google/wiki40b huggingface dataset:
Εθνική Μαλαισίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η νίκη της με 11–1 επί των Φιλιππίνων το 1962 αποτελεί τη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της ομάδας. Η πιο σημαντική επιτυχία της ομάδας ήρθε στα πλαίσια του τοπικού κυπέλλου AFF Suzuki Cup, το οποίο κατέκτησε το 2010 για πρώτη φορά στην ιστορία της. Κέρδισε με συνολικό σκορ 4–2 την Ινδονησία στον τελικό.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Εθνικό Στάδιο Μπουκίτ Τζαλίλ, χωρητικότητας 87.000 θεατών, που βρίσκεται στην Κουάλα Λουμπούρ.
Κιθάρα (αρχαιοελληνική μουσική)

Η κιθάρα υπήρξε έγχορδο νυκτό μουσικό όργανο της Αρχαιότητας, το οποίο ανήκε στην ευρύτερη οικογένεια της λύρας. Στην ίδια οικογένεια ανήκε και η βάρβιτος, που αποτελεί κατ' ουσίαν τη βαθύφωνη εκδοχή του ιδίου οργάνου. Σε αντιδιαστολή με την απλή λύρα, ο χαρακτήρας της οποίας ήταν περισσότερο «λαϊκός», η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε τρόπον τινά για περισσότερο λόγια χρήση, αποτελώντας το κύριο όργανο των κιθαρωδών.
Στο ρεπερτόριο των κιθαρωδών (κιθαροιδών στην προγενέστερη μορφή της λέξης) περιλαμβάνονταν χοροί και απαγγελίες, ραψωδίες, ωδές και λυρική ποίηση. Η κιθάρα είχε συνοδευτικό χαρακτήρα, ωστόσο χρησιμοποιήθηκε και κατά μόνας, προσφέροντας μουσική υπόκρουση σε συμπόσια και διαφόρων ειδών συναθροίσεις. Κατά τον Αριστοτέλη, η κιθάρα δεν ήταν κατάλληλη για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά μονάχα για την τέρψη. 
Ανάμεσα στους γνωστούς κιθαρωδούς της αρχαιότητας ξεχωρίζει ο Τέρπανδρος, ο οποίος θεωρείται και εφευρέτης της κιθάρας. Κατά τον μύθο η Σαπφώ, περίφημη κιθαρωδός, ανέβηκε στον Παρνασσό όπου την υποδέχτηκαν οι Μούσες. Μέσα απ' τις φυλλωσιές βρέθηκε στη σπηλιά του Απόλλωνα, όπου πλύθηκε στην Κασταλία πηγή και με το πλήκτρο του Φοίβου άρχισε να παίζει αριστοτεχνικά κιθάρα. Οι Νύμφες της πηγής, γοητευμένες από τη δεξιότητά της, άρχισαν να χορεύουν επαινώντας τη για το ταλέντο της και τις όμορφες μελωδίες.

Κατασκευαστικά στοιχεία

Το σώμα της κιθάρας αποτελούνταν από δύο ξύλινες επιφάνειες, επίπεδες ή ελαφρώς κυρτές, οι οποίες ενώνονταν με ένα φαρδύ ξύλινο περίγραμμα, δημιουργώντας ένα ευρύχωρο εσωτερικό αντηχείο. Στο πάνω μέρος υπηρχε ο ζυγός, μια βέργα πάνω στην οποία δένονταν οι χορδές· σε άλλες παραστάσεις οι χορδές φαίνεται να δένονται γύρω από κρίκους ή έμβολα. Η άλλη άκρη των χορδών αγκυρώνονταν στο κυρίως σώμα του οργάνου, ενίοτε περνώντας πάνω από μια επίπεδη γέφυρα, η οποία εφαπτόταν στο κυρίως σώμα. 
Οι περισσότερες κιθάρες που απεικονίζονται σε αγγεία της εποχής διαθέτουν επτά χορδές, κάτι που επιβεβαιώνεται από τις γραπτές περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων, ωστόσο υπάρχουν αναφορές και για επιδέξιους κιθαρωδούς που χρησιμοποιούσαν περισσότερες χορδές. Ο κιθαρωδός έπαιζε την κιθάρα χτυπώντας τις χορδές με ένα πλήκτρο το οποίο κρατούσε στο δεξί χέρι, ενώ με το άλλο χέρι κρατούσε τις επιθυμητές χορδές ώστε να σιγούν στο ενιαίο χτύπημα.
Μαντζίντ Μπουγκερά

Καριέρα

Ο Μπουγκερά ξεκίνησε να αγωνίζεται από τις ακαδημίες της Κετινί το 1999 και έναν χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην Λονγκβέκ, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν. Σε ηλικία είκοσι ετών υπέγραψε στην Γκενιόν, με την οποία αγωνίστηκε σε 49 αγώνες της Λιγκ 2 πετυχαίνοντας ένα τέρμα.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2006, δόθηκε δανεικός στην Κριού Αλεξάντρα. Με την αγγλική ομάδα έπαιξε σε έντεκα αγώνες, σκοράροντας ένα γκολ εναντίον της Κόβεντρι, στη νίκη της Κριού με 4-1. Παρά την πίεση των οπαδών της ομάδας για παραμονή του παίκτη, ο Μπουγκερά δήλωσε ότι θα αποχωρήσει μετά την αποτυχία να καταφέρει η ομάδα του να κερδίσει την άνοδο της στην Φούτμπολ Λιγκ Ουάν.
Το καλοκαίρι του 2006, συμφώνησε με την Σέφιλντ Γουένσντεϊ και στον δεύτερο του μήνα στην ομάδα κέρδισε το βραβείο του ποδοσφαιριστή του μήνα, ενώ ανέλαβε χρέη αρχηγού τον Οκτώβριο του 2006 στον αγώνα εναντίον της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Συνολικά έπαιξε σε 28 παιχνίδια πετυχαίνοντας δύο γκολ, εναντίον της Ίπσουιτς και της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον.
Στις 28 Ιανουαρίου 2007, μεταγράφηκε στην Τσάρλτον Αθλέτικ έναντι του ποσού των 2,5 εκατομμυρίων λιρών. Με την Τσάρλτον έπαιξε σε 34 αγώνες πετυχαίνοντας δύο τέρματα. Το καλοκαίρι του 2008, η Τσάρλτον συμφώνησε με την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον για την μεταγραφή του παίκτη, αλλά ο Μπουγκερά αρνήθηκε λόγω της απουσίας του προέδρου της Γουέστ Μπρομ από τις διαπραγματεύσεις.
Στις 31 Ιουλίου 2008, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών με την Ρέιντζερς Γλασκώβης, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ στην Σκωτία κατά τον πρώτο χρόνο παρουσίας του στην Γλασκώβη. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου σκόραρε και ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Στουτγκάρδης. Η ομάδα των Ρέιντζερς κατέκτησε και πάλι τον τίτλο την σεζόν 2009-10, με τον Μπουγκερά να κερδίζει το βραβείο του γκολ της χρονιάς στη νίκη με 7-1 εναντίον της Νταντί Γιουνάιτεντ.
Το 2010-11, αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά πρωταθλητής με τους Ρέιντζερς, ενώ η σεζόν ξεκίνησε με τον Μπουγκερά να αναδεικνύεται παίκτης του αγώνα στην λευκή ισοπαλία εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ στις 14 Σεπτεμβρίου 2010. Τον Μάρτιο του 2011, δήλωσε ότι θα αποχωρήσει από την ομάδα της Σκωτίας μετά το τέλος της χρονιάς και αφού απέρριψε ένα νέο συμβόλαιο.
Τον Αύγουστο του 2011, συμφώνησε με την Λέχβια ΣΚ από το Κατάρ έναντι 1,7 εκατομμυρίων λιρών. Κατά την τριετή παραμονή του στο Κατάρ, κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο, πριν συνεχίσει για δύο ακόμη σεζόν στην Αλ-Φουτζαϊρά από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Άρη Θεσσαλονίκης για ένα χρόνο.
Παράλληλα με την καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο, ο Μπουγκερά υπήρξε αρχηγός της εθνικής ομάδας της Αλγερίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ έχει παίξει σε εβδομήντα διεθνείς αναμετρήσεις πετυχαίνοντας τρία γκολ, από το 2004 ως το 2015.
Γεώργιος Β΄ της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ και της Άννας-Ελεονόρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1699 απεβίωσε στο Μονμπελιάρ σε ηλικία 73 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Λεοπόλδος-Έμπερχαρτ.
Αλμπάν Μπούσι

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1973 και έχει ύψος 180 εκατοστά. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του από την Σ.Κ. Τίρανα και έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών στα πρωταθλήματα της Τουρκίας,της Βουλγαρίας και της Ελλάδας. Είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αλβανίας έχοντας πετύχει 14 τέρματα σε 67 συμμετοχές. Τη σαιζόν 2006-07 ο Αλμπάν Μπούσι ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς του σε αγώνα του Απόλλωνα Καλαμαριάς με τον Παναθηναϊκό.
1535 Πάιγιανε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Πάιγιανε εκτιμάται σε 26,72 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,130 ± 0,011. Ο Πάιγιανε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες 50 λεπτά και 41 δευτερόλεπτα.
Περδικάκι (φυτό)

Χρήσεις

Το περδικάκι είναι γνωστό από την αρχαιότητα για την διουρητική δράση του, ως καταπραϋντικό για τον βήχα και ως βάλσαμο για τα τραύματα και τα εγκαύματα. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, το περδικάκι συνδέεται με τον Περικλή και την κατασκευή του Παρθενώνα. Όταν ένας εργάτης που δούλευε στην Ακρόπολη Αθηνών έπεσε από τον βράχο και τραυματίστηκε σοβαρά, η Αθηνά υπέδειξε στον Περικλή ένα περδικάκι για να περιποιηθεί τον εργάτη. Πράγματι, ο Περικλής γιάτρεψε τις πληγές βάζοντας πάνω τους φύλλα του φυτού. Επίσης, στην παραδοσιακή ιατρική της Ευρώπης χρησιμοποιείται για την τόνωση της νεφρικής λειτουργίας. Το φυτό χρησιμοποιείται είτε φρέσκο είτε αποξηραμένο.
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν. 
Εκτελέστηκε το 1919 στην Αγ. Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ) σε ηλικία 56 ετών.
Metal: A Headbanger's Journey

Περίληψη

Η ταινία ξεκινάει από το 1986 και την ξαφνική εξάπλωση του heavy metal εκείνη τη χρονιά, δείχνοντας στιγμιότυπα φίλων της μουσικής εκείνη την εποχή. Στη συνέχεια, ο Σαμ Νταν συστήνεται και αναφέρεται στα βιώματά του με τη μουσική αυτή από τα 12 του χρόνια. Ξεκινάει, λοιπόν, το «ταξίδι» του, από τις καταβολές της μουσικής και αναζητά την πρώτη heavy metal μπάντα ρωτώντας διάφορους heavy metal μουσικούς. Στη συνέχεια εξετάζει τον ήχο της μουσικής και τις μουσικές της ρίζες, ρωτώντας μουσικολόγους και μουσικούς, συνδέοντας το heavy metal και το μπάσο ήχο του στον κλασικό συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ. Στη συνέχεια, γνωστοί heavy metal μουσικοί αφηγούνται τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιούργησαν τις μπάντες τους και το περιβάλλον στο οποίο συνέθεσαν τη μουσική τους. Μεγάλη αναφορά κάνει στους φίλους της μουσικής και στην κουλτούρα του heavy metal. Στο πλαίσιο αυτής της ενότητας, επισκέπτεται το περίφημο «Wacken Open Air Festival» στη Γερμανία, ένα από τα μεγαλύτερα heavy metal φεστιβάλ του κόσμου και εξετάζει τη σημασία της μουσικής για τους ίδιους τους οπαδούς της και το αίσθημα συνύπαρξης μεταξύ τους.
Σε αυτό το σημείο ο Νταν εξηγεί πως, αφού ερεύνησε τις ρίζες και τους οπαδούς του heavy metal, πρέπει να αναζητήσει τους λόγους για τους οποίους αυτή η μουσική λογοκρίθηκε και στερεοτυποποιήθηκε στο παρελθόν. Στην ενότητα αυτή ερευνά τον πόλεμο ανάμεσα στο heavy metal και στο Κέντρο Έρευνας της Μουσικής Γονέων των Η.Π.Α. στα μέσα της δεκαετίας του '80, τη βία που προβάλλει το heavy metal, τις κατηγορίες heavy metal μουσικών για προώθηση υποσυνείδητων μηνυμάτων που οδηγούσαν τους νέους σε αυτοκτονία και τη σύνδεση της μουσικής με το Σατανισμό. Σε αυτό το σημείο, ο Νταν ταξιδεύει στη Νορβηγία, την πατρίδα του black metal, της υποκατηγορίας που συνδέεται με το σατανισμό πιο άμεσα αναφερόμενος σε γεγονότα που δείχνουν τον πόλεμο των black metal μουσικών κατά του Χριστιανισμού, όπως τον εμπρησμό του ναού Åsane στο Μπέργκεν. Στο τέλος του ντοκιμαντέρ, ο Νταν απαντά στην ερώτηση «Γιατί μπαίνει το heavy metal σε στερεότυπα, απορρίπτεται και αποδοκιμάζεται;», την οποία είχε θέσει ο ίδιος στον εαυτό του στην αρχή της ταινίας, λέγοντας πως «το metal προβάλλει όλα αυτά που προτιμούμε να αγνοήσουμε, επιδοκιμάζει αυτά που συχνά απορρίπτουμε, εντρυφεί σε αυτά που φοβόμαστε περισσότερο».
Κατά τη διάρκεια της ταινίας αποκαλύπτονται τα παρακλάδια ενός γενεαλογικού δέντρου που εξιστορεί όλη την ιστορία του heavy metal. Κάθε παρακλάδι αντιπροσωπεύει μια υποκατηγορία του heavy metal και προβάλλεται στις σκηνές που αφορούν την εκάστοτε συγκεκριμένη υποενότητα.
Φίλιππος Α΄ του Ναμύρ

Μαργράβος του Ναμύρ

Ο Βαλδουίνος Ε΄ πολέμησε στο πλευρό του θείου του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Ναμύρ & τού Λουξεμβούργου για την ανεξαρτησία του Ναμύρ από το Λουξεμβούργο (1190 - 1194). Ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας ανακήρυξε το Ναμύρ ανεξάρτητη μαργραβία και την παραχώρησε στον Βαλδουίνο Ε΄ (1189), έτσι ο Βαλδουίνος Ε΄ το κληροδότησε στον γιο του Φίλιππο Α΄ (1195). Ο Θεοβάλδος Α΄ του Μπαρ, που είχε νυμφευτεί την κόρη του Ερρίκου Δ΄, την Ερμεσίνδη, αμφισβήτησε την κατοχή του Ναμύρ από τον Φίλιππο Α΄ και του επιτέθηκε με στρατό. Ο πόλεμος κράτησε τρία χρόνια με νικητή τον Φίλιππο Α΄ (1196 - 1999). Τελικά η Συνθήκη του Ντινάντ αναγνώρισε τον Φίλιππο Α΄ ως μαργράβο του Ναμύρ (26 Ιουλίου 1199).

Αντιβασιλιάς της Φλάνδρας και του Αινώ

Ο μεγάλος αδελφός του Βαλδουίνος Α΄ αναχώρησε για τη Δ΄ Σταυροφορία και άφησε στον Φίλιππο Α΄ την αντιβασιλεία και την κηδεμονία στις θυγατέρες του Ιωάννα και Μαργαρίτα Β΄. Ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας του κήρυξε τον πόλεμο και τον αιχμαλώτισε· τον απελευθέρωσε υπό την προϋπόθεση να του στείλει τις μικρές ανιψιές του στην Γαλλική Αυλή και να νυμφευτεί ο ίδιος ο Φίλιππος Α΄ τη Μαρία, κόρη του του Φιλίππου Β΄ και της τρίτης συζύγου του Αγνής της Μερανίας. Η συμφωνία με τον Γάλλο βασιλιά δεν άρεσε καθόλου στους βαρόνους της Φλάνδρας και του Αινώ, που επαναστάτησαν εναντίον τού Φιλίππου Α΄ και τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την αντιβασιλεία.
Στο Ναμύρ ο Φίλιππος Α΄ κυβέρνησε σαν δίκαιος και ευσεβής ηγεμόνας, που μεσολαβούσε πάντα για να λύσει ειρηνικά τις διαφορές μεταξύ των βαρόνων. Απεβίωσε από δυσεντερία (9 Οκτωβρίου 1212), αφού διάδοχο όρισε τη δίδυμη αδελφή του αυτοκράτειρα Γιολάντα, η οποία παραχώρησε το Ναμύρ στον μεγαλύτερο γιο της Φίλιππο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Καπετιδών, κόρη τού Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας.
Πολυχρόνης Τσανέτου

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Φαναρίου Ολυμπίας. Ήταν από τους προκρίτους της επαρχίας και ο λογιώτερος. Έγινε έφορος στην πρώτη και την δεύτερη περίοδο, και πληρεξούσιος της πρώτης Συνελεύσεως στην Επίδαυρο. Εστάλη στο Ναύπλιο μαζί με τους υπόλοιπους διορισθέντες για να παραλάβει το Ναύπλιο, έμεινε όμως κλεισμένος στο φρούριο, επειδή αιφνιδίως επιτέθηκε ο Δράμαλης και η συνθήκη αναβλήθηκε. Ασθένησε μέσα στο φρούριο και όταν βγήκε μεταφέρθηκε στην Τρίπολη όπου και πέθανε.
Ρότζερ Μόρτιμερ

Θεωρίες για την καταγωγή του

Η καταγωγή του Ρότζερ Μόρτιμερ έχει γίνει θέμα πολλών συζητήσεων μονάχα δυο πηγές της εποχής του δίνουν πληροφορίες. Ο Όρντερικ Βιτάλις καταγράφει τον Γουίλιαμ Ντε Γουάρεν, 1ο κόμη του Σάρρεϋ ξάδελφο του ενώ ο Ρόμπερτ Ντε Τορινί παρουσιάζει τρεις διαφορετικές προτάσεις που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ήταν αδελφός ή γιος του Γουίλιαμ Ντε Γουάρεν. Ο ιστορικός Τόμας Στάπλτον (1535 - 1598) τον ταυτίζει με τον "Ρότζερ, γιο του επισκόπου" δηλαδή γιο του Ούγου επισκόπου του Κουτάνς, ο Ράντολφ Ντε Γουάρεν ήταν επίσης γιος του επισκόπου Ούγου, με αυτή την εκδοχή είναι θείος του Γουίλιαμ Ντε Γουάρεν. Ο Λόιντ αντίθετα αναφέρει ότι ο Ρότζερ Μόρτιμερ δεν έχει σχέση με τον Ρότζερ που παρουσιάζεται σαν αδελφός του Ράντολφ. Ο Λόιντ παρουσιάζει ένα έγγραφο της δεκαετίας του 1040 που αναφέρεται στον "Ρότζερ γιο του Ράντολφ του Γουάρεν", ο Γουίλιαμ Ντε Γουάρεν ήταν επίσης γιος του Ράντολφ αλλά κανένα στοιχείο δεν δείχνει τον Ρότζερ Μόρτιμερ αδελφό του Γουίλιαμ. Η Κέιθριν Κιτς-Ρόχαν (γεν. το 1957) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν δυο Ράντολφ που εσφαλμένα συνδυάστηκαν σε έναν, ο Ρότζερ ήταν γιος του Ράντολφ Α΄ Ντε Γουάρεν και της συζύγου του Βεατρίκης ενώ ο Γουίλιαμ Ντε Γουάρεν ήταν ανιψιός του δηλαδή γιος του Ράντολφ Β΄ Ντε Γουάρεν και της συζύγου του Έμμας. Η πρόταση της Κέιθριν Κιτς-Ρόχαν μπόρεσε να λύσει τα αινίγματα του Λόιντ ταυτίζοντας τον Ρότζερ Μόρτιμερ με τον γιο του Ράντολφ Α΄ Ντε Γουάρεν. Ο ιστορικός Λιούις συμφωνεί ότι αυτή η υπόθεση είναι η πιο λογική λύση. Ο Ρόμπερτ Ντε Τορινί δεν κατονομάζει την μητέρα του Ρότζερ, αναφέρει μόνο ότι ήταν μια από τις ανιψιές της Γκούνορ της Νορμανδίας κάτι που δείχνει ότι η Βεατρίκη ήταν ανιψιά της. Η Κέιθριν Κιτς-Ρόχαν την ταυτίζει με μια μετέπειτα χήρα την Βεατρίκη κόρη του Τεσσελίν, υποκόμη του Ρουέν.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε την Αουίς από την οποία κληρονόμησε το Μερ-λε-Μπαιν, ήταν κόρη που περίφημου κόμη "Ραλφ Γ΄ του Μέγα", απέκτησε τουλάχιστον τρεις γιους : τον Ράνουλφ Μόρτιμερ, τον Ούγο και τον Γουίλιαμ.
Οικοδεδομένο

Με τον όρο οικοδεδομένo στην αρχαιολογία και την ανθρωπολογία εννοούμε ένα οργανικό κατάλοιπο από το φυσικό περιβάλλον, που είχε άμεση ή έμμεση σχέση με την αρχαία πολιτισμική συμπεριφορά, δηλαδή κατάλοιπο της αρχαίας χλωρίδας και πανίδας. Στα οικοδεδομένα περιλαμβάνονται οστά ζώων, όστρεα, κάρβουνο ή στάχτη, σπόροι και καρποί, γύρη (βλ. επίσης, Παλυνολογία, Παλαιοβοτανολογία, Παλαιοντολογία και συναφή γνωστικά αντικειμενα) και άλλα φυτικά κατάλοιπα. Περιλαμβάνονται, επίσης, ανθρωπογενείς εδαφικοί σχηματισμοί, ιζήματα (π.χ. άμμος ή πηλός που επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως οικοδομικό υλικό) και μεταλλεύματα (π.χ. μια ποσότητα μεταλλεύματος που μεταφέρθηκε σε αρχαίο μεταλλουργικό εργαστήριο).
Χέραρντ Χόρενμπαουτ

Βίος

Ο Χόρενμπαουτ έζησε και εργάστηκε στη Γάνδη και είναι ιδιαίτερα γνωστός ως εικονογράφος χειρογράφων. Ζωγράφισε επίσης σε γυαλί, δημιούργησε ταπισερί, σχέδια για κεντήματα και πίνακες σε πάνελ. Πρωτοαναφέρεται το 1487, όταν προσχώρησε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά (Συντεχνία των ζωγράφων) της Γάνδης.  Νυμφεύτηκε την Μάργκαρετ Σφάντερς (Margaret Svanders) αμέσως μετά την προσχώρηση αυτή. Απέκτησαν έξι παιδιά, δύο από τα οποία, ο Λούκας Χόρενμπαουτ και η Σουζάννα Χόρενμπαουτ (Susanna Horenbout) έγιναν επίσης καλλιτέχνες. Ο Λούκας, η Σουζάννα και ένας τουλάχιστον από τους δυο γιους του, Ελόι και Γιόρις, εκπαιδεύτηκαν από τον πατέρα τους ως ζωγράφοι.
Είχε δύο τουλάχιστον μαθητευόμενους, έναν το 1498 και έναν το 1502. Το 1515 αναγορεύτηκε σε ζωγράφο της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας και, για μικρό χρονικό διάστημα, εργάστηκε επίσης στην αυλή του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. Τον επισκέφθηκε ο Άλμπρεχτ Ντύρερ το 1521, έχοντας αγοράσει χειρόγραφο εικονογραφημένο από τη θυγατέρα του Σουζάννα. Ο γιος του Λούκας έγινε επίσης πολύ γνωστός ζωγράφος.
Η σύζυγός του Μάργκαρετ Σφάντερς ή φαν Σάουντερς απεβίωσε το 1529 και ο ίδιος κατασκεύασε τη μπρούτζινη πλάκα που βρέθηκε στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στο Φούλαμ του Λονδίνου.
Απεβίωσε γύρω στα 1540 ή 1541.
Στέφανος Μαύρος

Ο Στέφανος Μαύρος (Stefano le Noir) ήταν ευγενής, ιππότης, του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Αρκαδίας και «Κύριος του Σαιν Σωβέρ» (Saint-Sauveur, του Σωτήρα) φέουδου στη Μεσσηνία.
Το 1325 κατέφθασε ο Ιωάννης της Γραβίνας πρίγκιπας της Αχαΐας, που προσπάθησε να ανακαταλάβει τα εδάφη που είχε χάσει από τους Βυζαντινούς. Μάζεψε στρατό και με τους Τριτημόριους της Εύβοιας, τον δούκα του Αρχιπελάγους Νικόλαο Σανούδο και τους βαρώνους Γουλιέλμο Φραγκιπάνη και Στέφανο Μαύρο, πολιόρκησαν το Κάστρο της Καρύταινας, που είχε περάσει στους Βυζαντινούς. Ο Φραγκικός στρατός δεν κατάφερε να το κυριεύσει και έλυσε την πολιορκία.
Διάταξη μάχης για την Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα

Βασιλικό Ναυτικό

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Βασιλική Αεροπορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κοινοπολιτειακές Δυνάμεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Γερμανικές Δυνάμεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κάστρο της Τροπαία

Το Κάστρο της Τροπαία (ιταλικά : Castello Tropea) ήταν Βυζαντινό κάστρο στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας και στην κωμόπολη Τροπαία της επαρχίας Βίμπο Βαλέντια, η αρχαία ελληνική Τράπεια.
Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς και συγκεκριμένα τον 8ο αιώνα από τον στρατηγό Βελισάριο. Πιθανότατα κτίστηκε πάνω στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης χωρίς αυτό να είναι αποδεδειγμένο πλήρως. Βρισκόταν μέσα στην κωμόπολη αλλά το 1725 άρχισε το γκρέμισμα του κάστρου και στην θέση του χτίστηκε το Παλάτι της Τροπαίας, από τα αξιοθέατα σήμερα της κωμόπολης Τροπαία. Παρόλα αυτά διασώζονται τα ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού του κάστρου.
Κοριός

20ος αιώνας

Πριν από τα μέσα του 20ου αιώνα, οι κοριοί ήταν πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Σύμφωνα με μια έκθεση του υπουργείου Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1933, όλα τα σπίτια σε πολλές περιοχές είχαν κάποιο βαθμό μόλυνσης από κοριό. Η αύξηση των πληθυσμών κοριών στις αρχές του 20ου αιώνα οφειλόταν στην διάδοση της ηλεκτρικής θέρμανσης, η οποία επέτρεψε στους κοριούς να ευδοκιμήσουν όλο το χρόνο αντί μόνο σε ζεστό καιρό.

Έρευνα

Οι εκκρίσεις των κοριών μπορεί να εμποδίσουν την ανάπτυξη ορισμένων βακτηρίων και μυκήτων. τα αντιβακτηριακά συστατικά από τον κοριό θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κατά ανθρώπινων παθογόνων και να αποτελέσουν πηγή φαρμακολογικώς δραστικών μορίων ως πόρου για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων.
Νικόλαος Καπετανίδης

Βιογραφία

Ο Καπετανίδης γεννήθηκε στη Ριζούντα του Πόντου, τότε περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Τουρκία). Φοίτησε στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας, σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της πόλης αυτής. Μετά την αποφοίτησή του αναδείχτηκε σε έναν από τους σημαντικότερους δημοσιογράφους και υπήρξε ενεργό μέλος του ελληνικού τοπικού Τύπου. Ανέλαβε επίσης την έκδοση της εφημερίδας Εποχή. 
Η πνευματική δραστηριότητά του δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά συμμετείχε και στο γλωσσικό ζήτημα ως υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση. Επίσης υποστήριζε ότι η εκπαίδευση δεν πρέπει να ελέγχεται από τις θρησκευτικές αρχές.
Ο Καπετανίδης συνελήφθη από τους Τούρκους εθνικιστές του Μουσταφά Κεμάλ και παραπέμφθηκε σε δίκη-παρωδία στην Αμάσεια τον Σεπτέμβριο του 1921, κατά τη διάρκεια της διενεργούμενης Γενοκτονίας κατά του ελληνικού στοιχείου. Υπήρξε μεταξύ των διαπρεπών προσωπικοτήτων των Ποντίων που απαγχονίστηκαν στην Αμάσεια, ως αποτέλεσμα της πολιτικής μαζικής εξόντωσης που είχε εξαπολύσει το κίνημα του Κεμάλ.
Γιόχαν Παλίζα

Βιογραφία

Ο Παλίζα γεννήθηκε στο Τρόπαου της Αυστροουγγρικής Σιλεσίας, τη σημερινή Οπάβα της Τσεχίας. Υπήρξε ένας από τους πλέον δραστήριους αστρονόμους στην ανακάλυψη αστεροειδών, με συνολικά 122 τέτοιες ανακαλύψεις στο ενεργητικό του. Ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον Παλίζα ήταν ο 136 Αυστρία το 1874, ενώ ο τελευταίος ήταν ο 1073 Γκελιβάρα το 1923. Από τους πιο αξιόλογους αστεροειδείς που ανακάλυψε ήταν οι 153 Χίλντα, 216 Κλεοπάτρα, 243 Ίδη, 253 Ματθίλδη, 324 Βαμβέργη και 719 Αλβέρτος.
Από το 1866 ως το 1870, ο Παλίζα σπούδασε Μαθηματικά και Αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Ωστόσο, πήρε το πτυχίο του μόλις το 1884. Παρά το γεγονός αυτό, από το 1870 ο Παλίζα ήταν βοηθός στο αστεροσκοπείο του πανεπιστημίου και ένα χρόνο αργότερα διορίσθηκε στο αστεροσκοπείο της Γενεύης. Το 1872, σε ηλικία μόλις 24 ετών, ο Παλίζα έγινε διευθυντής του Αυστριακού Ναυτικού Αστεροσκοπείου στην Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, όπου βρισκόταν η βάση του πολεμικού ναυτικού της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Από εκεί έκανε τις πρώτες του 28 ανακαλύψεις αστεροειδών, από το 1874 μέχρι το 1880. Εκτός από αυτές, ανεκάλυψε και έναν κομήτη. Κατά την παραμονή του στην Πόλα χρησιμοποιούσε ένα διοπτρικό τηλεσκόπιο διαμέτρου 6 ιντσών (15 εκατοστών) για την έρευνά του.