google/wiki40b huggingface dataset:
Κορυφή Ηλείας

Γενικά στοιχεία

Η ιστορία του χωριού χάνεται στο βάθος των χρόνων, το 1860 ονομαζόταν Μαγουλιανίτες καθώς κατοικούσαν βοσκοί που τους χειμερινούς μήνες κατέβαζαν τα ζώα τους από τα Μαγούλιανα ορεινής Γορτυνίας. Η επόμενη ονομασία του χωριού είναι Κουκουβίτσα. H ονομασία έχει σλάβικη ρίζα και στα ελληνικά σημαίνει καλή σκοπιά. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι το όνομα αυτό δόθηκε καθώς από τη θέση σκυλόβραχος και κάστρο μπορείς να εποπτεύσεις ολόκληρο των Ήλειο κάμπο. Την τελική του ονομασία, θα την λάβει το 1955 όπου θα μετονομαστεί σε Κορυφή. Αρχικά διοικητικά ανήκε στην Αμαλιάδα, αργότερα όμως μεταφέρθηκε στον Πύργο λόγο καλύτερης πρόσβασης.
Στην Κοινότητα ανήκει χωροταξικά και η Μονή Φραγκοπηδήματος η οποία υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης.

Αξιοθέατα

Το κάστρο της Κορυφής ανακαλύφθηκε το 1909 απο τον αρχαιολόγο Α.Σκιά και η ανασκαφή του ξεκίνησε το 2001. Το αρχαιότερο φρούριο έγινε γνωστό ως "Κάστρο της Κουκουβίτσας", είναι χτισμένο στην κορυφή δύο συνεχόμενων λοφίσκων και κατέχει στρατηγική θέση, αφού βρίσκεται σε ίση σχεδόν απόσταση απο τις δύο μεγάλες πόλεις του Νομού τον Πύργο και την Αμαλιάδα και έχει την εποπτεία του μεγαλύτερου μέρους που εκτεινόταν η αρχαία Ήλιδα. Το οχυρωματικό τείχος θα πρέπει να χτιστηκε στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ, μετά την ήττα των Ήλειων από τους Σπαρτιάτες. Το τείχος χτισμένο από μεγάλους ορθογώνιους πυρόλιθους έχει αποκαλυφθεί σε μήκος 86μ περίπου, ενώ το μέγιστο ύψος του φτάνει τα 3μ. Η είσοδος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά όπου υπάρχει και το πρόπυλο μεταξύ δύο πύργων, ενώ τρίτος πύργος αποκαλύφθηκε νοτιοδυτικά του τείχους. Το κάστρο φαίνεται να αλώθηκε και καταστράφηκε από τους Ήλείους το 363 π.Χ.
Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος (Ι. Σοφιανόπουλου)

Το 1930 ιδρύθηκε στην Ελλάδα το δεύτερο κατά σειρά Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος, μετά τη διάλυση του πρώτου, που είχε ιδρύσει ο Σ. Χασιώτης το 1922. Ιδρυτής του νέου αυτού πολιτικού κόμματος ήταν ο Ιωάννης Σοφιανόπουλος. Μετείχε στις εκλογές του 1932 (όχι πλέον υπό την αρχηγία Σοφιανόπουλου που εισήλθε στη Βουλή ως αρχηγός ομάδας αγροτικών βουλευτών) και έλαβε 11 έδρες (15 κατά άλλες πηγές) με ποσοστό ψήφων 6,17%. Έπειτα από 5½ μήνες, εξέλεξε εκ νέου βουλευτές στις εκλογές του 1933, παρότι είχε κατέλθει διασπασμένο.
Όμως και το κόμμα αυτό, όπως και το προηγούμενο, μέσα σε δύο χρόνια διασπάστηκε το 1934 σε δύο συνδυασμούς, των οποίων αρχηγοί ήταν ο Ι. Σοφιανόπουλος στον έναν και ο Αλέξανδρος Μυλωνάς στον άλλον (Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα). Με τη μορφή αυτή έλαβαν μέρος στις εκλογές του 1936, όπου οι δύο συνδυασμοί απέσπασαν μία και τέσσερις βουλευτικές έδρες αντίστοιχα.

Σημείωση

Το ίδιο εκείνο έτος, Απρίλιος του 1936, μετά από απόφαση του 6ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, που είχε συνέλθει τον Δεκέμβριο του 1935, ιδρύεται ένα επίσης ομώνυμο πολιτικό κόμμα περισσότερο για την κάλυψη της υπαίθρου, το λεγόμενο ΑΚΕ-ΚΚΕ. Αμφότερα όμως με τη κήρυξη της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου που επέβαλε ο Ιωάννης Μεταξάς τέθηκαν όπως και όλα τ΄  άλλα στην παρανομία.
Άγγελος Σπυρίδων

Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης από τα μέσα της δεκαετίας του 60' μέχρι και αυτά του 70', με την οποία αγωνίστηκε επί έντεκα συνεχή έτη (1965-1976) ως κεντρικός αμυντικός. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Χρηστίδης, Πάλλας, Κεραμιδάς, Συρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Αλεξιάδης, Κ.Παπαϊωάννου, Ραπτόπουλος και Ναλμπάντης, ενώ η παρουσία του στους "κιτρινόμαυρους" συνοδεύθηκε από την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας (1969-70), που αποτελεί και την τελευταία διάκριση του συλλόγου, επικρατώντας στον τελικό με 1-0 του ΠΑΟΚ.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 12 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1969-1972. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουλίου 1969 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Αυστραλία, ο οποίος διεξήχθη στο Σίδνεϋ, όταν υπό τις οδηγίες του Νταν Γεωργιάδη ξεκίνησε ως βασικός. Στον τελευταίο του αγώνα με τη γαλανόλευκη φανέλα ευτύχησε να σημειώσει και το μοναδικό του τέρμα με αυτή, όταν στις 7 Μαΐου 1972 στην εκτός έδρας νικηφόρα φιλική αναμέτρηση με την Αιθιοπία (0-1), η οποία διεξήχθη στην Αντίς Αμπέμπα, υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ ήταν ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος της συνάντησης, με το οποίο χάρισε τη νίκη στην ελληνική ομάδα.
Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.
Σάο Ντομίνγκος (Πράσινο Ακρωτήρι)

Γεωγραφία

Η Σάο Ντομίνγκος βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 15°01′30″B 23°33′45″Δ.
Αμάτα Καμπούα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο νησί Τζαμπόρ της ατόλης Τζαλουίτ στις 17 Νοεμβρίου του 1928. Ξεκίνησε την καριέρα του ως εκπαιδευτικός και έγινε αρχηγός (φύλαρχος) στο Ματζούρο. Εξελέγη μέλος του Κογκρέσου το 1958 και το 1963 εξελέγη στο τότε Κογκρέσο της Μικρονησίας. Πριν ακόμα γίνει Πρόεδρος, ηγήθηκε των συνομιλιών για πλήρη ανεξαρτησία της χώρας του, κάτι που επιτεύχθηκε το 1979.
Το 1996 υπήρξε βασικός ομιλητής και διοργάνωσε στη χώρα του το Φόρουμ των Νησιών του Νοτίου Ειρηνικού στο Ματζούρο.
Επανεξελέγη πρόεδρος για 5η συνεχή φορά τον Ιανουάριο του 1996. Πέθανε εν ενεργεία, έπειτα από μακρά ασθένεια, στη Χαβάη, στις 20 Δεκεμβρίου του 1996. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο εξάδερφός του, Ιμάτα Καμπούα. Το όνομά του δόθηκε 
 στο Διεθνές αεροδρόμιο των νησιών Μάρσαλ.
Έγραψε τους στίχους και τη μουσική για τον εθνικό ύμνο της χώρας του, που έχει τον τίτλο Forever Marshall Islands.
Το Βιβλίο της Ζούγκλας

Μεταφορές

Το κείμενο του βιβλίου έχει προσαρμοστεί συχνά για τους νεαρότερους αναγνώστες και υπήρξαν επίσης και μερικές μεταφορές σε βιβλία κόμικς.

Βιβλία

Το Βιβλίο του Νεκροταφείου του Νιλ Γκέιμαν είναι εμπνευσμένο από Το Βιβλίο της Ζούγκλας. Αναφέρεται σ' ένα αγοράκι που ανατρέφεται από τους νεκρούς σ' ένα νεκροταφείο. Έχει πολλές σκηνές που μπορούν να συνδεθούν άμεσα με τον Κίπλινγκ, αλλά με τη σκοτεινή εκδοχή του Γκέιμαν.
Τεντί Ρισέρ

Καριέρα

Αποτελώντας προϊόν των ακαδημιών της Τουλούζ ΦΚ, θα περάσει έξι χρονιές φορώντας την βιολέ φανέλα της και θα λάβει μέρος σε 57 αγώνες της πρώτης κατηγορίας υπερασπιζόμενος την εστία της "ροζ πόλης" (στις οποίες πρέπει να προστεθούν άλλες 20 στην δεύτερη κατηγορία). Έχοντας πάρει μεταγγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό το καλοκαίρι του 1999, αναγκάζεται να ανταγωνιστεί τον Ουλρίχ Ραμέ και θα συμμετάσχει σε μόλις έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ.
Την επόμενη χρονιά καταλήγει δανεικός στην Λιλ ΟΣΚ για να δώσει μια νέα ώθηση στην καριέρα του, όπου όμως θα υποστεί ρίξη του αχίλλειου τένοντα και έτσι θα χάσει το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου. Τελικά καταλήγει στην Σοσό Μονμπελιάρ όπου η, μέχρι πρότινος, φθίνουσα καριέρα του πέρνει μια νέα τροπή. Ερχόμενος το 2001 σε μία ομάδα που μόλις είχε προβιβαστεί στην Division 1, ο Τεντί Ρισέρ σύντομα καταφέρνει να επιβληθεί και να γίνει ένας από τους αγαπημένους παίκτες της εξέδρας του Σταντ Μπονάλ. Ο τελικός του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2004, που κερδήθηκε στην διαδικασία των πέναλτι απέναντι στην ΦΚ Ναντ και στη διάρκεια του οποίου έκανε ηρωϊκές επεμβάσεις (με σημαντικότερη στιγμή την απόκρουση ενός χτυπήματος panenka από τον Μικαέλ Λαντρό), αποτελεί τη σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του και το σημείο έναρξης της λατρείας του φίλαθλου κοινού της Σοσό για αυτό τον παίκτη. Κατόρθωμα που θα επαναλάβει 3 χρόνια αργότερα αποκρούοντας τα πέναλτι από πλευράς Μαρσέιγ των Μαουλιντά και Ζουμπάρ στη διάρκεια του τελικού του Κυπέλλου Γαλλίας του 2007 που η Σοσό κερδίζει στα πέναλτι (2-2 η κανονική διάρκεια και 5-4 στη διαδικασία των πέναλτι).
Μερικές μέρες αργότερα, αυτός ο τερματοφύλακας που πάντα έμενε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, που χαιρόταν περισσότερο με τα επιτεύγματα των συμπαικτών του παρά για τα δικά του, βλέπει επιτέλους την αναγνώριση των ικανοτήτων του εκλεγόμενος από τους συναδέλφους του καλύτερος τερματοφύλακας της Λιγκ 1 για την σεζόν 2006/2007 στη διάρκεια των βραβείων UNFP - Canal +, βάζοντας έτσι τέλος στην ηγεμονία του τερματοφύλακα της Λυών Γκρεγκορί Κουπέ.
Μετά την προεπιλογή του στην Εθνική Ομάδα της Γαλλίας το καλοκαίρι του 2006, καλείται από τον Ρεϊμόν Ντομκενέκ ως ένας από τους 34 παίκτες της αποστολής, για να λάβει μέρος στις 21 και 22 Αυγούστου 2007 στις φιλικές αναμετρήσεις με την Εθνική Γαλλίας Α' ή την Εθνική Γαλλίας Β', απέναντι στις αντίστοιχες εθνικές της Σλοβακίας. Τελικά θα καταλήξει ρεζέρβα του Σεμπαστιάν Φρέι με την δεύτερη ομάδα της Γαλλίας.
Έχοντας τραυματιστεί στις αρχές της σεζόν 2010-2011, ο Τεντί αντικαθίσταται από τον Ματιέ Ντρεϊέρ και στη συνέχεια από τον Πιερίκ Κρος μετά τις κακές εμφανίσεις του Ματιέ. Πραγματοποιεί την επιστροφή του στην Λιγκ 1 στις 2 Απριλίου 2011 απέναντι στην ομάδα της Βρέστης.
Χαπκίντο

To Χαπκίντο είναι μια πολεμική τέχνη που κατάγεται από την Κορέα. «Hap» σημαίνει αρμονία ή συγχρονισμός, το «ki» περιγράφει την εσωτερική ενέργεια, το πνεύμα και τη δύναμη ενώ το «do» σημαίνει ο δρόμος ή ο τρόπος. Συχνά το hapkido ερμηνεύεται ως ο τρόπος να συγχρονίζεις την εσωτερική σου δύναμη.

Ιστορία

Η ηλικία του υπολογίζεται στα 2000 χρόνια. Την τέχνη αυτή ασκούσε μια επίλεκτη ομάδα πολεμιστών, η Hwa Rang. Η νέα του μορφή όμως, εμφανίζεται μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια μορφή που έχει τη βάση της στις τέχνες του Daito-Ryo Aiki, Ju-jutsu και Taekwondo - Κορεάτικων τεχνών. Πρόκειται για ένα πάντρεμα όλων αυτών αφού συνδυάζει τα κλειδώματα από το Daito-Ryo Ju-jutsu, τις πτώσεις του Judo, τα χτυπήματα με το χέρι του Κarate και τις κλωτσιές του Taekwondo.  
Η εξέλιξη του hapkido εντοπίζεται  στις προσπάθειες που έκανε μια ομάδα Κορεατών στη μετά Ιαπωνική αποικιακή περίοδο της χερσονήσου, του  Choi Yong Sul (1904-1986) και των σπουδαστών του, όπως του Suh Bok Sub και του Ji Han Jae που χωρίς αμφιβολία αποτελεί τον μεγαλύτερο υποστηρικτή της τέχνης αυτής. Επίσης του Kim Moo Hong, που άφησε τη σφραγίδα του με τις καινοτομίες του και του Myung Jae Nam που κατάφερε να συνδέσει τη τέχνη αυτή με το ιαπωνικό aikido, ιδρύοντας έτσι στη συνέχεια το Hankido. 
Σημαντική όμως ήταν και η συμβολή άλλων σπουδαστών του Choi. 
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δυναμική Κορεάτικη πολεμική τέχνη. Μια  αποτελεσματική μορφή αυτοάμυνας, που χρησιμοποιεί κλειδώματα, σημεία πίεσης, κλωτσιές, ρίψεις, ανατροπές και ακινητοποιήσεις στο έδαφος, χτυπήματα  με τα χέρια και τους αγκώνες, που στοχεύουν σε ζωτικά σημεία του αντιπάλου. Κι όλ’ αυτά χωρίς τη χρήση υπερβολικής δύναμης, αφού αυτή είναι η φιλοσοφία της. Ο Hapkidoka πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει έναν δυνατό αντίπαλο χρησιμοποιώντας ελάχιστη δύναμη.
Όσοι ασκούν το Hapkido όμως εκπαιδεύονται και με μια σειρά παραδοσιακών όπλων, όπως το κοντό ραβδί, το καλάμι, το σχοινί και το ξίφος.

Χαρακτηριστικά

Το hapkido περιέχει τόσο σκληρές όσο και ήπιες τεχνικές πάλης. Οι κινήσεις είναι κυκλικές ενώ σκοπός των περισσοτέρων είναι να φτάσει ο ασκούμενος κοντά στον αντίπαλο, να τον κλειδώσει και να τον ρίξει κάτω. Η πολεμική αυτή τέχνη δίνει έμφαση στην κυκλική κίνηση, στη μη αντίσταση των κινήσεων και στον έλεγχο του αντιπάλου. Όσο για τους επαγγελματίες του είδους επιδιώκουν να κερδίσουν το πλεονέκτημα μέσω των κινήσεων των ποδιών και της θέσης σώματος για να  ασκήσουν επιρροή, αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσουν τη δύναμη ενάντια στη δύναμη.

Χαπκίντοβόν

Το Χαπκίντοβόν ιδρύθηκε από τον Grandmaster Hong Sik Myung το 1981 στο Μίσιγκαν τον ΗΠΑ. Το Χαπκίντοβόν είναι επίσης γνωστό ως Παγκόσμιο Αρχηγείο Χαπκίντο και Foundation of the World Hapkido. Είναι κέντρο εκπαίδευσης δασκάλων, έκδοσης επίσημων πιστοποιητικών εκπαιδευτών και πτυχίων μαύρης ζώνης /Dan, επίσης παρέχει σεμινάρια και οδηγίες σε οργανισμούς Hapkido και σχολές. Το Χαπκίντοβόν εκπαιδεύει συνολικά τους πρωτοπόρους της τέχνης, σύμφωνα με τις αρχές του Χαπκίντο. Επικεντρώνεται στην ενοποίηση των ασκούμενων και σε αυτούς που δείχνουν ενδιαφέρον. Όπως επίσης επιβραβεύει αυτούς που συνεισφέρουν στην βελτίωση της τέχνης.
Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου

Πλοκή

Η ταινία τοποθετείται στις αρχές του 1967, όπου Κώστας είναι ένας νομοταγής πολίτης, ένας ήσυχος άνθρωπος που μένει με τη μητέρα του, την αδελφή του, την Καίτη και τον μικρότερο αδελφό του, τον Γιώργο, ο οποίος είναι φοιτητής.
Ο Κώστας εργάζεται νυχθημερόν στο ψιλικατζίδικό τους, βιώνοντας την καθημερινότητα και την αναταραχή της εποχής. Είναι ερωτευμένος με την Ελένη και θέλει να την παντρευτεί, αλλά πρώτα πρέπει να αρραβωνιαστεί η Καίτη με τον Λεωνίδα, ο οποίος είναι δεξιών πεποιθήσεων.
Ο Κώστας αναγκάζεται να πάει με τα νερά των κρατούντων, μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, κρεμάει και ξεκρεμάει, λοιπόν εικόνες: του Βασιλιά, του Παπαδόπουλου κλπ, από την άλλη ο Γιώργος, ο αδελφός του, γίνεται μέλος μιας αντιδικτατορικής οργάνωσης που βάζει βόμβες. Η παράνομη δράση του αδελφού τον βάζει σε μπελάδες.
Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο Κώστας θα τραυματιστεί, αλλά μετά την επάνοδο της Δημοκρατίας, τα βάσανά του θα λάβουν τέλος, και θα παντρευτεί την αγαπημένη του, την Ελένη.

Πληροφορίες

Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες Πειραιά, Αθηνών και προαστίων, το 1975, έκοψε συνολικά 85.860 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 3η θέση, από τις 47, στη σχετική λίστα.
Πρόκειται περί λαϊκής κωμωδίας, που πετυχαίνει να σχολιάζει ανάλαφρα την εποχή και τα άσχημα βιώματα των ανθρώπων.
Ηλίας Τανταλίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1818 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Σπούδασε αρχικά στην πατριαρχική του Γένους Σχολη, και μετά στην Σχολή της Ξηροκρήνης. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην ακμάζουσα Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης.
Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και προσλήφθηκε από τον δεινό φιλόλογο και άριστο ιατρό Στέφανου Καραθεωδορή ως ιδιαίτερου διδασκάλου των τέκνων του, τα οποία δίδαξε επί έξι χρόνια.
Το 1840 ο Τανταλίδης πήγε στην Αθήνα για να διευρύνει τις γνώσεις του παρακολουθώντας εκεί μαθήματα ανώτερων Μαθηματικών στο νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιο. Παρακολούθησε επί τρία χρόνια φιλοσοφία και φιλολογία.
Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και επιχείρησε την έκδοση εκκλησιαστικού περιοδικού συγγράμματος, το οποίο όμως δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει, διότι, το 1845 η όρασή του ασθένησε και τυφλώθηκε.
Διορίστηκε και δέχτηκε το 1846 έδρα καθηγητού των Ελληνικών γραμμάτων στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, στην οποία δίδαξε επί τριάντα χρόνια με μεγάλη επιτυχία ως τον θάνατό του. Τόσο σπάνια ήταν η ισχυρή θέλησή του, που οδηγούμενος από τον υπηρέτη του πήγαινε τακτικά στην αίθουσα των παραδόσεων και δίδασκε.
Απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών στην Κωνσταντινούπολη το 1876 από οξεία περιτονίτιδα.

Ποιήματα

Από παιδί είχε κλίση στην ποίηση. Στη Σμύρνη ως σπουδαστής και μόλις δέκα χρονών εξέδωσε το πρώτο του ποιητικό έργο, την «Ωδή εις τον Μάιον». Εικοσαετής εξέδωσε τα «Παίγνια» και έλαβε εξέχουσα θέση ανάμεσα στους ποιητές της Ελλάδας. Τρίτο ποιητικό του έργο είναι τα «Ιδιωτικά στιχουργήματα», που έκδωσε το 1860 στην Τεργέστη.
Στην συλλογή του Άσματα εις Ευρωπαϊκήν Μελωδίαν του 1876 περιλαμβάνεται το γνωστό παιδικό τραγούδι Μια ωραία πεταλούδα, σε ελέυθερη απόδοση και μουσική Ρώσικου τραγουδιού.
Άλλα έργα του περιλαμβάνουν τα Άσματα άνευ Ευρωπαϊκής μελωδίας , 1878, και τα Άσματα προς χρήσιν των Ελληνοπαίδων , 1880.
Σεβέρο-Κουρίλσκ

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται στο νησί Παραμουσίρ, στις όχθες του Δεύτερου Στενού των Κουριλών. Απέχει πάνω 1.000 χιλιόμετρα από το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ και 312 από το Πετροπαβλόφσκ-Καμτσάτκι. Σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την πόλη βρίσκεται το ηφαίστειο Εμπέκο.

Ιστορία

Οι Αϊνού είναι οι αρχικοί κάτοικοι του Παραμουσίρ, το οποίο τέθηκε υπό τον έλεγχο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στα μέσα του 18ου αιώνα. Η Ρωσική κυριαρχία αρχικά επιβεβαιώθηκε  σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Σιμόντα το 1855, αλλά το νησί μεταφέρθηκε στην Ιαπωνική Αυτοκρατορία σύμφωνα με την Συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης το 1875. Οι Ιάπωνες δημιούργησαν έναν οικισμό, το Κασιγουαμπάρα, στην θέση του μεγαλύτερου χωριού των Αϊνού (Οττομάι). Το Κασιγουαμπάρα έγινε το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού και κέντρο για την βιομηχανία της εμπορικής αλιείας, ιδιαίτερα στη ρέγγα. Το χωριό πήρε το όνομά του από τον καπετάνιο του ερευνητικού πλοίου Ιβάκι, το οποίο χαρτογράφησε τις ακτές του νησιού το 1875. Το χωριό είχε το βορειότερο ταχυδρομείο στην Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το Κασιγουαμπάρα φυλασσόταν έντονα από τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό και υπηρέτησε ως έδρα του 91ου τάγματος Πεζικού του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Το Αεροδρόμιο του Κασιγουαμπάρα ιδρύθηκε στις παρυφές του χωριού. Επίσης, χτίστηκαν πυροβολεία και πολλές οχυρώσεις. Η περιοχή δεχόταν σποραδικές αεροπορικές επιδρομές από την Αεροπορία και το Ναυτικό των ΗΠΑ με έδρα τις Αλεούτιες νήσους από το 1943 μέχρι το τέλος του πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της Εισβολής στις Κουρίλες, οι Σοβιετικές δυνάμεις προσγειώθηκαν στο Παραμουσίρ στις 18 Αυγούστου του 1945 και οι πολεμικές επιχειρήσεις συνέχισαν μέχρι τις 23 Αυγούστου, όταν τα επιζώντα μέλη της Ιαπωνικής φρουράς παραδόθηκαν. Οι Σοβιετικοί απέλασαν με την βία τους εναπομείναντες Ιάπωνες κατοίκους και έστειλαν τους αιχμαλώτους πολέμου σε στρατόπεδα εργασίας. Το Κασιγουαμπάρα μετονομάστηκε σε Σεβέρο-Κουρίλσκ (Βόρεια Πόλη Κουρίλ) και το νησί προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1946.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1952 η πόλη καταστράφηκε εντελώς από το τσουνάμι του Σεβέρο-Κουρίλσκ το 1952, με τουλάχιστον 2,336 νεκρούς σε σύγκριση με τους 6,000 κατοίκους της πόλης. Το Σεβέρο-Κουρίλσκ ανακατασκευάστηκε σε μεγαλύτερο υψόμετρο, και σύντομα ο πληθυσμός αυξήθηκε στο αρχικό επίπεδο. Ωστόσο, από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την συνδεδεμένη με αυτή οικονομική κρίση την δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε ξανά. 

Η περιοχή γύρω από την πόλη έχει μερικά επισκέψιμα Ιαπωνικά οχυρά. 

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Σεβέρο-Κουρίλσκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Σεβέρο-Κουρίλσκι και είναι ενσωματωμένη σε αυτή. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη του Σεβέρο-Κουρίλσκ και μία αγροτική κοινότητα της Επαρχίας Σεβέρο-Κουρίλσκι είναι ενσωματωμένα ως Αστικό Οκρούγκ Σεβέρο-Κουρίλσκι.

Οικονομία

Η εμπορική αλιεία είναι σχεδόν η μοναδική βιομηχανία στην πόλη.
Χέρμαν Α΄ της Λοθαριγγίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Έρενφρητ Β΄ κόμη του Μπόννγκαου, Κέλνταχγκαου, Τσύλπιχγκαου και της Ριχβάρα του Τσύλπιχγκαου. Αδελφός του ήταν ο Έρεφρητ ηγούμενος του αββαείου του Γκόρτσε. Ήταν ομώνυμος του μεγάλου θείου του Χέρμαν Α΄ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.
Βρετανικός Στρατός Θεσσαλονίκης

Ο Βρετανικός Στρατός Θεσσαλονίκης ήταν βρετανικός στράτευμα ξηράς κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Συμμετοχή στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Ο στρατός σχηματίστηκε στην Θεσσαλονίκη υπό τον αντιστράτηγο Μπράιαν Μέιχον, για να αντισταθεί στις βουλγαρικές εξελίξεις στην περιοχή, καθώς τότε μαίνονταν οι μάχες του μακεδονικού Μετώπου. Ο στρατός έφθασε στην Θεσσαλονίκη στις 15 Οκτωβρίου 1915 μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα. Τον Μάιο του 1916 ο αντιστράτηγος Τζορτζ Μιλν διαδέχθηκε τον Μπράιαν Μέιχον ως επικεφαλής του στρατεύματος. Αργότερα το στράτευμα αποτελούνταν από δύο σώματα, ενώ το στράτευμα καταργήθηκε το 1920. Οι νεκροί στρατιώτες του βρετανικού στρατού Θεσσαλονίκης τιμώνται στο μνημείο της Δοϊράνης.
Ικιλιλού Ντοϊνέν

Καριέρα

Έκανε σπουδές Φαρμακευτικής. Εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών ως αντιπρόεδρος επί Θεμάτων Προϋπολογισμού και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας. Από τις 26 Μαρτίου ως τις 31 Μαρτίου 2008 υπηρέτησε ως προσωρινός Πρόεδρος του Ανζουάν, ενός νησιού των Κομορών.
Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2010 και στις οποίες πήρε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο (28,19%). Στον δεύτερο γύρο αναμετρήθηκε με τους Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ και Αμπντού Τζαμπίρ. Στον τελικό γύρο αναδείχθηκε νικητής και εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 61,12% . Μέλος του κυβερνώντος κόμματος, ο Ντοϊνέν υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί.
Κατά την ορκωμοσία του ως προέδρου, τον Μάιο του 2011, ο Ντοϊνέν υποσχέθηκε να "μην τον σταματήσει τίποτε στον αγώνα του εναντίον της διαφθοράς". Στο πλαίσιο αυτής της δέσμευσης, ξεκίνησε την Εθνική Επιτροπή για την Πρόληψη και τον Πόλεμο κατά της Διαφθοράς και την Κανονιστική Αρχή για το Δημόσιο Εφοδιασμό, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφάνεια.
Αιματίτης

Ο αιματίτης είναι ορυκτό του σιδήρου με ευρεία διάδοση στο στερεό φλοιό της Γης.

Ονομασία

Ονομάζεται αιματίτης από το ελληνικό "αίμα" λόγω του χρώματος της γραμμής κόνεως του, η οποία είναι χαρακτηριστικά αιματέρυθρη, σε σημείο που να ταυτοποιείται το ορυκτό από αυτή και μόνο.

Προέλευση

Ο αιματίτης έχει ιζηματογενή προέλευση, οπότε εμφανίζει συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού. Είναι χημικό ίζημα. Αιματίτες με κιτρινωπές αποχρώσεις αποδίδονται σε δευτερογενείς συσσωματώσεις (μηχανικό ίζημα). Σε αιματίτες που δεν περιλαμβάνουν συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού, η γένεση αποδίδεται σε ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Ο αιματίτης αποτελεί συστατικό πάρα πολλών πετρωμάτων, κυριότερο των οποίων είναι το γνωστό κοκκινόχωμα, που οφείλει το χρώμα του ακριβώς στην ύπαρξη κόνεως αιματίτη.

Χρήσεις

Αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα του σιδήρου και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στις υψικαμίνους. Χρησιμοποιείται, επίσης, ως ημιπολύτιμος λίθος, στην κατασκευή κοσμημάτων (κολιέ, μενταγιόν κτλ.). Ωστόσο μειονεκτεί γιατί ενώ έχει μεταλλική έντονη λάμψη, είναι ιδιαίτερα εύθραυστος.
Το δέρμα που κατοικώ

Πλοκή

Ο δρ. Ρόμπερτ Λέντγκαρντ είναι πλαστικός χειρουργός που κρατά στο σπίτι του αιχμάλωτη μια νεαρή γυναίκα, τη Βέρα. Ο Λέντγκαρντ έχει ερωτικές επαφές με τη Βέρα, παρά τη θέλησή της. Η Μαρίλια είναι η οικονόμος του σπιτιού, χωρίς να γνωρίζει πως η Βέρα είναι αιχμάλωτη.
Γυρνώντας στο παρελθόν ο Λέντγκαρντ είχε μία κόρη, τη Νόρμα, με την οποία είχε πάει ένα βράδυ σε έναν χορό. Εκεί η κόρη του γνώρισε έναν άντρα, τον Βιθέντε. Ο Βιθέντε την πίεσε να προχωρήσουν, όμως αυτή δεν ήθελε και έτσι εκείνος έφυγε. Ο Λέντγκαρντ τη βρήκε σε πολύ άσχημη κατάσταση, νομίζοντας πως την είχε βιάσει, και λίγο καιρό αργότερα αυτοκτόνησε. Ο Λέντγκαρντ τότε αποφάσισε να εκδικηθεί τον Βιθέντε. 
Ο Βιθέντε είναι ερωτευμένος με την Κριστίνα, μία γυναίκα που δουλεύει στο ατελιέ της μητέρας του, όμως δεν τον θέλει, γιατί είναι λεσβία. Μετά από έρευνα, ο Λέντγκαρντ βρίσκει τον Βιθέντε, τον αιχμαλωτίζει, του κάνει επέμβαση για να γίνει γυναίκα και προσπαθεί να τον κάνει να μοιάζει στην πρώην γυναίκα του. Έτσι ο Βιθέντε γίνεται η Βέρα.
Στο σήμερα, η Βέρα εν τέλει καταφέρνει να αποδράσει, σκοτώνοντας τον Λέντγκαρντ και τη Μαρίλια, και μόλις φεύγει από το σπίτι πηγαίνει στο ατελιέ της μητέρας του και τη συναντά. Εκτός από τη μητέρα του, βλέπει ξανά την Κριστίνα και της λέει πως είναι ο Βιθέντε με τη μορφή της Βέρα, και υπονοείται πως οι δυο τους ερωτεύτηκαν.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το βραβείο BAFTA Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.
Λούκα Μιλούνοβιτς

Καριέρα

Ο Μιλούνοβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ΟΦΚ Βελιγραδίου την σεζόν 2011-12, συνεχίζοντας την επόμενη χρονιά στην Ζούλτε Βάρεγκεμ από το Βέλγιο, όπου αγωνίστηκε σε δώδεκα ματς πρωταθλήματος.
Τον Ιανουάριο του 2012, συμφώνησε με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, όπου παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2014, παίζοντας σε 46 παιχνίδια και πετυχαίνοντας 10 γκολ.
Από το 2014 ως το 2016, φόρεσε την φανέλα του Πλατανιά, όπου αγωνίστηκε σε 47 ματς της Superleague σκοράροντας 9 φορές. Παράλληλα, πραγματοποίησε 16 συμμετοχές και σκόραρε 5 γκολ με την εθνική νέων της Σερβίας.
Τον Αύγουστο του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς συνεργασίας με την ομάδα του Άρη.
Αχαρνές Αττικής

Γεωγραφική τοποθεσία

Ο Δήμος Αχαρνών, ένας από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους της Αττικής, είναι οικοδομημένος στους νότιους πρόποδες της Πάρνηθας, 10 χλμ. βόρεια του κέντρου της Αθήνας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 4ος μεγαλύτερος της Αττικής και 12ος σε ολόκληρη τη χώρα. Συνορεύει στα βόρεια με τους Θρακομακεδόνες ενώ στα Βορειοανατολικά με την Κηφισιά. Στα δυτικά βρίσκεται η περιοχή των Άνω Λιοσίων.

Εκπαίδευση

Στον δήμο Αχαρνών λειτουργούν 41 Νηπιαγωγεία (δημόσια και μισθωτά), 34 δημοτικά σχολεία, 15 γυμνάσια, 7 γενικά Λύκεια  ,3 επαγγελματικά λύκεια και  ΙΕΚ

Συγκοινωνιακή Εξυπηρέτηση

Τις Αχαρνές εξυπηρετούν οι τοπικές γραμμές του ΟΑΣΑ. Οι στάσεις Σιδηροδρομικός Σταθμός Αχαρνών και Σιδηροδρομικός Σταθμός Δεκελείας του ΟΣΕ καθώς και ο Προαστιακός Σιδηρόδρομος εκτελεί την στάση ΣΚΑ (στην συμβολή της Λεωφ. Δημοκρατίας και Αττικής Οδού)  καθώς και ο σταθμός Κάτω Αχαρνές ( Λεωφ.Δημοκρατίας ) που αποτελεί κόμβο των δρομολογίων του προαστιακόυ σιδηροδρόμου.