google/wiki40b huggingface dataset:
ISO 15924

Το ISO 15924 είναι το διεθνές πρότυπο για την αναπαράσταση των ονομασιών των συστημάτων γραφής όπου η κωδικοποίηση κάθε συστήματος διαθέτει έναν κωδικό με τέσσερα γράμματα και έναν αριθμητικό κωδικό. Ως συστήματα γραφής λογίζεται η κάθε ομάδα γραφικών χαρακτήρων (αλφάβητα, ιερογλυφικά, γλωσσοκατασκευές κ.α.) οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την γραπτή μορφή μιας ή περισσοτέρων γλωσσών.
Οι κωδικοί γραμμάτων του προτύπου ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό το πρότυπο ISO 639-2 σχετικά με τον προσδιορισμό των γλωσσών (π.χ.: γραφή Γκουτζαράτι: ISO 639 guj, ISO 15924 Gujr), με την προτίμηση να δίνεται στους βιβλιογραφικούς κωδικούς του 639-2.Οι τετραψήφιοι κωδικοί του προτύπου χρησιμοποιούνται από τον οργανισμό IETF (Internet Engineering Task Force) ο οποίος ασχολείται με την ανάπτυξη και καθιέρωση προτύπων για το διαδίκτυο, όπως π.χ. κωδικοποιήσεις και γραμματοσειρές που χρησιμοποιούνται στους φυλλομετρητές για την κάθε γλώσσα.
Τυφλίνος

Εμφάνιση και συμπεριφορά

Ο τυφλίνος είναι το μικρότερο φίδι της Ευρώπης. Το ολικό μήκος του φθάνει μέχρι και τα 40 cm, συνήθως όμως είναι κάτω από 30 cm. Πρόκειται για φίδι τυφλό, εξελιγμένο και προσαρμοσμένο στην υπόγεια ζωή. Σπάνια μπορεί να παρατηρηθεί στην επιφάνεια. Δραστηριοποιείται μέσα σε στενές τρύπες από φωλιές ασπόνδυλων ή σκάβει το ίδιο σε μαλακό χώμα, καθώς και κάτω από πέτρες ή βράχους. Τρέφεται με μικρά ασπόνδυλα όπως μυρμήγκια, τερμίτες, μικρά αραχνοειδή κτλ, καθώς και με νύμφες ή προνύμφες αυτών. Τα ατροφικά του μάτια είναι σκεπασμένα με δέρμα. Η ουρά του έχει μυτερό τέλος και την χρησιμοποιεί στην μετακίνησή του μέσα στις τρύπες. Τα θηλυκά γεννούν 4-8 αυγά μήκους 11-25 mm. Αν πιαστεί προσπαθεί έντονα να ξεφύγει και πιέζει με την άκρη της ουράς του. Είναι εντελώς ακίνδυνο φίδι.
Βουτάδης ο Σικυώνιος

Η σκιά

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της αρχαιότητας η κόρη του η οποία ονομάζονταν Κόρα -σε άλλες πηγές και Καλλιρρόη-, ήταν ερωτευμένη με έναν νεαρό στην Κόρινθο όπου διέμενε με τον πατέρα της, ζωγράφισε στον τοίχο του σπιτιού της το περίγραμμα της σκιάς του αγοριού, και βάσει του σχήματος του προσώπου στο σχέδιο αυτό ο πατέρας της ο Βουτάδης δημιούργησε το πήλινο γλυπτό με το πρόσωπο του νέου. Αναφέρεται πως το έργο αυτό σωζόταν στο Νυμφαίον της Κορίνθου έως ότου ο Ρωμαίους ύπατος Λεύκιος Μόμμιος κατέστρεψε την πόλη το 146 π.Χ. μετά τη μάχη της Λευκόπετρας.

Άλλα

Κατά τη διήγηση του ιστορικού του 2ου αιώνα μ.Χ. Πλίνιου του Πρεσβύτερου, ο Βουτάδης συνέχισε να δημιουργεί καλλιτεχνήματα με ανθρώπινα πρόσωπα, τα οποία και τοποθετούσε στα κεραμίδια που βρίσκονταν στις άκρες των στεγών των οικιών -γνωστά ως πρόστυπα ή και ἔκτυπα-, μια πρακτική η οποία γνώρισε ευρεία αποδοχή μετέπειτα. Αναφέρεται πως χρησιμοποιούσε ένα μείγμα πηλού και ερυθράς όχρας, και πως εισήγαγε τη χρήση ενός ειδικού είδους κόκκινου πηλού.

Νεότερη εποχή

Η διήγηση του Πλινίου σχετικά με την κόρη του Βουτάδη και την σκιά του αγοριού, ενέπνευσε αρκετά έργα ζωγραφικής κατά την Αναγέννηση έως και την σύγχρονη εποχή, τα οποία αποτύπωσαν την ιστορία ως ορόσημο περιστατικό της ζωγραφικής τέχνης.
Η Μεγάλη Κλοπή (ταινία)

Πλοκή

Ο Υπολοχαγός του Στρατού Ντιούκ Χαλιντέι (Ρόμπερτ Μίτσαμ) ληστεύεται από τον Τζιμ Φισκ (Πάτρικ Νόουλς), κλεβόντας του την μισθοδοσία 300.000 δολαρίων. Όταν ο ανώτερος του Χαλιντέι, Λοχαγός Βίνσεντ Μπλέικ (Γουίλιαμ Μπεντίξ), τον 
υποπτεύεται ότι  έχει λάβει μέρος στην κλοπή, ο Χαλιντέι δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τον Φισκ στο Μεξικό. Ψαχνόντας τον Φισκ θα πέσει πάνω στην φιλενάδα του Τζόαν Γκράχαμ (Τζέιν Γκριρ), η οποία του είχε δανείσει 2000 δολάρια και μαζί θα αρχίσουν να κηνηγούν τον Φισκ από την μια πόλη στην άλλη στο Μεξικό. 
Ο Χαλιντέι και η Γκράχαμ θα εντοπίσουν τον Φισκ σε ένα απομονωμένο σπίτι στην έρημο, όπου ο Φισκ έχει συνάντηση με τον Σέτον (Τζον Κουάλεν), έναν κλεπτάποδοχο που προσφέρει στον Φισκ 150.000 δολάρια σε αντάλλαγμα για την κλεμμένη μισθοδοσία του στρατού. 
Το ζευγάρι συλλαμβάνεται  από τους μπράβους του Σέτον. 
Την ίδια στιγμή θα εμφανιστεί και ο Λοχαγός Μπλέικ με τον Χαλιντέι να συνειδητοποιεί ότι ο Λοχαγός του ήταν τελικά ο συνεργός του Φισκ στην κλοπή της μισθοδοσίας του στρατού. 
Μετά από εναν καβγά του Μπλέικ με τον Φισκ για τα λεφτά, ο Μπλέικ θα τον πυροβολήσει και θα τον σκοτώσει. Μέσα στην αναταραχή η Γκράχαμ θα καταφέρει να ξεφύγει από την προσοχή του Μπλέικ και θα πάρει ένα πιστόλι και θα τον πυροβολήσει θανάσιμα. 
Στο τέλος ο Χαλιντέι και η Γκράχαμ θα πάρουν τα λεφτά και θα επιστρέψουν στις ΗΠΑ.
Ναμάπα

Γεωγραφία

Η Ναμάπα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και της Συνοικίας.
Μάρκος Ν. Δραγούμης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν μέλος της οικογένειας Δραγούμη και ήταν γιος του Νικολάου Δραγούμη και της Αμαρυλλίδος Ζάννου. Επίσης ήταν απευθείας απόγονος του Μάρκου Δραγούμη. Σπούδασε ιατρική και αναμείχθηκε με το αριστερό κίνημα της εποχής με αποτέλεσμα να εξοριστεί δύο χρόνια στον Αϊ Στράτη. Το 1957 έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 1957 με την ΕΔΑ, με την οποία και εξελέγη. Παραιτήθηκε όμως υπέρ του Σταμάτη Μερκούρη προκειμένου να σταματήσει η δίωξη του τελευταίου. Τη δεκαετία του 1960 έλαβε μέρος στο κίνημα ειρήνης.
Το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αγγλία για να εκπονήσει την διατριβή του, την οποία όμως διέκοψε για να αφιερωθεί στον αντιδικτατορικό αγώνα. Από το 1970 στρέφεται οριστικά προς τον φιλελευθερισμό ασκώντας παράλληλη κριτική προς τον σοσιαλισμό. Μετά την πτώση της Χούντας ανέλαβε υπεύθυνος τύπου στις ελληνικές πρεσβείες του Λονδίνου, της Βαρσοβίας κ.α. καθώς και διευθυντής της ελληνικής μεταφραστικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.
Αρθρογραφούσε τακτικά στις εφημερίδες «Αυγή», «Athens Daily News» και «Δημοκρατική Αλλαγή», υπήρξε συνεργάτης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», μετάφρασε διάφορα έργα ενώ μελέτες του είχαν δημοσιευθεί σε περιοδικά ιστορικό-πολιτικού περιεχομένου. Συνέγραψε αρκετά βιβλία μεταξύ των οποίων και το έργο «Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό» (1991), το οποίο κατόπιν αποφάσεώς του διέπεται από άδεια Creative Commons.
Απεβίωσε στις 2 Ιουλίου 2011 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά του φέρει τιμητικά το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας 2019

Τρόπος διεξαγωγής

Η διοργάνωση αποτελείται από τον προκριματικό γύρο, την φάση των ομίλων και τα νοκ-άουτ.
Στον προκριματικό διαγωνίζονται 4 ομάδες σε έναν όμιλο όπου παίζουν μεταξύ του 1 φορά και οι 2 πρώτοι περνάνε στην φάση των ομίλων. Όλοι οι αγώνες του προκριματικού γύρου διεξάγονται σε ένα προκαθορισμένο γήπεδο. Η φάση των ομίλων αποτελείται από 4 ομίλους των 4 ομάδων εκεί όπου οι 2 πρώτοι από κάθε όμιλο προκρίνονται στην νοκ-άουτ φάση. Στα προημιτελικά οι πρώτοι κάθε ομίλου από την φάση των ομίλων παίζουν με τους δεύτερους άλλου ομίλου στην έδρα του πρώτου. Στα ημιτελικά είναι πάλι μονοί οι αγώνες με τον γηπεδούχο να βγαίνει από κλήρωση. Στον τελικό ο γηπεδούχος βγαίνει ξανά από κλήρωση.

Κανόνες ισοβαθμίας

Οι ομάδες βαθμολογήθηκαν με βάση τους πόντους (3 πόντοι για νίκη, 1 για ισοπαλία και 0 για ήττα). Αν ήταν ίσες στους πόντους τότε ίσχυσαν οι παρακάτω παράμετροι με την αναγραφόμενη σειρά προτεραιότητας:
1. Διαφορά τερμάτων όλων των αγώνων
2. Γκολ υπέρ σε όλους τους αγώνες
3. Πόντοι στους, μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων, αγώνες
4. Διαφορά τερμάτων στους, μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων, αγώνες
5. Γκολ υπέρ στους, μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων, αγώνες
6. Λιγότερες κάρτες
7. Κλήρωση.
Σύνολο

Ορισμός

Ο Γκέοργκ Καντόρ, ιδρυτής της Αφελούς Θεωρίας Συνόλων, στο «Beiträge zur Begründung der transfiniten Mengenlehre», έδωσε τον ακόλουθο ορισμό για το σύνολο:
«Σύνολο ονομάζουμε κάθε συλλογή M, (σαφώς) διακριτών αντικειμένων m (που ονομάζουμε «στοιχεία» του συνόλου M), της διαίσθησης ή της σκέψης μας, που θεωρούμε ως ολότητα.»
Τα αντικείμενα αυτά καλούνται στοιχεία του συνόλου και μπορούν να είναι οτιδήποτε, από αριθμούς μέχρι ανθρώπους ή γράμματα του αλφαβήτου. Ένα σύνολο λοιπόν αποτελείται από στοιχεία. Στοιχεία ενός συνόλου μπορεί να είναι άλλα σύνολα ή και σύνολα συνόλων. Αν το στοιχείο x ανήκει στο σύνολο Α τότε λέμε ότι το στοιχείο x περιέχεται στο σύνολο A ή ότι το σύνολο A περιέχει το στοιχείο x ή ακόμα ότι το στοιχείο x είναι μέλος του συνόλου A. Χρησιμοποιούμε το συμβολισμό  αν το x ανήκει στο A και το συμβολισμό  αν το x δεν ανήκει στο A.
Υπάρχει ένα σύνολο το οποίο δεν έχει στοιχεία. Αυτό το σύνολο ονομάζεται κενό σύνολο και συμβολίζεται με {} ή με . Η ύπαρξη αυτού του συνόλου αποτελεί ένα από τα αξιώματα της συνηθέστερης αξιωματικής θεωρίας συνόλων, αυτής των Zermelo–Fraenkel ή ZF. Αποδεικνύεται ότι υπάρχει μόνο ένα κενό σύνολο.
Σημειώνεται ότι στην ZF, αντίθετα με την αφελή, τα σύνολα μπορούν να έχουν στοιχεία μόνο άλλα σύνολα.

Ισότητα συνόλων

Βασική ιδιότητα των συνόλων γενικά, η οποία είναι απόρροια του παραπάνω ορισμού είναι το γεγονός ότι ένα σύνολο καθορίζεται από τα στοιχεία του, δηλαδή ότι αν τα σύνολα Α και Β έχουν ακριβώς τα ίδια στοιχεία τότε είναι ίσα.
Επιπλέον των παραπάνω απαιτούμε από τα στοιχεία ενός συνόλου να είναι όλα διαφορετικά μεταξύ τους, το οποίο σημαίνει ότι ένα σύνολο δεν μπορεί να περιέχει περισσότερες από μία φορές ένα στοιχείο. 
Το πλήθος των στοιχείων ενός συνόλου καλείται πληθικός αριθμός ή πληθάριθμος του συνόλου (συμβολίζεται συνήθως με Ν ή με #). Υπάρχουν πεπερασμένα και άπειρα σύνολα, ανάλογα με το αν ο πληθικός τους αριθμός είναι πεπερασμένος ή άπειρος.

Πώς περιγράφουμε σύνολα

Για να περιγράψουμε ένα σύνολο συνήθως χρησιμοποιούμε δύο άγκιστρα «{» και «}» ανάμεσα στα οποία γράφουμε τα στοιχεία του συνόλου. Για παράδειγμα το σύνολο Α που περιέχει τους αριθμούς 1, 3 και 5 γράφεται ως εξής: Α = {1,3,5}. Η σειρά με την οποία αναγράφονται τα στοιχεία ενός συνόλου δεν έχει κανένα ρόλο. Σημειώνεται, ότι αν ένα σύνολο με άπειρο αριθμό στοιχείων είναι αριθμήσιμο τότε η παράστασή του γίνεται με την αναγραφή αρκετών στοιχείων της σειράς των απείρων όρων που ορίζει το σύνολο αυτό. Παράδειγμα η αναγραφή τού συνόλου όλων των φυσικών αριθμών  = {0, 1, 2, 3, ...}. 
Ένας δεύτερος τρόπος περιγραφής ενός συνόλου είναι να δώσουμε μια ιδιότητα ή συνθήκη που χαρακτηρίζει τα στοιχεία του συνόλου και να απαιτούμε να ικανοποιείται από τα στοιχεία του συνόλου και μόνο απ' αυτά. Για παράδειγμα το σύνολο των μη αρνητικών άρτιων φυσικών γράφεται ως εξής: . 
Τέλος ένα σύνολο μπορεί να παρασταθεί γεωμετρικά ή γραφικά με την χρησιμοποίηση βέννειων διαγραμμάτων που δίνουν μια περισσότερο εποπτική αντίληψη της έννοιάς τους.
Ωστινίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενούς προελεύσεως ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ορισμένων αρσενικούχων κοιτασμάτων. Συνδέεται με αδαμίτη, λειμωνίτη, αραγονίτη, σμιθσονίτη και χαλαζία.
Ανευρίσκεται στις πολιτείες Γιούτα, Καλιφόρνια, Αριζόνα, Κολοράντο των ΗΠΑ, στο Μεξικό, (περιοχή Μαπίμι, Durango), τη Βολιβία, τη νότια Αυστραλία και το Τσουμέμπ της Ναμίμπια.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου της περιοχής της Καμάριζας.
Μπέρναρντ Κατς

Βιογραφία

Ο Κατς γεννήθηκε στη Λειψία από γονείς Γερμανοεβραίους και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Πήρε το πτυχίο του το 1934 και κατέφυγε στη Βρετανία τον Φεβρουάριο του 1935. Εργάσθηκε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου, στην αρχή υπό τον Άρτσιμπαλ Χιλ. Πήρε το διδακτορικό του το 1938 και κέρδισε μία υποτροφία για να ερευνήσει με τον Τζον Κάριου Εκλς στο Νοσοκομείο του Σίδνεϊ. Έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα το 1941 υπηρέτησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αξιωματικός της αεροπορίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Νυμφεύθηκε τη Μάργκεριτ Πένλι το 1945 και επέστρεψε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου ως υποδιευθυντής το 1946. Συνεργάσθηκε με τους Άλαν Λόυντ Χότζκιν και Άντριου Χάξλεϋ (που τιμήθηκαν με Νόμπελ το 1963). Ο Κατς εκλέχθηκε καθηγητής στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο το 1952. Πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 92 ετών.
Οι έρευνες του Κατς απεκάλυψαν θεμελιώδεις ιδιότητες των συνάψεων, των ενώσεων δηλαδή μέσα από τις οποίες τα νευρικά σήματα περνούν από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο, καθώς και σε άλλα είδη κυττάρων. Την δεκαετία του 1950 μελετούσε τη δράση της ακετυλχολίνης, ενός μορίου που προκαλούσε συστολή των μυών. Ο Κατς τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψή του ότι η απελευθέρωση αυτού του νευροδιαβιβαστή στις συνάψεις ήταν «κβαντωμένη», δηλαδή σε οποιαδήποτε σύναψη η ποσότητά του που απελευθερωνόταν δεν ήταν ποτέ μικρότερη από ένα ορισμένο αριθμό μορίων, και αν ήταν μεγαλύτερη, ήταν πάντα ένα ακέραιο πολλαπλάσιο αυτού του αριθμού.
Μάλκολμ του Αλεξάνδρου

Εμφύλιες συγκρούσεις με τον Δαυίδ Α΄

Οι πόλεμοι του Μάλκολμ με τον Δαυίδ Α΄ και του Ερρίκου Α΄ επέφεραν τον θάνατο του μεγαλύτερου γιου του Δαυίδ. Ο Όρντερικ Βιτάλις αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος γιος του Δαυίδ Α΄ δολοφονήθηκε από έναν εξοργισμένο ιερέα που ανήκε στον βασιλικό οίκο, ο θάνατος του σχετίζεται με τις ουρές τεσσάρων αλόγων αλλά οι πληροφορίες του Βιτάλις δεν είναι αξιόπιστες. Ο Μάλκολμ του Αλεξάνδρου δραπέτευσε σε περιοχές της Σκωτίας που δεν ανήκαν στον έλεγχο του Δαυίδ Α΄, στα καταφύγια συγκέντρωσε χρήματα και στρατό, σε έξι χρόνια επανήλθε σε πόλεμο εναντίον του θείου του με την βοήθεια του βασιλιά του Μόρεϊ.
Ο Μάλκολμ εμφανίζεται ξανά στις φτωχές πηγές μετά το 1130, συμμάχησε με τον Όνγκους του Μόρεϊ τον ισχυρότερο ευγενή του Δαυίδ Α΄ και διεκδικητή του Σκωτσέζικου θρόνου επειδή ήταν εγγονός του Λούλαχ της Σκωτίας. Οι δυνάμεις του Όνγκους και του Μάλκολμ συναντήθηκαν στο Άνγκους με τις δυνάμεις του Μερκιανού κοντόσταυλου του Δαυίδ Εδουάρδου. Ακολούθησε η μάχη του Στρακάθρο κοντά στο Μπρέχιν, σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ σκοτώθηκαν 1000 από τον στρατό του Εδουάρδου και 4000 από τον στρατό των συμμάχων, ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο ίδιος ο Όνγκους.
Μετά τον θρίαμβο σύμφωνα με τον Όρντερικ Βιτάλις ο Εδουάρδος προχώρησε στο Μόρεϊ που είχε μείνει ανυπεράσπιστο και κατέκτησε με μεγάλη ευκολία ολόκληρη την περιοχή.  Η μάχη του Στρακάθρο δεν ήταν ωστόσο το τέλος του πολέμου, ο Μάλκολμ δραπέτευσε και επανήλθε ξανά σε τέσσερα χρόνια επαναλαμβάνοντας τις εχθροπραξίες, οι συνεχείς ενοχλήσεις του Μάλκολμ έγιναν για τον Δαυίδ "αγώνας επιβίωσης".
Ο Δαυίδ Α΄ είχε αποκτήσει σημαντική στρατιωτική υποστήριξη από τον προστάτη του Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας. Ο Ελρέ του Ριελβώ αναφέρει ότι ένας μεγάλος στόλος και στρατός Νορμανδών ιπποτών μαζί με τον Βάλτερ λ' Εσπέκ έφτασε στο Καρλάιλ για να βοηθήσει τον Δαυίδ να υποτάξει τους εχθρούς του. Ο στόλος αντίστοιχα διέσχισε την Ιρλανδική θάλασσα, τον κόλπο του Κλάιντ και ολόκληρη την ακτή του Άργκιλ στην οποία είχαν συγκεντρωθεί οι οπαδοί του Μάλκολμ, από το 1134 ο Μάλκολμ φυλακίστηκε στο κάστρο του Ρόξμπουρζ. Η μετέπειτα τύχη του Μάλκολμ είναι άγνωστη, πολλοί τον συγχέουν με τον Μάλκολμ μακ Έντ μετέπειτα μορμάρο του Ρος.
ΚΑΑ Γάνδη

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Αθανάσιος Καρπενησιώτης

Βιογραφία

Ό Αθανάσιος Καρπενησιώτης γεννήθηκε  στον Άγιο Ανδρέα Καρπενησίου το 1780. Το οικογενειακό όνομα του ήταν Φουλλίδας. Έφυγε μικρός (12ετής) για την Πόλη,όπου δούλεψε στην αρχή ως "τουφεξής" (επιδιορθωτής όπλων). Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Ιάσιο της Μολδαβίας, όπου ασχολήθηκε με την ενοικίαση κτημάτων. Με την έκρηξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου τον Δεκέμβριο του 1806, ο Καρπενησιώτης προσχώρησε στον ρωσικό στρατό, στους καταλόγους του οποίου  αναφέρεται με το βαθμό του χιλίαρχου, δηλ. του λοχαγού. Πριν τελειώσει ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος, το 1810, ο  Καρπενησιώτης, προήχθη στο βαθμό του συνταγματάρχη και του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου. Με το τέλος του ρωσοτουρκικού πολέμου, που σφραγίστηκε με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου το 1812, τα ρωσικά στρατεύματα αποσύρθηκαν από τις ηγεμονίες . Ο Καρπενησιώτης έγινε καπετάνιος στην φρουρά του οσποδάρου Μιχαήλ Βόδα. 
Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία το 1818 από τον αρχιμανδρίτη Λουκά Λεονταρίτη. Όταν στις 5 Μαρτίου 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο, υψώνοντας τη σημαία της Επανάστασης και μπαίνει στο Ιάσιο, ο Καρπενησιώτης τάχθηκε κάτω από τις διαταγές του. Στις 1 του Μάη του  1821 στο Γαλάτσι της Μολδοβλαχίας έδωσε την πρώτη πραγματική μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις της Φιλικής Εταιρίας και των στρατευμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (βλ. Μάχη του Γαλατσίου). Στις 17 Ιουνίου του 1821, έπεσε ηρωικά στο Σκουλένι, σε μια από τις 2 τελευταίες μάχες στην Μολδαβία (βλ Μάχη του Σκουλενίου).
Όπως γράφει ο Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος «Όπως ο ηρωισμός των ιερολοχιτών αποκαθαίρει το δράμα των επιχειρήσεων στη Βλαχία με έντιμο τέλος ,έτσι και η αυτοθυσία του Αθαν. Καρπενησιώτη στο Σκουλένι (17 Ιουνίου) καθώς και του Γεωργάκη Ολυμπίου και του Γιάννη Φαρμάκη στη μονή του Σέκου (Σεπτέμβριος 1821) δίνουν ένα λαμπρό τέλος στους αγώνες τής Μολδαβίας».
Αιγίς (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 761)

Περιγραφή

Πρόκειται για κρεμαστό κόσμημα, που το φορούσαν πιθανώς στο στήθος. Έχει σχήμα φαρδιάς καμπύλης ζώνης με αδρό πλαίσιο. Τα δύο άκρα της φέρουν νεανικές ανδρικές κεφαλές σε αριστερό και δεξί προφίλ. Η  κόμη είναι λεπτεπίλεπτα επεξεργασμένη, και καταλήγει σε δύο μπούκλες, ριγμένες πίσω. Μάτια και φρύδια είναι μακρόστενα, το μέταλλο είναι κομμένο και ήταν αντικατεστημένο με γαλάζιο γυαλί, από το οποίο διατηρούνται ίχνη. Το κόσμημα συμπληρώνουν δέκα χρυσά φλουριά, που κρέμονται σε χρυσό νήμα.
Κώστας Βαλλιάνος

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το άθλημα από τα τμήματα υποδομής του Πανιωνίου Σμύρνης, στην α΄ ομάδα του οποίου διαδέχθηκε αργότερα τον σπουδαίο Νίκο Πεντζαρόπουλο. Αποτέλεσε την ηχηρότερη μεταγραφή του 1960, όταν ενώ τον διεκδικούσε ο Ολυμπιακός Πειραιώς εντάχθηκε στο συμπολίτη Εθνικό και κάλυψε το κενό αποχώρησης του επίσης σπουδαίου Στάθη Μανταλώζη προ ενός έτους (για τον Παναθηναϊκό). Μετείχε σε 161 συναντήσεις 7 αγωνιστικών περιόδων της Α΄ Εθνικής και το 1967 εντάχθηκε, τελικά, στον Ολυμπιακό με παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού της δικτατορίας αντισυνταγματάρχη Ασλανίδη –παρά τη γενικευμένη απαγόρευση μετακινήσεων–, ώστε η ομάδα να ενισχυθεί στις υποχρεώσεις της για το κύπελλο Πρωταθλητριών εναντίον της ιταλικής Γιουβέντους. Την ενεργό δράση σε επίπεδο ανώτατης κατηγορίας εγκατέλειψε ουσιαστικά πριν ολοκληρωθεί ο α΄ γύρος της διοργάνωσης του πρωταθλήματος 1967-68 που ακολούθησε, ενώ τυπικά με την ολοκλήρωσή της.

Στις εθνικές ομάδες

To 1957 μετείχε με την εθνική Νέων στο αντίστοιχο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, πραγματοποιώντας συνολικά τρεις εμφανίσεις.
Υπήρξε 11 φορές διεθνής για την Ανδρών Ελλάδας και πρώτη την 11η Δεκεμβρίου 1960 κατά το φιλικό αγώνα στη Νίκαια της Γαλλίας με το Β΄ συγκρότημα του ξένου κράτους (0-0). Διατελώντας αρχηγός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος την 27η Νοεμβρίου 1963 στην εκτός έδρας ήττα 3-1 από την Κύπρο σε φιλικό, πρόκειται για τον μοναδικό Έλληνα ποδοσφαιριστή με παρόμοια διάκριση στην ιστορία του Εθνικού Πειραιώς.
Η τελευταία συμμετοχή του έλαβε χώρα στις 23 Μαΐου 1965, κατά την ήττα 3-1 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου κυπέλλου 1966 από τη Σοβιετική Ένωση στη Μόσχα.

Προπονητική σταδιοδρομία

Την περίοδο 1966-67 αποτέλεσε παράλληλα και τεχνικό της ΑΕΚ Φαλήρου, την οποία ανέδειξε πρωταθλήτρια Γ΄ Εθνικής. Από το 1969 που αποσύρθηκε οριστικά ως παίκτης, ανέλαβε προπονητής σε σωματεία χαμηλότερων κατηγοριών κυρίως του Πειραιά, όπως ο Πειραϊκός Νέου Φαλήρου κ.ά.

Οικογένεια

Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο γιος του Βασίλης στην ερασιτεχνική ομάδα του Πανιωνίου το διάστημα 1985-1990. Ο πολύ μικρότερος αδελφός του Νίκος Βαλλιάνος, αγωνίστηκε επίσης ως τερματοφύλακας και στην Α΄ Εθνική με τους Παναθηναϊκό, ΑΟ Αιγάλεω.
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης

Ίδρυση

Το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα ξεκίνησε επίσημα τις εκπαιδευτικές του λειτουργίες τον Νοέμβριο του 1921, με απόφαση του Συμβουλίου Λαϊκών Επιτρόπων της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδίας Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΡΣΟΣΔ). Πρώτος διευθυντής του ήταν ο Πολωνός Τζούλιαν Μαρσλέφσκι (1866-1925). Αρχικά στόχευε στην εκπαίδευση κομμουνιστών από τις δυτικές περιοχές της Ρωσίας, όπου ζούσαν μειονότητες (γερμανικές, πολωνικές κλπ),  αργότερα όμως διευρύνθηκε και οι σπουδαστές που δεχόταν προέρχονταν από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, τις Σκανδιναβικές χώρες, τα Βαλκάνια, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Η έδρα του ήταν στη Μόσχα και παράρτημά του στην Αγία Πετρούπολη.

Λειτουργία

Οι λειτουργίες του ήταν παρόμοιες με εκείνες του Κομμουνιστικού Πανεπιστημίου Εργαζομένων Ανατολής (KUTV) που δεχόταν σπουδαστές κυρίως από την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη. Το τρίτο κομματικό ίδρυμα Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) λειτουργούσε με σπουδαστές από όλο τον κόσμο σε πιο προχωρημένο επίπεδο. 
Τα μαθήματα περιελάμβαναν θεωρητικά και πρακτικά θέματα, όπως  γνώση και ανάλυση της μαρξιστικής θεωρίας σε ανώτατο επίπεδο, οργανωτικά θέματα κομμάτων, μελέτη της επιστήμης του Δικαίου και της Διοίκησης, θεωρία και τακτικές της προλεταριακής επανάστασης, ανάλυση των προβλημάτων της σοσιαλιστικής πολιτικής θεώρησης, καθώς και οργανωτικά θέματα των εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστικών ενώσεων.
Στα τέλη του 1936, το Πανεπιστήμιο έκλεισε και οι λειτουργίες του μεταφέρθηκαν σε μικρότερα, τοπικά ινστιτούτα, σε διάφορες σοβιετικές δημοκρατίες. Στο KUNMZ σπούδασαν αρκετά σημαίνοντα στελέχη του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, όπως ο Τίτο και ο Ενβέρ Χότζα, αλλά και καλλιτέχνες, όπως ο γερμανός ζωγράφος H. Vogeler. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και στελεχών του ΚΚΕ σπούδασαν στο ΚΟΥΤΒ, ενώ λίγοι ήταν οι έλληνες κομμουνιστές που σπούδασαν στο KUNMZ, όπως ο Μάρκος Μαρκοβίτης, ο Γρηγόρης Γρηγοριάδης, ο Γιώργος Τυρίμος και ο Τζανής Φλαράκος. Όταν το KUNMZ έκλεισε σπούδαζαν 11 Έλληνες, οι οποίοι στάλθηκαν για την καθοδήγηση της ελληνικής κοινότητας που ζούσε στη νότια Ρωσία σε περιοχές της Μαύρης Θάλασσας.
Δήμος Ντικούδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του από την Ολύμπια Λάρισας, με την οποία αναδείχτηκε για 2 συνεχόμενες φορές πρώτος στα ριμπάουντ της Α2 και πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος, έχοντας εν γένει πολύ καλή παρουσία. Αποτέλεσε μέλος των μικρών εθνικών ομάδων. Από την Ολύμπια μεταγράφηκε στην ΑΕΚ με την οποία καταξιώθηκε και κατέκτησε σχεδόν τα πάντα. Η ΑΕΚ με το Δήμο Ντικούδη, το Μιχάλη Κακιούζη και το Νίκο Χατζή αναγεννήθηκε, κέρδισε το πρωτάθλημα μετά από 32 χρόνια, το κύπελλο μετά από 19  και το ευρωπαϊκό κύπελλο μετά από 32. Τη χρονιά 2001/2002 ψηφίστηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος καθώς και των τελικών, που για πρώτη και μοναδική φορά έγινε ανατροπή από το 2-0 σε 2-3.
Το 2003 αγωνίστηκε στην ισπανική Βαλένθια και στη συνέχεια το 2004, στην ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ρωσίας, ενώ έφτασε και μέχρι το Final 4 της Μόσχας. Το 2005 επέστρεψε στην Βαλένθια και το 2006 γύρισε στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό με τον οποίο, μέσα σε μία χρονιά, κατέκτησε και τους τρεις τίτλους (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρωλίγκα) που διεκδίκησε, πετυχαίνοντας το Τρπλ Κράουν , ενώ και το 2008 πέτυχε το νταμπλ.
Τον Δεκέμβριο του 2008, πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο. Τον Ιούλιο του 2009 πήγε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Μετά από επτά χρόνια επέστρεψε στην ΑΕΚ το 2010 και τον Σεπτέμβριο του 2011 υπέγραψε συμφωνία ενός έτους με τον ΠΑΟΚ, που έμελλε να είναι και η τελευταία ομάδα πριν την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Εθνική Ελλάδας

Με την εθνική ανδρών κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ 2005 και το άργυρο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2006. Επίσης ήταν παρών στα Ευρωμπάσκετ του 2001, 2003 και 2007. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 όπου βγήκε πέμπτος ολυμπιονίκης, καθώς και σε πέντε Τουρνουά Ακρόπολις (2000, 2003, 2005, 2007, 2008). Με την εθνική ομάδα ο Ντικούδης αγωνίστηκε σε 114 αγώνες σκοράροντας 957 πόντους (μ.ο: 8.39).

Άλλες δραστηριότητες

Το Σεπτέμβριο του 2006 ο Ντικούδης ανέλαβε τα καθήκοντα του Προέδρου του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (Π.Σ.Α.Κ.). Η θητεία του έληξε τον Οκτώβριο του 2010.
Το Μάιο του 2013 ανέλαβε καθήκοντα Αθλητικού Διευθυντή στην ΑΕΚ.