google/wiki40b huggingface dataset:
Φερδινάνδος Β΄ της Νεαπόλεως

Βιογραφία

Ήταν διάδοχος της Νάπολης με τον τίτλο του δούκα της Καλαβρίας. Έχει κοπεί ένα μετάλλιο προς τιμήν του από τον Αντριάνο Φιορεντίνο με την επιγραφή DUX CALABR. - FERDINANDUS, ALFONSI II REGIS F[ILI], DIVI FERD. N[EPOS], DIVI ALFON. PRON[EPOS] ARAGONEUS, δηλ. Φερδινάνδος δούκας της Καλαβρίας, του βασιλιά Αλφόνσου Β΄ γιος, του θεϊκού Φερδινάνδου Α΄ εγγονός, και του θεϊκού Αλφόνσου Ε΄ της Αραγωνίας δισεγγονός.
Ο πατέρας του, βλέποντας τη θέση του αβέβαιη στο θρόνο λόγω της επικείμενης εισβολής του Καρόλου Η΄ Βαλουά και της δυσαρέσκειας των υπηκόων του, παραιτήθηκε το 1495 υπέρ του υιού του.
Ο 24ετής νέος βασιλιάς προσπάθησε να αντισταθεί, αλλά τα γαλλικά στρατεύματα είχαν ήδη καταλάβει πολλά από τα βόρεια εδάφη του βασιλείου. Τα στρατεύματά του στους ποταμούς Λίρι και Γκαριλιάνο υποχώρησαν μετά από την πτώση των οχυρών Κάπουα και Γκαέτα. Η προδοσία μιας μερίδας πολιτών στη Νάπολη κατέστησε αδύνατη την υπεράσπιση της πόλης ενάντια στον Κάρολο Η΄, που εισήλθε τελικά στη Νάπολη το Φεβρουάριο του 1495. Μόνο το κάστρο ντελ' Όβο αντιστάθηκε, που το υπερασπιζόταν ο Αλφόνσο ντ' Αβάλος. O Φερδινάνδος Β΄ διέφυγε με συνοδεία 14 γαλερών στο κάστρο της νήσου Ίσκιας με την οικογένειά του, το στρατηγό Ιννίκο δ' Αβάλος και τον ποιητή Τζάκοπο Σαναζάρο. Ο διοικητής όμως του κάστρου είχε ήδη συμφωνήσει με τους Γάλλους και αντιδρούσε στην είσοδο του Φερδινάνδου Β΄. Όταν οι δύο συναντήθηκαν, ο Φερδινάνδος Β΄ τον σκότωσε και έρριψε το σώμα του στη θάλασσα. Ο βασιλιάς αργότερα μετακινήθηκε στη Μεσσήνη της Σικελίας, όπου ενώθηκε με τον εξάδελφο του πατέρα του, τον Φερδινάνδο Β΄ βασιλιά της Σικελίας και της Ισπανίας. 
Εν τω μεταξύ ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ συνάσπισε τον Μαξιμιλιανό Α΄ Αψβούργων, τη Βενετία, το Μιλάνο και την Ισπανία εναντίον του Καρόλου Η΄, ο οποίος έτσι αναγκάστηκε να αποσύρει το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του. Ο Φερδινάνδος Β΄ στην αρχή αποβιβάσθηκε στην Καλαβρία, στην Σεμιράνα, αλλά η φρουρά στο Πάλμι είχε αποκλείσει τη διαδρομή, έτσι πήγε στη νήσο Ίσκια, που είχε αντισταθεί στις Γαλλικές επιθέσεις, στις 7 Ιουλίου  1496. Την ίδια ημέρα εισήλθε στην πόλη, που οι πολίτες της, ενοχλημένοι από τη τρομερή συμπεριφορά των Γάλλων κατακτητών, τον υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. 
Με τη βοήθεια του μεγάλου στρατηγού Γκοζάλο Φερνάντεθ ντε Κόρδοβα, ο Φερδινάνδος Β΄ ήταν σε θέσει να απαλλαγεί τελείως από τους εισβολείς. Τον Αύγουστο με τη θέση του παγιωμένη, μπόρεσε να νυμφευτεί την Ιωάννα, αλλά όταν αποσύρθηκαν μετά το γάμο στην περιοχή Σόμα κοντά στο Βεζούβιο, ο βασιλιάς επλήγη από ασθένεια και σε λίγες ημέρες απεβίωσε στα 27 έτη του, έπειτα από εννέα μήνες βασιλείας, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Φρειδερίκος.

Οικογένεια

Το 1496 νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του πατέρα του, την Ιωάννα των Τραστάμαρα, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ βασιλιά της Νεαπόλεως, που ήταν κατά 9 έτη μικρότερή του. Δεν πρόλαβαν να αποκτήσουν τέκνα, καθώς ο Φερδινάνδος Β΄ απεβίωσε λίγες ημέρες μετά.
Έγκον Σίλε

Βιογραφία

Ο Έγκον Σίλε γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1890 στο Τουλν αν ντερ Ντόναου στην Κάτω Αυστρία. Ο πατέρας του, Άντολφ, εργαζόνταν στους Αυστριακούς Σιδηροδρόμους. Η μητέρα του, Μαρί Σουκούπ(οβα) ήταν γεννημένη στο Κρούμαου της Βοημίας. Όταν ο Σίλε ήταν 15 ετών, ο πατέρας του πέθανε από σύφιλη και κηδεμόνας του έγινε ο θείος του, Λέοπολντ Τσίχατσεκ, ο οποίος, αν και ήταν ενοχλημένος που ο Σίλε δεν ενδιαφερόταν για τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις, αναγνώρισε το ταλέντο του στη ζωγραφική.
Το 1906 στάλθηκε να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης, ωστόσο, την επόμενη χρονιά, ο Σίλε εγκατέλειψε τη σχολή, καθώς ήταν απογοητευμένος από την αυστηρότητα της σχολής. Το 1907, ο Σίλε αναζήτησε τον Γκούσταβ Κλιμτ, ο οποίος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το ταλέντο του νεαρού Σίλε και αγόρασε ορισμένους πίνακές του. Ο Κλιμτ εισήγαγε τον Σίλε στη Wiener Werkstätte, το εργαστήριο που ήταν συνδεδεμένο με τον Ζετσεσιονισμό. Πολλά από τα έργα του χαρακτηρίστηκαν ακόμα και ως πορνογραφικά, γι' αυτό τον λόγο, ο Σίλε δικάστηκε και τελικά φυλακίστηκε για τρεις μέρες επειδή ορισμένοι πίνακές του είχαν εκτεθεί σε χώρο που ήταν προσβάσιμος από παιδιά. Όσο ήταν στη φυλακή, ο Σίλε ζωγράφισε 12 πίνακες που απεικόνιζαν τις δυσκολίες της ζωής στη φυλακή.
Στις 17 Ιουνίου 1915, ο Σίλε παντρεύτηκε την Εντίθ Χαρμς. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σίλε κλήθηκε να υπηρετήσει στη Πράγα. Πολλοί στρατιωτικοί αναγνώρισαν το ιδιαίτερο ταλέντο του στη ζωγραφική, γι' αυτό τού συμπεριφέρθηκαν καλά. Κατά το φθινόπωρο του 1918, είχε ξεσπάσει η Ισπανική γρίπη, που σκότωσε περίπου 20.000.000 άτομα στην Ευρώπη. Η σύζυγός του, Εντίθ, που ήταν 6 μηνών έγκυος, πέθανε στις 28 Οκτωβρίου, ενώ εκείνος πέθανε τελικά στις 31 Οκτωβρίου 1918, τρεις μόλις μέρες μετά τον θάνατο της συζύγου του, μόλις στα 28 του χρόνια. Κατά το διάστημα των τριών ημερών μεταξύ του θανάτου της συζύγου του και του δικού του, ζωγράφισε ορισμένα σκίτσα της Εντίθ, τα οποία ήταν τα τελευταία του έργα.
Κάτω Γούβες Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Οι Γούβες αναφέρονται Guves στον Καστροφύλακα (Κ 94) με 252 κατοίκους το 1583.
Επίσης, το Σκοτεινό αναφέρεται μόνο από το 1671 και έπειτα (τουρκική απογραφή) με 17 χαράτσα και με την ονομασία Σκοτεινό Πέραμα. Αναφορικά με το όνομα Σκοτεινό, θεωρείται ότι οφείλεται στο ναό της Αγίας Παρασκευής του Σκοτεινού, ο οποίος βρίσκεται στην είσοδο σπηλαίου. Οικοδομήθηκε κατά την εποχή της Ενετοκρατίας. Από αυτά, συμπεραίνει κανείς ότι υπήρχε κατά την Ενετοκρατία.
Η ονομασία των Γουβών συνδέεται με τη λέξη γούβα, που σημαίνει κοίλωμα. Στην Κρήτη γούβα σημαίνει και λάκκος μέσα στον οποίο φυλάσσονται τα σιτηρά.  Στα βενετικά έγγραφα γράφεται busa
Αβγκαρόζ Μπανταΐσντζε

Ο Αβγκαρόζ Μπανταΐσντζε (γεωργιανά: ავგაროზ ბანდაისძე) ήταν γεωργιανός καλλιγράφος και ζωγράφος, ο οποίος έζησε τον 14ο αιώνα. Ήταν στην υπηρεσία του δούκα του Κσάνι. Το σημαντικότερο του έργο είναι η "Ιστορία των Εριστάβ". Είχε ένα γιο, τον Γκριγκόλ, ο οποίος εργάστηκε επίσης ως καλλιγράφος.
Πομερανική γλώσσα

Η Πομερανική είναι μια ομάδα των Λεχιτικών διαλέκτων που μιλιούνταν στον Μεσαίωνα στην γεωγραφική περιοχή της Πομερανίας. Σχετίζονται σε μεγαλύτερο βαθμό με Πολαμπιανές διαλέκτους, οι οποίες βρίσκονται δυτικότερα, και με τις Πολωνικές διαλέκτους, οι οποίες βρίσκονται νοτιότερα γεωγραφικά. 
Ακολουθώντας την γερμανοποίηση της Πομερανίας λόγω της ενσωμάτωσής της στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την μαζική εισδοχή Γερμανών και άλλων γερμανόφωνων εποίκων στα ύστερα μεσαιωνικά χρόνια, ο πληθυσμός αφομοίωσε της παραλλαγές της Κάτω Γερμανικής γλώσσας (αγγλ.: Pommersch) και οι περισσότερες από τις Σλαβικές διαλέκτους της Πομερανικής εξαφανίστηκαν. Η μοναδική ζώσα απόγονος της Πομερανικής γλώσσας είναι η Κασουβική γλώσσα που μιλιέται στην Ανατολική Πομερανία. Μια άλλη παραλλαγή της Πομερανικής, η Σλοβινσιανή, εξαφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα.
Άλλες Σλαβικές διάλεκτοι που χρησιμοποιούνταν από ιθαγενείς πληθυσμούς στην Πομερανία περιλαμβάνουν την Κοτσιέβιατσι, Μπορόβιατσι, και την Κραΐνιατσι. Οι διάλεκτοι αυτές, εντούτοις, ανήκουν στην Πολωνική γλώσσα, αλλά έχουν μεταβατικό χαρακτήρα και μοιράζονται μερικά κοινά χαρακτηριστικά με την Πομερανική γλώσσα. Ο Φρίντριχ Λόρεντς θεωρεί ότι τουλάχιστον οι διάλεκτοι της Κοτσιέβιατσι και της Μπορόβιατσι ήταν παραδοσιακά Πομερανικές, αλλά εκπολωνίστικαν λόγω του Πολωνικού εποικισμού των περιοχών. Από την άλλη, η διάλεκτος του Κραΐνιατσι, σύμφωνα με τον Λόρεντς, ήταν κατά πάσα πιθανότητα παραδοσιακά Πολωνική. 
Η Πομερανική γλώσσα, και η μόνη μορφή της που επιβιώνει, η Κασουβική, παραδοσιακά δεν έχει αναγνωριστεί από την πλειονότητα των Πολωνών γλωσσολόγων και έχει αντιμετωπιστεί στην Πολωνία ως "η πιο ξεχωριστή διάλεκτος της Πολωνικής γλώσσας". Μάλιστα κάποιοι Πολωνοί γλωσσολόγοι προσπάθησαν να φαιδρύνουν τα εγχειρήματα για δημιουργία μιας πρότυπης μορφής της Κασουβικής/Πομερανικής γλώσσας, και να υποτιμήσουν εκείνους τους Κασουβιανούς συγγραφείς που εργάστηκαν για αυτό. Εντούτοις, υπήρξαν και κάποιοι Πολωνοί γλωσσολόγοι που αναγνώρισαν την Πομερανική ως ξεχωριστή γλώσσα. Ο πιο εξέχων από αυτούς ήταν ο Στεφάν Ραμούουτ, συγγραφέας ενός Πομερανό-Πολωνικού λεξικού από τα τέλη του 19ου αιώνα, και ο Άλφρεντ Μάγιεβιτς που ανοιχτά αποκάλεσε γλώσσα την Κασουβική την δεκαετία του 1980. 
Ακολουθώντας την κατάρρευση της Κομμουνιστικής Πολωνίας, η στάση της Πολωνίας σχετικά με το καθεστώς της Κασουβικής γλώσσας άλλαξε σταδιακά. Όλο και περισσότερο αντιμετωπίστηκε ως μια πλήρως αναπτυγμένη γλώσσα, καθώς διδάσκεται σε κρατικά σχολεία και έχει μια περιορισμένη χρήση στη δημόσια τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Ένας νόμος που πέρασε από το Πολωνικό κοινοβούλιο το 2005 αναγνωρίζει την Κασουβική ως την μοναδική περιφερειακή γλώσσα στην Δημοκρατία της Πολωνίας και παρέχει το δικαίωμα για την επίσημη χρήση της σε δέκα κοινότητες όπου οι ομιλητές της Κασουβικής γλώσσας συνιστούν τουλάχιστον το 10 τοις εκατό του πληθυσμού.
Μιγκέλ Εράν

Πρώτα χρόνια

Ο Εράν γεννήθηκε στη Μάλαγα και μετακόμισε στη Μαδρίτη με τη μητέρα του ως παιδί, όπου ζούσαν στη γειτονιά Τσαμπερί. Δεν ήταν πολύ λάτρης του σχολείου και ήθελε όταν μεγαλώσει να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων.

Καριέρα

Μια τυχαία συνάντηση με τον ηθοποιό και τον σκηνοθέτη Ντάνιελ Γκουζμάν στους δρόμους της Μάλαγα οδήγησε τον Εράν στην οντισιόν για το ρόλο του Νταρίο για την ταινία A cambio de nada, την οποία κέρδισε το βραβείο Goya το 2016.  
Το 2017, εμφανίστηκε ως Ρίο στη σειρά La casa de papel (ελληνικά: Η τέλεια ληστεία) στο ισπανικό κανάλι Antena 3, την οποία αργότερα την αγόρασε το Netflix. Το 2018, πρωταγωνίστησε ως Κρίστιαν Βαρέλα Εξπόσιτο στην πρωτότυπη σειρά του Netflix, Ελίτ.
Έντι Τζόνσον

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Έντι Τζόνσον εισήχθη το 1977 στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Ιλινόι Φάιτινγκ Ιλίνι.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι το 1981, σε ηλικία 22 ετών.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Έντι Τζόνσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1981 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σακραμέντο Κινγκς, στους οποίους αγωνίστηκε για έξι χρόνια.
Την τριετία 1987-90 αγωνίστηκε στους Φοίνιξ Σανς.
Από το 1990 μέχρι και το 1993, ο Έντι Τζόνσον αγωνίστηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, γνωστούς και ως Σιάτλ Σούπερσόνικς.
Την περίοδο 1993-94 αγωνίστηκε στους Σάρλοτ Μπόμπκατς, γνωστούς και ως Σάρλοτ Χόρνετς.
Το καλοκαίρι του 1994 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για μία σεζόν ενώ κατάφερε να κατακτήσει και ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας (1995). Με τους ερυθρόλευκους κατάφερε επίσης να φτάσει μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα του 1995.
Το 1995, ο Έντι Τζόνσον επέστρεψε στην Αμερική και το ΝΒΑ αγωνιζόμενος αρχικά στους Ιντιάνα Πέισερ (1995-97) κι έπειτα στους Χιούστον Ρόκετς (1997-99).
Μετά το πέρας της περιόδου 1998-99, ο Έντι Τζόνσον αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
ΛΑΛΛ Λύσης

Ίδρυση και πρώτα χρόνια

Το σωματείο ΛΑΛΛ Λύσης ιδρύθηκε το 1919 με την ονομασία «Η Αγάπη του λαού Λύσης». Μετά τη ψήφιση του νόμου περί λεσχών, μετονομάστηκε σε Λέσχη Αγάπη Λαού Λύσης (Λ.Α.Λ.Λ.). Το σωματείο απορρόφησε άλλα δύο παλαιότερα σωματεία, την «Αναγέννηση» (έτος ίδρυσης 1895) και τον «Πανελλήνιο Πόθο» (έτος ίδρυσης 1909). Η ΛΑΛΛ ανέπτυξε κοινωνική, πολιτιστική και αθλητική δράση (χορωδίες, μαντολινάτες, θεατρικές παραστάσεις, γεωργικές εκθέσεις, ομιλίες, αγώνες στίβου, εκδρομές, λειτουργία βιβλιοθήκης κ.ά.).
Το σωματείο διέθετε ιδιόκτητο οίκημα και ιδιόκτητο γήπεδο ποδοσφαίρου. Τη δεκαετία του ΄50 ποδοσφαιριστής της ομάδας ήταν ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ  Γρηγόρης Αυξεντίου.

Αναστολή λειτουργίας

Το καλοκαίρι του 1974, τα τουρκικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Λύση. Η ποδοσφαιρική ομάδα δεν επαναδραστηριοποιήθηκε σε κάποια από τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου. Τα πρώτα χρόνια του εκτοπισμού, μετά από πρωτοβουλία φίλων του σωματείου για διατήρηση του ονόματος του συλλόγου, δημιουργήθηκε ομάδα μπόουλινγκ.
SRBOC

Το ναυτικό σύστημα αντιμέτρων Mk-36 Super Rapid Bloom Offboard Chaff (SRBOC) της BAE Systems εκτοξεύει μικρής εμβέλειας ρουκέτες αεροφύλλων chaff ή IR (infrared) με σκοπό την soft kill αντιβληματική προστασία των πλοίων φορέων.
Ιζαμπέλα Αλμπρίτζι-Θεοτόκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1760 στην Κέρκυρα από υψηλής κοινωνικής τάξης  οικογένεια. Παντρεύτηκε τον Ενετό πατρίκιο Κάρλο Αντόνιο Μαρίν και εγκαταστάθηκε στη Βενετία. Χήρεψε και ξαναπαντρεύτηκε τον αξιωματούχο Τζουζέππε Αλμπρίτζι. Το σπίτι της έγινε κέντρο φιλολογικών συγκεντρώσεων, στις οποίες σύχναζαν οι Ιππόλιτο Πιντεμόντε, Αντόνιο Κανόβα, Ούγκο Φόσκολο, Άντζελο Κουιρίνι, Ντομινίκ Βιβάντ Ντενόν, Λόρδος Βύρων, Μελχιόρε Τσεζαρόττι, Βιττόριο Αλφιέρι, Λατσάρο Σπαλλαντζάνι, Μαντάμ ντε Σταλ και Αλεξάντερ φον Χούμπολτ. 
Απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 1836 στη Βενετία.
Θύμβρα Τρωάδος

Η Θύμβρα (ή Θύμβρη), ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος, στα νοτιοανατολικά της Τροίας και ακριβώς νότια της Πέτρας. Λόγω της πόλεως, η δεύτερη από τις έξι πύλες της Τροίας ονομάστηκε Θυμβρία. Η πόλη απείχε περίπου 5 μίλια από την Τροία, στην πεδιάδα της Θύμβρης (σημ. Thimbrek-Déré), κοντά στην συμβολή του Θυμβρίου (σημ. Kemer) με τον Σκάμανδρο ποταμό. Βρισκόταν κοντά στον λόφο Καλλικολώνη του Θυμβρίου πεδίου. Σύμφωνα με τον Στράβωνα εκεί στην πόλη βρισκόταν το ιερό του Απόλλωνος Θυμβραίου, ενώ ο ίδιος υπολογίζει την απόσταση από την πόλη του Ιλίου (που ξανακτίστηκε επί των ερειπίων της ομηρικής Τροίας, αιώνες αργότερα) έως τον ναό σε 50 στάδια. Εκεί μάλιστα ο Αχιλλεύς σκότωσε τον νεαρό Τρωίλο, πάνω στον βωμό του Απόλλωνος, από τον οποίο έπαιρνε το χάρισμα της προφητείας η αδερφή του Έκτορος Κασσάνδρα. Στον ναό πάλι πιστεύεται ότι διαδραματίστηκε ο θάνατος του Λαοκόωντος και των υιών του από ένα τεράστιο φίδι. Σύμφωνα με την εκδοχή του Δίκτυος από την Κρήτη, ο Αχιλλεύς δολοφονήθηκε εκεί από ενέδρα του Πάριδος -Αλεξάνδρου, όταν επιχείρησε να ζητήσει σε γάμο την κόρη του Πριάμου Πολυξένη, σε αντάλλαγμα να αποστατήσει από τους Τρώες. Η Θύμβρα επέζησε ίσαμε τον 4ο αιώνα π.Χ. Από αρχαιολογικές ανασκαφές η πόλη τοποθετείται μεταξύ των χωριών Akça Köy και Hanay Tepe.
Άουγκουστ Σανγκ

Ζωή και έργο

Ο Άουγκουστ Σανγκ γεννήθηκε στο Πάρνου, όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1932. Οι γονείς του ήταν ο Γιάκομπ και η Ακελίνα Σανγκ (το γένος Μέλικοφ). Ήταν ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς της οικογένειας, με μικρότερους τον Ίλμαρ Σανγκ (1916-1995) και τον Έντελ Σανγκ (1921-2007). Μετά τη στρατιωτική του θητεία, σπούδασε από το 1934 έως το 1942 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ταρτού. Πολλές φορές έπρεπε να διακόψει τις σπουδές του για να κερδίσει χρήματα.
Ο Άουγκουστ Σανγκ έγραψε τη δική του ποίηση από την ηλικία των 8 ετών. Με το ψευδώνυμο Injo, συμμετείχε επιτυχώς σε έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό που διοργάνωσε το περιοδικό νεολαίας Kevad το 1934 με το γρήγορο ποίημα Improvisatsioon. Το 1934 έκανε το ντεμπούτο του στο λογοτεχνικό περιοδικό Looming. Η συλλογή του ποιημάτων Üks noormees otsib õnne δημοσιεύθηκε το 1936. Από εκείνη την εποχή έγραψε επίσης πολυάριθμες κριτικές και δοκίμια για τη λογοτεχνία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, εντάχθηκε στον λογοτεχνικό κύκλο Άρμπουγιαντ που περιλάμβανε προεξέχοντες πρώιμους ποιητές και συγγραφείς όπως ο Μπέρναρντ Κάνγκρο, ο Ούκου Μάσινγκ, η Κέρστι Μεριλάας, η Μπέτι Άλβερ, ο Μαρτ Ράουντ, ο Χέιτι Τάλβικ και ο Πάουλ Βίιντινγκ. Η δεύτερη συλλογή ποιημάτων Müürid του Σανγκ δημοσιεύθηκε το 1939.
Το 1936 ο Σανγκ παντρεύτηκε την εσθονή ποιήτρια και μεταφράστρια Κέρστι Μεριλάας και το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, τον Τζόελ Σανγκ το 1950. Ο Σανγκ και η Μεριλάας ήταν και τα δύο βασικά μέλη του κύκλου συγγραφέων Άρμπουγιαντ.
Μετά τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας, ο Σανγκ εντάχθηκε στην Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων της Εσθονίας το 1945, αλλά διώχθηκε το 1950. Μόνο το 1955 οι σοβιετικές αρχές επέτρεψαν τον Σανγκ να εργαστεί ξανά ως συγγραφέας. Ένα χρόνο αργότερα ξαναέγινε μέλος της Ένωσης Συγγραφέων. Πέθανε σε ηλικία 55 ετών στο Ταλίν.
Παράλληλα με τις λογοτεχνικές του δραστηριότητες ο Άουγκουστ Σανγκ μετέφρασε ποίηση και πεζογραφία από τα γερμανικά, τα ρωσικά, τα γαλλικά και τα τσεχικά στα εσθονικά, από συγγραφείς όπως τον Γκαίτε, τον Πέτερ Βάις, τον Μαξίμ Γκόρκι, τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, τον Φραντς Κάφκα, τον Γκότφριντ Κέλερ, τον Έγκον Έρβιν Κις και τον Λίον Φοϊχτβάνγκερ.
Εθνική Ιταλίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Ο πρώτος αγώνας της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας, πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου του 1926 στο Μιλάνο με αντίπαλο τη Γαλλία, στον οποίο η Ιταλία επικράτησε με 23–17.

Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις

Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2013
Ρον Σίμονς

World Championship Wrestling

Στο WCW έγινε μια φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών και είναι ο πρώτος Αφροαμερικανός που κατέκτησε Παγκόσμιο τίτλο, σύμφωνα με το WWE. Έγινε επίσης και μια φορά πρωταθλητής του Παγκόσμιο Ομάδων, καθώς και Ομαδικός Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών.

World Wrestling Entertainment

Στο WWF έγινε τρεις φορές Ομαδικός Πρωταθλητής με τον Μπράντσο, με τον οποίο σχημάτισαν την ομάδα Acolytes Protection Agency (A.P.A.), που είχε και διαφορετικές ονομασίες μετέπειτα. Το 2012, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.

Ράγκμπι

Εκτός από την επαγγελματική πάλη, ο Σίμονς ασχολήθηκε και με το ράγκμπι, στο κολέγιο, παίζοντας στην άμυνα στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα του αθλήματος, National Football League (NFL), αλλά και στα Canadian Football League (CFL) και United States Football League (USFL) για τέσσερις σεζόν την δεκαετία του 1980.
Καρστική πηγή

Στη γεωλογία ο όρος καρστική πηγή αναφέρεται στην υδάτινη πηγή (εκροή υπογείων υδάτων)  που αποτελεί τμήμα καρστικού υδρολογικού συστήματος  , του γεωλογικού συστήματος εκείνου δηλαδή που διαμορφώθηκε από τη διάλυση  πετρωμάτων, όπως ασβεστόλιθος, δολομίτης και γύψος και χαρακτηρίζεται από καταβόθρες, σπήλαια και υπόγεια αποστραγγιστικά συστήματα .

Ιδιότητες καρστικών πηγών

Το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), όταν είναι διαλυμένο στo νερό (π.χ. στο βρόχινο νερό) διαλύει χημικά το ανθρακικό πέτρωμα. Εκεί που δεν υφίσταται επιφανειακή αποστράγγιση, το νερό διαπερνά το έδαφος σχηματίζοντας έτσι τις χαρακτηριστική γεωλογική καρστικη μορφολογία του. 
Σε ορεινές περιοχές, π.χ. στην Πελοπόννησο, αναπτύχθηκαν Οροπέδια: επιφάνεια χωρίς αποστράγγιση (κλειστές γεωλογικές Λεκάνες). Η έλλειψη νερού για άρδευση καλύφθηκε με πηγάδια και καρστικές πηγές. 
Σε χρόνια με έντονη βροχόπτωση και σήμερα ακόμα πλημμυρίζουν τα εδάφη ή και καλύπτονται τελείως από τις πρόσκαιρες λίμνες που σχηματίζονται. Παλαιές καταβόθρες και οι υπόγειοι σωλήνες τους αποστραγγίζουν το νερό, εκτός και αν η διαδικασία επιβραδύνεται από συντρίμμια. 
Σε ορισμένα σημεία σε μεγάλη απόσταση αναδύεται το νερό ξανά ως καρστικη πηγή. Σε μορφολογίες διαφορετικές από τα οροπέδια η ελλιπής διαθεσιμότητα επιφανειακών υδάτων αποτελεί παρόμοιο πρόβλημα. 
Τα ανοίγματα στα πετρώματα διευρύνονται και συνδέονται με δίκτυο υδατίνων αγωγών που φτάνουν μέχρι και σε μέγεθος σπηλιάς. 
Μεγαλύτερες ποσότητες νερού διεισδύουν ταχύτερα σε καρστικο υδροφόρο ορίζοντα. Έτσι o φυσικός καθαρισμός μέσω φιλτραρίσματος μειώνεται δραστικά. 
Μια πολύ αρνητική ιδιότητα των καρστικών πηγών είναι η δυνητικά προβληματική ποιότητα του νερού τους. Όταν το νερό της βροχής διέρχεται μέσα από τον ασβεστόλιθο, μολύνει πιθανώς το πόσιμο  νερό. Το νερό άρδευσης επιβαρύνεται με συστατικά που προκαλούν ευτροφισμό (νιτρικά και φωσφορικά, κυρίως από λιπάσματα και απορρυπαντικά). 
Η απόδοση νερού σε καρστικές πηγές έχει μεγάλες διακυμάνσεις ανάλογα με την βροχόπτωση.

Καρστικές πηγές στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα ο καρστικές πηγές  καλύπτει περίπου το 30 %. Τα ανθρακικά πετρώματα κυριαρχούν προπαντός τη στην Πελοπόννησο, τη Μακεδονία, τη Στερεά Ελλάδα και τη Κρήτη. Η κατανομή των καρστικών πηγών στην Ελλάδα έχει ως εξής : 125 στην Πελοπόννησο, 98 στην Στερεάς Ελλάδας, 95 στην Μακεδονία, 44 στην Κρήτη.
Στην Ελλάδα το καρστικό νερό είναι σκληρό ή και πολύ σκληρό (βαρύ φορτίο συστατικών και ανθρακικιού ασβεστίου ή ανθρακικού μαγνησίου). Παρά το φορτία ρύπανσης (δείτε επίσης παρακάτω), η Ελλάδα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό για το πόσιμο νερό από τις καρστικές πηγές. Το 24% ή σε αριθμό 129 πηγές, ήταν ανεκμετάλλευτες την περίοδο 1978 – 1986, εκ των οποίων 62 ανήκουν στο παράκτιο καρστικό σύστημα και αυτές εξακολουθούν να μένουν ανεκμετάλλευτες.“ Το 34% χρησιμοποιείται για άρδευση. Το 41% χρησιμοποιείται για πόσιμο νερό και αρδευση, 10% αποκλειστικά για πόσιμο νερό. Υπάρχουν καρστικές πηγές στην επιφάνεια και ακόμη και σε ποτάμια, σε λίμνες, στην ακτή και στην υφαλοκρηπίδα.
Γενικές εκλογές στη Ναμίμπια 2014

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ναμίμπια στις 28 Νοεμβρίου 2014, παρότι σε ξένα εκλογικά κέντρα η ψηφοφορία διεξήχθη στις 14 Νοεμβρίου. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στην αφρικανική ήπειρο κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκε η ηλεκτρονική ψηφοφορία. 
Συνολικά 9 υποψήφιοι διεκδίκησαν το προεδρικό αξίωμα και 16 πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις παράλληλες εκλογές για Εθνοσυνέλευση.Ο πρόεδρος Χιφικεπούνιε Ποχάμπα δεν είχε δικαίωμα βάσει συντάγματος να διεκδικήσει και άλλη θητεία. Πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του SWAPO Χάγκε Γκέινγκομπ με ποσοστό 87% των ψήφων. Το SWAPO κέρδισε επίσης τις βουλευτικές εκλογές με ποσοστό 80%.
Μόνο 9 πολιτικά κόμματα κατέβασαν υποψηφίους για τις προεδρικές εκλογές.
Νεοναζισμός

Ο Νεοναζισμός αποτελείται από κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, κυρίως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που έχουν ως κύριο στόχο την αναζωπύρωση και εφαρμογή της ιδεολογίας του Ναζισμού. Οι Νεοναζιστές αναζητούν να χρησιμοποιήσουν την ιδεολογία τους με σκοπό την διάδοση μίσους και επιθέσεων σε μειονότητες, ή μερικές φορές τη δημιουργία ενός φασιστικού καθεστώτος. Ο Νεοναζισμός είναι παγκόσμιο φαινόμενο, με οργανωμένη εκπροσώπηση σε πολλές χώρες και διεθνή δίκτυα. Δανείζεται στοιχεία από τη Ναζιστική ιδεολογία, συμπεριλαμβανόμενων ακροδεξιών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ομοφοβικών, αντισημιτικών και αντικομουνιστικών στοιχείων, όπως το 4ο Ράιχ. Ένα κοινό χαρακτηριστικό του Νεοναζισμού είναι η άρνηση του ολοκαυτώματος και η χρήση Ναζιστικών συμβόλων, καθώς και οι συχνές αναφορές στον Αδόλφο Χίτλερ.  
Κάποιες Ευρωπαϊκές και Λατινοαμερικάνικες χώρες έχουν εφαρμόσει νόμους απαγόρευσης της έκφρασης υπέρ του Ναζισμού ή ρατσιστικών, αντισημιτικών και ομοφοβικών αντιλήψεων. Πολλά Ναζιστικά σύμβολα έχουν απαγορευθεί σε Ευρωπαϊκές χώρες (ειδικά στη Γερμανία) με σκοπό τον περιορισμό του Νεοναζισμού.

Ετυμολογία

Με τον όρο Νεοναζισμός περιγράφεται οποιοδήποτε στρατιωτικό, κοινωνικό ή πολιτικό κίνημα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που έχει ως στόχο τη συνολική ή μερική αναγέννηση της ιδεολογίας του Ναζισμού.
Ο όρος Νεοναζισμός μπορεί να αναφέρεται και στην ιδεολογία των εν λόγω ρευμάτων, τα οποία δανείζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά από το Ναζιστικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένου του ακραίου εθνικισμού, του αντικομμουνισμού, ρατσισμού, των διακρίσεων, ομοφοβίας, χενοφοβίας, αντισημιτισμού, μέχρι και ενεργοποίησης του ίδιου του 4ου Ράιχ. Ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό είναι η Άρνηση του Ολοκαυτώματος, καθώς και η χρήση Ναζιστικών συμβόλων, αλλά και ο θαυμασμός προς τον Αδόλφο Χίτλερ.
Ο Νεοναζισμός θεωρείται μία συγκεκριμένη μορφή ακροδεξιάς ιδεολογίας και δεξιού εξτρεμισμού.