Πώληση

Γενικά

Γενικά η πώληση αποτελεί μία μορφή δικαιοπραξίας και ειδικότερα της κατηγορίας των επαχθών δικαιοπραξιών. Επειδή δε και τα δύο μέρη (πωλητής και αγοραστής) αναλαμβάνουν υποχρεώσεις με τη σύμβαση αυτή, η πώληση χαρακτηρίζεται «αμφοτεροβαρής σύμβαση». Καθίσταται αντιληπτό ότι το προς μεταβίβαση αντικείμενο, αγαθό, ή δικαίωμα θα πρέπει να είναι καθ΄ όλα νόμιμο, και μη διώκεται η διάθεσή του, διαφορετικά κρίνεται παράνομη δραστηριότητα - διακίνηση, δηλαδή αδικοπραξία, π.χ. λαθρεμπόριο, διακίνηση ναρκωτικών, πώληση αλιεύματος από ερασιτέχνη ψαρά κ.λπ..
  
Η πώληση, στην ελληνική νομοθεσία ρυθμίζεται κυρίως από τον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 513-572.

Πώληση καταναλωτικών αγαθών

Οι ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα είναι ρυθμίσεις ενδοτικού δικαίου, τα μέρη μπορούν με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές (μεγαλύτερη ή μικρότερη ευθύνη του πωλητή, πιο μακρά ή πιο σύντομη προθεσμία παραγραφής. Ειδικά όμως στην περίπτωση της πώλησης καταναλωτικών αγαθών, όπου ο αγοραστής είναι καταναλωτής (τελικός αποδέκτης που δεν αγοράζει για επαγγελματικούς λόγους), οι ρυθμίσεις αυτές είναι αναγκαστικού δικαίου: τα μέρη δεν μπορούν να συμφωνήσουν μικρότερη προθεσμία από 2 χρόνια για την ευθύνη του πωλητή, κατά το άρθρο 5 του ν. 2251/1994 (όπως τροποποιήθηκε με τον ν. 3043/2002).

Είδη

Ανάλογα αν το πράγμα που ο πωλητής οφείλει να παραδώσει είναι εξατομικευμένο ή απλά ένα από μια κατηγορία ομοειδών πραγμάτων η πώληση ονομάζεται πώληση είδους ή γένους αντίστοιχα. Πώληση είδους έχουμε όταν ο αγοραστής π.χ. επιλέγει από το ράφι του σούπερ μάρκετ ένα συγκεκριμένο προϊόν, πώληση γένους έχουμε όταν παραγγέλνει από το τηλέφωνο ή το διαδίκτυο "ένα τεμάχιο του προϊόντος Χ".
Συνηθισμένη στην πράξη για αγαθά μεγάλης αξίας είναι η πώληση με παρακράτηση κυριότητας: ο πωλητής παραδίδει στον αγοραστή το πράγμα, ο αγοραστής καταβάλλει το τίμημα με δόσεις, αλλά ο πωλητής δε μεταβιβάζει την κυριότητα στον αγοραστή ως την ολοσχερή εξόφληση του τιμήματος. Έτσι το πράγμα βρίσκεται στα χέρια του αγοραστή αλλά κύριος παραμένει ο πωλητής.

Τύπος

Η πώληση γενικώς δεν απαιτεί την τήρηση ορισμένου τύπου για να είναι έγκυρη, μπορεί να γίνει και προφορικά ή και σιωπηρά (π.χ. πάιρνει κάποιος την εφημερίδα από τη στοίβα στο περίπτερο και δίνει τα χρήματα στον περιπτερά). Ειδικά όμως για τα ακίνητα η πώληση πρέπει να περιβληθεί τον συμβολαιογραφικό τύπο, να γίνει δηλαδή ενώπιον συμβολαιογράφου, αλλιώς είναι άκυρη.

Έξοδα - δαπάνες

Τα διάφορα έξοδα που μπορεί να σημειωθούν κατά την παράδοση του πράγματος όπως ζύγιση, μέτρηση ή αρίθμηση τα επιβαρύνεται ο πωλητής. Αντίθετα τα έξοδα παραλαβής και της αποστολής σε τόπο διαφορετικό του συμφωνημένου βαρύνουν τον αγοραστή. Τα δε έξοδα ή τα τέλη που απαιτούνται για την κατάρτιση της σύμβασης βαρύνουν εξίσου και τα δύο μέρη. Αν πρόκειται για ακίνητο ή δικαίωμα τα έξοδα μεταγραφής βαρύνουν τον αγοραστή.

Διεθνής πώληση κινητών πραγμάτων

Λόγω της σπουδαιότητας της πώλησης στο διεθνές εμπόριο καταρτίστηκε στις 11 Απριλίου 1980 η Διεθνής Σύμβαση της Βιέννης για την πώληση κινητών πραγμάτων (United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods - CISG). Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση με τον ν. 2532/1997. Η Σύμβαση αυτή ρυθμίζει το δίκαιο της πώλησης μεταξύ εμπόρων που εδρεύουν σε διαφορετικά κράτη κατά ενιαίο τρόπο, επιτρέπει όμως στα μέρη (αγοραστή και πωλητή) να επιλέξουν άλλο δίκαιο ως εφαρμοστέο απορρίπτοντας τη Σύμβαση. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της Σύμβασης είναι ότι πρόκειται για μια προσπάθεια σύγκλισης και συγκερασμού του αγγλοσαξωνικού με το ευρωπαϊκό ηπειρωτικό δίκαιο. Κεντρική έννοια είναι η "συμβατική παράβαση" (breach of contract) και οι αξιώσεις που απορρέουν από αυτήν ρυθμίζονται ενιαία, αποφεύγοντας έτσι την περιπτωσιολογία των ηπειρωτικών ευρωπαϊκών δικαίων της πώλησης (άλλη ρύθμιση για τα πραγματικά ελαττώματα, άλλη για τα νομικά, άλλη για παράβαση λοιπών συμβατικών υποχρεώσεων). Η Σύμβαση θεωρείται έτσι ένα από τα πιο σύγχρονα και υποδειγματικά κείμενα Αστικού Δικαίου.

Διάκριση από άλλες συμβάσεις

Η πώληση διαφέρει από τη δωρεά στο ότι στη δωρεά ο δωρεοδόχος δεν αναλαμβάνει καμία υποχρέωση. Η δωρεα δεν είναι αμφοτεροβαρής, είναι ετεροβαρής σύμβαση. Η πώληση διακρίνεται επίσης από τη μίσθωση στο ότι στη μίσθωση ο εκμισθωτής αναλαμβάνει μεν να παραδώσει το πράγμα στον μισθωτή έναντι ανταλλάγματος, όμως για ορισμένο χρόνο και μόνο κατά την χρήση, όχι κατά την κυριότητα.