Χένρι Πέρσι, 8ος κόμης του Νορθάμπερλαντ

Πιστός στην Ελισάβετ Α΄

Με την άνοδο της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας εξακολουθούσε να κατέχει τα αξιώματα, μεταφέρθηκε προσωρινά από την ηγεμονία του Τίνεμαουθ στο κάστρο του Νόρχαμ αλλά επέστρεψε ξανά στο Τίνεμαουθ (1561). Με την έκρηξη πολέμου με την Σκωτία (1560) ανέλαβε την διοίκηση ενός σώματος ελαφρών αλόγων εξοπλισμένα με κορσέδες και δυο πιστόλια το καθένα, ο ίδιος διακρίθηκε επικεφαλής του στρατού τον Απρίλιο του 1560 πριν την Λιθ. Όταν ηττήθηκε ο Γάλλος οπλαρχηγός Ντ'Οιζέλ ζήτησε την άδεια να παραδώσει το σπαθί του στον Πέρσι αντί τον αρχιστράτηγο του λόρδο Γκρέυ, αντίθετα με άλλα μέλη της οικογένειας του είχε συμπάθειες με Προτεστάντες και προχώρησε σε καταγραφές των Σκωτσέζικων δογμάτων. Ο Τζον Νοξ και ο Σερ Γουίλιαμ Κιρκάλντυ (1520 - 1573) είχαν αρχίσει να πιστεύουν ότι ασπάστηκε τον Πρεσβυτεριανισμό, στις 24 Ιουνίου 1559 με τον Τόμας Γιανγκ, αρχιεπίσκοπο της Υόρκης δέχτηκε όρκο υποταγής από τους κληρικούς στα βόρεια. Η θέση του βελτιώθηκε από το 1561 με τον γάμο του με την Αικατερίνη Νέβιλ, κόρη και συγκυβερνήτη του Τζων Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Λάτιμερ, την διετία 1562 - 1563 διορίστηκε Σερίφης του Νορθάμπερλαντ.
Στην "Επανάσταση του βορρά" στα τέλη του 1569 στην οποία πρωταγωνιστής ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Χένρι Πέρσι έμεινε πιστός στην βασίλισσα και ενώθηκε με τον βασιλικό στρατό για να αποκρούσει τους επαναστάτες, η Ελισάβετ Α΄ του υποσχέθηκε προσωπική εύνοια και επιστροφή των τίτλων του. Όταν ο αδελφός του Τόμας ήταν αιχμάλωτος του ζήτησε συγχώρεση και μετάνοια από την βασίλισσα για να γλυτώσει την εκτέλεση. Εξελέγη ιππότης της ακτής του Νορθάμπερλαντ (1571) και μετά την εκτέλεση του αδελφού του (1572) ζήτησε την άδεια από την βασίλισσα να δημιουργηθεί ξανά η κομητεία της Νορθάμπερλαντ και να γίνει ο επόμενος κόμης.

Ύποπτος για συνωμοσίες

Η Μαρία Α΄ της Σκωτίας που βρισκόταν υπό περιορισμό ξεκίνησε διαπραγματεύσεις την άνοιξη του 1571 με τον Τζον Λέζλι, επίσκοπο της Ρος (1527 - 1590) για την απελευθέρωση της. Ο Σερ Ραλφ Σάντλερ (1507 - 1587) θεώρησε ύποπτο τον Χένρι Πέρσι, συνελήφθη στις 15 Νοεμβρίου 1571 και μεταφέρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Ο Νορθάμπερλαντ έγραψε στις 23 Φεβρουαρίου 1572 γράμμα στην βασίλισσα ικετεύοντας την απελευθέρωση του, σε οχτώ μήνες εισήλθε σε δίκη για προδοσία αλλά τελικά συγχωρέθηκε από την βασίλισσα με ένα πρόστιμο μονάχα 5.000 μάρκων και μεταφέρθηκε υπό περιορισμό στο σπίτι του στο Πέτγουορθ. Στις 12 Ιουλίου 1573 πήρε την άδεια να πάει στο Λονδίνο και απέκτησε οριστικά την ελευθερία του.
Συμμετείχε στην Βουλή των Λόρδων (8 Φεβρουαρίου 1576) και ήταν ένας από τους βασιλικούς απεσταλμένους που άνοιξαν τις διαδικασίες τον Νοέμβριο στο Κοινοβούλιο. Τον Σεπτέμβριο του 1582 ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο πρέσβη Ντε Μπέ βλέποντας με καλό μάτι την συνωμοσία του Θροσμόρτον να ελευθερώσει την Μαρία, συνελήφθη την ίδια χρονιά με τον Χένρι Χάουαρντ και τον Φράνσις Θροσμόρτον (1554 - 1584) και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά στον Πύργο του Λονδίνου. Παρέμεινε φυλακισμένος μερικές βδομάδες χωρίς να ξεκινήσουν πάλι νομικές διαδικασίες εναντίον του, κατόπιν ανέλαβε την διοίκηση του κάστρου του Τίνεμαουθ στο οποίο και προστατεύτηκε. Οι στόχοι του για την απελευθέρωση της Μαρίας δεν σταμάτησαν, τον Σεπτέμβριο του 1583 προσκάλεσε στο Πέτγουορθ τον Τσάρλς Πέτζετ (1546 - 1612) και τον αδελφό του λόρδο του Πέτζετ για να συζητήσουν εκτενώς το θέμα. Ο δούκας του Γκιζ δήλωσε έτοιμος να αναλάβει την επιχείρηση και ο Νορθάμπερλαντ δήλωσε την στήριξη του, ο στόχος του δεν ήταν μονάχα η απελευθέρωση της Μαρίας αλλά να αναγκάσει την Ελισάβετ να δώσει όλες τις ελευθερίες στους Καθολικούς.

Αυτοκτονία

Ο Νορθάμπερλαντ απεστάλλη στον Πύργο του Λονδίνου για τρίτη φορά τον Δεκέμβριο του 1584 εξακολουθούσε με έντονο τρόπο να υποστηρίζει την αθωότητα του, σε έξι μήνες στις 21 Ιουνίου 1585 βρέθηκε νεκρός στο κελί του πυροβολημένος στην καρδιά. Η επιτροπή που τον εξέτασε κατέληξε στο ενδεχόμενο αυτοκτονίας, η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου μέσα στον Πύργο του Λονδίνου. Φήμες ακούστηκαν ότι την προηγούμενη μέρα ο Σερ Όουεν Χόπτον πήρε εντολή από τον υποκαγκελάριο Σερ Κρίστοφερ Χάιτον (1540 - 1591) να μεταφέρει τον αιχμάλωτο υπό την φύλαξη κάποιου άντρα με το όνομα Μπάιλιφφ. Δημιουργήθηκαν υποψίες ότι ο Χάιτον διέταξε τον θάνατο του Νορθάμπερλαντ και σε μερικά χρόνια ο Ουόλτερ Ράλεϊ σε ένα γράμμα που έγραψε στον Ροβέρτο Σεσίλ τον έκρινε ένοχο. Αμέσως μετά δημοσιεύθηκε στην Κολωνία ένα έργο που περιγράφει αναλυτικά την ενοχή της Βρετανικής κυβέρνησης στον φόνο του Νορθάμπερλαντ, μεταφράστηκε στα Γερμανικά, τα Γαλλικά, τα Ιταλικά και τα Ισπανικά. Η νέα αναλυτική εξέταση κατέληξε οριστικά στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του οφείλεται σε αυτοκτονία.