google/wiki40b huggingface dataset:
Ερρίκος Θαλασσινός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1927 όπου και μεγάλωσε, γιος γνωστού δικηγόρου του Ηρακλείου. Για τις σπουδές του μετέβη στην Αθήνα, όπου σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου, όπου και υπήρξε συμφοιτητής με σημαντικούς καλλιτέχνες του θεάτρου και του κινηματογράφου (Ιάκωβος Καμπανέλης, Μίνως Βολανάκης, Γρηγόρης Γρηγορίου, Κάρολος Κουν, Γιάννης Τσαρούχης, Μίκης Θεοδωράκης) 
Ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης το 1957, ως βοηθός του Ζυλ Ντασέν στα γυρίσματα της ταινίας "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" στην Κρήτη. Το 1958-1959 εργάστηκε ως βοηθός του σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη στην ταινία "Καραγκιόζης, ο αδικημένος της Ζωής" την οποία ολοκλήρωσε μόνος του, μετά την παραίτηση του Γεωργιάδη, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να δείξει τις ικανότητές του καθώς η ταινία γυρίστηκε με επιτυχία. Το 1962 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την ταινία «Η Εκδίκηση του Καβαλάρη».
Σκηνοθέτησε 44 ελληνικές ταινίες, από το 1959 έως το 1986, εκ των οποίων σε 17 έγραψε το σενάριο. Επίσης τη δεκαετία του '80 παρήγαγε επιπλέον 5 βιντεοταινίες. Στην πλειοψηφία τους οι ταινίες ήταν κωμωδίες με πρωταγωνιστές λαϊκούς τύπους που προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα. Στο έργο του υπήρξαν όμως και αρκετές δραματικές ταινίες, με ήρωες και ηρωίδες φτωχούς και ηθικούς ανθρώπους, γεμάτους αισθήματα, που πάλευαν ενάντια στην ορφάνια, την ξενιτιά, την αδικία. Συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς της εποχής  και όλες τις εταιρίες παραγωγής. Το 1976 ξεκινάει να σκηνοθετεί τηλεοπτικές σειρές στην ΥΕΝΕΔ. Συνολικά σκηνοθέτησε 10 τηλεοπτικές σειρές, που προβάλλονταν στην ΥΕΝΕΔ, την ΕΡΤ και τον ΑΝΤ1 μέχρι το 1991.
Η ικανότητές του ως ποιητή έγιναν εμφανείς ήδη από τη δεκαετία του '60 καθώς έγραφε τους στίχους για τα τραγούδια των ταινιών του, τα οποία μελοποιήθηκαν από μεγάλους συνθέτες (Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Κώστας Χατζής) και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Τραγούδια σε στίχους δικούς του παρουσιάστηκαν στα πλαίσια του έργου "Όμορφη Πόλη" του Μίκη Θεοδωράκη, που ανέβηκε στο θέατρο Παρκ το 1962, ενώ στη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έγραφε ποιήματα που έστελνε στον εξόριστο Θεοδωράκη, ο οποίος τα μελοποίησε. Αργότερα κυκλοφόρησαν μαζί το «Οκτώβρης '78», ενώ οι στίχοι του Θαλασσινού μελοποιήθηκαν από τον Κώστα Χατζή στο έργο του τελευταίου «Αναγέννησις - Αλόννησος».
Ωστόσο η ποίηση ήταν για τον ίδιο ένα μέσο ύπαρξης, προκειμένου να εκφράσει όλα αυτά που δεν μπορούσε να περιλάβει στις ταινίες του (λόγω της αυστηρής λογοκρισίας, της ατέλειας των μηχανημάτων και των εμπορικών πιέσεων των παραγωγών). Το 1963 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Σχέδια Μάνα και Δώδεκα Χωρισμοί" ενώ ετοίμασε άλλες 8 ποιητικές συλλογές, οι οποίες δεν είχαν εκδοθεί μέχρι το θάνατό του. 
Έφυγε από τη ζωή στις 30 Ιουλίου του 2000.
Βόδριστα

Δημογραφία

Το 1990, πριν τη μεταπολίτευση στην Αλβανία το χωριό αριθμούσε 260 οικογένειες με 997 κατοίκους, οι οποίοι είναι αμιγώς Ελληνικής καταγωγής, στο θρήσκευμα χριστιανοί ορθόδοξοι και η μητρική τους γλώσσα είναι η ελληνική. Μετά τη μεταπολίτευση, μεγάλο μέρος των κατοίκων του χωριού έφυγαν προς αναζήτηση εργασίας και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, κυρίως στον Ελλαδικό χώρο. Παρ’όλα αυτα επιστρέφουν συχνά στα σπίτια τους και οι περισσότεροι εξ’αυτών είτε έχουν κάνει ανακαινίσεις στα σπίτια τους είτε έφτιαξαν καινούρια. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι περίπου 300.

Ετυμολογία όνόματος

Δεν υπάρχει ασφαλής προσδιορισμός της ετυμολογίας του ονόματος και υπάρχουν διάφορες εκδοχές περί αυτού. Από τους μελετητές λέγεται πως στους αρχαίους χρόνους το χωριό λέγονταν Βότρυστα, που προέρχεται από το τσαμπί, το σταφύλι, το Βότρυς και κατέληξε Βότρυστα – Βόδρυστα και τελικά Βόδριστα. Πράγματι, κάτω από το χωριό ήταν για αιώνιες μια ολόκληρη ζώνη με αμπέλια που ακόμα φέρνει αυτό το όνομα, στην οποία ήταν τα αμπέλια των κατοίκων του χωριού με φημισμένα κρασιά καθώς και άλλα οπωροφόρα δέντρα σε αυτά. Μέχρι σήμερα, το χωριό εξακολουθεί να λέγεται και να γράφεται από όλους με αυτό το όνομα. Όταν ήρθαν οι Σλάβοι, όμως, άλλαξαν σχεδόν όλα τα ονόματα. Οπότε το Βόδριστα μετατράπηκε σε Μπόντριστα, που προέρχεται από το Σλαβικό Μποντρϊι που σημαίνει γενναίος, ανδρείος, ρωμαλέος, όνομα που είχε κάποια ομοιότητα με το παλιό.
Μια άλλη θεωρία λέει πως σημαίνει καλή τοποθεσία. Και πράγματι, έχει καλή θέση και για χωριό και για βοσκοτόπια, κατά τους Σλάβους. Σήμερα, στην καθομιλουμένη, το χωριό αποκαλείται Μπόντριστα και οι κάτοικοι του Μποντριστινοί.

Φυσική Διάπλαση

Η Βόδριστα είναι χτισμένη σε πλαγιά με στέρεο έδαφος – σε πέτρα καλής ποιότητας, αλλά και με αρκετά γόνιμη γη. Είναι κυρίως αγροτικό χωριό και δευτερευόντως κτηνοτροφικό. Η καλλιεργήσιμη γη στον κάμπο ανέρχεται σε πέριπου 4.000 στρέμματα, η οποία είναι μετρίας ποιότητος. 
Παράγει σιτάρι, καλαμπόκι, καπνό καλής ποιότητας και λιγότερο κριθάρι, βρώμη, βρίζα, ηλιοτρόπια, βαμβάκι κ.α.
Ρούλα Πατεράκη

Εργογραφία

Ιδρυτικό μέλος του Θεατρικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, ίδρυσε η ίδια κατόπιν την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης (1978-1985), μια διπλή δομή Δραματικής Σχολής και Επαγγελματικού Θιάσου στη Θεσσαλονίκη, όπου σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε έργα των Στόππαρντ, Μπέκετ, Μπρεχτ, Ίψεν κ.ά. Παράλληλα, δίδαξε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης της Επιθεώρησης.
Το 1990, ίδρυσε το Δραματικό Θέατρο «Ρούλα Πατεράκη» με έδρα την Αθήνα και ανέβασε έργα μεγάλων κλασικών αλλά και σύγχρονων συγγραφέων (Ζενέ, Στρίντμπεργκ, Κέιν, Προυστ, Μπέρνχαρντ, Μ. Φάις, Δ. Δημητριάδη, Γ. Πάνου, Γ. Βέλτσου κ.ά.), σε μερικά από τα οποία επίσης πρωταγωνίστησε.
Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε πολλούς θιάσους ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως τη Ρεβέκκα Βεστ στο Ρόσμερσχολμ του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Α. Αντύπα, τη Μαργαρίτα Γκωτιέ στην Κυρία με τις καμέλιες του Α. Δουμά, σε σκηνοθεσία Π. Ζούλια ή τη Μόλλυ Μπλουμ στο ομώνυμο έργο του Τζαίημς Τζόυς, σε σκηνοθεσία Λ. Μελετοπούλου. Σκηνοθέτησε επίσης έργα των Ίψεν, Σω, Κολτές, Ντοστογιέφσκι, Φασμπίντερ, Γουλφ, Τζόυς κ.ά., σε πολλά ελεύθερα θέατρα (Οδού Κεφαλληνίας, Αθηνών, Αλίκη, Τζένη Καρέζη, Φούρνος, Από μηχανής κ.ά). Το 2008, σκηνοθέτησε την παράσταση Στο Βυθό του Μαξίμ Γκόρκι στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ διασκεύασε και ανέβασε την παράσταση Οιδίπους (Τύραννος και Επί Κολωνώ) με το Εθνικό Θέατρο στην Αρχαία Επίδαυρο.
Tο 2009, σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τη Σονάτα του Σεληνόφωτος για τους Μονολόγους από την Τέταρτη Διάσταση στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο «Κάρολος Κουν», για την ερμηνεία της στον Φιλόσοφο του Γιάννη Πάνου και το 2009, κέρδισε το Βραβείο «Κάρολος Κουν» σκηνοθετώντας το Puerto Grande του Μάνου Λαμπράκη. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: Το μόνον της ζωής μου ταξείδιον, σε σκηνοθεσία Λ. Παπαστάθη και Τρεις στιγμές του Π. Σεβαστίκογλου.
Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο έγινε σε ηλικία δέκα ετών, στη Θυσία του Αβραάμ, στο ρόλο του Ισαάκ. Ο πιο πρόσφατος ρόλος της είναι η Αδελφή Αλοϋσιους στην Αμφιβολία του Πάτρικ Σάνλευ σε σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη. Σκηνοθέτησε την  Επίκληση της γοητείας του Γιάννη Μαυριτσάκη και το Πεθαίνω σαν χώρα του Δημήτρη Δημητριάδη. Τιμήθηκε με το μεγάλο βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη».
Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής

Η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) είναι διοικητική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία εδρεύει στην Αθήνα. Έχει περιγραφεί ως το αθηναϊκό ισοδύναμο της Σκότλαντ Γιαρντ.
Το 2012, ακτιβιστές που διαμαρτύρονταν κατά της Χρυσής Αυγής ισχυρίστηκαν ότι βασανίστηκαν στην έδρα της ΓΑΔΑ.
Νίκι Λάουντα

Τραυματισμός

Ο Λάουντα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά σε ατύχημα στη διάρκεια του γερμανικού γκραν-πρι στο Νίρμπουργκρινγκ το 1976, όταν η Ferrari που οδηγούσε χτύπησε στα προστατευτικά κιγκλιδώματα και τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο ίδιος κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του εξαιτίας της εισπνοής τοξικών αερίων και των σοβαρών εγκαυμάτων που υπέστη. Αντίθετα όμως σε κάθε πρόβλεψη, κατάφερε να αναρρώσει και σε έξι μόλις εβδομάδες επέστρεψε στους αγώνες, λαμβάνοντας μέρος στο ιταλικό γκραν-πρι και κατακτώντας την τέταρτη θέση. Τα σημάδια του τραυματισμού του και των υποχρεωτικών πλαστικών επεμβάσεων στις οποίες υπεβλήθη μετά το ατύχημα είναι εμφανή στο κεφάλι του. Ο ίδιος έχει δηλώσει στο παρελθόν πως, ενώ θα μπορούσε να διορθώσει περισσότερο την αισθητική του προσώπου του, δεν το έκανε ποτέ έτσι ώστε να αποτελεί ζωντανό παράδειγμα των κινδύνων που διατρέχουν οι οδηγοί F1. Εξάλλου υπήρξε από τους πιο ενεργούς και δραστήριους οδηγούς με πολλές πρωτοβουλίες στον αγώνα για την αύξηση της ασφάλειας των οδηγών.

Τα πρώτα χρόνια στους αγώνες

Ο Νίκι Λάουντα γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας. Η οικογένειά του ήταν εύπορη. Ο παππούς του από τη μεριά του πατέρα του ήταν ο Βιενέζος επιχειρηματίας Χανς Λάουντα. Ο Λάουντα τελικά έγινε οδηγός αγώνων παρά την αντίθετη γνώμη της οικογένειάς του. Αρχικά ξεκίνησε με ένα Mini και μεταπήδησε στη Formula Vee, όπως γινόταν τότε στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά πολύ σύντομα οδήγησε ιδιωτικά αγωνιστικά αυτοκίνητα Porsche και Chevron. Όταν η καριέρα του άρχισε να παραμένει στάσιμη, πήρε τραπεζικό δάνειο 30.000 βρετανικών λιρών μαζί με μια ασφάλεια ζωής έτσι ώστε να αγοράσει μια θέση οδηγού στη νεοφώτιστη ομάδα της March στο πρωτάθλημα της Formula 2 το 1971. Εκείνα τα χρόνια αρκούσε η πληρωμή ενός ποσού από τον υποψήφιο οδηγό στην ομάδα για τη συμμετοχή του στο αγωνιστικό τμήμα.
Επειδή οι διαφωνίες με την οικογένειά του ήταν μεγάλες και συνεχείς σχετικά με το μέλλον του, διέκοψε τις σχέσεις του μαζί τους. Γρήγορα πέρασε στην ομάδα της F1, αλλά το 1972 οδήγησε για την ομάδα της March τόσο στην F1 όσο και στην F2. Αν και τα αυτοκίνητα της F2 ήταν καλά (και οι οδηγικές ικανότητες του Λάουντα εντυπωσίασαν το αφεντικό της March, Ρόμπιν Χερντ, το 1972 ήταν καταστροφικό για τη March στην F1. Ο Λάουντα απελπίστηκε και (καθώς ήταν πολύ χρεωμένος στην τράπεζα) για μια στιγμή σκέφτηκε να αυτοκτονήσει. Τελικά όμως πήρε ένα νέο τραπεζικό δάνειο έτσι ώστε να αγοράσει μια θέση στην ομάδα της BRM το 1973. Ήταν πολύ γρήγορος από την αρχή, αλλά η ομάδα της BRM βρισκόταν ήδη στη δύση της.
Το μεγάλο βήμα στη σταδιοδρομία του έγινε όταν ο συναγωνιστής του στην ομάδα της BRM Κλέι Ρεγκατσόνι έφυγε για τη Ferrari το 1974 και ο ιδιοκτήτης της ιταλικής φίρμας Έντσο Φεράρι ρώτησε τον Ιταλοελβετό οδηγό τη γνώμη του για τον Λάουντα. Εκείνος του μίλησε με τα καλύτερα λόγια, με αποτέλεσμα ο Λάουντα να υπογράψει πολύ σύντομα με την ιταλική ομάδα, η οποία του πρόσφερε αρκετά χρήματα ώστε να εξοφλήσει τις δανειακές του υποχρεώσεις.

Θάνατος

Ο Λάουντα έφυγε για πάντα από κοντά μας τα ξημερώματα της Δευτέρας 20 Μαΐου του 2019 στη διάρκεια του ύπνου του στο θάλαμο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης στην Ελβετία όπου νοσηλευόταν.
Βουλευτικές εκλογές στο Καζακστάν 2016

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καζακστάν στις 20 Μαρτίου 2016. Η αρχική ημερομηνία είχε οριστεί από τον πρόεδρο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ για τις 20 Ιανουαρίου 2016, με τη διάλυση της βουλής (Mazhilis), με το αιτιολογικό της οικονομικής κρίσης εξαιτίας των χαμηλών τιμών στο πετρέλαιο. Κανονικά, η θητεία της βουλής θα τερματιζόταν το φθινόπωρο του 2016.

Εκλογικό σύστημα

Οι 98 άμεσα εκλεγμένοι βουλευτές της Mazhilis εξελέγησαν από μία μονοεδρική πανεθνική περιφέρεια με το σύστημα της αναλογικής και με ελάχιστο ποσοστό που απαιτείτο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή το 7%. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη χρήση της μεθόδου του μεγαλύτερου υπολοίπου. Αν τα κόμματα είχαν έν αμεγαλύτερο υπόλοιπο εξίσου, η έδρα θα πήγαινε στο κόμμα που είχε υποβάλει την υποψηφιότητά του πρώτο χρονολογικά. Σε περίπτωση που μόνο ένα κόμμα έφτανε το εκλογικό όριο του 7%, τότε το δεύτερο κόμμα σε ψήφους θα έπαιρνε τουλάχιστον δύο έδρες. Άλλες 9 έδρες εξελέγησαν από την Συνέλευση του Λαού, ένα σώμα που επελέγη από τον Πρόεδρο.

Διεξαγωγή

Σε κοινή ανακοίνωση των εκλογικών παρατηρητών από τον ΟΑΣΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους οργανισμούς, αναφέρθηκε ότι οι εκλογές οργανώθηκαν με αποτελεσματικό τρόπο. Ωστόσο, η συντονίστρια του ΟΑΣΕ Μαριέτα Τιντέι, αναφέρθηκε στο σαφές πλεονέκτημα του κυβερνώντος κόμματος έναντι των άλλων σε αυτές τις εκλογές, τονίζοντας ότι αν και "τα κόμματα ήταν γενικά σε θέση να διεξαγάγουν μια ελεύθερη προεκλογική εκστρατεία, η αυθεντική πολιτική επιλογή παραμένει ανεπαρκής".
Οίκος του Λίχτενσταϊν

Ιστορία

Ο Οίκος προέρχεται από το κάστρο Λίχτενσταϊν στο Μαρία Έντσερσντορφ της Κάτω (δηλ. Βορειοανατολικής) Αυστρίας, το οποίο ο Οίκος κατείχε τουλάχιστον από το 1140 ως τον 13ο αιώνα και από το 1807 ως τώρα. Ο Ερρίκος Α΄ (απεβ. 1265) ήταν κύριος του Νίκολσμπουρκ, Λίχτενσταϊν και Πέτρονελλ. Με το πέρασμα των αιώνων ο Οίκος απέκτησε τεράστιες εκτάσεις γης στην Κάτω Αυστρία, τη Στυρία (Νοτιοανατολική Αυστρία) και πιο βόρεια στη Μοραβία και τη Σιλεσία. Όλες οι εκτάσεις ήταν φέουδα υποτελή σε άλλους, κυρίως μέλη του Οίκου των Αψβούργων, στους οποίους μερικοί πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν υπηρέτησαν ως σύμβουλοι. Επειδή έτσι δεν υπαγόταν απευθείας στον βασιλιά της Γερμανίας, οι πρίγκιπες δεν μπορούσαν να συμμετέχουν στη Συνέλευση (λατιν. Diet, γερμ. Reichstag).
H άμεση εκπροσώπηση θα πρόσθετε κύρος και οι γαίες θα εξαρτιόταν απευθείας (immediate) από τον βασιλιά. Για τον σκοπό αυτό ο επικεφαλής του Οίκου αγόρασε το 1699 τη μικρότατη κυριότητα του Σέλλενμπερκ από τους Χόχενεμς και το 1712 την κομητεία του Βάντουτς, φέουδα που δεν ήταν υποτελή σε κάποιον, αλλά εξαρτιόταν απευθείας από τον βασιλιά. Έτσι όταν το 1719 ολοκληρώθηκε η αγορά, ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων αρχιδούκας της Αυστρίας ένωσε τα δύο φέουδα σε μία ιδιοκτησία, που αναβαθμίστηκε σε πριγκιπάτο -με πρίγκιπα τον Αντώνιο-Φλωριανό- υποτελές της Αυστρίας. Η περιοχή πήρε το όνομα τού Οίκου, Λίχτενσταϊν, και από τότε έγινε μέλος του βασιλείου. Οι πρίγκιπές του ζούσαν στη Βιέννη και δεν πάτησαν για δεκαετίες το πόδι τους στο Λίχτενσταϊν, απόδειξη της σκοπιμότητας της αγοράς. 
Το 1806 ο Ναπολέων Α΄ κατάργησε το βασίλειο (την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους) και κήρυξε το κρατίδιο αυτόνομο. Έτσι μετά το Συνέδριο της Βιέννης ο πρίγκιπας κυβερνούσε ένα κυρίαρχο (Ανεξάρτητο) κρατίδιο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1993, τα μέλη του Οίκου (και εκτός του πρίγκιπα που έχει την εξουσία) φέρουν τον τίτλο του πρίγκιπα (της πριγκίπισσας) τού Λίχτενσταϊν και του κόμη (της κόμισσας) του Ρήτμπερκ.
Γιορτινή φορεσιά Σαλαμίνας

Ως γιορτινή φορεσιά της Σαλαμίνας αναφέρεται η γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της Σαλαμίνας κατά τις επίσημες περιστάσεις (γιορτές, γάμοι, κλπ).

Περιγραφή

Η συγκεκριμένη φορεσιά παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες και παρόμοια εξέλιξη με την αντίστοιχη φορεσιά των Μεγάρων αν και σταδιακά ο τύπος της φορεσιάς μετεξελίχθηκε από αγροτικού τύπου σε νησιωτικού. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι οι έντονες αντιθέσεις των χρωμάτων και τα ανάγλυφα κεντήματα. Η φορεσιά αποτελείται από το μεταξωτό ή βαμβακερό λευκό πουκάμισο (παλιότερα χρησιμοποιούνταν κεντημένα πουκάμισα και μάλλινα σεγκούνια όπως σε άλλα μέρη της Αττικοβοιωτίας τα οποία όμως με τα χρόνια εγκαταλείφθηκαν), τον τζάκο (κοντός και εφαρμοστός μπούστος), το βελούδινο ζιπούνι, το αμάνικο φουστάνι, την ποδιά με κεντήματα τα οποία διαφοροποιούνται ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση της γυναίκας και το μεγάλο γιορντάνι ( κόσμημα περιλαίμιο ή επιστήθιο ). 
Για το στολισμό του κεφαλιού χρησιμοποιούνται το φεσάκι (συχνά συνοδευόμενο από  ένα δισκοειδές κόσμημα της κεφαλής γνωστό ως τάσι) και το μαύρο σταμπωτό μαντήλι. Χαρακτηριστικό εξάρτημα είναι η σκέπη (μπόλια από ολομέταξο διαφανές ύφασμα με πλατύ κέντημα) που χρησιμοποιείται ως νυφικός κεφαλόδεσμος.
The Ritual

Τραγούδια του δίσκου

1. Signs of Chaos (Skolnick) - 0:30
2. Electric Crown (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:31
3. So Many Lies (Billy, Peterson, James, Skolnick) - 6:04
4. Let Go of My World (Billy, James, Peterson) - 3:45
5. The Ritual (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 7:34
6. Deadline (Billy, Skolnick) - 4:47
7. As the Seasons Grey (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 6:16
8. Agony (Billy, Peterson, James) - 4:07
9. The Sermon (Billy, James, Peterson) - 4:48
10. Return to Serenity (Billy, James, Peterson) - 6:25
11. Troubled Dreams (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 5:14
Ξυπέτη

Τοποθεσία της αρχαίας Ξυπετής

Ο δήμος της Ξυπετής, ήταν δήμος του άστεως αρχαίας της Αθήνας. Η τοποθεσία του δήμου, σύμφωνα με τη γνώμη των περισσότερων ερευνητών, βρισκόταν στα νοτιοανατολικά του κυρίως οικισμού της Αθήνας, ανάμεσα στο ιερό του Ηρακλή στον Πειραιά, το Τετράκωμον Ηράκλειον και το Φάληρο, στη περιοχή που σήμερα βρίσκονται οι περιοχές του Μοσχάτου και τμημάτων των περιοχών του  Αγίου Ιωάννη Ρέντη και της Καλλιθέας, ενώ σύμφωνα και με τον John S. Traill, φαίνεται να αντιστοιχεί με τις περιοχές βορειοανατολικά του Πειραιά.  
Κατ' άλλους ερευνητές η Ξυπέτη (ή Ξυπετή) τοποθετείται ακόμα και «ανάμεσα στην Παλαιά Κοκκινιά και τον Κορυδαλλό, ίσως και στη σημερινή Νίκαια».
Η Ξυπέτη ονομαζόταν αρχικά επίσης και Τροία και ο δήμος και Δήμος Τρώων, επειδή θεωρείται ότι από εδώ αναχώρησε ο Τεύκρος, ο πρώτος μυθικός βασιλιάς της Τροίας για να δημιουργήσει αποικία στη Φρυγία.

Τεράκωμος ή Τεράκωμοι

Ο δήμος της Ξυπετής μαζί με αυτούς του Πειραιά, Φαλήρου και Θυμαιτάδων αποτελούσαν μια ενότητα με την ονομασία “Τεράκωμος“ ή “Τεράκωμοι”, η οποία είχε το ιερό του Ηρακλή ως κοινό σημείο. Σύμφωνα με την αρχαιολόγο Έφη Λυγκούρη: «Η αρχική κώμη του Πειραιά η οποία μαζί με τα γειτονικά χωριά, τους μετέπειτα δήμους της Ξυπετής (Νέο Φάληρο, Μοσχάτο), του Φαλήρου (Παλαιό Φάληρο) και των Θυμαιτάδων (Κερατσίνι) αποτελούσε σύμφωνα με τον Πολυδεύκη ένα τετράκωμο με κέντρο το ιερό του Ηρακλέους στα Καμίνια προς τιμήν του οποίου τελούνταν αγώνες». Μεταξύ των τεσσάρων αυτών δήμων - κωμών τελούνταν και αγώνες. Στα Καμίνια κοντά στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής της συνοικίας Απόλλωνα (ή, εναλλακτικά, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη), πιθανολογείται ότι υπήρχε το Τετράκωμον Ηράκλειον, δηλαδή το κοινό ιερό προς τιμή του θεού Ηρακλή. Σε αυτό συνηγορεί η ανεύρεση επιγραφών με ονόματα νικητών κατά τους αγώνες στο Ηράκλειο.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί, ως μέλος αρχικά της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 7 βουλευτές στην αρχαία Βουλή της Αθήνας των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος και πάλι από 7 βουλευτές στη Βουλή των 600 και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) επέστρεψε εκ νέου στην Κεκροπίδα φυλή για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) (άγνωστος ο αριθμός βουλευτών), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) (επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων).

Οι κάτοικοι της Ξυπετής

Ο δημότης της αρχαίας Ξυπετής ονομαζόταν Ξυπετεών ή Ξυπεταιών ή Ξυπέτιος. Ο δήμος εκτός από το κοντινό ιερό του Ηρακλή, είχε επίσης ιερό της Ήρας («Ηραίον») και στο έδαφός του ήταν η συνοικία Εχελίδαι (Νέο Φάληρο), όπου βρισκόταν επίσης ιππόδρομος. 
Σύμφωνα με τον Φανόδημο, ο Τεύκρος ήταν ο άρχων της Ξυπετής, λίγο πριν να ξεκινήσει τον εποικισμό προς τη Φρυγία.
Γιώργος Πλίτσης

Σε συλλογικό επίπεδο

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα με τη φανέλα της ΑΕΛ, με την οποία αγωνίστηκε συνολικά επί μία επταετία, το διάστημα μεταξύ 1980-1987. Κορυφαία του στιγμή στον θεσσαλικό σύλλογο υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας το 1985, επικρατώντας στον τελικό του ΠΑΟΚ 4-1.
Το 1987 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου παρέμεινε μόλις για μία περίοδο, καταγράφοντας 11 παρουσίες στο πρωτάθλημα. Επόμενος σταθμός του υπήρξε το 1988 ο Ηρακλής,  με τον οποίο αγωνίστηκε επί μία οκταετία, μέχρι το 1996, συμπληρώνοντας 156 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία και 318 συνολικά. Ακολούθησαν δύο ακόμη χρονιές σε μικρότερες κατηγορίες, με τη Λαμία και τον Απόλλωνα Λάρισας, με τη φανέλα του οποίου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1998, σε ηλικία 35 ετών.

Στην Εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1982, σε ηλικία μόλις 19 ετών, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση στη Λευκωσία εναντίον της Κύπρου (1-1), όταν υπό τις οδηγίες του Χρήστου Αρχοντίδη αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Νίκο Σαργκάνη. Με τη γαλανόλευκη φανέλα είχε συνολικά 20 συμμετοχές, την περίοδο 1982-1991.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρας

Ιστορία

Το διοργανωτικό σχήμα όπως και ο αριθμός των συμμετέχοντων συλλόγων άλλαξε πολλές φορές στην διάρκεια των ετών. Την πρώτη χρονιά, την περίοδο 1995/1996, έλαβαν μέρος δέκα ομάδες που παίζανε διπλούς αγώνες μεταξύ τους και η πρώτη ομάδα της τελικής βαθμολογίας είχε τον τίτλο του πρωταθλητή. Το πρωτάθλημα συνεχίστηκε με το ίδιο αγωνιστικό σχήμα, αλλά την επόμενη σαιζόν με δώδεκα και τη μεθεπόμενη με ένδεκα ομάδες.
Την περίοδο 1998/1999 υποβιβάστηκαν από τις δώδεκα ομάδες οι τέσσερεις τελευταίες. Στόχος ήταν ο περιορισμός τών ομάδων σε οκτώ στην πρώτη κατηγορία και η δημιουργία της δεύτερης κατηγορίας.
Την περίοδο 1999/2000 η ΚΕ Μπενίτο αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα και η σαιζόν τελείωσε με εφτά ομάδες (οι βαθμοί που είχαν συγκεντρωθεί με την ομάδα που αποχώρησε δεν μέτρησαν). Στο τέλος της περιόδου ξέσπασε οικονομικό και διοικητικό σκάνδαλο γύρω απο την πρωταθλήτρια Κονστελ•λασιό Εσπορτίβα που κατέληξε στον υποβιβασμό της ομάδας. Η ομάδα Σπόρτινγκ Κλούμπ ντ' Εσκάλδες που είχε υποβιβαστεί την κανονική σαιζόν μπόρεσε έτσι να παραμείνει στην κατηγορία.
Από την περίοδο 2000/2001 εισήχθη το παρακάτω ισχύων αγωνιστικό σχήμα.

Αγωνιστικό σχήμα

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας αποτελείται μόνο από δυο κατηγορίες: την πρώτη κατηγορία γνωστή ως Πριμέρα Ντιβιζιό ( Primera Divisió ) και την δεύτερη κατηγορία γνωστή ως Σεγκόνα Ντιβιζιό ( Segona Divisió ) με συνεχώς μεταβαλόμενο αριθμό συμμετέχοντων συλλόγων και διοργανωτικού σχήματος. Λόγω του μικρού μέγεθους τής χώρας, δεν υπάρχουν κατώτερες κατηγορίες.
Οι οκτώ ομάδες της Πριμέρα Ντιβιζιό αγωνίζονται στην κανονική περίοδο με διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) μεταξύ τους. Η κανονική περίοδος αποτελείται έτσι από 14 αγωνιστικές και με το τέλος της ξεκινά η φάση τών πλέι οφς: οι πρώτες τέσσερεις ομάδες της βαθμολογίας αγωνίζονται μεταξύ τους σε διπλούς αγώνες (για τον τίτλο του πρωταθλητή), το ίδιο συμβαίνει και με τις τέσσερεις ομάδες που τερμάτισαν τελευταίες (για το ζήτημα της υποβίβασης). Έτσι κάθε ομάδα διεκπεραιώνει συνολικά 20 αγώνες. Οι βαθμοί που θα αποκτήσουν οι ομάδες από τα πλέι οφς προστίθονται στους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει από την κανονική περίοδο για να διαμορφωθεί η τελική βαθμολογία.
Από την περίοδο 2018/2019 η πρώτη ομάδα βάση της τελικής βαθμολογίας λαμβάνει μέρος στον προκαταρκτικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Η δεύτερη και η τρίτη ομάδα λαμβάνουν μέρος στον προκαταρκτικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Η τελευταία στη βαθμολογία ομάδα υποβιβάζεται, ενώ η προτελευταία ομάδα παίζει διπλό αγώνα μπαράζ με την δεύτερη στη βαθμολογία της δεύτερης κατηγορίας.
Στη δεύτερη κατηγορία, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό, δεν υπάρχουν πλέι οφς. Η πρώτη ομάδα της τελικής βαθμολογίας προβιβάζεται στην πρώτη κατηγορία, και η δεύτερη παίζει διπλό αγώνα μπαράζ με την προτελευταία της ανώτερης κατηγορίας.
Νάτσο Μονρεάλ

Σε συλλόγους

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005 από τη δεύτερη ομάδα της Οσασούνα και το 2006 μετέβη στην πρώτη, όπου έμεινε το 2011. Στη συνέχεια, έπαιξε στη Μάλαγα για δύο χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2013 υπέγραψε στην Άρσεναλ, με την οποία κατέκτησε τρία Κύπελλα Αγγλίας και τρία Κομιούνιτι Σιλντ. Τον Αύγουστο του 2019 υπέγραψε στη Ρεάλ Σοσιεδάδ για δύο χρόνια.

Στην εθνική ομάδα

Στην Εθνική Ισπανίας παίζει από το 2009. Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013, όπου η Ισπανία ήταν φιναλίστ.  Πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα το 2016, στον αγώνα με τη Βόρεια Μακεδονία για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018. Επελέγη στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.