google/wiki40b huggingface dataset:
Καίσαρ Αλεξόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 10 Νοεμβρίου 1909 όπου τελείωσε και το Α΄ Γυμνάσιο Πατρών. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης αρχικά μηχανολογία και κατόπιν Φυσική, τελειώνοντας το διδακτορικό του το 1935, χρονιά που επέστρεψε στην Ελλάδα. Στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο κατατάχτηκε στην Μοίρα αυτοκινήτων στην Πάτρα αλλά λόγω ότι ήταν χιονοδρόμος εντάχτηκε στο Τάγμα χιονοδρόμων και από εκεί μετατέθηκε στο εργοστάσιο λαμπτήρων στα Μεσόγεια. 
Από το 1939 έως το 1974 κατείχε, ως τακτικός Καθηγητής, την έδρα  της Πειραματικής Φυσικής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε, επίσης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1970-72, θέση από την οποία παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για τις επεμβάσεις του τότε καθεστώτος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2010.
Αποτέλεσε μέλος της ομάδας ΒΑΝ μαζί με τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιώτη Βαρώτσο και Κωνσταντίνο Νομικό. 
Το 1963 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας είχε την Προεδρία το 1979. Είχε τιμηθεί επίσης με το παράσημο «Τάγμα του Φοίνικος», ενώ κατείχε διευθυντικές θέσεις στο Βασιλικό Ίδρυμα Ερευνών και το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος».
Το τετράτομο έργο του «Φυσική» καλύπτει όλους τους επιμέρους τομείς της Φυσικής επιστήμης και αποτελεί σημείο αναφοράς στην ελληνική βιβλιογραφία. Το βιβλίο τελικά ήταν πεντάτομο και οι τόμοι είχαν τους τίτλους: Μηχανική, Ηλεκτρισμος-Μαγνητισμός, Θερμότητα, Οπτική, Ατομική-Πυρηνική φυσική.

Αθλητισμός

Ο Καίσαρ Αλεξόπουλος ήταν από τους πρώτους χιονοδρόμους στην Ελλάδα με πολλές επιτυχίες και μετάλλια και πολλές φορές πανελληνιονίκης. Ήταν μάλιστα αθλητής του Ε.Ο.Σ. Πατρών και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο του Ε.Ο.Σ. Αθηνών.
Ο Αλεξόπουλος ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στις καταβάσεις το 1936 στο Βέρμιο, ενώ ήταν 4ος το 1937  αλλά 1ος στον αγώνα σλάλομ αντρών με επίδοση 2.50. Το 1938 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν 2ος στο σλάλομ και 1ος στο σύνθετο σλάλομ-δρόμου 18 χλμ, στο Πρωτάθλημα Παρνασσού της ίδιας χρονιάς ήταν 2ος, 3ος ήταν στο πρωτάθλημα Χελμού, 2ος στο σλάλομ στο πρωτάθλημα Πηλίου, 1ος στο πρωτάθλημα Ζήρειας, και 2ος στο πρωτάθλημα Βοηδιά. 
Το 1946 ήταν 8ος στην κατάβαση στους αγώνες της Ζήρειας τους πρώτους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ ήταν 6ος στο σλάλομ. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1950 ήταν 1ος στο σλάλομ και 1ος στο σύνθετο.
Είχε επίσης λάβει μέρος και σε μια από τις πρώτες εκδόσεις του Ράλυ Ακρόπολις
Κτίριο

Κτίριο είναι κάθε μόνιμο και ανεξάρτητο κτίσμα το οποίο έχει εξωτερικούς τοίχους και στέγη, αποτελείται από ένα ή περισσότερα δωμάτια ή άλλους χώρους που χρησημοποιούνται για τη στέγαση ανθρώπων, ζώων ή αντικειμένων. Κατά κανόνα, τα κτίρια έχουν τέσσερις τοίχους. Θεωρείται, όμως, κτίριο και μία μόνιμη οικοδομική κατασκευή που, ενδεχομένως, είναι ανοιχτή από τη μία ή περισσότερες πλευρές, πάντα όμως έχει στέγη. Τα κτίρια μπορεί να είναι πολυόροφα, με υπέργεια και υπόγεια πατώματα.

Ετυμολογία της λέξης

Υπάρχουν δύο κύριες ετυμολογικές εκδοχές, οι οποίες αναφέρονται στην εκτενή βιβλιογραφία και αρθρογραφία σχετικά με τη λέξη: 1) κτήριο < ελνστ. εὐκτήριον, από το επίθ. εὐκτήριος «οίκος προσευχής», και 2) κτήριο < αρχ. οἰκητήριον (με σίγηση του ατόνου αρκτικού φωνήεντος και συγκοπή). Όποια από τις δύο εκδοχές και αν ισχύει, η ετυμολογική αρχή οδηγεί στη γραφή κτήριο (με -η-). Εντούτοις, είναι εύλογο ότι στη σημασία τής λέξης έχει επιδράσει παρετυμολογικά το ρ. κτίζω, χωρίς ωστόσο να αποτελεί τμήμα τής αλυσίδας τού ετύμου. Για τον λόγο αυτόν συνηθίζεται επίσης η απλούστερη γραφή κτίριο (με -ι-), η οποία δεν έχει ετυμολογική βάση. Το ζήτημα παραμένει ρευστό και τα σύγχρονα λεξικά καταχωρίζουν και τις δύο γραφές.
Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη το ρήμα κτίζω μπορεί να δώσει μόνον το παράγωγο κτιστήριο (όπως φροντίζω - φροντιστήριο, καθαρίζω - καθαριστήριο, σκαλίζω - σκαλιστήρι(ο)). Κατά το Μείζον Ελληνικό Λεξικό του Τεγόπουλου - Φυτράκη  η γραφή κτήριο αποτελεί παλαιότερη γραφή της λέξης κτίριο (ή χτίριο).
Ερρίκος Γ΄ της Άνω Έσσης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Άννας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Το 1458 απεβίωσε ο πατέρας του και τα δύο αδέλφια μοίρασαν την κτήση του: ο μεγαλύτερος Λουδοβίκος Β΄ έλαβε την Κάτω Έσση (Κάσσελ) και ο Ερρίκος Γ΄ την Άνω Έσση (Μάρμπουργκ). Ο Ερρίκος Γ΄ νυμφεύτηκε την Άννα κόμισσα του Καττσενελνμπόγκεν, περιοχής στο Ρήνο. Από τα διόδια εκεί έγινε πλούσιος.
Απεβίωσε το 1483 σε ηλικία 43 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμος Γ΄.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1988–89

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία μετείχαν 36 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Γ κατηγορία

Στην Γ κατηγορία μετείχαν 24 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
08 Μαρτίου 1989 Αστέρας Αμαλιάδας - Π.Α.Ε Πύργος 1-2 - εθνικό στάδιο Αμαλιάδας -
Τζουλιέτα Γκουιτσάρντι

Βιογραφία

Η Γκουιντσάρντι, γεννήθηκε το 1782, στο Πρέζεμισλ, της Γαλικίας. Το 1800, μετακόμισε με την οικογένεια της στη Βιέννη. Εκεί η ομορφιά της δεν πέρασε απαρατήρητη από τους ευγενείς, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να παντρευτεί στις 14 Νοεμβρίου του 1803, τον κόντε φον Γκάλενμπεργκ. Αργότερα, μετακόμισαν στη Νάπολη, όπου έζησαν για 20 χρόνια. Απεβίωσε στη Βιέννη το 1856.

Μπετόβεν

Όπως είχε παραδεχτεί, ο Μπετόβεν, στον Άντον Σίντλερ (γραμματέας κι αργότερα βιογράφος του) σε κάποια φάση υπήρξε ερωτευμένος με την Γκουιτσάρντι. Επίσης, είναι μία από τις πιθανές παραλήπτριες της μυστηριώδους και περίφημης επιστολής του, Unsterbliche Geliebte. Μάλιστα, ο Σίντλερ, το είχε επισημάνει κι αυτός. Αλλά κάτι τέτοιο δεν επαληθεύεται. Η ξαδέλφη του, Τερέζ Μπρούνσβικ, είχε πει πως κάτι τέτοιο δεν πρέπει να είναι αληθές, κι ότι πιθανότερη παραλήπτρια είναι η Ζοζεφίνα Μπρούνσβικ, με την οποία έζησαν μεγάλο πάθος.
Σχετικά, με τη Σονάτα που της αφιέρωσε, δεν το έκανε επειδή εκείνη είχε στο μυαλό του, κι αντιθέτως της προόριζε ένα άλλο κομμάτι, το Rondo σε Σολ μείζονα, Op. 51 No. 2, το οποίο αναγκάστηκε να το αφιερώσει στη κοντέσα Λιχνόφσκι, έτσι κατά συνέπεια της αφιέρωσε τη Σονάτα του Σεληνόφωτος. 
Το 1994, κυκλοφόρησε η η βιογραφική ταινία Immortal Beloved, στην οποία την υποδύεται η Βαλέρια ΓΚολίνο.
Φιφής Ιωάννου

Πολιτική πορεία

Γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1914 και διαδέχτηκε τον Πλουτή Σέρβα στην ηγεσία του αριστερού κόμματος της Κύπρου το 1945 και διατήρησε την θέση ως το 1949, όπου τον διαδέκτηκε ο Εζεκίας Παπαϊωάννου.
Το 1947, στο πρώτο συνέδριο των κομμουνιστικών κομμάτων της Βρετανικής αυτοκρατορίας, εκπροσώπησε το ΑΚΕΛ. Τάχθηκε υπέρ της Ένωσις δηλώνοντας «η Ελλάδα σήμερα είναι χώρα φασιστική, όχι επειδή ο φασισμός έχει κάποιο έρεισμα στον ηρωϊκό λαό της, αλλά επειδήτον επέβαλε ο Τσώρτσιλ με σφαίρες και ξιφολόγχες και επειδή ο Μπέβιν, προς αισχύνη του, τον διατήρησε» Το συνέδριο αποδέκτηκε την τοποθέτηση του Ιωάννου. Πάντως, η Ένωση ήταν ο μακροχρόνιος στόχος του ΑΚΕΛ επί Ιωάννου, καθώς ο πρώταρχικός ήταν η αυτοδιοίκηση του νησιού για βετίωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των εργαζομένων. 
Ο Φίφης ήταν μέλος της αποστολής του ΑΚΕΛ, όπου είχε ζητήσει γνώμη αδελφών κομμάτων για θέματα που το ταλάνιζαν. Είχε προηγηθεί το 1947 η δημιουργία του ΕΑΣ (Εθνικός Απελευθερωτικός Συνασπισμός), ο οποίος μεσα σε ενα χρόνο είχε 20 χιλιάδες μέλη, αρκετοί δε ήταν προοδευτικοί διανοούμενοι και αστοί. Ο ΕΑΣ ήτανε υπέρ της συνέχισης των διαβουλεύσεων με τους Βρεττανούς για ψήφιση δημοκρατικού συντάγματος, ακόμη και μετά το τέλος της Διασκεπτικής συνέλευσης, ωστόσο τα μισά περίπου μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ήταν εναντίον και ήθελαν να προτάξουν την επιδίωξη της Ένωσις (ανάμεσα σε αυτούς και ο Φίφης). Προ του φάσματος της διάσπασης, αποφάσισαν να οργανώσουν αποστολή για συναντήσεις με άλλα κομμουνιστικά κόμματα. 
Στην συνάντηση αυτή, ο Φίφης Ιωάννου ανάπτυξε τους προβληματισμούς του ΑΚΕΛ. Τον λόγο πήρε ο Ζαχαριάδης και ανέφερε πως σε δυό μήνες θα απελευθέρωνε την Αθήνα και άρα η επιδίωξη του ΑΚΕΛ θα έπρεπε να ήταν «Ένωση και μόνο Ένωση». Ειπε επίσης πως έπρεπε το ΑΚΕΛ να φτιάξει αντάρτικες ομάδες για ένοπλο αγώνα στις πόλεις και τις επαρχίες της Κύπρου.Με την επιστροφή του στην Κύπρο, ενημέρωσε τα μέλη του ΑΚΕΛ, όπου πήρανε απόφαση για επιδίωξη της πολιτικής της Ένωσης. Ωστόσο στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του 1949, το ΑΚΕΛ κέρδισε μόνο την Λεμεσό, την Αμμόχωστο και την Λάρνακα, επειδή στο ζήτημα της Ένωσης, η Δεξιά παράταξη και η Εκκλησία, ήταν πιο αξιόπιστες.
Κορράδος των Βίττελσμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Δ΄ κόμη του Σάυερν και της Χαϊλίγκα, κόρης του  Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Πέτεντορφ-Λένγκενφελντ-Χόπφενοε. Σπούδασε στο Ζάλτσμπουργκ και στο Παρίσι. Για τη θέση του αρχιεπισκόπου του Μάιντς έριζαν οι Ροδόλφος των Ζαχρίνγκεν και ο Χριστιανός φον Μπουχ και ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, το 1161 στο Συμβούλιο του Λόντι για να δώσει ένα τέλος στη έριδα, όρισε τον Κορράδο. Επίσης ο Φρειδερίκος Α΄ όρισε τον αντίπαπα Βίκτωρα Δ΄ για αντίθεση με τον πάπα Αλέξανδρο Γ΄. Το 1164 ο Βίκτωρ Δ΄ απεβίωσε και εκλέχθηκε διάδοχος ο αντίπαπας Πασχάλης Γ΄, που ο Κορράδος δεν τον αναγνώρισε. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσει τη θέση του· ταξίδεψε στη Γαλλία και στη Ρώμη το 1165. Η θέση του καταλήφθηκε από τον Χριστιανό φον Μπουχ. Ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄, που εξακολουθούσε να τον θεωρεί αρχιεπίσκοπο, τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα του Σαν Μάρτσελλο αλ Κόρσο, μετά καρδινάλιο-επίσκοπο της Σαμπίνα και έπειτα επίσκοπο της Σόρα στην Καμπανία. Πριν ο Χριστιανός έλθει στη Ρώμη ακολουθώντας τον στρατό της Γερμανίας, ο Κορράδος διέφυγε.
Με τη Συνθήκη της Βενετίας το 1177 ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Χριστιανό και ο Κορράδος αποζημιώθηκε με την αρχιεπισκοπή του Ζάλτσμπουργκ. Το 1183 απεβίωσε ο Χριστιανός και ο Κορράδος επέστρεψε στην αρχιεπισκοπή του Μάιντς. Ξαναέκτισε τις οχυρώσεις της πόλης και ανακαίνισε τον καθεδρικό ναό.
Το 1187 στη Συνέλευση (Diet) στο Γκέλχαουζεν έπεισε τους επισκόπους του να υποστηρίξουν τον Γερμανό βασιλιά έναντι της Ρώμης. Το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ Χοενστάουφεν και μαζί με άλλους πρίγκιπες εξέλεξαν διάδοχο τον γιο του Φρειδερίκο Β΄. Άφησε τη Γερμανία και οδήγησε την Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) στους Αγίους Τόπους. Το 1201 απεβίωσε ο Βοϊμόνδος Γ΄ Πουατιέ πρίγκιπας της Αντιόχειας και ο Κορράδος προσπάθησε να παρέμβει στη διαδοχή υπέρ του εγγονού Ραϋμόνδου, αλλά μάταια. Το 1199 έστεψε, με παπική έγκριση, τον Λέοντα Β΄ των Ρουπενιδών ως βασιλιά, υποτελή της Γερμανίας. Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου επέτυχε ανακωχή μεταξύ των Οίκων των Χοενστάουφεν και των Γουέλφων το 1200.
Με την εκλογή του πάπα Λούκιου Γ΄ το 1181 έγινε ο πρύτανης του Συλλόγου των καρδιναλίων. Μετέβη στην Ουγγαρία και συμφιλίωσε τους αδελφούς Ίμρε και Ανδρέα Γ΄. Κατά την επιστροφή απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Μάιντς.
Εκλογικό ημερολόγιο 2016

Παρατίθενται οι ημερομηνίες εκλογών που διεξήχθησαν εντός του έτους 2016. Συμπεριλαμβάνονται και σημαντικά δημοψηφίσματα ανά τον κόσμο, όπως και εκλογές σε επαρχίες και κρατίδια, όπως η Γερμανία και ο Καναδάς.
Ζιτκαβίτσι

Ιστορία

Το Ζιτκαβίτσι αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1500.
Γκουργκέν Μαχάρι

Βιογραφία

Ο Μαχάρι γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1903 στην πόλη Βαν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (εντός των ορίων της σημερινής Τουρκίας) και έμαθε τα πρώτα γράμματα σε αρμενικό δημοτικό σχολείο της γενέτειράς του. Το 1915 ξέσπασαν στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θηριωδίες κατά του αρμενικού πληθυσμού στο πλαίσιο της εφαρμοζόμενης Γενοκτονίας με αποτέλεσμα ο Μαχάρι να βρει καταφύγιο ως πρόσφυγας στη ρωσική Αρμενία, όπου τα επόμενα χρόνια έζησε σε ορφανοτροφεία διαφόρων πόλεων όπως το Ιγκντίρ (στη σημερινή Τουρκία), το Ετσμιαντζίν, το Ντιλιτζάν και το Γερεβάν και επανενώθηκε με τη μητέρα του. 
Αργότερα εισήχθη στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν, σπουδάζοντας ιστορία και λογοτεχνία, ενώ το 1924 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή, υπό τον τίτλο «Τιτανικός». Τα επόμενα χρόνια κατάφερε να αναγνωριστεί μεταξύ των καλύτερων Αρμενίων ποιητών της εποχής του και το 1934 έγινε μέλος της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων. Ωστόσο το 1936 συνελήφθη από τις αρχές στο πλαίσιο των σταλινικών διώξεων της περιόδου που έμειναν γνωστές ως Μεγάλη Εκκαθάριση ή Μεγάλος Τρόμος και εστάλη ως εξόριστος στη Σιβηρία, καθώς τα γραπτά του θεωρήθηκαν υπερεθνικιστικά.
Οι διώξεις εναντίον του έληξαν μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν, όταν και επετράπη στον Μαχάρι να επιστρέψει στο Γερεβάν. Με την επάνοδό του, αν και ήταν εμφανώς καταβεβλημένος από τις κακουχίες, συνέχισε τη λογοτεχνική του δραστηριότητα και το 1965 τιμήθηκε με το σοβιετικό βραβείο του εργάτη του πολιτισμού. Απεβίωσε τη 17η Ιουνίου του 1969 στη Λιθουανία, τόπο καταγωγής της δεύτερης συζύγου του, Αντονίνα, την οποία γνώρισε στην εξορία.

Έργο

Στα πρώτα του λογοτεχνικά βήματα, ο Μαχάρι επηρεάστηκε σημαντικά από τους ποιητές Σιαμαντό (1878-1915), Βαχάν Τεριάν (1885-1920), Μισάκ Μετσαρέντς (1886-1908) και Ντανιέλ Βαρουζάν (1884-1915). Το 1918 δημοσιεύθηκαν σε διάφορα έντυπα τα πρώτα ποιήματά του και το 1925 δημοσιεύθηκε η ποιητική συλλογή του, «Τιτανικός». Ακολούθησαν και άλλες δημοσιεύσεις, ωστόσο το έργο που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό με το βιβλίο «Μργκαχάς» που αποτελείτο από ποιήματα και μπαλάντες που ασχολούνταν με έννοιες όπως ο έρωτας, η φύση, η πατρίδα, οι εθνικές αξίες κλπ. Το συγκεκριμένο βιβλίο έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα σημαντικότερα της αρμενικής ποίησης κατά τη σοβιετική περίοδο.
Άλλα έργα του είναι οι νουβέλες «Συρματοπλέγματα σε λουλούδι»  (εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αρμενία το 1988) και «Αρμενική Ταξιαρχία» (αν και ήταν έτοιμο από το 1964 εν τέλει εκδόθηκε το 1989) που αναφέρονται στα χρόνια της εξορίας του στη Σιβηρία και οι «Καμμένοι κήποι», ημιβιογραφικό βιβλίο που εκδόθηκε το 1966 και έχει ως σημείο αναφοράς τα παιδικά χρόνια του συγγραφέα στο Βαν και τις πολεμικές επιχειρήσεις του 1915 μεταξύ Αρμενίων και Τούρκων. Το συγκεκριμένο βιβλίο, αν και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα αρμενικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην αρμενική κοινή γνώμη, ενώ διαδηλωτές προχώρησαν σε κάψιμο αντιτύπων του έξω από την οικία του Μαχάρι. Κατόπιν τούτου, ο συγγραφέας επεξεργάστηκε εκ νέου το βιβλίο του, το οποίο επανεκδόθηκε λογοκριμένο το 1979.
Κακιά Σκάλα

Με το όνομα Κακιά Σκάλα είναι γνωστή μία απόκρημνη παράκτια περιοχή της δυτικής Αττικής, στη βορειοδυτική ακτή του Σαρωνικού Κόλπου.

Γεωγραφία

Σχηματίζεται από τις νοτιοανατολικές απολήξεις των Γερανείων βουνών. Βρίσκεται ανάμεσα στην πεδιάδα των Μεγάρων και στην περιοχή της Κινέτας. 
Από την αρχαιότητα αποτελούσε ένα φυσικό εμπόδιο στη χερσαία συγκοινωνία μεταξύ των Αθηνών και της Πελοποννήσου. Σήμερα αντιστοιχεί στα χιλιόμετρα 46 ως 52 (από Αθήνα) της Εθνικής Οδού 8α (Νέα Εθνική Οδός Αθηνών-Πατρών), η οποία διαθέτει 5 σήραγγες στην περιοχή της Κακιάς Σκάλας (τρεις μεγαλύτερες στο ρεύμα προς Κόρινθο και δύο μικρές στο ρεύμα προς Αθήνα), που κατασκευάσθηκαν μεταξύ 1999 και 2006. Παλαιότερα η Νέα Εθνική Οδός διερχόταν χωρίς σήραγγες από την περιοχή, με αποτέλεσμα πιο απότομες στροφές και επιβράδυνση της κυκλοφορίας. Πιο χαμηλά, αρκετά κοντύτερα στη θάλασσα, διέρχεται η Εθνική Οδός 8 (η παλαιά οδός), ενώ ανάμεσά τους η παλιά (στενή) σιδηροδρομική γραμμή των ΣΠΑΠ.

Μυθολογία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στην Kακιά Σκάλα έμενε ο Σκίρωνας, ένας μεγαλόσωμος άνδρας που κρατούσε ένα τσεκούρι. Όταν περνούσε κάποιος ξένος, ο Σκίρωνας τον έβαζε να του πλύνει τα πόδια και όταν αυτός έσκυβε τον κλοτσούσε και έπεφτε από τα βράχια, ενώ στην ακτή ήταν ένα χελωνοειδές τέρας που περίμενε το θύμα για να το κατασπαράξει. Τέτοια ήταν η φήμη του που ονομαζόταν «Σκιρωνίδες πέτρες» από το όνομά του. Ο Θησέας κατάφερε και έριξε τον Σκίρωνα στον γκρεμό και απάλλαξε τους ταξιδιώτες από αυτόν.
Άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το άλμα εις ύψος είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. Από το 1900 ως το 1912 διεξήχθη και αγώνισμα ύψους άνευ φοράς.
Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1928, στην πρώτη γυναικεία ολυμπιάδα στίβου στο Άμστερνταμ.
Στο αγώνισμα των ανδρών κυριαρχούσαν οι αθλητές των ΗΠΑ ως το 1956. Στη συνέχεια κατά κανόνα επικρατούν αθλητές από την Ευρώπη. Στις γυναίκες κυρίαρχες είναι οι Ευρωπαίες. Η Ελλάδα έχει ένα ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμα. Το κατέκτησε η Νίκη Μπακογιάννη το 1996 στο Σίδνεϊ.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2019 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 4 Αυγούστου 2019.
Κάππαρις

Κάππαρις η κοινή

Στις Μεσογειακές χώρες βρίσκεται το είδος κάππαρις η κοινή (ή κάππαρις η ακανθώδης, Capparis spinosa), έρπων θάμνος με μικρά αγκάθια και βλαστούς που διακλαδίζονται και απλώνονται στο  έδαφος. Τα άνθη του φύονται μεμονωμένα, είναι μεγάλα και έχουν χρώμα λευκό. Τα άνθη πριν ανοίξουν, στο στάδιο που είναι ακόμα οφθαλμοί, μαζεύονται και  στη συνέχεια τοποθετούνται σε αλατισμένο νερό με ξύδι (τουρσί) αποτελώντας τη γνωστή κάππαρη του εμπορίου.

Καλλιέργεια κάππαρης

Η κάππαρη πολλαπλασιάζεται με σπόρο η με μόσχευμα. Παρότι η κάππαρη φυτρώνει εκεί που δεν την  περιμένεις, οι δύο τρόποι πολλαπλασιασμού  στην πράξη έχουν  πολλές δυσκολίες. Οι σπόροι της κάππαρης έχουν μια εξωτερική φλούδα που είναι πολύ δύσκολο να διαπεραστεί από το νερό για να βλαστήσει το έμβρυο. Ακόμη κι όταν βλαστήσει ο σπόρος και βγει το φυτό βάζοντας τα στη τελική θέση αναμένουμε συνήθως στα τέσσερα φυτά να επιζήσει το ένα. Ο πολλαπλασιασμός με βλαστό που παίρνουμε από το φυτό έχει κι αυτός πολύ λίγες πιθανότητες να είναι επιτυχής ακόμη κι αν φανεί ότι αρχικά έχει πιάσει.
Στην Ιταλία και Τουρκία παράγουν φυτά κάππαρης. Πιθανόν αυτό να γίνεται με in vitro καλλιέργεια ιστών. Η Τουρκία παράγει αρκετή από ότι φαίνεται κάππαρη τουρσί την οποία εξάγει ακόμη  και στην Ελλάδα. Καλλιέργεια κάππαρης γίνεται και στην Κύπρο.

Χρήσεις

Η κάππαρη χρησιμοποιείται ως καρύκευμα σε διάφορες σαλάτες, σε ποικιλία από τουρσιά και σε σάλτσες. Η γεύση της είναι πικάντικη και ελαφρώς καυτερή· αυτό οφείλεται στην ύπαρξη τού σιναπέλαιου που απελευθερώνεται από τους ιστούς του φυτού. Ο φλοιός τής ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί και πονόδοντοι. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες.
Η κάππαρη είναι πιθανόν το περισσότερο ξεροφυτικό φυτό της Μεσογειακής ζώνης. Στην Ισπανία το χρησιμοποιούν για να σχηματίσουν αντιπυρικές ζώνες καθότι σε διαστήματα μεγάλης ξηρασίας το φυτό δεν πέφτει σε θερινή νάρκη, όπως κάποια άλλα που ξεραίνονται εντελώς, αλλά διατηρεί τους χυμούς στους ιστούς της. Συνήθως φύεται σε σχισμές απόκρημνων βράχων πολύ κοντά στην θάλασσα. Αυτή είναι μια παραλλαγή της ποικιλίας κάππαρις η ακανθώδης που έχει ελάχιστα μέχρι καθόλου αγκάθια και μεγάλα σχετικά φύλλα. Μια ποικιλία με αγκάθια και πιο μικρά φύλλα βρίσκεται σε πολλά σημεία της Αθήνας σε απίθανα μέρη. Σε ενώσεις κράσπεδων, σε σχισμές πεζοδρομίων, σε σχισμές τοίχων 1ου, 2ου, ακόμη και 3ου ορόφου. Το πιθανότερο είναι ότι οι σπόροι βλάστησαν σε αυτά τα σημεία μεταφερόμενοι περισσότερο από τα μυρμήγκια παρά από τον αέρα.
Αλέξανδρος της Γιουγκοσλαβίας (1924-2016)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Παύλου πρίγκιπα της Γιουγκοσλαβίας και της Όλγας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας. Ο πατέρας του ήταν αντιβασιλιάς της χώρας το διάστημα (1934-41) ως την ενηλικίωση του Πέτρου Β΄ της Γιουγκοσλαβίας. 
Γεννήθηκε στο Λευκό μέγαρο του προαστίου Ρίτσμοντ Παρκ του Λονδίνου. Η αδελφή της μητέρας του, η Μαρίνα ήταν σύζυγος του Γεωργίου δούκα του Κεντ, γιου του Γεωργίου Ε΄ της Βρετανίας. 
Το 1954 συμμετείχε στην κρουαζιέρα που έκανε ο Παύλος Α΄ της Ελλάδας και η σύζυγός του Φρειδερίκη με το σκάφος Αγαμέμνων. Εκεί γνώρισε τη Μαρία-Πία της Σαβοΐας· παντρεύτηκαν έξι μήνες μετά στο Κασκαί της Πορτογαλίας, όπου ζούσε εξόριστος ο πατέρας της Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας.  
Θέλησε να καταταγεί στη Βρετανική Β. Αεροπορία (RAF) κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι πολιτικές συνεργασίες τού πατέρα του το απέτρεπαν. Τελικά μεσολάβησε ο Γεώργιος δούκας του Κεντ, σύζυγος της θείας του και τον δέχθηκαν. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε ως πιλότος στη British Airways από το 1951 και συμμετείχε σε πολλούς αεροναυτικούς διαγωνισμούς. 
Ήταν ένα από τα 4 ιδρυτικά μέλη του Συμβουλίου για την Ενότητα της Σερβίας. Ήταν προστάτης του Κέντρου Έρευνας του Ορθού Μοναρχισμού. Το 2008 εξέδωσε ανακοίνωση, που καταδίκαζε την αυτονομία του Κοσσόβου. Κατά τα 90ά γενέθλιά του, το περιοδικό Μεγαλειότητα της Βρετανίας είχε αφιέρωμα σε αυτόν.
Το 2016 απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 92 ετών. Στην εξόδιο ακολουθία παρέστησαν μέλη της στρατιωτικής Αεροπορίας της Σερβίας· τάφηκε στο Οπλενάκ της Σερβίας, με τον πατέρα και τα αδέλφια του.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2003

Οι 58οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2003 έγιναν στη Θήβα, από 11 ως 13 Ιουλίου. Μετείχαν 250 περίπου αθλητές και αθλήτριες από εννιά βαλκανικές χώρες, μεταξύ των οποίων για πρώτη φορά η Σερβία και Μαυροβούνιο με αυτό το όνομα. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες. Όσον αφορά τα αγωνίσματα, τα 3.000μ αντικατέστησαν τα 10.000μ ανδρών και γυναικών. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου δεν διεξήχθη, ενώ το βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην έγινε στο Ρούσε της Βουλγαρίας, στις 6 Απριλίου, και ήταν εκτός βαθμολογίας.

Εκδηλώσεις

Παρά τη μη συμμετοχή πρωτοκλασάτων αθλητών, στους αγώνες δόθηκε μεγάλη επισημότητα και συνοδεύτηκαν από διάφορες εκδηλώσεις. Είχαν αφιερωθεί στο βαλκανιονίκη ειρηνοδρόμο Γρηγόρη Λαμπράκη, στη μνήμη του οποίου προβλήθηκε η ταινία "Ζ" του Κώστα Γαβρά και δόθηκε συναυλία από την ορχήστρα "Μίκης Θεοδωράκης". Οι εκδηλώσεις περιλάμβαναν ακόμα: τοπικά χορευτικά συγκροτήματα, θεατρικά δρώμενα, την έκθεση "Ιστορική αναδρομή των Βαλκανικών Αγώνων από το 1929" κ.ά.

Ανδρών

*Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα βάδην.

Γυναικών

*Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα βάδην.