google/wiki40b huggingface dataset:
F-35 Lightning II

Σχεδίαση

Το F-35 ενσωματώνει χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας που το κάνουν δύσκολο να εντοπιστεί από αντίπαλα αεροσκάφη ή ραντάρ περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα του αντιπάλου να επιτεθεί ή να αμυνθεί αποτελεσματικά. Διαθέτει εσωτερικές αποθήκες οπλισμού προκειμένου να μην προσμετράται το ίχνος ραντάρ του οπλισμού στο συνολικό ίχνος του αεροσκάφους. Βέβαια το F-35 δύναται να φέρει οπλισμό και εξωτερικά, θυσιάζοντας έτσι όμως ως ένα βαθμό τη χαμηλή του παρατηρησιμότητα.

Ηλεκτρονικός εξοπλισμός

Το F-35 φέρει το ραντάρ AN/APG-81, τύπου AESA, το οποίο θεωρείται κορυφαίων επιδόσεων. Επίσης διαθέτει το συστήματα στόχευσης EOTS και το σύστημα προειδοποίησης AN/AAS-37. Αυτά σε συνδυασμό με τους προηγμένους αισθητήρες δίνουν στον πιλότο μια εξαιρετική εικόνα του πεδίου μάχης.

Καινοτομίες

Το αεροσκάφος θα μπορεί να δεχθεί εντολές μέσω της φωνής του πιλότου μέσω του συστήματος Direct Voice Input. Επίσης θα διαθέτει σύστημα απεικόνισης επί κάσκας (HMDS) το οποίο θα προβάλλει πληροφορίες κατ’ ευθείαν στη κάσκα του πιλότου.
Μανεσαίικος ποταμός

Ο Μανεσαίικος είναι ένας μικρός ποταμός της Αχαΐας.

Ρους του ποταμού

Πρόκειται για μικρό παραπόταμο του Σελινούντα και εκβάλλει σε αυτόν σε περιοχή βόρεια του οικισμού Μπόσι. Πηγάζει από το Καλλιφώνιο όρος, κοντά στο χωριό Μάνεσι.
Το ποτάμι, προτού εκβάλλει στον Σελινούντα, διαρρέει αρχικά μια μικρή πεδινή κοιλάδα στα βορειοδυτικά του Δήμου Καλαβρύτων, διερχόμενος εκεί νοτιανατολικά του χαμηλού όρους Κρανιά και διαδοχικά εγγύς των χωριών Μάνεσι, Μπούμπουκας, Κρυονέρι, Τρεχλό, Λαπάθεια, Νεοχώρι, Φλάμπουρα και Ορθολίθι. Στο τελευταίο τμήμα του ρου του σχηματίζει μικρό φαράγγι με κατεύθυνση από νότια προς βόρεια, το οποίο διέρχεται ανάμεσα στα βουνά Ψηλή Ράχη στα δυτικά και Σκεπαστό στα ανατολικά. Στην ανατολική πλευρά του φαραγγιού διέρχεται εγγύς των χωριών Γουμένισσα, Δροσάτο, Κορφές και Πετσάκοι καθώς και από τη συνοικία Φαμελίτικα του Δροσάτου. Στο σημείο συμβολής του με τον Σελινούντα, βορείως του οικισμού Μπόσι, χύνεται στο φαράγγι που σχηματίζει ο Σελινούντας.
Χύνονται στον Μανεσαίικο το ρέμα Ντουμένη και το ποτάμι της Γουμένισσας.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1914

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 23 Φεβρουαρίου του 1914. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Φιλελεύθερο Συνασπισμό, μια συμμαχία του Φιλελεύθερου κόμματος, του Λαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος και του Νέου Φιλελεύθερου κόμματος, ο συνασπισμός κέρδισε 126 από τις 245 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 67,1%.
Ιταλικά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ιταλία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα ιταλικά κέρματα ευρώ έχουν ένα μοναδικό σχέδιο σε κάθε μονάδα νομίσματος, αν και έχουν ως κοινό θέμα γνωστά έργα τέχνης διάσημων Ιταλών καλλιτεχνών. Κάθε κέρμα δημιουργήθηκε από διαφορετικό σχεδιαστή. Οι σχεδιαστές είναι οι εξής (αναφέρονται με τη σειρά αξίας των κερμάτων, από το 1 σεντ ως το κέρμα των 2 ευρώ): Eugenio Driutti, Luciana De Simoni, Ettore Lorenzo Frapiccini, Claudia Momoni, Maria Angela Cassol, Roberto Mauri, Laura Cretara και Maria Carmela Colaneri. Όλα τα σχέδια κοσμούνται με τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έτος κοπής και τα ανάγλυφα γράμματα «RI» που σημαίνουν Repubblica Italiana (Δημοκρατία της Ιταλίας). Δεν υπάρχουν ιταλικά κέρματα ευρώ με ημερομηνία πριν το 2002, αν και η κοπή τους έγινε νωρίτερα, μια και άρχισαν να διανέμονται στο κοινό την 1η Δεκεμβρίου του 2001.
Η επιλογή των σχεδίων των κερμάτων έγινε από το Ιταλικό κοινό μέσω τηλεοπτικής εκπομπής όπου παρουσιάστηκαν διάφορα σχέδια, και ζητήθηκε από τον κόσμο να ψηφίσει μέσω συγκεκριμένου τηλεφωνικού αριθμού το σχέδιο που προτιμά. Ωστόσο το κέρμα του ενός ευρώ έλειπε από αυτήν την ψηφοφορία, γιατί ο Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι, τότε υπουργός Οικονομίας και κατοπινός Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, είχε ήδη αποφασίσει ότι θα αναπαριστά τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το έργο αυτό του Λεονάρντο ντα Βίντσι έχει πολύ μεγάλο συμβολισμό, μια και αναπαριστά την οπτική της Αναγέννησης για τον άνθρωπο, ως μέτρο όλων των πραγμάτων και έχει ταυτόχρονα στρογγυλό σχήμα που ταιριάζει άψογα στο κέρμα. Όπως παρατήρησε ο ίδιος ο πρόεδρος Τσιάμπι, αντιπροσωπεύει το «χρήμα στην υπηρεσία του ανθρώπου», σε αντίθεση με τον άνθρωπο στην υπηρεσία του χρήματος.
Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι

Το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι είναι ένα πανεπιστήμιο στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη Φινλανδία με την ευρύτερη έκταση προσφερομένων επιστημών. Έχει εγγεγραμένους περίπου 38.000 φοιτητές (συμπεριλαμβανομένων 5.500 μεταπτυχιακών φοιτητών). 
Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων Έρευνας και του Europaeum και εστιάζει με μεγάλη έμφαση στην υψηλής ποιότητας έρευνα.

Ιστορία

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1640 από τον Κόμη Περ Μπράχε στο Τούρκου, ως η Ακαδημία του Τούρκου. Ήταν το τρίτο πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Σουηδίας, μετά από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και την Ακαντέμια Γκουσταβιάνα, δηλαδή το σημερινό Πανεπιστήμιο του Τάρτου στην Εσθονία. Το 1827 μετακόμισε ακολουθώντας τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ελσίνκι και ονομάστηκε Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρου της Φινλανδίας από το όνομα του τσάρου Αλεξάνδρου Α' της Ρωσίας. Ονομάστηκε Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι μετά την ανεξαρτητοποίηση της Φινλανδίας το 1917. 
Το βασικό κτήριο του πανεπιστημίου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Κ. Λ. Ένγκελ, ολοκληρώθηκε το 1832. Βρίσκεται δίπλα στην Πλατεία της Γερουσίας στην καρδιά του νεοκλασικού κέντρου του Ελσίνκι, με θέα τον Καθεδρικό Ναό και το Κυβερνητικό Ανάκτορο. Τα περισσότερα από τα σημαντικά κτίσματα της Πανεπιστημιούπολης στο κέντρο της πόλης, όπως η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη, το Αστεροσκοπείο και αρκετά κτήρια σχολών, είναι επίσης σχεδιασμένα από τον Ένγκελ.
Καθήμενος με τα χέρια σε στάση λατρείας (ιερογλυφική γραφή)

Ο καθήμενος με τα χέρια σε στάση λατρείας είναι εικονιστικό σύμβολο της αρχαίας Αιγυπτιακής γλώσσας. Είναι από τα αρχαιότατα ιερογλυφικά και συναντάται στα κείμενα παλαιότατων δυναστειών. Συναντάται σε διάφορες παραλλαγές που απεικονίζουν άνδρα, γυναίκα, άνθρωπο, ή ομάδες ανθρώπων με τα χέρια υψωμένα σε στάση λατρείας. Ως έκφραση καλύπτει ένα μεγάλο εύρος ανθρώπινων χαρακτηριστικών και συναισθημάτων.
Χανς Αρπ

Βίος

Γεννήθηκε στο Στρασβούργο από μητέρα Αλσατή και Γερμανό πατέρα. Πέρασε τα νεανικά του χρόνια στο Στρασβούργο, όπου και σπούδασε στην σχολή καλών τεχνών École des Arts et Métiers. Στη συνέχεια επισκέφτηκε το Παρίσι όπου δημοσίευσε τις πρώτες του ποιητικές συλλογές.
Την περίοδο 1905-1907, σπούδασε στην γερμανική σχολή τεχνών Kunstschule στη Βαϊμάρη ενώ το 1908 επέστρεψε στο Παρίσι συνεχίζοντας τις σπουδές του στην ακαδημία Julian. Τα πρώτα του έργα θεωρούνται επηρεασμένα από την αφηρημένη τεχνοτροπία του Καντίνσκυ, ενώ αργότερα ο Αρπ ενδιαφέρθηκε και για τον κυβισμό.
Πέθανε το 1966 στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Προσχώρηση στον ντανταϊσμό

Το 1915 αναχώρησε για την Ελβετία, προκειμένου να εκμεταλλευτεί την ουδετερότητά της κατά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου πολέμου. Στη Ζυρίχη αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ντανταϊστικού κινήματος, ενώ μαζί με τον Μαξ Ερνστ οργάνωσαν την ντανταϊστική ομάδα της Κολωνίας. Αργότερα προσχώρησε στον υπερρεαλισμό και το 1925 συμμετείχε σε μία από τις πρώτες εκθέσεις των υπερρεαλιστών στο Παρίσι. H δεκαετία του 1930 αποτέλεσε ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο για τον Αρπ, κατά την οποία προσχώρησε (1931) στο καλλιτεχνικό ρεύμα Abstraction-Création, με έδρα το Παρίσι, όπου συμμετείχαν επίσης ο Theo van Doesburg, ο Μοντριάν και ο Κουρτ Σβίττερς. Συμμετείχε επίσης στην περιοδική έκδοση Transition της ίδιας ομάδας.
Μέχρι το τέλος της ζωής του, έγραψε αρκετά δοκίμια και ποιήματα (τόσο στα γαλλικά όσο και στα γερμανικά), ενώ το 1949 επισκέφτηκε τη Νέα Υόρκη, όπου πραγματοποίησε μία ατομική έκθεση. Το 1954 κέρδισε το πρώτο βραβείο γλυπτικής στην Μπιενάλε της Βενετίας ενώ το 1958 το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης φιλοξένησε μία αναδρομική έκθεση για το σύνολο του έργου του, έκθεση που ακολουθήθηκε και από μία ανάλογη το 1962 στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι.
Σνεγκούροτσκα

Σνεγκούροτσκα ή Κόρη του Χιονιού (στα ρώσικα Снегу́рочка, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ: [snʲɪˈgurətɕkə]), είναι το όνομα ενός κοριτσιού το οποίο αποτελεί τον κεντρικό χαρακτήρα ρωσικών λαϊκών παραμυθιών, αλλά και σημαντικός χαρακτήρας της πρωτοχρονιάτικης μυθολογίας.
Ο Α.Ν. Αφανάσιεφ (А. Н. Афанасьев) μελέτησε παραμύθια με χαρακτήρα τη Σνεγκούροτσκα στο δεύτερο τόμο του βιβλίου του «Ποιητικές απόψεις των Σλάβων στη φύση» .
Σε μια έκδοση αυτού του παραμυθιού, η Σνεγκούροτσκα είναι η κόρη της Άνοιξης και του Πάγου, η οποία επιθυμεί τη συντροφιά κοινών θνητών. Της αρέσει ένας βοσκός με το όνομα Λελ, αλλά η καρδιά της δε μπορεί να γνωρίσει την αγάπη. Η μητέρα της την λυπάται και της δίνει αυτή τη δυνατότητα, αλλά μόλις τον αγαπά, η καρδιά της ζεσταίνεται και λιώνει. Αυτή η έκδοση του παραμυθιού έγινε θεατρικό έργο από τον Αλεξάντρ Οστρόφσκι το 1873, με μουσική επένδυση από τον Τσαϊκόφσκι, χωρίς επιτυχία.
Το 1878 ο συνθέτης Λεόν Μίνκους (Léon Minkus) και ο συνθέτης μπαλέτου Μάριους Πετίπα σκηνοθέτησαν μια έκδοση της Σνεγκούροτσκα με τίτλο «Η Κόρη του Χιονιού» για το Αυτοκρατορικό Μπαλέτο του τσάρου. Η ιστορία προσαρμόστηκε σε όπερα από τον Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ με το όνομα «Η κόρη του χιονιού» το 1882 και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Η Σνεγκούροτσκα εμφανίζεται ως ένα πανέμορφο, ξανθό κορίτσι ντυμένο με λευκά και μπλε ρούχα.
Αργότερα σε δυο ταινίες που γυρίστηκαν κατά την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης: μια ταινία κινουμένων σχεδίων του 1952, με μέρος της μουσικής του Ρίμσκι-Κορσάκοφ με το ίδιο όνομα και μια ταινία του 1969, υπό τη διεύθυνση του Παβέλ Καντοτσνίκοφ (Pavel Kadochnikov), με μουσική του Βλαδισλάβ Κλαντνίσκυ (Vladislav Kladnitsky). Ο Ρούθ Άντερσον (Ruth Sanderson) ξανάγραψε την ιστορία στο βιβλίο με εικόνες με τίτλο The Snow Princess (Η Πριγκίπισσα του Χιονιού), στο οποίο όταν η πριγκίπισσα ερωτεύεται δεν πεθαίνει αμέσως, αλλά γίνεται θνητή.
Σε μια άλλη έκδοση, από τη συλλογή του Λουί Λεζέ (Louis Leger) Contes Populaires Slaves, ένα άτεκνο ζευγάρι μεγάλης ηλικίας έφτιαξαν ένα κορίτσι από χιόνι, το οποίο ζωντάνεψε. Μεγάλωσε γρήγορα και κάποια μέρα μια παρέα από κορίτσια την προσκάλεσαν για μια βόλτα στο δάσος. Εκεί άναψαν μια μικρή φωτιά και άρχισαν να διασκεδάζουν πηδώντας πάνω από τη φωτιά. Όταν η Σνεγκούροτσκα προσπάθησε να πηδήξει έλιωσε και εξατμίστηκε σε ένα μικρό σύννεφο. Την ιστορία αυτή περιέλαβε ο Άντριου Λάνγκ (Andrew Lang) στο «The Pink Fairy Book» (Ροζ Νεραϊδοβιβλίο).
Σήμερα η Σνεγκούροτσκα είναι περισσότερο γνωστή ως η εγγονή και βοηθός του Ντεντ Μορόζ, του ρωσικού αντίστοιχου χαρακτήρα του Άϊ Βασίλη. Ακόμη και πριν τη Σοβιετική επανάσταση, κρεμούσαν φιγούρες της Σνεγκούροτσκα στο χριστουγεννιάτικο δένδρο. Στη σημερινή της μορφή άρχισε να εμφανίζεται όταν δόθηκε επίσημα άδεια εορτασμού της Πρωτοχρονιάς από το Σοβιετικό καθεστώς, το 1935. Σε βιβλία της εποχής για την διακόσμηση Χριστουγεννιάτικων δένδρων, η Σνεγκούροτσκα εμφανίζεται ως εγγονή, βοηθός του Ντέντ Μορόζ, να μεσολαβεί στην επικοινωνία των παιδιών με αυτόν. Στις αρχές του 1937, ο Παππούς του Χιονιού με την Παρθένα του Χιονιού εμφανίζονται μαζί σε χριστουγεννιάτικα δέντρα στο Σπίτι των Εθνών στη Μόσχα.
Θωμάς Β΄ Λογοθέτης

Και τόδε αφιερώθη τη εν Ιασίω Αυθεντική σχολή υπό Αργυρής συζύγου Θωμά Β΄ Λογοθέτου εκ Καστοριάς
— Σημείωση σε κώδικα του 17ου αιώνα.
Ο Θωμάς Β΄ Λογοθέτης ήταν διδάσκαλος της αυθεντικής ακαδημίας στο Ιάσιο.
Η καταγωγή του ήταν από την Καστοριά. Μαζί με τη σύζυγό του Αργυρή αναφέρεται στον κώδικα που φυλάγεται στην Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Ιάσιο της Ρουμανίας, με αύξοντα αριθμό 48.
Μίκαελ Ντίρεσταμ

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννημένος στο Γκέτεμποργκ με ρίζες από τη Γουινέα, ο  Ντίρεσταμ πέρασε έξι χρόνια στη Γκέτεμποργκ, όπου έκανε 67 εμφανίσεις. Έφυγε από το σύλλογο το καλοκαίρι του 2013, μετά τη λήξη του συμβολαίου του. Το Φεβρουάριο του 2014, αναφέρθηκε ότι μία μετακίνηση στη Μπόλτον Γουόντερερς δεν καρποφώρησε και ότι ήταν κοντά στην υπογραφή με την πρωταθλήτρια της Τσάμπιονσιπ, Ντέρμπι Κάουντι. 
Το Μάρτιο, ο Ντίρεσταμ εντάχθηκε στη νορβηγική Ώλεστουντ, με ελεύθερη μεταγραφή. Μετά από μία μακρά περίοδο τραυματισμού, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα σε μία νίκη με 3-0 εναντίον της Σάντνες Ουλφ, στις 12 Ιουνίου 2014. 
Πέρασε τις επόμενες δύο σεζόν στην ολλανδική Ναϊμέχεν (2016-17) και στη σουηδική Κάλμαρ (2017-18). 
Στις 16 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με τη Ξάνθη.

Σουηδία

Ο Ντίρεσταμ έχει αγωνιστεί για τις Εθνικές Σουηδίας U19 (2 συμ.) και U21 (6 συμ.), καθώς και για την Εθνική Σουηδίας ανδρών, σε δύο φιλικούς αγώνες, εναντίον του Μπαχρέιν και του Κατάρ, το 2012.

Γουινέα

Στις 16 Ιουνίου 2019, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας, σε μία φιλική ήττα με 3-1 εναντίον της Αιγύπτου. Ήταν μέλος της Εθνική Γουινέας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019, όπου αγωνίστηκε και στους 4 αγώνες της ομάδας του στη διοργάνωση.
Η Ζωή Όπως Την Ξέρουμε (ταινία)

Υπόθεση

Η Χόλι Μπέρενσον (Κάθριν Χέιγκλ) είναι μια πολυάσχολη ιδιοκτήτρια κέιτερινγκ και ο Έρικ Μέσερ (Τζος Ντουχάμελ) ένας φιλόδοξος σκηνοθέτης αθλητικών προγραμμάτων. Μετά από ένα καταστροφικό πρώτο ραντεβού, και οι δύο γνωρίζουν ότι έχουν δύο κοινά στοιχεία: την αμοιβαία αντιπάθεια και την αγάπη τους για τη βαφτιστήρα τους, Σόφι. Μετά το θάνατο των γονιών της μικρής σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οι δύο "εχθροί" είναι πλέον οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο για την Σόφι και πρέπει να βρουν τρόπο να αντιμετωπίσουν τις διαφορές τους. Ισορροπώντας ανάμεσα σε επαγγελματικές φιλοδοξίες και ανταγωνιστικές επαγγελματικές υποχρεώσεις, και οι δύο θα πρέπει να βρουν κοινό έδαφος την ίδια στιγμή που θα αναγκαστούν να μοιραστούν την ίδια στέγη.
Κανέλλος Λάλος

Βιογραφία

O Κανέλλος Ιωάννη Λάλος, γεννήθηκε το 1949 στο Βλόγγο Αρκαδίας, ορεινό χωριό του Δήμου Δημητσάνας. Από παιδί εγκαταστάθηκε στο Κερατσίνι και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο στη Δραπετσώνα. Είναι πτυχιούχος Πολιτικός Μηχανικός. Επίσης, ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Κερατσινίου, εκπόνησε και υλοποίησε σειρά μελετών σε έργα ανάπλασης του Δήμου. Επί 40 χρόνια ανέπτυξε σημαντικές κοινωνικές δραστηριότητες και έχει στο ενεργητικό του έντονη συγγραφική δράση με πολλά άρθρα και δημοσιεύσεις. Είναι παντρεμένος και έχει δυο παιδιά. Επίσης είναι πρόεδρος της “Αδελφότητας Βλογγαίων”.
Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας

Κυρίαρχος του Στραθκλάιντ

Το 945 ο Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας έδιωξε τον Αμλάιμπ Κουαράν από την Νορθουμβρία, κυρίευσε την Κάμπρια και σκότωσε δυο γιους του Ντόναλντ μακ Ίγκαν, βασιλιά του Στραθκλάιντ, παρέδωσε το Στραθκλάιντ στον Μάλκολμ με αντάλλαγμα την συμμαχία του. Οι προθέσεις του είναι ασαφείς αλλά είναι γνωστό ότι ο Μάλκολμ ήταν κυρίαρχος στο Στραθκλάιντ και ο Εδμόνδος τον αναγνώρισε με αντάλλαγμα εδάφη στην νότια Κάμπρια.
Τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα αναφέρουν ότι ο Μάλκολμ με έναν στρατό στο Μόρεϊ σκότωσε τον Κέλλαχ, το όνομα του Κέλλαχ δεν υπάρχει στα γενεαλογικά δέντρα των βασιλέων του Μόρεϊ και η ταυτότητα του είναι άγνωστη.
Ο Μάλκολμ Α΄ κράτησε την συμφωνία που είχε κάνει με τους τελευταίους Άγγλους βασιλείς, ανανεώθηκε όταν δολοφονήθηκε ο Εδμόνδος (946) και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Έντρεντ της Αγγλίας. Ο Έρικ Χάραλντσον κατέλαβε την Γιορκ και έδιωξε τον Έντρεντ, όταν ο Αμλάιμπ Κουαράν κατέλαβε την Γιορκ το 949 - 950 ο Μάλκολμ ξεκίνησε επιδρομές στην Νορθουμβρία νότια του ποταμού Τι και πήρε σύμφωνα με το χρονικό μεγάλο αριθμό από ανθρώπους και βοοειδή. Τα Χρονικά του Ούλστερ (952) καταγράφουν μια μάχη ανάμεσα στους άντρες της Άλμπα και στους Κέλτες του Στραθκλάιντ, εναντίον των  Βίκινγκ. Η μάχη δεν αναφέρεται στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό και είναι ασαφές αν έγινε, σχετίζεται μάλλον με την εξορία του Αμλάιμπ Κουαράν από την Γιορκ και την επιστροφή του Έρικ Χάραλντσον.

Δολοφονία

Τα Χρονικά του Ούλστερ αναφέρουν ότι ο Μάλκολμ Α΄ δολοφονήθηκε το 954, άλλες πηγές τοποθετούν το γεγονός στο Μήρνς ή στο Φεττερέζο σύμφωνα με το χρονικό ή στο Ντούνοτταρ σύμφωνα με την Προφητεία του Μπέρχαν, τάφηκε στο βασιλικό νησί της Αϊόνα. Οι γιοι του Μάλκολμ Α΄ Ντάφ της Σκωτίας και Κένεθ Β΄ της Σκωτίας έγιναν αργότερα βασιλείς.
Ασπρόγεια Φλώρινας

Ιστορικά

Τα Ασπρόγεια κτίστηκαν κατά το τέλος του 17ου αιώνα, κατά την άποψη του εκπαιδευτικού Παντελή Οικονόμου, κτίστηκε γύρω στο 1752. Οι περισσότεροι κάτοικοι ήρθαν σταδιακά από την Ήπειρο, και κυρίως από την Θεσπρωτία, τα περίχωρα της Μοσχόπολης, από την Θεσσαλία, τα Άγραφα και άλλες περιοχές. Τον τόπο καταγωγής μαρτυρούν και τα επίθετα των κατοίκων, όπως Μίχηδες από την Σαμαρίνα, Αγραφιώτες ή Βαϊνάδες από τα Άγραφα, Βολιώτες από το Βόλο κ.α. Οι τελευταίοι ξεκίνησαν από την Ήπειρο πήγαν στο Βόλο και συγκεκριμένα κάποιος Νικόλαος Τσάμος παντρεύτηκε εκεί και έτσι πήρε το επώνυμο Βολιώτης. Οι προερχόμενοι από την Ήπειρο έφυγαν την εποχή του Αλή πασά, ενώ οι προερχόμενοι από τα Άγραφα την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Αρχικά υπήρχαν συνοικισμοί στις θέσεις Ελενίτσα, Αμμουδιά, Λεπτοκαρυές και άλλες περιοχές. Λόγω όμως της ελονοσίας και ύστερα από σύσταση των Οθωμανικών αρχών που είχαν πέδρα στο γειτονικό Σκλήθρο, το χωριό μεταφπέρθηκε πιο ψηλά, στη σημερινή του θέση. Οι κάτοικοι ήταν αρχικά ελληνόφωνοι, αρβανιτόφωνοι και βλαχόφωνοι, αλλά κατά τα μέσα του 19ου αιώνα σλαβοφώνησαν.

Ελληνική Επανάσταση του 1821

Οι Στρεμπενιώτες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και πολλοί μετέβησαν στη νότια Ελλάδα για να συνεχίσουν τον αγώνα. Στρεμπενιώτες αγωνίστηκαν επίσης, στο σπώμα του Μάρκου Μπότσαρη, καθώς και στο πλευρό του Αθανάσιου Διάκου στη Μάχη της Αλαμάνας, όπου κάποιος αγωνιστής από το Στρέμπενο έπεσε νεκρός δίπλα στον Στερεοελλαδίτη αρχηγό. Σημαντικός Στρεμπενιώτης οπλαρχηγός ήταν ο Γιώργης Κύρκου ή καπετάν Βέτος.

Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897

Πολλοί Ασπρογείτες συμμετείχαν στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
Α.Π.Σ. Δόξα Αγίου Παύλου

Η Δόξα Αγίου Παύλου είναι ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα της Θεσσαλονίκης και πιο συγκεκριμένα εδρεύει στην περιοχή του Αγίου Παύλου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο, το μπλε και το άσπρο.

Ιστορία

Ο Α.Π.Σ. Δόξα Αγίου Παύλου ιδρύθηκε το 1980 στη Θεσσαλονίκη. Προήλθε από τη συγχώνευση 2 ανεξάρτητων ομάδων εκείνης της εποχής, της Δόξας και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.  Πρωτεργάτης εκείνης της προσπάθειας ήταν ο Δημήτρης Λιούφας. Πρώτοι παράγοντες εκείνης της ομάδας ήταν οι: Θανάσης Μποζίνης, Θανάσης Αϊβατζής, Χαράλαμπος Ξανθόπουλος, Κώστας Βορδώνης, Λεωνίδας Ευαγγέλου, και άλλοι, ενώ οι αδελφοί Μηλιάδη ήταν ταυτόχρονα παίκτες και παράγοντες της ομάδας. Το 2007 απέκτησε τη σημερινή της ονομασία, αφού μέχρι τότε λεγόταν Α.Π.Σ. Δόξα Θεσσαλονίκης. Σήμερα, η ομάδα έχει μόνο ανδρικό ποδοσφαιρικό τμήμα, ενώ παλαιότερα υπήρχαν και παιδικά τμήματα ποδοσφαίρου, τμήματα βόλλεϊ ανδρών και γυναικών όλων των ηλικιών και τμήμα μπάσκετ. Η ομάδα αγωνίζεται στην Α' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Βερνάρδος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου δούκα του Σ.Χ.Σ.Πλεν και της Δωροθέας-Αυγούστας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Ο πατέρας του τού έδωσε στρατιωτική εκπαίδευση και ο Βερνάρδος έγινε συνταγματάρχης του Ισπανικού στρατού. ΤΟ 1672 ήταν διοικητής του Πεζικού του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ και υπεραμύνθηκε, μαζί με Αυστριακά στρατεύματα, την πόλη του Γκρόνιγκεν εναντίον του στρατού των Γάλλων, που προήλαυναν και του Χριστοφόρου-Βερνάρδου επισκόπου του Μύνστερ. Το 1675 επέστρεψε στο Πλεν, όπου ανέλαβε τη διοίκηση του εκεί στρατού. Το 1675 η Δανία προετοιμαζόταν για την εκστρατεία στην Πομερανία και τοποθετήθηκε υποστράτηγος του Δανικού στρατού.
Όμως το 1676 ασθένησε ξαφνικά από πυρετό στο Πλεν και απεβίωσε. Ήταν 37 ετών και άγαμος. Στη διοίκηση του στρατού τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης-Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Σ.Πλεν.
Python Software Foundation

Ιστορία

Το πρώτο συνέδριο της κοινότητας Python έγινε τον Νοέμβριο του 1994, πολύ πριν την ίδρυση του PSF.

Python Software Activity

Πριν την ίδρυση της PSF (2001), λειτουργούσε ο επίσης μη κερδοσκοπικός οργανισμός Python Software Activity (συντομογραφία: PSA), που όμως είχε διαφορετικό, πιο περιορισμένο σκοπό και λιγότερα μέλη. Τα μέλη, τα οποία ήταν από σπουδαστές έως εταιρείες και οργανισμοί, ήταν συνδρομητικά (στο πλαίσιο των οικονομικών προσδοκιών τους) και είχαν πλεονεκτήματα (πχ. νεότερες εκδόσεις, υποστήριξη, κλπ) έναντι των υπόλοιπον χρηστών.
Βιλφράνς-συρ-Σον

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Βιλφράνς-συρ-Σον βρίσκεται στην πεδιάδα στη δεξιά όχθη του ποταμού Σον, σε απόσταση 25 χιλιομέτρων βoρειοδυτικά της Λιόν και 435 χιλιομέτρων οδικώς από το Παρίσι. Είναι η κύρια πόλη και θεωρείται πρωτεύουσα της περιοχής Μπωζολαί. Μερικές φορές ονομάζεται Βιλφράνς-αν-Μπωζολαί. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 37.266 κατοίκους.
Εξυπηρετείται από τον αυτοκινητόδρομο Α6 και από τη σιδηροδρομική σύνδεση της γραμμής Παρίσι-Μασσαλία. Η έκταση της πόλης είναι 9,48 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η Βιλφράνς-συρ-Σον είναι μέρος της αστικής περιοχής της Λιόν.

Ιστορία

Η Βιλφράνς-συρ-Σον ιδρύθηκε το 1212 από τον Γκισάρ Δ', κόμη του Μπωζέ, και έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Μπωζολαί, αντικαθιστώντας το Μπωζέ, το 1540. Η πόλη περιβάλλονταν από τείχη. Αποτέλεσε το σκηνικό τριών πολιορκιών τον 15ο και 16ο αιώνα. Τα τείχη της πόλης κατεδαφίστηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα.

Οικονομία

Η Βιλφράνς-συρ-Σον είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Βιλφράνς και Μπωζολαί. Οι βιομηχανικές μονάδες της περιοχής ειδικεύονται στον τομέα του οίνου, τη μεταλλουργία, την κλωστοϋφαντουργία και τη χημική βιομηχανία.
Στράτος Αποστολάκης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Παναιτωλικό την περίοδο 1984-1985 και την αμέσως επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό στον οποίο αγωνίστηκε έως και το 1990 κατακτώντας ένα Πρωτάθλημα και ένα Σούπερ Καπ το 1987 καθώς και το Κύπελλο του 1990.
Το καλοκαίρι του 1990 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός και ήταν μια κίνηση που δημιούργησε ρήξη στις σχέσεις των δυο ομάδων με αποτέλεσμα να ακυρωθεί ο τελικός του Σούπερ Καπ της χρονιάς εκείνης.
Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε έως το 1999 όπου και έκλεισε την καριέρα του. Κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα (1990, 1991, 1995, 1996), 4 Κύπελλα (1991, 1993, 1994, 1995), 2 Σούπερ Καπ (1993, 1994) και συμμετείχε στις ευρωπαϊκές πορείες του 1992 και του 1996.

Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 17 Ιανουαρίου 1986 στη νικηφόρα (με 1-0) φιλική εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον του Κατάρ που διεξήχθη στην Ντόχα, όπου υπό την τεχνική καθοδήγηση του Μίλτου Παπαποστόλου αγωνίστηκε σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο.
Με τη γαλανόλευκη φανέλα συμμετείχε συνολικά σε 96 αγώνες σκοράροντας 5 φορές την περίοδο μεταξύ 1986-1998, επίδοση που τον είχε φέρει την εποχή εκείνη στην πρώτη θέση σε συμμετοχές στην ιστορία της Ελλάδας. Σήμερα βρίσκεται πλέον στην πέμπτη θέση του σχετικού πίνακα, καθώς οι Γιώργος Καραγκούνης, Θοδωρής Ζαγοράκης, Κώστας Κατσουράνης και Άγγελος Μπασινάς κατέρριψαν το ρεκόρ του, φθάνοντας και ξεπερνώντας τις 100 συμμετοχές.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1994 στις Η.Π.Α., αγωνιζόμενος στους δύο από τους τρεις αγώνες που έδωσε η Ελλάδα.

Προπονητική καριέρα

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε καριέρα προπονητή, χωρίς ωστόσο να σημειώσει την ίδια επιτυχία. Το 2001 ανέλαβε προπονητής του Παναθηναϊκού στα μισά της χρονιάς όμως απομακρύνθηκε σχετικά σύντομα, καθώς "χρεώθηκε" την αποτυχία από τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο για τον θεσμό του κυπέλλου. Παρέμεινε στην ομάδα σε πόστο μάνατζερ από το οποίο είχε την προστριβή που ήταν αιτία να απομακρυνθεί ο Πάολο Σόουζα από τον Παναθηναϊκό.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ήταν ο προπονητής της ολυμπιακής ομάδας της Ελλάδας χωρίς να καταφέρει να διακριθεί.
Αγνή της Ακουιτανίας, βασίλισσα του Λεόν και της Καστίλης

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Η΄ δούκα της Ακουιτανίας και της 2ης συζύγου του Ματθίλδης, αγνώστου καταγωγής.
Ο πατέρας της από τον πρώτο του γάμο είχε κόρη την Αγνή (1072-1097), σύζυγο του Πέτρου Α΄ των Χιμένεθ βασιλιά της Αραγωνίας & της Παμπλόνας.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΣΤ΄ των Χιμένεθ του Λεόν & της Καστίλης. Δεν απέκτησαν απογόνους.