google/wiki40b huggingface dataset:
Αναλυτική μηχανή

Η Αναλυτική Μηχανή ήταν σχέδιο ενός μηχανικού υπολογιστή γενικής χρήσης από τον Βρετανό μαθηματικό Τσαρλς Μπάμπατζ, το οποίο αποτελεί σημαντικό βήμα στην ιστορία των υπολογιστών. Μπορούσε να προγραμματιστεί με τη χρήση διάτρητων καρτών. Δεν ήταν μία μοναδική φυσική μηχανή, αλλά μία ακολουθία από
σχέδια που έφτιαχνε ο Μπάμπατζ μέχρι και το θάνατο του το 1871.Λόγω της πολυπλοκότητας της μηχανής, της έλλειψης επιστημονικής διαχείρισης του έργου, του κόστους της κατασκευής του, καθώς και της δυσκολία εκτίμησης της αξίας του από το Κοινοβούλιο σε σχέση με άλλα έργα, η μηχανή δεν κατασκευάστηκε ποτέ.
Ορισμένοι είπαν ότι οι τεχνολογικοί περιορισμοί της εποχής ήταν ένα επιπλέον εμπόδιο για την κατασκευή της μηχανής, αλλά αυτό έχει καταρριφθεί με την «μερική» κατασκευή μίας από τις μηχανές του Μπάμπατζ από τον γιο του Χένρι, και τώρα με την κατασκευή ενός από τα απλούστερα σχέδιά του από το Βρετανικό Μουσείο Επιστημών. Υπάρχουν σήμερα ενδείξεις ότι το μηχάνημα θα μπορούσε να είχε κατασκευαστεί με επιτυχία με την τεχνολογία της εποχής, αν η χρηματοδότηση και πολιτική υποστήριξη ήταν ισχυρότερη.

Σχεδιασμός

Η πρώτη προσπάθεια του Μπάμπατζ για την κατασκευή μηχανικής υπολογιστικής συσκευής ήταν η διαφορική μηχανή, μια ειδικού σκοπού αριθμομηχανή η οποία συνόψιζε τις τιμές των λογαρίθμων και των τριγωνομετρικών συναρτήσεων με τη μέθοδο των πεπερασμένων διαφορών για την δημιουργία προσεγγίσεων πολυωνύμου. Η είσοδος (δεδομένα και προγράμματα) θα γινόταν με τη χρήση διάτρητων καρτών, μέθοδος που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή για τον προγραμματισμό μηχανικών αργαλειών. Για την έξοδο η μηχανή θα είχε εκτυπωτή, πλότερ και ένα κουδούνι.
Θα υπήρχε μια μνήμη η οποία θα ήταν ικανή να αποθηκεύσει 1000 αριθμούς με 50 δεκαδικά ψηφία ο καθένας. Μια αριθμητική μονάδα («Μύλος») που θα έκανε τις τέσσερις αριθμητικές πράξεις, συγκρίσεις και προαιρετικά τετραγωνικές ρίζες. Όπως και η κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) σε ένα σύγχρονο υπολογιστή, ο «μύλος» θα στηριζόταν στις δικές του εσωτερικές διαδικασίες  για να αντεπεξέλθει στις πιο περίπλοκες οδηγίες που θα δινόταν από το πρόγραμμα του χρήστη.
Η γλώσσα για τον προγραμματισμό της συσκευής θα ήταν παρόμοια με την σύγχρονες συμβολικές γλώσσες (Assembly). Βρόχοι και υπό συνθήκη διακλάδωση ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν, και έτσι η γλώσσα, όπως σχεδιάστηκε, θα ήταν πλήρης κατά Τιούρινγκ πολύ πριν διατυπωθεί η έννοια από τον Άλαν Τιούρινγκ. Ήταν να χρησιμοποιηθούν τρεις διαφορετικοί τύποι διάτρητων καρτών: μια για τις αριθμητικές πράξεις, μια για τις αριθμητικές σταθερές, και η άλλη για την φόρτωση αριθμών από την μνήμη στην αριθμητική μονάδα και αντίστροφα. Για τους τρεις τύπους καρτών θα υπήρχαν και τρεις ξεχωριστοί αναγνώστες.
Γκέοργκ-Μέλχες-Στάντιον

Τοποθεσία

Το Γκέοργκ-Μέλχες-Στάντιον βρίσκεται στο βόρειο μέρος του Έσσεν, κοντά στα σύνορα με την πόλη Μπότροπ στην οδό Hafenstraße 97a.

Η πρόσβαση με αυτοκίνητο μπορεί να γίνει από την Autobahn Α 42 (Έξοδος 12 - Bottrop-Süd, ακολουθώντας την κατεύθυνση Essen-Borbeck). Η πρόσβαση με μέσα μαζικής μεταφοράς γίνεται επίσης εύκολα αφού διάφορα λεοφορεία συνδέουν το στάδιο με τον σιδηροδρομικό σταθμό του Έσσεν.
Γεώργιος Λαζανάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Δερβένι Κορινθίας το 1888. Σύμφωνα με άλλες πηγές, γεννήθηκε το 1889. Σπούδασε Νομικά.
Το 1926 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1932, το 1935, το 1936, το 1946 και το 1950. Αργότερα εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1958.
Ήταν υφυπουργός Συγκοινωνίας στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, από τις 22 Ιουλίου 1935 ως τις 10 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Χρημάτισε υπουργός Κοινωνικής Προνοίας από τις 18 Απριλίου 1946 στην κυβέρνηση Τσαλδάρη ως τις 4 Νοεμβρίου 1946. Τέλος, ανέλαβε υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου (ασκών καθήκοντα υφυπουργού Στρατιωτικών) στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου από τις 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 3 Νοεμβρίου του 1950.
Πέθανε το 1969 και κηδεύτηκε στις 12 Μαρτίου.
Συνθήκη Σόφιας (1904)

Η Συνθήκη Σόφιας (1904) συνάφθηκε μεταξύ Βουλγαρίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Σόφια στις 8 Απριλίου του 1904.
Κύριος στόχος της συνθήκης αυτής, όπως υποστηρίζουν πολλοί ιστορικοί, ήταν η προσπάθεια της Βουλγαρίας ν΄ αναβιώσει την πολιτική του Σταμπούλωφ (προηγούμενου πρωθυπουργού Βουλγαρίας, που είχε δολοφονηθεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους) σε μια νέα προσέγγιση με τον Σουλτάνο.

Κύρια θέματα

Σύμφωνα μ΄ αυτή τη συνθήκη συνομολογήθηκε εκ μέρους της Βουλγαρίας η απαγόρευση σχηματισμών και διάλυση υφισταμένων ομάδων κομιτατζήδων που δρούσαν επί βουλγαρικού εδάφους με ενδεχόμενη τιμωρία τους καθώς και απαγόρευση αποστολής πολεμοφοδίων από τη Βουλγαρία σε άλλες ομάδες που κινούνταν στον ευρωπαϊκό χώρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Επίσης εκ μέρους της Οθωμ. Αυτοκρατορίας αναλήφθηκε η υποχρέωση της πιστής εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονταν στο Πρόγραμμα Μυρστέγκ (3 Οκτωβρίου 1903), τη χορήγηση αμνηστείας στους Βουλγάρους κρατούμενους με την κατηγορία της συμμετοχής σε επαναστατικό κίνημα του θέρους του 1903, καθώς επίσης την από ξηράς και θαλάσσης "διευκόλυνση" των βουλγαρικών εισαγωγών, όπως και τη δυνατότητα διορισμού Βουλγάρων σε διοικητικές θέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Παρατηρήσεις

Η συμφωνία αυτή εμφανίσθηκε τότε ως "αμφοτεροβαρής" με εξασφάλιση ίσου κέρδους των συμβαλλομένων μερών. Στην πραγματικότητα όμως και επί της ουσίας ήταν ετεροβαρής εξασφαλίζοντας στη βουλγαρική Ηγεμονία περισσότερο κέρδος παρά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Συγκεκριμένα στη διάρκεια της προθεσμίας που προβλέπονταν η οθωμανική κυβέρνηση να εκτελέσει τις υποχρεώσεις της δεν υπήρχε αμφιβολία ότι η βουλγαρική κυβέρνηση ίσως και ν΄ απείχε από κάθε ενίσχυση ή ενθάρρυνση εθνικιστικών οργανώσεων της Σόφιας, και να τηρούσε έτσι τη νόμιμη στάση έναντι της άλλης πλευράς.

Από της εκτέλεσης όμως των όρων εκ μέρους της Πύλης δεν προβλέπονταν καμία κύρωση που να δεσμεύει στη συνέχεια τη βουλγαρική κυβέρνηση στην τήρηση των υποχρεώσεων που είχε αναλάβει. Έτσι μετά την κάρπωση και την εξασφάλιση των συνομολογημένων πλεονεκτημάτων της συμφωνίας, θα μπορούσε η Βουλγαρία να συνεχίσει με τα ίδια μέσα του παρελθόντος την προαγωγή των συμφερόντων της στα Βιλαέτια της Μακεδονίας και του Κοσσυφοπεδίου.
Γεγονός πάντως ήταν πως σχεδόν αμέσως μετά την υπογραφή της, η συνθήκη αυτή αθετείται και η δράση των βουλγαρικών συμμοριών εντάθηκε ακόμη περισσότερο στα παραπάνω βιλαέτια στη διάρκεια του θέρους του ίδιου έτους.
Οχά (Ρωσία)

Ιστορία

Ιδρύθηκε λίγο μετά την ανακάλυψη πετρελαίου στην περιοχή το 1880, αρχικά υπό το όνομα Όχε. Το όνομα προέρχεται από  λέξη της γλώσσας Αϊνού που σημαίνει Κακό Νερό. Η βιομηχανική εκμετάλλευση των πετρελαϊκών αποθεμάτων ξεκίνησε το 1923, κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Σαχαλίνης το 1920-1925. Το καθεστώς  πόλης χορηγήθηκε το 1938.
Η πόλη υπέστη σημαντικές ζημιές κατά το σεισμό του Νεφτεγκόρσκ το 1995 που συνέβη στις 28 Μαΐου, και χρησιμοποιήθηκε ως πιλοτική βάση για διασώστες που είχαν αναπτυχθεί στο Νεφτεγκόρσκ, το οποίο καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό που δεν ξαναχτίστηκε. Ένας αριθμός επιζώντων του Νεφτεγκόρσκ μεταφέρθηκαν στην Οχά. Ένας άλλος μικρότερο σεισμός έπληξε την πόλη στις 10 Μαΐου 2005, χωρίς να υπάρξουν θύματα ή σημαντικές ζημιές.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η Οχά εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Οχίνσκι και είναι ενσωματωμένη σε αυτή. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη της Οχά και δέκα αγροτικές περιοχές της επαρχίας Οχίνσκι ενσωματώνονται ως Αστικός θύλακας Οχίνσκι.

Οικονομία

Η Οχά, μαζί με το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Γιούζνο-Σαχαλίνσκι, είναι το κέντρο της βιομηχανίας πετρελαίου της Σαχαλίνης. Ένας αγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου ξεκινάει στην Οχά και κατευθύνεται προς το Κομσομόλσκ επί του Αμούρ στη ρωσική ενδοχώρα. Μια σειρά από πετρελαιοπηγές υπάρχουν σε κοντινή απόσταση από την πόλη, που ελέγχεται κυρίως από την εταιρεία Rosneft.

Μεταφορές

Η πόλη είναι το βορειότερο σημείο του νησιού που έχει οδικό δίκτυο. Υπήρχε σιδηροδρομική σύνδεση στενού σιδηροδρόμου με το Νογκλίκι που έκλεισε το 2006.
Υπάρχει ένα αεροδρόμιο στο Οχά με πτήσεις προς το Χαμπάροφσκ και το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ.
South Park

Ιστορία

Το Σάουθ Παρκ ξεκίνησε ουσιαστικά το 1992, όταν ο Τρέι Πάρκερ και ο Ματ Στόουν – τότε φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο – δημιούργησαν ένα κωμικό φιλμ κινουμένων σχεδίων με τον τίτλο Jesus vs Frosty. Σε αυτή την μικρή ταινία, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά αρκετοί βασικοί χαρακτήρες που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα, αν και με ορισμένες τροποποιήσεις, στο Σάουθ Παρκ.
Η ταινία έγινε γνωστή σε στελέχη της εταιρείας Fox και το 1995, ο Brian Graden παρήγγειλε στους δημιουργούς της ένα δεύτερο φιλμ εν όψει της γιορτής των Χριστουγέννων και προκειμένου να διανεμηθεί ως ένα είδος ευχετήριας κάρτας, σε ένα μικρό κύκλο ανθρώπων. Οι Πάρκερ και Στόουν, δημιούργησαν τότε ένα επεισόδιο με τίτλο The Spirit of Christmas (Το πνεύμα των Χριστουγέννων), όπου εμφανίζονται οι τέσσερις χαρακτήρες των αγοριών του Σάουθ Παρκ. Η συγκεκριμένη ταινία, προκάλεσε αίσθηση, οδηγώντας τελικά στην υπογραφή ενός συμβολαίου μεταξύ του τηλεοπτικού δικτύου Comedy Central και των Πάρκερ και Στόουν, για την δημιουργία της τηλεοπτικής σειράς Σάουθ Παρκ. Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1997.

Χαρακτήρες

Πρωταγωνιστές της σειράς είναι μια παρέα τεσσάρων αγοριών ηλικίας 8 χρόνων: ο Έρικ Κάρτμαν, ο Σταν Μαρς, ο Κάιλ Μπροφλόφσκι και ο Κένι ΜακΚόρμικ. Δευτερεύοντα ρόλο έχουν οι οικογένειές τους, οι συμμαθητές και οι δάσκαλοι του δημοτικού σχολείου τους περιλαμβάνουν ο Μπάτερς, η Γουέντι Τεστάμπεργκερ, ο κ. Γκάρισον, ο Σεφ, ο Ράντι Μαρς, ο Τουικ, ο Τίμι Μπερτς, ο Κρεγκ Τάκερ, ο κ. Μάκεϋ, ο Τοκεν Μπλακ, ο Τζιμι Βαλμερ και πολλοί άλλοι. Οι δημιουργοί της σειράς, Τρέι Πάρκερ και Ματ Στόουν, δημιούργησαν τον Σταν και τον Κάιλ με βάση την παιδική ηλικία τους, αλλά έχουν δηλώσει πως ταυτίζονται περισσότερο με τον Έρικ Κάρτμαν.

Τοποθεσία

Το Σάουθ Παρκ είναι μια φανταστική κωμόπολη στο Κολοράντο. Προφανώς, είναι πάντα χειμώνας και υπάρχει πάντα σχεδόν χιόνι στο έδαφος. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι από τα πρώτα επεισόδια οι πρωταγωνιστές φορούσαν χειμερινά ρούχα. Παρ' όλα αυτά, το Σάουθ Παρκ βασίζεται σε αληθινές πόλεις του Κολοράντο, όπου μεγάλωσαν και σπούδασαν οι δημιουργοί της σειράς.

Κινούμενο Σχέδιο

Στα πρώτα δοκιμαστικά επεισόδια χρησιμοποιήθηκαν αποκόμματα από χαρτόνια, αλλά στη συνέχεια φτιάχνονταν μέσω υπολογιστή, διατηρώντας όμως τον αρχικό τρόπο σχεδίου. Με τα χρόνια, ο σχεδιασμός των χαρακτήρων βελτιώθηκε, και πραγματικά ειδικά εφέ προστέθηκαν. Η ιδέα για τον τρόπο σχεδίου του Σάουθ Παρκ, προήλθε από επεισόδιο των Μόντι Πάιθον, των οποίων ο Τρέι και ο Ματ είναι θαυμαστές. Με τον αποτελεσματικό αυτόν τρόπο, κάθε επεισόδιο ολοκληρώνεται σε έξι περίπου ημέρες, αν και ορισμένα ολοκληρώθηκαν σε τρεις ή τέσσερις μόνο.
Λεωνίδας Δαμουράς

Καριέρα

Ξεκίνησε από τους ερασιτέχνες του Αιγάλεω Α.Ο. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίσθηκε σα δανεικός στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και την περίοδο 1983-84 πραγματοποίησε με το Αιγάλεω το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία.
Με την ομάδα της δυτικής Αθήνας αγωνίσθηκε συνολικά 4 χρονιές, δυο στην Α΄ και ισάριθμες στη Β΄Εθνική. Με το Αιγάλεω έχει λάβει μέρος σε 59 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και έχει σκοράρει 2 τέρματα. 
Το ίδιο διάστημα κλήθηκε από τον Μ. Παπαποστόλου και έπαιξε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων (1 συμμετοχή), αλλά και στην Εθνική Ομάδα των Ενόπλων, όπου συμμετείχε σε αρκετά παιχνίδια, έχοντας συμπαίκτες τους 
Βλάχο, Γεωργαμλή, Καραγκιοζόπουλο, Π. ΚατσικογιάννηΓ. Παπαθεοδώρου, Μπατσινίλα, Μανδραφλή, Μουκέα, Πίττα, Γκαβασιάδη κ.α.
Μετά το Αιγάλεω, συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Καλαμάτα (με Πετρίχο, Καλογερόπουλο, Μαυρέα, Γεωργόπουλο, Φίλτσο),
στον Πανελευσινιακό (με Αδάμ, Μπάρδη, Λινάρδο, Κουτσομύτη), στην Ηλιούπολη (με Δωματιώτη, Πίσσα), στην Κηφισιά (με Μάντζιο, Τζούλη), στον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου και 
στον Μαύρο Αετό, με Π. Κατσικογιάννη και Κλη.
Συνεργάσθηκε, μεταξύ άλλων, με τους προπονητές Κ. Ελευθεράκη, όταν έπαιξε δανεικός από το Αιγάλεω στον Α.Ο. Βουλιαγμένης (ήταν ένας από τους τρεις
ποδοσφαιριστες της Βουλιαγμενης που επαιξαν στην Α' Εθνικη, οι αλλοι 2 ειναι ο Γιώργος Φαμέλης και ο Κώστας Φραντζέσκος), Ματζουράκη, 
Πολυχρονίου, Σαννον, Καραπατή, Αχ. Σαββίδη, Θ.Μασίκα κ.α.
Απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας. Στη συνέχεια παρακολούθησε σεμινάρια οικονομικής κατεύθυνσης και ασχολήθηκε με ασφάλειες ζωής, αλλά και με θέματα Κεφαλαιαγοράς.
Για ένα σύντομο διάστημα και συγκεκριμένα, την περίοδο 1998-99 συμμετείχε στα διοικητικά του συλλόγου του Αιγάλεω, ως αντιπρόεδρος της ΠΑΕ.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος και έχει δυο γιους, εκ των οποίων ο μικρότερος (γεννηθείς το 1999) αγωνίζεται στους προπαίδες του Αιγαλεω Α.Ο. και είναι μέλος της μικτης Αθηνων.
Ο Δαμουράς είναι κουνιάδος με τον παλαιό ποδοσφαιριστή του ΠΑΟ Δημ. Κλη.
Κερά Ονυθέ

Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός των Γουλεδιανών βρίσκεται στο Νομό Ρεθύμνης, σε απόσταση 16χλμ. νότια του Ρεθύμνου. Στη θέση Ονυθέ, 2,5χλμ. νοτιοανατολικά των Γουλεδιανών, ήλθαν στην επιφάνεια κατάλοιπα πόλεως της αρχαιότητας. 

Κατά τα έτη 1954-1956 ο Έφορος Αρχαιοτήτων της Κρήτης Νικόλαος Πλάτων προέβη σε ανασκαφική διερεύνηση της περιοχής. Από την παλαιοχριστιανική φάση της πόλης ανεσκάφη τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερώα, νάρθηκα με προθάλαμο στα δυτικά και δευτερεύοντα κτίσματα (πιθανώς βαπτιστήριο με τέσσερις χώρους) στα βορειοδυτικά. Το ανατολικό τμήμα του κεντρικού κλίτους συνιστά το Ιερό, το αντίστοιχο των δύο πλαγίων κλιτών διαμορφώνεται ως ιδιαίτερος χώρος, ενδεχομένως παστοφόριο, που επικοινωνεί μέσω θυρών με το υπόλοιπο κλίτος και με το Ιερό. Το δάπεδο του βορείου παστοφορίου, του Ιερού, του κεντρικού κλίτους και του νάρθηκα κάλυπταν ψηφιδωτά με γεωμετρικά θέματα και πλαίσια από πλοχμό και βλαστό με φύλλα κισσού. Το δάπεδο του νοτίου μέρους έχει σχηματιστεί πάνω σε λαξευμένο βράχο καλυμμένο με λευκό επίχρισμα, ενώ το βορείου μέρους έχει δημιουργηθεί από αλεπάλληλες στρώσεις χώματος, πετρών και επιχρίσματος.  Οι στυλοβάτες των μεταξύ τους κιονοστοιχιών επίσης παρουσιάζουν ανομοιογένεια (λαξευμένος στο φυσικό βράχο ο νότιος, κτιστός ο βόρειος).
Η οικοδόμηση του ναού και η δημιουργία των ψηφιδωτών ανάγεται ενδεχομένως στο τέλος του 5ου αι. 

Σε τμήμα της αψίδας του Ιερού της βασιλικής κτίστηκε σε μεταγενέστερη περίοδο ναΰδριο της Θεοτόκου Κεράς, η οικοδόμηση του οποίου οδήγησε στην καταστροφή τμημάτων του ψηφιδωτού του δαπέδου. Στο εσωτερικό της αψίδας επίσης αποκαλύφθηκε τρίβαθμο σύνθρονο και αμέσως στα δυτικά του θριαμβικού τόξου το εγκαίνιο το ναού. Ο προσαρτημένος στη νότια πλευρά του νάρθηκα προθάλαμος προσέφερε πρόσβαση στην κύρια πιθανότατα είσοδο του ναού, τη νότια θύρα του νάρθηκα. 
Το βορειοδυτικό κτίσμα, σύγχρονο του κυρίως ναού, ερμηνεύεται πιθανώς ως βαπτιστήριο με τέσσερις χώρους: εξώτερο οίκο, φωτιστήριο και δύο μικρότερους, ορθογώνιους, πιθανώς αποδυτήριο και χρισμάριο. Οι τρεις τελευταίοι χώροι επικοινωνούσαν μεταξύ τους, με το νάρθηκα (το φωτιστήριο) και με το βόρειο κλίτος του ναού (το χρισμάριο ή αποδυτήριο). 
Εκτός των ανασκαφών, ο Ν. Πλάτων προέβη και σε συμπλήρωση της τοιχοποιίας της αψίδας, της ΒΑ. και της ΝΑ. γωνίας του κυρίως ναού.
Γνωσιολογία

H γνωσιολογία (ή επιστημολογία ή γνωσιοθεωρία) είναι κλάδος της φιλοσοφίας που μελετάει την ουσία, τις μορφές, τις πηγές, τις δυνατότητες, την αξία και τα όρια της αληθινής γνώσης του εξωτερικού κόσμου και του Εγώ. Αποσπάστηκε ως αυτοτελής επιστήμη στα μέσα του 19ου αιώνα, αποσπώντας από τη μεταφυσική το γνωσιολογικό πρόβλημα. Σήμερα με τον όρο γνωσιολογία εννοείται ο κλάδος της επιστημολογίας που ασχολείται πιο συγκεκριμένα με το ερώτημα ποια είναι η πηγή εγκυρότητας της γνώσης, ενώ η επιστημολογία γενικότερα ασχολείται με το σύνολο των φιλοσοφικών προβλημάτων σχετικά με τη γνώση. Προεπιστημονικά, και επίσης στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, η γνωσιολογία θεωρείται ότι είναι ευρύτερος κλάδος σε σχέση με την επιστημολογία και ότι η τελευταία ασχολείται με μια κλάση μόνο γνώσεων, τις επιστημονικές γνώσεις, δηλαδή τις γνώσεις που μπορεί να έχει ο άνθρωπος με επαρκή (για τα μέτρα της επιστήμης) βεβαιότητα και εγκυρότητα.
Κατευθύνσεις της γνωσιολογίας είναι : ο εμπειρισμός, ο εμπειριοκριτικισμός, ο ιδεαλισμός, ο κριτικισμός, ο φαινομεναλισμός, ο θετικισμός, ο πραγματισμός, ο ρεαλισμός, ο σκεπτικισμός και η αισθησιαρχία. Όλα τα παραπάνω ρεύματα διαμορφώθηκαν από τη διαφορετική εξήγηση που δίνουν στο πρόβλημα της πηγής της γνώσης.
Η υλιστική γνωσιολογία ξεκινάει από το αξίωμα ότι τα αντικείμενα, τα πράγματα, τα σώματα υπάρχουν έξω και ανεξάρτητα από εμάς, δηλαδή ότι είναι εικόνες του εξωτερικού κόσμου. Η ιδεαλιστική φιλοσοφία υποστηρίζει ότι η γνώση είναι αντανάκλαση της "ιδέας" (αντικειμενικός ιδεαλισμός), ότι τα αντικείμενα δεν είναι παρά συμπλέγματα αισθημάτων (υποκειμενικός ιδεαλισμός) και ότι είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τον κόσμο (αγνωστικισμός).
Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελεί η σχέση της γνωσιολογίας με την λογική. Μερικοί εντάσσουν τη δεύτερη στην πρώτη και άλλοι αντικαθιστούν την τυπική λογική με τη γνωσιολογία, η οποία ασκεί ένα είδος κριτικής στη λογική (Μεταλογική). Για άλλους όμως η τυπική λογική είναι ανεξάρτητη επιστήμη και συνεπώς δε συγχέεται με τη γνωσιολογία.
Υπήρξαν αμοιβαίες επιδράσεις στις σχέσεις γνωσιολογίας και ειδικών επιστημών. Οι φυσικές επιστήμες επηρέασαν τις γνωσιολογικές θέσεις και βασικές μεθοδολογικές έννοιες αλλά και η γνωσιολογία συνετέλεσε ώστε οι επιμέρους επιστήμες να συνειδητοποιήσουν τα όριά τους, τις αμοιβαίες σχέσεις τους και είναι προσεκτικές στη χρήση ορισμένων μεθοδολογικών αρχών και εννοιών. Τέλος, η γνωσιολογία καταλήγει σε Επιστημολογία, ασχολούμενη με μια ταξινόμηση των επιστημών ενώ κατατοπίζει πάνω στη μεθοδολογία τους και τις μεθοδολογικές τους επιδράσεις.
United Societies Of Balkans

Δίκτυα

Οι δράσεις των Ενωμένων Κοινωνιών των Βαλκανίων δε σταματούν σε επίπεδο φορέα, αφού από το 2011 είναι ενεργό μέλος του ThessDiktio, ενός άτυπου δικτύου των εθελοντικών οργανώσεων της Θεσσαλονίκης.
Επίσης, από το 2013 είναι επικεφαλής του Ελληνικού Εθνικού Δικτύου του Ιδρύματος Anna Lindh, που εδρεύει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και επιδιώκει το διάλογο μεταξύ των πολιτισμών και της Ευρωμεσογειακής συνεργασίας.
Παράλληλα, συνεργάζεται με φορείς και προγράμματα, όπως το Erasmus +, Europe For Citizens, ESC, REC, AMIF, European Youth Foundation κ.ά., για την επίτευξη των παραπάνω στόχων.
Μπορσαλίνο (ταινία)

Υπόθεση

Μασσαλία 1930. Ένας μικροκακοποιός ονόματι Ροκ Σιφρέντι αποφυλακίζεται (Αλέν Ντελόν) και ψάχνει να βρει την κοπέλα του, την Λόλα (Καθρίν Ροβέλ). Την βρίσκει να είναι με έναν άλλο κακοποιό, τον Φρανσουά Καπελά (Ζαν Πολ Μπελμοντό). Οι δύο άντρες πιάνονται στα χέρια για χάρη της Λόλας αλλά τελικά συμφιλιωνόνται και αρχίζουν να συνεργάζονται σε διάφορες κομπίνες. Ξεκινάνε με στημένες ιπποδρομίες  όπου γνωρίζουν και τον δικηγόρο Ριναλντί που εκπροσωπεί τους Μορέλο και Πολί, τους δύο γκάνγκστερ που ελέγχουν τις παράνομες δραστηριότητες της Μασσαλίας. Η τυχαία γνωριμία του Καπέλα με την Ζιννέτ (Νικόλ Καλφάν), την φιλενάδα του Πολί και μετέπειτα η δολοφονία της, θα βάλει τον Καπέλα και τον Σινφρέντι σε πόλεμο για να πάρουν εκδίκηση αλλά και για να γίνουν και οι ίδιοι τα Αφεντικά της πόλης. Η δολοφονία του Ριναλντί από τον Χορευτή, θα βάλει και την αστυνομία στα  πόδια τους αλλά και την μεταξύ τους διχόνοια, κατηγορόντας ο ενας τον άλλο για την δολοφονία του Ριναλντί.Αφού  καταλαβαίνουν οτι ήταν παγίδα του Μορέλο και του Χορευτή τότε τους σκοτώνουν και γινόνται πλέον τα αφεντικά της Μασσαλίας. Στο τέλος η δολοφονία του Καπέλα από άγνωστους γκανγκστέρς θα αναγκάσει τον Σιφρέντι να φύγει απο την Μασσαλία.
Δευτεριούχο υδρογόνο

Παραγωγή

Σε εργαστηριακή κλίμακα το δευτεριούχο υδρογόνο παράγεται με επίδραση υδριδίου του νατρίου (NaH) σε οξείδιο του διδευτερίου (D₂O):
Σονγκέα

Ιστορία

O Σονγκέα (Songea) ήταν ένας μεγάλος πολεμιστής της φυλής Νγκόνι (Ngoni) και καταγωγής Σόνα (Shona), ο οποίος απαγχονίστηκε το 1906 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης Μάτζι Μάτζι (Maji Maji) στην Γερμανική Ανατολική Αφρική. Στον Σονγκέα επειδή είχε παραδοθεί, του χαρίστηκε η θανατική ποινή. Ωστόσο απαίτησε να απαγχονιστεί μαζί με τους άλλους ηγέτες των Νγκόνι (Ngoni) και οι Γερμανοί [άλλο που δεν ήθελαν] συμφώνησαν.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή χαρακτηρίστηκε για την ταχεία της γεωργική ανάπτυξη, η οποία συνδέθηκε με το αποτυχημένο πείραμα αραχίδας. Είχε προγραμματιστεί και σιδηροδρομική σύνδεση από την ακτή, με τη Σονγκέα (Songea), η οποία μάλιστα εμφανίστηκε -στη δεκαετία του 1950- στα βιβλία γεωγραφίας του Γυμνασίου.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου της Μοζαμβίκης, η περιοχή της Σονγκέα (Songea) ήταν απαγορευμένη ζώνη και κατά καιρούς υφίστατο εναέριες επιθέσεις από τις Πορτογαλικές δυνάμεις.
Αυτή της η απομόνωση, την έκανε ευάλωτη στην λαθροθηρία ελεφαντόδοντου και οι επικοινωνίες παρέμειναν αναξιόπιστες μέχρι το 1985, όταν ένας νέος Βρετανικός χρηματοδοτούμενος δρόμος άνοιξε, συνδέοντας τον βορρά με τον οδικό και σιδηροδρομικό κόμβο του Μακαμπάκο (Makambako).
Η Σονγκέα (Songea) έγινε δήμος το 2006.

Εκπαίδευση

Στη Σονγκέα (Songea) υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου και του Πανεπιστημίου του Αγίου Αυγουστίνου.
Μαρία Αδελαΐδα της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη τού Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας και της Άννας-Μαρίας των Βουρβόνων, κόρης τού Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης.
Ωδή

Με τον λογοτεχνικό όρο Ωδή χαρακτηρίζεται ειδικό είδος της λυρικής ποίησης που φέρεται να πρωτοκαλλιεργήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα κυρίως με εγκωμιαστικό χαρακτήρα, όχι όμως την πνευματική ανάταση του ύμνου, που αποτελούσε την ουσιώδη διαφορά τους.
Οι ωδές αποτελούσαν στην ουσία τραγούδια που ψάλλονταν από χορευτές εγκωμιάζοντας θεούς, άρχοντες, ήρωες ή πολιτικές καταστάσεις. Χαρακτηριστικές τέτοιες ωδές ήταν εκείνες του Πίνδαρου που εγκωμίαζε τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων.

Χαρακτηριστικά

Εκτός από τα κύρια χαρακτηριστικά των ωδών εκείνων που ήταν η σοβαρότητα, η επισημότητα αλλά και ο έντονος μεγαλοπρεπής τόνος τους παρουσίαζαν και το λεγόμενο από τους σύγχρονους τρίπτυχο στροφικό σύστημα, ή τριπλή στροφική πλοκή. που την αποτελούσαν η «στροφή», η «αντιστροφή» και η «επωδός». Οι μεν στροφή και αντιστροφή ήταν ισόστιχες και ακολουθούσαν το ίδιο μέτρο. Αντίθετα η επωδός ακολουθούσε διάφορο αριθμό στίχων αλλά και διάφορο μέτρο από τις δύο προηγούμενες.

Σύγχρονη ποίηση

Οι νεότεροι Έλληνες ποιητές αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 έγραψαν ωδές χωρίς όμως να ακολουθούν το παραπάνω αρχαίο τρίπτυχο σύστημα διατηρώντας όμως την επισημότητα και τον μεγαλοπρεπή χαρακτήρα. Περισσότερο γνωστός Έλληνας ποιητής που ξεχώρισε για τις ωδές του είναι ο Ανδρέας Κάλβος. Ωδές όμως έγραψε και ο Διονύσιος Σολωμός εκ των οποίων ξεχωρίζει εκείνη με την οποία εγκωμιάζει τον φιλέλληνα Λόρδο Βύρωνα.
Περισσότερο διάσημη ωδή σήμερα, είναι η Ωδή στη Χαρά, που συνέγραψε ο Σίλλερ και μελοποίησε ο Μπετόβεν στην 9η συμφωνία του.