google/wiki40b huggingface dataset:
Διαπολιτισμική εκπαίδευση

Κριτική εναντίον της πολυπολιτισμικής προσέγγισης

Η κριτική που ασκείται στην πολυπολιτισμική εκπαίδευση αφορά τόσο στο επίπεδο της θεωρητικής θέσης και τεκμηρίωσης όσο και στο επίπεδο της εκπαιδευτικής πολιτικής και πρακτικής και προέρχεται τόσο από συντηρητικό όσο και από το ριζοσπαστικό παράδειγμα.

Η ριζοσπαστική κριτική

Οι ριζοσπάστες κριτικοί θεωρούν ότι η πολυπολιτισμική εκπαίδευση εστιάζεται στο πολιτισμικό επίπεδο και παραβλέπει τις συνέπειες της κοινωνικής διαστρωμάτωσης και του ρατσισμού. Δεν ασχολείται με τα πραγματικά αίτια των διακρίσεων σε βάρος των εθνικών / μεταναστευτικών ομάδων και δεν προωθεί την ανάλυση των θεσμικών δομών που αποκλείουν που αποκλείουν τα μέλη των εθνικών / μεταναστευτικών ομάδων από την πρόσβαση στους μηχανισμούς της εξουσίας ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές ομάδες και αποφεύγει αναλύσεις της ταξικής διάρθρωσης, του θεσμικού ρατσισμού, των μηχανισμών καταπίεσης και άλλων συστημάτων που χρησιμοποιούνται για να περιορίσουν τις δυνατότητες των μειονοτικών ομάδων να έχουν μερίδιο στην εξουσία. Δεν ενδιαφέρεται για τις μορφές αντίστασης των μειονοτικών στην εξουσία της κυρίαρχης ομάδας, αποφεύγει να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα και εστιάζει την προσοχή της στα χαρακτηριστικά των χωρίς εξουσία εθνικών / μεταναστευτικών ομάδων που υποτίθεται ότι δημιουργούν προβλήματα όπως χαμηλό επίπεδο αυτοαντίληψης, γλωσσικό / πολιτισμικό «έλλειμμα», διχασμένη προσωπικότητα κτλ. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν το να μαθαίνει κανείς απλά για τον πολιτισμό άλλων δεν είναι το ίδιο να μαθαίνει για το ρατσισμό του.
Πολύκλειτος Ρέγκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1903 στη Νάξο και το 1913 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε την περίοδο 1920-1926 στη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Νικόλαο Λύτρα ενώ από μετά το γάμα του το 1930, συνέχισε τις σπουδές του για μια πενταετία στο Παρίσι όπου μαθήτευσε στην Ακαδημία Grande Chaumiere, στο Λούβρο αλλά και στο εργαστήριο χαρακτικής του Δημητρίου Γαλάνη. Επίσης επισκέφτηκε μουσεία διάφορων χωρών μελετώντας από κοντά έργα σπουδαίων ζωγράφων. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη όπου έζησε μέχρι το θάνατο του στις 3 Νοεμβρίου 1984.

Έργο & εκθεσιακή δραστηριότητα

Το 1926, χρονιά που αποφοίτησε από την ΑΣΚΤ, εξέθεσε για πρώτη φορά έργα του κατά την Έκθεση των Τεσσάρων στην Αθήνα μαζί με τους Σπύρο Βασιλείου, Αντώνη Πολυκανδριώτη και Σπύρο Κόκκινο. Το 1934 εξέδωσε στο Παρίσι λεύκωμα με 21 ξυλογραφίες εμπνευσμένες από το Άγιο Όρος, το οποίο προλόγισε ο Κάρολος Ντηλ. Πραγματοποίησε δεκάδες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων (ΗΠΑ, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Αυστρία, Αργεντινή κλπ) και απέσπασε αρκετές διακρίσεις όπως το χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα στο Ετήσιο Σαλόνι Χαρακτικής της Ανκόνας το 1966. Το έργο του περιλαμβάνει εικόνες της καθημερινότητας, τοπιογραφίες, απεικόνιση νεκρής φύσης αλλά και έργα εμπνευσμένα από μυθολογικά, ιστορικά και θρησκευτικά θέματα. Στο έργο του χαρακτηρίζεται από ένα προσωπικό ύφος που συνδυάζει τις επιρροές από τη μαθητεία του, τα έργα της πρώιμης αναγέννησης, τη βυζαντινή τέχνη και τα σύγχρονα του ρεύματα. 
Ο Ρέγκος διακρίθηκε και σε άλλους τομείς καθώς ήταν αρθρογράφος σε περιοδικά τέχνης, ραδιοφωνικός παραγωγός, αγιογράφος, εικονογράφος λογοτεχνικών περιοδικών, μέλος διαφόρων κριτικών επιτροπών και καθηγητής σχεδίου στο ΑΠΘ από το 1951 ως το 1969.
Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία, οργανισμούς και συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού ( Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας, Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, Boston City Hall, κλπ ).
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1934-35

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1934-35 δεν διεξήχθη, όπως όλα τα τοπικά πρωταθλήματα, με εντολή της ΕΠΟ. Η Ένωση δήλωσε τους δυο δημοφιλείς πειραϊκούς συλλόγους Ολυμπιακό και Εθνικό, ως εκπροσώπους της στο Νότιο όμιλο της Εθνικής κατηγορίας. Ο αριθμός των ομάδων-μελών της Ένωσης παρέμεινε 14, τα λεγόμενα "ιδρυτικά", σύμφωνα με το καταστατικό του Απριλίου 1931.

Α΄ κατηγορία

Προγραμματίστηκε με πέντε συλλόγους αλλά διεκόπη μετά τη διεξαγωγή ενός μόνο αγώνα, στις 21/10/1934, στον οποίο ο Εθνικός επικράτησε του Θησέα με 2-0. Άλλοι αγώνες δεν έγιναν, διότι ο Ολυμπιακός και η Άμυνα απείχαν εξαιτίας κάποιας διένεξης με την ΕΠΣΠ. Η Ένωση τιμώρησε τα δύο σωματεία αποκλείοντάς τα από το πρωτάθλημα. Σύντομα η διαφορά πήρε διαστάσεις χιονοστιβάδας, διότι στο πλευρό του Ολυμπιακού τάχθηκαν άλλοι τρεις σύλλογοι: οι Φίλαθλοι, η Φαληρική και το Μοσχάτο. Οι πέντε σύλλογοι ζήτησαν να διαγραφούν από τα μητρώα της Ένωσης Πειραιά, ενώ φημολογείτο και η προσχώρηση του Αργοναύτη στους αντάρτες. Στη διαμάχη ενεπλάκη αναγκαστικά και η ΕΠΟ, διότι στο πλευρό του Ολυμπιακού τάχτηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης αλλά και η ΕΠΣ Πατρών, οπότε το πρόβλημα γενικεύτηκε.
Στο διαφαινόμενο αδιέξοδο έδωσε λύση η απόφαση της ΕΠΟ, η οποία ζήτησε από τις τρεις Ενώσεις (Αθήνας, Πειραιά, Μακεδονίας) να διακόψουν τα πρωταθλήματά τους και να ορίσουν κατ' εκτίμηση τις εκπροσώπους τους στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ο λόγος ήταν πως η ΕΠΟ είχε αναλάβει τη διεξαγωγή του Βαλκανικού πρωταθλήματος εθνικών ομάδων και ήθελε να τελειώσουν νωρίς οι υποχρεώσεις των συλλόγων. Έτσι η ΕΠΣΠ, όπως και η ΕΠΣΑ, ματαίωσε το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και δήλωσε τον Ολυμπιακό και τον Εθνικό στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, χωρίς να γίνουν αγώνες. Τελικά, ούτε το πανελλήνιο πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε. Τα διαγραφέντα σωματεία επανήλθαν στην ΕΠΣΠ στα τέλη Μαρτίου του 1935.
Η Άμυνα, ο Αργοναύτης και ο Θησέας που δεν μετείχαν στην Εθνική κατηγορία, μαζί με τις αντίστοιχες της Α΄ ΕΠΣ Αθηνών:  Ατρόμητο Αθηνών και Αττικό μετείχαν σε ένα ενιαίο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας Αθηνών-Πειραιώς που ξεκίνησε στις 19 Μαΐου με τον αγώνα Ατρόμητου-Αττικού: 0-3 και σύμφωνα με το πρόγραμμα επρόκειτο να ολοκληρωθεί στις 7 Ιουλίου. Τον άτυπο τίτλο κατέκτησε ο Αττικός.
Ουρς Γκραφ

Βιογραφία

Έμαθε την τέχνη της χρυσοχοΐας από τον πατέρα του, και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του γύρω από το αντικείμενο αυτό στην Ζυρίχη. Κατόπιν άρχισε να εργάζεται ως χρυσοχόος ενώ παράλληλα άρχισε να δημιουργεί παραστάσεις για εικονογράφηση βιβλίων καθώς να ασχολείται και με τις παραστάσεις υαλογραφιών. Η καλλιτεχνική θεματολογία του ήταν αρκετά ευρεία, δημιουργώντας παραστάσεις βασισμένες σε κοινωνικά και στρατιωτικά ζητήματα, έως και ερωτικές αλλά και θρησκευτικές συνθέσεις.
Το 1512, μετακόμισε στην Βασιλεία και έγινε μέλος του τοπικού συνδέσμου χρυσοχόοων. Σύντομα απέκτησε προβλήματα με τον νόμο καθώς κακομεταχειριζόταν την γυναίκα του και παράλληλα συνευρισκόταν με ιερόδουλες, ενώ η θέση του χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο όταν κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας κάτι που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πόλη το 1518. Του επιτράπηκε η επάνοδος του κατά το επόμενος έτος και επέστρεψε πίσω, ωστόσο η ζωή του μετά το 1527 είναι άγνωστη. Αναφέρεται πως η σύζυγος του ξαναπαντρεύτηκε το 1528, ενώ διασώζεται έργο του το οποίο έχει χειρόγραφη σημείωση πως έγινε το 1529.
Κατά την συνήθεια της εποχής στην Ελβετία όπου αρκετοί πολίτες απασχολούνταν ευκαιριακά και ως μισθοφόροι, ο Γκραφ είχε απασχοληθεί ως στρατιώτης επί πληρωμή για σημαντικά χρονικά διαστήματα, και είναι πιθανό πως είχε συμμετέχει στην άλωση της Ρώμης το 1527.
Λεοπόλδος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ και της Ελισάβετ-Μαγδαληνής, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Γεννήθηκε στο Μονμπελιάρ και το 1631 διαδέχθηκε τον πατέρα του.
Το 1661 απεβίωσε στο Μονμπελιάρ σε ηλικία 38 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Γεώργιος Β΄ ως δούκας της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Σίβυλλα, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αρδηττός

Αρδηττός ή Λόφος Αρδηττού ονομάζεται ο λόφος της Αθήνας που βρίσκεται ανατολικά του Ιλισού και αντικρυστά από τον Λόφο Άγρας. Ανάμεσα στους πρόποδες των δύο κείται το Παναθηναϊκό Στάδιο.
Έλαβε το όνομά του από τον αρχαίο επώνυμο ήρωα της Αττικής Αρδήττη όταν σ' αυτό το χώρο συμφιλίωσε τους κατοίκους της Αττικής με όρκο. Ο Αρδηττός έχει ύψος περίπου 235 μέτρα και στην αρχαιότητα περιλαμβανόταν στο δήμο «Άγραι» όπως έτσι ονομάζονταν όλη η πέραν του Ιλισού περιοχή και ίσως να πρόκειται για τον παλαιότερα λεγόμενο Ελικώνα (να μην συγχέεται με τον Λόφο Ελικώνα στο Γαλάτσι).
Κάτω από τον πευκόφυτο αυτό λόφο οι αρχαίοι Αθηναίοι δικαστές, μετά την εκλογή τους, και σε ανάμνηση του παλαιού γεγονότος, ορκίζονταν δημόσια, στο όνομα του Δία, του Απόλλωνα και της Δήμητρας, τον «ηλιαστικόν» λεγόμενο όρκο, κατά τον οποίο θα έκριναν σύμφωνα με το νόμο και «εν πάση δικαιοσύνη». Σ' αυτόν δε το χώρο τελούνταν επίσης και τα λεγόμενα Μικρά Ελευσίνια μυστήρια.
Πολύ αργότερα ο Ηρώδης ο Αττικός μετά την αποπεράτωση του Παναθηναϊκού Σταδίου ανήγειρε στη κορυφή του εν λόγω λόφου μικρό ναό προς τιμή της θεάς Τύχης, του οποίου τα λείψανα διακρίνονται ακόμη και σήμερα, ενώ επιπρόσθετα έστησε εκεί και χρυσελαφάντινο άγαλμά της. Ο ναός αυτός αναφέρεται από τον Ντόνγουελ και σημειώνεται και στο σχέδιο του Βέελερ.
Με μέριμνα της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 έγινε περίφραξη με κιγκλίδωμα του τάφου του Ηρώδη του Αττικού που πέθανε το 179 μ.Χ. και ο οποίος βρίσκεται επί της κορυφής του Αρδηττού ακριβώς πίσω από το στάδιο. Επί του τάφου του μεγάλου αυτού ευεργέτη της Αθήνας οι Αθηναίοι των χρόνων εκείνων ενέγραψαν το βραχύ πλην όμως περιεκτικό επίγραμμα:
Ηρώδης Αττικός, Μαραθώνιος, ου τάδε πάντα, κείται τώδε τάφο πάντοθεν ευδοκίμως
Jeep Commander

Βασικά στοιχεία

Το Jeep Commander (κωδικός σασί: XK) εισήχθη για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης τον Απρίλιο του 2005, μπήκε στην παραγωγή στις 18 Ιουλίου και κυκλοφόρησε ως μοντέλο της σεζόν του 2006, ενώ στην Ευρώπη λανσαρίστηκε την άνοιξη του 2006. Τα Commander που διατέθηκαν στην Ευρώπη, κατασκευάζονταν στην Αυστρία από την Magna Steyr, μαζί με τα Jeep Grand Cherokee ευρωπαϊκής κυκλοφορίας.
Βασίστηκε στην πλατφόρμα του Jeep Grand Cherokee τρίτης γενιάς (WK) και πρακτικώς ήταν μια 7-θέσια εκδοχή του Grand Cherokee, με λίγο μεγαλύτερο μήκος αμαξώματος και πιο «κυβοειδή» αισθητική, η οποία παρέπεμπε στην πρώτη γενιά του Jeep Cherokee (XJ) του 1984. Μια παρόμοια αισθητική υιοθετήθηκε και στην τρίτη γενιά του Cherokee (KK) που έκανε ντεμπούτο το 2007.
Tο Commander έφερε αποκλειστικά 7-θέσιο σαλόνι, σε αντίθεση με το αποκλειστικά 5-θέσιο Grand Cherokee, έχοντας μάλιστα και μεγαλύτερο ύψος οροφής για την 2-η και την 3-η σειρά καθισμάτων (που βρίσκονταν σε υψηλότερο επίπεδο από την πρώτη σειρά), αν και η διαφορά ύψους κρυβόταν έξυπνα από τις πλαϊνές ράγες οροφής. Η ίδια σχεδιαστική ιδέα είχε τότε εφαρμοστεί και στα αντίπαλα μοντέλα Chevrolet TrailBlazer EXT και GMC Envoy XL.
Λουξεμβουργιανά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και το Λουξεμβούργο. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Τα λουξεμβουργιανά κέρματα ευρώ απεικονίζουν το πορτραίτο του Μεγάλου Δούκα Ερρίκου του Λουξεμβούργου, σε τρία διαφορετικά σχέδια της Yvette Gastauer-Claire. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής, τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το όνομα της χώρας στην λουξεμβουργιανή γλώσσα: Lëtzebuerg. Τα κέρματα του Λουξεμβούργου κόβονται στην Ολλανδία.
Αντρές Μουστόνεν

Βιογραφία

Ο Μουστόνεν γεννήθηκε στο Ταλίν στις 1 Σεπτεμβρίου 1953. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο του Ταλίν το 1972, και πέντε χρόνια αργότερα, τόσο ο ίδιος όσο και ο Έντελ Λίπους αποφοίτησαν από το Κρατικό Ωδείο του Ταλίν . Αργότερα, σπούδασε στην Αυστρία και την Ολλανδία και στη συνέχεια έγινε ειδικός της μουσικής στην πατρίδα του, την Εσθονία και το εξωτερικό. Όταν έγινε μαέστρος έπαιξε σε ορχήστρες όπως την ορχήστρα Σινφονιέτα της Ρίγας και τη Μοσχοβίτικη Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι , τη Φιλαρμονική Ορχήστρα και τη Ρωσική Εθνική Ορχήστρα.
Ήταν επίσης μαέστρος για την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης και συνεργάστηκε με τις φιλαρμονικές ορχήστρες της Λιθουανίας και της Λετονίας. Στην Εσθονία έπαιξε με την Εσθονική Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και την Ορχήστρα δωματίου του Ταλίν, μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Βανεμούινε. Εκτός της Σοβιετικής Ένωσης συμμετείχε στην Συμφωνική Ορχήστρα του Φινλανδικού Ραδιοφώνου και πολλές χορωδίες στη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ολλανδία.
Έχει εκτελέσει έργα των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Αντόν Μπρούκνερ, Μανουέλ Καρντόσο, Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν και Χάινριχ Συτς. Έπαιξε και μουσική σοβιετικών συνθετών, όπως οι Γκία Καντσέλι, Σοφία Γκουμπαϊντούλινα και Βαλεντίν Σιλβέστροφ μεταξύ άλλων. Συνεργάστηκε με συνθέτες όπως οι Σεργκέι Στάντλερ, Βίκτορ Τρετιάκοφ και Όλεγκ Κάγκαν από τη Ρωσία, την δανή Μιχάλα Πέτρι και τους Γάλλους Πατρίκ Γκαλουά και Μισέλ Λεθιέκ, μεταξύ άλλων.
Το 1972 έγινε ιδρυτής του Χόρτους Μούσικους και εργάστηκε ως διευθυντής και μαέστρος από τότε. Το σύνολο έπαιξε σε διάφορα φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Μουσικής της Μπρατισλάβας στη Σλοβακία, το Φεστιβάλ της Γιάφα στο Ισραήλ και το Φεστιβάλ Ταλίν-Τελ Αβίβ στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, καθώς και στο Φεστιβάλ Μπαρόκ Λουφτχάνσα στο Λονδίνο, ανάμεσα σε άλλα γνωστά φεστιβάλ. Εκτός από ιδρυτής του Χόρτους Μούσικους είναι ιδρυτής της Μουσικής Ακαδημαϊκής Ορχήστρας Χόρτους που έχει καταγράψει πολλά άλμπουμ για τις Warner Classics, Melodiya και πολλές άλλες δισκογραφικές. Κάπου στο 2003 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Λαϊκής Μουσικής του Βίλγιαντι και την ίδια χρονιά τιμήθηκε από το Εσθονικό Μουσικό Συμβούλιο με ένα βραβείο. Το 1998 έλαβε το Τάγμα του Λευκού Αστεριού. Σήμερα δίνει συναυλίες με διάφορους μουσικούς.
Το 2014 ίδρυσε το "Φεστιβάλ Μουστόνενφεστ Ταλίν Τελ Αβίβ", μια ετήσια εκδήλωση, στην οποία κλασικές συλλογικότητες από την Εσθονία κάνουν συναυλίες στο Ισραήλ. Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ.
2993 Γουέντυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γουέντυ εκτιμάται σε 10,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,188 ± 0,025. Η Γουέντυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 25 λεπτά.
Ευρωπαϊκή σημαία

Συμβολισμός

Ο αριθμός των δώδεκα αστέρων συμβολίζει τα ιδανικά της Ευρώπης: ενότητα, αλληλεγγύη και αρμονία ανάμεσα στους λαούς της.
Δεν υπάρχει καμία συσχέτιση ανάμεσα στον αριθμό των αστεριών και στον αριθμό των κρατών-μελών.
Μανώλης Σάλιακας

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ακαδημία Νέων του Εργοτέλη, ομάδα της πόλης που γεννήθηκε. Ήδη διεθνής με την Εθνική Παίδων Ελλάδας, εντοπίστηκε από τους ανιχνευτές ταλέντων του Ολυμπιακού, οι οποίοι κανόνισαν τη μεταγραφή του στους πρωταθλητές της Σούπερ Λιγκ το χειμώνα του 2013.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει συμμετοχές με όλες τις μικρές Εθνικές Ομάδες. Με την Εθνική U17, 8 συμμετοχές και 1 γκολ, με την Εθνική U18, 4 συμμετοχές, με την Εθνική Νέων, 17 συμμετοχές και 1 γκολ και με την Εθνική Ελπίδων, 13 συμμετοχές και 3 γκολ.
Νότιο Οσσετικό διαβατήριο

Τα διαβατήρια της Νότιας Οσσετίας εκδίδονται για τους κατοίκους της Νότιας Οσσετίας (μια αμφισβητούμενη περιοχή του Καυκάσου) για το σκοπό του ταξιδιού στο εξωτερικό και για το σκοπό της νομικής αναγνώρισης εντός της Νότιας Οσσετίας. Ξεκίνησαν να εκδίδονται από τις 15 Αυγούστου 2006. Καθώς η Νότια Οσσετία αναγνωρίζεται μόνο από τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα και τη Ναουρού, πολλοί Νότιοι Οσσέτιοι έχουν ρωσικά διαβατήρια, τα οποία είναι πιο πρακτικά για διεθνή ταξίδια.
Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας

Αναγνώριση του βασιλείου της Πορτογαλίας

Στη μάχη του Ουρίκε (1139) πέτυχε αποφασιστική νίκη κατά των μουσουλμάνων και ανακηρύχθηκε από τον στρατό του βασιλιάς της Πορτογαλίας. Έπρεπε στη συνέχεια να αναγνωριστεί από τους γείτονες βασιλείς, τον Πάπα και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Παντρεύτηκε την Μαφάλντα της Σαβοΐας, κόρη του κόμη Αμεδαίου Γ΄ της Σαβοΐας. Προσέφερε στην εκκλησία πολλές υπηρεσίες, χτίζοντας πολλά μοναστήρια και έδωσε προνόμια σε θρησκευτικά τάγματα και το 1143 έστειλε επιστολή στον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄ για να δηλώσει την πλήρη υποταγή αυτού και του βασιλείου του, υποσχόμενος να διώξει τους μουσουλμάνους από την Ιβηρική χερσόνησο. Το 1147 κατατρόπωσε ξανά τους μουσουλμάνους, κερδίζοντας αυτή τη φορά όλη την περιοχή νότια του ποταμού Τάγου.
Ο βασιλιάς Αλφόνσος Ζ΄ της Καστίλης τον έβλεπε περισσότερο σαν επαναστάτη, παρά σαν έναν ανεξάρτητο βασιλιά. Τα επόμενα χρόνια όμως, ο Αλφόνσος Α' μπλέχτηκε σε πόλεμο με την Αραγωνία και τάχθηκε με το μέρος των Αραγωνέζων. Στην ειρηνική συνθήκη της Θαμόρα που ακολούθησε (1143) το βασίλειο του Λεόν αναγνώρισε το βασίλειο της Πορτογαλίας ως ανεξάρτητο.
Το 1169 ο Αλφόνσος ακρωτηριάστηκε πέφτοντας από το άλογό του, και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους στρατιώτες του Λεόν. Οι Πορτογάλοι αναγκάστηκαν να προσφέρουν σαν λύτρα για την απελευθέρωση του βασιλιά τους τις τελευταίες κατακτήσεις του στη Γαλικία. Τελικά το 1179 ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγνώρισε το βασίλειο της Πορτογαλίας ως ανεξάρτητο και τον Αλφόνσο ως τον πρώτο κληρονομικό βασιλιά. Το 1184, παρά τη μεγάλη του ηλικία, μπόρεσε να απελευθερώσει τον γιο του, Σάντσο, που πολιορκείτο από τους μουσουλμάνους στο Σανταρέμ.
Austro-Daimler ADM

Το Αυστρο-Daimler ADM II ήταν ένα αυτοκίνητο της μεσαίας κατηγορίας, από την αυτοκινητοβιομηχανία Austro-Daimler. Κατασκευάστηκε μεταξύ του 1923 και του 1928, ως συμπλήρωμα του μεγαλύτερου Austro-Daimler AD 6-17. Όπως συνέβη και με το AD 6-17, το ADM II σχεδιάστηκε από τον Φέρντιναντ Πόρσε.
Μπολέσλαφ Γ΄ ο Στραβόστομος

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν δούκα της Πολωνίας και της Γιούντιτ των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Βρατισλάου Β΄ της Βοημίας.
Άνθεια (Αργολίδα)

Η Άνθεια (αρχαία ελληνικά: Ἄνθεια) ήταν μια πόλη της Τροιζήνας στην αρχαία Αργολίδα. Σύμφωνα με την παράδοση, η πόλη ιδρύθηκε από το μυθολογικό πρόσωπο Άνθη. Επίσης σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Πιτθέας μετέφερε τον πληθυσμό της πόλης στην Τροιζήνα.
Η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται πλησίον του οικισμού Δαμαλά.
Γκοργκάν

Ονομασία

Η λέξη Γκοργκάν της σύγχρονης περσικής γλώσσας (گرگان) προέρχεται από τη μεσαιωνική περσική λέξη Γκουργκάν, που με τη σειρά της προέρχεται από την παλαιά περσική Βαρκάνα (δηλ. "Χώρα των Λύκων"), τη σατραπεία των Αχαιμενιδών νοτιοανατολικά της Κασπίας Θάλασσας, που απαντάται στις ελληνικές πηγές ως Υρκανία. Η περιοχή αναφέρεται επίσης στη γλώσσα Αβέστα ως Βερκάνα. Η λέξη προέρχεται από την πρωτοϊρανική λέξη *vrka-, που σημαίνει "λύκος".
Στην ισλαμική Περσία η πόλη ήταν γνωστή ως Τζουρτζάν (جرجان), που αποτελεί τη μεταγραφή της μεσαιωνικής περσικής ονομασίας Γκουργκάν στα αραβικά. Στην Κασπιανή γλώσσα η πόλη λέγεται Βέργκεν (Wergen).
Τη νεότερη εποχή και μέχρι το 1937, η πόλη ήταν γνωστή ως Ασταραμπάντ ή Αστραμπάντ ή Εσταραμπάντ (استرآباد), που μπορεί επίσης να διαβαστεί και ως Εστερ-αμπάντ (πόλη της Εσθήρ), που για κάποιους θεωρείται ότι οφείλεται στην εβραϊκής καταγωγής Εσθήρ, σύζυγο του Πέρση βασιλιά Ξέρξη Α΄.
Αρέθουσα A-377 (πετρελαιοφόρο)

Ιστορία

Ναυπηγήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 6 Δεκεμβρίου 1944 στα ναυπηγεία «Cargill Inc., Savage» της Μινεσότα. Καθελκύστηκε στις 15 Αυγούστου 1944 και εντάχθηκε στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 16 Ιουλίου 1945 με το όνομα «Natchaug».

Πολεμική δράση

Ως «Natchaug» πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στον Ειρηνικό Ωκεανό, έχοντας ως βάση κυρίως το νησί Γκουάμ ή το λιμάνι Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας έλαβε ένα αστέρι μάχης.

Μετάταξη

Το Φεβρουάριο του 1959 διατάχθηκε να προετοιμαστεί για αδρανοποίηση και στις 24 Ιουλίου παροπλίστηκε από το ναυτικό των Η.Π.Α. και παραχωρήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση σύμφωνα με τους όρους του «Προγράμματος Στρατιωτικής Βοήθειας». Το πλοίο παρελήφθηκε από τον Πλωτάρχη Γκολφίνο Πετιμεζά στο Περλ Χάρμπορ, η μετάταξη στο Ναυτικό Μητρώο έγινε την 1η Αυγούστου του 1959. Το πλοίο χρησιμοποιήθηκε σαν πετρελαιοφόρο του ελληνικού στόλου. Ομοίου τύπου πλοίο στο στόλο ήταν το Αριάδνη A-414.
Το πλοίο διέθετε δυνατότητα πετρελεύσεως εν πλω δύο σκαφών ταυτοχρόνως, ένα από κάθε πλευρά. Είχε μέγιστο εκτόπισμα 4.335 τόνους και η μεταφορική του ικανότητα ήταν περίπου 2.200 τόνους πετρελαίου. Για την πρόωση χρησιμοποιούσε κινητήρες ντίζελ με δύο έλικες και είχε μέγιστη ταχύτητα 14 κόμβους. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 3 ιντσών. Διοικητικά υπαγόταν στη Διοίκηση Αντιτορπιλικών. Βάση του ήταν οι εγκαταστάσεις της Διοίκησης Καυσίμων του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (Πειραιάς). Παροπλίσθηκε στις 31 Μαρτίου 2004.

Πλοία με το όνομα «Αρέθουσα»

Το «Αρέθουσα» A-377 είναι το δεύτερo κατά σειρά από τα δύο πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό, το άλλο είναι το τορπιλοβόλο πλοίο Αρέθουσα που ενετάγη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κάμπη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάμπη (που σημαίνει «καμπυλωμένη») είναι γνωστό ένα τέρας ή δράκοντας του οποίου το μισό σώμα ήταν ανθρώπινο, ενώ το άλλο μισό ήταν σώμα φιδιού, με ουρά παρόμοια με την ουρά του σκορπιού. Επιπλέον, είχε και πενήντα κεφάλια. Ο Νόννος στα Διονυσιακά (18, 23-264) δίνει τη λεπτομερέστερη περιγραφή της Κάμπης. Ωστόσο, ως θηλυκό τέρας, έφερε και τον χαρακτηρισμό της Νύμφης: Ονομαζόταν Ταρταρίη Νύμφη, επειδή στάλθηκε από τον Τιτάνα Κρόνο να φύλαγει στον Τάρταρο τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες. Η Κάμπη σκοτώθηκε από τον θεό Δία, όταν εκείνος ελευθέρωσε τους Κύκλωπες για να τον βοηθήσουν στην Τιτανομαχία (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Α΄ 2, 1).
Ο Fontenrose (1974) πιθανολογεί ότι για τον Νόννο η Κάμπη είναι ένα ανάλογο της βαβυλωνιακής θεάς της θάλασσας Τιαμάτ ή η Έχιδνα με άλλο όνομα, αφού την αποκαλεί «Εχιδναία Ενυώ» και θηλυκό αντίστοιχο του Τυφώνος. Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς στο «Λεξικό» του (Κ 614) σημειώνει ότι ο Επίχαρμος είχε αποκαλέσει την Κάμπη «κήτος», δηλαδή θαλάσσιο τέρας.
Αντώνιος Πρέκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κοντοχώρι της Σαντορίνης το 1861 και πέθανε στην Αθήνα στις 27 Ιουλίου 1952. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πολύ νέος εντάχθηκε στις οικονομικές υπηρεσίες του κράτους υπηρετώντας σε όλες τις βαθμίδες της υπαλληλικής ιεραρχίας χάρη στις ικανότητές του ως Γραμματέας, Τμηματάρχης, Διευθυντής και Επιθεωρητής του Υπουργείου Οικονομικών, οργανωτής των Οικονομικών υπηρεσιών της Κρητικής Πολιτείας, Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τελικά κατέλαβε τη θέση του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Υπήρξε συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος, εκτιμώντας την ικανότητα του Αντωνίου Πρέκα ως οικονομολόγου, τον συνέστησε στον Εμμανουήλ Ρέπουλη με επιστολή του από το Παρίσι, προκειμένου να διοργανωθούν οι οικονομικές υπηρεσίες στην περιοχή της Μικράς Ασίας που είχε καταληφθεί από την Ελλάδα. Γράφει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Εμμ. Ρέπουλη "... νομίζω ότι ο Πρέκας ήτο εις την Κρήτην, όταν εφηρμόσθη το πρόγραμμα ... θα σας είναι πολύτιμος ...".
Το 1922, όντας ήδη συνταξιούχος, κλήθηκε να υπηρετήσει ως Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά, θέση στην οποία υπηρέτησε και στην κυβέρνηση του Γεωργίου Κονδύλη το 1926. Στην ίδια κυβέρνηση υπηρέτησε και ως Υπουργός Συγκοινωνίας. Τα επόμενα χρόνια εκλέχτηκε επανειλημμένως βουλευτής από τους συμπατριώτες του.
Κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου 1952.
Αθηνά Γαϊτάνου-Γιαννιού

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1880 στο Μακροχώρι της Ανατολικής Θράκης. Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου φοίτησε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο αριστεύοντας, ενώ επιστρέφοντας στη γενέτειρά της δημιούργησε παρθεναγωγείο. Εκεί εργάστηκε ως δασκάλα την περίοδο από το 1903 έως το 1907. Έπειτα επέστρεψε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη, όπου αρθρογραφούσε και υπήρξε αρχισυντάκτρια του περιοδικού Νέον Πνεύμα, μέχρι το 1911 όταν και μετακόμισε στην Αθήνα.
Στην Αθήνα ίδρυσε το οικοτροφείο Το σπίτι του κοριτσιού, του οποίου διετέλεσε γενική γραμματέας από το 1919 και για είκοσι χρόνια, στεγάζοντας μεταξύ άλλων κορίτσια που προήλθαν από τη Μικρά Ασία κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Παντρεύτηκε τον σοσιαλιστή πολιτικό και συγγραφέα Νικόλαο Γιαννιό και συνεργάστηκε μαζί του σε πολιτικό επίπεδο. Ανέπτυξε έντονη σοσιαλιστική δράση και υπήρξε πρωτοπόρος φεμινίστρια στον ελλαδικό χώρο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Όμιλου Γυναικών, διεθύντρια των περιοδικών Ελληνίς και Σοσιαλιστική Ζωή, ενώ συμμετείχε σε συνέδρια για τον φεμινισμό σε πόλεις της Ευρώπης. Πέθανε το 1952 στην Αθήνα.