google/wiki40b huggingface dataset:
Σαραβάλι Αχαΐας

Ονομασία

Η ονομασία του οφείλεται στον Ντε Σαραβάλε, Γάλλο φεουδάρχη της περιοχής και σταυροφόρο, ο οποίος είχε κτίσει στην περιοχή την οικία του, ένα κάστρο, απομεινάρια του οποίου υπάρχουν και σήμερα στην περιοχή του Σαραβαλίου. Σύμφωνα με την παράδοση, στο κάστρο αυτό έμεινε, το 1425, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι ονομάστηκε έτσι από τον Ιταλό φεουδάρχη της περιοχής, Ραϊνάλδο, ο οποίος καταγόταν από το Σαραβάλε (Saravale) της Βόρειας Ιταλίας.

Ιστορία

Στην περιοχή του Αγίου Νικολάου έχουν βρεθεί κατάλοιπα βυζαντινού οικισμού, και ερείπια μεγαλοπρεπούς οικίας. Στην περιοχή που βρισκόταν το κάστρο ανακαλύφθηκαν ρωμαϊκές επιγραφές που αναφέρονταν στην 12η ρωμαϊκή λεγεώνα, οι επιγραφές αυτές είναι άγνωστο από που ακριβώς μεταφέρθηκαν εκεί αφού ήταν εντοιχισμένες στα τείχη του κάστρου.
Το 1903 αναφέρεται πως το Σαραβάλι συνδέεται με την Πάτρα με δημοτικό αμαξιτό (χωμάτινο) δρόμο και μέσω αυτού απέχει περίπου μιάμιση (1½) ώρα από την πόλη.

Εκπαίδευση

Το Σαραβάλι διαθέτει ένα Νηπιαγωγείο, ένα Δημοτικό και ένα Γυμνάσιο. Αρχικά όλα τα σχολεία αυτά βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο, ενώ αργότερα χτίστηκε νέο κτίριο για το γυμνάσιο σε διαφορετική τοποθεσία. Σχεδόν όλα τα παιδιά των οικογενειών που κατοικούν στο Σαραβάλι παρακολουθούν το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό στο Σαραβάλι. Στην συνέχεια λίγα παιδιά συνεχίζουν στο Γυμνάσιο του Σαραβαλίου καθώς πολλά από αυτά γράφονται σε κάποιο Γυμνάσιο της Πάτρας. Τέλος, όσα από τα παιδιά που παρακολούθησαν το Γυμνάσιο Σαραβαλίου αποφασίσουν να συνεχίσουν και στο Λύκειο, αναγκαστικά θα πρέπει να πάνε σε κάποιο Λύκειο της Πάτρας ή στο Λύκειο των Δεμενίκων που είναι σχετικά κοντά στο Σαραβάλι.

Αθλητισμός

Στο Σαραβάλι εδρεύει ο Αχαιός Σαραβαλίου με τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης και αγωνίζεται στο πρώην κοινοτικό και νυν Δημοτικό Γήπεδο Σαραβαλίου "Κ.ΖΑΡΡΑΣ" το οποίο έχει πλαστικό χλοοτάπητα. Επίσης στην δημοτική ενότητα του Σαραβαλίου και συγκεκριμένα παραπλεύρως του ποταμού Γλαύκου έχει τις αθλητικές της εγκαταστάσεις η Θύελλα Πατρών ενώ ο Γαλαξίας με τμήμα καλαθοσφαίρισης εδρεύει στα Δεμένικα.

Γ.Π.Σ. Αχαιός Σαραβαλίου

Ο Αχαιός Σαραβαλίου ιδρύθηκε το 1969 με αριθμό μητρώου ΕΠΟ 1581 απο το Κωνσταντίνο Ζαρρα απο τον οποίο έχει πάρει και το όνομα το γήπεδο του Αχαιού. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μπλέ και άσπρο και έχει ιδιόκτητο γήπεδο, Κατά καιρούς έχει αγωνιστεί σε όλες τις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Από τον Αχαιό έχει ξεκινήσει την καριέρα του ο Δημήτρης Αργυρόπουλος, που αγωνιζόταν στην Παναχαική Γ.Ε., ενώ έχει επίσης αγωνιστεί στην Ααλστ Βελγίου, στον Πατραϊκό, στον Πανελευσινιακό, στον Εθνικό και την Παναχαϊκή στην Α' Εθνική. Μεγαλύτερη επιτυχία του Αχαιού η συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου ερασιτεχνών Αχαΐας το 2008 και το 2013. Επίσης στο τμήμα μπάσκετ του συλόγου ξεκίνησε και ο αδελφός του Δημήτρη, Νίκος, ο οποίος έπαιξε στον ΑΣ Απόλλων Πατρών στην Α' Εθνική και σήμερα αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Τέλος διατηρεί τμήμα μπάσκετ με δικό του ανοιχτό γήπεδο και αξιόλογη παρουσία στις κατηγορίες της ΕΣΚΑ-Η.

Φωτοθήκη

Οι φωτογραφίες αφορούν την ομάδα του Αχαιού Σαραβαλίου.
ΟΣΤ Παλέρμο

1898-1947

Η ομάδα της Παλέρμο ιδρύθηκε το 1900 και ο πρώτος ιδρυτής της ήταν ο Άγγλος Τζόσεφ Γουιτέικερ και ο Ιταλός συνεργάτης του, Ιγνάσιο Παγάνο. Η πρώτη ομάδα της αποτελούνταν από τρεις Άγγλους και 9 Ιταλούς που κατοικούσαν στην πόλη. Τον Δεκέμβριο του 1900 έδωσαν τον πρώτο τους αγώνα, ύστερα από συμφωνία με μια ερασιτεχνική ομάδα της Αγγλίας. Η ομάδα δεν έκανε καλό ξεκίνημα και γνώρισε την ήττα χάνοντας με 5-0. Πέντε μήνες μετά έδωσε τον πρώτο της επαγγελματικό της αγώνα με αντίπαλο την ΑΚΡ Μεσσίνα νικώντας με 3-2. Τότε βασικά χρώματα θεωρούνταν το κόκκινο και το λευκό. 
Τελικά, το 1907 έκαναν σημαντικές βελτιώσεις, καθώς μπήκαν στον επαγγελματικό τομέα. Καταρχάς, το όνομα του συλλόγου άλλαξε και λεγόταν Palermo Football Club και τα χρώματα της άλλαξαν σε ροζ και λευκό. Από το 1908 μέχρι και το 1914 αγωνιζόταν στο Κύπελλο Λίπτον με χορηγό την γνωστή εταιρία αναψυκτικών. Η Παλέρμο κέρδισε το κύπελλο αυτό τρεις φορές με καλύτερή της στιγμή, μια νίκη με 6-0. 
Αργότερα ξέσπασε ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος και η ενεργός δράση της ομάδας σταμάτησε για λίγα χρόνια. Μετά το τέλος του πολέμου, το 1919, επανασυστάθηκε εκ νέου ως Unione Sportiva Palermo. Την δεκαετία του 1920 αγωνίστηκε στην κύρια κατηγορία της Ιταλίας, αλλά το 1927 υπήρξαν οικονομικά προβλήματα και χρειάστηκε να ενωθεί με μια ομάδα που να μπορεί να την βοηθήσει στο να υπάρξει μέλλον στον σύλλογο. Ενώθηκε, λοιπόν, με την Βίγκορ Παλέρμο και απέκτησε το όνομα Palermo Football Club. Η πορεία της συνεχίστηκε και το 1930 έφτασαν ξανά στην πρώτη κατηγορία της Ιταλίας. 
Το 1936 άλλαξαν τα χρώματα της για άλλη μια φορά και αυτή είχε λόγο. Ο λόγος ήταν πως τα χρώματα αυτά θα εκπροσωπήσουν την αντιμετώπιση κατά του φασισμού. Τα χρώματα ήταν το Κίτρινο και το Κόκκινο. Το 1940 απορρόφησε μια τοπική ομάδα αποκαλούμενη ως Γιουβεντίνα. Έτσι ονομάστηκε Palermo-Juventina Sports Club.

1947-2002

Μετά από ένα ακόμα ξέσπασμα του Παγκοσμίου Πολέμου, η Παλέρμο συνέχισε να αγωνίζεται κερδίζοντας το 1947 το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας. Παίκτης-θαύμα ήταν ο Τσεχοσλαβάκος Τσεστμίρ Βιστπάλεκ που είχε αγωνιστεί και στην Γιουβέντους. Από το 1956 και μετά η ομάδα ανεβοκατέβαινε κατηγορίες στις κορυφαίες κατηγορίες. Το 1970 ο Ρένζο Μπαρμπέρα ανέλαβε ως πρόεδρος της ομάδας. Χάρη σε αυτόν έφτασε δύο φορές στα τελικά του Κυπέλλου Ιταλίας.
463 Λόλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λόλας εκτιμάται σε 20 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 8,34 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι T, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Λόλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 12 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εθνόσημο των Ηνωμένων Πολιτειών

Εμπρόσθια όψη

Στη σφραγίδα απεικονίζεται ένας φαλακρός αετός με τα φτερά του. Από την προοπτική του αετού, κρατά μια δέσμη δεκατριών βελών στο αριστερό νύχι του, (που αναφέρονται στις 13 αρχικές πολιτείες), και έναν κλάδο ελιάς, (έχοντας δεκατρία φύλλα και δεκατρείς ελιές), στο δεξί νύχι του, σύμβολο αντίστοιχα του πολέμου και της ειρήνης. Ο αετός γυρίζει το κεφάλι του προς τον κλάδο ελιάς, συμβολίζοντας μια προτίμηση για την ειρήνη. Ο αετός έχει το ρητό «e Pluribus Unum», («Από πολλά, ένα»), στο ράμφος του πέρα από το κεφάλι της εμφανίζεται μια «δόξα» με δεκατρία αστέρια σε έναν μπλε τομέα. Τα δεκατρία αστέρια επάνω από τον αετό διαμορφώνουν ένα αστέρι του Δαβίδ.

Οπίσθια όψη

Στην οπίσθια όψη εικονίζεται μια μισοτελειωμένη πυραμίδα με 13 σειρές τούβλα, στη βάση της οποίας αναγράφεται η χρονολογία 1776 σε λατινική γραφή (MDCCLXXVI) και οι φράσεις Annuit Cœptis και Novus Ordo Seclorum.
Η οπίσθια όψη δε χρησιμοποιείται ως σφραγίδα, υπάρχει όμως στο χαρτονόμισμα του ενός δολλαρίου.
Ρέγγα

Μορφολογία

Τα δύο είδη Clupea ανήκουν στην μεγαλύτερη οικογένεια Clupeidae (herrings, shads, σαρδέλες, menhadens), η οποία περιλαμβάνει περί τα 200 είδη με κοινά χαρακτηριστικά. Είναι ασημένια με ένα ραχιαίο πτερύγιο, το οποίο είναι μαλακό, χωρίς στηρικτικό ιστό. Δεν έχουν πλευρική γραμμή και η κάτω γνάθος τους προεξέχει. Το μέγεθός τους ποικίλει ανάλογα με το υποείδος: Η ρέγγα της Βαλτικής (Clupea harengus membras) είναι μικρή, 14 με 18 εκατοστά, η κοινή ρέγγα του Ατλαντικού (C. h. harengus) μπορεί να φτάσει τα 46 εκατοστά (18 ίντσες)  και τα 700 γραμμάρια βάρος , και η ρέγγα του Ειρηνικού φτάνει περί τα 38 εκατοστά. 
Έχει πρασινωπά λέπια, γαλάζια πλάτη και ασημόχρωμη κοιλιά.

Τόπος Διαβίωσης

Η ρέγγα ζει κοπαδιαστά σε ψυχρά νερά με μέτριο βαθμό αλμυρότητας και πλησιάζει τις ακτές μεταξύ Απριλίου-Ιουνίου. Ζει, κυρίως, στις θάλασσες που περιβάλλουν την Ασία και την Βόρεια Ευρώπη, αλλά και κατά το μήκος των ακτών της Νότιας και της Βόρειας Αμερικής. Σπάνια απαντιέται στην Μεσόγειο θάλασσα, στην περιοχή του Γιβραλτάρ.

Εχθροί

Στους εχθρούς της ρέγγας περιλαμβάνονται ο άνθρωπος, τα θαλασσοπούλια, τα δελφίνια, οι θαλάσσιες χελώνες, άλλα κυνηγόψαρα, φώκιες, φάλαινες και άλλα μεγάλα ψάρια.

Διατροφή

Οι νεαρές ρέγγες τρέφονται με φυτοπλαγκτόν και καθώς μεγαλώνουν αρχίζουν να τρέφονται με μεγαλύτερους οργανισμούς. Οι ενήλικες ρέγγες τρέφονται με ζωοπλαγκτόν, μικρά ζώα που βρίσκονται στην επιφάνεια των ωκεανών, μικρά ψάρια και προνύμφες ψαριών. Κωπήποδα και άλλα μικρά καρκινοειδή αποτελούν την κύρια μορφή ζωοπλαγκτού με την οποία τρέφεται η ρέγγα. Η ρέγγα τρέφεται κυρίως το βράδυ κολυμπώντας με το στόμα ανοικτό και φιλτράροντας το πλαγκτόν από το νερό.

Οικονομία

Οι ενήλικες ρέγγες αλιεύονται για το κρέας τους και τα αυγά τους τα οποία χρησιμοποιούνται συχνά για δολώματα. Η εμπορία ρέγγας αποτελεί σημαντικό τμήμα πολλών εθνικών οικονομιών. Στην Ευρώπη η ρέγγα συχνά αποκαλείται το ασήμι της θάλασσας και η εμπορία της θεωρείται η εμπορικά πιο σημαντική στην ιστορία της αλιείας.

Κουζίνα

Η ρέγγα αποτελεί βασική πηγή τροφής τουλάχιστον από το 3000 π.Χ. Υπάρχουν πολλοί τρόποι σερβιρίσματος και πολλές τοπικές συνταγές: ωμή, μετά απο ζύμωση, τουρσί, η παλαιωμένη με διάφορους τρόπους.

Διατροφική αξία

Οι ρέγγες έχουν μεγάλη περιεκτικότητα Ω-3 λιπαρών.  Είναι επίσης πηγές βιταμίνης D.
Οι ρέγγες φέρουν επίσης διοξίνες, όμως πηγές θεωρούν ότι τα πλεονεκτήματα από τα Ω-3 είναι στατιστικά ισχυρότερα από τους ενδεχόμενους κινδύνους λόγων διοξινών. Το επίπεδο διοξινών εξαρτάται από την ηλικία και το μέγεθος του ψαριού. Ρέγγες μικρότερες από 17 εκατοστά μπορούν να τρώγονται ελεύθερα ενώ μεγαλύτερες μπορούν να τρώγονται ανα δεκαπενθήμερο.
Κισσού Κάμπος Ρεθύμνου

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ως οικισμός, ο Κισσού Κάμπος είναι σχετικά πρόσφατος, καθώς δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, όταν ανεγέρθηκαν στην περιοχή δύο μικρές ξύλινες κατασκευές που λειτούργησαν ως καταστήματα (καφενείο, μπακάλικο και ταβέρνα). Γύρω στο 1935, μετά την καταστροφή των συγκεκριμένων κατασκευών από πυρκαγιά, ξεκίνησε στον ίδιο χώρο η ανέγερση μόνιμων κατοικιών και τα επόμενα χρόνια (με αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1950) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κάτοικοι από γειτονικά χωριά όπως ο Κισσός και το Κεντροχώρι. 
Το 1951 πραγματοποιήθηκε η επίσημη αναγνώριση του Κισσού Κάμπου ως οικισμού της κοινότητας Κισσού της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Η υδροδότηση του χωριού πραγματοποιήθηκε το 1964 χάρη σε δωρεά και ακολούθησαν η ηλεκτροδότηση κατά το 1976 και η πραγματοποίηση τηλεφωνικής σύνδεσης το 1985. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Λάμπης, ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Αγίου Βασιλείου. Η κεντρική εκκλησία του οικισμού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλειο.
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015

Πρόκριση σε άλλες διοργανώσεις

Το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015 χρησιμοποιήθηκε ως προκριματική φάση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 στη Ρωσία και για το Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2016.

Φάση των ομίλων

Οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο και οι δύο καλύτερες ομάδες τρίτες προκρίνονται στα προημιτελικά. Όλες οι ώρες των αγώνων που αναφέρονται είναι τοπικές (EDT).
Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος Α΄

Βιογραφία

Καταγόταν από την Τρίπολη Αρκαδίας και έκανε διακεκριμένες σπουδές, καθώς απέκτησε και διδακτορικό στη φιλοσοφία από γερμανικό Πανεπιστήμιο. Εκάρη μοναχός και έγινε ηγούμενος στη Μονή Γοργοεπηκόου, έξω από την Τρίπολη. Το 1892 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Μονεμβασίας και Σπάρτης. Στα δέκα χρόνια που υπηρέτησε στη Μητρόπολη αυτή άφησε αξιόλογο έργο. Μεταξύ άλλων, εγκαινίασε τον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και άλλους ναούς, ίδρυσε Ιερατικό Σύνδεσμο και σχολή εξομολόγων Ιερέων, Επαγγελματική σχολή και Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία («Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης»), εξέδωσε περιοδικό και αναδιοργάνωσε μοναστήρια.
Το 1902 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Ως Αρχιεπίσκοπος, ίδρυσε εκκλησιαστικό ταμείο, ιεροδιδασκαλεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αναμείχθηκε όμως στις πολιτικές αναταραχές της εποχής. Παλαιότερα ήταν στέλεχος της Εθνικής Εταιρείας, ενώ ως Αρχιεπίσκοπος συντάχθηκε με τη βασιλική, αντιβενιζελική παράταξη. Πολιτικοποίησε την Εκκλησία, την ανέμειξε στα εθνικά θέματα και πρωταγωνίστησε προσωπικά στην τελετή του «αναθέματος» κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Πεδίον του Άρεως το 1916. Για το λόγο αυτό, το ανώτατο ειδικό εκκλησιαστικό δικαστήριο, τον καθαίρεσε το 1917 και στο Θρόνο ανέβηκε ο Μελέτιος Μεταξάκης.
Με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο Μελέτιος θεωρήθηκε βενιζελικός και απομακρύνθηκε με απλό κυβερνητικό έγγραφο, ενώ ο Θεόκλητος επανήλθε στο θρόνο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τη μικρασιατική καταστροφή το 1922.
Ερνστ Άιχνερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ερνστ Άιχνερ ήταν γιος τού Γιόχαν Αντρέας (Johann Andreas Eichner 1694-1768), μουσικού στην Αυλή του Βαλντέκ, που φρόντισε για την πρωταρχική μουσική του εκπαίδευση. Έγινε ευρύτερα γνωστός, σε όλη την Ευρώπη, ως βιρτουόζος εκτελεστής του φαγκότου. Το 1762 εισήλθε στην υπηρεσία του δούκα Christian IV του Zweibrücken ως βιολονίστας. Το 1768, έγινε ο εξάρχων της 17μελούς αυλικής ορχήστρας του Zweibrücken, όπου παρέμεινε μέχρι το 1772. Το 1772 οι συνθέσεις του εκδόθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Άμστερνταμ. Το 1773 πήγε στο Λονδίνο και, όταν επέστρεψε, προσελήφθη στην ορχήστρα του πρίγκιπα της Πρωσίας, τού μετέπειτα Φρειδερίκου Γουλέλμου Β’. Το 1784, ο ποιητής και μουσικός Κ. Σούμπαρτ (Christian Friedrich Daniel Schubart) εξήρε τα έργα του Άιχνερ την «ευγενική γοητεία και γλυκύτητά τους». Το συνθετικό του ύφος υποδεικνύει ότι θα πρέπει να υπήρξε μαθητής του Καρλ Στάμιτς.  Το 1772 πήρε το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό σύνθεσης.
Ο Άιχνερ είχε την απόλυτη εκτίμηση των συγχρόνων του και πέτυχε διεθνή αναγνώριση ως καταξιωμένος συνθέτης, φαγκοτίστας και εξάρχων μουσικός κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ωστόσο, πέθανε νέος και γρήγορα ξεχάστηκε.
Πιονία Μυσίας

Η Πιονία ήταν αρχαία πόλη της Μυσίας, στη Μικρά Ασία. Λεγόταν αλλιώς και Πιονίαι. Ιδρύθηκε από τον Πιόνιο, απόγονο του Ηρακλέους. Βρισκόταν μεταξύ του Κοκυλίου και των Γαργάρων. Πρόκειται για τη σημερινή Gömeniç της Τουρκίας.
Ινδική καστανή μαγκούστα

Περιγραφή

Η ινδική καστανή μαγκούστα είναι μεγάλη εν σχέσει με τά άλλα είδη μαγκουστών στα νότια της οροσειράς των Δυτικών Γκατς. Έχει σκούρο καστανόχρωμο σώμα και πόδια μαύρα. Το μήκος της ουράς φτάνει τα δύο τρίτα του μήκους σώματος και είναι πιο φιουντωτή από της μικρής ασιατικής μαγκούστας.

Κατανομή

Η ινδική καστανή μαγκούστα είναι ενδημική της νότιας Ινδίας (κυρίως στα Δυτικά Γκατς) και της Σρι Λάνκα. Ωστόσο έχει ανακαλυφθεί ένας ακμάζων πληθυσμός στην νήσο Βίτι Λέβου των Φίτζι.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1989

Οι 47οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1989 έγιναν στις Σέρρες. Αν και είχε αποφασιστεί να διεξάγονται ανά διετία, οπότε η επόμενη διοργάνωση έπρεπε να γίνει το 1990, συμφωνήθηκε να γίνουν και το 1989 εκτός σειράς για να εορταστεί η επέτειος των 60 ετών από το ξεκίνημα των αγώνων το 1929. Μετείχαν και οι έξι βαλκανικές χώρες. Νικήτρια ήταν η Ελλάδα στους άνδρες, σε 23 αγωνίσματα, και η Βουλγαρία στις γυναίκες, σε 18 αγωνίσματα.
Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας

Ίδρυση

Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» ιδρύθηκαν τον Αύγουστο του 2007. 
Αρχικό σχήμα ήταν ο «Σύνδεσμος Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας», ο οποίος συμμετείχε με δυο μέλη του στην πρώτη διεθνή συνάντηση οικοσοσιαλιστών που έγινε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. 
Τον Νοέμβριο του 2007, μετά τη διάσπαση και διάλυση της «Οικολογικής Παρέμβασης» στην οποία συμμετείχαν τα περισσότερα από τα μέλη του «Συνδέσμου», ο «Σύνδεσμος» μετεξελίχθηκε στην πολιτική οργάνωση «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας».

Όργανα και διάρθρωση

Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» πραγματοποίησαν την πρώτη τους πανελλαδική Συνδιάσκεψη τον Ιανουάριο του 2008 και τη δεύτερη τον Μάρτιο του 2010. Η πανελλαδική συνδιάσκεψη είναι το ανώτατο όργανο. 
Την ευθύνη για την Οργάνωση και λειτουργία, έχει η επταμελής Κεντρική Γραμματεία και η τριμελής Εκτελεστική Επιτροπή.
Διατηρούν Τοπικές Οργανώσεις στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Λευκάδα.

Εντάξεις

Εντάχθηκαν το 2008 στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ως συνιστώσα, με εκπροσώπηση σε όλα τα όργανα του σχήματος (Κεντρική Γραμματεία, Συντονιστικό Συμβούλιο, επιτροπές κλπ). Στις εκλογές του 2009 συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ με έναν υποψήφιο βουλευτή. 
Είναι μέλη του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου (Ecosocialist International Network).

Εφημερίδα

Εκδίδουν την εφημερίδα "Οικοσοσιαλιστής".
Ντεβ Πάτελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λονδίνο.
Χόρχε Λορένθο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάλμα της Μαγιόρκα στην Ισπανία στις 4 Μαΐου 1987. Αγωνίζεται με μοτοσικλέτα Yamaha.
Ο Λορένθο έχει ύψος 1,72μ. και ζυγίζει 65 κιλά. Άρχισε την καριέρα του στα Moto GP το 2002, χρονιά κατά την οποία, οδηγώντας μια Derbi τερμάτισε 21ος στο πρωτάθλημα. Συνέχισε με Derbi και το 2003 καταφέρνοντας να πάρει μόλις μία 1η θέση και τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα. Τελευταία του χρονιά με Derbi και ακόμη στην κατηγορία των 125 cc, όπου κατάφερε τρεις πρώτες νίκες αλλά μόλις την 4η θέση στο Πρωτάθλημα.

Το 2005 μεταπήδησε στα 250 cc με μοτοσικλέτα Χόντα και τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα. Το 2006 προσχώρησε στην ομάδα της Aprilia, με την οποία πέτυχε οκτώ νίκες και στέφθηκε για 1η φορά πρωταθλητής. Το 2007 ο ίδιος αναβάτης ξαναπήρε το πρωτάθλημα με εννέα συνολικά νίκες στους αγώνες.

Το 2008 έκρινε ότι θα έπρεπε να μεταπηδήσει στη μεγάλη κατηγορία με την Yamaha, όπου από τον πρώτο κιόλας αγώνα φάνηκε η οδηγική του ικανότητα μια και τερμάτισε 2ος και στο Estoril, πήρε την 1η του νίκη στα ΄΄μεγάλα΄΄ που ήταν και η μόνη του το 2008, τερμάτισε 4ος στο πρωτάθλημα και στέφθηκε Rookie Of The Year (=Ο Νεοφερμένος της Χρονιάς)

Το 2009 τα πήγε πάρα πολύ καλά στη μεγάλη κατηγορία με τέσσερις νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Βαλεντίνο Ρόσι.
Το 2010 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του, τερματίζοντας τρίτος στο γκραν πρι στο Σεπάνγκ (Μαλαισία), στις 10 Οκτωβρίου 2010. Ο πρώτος του παγκόσμιος τίτλος επισφραγίστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2010, με την νίκη του στην Βαλένθια (τερμάτισε την αγωνιστική περίοδο 2010 με 9 νίκες σε σύνολο 17 αγώνων).
Ακολούθησαν άλλοι 2 τίτλοι στο MotoGP (2012 και 2015).
Ιππομαλγοί

Οι Ιππημολγοί ή Ιππομαλγοί (ἱππημολγοί) ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός.
Αναφέρονται πρώτη φορά από τον Όμηρο, ζούσαν μετά τον Ίστρο ποταμό και γειτόνευαν με τους Θρακικούς λαούς των Μυσών και Γετών αλλά και με σκυθικά φύλα όπως οι δίκαιοι Άβιοι και άλλα βάρβαρα και ανθρωποφάγα φύλα. Ήταν νομαδικός και δίκαιος όπως αναφέρεται λαός, τρέφονταν με γάλα και τυρί από άλογα, οι γυναίκες και τα παιδιά ήταν κοινά.
Γκρεγκερία

Οι γκρεγκερίας (las greguerías) είναι σύντομα κείμενα που θυμίζουν τους αφορισμούς και τα οποία, κατά κύριο λόγο, αποτελούνται από μια μόνο φράση που εκφέρεται σε μια μόνο γραμμή. Ο στόχος τους είναι να εκφράσουν με πνευματώδη και πρωτότυπο τρόπο φιλοσοφικούς, χιουμοριστικούς, πραγματολογικούς, λυρικούς ή κάθε άλλου είδους στοχασμούς . Ως είδος θεωρείται ότι αποτελεί δημιούργημα του Ραμόν Γκόμεθ δε λα Σέρνα (Ramón Gómez de la Serna) .

Έργα

Ο Γκόμεθ δε λα Σέρνα υπήρξε αυτός που προώθησε περισσότερο από κάθε άλλον την γκρεγκερία, αφιερώνοντας, κατά τη διάρκεια της ζωής του, πολυάριθμα έργα στο νέο αυτό είδος, μεταξύ άλλων τα: Γκρεγκερίας (Greguerías) (1917), Άνθη των γκρεγκερίας (Flor de las greguerías) (1933), Το σύνολο των γκρεγκερίας (Total de greguerías) (1955). Παράλληλα, μέσω της σταθερής του συνεργασίας με διάφορες εφημερίδες, καλλιέργησε με πάθος το λογοτεχνικό αυτό είδος, το οποίο επρόκειτο να τον αναδείξει σε έναν από τους πιο γνωστούς συγγραφείς του ισπανόφωνου κόσμου. Η γκρεγκερία συνεισέφερε αποφασιστικά στην ανανέωση της μεταφοράς και της ποιητικής εικόνας —που αποτελούσαν χαρακτηριστικά στοιχεία του ισπανικού λογοτεχνικού αισθητισμού— και λειτούργησε ως πρόδρομος του σουρεαλισμού .

Παραδείγματα

«Το πρώτο φιλί είναι μια κλοπή»
«Ο κομήτης είναι ένα αστέρι που του έχει λυθεί ο κότσος»
«Το ουράνιο τόξο είναι η κορδέλα που βάζει η Φύση στα μαλλιά της μόλις λουστεί»
«Η σαύρα είναι η πόρπη του πέτρινου τείχους»
«Ο ατμός είναι το φάντασμα του νερού»
«Η σκάλα-σαλίγκαρος είναι ένα ασανσέρ που σε ανεβάζει με τα πόδια»
«Το γάλα είναι το νερό ντυμένο νύφη»
«Το κτλ., κτλ., κτλ. είναι η πλεξούδα του γραπτού λόγου»
«Το κεφάλι είναι το ενυδρείο των ιδεών»
«Η βενζίνη είναι το θυμίαμα του πολιτισμού»
«Ο πιο μικρός σιδηρόδρομος του κόσμου είναι η κάμπια»
«Το 1 γίνεται 8 μετά το πιοτό»
«Το νερό λύνει τα μαλλιά του στους καταρράκτες»
«Οι άδειες κονσέρβες μένουν με την τενεκεδένια γλώσσα έξω»
«Η κινέζικη γραφή είναι ένα νεκροταφείο γραμμάτων»
«Τα μηδενικά είναι τα αβγά απ’ όπου βγήκαν οι υπόλοιποι αριθμοί»
«Ξέπνοα και φοβισμένα κυκλοφορούν στους δρόμους τα μπαλόνια των παιδιών»
«Η στέρνα είναι ένα νησί από νερό»
«Γυναίκα: Μεταβλητές νεφώσεις»
«Η ψυχανάλυση είναι το τιρμπουσόν του υποσυνείδητου»
Τσάνγκο

Οι Τσάνγκο (ουγγρικά: csángó, ρουμανικά: Ceangăi) είναι ουγγρική εθνογραφική ομάδα ρωμαιοκαθολικής θρησκείας που ζουν κυρίως στη ρουμανική περιοχή της Μολδαβίας, ιδιαίτερα στην κομητεία Μπακάου. Η παραδοσιακή γλώσσα τους, η τσάνγκο, μια παλιά ουγγρική διάλεκτος, χρησιμοποιείται σήμερα μόνο από μια μειοψηφία της ομάδας πληθυσμού των Τσάνγκο.
Ποτοκάκι Σάμου

Ιστορία

Πρώτη φορά κατοικήθηκε το 1922 από Έλληνες της Μικράς Ασίας οι οποίοι επέλεξαν την περιοχή λόγω της θέσης της. Κατά το μεγάλο κραχ του 1929 το χωριό μεγάλωσε και έφτασε τους 350 κατοίκους και άρχισε να ενώνεται με το Πυθαγόρειο. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό βομβαρδίστηκε πάνω από μια φορά από τις Δυνάμεις του Άξονα. Οι Ιταλοί μπήκαν στις 29 Απριλίου του 1941. Ελευθερώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1944. Κατά τον Εμφύλιο κατέφθασαν πολλοί νέοι κάτοικοι,οι οποίοι ήταν είτε εξόριστοι, είτε προέρχονταν από ζώνες κατεχόμενες από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Με τα Ιουλιανά έμειναν μόνο 27 κάτοικοι. Το 1974 με την Κύπρο ήλθαν και κατοίκησαν περίπου άλλοι 100 κάτοικοι. Επίσης μετά τα Σεπτεμβριανά και τις απελάσεις των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη του 1964, πολλοί πρόσφυγες κατέφθασαν και εγκαταστάθηκαν στα λεγόμενα προσφυγικά. Σήμερα αποτελεί επίνειο της Χώρας Σάμου. Όλες αυτές οι πληθυσμιακές μεταβολές συνέπλεξαν με μικρασιατικά και Πολίτικα στοιχεία τον πολιτισμό του χωριού.

Οικονομική Δραστηριότητα

Όταν πρωτοήρθαν οι κάτοικοι το μέρος ήταν κακοτράχαλο και γεμάτο βράχους. Κατά το μεγάλο κραχ του 1929 επειδή ο κόσμος δεν έβρισκε εύκολα τροφή στο νησί οι κάτοικοι του χωριού έβαλαν σε πάρα πολύ χαμηλές τιμές τα φαγητά και το χωριό πλούτισε. Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έπεσε σε οικονομικό μαρασμό. Σήμερα οι κάτοικοι είναι κατά κύριο λόγο ψαράδες και καλλιεργητές σύκων και πορτοκαλιών.
Κιχλίδες

Ταξινόμηση

Οι Κιχλίδες ανήκουν στην υπόταξη των Περκοειδών.
Πολυπλάτανο Φλώρινας

Γεωγραφία

Ο Πολυπλάτανος, βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την πόλη της Φλώρινας, στα βόρεια του νομού, στη μέση του καταπράσινου κάμπου που σχηματίζεται ανάμεσα στην οροσειρά του Βαρνούντα (Περιστέρι) και του Βόρα (Καϊμάξελαν). Ανήκει στο Δήμο Φλώρινας και απέχει τρία περίπου χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Το χωριό διασχίζεται από ποτάμι, το οποίο έχει της πηγές του έξω από αυτό στη περιοχή του Γέρανα και τα νερά του καταλήγουν στη λίμνη που υπάρχει έξω από το Μοναστήρι (Μπίτολα). Παλαιότερα είχε άφθονο νερό και ψάρια μέχρι το 1992 από της πηγές που αρδεύονταν το χωριό, από 10 βρύσες που βρίσκονταν σε διάφορα χαμηλά σημεία. Σήμερα, στερεύει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ιστορική αναδρομή

Στη σημερινή του θέση ο Πολυπλάτανος χτίστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες που υπάρχουν, το 1550-1600 μ.Χ. Το παλιό χωριό ήταν χτισμένο στη θέση "Γεραμίτσα", βορειοανατολικά της σημερινής θέσης. Επειδή όμως το σημείο περνούσε η Εγνατία Οδός, οι κάτοικοι δεν άντεξαν τις λεηλασίες και τις επιδρομές όσων περνούσαν από τη περιοχή και αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν από τον κεντρικό δρόμο.
Ασκός Ζακύνθου

Διοικητικά

Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή για πρώτη φορά το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Βολιμών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη νησίδα Άγιος Ανδρέας, τους οικισμούς Άγιος Νικόλαος, Βολίμες, Βαρβάρα, Ελιές και Κορίθι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Βολιμών, που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελατίων, του δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του είναι 31 κάτοικοι.