google/wiki40b huggingface dataset:
Αλογόνα

Τα αλογόνα είναι μια ομάδα του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων που αποτελείται από τα πέντε (5) συγγενικά χημικά στοιχεία φθόριο (F), χλώριο (Cl), βρώμιο (Br), ιώδιο (I) και αστάτιο (At). Το τεχνητό στοιχείο Τενέσιο (Ts) μπορεί επίσης να είναι ένα αλογόνο, αλλά δεν έχει ενταχθεί ακόμη επίσημα σε αυτά. Στη σύγχρονη ονοματολογία της IUPAC αυτή η ομάδα χημικών στοιχείων είναι γνωστή ως ομάδα 17.
Η ομάδα των αλογόνων είναι η μόνη ομάδα του περιοδικού συστήματος που περιέχει χημικά στοιχεία και στις τρεις (3) συνηθισμένες καταστάσεις της ύλης, υπό κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Όλα τα αλογόνα σχηματίζουν οξέα όταν συνδέονται με το υδρογόνο. Τα περισσότερα αλογόνα τυπικά παράγονται από ορυκτά ή άλατά τους. Τα «μεσαία» αλογόνα, δηλαδή το χλώριο, το βρώμιο και το ιώδιο, συχνά χρησιμοποιούνται ως απολυμαντικά. Τα αλογόνα είναι επίσης όλα τοξικά.
Η ονομασία τους «αλογόνα», προέρχεται από τη σύνθεση των ελληνικών λέξεων «ἄλας» και «γεννῶ», και υποδηλώνει ότι παράγουν («γεννούν») άλατα, όταν αντιδρούν με μέταλλα.
Τα αλογόνα έχουν επτά (7) ηλεκτρόνια στην εξωτερική τους στιβάδα και αυτό έχει ως συνέπεια να καθίστανται εξαιρετικά δραστικά. Σχηματίζουν ομοιοπολικές και ιονικές χημικές ενώσεις.

Φυσικές ιδιότητες

Φθόριο Ανοικτοπράσινο αέριο F
Χλώριο Πρασινοκίτρινο βαρύ Αέριο Cl
Βρώμιο Κόκκινο Υγρό Br
Ιώδιο Γκρίζο μεταλλικό Στερεό I
Άστατο Μαύρο Στερεό At
Τενέσιο Άγνωστο χρώμα, Στερεό Ts
Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος

Βιογραφία

Καταγόταν από οικογένεια συγκλητικών και ο ίδιος προοριζόταν για πολιτική σταδιοδρομία. Για το λόγο αυτό απέκτησε σημαντική μόρφωση. Αναμείχθηκε στη συνωμοσία για την ανατροπή του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄ του Παφλαγόνα και για το λόγο αυτό εξορίστηκε μαζί με τον αδελφό του. Μόλις έμαθε ότι ο αδελφός του αυτοκτόνησε, αποφάσισε να καρεί μοναχός, για να αποφύγει περαιτέρω τιμωρίες.

Πατριαρχία

Με την άνοδο στο θρόνο του Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου, αναδείχθηκε πανίσχυρος σύμβουλός του και κατόπιν εξελέγη Πατριάρχης. Εργάστηκε για το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και την τόνωση του κύρους της πατερικής παράδοσης. Ευρύτερα γνωστός είναι ο Μιχαήλ Κηρουλάριος ως ο Πατριάρχης επί της Πατριαρχίας του οποίου συνετελέσθη το Σχίσμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Εκκλησίας.
Ήταν από τους Πατριάρχες που αναμείχθηκαν με αυτοκρατορικό τρόπο στα κοινά. Ο Μιχαήλ Ψελλός αναφέρει ότι του έλειπε μόνο η πορφύρα και τα ερυθρά πέδιλα. Ήρθε σε σύγκρουση με τον Μιχαήλ Ψελλό, ο οποίος υπερασπιζόταν την κλασσική ελληνική φιλοσοφία και πολλές φορές τον αποδοκίμαζε και τον ανάγκαζε να υπαναχωρήσει από τις θέσεις του.
Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ´ ο Μονομάχος του συμπεριφερόταν με φόβο και ο Κηρουλάριος αναμείχθηκε στο ζήτημα της απομάκρυνσής του από τον θρόνο. Όταν όμως επιχείρησε να επιβληθεί στη διάδοχό του, την αυτοκράτειρα Θεοδώρα, αυτή του είπε να περιοριστεί στα εκκλησιαστικά θέματα. Ο διάδοχός της, Μιχαήλ ΣΤ΄ ο Στρατιωτικός, προσπάθησε να ακολουθήσει το παράδειγμά της, αλλά ο Κηρουλάριος του έδειξε την περιφρόνησή του με το να φοράει τα πορφυρά υποδήματα που προορίζονταν για τους αυτοκράτορες και να συμμετάσχει στη συνωμοσία για την αντικατάστασή του από τον Ισαάκιο Α' Κομνηνό. Ως ανταμοιβή, ο Ισαάκιος παρείχε στο Πατριαρχείο τον πλήρη έλεγχο πάνω στον αυτοκρατορικό καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας.
Όμως, ο Ισαάκιος σύντομα εξοργίστηκε από την αλαζονεία του Κηρουλάριου και, έχοντας πάρει με το μέρος του την κοινή γνώμη, φρόντισε για την απομάκρυνσή του από τον Οικουμενικό Θρόνο. Εξορίστηκε στην Προικόνησο και κατόπιν στην Ίμβρο. Συγκροτήθηκε μάλιστα και δικαστήριο εναντίον του, αλλά δεν πρόλαβε να τον δικάσει, καθώς πέθανε αιφνιδιαστικά από αποπληξία το 1059.

Ιδιαίτερες αναφορές

Δεν δίστασε να εμπλακεί σε σύγκρουση με τον παπικό θρόνο, όταν επιχειρήθηκε η βίαιη επιβολή των λατινικών εθίμων στις επαρχίες Απουλίας, Καλαβρίας και Σικελίας του οικουμενικού θρόνου.
«Επί βασιλείας Ισαακίου Α΄ Κομνηνού οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας ρυθμίστηκαν τότε με βάση την απόλυτη εφαρμογή της βυζαντινής συναλληλίας. Στο εξής η διοίκηση του κράτους ήταν έργο του αυτοκράτορα και η διαποίμανση της Εκκλησίας δικαιοδοσία του πατριάρχη.»
Ποσειδώνας Γιαννόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στα τέλη της δεκαετίας του ‘60, όπου μεγάλωσε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Γαλλική Ακαδημία. 
Με τον επαναπατρισμό της οικογένειας του στην Ελλάδα, σπούδασε Αρχιτεκτονικό σχέδιο, Διακοσμητική εσωτερικών - εξωτερικών χώρων και γραφικές τέχνες στον «Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Τεχνολογικό Όμιλο». Μιλάει εκτός από την Ελληνική, την Γαλλική και την Αγγλική γλώσσα.

Επαγγελματική καριέρα

Λόγω οικονομικών δυσκολιών της οικογένειας του εργάζεται από τα 16 του χρόνια, ταυτόχρονα με το σχολείο. Από πλασιέ βιβλίων και πωλητής σε καταστήματα ρούχων μέχρι ηχολήπτης και φωτιστής σε κέντρα και κυρίως πωλητής σε δισκοπωλεία. Μέχρι τη στιγμή που ξεκινάει το ταξίδι του στον χώρο των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας.  
Το 1987 εργάζεται ως βοηθός του Γιώργου Μαύρου στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», την εποχή που ο δημοσιογράφος παρουσίαζε ένα μεγάλο αφιέρωμα στο «Αρχείο του Εμφυλίου Πολέμου».
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ξεκινάει στην Ελλάδα η ιδιωτική ραδιοφωνία. Εργάζεται στον πρώτο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό, τον Top FM 92,3 παρουσιάζοντας την πρώτη του δίωρη ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο «6ος Όροφος».
Το 1989 μετακομίζει στον Ant1 97,2 όπου παρουσιάζει την καθημερινή εκπομπή «Μουσικό Express».
Την ίδια χρονιά ξεκινά και την μουσική αρθρογραφία, γράφοντας δισκοκριτικές στο νεανικό περιοδικό «Ποπ Κορν».
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και με την έναρξη του Ant1 TV, συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή «Μonitor».
Στα τέλη του 1990 αποχωρεί από τον Ant1 Radio και TV, μεταγράφεται στον Σκάϊ 100,3 όπου και παραμένει για έναν χρόνο.
Το 1991, επιστρέφει στον Ant1 97,2 με την εκπομπή «Μουσικό Express».
Το 1997, αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Βραδινή». Ταυτόχρονα, μετακομίζει από τον Ant1 97,2 στον Sfera 102,2 όπου και παραμένει για τα επόμενα 13 χρόνια, περνώντας και από την θέση του Διευθυντή Προγράμματος την διετία 2008-2009.
Στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, υπογράφει και τους πρώτους του στίχους, οι οποίοι μέχρι σήμερα του χάρισαν συνεργασίες με πολλούς τραγουδιστές όπως τους Νατάσα Θεοδωρίδου, Γιάννη Πλούταρχο, Πέγκυ Ζήνα, Στέλιο Ρόκκο, Νίκο Βέρτη, Τάμτα και άλλους, αλλά και δύο στιχουργικές συμμετοχές στην Eurovision. Το 2007 με το «Comme ci -Comme ca» με την Ευρυδίκη και τον Δημήτρη Κοργιαλά για την εκπροσώπηση της Κύπρου και το 2008 με το «Secret combination» και την Καλομοίρα που εκπροσώπησε την Ελλάδα και κέρδισε την τρίτη θέση.
Από το 2000 μέχρι το 2005 δραστηριοποιήθηκε και στον χώρο των δισκογραφικών παραγωγών, υπογράφοντας την διεύθυνση παραγωγής δίσκων πολλών γνωστών καλλιτεχνών. 
Από το 1999 και για μία δεκαετία, δημιουργεί και επιμελείται live προγράμματα σε νυχτερινά κέντρα και μουσικές σκηνές με γνωστότερες τις συνεργασίες του με την Νατάσα Θεοδωρίδου και τον Γιάννη Κότσιρα.
Την τριετία 2007-2010 επιστρέφει στον χώρο της μουσικής αρθρογραφίας, υπογράφοντας την στήλη «Music» στο περιοδικό Downtown.
Ραδιοφωνικά, το 2010 αποχωρεί από τον Sfera 102,2 και μετακομίζει στον Love 97,5 όπου παρουσιάζει την μεσημβρινή ζώνη 16:00-19:00 μέχρι και το 2018.
Από τον Οκτώβριο του 2018 μεταπηδά από το ραδιόφωνο στην τηλεόραση συμμετέχοντας στην καθημερινή ψυχαγωγική εκπομπή «Ευτυχείτε» στο Open TV.
Ιωάννης ντα Μπεμπόστα

Βιογραφία

Ήταν ο νόθος γιος τού Φραγκίσκου δούκα της Μπέζα και της ερωμένης του Μαριάνας Σιλβέιρα, μοναχής. Ο Φραγκίσκος είχε μεγαλύτερο αδελφό τον Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και έτσι ήταν εξάδελφος των γιων τού Ιωάννη Ε΄, τού Ιωσήφ και τού Πέτρου Γ΄ βασιλέων της Πορτογαλίας.
O πατέρας του ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας. Ο δευτερότοκος γιος (infantado) τού βασιλιά έμενε πάντα στο ανάκτορο Μπεμπόστα. Έτσι ο γιος τού Φραγκίσκου έμεινε γνωστός ως Ιωάννης ντα Μπεμπόστα. Ο τελευταίος νομιμοποιήθηκε με βασ. διάταγμα τού Ιωάννη Ε΄ το 1749. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς εξέδωσε διάταγμα, που έθετε τον ανιψιό του Ιωάννη ντα Μπεμπόστα σε σειρά προτεραιότητας, επάνω από όλους τους ευγενείς και κάτω από τη βασ. οικογένεια. 
Ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα υπηρέτησε ως σύμβουλος τού κράτους και μαγιορδόμος (mordomo-mor), δηλ. οικονόμος τού βασ. νοικοκυριού, τού Ιωάννη Ε΄ και της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, κόρης τού Ιωσήφ. Επίσης τέθηκε γενικός διοικητής τού Πορτογαλικού στόλου (armada), που ήταν ο υψηλότερος βαθμός στο Ναυτικό την περίοδο αυτή.
Κατά τη βάπτιση τού Ιωάννη ΣΤ΄, γιου τού εξαδέλφου του Πέτρου Γ΄, αντιπροσώπευσε τον ανάδοχο τού βρέφους, τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1780 σε ηλικία 54 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα ντε Λορένα, κόρη τού δομ Ροντρίγκο ντε Μέλλο. Η σύζυγός του ήταν χήρα τού μαρκησίου τού Αμπράντες και ο Ιωσήφ την αναβίβασε σε δούκισσα τού Αμπράντες. Έτσι ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα έγινε δούκας τού Αμπράντες συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris). Δεν απέκτησαν τέκνα.
Βακτηριολογία

Η Βακτηριολογία (bacteriology), είναι μια εξειδικευμένη βιολογική επιστήμη που κύριο αντικείμενο σύγχρονης έρευνας και μελέτης της είναι οι μορφές και οι ιδιότητες των βακτηρίων. Αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Μικροβιολογίας.

Οι απασχολούμενοι στην έρευνα της επιστήμης αυτής καλούνται βακτηριολόγοι.

Γενικά

Η Βακτηριολογία θεωρείται μεταγενέστερη της Μικροβιολογίας και φέρεται να ξεκίνησε το 1680 από τις έρευνες του Άντον φαν Λέβενχουκ. Ως ιδιαίτερη όμως επιστήμη άρχισε να εμφανίζεται σχεδόν 200 χρόνια μετά, το 1850 από τους Γάλλους ερευνητές Ραβαίν και Ρουαγιέ που συνεχίσθηκε από τον Γερμανό Κον όταν το 1872 δημοσίευσε τη πρώτη ταξινόμηση βακτηρίων. Για την ιστορία όμως της επιστήμης αυτής θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η πρώτη καλλιέργεια βακτηρίων που έγινε σε πειράματα ήταν το 1776 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Λάζαρο Σπαλατζάνι.
Η Βακτηριολογία έφθασε στην ακμή της με τις εργασίες και τα σχόλια των Παστέρ και Ρόμπερτ Κοχ.

Έρευνα

Αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Βακτηριολογίας είναι οι μορφές, οι λειτουργίες και οι ιδιότητες των βακτηρίων και ιδιαίτερα των παθογόνων που προκαλούν διάφορες ασθένειες στον άνθρωπο, τα ζώα και τα φυτά. Αξιοσημείωτες είναι οι εφαρμογές στην ιατρική, την κτηνοτροφία, τη γεωργία ακόμα και την βιομηχανία και σε διάφορες βιολογικές έρευνες.
Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός

Προέλευση

Ο Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός προήλθε από τις μονάδες των γιουγκοσλάβων παρτιζάνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως μέρος του Αντιφασιστικού Λαϊκοαπελευθερωτικού Πολέμου της Γιουγκοσλαβίας, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας (Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, NOVJ), ο προκάτοχος του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού, ιδρύθηκε στην πόλη της Ρούντο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στις 22 Δεκεμβρίου 1941.
Τον Μάρτιο του 1945, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβικός Στρατός και τέλος, κατά την 10η επέτειo της ίδρυσής του, στις 22 Δεκεμβρίου 1951 έλαβε το επίθετο «Λαϊκός».
Χάρης ο Αθηναίος

Βιογραφία

Διακρίθηκε το 367 π.Χ. όταν οι Αθηναίοι τον απέστειλαν να βοηθήσει τους Φλειασίους, οι οποίοι δέχονταν σφοδρή επίθεση από τους Αργείους και τους Σικυωνίους. Το 338 π.Χ. ο Χάρης ήταν ένας από τους διοικητές των αθηναϊκών δυνάμεων στη μάχη της Χαιρώνειας. Κατά τα λοιπά, θεωρείται μοναδική περίπτωση αποτυχημένου και μισητού στρατηγού: έχασε όλες τις μάχες στις οποίες συμμετείχε (με πιο γνωστή αποτυχία την ήττα του από τον Φίλιππο το 349 π.Χ. κατά την πολιορκία της Ολύνθου, την οποία δεν κατόρθωσε να σώσει), ενώ ήταν και σκληρός, άδικος με τους υφισταμένους του και διαφθορέας συνειδήσεων.
Θεοδώριχος Α΄ του Μάισεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Β΄ μαργράβου του Μάισεν και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου μαργράβου του Βρανδεμβούργου.
Παύλος Παυλόπουλος (ευεργέτης)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το 1812 ή το 1818. Σπούδασε στην Βιέννη. Ήταν νομικός, διετέλεσε Αρειοπαγίτης, και διακρίθηκε στην μακρόχρονη υπηρεσία του. Κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο κτηματική περιουσία τριακοσίων περίπου χιλιάδων δραχμών. Ευεργέτησε πλουσιοπάροχα επίσης πολλά άλλα ιδρύματα, νοσοκομεία, πτωχοκομεία και άλλα.
Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 1887.
Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης ανδρών

Το Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης της FINA (FINA Water Polo World Cup) είναι διεθνής διοργάνωση της υδατοσφαίρισης. Σε αυτήν μετέχουν οι καλύτερες ανδρικές ομάδες σε επίπεδο χωρών, που είναι μέλη της FINA. Θεσμοθετήθηκε το 1979 και διεξαγόταν κάθε δύο χρόνια ως το 2002. Από το 2002 το Κύπελλο διεξάγεται κάθε 4 χρόνια.
Βουβωνοκήλη

Κινδύνοι - επιπλοκές της βουβωνοκήλης

Συχνά η βουβωνοκήλη είναι 'μη ανατάξιμη', δηλαδή δεν είναι δυνατή η επαναφορά του προβάλλοντα περιτοναϊκού σάκου και του περιεχομένου του από τον βουβωνικό πόρο πίσω στην κοιλιά, λόγω συμφύσεων, αυξημένης μυϊκής τάσης ή και οιδήματος.
Κυρίως σε αυτές τις περιπτώσεις εγκυμονεί ο σοβαρότατος κίνδυνος της περίσφιγξης της κήλης, μίας κατάστασης που μπορεί να οδηγήσει ραγδαία σε μόνιμη βλάβη ενδοκοιλιακών οργάνων και να απειλήσει ακόμα και την ζωή του ασθενούς. Η περίσφιγξη οδηγεί σε απόφραξη του σπλάχνου, που δε περίπτωση εντέρου, προκαλείται αποφρακτικός ειλεός.
Εάν για παράδειγμα περισφιχθούν εντερικές έλικες, μειώνεται ή και αναστέλλεται λόγω του οιδήματος η αιμάτωση του εντέρου, μία κατάσταση που οδηγεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς την απαραίτητη άμεση χειρουργική θεραπεία, σε φλεγμονή, περιτονίτιδα, απόφραξη του εντερικού σωλήνα ακόμα και νέκρωση του εντέρου.
Τα συμπτώματα μίας περισφιγμένης βουβωνοκήλης είναι συνήθως δραματικά: έντονος πόνος στην βουβωνική χώρα με προβολή στο όσχεο, την κοιλιά ή την πλάτη, πιθανή αναστολή αερίων, εμέτοι, πυρετός, πτώση αρτηριακής πίεσης, σόκ κ.α.
Θάνατος

Στη βιολογία

Μετά το θάνατο, η σορός ενός οργανισμού γίνεται μέρος του Βιογεωχημικού κύκλου.

Γήρας

Σχεδόν όλα τα ζώα που επιβιώνουν τους εξωτερικούς κινδύνους για τη βιολογική τους λειτουργία, τελικά πεθαίνουν από το γήρας. Η μόνη γνωστή εξαίρεση είναι η μέδουσα Turritopsis dohrnii, η οποία πιστεύεται ότι είναι αθάνατη, καθώς είναι σε θέση να επιστρέψει από ένα προχωρημένο στάδιο της ζωής της σε ένα  πιο πρόωρο. Ο φυσιολογικός θάνατος θεωρείται φυσική διαδικασία, παρά το γεγονός ότι συνθήκες οι οποίες κάποτε θεωρούνταν ενδεικτικές του θανάτου είναι πλέον αναστρέψιμες.

Φυσική επιλογή

Η σύγχρονη  εξελικτική θεωρία βλέπει τον θάνατο ως ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της φυσικής επιλογής. Θεωρείται ότι οι οργανισμοί που έχουν  προσαρμοστεί λιγότερο στο περιβάλλον τους είναι πιο πιθανό να πεθάνουν έχοντας παραγάγει λιγότερους ή μηδενικούς απογόνους, μειώνοντας έτσι τη συμβολή τους στην γενετική των πληθυσμών. Η συχνότητα της  αναπαραγωγής, διαδραματίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στον καθορισμό των ειδών επιβίωσης: ένας οργανισμός που πεθαίνει νέος, αλλά αφήνει πολλούς απογόνους, σύμφωνα με τα  δαρβινικά κριτήρια, παρουσιάζει πιο εξελιγμένη  φυσική κατάσταση από έναν μακρόβιο οργανισμό που αφήνει μόνο έναν απόγονο.
Αντίστιξη

Στη μουσική,  αντίστιξη (αγγλικά: counterpoint) καλείται η ταυτόχρονη συνήχηση πολλών διαφορετικών μελωδιών, οι οποίες συνδυάζονται με  βάση ένα αυστηρό συνήθως πρόγραμμα κανόνων διαφορετικό από εποχή σε εποχή. 
Στην πολυφωνική - αντιστικτική γραφή  κάθε μία από τις συνηχούσες μελωδίες διατηρεί τη μελωδική ή ρυθμική αυτοτέλειά της  χωρίς  να κυριαρχεί αλλά ούτε και να υποβιβάζεται από τις υπόλοιπες.
Η αντίστιξη άρχισε να αναπτύσσεται στο Μεσαίωνα στην εκκλησιαστική μουσική, γνώρισε μεγάλη άνθηση στα χρόνια της Αναγέννησης (με τον Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα) και κορυφώθηκε το 17ο αιώνα στην εποχή του μπαρόκ (με τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ).
Βασίλειος Γεωργιάδης

Ο Βασίλειος Γεωργιάδης ήταν γραμματέας του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την Τρίπολη. Είχε εγκατασταθεί στην Οδησσό, από όπου και επέστρεψε. Υπηρέτησε στο γραφείο της Γερουσίας ως γραμματέας, και σε άλλα γραφεία της τότε κυβερνήσεως. Οι υπηρεσίες του ήταν τότε πολύτιμες, γιατί δεν υπήρχαν πολλοί που γνώριζαν γράμματα.
Μάρκο Βεράτι

Πεσκάρα

Ο Μάρκο Βεράτι γεννήθηκε στην Πεσκάρα. Ένας μέσος με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση με πολύ καλή πάσα, ο Βεράτι προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Πεσκάρα, κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στην διάρκεια της σεζόν 2008–09, σε ηλικία 16 ετών. Την σεζόν 2009–10, αγωνίστηκε περισσότερο με την Πεσκάρα, και από τότε έγινε σημαντικό στέλεχος της ομάδας. Οι εμφανίσεις του τράβηξαν το ενδιαφέρον εθνικής εμβέλειας ΜΜΕ, που τον έβλεπαν ως έναν πολλά υποσχόμενο παίκτη για το μέλλον της Εθνικής Ιταλίας.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στον Τύπο, στη διάρκεια της σεζόν 2011–12, καθώς ο νέος προπονητής της ομάδας, Ζντένεκ Ζέμαν αποφάσισε να τον μετακινήσει στην θέση του αμυντικού μέσου στο σύστημα 4–3–3 που χρησιμοποιούσε ο ομάδα. Στον νέο του ρόλο, ο Βεράτι έγινε, άμεσα, παίκτης-κλειδί για την Πεσκάρα. Λόγω της εξαιρετικής του σεζόν στην θέση του μέσου, συχνά παρομοιάζεται με τον Αντρέα Πίρλο, έναν από τους μεγαλύτερους μέσους που ανέδειξε ποτέ το ιταλικό ποδόσφαιρο και ο οποίος είναι ο αγαπημένος παίκτης του Μάρκο Βεράτι.

ΠΣΖ

Στις 18 Ιουλίου 2012, ο Βεράτι υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Παρί Σεν Ζερμέν Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Παρί Σεν Ζερμέν στις 11 Αυγούστου 2012, ξεκινώντας βασικός στην αναμέτρηση της ομάδας του για την Λιγκ 1 με αντίπαλο την Λοριάν, ο οποίος έλαβε χώρα στο Παρκ ντε Πρενς.

Διεθνής Καριέρα

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ιταλία U-21 στις 28 Φεβρουαρίου 2012, ξεκινώντας ως βασικός σε μια φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία.
Στις 13 Μαΐου 2012, ο Βεράτι συμπεριλήφτηκε στην 32μελή αποστολή του Τσέζαρε Πραντέλι για το Euro 2012, όντας ένας από τους μόλις δύο παίκτες της Σέριε Β (με τον άλλο να είναι ο Άντζελο Ογκμπόνα της Τορίνο) που να υπάρχουν σε αυτή.
Στην συνέχεια αποκλείστηκε από αυτή την αποστολή στις 28 Μαΐου 2012.
Στις 15 Αυγούστου 2012, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών της Ιταλίας σε μια φιλική αναμέτρηση, κατά την οποία η ομάδα του ηττήθηκε με σκορ 1–2 από την Αγγλία στην Βέρνη.
Ατζέ Γουίλσον

Καριέρα

Ήταν 6η στα 800 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 στη Μόσχα, με χρόνο 1:58.21 δευτερόλεπτα.
Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016 στο Πόρτλαντ, με χρόνο 2:00.27 δευτερόλεπτα. Ήταν δωδέκατη στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στους ημιτελικούς στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, με χρόνο 1:56.65.
Κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο μετά από δύο χρόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ.
Ιωάννης Γουλιέλμος της Σαξονίας-Ιένας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνο γιος του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Ιένας και της Μαρίας-Καρλόττας, κόρης του Ερρίκου δούκα του Λα Τρεμουάλ.
Το 1690 απεβίωσε στην Ιένα σε ηλικία 15 ετών.
Κωνσταντίνος Ράλλης (νεότερος)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Καταγόταν από την περίφημη Οικογένεια Ράλλη και ήταν γιος του Νικολάου Ράλλη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έγινε δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά στις εκλογές του 1958 και επανεξελέγη το 1961, 1963 και 1964. Ήταν υφυπουργός παρά τη Προεδρία της κυβερνήσεως στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου από τις 3 Απριλίου 1967 ως τις 21 Απριλίου του ίδιου χρόνου, οπότε η κυβέρνηση ανατράπηκε από τη χούντα.
Στην κυβέρνηση του Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου ήταν υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ από τις 25 Νοεμβρίου 1973 ως τις 24 Ιουλίου 1974. Ήταν παντρεμένος, με μία κόρη και έναν γιο.
Πέθανε το 1979.
Πτολεμαΐς Αιτωλίας

Η Πτολεμαΐς ήταν μια ελληνστική πόλη της Αιτωλίας.
Η ύπαρξη της πόλεως πιστοποιείται από μια Δελφική επιγραφή του ύστερου 3ου αιώνος π.Χ. που αναφέρει ένα Αιτωλό ιερομνήμονα με το εθνικό Πτολεμαιεύς. Πολύ πιθανόν η Αιτωλική Συμπολιτεία να μετονόμασε μια παλαιότερη πόλη σε Πτολεμαΐδα, προς τιμήν του Μακεδόνα φαραώ Πτολεμαίου Γ΄ που τους χορήγησε βοήθεια στον πόλεμό της με τον Αντίγονο Γ΄. Να μην λησμονηθεί ότι η δυναστεία των Πτολεμαίων ανέπτυξε καλές σχέσεις με την συμπολιτεία, απόδειξη των οποίων ήταν αγάλματα της μακεδονικής βασιλικής δυναστείας της Αιγύπτου από τον Αιτωλό Λάμιο στους Δελφούς και από την συμπολιτεία στο Θέρμο. Επιπλέον λίγο νωρίτερα η ίδια η συμπολιτεία ίδρυσε την Αρσινόη προς τιμήν της Αρσινόης Β΄ και την Λυσιμάχεια προς τιμήν του Λυσιμάχου.
Η τοποθεσία της Πτολεμαΐδος είναι άγνωστη.
Ελευθέριος Ζούρος

Σπουδές

Φοίτησε στην Ανώτατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών. Μετά τη στρατιωτική του θητεία (1963-1965) προσελήφθη ως βοηθός (1965-1968) και ακολούθως έγινε επιμελητής (1968-1971) στο Εργαστήριο Γενετικής στο οποίο υπό την καθοδήγηση του κ. Κ. Κριμπά εξεπόνησε τη διδακτορική του διατριβή για τη γενετική πληθυσμών του Δάκου της ελιάς (1968) (Dacus oleae). Μεταδιδακτορικά φοίτησε στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου στην ομάδα του Καθηγητή Richard Lewontin (1969-1972). Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Εξελικτική και εξεπόνησε δεύτερη διδακτορική διατριβή για την ειδογένεση σε είδη δροσόφιλας (1972).

Ακαδημαϊκή καριέρα

Το 1973 διορίσθηκε επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Dalhousie του Καναδά (1973) , ακολούθως αναπληρωτής καθηγητής (1977) και τέλος καθηγητής (1983). Το ερευνητικό του ενδιαφέρον εστράφη προς την πληθυσμιακή μελέτη, με γενετικές σημάνσεις, των θαλασσίων οργανισμών, κυρίως των μυδιών και στρειδιών, χρηματοδοτούμενος από το κρατικό Ίδρυμα Έρευνας του Καναδά. Το 1996 του απενεμήθη τιμητική καθηγητική έδρα (G. Campbell endowed chair of Biology). Το 1982 εξελέγη καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, όπου συμμετείχε στην οργάνωση των σπουδών θαλάσσιας βιολογίας και από το 1996, παραιτηθείς από το Πανεπιστήμιο Dalhousie, αφιερώθηκε αποκλειστικά στην έρευνα και διδασκαλία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Από το 1998-2003 υπήρξε επίσης Διευθυντής του ιδρυθέντος από το 1987 Ινστιτούτου Θαλάσσιας Βιολογίας Κρήτης και συνετέλεσε σημαντικά στην οργάνωση, ανάπτυξη της ερευνητικής δραστηριότητας του Ινστιτούτου αυτού καθώς και στη σύναψη ερευνητικών συνεργασιών με άλλα ευρωπαϊκά αντίστοιχα κέντρα έρευνας. Από το 2006 αποχώρησε λόγω ορίου ηλικίας από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, του οποίου είναι ομότιμος καθηγητής από το 2007.

Διεθνής αναγνώριση

Η διεθνής αναγνώρισή του προκύπτει μεταξύ άλλων από τη συμμετοχή του στις εκδοτικές επιτροπές διεθνών επιστημονικών περιοδικών (Molecular Biology and Evolution, Evolution) στο πρώτο εκ των οποίων υπήρξε και αναπληρωτής εκδότης, όπως επίσης από την εκλογή του ως μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για την Εξελικτική Βιολογία.

Ακαδημία Αθηνών

Σε αναγνώριση του επιστημονικού του έργου η Ακαδημία Αθηνών τον εξέλεξε στις 14 Ιουνίου 2007 νέο αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της «Θαλάσσιας Βιολογίας».

Σήμερα

Σήμερα είναι Ομότιμος καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ενώ το ενδιαφέρον του για τα κοινά τον οδήγησε στην εκλογή του ως Δημοτικού Συμβούλου στο Γούβες του Νομού Ηρακλείου. Επιπλέον συνεχίζει το συγγραφικό του έργο, ενώ συμμετέχει ενεργά στο διάλογο για τη Διδασκαλία της Εξέλιξης στα ελληνικά σχολεία.
Πόρτο-Νόβο

Προφίλ

Η ονομασία της πόλης σημαίνει «νέο Λιμάνι». Η θέση της είναι στα νότια της χώρας, στη λιμνοθάλασσα του Νοκουέ, κοντά στα σύνορα με τη Νιγηρία. Συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με το Κοτονού και με την Πομπέ, ενώ με το Λάγκος της Νιγηρίας μόνο οδικώς. Ως πρωτεύουσα του κράτους, αποτελεί διοικητικό και πολιτικό λίκνο, παραγκωνίστηκε όμως τα τελευταία χρόνια από την Κοτονού. Έτσι, στην Κοτονού βρίσκεται η έδρα της κυβέρνησης.

Ιστορία

Η πόλη είναι μια από τις αρχαιότερες στην Ακτή των Σκλάβων. Η ίδρυσή της τοποθετείται στο 16ο αιώνα από τους Έουε. Στην Πόρτο-Νόβο άνθησε το δουλεμπόριο, το οποίο αρχικά γινόταν από Πορτογάλους και έπειτα από τους Γάλλους. Αξιοθέατα της πόλης μαρτυρούν και το παρελθόν της. Ο καθεδρικός ναός σε ρυθμό μπαρόκ οικοδομήθηκε από τους Πορτογάλους και θυμίζει ότι η Μπενίν έχει αποικιοκρατικό παρελθόν. Επίσης, εντυπωσιακό είναι το ανάκτορο του Βασιλιά Τόφα και οι συνοικίες με τα μικρομάγαζα και τους βιοτέχνες. Μπορεί κανείς να επισκεφθεί και το Μουσείο Τέχνης και Εθνογραφίας.