google/wiki40b huggingface dataset:
Ερνέστος του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Βιογραφία

Ήταν ο έβδομος γιος του Χριστοφόρου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Οττιλίας, κόρης του Φιλίππου Β΄ του Κατσενελμπόγκεν.
Το 1553 απεβίωσε στο Ζούλτσμπουρκ σε ηλικία 71 ετών και, επειδή ο πρωτότοκος Αλβέρτος είχε αποβιώσει από το 1542, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Βερνάδος Δ΄, που ήταν άγαμος και μετά ο τρίτος γιος του Κάρολος Β΄.
Αχμέτ Β΄

Βιογραφία

Ο Αχμέτ Β΄ γεννήθηκε το 1643 στο Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ (1640-1648) και της Χατιτζέ Μουαζέζ Σουλτάν. Ανήλθε στο θρόνο μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Σουλεϊμάν Β' (1687-1691). Η τετραετής βασιλεία του υπήρξε περίοδος έντονης παρακμής, καταπτώσεως και συνεχών καταστροφών για την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Λίγο μετά την άνοδό του στο θρόνο τα οθωμανικά στρατεύματα συνετρίβησαν από τους Αυστριακούς, που πολεμούσαν υπό την ηγεσία του Λουδοβίκου-Γουλιέλμου, Μαργκράβου του Μπάντεν, στην μάχη του Σλάνκαμεν. Συνέπεια αυτής της μάχης ήταν η εκκένωση της Ουγγαρίας από τους Οθωμανούς. Από τις σημαντικότερες ενέργειές του ήταν ο διορισμός του Μουσταφά Κιοπρουλού ως Μεγάλου Βεζίρη. Πέθανε στα 1695. Τάφηκε στο Τέμενος Σουλεϊμανιέ.
Κύπελλο Ιντερτότο 1974

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1974 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής. Για πρώτη φορά συμμετείχαν ομάδες από την Τουρκία.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες (2016)

Το πρωί της 22ας Μαρτίου 2016 πραγματοποιήθηκαν τρεις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες: δύο βόμβες εξερράγησαν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, στο Ζάβεντεμ, και μια τρίτη στο σταθμό του μετρό Maalbeek, στο κέντρο της πόλης. Από τις επιθέσεις έχασαν τη ζωή τους 32 άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων και οι τρεις δράστες ενώ άλλοι 300 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Την ευθύνη των επιθέσεων ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος. Οι δράστες των επιθέσεων ανήκαν σε μια ομάδα τρομοκρατών που είχε εμπλοκή και στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015.

Οι επιθέσεις

Στις 7:58 το πρωί της 22ας Μαρτίου 2016 εξερράγη στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών η πρώτη βόμβα, στον έλεγχο των εισιτηρίων, στο σημείο 11. Εννιά δευτερόλεπτα αργότερα έγινε η δεύτερη έκρηξη, στον έλεγχο των εισιτηρίων στο σημείο 2. Κάποιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι πριν την πρώτη έκρηξη ακούστηκαν πυροβολισμοί και κραυγές στα αραβικά, αλλά σύμφωνα με τις αρχές δεν υπήρξαν πυροβολισμοί. Από τις εκρήξεις έχασαν τη ζωή τους 18 άνθρωποι (κατά την επίθεση σκοτώθηκαν 14, ενώ άλλοι τέσσερις υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους) καθώς και οι δύο από τους τρείς δράστες, ο Ιμπραχίμ Ελ Μπακράουι (Ibrahim El Bakraoui) και ο Νατζίμ Λααχράουι (Najim Laachraoui), Βέλγοι μαροκινής καταγωγής, που μετέφεραν τις δύο βόμβες στο αεροδρόμιο σε μεγάλες βαλίτσες. Μαζί τους ήταν ο επίσης Βέλγος μαροκινής καταγωγής Μοχάμεντ Αμπρινί (Mohamed Abrini), που μετέφερε μια τρίτη βόμβα αλλά δεν μπόρεσε να την ενεργοποιήσει καθώς το ωστικό κύμα από τη δεύτερη έκρηξη τον πέταξε μακριά από την βαλίτσα στην οποία είχε τη βόμβα. Η τρίτη βόμβα βρέθηκε αργότερα και απενεργοποιήθηκε με ελεγχόμενη έκρηξη. Και στις τρείς βόμβες είχαν τοποθετηθεί καρφιά με σκοπό να προκληθούν όσο το δυνατόν περισσότερα θύματα.
Περίπου μια ώρα αργότερα, στις 9:11, μια άλλη βόμβα εξερράγη σε συρμό του μετρό που έφευγε από το σταθμό Maalbeek, κοντά στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο κέντρο των Βρυξελλών. Από την έκρηξη αυτή έχασαν τη ζωή τους άλλοι 14 άνθρωποι και ο Χαλίντ Ελ Μπακράουι (Khalid El Bakraoui), αδελφός του Ιμπραχίμ που μετέφερε τη βόμβα στο αεροδρόμιο.
Τα περισσότερα από τα θύματα των επιθέσεων ήταν Βέλγοι. Οι υπόλοιποι νεκροί ήταν από περισσότερες από 10 χώρες: από τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, τη Σουηδία, την Ιταλία, την Πολωνία, το Περού, την Κίνα, τη Γαλλία, την Λιβερία, το Μαρόκο και το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ δύο είχαν διπλή υπηκοότητα. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Βελγίου στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, Αντρέ Αντάμ (André Adam).
Ertra, Ertra, Ertra

Ertra, Ertra, Ertra (στη γλώσσα Τιγκρίνια: ኤርትራ ኤርትራ ኤርትራ) είναι ο εθνικός ύμνος της Ερυθραίας. Καθιερώθηκε το 1993, οπότε η χώρα έγινε ανεξάρτητη. Φέρει τον τίτλο Ερυθραία, Ερυθραία, Ερυθραία στα αγγλικά. Τους στίχους έγραψε ο Σόλομον Τσεχάγιε Μπεράκι και συνθέτες είναι οι Ισαάκ Αβραάμ Μεχαρέζγκι και Άρον Τεκλέ Τεσφάτσιον.

Μετάφραση στα ελληνικά

Ερυθραία, Ερυθραία, Ερυθραία,

O εχθρός της αποδεκατίστηκε,

και οι θυσίες της δικαιώθηκαν με την απελευθέρωση.
Ακλόνητη στο στόχο της,

συμβολίζοντας την αντοχή,

Ερυθραία, η περηφάνια του καταπιεσμένου λαού της,

απέδειξε ότι η αλήθεια νικά.
Ερυθραία, Ερυθραία,

έχει τη θέση που της αξίζει στον κόσμο.
Η αφοσίωση που οδήγησε στην απελευθέρωση,

Θα την οικοδομήσει και θα την κάνει πράσινη,

Πρέπει να την τιμούμε με πρόοδο,

Έχουμε μια λέξη για να την ομορφύνουμε.
Ερυθραία, Ερυθραία

έχει τη θέση που της αξίζει στον κόσμο.
Αντώνης Καρυστινός

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1971. Ξεκίνησε να εργάζεται ως γραφίστας, όμως στα 26 του χρόνια ύστερα από το κλείσιμο της εταιρίας που δούλευε, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Η πρώτη του επαφή με την υποκριτική έγινε όταν συνάντησε ηθοποιούς του δρόμου στην Αθήνα, ενώ εντάχθηκε και ο ίδιος στην ομάδα αυτή. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου ενώ ένα χρόνο μετά ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιός στη σχολή του Γιώργου Κιμούλη.
Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στην παράσταση "Διπλή Απιστία" στο θέατρο Αμόρε ενώ η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2001 στη σειρά Είσαι το Ταίρι Μου. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω της συμμετοχής του στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, Σαββατογεννημένες στο ρόλο του Γιώργου Πέτρου τη σεζόν 2003-2004. Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε σειρές όπως Βελούδο από μετάξι (2004-2005), Singles (2007-2008), Υπέροχα πλάσματα (2007-2008), Κούκλες (2010-2011), Μπρούσκο (2013-2016),Αστέρας Ραχούλας(2016-2017), Η Επιστροφή (2018-2019) κ.ά..
Στο κινηματογράφο έλαβε μέρος στις ταινίες Τρεις Στιγμές (2008), Πεθαίνω για σένα (2009), Mana at sea (2011), Ο εχθρός μου (2013).

Προσωπική Ζωή

Το 2016 παντρεύτηκε τη σύντροφό του Βασιλική στην Αμερική χωρίς να γνωστοποιήσει περισσότερες λεπτομέρειες για το γεγονός αυτό.
Λίρα Αιγύπτου

Γενικά

Είναι αδύναμο νόμισμα με μικρή αξία που δε μεγαλώνει. Υπάρχουν κέρματα των 25 και 50 πιαστρών και χαρτονομίσματα των 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100 λιρών. Επτά περίπου Αιγυπτιακές λίρες ισοδυναμούν περίπου με 1 ευρώ, δηλαδή η αξία των νομισμάτων και χαρτονομισμάτων που τίθενται σε κυκλοφορία είναι αντίστοιχα: 100 λίρες = 14 ευρώ περίπου, 50 λίρες = 7 ευρώ περίπου, 20 λίρες = 3 ευρώ περίπου, 10 λίρες = 1.5 ευρώ περίπου, 5 λίρες = 0.75 ευρώ περίπου, οι 2 λίρες = 0.3 ευρώ περίπου, η μία (1) λίρα = 0.15 ευρώ περίπου, οι 50 πιάστρες = 0.07 ευρώ και οι 25 πιάστρες = 0.035 ευρώ. Επίσης υπάρχουν και κέρματα μικρότερων αξιών, δηλαδή, των 10 πιαστρών (= 0.014 ευρώ περίπου) και των 5 πιαστρών (= 0.007 ευρώ περίπου). Οι τιμές από αυτά τα ποσά είναι μηδαμηνές αλλά εκεί έχουν μεγαλύτερη αξία γι' αυτό οι ντόπιοι στην καθημερινή τους ζωή περιορίζονται σε νομίσματα και χαρτονομίσματα αξίας μέχρι και 20 λίρες. Επίσης σπανίως χρησιμοποιείται το κέρμα της μίας (1) πιάστρας, που πρόκειται να καταργηθεί.

Ιστορία

Το 1834 με βασιλικό διάταγμα έγιναν τα πρώτα βήματα για επίσημη εισαγωγή της αιγυπτιακής λίρας. Το 1836 η λίρα της Αιγύπτου τέθηκε σε κυκλοφορία.
Η αρχική της υποδιαίρεση ήταν σε 100 πιάστρες, που η καθεμία τους είχε 40 παράδες (para). Το 1885 σταμάτησαν να υφίστανται οι παράδες και οι πιάστρες διαιρέθηκαν σε δέκατα (στα αραβικά, عشرالقرش oshr al-qirsh). Αυτά τα δέκατα μετονομάστηκαν σε milliemes το 1916.
Τα πρώτα χαρτονομίσματα κυκλοφόρησαν στις 3 Απριλίου 1899. Η Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου και η Εθνική Τράπεζα της Αιγύπτου συγχωνεύτηκαν και αποτέλεσαν την ενιαία Κεντρική Τράπεζα της Αιγύπτου.

Κέρματα

Τα κέρματα απαντώνται λιγότερο συχνά από τα χαρτονομίσματα, ωστόσο τα κέρματα αξίας 5, 10, 20 και 25 πιαστρών παραμένουν νόμιμα νομίσματα. Το πιο πρόσφατο κέρμα των 25 πιαστρών έχει οπή.
Την 1 Ιουνίου 2006 εισήχθησαν κέρματα των 50 πιαστρών και της 1 λίρας, με τα αντίστοιχα χαρτονομίσματα να καταργούνται αργότερα. Τα κέρματα αυτά φέρουν τις εικόνες της Κλεοπάτρας Ζ΄ και του Φαραώ Τουυταγχαμών και το κέρμα της 1 λίρας είναι διμεταλλικό.

Χαρτονομίσματα

Σήμερα είναι σε κυκλοφορία τα τραπεζογραμμάτια των 5, 10, 25, 50 πιατρών και των 1, 5, 10, 20, 50, 100 και 200 λιρών. Όλα τα αιγυπτιακά χαρτονομίσματα είναι σε δύο γλώσσες (αραβικά και γαλλικά) και η εμπρόσθια όψη τους έχει ένα ισλαμικό κτίριο ζωγραφισμένο. Στο πίσω μέρος τους έχουν ένα αρχαίο αιγυπτιακό κτίσμα.
Αλτέα

Ιστορία

Στους παράκτιους ιβηρικούς οικισμούς που βρίσκονταν στις εκβολές του ποταμού Αλγάρ στον ευρύτερο κόλπο της Αλτέα, ήρθε αργότερα να προστεθεί μια ελληνική εμπορική αποικία, η οποία ονομαζόταν Αλθαία. Οι Έλληνες οικιστές της έδωσαν το όνομα αυτό προς τιμήν της Αιτωλής Αλθαίας, συζύγου του βασιλιά της Καλυδώνας (στην Αιτωλία) Οινέως και μητέρας του ήρωα Μελεάγρου. Η πόλη κατελήφθη από τον Αννίβα το 220 π.Χ. και στην συνέχεια περιήλθε στους Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Βησιγότθους, Άραβες. Στη διάρκεια της κυριαρχίας των Μαυριτανών η περιοχή των περιχώρων της Αλτεά υπαγόταν στο Ταϊφά της Ντένια έως ότου ανακαταληφθεί από τους Χριστιανούς το 1244 υπό τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας. Η πόλη σύντομα οχυρώθηκε, ενώ τείχη ανεγέρθηκαν περιμετρικά για να προστατέψουν το τμήμα που σήμερα είναι γνωστό ως η «παλιά πόλη» από τους εισβολείς.

Κυριότερα Αξιοθέατα

Αυτός ο λαβύρινθος λιθόστρωτων και στραβών δρόμων με θέα τον κόλπο είναι ένα από τα ομορφότερα αξιοθέατα της πόλης. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν την εκκλησία της La Mare de Déu del Consol ("Παναγία του Σολάς"), εύκολα διακριτή από τους γραφικούς μπλε και άσπρους τρούλους της, οι οποίοι είναι στρωμένοι με εφυαλωμένα κεραμικά. Υπάρχει πληθώρα γραφικών εστιατορίων πλησίον της εκκλησίας, με ορισμένα εξ αυτών, μάλιστα, να έχουν θέα στην Μεσόγειο. Σημειώστε, ωστόσο, ότι θα πρέπει να παρκάρετε αρκετά μακριά της περιοχής της εκκλησίας, καθώς η γειτονεύουσα περιοχή είναι είτε απαγορευμένης πρόσβασης για τα οχήματα είτε οι δρόμοι είναι τόσο στενοί και ανηφορικοί (ή έχουν σκαλοπάτια) που καθιστούν την πρόσβαση των οχημάτων αδύνατη.

Εκπαίδευση

Η Αλτέα στεγάζει ένα τμήμα του Πανεπιστημίου Μιγκέλ Ερνέντεθ.
Καρλ Στάκμαν

Βιογραφία

Από το 1959 εργάστηκε ως καθηγητής αρχαίων γερμανικών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και από το 1965 έως και τη συνταξιοδότησή του, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.
Ναμπούλα

Γεωγραφία

Η Ναμπούλα βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοζαμβίκης και κεντρικά της Επαρχίας Ναμπούλα. Περιβάλλεται από πεδιάδες και βραχώδεις επανθήσεις. Έχει πολλούς λόφους και βουνά.

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Ναμπούλα που βρίσκεται 4 χιλιόμετρα μακρυά από το κέντρο της Ναμπούλα.
Επαρχία Σάρεϊ, Τζαμάικα

Γεωγραφία

Η Σάρεϊ είναι η ανατολικότερη και μικρότερη σε έκταση επαρχία της Τζαμάικα. Καλύπτει όλη την ανατολική πλευρά της. Συνορεύει στα ανατολικά με την Επαρχία Μίντλσεξ. Οι κυριότεροι κόλποι είναι ο Μπαφ, ο Όραντζ, ο Σελ, ο Χόλαντ, ο Φόλλι, ο Κανς και ο Λυσσόν. Οι κυριότερες λίμνες είναι τα Καϋμάνας Ποντς και η Μόνα.
Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι λιγκ ανδρών)

Πριν την ίδρυση εθνικής ομοσπονδίας

Ο πρώτος ανεπίσημος αγώνας της εθνικής ομάδας ράγκμπι λιγκ της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβριο του 2003, στον οποίο το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας επικράτησε με 26–10 επί της Νέας Καληδονίας στο Νόρφορντ Παρκ του Σίδνεϊ.

Μετά την ίδρυση εθνικής ομοσπονδίας

Στις 27 Οκτωβρίου του 2013, η Ελλάδα νίκησε την Ουγγαρία με 90–0 σε έναν διεθνή αγώνα που διεξήχθη στη Βουδαπέστη μπροστά σε 500 θεατές. Στην ελληνική πλευρά συμμετείχαν μερικοί παίκτες από το ελληνικό πρωτάθλημα (8) και παίκτες που αγωνίζοτναν στην την Αυστραλία (9), όπως οι Ανάστα και Κορκίδας. Ο Ανάστα πετυχε 15 γκολ από 15 προσπάθειες και σημείωσε 46 πόντους στη νίκη.
Τον Οκτώβριο του 2014, η Ελλάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γ, αφού κέρδισε την Τσεχία στον τελικό. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη σε διεθνή διοργάνωση.
Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Ελλάδα μετείχε στο εναρκτήριο τουρνουά του Κυπέλλου Βαλκανίων που διεξήχθη στη Σερβία. Εκεί επικράτησε στο τελικό επί της διοργανώτριας, κατακτώντας έτσι το τρίτο διεθνές τουρνουά προσθέτοντάς το στην τροπαιοθήκη της, το δεύτερο σε πάνω από μία εβδομάδα.
Πέτα Άρτας

Ιστορία

Ο χώρος κατοικείται από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρεί το παρακείμενο αρχαίο νεκροταφείο. Στην περιοχή διεξήχθη σημαντική μάχη το 1822 κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης. Στη μνήμη των πεσόντων έχει εγερθεί μνημείο σε ύψωμα του χωριού. 
Στην ίδια τοποθεσία διεξήχθη την 1η Οκτωβρίου του 1943 μάχη μεταξύ του ΕΔΕΣ και των γερμανικών δυνάμεων Κατοχής, κατά την οποία σκοτώθηκε ο αξιωματικός του ΕΔΕΣ και εύελπις, Λεωνίδας Πετροπουλάκης.

Μνημεία

Το σημαντικότερο μνημείο του χωριού είναι αυτό των πεσόντων στη Μάχη του Πέτα, το οποίο βρίσκεται σε ένα από τα υψηλότερα σημεία του χωριού. Μνημείο του χωριού είναι και ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου, στον οποίο βρίσκεται κεντητός επιτάφιος, που χρονολογείται από το 1647. Ο ναός είναι  κατασκευής του 1850 και έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο μνημείο.

Πρόσβαση

Το Πέτα απέχει 8 χλμ από την Άρτα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση του αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
326 Ταμάρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ταμάρας υπολογίζεται σε 93 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 842 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,037. Η Ταμάρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 11 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 85 ως 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δρόμος του Μεταξιού

Ως Δρόμος του Μεταξιού είναι γνωστό το δίκτυο των εμπορικών δρόμων μεταξύ της Κίνας και των κρατών που βρίσκονται στα δυτικά και στα νότια αυτής. Το δίκτυο αυτό απλωνόταν σε ολόκληρη την Ασιατική ήπειρο, με έναρξη την Κίνα και προορισμό την Ινδία, την Περσία και τις περιοχές της Μεσογείου, ενώ παράλληλα, μέσω του Ινδικού Ωκεανού, τα προϊόντα μεταφέρονταν μέσω των θαλάσσιων διαδρομών προς την Ινδοκίνα, την Ινδία, την Αραβική χερσόνησο και τις χώρες της ανατολικής Αφρικής. Ο Δρόμος του μεταξιού υπήρξε το σημαντικότερο εμπορικό δίκτυο από την Αρχαιότητα, μέχρι την σταδιακή εγκατάλειψή του μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Η ονομασία «Δρόμος του Μεταξιού» (στα γερμανικά: Seidenstraße) χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά από τον Γερμανό γεωγράφο Φερδινάνδο φον Ριχτχόφεν, τον 19ο αιώνα. Το όνομα προέρχεται από ένα από τα πιο προσοδοφόρα προϊόντα που διακινούσε η Κίνα, το κινέζικο μετάξι, η εμπορική εκμετάλλευση του οποίου ξεκίνησε σε εντατική μορφή την περίοδο της Δυναστείας των Χαν, μετά τις εξερευνήσεις του Τσανγκ Τσιάν.
Μέσω του Δρόμου του μεταξιού διακινούνταν, μετάξι, μπαχαρικά, γυαλί, πορσελάνη, πολύτιμοι λίθοι και πολλά άλλα είδη πολυτελείας. Μέσω αυτών των διαδρομών έφτασε στους Ευρωπαίους της η γνώση του χαρτιού και της πυρίτιδας από την Κίνα.  
Η σημασία του Δρόμου του Μεταξιού εκτός από την εμπορική και οικονομική του πλευρά, έχει να κάνει και με την πολιτική επιρροή του όσο και την τεράστια πολιτιστική του σημασία. Κατά μήκος του Δρόμου αναπτύχθηκαν σημαντικοί πολιτισμοί, ενώ αποτέλεσε δίοδο για την εξάπλωση του Βουδισμού στην Κίνα και την Ιαπωνία και του Χριστιανισμού στις ανατολικής περιοχές καθώς και την εξάπλωση του Ισλάμ και την κορύφωση των επιτευγμάτων του Ισλαμικού πολιτισμού. Η απότομη μείωση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Ανατολής και Δύσης που ακολούθησε την εγκατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 15ο αιώνα, οδήγησε στην ανάγκη εύρεσης νέων διαδρομών, κάτι που τελικά οδήγησε στην ανακάλυψη του Νέου Κόσμου
Στις μέρες μας έχουν τεθεί από τη Κίνα σχέδια αναβίωσης του Δρόμου του Μεταξιού δημιουργώντας ένα διευρυμένο σιδηροδρομικό δίκτυο το οποίο θα ενώνει την Κίνα με την Ευρώπη, με στόχο την φτηνότερη διακίνηση εμπορικών αγαθών ή βιομηχανικών προιόντων.
Το στίγμα (ταινία, 1982)

Διακρίσεις

Η ταινία απέσπασε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1982 και το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι του 1982.
Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1982 το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου δόθηκε στην συμπρωταγωνίστρια Όλια Λαζαρίδου. Στο έργο πήραν μέρος οι ηθοποιοί Αντώνης Καφετζόπουλος, Όλια Λαζαρίδου, Ντίνα Κώνστα, Γιώργος Κοτανίδης, Θάλεια Ασλανίδου.
230 Αθαμαντίς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αθαμαντίδος εκτιμάται σε 109 ως 125 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,181. Η Αθαμαντίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 24 ώρες και 20 δευτερόλεπτα, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Λιάνα Βιτσώρη

Βιογραφία

Ήταν κόρη των ηθοποιών Γιώργου Βιτσώρη και Νίτσας Τσαγανέα. Σε ηλικία δύο ετών εμφανίστηκε δίπλα στη μεγάλη ηθοποιό Κυβέλη στη "Σκιά" του Νικοντέμι, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Το 1933, έπαιξε το ρόλο ενός αγοριού, τον Ιουλιανό, στην "Ασία" του Λένορμαν, με το θίασο της κορυφαίας ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη. Στο θίασο συμμετείχε και η μητέρα της. Με την Κοτοπούλη έπαιξε και το 1937, στο έργο του Αντρέ Μπιραμπώ "Φράπα" στο θέατρο Ρεξ.

Πρώτα βήματα

Η επαγγελματική της δραστηριότητα άρχισε κυρίως στα χρόνια της Κατοχής. Το 1942 εμφανίστηκε με το μουσικό θίασο Ορέστη Μακρή-Κυριάκου Μαυρέα-Μίμη Κοκκίνη, στο θεάτρο "Περοκέ". Υπήρξε μια από τις ωραιότερες ηθοποιούς της εποχής της και διακρίθηκε κυρίως σε "εξωτικούς" ρόλους. Έπαιξε και σε μουσική κωμωδία, μαζί με το νέο τότε πρωταγωνιστή Δημήτρη Χορν. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο θίασο Μανωλίδου-Βεάκη-Γ. Παππά-Δενδραμή, στο θέατρο "Πάνθεον" και έλαβε μέρος στο έργο "Θαμπά τζάμια" της Όλγας Πριντσλάου.

Γαλλία

Έγινε μέλος του Σωματείου Ηθοποιών την 1 Μαρτίου 1943. Μετά την απελευθέρωση πήγε στο Παρίσι για να δει τον πατέρα της Γιώργο Βιτσώρη, που είχε εγκατασταθεί εκεί για ν' αποφύγει τις διώξεις λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων. Η Λιάνα Βιτσώρη παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στην περίφημη Σχολή του Σαρλ Ντυλλέν και έλαβε μέρος στην ταινία του Πιέρ Πρεβέρ "Ταξίδι έκπληξη" (1946).

Ελλάδα

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εμφανίστηκε το 1948 ως πρωταγωνίστρια στην πασίγνωστη τότε επιθεώρηση "Άνθρωποι, άνθρωποι". Έλαβε μέρος και σε άλλες επιθεωρήσεις μέχρι το 1951 οπότε και οικογενειακοί λόγοι την ανάγκασαν ν' αποσυρθεί σύντομα από το θέατρο. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία της Φίνος Φιλμ "Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν", σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και με πρωταγωνιστές την Άννα Καλουτά, τη Σμαρούλα Γιούλη, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Αλέκο Αλεξανδράκη. 
Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση και έγραψε ορισμένα θεατρικά έργα.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε το διάσημο κονφερανσιέ και επιθεωρησιογράφο Γιώργο Οικονομίδη με τον οποίο εμφανίστηκε σε διάφορα βαριετέ. Ο σύζυγός της της αφιέρωσε το δημοφιλές εκείνη την εποχή τραγούδι : Μα εγώ αγαπώ τη Λιάνα. Απέκτησαν μια κόρη, την τραγουδίστρια και μουσικό Μαριαλένα Οικονομίδου. Η Λιάνα Βιτσώρη τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Δίπλα της τάφηκε η μητέρα της, η Νίτσα Τσαγανέα.
Γκόρνια Μπίσνια

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κάρυο (βοτανική)

Το κάρυο στη βοτανική είναι ο καρπός με σκληρό κέλυφος ορισμένων φυτών που φέρουν αδιάρρηκτο (αγγλικά: indehiscent) καρπό. Ενώ μερικοί ξηροί σπόροι και καρποί καλούνται «κάρυα» (καρύδια), μόνο ορισμένοι θεωρούνται από τους βιολόγους βοτανολογικά κάρυα.
Αμβροσιανή βιβλιοθήκη

Αρχή

Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1603, και με την ολοκλήρωση του το 1609 τα πρώτα αντικείμενα που στέγασε ήταν η προσωπική συλλογή του καρδιναλίου Μπορομέο, ο οποίος διέθεσε 15.000 χειρόγραφα και τον διπλάσιο αριθμό βιβλίων. Η πρώτα αίθουσα ανάγνωσης της βιβλιοθήκης άνοιξε στο κοινό την 8η Δεκεμβρίου του 1609, και η Αμβροσιανή βιβλιοθήκη υπήρξε η 2η δημόσια βιβλιοθήκη στην Ευρώπη μετά από την Βοδλεϊανή βιβλιοθήκη της Οξφόρδης. Κατά την περίοδο 1611 με 1618, μεταφέρθηκε και η προσωπική συλλογή πινάκων του Μπορομέο στο κτήριο και έτσι δημιουργήθηκε ο πυρήνας της πινακοθήκης.

Μετέπειτα

Μετά τον θάνατο του καρδιναλίου το 1631, η βιβλιοθήκη απέκτησε 12 χειρόγραφα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, συμπεριλαμβανομένου του Ατλαντικού Κώδικα. Με την πάροδο του χρόνου το κτήριο έφτασε να στεγάζει 12.000 πίνακες Ευρωπαίων καλλιτεχνών, από τον 14ο έως τον 19ο αιώνα.
Ανάμεσα στα 30.000 χειρόγραφα της βιβλιοθήκης, τα οποία ποικίλουν από ελληνικά και λατινικά, έως εβραϊκά, συριακά, και αραμαϊκά, είναι και το σπάραγμα του Μουρατόρι, απόσπασμα κειμένου το οποίο χρονολογείται στο 170 μ.Χ. και αποτελεί το πρωιμότερο παράδειγμα βιβλικού κανόνα, ενώ στην βιβλιοθήκη βρίσκεται και το πρωτότυπο του συγγράματος De divina proportione (περί των θείων αναλογιών) του Λούκα Πατσιόλι. Σημαντικό τεκμήριο που στεγάζεται στην βιβλιοθήκη είναι και το παλαιότερο γνωστό αντίγραφο του Κιτάμπ Σιμπαουαχαΐχι, βιβλίο αραβικής γραμματικής του 8ου αιώνα.
Το κτήριο υπέστη φθορές κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, και επιδιορθώθηκε το 1952, ενώ έγινε εκτεταμένη ανακαίνιση την περίοδο 1990–1997.

Πίνακες

Σημαντικοί πίνακες της πινακοθήκης είναι το πορτραίτο μουσικού του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, και το καλάθι με τα φρούτα του Καραβάτζο.
Αντώνης Λιοναράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Πτυχίο στη Φιλοσοφία και Ιστορία με ειδίκευση στη Δεοντική Λογική στο Πανεπιστήμιο Βabes - Bolyai στο Κλούζ Ναπόκα της Ρουμανίας. Η ειδίκευση που επικεντρώθηκε στο τελευταίο έτος σπουδών, είχε ως αντικείμενο δεοντικά κατηγορήματα λογικής και ανάλυσής τους σε προεκτάσεις ηθικών θεμάτων. Πτυχιακή Εργασία στον τομέα της Φιλοσοφικής Λογικής, με τίτλο: ΄Προλεγόμενα στη Δεοντική Λογική΄, 1981, Universitatea Babes - Bolyai.
Master’s of Philosophy (M. Phil) και Διδακτορικό Δίπλωμα (Philosophy Doctor) στο Department of Educational Development (Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης) του Πανεπιστημίου του SURREY της Μεγάλης Βρετανίας με τίτλο: ΄Community based Adult Education: an exploration of the use of Open Learning Systems in a Greek Community in West Germany and the development of an Adult Education Centre in Southern Greece΄.
Μεταδιδακτορική μελέτη στο Πανεπιστήμιο του Surrey (Μεγάλη Βρετανία) στο Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης, University of Surrey, Department of Educational Development με τίτλο: Distance Learning and Teaching - A World Perspective
Έχει διδάξει στο Open University (OU) της Μεγάλης Βρετανίας.  Ήταν μέλος στο Δ.Σ. του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας «Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής & εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης».
Ήταν μέλος της επιτροπής του ΥΠ.Ε.Π.Θ. για τη δημιουργία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, αργότερα της Ομάδας Εκτέλεσης Έργου και εισηγητής των αρχών της Ανοικτής και Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στη χώρα μας, καθώς επίσης και υπεύθυνος έκδοσης του διεθνούς περιοδικού “Open Education”. Οργανώνει κάθε δύο χρόνια διεθνές συνέδριο για την ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Έχει συμμετάσχει στην έκδοση 21 βιβλίων για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σε πολλά ερευνητικά προγράμματα, ενώ εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά επιστημονικά περιοδικά.