google/wiki40b huggingface dataset:
Πύργος Τριφυλίας Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται, σε υψόμετρο 396-400 μέτρα, στη διαδρομή ανάμεσα στην Χώρα Μεσσηνίας και την πόλη των Γαργαλιάνων.

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν βοσκοί, οι οποίοι, σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, προέρχονταν από τα χωριά Πυργάκι και Στεμνίτσα των περιοχών της Βυτίνας και της Γορτυνίας. Οι Αρκάδες αυτοί κτηνοτρόφοι, ήταν επίσης γνωστοί και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που αποδόθηκε παλαιότερα σε αυτούς, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας. Το χωριό κατά το παρελθόν δεν αναφερόταν πουθενά σε ιστορικές πηγές, ως Πυργάκι, καθώς, σύμφωνα με απογραφές των Βενετών, από το 1684 και μετά, αναφερόταν και τότε ως Πύργος. Το χωριό ονομάστηκε Πυργάκι, μεταπολεμικά, για να διακρίνεται από τον Πύργο της Ηλείας. Σύμφωνα με την  επίσημη εκδοχή του δήμου η καταγωγή των κατοίκων είναι μεν από την Αρκαδία, αλλά όχι από τα χωριά, τα οποία αναφέρονται κατά καιρούς. Το χωριό αναφέρεται σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Ο Πύργος (Musachi) ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδιάς (Κυπαρισσία), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Ο οικισμός του Πύργου προσαρτήθηκε στον παλαιό δήμο Κενηρίου το 1835, ενώ το 1840 αποσπάται από τον Δήμο Κενηρίου και προσαρτάται στον Δήμο Φλεσσιάδος. Το χωριό αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Φλεσιάδος της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 241 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1855 αποσπάται από τον Δήμο Φλεσσιάδος και προσαρτάται στον Δήμο Πλαταμώδους. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας. Το 1912 το χωριό αποσπάται από τον Δήμο Πλαταμώδους και ορίζεται έδρα της κοινότητας Πύργου Τριφυλίας, ενώ στον οικισμό προσαρτάται από το 1961 και ο καταργούμενος τότε οικισμός Μονή Αγίου Ιωάννου. Ο Πύργος Τριφυλίας Μεσσηνίας παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Γαργαλιάνων, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.  Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κτίρια και αξιοθέατα του χωριού

Το χωριό διαθέτει 3θέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο, καθώς και επτά εκκλησίες. Στη κεντρική πλατεία του χωριού και γύρω από αυτήν υπάρχουν επίσης, καφενεία και καφέ-μπαρ, ταχυδρομείο, διάφορα καταστήματα και σούπερ μάρκετ. Το γήπεδο, με διάφορες αθλητικές εγκαταστάσεις, βρίσκεται στα δυτικά του χωριού, και φέρει την ονομασία Στάδιο Μιλτιάδη.
Ματάρε Γιουνάιτεντ ΦΚ

Ανδρική ομάδα

Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έχει κατακτήσει 1 φορά το πρωτάθλημα (2008) και 2 φορές το κύπελλο της χώρας (1998, 2000). Επίσης, έχει μια συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής (2009).

Γυναικεία ομάδα

Διαθέτει επίσης γυναικεία ομάδα με το όνομα Ματάρε Γιουνάιτεντ Λέιτις ΦΚ, η οποία επίσης συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας.
Ορυχείο Πυχασάλμι

Το ορυχείο Πυχασάλμι (Pyhäsalmen kaivos) είναι το βαθύτερο ορυχείο μετάλλου στην Ευρώπη, με βάθος 1.444 μέτρων. Βρίσκεται στο δήμο Πυχαγιάρβι της Φινλανδίας, στη Βόρεια Οστροβόθνια, στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Το εξορυσσόμενο μετάλλευμα περιέχει ψευδάργυρο (Zn), χαλκό (Cu), άργυρο (Ag) και χρυσό (Au).
Τα κυριότερα ορυκτά με οικονομική σημασία που ανευρίσκονται σε αυτό είναι ο γαληνίτης, ο αρσενοπυρίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο μαγνητίτης, ο μαρκασίτης, ο σφαλερίτης και ο μολυβδαινίτης.
Το ορυχείο άνοιξε την 1 Μαρτίου του 1962 και καθώς ανακαλύπτονταν νέα κοιτάσματα μεταλλευμάτων, γινόταν όλο και βαθύτερο, φτάνοντας στο βάθος των 1.444 μέτρων το 2001. Μέχρι το 2003 είχαν εξορυχθεί 38,2 εκατομμύρια τόνοι μεταλλευμάτων με απόδοση 1,2% χαλκό, 3,1% ψευδάργυρο, 14,6 γραμμάρια αργύρου και 0,46 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο. Εκτιμάται ότι υπάρχουν ακόμη 15,6 εκατομμύρια τόννοι μεταλλεύματος διαθέσιμα προς εκμετάλλευση.
Στο ορυχείο υπάρχει επίσης η βαθύτερη σάουνα του κόσμου, 1440 μέτρα υπό το έδαφος.
Ελλοπία Βοιωτίας

Ετυμολογία

Το όνομά του το χωριό το πήρε από την αρχαία Ελλοπία της Ηπείρου. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Καραντάς, ονομασία που διατηρήθηκε και επίσημα στη διοίκηση μέχρι το 1916, οπότε επανήλθε το κανονικό όνομα. Η παλαιά ονομασία προέρχεται από τα τουρκικά και σημαίνει Μαύρη Πέτρα, μάλλον λόγω των ασβεστολιθικών πετρωμάτων που ως βράχοι γκρίζου χρώματος περικυκλώνουν το χωριό.

Ιστορία

Δεν είναι γνωστή η χρονολογία της πρώτης έλευσης κατοίκων στον οικισμό. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, κατοικούνταν από γεωργούς και κτηνοτρόφους.
Σε μικρή απόσταση στα ανατολικά του χωριού, βρέθηκαν λείψανα οικισμών προχριστιανικής εποχής. Ανήκαν κατά την αρχαιότητα στο Κράτος των Θεσπιών. Κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο, εγκαταστάθηκαν στο μέχρι τότε εντελώς ελληνικό χωριό και κάποιες οικογένειες Αρβανιτών, που τελικά αφομοιώθηκαν εντελώς.
Στην Επανάσταση του 1821 συμμετείχε και το χωριό, που αρχικά ήταν από τα πρώτα που απελευθερώθηκαν στη Βοιωτία. Όταν οι Τούρκοι επέστρεψαν με ενισχύσεις, οι κάτοικοι κατέφυγαν στα βουνά για να σωθούν. Η παράδοση λέει ότι ο παπα-Αναστάσης, ιερέας του χωριού, κατέφυγε σε μια σπηλιά, αλλά οι Τούρκοι τον βρήκαν και τον σκότωσαν. Από τότε ο βράχος αυτός ονομάζεται βράχος του Παπα-Αναστάση.

Διάσημοι κάτοικοι

Από την Ελλοπία καταγόταν ο Κώστας Κολιγιάννης (1909 - 1979), στέλεχος του ΚΚΕ και α΄ γραμματέας από το 1956 έως το 1972. Την περίοδο της δικτατορίας, με την  ηγεσία του ΚΚΕ εξόριστη στις χώρες της τότε κομμουνιστικής Ανατολικής Ευρώπης, οι χουντικοί είχαν συλλάβει τα αδέλφια του, Αλέξη και Τάκη, ως μέσο πίεσης.
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος Φιλοθέου

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε το 1952 στην Λευκωσία της Κύπρου. Αποφοίτησε το 1972 από την Ιερατική Σχολή Κύπρου το 1972 και ακολούθως παρακολούθησε τα μαθήματα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1976. Στην συνέχεια σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του ιδίου πανεπιστημίου, όπου έλαβε το πτυχίο του το 1980. Τέλος παρακολούθησε τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντάρχαμ (University of Durham) της Αγγλίας, όπου αποφοίτησε το 1983. Μετά από την Αγγλία ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πατρολογία. Το 1977 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1981 πρεσβύτερος. Έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως και νυν Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, ενώ για τέσσερα χρόνια χρημάτισε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Το 1991 αποσπάστηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος υπηρετώντας Γραμματέας της Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής Νεότητος και Υπεύθυνος του Εκκλησιαστικού Μουσείου. Χρημάτισε επίσης Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και Διευθυντής Υπηρεσιών της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Υπηρέτησε και ως εκπαιδευτικός - θεολόγος σε γυμνάσια και λύκεια της Αλεξανδρούπολης. Παράλληλα υπηρέτησε στο Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Αττικής για ένα χρόνο και για εννιά χρόνο ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Παύλου στην οδό Ψαρών. 
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου εξελέγη στις 14 Δεκεμβρίου 2001, ενώ χειροτονήθηκε σε Επίσκοπο στις 16 του ίδιου μήνα και ενθρονίστηκε στις 26 Ιανουαρίου 2002.
Επί των ημερών του, το έτος 2007, 55 μοναχές εγκατέλειψαν την Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.
Διετέλεσε Πρόεδρος του ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου (Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία). Μάλιστα το 2009, το μικρό λεωφορείο που δόθηκε από την Πολιτεία για την εξυπηρέτηση των παιδιών του Ιδρύματος πουλήθηκε από τον Μητροπολίτη Μακάριο για να αγοραστεί η προσωπική του λιμουζίνα. Το Ίδρυμα έως σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις
Το 2010 νεαρός διάκονός του, της Μητρόπολης Σιδηροκάστρου, συνελήφθη καθώς πουλούσε στη Γερμανία και σε αλλοδαπούς εντός Ελλάδας λείψανα αγίων, τα οποία αποσπούσε παράνομα από διάφορους ναούς και μοναστήρια της περιοχής.

Κριτική

Συχνά του ασκείται κριτική για θέματα όπως η πρόταση που έκανε να του δωθεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιοχής που κανονικά είναι χαρακτηρισμένη δασική έκταση αλλά και η πρόταση τοποθέτησης εξέδρας για να ξεχωρίζουν οι επίσημοι στις παρελάσεις.
Κλουμπ Μπαλονθέστο Μάλαγα

Ιστορία

Η Μπαλονθέστο Μάλαγα ιδρύθηκε το 1992 μετά από συγχώνευση δύο ομάδων της πόλης που αγωνίζονταν στην πρώτη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος: της Κάχα ντε Ρόντα και της Μαρίστας.
Το 2000, η ομάδα βρέθηκε για πρώτη φορά στους τελικούς του Κυπέλλου Κόρατς. Αντίπαλος της σε διπλούς αγώνες ήταν η Λιμόζ. Ηττήθηκε στη Γαλλία με 80-58 και παρότι κέρδισε στον επαναληπτικό με 60-51, δεν κατάφερε να καλύψει την εις βάρος της διαφορά, τερματίζοντας έτσι στη δεύτερη θέση.
Ένα χρόνο αργότερα όμως, η Μπαλονθέστο Μάλαγα κατέκτησε τον πρώτο της μεγάλο τίτλο ενάντια στην ΚΚ Χέμοφαρμ από τη Σερβία. Στον πρώτο αγώνα ηττήθηκε με 69-71, αλλά στον δεύτερο κέρδισε με 30 πόντους διαφορά (77-47) και κατέκτησε το τρόπαιο. 
Το 2005 κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας νικώντας στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης με 80-76. Το 2006 κατέκτησε για πρώτη φορά το Πρωτάθλημα Ισπανίας, με 3-0 νίκες στους τελικούς των Playoff ενάντια στην Τάου Θεράμικα.
Η καλύτερή της πορεία στην Ευρωλίγκα μέχρι σήμερα ήρθε την περίοδο 2006-2007, όταν η Μπαλονθέστο Μάλαγα έφτασε μέχρι το Final Four της διοργάνωσης που έλαβε χώρα στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο της Αθήνας. Στον ημιτελικό ηττήθηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 62-50, αλλά στον μικρό τελικό κέρδισε την Τάου Θεράμικα με 76-74 και πήρε την τρίτη θέση της διοργάνωσης, που αποτελεί την καλύτερη θέση που πήρε ποτέ η ομάδα στην διοργάνωση.
Τον Οκτώβριο του 2007, η Μπαλονθέστο Μάλαγα κέρδισε σε φιλικό αγώνα τους Μέμφις Γκρίζλις με 102-99. Αυτή είναι μία από τις ελάχιστες φορές που ομάδα του NBA ηττάται από σύλλογο άλλης ηπείρου. Στην τότε ομάδα των Γκρίζλις αγωνίζονταν δύο από τους καλύτερους Ισπανούς καλαθοσφαιριστές: ο Πάου Γκασόλ και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Το 2017 η Μάλαγα κατέκτησε το Γιούροκαπ για πρώτη φορά στην ιστορία της εξασφαλίζοντας την θέση της στην Ευρωλίγκα της σεζόν 2017-18.
Ο σύλλογος διατηρεί επίσης και δεύτερη ομάδα μπάσκετ, που ονομάζεται Κλουμπ Μπαλονθέστο Μάλαγα Β (γνωστή και ως Κλίνικας Ρινκόν) και αγωνίζεται στη LEB Plata, την τρίτη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος.

Χορηγίες

Από το 1991, όταν και η τράπεζα Caja de Ronda συγχωνεύτηκε με την τράπεζα Unicaja, η τελευταία αποτελεί τον κύριο χορηγό του συλλόγου, ενώ χρησιμοποιείται και ως διακριτικός τίτλος της Μπαλονθέστο Μάλαγα στις επίσημες διοργανώσεις, όπως αυτή του πρωταθλήματος Ισπανίας (Liga ACB) αλλά και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Συμμετοχή της Φινλανδίας στη Eurovision

Ιστορία

Πριν από τη νίκη της το 2006, η Φινλανδία θεωρήθηκε από πολλούς ως τη χώρα που δεν θα μπορούσε να κερδίσει τη Eurovision. Πριν το θρίαμβο της, είχε τερματίσει τελευταία συνολικά οκτώ φορές, ακόμα και με τους περιβόητους «μηδέν πόντους" μία φορά μετά την εισαγωγή της τρέχουσας μεθόδου βαθμολόγησης. Η συμμετοχή της Φινλανδίας το 1982, "Nuku pommiin" από τον Kojo, ήταν ένα από τα μόλις δεκαπέντε τραγούδια από το σύγχρονο σύστημα βαθμολόγησης (καθιερώθηκε το 1975) που κέρδισε πολλούς βαθμούς. (Η Νορβηγία είχε τερματίσει τελευταία δέκα φορές και σκόραρε μηδέν βαθμούς τέσσερις φορές, αλλά είχε επίσης κερδίσει δύο φορές πριν από το 2006).
Κατά τη διάρκεια των 1990 με 2000, η Φινλανδία ήταν μία από τις χώρες που αποχωρούσαν από το διαγωνισμό χρόνο πάρα χρόνο. Λόγω των χαμηλών θέσεων, η Φινλανδία αποχώρησε από το διαγωνισμό το 1995, το 1997, το 1999, το 2001 και το 2003.

Γλώσσα

Οι συμμετοχές της Φινλανδίας είναι στα Αγγλικά από το 2000, καθώς επίσης και μεταξύ του 1973 και 1976. Και οι δύο αυτές περίοδοι επέτρεπαν την χρήση οποιασδήποτε γλώσσας. όλα τα άλλα τραγούδια της Φινλανδίας ήταν στα Φινλανδικά, εκτός από το 1990, όταν το Fri? των Beat ήταν στα Σουηδικά.

Βαθμολογίες

Βαθμολογικά, η Φινλανδία έχει παραδοσιακά υποστηριχτεί από τις Βαλτικές χώρες, όπως την Εσθονία και τη Λεττονία. Ωστόσο, έχει στενούς δεσμούς και με άλλες Βόρειες χώρες. Το 2004 το 12αρι της Φινλανδίας πήγε στη Σουηδία, το 2005 στη Νορβηγία και το 2006 στη Ρωσία. Η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που η Σουηδία έδωσε 12 βαθμούς στη Φινλανδία ήταν το 2006 για το τραγούδι "Hard Rock Hallelujah" των Λόρντι. Η Σουηδία ξανάδωσε το δωδεκάρι της στη Φιλανδία το 2007, όπου εκείνη τη χρονιά φιλοξενούσε το διαγωνισμό και εκπροσωπούταν απο την Χάνα Πακαριέν με το τραγούδι "Leave Me Alone". Επίσης, η Φιλανδία δίνει υψηλούς βαθμούς στην Ιταλία, αν και δεν συμμετείχε από το 1998 έως το 2010, αλλά επέστρεψε το 2011.
Μαιώτες

Οι Μαιώτες (Μαιῶται) ήταν ονομασία ενός συνόλου αρχαίων Σκυθικών λαών που ζούσαν κατά την αρχαιότητα γύρω από τη Μαιώτιδα λίμνη. Το σύνολο αυτών των λαών αποτελούσαν Σκυθικό έθνος , ήταν γεωργοί και ψαράδες αλλά και άριστοι τοξότες όπως όλοι οι Σκύθες.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα ζούσαν από το ψάρεμα και τη γεωργία, αλλά ήταν εξίσου φιλοπόλεμοι όπως οι γειτονικοί τους νομαδικοί λαοί . Ο Σκύλαξ αναφέρει ότι γείτονες τους ήταν οι Σαυρομάτες , οι Κερκέτες και το ελληνικό Βασίλειο του Βοσπόρου.
Γνωστές φυλές των Μαιώτων ήταν οι Σίνδοι, οι Ασπουργιανοί, οι Τορέται, οι Αρρηχοί, οι Άγροι, οι Δόσκοι, οι Σιττακινοί, οι Τάρπητες, οι Οβιαδιακηνοί και οι Δανδάριοι. Ο Θεόκριτος αναφέρει ότι από τον Σκύθη Τευτάρο έμαθε ο Ηρακλής να ρίχνει με σκυθικό τόξο.
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Ιούλιος

Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν τον Ιούλιο του 2008, ακολουθούμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν.
Γιόος ντε Μπέερ

Βίος

Σύμφωνα με τον ζωγράφο, ποιητή και ιστορικό της τέχνης Κάρελ φαν Μάντερ (17ος αιώνας) ο Γιόος ντε Μπέερ ήταν μαθητής του Φρανς Φλόρις (Frans Floris) στην Αμβέρσα, αλλά αργότερα επέστρεψε στη γενέθλια πόλη του και έγινε δάσκαλος των επίσης ζωγράφων Άμπραχαμ Μπλούμαερτ (Abraham Bloemaert) και Γιοάχιμ Βτεβάελ (Joachim Wtewael)
Με τον Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ (Anthonie Blocklandt van Montfoort), ο οποίος συμμαθήτευσε με τον Φρανς Φλόρις, είναι γνωστός ως ιδρυτής της σχολής ζωγραφικής της Ουτρέχτης, η οποία ξεκίνησε περί το 1590. Ο φαν Μάντερ αναφέρει ότι ο ντε Μπέερ είχε πολλούς πινακες του Μπλόκλαντ στο εργαστήριό του, τους οποίους αντέγραψε ο νεαρός Μπλούμαερτ.
Μέικο Κάτζι

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Τόκιο. To 1970 και έχοντας ήδη εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες (με μικρή απήχηση εντούτοις) υπογράφει συμβόλαιο με το στούντιο Νικάτσου και ακολουθεί η συμμετοχή της στη σειρά ταινιών Nora-neko Rokku (Stray Cat Rock). Οι ταινίες που πραγματεύονται τις συγκρούσεις μιας συμμορίας ανήλικων κοριτσιών, υπήρξαν αρκετά ευρηματικές αλλά είχαν σχετικά απλοϊκά σενάρια και ήσαν φθηνές παραγωγές. Το 1971 το στούντιο Νικάτσου κάνει στροφή προς την προσοδοφόρα παραγωγή ερωτικών ταινιών, για τις οποίες είναι σήμερα πασίγνωστο, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο στιλ ταινιών με την επωνυμία roman porno (romantic porno - ρομαντικό πορνό). Σημειωτέον ότι δεν πρόκειται για σκληρή πορνογραφία, κάτι που εμφανίστηκε πολύ αργότερα στο Ιαπωνικό σινεμά (Daydream - 1981), αλλά για ταινίες παραδοσιακών ειδών (εποχής, δράσης, θρίλερ) με αρκετό όμως γυμνό.
Η Μέικο προκειμένου να αποφύγει την μετατροπή της σε στάρλετ του ερωτικού σινεμά εγκαταλείπει τη Νικάτσου, υπογράφει συμβόλαιο την Τοέι και γνωρίζει το σκηνοθέτη Σούνια Ίτο. Μαζί θα γυρίσουν τρία δράματα φυλακής στη σειρά Joshuu Sasori (Female Prisoner Scorpion) που θα την κάνουν διάσημη σε ολόκληρη την Ιαπωνία. Οι ταινίες ήταν μεταφορά ενός πολύ γνωστού manga του δημιουργού Τόρου Σινονάρα. Στην τέταρτη ταινία της σειράς η εταιρεία αντικαθιστά τον σκηνοθέτη με τον Γιασάρου Χαζέμπε, η Μέικο διαφωνεί και αποχωρεί από την σειρά που συνεχίστηκε ως το 1998 με έξι ακόμα ταινίες σημαντικά κατώτερες ποιοτικά.
Το 1973 υποδύεται τη Γιούκι στην ταινία Lady Snowblood (Shurayukihime) που έγινε με το πέρασμα του χρόνου καλτ στις χώρες της δύσης. Η ταινία ήταν και πάλι μεταφορά ενός manga, του Καζούο Κόικε, και αποτέλεσε βασική πηγή έμπνευσης για το Kill Bill του Κουέντιν Ταραντίνο. Το 1974 γυρίστηκε και μια συνέχεια, το φιλμ Lady Snowblood 2: Love Song of Vengeance (Shurayukihime: Urami Renga).
Η Μέικο εμφανίστηκε σε πολλές από τις ταινίες του σκηνοθέτη Κίντζι Φουκασάκου, με πιο σημαντική από αυτές το Yakuza Graveyard (Yakuza no hakaba: Kuchinashi no hana) το 1976. Δυο χρόνια αργότερα, το 1978, πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική μεταφορά του Sonezaki Shinju (παραδοσιακό δραματικό θεατρικό έργο) κερδίζοντας 5 υποψηφιότητες και 4 συνολικά βραβεία. Η ταινία παραμένει εντούτοις άγνωστη στο ευρύ κοινό μην έχοντας κυκλοφορήσει σε video ή DVD.
Η καριέρα της στο τραγούδι ήταν σε άμεση σχέση με την καριέρα της στο σινεμά αφού πολύ συχνά τραγουδούσε στα soundtracks των ταινιών που πρωταγωνιστούσε. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μια δεύτερη άνθιση την καριέρα της όταν ο Ταραντίνο χρησιμοποίησε δυο από τα τραγούδια της στα soundtracks των ταινιών Kill Bill. Πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν το κεντρικό τραγούδι του Lady Snowblood, "Flower of Carnage" (Shura no Hana) και το κεντρικό τραγούδι της σειράς ταινιών Sasori, "Urami Bushi".
Sylloge Rufiniana

Η αποκαλούμενη Sylloge Rufiniana (Ρουφινιανή Συλλογή) είναι μια υποτιθέμενη / θεωρούμενη συλλογή των τριανταοκτώ επιγραμμάτων του ποιητή Ρουφίνου που βρίσκονται ανάμεσα στα επιγράμματα του πέμπτου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Εικοσιοκτώ από αυτά βρίσκονται και στην Ανθολογία του Πλανούδη, ενώ πέντε από αυτά τα επιγράμματα του Ρουφίνου βρίσκονται και στο Appendix Barberino - Vaticana.
Στην Παλατινή Ανθολογία (αλλά ούτε και αλλού) δεν υπάρχει ρητή ένδειξη που να παραπέμπει σε «Ρουφινιανή Συλλογή» και η ύπαρξή της πιθανολογείται από τους μελετητές, μια υπόθεση που αν και δεν μπορεί να αποδειχθεί, είναι γενικά παραδεκτή. Για το λόγο αυτό συνήθως αναφέρεται ως υποτιθέμενη, θεωρούμενη ή αποκαλούμενη Ρουφινιανή Συλλογή («so-called» - «αποκαλούμενη» στα αγγλικά, «la cosiddetta» στα ιταλικά, «supposed» - «υποτιθέμενη» στα αγγλικά), ενώ μελετητές δεν παραλείπουν να εκφράζουν και περιφραστικά την αμφιβολία για την ύπαρξή της (π.χ. «se veramente ne esisteva una» - «αν πράγματι υπήρχε».
Πρόταση για ύπαρξη μιας Sylloge Rufiniana έγινε σε δημοσίευση του Marcus Boas to 1914 με ομώνυμο τίτλο. Tα ποιήματα που θεωρούνται ότι περιλαμβάνονται στη συλλογή αυτή είναι αυτά τα οποία στην Παλατινή Ανθολογία αποδίδονται στον Ρουφίνο, 39 επιγράμματα που βρίσκονται ανάμεσα στα επιγράμματα V.2-V.103
Ανασύνθεση ΟΝΡΑ

Ιστορία

Τον Σεπτέμβριο του 2015 αποχώρησε από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. η πλειοψηφία της νεολαίας. Ένα μέρος των αποχωρησάντων οργανώθηκε στη Λαϊκή Ενότητα, ωστόσο η πλειοψηφία έμεινε κομματικά ανένταχτη. Τα πρώην μέλη της νεολαίας εκφραζόντουσαν διαδικτυακά μέσω του ιστοτόπου killtina.wordpress.com, ώσπου στις 19 και 20 Δεκεμβρίου του 2015 πραγματοποίησαν την ιδρυτική συνδιάσκεψη της οργάνωσης. Μετά το πέρας της διαδικασίας, εξελέγη 25μελές Πανελλαδικό Συντονιστικό και ψηφίστηκε το όνομα της νέας οργάνωσης: Ανασύνθεση ΟΝΡΑ (Οργάνωση Νεολαίας Ριζοσπαστικής Αριστεράς). 
Την επόμενο χρόνο, στις 17-18 Δεκέμβρη 2016, πραγματοποιήθηκε η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της οργάνωσης, επανεπιβεβαιώνοντας, τη συνέχιση της αυτόνομης πορείας της αλλά και την ενίσχυση της επικοινωνίας της με άλλα κομμάτια της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο πλαίσιο κοινής δράσης και πολιτικής ζύμωσης. 
Στις 8-9 Δεκεμβρίου 2018, η Ανασύνθεση-ΟΝΡΑ από κοινού με την Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα και τη Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά δημιούργησαν τη Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά  αντιλαμβανόμενη την ανάγκη για συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων για την αναζήτηση ενός συμπαγούς αντικαπιταλιστικού σχεδίου πάνω στο έδαφος της πλήρους ήττας των ριζοσπαστικών πολιτικών ιδεών στην Ελλάδα μετά τη συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ. 
Στις 17-18 Απριλίου 2019 πραγματοποιήθηκε η 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στην οποία επαναβεβαιώθηκε η βούληση για στήριξη της "Συνάντησης" και διεύρυνσης της πάνω στη βάση αναζήτησης νέου στρατηγικού σχεδίου για την αντικαπιταλιστική προοπτική ενώ διαμορφώθηκε μια πρωτόλεια στρατηγική για τη Νέα Γενιά στην Ελλάδα. 
Η οργάνωση εκπροσωπείται στα ΑΕΙ και ΤΕΙ από την Αριστερή Ενότητα.

Ιδεολογία-Δράση

Η Ανασύνθεση ΟΝΡΑ διαφωνεί με τις πολιτικές του μνημονίου και με την ιδεολογική στροφή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το καλοκαίρι του 2015. Εκπροσωπεί τη ριζοσπαστική και την αντικαπιταλιστική Αριστερά και την κατάργηση των πολιτικών λιτότητας. Παλεύει για την αναδιοργάνωση του εργατικού κινήματος μέσα από τη συμμετοχή της σε πρωτοβάθμια σωματεία και την ανασύνταξη των φοιτητικών συλλόγων.
Επίσης, υποστηρίζει ενεργά τα κοινωνικά κινήματα, όπως το αντιφασιστικό, το προσφυγικό, το φεμινιστικό, το ΛΟΑΤΚΙ και το οικολογικό παίρνοντας σημαντικές πρωτοβουλίες. Σημαντική είναι η συμβολή της στη μεγαλύτερη κατάληψη στέγης προσφύγων στην Ελλάδα, το "City Plaza", καθώς και στη διοργάνωση του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ. Τέλος, αναγνωρίζει τη σημασία των δομών αυτοδιαχείρισης στα πλαίσια μιας αλληλέγγυας οικονομίας, στηρίζοντας και συμμετέχοντας σε ανάλογες πρωτοβουλίες.
Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών

Ο Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών (Principal Galaxies Catalogue), γνωστός με τα αρχικά PGC, είναι αστρονομικός κατάλογος που δημοσιεύθηκε το 1989 και περιέχει 73.197 γαλαξίες με διασταυρωμένες ταυτοποιήσεις.

PGC 2555

Ο PGC 2555 (γνωστός και ως Μεσιέ 32, NGC 221 ή Arp 168) είναι ένας νάνος ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2,65 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένας από τους δορυφόρους γαλαξίες του περίφημου Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας. Ανακαλύφθηκε το έτος 1749.

PGC 6240

Ο PGC 6240 (γνωστός και ως «Γαλαξίας του Λευκού Ρόδου») είναι ένας αρκετά μεγάλος φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό `Υδρο. Απέχει από τη Γη περί τα 345 εκατομμύρια έτη φωτός.
Σαρλ-Εζέν Ντελωναί

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ντελωναί γεννήθηκε στο Λυζινύ συρ Μπαρ (Lusigny-sur-Barse) της Γαλλίας και σπούδασε στη Σορβόννη, όπου είχε καθηγητή τον Ζαν-Μπατίστ Μπιό. Ερεύνησε τη μηχανική της Σελήνης ως μία ειδική περίπτωση του προβλήματος των τριών σωμάτων. Η έκφραση με τη μορφή άπειρης σειράς, στην οποία κατέληξε με τη Θεωρία διαταραχών για την εύρεση της θέσεως της Σελήνης, συνέκλινε πολύ αργά για να χρησιμοποιηθεί πρακτικά, αλλά η σημασία της στάθηκε καταλυτική για την ανάπτυξη της συναρτησιακής ανάλυσης.
Ο Ντελωναί έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου των Παρισίων το 1870, αλλά πνίγηκε κατά τη διάρκεια μιας βαρκάδας, κοντά στο Χερβούργο της Γαλλίας, δύο μόλις χρόνια αργότερα.