google/wiki40b huggingface dataset:
Μίλτον Χένσελ

Βιογραφία

Η οικογένεια του έφηβου τότε Μίλτον Χένσελ εγκαταστάθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1934 όταν ο πατέρας του, ο Χέρμαν Τζόρτζ Χένσελ, μετακόμισε εκεί για να εργαστεί στην οικοδόμηση των κτιρίων των εκτυπωτικών εγκαταστάσεων και των χώρων διαμονής στα κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Ο νεαρός Μίλτον βαφτίστηκε όταν ήταν έφηβος. Παντρεύτηκε την Λουσίλ Μπένετ το 1956. Στο πέρασμα των χρόνων υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις ευθύνης στα διεθνή κεντρικά γραφεία της οργάνωσης. Σύμφωνα με την άποψη των φίλων του, ήταν πρακτικός, ευπροσάρμοστος, λογικός και ευγενικός.
Ο Χένσελ διορίστηκε γραμματέας του Νάθαν Νορ το 1939, ο οποίος επέβλεπε το εκτυπωτικό έργο της εταιρίας. Ο Νορ εξακολούθησε να έχει βοηθό τον Χένσελ και μετά το διορισμό του ως προέδρου της Εταιρίας Σκοπιά το 1942. Ο Χένσελ συνόδευε συχνά τον Νορ στα ταξίδια του, τα οποία περιλάμβαναν επισκέψεις σε πάνω από 150 χώρες κατά την περίοδο εκείνη. Ο Χένσελ, μαζί με μια μεγάλη ομάδα Μαρτύρων του Ιεχωβά, τέθηκε υπό κράτηση και δέχτηκε βίαιη σωματική επίθεση στη Λιβερία κατά τη διάρκεια μιας θρησκευτικής συνέλευσης. Δεν επέστρεψε παρά μόνο λίγους μήνες αργότερα για να συναντήσει τον πρόεδρο της Λιβερίας με σκοπό την απόκτηση της ελευθερίας λατρείας για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Διορίστηκε πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά το 1992 και παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι το 2000. Εκείνο τον χρόνο έλαβαν χώρα οργανωτικές αλλαγές, καθώς το Κυβερνών Σώμα διαχωρίστηκε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας. Ως αποτέλεσμα, καθώς τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος παραιτήθηκαν από τα καθήκοντά τους στην εταιρία Σκοπιά, ο Χένσελ μεταβίβασε το διορισμό του στον Ντον Άνταμς, ο οποίος δεν είναι μέλος του Κυβερνώντος Σώματος. Ο Χένσελ παρέμεινε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος ως το θάνατό του σε ηλικία 82 ετών.
Λόιντ Τζόουνς (ποδοσφαιριστής)

Καριέρα

Η Λίβερπουλ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Λόιντ Τζόουνς τον Μάιο του 2011 και έδωσε στην Πλύμουθ Αργκάιλ 150.000 λίρες. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2012-13, ήταν βασικός παίκτης της ομάδας της Λίβερπουλ κάτω των 21. Στις 12 Μαΐου 2013 έλαβε κλήση για τον αγώνα της πρώτης ομάδας απέναντι στη Φούλαμ ΦΚ στα πλαίσια της Πρέμιερ Λιγκ - ο αγώνας έληξε με σκορ 3-1 υπέρ της Λίβερπουλ, αλλά ο Τζόουνς δεν αγωνίστηκε. Τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα. Ήταν αρχηγός της δεύτερης ομάδας για το τελευταίο μέρος της χρονιάς 2013-14 και για όλη τη χρονιά 2014-15.
Στις 1 Ιανουαρίου, ο Λόιντ δόθηκε ως δανεικός για έξι εβδομάδες στην Τσέλτεναμ Τάουν ΦΚ μαζί με τους Κέβιν Στιούαρτ και Τζάκ Νταν. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα στις 3 Ιανουαρίου στον αγώνα με την Όξφορντ Γιουνάιτεντ που έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Τσέλτεναμ.
Στις 12 Μαρτίου 2015, ο Τζόουνς δόθηκε ως δανεικός για έξι εβδομάδες στην Άκκρινγκτον Στένλι ΦΚ. Αργότερα ανακοινώθηκε πως δόθηκε δανεικός στη Μπλάκπουλ ΦΚ ως τέλος της χρονιάς.

Διεθνής καριέρα

Ο Τζόουνς μπορεί να εκπροσωπήσει τη γενέτειρα του Αγγλία καθώς και την Ουαλία λόγω της καταγωγής του πατέρα του. Συμμετείχε σε 11 αγώνες της εθνικής Ουαλίας κάτω των 17 και πέτυχε ένα τέρμα. Έπαιξε ένα αγώνα για την εθνική Ουαλίας κάτω των 19 πριν πάρει μεταγραφή για την εθνική Αγγλίας τον Οκτώβριο του 2013, έχοντας αρνηθεί την κλήση για την εθνική Ουαλίας κάτω των 21. Έλαβε κλήση για την εθνική Αγγλίας κάτω των 19 στα πλαίσια των προκριματικών αγώνων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2014 για ομάδες κάτω των 19. Ο Τζόουνς συμμετείχε σε όλους τους αγώνες και τέσσερις μήνες αργότερα έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Αγγλίας κάτω των 20, στα πλαίσια ενός φιλικού με την εθνική Ρουμανίας. Έπαιξε τέσσερις αγώνες για την εθνική Αγγλίας κάτω των 20.
Λόγκαν Λέρμαν

Προσωπική ζωή

Ο Λόγκαν Λέρμαν βρίσκεται σε σχέση με την πρώην συμπρωταγωνίστρια του,στην σειρά ταινιών Πέρσι Τζάκσον,Αλεξάντρα Νταντάριο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1969

Το NΕ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1969 διεξήχθη από τις 8 ως τις 10 Αυγούστου 1969 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1969. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 15η συνεχόμενη χρονιά.

Χρονικό

Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή αθλητές και αθλήτριες από 40 περίπου σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, παράλληλα με τον Διεθνή Κλασικό Μαραθώνιο. Ξεχωριστά έγινε και το δέκαθλο, στις 16-17 Οκτωβρίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία.
Τους αγώνες δεν παρακολούθησε μεγάλος αριθμός φιλάθλων (3.000 περίπου καθημερινά) και σημείωσαν μέτρια επιτυχία. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με διαφορά 30 β. από τον δεύτερο Πανελλήνιο.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβακίας

Πληροφορίες

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβακίας ξεκίνησε το 1993 και τις πρώτες τρεις περιόδους συμμετείχαν 12 ομάδες που στο τέλος αγωνιζόταν σε πλέι-οφ και πλέι-άουτ. Τις επόμενες 4 περιόδους ως την σεζόν 1999-00 συμμετείχαν 16 ομάδες με το σύστημα βαθμολόγησης. Τη σεζόν 2000-01 εως τη σεζόν 2005-06 συμμετείχαν 10 ομάδες, ενώ από τη σεζόν 2006-07 έως και σήμερα στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβακίας συμμετέχουν 12 ομάδες.
Χερνετίδες

Ωβίσιο

Στην ίδια οικογένεια ανήκει και το ωβίσιο, είδος αραχνών. Ζουν στο Βόρειο Ημισφαίριο μέσα σε βρύα και υπολείμματα φυτών.
Εθνική Σιγκαπούρης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Σιγκαπούρης είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Σιγκαπούρη. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σιγκαπούρης. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας ήρθαν στο AFF Championship, το οποίο κατέκτησε 4 φορές (1998, 2005, 2007 και 2012). Είναι η πρώτη ομάδα που το κατέκτησε τέσσερις φορές και η μόνο που κέρδισε όλους τους τελικούς που συμμετείχε.
Έδρα της ομάδας είναι το National Stadium.
Τσάρλι ΜακΓκέττιγκαν

Δισκογραφία (Άλμπουμ)

Κλεμμένες στιγμές - 2006 Charlie McGettigan - 1990 Οικογενειακά θέματα - 2001 Στο παλιό σας δωμάτιο - 1998 Τραγούδια της νύχτας Άλλη πλευρά του Charlie McGettigan - 2002 (περίπου) Rock 'N' Roll Kids - Το άλμπουμ (μαζί με τον Paul Harrington) Ο άνθρωπος από 20 - 2010
Φερδινάνδος της Έσσης-Χόμπουρκ

Βιογραφία

Ο Φερδινάνδος-Ερρίκος-Φρειδερίκος γεννήθηκε στα Λουτρά Χόμπουρκ φορ ντερ Χόε και ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Το διάστημα 1800-17 υπηρέτησε στο Σύνταγμα Ουσάρων Καρλ φον Λοτρίνγκεν της Αυστρίας. Αναφέρεται γι' αυτόν ότι είχε το ιδεατό παρουσιαστικό ενός του βαρέως Ιππικού. Πολέμησε σε όλες τις μεγάλες μάχες των Ναπολεοντίων Πολέμων και τραυματίστηκε βαριά μερικές φορές. Μετά τη μάχη της Λειψίας, ο Φραγκίσκος Β΄ της Γερμανίας του απένειμε τη διάκριση του Τάγματος της Μαρίας-Θηρεσίας, την πιο υψηλή στο στρατό. Το 1822 ήταν πια στρατηγός του Ιππικού και άφησε την ενεργό υπηρεσία.
Δεν νυμφεύτηκε και έγινε ηλικιωμένος και αντιδραστικός. Ζούσε με τον προσωπικό του σωματοφύλακα (leibjäger) στον Πορτοκαλεώνα, ένα σεμνό οίκημα του ανακτόρου Χόμπουρκ, αφιερωμένος στο κυνήγι και τη Ρωμαιο-Γερμανική ιστορία της περιοχής. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του έγιναν λάντγκραβοι και κάθε φορά που απεβίωνε ένας (δεν είχαν επιζώντες άρρενες απογόνους) τον διαδεχόταν ο επόμενος: Φρειδερίκος ΣΤ΄, Λουδοβίκος-Γουλιέλμος, Φίλιππος και Γουσταύος, ο οποίος απεβίωσε το 1848. Τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος ως λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ. Από το 1813 είχε σκοτωθεί ο τελευταίος αδελφός Λεοπόλδος και ο Φερδινάνδος ήταν άγαμος, έτσι θα ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου Χόμπουρκ.

Λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ

Τα οικονομικά του κράτους είχαν ξεφύγει από έλεγχο, ιδιαίτερα με την παραχώρηση καζίνου από τον Γουσταύο στους αδελφούς Μπλανκ. Ο Φερδινάνδος προσπάθησε να τα συμμαζέψει με την προσωπική του ακραία λιτότητα, που είχε πάντα. Οι επαναστάσεις του 1848 είχαν αντίκτυπο ακόμη και στη μικρή περιοχή του: ο Φερδινάνδος επιβεβαίωσε το Σύνταγμα, που είχε αποδεχθεί και ο Γουσταύος, αν και το 1852 το ανακάλεσε και κυβέρνησε προσωπικά. Το 1850 ήταν από τους πρώτους πρίγκιπες, που έστειλαν αντιπροσώπους στην αποκαταστημένη Ομοσπανδιακή Συνέλευση.
Απεβίωσε στα Λουτρά Χόμπουρκ το 1866 σε ηλικία 83 ετών και τάφηκε -στην τελευταία που απέμεινε θέση- στην κρύπτη του κάστρου Χόμπουρκ. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Γ΄ μέγας δούκας της Έσσης, από τον πρεσβύτερο κλάδο του Ντάρμστατ, αλλά αργότερα το ίδιο έτος η Πρωσία, νικήτρια του Αυστρο-Πρωσικού Πολέμου, κατέλαβε και προσάρτησε την Έσση-Ντάρμστατ.
Δυτικό Οράνιεστατ

Έκταση

Το Δυτικό Οράνιεστατ έχει έκταση 9.29 km². Κατατάσσεται μικρότερο από όλα.
Ποταμών ο αυλητής

Περιγραφή

Το ανάγλυφο διακοσμεί μαρμάρινη στήλη με διαστάσεις 88 εκατοστά ύψος, 32 εκατοστά πλάτος, 0,8 εκατοστά πάχος. Το άνω άκρο λείπει. Στο κάτω άκρο υπάρχει μολύβδινη σύνδεση, η οποία το συγκρατούσε στο βάθρο.
Εικονίζει στα δεξιά γέρο πωγωνοφόρο καθισμένο σε έδρα και στα αριστερά άνδρα που στέκει όρθιος. Και οι δύο κρατούν στο αριστερό τους χέρι διπλό αυλό.
Κάτω από το ανάγλυφο υπάρχει πεντάστιχη επιγραφή, από τους οποίους στίχους οι τέσσερις έμμετροι χαράχτηκαν κατά την ίδρυση του νεκρικού μνημείου, ο δε τελευταίος είναι μεταγενέστερος, και χαράχτηκε όπως φαίνεται όταν πέθανε η γυναίκα του η Πατρόκλεια.
Η επιγραφή αποτελείται από δύο δακτυλικούς εξάμετρους και δύο πεντάμετρους πεζούς στίχους.

Ερμηνεία

Από την επιγραφή μαθαίνουμε ότι η επιτύμβια αυτή στήλη ανήκε στον τάφο του Ποταμώνα από την Θήβα. Αναφέρει επίσης το όνομα του πατέρα του Ολύμπιχου, ο οποίος αναμφισβήτητα είναι εκείνος ο αυλητής Ολύμπιχος τον οποίο μνημονεύει ο Πίνδαρος.
Οι δύο άνδρες που εικονίζονται κρατούν στο χέρι αυλό, πράγμα που κατά τους κανόνες της αρχαίας τέχνης υποδεικνύει το επάγγελμά τους. Ο καθήμενος και γηραιότερος είναι ο πατέρας Ολύμπιχος, ενώ ο όρθιος και νεώτερος είναι ο γιος του, ο Ποταμών. Τόπος της συνάντησης είναι ο Άδης, όπου ο ερχόμενος νεκρός συναντάει τον ήδη επαναπαυόμενο πατέρα του.

Ιστορική τοποθέτηση

Όπως φαίνεται από την επιγραφή, το ανάγλυφο είναι έργο των πρώτων χρόνων του 4ου π.Χ. αιώνα.
Δημοτικό Κολυμβητήριο Νέας Σμύρνης

Θέση

Το Κλειστό Κολυμβητήριο Ν. Σμύρνης βρίσκεται στην Άνω Νέα Σμύρνη, στη γωνία των οδών Τραπεζούντος και Αρτάκης, τέσσερα χιλιόμετρα νότια του κέντρου της Αθήνας. Ανήκει στο Δήμο Νέας Σμύρνης και έχει κερκίδα 1.000 καθήμενων θεατών. Εξυπηρετείται από λεωφορειακές γραμμές. Επίσης, απέχει 200 μ. από το σταθμό «Αιγαίου» του τραμ.

Ιστορικό ανέγερσης

Ο χώρος που βρίσκεται σήμερα το Κλειστό Κολυμβητήριο ήταν άκτιστος ως τα τέλη της δεκαετίας του '60 και ονομαζόταν «Δεξαμενή», λόγω των εγκαταστάσεων της Εταιρείας Υδάτων που υπήρχαν εκεί. Η έκταση αυτή ορίζεται από τις οδούς: Αρτάκης (Α), Εθνικής Στέγης (Ν), Νικομηδείας (Δ) και Τραπεζούντος (Β).
Το 1971 το δυτικό τμήμα της έκτασης χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση του σχολικού συγκροτήματος «Νικομηδείας» που στεγάστηκε το Ομήρειο Γυμνάσιο Θηλέων. Στο υπόλοιπο οικόπεδο, που αποτελούσε μια εκτεταμένη αλάνα, έγινε προσπάθεια δημιουργίας ποδοσφαιρικού γηπέδου με σκοπό την εγκατάσταση του ΑΠΟ Ν. Σμύρνης. Διαμορφώθηκε υποτυπώδης αγωνιστικός χώρος, τον οποίο από το 1972 χρησιμοποιούσε ο τοπικός ανεπίσημος ποδοσφαιρικός σύλλογος ΑΟ Φάρος Άνω Ν. Σμύρνης.
Το 1976, επί δημαρχίας Μπάμπη Μπεχλιβανίδη, αποφασίστηκε στο χώρο να δημιουργηθούν άλλου τύπου αθλητικές εγκαταστάσεις που ολοκληρώθηκαν το 1979. Έτσι στο νότιο τμήμα κατασκευάστηκε κλειστό γυμναστήριο, στο ανατολικό ανοιχτά γήπεδα αθλοπαιδιών και δημοτικές κτιριακές εγκαταστάσεις και στο βόρειο το Κολυμβητήριο. Τα έργα ξεκινησαν το 1976 και ολοκληρώθηκαν το 1979. Αρχικά ήταν ανοιχτό. Το 1990 σκεπάστηκε με ελαφρύ στέγαστρο και μετατράπηκε σε κλειστό. Εκτός από τη βασική πισίνα, διαθέτει βοηθητική πισίνα αρχαρίων.

Αθλητικές δράσεις

Η δημιουργία του κολυμβητήριο της οδού Αρτάκης αποτέλεσε την αφορμή της ίδρυσης κολυμβητικών τμημάτων από τους αθλητικούς συλλόγους της Ν. Σμύρνης, τα οποία φιλοξενούνται στους χώρους του. Σήμερα φιλοξενεί τις ανδρικές και γυναικείες ομάδες καθώς και τα τμήματα υποδομής κολύμβησης και υδατοσφαίρισης των συλλόγων Πανιώνιος, Μίλων, Αρμενική.
Ιωάννης Ερρίκος Δ΄ της Γκορίτσια

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Βεατρίκης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Α΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας.
Το 1323 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Γκρίτσια, σε ηλικία ενός έτους. Επίτροποι ανέλαβαν η μητέρα του και ο θείος του Αλβέρτος Β΄ κύριος της κοιλάδας του Πούστερ.
Το 1338 απεβίωσε σε ηλικία 16 ετών και τάφηκε στον ενοριακό ναό του Ροζάτσο στο Ούντινε. Δεν κυβέρνησε πραγματικά ποτέ και ήταν άτεκνος. Ο Αλβέρτος Β΄ είχε αποβιώσει, έτσι επόμενοι στη διαδοχή ήταν οι τρεις γιοί του: Μάινχαρτ ΣΤ΄, Αλβέρτος Β΄ και Ερρίκος Ε΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη της μητέρας του, την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας και διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
2677 Ιωάννα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιωάννας εκτιμάται σε 20,59 ± 2,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0955 ± 0,021.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσου Μαν

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1905 με σκοπό την οργάνωση του αθλήματος στη Νήσο Μαν και προσχώρησε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας ως μία από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της χώρας.
Τον Οκτώβριο του 2008, η Όνκαν έγινε η ενδέκατη ομάδα της Νήσου Μαν η οποία πέτυχε το καθεστώς The Football Association Charter Standard, το σύστημα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας για τη διασφάλιση της ποιότητας. Έπειτα από αυτό το γεγονός, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσου Μαν έθεσε ως στόχο την αναβάθμιση όλων των ομάδων της στο συγκεκριμένο επίπεδο.
Μεταξοσκώληκας

Μεταξοσκώληκας ονομάζεται γενικά η κάμπια του εξημερωμένου είδους Bombyx mori της ομοταξίας των εντόμων. Έχει πολύ πολύ μεγάλη οικονομική αξία για τον άνθρωπο καθώς εκτρέφεται (σηροτροφία) για την παραγωγή του μεταξιού.Τρέφεται με τα φύλλα της μουριάς. Εναλλακτική ονομασία του μεταξοσκώληκα στην Κύπρο είναι το καματερόν.  Προέρχεται από τη λέξη κάματος που σημαίνει μόχθος, αφού ο μεταξοσκώληκας συνεχώς εργάζεται παράγοντας το μετάξι.
Το έντομο που προκύπτει από το κουκούλι του μεταξοσκώληκα ονομάζεται πουμπουρία. Οι νεκρές πουμπουρίες που προκύπτουν από το βράσιμο των κουκουλιών αποθηκεύονται και χρησιμοποιούνται ως δόλωμα στο ψάρεμα.
Νικόλαος Δαμαλάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1842, έχοντας καταγωγή από την Χίο. Από την ηλικία των 16 ετών σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια του Έρλανγκεν (όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας το 1863), της Λειψίας και του Λονδίνου. Όταν επέστρεψε, διορίστηκε έκτακτος καθηγητής (1867) και αργότερα τακτικός (1872) στην έδρα της ερμηνευτικής της Καινής Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέμεινε στη θέση αυτή για το υπόλοιπο της ζωής του. Διετέλεσε 4 φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής (1873-1874, 1883-1884, 1887-1888 και 1891-1892) ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1878-1879 υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αντιπροσώπευσε την Ελλάδα σε διάφορα συνέδρια και διετέλεσε βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο το διάστημα 1876-1877. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 1892.
Λούσιαν Πουλβερμάχερ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1918 κοντά στο Μάρσφιλντ του Ουισκόνσιν, στην πόλη του Ροκ στην κομητεία Γουντ. Ο Πουλβερμάχερ ήταν μέλος μιας αγροτικής οικογένειας με εννέα παιδιά. Οι τρεις αδερφοί του έγιναν ιερείς.

Στο τάγμα των Καπουτσίνων

Το 1942, στην ηλικία των 24, εντάχθηκε στο τάγμα των Καπουτσίνων και έλαβε το όνομα Λουκιανός. Έγινε ιερέας στις 5 Ιουνίου 1946. Πρώτα διορίστηκε σε μια ενορία του Μιλγουόκι αλλά το 1948 εστάλη στα νησιά Ρίου-Κίου της Ιαπωνίας. Από το 1948 έως το 1970 υπηρέτησε ως ιεραπόστολος των Καπουτσίνων στα νησιά Ρίου-Κίου, συμπεριλαμβανομένης της Οκινάουα. Το 1970 μεταφέρθηκε στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, όπου συνέχισε το ιεραποστολικό του έργο μέχρι τις αλλαγές που προέκυψαν από το Δεύτερο Συμβούλιο του Βατικανού το 1962–1965.
Τρόπαιο θριάμβου χειροσφαίρισης

To Τρόπαιο Θριάμβου στη χειροσφαίριση, γνωστότερο ως Τσάλεντζ Τρόφι είναι διετήσια διεθνή διοργάνωση της χειροσφαίρισης. Σε αυτήν λαμβάνουν μέρος χώρες στις οποίες η χειροσφαίριση είναι υπό ανάπτυξη. Για πρώτη φορά διεξήχθη στους άνδρες στην Κύπρο, το Σεπτέμβριο του 1999, με τη συμμετοχή 6 εθνικών ομάδων και νικήτρια τη διοργανώτρια χώρακαι στις γυναίκες το 2000. Διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (EHF). Στη διοργάνωση του 2008 για τις γυναίκες, που ολοκληρώθηκε στη Λάρνακα, στις 30 Μαρτίου ήταν 1η η Φινλανδία Ο τελικός του Τσάλεντζ Τρόφι για τους δύο πρώτους νικητές, διεξήχθη στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Ντράμεν της Νορβηγίας, στις 20 Ιανουαρίου του 2008. Στον τελικό, η Γεωργία κέρδισε το Λουξεμβούργο με 28-27.
Σαλίνα

Προέλευση του ονόματος

Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού στα ιστορικά χρόνια ήταν οι Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας, οι οποίοι το ονόμαζαν «Διδύμη» - αὕτη δ' ἀπὸ τοῦ σχήματος ὠνόμασται (Στράβων 1.2.11), δηλ. έχει ονομαστεί έτσι απ' το σχήμα της, λόγω των δύο χαρακτηριστικών κορυφών της.
Κατά τους Καρχηδονιακούς Πολέμους κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Αυτοί άλλαξαν την ονομασία σε «Σαλίνα» (Αλυκή), λόγω της μεγάλης αλυκής που υπήρχε στην περιοχή Λίνγκουα.
Τάγμα της Τιμής (Ελλάδα)

Απονομή

Απονέμεται από την AE τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος είναι ο Αρχηγέτης του Τάγματος, ως ηθική αμοιβή σε Έλληνες πολίτες που διακρίνονται στο έργο για την πατρίδα, στα ανώτερα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, σε διαπρεπείς προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων καθώς επίσης και σε διακεκριμένους επιστήμονες ή σε πολίτες που εξέχουν στον τομέα του εμπορίου, της ναυτιλίας και της βιομηχανίας. Παρέχεται επίσης εξίσου ως ηθική αμοιβή σε αλλοδαπούς πολίτες που, λόγω της διακεκριμένης θέσης τους και της προσωπικής αξίας τους, έχουν συμβάλει στην διεθνή προώθηση του γοήτρου της Ελλάδας.

Περιγραφή

Το διάσημο του Τάγματος της Τιμής, σύμφωνα με το άρθρο 2 του παραπάνω Διατάγματος συνίσταται σε ισόκερο πεπλατυσμένο σταυρό (του οποίου τα άκρα βαίνουν πλατύτερα) από σκούρο μπλε σμάλτο, που περιβάλλεται από χρυσό περιθώριο.
 
Ο Σταυρός αυτός φέρει στο κέντρο του επί μπλε σμάλτου την πυρόχρου κεφαλή της θεάς Αθηνάς περιζωσμένη από λευκό σμάλτο επί του οποίου φέρεται η επιγραφή «Ο ΑΓΑΘΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΙΜΗΤΕΟΣ» («μόνο ο δίκαιος πρέπει να τιμάται»). Η οπίσθια πλευρά του έχει το εθνόσημο της Ελλάδας που συνοδεύεται από την χρονολογία 1975, το έτος ιδρύσεως του τάγματος.
Ο Αστέρας του Τάγματος της Τιμής είναι αργυρό διάδημα με ομόκεντρες ακτίνες οι άκρες των οποίων σχηματίζουν οκτώ ακίδες, οκτάκτινο. Στο κέντρο του φέρει επισυναπτόμενο τον παραπάνω κατά περιγραφή σταυρό με την πυρόχρου κεφαλή της Αθηνάς και την επιγραφή. Η οπισθία πλευρά αυτού έχει το εθνόσημο της Ελλάδας και την χρονολογία 1975.
Η ταινία του τάγματος έχει χρώμα σκούρο μπλε (της Σημαίας) με στενές λωρίδες κίτρινου χρώματος κατά μήκος των άκρων.

Τάγμα της Τιμής μετά ξιφών

Το Τάγμα της Τιμής μετά ξιφών αποτελεί το στρατιωτικό σκέλος του αυτού Τάγματος. Το διάσημο του Τάγματος αυτού απονέμεται ως ηθική αμοιβή που σχετίζεται περί των στρατιωτικών μόνο σε στρατιωτικούς, (στρατού ξηράς, ναυτικού και αεροπορίας), και σωμάτων ασφαλείας.
Ο Σταυρός του διασήμου αυτού φέρει πρόσθετα δύο ξίφη διασταυρούμενα χιαστί υπό το κέντρο του διασήμου, πίσω από την πυρόχροα κεφαλή της Αθηνάς με τις αιχμές των ξιφών προς τα επάνω. Παρόμοια διασταυρούμενα ξίφη φέρει και ο Αστέρας του Τάγματος.
 
Οι δε τίτλοι στους απονεμηθέντες όλων των τάξεων είναι οι ίδιοι με τους παραπάνω προσθέτοντας τον όρο "μετά ξιφών", π.χ. Ιππότης του αργυρού σταυρού του Τάγματος της Τιμής μετά ξιφών, ή Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής μετά ξιφών, κ.λπ.
Τα διάσημα δεν έχουν εισέτι απονεμηθεί ούτε κατασκευασθεί.
Αντήλιος

Ετυμολογία

Η ονομασία είναι ελληνική, ἀντήλιος – ἀντί και ἥλιος – δηλαδή «άντικρυς του ήλιου».

Ιστορικό ενδιαφέρον

Ο Αντήλιος (ειδικότερα η μονή του Αγίου Ηλία) ήταν ο χώρος για την υπογραφή μιας ιστορικής συνθήκης (στα αραβικά: عامية أنطلياس Αμμιγιάτ Ανταλιάς) μεταξύ πολλών κοινοτήτων του Λιβάνου για να ενωθούν ενάντια στην καταπίεση της αιγυπτιακής κατοχής και των συμμάχων τους στα μέσα του 19ου αιώνα, επακριβώς το 1840. Οι κοινότητες των Χριστιανών και των Δρούζων ήταν οι κυριότερες ομάδες της συνθήκης αυτής. Ωστόσο, η συνθήκη δεν εμπόδισε τον άγριο πόλεμο μεταξύ των δύο ομάδων το 1860 που οδήγησε σε δεκάδες χιλιάδες θύματα.

Θρησκεία

Ο Αντήλιος είναι έδρα των Καθολικών της Κιλικίας του Αρμενικού Καθολικάτου του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας.
Ο καθεδρικός του ναός του Αγίου Ηλία είναι η επισκοπική έδρα της Μαρωνιτικής Καθολικής Αρχιεπισκοπής Αντηλίου.
Άλλα σημαντικά θρησκευτικά κτήρια περιλαμβάνουν τη μαρωνιτική μονή του Αγίου Ηλία με τις δύο εκκλησίες του και την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ.
Σερντάμπ

Το σερντάμπ  (αραβικά: سرداب, sirdab, κυριολεκτικά "κρύο νερό", -κελάρι σαν αντιδάνειο στα αραβικά-, αρχαία αιγυπτιακά pr-tu.t "σπίτι του αγάλματος") είναι μια κατασκευή που συναντάμε στα ταφικά μνημεία (μασταμπάδες ή ταφικούς ναούς) του Αρχαίου βασιλείου. Συνήθως είναι χτισμένο χωρίς πρόσβαση, και περιέχει το άγαλμα του Κα του εκλιπόντος. Κάποιες φορές επικοινωνούσε με τον ταφικό θάλαμο μέσω ανοίγματος ή μέσω τρυπών, που επέτρεπαν στον νεκρό (στο Κα του), να δέχεται τις ταφικές προσφορές που άφηναν οι συγγενείς ή οι ιερείς. Συχνά το σερντάμπ ήταν κρυμμένο πίσω από μια στήλη με ψευδοθύρα.
Το σερντάπ του Φαραώ Ζοζέρ είναι έξω από την πυραμίδα του, σε ένα μικρό απομονωμένο δωμάτιο, που ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Cecil Firth, και περιέχει ιερογλυφικά που αναφέρονται στον Ιμχοτέπ ως τον αρχιτέκτονα της Βαθμιδωτής πυραμίδας του Ζοζέρ στη Σακάρα. Περιέχει το άγαλμα του Κα του Ζοζέρ, ύψος 1,42 μέτρα, αντίγραφό του οποίου υπάρχει εκεί, ενώ το γνήσιο βρίσκεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο.
Ένα άλλο καθιστό άγαλμα του ιερέα Kaitep της πέμπτης ή έκτης δυναστείας, και της γυναίκας του Hetepheres, ύψος 47,5, επίσης βρέθηκε σε σερντάμπ (σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο).
Δεν συναντάμε το σερντάμπ σε τάφους του Μέσου βασιλείου, αλλά το άγαλμα του νεκρού εξακολουθεί να υπάρχει στο ταφικό μνημείο.
Ανάγλυφο Μήδειας και Πελειάδων (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου, αρ. SK 925)

Ιστορική αναδρομή

Το ανάγλυφο είναι γνωστό από την εποχή της Αναγέννησης. Περί το έτος 1550 βρίσκονταν στην ιδιωτική συλλογή του Καρδινάλιου Νικκολό Ριντόλφι (Niccolò Ridolfi). Αργότερα τοποθετήθηκε στο Παλάτσο Στρότσι (Palazzo Strozzi) στην Φλωρεντία, και μετά στο Παλάτσο Νικκολίνι (Palazzo Niccolini). Αγοράστηκε το 1828 στη Ρώμη και εκτίθεται σήμερα στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου.

Περιγραφή

Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Εικονίζει στα αριστερά την Μήδεια, που κρατάει στα χέρια της ένα μικρό κουτάκι και είναι έτοιμη να το ανοίξει. Φοράει διπλό χιτώνα, σανδάλια και κορώνα στο κεφάλι. Στα δεξιά δύο γυναίκες, οι θυγατέρες του μυθικού βασιλιά της Θεσσαλίας Πελία παίρνουν μέρος στη διαδραματιζόμενη σκηνή. Η μια από αυτές στο κέντρο του ανάγλυφου φοράει έναν απλό χιτώνα, ο οποίος αφήνει ακάλυπτο το αριστερό στήθος. Η σγουρή κόμη είναι πιασμένη πίσω στο κεφάλι και σχηματίζει στρογγυλό κότσο. Σκύβει τοποθετώντας έναν τρίποδα με λεκάνη μεταξύ αυτής και της Μήδειας. Η αδελφή της στο δεξιό μέρος φοράει χιτώνα. Στέκει σκεπτική με το πρόσωπο στραμμένο προς τον θεατή. Στο χέρι κρατάει κλαδί ελιάς.

Ερμηνεία

Αρχικά η σκηνή περιείχε και ένα σπαθί, το οποίο αργότερα αντικαταστάθηκε από κάποιον εργάτη που το επισκεύασε. Η σκηνή περιγράφει την προετοιμασία ενός λουτρού που υποτίθεται ότι θα ξαναφέρει τη νιότη στον Πελία. Ο θεατής ξέρει ότι οι δύο αδελφές έχουν πέσει θύμα απάτης, ενώ η Μήδεια είναι έτοιμη να απολαύσει την εκδίκησή της.
Πιστεύεται ότι το ανάγλυφο ετούτο ήταν μέρος του διακόσμου ενός βωμού της Αρχαίας Αγοράς, στον οποίο ανήκαν τρία άλλα γνωστά ανάγλυφα που περιέχουν παρόμοιες σκηνές. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, τα τέσσερα ανάγλυφα διακοσμούσαν τη ζωφόρο ενός νεκρικού ναϊσκου.