Πίτερ Ακρόιντ

Βιογραφία

Ο Ακρόιντ γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Ηστ Άκτον, σε ένα "αυστηρό" ρωμαιοκαθολικό νοικοκυριό, όπως το περιέγραψε η μητέρα και η γιαγιά του, αφότου ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια. Σε ηλικία επτά ετών συνειδητοποίησε ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Φοίτησε στο λύκειο St. Benedict και στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, από όπου έλαβε πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία. Το 1972 ήταν υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Καριέρα

Το αποτέλεσμα της φοίτησής του στο Γέιλ ήταν το Notes for a New Culture, που γράφτηκε όταν ο Ακρόιντ ήταν μόλις 22 ετών και κυκλοφόρησε το 1976. Ο τίτλος, παραλλαγή του έργου Notes Towards the Definition of Culture (1948) του Έλιοτ, ήταν μια πρώιμη ένδειξη της κλίσης του Ακρόιντ πάνω στην εξερεύνηση και την επανεξέταση των έργων άλλων Λονδρέζων συγγραφέων. Εργάστηκε στο περιοδικό The Spectator από το 1973 έως το 1977 ως λογοτεχνικός επιμελητής και έγινε διευθύνων σύμβουλος το 1978, μια θέση που διατήρησε μέχρι το 1982. Εργάστηκε ως κριτικός βιβλιων για την εφημερίδα The Times και ήταν συχνός εκφωνητής στο ραδιόφωνο. Από το 1984 μέχρι σήμερα είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνών.

Η λογοτεχνική καριέρα του ξεκίνησε με την ποίηση, συμπεριλαμβανομένων έργων όπως το London Lickpenny (1973) και το The Diversions of Purley (1987). Το 1982 κυκλοφόρησε το The Great Fire of London, το πρώτο του μυθιστόρημα, που είναι παραλλαγή του μυθιστορήματος Little Dorrit του Καρόλου Ντίκενς. Το μυθιστόρημα αυτό έδωσε το έναυσμα για τον μεγάλο αριθμό μυθιστορημάτων που ο Ακρόιντ έχει γράψει μέχρι σήμερα. Όλα τα μυθιστορήματά του ασχολούνται με κάποιο τρόπο με την περίπλοκη αλληλεπίδραση του χρόνου και του χώρου και αυτού που ο Ακρόιντ αποκαλεί "το πνεύμα του μέρους". Ωστόσο, η μετάβασή του ως μυθιστοριογράφος ήταν απροσδόκητη. ΣΕ μια συνέντευξη με τον Πάτρικ ΜακΓκραθ το 1989, ο Ακρόιντ είπε :
Το απολαμβάνω, πιστεύω, αλλά δεν πίστευα ποτέ ότι θα γινόμουν μυθιστοριογράφος. Δεν ήθελα ποτέ να γίνω μυθιστοριογράφος. Δεν μπορώ να δημιουργήσω φαντασία. Δεν μου αρέσει. Είναι τόσο ασταθής. Όταν ήμουν νέος άνδρας ήθελα να γίνω ποιητής, έπειτα έγραψα ένα κριτικό βιβλίο, και δεν θυμάμαι να διάβασα ένα μυθιστόρημα μέχρι περίπου την ηλικία των 26 με 27.
Στα μυθιστορήματά του συχνά κάνει σύγκριση των ιστορικών γεγονότων με τα τρέχοντα γεγονότα του σήμερα (π.χ. The Great Fire of London, Hawksmoor, The House of Doctor Dee). Πολλά από τα μυθιστορήματα του Ακρόιντ παίζονται στα θέατρα του Λονδίνου και έχουν ως θέμα τους την συνεχώς μεταβαλλόμενη αλλά επίμονα σταθερή φύση της πόλης. Συχνά αυτό το θέμα μελετάται μέσα από τους καλλιτέχνες της πόλης, κυρίως τους συγγραφείς της : τον Όσκαρ Ουάιλντ στο The Last Testament of Oscar Wilde (1983), μια ψεύτικη αυτοβιογραφία του Ουάιλντ ; τους Nicholas Hawksmoor, Christopher Wren και Sir John Vanbrugh στο Hawksmoor (1985) ; τους Thomas Chatterton και George Meredith στο Chatterton (1987) ; τον John Dee στο The House of Dr Dee (1993) ; τους Dan Leno, Karl Marx, George Gissing και Thomas De Quincey στο Dan Leno and the Limehouse Golem (1994) ; τον John Milton στο Milton in America (1996) ; τον Charles Lamb στο The Lambs of London.

Προσωπική ζωή

Ο Ακρόιντ είχε μια μακρόχρονη σχέση με τον Μπράιαν Κουν, έναν Αμερικανό χορευτή που γνώρισε στο Γέιλ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Ακρόιντ μετακόμισε στο Ντέβον με τον Κουν. Ωστόσο, ο Κουν διαγνώστηκε με καρκίνο και πέθανε το 1994. Ο Ακρόιντ επέστρεψε στο Λονδίνο. Το 1999 υπέστη καρδιακή προσβολή και ήταν σε κώμα επί μια εβδομάδα.
Σε μια συνέντευξή του το 2004, ο Ακρόιντ ανέφερε ότι δεν έχει κάνει άλλη σχέση μετά τον θάνατο του Κουν και ότι ήταν "πολύ χαρούμενος που είμαι ελεύθερος".