google/wiki40b huggingface dataset:
Γουλιέλμος του Γκρουμπενχάγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο 7ος γιος του Ερρίκου Α΄ και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαρκήσιου (margrave) του Μάισεν. Ο Ερρίκος Α΄ ο θαυμάσιος ήταν ο ιδρυτής του πριγκιπάτου και είχε οκτώ γιούς. Από αυτούς τρεις απεβίωσαν ως τα 32 έτη τους και δύο ακολούθησαν εκκλησιαστικά σταδιοδρομία. Έτσι όταν απεβίωσε το 1322 κυβέρνησαν από κοινού ο Ερρίκος Β΄, ο Ερνέστος Α΄ και ο Γουλιέλμος. Το πριγκιπάτο ήταν μάλλον μικρό σε σχέση με τα άλλα του δουκάτου των Γουέλφων και το 1324 συμφώνησαν να μην το διαιρέσουν, το επόμενο έτος όμως το χώρισαν.
Το 1351 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Β΄, του οποίου τα παιδιά είχαν φύγει και βρει την τύχη τους στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όπου απεβίωσαν (λίγο μετά το 1384) χωρίς άρρενες απογόνους. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 1360 άτεκνος και το πριγκιπάτο έμεινε στον αδελφό του Ερνέστο Α΄.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Δεκεμβρίου 1915

Οι εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου 1915 κηρύχτηκαν από την κυβέρνηση Σκουλούδη, η οποία παρέμεινε και μετά από αυτές. Έγιναν χωρίς τον Βενιζέλο ο οποίος δεν συμμετείχε επειδή τις θεώρησε παράνομες, και στην συνέχεια με κίνημα συγκρότησε στην Θεσσαλονίκη την Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας. Ενώ στους Βουλευτές που εκλέχτηκαν προστέθηκαν και 19 από την Βόρεια Ήπειρο.

Εκλογική Ατμόσφαιρα

Ο Εθνικός διχασμός άρχισε να επικρατεί. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε να πάρει μέρος στις εκλογές χαρακτιρίζοντας τις εκλογές αντισυνταγματικές και πρόετρεψε τον λαό να απέχει και αυτός. Ο Βενιζέλος φοβόταν πολύ την νοθεία των εκλογών καθώς η κυβέρνση θα υποδίκνευε στο στρατό να επιρεάσει τους ψηφοφόρους ώστε να παραμείνει στην εξουσία. Συμμετείχαν 280.000, το 1/3 σχετικά με τις προηγούμενες εκλογές πριν απο εξι μήνες που ψήφισαν 714.000 ψηφοφόροι.
Τουρισμός στην Αυστρία

Ο τουρισμός αποτελεί σημαντικό μέρος της αυστριακής οικονομίας, που αποδίδει σχεδόν το 9% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας.
Το 2007, ο συνολικός αριθμός των διανυκτερευόντων τουριστών ήταν σχεδόν ο ίδιος για το καλοκαίρι και το χειμώνα, με περιόδους αιχμής τον Φεβρουάριο και τον Ιούλιο ως τον Αύγουστο.
Το 2007 η Αυστρία βρισκόταν στην 9η θέση παγκοσμίως σε τουριστικές εισπράξεις από αλλοδαπούς, οι οποίες έφθασαν τα 18,9 δισεκατομμύρια δολάρια. Όσον αφορά τις αφίξεις των αλλοδαπών τουριστών κατείχε τη 12η θέση, έχοντας 20,8 εκατομμύρια τουρίστες.
Η Βιέννη προσελκύει το μεγαλύτερο μέρος αυτών των τουριστών, τόσο το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα. Το Σάλτσμπουργκ λαμβάνει περίπου το ένα πέμπτο των τουριστικών διανυκτερεύσεων, σε σχέση με τη Βιέννη. Την χειμερινή περίοδο, μια σειρά από θέρετρα χειμερινών αθλημάτων, ξεπερνούν το Σάλτσμπουργκ στον αριθμό των τουριστικών διανυκτερεύσεων, όπως το Σόλντεν, το Σάλμπαχ-Χίντεργκλεμ, το Ισγκλ, το Σανκτ Άντον αμ Άρλμπεργκ και το Ομπερτάουερν.
Τα ταξίδια στην Αυστρία περιλαμβάνουν, ως επί το πλείστον, εκδρομές στη Βιέννη, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, τα παραδοσιακά οινοποιία (Heurigen) και ρομαντικές μουσικές εκδηλώσεις με χορό Βάλς. Σημαντικοί προορισμοί είναι το Σάλτσμπουργκ, γενέτειρα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, το Ίνσμπρουκ, πρωτεύουσα του Τυρόλο και περιβάλλεται από τις Άλπεις, και οι κοιλάδες του Δούναβη με τους αμπελώνες τους, όπως για παράδειγμα το Βαχάου και το Ντουνκελστάινερβαλντ, που βρίσκονται μεταξύ του Μελκ και του Κρεμς. Στο δυτικό τμήμα της χώρας, η επαρχία Φόραρλμπεργκ φθάνει ως τη Λίμνη της Κωνσταντίας, στο ανατολικό τμήμα της Λίμνης Ναϊζίντλ. Τα τρία πιο διάσημα αξιοθέατα στην Αυστρία είναι το Παλάτι Σένμπρουν (2.590.000 επισκέπτες ετησίως), ο Ζωολογικός Κήπος της Βιέννης (2.453.987 επισκέπτες) και η Βασιλική του Μαριατσέλ (1.500.000 επισκέπτες). 
Μεγάλης τουριστικής σημασίας είναι τα αυστριακή θέρετρα σκι, πεζοπορίας και ορειβασίας στις Άλπεις, καθώς και οι οικογενειακοί χώροι αναψυχής, όπως το θεματικό πάρκο «Νερό των Μαγισσών» στο Τυρόλο. Το ίδιο ισχύει και για τις πολυάριθμες λίμνες της Αυστρίας, όπως η Λίμνη Βόλφγκανγκ και η Λίμνη Βέρτερ, και για τα κάστρα.
Για τους επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τέχνη σύγχρονων μέσων, υπάρχει το Αρς Ελεκτρόνικα Σέντερ στην πόλη Λιντς. Από το 1979 αυτό το εκθεσιακό κέντρο οργανώνει το Φεστιβάλ Αρς Ελεκτρόνικα και αποδίδει το βραβείο Πριξ Αρς Ελεκτρόνικα, το ανώτερο παγκόσμιο βραβείο για την σύγχρονη τέχνη μέσων.
Τρούμπα

Ιστορία

Από τις αρχές του 20ού αιώνα στην Τρούμπα λειτουργούσαν κακόφημα μπαρ, οίκοι ανοχής και καμπαρέ. Ωστόσο, η εικόνα της Τρούμπας που υπάρχει σήμερα στο ελληνικό λαϊκό φαντασιακό αφορά κυρίως την περίοδο από την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1944 μέχρι την επιβολή της χούντας το 1967, καθώς προπολεμικά αρκετοί οίκοι ανοχής βρίσκονταν και σε άλλα σημεία του Πειραιά, κυρίως στα Βούρλα της Δραπετσώνας. Το κλείσιμο των οίκων ανοχής στα Βούρλα το 1937 και η μετατροπή τους σε φυλακές είχε ως άμεσο αποτέλεσμα οι ιερόδουλες που βρίσκονταν εκεί να μεταφερθούν στην Τρούμπα. Μετά τη δύση του ηλίου ένας άλλος κόσμος της νύχτας επικρατούσε με πρωταγωνιστές τους σκληρούς νονούς του υποκόσμου, τους προαγωγούς και τις ιερόδουλες. Υπήρχαν τακτικές αιματηρές συμπλοκές και πολλά κοινωνικά δράματα, τα οποία απαθανάτισε ο ελληνικός κινηματογράφος της δεκαετίας του 1960. Συνηθέστεροι θαμώνες στη περιοχή ήταν διεθνή πληρώματα εμπορικών αλλά και πολεμικών πλοίων, και πολλοί Αμερικανοί ναύτες του 6ου στόλου. Στην Τρούμπα λειτουργούσαν επίσης και τρεις κινηματογράφοι (Φως, Ηλύσια και Ολύμπικ), που προέβαλαν από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ σε καθημερινή βάση ταινίες ακατάλληλου για ανηλίκους περιεχομένου. Γενικά την εποχή εκείνη όλη η περιοχή ήταν υποβαθμισμένη και χαρακτηριζόταν κακόφημη.
Υπεύθυνη για την αστυνόμευση της Τρούμπας ήταν η Αστυνομική Διεύθυνσις Πειραιώς της τότε Αστυνομίας Πόλεων. Ανάμεσα στους αστυνομικούς που κατά τη διάρκεια της καριέρας τους είχαν σημαντική εμπλοκή με υποθέσεις της Τρούμπας ήταν ο Σπύρος Μιχελής (αργότερα αρχηγός της Αστυνομίας Πόλεων επί χούντας Ιωαννίδη) και ο πολύ γνωστός Νίκων Αρκουδέας (αργότερα αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας επί Ανδρέα Παπανδρέου). Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1967, το χουντικό καθεστώς απαγόρευσε τη συνέχιση λειτουργίας όλων των παραπάνω κέντρων θέλοντας να δείξει την αφοσίωσή του στα «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη», αλλά βασικά λόγω της άμεσης γειτνίασης τους με τα καινούρια γραφεία ναυτιλιακών εταιρειών που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Σήμερα από εκείνη την περίοδο λειτουργεί σε καθημερινή βάση μόνο ο κινηματογράφος Ολύμπικ και κάποια ελάχιστα χαρακτηριστικά μπαρ.

Η Τρούμπα σήμερα

Στην περιοχή της Τρούμπας βρίσκονται σήμερα κυρίως ναυτιλιακές εταιρίες, ναυτικά πρακτορεία, ελάχιστα καμπαρέ, ξενοδοχεία, καταστήματα παντός είδους που απευθύνονται κυρίως σε μετανάστες ασιατικής καταγωγής, σε ναυτικούς και σε τουρίστες.  Επίσης στην ίδια περιοχή βρίσκονται τα Δικαστήρια του Πειραιά, το ΙΚΑ, η υπηρεσία Ναυτικών Μητρώων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και μια μονάδα αποκατάστασης τοξικομανών με μεθαδόνη του ΟΚΑΝΑ. Παλαιότερα υπήρχε επίσης και υπηρεσία Μεταγωγών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Κατά τα τελευταία έτη νέας μορφής νυχτερινή διασκέδαση έχει επανακάμψει στους δρόμους της Τρούμπας, ενώ χρησιμοποιείται εκ νέου και το όνομα «Τρούμπα».
Άννα Κινδύνη-Μαυρουδή

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φώκαια και έζησε την προσφυγιά από πολύ μικρή. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στη Μυτιλήνη, όπου είχε εγκατασταθεί μαζί με την οικογένειά της. Αργότερα αγωνίστηκε στην Εθνική Αντίσταση. Το 1945 φυγαδεύτηκε μαζί με 200 άλλους διανοούμενους κομμουνιστές και μέλη του ΕΑΜ και το σύζυγό της, Μανόλη Κινδύνη στη Γαλλία. Εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι, όπου η Άννα έκανε σπουδές, το διάστημα 1945-1992. Έργα της ζωγράφου παρουσιάστηκαν σε διάφορες εκθέσεις (εκ των οποίων οι 25 ατομικές) στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Τα πιο πολλά από τα έργα της δωρήθηκαν στο Μουσείο Μπενάκη από την ανιψιά της, Μαργαρίτα Παπαδημητρίου-Boulenger, το 2006.
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 2003 και η κηδεία της έγινε στη Νέα Σμύρνη.
Τον Ιανουάριο του 2009, έξι χρόνια μετά το θάνατό της, κυκλοφόρησε το βιβλίο "Άννα Κινδύνη 1914-2003".
Ακαρνανικά όρη

Χλωρίδα

Σε χαμηλό υψόμετρο φυτρώνουν βελανιδιές και σε ψηλότερο υψόμετρο υπάρχουν βοσκοτόπια και σημεία όπου φυτρώνει η κεφαλληνιακή ελάτη (Abies cephalonica). Οι μεμονωμένες βελανιδιές είναι απομεινάρια των βελανιδοδασών που κάποτε κάλυπταν ολόκληρη την Ακαρνανία. Το πιο αντιπροσωπευτικό δάσος ήμερης βελανιδιάς (Quercus ithaburensis Decaisne subsp. macrolepis (Kotschy) Hedge & Yalt., Quercus aegilops L.)βρίσκεται στο Ξηρόμερο, στις νοτιοανατολικές απολήξεις των Ακαρνανικών ορέων. Η περιοχή είναι τοποθετημένη μεταξύ της λίμνης Οζερού, του ποταμού Αχελώου και των ακτών του Ιονίου, κοντά στον Αστακό. Ο πυρήνας της περιοχής του δάσους είναι μια γραμμή από λόφους άμεσα δυτικά και νότια της λίμνης Οζερού και λέγεται λόφοι Λιγοβίτσι – Μάνινα, οι οποίοι καλύπτουν 6000 εκτάρια.
Το πυκνό και πανάρχαιο δάσος της βαλανιδιάς δημιουργεί μια τοποθεσία που κυριαρχείται από τη βαλανιδιά, σε μια μοναδική μορφή στην Ελλάδα.

Πανίδα

Τα πουλιά που ζουν στην περιοχή είναι ο Μικροτσικνιάς (5+ ζεύγη), το Όρνιο (30-40 ζεύγη, η μεγαλύτερη αποικία στην ηπειρωτική χώρα), ο Χρυσαετός (1-2 ζεύγη), ο Πετρίτης (2-4 ζεύγη), το Γελογλάρονο, ο Μπούφος Bubo bubo, η Λιοστριτσίδα και ο Γαϊδουροκεφαλάς. Τα Ακαρνανικά όρη συμπεριλαμβάνονται στις σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας

Τηλεπικοινωνίες

Είναι κομβικό κέντρο ανταπόκρισης τηλεπικοινωνιών στην Δυτική Ελλάδα. Οι κεραίες, βρίσκονται στην κορυφή «Περγαντί», σε υψόμετρο 1.435 μέτρων. Από τους αναμεταδότες αυτής της περιοχής καλύπτεται η περιοχή της Ακαρνανίας (Αγρίνιο και βορειότερα) οι νομοί, με κάποιες εξαιρέσεις, Πρέβεζας (με ξεχωριστό κέντρο εκπομπής για την περιοχή του δήμου Φαναρίου), Άρτας (με συμπληρωματικό κέντρο εκπομπής για την πόλη της Άρτας και τις γύρω περιοχές το «Κορφοβούνι»), Λευκάδας (με κάλυψη στο νότιο μέρος της Νήσου από το κέντρο εκπομπής «Αίνος» της Κεφαλλονιάς), η νότια Κέρκυρα, αρκετά ορεινά του νομού Ιωαννίνων, και μέρος του νομού Ευρυτανίας.
Τηλεοπτικά υπάρχουν αναμεταδότες, όλων των σταθμών: της ΕΡΤ, πανελλήνιας και περιφερειακής εμβέλειας της περιοχής (που μεταδίδονται μέσω της Digea), οι κρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και πολλά τοπικά μέσα. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 από εκεί εξέπεμπε μόνο η τότε ΕΤ2 με μεγάλη ισχύ (Αναμεταδότης ισχύος 25KW ch 43) ενώ, η λήψη του πρώτου δημόσιου καναλιού γινόταν από τον Αίνο.
Ώριμος μαθητής

Ωριμος μαθητής (mature student) ή ενήλικος μαθητής θεωρείται όποιος ξεκινά τη διαδικασία της μάθησης σε ηλικία σχετικά μεγαλύτερη από αυτήν του αποφοίτου λυκείου. Ουσιαστικά αναφέρονται με αυτόν τον όρο μαθητές και σπουδαστές που ξεκινούν τις πανεπιστημιακές σπουδές τους σε ηλικία από 25 ετών και άνω. Το φαινόμενο των ώριμων μαθητών στο εξωτερικό είναι ευρέως διαδεδομένο και συνδέεται με τη δια βίου μάθηση Στις ΗΠΑ και τη Βρετανία περίπου το 15% των φοιτητών είναι ώριμοι φοιτητές, για τους οποίους υφίσταται ειδική μέριμνα, που διευκολύνει  την πρόσβαση και τη φοίτησή τους.
Μαίρη Λαλοπούλου

Βιογραφία

Πρωτοεμφανίστηκε με το Ρεαλιστικό Θέατρο, στο έργο Χρυσάφι (1949). Έπαιξε σε ρόλους καρατερίστας σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως κωμωδίες. Έπαιξε επίσης σε παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο.
Επαρχία του Μπινγκιόλ

Η Επαρχία του Μπινγκιόλ (τουρκικά: Bingöl ili, κουρδικά: Parêzgeha Bîngolê‎, Ζαζαϊκά: Çewlîg, Βόρεια Κουρδικά: Çewlîg, αρμενικά: Ճապաղջուր Chapaghjur‎) είναι επαρχία της Τουρκίας στην ανατολική Ανατολία. Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1946 από τμήματα των επαρχιών Έλαζιγ και Ερζιντζάν. Η νέα επαρχία ήταν γνωστή ως επαρχία Τσαπακτσούρ μέχρι το 1950. Οι γειτονικές επαρχίες είναι οι επαρχίες Τούντζελι, Ερζερούμ, Μους, Ντιγιάρμπακιρ, Ερζιντζάν και Έλαζιγ. Η επαρχία έχει έκταση 8.125 km² και έχει πληθυσμό 255.170 κατοίκων. Οι κύριες γλώσσες είναι η τουρκική και η ζαζαϊκή/κουρδική. Η πρωτεύουσα είναι η Μπινγκιόλ. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της επαρχίας είναι Κούρδοι.
Εποχή της πληροφορίας

Το Διαδίκτυο

Το Διαδίκτυο (Internet) σχεδιάστηκε αρχικά ως ένα κατανεμημένο δίκτυο που θα μπορούσε να συνδέσει υπολογιστές μεταξύ τους, να είναι ανθεκτικό και να μην έχει τρωτά σημεία. Το Διαδίκτυο δεν θα μπορούσε να καταρρεύσει ολοκληρωτικά από μια μοναδική αιτία, και αν μεμονωμένες περιοχές του δικτύου απενεργοποιηθούν τότε οι πληροφορίες θα μπορούσαν να αλλάξουν εύκολα πορεία. Δημιουργήθηκε από την APRA και η πρώτη του ονομασία ήταν APRANET. Οι πρώτες βασικές του εφαρμογές και λειτουργίες ήταν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail) και η μεταφορά αρχείων.
Παρ' όλα αυτά, μόνο μετά την δημιουργία του παγκόσμιου ιστού το 1989 το Διαδίκτυο έγινε πραγματικά ένα παγκόσμιο δίκτυο. Σήμερα το Διαδίκτυο έχει γίνει η απόλυτη πλατφόρμα για την επιτάχυνση της ροής των πληροφοριών και είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μορφή των μέσων ενημέρωσης.

Εξέλιξη

Το 1956 στις Ηνωμένες Πολιτείες οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο αριθμός των ατόμων που κατείχαν θέσεις εργασίας λευκού κολάρου, υπερέβαιναν στον αριθμό των ανθρώπων που κατείχαν θέσεις εργασίας μπλε κολάρου. Τότε οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι η βιομηχανική εποχή είχε φτάσει στο τέλος της. Καθώς η βιομηχανική εποχή έφτανε στο τέλος της, τα νεότερα χρόνια υιοθέτησαν τον τίτλο της εποχής της πληροφορίας.
Εκείνη την εποχή, ελάχιστες θέσεις εργασίας είχαν να κάνουν με υπολογιστές και γενικά με ότι έχει να κάνει με την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οι άνθρωποι που κατείχαν βιομηχανικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής εποχής ήταν σταθερά απομακρυσμένοι. Ο αριθμός των ανθρώπων που κρατούσαν θέσεις εργασίας ως υπάλληλοι καταστημάτων, υπάλληλοι γραφείου, νοσοκόμοι, δάσκαλοι κλπ. ολοένα και αυξανόταν. Ο δυτικός κόσμος μετατρεπόταν σε μια οικονομία παροχής υπηρεσιών.
Τελικά η τεχνολογία της πληροφορικής και των επικοινωνιών (όπως είναι οι υπολογιστές και γενικά των ηλεκτρονικών υπολογιστικών μηχανημάτων, των οπτικών ινών, των επικοινωνιακών δορυφόρων, του Διαδικτύου) έγινε σημαντικό μέρος της σύγχρονης οικονομίας. Οι υπολογιστές εξελίσσονταν συνεχώς και σαν αποτέλεσμα πολλές επιχειρήσεις γνώρισαν δραματικές αλλαγές.
Έτσι, συχνά ο όρος εποχή της πληροφορίας αναφέρεται στη χρήση των κινητών τηλεφώνων της ψηφιακής μουσικής, της τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας, των ψηφιακών καμερών, του Διαδικτύου καθώς και σε άλλα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν τεθεί σε ευρεία χρήση.
Τομ Φέλτον

Πρώτα χρόνια

Ο Φέλτον γεννήθηκε στο Έπσομ, είναι γιος της Σάρον και του Πίτερ Φέλτον. Εκπαιδεύτηκε στο σχολείο Cranmore της West Horsley, μέχρι την ηλικία των δεκατριών ετών. Στη συνέχεια παρακολούθησε το The Howard of Effingham School το οποίο είναι ένα γυμνάσιο που βρίσκεται στο Effingham που ειδικεύεται στις επιστήμες. Ο Φέλτον είναι τραγουδιστής και ήταν μέλος μιας χορωδίας στην ηλικία των επτά ετών. Ήταν μέλος τεσσάρων σχολικών χορωδιών και του δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει στη χορωδία του καθεδρικού ναού Guildford. Έχει τρεις μεγαλύτερους αδελφούς τους Ashley, Jonathan και Chris.
Μακάμπι Βουκουρεστίου

Ιστορία

Η Μακάμπι Βουκουρεστίου ιδρύθηκε το 1919 από ένα εβραίο επιχειρηματία την εποχή που οι μειονότητες στη Ρουμανία ίδρυαν δικές τους ποδοσφαιρικές ομάδες. Το 1925, δημιουργήθηκε ομάδα γυναικείου χάντμπολ.
Πριν τη περίοδο 1940-1941, όταν επικράτησε ο Αντισημιτισμός στη Ρουμανία, η ομάδα αποκλείστηκε από τις επίσημες διοργανώσεις. Επανεμφανίστηκε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρώντας το όνομα της μέχρι που ενοποιήθηκε με μια άλλη ομάδα με το όνομα Τσιοκανούλ.
Σαν Τσιοκανούλ, αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας. Το Μάιο του 1948, ενοποιήθηκε με την FC Unirea Tricolor Bucureşti, δημιουργώντας τη Ντιναμό Βουκουρεστίου.
Δυναστεία των Μερμνάδων

Οι Μερμνάδες ήταν μια δυναστεία που κυβέρνησε την Λυδία για πέντε γενιές από το 717 μέχρι το 546 π.Χ. 
Οι Μερμνάδες πήραν την εξουσία όταν ο Γύγης δολοφόνησε τον βασιλιά της Λυδίας της δυναστείας των Ηρακλείδων, Κανδαύλη, με την βοήθεια της βασίλισσας. Η δυναστεία έληξε με την κατάκτηση της Λυδίας από τον Κύρο την περίοδο που βασιλιάς της Λυδίας ήταν ο Κροίσος.
1480 Αούνους

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Αούνους είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
SBS (αυστραλιανός τηλεοπτικός σταθμός)

SBS HD

Το κανάλι SBS HD άρχισε να εκπέμπει στις 14 Δεκεμβρίου του 2006. Μεταδίδει προγράμματα του καναλιού σε εικόνα υψηλής ευκρίνειας.
ΟΕ Σάντα Κολόμα

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986 και από το 1999 μέχρι την περίοδο  2007-2008 έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό. 
Αμέσως την επόμενη χρονιά 2008 προβιβάζεται ως πρωταθλήτρια στην πρώτη κατηγορία, την Πριμέρα Ντιβιζιό και ήδη την περίοδο 2009/10 θα τερματίσει δεύτερη, την καλύτερή της θέση ως τώρα. Αυτή η θέση θα της επιτρέψει να πάρει μέρος για πρώτη φορά την περίοδο 2010/11 σε ευρωπαϊκή διοργάνωση στον πρώτο προκριματικό γύρο της ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, όπου θα ηττηθεί δύο φορές (0:3 και 0:2) από την ΦΚ Μόγκρεν Μπούντβα του  Μαυροβουνίου.
Το 2010 έφτασε κοντά στην κατάκτηση του κυπέλλου Ανδόρρας, το (Κόπα Κονστιτουθιό), αλλά έχασε στον τελικό από την Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Τζουλιά με 1:0. Από την ίδια ομάδα θα αποκλειστεί και στον τελικό του 2011 με σκορ 3:1

Αντιπαλότητες

Η τοπική αντίπαλος της ομάδας ΟΕ Σάντα Κολόμα είναι η ΦΚ Σάντα Κολόμα. Η αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ομάδων έχει αυξηθεί από την περίοδο 2009/10, όταν και οι εν λόγω ομάδες άρχισαν να συναγωνίζονταν πλέον, με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου άλλαξε το 2014.
Ρομαντικό σημείωμα

Βραβεία / Διακρίσεις

Τιμητική διάκριση φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1978.
Νικόλαος Τομπάζης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στην Αγία Πετρούπολη και ήταν γιος του διπλωμάτη Αλέξανδρου Τομπάζη και της Έλενας Μπαλτατζή. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλιά υδραϊκή οικογένεια Τομπάζη και ήταν δισέγγονος του Μανώλη Τομπάζη ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Μπαλτατζή και ήταν εγγονός του Αριστείδη Μπαλτατζή, τραπεζίτη και δήμαρχου Βοσπόρου. Στα δεκαοκτώ του άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία Rallis Bros και γι'αυτό το λόγο εγκαταστάθηκε στην Ινδία. Το 1945 συνταξιοδοτήθηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Υπήρξε δεινός ορειβάτης και εκτροφέας σκύλων.
Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με την Δέσποινα Ροδοκανάκη και σε δεύτερο με την Βιργινία Αλέξανδρου Μπενάκη. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο παιδιά: τον Αλέξανδρο, αρχιτέκτονα, και την Ιωάννα Τομπάζη.

Φωτογραφία

Από νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με την φωτογραφία. Το 1925 διοργάνωσε ορειβατική αποστολή στο όρος Σικίμ των Ιμαλαΐων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η έκδοση του «Account of a Photographic Expedition to the Southern Glaciers of Kangchenjunga in the Sikkim Himalaya». Από την δεκαετία του 1950 ασχολήθηκε με την αρχαιολογική φωτογραφία και σε συνεργασία με την αρχαιολογική εταιρεία παρακολούθησε τις ανασκαφές στο Ασκητάριο Ραφήνας και στη Βραυρώνα και τη Μερέντα που πραγματοποιούνταν από τους αρχαιολόγους Τάκη Θεοχάρη και Ιωάννη Παπαδημητρίου. Παράλληλα συνεργαζόταν με το υπουργείο Τουρισμού για την φωτογράφιση μνημείων. Το 1962 περιηγήθηκε στο Άγιο Όρος αποτυπώνοντας τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των Μονών καθώς και στιγμές από την καθημερινότητα των μοναχών. Κομμάτι της δουλειάς του στο Άγιο Όρος εκτέθηκε από το Βρετανικό Συμβούλιο σε έκθεση που διοργανώθηκε με τον τίτλο: «Νικολάου Τομπάζη, Φωτογραφική Έκθεση Αγίου Όρους».
Υπήρξε μέλος της Royal Photographic Society στο Λονδίνο καθώς και ταμίας της Photographic Society στην Καλκούτα. Είχε τιμηθεί με τη διάκριση του μέλους της Fédération de l’Art Photographique της Ελβετίας.
Το 1997 τα παιδιά του δώρισαν το αρχείο του, το οποίο αριθμεί περί τα 30.000 αρνητικά, στο Μουσείο Μπενάκη.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2019–20

Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Βαθμολογία 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Βαθμολογία 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Το Βιβλίο του Μόρμον

Περιεχόμενο

Σύμφωνα με το βιβλίο, ο προφήτης Ιαρέδ οδήγησε στην αμερικανική ήπειρο μία μικρή ομάδα από Ιαρεδίτες, μια φυλή που με θεία μεσολάβηση δεν θίχτηκε από τη σύγχυση γλωσσών στη Βαβέλ. Εκεί όμως διαιρέθηκαν, πολέμησαν μεταξύ τους και καταστράφηκαν μετά από μάχη κοντά στο λόφο Κουμόρα. 
Ένας άλλος προφήτης, ο Λεχί, που ζούσε στην Ιερουσαλήμ περίπου το 600 π.Χ., πήρε κι αυτός εντολή από το Θεό να οδηγήσει απογόνους της φυλής Μανασσή στην Αμερική. Και αυτοί διαιρέθηκαν σε δύο έθνη, τους Νεφίτες και τους Λαμανίτες, από τα ονόματα των παιδιών του Λεχί. Οι Νεφίτες ήταν ευσεβείς, ενώ οι Λαμανίτες άθεοι. Αργότερα οι Λαμανίτες έγιναν άγριοι κι απέκτησαν σκούρο χρώμα. Απόγονοι των Λαμανιτών είναι, σύμφωνα με το Βιβλίο του Μόρμον, οι σημερινοί Ινδιάνοι. Το 400 μ.Χ. οι δυο ομάδες συγκρούσθηκαν στον ίδιο λόφο Κουμόρα (Cumorah) και οι Νεφίτες εξολοθρεύτηκαν.
Σύμφωνα με το Βιβλίο του Μόρμον, ο Ιησούς Χριστός παρουσιάστηκε στους Νεφίτες μετά την ανάστασή του και εξέλεξε 12 αποστόλους, στους οποίους κήρυξε το Ευαγγέλιο κι έδωσε εξουσία να βαπτίζουν, να συγχωρούν αμαρτίες και να κηρύττουν το Ευαγγέλιο με κέντρο την Αμερική. Τα αρχαιότερα συγγράμματα που ο γραμματέας Αμμαρών υπέδειξε στον Μόρμον που να τα βρει, μαζί με εκείνα που κατέγραψε ο ίδιος ο Μόρμον και ολοκλήρωσε ο γιος του Μορόνι, γράφτηκαν γύρω στο 400 μ.Χ. σε χαραγμένες πλάκες. Το 421 μ.Χ. ο προφήτης Μορόνι έκρυψε τις πλάκες θάβοντάς τες στον λόφο Κουμόρα (στη σημερινή πολιτεία της Νέας Υόρκης).
Σύμφωνα με τον Τζόζεφ Σμιθ (Joseph Smith), το 1823 τον επισκέφθηκε ένα πνεύμα, το οποίο αργότερα του αποκάλυψε ότι ήταν αγγελιαφόρος του Θεού ονόματι Μορόνι (Moroni). Ο Μορόνι του είπε ότι ο Θεός του είχε επιφυλάξει την αποστολή να κηρύξει το "αιώνιο ευαγγέλιο", που ήταν γραμμένο σε δυο χρυσές πλάκες. Μαζί με τις πλάκες ήταν θαμμένοι και δυο λίθοι, τα Ουρίμ και Θουμμίμ, η κατοχή των οποίων έδινε δυνατότητες όπως εκείνες των "βλεπόντων" της Παλαιάς Διαθήκης, απαραίτητες για την ανάγνωση και την μετάφραση των χρυσών πλακών, οι οποίες ήταν χαραγμένες με αιγυπτιακούς χαρακτήρες. Ο Μορόνι είπε στον Σμιθ ότι αργότερα θα του έδινε τις πλάκες και τους λίθους, ότι αυτός δεν θα έπρεπε να δείξει σε κανέναν αυτά τα αντικείμενα χωρίς εντολή, κι αφού τελείωνε τη μετάφραση θα έπρεπε να τα επιστρέψει. Η παράδοση των αντικειμένων έγινε το 1827 και η μετάφρασή τους από τον Σμιθ τελείωσε το 1829. Οι πλάκες επιστράφηκαν στον Μορόνι και το κείμενο που μεταφράστηκε εκδόθηκε το 1930 ως Το Βιβλίο του Μόρμον.
Ντενί Γκετζ

Βιογραφία

Ο Denis Guedj ήταν από τους ιδρυτές, μαζί με τον Claude Chevalley, του μαθηματικού τμήματος του πειραματικού πανεπιστημιακού κέντρου της Vincennes, υπό την αρχή του πανεπιστημίου του Παρισιού VIII, από την ίδρυσή του το 1969. Δίδασκε την ιστορία της επιστήμης και της επιστημολογίας και υποστηρίζοντας την ιδέα του λαϊκού πανεπιστημίου, αρνήθηκε οποιαδήποτε συμμετοχή στην διεύθυνση ή τη διαχείριση του ιδρύματος.
Συγγραφέας δοκιμίων και μυθιστορημάτων με θεματολογία από τις επιστήμες, τα μαθηματικά και την ιστορία τους, συνεργάστηκε στην εφημερίδα Libération από το 1994 ως το 1997 για τα χρονικά του επιστημονικού φυλλαδίου Eurêka, τα οποία αργότερα σχημάτισαν το βιβλίο Το δωρεάν δεν αξίζει πλέον τίποτα (La gratuité ne vaut plus rien).
H μεγάλη επιτυχία του ήρθε το 1998 με τη δημοσίευση του μυθιστορήματος Το Θεώρημα του Παπαγάλου , που έχει μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες , όπου ο συγγραφέας κάνει αναδρομή στην ιστορία των μαθηματικών, και το οποίο ακολουθείται από συνεχείς επιτυχίες όπως, το 2000, Το Μέτρο του κόσμου, που αφηγείται την ιστορία της καθιέρωσης του μετρικού συστήματος κατά τη διάρκεια της γαλλικής Επανάστασης, όπως επίσης και το Μηδέν, το 2005, το οποίο εξηγεί την εφεύρεση του μηδενός μέσα από πέντε ενσαρκώσεις μίας γυναίκας.
Το 2009 συμμετείχε στην αρχική διαμαρτυρία, με την ονομασία «Άπειρος κύκλος των πεισμωμένων» (Ronde infinie des obstinés), συγκεντρώνοντας εκπαιδευτικούς και μαθητές που διαδήλωσαν στο πεζοδρόμιο του Παρισιού, στην Place de Grève, για 1.001 ώρες για να διαμαρτυρηθούν κατά του γαλλικού νόμου για τις ελευθερίες και τις ευθύνες των πανεπιστημίων.