google/wiki40b huggingface dataset:
ΕΟΜΜΕΧ

Ο ΕΟΜΜΕΧ (Ελληνικός Οργανισμός Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας) ήταν ελληνικός δημόσιος οργανισμός, με στόχο να προωθήσει και να στηρίξει την εθνική βιοτεχνία και χειροτεχνία.

Ιστορικό

Ο ΕΟΜΜΕΧ ιδρύθηκε το 1977 με το νόμο 707/77 από τη συγχώνευση των οργανισμών ΕΟΕΧ (Χειροτεχνία) και ΚΕΒΑ (Βιοτεχνία). Το 1997 μετατράπηκε σε ΑΕ με το Π.Δ. 159/1997. Το 2011 με εξουσιοδότηση του άρθρου 66 του Ν. 4002/2011, εκδόθηκε υπουργική απόφαση με την οποία η ΕΟΜΜΕΧ ΑΕ συγχωνεύτηκε με απορρόφηση από την ΕΤΕΑΝ ΑΕ. Με το άρθρο 17 του Ν. 4038/2012 θεσπίστηκαν και οι επιμέρους ρυθμίσεις της συγχώνευσης που αφορούσαν κυρίως το υφιστάμενο προσωπικό του. Οι δράσεις και οι αρμοδιότητες του ΕΟΜΜΕΧ μεταφέρθηκαν και ασκούνται έκτοτε από τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας.
Αντώνιος της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Χριστιανού εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαρίας-Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ εκλέκτορα της Βαυαρίας και βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1781 τη Μαρία-Καρολίνα της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Το επόμενο έτος η Μαρία-Καρολίνα απεβίωσε από ευλογιά και ο Αντώνιος έκανε δεύτερο γάμο το 1787 με τη Μαρία-Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας και είχε τέσσερα τέκνα, που έζησαν το πολύ δύο έτη.
Αγορά του Αυγούστου

Ιστορία

Ο Οκταβιανός ορκίστηκε να κτίσει έναν ναό προς τιμήν του Μαρς (Mars), του Ρωμαϊκού θεού του Πολέμου, κατά τη διάρκεια της μάχης στους Φιλίππους το 42 πΧ. Εκεί μαζί με τους Μάρκο Αντώνιο και τον Αιμίλιο Λέπιδο, τους υπόλοιπους της β΄ τριανδρίας, ο Οκταβιανός εκδικήθηκε τους δολοφόνους του μεγάλου θείου (και θετού πατέρα) του Ιουλίου Καίσαρα. Έγινε πρωτεύων (princeps) της Ρώμης το 27 πΧ με το όνομα Αύγουστος και ήθελε ο ναός να κτιστεί σε μία νέα Αγορά, που θα είχε το όνομά του. Ο Αύγουστος έκανε κοινωνική προπαγάνδα, με το να κτίσει κατά τη διαθήκη του Καίσαρα τον ναό του Μαρς Ούλτορ "μεγαλύτερο από κάθε άλλον που υπάρχει" και να την τοποθετήσει σε αυτόν. Ο λαός αγαπούσε τον Καίσαρα, που είχε θεοποιηθεί· έτσι ο Αύγουστος συνέδεσε το όνομά του με τον θεϊκό, θετό πατέρα του. 
Το έδαφος που επρόκειτο να κτιστεί η Αγορά, ήταν στην ιδιοκτησία του Αυγούστου, αλλά τα σχέδια ήθελαν περισσότερο χώρο. Ο Αύγουστος, που -όπως αναφέρει ο Σουητώνιος- δεν ήθελε να πάρει με τη βία τις οικίες των γειτόνων, τροποποίησε τα σχέδια με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία ασυμμετρία, ειδικά στον ανατολικό περίβολο. Αυτή η πράξη του ήταν τουλάχιστον για να γλιτώσει χρήματα και δυσκολίες. Τα ιδιοκτησιακά αυτά θέματα και άλλες αρχιτεκτονικές ατυχίες, παρέτειναν την κατασκευή. Η ανολοκλήρωτη Αγορά και ο ναός εγκαινιάστηκαν 40 έτη μετά την αρχική υπόσχεση, το 2 πΧ. Το 19 μΧ ο Τιβέριος πρόσθεσε δύο θριαμβικές Αψίδες εκατέρωθεν του ναού προς τιμή του γιού του Δρούσου του νεότερου (δυτικά) και του ανιψιού του Γερμανικού (ανατολικά) για τις νίκες τους στη Γερμανία. 
Από την αφιέρωση (εγκαίνια) της Αγοράς του Τραϊανού το 112, ο αριθμός των επιγραφών -που βρέθηκαν- στην Αγορά του Αυγούστου αρχίζει να μειώνεται, που σημαίνει, ότι πολλές από τις λειτουργίες της μεταφέρθηκαν στον νέο χώρο· πάντως ο Αδριανός έκανε μερικές επιδιορθώσεις. Ανατολικά και δυτικά υπήρχε από ένα ημικύκλιο με έδρανα (exedrae) για συζήτηση, των οποίων η εκπαιδευτική και πολιτιστική χρήση καταγράφεται κατά την ύστερη αρχαιότητα. Η τελευταία αναφορά στην Αγορά γίνεται το 395. Τα αρχαιολογικά δεδομένα πιστοποιούν τη συστηματική αποδόμηση των κατασκευών κατά το πρώτο μισό του 6ου αι., μάλλον διότι είχαν βλαφτεί σημαντικά από σεισμό ή από τη διάρκεια των ετών. Η αγορά του Αυγούστου ήταν ένα από τα πρώτα μεγάλα δημόσια κτήρια της Ρώμης, που εξαφανίστηκαν και αυτό επίσης εξηγεί τη γρήγορη λήθη του αρχικού της ονόματος.
Γιάννης Κουράκος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Γιάννης Κουράκος γεννήθηκε στον Πειραιά στις 20 Νοεμβρίου 1956, ενώ η καταγωγή του είναι από την Μάνη και συγκεκριμένα την Γαρδενίτσα. Σπούδασε Ηλεκτρικός Μηχανικός, ενώ εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Τεχνική Υπηρεσία του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακόμα ήταν Έκτακτος Καθηγητής του Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας και του Τ.Ε.Ι. Πειραιά από το 1984 έως το 2004.
Το 1983, εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Ο.Ν.Ν.Ε.Δ. Αμφιάλης. Το 1984, εξελέγη πρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας Αμφιάλης. Το 1990 εξελέγη πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής της Ν.Δ. της Β΄ Εκλογικής Περιφέρειας Πειραιά, θέση την οποία διατήρησε έως το 1998. Το 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γραμματέας των πρώην Βουλευτών και πολιτευτών της Νέας Δημοκρατίας. Από το 1993 έως το 2012, συμμετείχε στην Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ.
Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια του Πειραιά με την Νέα Δημοκρατία, έως το 2007. 
Στις 24 Φεβρουαρίου 2012, αποχώρησε από την Νέα Δημοκρατία, συμμετέχοντας στην ίδρυση του κόμματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, μαζί με τον Πάνο Καμμένο.
Στις Εθνικές Εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012, εξελέγη πρώτος σε σταυρούς Βουλευτής Β΄ Πειραιώς με τους ΑΝ.ΕΛ., ανέλαβε Αναπληρωτής Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.
Τον Δεκέμβριο του 2012, ανεξαρτητοποιήθηκε και αποχώρησε από το κίνημα του Πάνου Καμμένου, αναφέροντας ότι πίσω από το κίνημα είναι ο Γιώργος Βουλγαράκης.
Στις 21 Μαρτίου 2013, μαζί με τον Χρήστο Ζώη και τους υπόλοιπους αποχωρήσαντες από τους ΑΝ.ΕΛ., τον περασμένο Δεκέμβριο, ίδρυσαν νέο πολιτικό κόμμα, τη Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση.
Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης-Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Στο στρατό της Πρωσίας

Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος-Κάρολος γεννήθηκε στο Τρέπτοβ επί του Ρήγα (πολωνικά: Τσεμπιάτουφ). Ο πατέρας του ήταν τριτότοκος, με μεγαλύτερα αδέλφια τον Κάρολο-Ευγένιο, δούκα της Βυρτεμβέργης και τον Λουδοβίκο-Ευγένιο. Επειδή ήταν και οι δύο άτεκνοι, ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος θα τους διαδεχόταν, αλλά έπειτα από πολλά έτη· έτσι αποφάσισε να εισέλθει στον στρατό του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας μαζί με τον γιο του Φρειδερίκο Α΄. Ο Πρώσος βασιλιάς περιέλαβε την οικογένεια τού Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου στο δίκτυο συμμαχιών μέσω γάμων που είχε. Έτσι η Σοφία (αδελφή του Φρειδερίκου Α΄) παντρεύτηκε τον Παύλο διάδοχο της Ρωσίας, κάτι που επηρέασε το 1814 στο Συνέδριο της Βιέννης τον Φρειδερίκο Α΄.
Εισήλθε στον Πρωσικό στρατό ως συνταγματάρχης (Oberst) το 1774 στο Σύνταγμα Θωρακοφόρων Λέλχεφελ και ως διοικητής του πολέμησε στον Πόλεμο της Βαυαρικής Διαδοχής. Το 1780 ανέλαβε το 2ο Σύνταγμα Δραγόνων. Νυμφεύτηκε την Αυγούστα, ανιψιά του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας και αδελφή της συζύγου του Γεωργίου Δ΄ της Βρετανίας, αλλά ο γάμος δεν ήταν ευτυχής: ήδη κατά την πρώτη κύησή της η Αυγούστα ήθελε να χωρίσει, αλλά την απέτρεψε ο πατέρας της. Αν και έκανε τέσσερα τέκνα, ο Φρειδερίκος Α΄ ήταν αμφίφυλος και περιτριγυριζόταν από μία ομάδα νεαρών ευγενών. Είχε καλή σχέση με τον Φρειδερίκο Β΄ και συμμετείχε τακτικά στο υπουργικό Συμβούλιο. Όταν όμως η αδελφή του Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Αψβούργων, ο Φρειδερίκος Β΄ φοβήθηκε ότι οι δύο αδελφές θα συνδέσουν τη Ρωσία με την Αυστρία και θα απομονώσουν την Πρωσία. Θεώρησε τον Φρειδερίκο Α΄ υπεύθυνο για το συνοικέσιο και τον απομάκρυνε.

Στο στρατό της Ρωσίας

Το 1781 παραιτήθηκε από υποστράτηγος της Αυστρίας και ακολούθησε την αδελφή του Σοφία με τον Παύλο, που επέστρεφαν από μία Μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη. Η μητέρα τού Παύλου, Αικατερίνη Β΄, αυτοκράτειρα της Ρωσίας τού εμπιστεύθηκε τη διοίκηση της Ανατολικής Φινλανδίας με έδρα το Βιιπούρι. Το 1783 διοίκησε 15-20 χιλιάδες στρατιώτες στον Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο. Η κακή σχέση με τη σύζυγό του έφτασε στο σημείο να γίνει βίαιος και η Αυγούστα ζήτησε την προστασία της Αικατερίνης Β΄, η οποία του ζήτησε να φύγει από τη Ρωσία. Η Σοφία διαμαρτυρήθηκε υπέρ του αδελφού της. Η Αικατερίνη Β΄ ήρθε σε ρήξη με τον γιο της Παύλο. Η Αυγούστα μετά από τον τοκετό ενός νόθου τέκνου της απεβίωσε το 1788. Ο Φρειδερίκος Α΄ πώλησε την ιδιοκτησία του Βύμπορκ ("Μονρεπό").
Το 1789 ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου μόλις είχε αρχίσει η Γαλλική Επανάσταση. Το 1793 απεβίωσε ο θείος του Κάρολος Ευγένιος και τον διαδέχθηκε ο θείος του Λουδοβίκος Ευγένιος· αυτόν διαδέχθηκε το 1795 ο πατέρας του Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος. Ο Φρειδερίκος Α΄, που είχε νυμφευτεί την ανιψιά τού Γεωργίου Γ΄, τώρα νυμφεύτηκε την κόρη του Καρλόττα.
Ουαλεντινιανός Α΄

Η ανάρρηση και η καταγωγή

Ο Ουαλεντινιανός, δέκα μέρες μετά το θάνατο του προκατόχου του Ιοβιανού, εξελέγη Αυτοκράτορας από τον Στρατό ως Ουαλεντινιανός Α΄. Ήταν αγράμματος, χριστιανός και ταπεινής καταγωγής, αλλά ικανός στρατιωτικός, με επιβλητικό παράστημα και ευέξαπτο χαρακτήρα. Αμέσως μετά την ανάρρησή του στον θρόνο, όρισε συναύγουστο τον νεώτερο αδελφό του Ουάλεντα (ονομαστική: Ουάλης < λατ. Valens, -ntis) (328 – 9 Αυγούστου 378). Στον αδελφό του, ο Ουαλεντινιανός Α' ανέθεσε τη διοίκηση των ανατολικών επαρχιών. Τα επόμενα χρόνια τα δύο αδέλφια πολέμησαν στη Γαλατία εναντίον βαρβαρικών φυλών, στα βόρεια εναντίον των Γότθων και ανατολικά εναντίον των Περσών. Το 375, ο Ουαλεντινιανός Α' πέθανε από αποπληξία και ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

Έργο

Απολογιστικά το έργο του ήταν θετικό για την αυτοκρατορία. Ήταν ικανός και ανεκτικός ως προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των υπηκόων του, αλλά η αυστηρότητά του τον είχε καταστήσει ελάχιστα δημοφιλή. Πριν πεθάνει, όρισε ως διάδοχο τον γιο του Γρατιανό και αργότερα τον γιο του από άλλο γάμο, επίσης Ουαλεντινιανό (μετέπειτα αυτοκράτορας Ουαλεντινιανός Β΄). Ο Ουάλης κυβέρνησε από κοινού με τον Γρατιανό, μέχρι το θάνατό του σε μάχη κατά των Γότθων στην Αδριανούπολη, το 378.
Κλήμα Κοζάνης

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της πόλης Νεάπολη.

Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Διατηρούνται βυζαντινές τοιχογραφίες στο νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής.

Οθωμανική Αυτοκρατορία

Το Παρεκκλήσι «Ζωοδόχου Πηγής» χτίστηκε το 1871. Στα τέλη του 19ου αιώνα το Κλήμα είναι ένα ελληνικό χωριό στο νότιο άκρο της Νεάπολης Κοζάνης. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Vassil Kanchov το 1900, 90 Έλληνες χριστιανοί ζουν. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το χωριό βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης. Σύμφωνα με τον γραμματέα της Βουλγαρικής Εξαρχίας Δημήτρη Μίσεφ στο Κλήμα υπάρχουν 90 Έλληνες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ελληνικού προξενείου στην Ελασσόνα το 1904, 100 Έλληνες Χριστιανοί ζουν στο Κλήμα.

Ελλάδα

Κατά τον Πρώτο Βαλκανικό πόλεμο το 1912 το χωριό εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος. Το 1913, κατά την πρώτη απογραφή από τη νέα αρχή στο Κλήμα, καταγράφηκαν 116 κάτοικοι.
Δανειακή σύμβαση της Ελλάδας τον Μάιο του 2010

Παραίτηση από ασυλία

Υποστηρίχθηκε με έμφαση από αρκετούς στο εσωτερικό της χώρας ότι με τη σύμβαση αυτή δεσμεύεται η Δημόσια ακίνητη περιουσία της Ελλάδας, δεδομένου ότι στο άρθρο 14 παράγραφος 5 αυτή παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από κάθε ασυλία που της παρέχει η εθνική της κυριαρχία.

Το πρωτότυπο της διαδικασίας υπογραφής της δανειακής σύμβασης

Βάσει του νόμου 3845 του 2010, που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά την υπογραφή του μνημονίου 1 που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, ο υπουργός οικονομικών έλαβε εξουσιοδότηση να υπογράφει για την Ελλάδα χωρίς κύρωση των συμβάσεων από την Ελληνική Βουλή.

Αποκλειστικότητα των δανειστών

Η Ελλάδα δε μπορεί πλέον να ζητήσει δανειακή βοήθεια από άλλη δύναμη εκτός των δανειστών της, σύμφωνα με το άρθρο 4 που προβλέπει την ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας της.

Απαγόρευση συμψηφισμού

Ακόμη έχει τεθεί όρος πως η Ελλάδα δε μπορεί να προβάλλει αξιώσεις από τους δανειστές της ώστε να συμψηφιστούν τα χρέη της με χρέη των δανειστών της προς την ίδια, όπως για παράδειγμα το κατοχικό δάνειο που έλαβε η Γερμανία από την Ελλάδα κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αγγλικό δικηγορικό γραφείο

Το κείμενο της Δανειακής Σύμβασης συντάχθηκε με τη βοήθεια του αγγλικού δικηγορικού γραφείου "Slaughter and May", που είναι το ίδιο που συνέταξε το Σχέδιο Ανάν για το Κυπριακό. Η αμοιβή του δικηγορικού γραφείου ήταν €64.633,37
Η Έβδομη Σφραγίδα

Πλοκή

ΧIV αιώνας. Ο ιππότης Αντώνιος Μπλοκ (Μαξ φον Σίντοφ) μαζί με τον ιπποκόμο του Γιονς (Γκούναρ Μπιόρνστραντ) επιστρέφουν από τις σταυροφορίες στην πατρίδα απ' όπου έλειψαν για εννέα χρόνια. Στο δρόμο συναντούν τον Θάνατο (Μπένγκτ Έκεροτ) μεταμφιεσμένο σε μαυροντυμένο άντρα, ο οποίος θα ζητήσει από τον ιππότη να τον ακολουθήσει.
Ο ιππότης με τη σειρά του θα του προτείνει να παίξουν μια παρτίδα σκάκι: Αν ο ιππότης κερδίσει την παρτίδα, κερδίζει και τη ζωή του. Όμως δεν προλαβαίνουν να τελειώσουν τη παρτίδα καθώς ο ιπποκόμος ξυπνάει. Ο ιππότης και ο συνοδός του συνεχίζουν τον δρόμο τους, ενώ η παρτίδα του με τον Θάνατο θα συνεχιστεί αργότερα.
Καθώς οι πρωταγωνιστές προχωρούν, συναντούν τα χωριά που μαστίζονται από την πανούκλα. Στην πορεία τους σώζουν μια κοπέλα από βιαστή και την παίρνουν μαζί τους. Ο ιππότης βοηθά επίσης μια νεαρή γυναίκα πριν καεί στη φωτιά ως μάγισσα δίνοντας της βότανα για τον πόνο. 
Τον Αντώνιο Μπλοκ βασανίζουν υπαρξιακά προβλήματα. Στην αναζήτηση της λύσης βρίσκει μια εκκλησία και εξομολογείται στον ιερέα, στον οποίο διηγείται τη στρατηγική του που έχει σκεφτεί ώστε να νικήσει το Θάνατο στο σκάκι. Δεν καταλαβαίνει όμως ότι ο ιερέας είναι ο ίδιος ο Θάνατος.
Στο τέλος ο Θάνατος κερδίζει την παρτίδα και παίρνει τον Αντώνιο Μπλοκ μαζί του, όπως και τους συνοδοιπόρους του.
Οίκος των Τέρτερ

Ο Οίκος των Τέρτερ ή Τερτερόβτσι, βουλγαρ. Тертер ή Тертеровци ήταν ένας ευγενής Οίκος της Βουλγαρίας, Κουμανικής καταγωγής, κλάδος του Κουμανικού ευγενούς Οίκου των Τερτερόμπα, που κυβέρνησε τη Β΄ Βουλγαρική αυτοκρατορία το διάστημα 1280-1292 και 1300-1323.

Η καταγωγή

Η παλαιά καταγωγή του Οίκου του Τέρτερ ήταν από τους Κουμάνους (από τον συνασπισμό Κουμάνων-Κιπτσάκων). Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλάμεν Πάβλοβ, ήταν κλάδος του Κουμανικού ευγενούς Οίκου των Τερτερόμπα, που είχαν εγκατασταθεί στη Βουλγαρία ως μέρος του δεύτερου κύματος της μετανάστευσης των Κουμάνων· ήλθαν από την Ουγγαρία μετά το 1241. Οι Τερτερόμπα είχαν κυβερνήσει στη συνομοσπονδία των Κουμάνων-Κιπτσάκων στο τέλος του 11ου αι., όπως και κατά τα μέσα του 13ου αι. υπό τον χάνο Κότεν.

Ηγεμόνες της Βουλγαρίας

Οι πιο πρώιμοι εκπρόσωποι της δυναστείας στη Βουλγαρία ήταν ο δεσπότης Αλντιμίρ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεώργιος Τέρτερ, που νυμφεύτηκε την Κιρά Μαρία από τον Οίκο των Ασέν-Μίτσο, αδελφή του Ιβάν Γ΄ της Βουλγαρίας. Το 1280 απεβίωσε ο Ιβάν Γ΄ και ο Γεώργιος στέφθηκε αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας ως Γεώργιος Α΄ (1280-92). Έπειτα από τη βασιλεία του η Βουλγαρία περιήλθε de facto στον έλεγχο της Χρυσής Ορδής. Ο Νογκάι Χαν των Μογγόλων όρισε τον επόμενο ηγεμόνα, τον Σμίλετς (1292-98), τον οποίο διαδέχθηκε ο γιος του Ιβάν (1298-99). Έπειτα ο Νογκάι Χαν όρισε τον γιο του Τσάκα (1299-1300), που όμως εκτοπίστηκε από τον γιο του Γεωργίου Α΄, τον Θεόδωρο-Σβετοσλάβ (1300-22) και έτσι ξεκίνησε η δεύτερη περίοδος εξουσίας του Οίκου του Τέρτερ. Τον Θεόδωρο-Σβετολάβο διαδέχθηκε ο γιος του Γεώργιος Β΄ (1322-23). 
Η επόμενη δυναστεία προέρχεται από της Κιρά Μαρίας την εξαδέλφη, της οποίας ο γιος της Μιχαήλ Γ  έγινε τσάρος της Βουλγαρίας (1323-30)· αυτός ήταν μέλος του Οίκου του Σισμάν.
Σμαράγδα Καρύδη

Βιογραφία

Γονείς της είναι οι επίσης ηθοποιοί Ντίνος Καρύδης και Τζούλια Αργυροπούλου. Μετά το σχολείο φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία και αποφοίτησε. Ξεκίνησε την καριέρα της στο χώρο της υποκριτικής όταν ήταν ακόμη παιδί και, συγκεκριμένα, το ντεμπούτο της έγινε το 1972, σε ηλικία μόλις 3 ετών, μέσα από την κινηματογραφική ταινία «Ερωτική Συμφωνία», στο πλευρό της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου. Στην εν λόγω ταινία, συμμετείχε και ο πατέρας της.

Καριέρα

Το τηλεοπτικό της ντεμπούτο έγινε το 1992, σε ηλικία 23 ετών, μέσα από τη σειρά του ΑΝΤ1 «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», ενώ ακολούθησαν κάποια guests στις σειρές Ανατομία ενός εγκλήματος και «Το χάραμα». Τη σεζόν 1996-1997 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Το χρώμα του φεγγαριού», ενώ παράλληλα εμφανίστηκε και στις σειρές «Λόγω τιμής» και «Διπλή αλήθεια». Το 1997 συμμετέχει στη σειρά «Για Σένα» και την επόμενη χρονιά στη σειρά «Το φτερούγισμα του γλάρου». Συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπου ενσάρκωνε ρόλους περισσότερο δραματικούς, μέχρι και την συμμετοχή της στη σειρά «Παρά 5» (2005), όπου μέσα από τον ρόλο της Ντάλιας κατέστη μια από τις πιο αγαπημένες κωμικές ηθοποιούς της χώρας .  
Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Γιούγκερμαν» και την επόμενη, στη σειρά «Φίλα το βάτραχο σου» μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη. Το 2010 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Πόλεμος των άστρων» μαζί με τον Γιάννη Στάνκογλου και το 2012 έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά Πίσω στο Σπίτι. Το 2014, αναλαμβάνει τη παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής «Celebrity Game Night» στο ΜΕGA η οποία προβλήθηκε μέχρι το 2016, ενώ το 2015 πρωταγωνίστησε στην Εθνική Ελλάδος με τους Γιώργο Καπουτζίδη, Κατερίνα Παπουτσάκη κ.ά.
Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Θηλυκή Εταιρεία του Νίκου Περάκη (1999) και Ο καλύτερός μου φίλος (2001) του Λάκη Λαζόπουλου και του Γιώργου Λάνθιμου. Το 2007 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Θοδωρή Αθερίδη "Μια μέλισσα τον Αύγουστο". Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε στην ταινία "Η Κληρονόμος" που έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2009.  To 2014, πρωταγωνιστεί στη κινηματογραφική μεταφορά του πρώτου θεατρικού έργου του Θοδωρή Αθερίδη "Από Έρωτα" ταινία που τιμήθηκε με το βραβείο κοινού της Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η τελευταία κινηματογραφική της δουλειά είναι οι "Τέλειοι Ξένοι" (2016) σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη. 
Οι εμφανίσεις της στο θέατρο ξεκίνησαν το 1989 μέσα από τις συμμετοχές της σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και αργότερα στο Ανοιχτό Θέατρο του Γ. Μιχαηλίδη. Έκτοτε ακολούθησαν συμμετοχές σε πολλές παραστάσεις όπως "Οι δούλες" (1997-1998), "Αnorexia Nevrosa" (1999-2000) , "Το πάρτυ" (2002-2003) κ.α. Επίσης, έχει πρωταγωνιστήσει σε δύο μιούζικαλ, το Chicago (2012-2013) και το Sweet Charity (2016). Την σεζόν 2019-2020 θα πρωταγωνιστήσει αλλά και θα σκηνοθετήσει την κωμωδία "Του Κουτρούλη ο γάμος".
Οξαφωσφιράνιο

Από μεθανιμίνη

Με οξείδωση μεθανοφωσφιμίνης από καρβοξυλικό υπεροξύ (RCO₃H), παράγεται οξαφωσφιράνιο:

Από μεθανάλη

Με επίδραση αλοφωσφίνης (PH₂X) σε μεθανάλη, παράγεται οξαφωσφιράνιο:
Νικόλαος ΣΤ΄ Αλεξανδρείας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο κατά κόσμον Γεώργιος Βαρελόπουλος του Αντωνίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Φεβρουάριο του 1915. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Κλήθηκε στην Αλεξάνδρεια από τον Πατριάρχη Νικόλαο Ε΄ και το 1938 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1940 πρεσβύτερος. Το 1945 του δόθηκε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως εφημέριος του ιερού ναού αγίου Νικολάου και ως προϊστάμενος του ιερού ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καΐρου. Το 1953 έγινε Πατριαρχικός επίτροπος Καζαμπλάνκας. Το 1958 πήγε στην Αντίς Αμπέμπα, όπου υπηρέτησε μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 1959, οπότε χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως (Ανατολικής Αφρικής). Στις 10 Μαΐου 1968, μετά από δεκαοκτάμηνη χηρεία του Θρόνου, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής με το όνομα Νικόλαος ΣΤ΄.
Ως πατριάρχης εγκατέστησε τρεις ιθαγενείς βοηθούς επισκόπους στην Ανατολική Αφρική, μετέφερε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στο μέγαρο της πρώην Τοσιτσιαίας Σχολής (1971) συγκεντρώνοντας σε αυτό όλες τις πατριαρχικές υπηρεσίες καθώς και την πατριαρχική βιβλιοθήκη, ανακαίνισε τον πατριαρχικό καθεδρικό Ναό του Αγίου Σάββα στην Αλεξάνδρεια, ενώ από το 1969 είχε αρχίσει τις επισκέψεις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις Εκκλησίες Ελλάδος, Ρωσίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Αρμενίας, Γεωργίας περιοδεύοντας και σε ολόκληρη την Αφρική. Υπήρξε επίσης μέλος ξένων επισκοπικών ιδρυμάτων. Τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα καθώς και με άλλα ξένα παράσημα κατά τις εθιμοτυπικές επισκέψεις του σε διάφορες χώρες. Μιλούσε τουρκικά, γαλλικά, αγγλικά, και αραβικά σουαχίλι.
Πέθανε στις 9 Ιουλίου 1986 στη Μόσχα, όπου είχε μεταβεί για τις εορτές για τα 30 χρόνια από την επαναλειτουργία του μετοχίου του Πατριαρχείου στην Οδησσό. Η σορός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στη Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Κάιρο.
Μπόσγουελ Ουίλιαμς

Πολιτική καριέρα

Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Βιε Φορτ (Vieux Fort) και υπηρέτησε το διάστημα από το 1974 ως το 1979. Επιλέχθηκε για το αξίωμα του Γενικού Διοικητή από την Ελισάβετ Β΄ στις 19 Ιουνίου 1980. Αντικατέστησε το Σερ Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις, πατέρα του πρώην πρωθυπουργού Βόαν Λιούις (Vaughan Lewis). O διορισμός του στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη (προσωρινός ως τις 16 Δεκεμβρίου του 1981) προκάλεσε αντιθέσεις από πλευράς αντιπολίτευσης. Αντιμετώπισε τη χειρότερη συνταγματική κρίση στην ιστορία της χώρας του μετά την άρνηση της πρότασης για τον προϋπολογισμό που είχε κάνει ο πρωθυπουργός Άλαν Λουίζι. Λιγότερο από δύο χρόνια από τότε που ανέλαβε στο αξίωμα, παραιτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1982.
Κρίστοφερ Χίτσενς

Βίος

Ο Χίτσενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας και φοίτησε στην Οξφόρδη και στο Κέιμπριτζ. Στα νεανικά του χρόνια μέχρι και τον ερχομό στις ΗΠΑ στις αρχές του της δεκαετίας του 1980, ο Χίτσενς ανήκε στον πολιτικό χώρο της Άκρας αριστεράς, όντας υποστηρικτής τροτσκιστικών ιδεών, αλλά και αρθρογράφος σε διάφορα έντυπα τα οποία πρόσκειντο σε αριστερά κόμματα.
Με την πάροδο του χρόνου όμως, ο Χίτσενς διαφοροποίησε τη στάση του από την Αριστερά σε ζητήματα που αφορούσαν την ισλαμική τρομοκρατία. Ο ίδιος υποστήριξε την επέμβαση στο Ιράκ του 2003. Εν τούτοις, o Χίτσενς έχει παραμείνει μεγάλος πολέμιος των θρησκειών και της κατοχής της Παλαιστίνης. Είναι επίσης γνωστή η πολεμική του κατά του Χένρυ Κίσινγκερ, τον οποίο κατηγορεί ότι διέπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όσο ήταν υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ.
Τον Ιούνιο του 2010 ο Χίτσενς διαγνώστηκε με καρκίνο του οισοφάγου. Ενάμιση χρόνο αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου 2011, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Χιούστον στο Τέξας, έπειτα από επιπλοκές. Ο θάνατος του αποδόθηκε σε πνευμονία.

Διάφορα

Το 2007 ο Χίτσενς έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα.

Εργογραφία στην ελληνική

(2000)Μητέρα Τερέζα, εκδ. «Στάχυ»
(2002)Η δίκη του Χένρι Κίσινγκερ, εκδ. «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»

(2003)Γράμματα σε ένα νέο αντιρρησία, «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»

(2008)Ο Θεός δεν είναι μεγάλος, εκδ. «Scripta»

(2011)Hitch-22, εκδ. «Μεταίχμιο»

(2009)Τα δικαιώματα του ανθρώπου, εκδ. «Ελληνικά Γράμματα»
Βεντίδιος Κουμανός

Εξεγέρσεις

Κατά την διάρκεια της θητείας του Κουμανού  έγιναν τρεις διαδοχικές εξεγέρσεις στην περιοχή της δικαιοδοσίας του .
Η  τελευταία από αυτές  που  ξέσπασε με αφορμή το φόνο ενός Ιουδαίου από Σαμαρείτες στο χωρίο Γήμα της Γαλιλαίας  υπήρξε μοιραία για τον Κουμανό επειδή ο αυτοκράτορας Κλαύδιος τον καθαίρεσε . Η καταδίκη του Κουμανού ζητήθηκε  και από τον  Ηρώδη Αγρίππα ΙΙ, που εκείνη την εποχή βρίσκονταν στην  Ρώμη .
Τον Κουμανό αντικατέστησε ο  Μάρκος Αντώνιος Φήλιξ το 52 .

Η εκδοχή του Τάκιτου

Σύμφωνα με τον Ρωμαίο  ιστορικό Τάκιτο, ο Κουμανός  διοικούσε μόνο ένα τμήμα της περιοχής της Παλαιστίνης, που βρίσκονταν  κάτω από ρωμαϊκή διοίκηση και όχι ολόκληρη την περιοχή. Για το υπόλοιπο τμήμα υπεύθυνος ήταν ο Μαρκος Αντώνιος Φήλιξ. Ο Φήλιξ συγκεκριμένα διοικούσε την Σαμάρεια και ο Κουμανός την Γαλιλαία. Οι δυο επίτροποι είχαν κάκιστες σχέσεις μεταξύ τους και συνεχώς στρέφονταν ο ένας εναντίον του άλλου πυροδοτώντας οι ίδιοι την βία .
Η εκδοχή αυτή του Τάκιτου που είναι παντελώς άγνωστη στον Ιώσηπο έχει διχάσει τους ιστορικούς. Άλλοι την δέχονται ως αληθή άλλοι την απορρίπτουν ενώ τουλάχιστον ένας υποστηρίζει ότι είναι σωστή αλλά οι περιοχές που ανήκαν στην δικαιοδοσία των δυο επιτρόπων  ήταν  για τον Φήλικα η Γαλιλαία  και για τον Κουμανό η Σαμάρεια, αντιστρέφοντας έτσι την εκδοχή του Ρωμαίου ιστορικού στο συγκεκριμένο σημείο .
Η καθαίρεση  του Κουμανού οφείλονταν σύμφωνα με τον Τάκιτο σε συμπαιγνία του Φήλικα με  τον προϊστάμενο των δυο επιτρόπων, έπαρχο της  Συρίας  Γάιο Ουμίδιο Κουαρδάτο.
Γιάννης Ιωάννου (ποδοσφαιριστής)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1931 στον Πειραιά. Ξεκίνησε από τα τσικό του Εθνικού και ως παίκτης του κέντρου του, χρίστηκε 10 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας. Το 1953 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1960, χρονιά όπου συμμετείχε σε 6 παιχνίδια της νεοϊδρυθείσας τότε Α' Κατηγορίας. Με την Εθνική αγωνίστηκε συνολικά 13 φορές.