google/wiki40b huggingface dataset:
Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη

Ιστορία

Ο χώρος ήταν το εξοχικό της γνωστής ηθοποιού, Μαρίκας Κοτοπούλη, στην τότε οδό Βασιλέως Γεωργίου (στη σημερινή Αλεξάνδρου Παναγούλη). Άρχισε να κτίζεται το 1918 και ολοκληρώθηκε το 1923 ή το 1926. Το 1929, το εξοχικό της Κοτοπούλη μαζί με άλλα λίγα σπίτια που είχαν χτιστεί στην περιοχή, χαρακτηρίζονται ως οικισμός με όνομα Ζωγράφου, το οποίο πήρε από τον Ιωάννη Ζωγράφο πολιτικό και καθηγητή πανεπιστημίου, μεγαλοιδιοκτήτη της περιοχής κατά τα προηγούμενα χρόνια. Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, το σπίτι επιτάχθηκε. Κατόπιν, στέγασε το Αστυνομικό Τμήμα του Δήμου και, τελικά, ο Δήμος συνεπικουρούμενος με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ανέλαβε με πολλή προσοχή  την αναπαλαίωση του κτιρίου, το οποίο κηρύχθηκε διατηρητέο. Το κτίριο, ανέδειξε την αρχιτεκτονική του μορφή καθώς και τους εσωτερικούς του χώρους. Η βίλα Κοτοπούλη έδωσε το όνομά της στη στάση των λεωφορείων των αστικών συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ), στη λεωφόρο Στρατάρχου Παπάγου, σε κοντινή απόσταση από το Μουσείο Κοτοπούλη.

Λειτουργία και εκδηλώσεις

Το μουσείο εγκαινιάστηκε στις 9 Μαΐου 1990. Μέχρι το 2001, υπεύθυνος για το μουσείο ήταν ο Κώστας Ιωαννίδης. Το κτίριο, φιλοξενεί εκδηλώσεις υψηλής πολιτιστικής δημιουργίας και έκφρασης καθώς και ως μόνιμος εκθεσιακός χώρος. Είναι ένα από τα τέσσερα μουσεία – εκθεσιακούς χώρους του Δήμου Ζωγράφου και αναφέρεται ότι φιλοξενεί το «Μουσείο Ελληνικού Θεάτρου Σκιών» του Δήμου Ζωγράφου το οποίο ιδρύθηκε το 2003
Πανελλήνια

Τα Πανελλήνια ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα. Είναι γνωστή και ως ο «μέγας» ή «ιερώτατος» «αγών» του Πανελληνίου «των Αθηνών».
Ιδρύθηκε με αίτηση του Αριστείδη το 479 π.Χ. εις τιμή και μνήμη της νικηφόρας μάχης κατά των Μήδων. Κάθε χρόνο συναθροίζονταν στις Πλαταιές αποσταλμένοι από όλη την Ελλάδα για να γιορτάσουν. Τον τέταρτο χρόνο όμως ο τόπος συνάντησης ήταν στην Αθήνα προς τιμή του «Ελευθέριου» Δία.
Οικογένεια Καντεμίρ

Οι Καντεμίρ ήταν οικογένεια βογιάρων από την Μολδαβία, οι οποίοι βρίσκονταν στην υπηρεσία της οθωμανικής κυβέρνησης. Αρκετά ήταν τα μέλη της οικογένειας αυτής που έλαβαν τον τίτλο των Πριγκίπων της Μολδαβίας.
Άγκνιγια Ντιτκοφσκίτε

Προσωπική Ζωή

Η Άγκνιγια γνωρίστηκε το 2006 τον ηθοποιό Αλεξέι Τσάντοφ, χώρισαν το 2009. Έκαναν επανασύνδεση μερικούς μήνες αργότερα και παντρεύτηκαν με το 2012, στις 5 Ιουνίου του 2014 γέννησε το πρώτο τους παιδί (αγόρι).
Στρατσιατέλα

Η Στρατσιατέλα (Stracciatella) είναι μια ποικιλία τζελάτο, που αποτελείται από παγωτό με βάση το γάλα, γεμάτο με λεπτές, ακανόνιστες αποχρώσεις σοκολάτας. Αρχικά δημιουργήθηκε στο Μπέργκαμο της Βόρειας Ιταλίας στο «Ristorante La Marianna» (Εστιατόριο Λα Μαριάννα) το 1961 και είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη σούπα που παρασκευάζεται από αυγό και ζωμό, έδεσμα δημοφιλές στη Ρώμη. Είναι μια από τις πιο γνωστές γεύσεις ιταλικών παγωτών.

Περιγραφή

Οι παραγωγοί παράγουν το αποτέλεσμα με το ψήσιμο της λιωμένης σοκολάτας σε παγωτό απλού γάλακτος προς το τέλος της διαδικασίας της θραύσης σε μικρά κομμάτια. Η σοκολάτα στερεοποιείται αμέσως καθώς έρχεται σε επαφή με το κρύο παγωτό και στη συνέχεια διαλύεται και ενσωματώνεται στο παγωτό με μια σπάτουλα.  Αυτή η διαδικασία δημιουργεί τα κομμάτια της σοκολάτας που δίνουν στην στρατσιατέλα το όνομά της.  (Straciatella στα ιταλικά σημαίνει "μικρά κομμάτια". ) Ενώ το παγωτό straciatella παραδοσιακά περιλαμβάνει παγωτό γάλακτος και σοκολάτα γάλακτος, σύγχρονες παραλλαγές μπορούν επίσης να γίνουν με βανίλια και μαύρη σοκολάτα.

Προέλευση

Ο Ενρίκο Πανατόνι, ιδιοκτήτης της La Marianna, ενός παγωτατζίδικου στο Μπέργκαμο της βόρειας Ιταλίας, εφηύρε την στρατσιατέλα το 1961.   Σύμφωνα με τον Πανατόνι, η ιδέα τού προέκυψε αφού είχε κουραστεί να ανακατεύει τα αυγά σε ζωμό για να ικανοποιηθούν οι πελάτες του εστιατορίου του που συνέχιζαν να ζητούν σούπα στρατσιατέλα.
Λεοντίνοι

Οι Λεοντίνοι ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Σικελία. Ιδρύθηκαν από αποίκους που προέρχονταν από την Ευβοϊκή αποικία Νάξος και βρίσκονταν λίγο βορειότερα των Συρακουσών στην ανατολική πλευρά της Σικελίας.

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 728 π.Χ. Μητρόπολή της ήταν η Ευβοϊκή αποικία Νάξος που βρισκόταν λίγο βορειότερα. Οι Λεοντίνοι ήταν η πρώτη ελληνική αποικία της Σικελίας που δεν χτίστηκε στην ακτή αλλά στην ενδοχώρα, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από την ακτή. Διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι το 498 π.Χ. οπότε κυριεύτηκε από τον τύραννο Ιπποκράτη της Γέλας. Το 476 π.Χ πέρασε στην κυριαρχία των γειτονικών Συρακουσών, όταν και κυριεύτηκε από τον τύραννο Ιέρων. Στην συνέχεια ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Για την διατήρηση της ανεξαρτησίας τους ένα τμήμα των κατοίκων της πόλης αναζήτησε την συμμαχία των Αθηναίων. Οι Αθηναίοι αποφάσισαν να επέμβουν στην περιοχή όταν οι Συρακούσες εγκατέστησαν στην πόλη μία ολιγαρχική φιλική προς αυτούς κυβέρνηση, κάτι που αποτέλεσε μία από τις αφορμές της Σικελικής εκστρατείας.
Μετά την αποτυχία της Σικελικής εκστρατείας η πόλη έγινε υποτελής των Συρακουσών μέχρι το 405 π.Χ. οπότε μία συνθήκη ειρήνης μεταξύ των Καρχηδόνιων και των Συρακουσών αποκατέστησε την ανεξαρτησία των Λεοντίνων. Η πόλη καταστράφηκε τελικά το 214 π.Χ. από τους Ρωμαίους, καθώς αντιστάθηκε σε αυτούς. Τα επόμενα χρόνια δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο. Το 848 δέχτηκε επιδρομή από τους Σαρακηνούς και το 1643 ισοπεδώθηκε ολοκληρωτικά από έναν καταστροφικό σεισμό. Σήμερα στην θέση της υπάρχει η σύγχρονη Ιταλική πόλη Λεντίνι (Lentini), που διατηρεί το αρχαίο όνομα.

Η αρχαία πόλη

Από περιγραφές του ιστορικού Πολύβιου μαθαίνουμε πως η πόλη απλωνόταν ανάμεσα σε δύο λόφους και ήταν χτισμένη με προσανατολισμό προς τον βορά. Μία πλευρά της πόλης απλωνόταν κατά μήκος της δυτικής όχθης του κοντινού ποταμού. Η βόρεια πύλη της πόλης οδηγούσε στην πεδιάδα ενώ η νότια τις Συρακούσσες. Η ακρόπολη ήταν χτισμένη στις πλευρές της κοιλάδας ανάμεσα στους απόκρημνους λόφους, στους οποίους απλωνόταν η πόλη.
Παπανικολής Ι (υποβρύχιο)

Γενικά στοιχεία

Ναυπηγήθηκε από τη γαλλική ναυπηγική εταιρεία Ateliers et Chantiers de la Loire, με έδρα τη Ναντ. Ήταν ένα από τα δυο ομοίου τύπου (αδελφά σκάφη) υποβρύχια που παραγγέλθηκαν στη Γαλλία από την Ελληνική Κυβέρνηση το 1925. Το άλλο ήταν το Υ/Β Κατσώνης (Y1). Η καθέλκυση έγινε στις 21 Δεκεμβρίου 1927, οπότε υψώθηκε και η ελληνική σημαία, στην Τουλώνη. Παρελήφθη από τον Αντιπλοίαρχο Π. Βανδώρο.

Δράση

Κατά την πρώτη φάση της εισόδου της Ελλάδας στον πόλεμο (Οκτώβριος 1940 - Απρίλιος 1941), το Παπανικολής εκτέλεσε 5 περιπολίες στην Αδριατική και βύθισε το ιταλικό ιστιοφόρο Antonietta (22 Δεκεμβρίου 1940), το ιταλικό οπλιταγωγό Firenze (3952 ΤΝ) και ενδεχομένως ένα ακόμη πετρελαιοκίνητο σκάφος (23 Ιανουαρίου 1941).
Στη δεύτερη φάση του πολέμου, μετά την κατάληψη της Ελλάδας, το υποβρύχιο κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια και εκτέλεσε 9 πολεμικές περιπολίες, εξορμώντας από ναυτικές βάσεις της Μέσης Ανατολής (Μάιος 1941 - Οκτώβριος 1944). Βύθισε διάφορα επιταγμένα από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς ιστιοφόρα στο Αιγαίο (κυρίως στο Δυτικό), στην περιοχή της Κρήτης και των Δωδεκανήσων. Επιπλέον, ένα φορτηγό 8.000 τόνων κοντά στη Ρόδο (27 Απριλίου 1941) και άλλο ένα 6.000 τόνων πέριξ της Κρήτης (τέλη 1942). Παράληλλα, έφερε σε πέρας ειδικές αποστολές, όπως αποβιβάσεις και παραλαβές πρακτόρων ή καταδρομέων.
Διενήργησε, επίσης, στη Μέση Ανατολή συνολικά 10 ακόμα πολεμικές περιπολίες. Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την Απελευθέρωση και το 1945 παροπλίσθηκε.

Λοιπές πληροφορίες

Ο πυργίσκος του Υ/Β Παπανικολής διατηρήθηκε στη βάση υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια τοποθετήθηκε ως έκθεμα στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, στον Πειραιά. Το Παπανικολής απεικονίστηκε σε γραμματόσημο των Ελληνικών Ταχυδρομείων, στην αναμνηστική σειρά «Ελληνικό ναυτικό», που κυκλοφόρησε στις 15 Δεκεμβρίου 1978.
Το 2017 το υποβρύχιο Παπανικολής απέκτησε το δικό του εμβατήριο σε μουσική του Παναγιώτη Ντιντή και σε στίχους της μουσικού και καθηγήτριας Μαριάννας Ντέλλα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2018 ο Αρχηγός Στόλου αντιναύαρχος Ιωάννης Γ. Παυλόπουλος τίμησε τον συνθέτη στο Αρχηγείο Στόλου για την προσφορά του. Έκτοτε η Μουσική του Πολεμικού Ναυτικού έχει εντάξει το εμβατήριο στο ρεπερτόριό της και το εκτελεί σε διάφορες τελετές και εορτές.
Μεσιέ 2

Ιστορικό

Το Μεσιέ 2 ανακαλύφθηκε από το Γάλλο αστρονόμο Ζαν-Ντομινίκ Μαραλντί το 1746 καθώς παρατηρούσε ένα κομήτη με τον Ζακ Κασινί. Ο Σαρλ Μεσιέ το ανακάλυψε ξανά ανεξάρτητα ακριβώς 14 χρόνια μετά τον Μαλαρντί το 1760, αλλά νόμιζε ότι ήταν νεφέλωμα χωρίς άστρα. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ήταν ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα, το 1783.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 2 αποτελείται από περίπου 150.000 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 175 έτη φωτός, δηλαδή είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά σμήνη του Γαλαξία. Έχει ηλικία περίπου 13 δισεκατομμύρια έτη, ίδια με αυτή του Μεσιέ 5, και είναι ένα από τα αρχαιότερα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία. Το Μ2 είναι πλούσιο, συμπυκνωμένο (τάξη συγκέντρωσης ΙΙ) και αξιοπρόσεκτα ελλειπτικό. Μία παράξενη σκούρα κυρτή γραμμή διασχίζει τη βορειοανατολική άκρη του σμήνους.
Στα 150.000 άστρα του Μεσιέ 2 συμπεριλαμβάνονται τουλάχιστον 21 μεταβλητοί αστέρες. Τα περισσότερα από αυτά είναι παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες τύπου RR Lyrae και άλλα τρία είναι παλλόμενοι μεταβλητοί αστέρες τύπου W Virginis. Τα λαμπρότερα μέλη του έχουν φαινόμενο μέγεθος 13,1 και είναι ερυθροί και κίτρινοι γίγαντες. Ο συνολικός φασματικός τύπος του είναι F4.
Ο πυρήνας του Μεσιέ 2 είναι πολύ συγκεντρωμένος και έχει διάμετρο περίπου 3,7 έτη φωτός, ενώ η μισή μάζα του σμήνους είναι συγκεντρωμένη σε μία περιοχή με διάμετρο μόνο 20 έτη φωτός. Από την άλλη η σφαίρα βαρυτικής επιρροής του Μ2 έχει διάμετρο περίπου 470 έτη φωτός, και πέρα από αυτή τη σφαίρα τα άστρα απομακρύνονται από το σμήνος εξαιτίας της βαρυτικής έλξης του Γαλαξία.

Τροχιά

Το Μεσιέ 2 πλησιάζει προς τα εμάς με ταχύτητα 5,3 km/sec. Βρίσκεται στην άλω του Γαλαξία και έχει ταξινομηθεί ως σμήνος Η2. Για να εντοπιστεί η τροχιά του πρέπει να είναι γνωστή η απόσταση από το Γαλαξιακό κέντρο και η διαστημική ταχύτητά του. Καθώς είναι γνωστή η γωνιακή ταχύτητά του είναι αναγκαίος ο ακριβής προσδιορισμός της κίνησης του σμήνους για να καθοριστεί η διαστημική ταχύτητα του σμήνους.
Παρατηρήσεις του σμήνους από το αστεροσκοπείο Λικ που έγιναν με βάση μακρινούς γαλαξίες υπολογίστηκε ότι κάθε χρόνο το Μ2 μετατοπίζεται στην ορθή αναφορά κατά 4,1 μιλλισεκόντ το χρόνο και στην απόκλιση κατά 2,2 μιλλισεκόντ το χρόνο. Η τροχιά του Μ2 έχει υπολογιστεί όμως με αυτές τις τιμές να είναι +5,5 και -4,2 mas/yr. Τα αποτελέσματα είναι ότι το Μεσιέ 2 κινείται γύρω από τον Γαλαξία σε μία τροχιά με εκκεντρότητα 0,67, με μέγιστη απόσταση από το γαλαξιακό κέντρο 91.000 έτη φωτός και απόσταση από το γαλαξιακό δίσκο 78.000 έτη φωτός. Με βάση τα εγκυρότερα στοιχεία από τον δορυφόρο Ίππαρχος προκύπτει ότι το Μεσιέ 2 κινείται γύρω από το γαλαξία σε μία πολύ ελλειπτική τροχιά (εκκεντρότητα 0,76). Η μικρότερη απόσταση του από το γαλαξιακό κέντρο με αυτές τις τιμές είναι 23.500 έτη φωτός, ενώ η μέγιστη απόστασή του από το κέντρο είναι 171.000 έτη φωτός και 165.000 έτη φωτός πάνω από το γαλαξιακό επίπεδο.
Ματίας Βάλκιερς

Καριέρα

Ο Ματίας Βάλκιερς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ομάδα της Λίντεμανς Άαλστ το 2009. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στη Νόλικο Μαασέικ αγωνιζόμενος για τρία χρόνια, κατακτώντας το τρεμπλ το 2012. Το 2015 αγωνίστηκε στην τουρκική Παλαντόκεν Μπελεντιγεσί, το 2016 στην βελγική Μένεν, ενώ το 2017 μεταπήδησε στην ρουμάνικη Ζάλαου με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Το 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. κατακτώντας το κύπελλο. Τον Μάϊο του 2018 μετεγγράφη στην γαλλική Τουρκοίνγκ Λιλ.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ματίας Βάλκιερς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα του Βελγίου όντας βασικό στέλεχος. Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Λιγκ του 2013 παίρνοντας μάλιστα τον τίτλο του καλύτερου πασαδόρου.
Τάσος Χατζηγιοβάνης

Το ξεκίνημα

Έκανε τα πρώτα ποδοσφαιριστικά του βήματα στην Αθλητική Πολιτιστική Ακαδημία «Οδυσσέας Ελύτης» στη Λέσβο και τη σεζόν 2013-2014 μεταπήδησε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.

Παναθηναϊκός

Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την πρώτη ομάδα των πρασίνων στις 24 Αυγούστου του 2016.  Το συμβόλαιό του ήταν διάρκειας 2 ετών.Στις 2 Ιουνίου του 2017 ανανέωσε πρόωρα τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το επίσημο ντεμπούτο του με την φανέλα του τριφυλλιού έγινε στις 3 Νοεμβίου 2016, στον εντός έδρας αγώνα με την Σταντάρ Λιέγης για το Europa League που οι πράσινοι γνώρισαν την ήττα με 3-0. Στον συγκεκριμένο αγώνα ο Χατζηγιοβάνης εισήλθε στην αναμέτρηση ως αναπληρωματικός. Το πρώτο του γκολ με την φανέλα του Παναθηναϊκού το πέτυχε την 1η Φεβρουαρίου του 2017, στην νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Κισσαμικό για το Κύπελλο Ελλάδος που έληξε 0-4. Στην συγκεκριμένη αναμέτρηση αγωνίστηκε ως βασικός.

Διεθνής Καριέρα

Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελπίδων τόσο σε φιλικά όσο και σε αναμετρήσεις για την προκριματική φάση του Euro 2019. Το πρώτο του γκολ με την φανέλα της Εθνικής Κ-21 το πέτυχε στις 15 Οκτωβρίου 2018, στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με την Λευκορωσία για τα προκριματικά του Euro 2019.
Abdi İpekçi Arena

Εγκαταστάσεις

Η αρένα έχει χωρητικότητα 12.270 ατόμων. Διοργανώνει εθνικές και διεθνείς αθλητικές εκδηλώσεις όπως μπάσκετ, βόλεϊ, πάλη και βαρκάδα, συναυλίες και συνέδρια μεταξύ άλλων. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει έναν οπτικό πίνακα με πολλαπλές όψεις, έξι μετρητές ηλεκτρονικών συστημάτων, τέσσερα ντουλάπια, δύο αίθουσες διαδικτύου, αίθουσα τύπου, δύο γραφεία πολλαπλών χρήσεων, VIP δωμάτια κλπ. Ο χώρος στάθμευσης του έχει χωρητικότητα 1.500 αυτοκινήτων.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2006

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2006 διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 12000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 19η φορά στην ιστορία του.
Σπήλαιο Κλειδί

Το σπήλαιο Κλειδί βρίσκεται νότια από το χωριό Κλειδωνιά του νομού Ιωαννίνων, κοντά στο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων και στη βόρεια όχθη του ποταμού Βοϊδομάτη. Κοντά στο σπήλαιο Κλειδί και 500 μέτρα περίπου ανατολικώτερα βρίσκεται το σπήλαιο Μεγάλακκος.

Αρχαιολογία

Ανασκαφές Άγγλων αρχαιολόγων το διάστημα 1983-1986, αποκάλυψαν στο σπήλαιο αυτό, στρώμα πάχους 2 μέτρων, που περιείχε οστέϊνα και λίθινα εργαλεία, οστά ζώων και κοχύλια, που χρονολογήθηκαν από 20.000 έως 12.000 χρόνια πριν από σήμερα, δηλαδή ανήκουν στην νεότερη περίοδο της παλαιολιθικής για την Ελλάδα.
Ανάλογα ευρήματα με τα παραπάνω εντοπίστηκαν από την ίδια ομάδα αρχαιολόγων και στο γειτονικό σπήλαιο Μεγάλακκος.
Άνιο Νόβους

Λεπτομέρειες

Το Άνιο Νόβους ήταν το υψηλότερο απ’ όλα τα υδραγωγεία της Ρώμης. Όταν τα νερά του έγιναν θολά, ο Τραϊανός χρησιμοποίησε τις δύο από τις τρεις λιμνούλες που είχε κατασκευάσει ο Νέρωνας  για να στολίσει τη βίλλα του στο Σουμπιάκο, ώστε να αυξήσει το μήκος του υδραγωγείου στα 93 χλμ. και την ημερήσια χωρητικότητά του στα 196 κυβ. μέτρα. Οι λίμνες του Νέρωνα ήταν φτιαγμένες μέσω φραγμάτων επί του κοντινού ποταμού που ήταν, μάλιστα, υψηλότερα από κάθε άλλο Ρωμαϊκό φράγμα (τελικά καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα). 
Αρχίζοντας από τη δεξαμενή του κοντά στη Λατίνα Οδό, το νερό μεταφέρονταν επί του Άκουα Κλάουντια, του οποίου το Άνιο Νόβους αποτελούσε συνέχεια. Πριν την επισκευή του, το Άνιο Νόβους τροφοδοτούσε τα υπόλοιπα υδραγωγεία της Ρώμης αλλά όταν το νερό του θόλωσε, αναγκάστηκαν να βελτιώσουν τη δομή του καθώς επηρέαζε τα νερά των υπολοίπων. Πληροφορίες για το υδραγωγείο διαθέτουμε σήμερα μέσω του Ρωμαίου αριστοκράτη του 1ου αιώνα Φροντίνου, στο έργο του De aquaeductu.
Σεβγκίλ Μουσάγιεβα-Μποροβίκ

Προσωπική ζωή

Τον Αύγουστο του 2014, η Σεβγκίλ Μουσάγιεβα παντρεύτηκε με τον Αντρίι Μποροβίκ, προσθέτοντας το επίθετό του στο όνομά της.
Ερρίκος Ε΄ της Λεγκνίτσα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Β΄ του Φαλακρού δούκα της Λεγκνίτσα και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.
1758 Νάανταλι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Νάανταλι είναι άγνωστα. Ο Νάανταλι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 28 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα.
Ο ουρανός ας περιμένει

Υπόθεση

Ο εβδομηντάχρονος Χένρι Βαν Κλιβ (Ντον Αμίτσι), μετά το θάνατό του την ημέρα των γενεθλίων του, εισέρχεται στον προθάλαμο της κόλασης όπου πρόκειται να λογοδοτήσει με την "αυτού εξόχοτης" τον διάβολο (Λερντ Κρέγκαρ) για το αν πρέπει να πάει ή όχι στην κόλαση. Ο Βαν Κλιβ αρχίζει λοιπόν να εξιστορεί τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του: τη γέννηση του από τους Ράντολφ (Λούις Κάλχερν) και Μπέρθα (Σπρινγκ Μπάινγκτον), δυο εκκεντρικούς πλούσιους, τη σχέση του με τον παππού του Χιούγκο Βαν Κλιβ (Τσαρλς Κόμπερν) που καταλάβαινε και δικαιολογούσε τις παιδικές του αταξίες, τη συνάντησή του με τη σύζυγό του Μάρθα Στρέιμπλ (Τζιν Τίρνεϊ), η οποία επρόκειτο αρχικά να παντρευτεί τον ξάδελφό του Άλμπερτ (Έιλιν Τζόσλιν), τις απιστίες που οδήγησαν τη σύζυγό του να τον εγκαταλείψει για να επιστρέψει στο σπίτι των γονιών της και τη συμφιλίωσή τους καθώς και τη σχέση του με το γιο του Τζακ (Τοντ Άντριους), σ' ένα μαγευτικό φλασμπάκ μιας ονειρεμένης ζωής. Μετά την αφήγηση του Χένρι, ο διάβολος αποφασίζει ότι ο άνδρας δεν έχει καμιά θέση στην κόλαση.

Πληροφορίες παραγωγής

Έγχρωμη ταινία του 1943 σκηνοθετημένη από τον μετρ της σοφιστικέ κομεντί Ερνστ Λιούμπιτς βασισμένη στο θεατρικό της Λέσλι Μπους-Φέκετε Birthday. Πρόκειται για την πρώτη έγχρωμη ταινία του Λιούμπιτς, καθώς και την πρώτη που σκηνοθέτησε για την 20th Century Fox. Ο Λιούμπιτς είχε φύγει από την Paramount την προηγούμενη χρονιά προκειμένου να μπορέσει να σκηνοθετήσει τις ταινίες A Self-Made Cinderella και Margin for Error, φθάνοντας όμως στην 20th Century Fox, εκείνος κι ο συνεργάτης του, ο σεναριογράφος Σάμσον Ράφαελσον αποφάσισαν να διασκευάσουν το έργο της Μπους-Φέκετε Birthday, άλλο ένα φιλόδοξο εγχείρημα του σκηνοθέτη που εκείνη την περίοδο έπαιρνε διαζύγιο από την σύζυγό του.
Οι Λιούμπιτς και Ράφαελσον έγραψαν το σενάριο έχοντας στο μυαλό τους τον Φρέντρικ Μαρτς ή τον Ρεξ Χάρισον για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Χένρι Βαν Κλιβ κι απογοητεύτηκε όταν ο διευθυντής της 20th Century Fox Ντάρυλ Φ. Ζάνουκ ανέθεσε το ρόλο στον Ντον Αμίτσι. Ο Αμίτσι όμως κατάφερε να κερδίσει τη συμπάθεια του Λιούμπιτς με τον επαγγελματισμό του και την αφοσίωσή του. Χρόνια αργότερα ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι το Ο Ουρανός ας Περιμένει ήταν η αγαπημένη του ταινία από όλες όσες είχε γυρίσει. Η Τζιν Τίρνεϊ δεν μπορούσε να ανεχτεί της φωνές που της έβαζε ο σκηνοθέτης όταν δεν έμενε ικανοποιημένος από την ερμηνεία της. Αφού είχε προηγηθεί μια έντονη ημέρα ακατάπαυστων γυρισμάτων η ηθοποιός πήγε και βρήκε τον σκηνοθέτη λέγοντάς του: Κύριε Λιούμπιτς προσπαθώ να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, αλλά δε θα μπορέσω να ολοκληρώσω τα γυρίσματα αν συνεχίσετε να μου φωνάζετε μ' αυτόν τον τρόπο" κι εκείνος απάντησε: Πληρώνομαι για να σου φωνάζω. Τότε εκείνη αποκρίθηκε: Κι εγώ πληρώνομαι για να ακούω τις φωνές, αλλά όχι αρκετά. Ο Λιούμπιτς ξέσπασε σε γέλια κι έκτοτε οι δυο τους τα πήγαν μια χαρά. Η ηθοποιός μάλιστα ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Χε (Γεωργιανό γράμμα)

Το Χε ή Έι (ασομταβρούλι Ⴡ, νουσκούρι ⴡ, μχεντρούλι ჱ) είναι το 8ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 8, τώρα απαρχαιωμένο στηνγεωργιανή γλώσσα.
Δαγοβέρτος Β΄

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Σιγιβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας και της Χίμνεχιλντ από τη Βουργουνδία. Γεννήθηκε στο Μετς.
Όταν ο Σιγιβέρτος Γ΄ δεν είχε αποκτήσει ακόμη γιο, ο Γριμοάλδος των Πεπινιδών μαγιορδόμος της Αυστρασίας τον έπεισε να υιοθετήσει τον δικό του γιο Χιλδεβέρτο. Το 656 απεβίωσε ο Σιγιβέρτος Γ΄ και ο Γριμοάλδος έκηρε μοναχό τον Δαγοβέρτο Β΄, τον εξόρισε και έθεσε στον θρόνο τον Χιλδεβέρτο.
Η ιστορία ότι είχε διαταχθεί ο φόνος τού Δαγοβέρτου Β΄, αλλά εκείνος κρύφτηκε έξω από τη χώρα, μοιάζει με ωραιοποίηση, που φτιάχτηκε για να εξηγήσει τη σιωπή της Χίμνεχιλντ. Στην πραγματικότητα η μητέρα του ίσως να συνεργάστηκε με τον Γριμοάλδο και με τον γάμο της κόρης της με τον Χιλπέριχο Β΄ των Μεροβιγγείων να ήλπιζε, πως οι απόγονοί της θα γίνουν βασιλείς της Αυστρασίας. Ίσως πάλι η Χίμνεχιλντ να μην ήταν μητέρα τού Δαγοβέρτου Β΄, έτσι δικαιολογείται η εγκατάλειψή του. Άλλη εξήγηση είναι, ότι ο Χιλδεβέρτος ήταν νόθος γιος τού Σιγιβέρτου Γ΄ και ο Γριμοάλδος τον υιοθέτησε για να αποφευχθεί η αντίδραση της Χίμνεχιλντ.
Ο νεαρός Δαγοβέρτος Β΄ δόθηκε στη φροντίδα τού Δεσιδερίου επισκόπου τού Πουατιέ, που είχε σχολή στον καθεδρικό εκεί. Εστάλη σε μονή στην Ιρλανδία, ίσως στην πόλη Σλέιν και έπειτα τον ανέλαβε ο άγιος Βίλφριντ επίσκοπος της Υόρκης.

Οικογένεια

Μία παλαιά παράδοση θέλει να έχει νυμφευτεί την Μεχτχίλντε, πριγκίπισσα των Αγγλο-Σαξόνων, κατά την εξορία του.
Μικρό βιβλίο για το εκκλησιαστικό όργανο

To Μικρό βιβλίο για το εκκλησιαστικό όργανο (γερμ. Orgelbüchlein, BWV 599-64), είναι συλλογή από κοράλ πρελούδια του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, γραμμένα για το εκκλησιαστικό όργανο. Περιέχει συνολικά 46 συνθέσεις, οι περισσότερες από τις οποίες χρονολογούνται περίπου την περίοδο 1708-17, κατά την οποία ο Μπαχ ήταν μέλος της Αυλής της Βαϊμάρης. Τέσσερις από αυτές (BWV 613, 620, 631 και Anh. 200) προστέθηκαν στη συλλογή μετά το 1726 και αφού ο Μπαχ είχε αναλάβει τη θέση του Κάντορα στη Σχολή του Αγίου Θωμά στη Λειψία. 
Στον τίτλο του αυτόγραφου χειρογράφου περιγράφεται ως διδακτικός οδηγός για τη σύνθεση κοράλ, καθώς και για την εξάσκηση στη χρήση πεντάλ. Στην πραγματικότητα εξυπηρετούσε πολλαπλούς και αλληλένδετους σκοπούς, αποτελώντας τόσο μελέτη πάνω στη σύνθεση, όσο και συλλογή εκκλησιαστικής μουσικής και διδακτική μέθοδο, έχοντας παράλληλα θεολογικές προεκτάσεις. Αρχική πρόθεση του Μπαχ ήταν να περιέχει 164 συνθέσεις καλύπτοντας χρονικά ολόκληρο το εκκλησιαστικό έτος, η συλλογή παρέμεινε όμως ημιτελής πιθανόν γιατί έδωσε προτεραιότητα σε άλλα έργα.
Ναός Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης

Αφιέρωση και ιστορία

Αρχικά, ο ναός ταυτιζόταν από τους ερευνητές με το καθολικό της Νέας Μονής λόγω της θέσης του στην περιοχή όπου αναζητούνται τα βυζαντινά ανάκτορα που καήκαν το 1342 από τους Ζηλωτές. Η Νέα Μονή ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 1360-1370 από το μοναχό Μακάριο Χούμνο και ήταν αφιερωμένη στην Παναγία. Η πρόσφατη όμως μελέτη τουρκικών πηγών δείχνει ότι μια τέτοια ταύτιση είναι αδύνατη καθώς αναφέρεται ότι ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί μετά το 1430 από τον Μπαντραλή Μουσταφά Πασά, ενώ η Νέα Μονή λειτούργησε τουλάχιστον ως το 1556. Το ότι δεν πρόκειται για το καθολικό της Νέας Μονής φαίνεται και από τις τοιχογραφίες του νάρθηκα που μαρτυρούν ότι πρόκειται για ναό αφιερωμένο στο Χριστό και όχι στην Παναγία καθώς και από το γεγονός ότι ο αριθμός των 17 μοναχών που ορίστηκαν από το Μακάριο Χούμνιο για τη Νέα Μονή ήταν πολύ μικρός για έναν ναό με το μέγεθος του Προφήτη Ηλία.
Η αφιέρωση του στο βιβλικό προφήτη είναι πρόσφατη, καθώς η αρχική του ονομασία ξεχάστηκε στα πεντακόσια χρόνια της Τουρκοκρατίας, πράγμα που άλλωστε συνέβη με αρκετούς βυζαντινούς ναούς της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με μία άποψη, η σημερινή αφιέρωσή του οφείλεται σε παρετυμολογία του τουρκικού ονόματος Sarayli τζαμί από τους χριστιανούς έτσι ώστε να βρεθεί κάποια σχέση με τη λαϊκή ονομασία αη-Λιάς. Σύμφωνα με μία άλλη άποψη το τουρκικό όνομα του τζαμιού θεωρήθηκε από τους ερευνητές Texier και Pullan ως παραφθορά του ονόματος του προφήτη, καθώς ηχούσε πολύ κοντά στο Saint Elie.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο ναός αποδόθηκε εκ νέου στη χριστιανική λατρεία. Η σημερινή του μορφή είναι αποτέλεσμα αναστηλωτικών εργασιών των ετών 1956-1961, κατα τις οποίες ανακατασκευάστηκαν το περίστωο, οι τρούλοι του νάρθηκα και τα δυτικά παρεκκλήσια και αφαιρέθηκαν οι μεγάλες τουρκικές προσθήκες.

Εσωτερικός διάκοσμος

Από τη ζωγραφική διακόσμηση έχουν σωθεί λίγες τοιχογραφίες στο νάρθηκα, στα παράθυρα των χορών, στα τυπικάρια, στο περίστωο και στα παρεκκλήσια. Η αποσπασματικότητα και η κακή διατήρησή τους καθιστούν ανέφικτη μία συγκεκριμένη πρόταση χρονολόγησής τους ενώ η ζωγραφική στα παρεκκλήσια είναι μεταγενέστερη από εκείνη του νάρθηκα. Σώζονται σκηνές από τη ζωή και τα θαύματα του Χριστού, καθώς και μεμονωμένοι άγιοι.
Εικάζεται από μελετητές της βυζαντινής τέχνης ότι οι τοιχογραφίες του Προφήτη Ηλία επηρέασαν αποφασιστικά τις μεταγενέστερες τοιχογραφίες μερικών εκκλησιών της περιοχής της Μοράβα στη Σερβία.