google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας

Ανίκανος ηγεμόνας

Μετά την άνοδοό του στον θρόνο, η κυριότερη ασχολία του ήταν το κυνήγι, με όλες τις κρατικές υποθέσεις να βρίσκονται στα χέρια της συζύγου του και του εραστή της Μανουήλ του Γκοντόι. Ο Γκοντόι κατόρθωσε να έχει με το μέρος του την εύνοια του βασιλικού ζεύγους καθ' όλη την διάρκεια της ζωής του και το τεράστιο μίσος του διαδόχου τους Φερδινάνδου (Ζ' ).
Στον αντίκτυπο της Γαλλικής επανάστασης, ο Κάρολος Δ΄ ενοχλήθηκε από τη μερίδα των ανθρώπων, που ήθελαν να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις του πατέρα του ακόμη περισσότερο. Αλλά δεν κατάφερε να πάρει μέτρα, διότι βρισκόταν πάντα -έστω και ενστικτωδώς- υπό την επιρροή της συζύγου του και του εραστή της.
Το 1803 χτύπησε την κόρη του Μαρία Λουίζα της Ισπανίας η ευλογιά και έστειλε τον γιατρό Φραγκίσκο Ιαβέρη να φέρει από τις Ισπανικές αποικίες το φάρμακο για πρώτη φορά στην χώρα του.
Είχε μια βαθιά πίστη για τον θεϊκό ρόλο που ήταν απεσταλμένος να πραγματοποιήσει και πίστευε ότι έπρεπε το κράτος του να αποφύγει την υποτέλεια στη Γαλλία. Παρόλ' αυτά, ο Γκοντόι έφερε την Ισπανία σε συμμαχία με την Γαλλία, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί από αυτήν μετά την μάχη του Τραφάλγκαρ. Όταν ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε, ο Γκοντόι θέλησε να επανέλθει με τη μεριά των Γάλλων, οι οποίοι όμως δεν θεωρούσαν πια την Ισπανία άξια για σύμμαχο. Ο Γκοντόι πλέον έγινε μισητός στους οπαδούς τού Φερδινάνδου, που ήθελαν συμμαχία με τη Βρετανία.
Όταν είπαν στον Κάρολο Δ΄ ότι ο γιος του Φερδινάνδος κλήθηκε από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ κατά του Γκοντόι, αυτός υποστήριξε τον ευνοούμενό του αντί για τον γιο του. Ο λαός ξεσηκώθηκε και τον ανάγκασε σε παραίτηση υπέρ του γιου του (1808), ενώ ο Ναπολέων Α΄ είχε 100.000 στρατιώτες στην Ισπανία.
Κατέφυγε στην Γαλλία αιχμάλωτος του Ναπολέοντα Α΄, παραιτούμενος των δικαιωμάτων του στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του Ιωσήφ Βοναπάρτη. Δέχτθηκε αποζημίωση από τον Γάλλο αυτοκράτορα και έζησε την υπόλοιπη ζωή του μαζί με τη σύζυγοό του και τον Γκοντόι.
Απεβίωσε στη Ρώμη.
Ιωνία Ι (τορπιλοβόλο)

Η Ιωνία Ι ήταν τορπιλοβόλο)
Μετονομάστηκε σε τορπιλοβόλο ‘18’.
Κατασκευάστηκε το 1879 και αγοράστηκε το 1881.
Είχε εκτόπισμα 31 τ. και διέθετε δύο τορπίλες (σε πλευρικούς αφετήρες) και επακόντια τορπίλη.
Χρησιμοποιήθηκε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13) για την εκκαθάριση του Αμβρακικού κόλπου.
Αποσύρθηκε το 1913.
Ένταση ήχου

Επιπτώσεις της έντασης του ήχου στην ανθρώπινη ακοή

Το όριο πόνου του ανθρώπινου αυτιού λόγω έντασης ήχου είναι τα 120dB. Εκθεση σε ήχους πάνω από 120dB είναι επικίνδυνη και μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ακοής ή και κώφωση. Επίσης παρατεταμένη και συνεχής έκθεση σε ήχους άνω των 90dB δημιουργεί προβλήματα στην ακοή
Τσερνοβόντσκ (περιφέρεια Νότιου Καζακστάν)

Γεωγραφική θέση

Το κέντρο της επαρχίας, το Ακσουκεττέν απέχει 31 χιλιόμετρα από το Τσερνοβόντσκ.
1354 Μπότα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μπότα εκτιμάται σε 48,75 (± 5,8) χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0225, ένα από τα χαμηλότερα για αστεροειδή. Ο Μπότα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 4 περίπου ώρες.
Ποσυρτή

Η ποσυρτή είναι παραδοσιακό κυπριακό αλλαντικό, παρόμοιο με το μπέικον. Η παρασκευή της ήταν από τα παλιότερα χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλής στις περιοχές της Τηλλυρίας, της Μαραθάσας, της Πάφου και της Πιτσιλιάς και ήταν συνυφασμένη με την γιορτή των Θεοφανείων που σηματοδοτούσε την ημέρα έναρξης των «σσοιροσφαών», δηλαδή του σφαγιασμού των οικόσιτων χοίρων με σκοπό την παραγωγή διάφορων κρεατικών (εκτός από την ποσυρτή παρασκευάζονταν λουκάνικα, λούντζα, ζαλατίνα, σούβλοι κλπ).

Παρασκευή

Η ποσυρτή διακρίνεται σε δύο είδη, τη μικρή και τη μεγάλη. Αυτή η διαφοροποίηση έγκειται στο μέρος του χοιρινού κρέατος που χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή. Συγκεκριμένα, για την παρασκευή της μικρής ποσυρτής λαμβάνεται το άνω τμήμα του λαιμού ενώ για τη μεγάλη ποσυρτή πραγματοποιείται λήψη κρέατος από την κοιλιά. Η επεξεργασία περιλαμβάνει πρώτα το αλάτισμα, στη συνέχεια το μαρινάρισμα του κρέατος με κρασί (συνήθως μαύρο ή μαραθεύτικο), κόλιανδρο, κύμινο, μαύρο πιπέρι κλπ. Έπειτα ακολουθεί το κάπνισμα του κρέατος για την ωρίμανση και η φύλαξη σε σκιερό μέρος για την αποξήρανση. Η ποσυρτή έχει σχετικά ορθογώνιο και επίπεδο σχήμα, χρώμα σκούρο κοκκινόμαυρο εσωτερικά και κόκκινο προς μοβ εξωτερικά καθώς και αλμυρή γεύση. Η κατανάλωση της είναι διαθέσιμη σε μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια, σε οποιοδήποτε πάχος και σχήμα.
Ελισάβετ του Λουξεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Σιγισμόνδου βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Βαρβάρας του Τσέλιε, κόρης του Χέρμαν Β΄ κόμη του Τσέλιε.
Όταν το 1437 απεβίωσε ο πατέρας της, αναμενόταν να τον διαδεχθεί η Ελισάβετ στην Ουγγαρία & Βοημία μαζί με τον σύζυγό της Αλβέρτο Β΄ της Γερμανίας, αλλά οι ευγενείς της Ουγγαρίας αγνόησαν το δικαίωμά της και δέχθηκαν μονάρχη τον Αλβέρτο Β΄ με εκείνη ως σύζυγό του.
Ο Αλβέρτος Β΄ απεβίωσε το 1439 αφήνοντας δύο κόρες και την Ελισάβετ έγκυο. Οι Ούγγροι ευγενείς ανακήρυξαν μεσοβασιλεία· ο Βλάντισλαβ Γ΄ της Πολωνίας στέφθηκε το 1440 βασιλιάς της Ουγγαρίας. Τρεις μήνες πριν η Ελισάβετ γέννησε τον Λαδίσλαο. Ήταν αποφασισμένη να αγωνιστεί για το δικαίωμα του γιου της και αυτό οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο των υποστηρικτών της με αυτούς του Βλάντισλαβ Γ΄.  Η σύρραξη έληξε με το τέλος της το 1442 και το τέλος του Βλάντισλαβ Γ¨ το 1444. Ο Λαδίσλαος αναγνωρίστηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας.
Απόστολος Τρικούπης

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από το Μεσολόγγι και ήταν ο τεταρτότοκος γιος του Ιωάννη Τρικούπη, μέλους της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας των Τρικούπηδων. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήταν αγωνιστής και στη συνέχεια υπήρξε από τους πρώτους υπαλλήλους στα οικονομικά ζητήματα του ελληνικού κράτους. Ήταν επίσης αδελφός των αγωνιστών της Επανάστασης, Θεμιστοκλή και Σπυρίδωνα Τρικούπη.
Μστισλάβ Γ΄ του Κιέβου

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Ρόμαν Α΄ πρίγκιπα τού Σμολένσκ.
Έγινε πρίγκιπας τού Πσκοβ (1179-), Σμολένσκ (1197-), Μπέλγκοροντ (1206) και Γαλικίας. Υπεραμύνθηκε μίας Ουγγρικής εισβολής το 1221. Έκανε πόλεμο με τους Μογγόλους τού Τζένγκις Χαν το 1223 και ηττήθηκε στη μάχη τού ποταμού Κάλκα από τους στρατηγούς Γιάμε και Σουμπουτάι των Μογγόλων. Τότε τον έβαλαν κάτω από ένα τεράστιο ξύλινο επίπεδο και επάνω από αυτό οι δύο στρατηγοί και άλλοι αξιωματικοί χόρευαν και εόρταζαν, ώσπου ο Μστισλάβ Γ΄ απεβίωσε από ασφυξία.
Χανς Βίτβερ

Βιογραφικό

Σπούδασε στο ETH της Ζυρίχης (1912-1916) με επιβλέποντες καθηγητές τους Φρίντριχ Μπλαν-τ-σλι (Friedrich Bluntschli) και Καρλ Μοσερ (Karl Moser). Μέχρι το 1919 εργάστηκε στο γραφείο του K.Moser, ενώ το 1924 ολοκλήρωσε τη μεταγενέστερη εκπαίδευσή του στη Βασιλεία. Τον επόμενο χρόνο στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου έκανε σπουδές πάνω στον τομέα της ιστορίας της πολεοδομικής ανάπτυξης και συμμετείχε μαζί με άλλους  αρχιτέκτονες στην έκδοση του επιστημονικού περιοδικού ABC-Beiträge zum Bauen (ABC-Συνεισφορά στο κτήριο). Την ίδια περίοδο μαζί με τον Χανς Μάγιερ (Hans Meyer) ίδρυσαν το δικό τους γραφείο στη Βασιλεία. Τα έργα που προέκυψαν από τη συνεργασία αυτή ήταν βασισμένα στην αντίληψη της εποχής πως η τέχνη πρέπει από μόνη της να αποτελεί δημιουργία και να απελευθερωθεί από τη στείρα μίμηση που επικρατούσε επί αιώνες. Μία νέα αισθητική βασισμένη στις μορφές και απότοκος της τεχνολογικής αιχμής είναι πλέον αποδεκτή παγκοσμίως, μία αισθητική που περιορίζεται στα βασικά στοιχεία και τη γεωμετρία.

Η σχολή του Bauhaus

Το 1927-1928 προσλαμβάνεται ως καθηγητής στη σχολή του Μπαουχάους από τον Γ.Γκρόπιους (Walter Gropius) στο κτηριολογικό τμήμα για τη θεωρία των εγκαταστάσεων και το τεχνικό σχέδιο. Από το Μάρτιο του 1928 ως το Φλεβάρη του 1929 τίθεται υπεύθυνος του κατασκευαστικού τμήματος της σχολής, όπου και εκτελεί χρέη διευθυντή ο Χανς Μάγιερ (Hans Meyer). Κατά τη διάρκεια της θητείας του εισάγει καινοτόμες διδακτικές πρακτικές, όπως μεθόδους υπολογισμού της θέσης του ήλιου, οι οποίες έθεσαν νέες βάσεις στη διαδικασία σχεδιασμού.

Τα χρόνια μετά τη σχολή του Μπάουχαους

Με την αποχώρησή του από τη σχολή, ο Χ.Βίτβερ ξεκίνησε να εργάζεται στη Χάλλε (γερμ Saale], πόλη στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ ως αρχιτέκτονας και να διευθύνει το αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό τμήμα μέχρι το 1933. Έζησε εκεί ως το 1934, οπότε και επέστρεψε στη Βασιλεία στην οικογενειακή του επιχείρηση.
Un ragazzo nel far west

Un ragazzo nel far west (Ένα αγόρι στο Φαρ Ουέστ ή ΤΟΜ για την ελληνική έκδοση) είναι χαρακτήρας γουέστερν κόμικς ιταλικής προέλευσης, δημιούργημα του σεναριογράφου και εκδότη G.L. Bonelli και του καρτουνίστα Franco Bignotti, που κυκλοφόρησε ως μηνιαίο περιοδικό στην Ιταλία το 1958.
Πρόκειται για την ιστορία του νεαρού Tim Carter, που γνωρίζει τη σκληρότητα του far west από νωρίς και κατατάσσεται στον στρατό, προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη έπειτα από τη δολοφονία του πατέρα του. Πιστός φίλος στις περιπέτειές του, στέκεται ο αφελής συνάδελφός του Dusty.
Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε δυο περιόδους. Από το τεύχος υπ' αριθμόν 290 του εβδομαδιαίου περιοδικού Μπλεκ τη δεκαετία του '70 και στον "Νέο ΜΠΛΕΚ" που εκδίδεται από τον Λεωκράτη Ανεμοδουρά, από την άνοιξη του 2014.
Οικογένεια Παπατσώνη

Στοιχεία

Γενάρχης της θεωρείται ο Στυλιανός Στούπας, ο οποίος προερχόμενος από το Καλογερέσι της Τριπύλας εγκαταστάθηκε στο Ναζήρι Μεσσηνίας. Εκεί άλλαξε και το επώνυμό του σε Τζώνης. Ο εγγονός του, Αναγνώστης Παπατσώνης, κατόρθωσε να αποκτήσει τεράστια περιουσία και να επιβληθεί στην περιοχή. Οι απόγονοι του συμμετείχαν στην επανάσταση και ασχολήθηκαν με την πολιτική.
Πινόκιο

Στοιχεία Φανταστικού Χαρακτήρα

Ο Πινόκιο είναι γνωστός για το γεγονός κατά το οποίο η μύτη του μακραίνει όταν είναι υπο την επήρεια του άγχους (Κεφάλαιο 3), αλλά κυρίως όταν λέει ψέματα. Τα ρούχα του είναι φτιαγμένα από λουλουδιασμένο χαρτί, τα παπούτσια του από ξύλο και το καπέλο του από ψωμί (σελίδα 16). Το ιταλικό όνομα του Πινόκιο φαίνεται να προέρχεται από την ιταλική λέξη pino που σημαίνει πεύκο. Ωστόσο, στο βιβλίο ξεκάθαρα αναφέρεται πως ο Πινόκιο είναι φτιαγμένος από ξύλο κερασιάς. Στην πραγματικότητα το όνομα προέρχεται από ένα ψευδώνυμο, καθώς ο Τζεπέτο πικρόχολα του έδωσε το όνομα ως ένας οιωνός καλής τύχης:«Ho conosciuto una famiglia intera di Pinocchi [...] e tutti se la passavano bene. Il più ricco di loro chiedeva l’elemosina»(Κεφάλαιο 1) (Γνωρίζω όλη την οικογένεια Πινόκιο [...] και όλοι τους τα καταφέρανε καλά. Ο πλουσιότερος ζητιάνεψε.). Το επίθετο μπορεί να προέρχεται από την ιταλική λέξη nocchio (κόμβος ξύλου).
Foxcatcher

Πλοκή

Οι Ντέιβ και Μαρκ Σουλτζ είναι χρυσοί Ολυμπιονίκεις της Πάλης. Ως ο μεγαλύτερος και έχοντας γνωρίσει πρωτος την επιτυχία, ο Ντέιβ ήταν πάντα ο αρχηγός μεταξύ τους αφήνοντας τον Μαρκ στη σκιά του, ακόμα κι όταν ο ίδιος γνώρισε επιτυχία, η οποία θεωρήθηκε ότι επιτεύχθει εξαιτίας του Ντέιβ. Το 1987 ο Μαρκ στρατολογείται από τον 50χρονο εκατομμυριούχο Τζον ντυ Ποντ να εκπαιδευτεί στο κτήμα της οικογένειάς του, στο Foxcatcher. Παρά το γεγονός ότι δεν γνώριζε τίτποτα για τον ντυ Ποντ, ο Μαρκ πείθεται εύκολα από τον εθνικισμό και την αγάπη που είχε για το άθλημα ο ντυ Ποντ. Η ίδια πρόταση γίνεται και στον Ντέιβ, αλλά ο ίδιος την απορρίπτει καθώς δεν ήθελε να αναγκάσει την οικογένειά του να μετακομίσει και να εγκατασταθούν στο κτήμα Foxcatcher στην Πενσυλβάνια. Παρ' όλα αυτά και οι τρεις τους έχουν τον ίδιο σκοπό: να κερδίσει ο Μαρκ το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1987 και το πάρει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Όμως στην πορεία άλλες προτεραιότητες θα μπουν μπροστά, ειδικά του ντυ Ποντ, κάτι που θα προκαλέσει ρήξη στις σχέσεις τους και θα οδηγήσει σε μια τραγωδία που κανείς τους δεν είχε προβλέψει.

Box office

Η ταινία Foxcatcher κυκλοφόρησε σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών και έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 20ή θέση με 980.000 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 12 εκατομμύρια δολάρια.
Προσφυγικά Πάτρας

Προσφυγικά ονομάζεται συνοικία της Πάτρας, όπου κατοίκησαν μετά το 1928 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ήταν ο Α΄ προσφυγικός συνοικισμός της πόλης.

Ιστορία

Υπολογίζεται ότι στην Πάτρα το 1922 ήρθαν περίπου 6.000-7.000 πρόσφυγες. Στην αρχή στεγάσθηκαν σε διάφορα οικήματα όπως σχολεία, ιδρύματα, αποθήκες κ.λπ. Το 1926 άρχισε η κατασκευή των τριών πρώτων προσφυγικών συνοικισμών. Η σημερινή περιοχή των Προσφυγικών τότε ήταν έκταση με καλαμιές και έλη και ανήκε στις οικογένειες Ρούφου και Χαιρέτη. Οι πρώτες κατοικίες ήταν ευρύχωρες και άνετες και όλες ομοιόμορφες, οι επόμενες όμως και πιο πολλές ήταν μικρές, με δύο δωμάτια όλα κι όλα, και διώροφες, όλες πανομοιότυπες. Όλες είχαν εξωτερική κοινόχρηστη αυλή για κάθε οικοδομικό τετράγωνο.
Από την ημέρα που εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες ασχολήθηκαν με πάσης φύσεως εργασία. Οι άντρες εργάτες, μικροπωλητές (πάγος, ξυλεία), σε ξυλουργεία, σταφιδεργοστάσια. Οι γυναίκες δούλευαν στις βιομηχανίες της πόλης (κλωστοϋφαντουργία, φανελοποιία κ.τ.λ.), υπηρέτριες. Πολλοί από τους πρόσφυγες κοιμόντουσαν σε πρόχειρα καταλύματα στα εργοστάσια όπου δούλευαν και τα παρείχαν οι ίδιοι οι εργοδότες.
Για πάρα πολλά χρόνια επικρατούσε μεγάλη φτώχεια, ακόμα και σήμερα θεωρείται φτωχή συνοικία, αλλά οι πρόσφυγες κρατούσαν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους. Ενδεικτικό της φτώχειας είναι ότι η ενορία είχε κοινόχρηστο φέρετρο και μετά από κάθε κηδεία επιστρεφόταν στην ενορία. Στην συνοικία υπάρχει ο ναός της Αγίας Φωτεινής που κτίσθηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες σε ανάμνηση του ομώνυμου Ναού που βρισκόταν στη Σμύρνη. 
Ονομαστά καφενεία της συνοικίας ήταν το Βυζαντινόν και η Αίγλη όπου μονοπωλούσαν για πολλά χρόνια τις αντρικές παρέες.

Αθλητισμός

Το 1925 δημιουργήθηκαν από πρόσφυγες ο Α.Π.Σ. Ολυμπιακός, Α.Π.Σ. Θύελλα, Α.Π.Σ. Αρης, ΑΕΚ Πατρών, Α.Ο. Πατραϊκός, ομάδες θρύλοι για τα Προσφυγικά και κάποιες από αυτές και για ολόκληρη την πόλη της Πάτρας. Το 1925, επίσης, κατασκευάστηκε δίπλα στην Αγία Φωτεινή το Γήπεδο του Ολυμπιακού, το σημερινό Γήπεδο Προσφυγικών, ένα από τα αρχαιότερα γήπεδα στην Ελλάδα.
Καθενοί Εύβοιας

Ιστορία

Ο οικισμός συστάθηκε από βοσκούς της περιοχής. 
Μετά την Επανάσταση του 1821, στο χωριό εγκαταστάθηκαν παλαιότεροι κάτοικοι από τις Άκρες Μεσσαπίων.
Το 1836, όταν εγκαθιδρύθηκε η διοικητική διαίρεση της Εύβοιας, ο οικισμός ανήκε στο δήμο Ληλαντίων.
Στο χωριό υπήρχε πύργος από την περίοδο της Ενετοκρατίας, ο οποίος γκρεμίστηκε για να ανοικοδομηθεί το σχολείο και ο ναός. Σε θέσεις του οικισμού, έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα διαφόρων ιστορικών περιόδων.
Αλέξανδρος Νέγρης

Βιογραφία

Καταγόταν από τη σημαντική οικογένεια Νέγρη. Πατέρας του ήταν ο συνονόματός του Αλέξανδρος Θεοδώρου Νέγρης, μητέρα του ήταν η Ελένη Υψηλάντη, και παππούς του ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης. Αν και είχε το ίδιο όνομα με τον πατέρα του, στα γραπτά του εμφανιζόταν απλά με το όνομα Αλέξανδρος Νέγρης, ενώ αργότερα ως Αλέξανδρος Α. Νέγρης (Αλέξανδρος Αλεξάνδρου Νέγρης) για να ξεχωρίζει από αυτόν. Μετά από στρατιωτική του καριέρα (αναφέρεται ως colonel - συνταγματάρχης), δίδαξε από το 1828 τη νέα Ελληνική γλώσσα στο Χάρβαρντ και στο Εδιμβούργο. Το 1838 παντρεύτηκε την Ελίζα Σουίτ (Eliza Sweet) στο Λονδίνο.
Fast Auroral Snapshot Explorer

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε στις 21 Αυγούστου 1996 από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ με πύραυλο Pegasus XL. Τα πρώτα τρία χρόνια λειτουργίας του ήταν υπό την διαχείριση του Γκόμπαρντ, αλλά στην συνέχεια ο έλεγχος πέρασε στο Εργαστήριο Διαστημικών Επιστημών (Space Sciences Laboratory) που ανήκει στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ.
Ο FAST δημιουργήθηκε για να μελετηθούν και να μετρηθούν φαινόμενα που σχετίζονται με το Σέλας και παρατηρούνται και στους δύο Πόλους της Γης. Παρόλο που το όργανο για το Πείραμα Ηλεκτρικού Πεδίου έπαψε να λειτουργεί το 2002, ο υπόλοιπος επιστημονικός εξοπλισμός παρέμεινε ενεργός χωρίς προβλήματα μέχρι και το τέλος της επιστημονικής αποστολής την πρωτομαγιά του 2009. Various engineering tests were conducted afterward.
Τάλια Σάιρ

Βιογραφία και έργο

Η Τάλια Σάιρ είναι κόρη του ιταλικής καταγωγής μουσικού Καρμάιν Κόπολα και αδερφή του σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα. Είχε τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις στις δεκαετίες του 1980 και 1990 με δυο ρόλους, τους οποίους όμως έπαιξε σε εννέα ταινίες. Ήταν οι ρόλοι της Κόνι, της κόρης του Δον Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός και της Άντριαν Μπαλμπόα στις πρώτες πέντε ταινίες τις σειράς Ρόκυ. Για τους δυο αυτούς ρόλους ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ, το 1975 στην κατηγορία Α' Γυναικείος ρόλος (Ο Νονός) και το 1977 στην κατηγορία Β' Γυναικείος ρόλος (Ρόκυ).
Η Τάλια Σάιρ ήταν παντρεμένη δυο φορές: πρώτα με τον μουσικοσυνθέτη Ντέιβιντ Σάιρ, και αργότερα με τον παραγωγό ταινιών Τζακ Σουόρτζμαν, ο οποίος πέθανε το 1994 από καρκίνο. Έχει τρεις γιους: τους ηθοποιούς Τζέισον Σουόρτζμαν, Ρόμπερτ Σουόρτζμαν και τον καμεραμάν Τζων Σουόρτζμαν.
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής

Το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (Σουηδικά: Nobelpriset i fysik) απονέμεται κάθε χρόνο από τη Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών σε επιστήμονες στους διάφορους τομείς της Φυσικής. Είναι το ένα από τα πέντε Βραβεία Νόμπελ τα οποία καθιερώθηκαν από τη βούληση (διαθήκη) του Άλφρεντ Νόμπελ. Χορηγούνται για την εξαιρετική συμβολή στη φυσική, τη χημεία, τη λογοτεχνία, την ειρήνη και την ιατρική. Όπως προβλέπεται στη διαθήκη του Νόμπελ, το βραβείο υφίσταται διαχείριση από το Ίδρυμα Νόμπελ και απονέμεται από μια επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη που εκλέγονται από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών. Το πρώτο Νόμπελ Φυσικής απονεμήθηκε το 1901 στον Γερμανό Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν. Κάθε δικαιούχος λαμβάνει ένα μετάλλιο, ένα δίπλωμα και χρηματικό έπαθλο το οποίο παρουσιάζει διακυμάνσεις με τη πάροδο των χρόνων. Το 1901, ο Ρέντγκεν έλαβε 150.782 SEK, ποσό το οποίο ήταν ίσο με 7.731.004 SEK του Δεκεμβρίου του 2007. Το 2008 το βραβείο απονεμήθηκε στους Μακότο Κομπαγιάσι, Τοσιχίντε Μασκάουα και Γιοϊσίρο Νάμπου οι οποίοι μοιράστηκαν το ποσό των 10,000,000 SEK (Ελαφρώς περισσότερο από € 1 εκατ.) Το βραβείο απονέμεται στη Στοκχόλμη, σε ετήσια τελετή στις 10 Δεκεμβρίου, την επέτειο του θανάτου του Νόμπελ.
Ο Τζον Μπαρντίν είναι ο μόνος που κέρδισε το βραβείο δύο φορές, το 1956 και το 1972. H Μαρία Κιουρί κέρδισε το βραβείο σε δύο θέματα στη φυσική το 1903 και στη χημεία το 1911. Η Μαλάλα Γιουσαφζάι είναι η νεώτερη που  πήρε το βραβείο σε ηλικία 17 ετών το 2014 και ακολουθεί ο Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ το 1915 σε ηλικία 25 ετών. Δυο γυναίκες έχουν κερδίσει το βραβείο, η Μαρία Κιουρί (1903) και Μαρία Γκέπερτ-Μάγιερ (1963). Μέχρι το 2009, το βραβείο έχει απονεμηθεί σε 186 άτομα. Υπήρξαν έξι χρόνια τα οποία το βραβείο Νόμπελ Φυσικής δεν απονεμήθηκε (1916, 1931, 1934, 1940-1942).
Αλφόνσος του Πορταλέγκρε

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της Βεατρίκης από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας, κόρης τού Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.
Του δόθηκε η κυριότητα τού Πορταλέγκρε, τού καστέλο ντε Βίντε, τού Αρρόντσες, τού Μαρβάο και της Λοουρίνα. Απεβίωσε το 1312 στη Λισαβόνα σε ηλικία 49 ετών.
ΕΡΤ Τρίπολης

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 10 Ιουλίου 1949 και η εμβέλειά του καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας Πελοποννήσου.
Το 1949 ο Σπαρτιάτης ηλεκτρονικός που εργαζόταν στην Τρίπολη Φάνης Ανδριώτης, έφτιαξε έναν πομπό και ίδρυσε τον πρώτο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό στην περιοχή. Ο σταθμός αργότερα εντάχθηκε στους ραδιοσταθμούς του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και από το 1968 μέχρι το 1982 ονομαζόταν «Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων».
Ύστερα μετονομάστηκε σε «Ραδιόφωνο της ΕΡΤ2» και μετέπειτα «ΕΡΑ 4». Ύστερα και μέχρι το 2013, ο σταθμός ονομαζόταν «Ελληνική Ραδιοφωνία Τρίπολης» ή «ΕΡΑ Τρίπολης» και αποτελεί μια σχετικά αυτονομημένη μονάδα της ΕΡΤ. Όσον αφορά στο πρόγραμμα που είναι τοπικό και πολυσυλλεκτικό, αυτό καθορίζεται από τον διευθυντή και τα στελέχη του σταθμού, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κοινού.
Από τον Οκτώβριο του 1991 μέχρι το Νοέμβριο του 2011 εξέπεμπε στους 95.3 MHz και από τότε εκπέμπει στους 101.5 MHz. Στις 28 Απριλίου του 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο στην ΕΡΤ. Έτσι, από την ημέρα που ξεκίνησε η επανέναρξή της, ο σταθμός εκπέμπει ξανά από την Γενική Διεύθυνση Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ αλλάζοντας το όνομά του σε ΕΡΤ Τρίπολης.
Έντουαρντ Τσαρλς Τίτσμαρς

Εκπαίδευση και έργο

Φοίτησε στο King Edward VII School στο Σέφιλντ και στο κολέγιο Balliol του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Είναι γνωστός για το έργο του στην αναλυτική θεωρία αριθμών, την ανάλυση Φουριέ και άλλες περιοχές της ανάλυσης. Επίσης συνέγραψε επτά κλασικά βιβλία πάνω σε αυτά τα θέματα. Από το 1932 ως το 1963 ήταν καθηγητής γεωμετρίας (Savilian Professor of Geometry) στην Οξφόρδη.
Τερριτόριο Γαστούνης

Το Τερριτόριο της Γαστούνης (ιταλικά: Territorio di Gastugni) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο που ονομαζόταν Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν η Γαστούνη και ήταν ένα από τα τέσσερα εδάφη της επαρχίας Αχαΐας, διοικητικής διαιρέσως του Μοριά.
Καταλάμβανε εδαφικά τον σημερινό νομό Ηλείας εκτός της επαρχίας Ολυμπίας και μεγάλο τμήμα του νομού Αχαΐας. Στο τερριτόριο ανήκαν και οι Λιμνοθάλασσες του Πάπα, του Κοτυχίου, της Αγουλινίτσας και της Μουριάς, επίσης και οι αλυκές των Λεχαινών.
Η Γαστούνη πριν την Ενετική κατοχή διοικητικά ήταν Οθωμανικός καζάς πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η δημιουργία του τερριτορίου. Ήταν το μεγαλύτερο σε έκταση αλλά και πληθυσμό τερριτόριο της επαρχίας Αχαΐας.
Τα Μαύρα βουνά που ανήκαν τότε στο τερριτόριο λειτουργούσε λατομείο. Το 1700 αναφέρεται ότι 800 κορμοί δέντρων ήταν έτοιμοι προς μεταφορά στα κρατικά ναυπηγεία για τις ανάγκες του Ενετικού ναυτικού.
Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea, το τερριτόριο είχε έκταση 2.785.184 στρέμματα, 171 χωριά, 44 κατεστραμμένα, 16 ορθόδοξα μοναστήρια, 16.847 κατοίκους κατανεμημένους σε 4.079 οικογένειες. Κατά την Απογραφή Γκριμάνι, που έγινε το 1700, είχε 14.121 κατοίκους, από τους οποίους 7.317 άντρες και οι 6.804 γυναίκες.
Ροβέρτος του Σαρτρ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φερδινάνδου-Φιλίππου δούκα της Ορλεάνης, διαδόχου της Γαλλίας και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Κεσσάνη

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα η Κεσσάνη απέχει περίπου 25 χλμ. ανατολικά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας του νομού Εντιρνέ και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 45.000 κατοίκους. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάζεται. Κύριες ασχολίες των κατοίκων συνεχίζουν να είναι γεωργικές και κτηνοτροφικές, το εμπόριο και ο τουρισμός. Σημειώνεται ότι από την Κεσσάνη διέρχονται όλοι οι Έλληνες τουρίστες που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη και γενικότερα την Τουρκία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην Κεσσάνη υπήρξε μια έξαρση ανοικοδόμησης πολυκατοικιών προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες αστυφιλίας από τις γύρω περιοχές.

Ιστορικά στοιχεία

Η Κεσσάνη βρίσκεται επί λόφου, πιθανώς επί της αρχαίας τοποθεσίας Κισσήνης του Σουΐδα, ή παρά την αρχαία ελληνική Κισσήνη του Ησυχίου του Αλεξανδρινού. Σε απόσταση μιας ώρας (πεζή) σε ψηλό λόφο σώζονται τα ερείπια του αρχαίου φρουρίου "Παλαιόκαστρο", κατά ντόπια ονομασία που πρόκειται για το Κισσό που μνημονεύει ο Στράβων και ο Κατακουζηνός.
Κατά την ελληνική κατοχή της πόλης το 1921, η τότε ελληνική διοίκηση άλλαξε το όνομα σε Κεσσίνη από το προηγούμενο όνομά της που ήταν Ρούσκιοϊ, με το οποίο και αναφέρεται σε παλιούς χάρτες. Πριν το 1920 η Κεσσάνη ήταν έδρα καϊμακάμη και υπάγονταν διοικητικά στο νομό της Καλλίπολης. Επί ελληνικής κατοχής αποτελούσε έδρα υποδιοίκησης υπό τη δικαιοδοσία της οποίας περιλαμβάνονταν 55 χωριά και οικισμοί.
Οι κάτοικοι της Κεσσάνης πριν το 1912 ανέρχονταν σε 10.000 περίπου και καταγίνονταν με τη γεωργία, κτηνοτροφία και το εμπόριο. Μετά την υπογραφή της πρώτης προσφυγικής συνθήκης μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Ελλάδας ξεκίνησε ένας ανθελληνικός διωγμός (1914-1918) σε όλη τη Θράκη με συνέπεια ο ελληνικός πληθυσμός της πόλης να μειωθεί αισθητά. Στην απογραφή του 1920, στην πόλη κατοικούσαν περίπου 1.300 Έλληνες, 6.800 Βούλγαροι, 1.000 Τούρκοι. Την ίδια εποχή εκκλησιαστικά η Κεσσάνη υπαγόταν στη Μητρόπολη Ηρακλείας και Ραιδεστού, και είχε δύο εκκλησίες, των Τριών Ιεραρχών και του Αγίου Αθανασίου. Στη πόλη διατηρούνταν επίσης δύο πλήρη αρρεναγωγεία και ένα παρθεναγωγείο.
Μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Έλληνες της Κεσσάνης μετανάστευσαν στην Ελλάδα, δημιουργώντας τη Νέα Κεσσάνη, στον Νομό Ξάνθης αλλά πολλοί εγκαταστάθηκαν στον Νομό Σερρών.