google/wiki40b huggingface dataset:
Ανάθημα των Αρκαδίων (Δελφοί)

Μεταξύ των αναθημάτων των ελληνικών πόλεων στους Δελφούς βρισκόταν μια πολυπρόσωπη σύνθεση αφιερωμένη από τους Τεγεάτες και τους λοιπούς Αρκάδιους. Σήμερα τα αγάλματα δεν σώζονται, μας είναι όμως γνωστά από την περιγραφή του Παυσανία.

Περιγραφή

Κατά μήκος της Ιεράς Οδού μετά τη βάση του Ταύρου των Κερκυραίων διακρίνεται μία επιμήκης βάση όπου έστεκαν χάλκινα αγάλματα, αφιέρωμα των Αρκαδίων, και ιδιαίτερα των Τεγεατών . Το σύνταγμα αυτό ανεγέρθηκε για να τιμήσει τη νικηφόρα εκστρατεία που έκαναν οι Τεγεάτες στη Λακωνία, από κοινού με τους Θηβαίους, το 370/369 π.Χ. Τα γλυπτό σύνταγμα αποτελούταν από εννέα αγάλματα που απεικόνιζαν τον Απόλλωνα, τη Νίκη, την Καλλιστώ και έξιΑρκάδες ήρωες:τον Έφασο, τον Τρίφυλο, τον Αζάνα, τον Έλατο, τον Αφείδα και τον Αρκά. Ως χαλκοπλάστες αναφέρονται ο Παυσανίας από την Απολλωνία (που φιλοτέχνησε τον Απόλλωνα και την Καλλιστώ), ο Σαμόλας από την Αρκαδία (που φιλοτέχνησε τον Τρίφυλο και τον Αζάνα), ο Αντιφάνης από το Άργος (που φιλοτέχνησε τον Έφασο, τον Έλατο και τον Αφείδα) και ο Δαίδαλος από τη Σικυώνα (που φιλοτέχνησε την Νίκη και τον Αρκά). Στο σημείο εκείνο βρέθηκαν και πολλές στήλες με επιγραφές προς τιμήν των Αρκαδίων από διάφορες ελληνικές πόλεις. Τρία ακόμη αναθήματα έστεκαν στο σημείο εκείνο (το ένα έφερε το άγαλμα του Αχαιού στρατηγού Φιλοποίμενος), που μαζί με το αφιέρωμα των Αρκαδίων δέσποζαν της πρόσοψης μίας στοάς (διαστάσεων 22,23 Χ 6,27 μ.), με στυλοβάτη από ασβεστόλιθο και δωρικούς κίονες από πωρόλιθο, που ανήκει στον 4ο αιώνα π.Χ., και πιθανόν ανεγέρθηκε και αυτή από τους Αρκάδιους.
Γιάντρανκα Κόσορ

Πρώτα χρόνια και δραστηριότητα στα ΜΜΕ

Γεννήθηκε στο Πάκρατς με το όνομα Γιάμπρανκα Βλαϊσαβλιεβιτς (Jadranka Vlaisavljević) την 1η Ιουλίου του 1953. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο Λίπικ.  Συνέχισε τις σπουδές της στο Ζάγκρεμπ και ακολούθησε νομικές σπουδές. Εν συνεχεία εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ανταποκρίτρια , από το 1972, για το Večernji list και το Radio Zagreb. Στη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας της Κροατίας ήταν παραγωγός ραδιοφωνικής εκπομπής. Η εκπομπή της πραγματευόταν θέματα που είχαν να κάνουν με τα προβλήματα των προσφύγων και των ανάπηρων βετεράνων του πολέμου. Την περίοδο εκείνη ήταν για μικρό χρονικό διάστημα ανταποκρίτρια και στο BBC. Βραβεύτηκε από την Κροατική Ένωση Δημοσιογράφων για το έργο της, όπως επίσης και από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα για το ανθρωπιστικό της έργο.

Συγγραφέας

Η Κόσορ έγραψε ποιήματα, τα οποία εκδόθηκαν το 1971, ως ποιητική συλλογή, με το όνομα Koraci . Συνολικά έχει εκδώσει 4 βιβλία, εκ των οποίων δύο ποιητικές συλλογές.

Πολιτική καριέρα

Το 1995 έγινε μέλος του Κοινοβουλίου της Κροατίας, με το κόμμα της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης (HDZ). Υπηρέτησε επίσης την περίοδο εκείνη ως αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου. Από το 1999 ως το 2000 ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών του HDZ , Καταρίνα Ζρίνσκι. Χάρη στην Κόσορ, διπλασιάστηκε ο αριθμός των εκλεγμένων γυναικών βουλευτών, στις βουλευτικές εκλογές του 2000.
Από το 1995 ως το 1997 ανέλαβε αντιπρόεδρος του HDZ και το 2002 επανήλθε στη θέση αυτή. Διορίστηκε υπουργός για θέματα οικογένειας, βετεράνων του πολέμου και αλληλεγγύης ανάμεσα στις γενεές το 2003 στην κυβέρνηση του Ίβι Σάναντερ.
Στη συνέχεια έλαβε το χρίσμα του HDZ και έγινε υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2005. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 2 Ιανουαρίου, κατάφερε να προηγηθεί του Μπόρις Μίκσιτς με μικρή διαφορά (20,31% έναντι 17,7% για τον Μίκσιτς) και αναμετρήθηκε στον δεύτερο γύρο με τον Στίπε Μέσιτς, ο οποίος έλαβε στον πρώτο γύρο 48,9%. Ωστόσο, στον δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 16 Ιανουαρίου του 2005, ο Μέσιτς κέρδισε με 65,9% των ψήφων έναντι 34% για την πρώτη γυναίκα που ήταν υποψήφια σε προεδρικές εκλογές στην Κροατία.
Τον Ιούλιο του 2009 ανέλαβε πρόεδρος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης, μετά την παραίτηση του Σάναντερ.

Πρωθυπουργός

Την 1η Ιουλίου του 2009 ο πρωθυπουργός Ίβο Σάναντερ παραιτήθηκε και υπέδειξε την Κόσορ για την επόμενη πρωθυπουργό. Στις 3 Ιουλίου έλαβε από τον πρόεδρο Μέσιτς εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ο διορισμός της εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο στις 6 Ιουλίου. Η νέα κεντροδεξιά κυβέρνηση συνασπισμού έλαβε την έγκριση 83 βουλευτών, ενώ 45 ψήφισαν κατά από τους 128 παρόντες βουλευτές επί συνόλου 153 εδρών.

Διεθνείς σχέσεις

Το 2008 η Κόσορ επισκέφθηκε το Πεκίνο και είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της Κίνας, Χου Ζιντάο. Επίσης, ήταν παρούσα στα εγκαίνια των Θερινών Παραολυμπιακών Αγώνων.

Διαδοχή

Στα τέλη του 2011 την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ζόραν Μιλάνοβιτς.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2009–10

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2009-10 ήταν το 25ο κατά σειρά, υπό την αιγίδα της Ένωσης και έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων.
Τον τίτλο κατέκτησε, για δεύτερη φορά στην ιστορία του (η πρώτη ήταν το 1998-99), ο Ο. Δωρικός, ο οποίος όμως, λόγω οικονομικών προβλημάτων, παραιτήθηκε από το δικαίωμά του να συμμετάσχει, την επόμενη περίοδο, στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της Α΄Φωκίδας αναδείχθηκε ο Γιάννης Δελής του Κρισσαίου, με 23 τέρματα
Ο πρωταθλητής της προηγούμενης χρονιάς Απόλλων Ευπαλίου, αναδείχθηκε, για πρώτη φορά στα χρονικά, κυπελλούχος Φωκίδας το 2010, επικρατώντας στον Τελικό της 23 Απριλίου 2010, που έγινε στο Ε.Γ. Άμφισσας, με σκορ 2-0 του Κρισσαίου Χρισσού.

Β΄ Κατηγορία Φωκίδας

Η Αναγέννηση Βουνιχώρας, μια ομάδα που ιδρύθηκε μόλις το 2002, κατάφερε να αναδειχτεί πρωταθλήτρια της Β΄τοπικής κατηγορίας στη Φωκίδα και να ανέλθει στην Α΄κατηγορία.
Το πρωτάθλημα της Β΄κατηγορίας διεξήχθη σε 2 φάσεις και τις δυο πρώτες θέσεις της β΄φάσης, μαζί με την άνοδο στην Α΄κατηγορία, κέρδισαν ο Α.Σ. Αναγέννηση Βουνιχώρας και ο δευτεραθλητής Α.Σ. Αμφισσαϊκός 2006.
Νόμος Κυβέρνησης της Ινδίας (1858)

Ο Νόμος Κυβέρνησης της Ινδίας του 1858 ήταν νόμος του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου (21 & 22 Vict. c. 106) ο οποίος περάστηκε στις 2 Αυγούστου 1858. Οι διατάξεις του προέβλεπαν την εκκαθάριση της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών (η οποία μέχρι στιγμής κυβερνούσε τη Βρετανική Ινδία υπό την αιγίδα του Κοινοβουλίου) και τη μεταβίβαση των λειτουργιών της στο βρετανικό στέμμα. Ο Λόρδος Πάλμερστον, τότε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, εισήγαγε ένα νομοσχέδιο για τη μεταφορά του ελέγχου της κυβέρνησης της Ινδίας από την εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στο Στέμμα, αναφερόμενη στις σοβαρές ατέλειες στο υπάρχον σύστημα της κυβέρνησης της Ινδίας. Ωστόσο, πριν περάσει το νομοσχέδιο, ο Πάλμερστον αναγκάστηκε να παραιτηθεί για ένα άλλο ζήτημα. Αργότερα ο Έντουαρντ Χένρι Στάνλεϊ, 15ος κόμης του Ντέρμπι (ο οποίος αργότερα θα γίνει ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας) εισήγαγε ένα άλλο νομοσχέδιο το οποίο είχε αρχικά τίτλο «Νόμος για την Καλύτερη Κυβέρνηση της Ινδίας» και πέρασε στις 2 Αυγούστου 1858. με την προϋπόθεση ότι η Ινδία έπρεπε να κυβερνάται άμεσα και στο όνομα του Στέμματος.

Ιστορία

Η ινδική εξέγερση του 1857 ανάγκασε τη βρετανική κυβέρνηση να περάσει το νόμο. Ο νόμος ακολουθήθηκε μερικούς μήνες αργότερα από τη διακήρυξη της Βασίλισσας Βικτώριας στους «Πρίγκιπες, αρχηγούς και λαούς της Ινδίας», ο οποίος, μεταξύ άλλων, δήλωσε: «Δεσμευόμαστε στους ιθαγενείς των ινδικών εδαφών μας με το ίδιο καθήκον για τις υποχρεώσεις που μας δεσμεύει σε όλα τα άλλα μας θέματα ". (σελ. 2)
The Waste Lands

Λίστα Τραγουδιών

1. Cursed (Bray, Dolan, Dunn) - 7:38

2. I'm Paralysed (Bray, Dolan, Dunn) - 2:32

3. Black Legions (Bray, Dolan, Dunn) - 3:44

4. Riddle of Steel (Bray, Dolan, Dunn) - 2:47

5. Need to Kill (Bray, Dolan, Dunn) - 5:11

6. Kissing the Beast (Bray, Dolan, Dunn) - 3:23

7. Crucified (Bray, Dolan, Dunn) - 3:32

8. Shadow King (Bray, Dolan, Dunn) - 3:51

9. Wolverine (Bray, Dolan, Dunn) - 4:08

10. Clarisse (Bray, Dolan, Dunn) - 4:49
Ουκρανική κρίση

Μια παρατεταμένη κρίση στην Ουκρανία άρχισε στις 21 Νοεμβρίου 2013 όταν ο τότε πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς ανέστειλε τις προετοιμασίες για την εφαρμογή συμφωνίας σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η απόφαση προκάλεσε μαζικές διαμαρτυρίες από τους υποστηρικτές της συμφωνίας. Οι διαμαρτυρίες, με τη σειρά τους, προκάλεσαν μια επανάσταση που οδήγησε στην εκδίωξη του Γιανουκόβιτς. Μετά την εκδίωξη, ξεκίνησαν αναταραχές στις σε μεγάλο βαθμό ρωσόφωνες ανατολικές και νότιες περιοχές της Ουκρανίας, από όπου ο Γιανουκόβιτς είχε αντλήσει το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξής του. Στη συνέχεια, ακολούθησε πολιτική κρίση, αφού η Ρωσία παρενέβη στρατιωτικά και απέσπασε την τότε αυτόνομη ουκρανική περιοχή της Κριμαίας. Καθώς η παρέμβαση της Ρωσίας ενθάρρυνε τους Ουκρανούς Ρωσόφωνους, οι αναταραχές στις περιοχές Ντονέτσκ και Λουχάνσκ μεταφέρθηκαν σε έναν υποεθνικό πόλεμο κατά της μεταεπαναστατικής κυβέρνησης της Ουκρανίας.

Αναταραχή στη δυτική Ουκρανία

Στις 24 Ιανουαρίου 2014, σε διάφορες πόλεις της Δυτικής Ουκρανίας, όπως το Ιβάνο-Φρανκίβσκ και το Τσερνίβτσι, διαδηλωτές εισήλθαν στα κτίρια των περιφερειακών κυβερνήσεων σε ένδειξη διαμαρτυρίας προς τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς. Στο Ιβάνο-Φρανκίβσκ, σχεδόν 1.500 διαδηλωτές κατέλαβαν το κτίριο της περιφερειακής κυβέρνησης και μπήκαν στο εσωτερικό του κτιρίου. Στην πόλη Τσερνίβτσι πλήθος διαδηλωτών κατέστρεψαν το γραφείο του κυβερνήτη, ενώ οι αστυνομικοί προστάτευαν το κτίριο. Στο Ούζγκοροντ είχε επίσης μπλόκαραν τα περιφερειακά γραφεία και στη δυτική πόλη του Λβιβ στήθηκαν οδοφράγματα αμέσως μετά την είσοδο στο γραφείο του κυβερνήτη.

Αναταραχή μετά την επανάσταση

Μετά τη φυγή του προέδρου Γιανουκόβιτς στις 23 Φεβρουαρίου 2014, ξεκίνησαν διαμαρτυρίες φιλορώσων και αντεπαναστατών ακτιβιστών στη ρωσόφωνη περιοχή της Κριμαίας. Ακολούθησαν διαδηλώσεις σε πόλεις της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας, όπως το Ντόνετσκ, το Λουχάνσκ, το Χάρκοβο και την Οδησσό.
Ηρακλής Χατζηηρακλέους

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ηρακλής Χατζηηρακλέους γεννήθηκε στο Παραλίμνι το 1939. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Την περίοδο 1973-1975 ήταν γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Ένωσης Αγροτών.
Απεβίωσε το 1983.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με την Προοδευτική Παράταξη. Το 1974 αποχώρησε από την Προοδευτική Παράταξη και συνέχισε ως ανεξάρτητος για το υπόλοιπο της θητείας του.
Nephesh

Η λέξη nephesh ( népeš) είναι Βιβλική εβραϊκή λέξη, η οποία εμφανίζεται στην εβραϊκή Βίβλο. Η λέξη αναφέρεται σε αισθανόμενα όντα. Ο άνθρωπος και τα άλλα ζώα  περιγράφονται ως έχοντας "nephesh".  Τα φυτά, σαν ένα παράδειγμα ζώντων οργανισμών, δεν αναφέρονται στην αγία Γραφή, ως να έχουν "nephesh". Ο όρος נפש σημαίνει κυριολεκτικά "ψυχή", αν και μερικές φορές αποδίδεται ως "ζωή". Μια άποψη είναι ότι το "nephesh" αφορά συναισθανόμενο ον, χωρίς την ιδέα της ζωής, και ότι, αντί να "έχει" ένα nephesh, "Είναι" ένα αισθανόμενο δημιούργημα του Θεού που είναι "nephesh". Στη Γένεση 2:7, το κείμενο αναφέρει ότι στον Αδάμ δεν δόθηκε "nephesh" αλλά "έγινε ένα ζωντανό nephesh." Το nephesh τότε είναι καλύτερα κατανοητό ως Πρόσωπο, αφού στο Λευιτικό 21:11 και στους Αριθμούς 6:6 μιλούν για ένα σώμα "πτώμα", που στα εβραϊκά είναι népeš mêṯ, - ένα νεκρό nephesh  .  Το nephesh όταν τεθεί με μια άλλη λέξη μπορεί να δώσει πτυχές που σχετίζονται με την έννοια nephesh. Το רוּחַ rûach ("πνεύμα") περιγράφει ένα μέρος της ανθρωπότητας που είναι άϋλο, όπως το μυαλό, τα συναισθήματα, η θέληση, η διάνοια, η προσωπικότητα και η συνείδηση κάποιου, όπως παρουσιάζεται στον Ιώβ 7:11.
Άρης Πολεμίου

Ιστορία

Ο Άρης Πολεμίου ιδρύθηκε το 1954. Το όνομα Άρης προέρχεται από το θεό Άρη, λόγω του ότι ήταν ο θεός του πολέμου, μια λέξη που σχετιζόταν με το όνομα του χωριού Πολέμι. Αρχικά δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα. Το σωματείο αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (1971). Η ποδοσφαιρική ομάδα δεν είναι πλέον ενεργή.
Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μήντβιλ της Πενσυλβάνια και απεφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1892. Ο πατέρας του υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου, κατά τον οποίο έχασε το ένα του πόδι και αιχμαλωτίσθηκε. Ο Τζόελ υπηρέτησε ως πάστορας των Ουνιταριανών στο Μπέρλινγκτον του Βερμόντ, στο Τάουντον και στο Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, καθώς και στο Πόρτλαντ του Μέιν, όπου και απεβίωσε. Εκτός από τις αστρονομικές παρατηρήσεις του, ο Μέτκαλφ υπήρξε και εξαιρετικός σχεδιαστής-κατασκευαστής οπτικών οργάνων και στοιχείων.
Τζαν Φρανσές Μπλανκ

Βιογραφία

Το 1996, αυτός, μαζί με τους Ντομέργκ Σουμιέν και άλλους, συνεισέφερε στο μανιφέστο "escrituras descobertistas". Γράφει σύντομες ιστορίες στις διαλέκτους Γκασκόν αλλά και την Λενγκαντοσιάν. Έχει γράψει και ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας στην Γκασκόν, την Heisei, το 1998.
Είναι ακτιβιστής του παριζιάνικου παραρτήματος του Ινστιτούτου Οξιτανικών Σπουδών (Institut d'Estudis Occitans) και συμμετέχει σε πολλά εγχειρήματα λεξικογραφίες: Gidilòc, DiGaM, και το γλωσσάριο πληροφορικής της IEO.Επίσης συνεισφέρει ως χρήστης στη Βικιπαίδεια.
Επαρχία Λεβαδείας

Η επαρχία Λεβαδείας ήταν μία από τις δύο επαρχίες του νομού Βοιωτίας. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν η Λιβαδειά.

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την δημιουργία του νομού Βοιωτίας αρχικά το 1899 και στην συνέχεια το 1943 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του νομού. Την ίδια χρονιά η επαρχία διευρύνθηκε με την προσάρτηση των κοινοτήτων που μέχρι τότε ανήκαν στην επαρχία Λοκρίδας, Παύλου, Λουτσίου και Πύργου καθώς και της κοινότητας Αντίκυρας που μέχρι τότε ανήκε στην επαρχία Παρνασσίδας. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Αντώνης Παραράς

Βιογραφικό

Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό στα μέσα της δεκαετίας του '90 με την εκπομπή «Comfuzio» στην ΕΤ3 (και εν συνεχεία στο STAR), στην οποία συμμετείχαν και ο Αντώνης Κανάκης και ο Σωτήρης Καλυβάτσης.

Θάνατος

Ο Αντώνης Παραράς πέθανε από λευχαιμία σε ηλικία 29 ετών στις 4 Φεβρουαρίου του 1997. Ο Αντώνης Κανάκης και ο Σωτήρης Καλυβάτσης συνέχισαν με την εκπομπή «Α.Μ.Α.Ν.», η οποία στην αρχή θα περιελάμβανε και τον Αντώνη Παραρά. Αυθόρμητα οι τηλεθεατές της εκπομπής έδωσαν στα αρχικά την ερμηνεία Αντώνη Μας Άφησες Νωρίς. Αργότερα, οι δύο φίλοι αφιέρωσαν την επιτυχία του Α.Μ.Α.Ν. (και του spin-off του, Α.Μ.Α.Ν.: Τα Καθάρματα) στη μνήμη του αδικοχαμένου Παραρά.
Το βλέμμα του Οδυσσέα

Πλοκή

Ένας Έλληνας σκηνοθέτης γυρίζει από την εξορία και αρχίζει ένα ταξίδι στα Βαλκάνια, αναζητώντας τρεις χαμένες μπομπίνες φιλμ των αδελφών Μανάκη, των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών που έφεραν τον κινηματογράφο στα Βαλκάνια στις αρχές του 20-ού αιώνα. Η αναζήτηση των φιλμ μεταφορικά απεικονίζει την αναζήτηση μιας κοινής ιστορίας των Βαλκανικών χωρών. Στο δρόμο της αναζήτησης, ο σκηνοθέτης περνάει από τη Φλώρινα, την αγαπημένη πόλη του Αγγελόπουλου, όπου πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και αντι-διαδηλώσεις με αίτια την προβολή μιας ταινίας του.
Μετά τη Φλώρινα, ο σκηνοθέτης μπαίνει σε ένα ταξί, για να πάει στα Βαλκάνια, σε αναζήτηση των ανέκδοτων έργων των αδελφών Μανάκη. Όταν το χιόνι αρχίζει να πέφτει βαρύ, ο ταξιτζής σταματάει και λέει:
«Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο...»
Η διαδρομή του πρωταγωνιστή είναι μεγάλη. Από την Αλβανία στα Σκόπια, μετά στη Φιλιππούπολη, μετά στο Βουκουρέστι και στο Βελιγράδι για να καταλήξει στο Σαράγιεβο. Στη διαδρομή αυτή έχουμε κάποιες μνημειώδεις σεκάνς, με εκείνη του αγάλματος του Λένιν επάνω στη φορτηγίδα να είναι επικυρίαρχη. Οι τρεις μπομπίνες είναι τελικά στο Σαράγιεβο, στα χέρια του επιμελητή της ταινιοθήκης, που είχε προσπαθήσει αρκετές φορές να τις εμφανίσει, έχει κάνει πρόοδο, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει την εμφάνιση.

Το περιστατικό του βραβείου

Στην τελετή απονομής των βραβείων του φεστιβάλ των Καννών συνέβη ένα απροσδόκητο και αναπάντεχο γεγονός, το οποίο συζητήθηκε μετά τη λήξη της απονομής. Μετά την ανακοίνωση της επιτροπής ότι η ταινία κέρδισε το Μεγάλο βραβείο, δηλαδή την δεύτερη θέση, ο σκηνοθέτης της, Θεόδωρος Αγγελόπουλος, εμφανίστηκε φανερά ενοχλημένος από αυτή την εξέλιξη, καθώς πίστευε ότι στην ταινία άξιζε το ανώτατο βραβείο. Όταν λοιπόν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο, είπε «Αν αυτό έχετε να μου δώσετε, τότε δεν έχω να πω τίποτα», αφήνοντας άφωνο και αμήχανο τον παρουσιαστή.
Περιβόλια Παλαίρου Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Περιβόλια βρίσκονται στις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας στο Ιόνιο Πέλαγος, επάνω στον επαρχιακό δρόμο Βόνιτσας - Κανδήλας. Απέχουν 20,5 χλμ. νότια της Βόνιτσας και 3,5 χλμ. νότια της Παλαίρου. Ανατολικά του οικισμού, στους πρόποδες της δυτικής οροσειράς των Ακαρνανικών Ορέων είναι κτισμένη από το 1752, η Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου που από το 1966 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Το μοναστήρι βρίσκεται σε πλαγιά κατάφυτη από ελιές και πυκνή βλάστηση, με θέα προς τη Λευκάδα και το Ιόνιο Πέλαγος. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παλαίρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πάλαιρο, την Σκλάβαινα και τη Μονή Αγίου Δημητρίου αποτελούν τη Δημοτική κοινότητα Παλαίρου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν πληθυσμό 51 κατοίκους.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2007-2008

Φάση των Ομίλων

Η κλήρωση έγινε στη Νιόν της Ελβετίας στις 9 Οκτωβρίου 2007.
Οι τρεις πρώτες ομάδες (επισημαίνονται με πράσινη σκιά) κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην επόμενη φάση.
Μοντού Σουγκού

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Αφού ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Σενεγάλη, ο Σουγκού εντάχθηκε στην ομάδα του πορτογαλικού πρωταθλήματος, Ουνιάο Λεϊρία, το 2004, σε ηλικία 19 ετών.Την πρώτη σεζόν, αγωνίστηκε σχετικά λίγο, και έπειτα από έναν χρόνο στην ομάδα, μετακόμισε στην Βιτόρια Σετούμπαλ, όπου είχε χρόνο συμμετοχής. Έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε στην Ουνιάο Λεϊρία όπου παρέμεινε δύο χρόνια και καθιερώθηκε ως βασικό στέλεχος του συλλόγου. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα, όπου και παρέμεινε για τρία χρόνια. Αγωνίστηκε σε 151 αγώνες και σημείωσεε 24 γκολ στην Πριμέιρα Λίγα. 
Το 2011, αποκτήθηκε από την ρουμάνικη Κλουζ. Με την ομάδα αυτή κατέκτησε μεταξύ άλλων το Πρωτάθλημα Ρουμανίας της σεζόν 2011-2012. Συμμετείχε επίσης στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ του 2012-2013, διοργάνωση στη διάρκεια της οποίας πέτυχε ένα τέρμα και έδωσε τέσσερις ασίστ.
Στις 24 Ιανουαρίου 2013, η Μαρσέιγ επιβεβαίωσε την απόκτηση του Σουγκού από την Κλουζ έναντι ποσού ύψους €4,5 εκατομμυρίων ευρώ, κατόπιν συμφωνίας επί των όρων και υπογραφής συμβολαίου τριετούς διάρκειας αξίας 600.000 € ετησίως. Σχετικά με την μεταγραφή του, ο προπονητής της ομάδας Ελί Μποπ δήλωσε: «Παρατηρήσαμε απέναντι στην Μονπελιέ ότι μας έλειπε ταχύτητα, ένας παίκτης γρήγορος ο οποίος θα ξέρει να διασπά την αντίπαλη άμυνα. Ο Σουγκού έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά.»
Αφού έμεινε στον πάγκο, χωρίς να χρησιμοποιηθεί, στην αναμέτρηση πρωταθλήματος απέναντι στην Ρεν, ο Σουγκού πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους Φωκαείς για την Φάση των 32 του Κυπέλλου Γαλλίας, σε μια νίκη της ομάδας του με σκορ 2-1 επί της Ρουέν Μπαίνοντας ως αλλαγή στο 72ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Σουγκού έδωσε δύο ασίστ στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης στους Νικολά Ν'Κουλού και Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ, καθώς η Μαρσέιγ επικράτησε με σκορ 2-1 της Τρουά,.
Στις 7 Αυγούστου 2013, η Ολιμπίκ Μαρσέιγ επισημοποίησε συμφωνία για τον δανεισμό (χωρίς οψιόν αγοράς) του Σουγκού στην Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ έως το τέλος της σεζόν 2013-2014. Στις 1 Σεπτεμβρίου 2014, ο Μοντού Σουγκού παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός στον σύλλογο της Σαβοΐας για το σύνολο της σεζόν.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Σογκού συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2008 με την Εθνική Σενεγάλης.

Στυλ παιχνιδιού

Κατά την μεταγραφή του στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, περιγράφηκε από τους διοικούντες την Μαρσέιγ σύμφωνα με τα παρακάτω : « Είδαμε στην αναμέτρηση με την Μονπελιέ ότι μας έλειπε η ταχύτητα, ένας παίκτης ικανός να προσφέρει ταχύτητα στο παιχνίδι μας, να διασπάσει μια άμυνα. Ο Σουγκού, συγκεντρώνει όλες αυτές τις αρετές. Πάνε αρκετά χρόνια που τον παρακολουθούμε. Αν έπρεπε να τον συγκρίνουμε, ας πούμε ότι βρίσκεται κάπου μεταξύ του Ζερβινιό και του Μαμαντού Νιάνγκ στο αγωνιστικό στυλ.»
Δίκη Σπάρτακος

Η Δίκη Σπάρτακος
(Ιταλικά: Processo Spartacus) ήταν μια σειρά από ποινικές δίκες που απευθύνονταν ειδικά κατά των δραστηριότητων της ισχυρής φατρίας των Καζαλέσι της Καμόρα. Η δίκη ξεκίνησε στο Corte d'Assise της Santa Maria Capua Vetere στην Καζέρτα. 
Πήρε το όνομά της από τον ιστορικό μονομάχο, τον Σπάρτακο, ο οποίος ηγήθηκε μιας εξέγερσης των δούλων που  άρχισε κοντά στο Βεζούβιο κατά της αρχαίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. 
Ονομάστηκε έτσι, σε αναγνώριση της ανάγκης για την καταπολέμηση μιας νέας γενιάς εγκληματιών στο έδαφος των Καζαλεσι.
Η δίκη ήταν αρχικά υπό την προεδρία του Προέδρου της, Κατέλο Μαράνο και ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου 1998 που συνέχισε μέχρι τις 19 Ιουνίου 2008, όταν τελικά διαβάσε την τελική ετυμηγορία του.

Το Κατηγορητήριο

Η 10 ετών ακροαματική διαδικασία, επεβάλε ποινές σε 36 μέλη της φατρίας με μια σειρά από δολοφονίες και άλλα εγκλήματα. 
Η φατρία των Καζαλέζι εκμετάλλευόνταν και αποσπούσε κέρδη από κάθε επιχειρηματική και οικονομική δραστηριότητα, από τη διάθεση αποβλήτων μέχρι με την δημιουργία μονοπωλίων στην αγορά τσιμέντου για τις δικές τους κατασκευές κτίριων και των  επιχειρήσεων για τη διανομή των υλικών. Οι άλλες οικοδόμικες επιχειρήσεις θα έπρεπε να πληρώνουν για τις συμβάσεις για να μπορέσουν να αγοράσουν υλικά από την φατρία των Καζαλέζι καθώς επίσης και να 
πληρώνουν 
για την 
προστασία 
τους.

Οι ποινές

Όλοι οι κατηγορούμενοι  κρίθηκαν ένοχοι και 16 από αυτούς καταδικάστηκαν σε ισόβιες κάθειρξεις, συμπεριλαμβανομένων των Αφεντικών της φατρίας, Φραντζέσκο Σκιαβόνε γνωστός και ως 
«Σαντοκάν», και τον υπολοχαγό του, Φραντζέσκο 
Μπιτοτζέτι. Τα άλλα δύο αφεντικά Αντόνιο Ιοβίνε και Μικέλε Ζαγκαρία δόθηκαν επίσης  ποινές ισόβιας  κάθειρξης. 
Ωστόσο, εκείνη την εποχή ήταν φυγάδες και εξακολουθούν να διαφεύγουν. 
Ήταν στον κατάλογο των πλέον καταζητούμενων φυγόδικων στην Ιταλία, με διεθνή εντάλματα για την σύλληψη τους. 
(Ο Αντόνιο Ιοβίνε συνελήφθη στις  17 Νοεμβρίου του 2010, στο Casal di Principe) Τα άλλα μέλη της φατρίας των Καζαλέζι που έλαβαν ποινές ισόβιας κάθειρξης ήταν οι: Τζιουσέπε Κατερίνο, Κυπριάνο Ντ'Αλεσάντρο, Ενρίκο Μαρτινέλι, Σεμπαστιάνο Πανάρο, Τζιουσέπε Ρούσο, Βάλτερ Σκιάβονε, Λουίτζι Βενόζα, Βιτσέντζο Ζαγκαρία, Αλφρέντο Ζάρα,  Μάριο Κατερίνο και Ραφάελ Ντιάνα.

Επίλογος

Περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι εξετάστηκαν, 508 μάρτυρες έδωσαν στοιχεία και 626 ερωτήθηκαν στη δίκη που επεβαλε τις βαρύτερες ποινές ποτέ για το οργανωμένο έγκλημα, με συνολικά 700 χρόνια φυλάκισης. 
Κατά τη διάρκεια της αρχικής δίκης και της μετέπειτα έφεσης, πέντε άτομα που εμπλέκονταν στην υπόθεση δολοφονήθηκαν.
Ένας δικαστής και δύο δημοσιογράφοι απειλήθηκαν με  θάνατο. 
Συνολικά, 115 άνθρωποι διώχθηκαν, 27 ποινές ισόβιας κάθειρξης, καθώς και 750 χρόνια στη φυλακή δόθηκαν στους κατηγορούμενους. 
Στις 15 Ιανουαρίου του 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας επικυρώσε όλες τις ποινές.