google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρία Παλάσκα

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν σύζυγος του Χρήστου Πάλασκα, με τον οποίο διέμεναν προεπαναστατικά στα Ιωάννινα. Μετά την αυτομόληση του συζύγου της στην πλευρά των επαναστατών, διέφυγε από τα Ιωάννινα μαζί με την οικογένειά της.
Στις 25 Μαΐου 1822, ο σύζυγός της, Χρήστος Παλάσκας, σκοτώθηκε από άνδρες του Ανδρούτσου όταν είχε πάει μαζί με τον Αλέξη Νούτσο με εντολές από την κυβέρνηση να τον αιχμαλωτίσει ή να τον σκοτώσει και το σχέδιο αυτό αποκαλύφθηκε. Από μερίδα συγγραφέων υποστηρίζεται με βάση κείμενο του στρατηγού Μακρυγιάννη αλλά και άλλα κείμενα (του Παλαιών Πατρών Γερμανού και του Αναγνώστη Κοντάκη) ότι ο θάνατος του Παλάσκα - αλλά και του Νούτσου - προκλήθηκε από ενέργειες που Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος θα ήταν ωφελημένος είτε κατάφερναν να εξοντώσουν τον Ανδρούτσο, είτε έχαναν τη ζωή του οι ίδιοι. Όσον αφορά την περίπτωση του Παλάσκα, υποστηρίζεται ότι αιτία ήταν η επιθυμία του Κωλέττη να καταστήσει την γυναίκα του Παλάσκα ερωμένη του, κάτι που πραγματοποιήθηκε μετά το θάνατο του συζύγου της. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Μαρία και η οικογένειά της περιήλθαν υπό την προστασία του Κωλέττη. Το πρόσωπό της ενέπνευσε τον Θανάση Πετσάλη - Διομήδη στο διήγημα "ο Φόνος".
Στις 4 Ιουνίου 1823 η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας παραχώρησε ισόβια σύνταξη στην Μαρία Παλάσκα ενώ στις 4 Μαΐου 1845 η Βουλή της ενέκρινε νέα τιμητική σύνταξη.
Παιδιά της, από τον γάμο της με τον Χρήστο Παλάσκα, ήταν ο Λεωνίδας Παλάσκας, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και υπουργός Ναυτικών, και η Ανθούσα Παλάσκα, μετέπειτα Ανθούσα Ρουζού (ή Ρουζιού), σύζυγος του Γάλλου επιχειρηματία και διπλωμάτη Αλεξάνδρου Ρουζιού.

Η σχέση της Μαρίας με τον Κωλέττη

Ο στρατηγός Μακρυγιάννης γράφει «...τον Παλάσκα δια το κέφι μου καλό είναι να χαθή, να κάμω την γυναίκα του μορόζα. Καθώς την έκαμε και την έχει ως την σήμερον μέσα-εις το σπίτι του σαν γυναίκα του» στα Απομνημονεύματά του τα οποία έγραψε μεταξύ του 1829 και του 1851, αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες για το πότε γράφτηκε το συγκεκριμένο τμήμα.
Επιπλέον, η Παλάσκαινα αναφέρεται στο κείμενο του Ιωάννη Φιλήμονα, σχετικά με την αναχώρηση από το Άργος των πολιτικών και επιβίβασή τους σε υδραΐικα πλοία, όταν προήλαυνε ο  Δράμαλης στην περιοχή. Εκεί αναφέρεται συγκεκριμένα ο Κωλέττης «με τας τρεις οθωμανίδας παλλακίδας του και την εταίραν του, γυναίκα του φονευθέντος Παλάσκα τάς οποίας όλας είχε ένδεδυμένας με φορέματα ευρωπαϊκά καί διά τούτο έλάνθανον τούς στρατιώτας».
Ο Κάρπος Παπαδόπουλος, σύντροφος του Οδυσσέα Ανδρούτσου γράφει ότι η σύζυγος του Παλάσκα «είχε προσκολληθεί στον Κωλέττη ως παλλακίς», τον οποίο αναφέρει ως εραστή της
Σε νεώτερες δημοσιεύσεις, αναφέρεται ότι ο Κωλέττης είχε ερωτικές σχέσεις με τη Μαρία Παλάσκα μετά τη δολοφονία του άνδρα της και ότι συζούσαν για αρκετά χρόνια. Ο Κωλέττης προστάτευε τα παιδιά της ως υιοθετημένα, αν και δεν την παντρεύτηκε ποτέ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υιοθετείται αυτούσια η άποψη του Μακρυγιάννη
Light of Dawn (album)

Τραγούδια

1. Venite 2.0 (Γουέρνο) - 1:30

2. Your Time Has Come (Γουάρντ) - 5:03

3. Exceptional (Γουάρντ) - 5:02

4. For the Kingdom (Γουάρντ) - 4:58

5. Not Gonna Take Anymore (Γουάρντ) - 4:26

6. Night of the Long Knives (Γουάρντ) - 5:02

7. Find Shelter (Μέϊερ, Γουάρντ) - 5:04

8. Blood (Κίσκε) - 4:45

9. When the Deed Is Done (Γουάρντ) - 5:06

10. Throne of the Dawn (Γουάρντ) - 4:50

11. Manhunter (Κίσκε) - 3:37

12. You and I (Γουάρντ) - 5:20

13. Judgement Day (European bonus track) (Μέϊερ) - 4:50

14. Dare (Japanese bonus track) (Κίσκε) - 7:12
Ερρίκος της Σαξονίας-Μέρσενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μέρσενμπουρκ και της Χριστιανής, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ.
Σύζυγός του έγινε η Ελισάβετ, της οποίας η αδελφή Χέντβιχ παντρεύτηκε τον αδελφό του Αύγουστο.
Νέα Γαλλία

Πρώιμη εξερεύνηση (1523–1650)

Γύρω στο 1523, ο Φλωρεντίνος θαλασσοπόρος Τζιοβάννι ντα Βερατζάνο έπεισε τον βασιλιά, Φραγκίσκο Α΄, να του αναθέσει μία αποστολή για να βρει ένα δυτικό δρόμο προς το Κατάι (Κίνα). αργότερα τον ίδιο χρόνο, ο Βερατζάνο έκανε πανιά στην Διέππη, και διέσχισε τον Ατλαντικό σε μία μικρή καραβέλα με 50 ανδρες. Αφού εξερεύνησε την ακτή της σημερινής Καρολίνας στις αρχές του επόμενου χρόνου, κατευθύνθηκε βόρεια κατά μήκος τη ακτής, αγκυροβολώντας τελικά στα Νάροους του Κόλπου της Νέας Υόρκης.
Όντας ο πρώτος Ευρωπαίος που ανακάλυψε τον τόπο της σημερινής Νέας Υόρκης, τον ονόμασε Νέα Ανγκουλέμ προς τιμήν του βασιλιά, πρώην κόμη του Ανγκουλέμ. Το ταξίδι του Βερατζάνο έπεισε τον βασιλιά να επιχειρήσει την ίδρυση μίας αποικίας στην νέα γη που ανακαλύφθηκε. Ο Βερατζάνο έδωσε τα ονόματα Francesca και Nova Gallia στην γη μεταξύ της Νέας Ισπανίας (Μεξικό) και της Αγγλικής Νέας Γης.
Το 1534, ο Ιάκωβος Καρτιέ σχεδίασε να διασχίσει την Χερσόνησο της Γκασπεζίας και κατέλαβε την γη στο όνομα του Βασιλέως Φραγκίσκου Α΄. ήταν η πρώτη επαρχία της Νέας Γαλλίας. Ωστόσο, οι αρχικές προσπάθειες των Γάλλων να εγκατασταθούν στην περιοχή κατέληξαν σε αποτυχία.
Γαλλικά αλιευτικά σκάφη συνέχισαν να πλέουν στην ατλαντική ακτή και στον Ποταμό του Αγίου Λαυρεντίου, δημιουργώντας φιλίες με τους ιθαγενείς που αποδείχθηκαν σημαντικές όταν η Γαλλία άρχισε να καταλαμβάνει αυτά τα εδάφη. Γάλλοι έμποροι σύντομα συνειδητοποίησαν ότι η περιοχή του Αγίου Λαυρεντίου έσφυζε από ζώα με πολύτιμες γούνες ιδιαίτερα με  κάστορες, που είχαν αρχίσει να σπανίζουν στην Ευρώπη. Τελικά, το γαλλικό στέμμα αποφάσισε να αποικίσει την περιοχή για να διασφαλίσει και να επεκτείνει την επιρροή του στην Αμερική.
Άλλες πρώιμες προσπάθειες των Γάλλων για εγκατάσταση στην Βόρειο Αμερική ήταν το Φορτ Καρολίν, που ιδρύθηκε εκεί που σήμερα βρίσκεται η Τζάκσονβιλ (Φλόριντα), το 1564. Προοριζόμενος ως παράδεισος για τους Ουγενότους, η Καρολίν ιδρύθηκε υπό την ηγεσία του Ρενέ Γκουλέν ντε Λωντονιέρ και του Ζαν Ριμπώλτ. Λεηλατήθηκε από τους Ισπανούς υπό τον Πέδρο Μενέντεθ δε Αβιλές ο οποίος τότε ίδρυσε τον οικισμό της Σαιντ Ωγκουστίν στις 20 Σεπτεμβρίου του 1565.
Η Ακαδία και ο Καναδάς (Νέα Γαλλία) κατοικούνταν από ιθαγενείς νομαδικούς Αλγκονκίνους  και μη  νομαδικούς Ιροκουά. Αυτά τα εδάφη ήταν γεμάτα από ανεκμετάλλευτα και πολύτιμα φυσικά πλούτη τα οποία προσέλκυαν όλη την Ευρώπη. Μέχρι την δεκαετία του 1580, είχαν στηθεί γαλλικές εμπορικές εταιρίες και είχαν δεσμευτεί πλοία για την μεταφορά των γουναρικών. Τα περισσότερα από όσα αποκαλύφθηκαν μεταξύ των ιθαγενών και των Ευρωπαίων επισκεπτών τους αυτή περίπου την εποχή δεν είναι γνωστά ελλείψει ιστορικών καταγραφών.
Γιώργος Φαμέλης

Βιογραφικό

Ως ποδοσφαιριστής ο Γιώργος Φαμέλης είχε πλούσια καριέρα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και το 1988 πήγε στην ΑΕΚ. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και ήταν μέλος της μεγάλης ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγεβιτς, που κατέκτησε πρωταθλήματα στις αρχές της δεκαετίας του '90. Στη συνέχεια έπαιξε στον Απόλλων Αθηνών και ακολούθως για 3 χρόνια στον Πανιώνιο. Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε στον Παναιτωλικό, τον οποίο βοήθησε να ανέβει στη Β΄ Εθνική το 1995-96.
Σήμερα εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων (σκάουτερ) στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Μονόπυλο Καστοριάς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μονόπυλο βρίσκεται στις πλαγιές του Γράμμου, δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία. Ο Αλιάκμονας (στις αρχές του - Άνω Αλιάκμονας) περνάει νότια του χωριού. Απέχει 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Νεστόριο και 45 Δ.-ΝΔ. από την Καστοριά. Όπως τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής συμπεριλαμβάνεται στα "Γραμμοχώρια της Καστοριάς" όπου έγιναν οι πιο σκληρές και αιματηρές μάχες του Εμφυλίου. Υπήρξε οικισμός υλοτόμων και γεωργών που στις αρχές του 1900 και μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είχε πληθυσμό πάνω από 300 κατοίκους, με δικό του δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο, παντοπωλεία - καφενεία. Μετά την εκκένωση τον Ιούλιο του 1947 το χωριό άρχισε να εγκαταλείπεται. Μοναδικό κτίσμα από την εποχή εκείνη είναι η πέτρινη εκκλησία της Αγίας Ματρώνας του 1873.   
Αναφέρεται ως Πελκάτη το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σλημνίτσης (Τρίλοφο). Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Μονόπυλον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Νεστόριο, Αγία Άννα, Γιαννοχώρι, Λειβαδοτόπι, Στενά, Πεύκο και Τρίλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεστορίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Λεύκωμα

Το λεύκωμα στην αρχαία Ελλάδα ήταν πινακίδα δημόσιων ανακοινώσεων πολιτικών πραγμάτων. Η κατασκευή των λευκωμάτων ήταν η απασχόληση των επαγγελματιών τεχνιτών, των λεγομένων λευκαντών. Στην αρχαιολογική συλλογή του Παλαιού Μουσείου του Βερολίνου υπάρχει τερακότα που εικονίζει έναν λευκαντή την στιγμή της εργασίας του. 
Το λεύκωμα κατασκευαζόταν από ξύλινη σανίδα ή ξύλινο πίνακα, επιστρωμένο με σκληρή γύψο. Σύμφωνα με το αττικό δίκαιο, οι νόμοι έπρεπε να ανακοινώνονται σε λεύκωμα πριν συζητηθούν και ψηφιστούν ή καταψηφιστούν. Ο Ησύχιος αναφέρει επίσης, ότι τα «πεπρασκώμενα χωρία ή σώματα» έπρεπε να απογράφονται δημόσια. Ο Διογένης, όταν κάποτε είχε κακοποιηθεί από μεθυσμένους κατά την διάρκεια ενός συμποσίου, δημοσίευσε τα ονόματά τους σε λεύκωμα, το οποίο κρέμασε στο λαιμό του και περιφερόταν με αυτό στην πόλη. 
Σύμφωνα με τον Δημοσθένη, η γραφή των λευκωμάτων δεν ήταν εύκολο να μεταποιηθεί, ή να σβηστεί, διότι η κατασκευή του λευκώματος γινόταν με «έγκαυση». 
Σε αντίθεση με τα εγκεκαυμένα λευκώματα υπήρχε και η λεγόμενη «μάλθα» ή «μάλθη», η οποία ήταν επιστρωμένη με κερί και πίσσα. 
Χρησιμοποιούνταν συχνά, ήταν μικρότερη σε διαστάσεις και μαλακότερη, έτσι ώστε να διορθώνεται το κείμενο που ανακοινωνόταν, π.χ. τιμές, λογαριασμοί και άλλα. 
Τα λευκώματα παρέμειναν σε χρήση μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους, και χρησίμευαν στην καταγραφή των συγκλητικών. Οι κατάλογοι αυτοί ονομάζονταν «άλμπουμ», δηλαδή λευκοί.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1980

Το 21ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 30 Σεπτεμβρίου 1980 έως τις 5 Οκτωβρίου 1980 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Μεγαλέξανδρος: 6 βραβεία (α’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, φωτογραφίας, σκηνογραφίας, ηχοληψίας, χρυσό βραβείο και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Παραγγελιά: 6 βραβεία (β’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, μουσικής, α’ ανδρικού ρόλου, μοντάζ, ηχοληψίας και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Μελόδραμα: 5 βραβεία (γ’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, εύφημος μνεία ΠΕΚΚ και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Και ξανά προς τη δόξα τραβά: 2 βραβεία (τιμητική διάκριση σεναρίου και εύφημος μνεία ΕΚΚΑ)
Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο: 1 βραβείο (γ’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Ομίχλη κάτω απ` τον ήλιο: 1 βραβείο (εύφημος μνεία σκηνοθεσίας)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

Το στρώμα της καταστροφής: 4 βραβεία (α’ βραβείο μικρού μήκους, δήμου καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)
Απεταξάμην: 3 βραβεία (β’ βραβείο μικρού μήκους, δήμου καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)
Δ. Κακουλίδης: 3 βραβεία (τιμητική διάκριση, εύφημος μνεία δήμου και εύφημος μνεία ΠΕΚΚ)
Διήμερο: 3 βραβεία (γ’ βραβείο μικρού μήκους, εύφημος μνεία ΠΕΚΚ και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)
Ματαίωση: 3 βραβεία (δ’ βραβείο μικρού μήκους, δήμου πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους και εύφημος μνεία ΠΕΚΚ)
Σαντορίνη: 2 βραβεία (εύφημος μνεία δήμου και εύφημος μνεία ΕΚΚΑ)
Τα μανικετόκουμπα: 2 βραβεία (δήμου πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους και εύφημος μνεία ΠΕΚΚ)
Αιδ ες Αθήναι η πριν πόλις: 1 βραβείο (ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)
Αντιά: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση)
Ένα ντοκιμαντέρ: 1 βραβείο (εύφημος μνεία ΠΕΚΚ)
Μαγικές σκιές: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση)
Μια καθημερινή ιστορία: 1 βραβείο (βραβείο Βελλίδη)
Τυπογραφικά: 1 βραβείο (εύφημος μνεία δήμου)
Μαγούλα Αχαΐας

Ονομασία

Η ονομασία «Μαγούλα» φαίνεται να σχετίζεται με τη μορφολογία του εδάφους της περιοχής, δηλ. από τη λέξη «μαγούλα» που σημαίνει λόφος ή έξαρση της γης. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες η περιοχή όπου βρίσκεται ο οικισμός ονομάζεται και «Ξηρόκαμπος».

Ιστορικά στοιχεία

Η περιοχή που βρίσκεται ο σημερινός οικισμός της Μαγούλας κατοικήθηκε από κατοίκους των γειτονικών χωριών Άνω Καστρίτσι και Κάτω Καστρίτσι, οι οποίοι ίδρυσαν τον οικισμό. Η κατοίκηση εκεί έγινε τη χρονική περίοδο λίγο πριν και λίγο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ όλη η τριγύρω περιοχή αποτελούσε νωρίτερα εύφορη περιοχή για τις καλλιέργειες των κατοίκων των χωριών του Καστριτσίου, περιοχή με ήπιο κλίμα.

Διοικητική εξέλιξη

Η Μαγούλα είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Καστριτσίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ρίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω Καστριτσίου.
Θίασος Λεμού

Ίδρυση και δραστηριότητες

Στις 14 Ιουνίου του 1944 ο Αδαμάντιος Λεμός και η Μαίρη Γιατρά Λεμού ιδρύουν τον «Θίασο Λεμού». Ο Αδαμάντιος Λεμός ήταν ακόμα στις ένοπλες δυνάμεις της Μ. Ανατολής και δεν μπορούσε ο θίασος να έχει το δικό του όνομα, έτσι το όνομα του θιάσου αρχικά ονομάστηκε «Θίασος Μαίρης Λεμού», η οποία έχει παραιτηθεί ήδη από το Συγκρότημα Ψυχαγωγίας Ενόπλων Δυνάμεων.
Την ίδια ημέρα πραγματοποιείται έναρξη των παραστάσεών του στο θερινό θέατρο Λούνα Παρκ της Αλεξάνδρειας και συνεχίζει με περιοδεία στις εξής πόλεις: Κάιρο, Ισμαηλία, Μανσούρα, Ζαγαζίκ, Καφρ ελ Ζαγιάτ, Σουέζ, Πορτ Σάιντ. 
Στις 22 Αυγούστου 1945 φθάνουν στην Κύπρο προσκαλεσμένοι από το ΑΚΕΛ για να οργανώσουν το πρώτο παγκύπριο επαγγελματικό θέατρο, "Ο Προμηθέας", όπου δίδαξαν και παρουσίασαν συνολικά 14 θεατρικά έργα. Παράλληλα ίδρυσαν Δραματική Σχολή και Παιδικό θέατρο.
Ο Λεμός γυρίζοντας στην Ελλάδα από την Αίγυπτο το καλοκαίρι του 1947 σχηματίζει προσωπικό θίασο, το Θίασο Λεμού, και αρχίζει τις παραστάσεις του στο Θέατρο Παλλάδιο της Καλλιθέας, με σκοπό την ανακάλυψη και προβολή των νέων μεταπολεμικών θεατρικών δυνάμεων. 
Τελειώνοντας την πρώτη δοκιμαστική πρωτοποριακή του φάση στο «Παλλάδιο» με σχετική επιτυχία, ο Λεμός επισημαίνει ένα οικόπεδο πάνω στην κεντρική λεωφόρο Θησέως στην Καλλιθέα, του οποίου ο ιδιοκτήτης δέχτηκε τη μετατροπή του σε κανονικό θέατρο με το σχετικό εξοπλισμό του, με δαπάνες του Λεμού. Η συμφωνία προέβλεπε η απόσβεση του ποσού να γίνεται σταδιακά έναντι ποσοστού 20% πάνω στις ακαθάριστες εισπράξεις. 
Ο θίασος θα μείνει τα επόμενα χρόνια στο Θέατρο Διονύσια και θα παρουσιάσει έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Το 1950, παρουσιάζεται για πρώτη φορά ο Ιάκωβος Καμπανέλλης με το έργο "Χορός πάνω στα στάχυα". Το 1951 ο Λεμός περιοδεύει με τον θίασο του στην Ελλάδα και για τα δυο επόμενα χρόνια στο εξωτερικό: στην Αίγυπτο και στο Σουδάν (Χαρτούμ). 
Τον Νοέμβριο του 1953, ο Θίασος Λεμού εγκαθίσταται στο Θέατρο του Πειραϊκού Συνδέσμου, με πρεμιέρα στις 18 Νοεμβρίου. Τη θερινή περίοδο του 1955, παρουσιάζει το κωμειδύλλιο "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας" σε μορφή λαϊκού πανηγυριού στο Αρχαίο Θέατρο Άργους με τη συμμετοχή της «Εταιρίας Ελληνικών Λαϊκών Χορών και Τραγουδιών» της Δόρας Στράτου.
Τιβεριάδα

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε περίπου 18 μ.Χ. από τον Ηρώδη Αντίπα και την έκανε πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από 17 θερμές πηγές, οι οποίες ήταν γνωστό ότι είχαν θεραπευτικές ιδιότητες. Η πόλη κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. μετατράπηκε σε σημαντικό κέντρο της εβραϊκής παράδοσης, μετά την απομάκρυνση των Εβραίων από την Ιερουσαλήμ. Στη πόλη μετακινήθηκε το Σανχεντρίν (εβραϊκό δικαστήριο), όπου και παρέμεινε μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Άραβες το 634 μ.Χ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Σταυροφόρους το 1099 και οι Άραβες την ανακατέλαβαν με τον Σαλαντίν το 1187. Ο φιλόσοφος Μαϊμωνίδης τάφηκε στη Τιβεριάδα το 1204. Η σημασία της μειώθηκε όταν οι Άραβες επέλεξαν τη Σαφέντ για πρωτεύουσα της Γαλιλαίας. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1837 και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ως εβραϊκός αγροτικός οικισμός. Το 1948 ο αραβικός πληθυσμός της πόλης απομακρύνθηκε από αυτή με τη δική του θέληση ύστερα από επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων.

Σήμερα

Η πόλη σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός στο Ισραήλ.
Πλάκα κάνεις

Δομή

Οι παρουσιαστές, αρχικά διαλέγουν ένα άτομο από μία παρέα. Η ομάδα του παιχνιδιού τον/την πλησιάζει, προσποιούμενη να έρθει μαζί του για να συμπληρώσει κάποιο έγγραφο, και να του προσφέρει ένα χρηματικό έπαθλο, με αντάλλαγμα να παίξει στο "Πλάκα κάνεις", χωρίς να το καταλάβει η παρέα του/της. Αφού δεχτεί να υπακούσει στις εντολές που θα του/της δίδονται, του/της παρέχονται ένα ακουστικό και ένα μικρόφωνο και επιστρέφει στο τραπέζι, σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Από εκεί και πέρα, μπορεί να κάνει όσα ευτράπελα, άβολα, περίεργα και αγχώδη πράγματα μπορούν να συμβούν δημιουργώντας συναισθήματα στους φίλους του/της που βρίσκονται στην ίδια παρέα, όπως π.χ. να αλλάξει θέση τρεις φορές, να πιει τη μπύρα του διπλανού του/της, να σπάσει όλα τα ποτήρια ή να φιλήσει τη σερβιτόρα. Στόχος, να κάνει πέντε πράγματα. Αν τα καταφέρει, χωρίς να αποκαλύψει τον σκοπό, κερδίζει ένα σημαντικό χρηματικό έπαθλο.
Χέρμαν του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου-Ξαβιέ πρίγκιπα (ως προς τον τίτλο μόνο) του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Άννας-Μαρίας του Χόενσμπροεχ-Γκέουλλε. Ο Φραγκίσκος-Ξαβιέ ήταν γιος του Χέρμαν-Φειδερίκου, ο οποίος ήταν γιος του Φιλίππου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν.
Το 1810 απεβίωσε στο Χέχινγκεν σε ηλικία 59 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Χέρμαν-Όθων.
Σημαία της Λιβερίας

Η σημαία της Λιβερίας έχει μεγάλη ομοιότητα με τη σημαία των ΗΠΑ, καταδεικνύοντας τις ρίζες των πρώην σκλάβων από τη Λιβερία στην Αμερική. Η λιβεριανή σημαία έχει κι αυτή κόκκινες και άσπρες λωρίδες, όπως και ένα μπλε τετράγωνο με ένα λευκό αστέρι στο κέντρο.
Οι 11 λωρίδες συμβολίζουν τους 11 υπογράψαντες της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Λιβερίας, ενώ το ερυθρό και το λευκό χρώμα αποτελούν σύμβολα του θάρρους και του εξαίρετου ήθους. Το λευκό αστέρι εκπροσωπεί την ελευθερία που δόθηκε στους άλλοτε σκλάβους, πάνω από το μπλε τετράγωνο που αναφέρεται στην αφρικανική ήπειρο.
Η σημαία χρησιμοποιείται ευρέως από πλοία σε όλο τον κόσμο ως σημαία ευκαιρίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 1.600 πλοία χρησιμοποιούν την εν λόγω σημαία ως σημαία ευκαιρίας. Οι πλοιοκτήτριες εταιρείες κάνουν αυτό για να αποφύγουν τη φορολογία και τις κυρώσεις τις οποίες επιβάλλουν οι άλλες χώρες.
Γεώργιος Φ. Ανδρεάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Βροντάδο Χίου και ήταν γιος του Χατζηφραγκούλη Ανδρεάδη, πλοιοκτήτη. Υπηρέτησε ως πλοίαρχος σε πλοία και εν συνεχεία δημιούργησε δικό του ιδιόκτητο στόλο. Την περίοδο 1925 - 1929 διετέλεσε μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.
Υπήρξε υποστηρικτής του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον οποίο χρηματοδότησε κατά την περίοδο της κυβέρνησης της Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Χίου και ενώ το 1929 εξελέγη αριστίνδην από την Βουλή και την Γερουσία γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935.
Ήταν παντρεμένος με την Πολυτίμη Κάκαρη και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων τον Στρατή Ανδρεάδη και την Κατίνα, σύζυγο Αντωνίου Παντελή Λαιμού.
ΦΚ Προλέτερ Ζρένιανιν

Ιστορία

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η ομάδα ανέβηκε στη Yugoslav Second League αφότου τερμάτισε στην τρίτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος Σερβίας. ΤΟ 1951 η ομάδα έφτασε στο προημιτελικά του Κυπέλλου Γιουγκοσλβαίας. Το 1954 αγωνίστηκε στην 3η κατηγορία. Το 1990 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας. 
Η ομάδα είναι ιδρυτικό μέλος του πρωταθλήματος Σερβίας τη σεζόν 1992-93. Συμμετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2007.
Σύστημα οργάνων

Στη βιολογία, σύστημα οργάνων, που ονομάζεται επίσης βιολογικό σύστημα, είναι μια ομάδα οργάνων που συνεργάζονται για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας. Μια ομάδα συστημάτων συνθέτει ένα οργανισμό, π.χ. το ανθρώπινο σώμα .
Διονύσης Σχοινάς

Βιογραφία

Ο Διονύσης Σχοινάς ,γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου του 1969.
Άρχισε να ασχολείται με την μουσική από τα 5 του χρόνια, ενώ έμαθε σε μικρή ηλικία Κιθάρα.  
Στα 16 του , γράφτηκε σε στο Κεντρικό Ωδείο Αθηνών του Κώστα Κλαββά , στο οποίο σπούδασε ορθοφωνία , σολφέζ και θεωρία της μουσικής , ενώ παράλληλα άρχισε να τραγουδάει σε μαγαζιά. Αργότερα έλαβε πτυχίο Ανώτερων Θεωρητικών , και Δίπλωμα Αντίστιξης στη Μουσική.  
Αρχίζει να εργάζετε σε κέντρα , κάνοντας φωνητικά δίπλα σε μεγάλους τραγουδιστές. Ύστερα από γνωριμία με την Άντζελα Δημητρίου , η οποία εντυπωσιάζεται με το ταλέντο του Διονύση , τον διαλέγει να συνεργαστούν στον επόμενό της δίσκο με την Sony , ενώ κάνει για τα επόμενα χρόνια συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες (Λευτέρη Πανταζή , Καίτη Γαρμπή , Άντζελα Δημητρίου , Αντώνη Βαρδή , Δημήτρη Κοντολάζο κ.α.)

Καριέρα

Έχοντας κάνει ήδη τα βήματα στη καριέρα του , σε ηλικία 25 ετών , το 1994 , ξεκινάει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με την Sony Music , ενώ εκδίδει και τον πρώτο του δίσκο , με το όνομα «Πρώτη Αγάπη» , σε μουσική και στίχους από τον συνθέτη Φοίβο.   
Το 1996 , κυκλοφορεί με δική του μουσική και στίχο , το τραγούδι «Σ'αγαπώ» που περιέχεται στο ομότιτλο άλμπουμ του.  
Το 1997 , κυκλοφορεί τον δίσκο «Δημόσια Συγγνώμη» του Γιάννη Καραλή.  
Το 1998 , κυκλοφορεί τον δίσκο  «Τι σου ζήτησα» , του Γιώργου Θεοφάνους και της Εύης Δρούτσα , το 2000 κυκλοφορεί τον δίσκο «Μη μου ταιριάζεις» δύο φορές πλατινένιο με τον Φοίβο.  
Τα επόμενα χρόνια , κλείνει συμβόλαια με τη Universal Music , τη Nitro Music και τη Friends Music Factory (μαζί με Γιώργο Αλκαίο)  , ενώ συνεργάζεται με τους Βασίλη Δήμα , Τόνυ Κονταξάκη , Γιώργο Αλκαίο , Χρήστο Δάντη , Γιώργο Θεοφάνους  κ.α. , και κυκλοφορεί δίσκους.  
Το 2013 επιστρέφει πολύ δυναμικά , παρουσιάζοντας το νέο καλοκαιρινό τραγούδι ''Μύκονος'' με τον Κώστα Μηλιωτάκη και τον Φοίβο , ενώ και το «Ομορφαίνεις τη Ζωή μου» με τον Φοίβο , το οποίο γίνεται μεγάλη επιτυχία , κερδίζοντας πρώτες θέσεις στα Charts , βραβεία και προβολή.  
Το 2015 , παρουσιάζει «Το Καλοκαίρι» με συνεργασία με τον Φοίβο και το «15 Έτη Φωτός» με την Sony , ενώ κλείνει ζωντανές εμφανίσεις (live) στο κέντρο 4711.  
Το 2018 , κυκλοφορεί το τραγούδι «Το Πάρτι Μας» με τον Φοίβο , το οποίο γίνεται μεγάλη επιτυχία.

Προσωπική ζωή

Στη δεκαετία του 1990 διατηρούσε σχέση με την Έλλη Κοκκίνου.  
Τη Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1997 στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά, ο Σχοινάς έκανε δημόσια πρόταση γάμου στην Καίτη Γαρμπή και παντρεύτηκαν. Το 1999 απέκτησαν έναν γιο, τον Δημήτρη.
Επιτροπή εξάλειψης διακρίσεων κατά γυναικών

Η Επιτροπή Εξάλειψης Διακρίσεων Κατά Γυναικών ΕΕΔΚΓ (CEDAW) αποτελεί το νεότερο διεθνές δικαστήριο (στη κυριολεξία διεθνές δικαιοδοτικό όργανο) του ΟΗΕ και αποτελεί σήμερα Διεθνή Οργανισμό. Εδρεύει στη Νέα Υόρκη και συνεδριάζει δύο φορές το χρόνο,' Ιανουάριο και Ιούλιο και για χρονική περίοδο περίπου τριών εβδομάδων.

Γενικά

Στις 18 Δεκεμβρίου 1979 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την "Σύμβαση εξάλειψης κάθε μορφής διακρίσεως κατά των γυναικών", κυριαρχικό στοιχείο της οποίας είναι η εξάλειψη ανισοτήτων μεταξύ των δύο φύλων. Την Σύμβαση αυτή επικύρωσε και η Ελλάδα με τον Νόμο 1342 του 1983 (Ν.1342/1983).
Τη παραπάνω σύμβαση ακολούθησε "Προαιρετικό Πρωτόκολλο" με το οποίο παρέχεται στην Επιτροπή η δυνατότητα (αναγνώριση δικαιώματος) να εξετάζει ατομικές προσφυγές και να εκδίδει αντίστοιχα τις "διαπιστώσεις" (views), (αποφάσεις). Και αυτό το "Προαιρετικό Πρωτόκολλο" επικύρωσε η Ελλάδα με τον Νόμο 2952 του 2001 (Ν.2952/2001).

Επιτροπή CEDAW

Η Επιτροπή του διεθνούς αυτού διοικητικού οργάνου (CEDAW) απαρτίζεται από 23 εμπειρογνώμονες που ενεργούν με πλήρη ανεξαρτησία και ατομική ιδιότητα, δηλαδή όχι ως εκπρόσωποι των Χωρών που τους είχαν προτείνει. Τα μέλη της σήμερα είναι όλα γυναίκες πλην ενός Ολλανδού.