google/wiki40b huggingface dataset:
Τζαμί στα Ρόκκα Άρτας

Ιστορία

Τα τζαμιά της περιοχής της Άρτας ήταν οχτώ από τα οποία το Φεϋζούλ τζαμί, το Τζαμί Σουλτάν Μεχμέτ, το Τζαμί Σουλτάνου Βαγιαζήτ, το Τζαμί Κιλίτς Μπέη, το Τζαμί του Τεκέ και το Τζαμί των Μπέηδων βρίσκοταν εντός της πόλης ενώ το Τζαμί Φαίκ Πασά και το Τζαμί στα Ρόκκα βρισκόταν έξω από την Άρτα.
Η ακριβής περίοδος κτίσης του τζαμιού στα Ρόκκα δεν είναι γνωστή όμως εικάζεται ότι ήταν περίπου της ίδιας εποχής με εκείνης του τζαμιού του Φαΐκ Πασά διότι απεικονίζεται σε χάρτη του Οθωμανού ναυάρχου και συγγραφέα, Πίρι Ρέις, τον 15ο αιώνα. Ο Ρέις στο έργο του, απεικόνισε την Άρτα με το τζαμί του κάστρου και το τζαμί του Φαΐκ Πασά και εκείνο στα Ρόκκα. Άγνωστοι επίσης είναι οι λόγοι κατασκευής του τζαμιού σε ένα μικρό χωριό της Άρτας εφόσον μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα στην περιοχή υπήρχε μόνο μία μικρή στρατιωτική δύναμη Οθωμανών και οι πρώτοι μουσουλμάνοι πολίτες κατέφθασαν το 1684, μετά την φυγή τους από την Πρέβεζα, η οποία έπεσε στα χέρια των Βενετών. Οι συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Άρτας και στα Ρόκκα. 
Η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας το 1877, μας πληροφορεί ότι στα Ρόκκα κατοικούσαν 50 χριστιανικές οικογένειες και 30 οικογένειες Οθωμανών. Στο χωριό υπήρχαν 2 σχολεία, ένα χριστιανικό και ένα μουσουλμανικό και μία εκκλησία και ένα τζαμί. Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος, μητροπολίτης Άρτας μας πληροφορεί ότι στα Ρόκκα διέμεναν 22 χριστιανικές οικογένεις και 30 οικογένειες μουσουλμάνων. Οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στο ναό του Αγίου Γεωργίου με έναν ιερέα ενώ υπήρχε και τζαμί για την προσευχή των Οθωμανών. Σύμφωνα με τον μητροπολίτη, το τζαμί στα Ρόκκα ήταν το μοναδικό από τα τεμένη της Άρτας, το οποίο δεν χτίστηκε πάνω στα θεμέλια προυπάρχοντος χριστιανικού ναού.
Μετά την απελευθέρωσης του κάμπου της Άρτας το 1912 όλοι οι μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν την περιοχή και το τζαμί στα Ρόκκα ακολούθησε την τύχη των περισσότερων Οθωμανικών μνημείων της Άρτας, τα οποία ή καταστράφηκαν ή αφέθηκαν στην τύχη τους και κατέρρευσαν.
RiskyKidd

Πρώιμα χρόνια

Γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 17 Ιουνίου του 1994 από Γερμανό πατέρα και Τζαμαϊκανή μητέρα. Μετακόμισε με τους γονείς του στην Ελλάδα όταν ήταν 14 χρονών. Τελείωσε το 1ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου, ενώ ταυτόχρονα έκανε μαθήματα πληροφορικής.

Καριέρα

Το 2013 στα Mad Video Music Awards κέρδισε 2 βραβεία μαζί με τους Playmen, την Έλενα Παπαρίζου και την Κόρτνεϊ Πάρκερ. O RiskyKidd εκπροσώπησε την Ελλάδα στον 59ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2014 στην Κοπεγχάγη της Δανίας, μαζί με το ντουέτο Freaky Fortune και με το τραγούδι Rise Up το οποίο κατέκτησε την 20ή θέση στον τελικό της Eurovision.
Mathematics Genealogy Project

Το Mathematics Genealogy Project (μτφ. Εγχείρημα Γενεαλογίας Μαθηματικών) είναι διαδικτυακή βάση δεδομένων η οποία ασχολείται με την ακαδημαϊκή γενεαλογία των μαθηματικών επιστημόνων. Ιδρύθηκε το 1997, και έως το 2016 διέθετε πληροφορίες για πάνω από 197.000 ακαδημαϊκούς των μαθηματικών επιστημών οι οποίοι συνεισέφεραν στην μαθηματική έρευνα. Τα τυπικά στοιχεία τα οποία διαθέτει για κάθε άτομο είναι, το έτος αποφοίτησης, ο τίτλος της διατριβής, το πανεπιστήμιο από όπου αποφοίτησε (alma mater), διδακτορικός σύμβουλος, και οι μαθητές του ως διδάκτορα. Οι πληροφορίες δεν περιορίζονται συγκεκριμένα μόνο σε μαθηματικούς, αλλά περιλαμβάνουν και άτομα από τους χώρους της φιλοσοφίας, επιστήμης υπολογιστών, στατιστικής και επιχειρησιακής έρευνας.
Δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων Μεσσηνίας

Δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων Μεσσηνίας

Συνολικός πληθυσμός: [ 2468 ]
Μόργκοθ

Ο Μέλκορ που μετονομάστηκε σε Μόργκοθ ήταν ο Σκοτεινός Άρχοντας της Πρώτης Εποχής, ενός από τα βιβλία Τζ. Ρ. Τόλκιν. Καταδικάστηκε από τους  Βάλαρ να αλυσοδεθεί στο κενό μα η προφητεία του Μάντος λέει πώς θα επιστρέψει για να κατακτήσει την Άρντα όμως η προφητεία λέει επίσης πως θα ηττηθεί στο Dagor Dagorath (Μάχη των Μαχών).

Όνομα

Ο Μέλκορ δεν ονομάστηκε "Μόργκοθ" μέχρι να καταστρέψει τα δύο δέντρα του Βαλινόρ, δολοφόνησε τον Φίνβι, τον Υψηλό βασιλιά των ξωτικών του Νόλντορ. Ύστερα έκλεψε τους Σιλμαρίλ στο Πρώτη Εποχή. Το όνομα Μόργκοθ απονεμήθηκε τότε από τον Φίανορ, γιο του Φινβί. Ακόμη, τα ξωτικά τον ονόμασαν στη συνέχεια μόνο με αυτό το όνομα. Το όνομα Μοργκόθ προέρχεται από τα σινδαρινικά (μία από τις τεχνητές γλώσσες του Τόλκιν) και σημαίνει "Σκοτεινός Εχθρός", "Μαύρος Εχθρός" ή "Μαύρος Εχθρός του Κόσμου". Ο όρος Μπαουγκλίρ είναι επίσης σινδαρινικός και σημαίνει "Τύραννος" ή "Καταπιεστής". Ο Φίανορ ονομαζόταν πραγματικά στα Κουένια (μια άλλη γλώσσα του Τόλκιν) ως Μορινγκότο ή Μορινγκόθο, και αργότερα μετονομάστηκε στα σινδαρινικά ως Μόργκοθ.
Θεσμοφοριάζουσες (κωμωδία)

Υπόθεση

Στην Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα, ο Ευριπίδης, ο γνωστός ποιητής, βρίσκεται μαζί με έναν γέρο συγγενή του, τον Μνησίλοχο, έξω από το σπίτι του νεαρού τραγικού ποιητή, Αγάθωνα.
Ο Ευριπίδης είναι εξαιρετικά ανήσυχος, γιατί όπως λέει στον Μνησίλοχο, οι γυναίκες που σήμερα θα βρίσκονται μαζεμένες στη μεγάλη τους γιορτή, τα Θεσμοφόρια, είναι αποφασισμένες να βρουν ένα τρόπο να τον καταστρέψουν, επειδή θεωρούν ότι τις δυσφημίζει στα έργα του. Ο κίνδυνος, λέει, είναι μεγάλος, και σκέπτεται πως ο μοναδικός τρόπος για να τον αποτρέψει, είναι να στείλει στα Θεσμοφόρια έναν δικό του άνθρωπο, ντυμένο γυναικεία, για να τον υπερασπίσει.
Γι αυτό το σκοπό ελπίζει να πείσει τον ποιητή Αγάθωνα. Αυτός όμως αρνείται, και ο γέρο Μνησίλοχος, αναλαμβάνει την δύσκολη αποστολή. Αφού ξυριστεί, ντυθεί γυναικεία, με ρούχα που πρόθυμα του δανείζει ο Αγάθωνας, και αποσπάσει όρκο από τον Ευριπίδη πως αν κάτι δεν πάει καλά θα κάνει τα πάντα για να τον σώσει, ο Μνησίλοχος θα πάει στο ναό της Δήμητρας θεσμοφόρου.
Εκεί θα ακούσει τις Θεσμοφοριάζουσες, που αποτελούν το Χορό της κωμωδίας, να κατηγορούν τον Ευριπίδη και να θέλουν να τον εξολοθρεύσουν γιατί τους έχει κάνει μεγάλο κακό με τον τρόπο που τις παρουσιάζει στα έργα του. Όταν πάρει τον λόγο ο μεταμφιεσμένος Μνησίλοχος, στην αρχή θα επιτεθεί με σφοδρότητα κατά του Ευριπίδη, αλλά μετά θα υποστηρίξει πως ο κατηγορούμενος δεν αποκάλυψε παρά μόνο ένα πολύ μικρό μέρος από τις πονηριές των γυναικών. Οι γυναίκες ακούγοντας αυτές τις απόψεις αρχίζουν να αγανακτούν, και να ορμούν εναντίον του. Όταν εμφανίζεται ο Κλεισθένης, γνωστός Αθηναίος της εποχής με θηλυπρεπή εμφάνιση, και τους λέει ότι κυκλοφορεί μια φήμη πως κάποιος άνδρας ντυμένος γυναικεία βρίσκεται ανάμεσά τους, υποψιάζονται τον Μνησίλοχο. Η πλαστοπροσωπία αποκαλύπτεται και η θέση του γέροντα είναι δύσκολη. Ο Μνησίλοχος καταφεύγει σε διάφορα μέσα για να ειδοποιήσει τον Ευριπίδη. Απαγγέλλει στίχους παρωδώντας διάφορα έργα του τραγικού ποιητή, και αργότερα εμφανίζεται ο ίδιος ο Ευριπίδης, ντυμένος στην αρχή ως Μενέλαος, στοιχείο που παραπέμπει στην τραγωδία του Ελένη, και αργότερα ως Περσέας, στοιχείο παρμένο από την χαμένη του τραγωδία Ανδρομέδα.
Η αγωνία του Μνησίλοχου εν τω μεταξύ συνεχίζεται. Κατηγορείται για παραβίαση των ιερών τελετουργικών κανόνων και φρουρείται από έναν τοξότη ο οποίος τον έχει δεμένο σε μια σανίδα.
Ο Ευριπίδης που στην προσπάθεια του να σώσει τον Μνησίλοχο έχει έρθει κι έχει φύγει πολλές φορές, με διαφορετική κάθε φορά εμφάνιση, κάνει στις γυναίκες μια συμφέρουσα για όλους πρόταση: δεν θα τις ξανακακολογήσει στα έργα του, αν τον αφήσουν να απελευθερώσει τον δυστυχή γέρο. Οι γυναίκες δέχονται. Με δόλωμα μια νεαρή αυλητρίδα που έχει φέρει μαζί του ο Ευριπίδης, ο τοξότης που φρουρεί τον Μνησίλοχο παρασύρεται έξω από την σκηνή, και μ΄ αυτήν την ευκαιρία ο Ευριπίδης και ο Μνησίλοχος γίνονται άφαντοι. Η κωμωδία τελειώνει με τους πανηγυρισμούς του Χορού και τα πειράγματα προς τον τοξότη που επιστρέφει και αναζητά τον εξαφανισμένο κρατούμενο.
Λουδοβίκος Α΄ του Βω

Βιογραφία

Ήταν τριτότοκος γιος του Θωμά Β΄ κυρίου του Πεδεμοντίου και της Βεατρίκης Φιέσι, ανιψιάς του πάπα Ιννοκεντίου Δ΄. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου και ο Αμεδαίος Ε΄ της Σαβοΐας.

Τα έτη της νεότητας, του Λονδίνου και του Παρισιού

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1259, ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν 9-10 ετών. Μεγάλωσε στο κάστρο Σαιν-Ζενί-ντ'Αόστ της μητέρας του, που είχε την επιμέλειά του. Ο θείος τους Πέτρος Β΄, όταν ήταν στην Αγγλία, είχε υποστηρίξει τον Ερρίκο Γ΄ και ο βασιλιάς του είχε δώσει εκτάσεις γης, ένα κάστρο και ένα λιμάνι· ο ίδιος είχε κτίσει και ένα ανάκτορο εκεί. Ο Λουδοβίκος Α΄ το 1270 συνόδευσε τους δύο αδελφούς του στο Λονδίνο, όπου ζήτησαν την περιουσία που τους είχε κληροδοτήσει ο Πέτρος Β΄, όταν απεβίωσε πριν δύο έτη. Ο Ερρίκος Γ΄, που είχε ήδη παραχωρήσει τις εκτάσεις στο γιο του, τους παραχώρησε 100 μάρκα ετήσια πρόσοδο από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο. Το 1281 ήταν στο Παρίσι και ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας τον ζήτησε ως σύμμαχο σε μία εκστρατεία του με την υπόσχεση να του δώσει σύζυγο την Ιωάννα του Μονφόρ, κυρία του Μπωζέ και του Βαλρομεΰ. Ο Λουδοβίκος Α΄ τον ακολούθησε και μάλλον νυμφεύτηκε την Ιωάννα.

Πολέμιος της Γενεύης και του Γερμανού βασιλιά

To 1282 ήταν πίσω στη χώρα του, στην υπηρεσία του θείου του Φιλίππου Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Στον πόλεμο εναντίον του Αμεδαίου Β΄ κόμη της Γενεύης, μαζί με τον αδελφό του κατέλαβαν μερικές περιοχές όπως το Βωντ, αλλά στην ανταμοιβή δυσαρεστήθηκε με τον αδελφό του και με τον θείο του. Ο Φίλιππος Α΄ του είχε δώσει τη διοίκηση του Βωντ. Η ξαδέλφη του Μαργαρίτα προσφέρθηκε να τους συμβιβάσει, αλλά μάταια. Το 1283 ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας επέκτεινε την επικράτειά του στην Ελβετίας εις βάρος περιοχών της Σαβοΐας. Ο Λουδοβίκος Α΄ αμύνθηκε γι' αυτές. Άλλες που έμειναν παραχωρήθηκαν στον αδελφό του Αμεδαίο Ε΄. Ο Λουδοβίκος Α΄ αντέδρασε και ήρθε σε σύγκρουση με τον αδελφό του γι' αυτό. Ο Ροβέρτος Β΄ της Βουργουνδίας μεσολάβησε για να κατευνάσει τις δύο μεριές.

Η κρίση διαδοχής 1284-86

Το 1282 απεβίωσε ο αδελφός τους Θωμάς Γ΄. Το 1284 ο Ροδόλφος Α΄ είχε επιτρέψει στον Λουδοβίκο Α΄ την κοπή νομισμάτων στο Βωντ, μία επιβεβαίωση της κυριαρχίας του εκεί. Το ίδιο έτος ο θείος του μεσολάβησε στην ανιψιά του Ελεονόρα, σύζυγο του Ερρίκου Γ΄, για την ικανοποίηση του αιτήματος του Λουδοβίκου Α΄, αλλά οι Άγγλοι προσπαθούσαν να χρονοτριβήσουν το θέμα. Την επόμενη χρονιά απεβίωσε ο θείος τους Φίλιππος Α΄ άτεκνος, έτσι τον κληρονόμησε ο Αμεδαίος Ε΄. Ένα μικρό μέρος πήρε και ο Λουδοβίκος Α΄ και γι' αυτό ήταν γεμάτος οργή. Μάλιστα εξεγέρθηκε εναντίον του αδελφού του, παραπονούμενος ότι αδικήθηκε. Έγινε συμβιβασμός: ο Λουδοβίκος Α΄ θα αναγνώριζε την υποτέλειά του στον Αμεδαίο Ε΄ και θα ελάμβανε το Βωντ με άλλες περιοχές, καθώς και 400 λίβρες από το τελωνείο της περιοχής. 
Η περιοχή του Βωντ διαιρέθηκε σε δέκα καστελλανίες με πρωτεύουσα το Μορζ. Το 1285 συγκάλεσε Συνέλευση (Pαrlamentum) των ευγενών, αστών και άλλων. Ταξίδευσε στη Νάπολη, όπου η ξαδέλφη του Βεατρίκη είχε παντρευτεί τον Κάρολο Α΄ Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης. Απεβίωσε εκεί το 1302 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄.
Μπιουρεγαβάν

Ετυμολογία

Το όνομα του Μπιουρεγαβάν προέρχεται από τις αρμενικές λέξεις μπιουρέγ (αρμενικά: բյուրեղ) που σημαίνει γυαλί, και αβάν (αρμενικά: ավան) που σημαίνει οικισμός.
Δέρρωνες

Οι Δέρρωνες ήταν λαός της αρχαίας Μακεδονίας που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως Δερσαίοι.

Ιστορία

Κατά τον Ηρόδοτο, οι Δερσαίοι είχαν στρατολογηθεί από τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη, κατά την εκστρατεία του εναντίον της Ελλάδας. Από τον Θουκυδίδη  αναφέρονται ως αυτόνομος λαός που, κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431-404 π.Χ.), κατίσχυσε επί των γειτόνων τους Σιθωνών. Αναφέρονται επίσης και από μεταγενέστερους συγγραφείς, όπως ο Φιλοστέφανος και ο Διονύσιος ο Περιηγητής. Η αυτοτέλειά τους σήμερα πιστοποιείται και από τη διαπίστωση ότι έκοβαν νομίσματα, όπως το σωζόμενο αργυρό δωδεκάδραχμο με την επιγραφή ΔΕΡΟΝΙΚΟΝ (500-480 π.Χ.). 
Οι παραστάσεις κορινθιακών κρανών υποδηλώνουν είτε την κορινθιακή καταγωγή τους είτε τη διατήρηση και ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με τους Κορινθίους.
Το όνομα των Δερρώνων φαίνεται να προέρχεται από τον θεό Δάρρωνα, ο οποίος ήταν γνωστός και στους Μακεδόνες. Νόμισμα του βασιλιά των Παιόνων, Λύκκειου, στο οποίο αναγράφεται η λέξη «Δερρωναίος» επιβεβαιώνει ότι Δέρρωνες και Παίονες λάτρευαν τον ίδιο θεό, επομένως ήταν γειτονικοί και συγγενικοί λαοί. Το ότι τα νομίσματά τους ακολουθούσαν το χαλκιδικό ή ευβοϊκό πρότυπο δείχνει πως οι Δέρρωνες ενεργούσαν ως ενδιάμεσοι στο εμπόριο μεταξύ των πόλεων της Χαλκιδικής και των περιοχών του Παγγαίου και της Βισαλτίας όπου υπήρχαν χρυσοφόρα κοιτάσματα.
Η περιοχή εξάπλωσής τους τοποθετείται, κατά μια σύγχρονη θεωρία, στην περιοχή της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας ενώ, κατά άλλη άποψη, κατοικούσαν πέρα από τον ποταμό Στρυμόνα.
Αριστόβουλος Πετιμεζάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και ήταν αθλητής του Παναχαϊκού, ήταν γιος του Λεωνίδα Πετμεζά πολιτικού. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, πήρε μέρος στη γυμναστική, στο αγώνισμα του μονόζυγου και κατέκτησε την τρίτη θέση, πίσω από τους Γερμανούς αθλητές Χέρμαν Βάινγκερτνερ και Άλφρεντ Φλάτοου. Στο μονόζυγο μετείχαν 17 αθλητές και ο Πετμεζάς ήταν ο μοναδικός Έλληνας.
Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτικής εκλεγόμενος πρώτη φορά βουλευτής Καλαβρύτων το 1908 σε αναπληρωματική εκλογή λόγω θανάτου του πατέρα του Λεωνίδα Πετμεζά. Επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 καθώς και σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915.
Καμάρινα

Τοποθεσία

Σήμερα υπάρχει αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της νότιας ακτής της Σικελίας. Κοντά στο μέρος αυτό βρίσκονται το σύγχρονο χωριό Scoglitti της επαρχίας Ραγκούζα και το τουριστικό χωριό με το όνομα Καμάρινα. Η αρχαία Καμάρινα ήταν κτισμένη σε τρεις λόφους ανάμεσα στους ποταμούς Ιππάριο και Οάνη.

Αρχαιολογικές ανασκαφές

Στις αρχές του 20ού αιώνα ξεκίνησαν ανασκαφές, που συνεχίστηκαν το 1958. Τα ευρήματα εκτίθενται στο τοπικό αρχαιολογικό μουσείο. Κοντά στην αρχαία πόλη, στην περιοχή Πάσο Μαρινάρο, βρέθηκε νεκρόπολη, από τον 5ο μέχρι τον 3ο π.Χ αιώνα, με πάνω από 2.905 τάφους με μεγάλη ποικιλία ευρημάτων, όπως βάζα από τερακότα, εδώλια και μεταλλικά νομίσματα.

Περιγραφή της πόλης

Η Καμάρινα ήταν περιστοιχισμένη από τείχη συνολικού μήκους 7 χιλιομέτρων που περικλύουν μια έκταση 150 εκταρίων. Μέσα στα τείχη υπήρχαν οικισμός και ένας ναός της Αθηνάς.
Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1737 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου του Λονδίνου. Γονείς της ήταν ο Φρειδερίκος Πρίγκιπας της Ουαλίας και η Πριγκίπισσα Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα.
Πενήντα ημέρες μετά τη γέννησή της βαπτίσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερι, Τζον Πότερ. Στα τρίτα της γενέθλια ακούστηκε για πρώτη φορά το βρετανικό πατριωτικό τραγούδι Rule, Britannia!.
Οι διαπραγματεύσεις για την εύρεση ενός συζύγου για την Αυγούστα ξεκίνησαν το 1761. Έτσι, το 1764 παντρεύτηκε τον Δούκα Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ στο Λονδίνο.
Νότια από το δουκάτο του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ κτίστηκε ένα νέο παλάτι στο Μπράουνσβαϊκ προς τιμήν της Αυγούστας, το οποίο ονομάστηκε Κάστρο Ρίτσμοντ. Όταν η κατασκευή του ολοκληρώθηκε, το 1768, η Αυγούστα μετακόμισε εκεί μόνιμα.
Τον Οκτώβριο του 1806, όταν η Πρωσία ηττήθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα τού Ναπολέοντα Α΄, ο σύζυγος τής Αυγούστας σκοτώθηκε σε μάχη και η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κάστρο της. Τελικώς, έφθασε μετά από κάποιους μήνες στην Αγγλία, όπου πέθανε το 1813 σε ηλικία 75 ετών.
Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ

Το Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ (World Baseball Classic - WBC) αποτελεί μια διεθνή διοργάνωση του μπέιζμπολ, η οποία διεξήχθη για πρώτη φορά το έτος 2006. Διοργανώνεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Μπέιζμπολ (IBAF). Συστάθηκε από την Major League Baseball (MLB), και την Οργάνωση των Αθλητών του Major League (MLBPA) και επίσης από άλλες διεθνείς οργανώσεις του αθλήματος. Η Ιαπωνία κατέκτησε το 2ο Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ, στις 23 Μαρτίου του 2009, για δεύτερη συνεχή φορά. Το WBC είναι το πρώτο διεθνές τουρνουά για εθνικές ομάδα με τη συμμετοχή επαγγελματιών παικτών από συλλόγους πρώτης κατηγορίας (major leagues) ανά τον κόσμο.

Ιστορία

Η διοργάνωση ανακοινώθηκε το Μάιο του 2005. Στο πρώτο Παγκόσμιο Κλασικό έλαβαν μέρος 16 ομάδες σε ένα τουρνουά, οι οποίες επιλέχθηκαν λόγω του ότι κρίθηκαν ως οι χώρες με τους καλύτερους παίκτες του μπέιζμπολ στον κόσμο. Δεν υπήρξαν αγώνες ομίλων για πρόκριση. Οι ίδιες 16 ομάδες έλαβαν μέρος και στην επόμενη διοργάνωση του 2009
Επτά Κορυφές

Οι επτά κορυφές είναι τα υψηλότερα βουνά σε καθεμία από τις επτά ηπείρους. Η επίτευξη κορυφής σε όλα αυτά τα βουνά θεωρείται ορειβατική πρόκληση την οποία κατάκτησε πρώτος στις 30 Απριλίου, 1985 ο Ρίτσαρντ Μπέις. Υπάρχουν διαφορετικοί κατάλογοι με παραλλαγές, αλλά ο βασικός πυρήνας των κορυφών παραμένει ο ίδιος.
1065 Αμουνδσενία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αμουνδσενίας είναι πιθανώς περίπου 30 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Αμουνδσενία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 45,6 λεπτά.
2203 Βαν Ριν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαν Ριν είναι άγνωστα.
Το Λεμονοδάσος (Τηλεοπτική σειρά)

Το Λεμονοδάσος είναι τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ σε πρώτη προβολή στα τέλη του 1978.

Σύντομο ιστορικό

Η σειρά βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη και είναι αισθηματικό δράμα. Αποτελείται από 9 επεισόδια και γυρίστηκε ασπρόμαυρη. Επίσης, γυρίστηκε σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Στην 1η προβολή, το 1ο επεισόδιο μεταδόθηκε το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 1978 και το 9ο και τελευταίο το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου, μόλις λίγες μέρες πριν την επίσημη εισαγωγή της έγχρωμης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Έκτοτε, έχει επαναπροβληθεί συνολικά 8 φορές μέχρι σήμερα. Τέλος, το σενάριο το έχει γράψει ο Κωστής Λειβαδέας και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Τώνια Μαρκετάκη.
Σχολή καλών τεχνών Γλασκώβης

Η σχολή καλών τεχνών της Γλασκώβης (αγγλ. Glasgow School of Art, συντ. GSA) είναι δημόσια σχολή καλών τεχνών της Σκωτίας που ιδρύθηκε το 1845. Η σχολή προσφέρει προγράμματα πανεπιστημιακού επιπέδου και ερευνητικά ασχολείται με τους τομείς της αρχιτεκτονικής, της τέχνης και του σχεδίου. Διοικητικά χωρίζεται σε πέντε τμήματα, το τμήμα αρχιτεκτονικής του Μάκιντος, το τμήμα σχεδιασμού, το τμήμα καλών τεχνών, το τμήμα προσομοιώσεων και οπτικοποίησης, και το τμήμα καινοτομίας. 
Η σχολή στεγάζεται σε διάφορα κτήρια στο κέντρο της Γλασκώβης, το πιο διάσημο από τα οποία είναι το κτήριο Μάκιντος, σχεδιασμένο από τον Τσαρλς Ρένι Μάκιντος (Charles Rennie Mackintosh), ένας από τους πιο διάσημους απόφοιτους της σχολής. Το κτίριο Μάκιντος, το οποίο είναι ένα από τα εμβληματικά κτήρια της πόλης, υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιές τον Μάιο του 2014 και τον Ιούνιο του 2018.
Μπρίσμπεϊν Ρόαρ

Στάδιο

Το στάδιο της, το Σάνκορπ Στάντιουμ η αλλιώς Λανγκ Παρκ, άρχισαν τις εργασίες του, το 1911 και τέλειωσαν το 1914. Το αρχικό τους όνομα ήταν το Λανγκ Παρκ που προέρχεται από τον πολιτικό και συγγραφέα, Τζον Ντάνμορ Λανγκ. Το 1953 στην Αυστραλία, το κυρίαρχο άθλημα τους αλλά και χόμπι, ήταν το Ράγκμπι όπου σχηματίστηκε η αθλητική ομάδα ράγκμπι του Μπρισμπέιν. Αγώνες Ράγκμπι γίνονται από το 1930 μέχρι και σήμερα. Το Σάνκορπ η αλλιώς Λανγκ Παρκ χρησιμοποιείται και ως επίσημο στάδιο αγώνων της Εθνικής Αυστραλίας. Το 2003 και το 2008 φιλοξένησε τους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγμπι.

Αντιπαλότητες

Η Αντιπαλότητα της είναι αυτή με την Γκόλντ Κόουστ Γιουνάιτεντ επειδή είναι άλλη μια ομάδα που ανήκει στην πρώτη κατηγορία της Αυστραλίας και επειδή βρίσκεται στην επαρχία της Κουίνς Λαντ. Επίσης, αυτό το ντέρμπι χαρακτηρίζεται ώς The M1 Derby που είναι το μοναδικό ντέρμπι στην επαρχία.

Φιλικότητες

Οι φιλικότητες της Μπρίσμπειν είναι με την Κουίνς Λαντ Λάιονς και με την βραζιλιάνικη Ατλέτικο Μινέιρο που έχει φιλικότητα από το 2008.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1959

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1959, διεξήχθη στις 22 Μαρτίου στο Λόφο Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε απόσταση 1.500μ, η οποία τελικά αποδείχθηκε μικρότερη, από κάποιο λάθος στον υπολογισμό της. Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά η Μάτα Μιχαλαρέα, η οποία εν συνεχεία εγκατέλειψε τον αθλητισμό αήττητη επί πέντε έτη στο αγώνισμα αυτό. Στο ομαδικό το πρωτάθλημα κατέκτησε η Παναχαϊκή με επεισοδιακό τρόπο, αφού μαζί με τον Πανιώνιο απαίτησαν να μην θεωρηθούν οι σπουδάστριες αθλήτριές της ως μέλη της ομάδας της ΕΑΣΑ, όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά να βαθμολογηθούν ως μέλη του συλλόγου στον οποίο ανήκαν. Αρχικά, η ΕΑΣΑ απέσυρε τις αθλήτριές της αλλά τελικά αποφασίστηκε να γίνει ο αγώνας και να διευθετηθεί το ζήτημα στο τέλος. Τελικά, επικράτησε η άποψη της Γυμναστικής Ακαδημίας, την οποία δέχτηκε και η Παναχαϊκή, αφού έτσι κατέκτησε τον ομαδικό τίτλο, τον οποίο αν επέμενε στην αρχική της θλεση θα κατακτούσε ο Πανιώνιος, που έτσι κατέλαβε την 3η θέση. Ήταν η πρώτη φορά που μια επαρχιακή ομάδα κατέβασε πλήρη ομάδα.
Ιερά Μητρόπολις Χίου, Ψαρών και Οινουσσών

Σταυρός Αγίου Ισιδώρου

Ο Σταυρός του Αγίου Ισιδώρου αποτελεί την ανώτατη τιμητική διάκριση της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Απονέμεται σε εξέχουσες προσωπικότητες που έχουν προσφέρει στην Εκκλησία και την Πατρίδα, σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.
Στοιχειωτική και Πολυτεχνική Σχολή του Εθνικού Ορφανοτροφείου

Η Στοιχειωτική και Πολυτεχνική Σχολή του Εθνικού Ορφανοτροφείου ήταν Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή

Ιδρύθηκε στο Εθνικό Ορφανοτροφείο του Επταπυργίου υπό την πρωτοβουλία του Πατριάρχη Γερμανού. Μαθητές του ήταν περί τα εκατό ορφανά παιδιά από πατέρα και μητέρα.
Το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν οκτατάξιο και τα μαθήματα περιελάμβαναν τα στοιχειωδέστερα του Ελληνικού Σχολείου. Επιπλέον διδασκόντουσαν τα βασικά επαγγέλματα της ραπτικής και υποδηματοποιίας, της ξυλουργικής, γεωργικής, υφαντουργίας και άλλα. Το κτίριο έγινε με δαπάνη του Εθνικού Νοσοκομείου. Η σχολή διέθετε λίγα μόνο διδακτικά βιβλία.
Χρήστος Τσάγκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1939 στην Ανάληψη Λειβαδιάς. Σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Είχε σημαντική διαδρομή στη ζωή του ελληνικού θεάτρου και συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους Έλληνες ηθοποιούς: Χορν, Παπαμιχαήλ, Μυράτ, Ζουμπουλάκη, Παξινού, Μερκούρη, Συνοδινού κ.ά.
Πρωταγωνίστησε σε περισσότερα από 40 θεατρικά έργα. Σκηνοθέτησε 40 και πλέον θεατρικά έργα και υπήρξε συνιδρυτής του «Παλκοσένικου» και του θεάτρου Κνωσός, όπου ανέβασε επιλεγμένα έργα κλασικού ρεπερτορίου.
Πρωταγωνίστησε σε 27 ταινίες μεταξύ των οποίων τα "Μέχρι το πλοίο" του Αλέξη Δαμιανού, "Safe sex" (1999), "Η Φωτογραφία" του Νίκου Παπατάκη, "Παραγγελιά" του Παύλου Τάσιου, "Ένα γελαστό απόγευμα" (1979), "Αλιόσα" (2000), "Δονούσα" (1992), "Εφήμερη πόλη" (2000), "Η κάθοδος των εννιά" (1984), "Η φωτογραφία" (1986), "Ιφιγένεια" (1977), "Κόκκινος δράκος" (1998), "Ο τοίχος" (1977), "Φτάσαμεε!" (2004) κ.λπ.
Πέθανε στις 17 Μαρτίου 2011 σε ηλικία 71 ετών.
Θεμιστοκλής Πολυκράτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1863 στη Φιλιππούπολη. Όταν ο πατέρας του Γεώργιος Καζαντζής που καταγόταν από την Ήπειρο πέθανε, ο μικρός Θεμιστοκλής ήρθε μαζί με τη μητέρα του στην Αθήνα. Η μητέρα του παντρεύτηκε εκ νέου και ο πατριός του, που λεγόταν Πολυκράτης, του έδωσε το δικό του επίθετο.
Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μουσική στο Ωδείο Αθηνών, έχοντας δάσκαλό του τον Αλέξανδρο Κατακουζηνό, ο οποίος τον προσέλεβε από μικρό στη χορωδία του ανακτορικού παρεκκλησίου. Ο Πολυκράτης απέκτησε ικανή μόρφωση, τόσο στη μουσική, όσο και στη φιλολογία και άριστη κλασσική παιδεία. Διετέλεσε σχολάρχης στο Κορωπί και το Μαρούσι και εργάστηκε ως φιλόλογος στο Παρθεναγωγείο Χιλλ και το Αρσάκειο. Παράλληλα υπήρξε επί μακρό χρονικό διάστημα έφορος της σχολής απόρων παίδων του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός". Δίδαξε ακόμη ευρωπαϊκή μουσική στη σχολή βυζαντινής μουσικής του Πειραιά.
Το 1897 ίδρυσε την τετράφωνη Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση στην Αθήνα την οποία διηύθυνε έως το 1913. Η Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση που υφίσταται μέχρι σήμερα, φέρει προς τιμήν του ιδρυτή της το όνομά του. 
Από το 1913 έως το 1920 διηύθυνε τη χορωδία του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου (της οδού Σκουφά) και από το 1920 έως το θάνατό του τον αρμονικό χορό της Μητροπόλεως (όπως ονομαζόταν τότε η πολυφωνική χορωδία που διέθετε σε αντίθεση με τη μονόφωνη βυζαντινή). Απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου του 1926.

Μουσική για το αρχαίο δράμα

Είναι γνωστό ότι συνέθεσε μουσική για τουλάχιστον δύο τραγωδίες: την Ηλέκτρα του Σοφοκλή και την Μήδεια του Ευριπίδη.
Η εφημερίδα "Εμπρός" (φύλλο 12/4/1899) μας πληροφορεί ότι η εκτέλεση των Χορικών της "Ηλέκτρας" του Σοφοκλή στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" εστέφθη από πλήρη επιτυχία.