google/wiki40b huggingface dataset:
Ορθογραφικοί Κανόνες της Καταλανικής γλώσσας

Οι Ορθογραφικοί Kανόνες της Καταλανικής γλώσσας είναι ένα σύνολο 24 κανόνων που δημιούργησε το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών στις 24 Ιανουαρίου του 1913, με τους οποίους έγινε προσπάθεια να ρυθμιστεί το ορθογραφικό σύστημα των Καταλανικών. Δημιουργήθηκαν λόγω της ανάγκης να εκσυγχρονιστούν, να καθαριστούν και να κανονικοποιηθούν η λογοτεχνική και η γραπτή γλώσσα. Αυτοί οι κανόνες σηματοδότησαν την γραφή των μοντέρνων Καταλανικών, που ισοδυναμούσαν με άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες και που έγιναν πιο κατάλληλοι για την καλλιέργεια όλων των λογοτεχνικών ειδών και για όλους τους τομείς επικοινωνίας: τον τύπο, την επιστήμη, την εκπαίδευση, την νομοθεσία και τις επιχειρήσεις.
Για να εγκατασταθούν αυτοί οι Ορθογραφικοί Κανόνες, το Ινστιτούτο ίδρυσε μια επιτροπή αποτελούμενη από μέλη από όλα τα τμήματα του: Αντόνι Μαρία Αλκοβέρ, Τζοζέπ Καρνέρ ι Ριμπάλτα, Φρεντερίκ Κλασκάρ, Πομπέου Φάμπρα, Λουίς Σεγκαλά ι Εσταλέγια, Τζάουμε Μασσό ι Τορρέντς, Μικέλ ντελς Σάντς Ολιβέρ, Αντόνι Ρουμπιό ι Γιούκ, Πέρε Κορομίνες ι Μοντάνια και από τον Εουζένι δ'Ορς. Ο Πομπέου Φάμπρα ανέλαβε να ετοιμάσει ένα ερωτηματολόγιο το οποίο μελετήθηκε, συζητήθηκε και για το οποίο ψήφισαν όλα τα μέλη της επιτροπής. Το Ινστιτούτο, με αυτούς τους κανόνες, παρέδωσε όλα τα βασικά και σημαντικά εφόδια για την Καταλανική γλώσσα για να μπορεί το Ινστιτούτο να αναλάβει όλες τις εργασιες που θα ακολουθούσαν, οι οποίες αφορούσαν την κωδικοποίηση της γραμματικής (1918) και το Γενικό Λεξιλόγιο της Καταλανικής Γλώσσας (1932).
Οι κανόνες εφαρμόστηκαν αμέσως από τον ημερήσιο Τύπο, διάφορα περιοδικά και από την πλειοψηφεία των συγγραφέων. Η Κανονικοποίηση διευκόλυνε την διδασκαλία των Καταλανικών στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Ο Ενρίκ Πρατ ντε λα Ρίμπα, όσο αφορά αυτό το θέμα, κάλεσε τους Καταλανούς να είναι ενωμένοι και πειθαρχημένοι και σαν αποτέλεσμα οι τοπικές εταιρείες υιοθέτησαν την καινούργια ορθογραφία. Ο ρόλος του πολιτισμικού και πολιτικού κόσμου ήταν καθοριστικός για την επιτυχία των Κανόνων, της ενότητας της γλώσσας και, σίγουρα, για να επαναφερθεί η Καταλανική γλώσσα.
Παρά την λαϊκή και επίσημη αποδοχή, οι κανόνες είχαν αρχικά καταπολεμηθεί από ένα συγκεκριμένο αριθμό προσωπικοτήτων. Αξίζει να αναφερθούν μερικοί από αυτούς, κάποιοι εγγράμματοι και φιλόλογοι, όπως οι: Φρανσέσκ Καρρέρας ι Κάντι, Τζάουμε Κολέλ ι Μπανσέλς, Τζοζέπ Φρανκέζα ι Γκόμις, Φρανσέσκ Ματέου ι Φορνέλς, Απέλες Μέστρες, Ραμόν Μικέλ ι Πλάνας, Ερνέστ Μολινέ ι Μπραζές, κ.τ.λ. Αυτοί δημιούργησαν το 1915 την Ακαδημία της Καταλανικής Γλώσσας, η οποία εφάρμοσε μερικούς Κανόνες ορθογραφίας που δημοσιέυθηκαν το 1916, οι οποίοι δεν εφαρμόστηκαν με επιτυχία.
Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1896 και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1901.
Gonioctena fornicata

Χαρακτηριστικά του ακμαίου

Το σώμα μοιάζει με το σώμα τις πασχαλίτσας, η Γωνιόκτενα φορνικάτα είναι όμως λιγότερα κυρτή και λίγο πιο μακρόστενη . Αποκτά μήκος πέντε έως επτά χιλιοστόμετρων . Το χρώμα είναι κατ' αρχήν ένα κιτρινωπό κόκκινο με μαύρες ουλές , αλλά υπάρχουν παραλλαγές από μαύρα άτομα με μόνο ελάχιστα κόκκινα υπόλοιπα έως άτομα με κόκκινο κεφάλι, πρόνωτο και έλυτρα και μόνο τέσσερις καφέ ουλές στα έλυτρα.
Το κεφάλι είναι τραβηγμένο πίσω στο προθώρακα μέχρι τους οφθαλμούς. Οι κεραίες συνίστανται από ένδεκα άρθρα. Είναι νηματοειδείς και φαρδαίνουν λίγο προς τα έξω. Εκφύονται η μία μακριά από την άλλη κοντά στους οφθαλμούς πάνω από τη βάση των άνω γνάθων (Εικ. 2) . Οι άνω γνάθοι δεν έχουν αυλάκωση στην έξω πλευρά για την προστασία του τελευταίου άρθρου των γναθικών προσακτρίδων.
Όπως τονίζει το όνομα «φορνικάτα», το πρόνωτο είναι στρόγγυλα κυρτό προς τα πάνω. Έχει πυκνή στιγμάτωση, η οποία κατά την ακμή γίνεται μόνο λίγο πιο χονδρή (Εικ. 3). Στην τυπική περίπτωση το πρόνωτο είναι κόκκινο με ένα ζεύγος μαύρων ουλών.
Τα στίγματα στα έλυτρα σχηματίζουν εννέα σαφείς σειρές, που δε διαλύονται στο δεύτερο μισό των ελύτρων (Εικ. 3). Τα διαστήματα είναι πλατιά και με λεπτή στιγμάτωση. Κατά κανόνα τα έλυτρα είναι κόκκινα με επτά ή εννέα ουλές, η μία περίπου στη μέση της ραφής, οι υπόλοιπες ουλές είναι συμμετρικά σκορπισμένες στις δυο πλευρές. Ο θυρεός είναι πάντοτε μαύρος.
Οι κνήμες των ποδιών τελειώνουν σε μια αυλάκωση η οποία μπορεί να υποδέχεται τους ταρσούς . Η κάτω έξω άκρη της αυλάκωσης αυτής επεκτείνεται σε ένα είδος πλατύ δοντιού. Αυτό το δόντι στα μεσαία και στα οπίσθια άκρα είναι στο τέλος των κνημών κοντά στους ταρσούς (Εικ. 4), στο μπροστινό πόδι το δόντι είναι μόνο ασθενές και απομακρυσμένο από τη βάση των ταρσών (Εικ. 5, βέλος Α). Οι ταρσοί είναι όλοι τετραμερείς. Τα νύχια έχουν από ένα δόντι στη βάση (Εικ. 5 βέλος C).

Γεωγραφική εξάπλωση

Ο χώρος διαμονής του είδους εξαπλώνεται στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Αναφέρονται οι χώρες Ιταλία, πρώην Γιουγκοσλαβία και Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Αλβανία, Βουλγαρία, Νότια Ρωσία, Ουκρανία, Στερεά Ελλάδα και Κρήτη. Στα νησιά και στην ευρωπαϊκή Τουρκία η θέση δεν είναι σαφής.
Ντάλιμπορ Μπάγκαριτς

Καριέρα

Ο Μπάγκαρις ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του 1996. Από το 1996 μέχρι και το 2000 αγωνίστηκε στην Κροατία με τις Καρλόβατς (1996-997), Μπένστον Ζάγκρεμπ (1997-98 και 1999-00) και Τσιμπόνα (1998-99).
Το 2000 συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ και τελικά υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σικάγο Μπουλς. 
Το 2003 ο Μπάγκαριτς άφησε την Αμερική και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Από το 2004 μέχρι και το 2009, ο Μπάγκαριτς αγωνιζόταν στην ιταλική Φορτιτούντο Μπολόνια, με μόνη εξαίρεση τη σεζόν 2006-07 κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην ισπανική Σαν Τζοσέπ Χιρόνα.
Το 2009 επέστρεψε στην Τσιμπόνα, ενώ λίγους μήνες αργότερα μεταπήδησε στην Ντουμπράβα.
Την περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε αρχικά με το Μαρούσι κι έπειτα με τη Βαγιαδολίδ.
Το 2011 μετεγγράφη στην ΚΚ Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ ενώ το 2012 ταξίδεψε στο Λίβανο για λογαριασμό της Αλ Ριγιάντι Μπειρού.
Το καλοκαιρι του 2012 μεταπήδησε στην Αμχίτ Κλαμπ, στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.
Συθήρια

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1981 στο Σολτ Λέικ Σίτι. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2002 και έχει υποδυθεί περίπου 250 ρόλους σκληρού πορνό. Το καλλιτεχνικό της όνομα είναι από την ελληνική μυθολογία και μνημονεύει την Κυθήρεια Αφροδίτη. Ο ειδικός της τομέας είναι η γυναικεία διάχυση, η οποία είναι ιδιαίτερη ικανότητα και δυσεύρετο προσόν στον ερωτικό τομέα. Η Συθήρια είναι αναμφισβήτητα η κατεξοχήν κορυφαία καλλιτέχνης στο είδος αυτό.
Μένιππος

Βιογραφία

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Μένιππου. Γεννήθηκε στα Γάδαρα στην Κοίλη Συρία. Οι πηγές συμφωνούν πως υπήρξε δούλος, για κάποιον κάτοικο του Πόντου, τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Παρόλα αυτά κατόρθωσε με κάποιον τρόπο να εξασφαλίσει την ελευθερία του και έζησε στη Θήβα. Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει μία αμφισβητήσιμη ιστορία σχετικά με τη ζωή του Μένιππου, υποστηρίζοντας πως κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη περιουσία ως τοκογλύφος, την έχασε, κατέρρευσε ψυχολογικά και αυτοκτόνησε.Ο Λουκιανός συγκαταλέγει τον Μένιππο μαζί με τον Αντισθένη, τον Διογένη, και τον Κράτη ως έναν από τους πιο σημαντικούς Κυνικούς της εποχής.
Δημήτρης Μαυροειδής

Ελλάδα

Ο Μαυροειδής γεννήθηκε στο Περιστέρι. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της εφηβικής του ομάδας, του Περιστερίου το 2005. Δύο χρόνια μετά πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο. Επόμενη στάση του ήταν η ομάδα του Αμαρουσίου.

Ισπανία

Τον Ιούλιο του 2010 επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στο Ισπανικό Πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στην ομάδα της Μπιλμπάο. Από το σύλλογο αποχώρησε δύο χρόνια αργότερα.

Επιστροφή στην Ελλάδα

Ο Μαυροειδής υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς τον Ιούλιο του 2012. Το 2013 κέρδισε την Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό. Το Δεκέμβρη 2013 έλυσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό Πειραιώς κοινή συναινέσει. Το 2014 υπέγραψε στην ομάδα της Κηφισιάς, όπου και παρέμεινε μέχρι το 2015. Το καλοκαίρι του 2015 συμφώνησε με την Α.Ε.Κ. Το 2018 κατακτά το κύπελλο Ελλάδας με την Α.Ε.Κ. Στις 6 Μαΐου 2018 κατέκτησε το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ στο Final-4 της Αθήνας, νικώντας στον τελικό την Μονακό με 100-94.
Στις 25 Αυγούστου 2018 ανακοινώθηκε από τον Κολοσσό Ρόδου. Βγήκε MVP του πρώτου γύρου του ελληνικού πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 2019, επέστρεψε στην Α.Ε.Κ, όντας ένας από τους αρχηγούς μάλιστα της ομάδας.

Εθνική Ομάδα

Ο Μαυροειδής φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 2001. Κατόπιν συμμετείχε στα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Νέων Ανδρών κατά τα έτη 2004 και 2005. Το 2009 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Ελλάδος Ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα. Κατόπιν έλαβε μέρος στο Ευρωμπάσκετ του 2011  όπου η Ελλάδα κατέλαβε την 6η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Συμμετείχε επίσης στο Προολυμπιακό τουρνουά του 2012 στην Βενεζουέλα. Επέστρεψε στην εθνική ομάδα το 2017 για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019. Με την εθνική ομάδα έχει 36 αγώνες με 205 πόντους (μ.ο: 5.69).
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1966-67 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε δύο αγώνες μπαράζ, ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1967–68.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1965-66

Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε o ΑΠΟΠ Πάφου, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1966-67.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο ΑΣΙΛ Λύσης ο οποίος ενεγράφη στη δύναμη της ΚΟΠ όπως και η ΠΑΕΚ Κερύνειας που επέστρεψε στο πρωτάθλημα μετά από 2 περιόδους.

Μπαράζ

Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι νικήτριες ομάδες κάθε ομίλου: ΑΣΙΛ Λύσης και Ευαγόρας Πάφου. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του ΑΣΙΛ, στο στάδιο Γρηγόρης Αυξεντίου (Λύση). Ο ΑΣΙΛ κέρδισε με σκορ 4-1.
Λόγω επεισοδίων που διαδραματίστηκαν στον πρώτο αγώνα, ο δεύτερος αγώνας δεν έγινε στην έδρα του Ευαγόρα στην Πάφο (στάδιο ΓΣΚ), αλλά στο παλιό ΓΣΠ στη Λευκωσία, στις 7 Ιουνίου 1967. Τελείωσε ισόπαλος 1-1. Με αυτά τα αποτελέσματα πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΑΣΙΛ Λύσης.
Ματθαίος ο Μυρέων

Βίος

Ο Ματθαίος Μυρέων γεννήθηκε στην Πωγωνιανή της Ηπείρου το 1550. Στα 1621 βρίσκεται στην Ουγγροβλαχία στη μονή Δάλου. Έχει συντάξει αντιλατινικού περιεχομένου στιχηρά και κανόνες καθώς και το Ιστορία των κατά την Ουγγροβλαχία τελεσθέντων (Βενετία 1683)
2069 Χαμπλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χαμπλ εκτιμάται σε 34,53 ± 2,3 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0538. Ο Χαμπλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 23 ως 42 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ιαπωνόφιλος

Η Ιαπωνοφιλία αναφέρεται στην εκτίμηση και την αγάπη της ιαπωνικής κουλτούρας, τους ανθρώπους ή την ιστορία της χώρας. Στα ιαπωνικά ο όρος «ιαπωνόφιλος» είναι «shinnichi» (親日, σιννίτσι). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 18ο αιώνα και τις αρχές του 19ου, πριν η Ιαπωνία γίνει πιο ανοικτή στο εξωτερικό εμπόριο.

Ιστορία

Ο Καρλ Πέτερ Θούνμπεργκ και ο Φίλιπ Φραντς φον Ζίμπολντ βοήθησαν να εισαχθεί η ιαπωνική χλωρίδα, έργα τέχνης και άλλα αντικείμενα στην Ευρώπη τα οποία κέντρισαν το ενδιαφέρον. Ο Λευκάδιος Χερν περιγράφεται ως «επιβεβαιωμένος ιαπωνόφιλος» από τον εκδοτικό οίκο Τσαρλς Ε. Τουτλ σε προλόγους αρκετών βιβλίων του.
Στην πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, αρκετοί Βρετανοί συγγραφείς επαινούν την Ιαπωνία. Το 1904, για παράδειγμα, η Μπέατρις Ουέμπ έγραψε πως η Ιαπωνία ήταν ένα «ανερχόμενο αστέρι του ανθρώπινου αυτοελέγχου και της φώτισης», εγκωμιάζοντας τον «καινοτόμο κολεκτιβισμό» της Ιαπωνίας, και την «παράξενη» σκοπιμότητα και ευρύτητα πνεύματος της «φωτισμένης επαγγελματικής ελίτ». Εν μέρει αυτό ήταν αποτέλεσμα της μείωσης της βρετανικής βιομηχανικής υπεροχής, με τη Γερμανία και την Ιαπωνία να αυξάνονται συγκριτικά. Η Γερμανία θεωρήθηκε ως κοντινή απειλή, αλλά η Ιαπωνία είχε θεωρηθεί ως πιθανός σύμμαχος.

Σήμερα

Σήμερα, ο όρος ιαπωνόφιλος συνδέεται συχνά με τους οτάκου και γενικότερα την κουλτούρα anime και manga. Κυρίως εντός του διαδικτύου, οι Ιαπωνόφιλοι είναι αποκαλούμενοι συχνά ως "weeaboos" ή "wapanese" (Wannabe Japanese), λέξη με πολύ αρνητική σημασία.
Μπόρατς Τσάτσακ

Σεζόν 2007-08

Το 2007-08, με προπονητή τον Μιόντραγκ Μπόζοβιτς από το Μαυροβούνιο, αγωνίστηκε στη Σούπερ Λίγκα (Α΄ κατηγορία) του σερβικού πρωταθλήματος και τερμάτισε στην 4η θέση. Έτσι κέρδισε μια θέση στο 2ο γύρο του Κυπέλλου Ιντερότο της επόμενης σεζόν, στον οποίο θα αντιμετώπιζε τον Πανιώνιο. Τελικά, στη θέση της πήρε μέρος η ΟΦΚ Βελιγραδίου και η Μπόρατς έλαβε μέρος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στην πρώτη της ευρωπαϊκή συμμετοχή.
Γεώργιος Μουτζουρίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του πολιτικού Ιωάννη Μουτζουρίδη. Καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών του Ναυπλίου. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Σπούδασε Νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.
Στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Αργολίδας με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας και επανεξελέγη το 1985 και τον Νοέμβριο του 1989. Το 1985, χρονιά κατά την οποία εξελέγη κοσμήτορας της Βουλής, υπήρξε ένας εκ των συνιδρυτών της ΔΗ.ΑΝΑ και δύο χρόνια μετά επανήλθε στη Νέα Δημοκρατία.
Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών το 2013 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Πέτρου και Παύλου στο Παλαιό Φάληρο.
Μαζολίνο ντα Πανικάλε

Βιογραφία

Ο Μαζολίνο (=μικρός Θωμάς, από το όνομά του Τομμάζο = Θωμάς) γεννήθηκε στο Πανικάλε. Από την ίδια περιφέρεια προερχόταν και ο φίλος και συνεργάτης του Μαζάτσο Πιθανόν να διετέλεσε βοηθός του Λορέντσο Γκιμπέρτι στη Φλωρεντία κατά το χρονικό διάστημα 1403 - 1407. Η ακριβής χρονολογία γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά από τεκμήρια συνάγεται ότι πρέπει να γεννήθηκε ή το 1383 ή το 1384. Το 1423 έγινε μέλος της φλωρεντινής Συντεχνίας Arte dei Medici e Speziali (Τέχνη των Ιατρών και των Φαρμακοποιών), η οποία, ως ανεξάρτητο κλάδο, περιελάμβανε και ζωγράφους. Στη Φλωρεντία είχε ενοικιάσει ένα σπίτι και ένα εργαστήριο. Γύρω στα 1428 απεβίωσε ο πατέρας του, γεγονός που τον απελευθέρωσε από την κυριαρχία του και έγινε ο αρχηγός της οικογένειας.
Πιθανόν ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που δημιούργησε ελαιογραφίες κατά τη δεκαετία του 1420, ενώ ο Γιαν βαν Άικ δημιούργησε ελαιογραφίες κατά τη δεκαετία του 1430 και είχε υποτεθεί ότι ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε αυτό το μέσον, ενώ ο Τζόρτζιο Βαζάρι αναφέρει ότι στην Ιταλία πρώτος που χρησιμοποίησε ελαιοχρώματα στη ζωγραφική ήταν ο Αντονέλλο ντα Μεσσίνα. Σύμφωνα με τον Βαζάρι, η εκπαίδευση του Μαζολίνο άρχισε στο εργαστήριο του Λορέντσο Γκιμπέρτι και, σε ηλικία 19 ετών, ο Μαζολίνο μεταπήδησε στο εργαστήριο του Γκεράρντο Σταρνίνα. Και οι δύο είναι εξ ίσου πιθανό να διετέλεσαν δάσκαλοι του Μαζολίνο, καθώς ο ζωγράφος συνδέθηκε με τον Σταρνίνα την περίοδο 1402-03 όταν αυτός, επιστρέφοντας από την Ισπανία, αποτέλεσε την ηγέτιδα μορφή στη ζωγραφική στη Φλωρεντία. Θέλοντας να εξηγήσουν τη απόλυτη έλλειψη καταγραφών σχετικά με τον Μαζολίνο τις πρώτες δύο δεκαετίες του 15ου αιώνα, οι ιστορικοί τέχνης υποθέτουν ότι ο καλλιτέχνης απουσίαζε επί μακρόν από την πόλη. Πράγματι, καταγράφεται διαμονή του στην Ουγγαρία κατά την περίοδο 1427 ως 1427. Γεγονός είναι ότι ο Μαζολίνο ταξίδεψε αρκετά, ενώ πήγε στην Ουγγαρία με την υποστήριξη του Φιλίππο Μπουοντελμόντι ντελι Σκολάρι (Filippo Buondelmonti degli Scolari), επιλεγομένου "Πίπο ντα Οζόρα", Φλωρεντινού που ήταν στην υπηρεσία του βασιλέα Σιγισμούνδου της Ουγγαρίας. Επιλέχτηκε από τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄ (κοσμικό όνομα Οντόνε Κολόννα, Oddone Colonna), όταν η παπική έδρα επανήλθε στη Ρώμη από την Αβινιόν το 1420, να ζωγραφίσει το οικογενειακό του παρεκκλήσιο στη Σάντα Μαρία Ματζόρε και αργότερα από τον Καρδινάλιο Μπράντα Καστιλιόνε (Branda Castiglione) να ζωγραφίσει το παρεκκλήσιο της Αγίας Αικατερίνης στη Βασιλική του Αγίου Κλήμεντος (San Clemente) στη Ρώμη. Στο ενδιάμεσο διάστημα, συνεργάστηκε με τον νεότερο συνάδελφό του Μαζάτσο στη δημιουργία των τοιχογραφικών στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι στη Βασιλική Santa Maria del Carmine της Φλωρεντίας, έργο που αποθαυμάστηκε πολύ από τους συναδέλφους του ζωγράφους καθ' όλο τον 15ο αιώνα. Ζωγράφισε, επίσης, μια σειρά από 300 μορφές διασήμων στο Ανάκτορο Ορσίνι της Ρώμης κατά την περίοδο 1433-34. Εργάστηκε, επίσης, στο Τόντι, πολίχνη κοντά στην Περούτζια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μετά το 1435, τα πέρασε εργαζόμενος για τον Καρδινάλιο Καστιλιόνε στην πολίχνη Καστιλιόνε Ολόνα (Castiglione Olona), στην περιφέρεια του Βαρέζε στη Λομβαρδία.
Άγιος Γεώργιος (συνοικία Αγίου Δομετίου)

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Παύλο, στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα (Δήμος Λευκωσίας), στα νότια με τον Δήμο Έγκωμης και στα ανατολικά με τον Γερόλακκο.

Ιεροί ναοί

Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Ολοκληρώθηκε το 1902. Επιπλέον, στη συνοικία υπάρχει βυζαντινό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Δομέτιο, κτίσμα του 19ου αιώνα.

Διάφορα

Στον Άγιο Γεώργιο βρίσκεται ο μοναδικός ιππόδρομος της Κύπρου.
Αργυροπελεκάνος

Περιγραφή

Ο αργυροπελεκάνος είναι ένα από τα μεγαλύτερα  σε μέγεθος είδη πουλιών στον κόσμο, με ύψος που φτάνει το 1,20 μ.,  με άνοιγμα φτερών έως 3,20 μ. και βάρος από 6 έως 10 κιλά. Το χρώμα του φτερώματός του είναι σταχτί, το ράμφος του φέρει διαστελλόμενο σάκο κίτρινου χρώματος στο κάτω μέρος, και τα δάχτυλά του είναι συνενωμένα μεταξύ τους με μεμβράνη.

Γεωγραφική κατανομή

Οι πρώτοι αργυροπελεκάνοι εμφανίστηκαν στη Γη πριν από 30.000.000 χρόνια, όπως έχουν εξακριβώσει οι επιστήμονες από απολιθώματα. Ο αργυροπελεκάνος αποτελεί υπόλειμμα πανίδας που ονομάζεται Σαρματική, και απλωνόταν πριν από 1.000.000 χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σιγά-σιγά όμως, οι παγετώνες εκτόπισαν τον αργυροπελεκάνο στα νοτιοανατολικά. Ευρύτατα εξαπλωμένος στην Ευρώπη και την Ασία μέχρι και τον 19ο αιώνα, ο πληθυσμός των αργυροπελεκάνων περιορίστηκε σε ορισμένους υγρότοπους των Βαλκανίων. Έχει συνολικό πληθυσμό από 10.400-13.900, σε 19 αποικίες από την Ελλάδα μέχρι την Κίνα. Στην Ελλάδα, αργυροπελεκάνοι φωλιάζουν στη Μικρή Πρέσπα, στη λίμνη της Καστοριάς, στον Αμβρακικό κόλπο και στη λίμνη Κερκίνη.

Τροφικές συνήθειες

Ο αργυροπελεκάνος είναι πουλί που τρέφεται με ψάρια, αλλά δεν ανταγωνίζεται τους ψαράδες γιατί η τροφή του αποτελείται κυρίως από ψάρια που αφθονούν και έχουν μικρή εμπορική αξία και από άρρωστα ή και νεκρά ψάρια που τα πιάνει πολύ εύκολα. Συνήθως ψαρεύει στις λιμνοθάλασσες, αλλά και στις εκβολές, στα ποτάμια, στα έλη με καλαμώνες, στις τεχνητές λίμνες και στη θάλασσα. Οι ημερήσιες απαιτήσεις του για τροφή είναι 900-1200 γρ.

Αναπαραγωγή

Χτίζει τη φωλιά του με χόρτα και κλαδιά σε απομονωμένες νησίδες και σε δύσβατους καλαμιώνες. Εκεί, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής (Ιανουάριος-Ιούλιος), γεννά συνήθως δύο αβγά, τα οποία επωάζει για 30 μέρες, καλύπτοντάς τα με τη μεμβράνη των ποδιών του. Οι νεοσσοί τρέφονται και από τους δύο γονείς, παίρνοντας μισοχωνεμένη τροφή από το σάκο τους.
Επειδή η επώαση γίνεται με το πέλμα των ποδιών τους, με την παραμικρή ενόχληση από τον άνθρωπο, προσπαθώντας να πετάξουν μακριά, οι αργυροπελεκάνοι συνθλίβουν τα αυγά τους (αρκετοί αργυροπελεκάνοι δεν επιστρέφουν καν στη φωλιά τους). Ο κίνδυνος παραμένει ο ίδιος ακόμα και αν έχουν ήδη εκκολαφθεί οι νεοσσοί, οι οποίοι, έως και την ηλικία των δυόμισι μηνών, εξαρτώνται απόλυτα από τους γονείς τους.

Κατάσταση πληθυσμού

Θεωρείται ένα από τα σπανιότερα είδη πουλιών και προστατεύεται από διεθνείς συνθήκες όπως η Συμφωνία για τη Διατήρηση των Αφρικανο-Ευρασιατικών Αποδημητικών Υδρόβιων πτηνών (AEWA) και από την ελληνική νομοθεσία, η οποία απαγορεύει το κυνήγι του και την ενόχλησή του στους τόπους αναπαραγωγής του. Περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της Οδηγίας 79/409 (περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών) της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2009/147/Ε.
Βοτανικός Κήπος

Η βιοποικιλότητα, η φύση και το τοπίο προστατεύονται και διατηρούνται, ώστε να διασφαλίζονται οι φυσικές διεργασίες, η αποδοτικότητα των φυσικών πόρων, η ισορροπία και η εξέλιξη των οικοσυστημάτων, καθώς και η ποικιλομορφία, η ιδιαιτερότητα ή η μοναδικότητα των συνιστωσών τους. Αντικείμενα προστασίας και διατήρησης αποτελούν, επίσης, τα σημαντικά είδη της αυτοφυούς χλωρίδας, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα άγρια είδη και είδη συγγενή των καλλιεργούμενων ειδών, της άγριας πανίδας, των αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων και άλλων ομάδων έμβιων όντων.
O Βοτανικός Kήπος είναι, σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση Βοτανικών Κήπων , ένα ζωντανό μουσείο, το οποίο εκθέτει, ex situ, επιστημονικά τεκμηριωμένες συλλογές φυτών με σκοπό την επιστημονική έρευνα της χλωριδικής βιοποικιλότητας, την διατήρησή της, αλλά και την περιβαλλοντική πληροφόρηση, ευαισθητοποίηση, εκπαίδευση και αναψυχή των πολιτών. 
Εκτός τόπου (ex situ) διατήρηση: Είναι η διαδικασία της διατήρησης πολλαπλασιαστικού υλικού ή βιώσιμων πληθυσμών, αυτόχθονων φυτικών ή ζωικών ειδών εκτός του φυσικού τους περιβάλλοντος, σε ειδικά διαμορφωμένα ανθρωπογενή περιβάλλοντα όπως οι βοτανικοί κήποι και οι τράπεζες γενετικού υλικού. Το υλικό αυτό μπορεί να παρέχει τη δυνατότητα επαναφοράς ατόμων στο φυσικό περιβάλλον για ενίσχυση των φυσικών πληθυσμών, όποτε και αν κριθεί απαραίτητο.

Ιστορία

Οι πρώτοι συστηματικοί βοτανικοί κήποι έκαναν την εμφάνισή τους από το 1500 περίπου π.Χ. στη Βαβυλώνα, όπου είναι γνωστοί σε όλους σχεδόν οι κρεμαστοί κήποι. Από το 1600 μ.Χ. άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους και στα πανεπιστήμια, ενώ στην Ιατρική Σχολή της Πράγας ο πρώτος βοτανικός κήπος είχε δημιουργηθεί από τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Ως πρώτος χρονικά μπορεί να θεωρηθεί ο βοτανικός κήπος που ιδρύθηκε στο Σαλέρνο της Ιταλίας από το Ματθαίο το Σιλβατικό που τον ίδρυσε ήδη στα 1309 μ.Χ.
Ως πρόγονοι των σημερινών βοτανικών κήπων στην Ευρώπη θα πρέπει να θεωρηθούν οι μοναστηριακοί κήποι. Στην Ελλάδα, ο πρώτος βοτανικός κήπος ιδρύθηκε το 1835 στην Αθήνα στην Ιερά Οδό, ο αποκαλούμενος Βοτανικός Κήπος Αθηνών, ο οποίος συστάθηκε με το διάταγμα "περί συστάσεως νεοφυτειών" του 1835 και καταλάμβανε αρχικά όλο το "κτήμα Χασεκή" έκτασης 120 στρεμμάτων. Από αυτά το 1915 αποσπάστηκαν τα 95 για την Ανώτατη Γεωπονική Σχολή και αργότερα τα υπόλοιπα 25 για το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Σήμερα μια από τις βασικές αποστολές των Βοτανικών Κήπων είναι και ο εγκλιματισμός των φυτών σε νέο περιβάλλον.
Δημήτρης Αλεξανδρής

Βιογραφικό

Έχει σπουδάσει υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν για μόλις ένα χρόνο και εισήχθη με υποτροφία στη Δραματική Σχολή Βεάκη απ'όπου και αποφοίτησε με άριστα το 1992. Την ίδια χρονιά έπαιξε στην πρώτη του θεατρική παράσταση «Οδυσσεβάχ» ενώ η πρώτη του κινηματογραφική ταινία ήταν στο τρίτο έτος της σχολής το "Ασπρο Κόκκινο". Έγινε  ιδιαίτερα γνωστός μέσα από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην τηλεοπτική σειρά του Mega Channel «Λόγω τιμής» τη σεζόν 1996-1997. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία και έχει προβληθεί σε επανάληψη αρκετές φορές μέχρι σήμερα.
To 1995 κερδίζει το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον ρόλο του στη ταινία "Με μια κραυγή" 
Το 1996 κερδίζει το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου στα Κρατικό Βραβεία Κινηματογράφου . 
To 1999 κερδίζει το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον ρόλο του στη ταινία "Το καναρίνι ποδήλατο"
Το 2000 κερδίζει το Βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου στο Διεθνές φεστιβάλ Χαιντεραμπάτ.
Το 2013 του απονεμήθηκε το Βραβείο Μάνος Κατράκης για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση "Κράμερ εναντίον Κράμερ".
Έχει διακριθεί ακόμη σε πολλές ακόμη ταινίες και παραστάσεις.

Προσωπική ζωή

Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός στην οικογένειά του. Τα αδέρφια του είναι ο ποδοσφαιριστής Ηλίας Πουρσανίδης και ο επίσης ηθοποιός Νίκος Πουρσανίδης. Είναι παντρεμένος και μαζί με τη σύζυγό του Νατάσα έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι.