Τζούλιαν Μαρχλέφσκι

Πολιτική και επαγγελματική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1866 στο Βλότσαβεκ της Πολωνίας, το οποίο τότε υπαγόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία και ήταν γιος ενός Πολωνού καθολικού και μιας Γερμανίδας προτεσταντικού δόγματος. Σπούδασε στη Ζυρίχη, όπου και γνωρίστηκε με τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, με την οποία συνδέθηκε πολιτικά. Το 1889 ίδρυσε μαζί με τη Λούξεμπουργκ τη Συμμαχία των Πολωνών Εργατών και μετά το 1892 ήταν μαζί με τη Λούξεμπουργκ και τον Άντολφ Βάρσκι ένας από τους ηγέτες του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας. Από τo 1893 ήταν συντάκτης της εφημερίδας Εργατική Υπόθεση (πολ: Sprawa Robotnicza) που εκδιδόταν στο Παρίσι και αντιμαχόταν το κίνημα της πολωνικής ανεξαρτησίας, υποστηρίζοντας αντεθνικιστικές και σοσιαλιστικές απόψεις και καλώντας για συνεργασία με τη ρωσική εργατική τάξη.
Το 1896 έγινε συντάκτης στη γερμανική εφημερίδα Sächsische Arbeiterzeitung, όπου δύο χρόνια αργότερα, με δικές του ενέργειες (όπως και του Αλεξάντερ Πάρβους) ανέλαβε τη διεύθυνση η Λούξεμπουργκ.

Μεταξύ Πολωνίας και Σοβιετικής Ένωσης

Αργότερα, ο Μαρχλέφσκι συνδέθηκε και με τους Σπαρτακιστές, ενώ μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Πολωνίας, είχε προταθεί για να καταλάβει τη θέση του πρώτου πρέσβη της Σοβιετικής Ένωσης στη Βαρσοβία. Τον Ιανουάριο του 1919 εισήλθε παράνομα στη Γερμανία, όπου έδρασε μέχρι τον Μάρτιο, όταν μετά την καταστολή της εξέγερσης των Σπαρτακιστών κατέφυγε στην Πολωνία όπου αρθρογράφησε δυναμικά εναντίον του πολέμου μεταξύ Πολωνίας και κομμουνιστικής Ρωσίας. Την ίδια περίοδο εκπροσώπησε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Πολωνίας στις εργασίες της Κομιντέρν, ενώ τον Ιούνιο του 1919 μεσολάβησε για την πραγματοποίηση μυστικών συνομιλιών ανάμεσα στην πολωνική και τη σοβιετική πλευρά, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του ΚΚ Πολωνίας, την οποία ο Μαρχλέφσκι αντέκρουσε υποστηρίζοντας πως η αποτυχία μιας ενδεχόμενης σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία θα σηματοδοτούσε και το τέλος του πολωνικού κομμουνιστικού κινήματος.

Πολωνο-σοβιετικός πόλεμος

Τον Οκτώβριο του 1919 ενεπλάκη ενεργά στον πολωνο-σοβιετικό πόλεμο εκπροσωπώντας τον ρωσικό Ερυθρό Σταυρό στις συνομιλίες με τον αντίστοιχο πολωνικό, που οδήγησαν στη συμφωνία ανταλλαγής αιχμαλώτων, ενώ ταυτόχρονα είχε επαφές και με απεσταλμένους της κυβέρνησης Πιλσούντσκι.
Τον Ιούλιο του 1920, μετά την ανάληψη της πρωτοβουλίας των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τη σοβιετική πλευρά, την εισβολή του Κόκκινου Στρατού εντός της πολωνικής επικράτειας και την προέλασή του προς τη Βαρσοβία, ο Μαρχλέφσκι ορίστηκε πρόεδρος της Προσωρινής Πολωνικής Επαναστατικής Επιτροπής, που δημιουργήθηκε στο Μπιαλίστοκ από τους Σοβιετικούς με σκοπό να παρέδιδε την εξουσία στο ΚΚ Πολωνίας μόλις θα καταλαμβανόταν η πολωνική πρωτεύουσα. Παρά την τυπική προεδρία του Μαρχλέφσκι, ουσιαστικός ηγέτης της - πλήρους ελεγχόμενης από τους Σοβιετικούς - επιτροπής ήταν ο Φέλιξ Ντζερζίνσκι, ενώ η, κατά κύριο λόγο, στελέχωσή της με Εβραίους και Ρώσους προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Πολωνών κομμουνιστών. Επίσης, σύμφωνα με τον Μαρχλέφσκι, οι προσπάθειες εγκαθίδρυσης κομμουνιστικών αρχών στις κατεχόμενες περιοχές αποδείχτηκαν καταστροφικές.

Ύστερα χρόνια

Μετά την ήττα του Κόκκινου Στρατού στη μάχη της Βαρσοβίας και την επακόλουθη υποχώρησή του, ο Μαρχλέφσκι εγκατέλειψε την Πολωνία και εγκαταστάθηκε οριστικά στη Σοβιετική Ένωση, όπου διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου KUNMZ (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εθνικών Μειονοτήτων της Δύσης).
Απεβίωσε το 1925 στην Ιταλία. Κόρη του ήταν η κομμουνίστρια συγγραφέας και δημοσιογράφος Ζοφία Μαρχλέφσκα.