέρονται επίσης διασταυρούμενα δύο λευκά ακόντια.
Το σχέδιό της προέρχεται από την Αφρικανική Εθνική Ένωση της Κένυας, το κόμμα που συνδέθηκε με τον αγώνα για ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Τα χρώματα συμβολίζουν την πλειοψηφία των μαύρων και το αίμα (κόκκινο) που χύθηκε για την ελευθερία. Το πράσινο συμβολίζει το φυσικό πλούτο, ενώ το λευκό την ειρήνη. Το μαύρο, κόκκινο και άσπρο χρώμα στην παραδοσιακή ασπίδα των Μασάι και δύο δόρατα συμβολίζουν την άμυνα όλων των προαναφερόμενων αντικειμένων.
2662 Καντίνσκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καντίνσκι είναι άγνωστα.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1995-1996

Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών  της περιόδου 1995–96 ήταν το 3ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 15ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αναγέννηση Άρτας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Κυριότερο αντίπαλο είχε την Γ.Ε. Βέροιας, η οποία κατέκτησε το Κύπελλο επικρατώντας της Αναγέννησης με 33-29. Τις υπόλοιπες θέσεις για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πήραν ο Αθηναϊκός και ο Φίλιππος Βέροιας.
Αλέξανδρος Τζιόλης

Καριέρα

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον τοπικό Απόλλωνα Λιτοχώρου και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2002 από τον Πανιώνιο. 
Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του με τους "κυανέρυθρους", του έδωσαν την ευκαιρία να μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό το 2005 (μαζί με τον συμπαίκτη του Βαγγέλη Μάντζιο) και σχεδόν αμέσως κέρδισε θέση βασικού στους "πράσινους".
Τον Ιανουάριο του 2009 παραχωρήθηκε δανεικός από τον Παναθηναϊκό στη γερμανική Βέρντερ Βρέμης και μετά τη λήξη του δανεισμού του στον γερμανικό σύλλογο επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.
Στις 29 Ιανουαρίου 2010 υπέγραψε συμβόλαιο στην ιταλική Σιένα, με την οποία αγωνίστηκε σε 13 αγώνες στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος. Μετά τον υποβιβασμό της Σιένα, ο Τζιόλης αποκτήθηκε ως δανεικός από τη Ρασίνγκ Σανταντέρ, τον Αύγουστο του 2010.
Το καλοκαίρι του 2011 υπέγραψε ως ελεύθερος πια στη Σανταντέρ, όμως τον Ιανουάριο του 2012 αποχώρησε με προορισμό το Πριγκιπάτο του Μονακό και την ομώνυμη ομάδα.
Η αγωνιστική αναγέννηση του Αλέξανδρου Τζιόλη ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2012, όταν δόθηκε δανεικός στον ΑΠΟΕΛ. Μετά από μια επιτυχημένη πορεία στον κυπριακό σύλλογο, η Μονακό ήρθε σε συμφωνία με τον ΠΑΟΚ για τη μετακίνησή του στη Θεσσαλονίκη, όπου υπέγραψε συμβόλαιο τριών ετών με τον "Δικέφαλο του Βορρά". Τον Ιανουάριο του 2014 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στην τουρκική Καϊσερίσπορ.
Τον Ιανουάριο του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος από τον ΠΑΟΚ, έξι μήνες πριν ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του, για να συνεχίσει στη σκωτσέζικη Χαρτς, σκοράροντας στο ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Al-Fayha FC από τη Σαουδική Αραβία.

Εθνική Ελλάδος

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 21 Ιανουαρίου 2006 στη φιλική αναμέτρηση εναντίον της Νότιας Κορέας, που διεξήχθη στο Ριάντ (1-1). Συμμετείχε στο Euro 2008 και στο Μουντιάλ 2010, όχι όμως και στο Euro 2012, λόγω της αγωνιστικής του απραξίας εκείνη την περίοδο.
Η μετέπειτα αγωνιστική του ανάκαμψη τον έφερε και πάλι στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας, με την οποία αριθμεί 75 συμμετοχές και δύο τέρματα (το πρώτο στον φιλικό αγώνα εναντίον του Ισημερινού το καλοκαίρι του 2011 και το δεύτερο τον Οκτώβριο του 2017 στην εκτός έδρας νίκη εναντίον της Κύπρου με 2-1 για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018).
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Καύνιοι

Οι Καύνιοι ήταν κάτοικοι της Καρίας που αναφέρονται από τον Ηρόδοτο.
Ο Ηρόδοτος τους θεωρεί αυτόχθονες, αν και οι ίδιοι ισχυρίζονταν πως έλκειαν την καταγωγή από την Κρήτη. Σημείωνει πως παρόλο που είχαν αφομοιωθεί γλωσσικά με τους κατοίκους της περιοχής (ή το αντίστροφο), είχαν έθιμα πολύ διαφορετικά. Για παράδειγμα παραθέτει το έθιμό τους να μαζεύονται σε φιλικές συντροφιές ανδρών, γυναικών και παιδιών και να πίνουν. Σχετικά με τη θρησκευτική τους παράδοση αναφέρεται ότι έχτισαν ναούς αφιερωμένους σε ξένους θεούς, στη συνέχεια όμως στράφηκαν εκ νέου στους θεούς των προγόνων τους. Αρματώθηκαν όσοι άνδρες μπορούσαν να φέρουν όπλα και έφτασαν μέχρι τα σύνορα της Καλύνδου χτυπώντας τον αέρα με τα ακόντιά τους, λέγοντας πως διώχνουν με αυτόν τον τρόπο τους ξένους θεούς.
Παράκτια χειροσφαίριση

Η παράκτια χειροσφαίριση (Beach handball) ή χειροσφαίριση στην άμμο είναι ομαδικό αγώνισμα, το οποίο παίζεται με μία μπάλα. Οι δύο ομάδες προσπαθούν να πετύχουν τέρμα (γκολ) ρίχνοντας τη μπάλα στο τέρμα της άλλης ομάδας. Το άθλημα παρουσιάζει ομοιότητες με τη χειροσφαίριση, με τη διαφορά ότι δε διεξάγεται σε αθλητικό γήπεδο, αλλά στην άμμο. Οι αγώνες δίνονται σε δύο ή τρία σετ , ανάλογα με το χρόνο που η ομάδα θα κερδίσει το δεύτερο σετ του αγώνα.

Ιστορία

Η πρώτη εμφάνιση του αθλήματος στην Ευρώπη έγινε το 1990 στην Ιταλία. Το 1994 η παράκτια χειροσφαίριση υιοθετήθηκε από τον υψηλότερο φορέα του αθλήματος, τη Διεθνή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ι.Η.F., Βασιλεία) και το 1995 από τον Ευρωπαϊκό του φορέα, την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως (Ε.Η.F., Βιέννη). Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα παράκτιας χειροσφαίρισης έγινε το 2001 στην Άκιτα της Ιαπωνίας. Τα παγκόσμια πρωταθλήματα γίνονται ταυτόχρονα σε άνδρες και γυναίκες.
Η παράκτια χειροσφαίριση στην Ελλάδα ξεκίνησε επίσημα από το 1996 όταν διεξήχθη το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball. Σε διεθνές επίπεδο οι Ελληνικές εθνικές ομάδες αντρών και γυναικών έχουν κερδίσει συνολικά 4 μετάλλια. Η σημαντικότερη διάκριση ήρθε όταν η εθνική ομάδα γυναικών με αντίπαλο στον τελικό την Νορβηγία, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Καζάν της Ρωσίας το 2018. Επίσης πολύ σημαντικές διεθνές διακρίσεις ήρθαν και στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πάτρα το 2019, στους όποιους κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο και η εθνική αντρών και η εθνική γυναικών, και οι δύο με αντίπαλο στον τελικό την Πορτογαλία, επίσης στους παράκτιους μεσογειακούς αγώνες που διεξήχθησαν στην Πεσκάρα της Ιταλίας το 2015, η εθνική γυναικών κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, αφού έχασε από την Ιταλία στον μεγάλο τελικό.

Νικητές στα παγκόσμια πρωταθλήματα

Τα πιο πρόσφατα παγκόσμια πρωταθλήματα διεξήχθησαν στο Καζάν της Ρωσίας, στις 24-29 Ιουλίου του 2018, σε άνδρες και γυναίκες

Νικητές στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα

Τα πιο πρόσφατα ευρωπαικά πρωταθλήματα διεξήχθησαν στην Πολωνία, το 2019, σε άνδρες και γυναίκες.
Νεύρα (1919)

Πλοκή

Το έργο τοποθετείται στην γενική αναταραχή των συνεχόμενων επαναστατικών γεγονότων, κυρίως στο Μόναχο που συνέβαιναν το 1918-1919 στην Γερμανία. Μας διηγείται την ιστορία διαφόρων χαρακτηριστικών προσώπων, με πρωταγωνιστές τον οραματιστή διδάσκαλο Ιωάννη και τον νευρικά κλονισμένο πολιτικό και βιομήχανο Ρόλοφ. Ο Ρόλοφ παρεξηγώντας τις υπεκφυγές της συζύγου του, κατηγορεί τον διδάσκαλο Ιωάννη για μοιχεία. Η υπόθεση αυτή εξυπηρετεί τα πολιτικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης, αφού ο Ιωάννης είναι φλογερός επαναστατικός ρήτορας με σημαντική δραστηριότητα. Η υπόθεση φτάνει στα δικαστήρια και ο Ιωάννης καταδικάζεται σε φυλάκιση. Οι οπαδοί του Ιωάννη διαδηλώνουν για την αθώωσή του. Παράλληλα ο Ρόλοφ ανακαλύπτει το σφάλμα του και αυτοκαταγγέλλει την κατά λάθος ψευδορκία του. Ο Ιωάννης αθωώνεται, ενώ ο Ρόλοφ που συνεχώς πλήττεται από τύψεις αυτοκτονεί με την βοήθεια του Ιωάννη. Ο Ιωάννης χάνει την οραματική του δύναμη, ενώ η αδερφή του, η τυφλή Μάργια παίρνει τον ρόλο του και διαδίδει τις ιδέες του Ιωάννη, ο οποίος τώρα είναι αντίθετος και ανακαλεί. Ο Ιωάννης και η Ελίζαμπετ, χήρα του Ρόλοφ που κρυφά αγαπιούνταν, παντρεύονται, αλλά η Ελίζαμπετ θα τον εγκαταλείψει για να πάει καλογριά σε μοναστήρι. Ο Ιωάννης την ακολουθεί και την πείθει να επιστρέψει. Τελικά οι δυο τους θα εγκαταλείψουν τον πολιτισμό καταφεύγοντας ως πρωτόγονοι άνθρωποι στην παρθένα φύση σε κάποιο άγριο ορεινό τοπίο.

Σχόλια για την ταινία

Η ταινία του έργου είχε αρχικά συνολικό μήκος 2637 μέτρα. Κατόπιν λογοκρισίας ένα χρόνο αργότερα είχε 2059 μέτρα, ενώ σήμερα διασώζονται μόνο 1643 μέτρα, από τα οποία λείπουν σκηνές από διαδηλώσεις και ξυλοδαρμούς στους δρόμους.
Στην ταινία του ο Ράινερτ περιγράφει την εκρηκτική κατάσταση του μεσοπολέμου, όπως την είχαν δημιουργήσει οι επιπτώσεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με τη γνώμη του είχε ξεσπάσει μια επιδημία νευρικού κλονισμού, η οποία επέβαλε στους ανθρώπους να ενεργούν υστερικά και παράλογα, κάνοντας κακό στους εαυτούς τους και στο περιβάλλον τους. Το αποτέλεσμα ήταν οι συνεχείς έντονες αναταραχές, η πείνα, οι πολιτικο-κοινωνικοί αγώνες που μάστιζαν την επικράτεια.
Τα έργο του αυτό ήταν τόσο φορτισμένο, που οι θεατές κατέρρεαν από την απόγνωση κατά την διάρκεια της προβολής, ή και κατόπιν ημερών και κατέληγαν στο νοσοκομείο. Τελικά η προβολή του έργου απαγορεύτηκε.
Ισμαήλ Γκασπρίνσκι

Βιογραφία

Ο Ισμαήλ διέδωσε τις ιδέες του μέσω της εφημερίδας Τερτσιμάν, η οποία ιδρύθηκε το 1883 και υπήρχε μέχρι το 1918. Στις εκδόσεις του καλούσε για ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των Τουρκικών φυλών και υποστήριξε τον εκσυγχρονισμό τους μέσω του Εξευρωπαϊσμού. Ο Ισμαήλ πίστευε πίστευε ότι ο μόνος τρόπος για τον εκσυγχρονισμό ήταν μέσω της εκπαίδευσης. Επίσης είχε επικρίνει το παραδοσιακό σύστημα εκπαίδευσης στα μουσουλμανικά σχολεία όπου εστίαζαν πολύ στην θρησκεία, και επινόησε μια νέα μέθοδο εκπαίδευσης για το πως να διαβάζουν αποτελεσματικά την μητρική γλώσσα τους και εισήγαγε μεταρρυθμίσεις στην διδακτέα ύλη. Ανέπτυξε μία "παν-Τουρκική" γλώσσα, η οποία ήταν μια απλοποιημένη μορφή της τουρκικής παραλείποντας λέξεις που εισάγονται από αραβικά και περσικά. Είπε πάλι το 1881:
"Η άγνοια είναι ο κύριος λόγος για την κατάσταση μας. Δεν έχουμε καθόλου πρόσβαση στο τι ανακαλύπτεται και συμβαίνει στην Ευρώπη. Πρέπει να είμαστε σε θέση να ξεπεράσουμε την απομόνωσή μας, πρέπει να μάθουμε τις Ευρωπαϊκές ιδέες από Ευρωπαϊκές πηγές. Πρέπει να εισάγουμε θέματα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που θα επιτρέψουν στους μαθητές μας να έχουν πρόσβαση".
Ο Ισμαήλ δημιούργησε επίσης ένα περιοδικό για τις γυναίκες, το Αλέμ-ι Νισβάν (Κόσμος των Γυναικών), που εκδόθηκε από την κόρη του Σεφίκα, καθώς και μια έκδοση για τα παιδιά, το Αλέμ-ι Σουμπγιάν (Κόσμος των Παιδιών). Ο Ισμαήλ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ένωσης των Μουσουλμάνων (κριμαϊκά ταταρικά: İttifaq-i Müslimin), που δημιουργήθηκε το 1907 και ενώνει τα μέλη της διανόησης από διάφορες μουσουλμανικές τουρκικές φυλές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν επίσης ένας από τους κύριους οργανωτές των πρώτων πανρωσικών μουσουλμανικών συνεδρίων, που στόχευε στην εισαγωγή θρησκευτικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων για τους μουσουλμάνους της Ρωσίας. 
Επίσης, ενέπνευσε το κίνημα, γνωστό ως Τζαντιντισμός. Το 1912, ο Γκασπρίνσκι επισκέφθηκε τη Βρετανική Ινδία.
Κάρολος Μιχαήλ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου-Αυγούστου πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Αικατερίνης Μιχαηλόβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Μιχαήλ Παύλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας.
Το 1934 απεβίωσε στο Ρέμπλιν σε ηλικία 71 ετών, άγαμος.
Σινούιτζου

Ιστορία

Αναπτυσσόμενο ως ένας σημαντικός οικισμός κατά τη διάρκεια της αποικιακής κυριαρχίας στο τέρμα μιας σιδηροδρομικής γέφυρας στον ποταμό Γιαλού (Άμροκ), το Σίνουιτζου βρίσκεται 7 μίλια νότια νοτιοδυτικά του Ούιτζου, η παλιά πόλη από την οποία προέρχεται η ονομασία Σινούιτζου (που σημαίνει "Νέο Ούιτζου"). Ως ανοιχτό λιμάνι, αναπτύχθηκε εμπορικά με τη βιομηχανία υλοτομίας που χρησιμοποιούσε τον ποταμό Γιαλού για τη μεταφορά ξυλείας. Επιπλέον, αναπτύχθηκε μια χημική βιομηχανία μετά την κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος Σούπουνγκ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, μετά την αποχώρησή του από την Πιονγιάνγκ, ο Κιμ Ιλ Σουνγκ και η κυβέρνησή του μετέφεραν προσωρινά την πρωτεύουσά τους στο Σινούιτζου - αν και οι δυνάμεις του UNC προσέγγισαν, η κυβέρνηση κινήθηκε και πάλι - αυτή τη φορά στο Κάνγκε. Επίσης, η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές από εναέριο βομβαρδισμό, ως μέρος των στρατηγικών βομβαρδισμών της Βόρειας Κορέας από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά η πόλη ξαναχτίστηκε.
.sy

.sy είναι ο top-level domain κωδικός για τη Συρία στο Διαδίκτυο. 
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Συντηρητικό κόμμα Σερβίας

Το Συντηρητικό κόμμα Σερβίας ή απλά Συντηρητικοί (σερβικά : Конзервативци) ήταν πολιτικό κόμμα που αποτελούνταν από ομοϊδεάτες πολιτικές ομάδες που επηρέαζαν τα πολιτικά γεγονότα και τη συνταγματική τάξη της Σερβίας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. 
Ο αντίπαλός τους στην πολιτική ζωή του Πριγκιπάτου της Σερβίας ήταν το Φιλελεύθερο κόμμα. Οι Συντηρητικοί ζητούσαν ένα ποιο αποφασιστικό ρόλο του Συμβουλίου και όχι η Εθνοσυνέλευση. 
Ανάμεσά τους στην πρώτη θέση ξεχώρισαν οι Ίλιγια Γκαρασάνιν, Γιόβαν Μαρίνοβιτς και ο Νίκολα Χρίστιτς. Κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας, 1868-1872, στην κυβέρνηση ήταν οι Φιλελευθέροι και οι Συντηρητικοί υπέστησαν διώξεις . Στο τέλος της δεκαετίας του 1870 τους συντηρητικούς του 19ου αιώνα αντικατέστησε το Προοδευτικό κόμμα.
Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ

Το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ είναι ολλανδική μουσική ακαδημία και βρίσκεται στο Άμστερνταμ. Η σχολή είναι κλάδος του Πανεπιστημίου Τεχνών του Άμστερνταμ. Το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ (CVA) είναι η μεγαλύτερη ακαδημία μουσικής στην Ολλανδία και προσφέρει προγράμματα στην κλασική μουσική, την τζαζ, την ποπ, την πρώιμη μουσική και την όπερα, όπως επίσης στη μουσική εκπαίδευση.

Ιστορικό

Ο πρόγονος του σημερινού κονσερβατορίου ιδρύθηκε το 1884 ως Amsterdamsch Conservatorium, τέσσερα χρόνια πριν την ολοκλήρωση του Κονσερτχέμπου. Το 1920 ιδρύθηκε στο Άμστερνταμ ανταγωνιστική μουσική ακαδημία από έναν οργανισμό που ονομαζόταν Muzieklyceum (Μουσικό Λύκειο). Το κτήριο Bachzaal που χρησιμοποιούσε το Amsterdamsch Conservatorium, ολοκληρώθηκε το 1931.
Το 1976 τα Amsterdamsch Conservatorium, το Κονσερβατόριο Muzieklyceum Society και το Haarlems Muzieklyceum ενώθηκαν σχηματίζοντας το Sweelinck Conservatorium. Η «νέα» μουσική ακαδημία χρησιμοποίησε τα κτήρια μιας τράπεζας στην Van Baerlestraat το 1985. Το 1994 το Sweelinck Conservatorium ενώθηκε με το Hilversums Conservatorium για να σχηματιστεί το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Από το 1998 τα εκπαιδευτικά προγράμματα λάμβαναν χώρα στις εγκαταστάσεις της Van Baerlestraat και της Nieuwe Vaart. Το 2008 η σχολή μετακόμισε στην Oosterdokseiland.
Κάστρο του Σόκο Γκραντ

Ιστορία

Το φρούριο ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανύ Α΄, για την αποτροπή των διεισδύσεων των ευρασιατικών Αβάρων και Σλάβων στη Βαλκανική χερσόνησο. Το 1172, καταλήφθηκε από τον Στέφανο Νεμάνια και έγινε μέρος του μεσαιωνικού σερβικού κράτους. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το κατέλαβε το 1398. Η πόλη καταστράφηκε και σήμερα το μόνο πράγμα ορατό είναι τα ερείπια της πάνω πόλης με μια πύλη, τους τοίχους, και τρεις πύργους.
Χριστόφορος Εμποροκωμήτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και είχε φήμη για την ευρύτητα της παιδείας και για την ενάρετη διαγωγή του. Από το 1699 μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα δίδαξε στην Κέρκυρα. Συνέγραψε και το 1728 εξέδωσε, πιθανότατα στο Βουκουρέστι, μελέτη γύρω από το ζήμημα της εκπόρευσης του Αγίου Πνεύματος. Ο λόγος του Εμποροκωμήτη έχει χαρακτηριστεί ήρεμος και πράος, αλλά ταυτόχρονα «ακαταμάχητος» και «ισχυρός», ως η «φωνή της αληθείας» της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι σε εκείνους που είχαν αποσκιρτήσει και είχαν μετατραπεί σε σφοδρούς πολέμιούς της, όπως ο Νικόλαος Κομνηνός Παπαδόπουλος.
Α.Σ. Ελπίς Σκουτάρεως

Ιστορία

Ο «Αθλητικός Σύλλογος Ελπίς Σκουτάρεως» ιδρύθηκε το 1958. Την περίοδο 1994–95, η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου κατέλαβε την 6η θέση στον 8ο Όμιλο. Την επόμενη περίοδο, 1995–96, τερμάτησε στη 17η θέση με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες.
Την περίοδο 2016–17, η ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο της ΕΠΣ Σερρών, γεγονός που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών 2016–17, φτάνοντας μέχρι τον τελικό και εξασφαλιζοντας μία θέση στη Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2017–18 τοποθετήθηκε στον 1ο Όμιλο του πρωταθλήματος τερματίζοντας στη 4η θέση. Το καλοκαίρι του 2018 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Π.Σ. Βέροια» και μεταφέρθηκε η έδρα του στην πρωτεύουσα της Ημαθίας. Τυπικά πάντως και την περίοδο 2018-19 ο ΠΣ Βέροια αγωνίστηκε ως Ελπις Σκουτάρεως.
Διάφανα Κρίνα

Ιστορικό

Τα Διάφανα Κρίνα σχηματίστηκαν το 1991 και το 1994 κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία Wipe Out ο πρώτος τους δίσκος. Ήταν το single Λιώνοντας μόνος/Κάτω απ' το ηφαίστειο. Το 1996 με 6ο μέλος τον Παναγιώτη Μπερλή στα πλήκτρα, κυκλοφορούν το δίσκο Έγινε η απώλεια συνήθεια μας. Το 1997 συμμετέχουν στη συναυλία Rock of Gods, η οποία έγινε στο γήπεδο του Απόλλωνα Αθηνών στην Ριζούπολη μαζί με συγκροτήματα όπως οι The Sisters of Mercy. Το 1998 κυκλοφορούν το δίσκο Κάτι σαράβαλες καρδιές, ενώ την ίδια χρονιά δίνουν την πρώτη τους συναυλία στο club «ΡΟΔΟΝ». Το 1999 ανοίγουν την συναυλία των Tindersticks στη μουσική σκηνή «Σφεντόνα» στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Το 2000, μετά από την αποχώρηση του Παναγιώτη Μπερλή από το σχήμα, διαλύουν την συνεργασία τους με την Wipe Out, δημιουργούν τη δική τους δισκογραφική εταιρεία, την This Is My Voice Records, και κυκλοφορούν το single Είναι που όλα ήρθαν αργά. Τον Οκτώβριο του 2000 κυκλοφορεί ο δίσκος Ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές, ενώ στο τέλος του 2000 διασκευάζουν το τραγούδι Θάνατος του Παύλου Σιδηρόπουλου με αφορμή τον δίσκο-συλλογή από την EMI Στον Π - Αφιέρωμα στον Παύλο Σιδήροπουλο. Το 2001 κυκλοφορεί ο δίσκος Καινούργιος τόπος/Κάτω απ' το ηφαίστειο, ως ένθετο στο περιοδικό Fractal Press. Το 2002 ο Θάνος Ανεστόπουλος κάνει ακουστικές (unplugged) εμφανίσεις με την κιθάρα του στο bar «Closer» στην Αθήνα. Στο τέλος του 2002 τα Διάφανα Κρίνα γράφουν την μουσική για το θεατρικό έργο Δεσποινίς Τζούλια.
Στα μέσα του 2003 κυκλοφορεί και πάλι από την This Is my Voice Records ο δίσκος Ο,τι απόμεινε απ' την ευτυχία. Το 2004 τα Διάφανα Κρίνα πραγματοποιούν συναυλίες σε όλη την Ελλάδα (ενδεικτικά μπορεί να ειπωθεί ότι το 2001 πραγματοποίησαν 170 συναυλίες σε όλη τη χώρα). Το 2005 κυκλοφορεί το βιβλίο/CD Ο γύρος της μέρας σε 80 κόσμους από την εκδοτική εταιρεία Ίνδικτος. Τον Νοέμβριο του 2008 κυκλοφορεί ο δίσκος Κι η αγάπη πάλι θα καλεί.
Την 1η Ιουνίου του 2009 τα Διάφανα Κρίνα ανακοίνωσαν μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα τους τη διάλυσή τους. Την ανακοίνωση υπέγραψαν όλα τα μέλη του συγκροτήματος εκτός από τον Θάνο Ανεστόπουλο. Στις 28 Μαΐου 2012 μέσα από την συνεργασία των εταιρειών B-otherSide Records και Labyrinth Of Thoughts Records κυκλοφορεί ο δίσκος Κι η αγάπη πάλι θα καλεί σε έκδοση βινυλίου, σε 500 συλλεκτικά κομμάτια.
Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τη διάλυση των Διάφανων Κρίνων, η Roll Out και η Universal Greece παρουσιάζουν μια συλλογή τραγουδιών τους υπό τον τίτλο Μέσα στη ρόδινη σιωπή του γαλαξία με σκοπό τη συγκέντρωση και καταγραφή σπάνιου αρχειακού υλικού, αλλά και ανέκδοτων ηχογραφήσεων τους.
Μαύρο Τριαντάφυλλο

Υπόθεση

Η Εμπρού πηγαίνει μαζί με τα παιδιά της, στο αρχοντικό της οικογένειας της συζύγου του Μουράτ, όταν λαμβάνει ένα τηλεφώνημα ότι ο Μουράτ έχει εξαφανιστεί αφότου έπεσε στον ποταμό Ευφράτη. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή της αλλάζει ριζικά. Ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της έχει χάσει όλα τα οικογενειακά του περιουσιακά στοιχεία και ότι είναι υποθηκευμένα. Εκεί βρίσκεται μόνη της και χωρίς χρήματα, ενώ επιπλέον ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της έχει και άλλη σύζυγο.
Σε εκείνο τον τόπο θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον Κεντάλ, τον αρχηγό της οικογένειας που ήταν πάντα ζηλότυπος με τον Μουράτ επειδή ήθελε να είναι ο μοναδικός κληρονόμος της οικογένειας. Ωστόσο, ο Κεντάλ δεν έχει ένα γιο που μπορεί να συνεχίσει με την κληρονομιά του, αφού ο μόνος που έχει είναι ανάπηρος.
Θα συναντήσει επίσης τον Μπαράν, τον πρώτο της γιο με τον Μουράτ, ο οποίος υποτίθεται ότι γεννήθηκε νεκρός.
TNA Turning Point

Το Turning Point είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Turning Point έγινε τον Δεκέμβριο του 2004 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Νοέμβριο.

Ιστορία

Το Turning Point είναι ένα από τα πρώτα μηνιαία σόου Πληρωμής ανά προβολή, αφού πραγματοποιήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2004.
Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα.
Βασίλι Περόφ

Βιογραφία

Ο Βασίλι Περόφ γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1834 στην πόλη Τομπόλσκ (Tobolsk). Φοίτησε αρχικά στην επαρχιακή σχολή τέχνης «Αλεξάντρ Στούπιν» (Alexander Stupin Art School) στο Αρζαμάς (Arzamas) και το 1853 έγινε δεκτός στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, όπου μαθήτευσε κοντά σε διάσημους καλλιτέχνες. Το 1856, κέρδισε αργυρό μετάλλιο για ένα σχέδιό του με το κεφάλι ενός αγοριού, που το παρουσίασε στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών. Αργότερα, η Ακαδημία του απένειμε και άλλα μετάλλια: το 1857, αργυρό μετάλλιο για το έργο του « Κομισάριος της Αγροφυλακής που κάνει έλεγχο» και χρυσό μετάλλιο για τα έργα «Σκηνή σε ένα μνήμα» και «Ο γιος ενός γραφειοκράτη προάγεται στον πρώτο βαθμό», ενώ το 1861 κερδίζει το μεγάλο χρυσό μετάλλιο για τον πίνακα «Κήρυγμα σε χωριό».
Με κρατική χορηγία, ο Περόφ ταξίδεψε το 1862 στη Δυτική Ευρώπη, επισκεπτόμενος πολλές γερμανικές πόλεις και αργότερα το Παρίσι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, φιλοτέχνησε πίνακες με σκηνές από τη ζωή στους ευρωπαϊκούς δρόμους, όπως «Πωλητής αγαλματιδίων», «Ο Σαβογιάρος», «Πωλητής μουσικών βιβλίων» (1863 -64), «Οργανοπαίκτης στο Παρίσι» (1864), «Μουσικοί και περαστικοί θεατές» και «Παριζιάνοι ρακοσυλλέκτες» (1864).
Επιστρέφοντας στη Μόσχα, ο Περόφ δημιουργεί από το 1865 ως το 1871 τα πιο πολλά από τα αριστουργήματά του: «Ορφανά παιδιά σ’ ένα νεκροταφείο», «Ουρά στη βρύση», «Το τελευταίο ταξίδι» (1865), «Τρόικα» (1866), «Πεντηκοστή» (1866), «Η άφιξη μιας γκουβερνάντας στο σπίτι ενός εμπόρου» (1866), «Δάσκαλος σχεδίου» (1867), «Σκηνή στο σιδηρόδρομο» (1868), «Η τελευταία ταβέρνα στην πύλη της πόλης» (1868), «Παγιδευτής πουλιών» (1870), «Παιδιά που κοιμούνται» (1870), «Ψαράς» και «Κυνηγοί σε ανάπαυλα» (1871). Δύο από τα πιο σημαντικά έργα του Περόφ είναι ο «Μοναχικός κιθαρίστας» (1865) και το «Γεύμα σε μοναστήρι» (1865 – 1876, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη), μια καυστική σάτιρα της υποτιθέμενης ασκητικής ζωής των μοναχών, όπου απεικονίζεται ένα λουκούλλειο και μέχρι γελοιότητας γεύμα στην τραπεζαρία ενός μοναστηριού.

Προσωπογραφίες

Ο Περόφ κατατάσσεται επίσης μεταξύ των πιο σημαντικών προσωπογράφων της εποχής του. Φιλοτέχνησε τα πορτρέτα πολλών διασημοτήτων, όπως συγγραφέων, δραματουργών, ζωγράφων, γλυπτών και συνθετών. Ανάμεσα σ’ άλλα πολλά περιλαμβάνονται τα πορτρέτα των Αντόν Ρουμπινστάιν (1870, συνθέτης), Αλεξάντρ Οστρόφσκι (1871, δραματουργός), Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1872, συγγραφέας), Ιβάν Τουργκένιεφ (1872, συγγραφέας), Βλαντιμίρ Νταλ (1872, συγγραφέας), Σεργκέι Ακσάκοφ (1872, λογοτέχνης), Μιχαήλ Πογκοντίν (1872, ιστορικός), Απόλλων Μάικοφ (1872, ποιητής), Αλεξέι Σαβράσοφ (1878, ζωγράφος) κ. ά.
Το 1866, ο Περόφ έλαβε τον τίτλο του ακαδημαϊκού και το 1871 τη θέση του καθηγητή στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας.

Το τέλος

Ο Περόφ πέθανε στις 10 Ιουνίου 1882 από φυματίωση στο χωριό Κουζμίνκι (Kuzminki), τμήματος σήμερα της Μόσχας, και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ντονσκόε (Donskoe).
Ερνέστο Λακλάου

Κριτική στον παραδοσιακό μαρξισμό

Ο Λακλάου άσκησε κριτική στον παραδοσιακό μαρξισμό, καθώς θεωρούσε πως δεν αποτελεί κατάλληλο εργαλείο για την ανάλυση του σύγχρονου κόσμου. Συγκεκριμένα, εναντιώθηκε στον οικονομισμό και στην ταξική αναγωγή των ορθόδοξων μαρξιστών. Για τον λόγο αυτό μπορεί να ονομαστεί μεταμαρξιστής.

Θεώρηση του λαϊκισμού

Ο Λακλάου είναι ιδιαιτέρως γνωστός για τη θεωρία του για τον λαϊκισμό. Θεωρούσε, δηλαδή, πως δεν είναι ένας όρος που έχει a priori θετικό ή αρνητικό πρόσημο, αλλά αξιολογείται στην πορεία. Ο Λακλάου αξιολογούσε θετικά τον αριστερό λαϊκισμό και αρνητικά τον δεξιό λαϊκισμό, φέρνοντας το παράδειγμα της δικτατορίας του Περόν στην Αργεντινή, που αποτελούσε και προσωπικό του βίωμα.