Βυζαντινο-Βουλγαρικοί Πόλεμοι

Αρχή του πολέμου με την εγκατάσταση των Βουλγάρων στα Βαλκάνια

Η εμφάνιση του Βουλγαρικού φύλου στα βόρεια σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το 681, αναστάτωσε την αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα της εποχής εκείνης Κωνσταντίνο Δ΄. Ο ιδρυτής της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, Ασπαρούχ, κατάφερε γρήγορα να επεκτείνει το νέο κράτος μέχρι τα Σκόπια κάνοντας πρωτεύουσα του. Ο Κωνσταντίνος Δ΄ αποδέχθηκε την κυριαρχία του νέου κράτους και θεώρησε σωστό να τους δίνει και ετήσιο φόρο για να συντηρήσουν το κράτος. Ενθαρρυμένοι οι Βούλγαροι ξεκίνησαν τις εκστρατείες τους με τον Κρούμο φτάνοντας έως την Κατερίνη και τον Βόλο. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπειτα από συνεχείς ήττες, ξεκίνησε την αντεπίθεση. Οι αυτοκράτορες, Λέων ΣΤ΄ και Κωνσταντίνος Ζ΄, ξεκίνησαν εκστρατείες ανακτώντας την Μακεδονία και την Θεσσαλία και επανέφεραν την ησυχία στην περιοχή.

Ο Συμεών και η ενδυνάμωση της Βουλγαρίας

Λίγα χρόνια αργότερα και ενώ τα πράγματα είχαν ησυχάσει, οι Βούλγαροι με τον πανίσχυρο Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας ξεκίνησαν πάλι τις εκστρατείες και τις επιδρομές. Ο Ρωμανός Α΄ και έπειτα ο Ρωμανός Β΄ τους αντιμετώπισε αλλά δεν κατάφεραν να κατορθώσουν κάτι αξιοσημείωτο. Ο Βόρις Α΄ έφτασε την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία στο απόγειο της ακμής της κάνοντας την μια από τις υπερδυνάμεις των Βαλκανίων. Αργότερα, κι ενώ οι δύο αντίπαλοι αυτοκράτορες της Βουλγαρίας και του Βυζαντίου, Πέτρος Α΄ της Βουλγαρίας και Νικηφόρος Β΄ Φωκάς αντίστοιχα, συνεχίζουν τις μάχες, πεθαίνουν και οι δύο τον ίδιο χρόνο.

Η προσάρτηση της Βουλγαρίας στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Διάδοχοι τους είναι ο Βόρις Β΄ για την Βουλγαρία και ο Ιωάννης Α΄ Τσιμισκής για το Βυζάντιο. Ο Ιωάννης Α΄ Τσιμισκής μαζί με τους στρατηγούς του, Πέτρο Φωκά και Βάρδα Σκληρό κατατροπώνουν τους Βούλγαρους και το Κράτος των Ρως, που ήταν υπό τον Σβιατοσλάβ Α΄ στην Μάχη της Αρκαδιούπολης και στην Μεγάλη Περσλάβ και στο Δορύστολο. Όλη η ανατολική Βουλγαρία ενσωματώνεται στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Αφού μετά από αυτά τα γεγονότα επικρατεί σιγή κάποια χρόνια πιο μετά η Δυτική Βουλγαρία ξεσπάει επανάσταση κατακτώντας το κομμάτι της πρώην Ανατολικής Βουλγαρίας φτάνοντας μέχρι την Λάρισα και την Βοιωτία με τον Σαμουήλ της Βουλγαρίας. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας, όμως, Βασίλειος Β΄ κι έπειτα από την νέα συμμαχία με το Κράτος των Ρως, κατατρόπωσε οριστικά την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία στην Μάχη του Σπερχειού και στην τελική Μάχη του Κλειδίου παίρνοντας το όνομα Βουλγαροκτόνος. Έτσι τελείωσε ο πρώτος πόλεμος μεταξύ Βυζαντινών και Βουλγάρων το 1018.

Η ανασύσταση της Βουλγαρίας και η εμφάνιση των Οθωμανών

Από αυτήν την στιγμή μέχρι το 1185 υπήρξαν πολλές απόπειρες επαναστάσεις των Βουλγάρων χωρίς κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το 1185, οι Βούλγαροι επαναστάτες κέρδισαν και ίδρυσαν την Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία με αρχηγό και πρώτο αυτοκράτορα τον Πέτρο Δ΄ της Βουλγαρίας. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ισαάκιος Β΄ Άγγελος δεν κατάφερε να καταπνίξει την επανάσταση και τελικώς αναγνώρισε την κυριαρχία της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο του Πέτρου Δ' της Βουλγαρίας ξεκινάει μια νέα γενιά για την Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία με τον Οίκο των Ασέν. Ο πανίσχυρος Καλογιάν της Βουλγαρίας αφού έκανε την αρχή με τις εκστρατείες στον Ελλαδικό χώρο έρχεται ο πανίσχυρος Ιβάν Ασέν Β΄ φτάνοντας την Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία στο απόγειο της ακμής της και εδαφικά και πολιτικά. Λίγο πιο πριν όμως από τον Ιβάν Ασέν Β΄ την περίοδο διακυβέρνησης του Μπόριλ στην Βουλγαρία και του Αλέξιου Ε΄ Δούκα στο Βυζάντιο, ξεκινάει η Δ΄ Σταυροφορία με σκοπό την κατάκτηση των Ιερών Τόπων από τους Άραβες αλλά τελικά η σταυροφορία οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη κατακτώντας την το 1204 ιδρύοντας την Λατινική Αυτοκρατορία. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε 5 περιοχές, την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, η οποία θεωρείται ως η νόμιμη διάδοχος του Βυζαντίου, την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας η οποία δεν κατάφερε άμεσα να βοηθήσει τα υπόλοιπα βασίλεια λόγω της μεγάλης απόστασης που υπήρχε αλλά ήταν το βασίλειο που κράτησε πάνω από 270 χρόνια και καταπολέμησε τους Τούρκους νικώντας σε πολλές μάχες, το Δεσποτάτο της Ηπείρου, που καταπολέμησε κατά πολύ τους Τουρκαλβανούς και τους Λατίνους της περιοχής εκείνης, το Δεσποτάτο του Μυστρά, όπου αντιμετωπίστηκαν οι Βενετοί και το Λατινικό Πριγκιπάτο της Αχαΐας, και το Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς το οποίο ήταν ένα μίγμα φύλων με κυριότερο το ελληνικό που αποκόπηκε από την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και κέρδισε το Χανάτο της Κριμαίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε πολλές μάχες. Κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας ο αυτοκράτορας που έφτασε στο απόγειο της ακμής την αυτοκρατορία ήταν ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης περικυκλώνοντας την Λατινική Αυτοκρατορία στην Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως από την μεριά της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, οι Βούλγαροι καταπολέμησαν με επιτυχία την Λατινική Αυτοκρατορία ενώ λίγα χρόνια αργότερα σύναψαν ειρήνη. Το 1261 ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος με τον στρατηγό Αλέξιο Στρατηγόπουλο μπήκαν στην Κωνσταντινούπολη χωρίς μάχη με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν οι Λατίνοι εκτός από την Κεντρική και Νότια Ελλάδα. Από το 1270 συνεχίστηκαν οι μάχες μεταξύ Βουλγάρων και Βυζαντινών μέχρι την εμφάνιση των Οθωμανών Τούρκων όπου όλοι οι χριστιανικοί λαοί των Βαλκανίων υποτάχθηκαν στο νέο μουσουλμανικό κράτος. Το 1395 η Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία υποτάχθηκε ολοκληρωτικά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπό τον Βαγιαζήτ Α΄. Λίγα χρόνια αργότερα υποτάχθηκαν και η Θεσσαλονίκη το 1430, το 1453 έγινε η ολοκληρωτική Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή όπου τερματίστηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 1460 υποτάχθηκε το Δεσποτάτο του Μυστρά, το 1461 κατακτήθηκε η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και το 1475 το Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς. Έτσι τερματίστηκαν οι Βυζαντινο-Βουλγαρικοί Πόλεμοι το 1395.