google/wiki40b huggingface dataset:
Υδροξύλιο

Το υδροξύλιο, (hydroxyl), ή ρίζα υδροξυλίου ή υδροξυλομάδα, είναι η μονοσθενής χημική ρίζα οξυγόνου-υδρογόνου, με χημικό σύμβολο ΟΗ, η οποία και απαντάται σε μεγάλο πλήθος χημικών ενώσεων, όπως για παράδειγμα στις αλκοόλες, στο νερό, στα υδροξείδια μετάλλων, στα υδροξυοξέα κ.α. καθώς επίσης και στα διαλύματα των Βάσεων και των βασικών αλάτων ως ανιόν OH⁻.
Σε ελεύθερη κατάσταση (δεν υφίσταται στη φύση) το υδροξύλιο είναι εξαιρετικά δραστικό, έχει παρατηρηθεί η ύπαρξή του στις φλόγες κατά τη διάσπαση του υπεροξειδίου του υδρογόνου, καθώς και σε άλλες διεργασίες. Επίσης έχει ανιχνευθεί ως συστατικό της μεσοαστρικής ύλης.
Τογκολέζικες βουλευτικές εκλογές (2018)

Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τόγκο στις 20 Δεκεμβρίου 2018. Είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τον Ιούλιο του 2018  αλλά αναβλήθηκαν μέχρις ότου η ECOWAS ζήτησε τη διεξαγωγή εκλογών στις 20 Δεκεμβρίου.  Τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία σχημάτισαν τον συνασπισμό Aliance C14, μποϋκοτάρισαν τις εκλογές μετά την άρνηση του Προέδρου Φορ Γκνασινγκμπέ να ακυρώσει πλήρως τις προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα του επιτρέψουν να κατέλθει υποψήφιος για άλλες δύο θητείες πέρα από την τρέχουσα θητεία του, που ολοκληρώνεται το 2020.

Εκλογικό σύστημα

Τα 91 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε κλειστές λίστες από 30 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που κυμαίνονται σε μέγεθος από δύο έως δέκα έδρες. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων όρων .

Εκστρατεία

Στις εκλογές κατατέθηκαν αιτήσεις για συμμετοχή από 105 πολιτικά κόμματα, μαζί με 25 καταλόγους ανεξάρτητων υποψηφίων. Συνολικά 850 ήταν οι υποψήφιοι  για τις 91 διαθέσιμες έδρες.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νέας Ζηλανδίας

Δομή

Η διοργάνωση χωρίζεται σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο (The League) και τα πλέιοφς (The Championship). Η ομάδα που στέφεται πρωταθλήτρια την κανονική περίοδο (the Minor Premier) και η κάτοχος του τίτλου του μεγάλου τελικού των πλέιοφς (the Champion), προκρίνονται στο ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ.
Σε περίπτωση που η ίδια ομάδα κερδίσει και την κανονική περίοδο και το μεγάλο τελικό, η άλλη θέση που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ καταλαμβάνεται από την ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος στην κανονική περίοδο. Αυτό έχει συμβεί σε πολλές περιπτώσεις, με πρώτο παράδειγμα το 2006, όταν η Όκλαντ Σίτι (Minor Premier και Champion) και Γιάνγκχαρτ Μαναουάτου προκρίθηκαν, με την Καντέρμπερι Γιουνάιτεντ να χάνει το Μεγάλο Τελικό.
Δεν υπάρχουν χαμηλότερες κατηγορίες από την Πρέμιερσιπ, έτσι δεν υπάρχει προβιβασμός και υποβιβασμός, κάτι που ισχύει και με τα πρωταθλήματα στην Αυστραλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μαρακές

Ονομασία

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τις βερβερικές λέξεις mur (n) akuch, που σημαίνει Χώρα του Θεού, ενώ η ίδια η ονομασία του Μαρόκου προέρχεται από την ίδια ρίζα. Το Μαρακές έχει το μεγαλύτερο παραδοσιακό παζάρι στο Μαρόκο και την πιο πολυσύχναστη πλατεία σε όλη την Αφρική, την Τζεμάα ελ Φνα: το πρωί ασφυκτιά από ακροβάτες, παραμυθάδες, νερουλάδες, γητευτές φιδιών, χορευτές και μουσικούς, ενώ το βράδυ γεμίζει από υπαίθριους πάγκους για φαγητό.

Ιστορία

Το Μαρακές είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαρόκου μετά την Καζαμπλάνκα (πρωτεύουσα είναι το Ραμπάτ) και παλαιότερα ήταν γνωστή ως Πόλη του Μαρόκου. Πριν την άνοδο των Αλμοραβιδών τον 11ο αιώνα, η περιοχή βρισκόταν υπό την εξουσία της πόλης Αγκμάτ, αλλά ο ηγέτης Αμπού-Μπακρ ιμπν-Ουμάρ αποφάσισε ότι λόγω υπερπληθυσμού θα έπρεπε να χτίσει μια νέα πρωτεύουσα. Ως νομάδας από τη Σαχάρα, αποφάσισε να τη χτίσει σε μια πεδιάδα, ένα ουδέτερο έδαφος μεταξύ δυο αντίπαλων φυλών. Η πόλη ξεκίνησε να χτίζεται υπό την εξουσία του το 1070, αλλά ολοκληρώθηκε επί του διαδόχου του Γιουσούφ ιμπν Τασφίν.
Η πόλη γνώρισε περίοδο δόξας επί του Γιακούμπ ελ Μανσούρ, τρίτου κατά σειρά Σουλτάνου της δυναστείας των Αλμοχάδων. Στην πόλη άρχισαν να συρρέουν λόγιοι και ποιητές, ενώ κατασκευάστηκαν το τζαμί Κουτουμπία και ένα νέο κασμπάχ.
To 1269, το Μαρακές κατακτήθηκε από τη δυναστεία των Μερινίδων, οπότε και έπεσε σε λήθαργο και η πρωτεύουσα του κράτους μεταφέρθηκε στην πόλη Φεζ. Στις αρχές του 16ου αιώνα, το Μαρακές ξανάγινε πρωτεύουσα και έφτασε στο απόγειό του χάρη στο Μοχάμεντ ελ Μαχντί, Σουλτάνο της δυναστείας των Σααντί. Τα κατεστραμμένα μνημεία αναστηλώθηκαν και κατασκευάστηκαν πολυτελή παλάτια. Το Παλάτι Ελ Μπαντί αποτελεί αντίγραφο της Αλάμπρας, κατασκευασμένο από τα ακριβότερα υλικά από την Ιταλία, το Σουδάν, την Ινδία και την Κίνα. Ωστόσο, η πόλη δε θα παραμείνει για πολύ πρωτεύουσα, καθώς στο τέλος του 17ου αιώνα η δυναστεία των Αλαουιτών μεταφέρει την πρωτεύουσα κατ' αρχάς στη Φεζ κι έπειτα στην πόλη Μεκνές.
Για αιώνες, το Μαρακές ήταν γνωστό για τους εφτά αγίους του. Όταν ήταν δημοφιλής ο σουφισμός, εγκαινιάστηκε από τον Αμπού Αλί αλ-Χασάν αλ-Γιουσί η γιορτή των «εφτά αγίων», κατ' εντολήν του σουλτάνου. Οι τάφοι διαφόρων γνωστών και σημαντικών φυσιογνωμιών μεταφέρθηκαν στο Μαρακές για να προσελκύσουν προσκυνητές, παρομοίως με την πόλη Εσσαουίρα και τις γιορτές της.

Μεντίνα

Η μεντίνα του Μαρακές αποτελεί νευραλγικό σημείο και το ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκτείνεται σε περιοχή 6 τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποτελώντας έτσι μια από τις μεγαλύτερες μεντίνες του Μαρόκου. Χτίστηκε γύρω από ένα στρατόπεδο και μια αγορά, ενώ το 12ο αιώνα κατασκευάστηκε και ένα κάσμπαχ, που θα την προστάτευε από τις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις των βερβερικών φυλών και θα εγκαθίδρυε την κυριαρχία των Αλμοραβιδών. Οι διάφορες δυναστείες που πέρασαν από την πόλη πραγματοποίησαν σημαντικές προσθήκες και αλλαγές στην παλαιά πόλη.
Αρδευτικό Έργο Γάγγη-Κομπαντάκ

Το Αρδευτικό Έργο Γάγγη-Κομπαντάκ (Βεγγαλικά: গঙ্গা-কপোতাক্ষ সেচ প্রকল্প) ή Έργο Γ-Κ (Βεγγαλικά: জি-কে প্রকল্প) είναι ένα μεγάλο επιφανειακό σύστημα άρδευσης στο Μπαγκλαντές για να εξυπηρετήσει το Νοτιοδυτικό τμήμα του Μπαγκλαντές. Οι επαρχίες Κούστια, Τσουαντάνγκα, Μαγκούρα και Τζεναϊντά εξυπηρετούνται από αυτό το έργο.

Ιστορία

Η έρευνα για τη δημιουργία του προγράμματος ξεκίνησε το 1951. Αλλά η κυβέρνηση του Πακιστάν  ενέκρινε αυτό το 1954. Το έργο ξεκίνησε το οικονομικό έτος 1954-55. Το 1962-63 ένα είδος ρυζιού καλλιεργούνταν στο πλαίσιο του έργου αυτού. Το σύστημα διανομής νερού ολοκληρώθηκε το 1993.
Γκραν Πρι Βελγίου 2018 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 26 Αυγούστου 2018.
Κοσμάς Μυρτίλος Αποστολίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1868 ή το 1869 στη Φιλιππούπολη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της γενέτειράς του και αργότερα αποφοίτησε από το Ζαρίφειο Διδασκαλείο της πόλης αποκτώντας την ιδιότητα του δασκάλου. 
Αρχικά δίδαξε στο Ζαρίφειο Διδασκαλείο και την Κεντρική Σχολή των Σαράντα Εκκλησιών και αργότερα μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δουλεύοντας παράλληλα ως δάσκαλος σε ιδιωτικά σχολεία. Αποφοίτησε το 1897 και επέστρεψε άμεσα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ενώ μετά από μερικά χρόνια συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία διδάσκοντας στη συνέχεια σε σχολεία της ελληνικής παροικίας της Αιγύπτου. Επέστρεψε το 1921 στη Φιλιππούπολη (η οποία από το 1885 είχε προσαρτηθεί στη Βουλγαρία) όπου μεταξύ άλλων ασχολήθηκε με τη μελέτη και τη συγγραφή έργων, στην ελληνική και τη βουλγαρική γλώσσα, σχετικών με την ιστορία της πόλης σε μια προσπάθεια να αντικρούσει τους Βούλγαρους ιστορικούς της εποχής του. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία εκδίδοντας ποιήματα και διηγήματα. 
Υπήρξε επί χρόνια συνεργάτης των ελληνικών προξενικών αρχών της Βουλγαρίας. Απεβίωσε στις 20 Απριλίου του 1942 στην Αθήνα.
Από τα ιστορικού περιεχομένου έργα του ξεχωρίζουν η Ιστορία της Φιλιππουπόλεως (εκδόθηκε το 1958, 16 χρόνια μετά το θάνατό του), Τα αρχεία του εν Φιλιππουπόλει ρουφετίου των αμπατζήδων, Περί των αρχαίων Θρακών κλπ. Σε ότι αφορά το γλωσσικό ζήτημα, υπήρξε φανατικός υποστηρικτής της καθαρεύουσας και πολέμιος της δημοτικής.
Ντιρσέου Παουλίνο

Καριέρα

Ο Παουλίνο Ντιρσέου αγωνίστηκε τα πρώτα 14 χρόνια της καριέρας του σε ομάδες της Βραζιλίας. Συγκεκριμένα, αγωνίστηκε στις: Μότζι Μίριμ (1990-92), Κλουμπ Ρέμο (1992-95), Φλαμένγκο (1995-96), Παπέλ Σουζάνο (1996-99 και 2001-02), Ολίμπικους (1999-00), Εσπόρτε Μπανέσπα (2001), Ουνισούλ Καταρίνα (2002-03) και Ουίζαρντ Σουζάνο (2004).
Το 2004 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε ένα CEV Cup το 2005.
Στο 2005 ταξίδεψε στο Πουέρτο Ρίκο για λογαριασμό των Κριόγιος ντε Κάγκουας, ενώ μέσα στο ίδιο έτος επέστρεψε στην πατρίδα του για λογαριασμό της Σίμεντ Σάντα Καταρίνα. Το 2006 έκανε ένα ολιγόμηνο πέρασμα από το Πουέρτο Ρίκο για δεύτερη φορά στην καριέρα του αγωνιζόμενος με τους Πλεϊέρος Σαν Χουάν, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Ρωσία, για λογαριασμό της Λοκομοτίβ Μπελγκόροντ.
Το 2007 επέστρεψε και πάλι στη Βραζιλία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2013 αγωνιζόμενος στις Σιμέντ Καταρίνα και Πινιέιρος Σκάι, κι ενώ ενδιάμεσα πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμά του από την Ελβετική Άρμισβιλ.
Το 2013 ταξίδεψε στο Σουλτανάτο του Ομάν για λογαριασμό της τοπικής Σαχάμ, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα. Η ομάδα του Ομάν αποτέλεσε και τον τελευταίο σύλλογο της επαγγελματικής του καριέρας.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ντιρσέου Παουλίνο ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βραζιλίας από το 1992 και μέχρι το 2001 πραγματοποιώντας δεκάδες συμμετοχές και κατακτώντας μετάλλια (ένα χρυσό, ένα αργυρό και ένα χάλκινο) σε σπουδαίες διεθνείς διοργανώσεις.
Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ

Το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ είναι σημαντική διοργάνωση της ISU. Από αυτή τη διοργάνωση αναδεικνύεται κάθε χρόνο ο πρωταθλητής Ευρώπης στις καλλιτεχνικές παγοδρομίες, ένα άθλημα που προσφέρει θέαμα. Οι αθλητές και αθλήτριες αγωνίζονται σε 4 κατηγορίες: στο απλό των ανδρών, στο απλό των γυναικών, στο χορό στον πάγο και στα ζευγάρια. Το Απλό ανδρών διεξήχθη για πρώτη φορά στο Αμβούργο το 1891, ενώ το Απλό γυναικών και τα Ζευγάρια ξεκίνησαν στη Βιέννη το 1930. Ο Χορός στον Πάγο διεξήχθη για πρώτη φορά στο Μπολτσάνο το 1954.
Η πιο πρόσφατη διοργάνωση έγινε στο διάστημα 21-27 Ιανουαρίου 2019 στο Μινσκ.
Πύρλιας

Ο Πύρλιας είναι βουνό της Αχαΐας, το οποίο αποτελεί προέκταση της χαμηλής οροσειράς της Μόβρης. Το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται σε υψόμετρο 531 μέτρων.

Τοποθεσία

Εκτείνεται στα βορειοανατολικά της Μόβρης, στην ενδοχώρα της δυτικής Αχαΐας, ευρισκόμενο -μεταξύ και άλλων- νότια της πεδινής περιοχής των πρώην δήμων Ωλενίας και Δύμης, δυτικά του Κομποβουνίου, βορειοδυτικά των Πεζούλισων και βόρεια της Σκόλλιδος. Εγγύς του στα βορειοανατολικά βρίσκεται η Βιομηχανική Περιοχή Πάτρας.
Στις παρυφές και τις απολήξεις του βουνού βρίσκονται τα χωριά Άρλα (190 μ.), Ελαιοχώρι (150 μ.) και Φώσταινα (100 μ.), η συνοικία Ροβιανίτης της Άρλας, η συνοικία Μπεσμουταίικα (Μπεθμουταίικα ή Μπουσμεταίικα) της Φώσταινας, η οικιστική θέση των Τσαγκαραίικων, καθώς επίσης και το Αιγυπτόκαστρο, το οποίο κατασκευάστηκε κατά τον 13ο αιώνα και αποτελεί φράγκικο κτίσμα, ευρισκόμενο στη σημερινή θέση Ποταμιά.
Η έκτασή του υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας ενώ μοιράζεται ανάμεσα στις δημοτικές ενότητες Ωλενίας και Δύμης, με το μεγαλύτερο μέρος του να ανήκει στην Ωλενία.
Τραγάνα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Τραγάνα βρίσκεται στις βόρειες όχθες της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 10,5 χλμ. Α. από το Αγρίνιο και 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Θέρμο. Νότια από το χωριό περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Θέρμου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θέρμου. Το 1912 ιδρύθηκε η ομώνυμη κοινότητα με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Αγία Βαρβάρα, την Κάτω Τραγάνα, την Παραβόλα και τον Πλατανιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Παραβόλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 140 κατοίκους.

Σημείωση

Στην Αιτωλοακαρνανία υπήρχαν οι συνώνυμοι οικισμοί Τραγάνα Λεπενούς και Τραγάνα Αναλήψεως που καταργήθηκαν το 1940 και 1971 αντίστοιχα.
Άουγκουστ Μάινεκε

Βιογραφικό

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας ως μαθητής του Γιόχαν Γκότφριντ Γιάκομπ Χέρμαν (Johann Gottfried Jakob Hermann), και αφότου εργάστηκε ως καθηγητής στο Ντάντσιχ (Danzing, σύγχρονο Γκντανσκ της Πολωνίας), διορίστηκε διευθυντής του γυμνασίου Γιοακιμστάλ (Joachimsthal) στο Βερολίνο από το 1826 έως το 1856. Κατά την περίοδο αυτή, το 1830 έγινε μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου (Πρωσική Ακαδημία Καλών Τεχνών). Πέθανε στο Βερολίνο στις 12 Δεκεμβρίου του 1870.
Διέπρεψε ως θεωρητικός κριτικός, με τους κωμικούς και Αλεξανδρινούς ποιητές να είναι οι αγαπημένοι του συγγραφείς, και σε μικρότερο βαθμό οι εκδόσεις του ασχολούνται και με την Βυζαντινή ιστοριογραφία. Ήταν ο πρώτος λόγιος από την εποχή του Ρίτσαρντ Μπέντλεϊ (Richard Bentley) ο οποίος διακρίθηκε ιδιαίτερα για την κριτική ανάλυση του στα έργα του Μενάνδρου και του Φιλήμωνα. Το κύριο μέρος του έργου του, το έγραψε στα Λατινικά  -μαζί με τα πρωτότυπα κείμενα των ελληνικών, και με περιορισμένη χρήση γερμανικών-, και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Βερολίνο, με μικρότερες περιόδους στη Λειψία και τη Βόννη.
Το 1899, ο δρόμος στο Βερολίνο όπου βρισκόταν το σχολείο όπου αρχικά φοίτησε, πήρε το όνομα του (Meinekestraße) προς τιμή και ανάμνηση του.
Dark Floors

Ιστορία

Ανησυχώντας για την υγεία της αυτιστικής κόρης του, ο πατέρας βλέπει την απομάκρυνση της από το νοσοκομείο με τη βία ως μόνη επιλογή. Μια του βλάβη ανελκυστήρα αποτρέπει μια ομαλή έξοδο και τους καθιστά παγιδευμένους μαζί με άλλους. Ωστόσο το γεγονός αυτό είναι μόνο η αρχή μιας καθόδου στον εφιάλτη. Καθώς οι πόρτες ανοίγουν το νοσοκομείο εμφανίζεται μυστηριωδώς εγκαταλειμμένο. Όταν ανακαλύπτονται ακρωτηριασμένα σώματα, πλάσματα από έναν σκοτεινό κόσμο ξεκινούν μια τρομακτική επίθεση. Γίνεται σύντομα σαφές ότι η επιβίωση της ομάδας μπορεί να στηρίζεται μόνο στο μικρό κορίτσι.
Γιώργος Θαλάσσης

Ο Γιώργος Θαλάσσης, ή "παιδί-φάντασμα", είναι χαρακτήρας του ελληνικού κόμικ Μικρός Ήρως, τον οποίο εμπνεύστηκε το 1953 ο εκδότης και συγγραφέας Στέλιος Ανεμοδουράς και μετέφερε στο χαρτί το πενάκι του εικονογράφου Βύρωνα Απτόσογλου.
Πρόκειται για ένα έφηβο παιδί, ορφανό κι απ' τους δυο γονείς και άριστο γνώστη πολεμικών τεχνών, το οποίο αποφασίζει να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ζυγό των κατακτητών, κατά τη διάρκεια της τριπλής κατοχής της χώρας από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους. Πιστοί σύντροφοι στις προσπάθειές του στέκονται η αγαπημένη του Κατερίνα, με την οποία τον συνδέει πλατωνική ερωτική σχέση και το "αιώνια πεινασμένο παιδί", ο ευτραφής, καλοκάγαθος "Σπίθας".

Βιογραφία

Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο ίδιος ο Στέλιος Ανεμοδουράς στο πρώτο τεύχος του αναγνώσματός του με τίτλο "Ελεύθερος Σκλάβος" (σελ. 18-20) ο Γιώργος Θαλάσσης φέρεται να έχει γεννηθεί το έτος 1930 στον Πειραιά και είναι το μοναδικό παιδί μιας αστικής, εύπορης οικογένειας. Οι δυο γονείς του, ωστόσο, σκοτώνονται κατά την ανατίναξη του σπιτιού τους σε βομβαρδισμό του λιμανιού του Πειραιά από τη γερμανική αεροπορία, ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη στις 6 Απριλίου του 1941 και ο μικρός Γιώργος μένει ορφανός. Παρά το ότι η κατοικία του έχει καταστραφεί ολοσχερώς, ο ίδιος διασώθηκε καθώς τη στιγμή της καταστροφής έπαιζε έξω απ' το σπίτι με άλλα παιδιά. Εν συνεχεία ο Γιώργος Θαλάσσης αγωνίζεται να επιβιώσει πουλώντας χαρούπια και εν-τέλει νοικιάζει ένα μικρό δωματιάκι, όπου καταφέρνει να στεγαστεί. Η δράση του εντοπίζεται από την άνοιξη του 1943 έως περίπου το καλοκαίρι του 1944.

Διασκευή

Το 1976 το Ελεύθερο Θέατρο ανέβασε το έργο «Το τραμ το τελευταίο», όπου τον ρόλο του Γιώργου Θαλάσση ερμήνευσε ο Ντίνος Λύρας. Στην εκδήλωση εκείνη ακούστηκε για πρώτη φορά η σύνθεση του Λουκιανού Κηλαηδόνη, «Ο Μικρός Ήρωας» (με τους γνωστούς στίχους «πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει / Μικρέ μου Ήρωα Γιώργο Θαλάσση»). Τον ρόλο του Γιώργου Θαλάσση στο θέατρο έχουν υποδυθεί επίσης οι Διαμαντής Αδαμαντίδης και Πέτρος Αλατζάς. Τη "φωνή" του Γιώργου Θαλάσση στο γνωστό τραγούδι του Λουκιανού Κελαηδόνη, ερμήνευσε ο ραδιο-σχολιαστής Αντώνης Πυλιαρός.
Παράνομο φορτίο (ταινία)

Πλοκή ταινίας

Η ταινία ξεκινά με την διαδικασία εκφόρτωσης των βοοειδών και την μεταφορά τους σε σφαγείο που χρησιμοποιήται για την παραγωγή λουκάνικων. 
Ένα ρολόι χεριού και ένα παπούτσι εμφανίζονται σε μια γραμμή μετάφορας κρεάτος μέσα στο σφαγείο, καθιστώντας σαφές ότι ένα ανθρώπινο πτώμα υποβάλλεται σε επεξεργασία μεταξύ των βοοειδών.
Ένα μηχάνημα που λειτουργεί για την παραγωγή λουκάνικων σταμάταει από τον «Γουίνι», ο οποίος έχει προγραμματίσει το μηχάνημα χρησιμοποιώντας το ρολόι του, και στη συνέχεια ολοκληρώνει ένα πακέτο συσκευασίας από λουκάνικα, όπου μετά αναγράφει πάνω στο πακέτο μια διεύθυνση αποστολής στο Σικάγο. 
Ο Γουίνι που είναι αδερφός του Μέρι Αν (Τζιν Χάκμαν), είναι υπεύθυνος παραγωγής του σφαγείου στο Κάνσας Σίτι, του Κάνσας. 
Τα συγκεκριμένα λουκάνικα που ο Γουίνι συσκεύασε έγιναν από το τεμαχισμένο σώμα ενός 
εισπρακτόρα της ιρλανδικής μαφίας του Σικάγου που είχε σταλεί στο  Κάνσας Σίτι για να εισπράξει 500.000 δολάρια από τον Μέρι Αν. 
Αφού ο επικεφαλής της μαφίας του Σικάγου λάβει το πακέτο, θα έρθει σε επαφή με τον Νικ Ντέβλιν (Λι Μάρβιν), έναν εκτελεστή με τον οποίον έχει συνεργαστεί στο παρελθόν, και θα του προτείνει να πάει στο Κάνσας Σίτι για την είσπραξη των οφειλών. Λέει στον Ντέβλιν για τα λουκάνικα και ότι ένας άλλος εκτελεστής είχε σταλεί προηγουμένως στο Κάνσας Σίτι και βρέθηκε να  επιπλέει στον ποταμό Μισούρι. 
Ο Ντέβλιν θα συμφωνήσει με  την αμοιβή των   50.000 δολαρίων και ζητά και κάποια επιπλέον μπόνους. Παίρνει μαζί του έναν έμπειρο οδηγό και άλλα τρία νεότερα μέλη της ιρλανδικής μαφίας ως βοήθους, συμπεριλαμβανομένοντας τον νεαρό Ό Μπράιαν, ο οποίος θα πει στον Ντέβλιν να  συναντήσει την μητέρα του, καθώς ο ίδιος θα φεύγει από το Σικάγο.
Φθανόντας στο Κάνσας Σίτι, ο Ντέβλιν θα αποκαλύψει στους άλλους ότι έχει παλιά γνωριμία με τον Μέρι Ανν, καθώς διατηρούσε σχέση με την Κλαράμπελ, η οποία είναι η γυναίκα του Μέρι Αν.
Στο Κάνσας Σίτι σε ένα πανδοχείο, ο Ντέβλιν βρίσκει τον Γουίνι σε ένα δωμάτιο στον πάνω όροφο. Εκείνος αφού τον χτυπά, του λέει να ενημερώσει τον Μέρι Ανν ότι  ήρθε στην πόλη για να εισπράξει το χρέος.
Την επομένη μέρα ο Ντέβλιν και οι άντρες του θα πάνε με το αυτοκίνητο τους  στο αγροκτήμα  και θα βρουν τον Μέρι Ανν σε έναν αχυρώνα, όπου διασκέδαζει τους φιλοξενουμένους του σε μια δημοπρασία λευκής σαρκός. Ο Ντέβλιν απαιτεί τα χρήματα από τον Μέρι Ανν, και του λέει ότι θα έρθει την επόμενη μέρα για να τα πάρει. Ο Μέρι Ανν του λέει ότι το Σικάγο είναι «μια γριά χοιρομητέρα, ικετεύοντας για  μια κρέμα». και αρνείται να καταβάλει το χρέος. 
Δεδομένου ότι βρισκόνται σε  ένα στάβλο με βοοειδή και με γυμνές νεαρές κοπέλες που προσφέρονται για δημοπρασία, μια από αυτές, η Πόπυ, ικετεύει τον Ντέβλιν να την βοηθήσει. Ο Ντέβλιν θα την πάρει μαζί του «για λογαριασμό του». 
Στην επιστροφή στο ξενοδοχείο, η Πόπυ λέει στον Ντέβλιν την ιστορία της και ότι μεγαλώσε σε ένα ορφανοτροφείο στο Μιζούρι με την στενή φίλη της, Βάιολετ, πριν αυτοί την φέρουν ως σκλάβα στην δημοπρασία.
Η νύχτα των σαλτιμπάγκων

Πλοκή

1900 στη Σουηδία. 'Ενας αξιοθρήνητος θίασος σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Alberti, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Alberti και η Anne, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας.
Αψηφώντας τη ζήλια της Anne, ο Alberti αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του. Για να πάρει εκδίκηση, η Anne δίνεται στο Franz, έναν κυνικό ηθοποιό, με αντάλλαγμα ένα κόσμημα χωρίς αξία. Ανακαλύπτοντας την απιστία της Anne, ο Alberti προκαλεί τον Franz ο οποίος τον χτυπά αλύπητα και τον εξευτελίζει μπροστά σε όλο το τσίρκο και τους θεατές. Ταπεινωμένος, ο Alberti απομονώνεται στο κάρο του και αποπειράται να αυτοκτονήσει, χωρίς επιτυχία.
Τις πρώτες πρωινές ώρες, το καραβάνι ξαναπαίρνει το δρόμο του. Ο Frost, ο κλόουν, αφηγείται ένα παράξενο όνειρο όπου μικραίνει ολοένα για να μπει τελικά στην κοιλιά της γυναίκας του. Η Anne γυρίζει κοντά στον Alberti και του απευθύνει ένα λυπημένο χαμόγελο.
1020 Αρκαδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Αρκαδίας είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Suprobhat Bangladesh

Η Suprobhat Bangladesh (Μπενγκάλι: সুপ্রভাত বাংলাদেশ Suprobhat Bangladesh, μετάφραση: "Καλημέρα Μπαγκλαντές") είναι μια περιφερειακή ημερήσια εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Τσιταγκόνγκ στη Βεγγαλική γλώσσα. Ο Ρούσο Μαχμούντ είναι ο εκδότης της εφημερίδας από την ίδρυσή της.
Ισίδωρος ο Χαρακηνός

Προέλευση

Για τον Ισίδωρο είναι γνωστό ότι έγραφε στα ελληνικά και ο τόπος προέλευσής του, ο Χάραξ. Ο μελετητής του Ισίδωρου, Ουίλφρεντ Χάρβεϋ Σοφ (W.H. Schoff) θεωρεί ότι αυτός ο Χάραξ ήταν η Αντιόχεια η Χάρακα η οποία είχε επονομαστεί «Σπασίνου Χάραξ» από τον Ισπαοσίνη, τον σατράπη της Χαρακηνής που είχε διορίσει ο Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής. Επειδή η λέξη χάραξ σήμαινε στρατόπεδο και ήταν κοινό όνομα για περιχαρακωμένους οικισμούς, ο Ισίδωρος θα μπορούσε να προέρχεται και από άλλο τόπο με το ίδιο όνομα.

Έργα

Έγραψε το έργο «Σταθμοί Παρθικοί», έναν ταξιδιωτικό οδηγό από την Αντιόχεια μέχρι την Ινδία, στο οποίο οι αποστάσεις αναφέρονται σε σχοίνους, αρχαία Αιγυπτιακή μονάδα μέτρησης που χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι (περίπου 40 στάδια των αρχαίων Ελλήνων). Οι αποστάσεις στο έργο του Ισιδώρου αντιστοιχούν σε 4,7-5,5 χλμ ανά σχοίνον.
2788 Αντέν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αντέν είναι άγνωστα.
Προγκρές Μ-2

Αποστολή

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1989 (03:30:50 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Κβαντ-1 του σταθμού στις 22 Δεκεμβρίου (05:41:21 GMT). Αποσυνδέθηκε από τον Μιρ στις 9 Φεβρουαρίου 1990, αφού είχε παραμείνει για 48 ημέρες, προκειμένου να απελευθερώσει την θύρα του Κβαντ-1 για το διαστημόπλοιο Σογιούζ ΤΜ-9 που μετέφερε το νέο πλήρωμα του σταθμού.
Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα στις 07:07:00 GMT, τέσσερις ώρες μετά την αποσύνδεση του από τον σταθμό.
Αμάρτημα του Παρελθόντος

Πλοκή ταινίας

Στο Μπρίτζπορτ της Καλιφόρνια,  ένας φιλήσυχος ιδιοκτήτης βενζινάδικου, ο Τζεφ Μπέιλι (Ρόμπερτ Μίτσαμ), δέχεται μια επίσκεψη από έναν άνθρωπο του παρελθόντος, τον Τζο Στεφάνος (Πωλ Βαλεντάιν) ο οποίος του λέει πως το αφεντικό του, ο Γουίτ Στέρλινγκ (Κερκ Ντάγκλας)  θέλει να τον συναντήσει για μια δουλειά. 
Παλαιότερα ο Τζεφ είχε αναλάβει ως ιδιωτικός ντετέκτιβ να βρει και να φέρει πίσω την φίλη του Στέρλινγκ,  Κάθυ (Τζέιν Γκριρ), η οποία εξαφανίστηκε κλέβοντάς του 40.000 δολάρια,  αφού προηγουμένως τον πυροβόλησε. Τότε ο Τζεφ την  είχε βρει στο Ακαπούλκο, αλλά δεν εξετέλεσε ποτέ την αποστολή του προς τον Στέρλινγκ.
Η Κάθυ είχε οδηγήσει τον Τζεφ να προδώσει τον Στέρλινγκ, αλλά και στο να συνεργήσει σε έναν φόνο που αυτή διέπραξε. 
Υποκύπτοντας στις πιέσεις του Στέρλινγκ, ο Τζεφ αποφασίζει να ασχοληθεί με τη νέα υπόθεση που του αναθέτουν : Να κλέψει έναν φάκελο με έγγραφα από τον δικηγόρο του  Στέρλινγκ που τον εκβιάζει. 
Όσο εμπλέκεται πιο πολύ στην υπόθεση, τόσο πιο ξεκάθαρο φαίνεται πως είναι και αυτός στο στόχαστρο. Μια αλυσίδα γεγονότων αποκαλύπτουν πως ο ρόλος της Κάθυ στα πράματα είναι πολύ πιο σύνθετος απ’ ό,τι θα πίστευαν όσοι την συναναστρέφονται, και πως δεν διστάζει να κάνει τα πάντα για να ξεφύγει η ίδια. 
Ο Τζεφ προσπαθώντας να είναι τίμιος, φέρνει τον εαυτό του σε ακόμα πιο δύσκολη θέση καθώς μέχρι και το τελευταίο λεπτό  δεν μπορεί να πιστέψει πως όσοι βρίσκονται  μπλεγμένοι στον ιστό της Κάθυ οδηγούνται ένας προς έναν στο θάνατο.
Σούπερ καπ Ελλάδος πετοσφαίρισης Ανδρών

Το Ελληνικό Σούπερ καπ πετοσφαίρισης άρχισε να διοργανώνεται το 1997. Σε αυτό αγωνίζονται η πρωταθλήτρια Ελλάδας της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου με την κυπελλούχο. Στην πιο πρόσφατη διοργάνωση, το 2010, τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα του Ολυμπιακού.