google/wiki40b huggingface dataset:
Νάιτζελ Μάνσελ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Άπτον-απόν-Σέβερν της Αγγλίας και ήταν γιος των Τζόις και Έρικ Μάνσελ. Ο πατέρας του πέθανε την 1η Απριλίου του 1991 κι η μητέρα του στις 17 Μαΐου του 1984. Στο ξεκίνημα της καριέρας του για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούσε τα χρήματά του ως βοήθεια στην προσπάθειά του να μπορεί να παίρνει τους βαθμούς του. Ύστερα από ένα σημαντικό αριθμό επιτυχιών στο καρτ, ο Μάνσελ βρέθηκε στη Φόρμουλα Ford όπου δυστυχώς αντιμετώπισε την αποδοκιμασία του πατέρα του. Το 1976 κέρδισε τους 6 απ' τους 9 αγώνες στους οποίους συμμετείχε ένας εκ των οποίων ήταν εκείνος στον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο Μάλορι Παρκ. Το επόμενο έτος(1977) συμμετείχε σε 42 αγώνες απ' τους οποίους κέρδισε τους 33. Μ' αυτό τον τρόπο έγινε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του Βρετανικού κλάδου της Φόρμουλα Ford εκείνου του έτους. Η σεζόν πήγε καλά για κείνον αν εξαιρέσουμε ένα ατύχημα στο οποίο έσπασε το λαιμό του στις Δοκιμές κατάταξης του αγώνα στο Μπραντς Χατς. Τότε οι γιατροί του είπαν πως ο κίνδυνος να πάθει τετραπληγία ήταν ορατός και για να γίνει εντελώς καλά και να μπορέσει να ξαναοδηγήσει θα έπρεπε να περάσουν το λιγότερο έξι μήνες. Ο Μάνσελ εισήχθη στο Νοσοκομείο και μόλις βγήκε, επανήλθε κανονικά στους αγώνες.

Φόρμουλα 3

Το 1978 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 3. Στον πρώτο αγώνα, ο Μάνσελ πήρε την Pole Position και τερμάτισε στη 2η θέση. Οπωσδήποτε το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε δεν ήταν ικανό να φέρει νίκες όμως παρ' όλα αυτά, ο Μάνσελ παρέμεινε σ' εκείνη την ομάδα επειδή ήταν μέρος της Εμπορικής Συμφωνίας με το Γιουνιπάρτ Γκρουπ η οποία απαιτούσε απ' αυτή να χρησιμοποιεί κινητήρες Δολομίτη της Τριούμφ οι οποίοι ήταν κατά πολύ κατώτεροι από κείνους της Τογιότα τους οποίους χρησιμοποιούσαν οι μεγάλες ομάδες. Ύστερα από τρεις τεραμτισμούς στην 7η θέση κι έναν στην 4η στον τελευταίο αγώνα, ο Μάνσελ έφυγε απ' την ομάδα εκείνη. Το 1979 ο Μάνσελ υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα David Price Racing όπου πλήρωνε για να οδηγεί. Τον 1ο αγώνα στο Σίλβερσοουν το Μάρτιο τον κέρδισε όμως ύστερα πήρε την κατιούσα και τερμάτισε 8ος στο Πρωτάθλημα. Στον προτελευταίο αγώνα ξεκίνησε καλά όμως γύρω στο μέσο του αγώνα, το μονοθέσιό του συγκρούστηκε μ' εκείνο το οποίο οδηγούσε ο Ιταλός Αντρέα ντε Τσέζαρις και το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν να σπάσει το τιμόνι του μονοθεσίου του Μάνσελ, ο οποίος νοσηλεύτηκε ξανά όμως αυτή τη φορά με σπασμένους σπονδύλους. Το οδηγικό στυλ του Μάνσελ δεν πέρασε απαρατήρητο απ' τον ιδιοκτήτη της Lotus Κόλιν Τσάπμαν ο οποίος λιγες μέρες μετά το ατύχημά του, του είπε να παρει μέρος σε ένα τεστ στην πίστα Πολ Ρικάρ με ένα μονοθέσιο της Lotus επειδή ήθελε να δει αν ήταν ακόμα σε φόρμα, αποκρύπτοντάς του όμως την έκταση του τραυματισμού του. Ο Μάνσελ δέχτηκε να πάει κι εκεί συνάντησε πολλούς άλλους οδηγούς οι οποίοι ήταν υποψήφιοι να πάρουν τη θέση του 2ου μονοθεσίου της ομάδας το 1980. Μεταξύ αυτών ήταν ο Αμερικανός Μάριο Αντρέτι, ο Αργεντινός Κάρλος Ρόιτεμαν ο οποίος είχε πάει στη Williams και ο Ιταλός Έλιο ντε Άντζελις.
Ίρμγκαρντ Μέλερ

Ζωή

Η κόρη ανωτέρου δημοσίου υπαλλήλου σπούδασε γερμανική φιλολογία. Το 1971 έγινε μέλος της RAF, όπου μάλλον οργάνωνε τις δράσεις της ομάδας στον χώρο της Στουτγάρδης. Συλλήφθηκε από την αστυνομία τον Ιούλιο του 1972. Το 1976 κρίθηκε ένοχη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Μετά το θάνατο της Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Meinhof) το 1976 μεταφέρθηκε στις φυλακές του Σταμχάιμ της Στουτγάρδης, όπου κρατούνταν και άλλα μέλη της RAF.
Η Μέλερ είναι το μόνο μέλος της RAF που επέζησε στη «νύχτα θανάτου» (Todesnacht von Stammheim). Στις 18 Οκτωβρίου 1977 βρέθηκαν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Σταμχάιμ νεκροί στα κελιά τους οι κρατούμενοι Αντρέας Μπάαντερ (Andreas Baader), Γκούντρουν Ένσλιν (Gudrun Ensslin) και Γιαν-Καρλ Ράσπε (Jan-Carl Raspe). Η Ίρμγκαρντ Μέλερ γλίτωσε με βαριά τραύματα, τα οποία -κατά την επίσημη άποψη- επέφερε η ίδια στον εαυτό της με ένα μαχαίρι. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση. 
Μέχρι σήμερα επιμένει ότι κρατικές δυνάμεις δολοφόνησαν τους συντρόφους της και ότι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν και την ίδια. Η επίσημη άποψη είναι ότι πρόκειται για μαζική αυτοκτονία των κρατουμένων. 
Ανεξάρτητες έρευνες δεν μπόρεσαν να επικυρώσουν της κατηγορίες της Μέλερ, ούτε όμως να τις διαψεύσουν. 
Τον Μάιο του 1979 καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση για τη βομβιστική επίθεση στο αμερικανικό στρατηγείο της Χαϊδελβέργης (24 Μαΐου 1972), η οποία προκάλεσε το θάνατο τριών στρατιωτικών των ΗΠΑ. 
Κατόπιν μεταφέρθηκε σε φυλακή του Λίμπεκ, όπου επικοινωνούσε κάθε μέρα με το επίσης εκεί κρατούμενο μέλος της RAF, Χάνα Κράμπε (Hanna Krabbe). Στη συνέχεια διάφορες φεμινιστικές ομάδες δημιούργησαν ομάδα αλληλεγγύης για τη Μέλερ.
Η Μέλερ κρατήθηκε 23 χρόνια στην φυλακή και αποφυλακίστηκε το 1995 από την φυλακή του Λίμπεκ. Από το 2006 ζει στο Αμβούργο.
Διατσέντα

Διατσέντα (τρισύλλαβο: δjatsénda), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα προέρχεται από το διατσέντα και διατσέντο ή διατσίντο, αρχικά γιατσέντο και γιατσίντο, το φυτό και το αρωματικό άνθος τού υάκινθου (Hyacinthus orientalis / Υάκινθος o ανατολικός), το οποίο αποδίδει το ιταλικό giacinto «υάκινθος», από το λατινικό hyacinthus, από το αρχαιοελληνικό ὑάκινθος.
Ανήκει στα ονόματα που προέρχονται από παρομοιώσεις με φυτά. Η άνθιση και η τρυφερότητα της διατσέντας, το πανέμορφο χρώμα και άρωμα του άνθους της είναι χαρίσματα της φύσης που οι άνθρωποι αποδίδουν σε ανθρώπους για λόγους επαινετικούς. Σημασιολογικά ταυτίζεται με τα ονόματα Υακίνθη και Ζουμπουλιά.

Ονομαστική εορτή

Συμβατικά, συνήθως στις 3 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του μάρτυρα Υακίνθου.

Διάδοση του ονόματος

Ασυνήθιστο όνομα, που επιχωριάζει στα Επτάνησα, τα νησιά του Αιγαίου και στη δυτική Πελοπόννησο.
Έλπις

Στην ελληνική μυθολογία ο Έλπις ήταν αρχαίος θαλασσοπόρος από την Σάμο.
Κάποτε ο Έλπις ξεκίνησε να εξερευνήσει, τα άγνωστα τότε, παράλια της Αφρικανικής ηπείρου. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του αποβιβάστηκε σε μια ακτή και αποφάσισε να εξερευνήσει την ενδοχώρα. Μπαίνοντας σε ένα δάσος συνάντησε ένα λιοντάρι το οποίο βρυχώνταν, ο Έλπις έντρομος τότε ανέβηκε σε ένα δέντρο και επικαλέστηκε την βοήθεια του Βάκχου. Με την βοήθεια του θεού το λιοντάρι ηρέμησε και έκατσε ήσυχο κάτω από το δέντρο , ο Έλπις τότε είδε ότι είχε σκαλώσει στο στόμα του κάποιο κόκαλο και πλησιάζοντας το λιοντάρι του το έβγαλε. Αργότερα το λιοντάρι σκότωσε ένα ζώο και το έφερε στο πλήρωμα του Έλπις για να το φάνε δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του.
Όταν ο Έλπις επέστρεψε στην Σάμο αφιέρωσε σπονδές στον ναό του Διονύσου Βάκχου, επί ημερών του Πλίνιου διασώζονταν τοιχογραφία που έφερε παράσταση με τον Έλπις επάνω στο δέντρο και στη ρίζα του δέντρου το λιοντάρι.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1963-64

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών), της περιόδου 1963-64 ήταν η έβδομη κατά σειρά διοργάνωση του συγκεκριμένου διασυλλογικού θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή 23 ομάδων, με έναν προκριματικό, έναν πρώτο γύρο, προημιτελικούς, ημιτελικούς και διπλό Τελικό, Η κάτοχος του τίτλου ΤΣΣΚΑ Μόσχας επρόκειτο να συμμετάσχει απευθείας στα προημιτελικά.
Ωστόσο, στην προημιτελική φάση, οι σοβιετικοί αρνήθηκαν να πάρουν μέρος, για πολιτικούς λόγους, όταν κληρώθηκαν αντίπαλοι με τη Μπέογκραντ και έτσι, την τετράδα των ημιτελικών συμπλήρωσαν η Ρεάλ Μαδρίτης, η Σίμενταλ Μιλάνο και η Σπάρτακ Μπρνο.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1964

Το 5ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 21-27 Σεπτεμβρίου 1964 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Διωγμός: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας και σεναρίου)
Προδοσία: 3 βραβεία (φωτογραφίας, α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Τετράγωνο: 2 βραβεία (τιμητική διάκριση σκηνοθεσίας και ειδική μνεία κριτικών)
Γάμος αλά Ελληνικά: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου)
Μονεμβασία: 1 βραβείο (μουσικής)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

Ελιές: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
Κύπρον ου μ' εθέσπισεν: 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Ξένο μη διαγωνιστικό

Προβλήθηκαν 8 ταινίες μεγάλου μήκους και 5 μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:
Α' τιμητική διάκριση:
Az prijde kocour / Μια μέρα ένας γάτος (Τσεχοσλοβακία) Vojtech Jasny
Β' τιμητική διάκριση:
I compagni / Οι σύντροφοι (Ιταλία) Mario Monicelli
Γ' τιμητική διάκριση:
Cent mille dollars au soleil / 100.000 δολάρια στον ήλιο (Γαλλία) Henri Verneuil

Προβλήθηκε το βραδύ της απονομής των βραβείων:
Le soupirant / Εγώ και οι γυναίκες (Γαλλία) Pierre Étaix

Για τεχνικούς λόγους ματαιώθηκε η προβολή της ανατολικογερμανικής ταινίας Σιωπηλός πλανήτης.
Σίμων των Μονφόρ ο Νεότερος

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σίμωνα 6ου κόμη τού Λέστερ και της Ελεονόρας των Ανζού, κόρης τού Ιωάννη της Αγγλίας.
Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος σκοτώθηκαν στη μάχη τού Έβεσχαμ το 1265. Ο νεαρός Σίμων έφερε αργά τις δυνάμεις του από το Λονδίνο και είδε αυτές και τα λάβαρά τους να συλλαμβάνονται από τον πρίγκιπα Εδουάρδο (Α΄). Ο νεαρός Σίμων ήλθε στο Έβεσχαμ, μόλις είχαν τοποθετήσει το κεφάλι τού πατέρα του στην κορυφή ενός πασσάλου. Προσπάθησε να ξεσηκώσει μία εξέγερση στο Λίνκολνσαϊρ, αλλά αυτή εξανεμίστηκε ως τα Χριστούγεννα. 
Αυτός και ο νεότερος αδελφός του Γκυ διέφυγαν στη Γαλλία και την Ιταλία. Το 1271 ανακάλυψαν και εκτέλεσαν τον εξάδελφό τους Ερρίκο ντ'Αλεμάν ("Αλμαίν"), που τον κατηγόρησαν για το τέλος τού πατέρα τους, στον ναό τού Βιτέρμπο. Οι δύο αδελφοί τιμωρήθηκαν με ακοινωνησία. Ο Σίμων, "περιπλανώμενος και φυγάς", ασθένησε αργότερα το ίδιο έτος από Τοσκανικό πυρετό, στη Σιένα και απεβίωσε.
Ελίνα Ακριτίδου

Πρώτα Χρόνια

Το 1990 με την έναρξη της ιδιωτικής τηλεόρασης η 18χρονη, τότε, Ελίνα είδε στις αγγελίες εφημερίδας ότι ζητούνται νέες κοπέλες για εργασία ως τηλεπαρουσιάστριες στον νεοσύστατο τότε τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Η Ακριτίδου πήγε στο casting για τη δουλειά αυτή έτσι ώστε να μπορεί να καλύπτει τα έξοδα των σπουδών της στην Κοινωνιολογία. Εκεί ο πρόεδρος του καναλιού Μίνως Κυριακού την ενημέρωσε πως δεν θα ήταν κατάλληλη για τη θέση της παρουσιάστριας άλλα της έκλεισε ραντεβού με τον σκηνοθέτη Νίκο Φώσκολο που θα ξεκινούσε μία νέα σειρά και έψαχνε πρωταγωνίστρια. Έτσι πήρε το ρόλο μίας κοινωνικής λειτουργού στην καθημερινή σειρά Η Λάμψη, υποσχόμενη στον σκηνοθέτη και σεναριογράφο της σειράς Νίκο Φώσκολο να σπουδάσει υποκριτική.

Καριέρα

Στη Λάμψη έμεινε για περίπου δύο σεζόν μέχρι δηλαδή το 1993. Ταυτόχρονα είχε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά του ANT1 Τμήμα Ηθών για τα πρώτα 13 επεισόδια της σειράς, ενώ συμμετείχε και στη σατιρική εκπομπή Όχι στα νέα του Ant1 αλλά και στο Χάρρυ Κλυνν Show. Το 1993 ο Νίκος Φώσκολος ξεκινάει και δεύτερη καθημερινή σειρά στον ANT1 το Καλημέρα Ζωή στην οποία η Ακριτίδου έχει διπλό πρωταγωνιστικό ρόλο στον πρώτο επεισόδιο υποδυόμενη τις δύο κόρες του Λεωνίδα Άρχου, Ολίνα και Ξένια. Η Ολίνα Άρχου σκοτώνεται στο πρώτο κιόλας επεισόδιο και η ηθοποιός συνεχίζει με τον ρόλο της Ξένιας Άρχου. Μετά από 4 κύκλους η ηθοποιός ανακοινώνει την αποχώρησή της, με τη σειρά να συνεχίζει κανονικά την πορεία της. Ακολουθεί το "C' est la vie" στο MEGA μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη. Κατά τις σεζόν 1998-2002 η ηθοποιός πρωταγωνιστεί στο καθημερινό σήριαλ Απαγορευμένη Αγάπη υποδυόμενη την Αλεξάνδρα Μακρή, μία πλούσια κοπέλα που ερωτεύεται τον βιολογικό της αδερφό χωρίς να γνωρίζει την μεταξύ τους συγγένεια. Ακολουθούν συμμετοχές σε σειρές όπως Επιφάνεια, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Αληθινοί Έρωτες. Τη σεζόν 2014-2015 επανέρχεται στην τηλεόραση με την κωμική σειρά Μάνα Χ Ουρανού στο ρόλο της Μαριλίζας Παπαγιαννακοπούλου. Από το 2017 μέχρι το 2019 πρωταγωνιστούσε στην καθημερινή σειρά του ALPHA Το Τατουάζ.

Προσωπική Ζωή

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 υπήρξε παντρεμένη με τον μπασκετμπολίστα Νίκο Γκάλη.
Το 2001 παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Γιώργο Κουτσουδάκη με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, την Ρωξάνη (2002), τον Νικόλα (2006) και τον Αλέξανδρο (2009).
Πήγασος (συνθέτες)

Βιογραφικό

Το καλλιτεχνικό δίδυμο Πήγασος αποτελείται από τους Αντώνη και Δημήτρη Παπαβομβολάκη. 
Tα δύο αδέλφια ασχολούνται με τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 δημιουργούν το αγγλόφωνο συκρότημα των Replete και κυκλοφορούν την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Miracle", ένα μελωδικό album με pop ήχους και soul στοιχεία. 
Λίγο αργότερα η ενασχόλησή τους με την Country μουσική θα οδηγήσει στη δημιουργία του 2ου album τους, "Crossroads", το 2002 (ως Replete Brothers πια) που θα τους χαρίσει για δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2003 και το 2004, υποψηφιότητα για το βραβείο Global Artist Award του Country Music Association των Η.Π.Α., του επίσημου φορέα στήριξης και προώθησης της Country μουσικής σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή τις υποψηφιότητες αυτές, συμμετέχουν στο Fan Fair 2004 , ερμηνεύοντας σε επίσημη βραδιά στο Nashville των Η.Π.Α. τραγούδια από το άλμπουμ αυτό, καθώς και μια διασκευή του '"All Alone Am I / Μη Τον Ρωτάς Τον Ουρανό" του Μάνου Χατζιδάκι.
Στα τέλη του 2004 αποφασίζουν να δραστηριοποιηθούν στην ελληνική δισκογραφία δημιουργώντας τους Πήγασος.
Από το 2005 κυκλοφορούν τραγούδια τα οποία υπογράφουν ως συνθέτες, στιχουργοί, ενορχηστρωτές και παραγωγοί και συνεργάζονται με καλλιτέχνες όπως οι Σάκης Ρουβάς, Άννα Βίσση, Έλενα Παπαρίζου, Καίτη Γαρμπή, Μαντώ, Χρύσπα και άλλοι.
Το 2009, δημιούργησαν το δικό τους studio, MusicRow - Athens, με σκοπό την επίτευξη νέων στόχων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.
Ποδονίφτης

Ποδονίφτης είναι η κοινή ονομασία παραποτάμου του Κηφισού ποταμού στις βόρειες παρυφές της Αθήνας.
Ετυμολογικά, η ονομασία "Ποδονίφτης" προέρχεται από τα συνθετικά "πους" (πόδι) + "νίπτω=τρίβω, πλένω" που σημαίνει "πλένω τα πόδια μου". Η ονομασία του οφείλεται είτε από το γεγονός ότι τα λίγα εκεί νερά αρκούσαν μόνο στο νίψιμο των ποδιών είτε εκ του διασταυρούμενου εκεί δρόμου των Αχαρνών, που πριν να κατασκευασθεί η γέφυρα υποχρέωνε τους διερχόμενους να βρέξουν τα πόδια τους στα λίγα νερά του ποταμού προκειμένου να περάσουν απέναντι.
Επίσης το όνομα «Ποδονίφτης» έλαβε στην εν λόγω περιοχή και ο παλιός προσφυγικός συνοικισμός που σήμερα αποτελεί τον Δήμο της Νέας Φιλαδέλφειας. Στις αρχές του 20ού αιώνα στην περιοχή είχε διαμορφωθεί ιπποδρόμιο στο οποίο διεξάγονταν ιπποδρομίες και άλλοι αγώνες. Το στάδιο-ιπποδρόμιο εγκαινιάστηκε το Μάιο του 1902 με τη διεξαγωγή Ιππικών, Γυμνικών και Ποδηλατικών αγώνων, που χαρακτηρίστηκαν ως άτυπο πανελλήνιο πρωτάθλημα.
To ρέμα Ποδονίφτη είναι χείμαρος που πηγάζει από τις νοτιοδυτικές πηγές του Πεντελικού Όρους, κατέρχεται από το Πάτημα στο Χαλάνδρι από την Οδό Δουκίσσης Πλακεντίας και από εκεί στη Φιλοθέη. Συμβάλλει με το Ρέμα Πολυδρόσου και συνεχίζει από την Οδό Καποδιστρίου προς την Καλογρέζα, τη Νέα Ιωνία και τη Νέα Φιλαδέλφεια, χύνεται δε στον Κηφισό ποταμό μαζί με τα ποικίλα ρέματα που κατεβαίνουν από τις Αχαρνές. Μεγάλο τμήμα του ρέματος έχει καλυφθεί από το σχέδιο πόλης και είναι υπόγειο, ενώ έχει πλουτίσει με πράσινο τις περιοχές που διατρέχει.
Σιτάλκης

Βίος

Επί Σιτάλκη το βασίλειο των Οδρυσών έφτασε τη μεγαλύτερη ακμή του και στη μεγαλύτερη έκταση. Παρέλαβε από τον πατέρα του ένα μικρό βασίλειο και σταδιακά υποτάσσοντας ένα ένα τα υπόλοιπα θρακικά βασίλεια το έφτασε στη μεγαλύτερη έκτασή του. Η χώρα του ξεκινούσε από τον Στρυμόνα μέχρι τον Βόσπορο και μέχρι τον Δούναβη. Κατασκεύασε δρόμους, δημιούργησε ισχυρό στρατό, ενώ επέτρεψε την εγκατάσταση αποικιών στην χώρα του υποχρεώνοντας τις αποικίες να πληρώνουν φόρο καθιστώντας το κράτος του πλούσιο. Ο ίδιος αναφέρεται ικανός στρατηγός και ανδρείος στη μάχη.
Το 431 π.Χ. στον Πελοποννησιακό πόλεμο συμμάχησε με τους Αθηναίους και μάλιστα ο γιος του Σάδοκος έγινε Αθηναίος πολίτης. Όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, τους παρέδωσε πρέσβεις αντίπαλων πόλεων που βρέθηκαν στην Θράκη, αυτοί τους μετέφεραν στην Αθήνα και τους θανάτωσαν χωρίς δίκη ρίχνοντας τους σε βάραθρο. Τον χειμώνα του ίδιου έτους ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του Περδίκκα συνεχίζοντας και τον πόλεμο κατά των αποικιών της Χαλκίδας στην Χαλκιδική. Ο σκοπός του πολέμου με τον Περδίκκα ήταν η εγκατάσταση στον θρόνο της Μακεδονίας του Αμύντα, γιου του Φιλίππου, που υποστηριζόταν από τον Σιτάλκη. Η εκστρατεία δεν είχε αποτελέσματα, μάχη μεγάλη με τους Μακεδόνες δεν έγινε και ο στρατός του περιορίστηκε στις λεηλασίες. Λόγω του χειμώνα και της έλλειψης ανεφοδιασμού πείστηκε από τον ανιψιό του διάδοχο Σεύθη να εγκαταλείψει την εκστρατεία και να επιστρέψει στην Θράκη. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, ο Σεύθης είχε κάνει συμφωνία με τον Περδίκκα και παντρεύτηκε την αδελφή του.
Γυρίζοντας στην Θράκη αντιμετώπισε την εξέγερση των Τριβαλών, σε μάχη εναντίον των οποίων σκοτώθηκε το 424 π.Χ.. Διάδοχος του ήταν ο ανιψιός του Σεύθης Α΄.
Μάχη της Κορώνειας (447 π.Χ.)

Προοίμιο

Το 457 π.Χ. οι Αθηναίοι κατάφεραν να κερδίσουν τον έλεγχο της Βοιωτίας και της Φωκίδας στη μάχη των Οινοφύτων. Το 454 π.Χ. οι Αθηναίοι καταστράφηκαν στην Αίγυπτο και για οικονομικούς λόγους μετέφεραν από τη Δήλο στην Αθήνα το ταμείο της Δηλιακής Συμμαχίας. Το 451 π.Χ. ο Περικλής κάλεσε τον Κίμωνα να επιστρέψει από την εξορία για να κλείσει ειρήνη με τη Σπάρτη. Τελικά ο Κίμωνας να κατάφερε να κλείσει με τη Σπάρτη πενταετή ειρήνη. Εκστράτευσε επίσης στην Κύπρο, όπου παρά το θάνατό του οι στρατιώτες του νίκησαν τους Πέρσες στο Κίτιο. Οι Πέρσες εξαντλημένοι από τις συνεχείς ήττες τους από τους Έλληνες συνομολόγησαν ειρήνη με τους Αθηναίους του Καλλία. Αυτοί η ειρήνη ονομάστηκε Καλλίειος.

Η μάχη

Οι Σπαρτιάτες εκστράτευσαν το 448 π.Χ. στους Δελφούς και στη Βοιωτία παρά την πενταετή ειρήνη. Τα πολιτεύματα πολλών πόλεων από δημοκρατικά έγιναν ολιγαρχικά. Οι Αθηναίοι με αρχηγό τον Τολμίδη και 1.000 οπλίτες, αποφάσισαν να εκστρατεύσουν στις πόλεις με τα ολιγαρχικά πολιτεύματα. Καθώς περνούσαν από την πόλη της Κορώνειας οι Αθηναίοι, τους επιτέθηκαν κάποιοι Θηβαίοι που ήταν κρυμμένοι, υπό τον Σπάρτωνα, αιφνιδιάζοντάς τους. Οι Αθηναίοι υποχώρησαν και ο Τολμίδης έπεσε νεκρός μαζί με τον πατέρα του Αλκιβιάδη, τον Κλεινία.
Εξωσκελετός

Ο εξωσκελετός ή εξωτερικός σκελετός είναι ο σκελετός, που δε βρίσκεται μέσα στο σώμα, αλλά αποτελεί κάλυμμα γύρω του. Εκκρίνεται από το δερµάτιο (cuticula), 
Δεν υπάρχει στα δευτεροστόμια, και στα προστόμια υπάρχει μόνο στα αρθρόποδα (μυριάποδα, αραχνοειδή, καρκινοειδή, έντομα κ.α.). Ο σκελετός στα εχινόδερμα δεν είναι εξωσκελετός, γιατί δημιουργείται από το μεσόδερμα.
Κατ αρχήν ο εξωσκελετός εξελίχτηκε από μια αλυσίδα δακτυλίων, ο κάθε ένας από τέσσερις πλάκες. Η πλάκα στη ράχη λέγεται τεργίτης, η απέναντι πλάκα στερνίτης και οι δυο πλευρικές πλάκες λέγονται πλευρίτες. Σε πρωτόγονες φόρμες του εξωσκελετού διακρίνονται μόνο κεφάλι και ουρά, κατά κανόνα ο σκελετός συνίσταται από κεφάλι, θώρακα και κοιλία ή ουρά. Στις αράχνες κεφάλι και θώρακας ενώνονται σε κεφαλοθώρακα. Στην κεφαλική κάψα δεν διακρίνονται τεργίτες, στερνήτες και πλευρήτες. Στο Θώρακα χρησιμοποιούνται οι όροι πρόνωτο για τον τεργίτη του προθώρακα, και πρόστερνο μεσόστερνο ή μετάστερνο για τους στερνήτες των τριών θωρακικών δακτυλίων (ή μεταμερών). Στούς κοιλιακούς δακτύλιους ή ουρομερή ή ουρήτες χρησιμοποιούνται οι όροι ουρόνωτο ή ουροτεργίτης και ουρόστερνο ή ουροστερνίτης.
Διασταυρούμενα πυρά (ταινία 1947)

Υπόθεση

Αφού καλείται να ερευνήσει τη μυστηριώδη και φρικτή δολοφονία του Τζόζεφ Σάμιουελς (Σαμ Λιβάιν), ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, ο αστυνομικός Φίνλεϊ (Ρόμπερτ Γιανγκ) ανακαλύπτει ότι ο δολοφόνος μπορεί να βρίσκεται ανάμεσα σε μια παρέα στρατιωτών εν αποστρατεία, οι οποίοι λίγο νωρίτερα βρίσκονταν μαζί με τον Σάμιουελς και μια φίλη του στο μπαρ ενός ξενοδοχείου. Στο μεταξύ, ο λοχίας Κίλεϊ (Ρόμπερτ Μίτσαμ) ανήσυχος για το γεγονός ότι ο φίλος του Μιτς (Τζορτζ Κούπερ), είναι ο κύριος ύποπτος αποφασίζει να ερευνήσει κι εκείνος το φόνο για να τον ξελασπώσει. Και στους δυο ερευνητές, ο κάθε στρατιώτης λέει τη δική του εκδοχή για το ό,τι συνέβη εκείνη τη νύχτα. Οι δυο άνδρες ανακρίνουν πρώτα τον Μοντγκόμερι (Ρόμπερτ Ράιαν), στη συνέχεια τον Φλόιντ (Στιβ Μπρόντι) κι έπειτα τον Μιτς και την αυτόπτη μάρτυρα Τζίνι (Γκλόρια Γκράχαμ). Ενώνοντας μαζί τα κομμάτια οι δυο άνδρες διαπιστώνουν ότι υπήρχε μια πιθανή αιτία που να έδωσε το κίνητρο στο δολοφόνο να χτυπήσει θανάσιμα έναν αθώο, το κίνητρο αυτό ωθεί τον Φίνλεϊ να στήσει παγίδα για να τσακώσει τον δολοφόνο.

Πληροφορίες παραγωγής

Ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα The Brick Foxhole του μετέπειτα σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Μπρουκς. Ο Μπρουκς έγραψε το μυθιστόρημά του, όσο υπηρετούσε στο σώμα των Αμερικανών πεζοναυτών, όπου έφερε το βαθμό του λοχία. Το μυθιστόρημα του Μπρουκς εκδόθηκε ενώ εκείνος βρισκόταν ακόμα στο στρατό κι ένας συνάδελφός του στρατιώτης, ο Ρόμπερτ Ράιαν τον προσέγγισε θέλοντας να συμμετάσχει στην κατοπινή κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου. Στο μυθιστόρημά του, το θύμα ήταν ομοφυλόφιλος, αλλά η νύξη πάνω στις σεξουαλικές προτιμήσεις του θύματος αφαιρέθηκαν, εφόσον ο κώδικας Χέιζ του Χόλιγουντ που εφαρμόζονταν από το γραφείο λογοκρισίας, απαγόρευε οποιαδήποτε νύξη πάνω στο θέμα. Η ομοφυλοφιλία για τη εποχή εκείνη ήταν σεξουαλική διαστροφή και κάθε αναφορά επιβάρυνε τις κινηματογραφικές εταιρίες με πρόστιμο. Κατά συνέπεια η αναφορά στην ομοφοβία του μυθιστορήματος αντικαταστάθηκε από τον αντισημιτισμό. Η ταινία χαρακτηρίστηκε B-Movie, όσον αφορά το κόστος της παραγωγής και την ποιότητά της αλλά οι κριτικοί την εκθείασαν. Η θεματολογία της ήταν παρόμοια με εκείνη της ταινίας του Ηλία Καζάν Συμφωνία Κυρίων (Gentleman's Agreement, 1947) που προβλήθηκε την ίδια χρονιά. Η ταινία εκτίναξε την καριέρα του πρωτοεμφανιζομένου Ρόμπερτ Ράιαν, καθώς κι εκείνες των Ρόμπερτ Μίτσαμ και της Γκλόρια Γκράχαμ. Ο Μίτσαμ είχε ήδη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για τη δεύτερή του ταινία Ήρωες του Κασίνο (The Story of G.I. Joe) της προηγούμενης χρονιάς, ενώ η Γκράχαμ είχε συμμετάσχει στην ταινία του Φρανκ Κάπρα Μια Υπέροχη Ζωή (It's a Wonderful Life). Τόσο ο Μίτσαμ όσο και ο Ράιαν, αναφέρονταν αργότερα με αρνητικά λόγια για την ταινία. Ο πρώτος θεωρούσε ότι οποιοσδήποτε άλλος θα μπορούσε να έχει αναλάβει το ρόλο του Κίλεϊ, ενώ ο δεύτερος θεωρούσε ότι ο ρόλος του αιμοσταγούς Μοντγκόμερι τον τυποποίησε στο να αναλαμβάνει τη σκιαγράφηση μιας σειράς σκληρών ανδρών. Αντίθετα ο ρόλος της Τζίνι ήταν ο αγαπημένος της Γκράχαμ.

Υποδοχή

Έχοντας προϋπολογισμό 678.000 δολαρίων, η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξεως των 2.5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Θεόδωρος Υψηλάντης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιος του Γρηγορίου Υψηλάντη και της Ελένης Σίνα. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Υψηλάντηδων και ήταν εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη, στρατηγού και αδερφού των Δημήτριου και Αλέξανδρου Υψηλάντη ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Σίμωνος Σίνα. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και την περίοδο 1914 - 1917 διετέλεσε σταυλάρχης των Βασιλικών Ανακτόρων ενώ υπήρξε και ο ιδρυτής της Ένωσης Ελλήνων Φασιστών. Κατά την διάρκεια των Νοεμβριανών υποστηρίζεται ότι από την οικία του προήλθαν πυροβολισμοί που έπληξαν την παρακείμενη οικία του Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο ίδιος ο Υψηλάντης διώχθηκε από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών με την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας εναντίον του Μπενάκη αλλά αθωώθηκε. 
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1943. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μιλτιάδου Λεβίδη, κόρη της Οικογένειας Λεβίδη και δεν είχε παιδιά.