google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρέας Τραπεζούντιος

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο επίσης λόγιος Γεώργιος. Αν και είχε μικρή παιδεία διορίστηκε από τον Ευγένιο Πάπα αντιγραφέας του πατέρα του και γραμματέας του Πάπα. Έγραψε υπεράσπιση του πατέρα του κατά του Θ. Γαζή. Μετά τον θάνατο του πατέρα του εξέδωσε μεγάλη σύνταξη του Πτολεμαίου που βρήκε με προλεγόμενα.
Μεταμορφώσεις

Περιπέτειες του έργου

Το έργο σώθηκε χάρη σε αντίγραφά του, που ο ποιητής είχε εμπιστευθεί σε φίλους του γιατί όταν οι Μεταμορφώσεις ήταν έτοιμες για δημοσίευση, ο Οβίδιος έριξε το έργο του στις φλόγες και το έκαψε, καθώς ήταν συγκλονισμένος από την απρόοπτη απόφαση του Αυγούστου να τον εξορίσει στους αφιλόξενους Τόμους (σημερινή Κωνστάντζα της Ρουμανίας στην οποία βρίσκεται και άγαλμα του ποιητή, σ΄ ένα από τα ακραία βορειοανατολικά σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπου οι ημιεξελληνισμένοι κάτοικοι απειλούνταν από τις επιδρομές των βάρβαρων λαών.

Θεματολογία

Ο Οβίδιος διαλέγει και αφηγείται, συνδυασμένους μεταξύ τους, όλους εκείνους τους μύθους της ελληνικής κυρίως και ρωμαϊκής αρχαιότητας που περιέχουν κάποιο στοιχείο μεταμόρφωσης, δηλαδή μια υπερφυσική μεταβολή της μορφής κάποιου προσώπου ή πράγματος σε κάποια άλλη.

Επιδράσεις

Με την καταπληκτική ποικιλία στις εναλλασσόμενες εικόνες και την τελειότητα της μορφής του κέντρισε τη φαντασία σε ποιητές, ζωγράφους, γλύπτες και συγγραφείς, όπως ο Λουκιανός στο  Συμπόσιον ή Λαπίθαι και στους ενάλιους διαλόγους του «Δωρίδα και Γαλάτεια», αλλά και τον Μπέρναρντ Σω που έγραψε το 1913 τον Πυγμαλίωνα που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με  τον τίτλο My Fair Lady όπου ένας γλωσσολόγος μεταμορφώνει  μια αλήτισσα-ανθοπώλιδα σε «κόμησσα».
Αετοχώρι Πέλλας

Ιστορία

Το χωριό ονομαζόταν παλαιότερα Τούσιανη. Σύμφωνα με την παράδοση όταν ο Μητροπολίτης Νότιας εξισλαμίστηκε, ο αδερφός του Δημήτριος ή Τούσης αντιτειθέμενος στην απόφαση του αδερφού του αποχώρησε από τη Νότια και εγκαταστάθηκε με τα κοπάδια του στην τοποθεσία, όπου βρίσκεται σήμερα το Αετοχώρι.
Η σημερινή ονομασία του χωριού προήλθε από παλιότερο οικισμό που υπήρχε στην περιοχή. Ο οικισμός αυτός ονομαζόταν Αετός και ερείπια του σώζονται μέχρι σήμερα.
Vasco

Σύνοψη

Ο Βάσκο είναι νεαρός Ιταλός, παρορμητικός και γοητευτικός. Ανήκοντας σε μια πλούσια οικογένεια τραπεζιτών από την Σιένα, καλείται τακτικά από τον θείο του, τον βαθύπλουτο Τολομέι, για να κανονίσει διάφορες εκκρεμότητες και ζητήματα της τράπεζάς του. Ανακαλύπτουμε, με αυτό τον τρόπο, κατά τη διάρκεια των περιπετειών του νεαρού αυτού τραπεζικού κλητήρα, έναν αναβράζοντα μεσαιωνικό κόσμο όπου είναι οι τραπεζίτες, οι οποίοι διαθέτον ιδιαίτερη επιρροή, αυτοί που κατέχουν όλη την εξουσία.
Πάπας Στέφανος Θ΄

Βιογραφικά στοιχεία

Βαπτίστηκε με το όνομα Φρειδερίκος της Λοραίνης (γαλλικά:Frédéric de Lorraine), και ήταν νεότερος αδελφός του Γοδεφρείδου Γ΄, Δούκα της Κάτω Λοραίνης, ο οποίος, ως Μαργράβος της Τοσκάνης (μέσω του γάμου του με την Βεατρίκη του Μπαρ, χήρα του Βονιφάτιου Γ΄ της Τοσκάνης), έπαιξε σημαντικό ρολό στα πολιτικά εκείνης της περιόδου.
Ο Φρειδερίκος, ο οποίος είχε τεθεί στο αξίωμα του Καρδιναλίου από τον Πάπα Λέοντα Θ΄, για κάποιο χρονικό διάστημα έπαυσε τη λειτουργία του παπικού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν με τον Λέοντα Θ΄ στην εκστρατεία του εναντίον των Νορμανδών και κάποια στιγμή αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο στο Μόντε Κασίνο από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄. Πέντε ημέρες μετά το θάνατο του Πάπα Βίκτωρα Β΄ (ο οποίος τον είχε κάνει καρδινάλιο-ηγούμενο του Αβαείου του Μόντε Κασίνο) επιλέχθηκε για να τον διαδεχθεί ως Πάπας Στέφανος Θ΄.
Επέβαλε τις πολιτικές της Γρηγοριανής μεταρρύθμισης ως προς την κληρική αγαμία και σχεδίαζε την εκδίωξη των Νορμανδών από την Ιταλία και την ανάδειξη του αδελφού του στον αυτοκρατορικό θρόνο, όταν κατελήφθη από μια σοβαρή ασθένεια, από την οποία συνήλθε μόνο εν μέρει και προσωρινά. Ο Στέφανος Θ΄ πέθανε στη Φλωρεντία στις 29 Μαρτίου 1058 και θεωρείται από την σημερινή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ότι τον διαδέχτηκε ο Πάπας Νικόλαος Β΄, αν και κάποια κείμενα υποστηρίζουν ότι διάδοχός του ήταν ο Πάπας Βενέδικτος Ι΄, ο οποίος θεωρείται επισήμως ως αντιπάπας.
Αλβοΐνος

Βιογραφία

Γεννημένος κατά το 530, διαδέχτηκε τον βασιλιά Αλδουΐνο, τον πατέρα του, κατά το έτος 560. Ένα χρόνο νωρίτερα, είχε διακριθεί στη διάρκεια της νικηφόρας μάχης επί των Γέπηδων του βασιλιά Θόρισιντ, σκοτώνοντας σε έφιππη μονομαχία, τον πρίγκηπα Θόρισμοντ, διάδοχο του βασιλιά Θόρισιντ.
Έχοντας μπει στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με το σύνολο του λαού του, ο Αλβοΐνος συμμάχησε με τους Αβάρους ιππείς του χαγάνου Μπαγιάν, εναντίον των Γέπηδων, των οποίων κατέστρεψε το βασίλειο επί τον Δούναβη κατά το 567, σκοτώνοντας τον βασιιά τους, Κουνιμόνδο και νυμφευόμενος μετά βίας την κόρη του τελευταίου, την πριγκίπισσα Ροζεμόνδη.
Στις αρχές του έτους 568, πιθανώς λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης του προς τους Αβάρους, αλλά και λόγω της γνώσης που είχε για την βυζαντινή κυριαρχία στην Ιταλία, η οποία είχε κλονιστεί σημαντικά μετά τους Γοτθικούς Πολέμους (535-553/61), αποφάσισε την μετανάστευση του λαού του στην Βόρεια Ιταλία, αφού πρώτα είχε έρθει σε συμφωνία με τον Βαϊανό, ώστε να έχει δικαίωμα επιστροφής στην Πανονία και το Νωρικόν για διάστημα 200 ετών.
Κατευθύνθηκε τότε με τον λαό του, αλλά και με άλλους λαούς, συμπεριλαμβανομένων των Γέπηδων, 20.000 Σαξόνων, ακόμη και Αβάρων (περίπου 200.000 άτομα στο σύνολο), προς την Ιταλία, ξεκινώντας την πορεία του από την λίμνη Μπάλατον (στην σημερινή Ουγγαρία), την Δευτέρα του Πάσχα του έτους 568.
Κατέλαβε το Φρίουλι την άνοιξη του 569, κάνοντας την περιοχή το πρώτο λομβαρδικό δουκάτο, στην ηγεσία του οποίου εγκατέστησε έναν ανιψιό του, τον Γισούλφο, με έδρα το Τσιβιντάλε, πρωτεύουσα του δουκάτου. Από τα βορειοδυτικά της χερσονήσου, κατέλαβε στο σύνολό της την εύφορη κοιλάδα του Πάδου μέχρι και τις Άλπεις, καθώς και την Κεντρική Ιταλία, με εξαίρεση την Ραβέννα και την Ρώμη, οι οποίες βρισκόντουσαν ακόμη υπό βυζαντινή κατοχή, ενώ εγκατέστησε την έδρα του στο παλιό παλάτι του βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδώριχου στην Βερόνα. Το Μιλάνο κατελήφθη στα τέλη του καλοκαιριού του 569 και η Παβία παραδόθηκε μετά από μια μακρά πολιορκία, διάρκειας τριών ετών, το 572.
Στις 28 Ιουνίου 572, ο Αλβοΐνος δολοφονήθηκε στην Βερόνα, ενώ κοιμόταν. Σύμφωνα με τον μύθο, ιθύνων νους αυτής της δολοφονίας ήταν η γυναίκα του Ροζεμόνδη, η οποία θέλησε με αυτόν τον τρόπο να εκδικηθεί τον Βασιλιά, ο οποίος την είχε υποχρεώσει στην διάρκεια γλεντιού να πιει κρασί από έναν κύπελλο, το οποίο ήταν φτιαγμένο από το κρανίο του ίδιου της του πατέρα. Ένα κύπελλο που διατηρείτο τουλάχιστον μέχρι την βασιλεία του Ράτχη (744-749), σύμφωνα με την μαρτυρία του Παύλου του Διακόνου, ιστορικού των Λομβαρδών, ο οποίος αναφέρει στο έργο του, Historia Langobardorum, πως το είδε με τα μάτια του στην βασιλική αυλή της Παβίας, όταν ο Βασιλιάς Ράτχης το έδειξε στους καλεσμένους του.
Ο τάφος του συλήθηκε τον 8ο αιώνα από τον Λομβαρδό Δούκα Γισελπέρτο της Βερόνα.
Σίβυλλα (τραγωδία)

Η Σίβυλλα είναι η δεύτερη τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού. Γράφτηκε το καλοκαίρι του 1940 ( λίγους μήνες πριν τον ελληνοϊταλικό πόλεμο ) και δημοσιεύθηκε το 1944 σε τρεις συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία.

Πλοκή και σχόλια

Κεντρικό επεισόδιο του έργου είναι η επίσκεψη του Νέρωνα στο μαντείο των Δελφών, προκειμένου να λάβει χρησμό από την Σίβυλλα, ιέρεια του Μαντείου, και οι αντιδράσεις της τελευταίας. Το έργο, σε αντίθεση με το πρώτο του, τον «Διθύραμβο του Ρόδου», είναι μια ολοκληρωμένη τραγωδία ειδολογικά και δομικά: με διακριτά και πλήρη κατά ποσόν (τόσο διαλογικά, όσο και χορικά) και κατά ποιόν (εξέχοντα εδώ είναι ο μύθος και οι χαρακτήρες) μέρη. Τα επίκαιρα για την εποχή τους μηνύματα αντίστασης απέναντι στην επερχόμενη λαίλαπα και αναζήτησης της ελευθερίας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα από αγώνα, που το έργο μεταφέρει, δίνονται μέσω ενός πυκνότατου δραματουργικά και με λεπτό τρόπο επεξεργασμένου δικτύου συμβολικών σχέσεων, επιδράσεων και επιρροών από το αρχαίο δράμα. Πλήθος μοτίβων και κειμενικών (λεκτικών ή νοηματικών) αντιστοιχιών μπορούν να εντοπιστούν στην «Σίβυλλα» υπό την επίδραση –ρητή ή υπόρρητη- της αρχαίας τραγωδίας (ενδεικτικά: ο τρόπος που απεικονίζεται η τοπιογραφία των Δελφών απηχεί τους τρόπους συγκεκριμένων τραγωδιών πάνω στο ίδιο θέμα).
Η Σίβυλλα (και τα γύρω απ’ αυτήν πρόσωπα) ως προφήτις, επίσης, εκφράζει και συμβολίζει το ελληνικό πνεύμα και συνείδηση απέναντι τόσο στην ρωμαϊκή τραχύτητα (θεώρηση που προκύπτει από τον μύθο ειδωμένο στα στοιχεία της εποχής του), όσο και στο πνεύμα του κατακτητή (αλληγορική θεώρηση, που στηρίζεται στις ιστορικές συνθήκες συγγραφής του έργου).
Στο έργο εκφράζονται προσωπικές ιδέες του Σικελιανού, διανοητικά σύγχρονες της εποχής τους, που όμως δίνονται μέσα από το θεατρικό ένδυμα της αρχαίας τραγωδίας και των κατηγοριών που παραδοσιακά το τραγικό φέρει (θρησκευτικές, ψυχολογικές κι άλλες). Βαρύνουσας σημασίας για την κατανόηση του έργου είναι οι έννοιες της «μαντοσύνης» (της μαντικής τέχνης ως μιας εσώτερης δύναμης, ανώτερης πνευματικά από τις υπόλοιπες εσωτερικές δυνάμεις του κάθε ανθρώπου), ιδιότητα που ως μυθικό πρόσωπο και σύμβολο φέρει ακέραια η Σίβυλλα, και του συγκερασμού του απολλώνιου και του διονυσιακού στοιχείου (η ατομική, λογική-σώφρων, προφητική, ένθεη λατρεία του Απόλλωνος σε συνδυασμό με την συλλογική, βακχική-ξέφρενη, εκστατική, χαρούμενη λατρεία του Διονύσου, λατρείες που βρίσκονταν σε πλήρη αντίθεση πριν από την έλευση του Διονύσου στους Δελφούς).
Pan-STARRS

Το Pan-STARRS (ακρώνυμο του Panoramic Survey Telescope And Rapid Response System) είναι ένα οργανωμένο σύνολο από τηλεσκόπια, φωτογραφικές μηχανές και εγκαταστάσεις πληροφορικής που έρευνα τον ουρανό σε συνεχή βάση, συμπεριλαμβάνοντας στις μετρήσεις του αστρομετρικά και φωτομετρικά στοιχεία για διαπιστωμένα αντικείμενα του Διαστήματος. Με τον εντοπισμό των πιθανών διαφορών από προηγούμενες παρατηρήσεις στις ίδιες περιοχές του ουρανού, προσπαθεί να ανακαλύψει νέους αστεροειδείς, κομήτες, αστέρια και άλλα ουράνια αντικείμενα. Πρωταρχική αποστολή του είναι να ανιχνεύσει γεωπλήσια αντικείμενα που απειλούν τον πλανήτη. Αναμένεται να δημιουργηθεί μια βάση δεδομένων με όλα τα αντικείμενα ορατά από τη Χαβάη (τα τρία τέταρτα του συνόλου του ουρανού) με φαινόμενο μέγεθος μέχρι 24.
Το πρώτο τηλεσκόπιο του Pan-SΤΑRRS, που ονομάζεται PS1, βρίσκεται στην κορυφή του Χαλεακάλα στο Μάουι της Χαβάης και ξεκίνησε την online λειτουργία του στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, υπό την διεύθυνση του Πανεπιστημίου της Χαβάης. Από τις 13 Μαΐου του 2010 ξεκίνησε την συνεχόμενη λειτουργία του, ενώ η μελλοντική αποστολή PS1 Science Mission βρίσκεται σε εξέλιξη, με ενέργειες που χρηματοδοτούνται από το The PS1 Science Consortium (ή PS1SC), μια κοινοπραξία που συμπεριλαμβάνει την Max-Planck στη Γερμανία, το εθνικό κεντρικό Πανεπιστήμιο στην Ταϊβάν, τα πανεπιστήμια του Εδιμβούργου, Durham και το Queen's Belfast University στο Ηνωμένο Βασίλειο, και τα πανεπιστήμια Johns Hopkins και Harvard στις ΗΠΑ, καθώς και το δίκτυο Las Cumbres Observatory Global Telescope.
Το Pan-STARRS είναι μια συνεργασία μεταξύ του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, του MIT Lincoln Laboratory,  του Maui High Performance Computing Center και της Science Applications International Corporation. Η κατασκευή των Τηλεσκοπίων χρηματοδοτείται από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά την ολοκλήρωση του PS1, εστιάζονται στην κατασκευή του PS2 και στη συνέχεια την κατασκευή μιας πλήρης σειράς τεσσάρων τηλεσκοπίων, που συχνά ονομάζεται PS4, που υπολογίζεται πως θα έχει ένα συνολικό κόστος 100 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Στις ανακαλύψεις που πραγματοποιήθηκαν από αυτό συμπεριλαμβάνονται η σουπερνόβα SN 2008id, το γεωπλήσιο αντικείμενο 2010 ST₃, το πρώτο γεωπλήσιο αντικείμενο που ανακαλύφθηκε από το Pan-SΤΑRRS και που οι μετρήσεις έδειξαν ότι επρόκειτο να περάσει δίπλα από την Γη (σε απόσταση 4 εκατ. μιλίων) τον Οκτώβριο του 2010, ενώ υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα σύγκρουσης με την Γη το 2098 και ο αστεροειδής 2013 ND₁₅, ο πρώτος γνωστός τρωικός αστεροειδής της Αφροδίτης.
1515 Περροτέν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Περροτέν είναι άγνωστα. Ο Περροτέν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 58 λεπτά.
Ευστάθιος Κούη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Βόλο το 1898. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος Έλληνας γιατρός Ιωάννης Κουγιουμτζόπουλος. Μεγάλωσε στην Αίγυπτο. Το 1915, σε ηλικία δεκαεπτά χρονών αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο της Βηρυτού, και γράφτηκε στο Κολλέγιο Καλαμαζού στην Αμερική. Αποφοίτησε δύο χρόνια αργότερα με βαθμό άριστα στα Μαθηματικά, Γερμανικά και Χημεία. Κατετάγη αμέσως εθελοντής στον Αμερικανικό στρατό και έγινε δόκιμος στην σχολή των Αξιωματικών του Πυροβολικού. Πήγε στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ ως βοηθός Πειραματιστής της Χημείας και μέσα σε ένα χρόνο έλαβε το πτυχίο «Bachelor of Science». Σε ηλικία είκοσι ενός χρονών δημοσίευσε στο «Journal of American Chemical Society» μια περισπούδαστη διατριβή ως αποτέλεσμα των ερευνών του. Το 1920 διορίστηκε βοηθός Πειραματιστής στην Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Συμπλήρωσε τις σπουδές του και μετά δύο έτη αναδείχτηκε διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Πήγε στην Γερμανία και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Γκαίτιγκεν, και του Βερολίνου. Επέστρεψε στην Αμερική και διορίστηκε  υφηγητής του Πανεπιστημίου Γέιλ. 
Ήταν πραγματική ιδιοφυΐα. Ασχολείτο σχεδόν αποκλειστικά με την χημεία, ενώ μιλούσε εκτός από Ελληνικά, και Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αραβικά. Αγαπούσε την ποίηση και την φιλολογία, την Μουσική και τις καλές Τέχνες, ενώ δεν αμελούσε την σωματική αγωγή, ήταν πολύ γερός και εξασκημένος παλαιστής, έπαιζε τένις και άλλα αθλήματα και αγαπούσε να κάνει μακρινούς περιπάτους και ορειβασία. 
Απεβίωσε αναπάντεχα σε ηλικία 27 χρονών όταν αυτοκτόνησε τον Μάιο του 1925 στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Συγγράμματα

Μέσα στο πολύ μικρό χρονικό διάστημα της επιστημονικής έρευνάς του δημοσίευσε δώδεκα πρωτότυπες διατριβές, τέσσερις σε γερμανικά και οκτώ σε αμερικάνικα επιστημονικά περιοδικά. Άφησε δε άλλες εννέα διατριβές έτοιμες προς δημοσίευση.
475 Όκλλο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Όκλλο εκτιμάται σε 31 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα του σε 31,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του 0,032. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Όκλλο γύρω από τον εαυτό του. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ο Τέο εναντίον όλων

Πλοκή

Ο Τέο Γκρόμπεργκ είναι νταλικιέρης από την κοιλάδα του Ρουρ και ποδοσφαιρόφιλος φανατικός οπαδός της τοπικής του ομάδας. Έχει και τον συνέταιρό του, τον Ιταλό Έννο από κοντά, με τον οποίο αγόρασαν ένα φορτηγό Βόλβο. Στην επιστροφή από κάποια διαδρομή ο Τέο αναλαμβάνει να μεταφέρει μια παράνομη παρτίδα, για να ξεπληρώσει το φορτηγό του. Οδηγάει πτώμα από την κούραση και σχεδόν κλείνουν τα μάτια του επάνω στο τιμόνι. Σταματάει σε ένα πρατήριο για να κάνει διάλειμμα, και του κλέβουν το φορτηγό. Χωρίς να χάσει ούτε λεπτό καβαλάει ένα Φιατάκι της Ελβετίδας Ίνες Ρέγγελι και κυνηγάει τον κλέφτη. Ο Τέο φτάνει στην Λιέγη και βρίσκει το φορτηγό του. Του επιτίθενται όμως και τον θέτουν εκτός μάχης. Από εκεί φτάνει στην Μασσαλία.

Βραβεύσεις

Ο πρωταγωνιστής τιμήθηκε με το βραβείο Ερνστ-Λούμπιτς, ενώ η ταινία έκοψε περισσότερα από τρία εκατομμύρια εισιτήρια και ήταν η εμπορικότερη ταινία του 1980/81 στην Γερμανία. Τιμήθηκε με το βραβείο Goldene Leinwand.
Μιχαήλ Κουτούζοφ

Παιδική ηλικία και μόρφωση

Ο Μ.Ι.Κουτούζοφ γεννήθηκε στις 5(16) Σεπτεμβρίου. Πατέρας του ήταν ο διάσημος, επι των ημερών του, στρατηγός και γερουσιαστής Ιλλαρίων Ματβέγεβιτς Γκολενίσεβ-Κουτούζοφ. Η μητέρα του προεχόταν από οικογένεια του Αυτοκρατορικού κύκλου. Ο Κουτούζοφ έλαβε εξαιρετική για την εποχή του μόρφωση: τελείωσε την Αυτοκρατορική Πολυτεχνική Σχολή Πυροβολικού το 1761 και εντάχθηκε στις τάξεις των Αξιωματικών ως Μηχανικός-Σημαιοφόρος.
Κουμαραδαίοι Σάμου

Θέση

Το χωρίο είναι χτισμένο στην Ν.Α. πλαγιά του Καρβούνη μέσα σε μία ρεματιά. Προς την ανατολή φαίνεται ο Επταστάδιος Πορθμός, η Μυκάλη, το Πυθαγόρειο, ολόκληρος ο κάμπος της Χώρας και το Ηραίο. Προς τα Νότια είναι το μοναστήρι της Μεγάλης Παναγίας και ο Παγώνδας. Προς την Δύση είναι ο Πύργος και Βόρεια οι Μαυρατζαίοι.

Έδαφος

Το έδαφος της περιοχής είναι ορεινό. Το χωρίο κατέχει μεγάλη αγροτική περιφέρεια, η οποία σκεπάζεται με ελιές, για αυτό έχει μεγάλη παραγωγή λαδιού και με αρωματικά φυτά

Αξιοθέατα

Το χωριό έχει αξιοθέατα. Ο ιερός ναός του Άγιου Παντελεήμονα  περιποιημέν με μεγάλη εξωτερική αυλή.Εντός του χωριού θα συναντήσουμε τρεις μικρότερες εκκλησιές των Άγιο Γεώργιο, των Άγιο Κωνσταντινο και Αγια Αικατερίνη και των Άγιο Ραφαήλ. Στη συνέχεια βρίσκουμε το Δημοτικό Σχολείο που πλέον αξιοποιείται ως πολιτιστικό κέντρο,φιλοξενώντας διαφορες εκδηλώσεις.Δίπλα απο το σχολείο βρίσκεται ενα μεγάλο πάρκο με χώρο ααναψυχής για μικρά παιδιά και υπαίθριο πάρκο.Στο κέντρο του χωριού βρίσκουμε την πλατεία την οποία σκεπάζει ένας αιωνόβιος πλατανος. Δίπλα από την πλατεία βρίσκονται οι παραδοσιακές βρύσες του χωριού. Στα παλιά χρόνια οι κάτοικοι προμηθευονταν νερό από εκεί. Το χωριό είναι φημισμένο για την αγγειοπλαστική τέχνη αλλά και για τα αρωματικά φυτά. Μεγάλες εκδηλώσεις του χωριού είναι το πανήγυρη τής Αγίας Κυριακής που γιορτάζει στις εφτά Ιουλίου και η εορτή του Αγίου Παντελεήμων στις εικοσιεφτά Ιουλίου. Στη θέση που είναι χτισμένο το χωριό έχουμε την δυνατότητα να βλέπουμε μια απέραντη θέα που ξεκινά από το Πυθαγόρειο ,το Ποτοκακι,τους Μύλους και το Ηραίον μέχρι τα παράλια τής Μικράς Ασίας. Λίγο πιο έξω από το χωριό βρίσκεται το Μοναστήρι της Μεγάλης Παναγίας μνημείο πολιτιστικής και Ελληνορθόδοξης κληρονομιάς που χρονολογείται το 1586 μ.Χ., το Ασκητικό Κελί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, καθως και τα εκκλησάκια του Αγίου Παισίου,της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, Αγίου Ιωάννη και της Αγίας Κυριακής.

Ιστορία

Κοντά στο χωριό υπήρχε ο ναός της Καρποφάγου Αρτέμιδος στους ειδωλολατρικούς χρόνους. Το όνομά του είναι καινούργιο. Στους παλαιότερους χρόνους λεγόταν Πέντε Σπίτια. Ένα από αυτά τα 5 σπίτια σώζεται μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια το χωριό μετονομάστηκε σε Κουμαραδαίοι λόγο τον πολλών κουμαριών(είδος θάμνου-φυτού) που βρίσκονται γύρω από το χωριό
Φαίδιμος (επιγραμματοποιός)

Βιογραφία

Στο λεξικό Liddell-Scott, ο Φαίδιμος (Phaedimus Epigrammaticus) θεωρείται ότι έζησε τον 2ο αιώνα π.Χ. Ο Mackail εκτιμά ότι ο Φαίδιμος, στον οποίο αποδίδει η Ανθολογία τα επιγράμματα αυτά είναι ο Φαίδιμος ο Βισανθηνός, αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής από τη Βισάνθη (σημερινό Τεκιρντάγ, η παλαιά Ραιδεστός στην Ανατολική Θράκη), ο οποίος σύμφωνα με τον Αθήναιο, ήταν συγγραφέας ενός έπους με το όνομα Ηράκλεια. Η ίδια εκτίμηση γίνεται και από πηγή που θεωρεί ότι ο επικός ποιητής έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ.

Επιγράμματα

Σώζονται τέσσερα επιγράμματα με το όνομά του στην Παλατινή Ανθολογία (VI 271, VII 739, XIII 2, XIII 22). Ένα είναι μια αφιέρωση, άλλο είναι επιτάφιο επίγραμμα και άλλα δυο βρίσκονται στο 13o βιβλίο της Ανθολογίας (διαφόρων μέτρων). Ο Mackail εκτιμά ότι αυτά τα δυο τελευταία είναι μικρότερης αξίας και μοιάζουν γραμμένα από άλλον.
Μισθοφορά

Μισθοφορά ονομαζόταν στην Αρχαία Αθήνα η θεσμοθετημένη αμοιβή των πολιτών, που εγκατέλειπαν προσωρινά την εργασία τους για να συμμετάσχουν σε δημόσια λειτουργήματα.
Εμπνευστής του θεσμού, που σταδιακά εφαρμόστηκε σε όλους τους κληρωτούς άρχοντες, υπήρξε ο Περικλής (περ. 495 – 429 π.Χ.) Με το μέτρο αυτό διεύρυνε τη δυνατότητα συμμετοχής του λαού στα κοινά.
Γνωρίζουμε την ύπαρξη του βουλευτικού μισθού για τους βουλευτές και του δικαστικού για τα μέλη της Ηλιαίας, ενώ από τις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. δινόταν και ο εκκλησιαστικός μισθός στους πολίτες που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις της Εκκλησίας του Δήμου. Δεν προβλεπόταν αμοιβή για τα μέλη του Αρείου Πάγου και για τους αξιωματούχους που ασκούσαν μικρότερα αξιώματα, τα οποία απαιτούσαν λιγότερο χρόνο και περιορισμένα οικονομικά μέσα.
Όθων Α΄ του Σινύ

Βιογραφία

Ο Όθων ή Εύδης (Eudes) ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδαλβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά και της Γκέρμπεργκα των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης.
Ένας Όθων αναφέρεται σε χάρτα προνομίων του 958 ως γιος του κόμη του Βερμαντουά. Το όνομά του, όπως και αυτό του αδελφού του Λιούντολφ είναι Γερμανικής προέλευσης· πράγματι η μητέρα τους Γκέρμπεργκα ήταν ανιψιά τού Ερρίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας, που έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Καταγράφεται ως εριστικός και φιλόνικος, που απείλησε το Αινώ και την περιοχή γύρω από το Καμπραί.
Το 971 ένας Όθων ανήγειρε ένα φρούριο στο Βαρκ των Αρδενών και επιτέθηκε στους γείτονές του, όπως στον Αντάλμπερο αρχιεπίσκοπο του Ρεμς· είχε προγόνους βασιλείς των Φράγκων. Ο ιστορικός Λέων Βάντερκινντερε θεωρεί ότι ο προηγούμενος Όθων και αυτός εδώ, ταυτίζονται.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Α΄ ως κόμης του Σινύ (Chiny).
Κέρκγουολ

Επισκόπηση της πόλης

Το Κέρκγουολ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Μέινλαντ, ενώ το λιμάνι του συνδέεται με το Αμπερντίν και το Λέργουικ. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο Καθεδρικός του Αγίου Μάγκνους, που χτίστηκε το 1137. Στο Κέρκγουολ βρίσκεται το Ασύρματο Μουσείο των Ορκάδων, που παρουσιάζει την εξέλιξη του ραδιοφώνου και των τεχνικών ηχογράφησης. Τέλος, κάθε Χριστούγεννα, διεξάγεται στην πόλη ο αγώνας Μπα, που είναι ένα είδος ποδοσφαίρου, μεταξύ δύο ομάδων και αποτελεί έθιμο της πόλης.
Ιωάννης Θ΄ Ιεροσολύμων

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης ήταν καλόγερος, πιθανόν στη Μονή Χρυσοστόμου στο Κουτζουβέντι της Κύπρου. Εξαιτίας των Σταυροφοριών (1099-1187), διέμενε στην Κωνσταντινούπολη, και συγκεκριμένα στην Μονή του Αγίου Διομήδη στον Κεράτιο Κόλπο. Πρώτη γραπτή αναφορά για τον Ιωάννη Θ' έχουμε στις 12 Μαΐου 1157, όταν πήρε μέρος στην Σύνοδο που καθαίρεσε τον Σωτήριο Παντεύγενο.
Πότε απεβίωσε ο Ιωάννης Θ' δεν είναι γνωστό. Ξέρουμε όμως ότι το έτος 1166 στον θρόνο του Πατριάρχη συναντάμε τον διάδοχό του, Νικηφόρο Β'.
Συνέταξε τρεις λόγους κατά αζύμων, τους οποίους δημοσίευσε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος. Ο Λέων Αλλάτιος μνημονεύει το έργο του Ιωάννη περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος