Εκλογές στην Ιταλία

Στην Ιταλία εκλογές γίνονται για το κοινοβούλιο. Το Κοινοβούλιο είναι διθάλαμο και αποτελείται από την Αίθουσα των Αντιπροσώπων (Camera dei Deputati) με 630 μέλη και τη Γερουσία (Senato della Repubblica) με 315 εκλεγμένα μέλη συν μερικούς ισόβιους γερουσιαστές. Ο Πρόεδρος της Ιταλίας εκλέγεται για θητεία 7 ετών από το Κοινοβούλιο. Ιστορικά η χώρα είχε πολλά πολιτικά κόμματα.

Προεδρικές εκλογές 2015

Μετά την παραίτηση του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο από την Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι υποστήριξε την υποψηφιότητα του Σέρτζιο Ματαρέλα για τη θέση του νέου Προέδρου της Ιταλίας. Ο Ματαρέλα ανεδείχθη νικητής κατά την τέταρτη ψηφοφορία της 31ης Ιανουαρίου 2015 λαμβάνοντας 665 ψήφους επί συνόλου 1.009. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 3 Φεβρουαρίου 2015.

2001

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Μαΐου 2001.Ο ηγέτης του δεξιού κόμματος Οίκος των Ελευθεριών Σίλβιο Μπερλουσκόνι κέρδισε τις εκλογές, νικώντας τον Φραντσέσκο Ρουτέλλι, πρώην δήμαρχο της Ρώμης, και παρθενικό υποψήφιο του αριστερού συνασπισμού της Ελιάς, και επέστρεψε στην εξουσία μετά την πρώτη του νίκη, το 1994.

Δημοψήφισμα Απριλίου 2016

Το δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 17 Απριλίου 2016 αφορούσε την συνέχιση (σε απόσταση 12 μιλίων από την ακτή) ή μη της εξόρυξης πετρελαίου από τις εταιρείες, μέχρι την εξάντληση των κοιτασμάτων. Παρότι το 86% υπερψήφισαν την απόσυρση του νόμου, η χαμηλή συμμετοχή (31%) είχε ως αποτέλεσμα να ακυρωθεί το αποτέλεσμα.
Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα που ζητήθηκε από τουλάχιστον πέντε περιφερειακά συμβούλια στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας. Όλα τα 66 προηγούμενα ερωτήματα τέθηκαν σε δημοψηφίσματα από το 1974 έπειτα από τη συλλογή υπογραφών.
Ο πρόεδρος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο και ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι είχαν καλέσει τους Ιταλούς να μην ψηφίσουν στο δημοψήφισμα.

2009

Στις 21-22 Ιουνίου του 2009 διεξήχθησαν τρία δημοψηφίσματα για αλλαγή του εκλογικού νόμου. Εξαιτίας χαμηλής συμμετοχής, η οποία ήταν της τάξης του 23,31% 22,31% και 23,84%, τα δημοψηφίσματα δεν επικυρώθηκαν, καθώς δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν το ελάχιστο απαιτούμενο ποσοστό προσέλευσης (50%).
Τα τρία ερωτήματα αφορούσαν το να δοθεί η πλειοψηφία στον κατάλογο με τις περισσότερες ψήφους στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στη Γερουσία και σε αντίθεση με τον συνασπισμό με τις περισσότερες ψήφους (σημερινός εκλογικός νόμος), όπως επίσης και για την αποτροπή των πολιτικών να κατέρχονται ως υποψήφιοι σε πολλές εκλογικές περιφέρειες την ίδια στιγμή.
Για το πρώτο ερώτημα, το 77,64% τάχθηκε υπέρ και το 22,36% κατά. Στο δεύτερο ερώτημα το 77,69% ψήφισαν υπέρ έναντι 22,31% κατά και το τρίτο ερώτημα υπερψηφίστηκε από το 87% των ψηφισάντων, έναντι 13%, οι οποίοι ψήφισαν κατά.

2011

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ηττήθηκε στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 12 και στις 13 Ιουνίου 2011, με 4 ερωτήματα. Ειδικότερα, οι πολίτες ρωτήθηκαν για την ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης (2 ερωτήματα), την επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια, η οποία είχε απαγορευτεί σε προηγούμενο δημοψήφισμα (1987) και τις ποινικές διαδικασίες, ειδικότερα για την εξαίρεση του πρωθυπουργού και των υπουργών από διώξεις. Ο πρώτος στόχος αυτών που έκαναν εκστρατεία για θετική ψήφο ήταν να εξασφαλιστεί το 50% + 1 του εκλογικού σώματος. 
Η προσέλευση ήταν υψηλή: στις 12 Ιουνίου 2011, η συμμετοχή είχε φθάσει το 11,64% κατά το μεσημέρι, και το 30,32% στις 7 το απόγευμα.
Η συμμετοχή διαμορφώθηκε τελικά στο 56,9%, με καθαρή πλειοψηφία της τάξης του 94,6% ως 96,1% υπέρ όλων των ερωτημάτων.