google/wiki40b huggingface dataset:
Βίκλα

Τοποθεσία

Η Βίκλα βρίσκεται στα όρια των επαρχιών Λεμεσού και Λάρνακας.  Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νοτιοανατολικά συνορεύει με τη Βάσα Κελλακίου, στα νότια με τη Σανίδα, στα δυτικά με το Κλωνάρι και στα βόρεια με την Ακαπνού.

Ιστορία

Η Βίκλα υπήρξε χωριό της Μεγάλης Κομμανταρίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εγκαταλείφθηκε και από τους τελευταίους κατοίκους του. Παραμένουν μόνο κάποια χαλάσματα σπιτιών και της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα.
Σήμερα, στην περιοχή του χωριού έχει δημιουργηθεί γήπεδο γκολφ.
Ιωάννης Καραβίδας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1911) και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Ηλεκτρισμού και Τορπιλλών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Λόγω των φιλοβενιζελικών του αισθημάτων αποστρατεύτηκε το 1935.
Από τις 7 Μαρτίου ως τις 8 Απριλίου 1945 υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υφυπουργός παρά τω Υπουργείω Μεταφορών στην κυβέρνηση του Πλαστήρα.
 Ήταν επίσης εντεταλμένος σύμβουλος (διοικητής) της ΔΕΗ.
Έγραψε βιβλία, όπως "Έθνος και παιδεία", "Θεωρία τορπιλλών", "Φιλοσοφία και φυσική" και άλλα.
Πέθανε σε ηλικία 93 ετών τον Απρίλιο του 1984 και κηδεύτηκε στις 16 Απριλίου από τον ιερό ναό του Νεκροταφείου Νέας Φιλαδελφείας (Κόκκινος Μύλος).
Ντομένικο Μικιέλ

Υπηρεσίες στους Αγίους Τόπους

Ο στόλος άρχισε τον χειμώνα να πολιορκεί την Κέρκυρα αλλά όταν έμαθε ότι ο Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ συνελήφθη από τους Ορτοκίδες και το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ δέχτηκε επίθεση από το Χαλιφάτο των Φατιμιδών έλυσε την πολιορκία. Ο Βενετσιάνικος στόλος πήγε στις Συριακές ακτές να υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ και νίκησε τον Αιγυπτιακό στόλο των Φατιμιδών. Οι Βενετοί στρατοπέδευσαν στην Άκρα, ο Ντομένικο Μικιέλ δέχτηκε σημαντικά εμπορικά προνόμια και φοροαπαλλαγές για την Δημοκρατία της Βενετίας όπως και οι υπόλοιπες πόλεις που συμμετείχαν στην Σταυροφορία.

Λεηλασία των νησιών του Αιγαίου

Στον δρόμο της επιστροφής ο Βενετσιάνικος στόλος λεηλάτησε την Ρόδο, την Σάμο, την Λέσβο και κατέστρεψε την Μεθώνη Μεσσηνίας. Επέστρεψε τον Ιούνιο του 1125 θριαμβευτής στην Βενετία αφού έσωσε τους Αγίους Τόπους από τους άπιστους και κατέστρεψε τους μισητούς Έλληνες. Η επιγραφή στον τάφο του δεν τονίζει τόσο τον ρόλο του στην σωτηρία των Ιεροσολύμων όσο για τις καταστροφές που προκάλεσε στην επιστροφή του στα Ελληνικά νησιά, συγκεκριμένα γράφει "τρόμος για τους Έλληνες και ευχή για την Βενετία". Η δόγισσα του ήταν η Αλικία Μικιέλ και γιος τους ήταν πιθανότατα ο μετέπειτα δόγης Βιτάλε Β΄ Μικιέλ.
Μίλτος Σαπάνης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1976 και άρχισε την καριέρα του από την "Ακαδημία Χελιδόνια". Λάτρευε το ποδόσφαιρο και οι προπονητές του εκεί δεν άργησαν να καταλάβουν το ταλέντο του, με αποτέλεσμα στα 18 του να μετακομίσει στην Φ.Α.Σ. Νάουσα. Από μικρός αρχίζει να παίζει με την τοπική ομάδα αρχίζει να διακρίνεται στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας για τρία χρόνια.
Ο Πανηλειακός το καλοκαίρι του 1997 τον εντάσσει στο δυναμικό του. Με την ομάδα του Πύργου κάνει καλά παιχνίδια, αλλά η πιο άτυχη στιγμή στην καριέρα του έρχεται το 1999. Στη Ριζούπολη, κόντρα στον Απόλλωνα παθαίνει ρήξη χιαστών, υποβάλλεται στη σχετική επέμβαση και επιστρέφει την ερχόμενη περίοδο. Την περίοδο 2000-2001 η ομάδα του Πύργου υποβιβάζεται στη διαδικασία των μπαράζ στη Β΄ Εθνική κατηγορία αλλά η μεγάλη στιγμή για τον Μίλτο Σαπάνη που έχει πραγματοποιήσει πολύ καλές εμφανίσεις δεν αργεί.
Ο Παναθηναϊκός δείχνει ενδιαφέρον για την απόκτησή του, οι διοικήσεις των δύο συλλόγων συμφωνούν και παίρνει το δρόμο για την Παιανία. Μάλιστα σε ένα θεαματικό παιχνίδι που έληξε 6-3 στην Λεωφόρο, στις 23 Δεκεμβρίου 2003, σκόραρε σε βάρος του Πανηλειακού (που έίχε ξανανέβει στην Α' Εθνικη). Ένα γκολ που δεν το πανηγύρισε και χειροκροτήθηκε για αυτό και από τους φιλάθλους του Πανηλειακού. Με τον Παναθηναϊκό στα τέσσερα χρόνια της παρουσίας του, κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Ελλάδος, ενώ είχε συμμετοχές στα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ και του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Το καλοκαίρι του 2004 ο Μίλτος καλείται από τον Στράτο Αποστολάκη στην Ολυμπιακή Ομάδα και γνωρίζει την μεγάλη τιμή να συμμετάσχει στο κορυφαίο γεγονός του αθλητισμού. Αγωνίστηκε και στους τρεις αγώνες που έδωσε η εθνική ομάδα, στο ολυμπιακό τουρνουά. Η πορεία της ομάδας μπορεί να μην ήταν η ανάλογη, αλλά όπως και να έχει αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του.
Το συμβόλαιο του με τον Παναθηναϊκό λήγει το καλοκαίρι του 2005, μένει ελεύθερος και εντάσσεται στο δυναμικό της ΑΕΚ που προχώρησε στην απόκτησή του. Στις 10 Ιανουαρίου του 2007 ο Μίλτος υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τον ΑΠΟΕΛ και συνέχισε την καριέρα του στην Κύπρο. Μάλιστα, στο πρώτο του εξάμηνο στη Μεγαλόνησο, κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να προσθέσει μία ακόμη επιτυχία στην καριέρα του.
Επέστρεψε στη συνέχεια στην Ελλάδα για να αγωνιστεί το 2008 στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με τα χρώματα του Ιωνικού Νικαίας, ενώ σε ομάδα της ίδιας κατηγορίας συμφώνησε να συνεχίσει το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς την καριέρα του, την Καβάλα. Παρέμεινε παίκτης Β΄ Εθνικής, αγωνιζόμενος στη συνέχεια από μια χρονιά στους Θρασύβουλο Φυλής (2009-10) και Αγροτικό Αστέρα (2010-11) στην Football League και ακολούθως, αγωνίστηκε μια χρονιά με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2011-12) στην Γ΄ Εθνική. Από το 2012 είναι στη Δόξα Πενταλόφου, η οποία την σεζόν 2013-2014 αγωνίζεται στη Γ' Εθνική κατηγορία. Η επίσημη ποδοσφαιρική του καριέρα του σταμάτησε την αγωνιστική περίοδο 2014-15, έπειτα από 3 χρονιές με την ομάδα του Πενταλόφου Θεσσαλονίκης.
Θεόφιλος Καρνεμίδης

Καριέρα

Ο Καρνεμίδης έγινε μέλος της ομάδας του Μακεδονικού κατά την ίδρυση του συλλόγου, το 1928. Συμμετείχε για δύο χρόνια στην δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, πριν συμμετάσχει για πρώτη φορά στην α' κατηγορία το 1929-30, καταλαμβάνοντας όμως την έκτη και τελευταία θέση.
Ο Καρνεμίδης διακρίθηκε για τα προσόντα του και κλήθηκε στην μεικτή Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη σεζόν ο Μακεδονικός βρισκόταν στην τέταρτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος, όταν η ΕΠΟ διέκοψε τις διοργανώσεις για την διεξαγωγή του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Ο Καρνεμίδης παρέμεινε στον Μακεδονικό άλλη μία χρονιά, πριν μεταγραφεί στον Άρη, όπου αποτέλεσε αναπληρωματικό τερματοφύλακα του Κώστα Κουμπλή. Με τους "κίτρινους" κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης της σεζόν 1933-34 και το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου την επόμενη χρονιά, πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση.
Ματία Ντε Σίλιο

Καριέρα

Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2011 στη Μίλαν, με την οποία κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 2011 και το 2016. Επιπλέον, επελέγη στην καλτύερη ενδεκάδα της Σέριε Α για τη σεζόν 2012-2013. Από το καλοκαίρο του 2017 είναι παίκτης της Γιουβέντους.
Με την εθνική ομάδα έπαιξε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013, όπου η Ιταλία κατέκτησε την τρίτη θέση. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
Φρειδερίκος ΦιτςΚλάρενς

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος από τους νόθους γιους τού Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας και της ερωμένης του Δωροθέας Τζόρνταν, ηθοποιού, κόρης του Φράνσις Μπλάνντ, εργαζόμενου στο θέατρο.
Από το 1814 εισήλθε στο Βρετανικό στρατό και έγινε λοχαγός στη Φρουρά Κόλντστριμ. Με ένα μικρό απόσπασμα από αυτούς υποστήριξε την αστυνομία για τη σύλληψη των συνωμοτών της οδού Κέιτο το 1820. Έπειτα από συμπλοκή έγινε η σύλληψη και εκεί κινδύνευσε η ζωή του, αλλά σώθηκε από τον λοχία Τζέιμς Γκράχαμ. Έφθασε στον βαθμό του συνταγματάρχη και του δόθηκε το 36ο Σύνταγμα των Ποδών του Χέρεφορντσαϊρ. Το 1831 του δόθηκε, όπως και στα αδέλφια του, ο τίτλος του λόρδου και η θέση τού "μικρότερου γιου τού μαρκησίου" στη σειρά Προτεραιότητας. Του απονεμήθηκε η διάκριση μεγαλόσταυρου του ιππότη του Β. Τάγματος των Γουέλφων και έγινε υποδιοικητής του Πόρτσμουθ και Γενικός Διοικητής της Νοτιοδυτικής περιφέρειας το 1874.
Αργότερα το 1852 έγινε διοικητής του στρατού της Βομβάης. Δύο έτη μετά απεβίωσε εν υπηρεσία σε ηλικία 55 ετών.
Αναστασιούπολις - Περιθεώριον

Αναστασιούπολις

Η πόλη βρίσκεται σε εύφορη περιοχή βορείως της λίμνης Βιστωνίδας και στην ομηρική εποχή θεωρούνταν ότι εκεί έβοσκαν τα άλογα του Διομήδη, γι αυτό και στα ρωμαϊκά οδοιπορικά ο σταθμός στην εκεί περιοχή λεγόταν Stabulo Diomedis. Η πόλη περιγράφεται τον 6ο αιώνα από τον ιστορικό Προκόπιο. Το όνομα Αναστασιούπολις, κατά τον Καντακουζηνό, πήρε από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α' (491-518) ο οποίος ξεκίνησε τα οχυρωματικά έργα εκεί. Στην συνέχεια ο Ιουστινιανός Α' έκτισε παράλιο τείχος στη λίμνη Βιστωνίδα αλλά και τείχος μέχρι τους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, με σκοπό τον έλεγχο της αρχαίας Εγνατίας οδού. Ο Ιουστινιανός έφτιαξε και υδραγωγείο το οποίο μετέφερε νερό από τη Ροδόπη στην πόλη.  Η πόλη αποτελούσε, μέσω της λίμνης Βιστωνίδας, σημαντικό λιμάνι στο Αιγαίο . Η επισκοπή της Αναστασιουπόλεως υπόκειταν στη μητρόπολη της Τραϊανουπόλεως από τον 7ο μέχρι τον 12ο αιώνα .

Περιθεώριον

Κατά τον 9ο αιώνα χρησιμοποιείται το όνομα Περιθεώριον και το οχύρωμα αποκτά στρατηγική σημασία τον έλεγχο της περιοχής . Σύμφωνα με το Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης η ταύτιση της Αναστασιούπολης με το Περιθεώριον είναι εσφαλμένη και οφείλεται στον Καντάκ, ιστορικό του 14ου αιώνα, ο οποίος αναφέρει ότι η Αναστασιούπολις μετονομάστηκε σε Περιθεώριον από τον Ανδρόνικο Γ' Παλαιολόγο. Σύμφωνα με τις σημειώσεις του πατριάρχη Νικολάου Α' Μυστικού η πόλη Περιθεώριον ήταν γνωστή νωρίτερα ως ξεχωριστή πόλη από την Αναστασιούπολη, με ξεχωριστή επισκοπή. 
Τον 11ο αιώνα το Περιθεώριον ήταν αγροτική πόλη. Το 1203 ο Καλογιάν της Βουλγαρίας διεξήγαγε επιδρομή στην περιοχή, καταστρέφοντας την πόλη αυτή όπως και τη γειτονική Μαξιμιανούπολη, και μετεγκατέστησε τους κατοίκους της στις όχθες του ποταμού Δούναβη.  Στην συνέχεια η πόλη παρακμάζει. Το 1341 ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος επισκεύασε την οχύρωση και η πόλη μετά το θάνατό του το 1341 αναβαθμίστηκε σε μητρόπολη.  Το 1342-3 ο Καντακουζηνός δεν κατάφερε να καταλάβει την πόλη η οποία αργότερα έπεσε στα χέρια του, βουλγαρικής καταγωγής, στασιαστή βυζαντινού στρατιωτικού Μομιτζίλου. Στις 7 Ιουλίου 1345 έξω από τα τείχη της πόλης  έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ του Μομιτζίλου και των συνασπισμένων βυζαντινών και οθωμανικών δυνάμεων του Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού και του Ουμούρ Μπέη από το εμιράτο του Αϊδινίου. Η μάχη είναι γνωστή ως η Μάχη στο Περιθεώριον όπου νίκησαν δυνάμεις του συνασπισμού και σκοτώθηκε ο Μομιτζίλος.  Αργότερα η πόλη έπεσε στα χέρια του Ματθαίου, γιού του Καντακουζηνού.   Το Περιθεώριον είναι από τις τελευταίες πόλεις της Θράκης που κατελήφθησαν από τους Οθωμανούς. Το 1422 την πόλη την κατείχε ο Οθωμανός Σουλτάνος Μουράτ Β' ο οποίος την χάρισε στον Γενοβέζο σύμμαχό του Ιωάννη Αδούρνο (Giovanni Adorno)  .
Το τίμιο σπίτι

Το τίμιο σπίτι είναι θεατρικό έργο του Παντελή Χορν.

Υπόθεση

Ο Στέφανος ένας αθώος και μοναχικός ζωγράφος πέφτει θύμα δύο κουτσαβάκηδων. Ο ένας από τους δύο τον παρασέρνει σε έναν οίκο ανοχής για μια σεξουαλική συνέυρεση με την άσχημη αδελφή του. Τώρα ζητά την αποκατάσταση της τιμής της. Επιχειρούν να τον παντρέψουν μαζί της με τη βία. Εκείνος όμως για να ξεφύγει μαχαιρώνει την νύφη-τέρας και δραπετεύει από το παράθυρο. Η τρελή γριά μάνα της κοπέλας το είχε μαντέψει, καθώς θεωρώντας την όμορφη βασιλοπούλα, πίστευε πως θα ερχόταν να την πάρει ένας καβαλάρης να την πάρει, αλλά αυτός αποδεικνύεται πως είναι ο Χάρος.

Πληροφορίες

Το έργο ανέβηκε στις 8 Αυγούστου 1908 με τη Μαρίκα Κοτοπούλη στο ρόλο της γριάς μάνας. Πρόκειται για ένα έργο με νατουραλιστικά στοιχεία: οι κουτσαβάκηδες, η πλεκτάνη τους. Επίσης έχει στοιχεία συμβολιστικά και μεταφυσικά (η πρόγνωση της γριάς για το γάμο με τον Χάρο). Επίσης παρουσιάζει ένα γκροτέσκο ύφος και απρόσμενη έγκβαση: ο καλλιτέχνης ξεφεύγει μαχαιρώνοντας την μέλλουσα γυναίκα του. Ο Βάλτερ Πούχνερ συσχετίζει το πρόσωπο της αποκρουστικής εγκύου νύφης με το μεταπολεμικό Προξενιό της Αντιγόνης του Βασίλη Ζιώγα
Σταθμός Κεραμεικός (Μετρό Αθήνας)

Ιστορικό

Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 3 του μετρό και κατά την αρχική περίοδο της κατασκευής του, ο σταθμός Κεραμεικού είχε χωροθετηθεί στη συμβολή της Ιεράς Οδού με την οδό Πειραιώς. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που προηγήθηκαν των έργων και ξεκίνησαν το 1992 διήρκεσαν πέντε χρόνια και ανέδειξαν στο συγκεκριμένο σημείο το δυτικό άκρο του νεκροταφείου του Κεραμεικού. Ύστερα από πολλές διαμάχες, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε το 1997 να απαγορεύσει τη διέλευση της σήραγγας κάτω από το αρχαίο νεκροταφείο, με αποτέλεσμα να μετατοπιστεί και η θέση του σταθμού αν και το κέλυφος του είχε ήδη κατασκευαστεί. Το κέλυφος αργότερα μετασκευάστηκε σε υπόγειο πάρκινγκ.
Ο σταθμός μεταφέρθηκε στην περιοχή Γκάζι, δίπλα στον Κεραμεικό, ανάμεσα από το παλαιό εργοστάσιο φωταερίου και την σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Πλατέος. Τότε αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού στο όνομα Βοτανικός, η οποία οφειλόταν στον παρακείμενο Βοτανικό Κήπο. Κατά τη διαδικασία κατασκευής της γραμμής, όμως, αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού στο αρχικό του όνομα.

Υπόγειος χώρος στάθμευσης

Τον σταθμό εξυπηρετεί ένας υπόγειος σύγχρονος 5όροφος χώρος στάθμευσης χωρητικότητας 272 θέσεων. Ο χώρος στάθμευσης συνολικής ωφέλιμης επιφάνειας 8.143,50 τ.μ. άνοιξε για το κοινό το 2014, αφού μεσολάβησαν ορισμένα νομικά προβλήματα καθώς δεν είχε ξεκαθαριστεί ποιός θα είχε το δικαίωμα διαχείρισης. Τελικά η άδεια λειτουργίας δόθηκε στην Αττικό Μετρό ΑΕ.
Καλλιθέα Φωκίδας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Καλλιθέα από το 1836 ανήκε στο Δήμο Τολοφώνος με το όνομα Ξυλογαϊδάρα, το οποίο άλλαξε, σύμφωνα με προφορική παράδοση, όταν πέρασε από το χωριό ο Βασιλιάς Όθωνας και η Αμαλία και το μετονόμασε σε Καλλιθέα, λόγω της θαυμάσιας θέας του στον Κορινθιακό κόλπο. Το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Καλλιθέας, με οικισμούς τη Σώταινα και τα Τριζόνια, οι οποίοι όμως το 1919 αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες.   
Σε απόσταση 4 χλμ. από το χωριό βρίσκεται η ιερά Μονή Αγίου Κωνσταντίνου, που χτίστηκε  το 1818 από τον Ιερομόναχο Νικόδημο Κατσίκα.   Στην πλατεία του χωριού υπάρχει ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος, με περίμετρο κορμού σχεδόν έντεκα μέτρα που αποτελεί το κόσμημα της Καλλιθέας και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο της φύσης.  
Στις 26 Ιουλίου, ημέρα εορτασμού του ενοριακού ναού της Αγίας Παρασκευής διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι.

Ιστορία

Η ιστορία της Καλλιθέας ανάγεται στην Αρχαία Ελλάδα, καθώς πολύ κοντά στο σημερινό χωριό, οι αρχαιολόγοι τοποθετούν την αρχαία Απολλωνία. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 ο αγωνιστής Κουτρούκης από την Καλλιθέα μαζί με τον Κατσικαπή από τη Βιτρινίτσα (σημερινή Τολοφώνα) επικεφαλής 100 ανδρών πολέμησαν στην απελευθέρωση του Μαλανδρίνου.
Ο Απίθανος Hulk (soundtrack)

Ιστορικό

Ο Κρεγκ Άρμστρονγκ δούλευε με το συγκρότημα Massive Attack, ένα συγκρότημα το οποίο αγαπούσε ο σκηνοθέτης Λούις Λετεριέ και είχε συνεργαστεί μαζί τους το 2005 για την ταινία Unleashed. Ο Άρμστρονγκ ήταν η πρώτη του επιλογή, κάτι το οποίο εξέπληξε τη Marvel, καθώς δεν ήξεραν αν είχε συνθέσει ξανά στο παρελθόν για ταινία δράσης (το έκανε το 2001 για την ταινία Το φιλί του Δράκου) Ακόμα και τα κομμάτια που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της παραγωγής και του μοντάζ ως κατευθυντήριες γραμμές για το τέμπο αποτελούσαν δουλειά του Άρμστρονγκ και παρόμοια μουσική από άλλους. Ο Hulk, μαζί με τους Green Lantern, ήταν ένας από τους αγαπημένους ήρωες κόμικ του Άρμστρονγκ ως παιδί, παρόλο που δεν είχε δει την ταινία Hulk του Ανγκ Λι.
Ο Άρμστρονγκ ξεκίνησε να συνθέτει από το σπίτι του στην Γλασκώβη της Σκωτίας έχοντας τρεις σκηνές: τον Hulk με τη Μπέτι στη σπηλιά, τη μάχη του Hulk με το Έκτρωμα στο δρομάκι και την επανασύνδεση του Μπρους με τη Μπέτι. Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής συνθέθηκε σε μερικές μόνο εβδομάδες στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, κάτι το οποίο ήταν πολύ έντονο τόσο για τον σκηνοθέτη όσο και για τον συνθέτη. Η μουσική ηχογραφήθηκε σε τέσσερις μέρες προς το τέλος του 2007 σε ένα παρεκκλήσι στο Πανεπιστήμιο Μπαστίρ, το οποίο βρίσκεται στο Κένμορ της Ουάσινγκτον. Ο Πιτ Λόκετ έπαιξε τα εθνικά όργανα, η ηχογράφηση των οποίων έγινε στο Λονδίνο και έγινε στη συνέχεια μίξη με την ορχήστρα. Η ενορχήστρωση έγινε από τους Ματ Ντάνκλεϊ, Τόνι Μπλόνταλ, Στίβεν Κόλμαν, Ντέιβιντ Μπάτεργουορθ και Καζ Μπόιλ. Ο Λετεριέ πρότεινε το soundtrack να κυκλοφορήσει σε άλμπουμ δύο δίσκων, κάτι για το οποίο ο Άρμστρονγκ εξέλαβε ως αστείο. Μόνο όταν συνέταξε το άλμπουμ - και η Marvel τον ρώτησε γιατί παρέδωσε μόνο έναν δίσκο - κατάλαβε πως μιλούσαν σοβαρά.
Ο Hulk και το Έκτρωμα έχουν και οι δύο μουσικά θέματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν και την ανθρώπινη μορφή τους αλλά και τη μορφή τέρατος. Το θέμα του Hulk προοριζόταν να είναι εικονικό και απλό, όπως αυτό της ταινίας Τα σαγόνια του καρχαρία του 1975, με γλιστρίματα της χορδής στη νότα μπάσο Ντο. Το θέμα του Μπάνερ είναι τραγικό και περιέχει κομμάτια από το θέμα «Lonely Man» του Τζο Χάρνελ από την τηλεοπτική σειρά. Ο Άρμστρονγκ έπαιξε το πιάνο για μια σκηνή που περιείχε αυτό το κομμάτι. Ο Μπλόνσκι έχει ένα σκοτεινό θέμα, το οποίο ακούγεται όταν γίνεται επιθετικός κατά τη μεταμόρφωσή του. Ο Άρμστρονγκ έπαιξε τα θέματα του Hulk και του Εκτρώματος κατά τη διάρκεια των μαχών τους και επένδυσε μουσικά τις σκηνές δράσεις σαν σε χορό. Υπάρχει επίσης ένα μουσικό θέμα σασπένς και ένα ερωτικό μουσικό θέμα.
1164 Κοβόλδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κοβόλδης είναι άγνωστα. Η Κοβόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 8,5 λεπτά.
Σφίγγα (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 630)

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένη από νησιώτικο μάρμαρο. Λείπουν τα μπροστινά πόδια, κομμάτι του κρανίου, της αριστερής φτερούγας και η αριστερή πλευρά του σώματος. Φέρει επίσης διάφορες σοβαρές φθορές.
Εικονίζεται Σφίγγα καθιστή με τα πίσω πόδια και όρθια με τα μπροστινά. Το σώμα της είναι λιονταρίσιο με κεφάλι γυναίκας. Στην πλάτη φέρει φτερούγες στριφτές όπως συνηθίζεται στον αρχαϊκό ρυθμό. Σώμα και πρόσωπο έχουν διεύθυνση προς τα δεξιά. Η κόμη καταλήγει σε παχιές πλεξούδες που πέφτουν στον λαιμό και στους ώμους. Υπολείμματα ερυθρού χρώματος αφήνουν να υποθέσουμε ότι τα μαλλιά κάποτε ήταν ζωγραφισμένα.
Ρίλεϊ Σάλμον

Καριέρα

Ο Ρίλεϊ Σάλμον υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999 με την ιταλική Σαρπλάστ Λιβόρνο, στην οποία παρέμεινε για δύο σεζόν.
Το 2001 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσαλλονίκης.
Το 2003 μετεγγράφει στη ρωσική Λοκομοτίβ Μπέλγκοροντ και ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 2005.
Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στην Βκρετ Ντόμεξ Τσεστοχόβα, ομάδα της Πολωνίας.
Τη διετία 2007-09 αγωνίστηκε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Αντρεόλι Λατίνα (2007-08) και στη Σίσλεϊ Τρεβίζο (2008-09).
Το 2009 ταξίδεψε στη Βραζιλία για λογαριασμό της Βίβο Μίνας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.
Από το 2011 αγωνίζεται στην Ουάνς Ούνιδος, ομάδα της Αργεντινής.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ρίλεϊ Σάλμον έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ.
Μεταξύ άλλων, έχει αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης του ίδιου έτους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, βοήθησε την εθνική ομάδα των ΗΠΑ να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο.
Σειρήνα της Κανόσα

Περιγραφή

Είναι αγαλμάτιο από τερακότα. Αναπαριστά Σειρήνα με σώμα γυναίκας, φτερούγες στους ώμους και πόδια και ουρά πουλιού. Κρατάει κιθάρα στο αριστερό. Στέκει όρθια με το δεξί χέρι υψωμένο πάνω από το κεφάλι με καταθλιπτική διάθεση.

Ερμηνεία

Πρόκειται για ταφικό ανάθημα με ψυχοπομπό χαρακτήρα.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο του 4ου αιώνα π.Χ.
Αλέξανδρος (κρατήρας)

Χαρακτηριστικά

Ο κρατήρας Αλέξανδρος έχει διαβρωθεί και παραμορφωθεί τόσο πολύ με την πάροδο των αιώνων, ώστε μοιάζει περισσότερο με μια χαμηλή πεδιάδα, ένα βαθύπεδο με βάθος 1,3 km, που περιφράσσεται μερικώς από τραχιές οροσειρές, παρά με κρατήρα. Τμήματα του χείλους του διασώζονται στα βορειοδυτικά, δυτικά και νότια άκρα του, ενώ η ανατολική του πλευρά είναι ανοικτή προς τα έξω. Τα τοιχώματα που έχουν απομείνει έχουν σχεδόν ορθογώνιο σχήμα, με τα πλέον εξέχοντα να υψώνονται στα βορειοδυτικά.
Το δάπεδο του Αλεξάνδρου είναι πιο ομαλό και σκουρόχρωμο στο δυτικό ήμισυ, καθιστάμενο πιο ανοικτόχρωμο (και διάστικτο με μικρότατους κρατήρες) προς τα ανατολικά.
Διαιτητής (ποδόσφαιρο)

Ο διαιτητής επιβλέπει τους ποδοσφαιρικούς αγώνες και έχει την πλήρη εξουσία εφαρμογής των Κανόνων του Παιχνιδιού.
Οι αποφάσεις του είναι οριστικές και δεν αλλάζουν μετά από διαμαρτυρίες. Έχει υποστήριξη από 2 βοηθούς διαιτητές (παλαιότερα γνωστοί ως επόπτες), και από τον τέταρτο διαιτητή που ενημερώνει τους φιλάθλους με έναν ηλεκτρονικό πίνακα τις αλλαγές.
Τα τελευταία χρόνια, η UEFA χρησιμοποιεί πρόσθετους διαιτητές στις γραμμές τερμάτων, για να διευκολύνουν το διαιτητή αν επιτεύχθηκε γκολ.
Κέιπ Κανάβεραλ (πολεμική αεροπορική βάση)

Το Ιστορικό

Η Βάση άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 1948 υπό την ονομασία Banana River Naval Air Station (Αεροναύσταθμος Ποταμού Μπανάνα). Στις 11 Μαΐου 1949 επιλέχθηκε για να ενισχύσει τις δυνατότητες μιας άλλης βάσης, της White Sands (WSMR) στο Νέο Μεξικό. Προς τιμήν του προέδρου των ΗΠΑ Κέννεντυ μετονομάστηκε το 1964 σε Σταθμό Αεροπορίας Ακρωτηρίου Κέννεντυ (Cape Kennedy Air Force Station). Το 1973 ξαναπήρε την παλιά ονομασία, για να αλλάξει και πάλι το 1992 και να ονομαστεί Cape Canaveral Air Station (CCAS). Το 2000 τονίσθηκε η στρατιωτική χρήση του πεδίου και γι' αυτό από τότε λέγεται Cape Canaveral Air Force Station.
Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουλίου 1950. Ένας πύραυλος τύπου Bumper 8 απογειώθηκε στις 14:28 UTC από το συγκρότημα LC-3 του CCAFS. Ο πύραυλος Bumper 8 ήτανε εξέλιξη του πυραύλου τύπου V2.
Από το 1956 και μετά πραγματοποιήθηκαν πολλές εκτοξεύσεις πυραύλων τύπου Jupiter, Vanguard, Thor και Άτλας.
Με έναν πύραυλο τύπου Jupiter εκτοξεύτηκε στις 31 Ιανουαρίου 1958 ο πρώτος Αμερικάνικος δορυφόρος, ο Explorer 1 με προορισμό το διάστημα. Με συνεχείς εξελίξεις των πυραύλων τύπου Redstone και Άτλας ξεκίνησε στα πλαίσια του προγράμματος Mercury και υπό την διεύθυνση της NASA, ιδρυθείσας το 1958, το πρώτο πρόγραμμα επανδρωμένης αποστολής στο διάστημα. Ο πρώτος επανδρωμένος πύραυλος, ο (Mercury-Redstone 3)εκτοξεύτηκε στις 5 Μαΐου 1961 με την αποστολή Freedom 7 και εκτέλεσε βαλλιστική δοκιμαστική πτήση.
Το διαστημικό πρόγραμμα Gemini βασίστηκε σε πυραύλους τύπου Τιτάνας ΙΙ.
Οι εξέδρες των συγκροτημάτων LC-34 και LC-37 ήταν οι πρώτες καθαρά διαστημικές εξέδρες της NASA και χρησιμοποιήθηκαν για τις πτήσεις των αποστολών Saturn/Apollo.
Εκείνη την εποχή άρχισε να χτίζεται και το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39, στο οποίο όμως από τις προγραμματισμένες τρεις εξέδρες μόνο οι δυο αποπερατώθηκαν, για τους πυραύλους Saturn V.
Τραγικό ήταν το δυστύχημα του δοκιμαστικού πυραύλου Apollo 1 στις 27 Ιανουαρίου 1967, που οδήγησε στον θάνατο του πληρώματος (Virgil Grissom, Edward White και Roger Chaffee).
Από την εξέδρα του LC-34 ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου 1968 η πρώτη επανδρωμένη αποστολή, η Apollo 7. Στις 16 Ιουλίου 1969 ακολούθησε η εκτόξευση από την εξέδρα LC-39A του πυραύλου Apollo 11 με την επανδρωμένη πτήση για την σελήνη και την προσσελήνωση.
Το πρόγραμμα του διαστημικού λεωφορείου ξεκίνησε στις 12 Απριλίου 1981 με την εκτόξευση του Κολούμπια από την εξέδρα LC-39A.
Στίς 28 Ιανουαρίου 1986 συνέβη άλλο ένα τραγικό ατύχημα, αφού στην εκκίνηση της αποστολής STS-51-L και στο 73ο δευτερόλεπτο της εκτόξευσης από την εξέδρα LC-39B
εξερράγη το Challenger, και όλο το πλήρωμα βρήκε τον θάνατο.