google/wiki40b huggingface dataset:
Φράνσισταουν

Κλίμα

Η μέση ετήσια υψηλή θερμοκρασία της Φράνσισταουν είναι 26.8 °C και η μέση ετήσια υψηλλη θερμοκρασία 16.1 °C.

Μεταφορές

Το αεροδρόμιο της Φράνσισταουν είναι το Αεροδρόμοιο Φράνσισταουν.
Εγκυκλοπαίδεια της Μεταλλευτικής

Η Εγκυκλοπαίδεια της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Гірнича енциклопедія‎) είναι Ουκρανικό σύνολο εγκυκλοπαιδειών σχετικά με την επιστήμη και τη τεχνολογία της μεταλλευτικής. Η εγκυκλοπαίδεια είναι έργο πάνω από 100 κορυφαίων γεωεπιστημώνων στην Ουκρανία και το εξωτερικό, με επικεφαλής τον Βολοντιμίρ Μπιλέτσκι.
Η πρώτη έκδοση του εγχειρήματος, το Επεξηγηματικό Λεξικό της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Тлумачний гірничий словник‎) δημοσιεύτηκε το 1998 από το Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντονέτσκ και είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.
Η δεύτερη φάση του εγχειρήματος περιλάμβανε την έκδοση του τρίτομου Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Гірничий енциклопедичний словник‎) το 2001–2004. Αυτό το σύνολο περιέχει 12.700 εγκυκλοπαιδικά λήμματα.
Το τρίτο στάδιο περιλάμβανε την έκδοση της τρίτομης Συνοπτικής Εγκυκλοπαίδειας της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Мала гірнича енциклопедія‎) το 2004–2013. Αυτό το σύνολο περιέχει 17.350 λήμματα, με πολλές εικονογραφήσεις. Ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό της εγκυκλοπαίδειας είναι ότι όλα τα λήμματα είναι γραμμένα ταυτόχρονα στα ουκρανικά, ρωσικά, αγγλικά και γερμανικά.
Οι εγκυκλοπαίδειες χρησιμοποιούνται ως εγχειρίδια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Μεταλλευτικής της Ουκρανίας.
Ήρα (μυθολογία)

Η γέννηση

Η γέννηση της βασίλισσας των θεών τοποθετείται σε σημεία. Μερικά από αυτά είναι η Σάμος ή η Στυμφαλία ή η Εύβοια. Ο Κρόνος την κατάπιε, προσπαθώντας να πολεμήσει τη μοίρα του, καθώς η Γαία και ο Ουρανός του είχαν προφητεύσει πως ένας απόγονός του θα διεκδικούσε την εξουσία. Μόνο όταν η Ρέα κατόρθωσε να ξεγελάσει τον Κρόνο, τότε η Ήρα ξαναείδε το φως.

Η πολιορκία του Δία

Μετά την εκθρόνιση του Κρόνου, ο Δίας τη ζήτησε σε γάμο. Τρελός από έρωτα για την αδελφή του, ο Δίας δεν παραιτήθηκε από τους σκοπούς του. Μια μέρα, καθώς η θεά περπατούσε στο δάσος, ο Δίας μεταμορφώθηκε σε κούκο και έπεσε στα πόδια της ανυποψίαστης Ήρας. Τότε ο βασιλιάς των θεών πήρε την πραγματική του μορφή. Επιβλητικός και πανίσχυρος εξουδετέρωσε και τις τελευταίες αντιστάσεις της θεάς. Η Ήρα νικήθηκε, υποτάχτηκε, έγινε για πάντα δική του, αφού πρώτα εξασφάλισε «υπόσχεση γάμου».
Κατά μία εκδοχή ο μύθος της ένωσης του Δία και της Ήρας συμβόλιζε την ένωση της καθαρότητας του Ουρανού (εκφραστής του ο Δίας) με τον Αέρα, στοιχείο ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, που εκφραστής του ήταν η Ήρα.
Από το γάμο της Ήρας και του Δία γεννήθηκαν ο Άρης, η Ήβη και η Ειλείθυια. Σύμφωνα με τον Όμηρο γεννήθηκε και ο Ήφαιστος, ενώ κατά τον Ησίοδο η Ήρα γέννησε μόνη της τον Ήφαιστο, χωρίς τη συμμετοχή του Δία.
Συχνά η Ήρα περιγραφόταν ή απεικονιζόταν κρατώντας κάποιο σκήπτρο ως σύμβολο κυριαρχίας ή έχοντας στα χέρια της ρόδι (σύμβολο γονιμότητας). Άλλα γνωστά σύμβολα της Ήρας ήταν το παγώνι, ο κούκος που συμβόλιζε τον ερχομό της άνοιξης και διάφορα λουλούδια και φυτά που συμβόλιζαν την ευλογία της φύσης.

Γιορτές και ναοί

Προς τιμήν της Ήρας γίνονταν γιορτές σε πολλές πόλεις της αρχαίας Ελλάδας και ονομάζονταν Ηραία. Τα λαμπρότερα Ηραία γίνονταν στο Άργος, τη Σάμο και την Ολυμπία.
Οι ναοί προς τιμήν της Ήρας είχαν το όνομα Ηραίον. Το πιο σημαντικό Ηραίον στον Ελλαδικό χώρο είναι το Ηραίον της Σάμου.

Απόγονοι

Απόγονοι της Ήρας ήταν οι Κάδμειοι (ανάμεσά τους ο θεός Διόνυσος), οι Πελοπίδες (ο Αγαμέμνονας, ο Μενέλαος, ο Θησέας, ο Αίγισθος, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα, η Ιφιγένεια, ο Αμφιτρύωνας, η Αλκμήνη, ο Ευρυσθέας, ο Ιόλαος, ο Ηρακλής) οι Θεστιάδες (η Αλθαία, η Λήδα, ο Μελέαγρος, η Δηιάνειρα, οι Διόσκουροι, η Ωραία Ελένη, ο Αμφιάραος), ο Ασκληπιός, οι Παλικοί, ο Αιγέας και ο ληστής Περιφήτης.

Ψυχή

Υπήρχε ένας μύθος της δέσμευσης του θεού Έρωτα με την Ψυχή στην οποία εμπλεκόταν η Ήρα με σκοπό να καθησυχάσει την Αφροδίτη με την βοήθεια της Δήμητρας.
Γεώργιος Α. Ράλλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1804 ή το 1805 και ήταν γιος του Φαναριώτη διπλωμάτη Αλέξανδρου Ράλλη, ο οποίος απαγχονίστηκε από τους Τούρκους μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821. Κατέφυγε στην Ευρώπη και σπούδασε νομική στη Βιέννη και το Παρίσι. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1829 και εισήλθε στον δικαστικό κλάδο φτάνοντας έως και στην θέση του προέδρου του Αρείου Πάγου (1849-1861). Με βασιλικό διάταγμα του 1837 διορίστηκε επίτιμος καθηγητής εμπορικού δικαίου στη νομική σχολή Αθηνών, της οποίας διετέλεσε και πρώτος κοσμήτορας. Στην ίδια θέση εξελέγη άλλες πέντε φορές ενώ δύο φορές εξελέγη και πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών (1838-1841 και 1867-1869). 
Το 1848 εξελέγη βουλευτής ενώ είχε αναλάβει πολλάκις το υπουργείο δικαιοσύνης σε διάφορες κυβερνήσεις (πρώτη φορά το 1841 σε ηλικία 35-36 ετών στην Κυβέρνηση Όθωνος (και των Οικονομικών αργότερα στην ίδια κυβέρνηση), 1848, 1857, 1859). Είχε συγγράψει μεταξύ άλλων την τρίτομη ερμηνεία του εμπορικού δικαίου (1848, την ερμηνεία περί του νέου πτωχευτικού νόμου, τα Σύνταγμα των θείων και ιερών Κανόνων μαζί με τον Μιχαήλ Ποτλή και είχε μεταφράσει Το δίκαιο των Εθνών κ.α.
Απεβίωσε στην Αυστρία το 1883 και κηδεύτηκε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο πρωθυπουργός Δημήτριος Ράλλης. Εγγονός του ήταν ο πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης και δισέγγονός του, ο Γεώργιος Ράλλης.
Άγαλμα της Μικρής Γοργόνας

Η Μικρή Γοργόνα είναι ένα χάλκινο άγαλμα από τον Έντβαρντ Έρικσεν, που απεικονίζει μια γοργόνα. Το γλυπτό εμφανίζεται σε ένα βράχο δίπλα στο ποτάμι στο Langelinie, στην Κοπεγχάγη, και ζυγίζει 175 κιλά.
Βασισμένο στο παραμύθι με το ίδιο όνομα από τον Δανό συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, το μικρό και καθόλου επιβλητικό άγαλμα είναι ένα από τα εμβλήματα της Κοπεγχάγης και αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο από το 1913. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει δημοφιλής στόχος για παραποίηση από βανδάλους και πολιτικούς ακτιβιστές.
«Η Γοργόνα» είναι ένα από τα εμβληματικά αγάλματα που συμβολίζουν πόλεις, όπως το Μάνεκεν Πις στις Βρυξέλλες, το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη και του Χριστού του Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πόλεις χρησιμοποιούν τα αγάλματα για συμβολικό σκοπό, όπως το Μέρλιον της Σιγκαπούρης.

Ιστορία

Το άγαλμα είχε ανατεθεί το 1909 από τον Καρλ Τζεικόμπσεν, γιο του ιδρυτή της Κάρλτσμπερκ, ο οποίος ήταν γοητευμένος από ένα μπαλέτο από το παραμύθι του Βασιλικού Θεάτρου της Κοπεγχάγης και ζήτησε από την μπαλαρίνα, την Ελλέν Πράις, να γίνει  μοντέλο για το άγαλμα. Ο γλύπτης Έντβαρντ Έρικσεν δημιούργησε το χάλκινο άγαλμα, το οποίο παρουσιάστηκε στις 23 Αυγούστου 1913. Το κεφάλι του αγάλματος μοντελοποιήθηκε από την Πράις, αλλά καθώς η μπαλαρίνα δεν συμφωνούσε να ποζάρει γυμνή, τότε η γυναίκα του γλύπτη, Έλιν Έρικσεν, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του σώματος.
Το Συμβούλιο της Κοπεγχάγης φρόντισε  την μεταφορά του αγάλματος στη Σαγκάη  κατά τη διάρκεια της Expo 2010 (Μάιος-Οκτώβριος)  στο δανέζικο Περίπτερο, ήταν η πρώτη φορά που μεταφέρθηκε επίσημα από τη θέση του από τότε που εγκαταστάθηκε σχεδόν περίπου έναν αιώνα νωρίτερα. Ενώ το άγαλμα ήταν μακριά στη Σαγκάη ένα πιστό αντίγραφο εμφανιζόταν πάνω στο βράχο της λίμνης της Κοπεγχάγης που είναι κοντά στους Κήπους του Τίβολι . Οι αξιωματούχοι της Κοπενγχάγης θεώρησαν ότι η μετακίνηση του αγάλματος αρκετά μακριά από το λιμάνι θα αποθαρρύνει τους βανδαλισμούς και θα αποτρέψει τους τουρίστες από την αναρρίχηση επάνω σε αυτό, αλλά από τον Μάιο του 2014, το άγαλμα παραμένει σε στεγνή ξηρά μέσα στο νερό.

Βανδαλισμοί

Αυτό το άγαλμα έχει υποστεί ζημιά και έχει παραμορφωθεί πολλές φορές από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, για διάφορους λόγους, αλλά έχει αποκατασταθεί όλες τις φορές.
Στις 24 Απριλίου 1964, το κεφάλι του αγάλματος κόπηκε και κλάπηκε από πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Καταστασιακής Διεθνούς, μεταξύ των οποίων και ο Γιον Νας. Το κεφάλι ποτέ δεν βρέθηκε και ένα νέο κεφάλι δημιουργήθηκε και τοποθετήθηκε στο άγαλμα. Στις 22 Ιουλίου 1984, κόπηκε το δεξί χέρι και επιστράφηκε δύο ημέρες αργότερα, από δύο νέους άνδρες. Το 1990, σε μια προσπάθεια να κοπεί το κεφάλι του αγάλματος, έμεινε σε αυτό μια τομή 18 εκ. στο λαιμό.
Καρβονύλιο

Στην οργανική χημεία, μια καρβονυλομάδα είναι μια χαρακτηριστική ομάδα που αποτελείται από ένα άτομο άνθρακα  ενωμένο με διπλό δεσμό με ένα άτομο οξυγόνου: C=O. Είναι σύνηθες σε αρκετές κατηγορίες οργανικών ενώσεων, ως μέρος πολλών μεγαλύτερων χαρακτηριστικών ομάδων. Μια ένωση που περιέχει  καρβονυλομάδα αναφέρεται συχνά ως καρβονυλική ένωση.
Ο όρος καρβονύλιο μπορεί επίσης να αναφέρεται στο μονοξείδιο του άνθρακα ως ενός υποκαταστάτη σε ένα ανόργανο ή οργανομεταλλικό σύμπλοκο (ένα μεταλλοκαρβονύλιο, π.χ. νικελοκαρβονύλιο).
Το υπόλοιπο αυτού του άρθρου αφορά τον ορισμό του καρβονυλίου στην οργανική χημεία, όπου ο άνθρακας και το οξυγόνο μοιράζονται έναν διπλό δεσμό.

α,β-ακόρεστες καρβονυλικές ενώσεις

Οι α,β-ακόρεστες καρβονυλικές ενώσεις είναι μια σημαντική τάξη των καρβονυλικών ενώσεων με τη γενική δομή (O=CR)−Cα=Cβ-R. Σε αυτές τις ενώσεις η καρβονυλομάδα είναι συζευγμένη με ένα αλκένιο (από όπου και το επίθετο ακόρεστη), από την οποία προκύπτουν ειδικές ιδιότητες. Αντίθετα προς τα απλά καρβονύλια, οι α,β-ακόρεστες καρβονυλικές ενώσεις προσβάλλονται συχνά από πυρηνόφιλα στον β άνθρακα. Αυτή η μορφή δραστικότητας λέγεται βινύλογη (vinylogous). Παραδείγματα ακόρεστων καρβονυλικών ενώσεων είναι η προπενάλη, το μεσιτυλοξείδιο, το προπενικό οξύ και το μηλεϊνικό οξύ. Οι ακόρεστες καρβονυλικές ενώσεις μπορούν να παρασκευαστούν στο εργαστήριο με μια αλδολική αντίδραση και με την αντίδραση Πέρκιν.
Η καρβονυλομάδα απομακρύνει τα ηλεκτρόνια από το αλκένιο και η αλκενική ομάδα απενεργοποιείται συνεπώς, προς ένα ηλεκτρόφιλο, όπως το βρώμιο ή το υδροχλωρικό οξύ. Ως γενικός κανόνας με ασύμμετρα ηλεκτρόφιλα, το υδρογόνο πηγαίνει στην α-θέση σε μια ηλεκτρόφιλη προσθήκη. Αφ' ετέρου, αυτές οι ενώσεις ενεργοποιούνται προς τα πυρηνόφιλα σε πυρηνόφιλη συζυγή προσθήκη.
Επειδή οι α,β-ακόρεστες ενώσεις είναι ηλεκτρόφιλες, πολλές α,β-ακόρεστες καρβονυλικές ενώσεις είναι τοξικές, μεταλλαξιογόνες και καρκινογόνες. Το DNA μπορεί να προσβάλλει τον β άνθρακα και συνεπώς να αλκυλιωθεί. Όμως, η ενδογενής δεσμευτική ένωση γλουταθειόνη προστατεύει φυσικά από τοξικά ηλεκτρόφιλα στο σώμα.
Ταχάρ (περιοχή)

Η Ταχάρ ή Τακχάρ είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο βορειο βορειοανατολικό τμήμα της Χώρας, στα συνορα με το Τατζικιστάν. Δημιουργήθηκε το 1964 μετά από το χωρισμό της περιοχής Κανταχάρ σε τρία τμήματα. Η έκτασή της σήμερα φθάνει, περίπου, τα 12.330 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση το 1980 αριθμούσε περίπου τους 540.000 κατοίκους, ενώ το 2004 είχε ξεπεράσει τους 810.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 17 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική (φαρσί) και η ουζμπεκική.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Ταλογκάν, ή Ταλουκάν, της ομώνυμης επαρχίας.

Επαρχίες

Οι 17 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Ταχάρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βαρσάτζ, η Γιανγκί Κάλα, η Ισχραμίς, η Καλαφγκάν, η Κουάτζα Μπαχά Βουντίν, η Κουάτζα Χαρ ή Κουατζαχάρ, η Μπαχαράκ, η Μπανγκί, η Ναμάκ Αμπ, η Νταρκάντ, η Ντάστι Καλά, η Ρουστάκ, η Σαχάμπ, η Σαλ, η Ταλουκάν, όπου και η πμώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Φαρκχάρ και η Χαζάρ Σουμούς.
Ο Σκορπιός

Υπόθεση

Κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ο μεσήλικας Αμερικάνος πράκτορας της CIA, Κρος (Μπαρτ Λάνκαστερ), αηδιασμένος από τις πρακτικές της υπηρεσίας του, αποφασίζει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Επειδή όμως ξέρει πολλά, ο προίσταμενος του, ΜακΚλάουντ (Τζων Κολίκος) αποφασίζει να του κλείσει το στόμα, και αναθέτει στον νεαρό συνεργάτη του Κρος, τον Γάλλο Ζαν Λωριέ (Αλέν Ντελόν) γνωστό με το παρατσούκλι "Σκορπιός", να εντοπίσει και να δολοφονήσει τον Κρος. 
Ο Κρος θα καταφέρει να φύγει από την Ουάσιγκτον με την βοήθεια ενός φίλου του, μεταμφιεσμένος σε ιερέα και αφού αλλάξει αρκετές διαδρομές θα φτάσει τελικά στη Βιέννη, όπου ένας παλιός του φίλος και σοβιετικός πρακτόρας της KGB, ο Ζαρκόφ (Πολ Σκόφιλντ) θα του προσφέρει καταφύγιο προσωρινά. 
Εν τω μεταξύ ο Σκορπιός θα αρχίσει να ψάχνει τον Κρος και θα καταφέρει να τον βρει, χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρο ότι θέλει πραγματικά να τον σκοτώσει.
Κελί (μοναστικό)

Το μοναστικό κελί αποτελεί όπως και η σκήτη, μοναστικό ίδρυμα που υπάγεται σε κυρίαρχη μονή ή μοναστήρι.
Τα μοναστικά κελιά αποτελούν σχετικά ευρύχωρα οικοδομήματα που μοιάζουν με αγροτικές κατοικίες που φέρουν ενσωματωμένο ναΐδριο ή και ναό και στα οποία έχει παραχωρηθεί κάποια εδαφική περιοχής της κυρίαρχης Μονής ανάλογα του μεγέθους και της ιστορίας τους. Αυτά παραχωρούνται συνήθως σε πολύ ολιγάριθμες ομάδες των 2 - 3 μοναχών που ασχολούνται παράλληλα με τα θρησκευτικά τους καθήκοντα σε γεωργικές, κτηνοτροφικές, οικοδομικές και άλλες εργασίες.
Εκτός όμως των παραπάνω υφίστανται και κελιά  σε ιερά προσκυνήματα που παραχωρούνται ειδικά για κάλυψη αναγκών των προσκυνητών. Αυτά φέρονται κυρίως εν σειρά ως μονώροφα ή διώροφα οικοδομήματα περιμετρικά των ιερών προσκυνημάτων, ή μόνο κατά πλευρά, όπως π.χ. στη Μονή της Παναγίας της Τήνου, της Αργοκοιλιώτισσας στη Νάξο κ.λπ.
Τα περισσότερα μοναστικά κελιά στην Ελλάδα βρίσκονται στο Άγιο Όρος, στα Μετέωρα και στο Βράχο της Μονεμβασιάς.
542 Σουζάνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σουζάνας εκτιμάται σε 41,56 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι μάλλον S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,148. Η Σουζάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 4,5 λεπτά.
Πιερής Ζαρμάς

Βιογραφία

Ο Πιερής Ζαρμάς γεννήθηκε το 1933 στο χωριό Ακανθού της επαρχίας Αμμοχώστου, στην Κύπρο, και αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Σε περίοδο Αγγλοκρατίας, και ενώ ο πληθυσμός του νησιού ήταν επί το πλείστον αγροτικός, κατάφερε να πάει για σπουδές στο Λονδίνο, και να πάρει διπλώματα μουσικής από το Royal Academy of Music, το Guildhall School of Music and Drama και το Royal College of Music.
Συνέχισε τις μουσικές του σπουδές στο Μιλάνο, στο Scuola di Perfezionamento. Άρχισε να δίνει συναυλίες στο Μιλάνο, στη Βαρκελώνη και στην Αθήνα, μέχρι που το 1965 προσλήφθηκε ως βαρύτονος στην όπερα της Βόννης, όπου εργάστηκε μέχρι το 2004. Στην Βόννη παρουσίασε γύρω στις 3.500 παραστάσεις, από κλασικές όπερες μέχρι διασκευές παραδοσιακών κυπριακών τραγουδιών με συνοδεία ορχήστρων.
Το 1975 έγινε Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου μελέτησε μουσικολογία, λαογραφία, κλασική φιλολογία και γλωσσολογία, θέματα με τα οποία ασχολήθηκε και στα βιβλία του, εστιάζοντας συχνά στην Κύπρο και στο χωριό του.
Πέθανε στις 7 Απριλίου 2007 στη Βόννη, αφού νοσηλεύτηκε εκεί για 10 ημέρες. Η σωρός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στην Κύπρο στις 14 Απριλίου 2007, δημοσία δαπάνη.
Βάτραχος

Μορφολογία

Το σώμα του βατράχου μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη: στο κεφάλι και τον κορμό. Το κεφάλι έχει σχήμα τριγωνικό και μπροστά υπάρχει το στόμα, που φτάνει μέχρι τ' αυτιά. Τα μάτια του βατράχου, αντίθετα από του ανθρώπου, έχουν αναπτυγμένο το κάτω βλέφαρο. Το χρώμα του σώματος των βατράχων είναι από ανοιχτό μέχρι και σκούρο καστανό και στην κοιλιά κιτρινωπό. Ο βάτραχος όμως, όπως και ο χαμαιλέοντας, μπορεί να αλλάζει χρώμα και να προσαρμόζεται καλύτερα στο περιβάλλον του, και έτσι να αποφεύγει τους εχθρούς του. Το δέρμα του είναι λείο και καλυμμένο με βλέννα.
Το μέγεθος του βατράχου ποικίλει ανάλογα με το είδος του. Το μικρότερο είναι το κουβανικό είδος Sminthillus limbatus, του οποίου τα ενήλικα άτομα δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 12 χιλιοστά. Το μεγαλύτερο είδος είναι ο αφρικάνικος βάτραχος Γολιάθ, με μήκος 30 εκατοστά περίπου. Τα παραπάνω μήκη αναφέρονται σε μέτρηση με τα πόδια μαζεμένα στο κυρίως σώμα του βατράχου.
Οι βάτραχοι κοάζουν, όταν είναι σε περίοδο αναπαραγωγής, αλλά και σ' όλες τις εποχές του χρόνου, κυρίως το βράδυ, όταν η ατμόσφαιρα είναι υγρή. Η φωνή του βατράχου λέγεται "κόασμα" ή "κοασμός" το δε ρήμα "κοάζω" επί ανθρώπων: μιμούμαι τη φωνή του βατράχου (κοάξ-κοάξ).
Σπουδαιότεροι εχθροί του βατράχου είναι τα φίδια, οι πελαργοί, οι γερανοί και άλλα πουλιά. Εχθρός του βατράχου είναι και ο άνθρωπος, γιατί σε μερικά μέρη της Ευρώπης (Γαλλία, Ιταλία κ.ά.) τα πόδια του βατράχου θεωρούνται εκλεκτός μεζές.
Οι βάτραχοι συχνά γίνονται πειραματόζωα των εργαστηρίων, γιατί η διατροφή τους είναι εύκολη και επιπλέον το σώμα τους, αν και διαφέρει από το σώμα του ανθρώπου, παρουσιάζει την ίδια βασική κατασκευή και φυσικές λειτουργίες. Έτσι τα συμπεράσματα από τις έρευνες στους βατράχους μπορούν να επεκταθούν και στο ανθρώπινο σώμα.
Η αναπαραγωγή των βατράχων γίνεται κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Οι βάτραχοι τρέφονται κυρίως με σκουλήκια και έντομα, που τα πιάνουν με τη βοήθεια της γλώσσας τους που είναι μακριά.

Κατανομή

Ο βάτραχος, λόγω της κατάλληλης μορφολογικής προσαρμογής του έχει καταφέρει να εξαπλωθεί στα περισσότερα μέρη της Γης. Στις μέρες μας, υπάρχουν πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη βατράχων στον πλανήτη.
Οι βάτραχοι ζουν κοντά ή μέσα στα νερά των ποταμών και των λιμνών. Τα πίσω πόδια του βατράχου είναι μεγαλύτερα και πιο αναπτυγμένα και ανάμεσα στα δάχτυλα έχουν μεμβράνη. Έτσι ο βάτραχος μπορεί να κολυμπάει πολύ καλά, όταν βρίσκεται στο νερό και να μετακινείται με πηδήματα, όταν είναι στην ξηρά.
Ακόμα υπάρχουν είδη βατράχων που ζουν στην ξηρά. Τους βρίσκουμε συνήθως σε χωράφια ή ακόμα σε εκτάσεις με γρασίδι. Η περίοδος αναπαραγωγής τους είναι η ίδια με εκείνων που ζουν σε ποτάμια ή λίμνες (Μάρτης και Απρίλης) και κατατάσσονται στην κατηγορία των άνουρων αμφιβίων
Σιρμάλ

Το Σιρμάλ (περσικά: شیرمال, Ουρντού: شیرمال "συρμάλ", Χίντι: शीरमल), είναι παραδοσιακό ψωμί που τρώγεται στο Μεγαλύτερο Ιράν και την Ινδική υποήπειρο, στην οποία ήρθε πιθανότατα από περσικές επιρροές. Είναι μια από τα πολλά σπάνια φαγητά του Λάκναου και του Χαϊντεραμπάντ στην Ινδία. Αποτελεί μέρος της Αουαντικής κουζίνας και τρώγεται στη Παλιά Μποπάλ, ειδικά με κρεατικές λιχουδιές.

Προετοιμασία

Το σιρμάλ είναι ήπια γλυκιά πίτα από μάιντα, προζύμι με μαγιά, ψημένη σε ταντούρ ή στο φούρνο. Το Σιρμάλ παρασκευαζόταν παραδοσιακά σαν το ρότι. Σήμερα, το σιρμάλ παρασκευάζεται όπως το νάαν. Το ζεστό νερό στη συνταγή για το νάαν με ρότι αντικαταστάθηκε με ζεστό γάλα γλυκισμένο με ζάχαρη και αρωματισμένο με σαφράν και το κάρδαμο. Το τελικό προϊόν μοιάζει με τη ζαχαροπλαστική της Δανίας.
Στο Ιράν, υπάρχουν μικρές παραλλαγές στην παρασκευή του σιρμάλ. Μάλιστα το σιρμάλ χρησιμοποιείται μερικές φορές ως ενθύμιο όταν κάποιος ταξιδεύει μεταξύ των περιφερειών.
Το Σιρμάλ σερβίρεται είναι μερικές φορές με κεμπάμπ του Λάκναου ή παράλληλα με νιχάρι.
Κρίτων Αθανασούλης

Σπουδές - Εργασία

Γεννήθηκε το 1916 στην Τρίπολη. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών χωρίς να πάρει πτυχίο. Εργάστηκε ως υπάλληλος στο συμβολαιογραφείο του ποιητή Ρήγα Γκόλφη. Κατόπιν, και μέχρι το θάνατό του, διετέλεσε διευθυντής του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών.
Δήμος Σοχού

Ο Δήμος Σοχού ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που λειτούργησε στο διάστημα 1946-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαγκαδά. Μέχρι το 1998 περιλάμβανε μόνο τον οικισμός του Σοχού, ενώ από το 1999 με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, διευρύνθηκε με την ένταξη στον δήμο των πρώην γειτονικών κοινοτήτων Ασκού και Κρυονερίου. Ο δήμος Σοχού βρισκόταν στην βορειοανατολική περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης, στις νότιες πλαγιές του Βερτίσκου. Η έδρα του δήμου ήταν ο Σοχός, κτισμένος σε υψόμετρο 630 μέτρα. Ο πραγματικός πληθυσμός του δήμου ήταν 5.773 κάτοικοι (2001).
Μονοχρωματικό σκάκι

To μονοχρωματικό σκάκι (monochromatic chess) είναι σκακιστική παραλλαγή που δημιούργησε ο Raymond Smullyan, στην οποία η παράταξη εκκίνησης στη σκακιέρα και όλοι οι κανόνες είναι όπως στο κανονικό σκάκι, εκτός του ότι όλοι οι πεσσοί είναι δεσμευμένοι στο χρώμα που εκκινούν την παρτίδα, δηλαδή, οι πεσσοί που εκκινούν από μαύρο τετράγωνο κινούνται και συλλαμβάνουν μόνο σε μαύρα τετράγωνα και οι πεσσοί που εκκινούν από λευκό τετράγωνο κινούνται και συλλαμβάνουν μόνο σε λευκά τετράγωνα.

Περιγραφή

Η δέσμευση των ίππων στο χρώμα που εκκινούν την παρτίδα, σημαίνει ότι οι ίπποι δεν μπορούν να κινηθούν, αλλά ο Ντέιβιντ Πρίτσαρντ στο βιβλίο του, The Classified Encyclopedia of Chess Variants, αναφέρει ότι οι ίπποι μπορούν να κάνουν διπλό άλμα. Έχει προταθεί επίσης να αντικατασταθούν οι ίπποι με καμήλες, διότι κινούνται (1,3) ιππογωνίως.
Αν οι ίπποι επιτρέπεται να κινούνται, είτε να συλλαμβάνονται για να ανοίξει ο δρόμος, τότε το ροκέ μπορεί να γίνει δυνατό, αλλά μόνο από την πτέρυγα του βασιλιά. Σύμφωνα με τους κανόνες, τα πιόνια μπορούν να κινηθούν μόνο κατά δύο τετράγωνα στην πρώτη τους κίνηση, είτε συλλαμβάνοντας πεσσούς διαγωνίως.
Το πατ παρουσιάζεται αν ο βασιλιάς ενός παίκτη δεν είναι σε σαχ και ο παίκτης, σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, δεν έχει καμία νόμιμη κίνηση να παίξει. Ομοίως, το ματ παρουσιάζεται όταν ο βασιλιάς υπόκειται σε σαχ και ο παίκτης, σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, δεν έχει καμία νόμιμη κίνηση να παίξει. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες θέσεις στη σκακιέρα του κανονικού σκάκι που δεν θα οδηγούσαν στο τέλος της παρτίδας μπορεί να είναι κατάσταση πατ ή ματ στο μονοχρωματικό σκάκι. Για παράδειγμα, κάθε παίκτης έχει έναν αξιωματικό με τον οποίο έχει τη δυνατότα να επιτύχει ματ με αυτόν και μόνο στον αντίπαλο βασιλιά, ενώ αυτό είναι αδύνατο χρησιμοποιώντας τον άλλο του αξιωματικό, δεδομένου ότι μόνο ο ένας αξιωματικός είναι ικανός να απειλήσει τον βασιλιά της αντίπαλης πλευράς. Επίσης, οι δύο βασιλείς επιτρέπεται να βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον, επειδή κινούνται σε τετράγωνα διαφορετικού χρώματος.

Διχρωματικό σκάκι

Στο διχρωματικό σκάκι (bichromatic chess) ισχύουν οι αντίθετοι περιορισμοί. Ένα κομμάτι από λευκό τετράγωνο πρέπει να κινηθεί σε μαύρο τετράγωνο και το αντίστροφο. Ως εκ τούτου, οι αξιωματικοί δεν μπορούν να κινηθούν και τα πιόνια δεν μπορούν να συλλάβουν ή να εκκινήσουν κινούμενα κατά δύο τετράγωνα. Επίσης, οι βασίλισσες συμπεριφέρονται σαν πύργοι, ενώ το ροκέ και το πάρσιμο εν διελεύσει είναι αδύνατα.