google/wiki40b huggingface dataset:
Φρούριο του Αβρανλό

Ιστορία

Αυτή η περιοχή του Αβρανλό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1691, επί βασιλείας του Ηράκλειου Α' του Καχετί.
Μεταξύ των αρχαίων δομών υπάρχουν κατασκευές της φεουδαρχικής και της μεσαιωνικής περιόδου: εκκλησίες, το μοναστήρι του Άμπιμπος και μία επιτύμβια επιγραφή του 7ου-8ου αιώνα.
Το 1828-29, οι Έλληνες που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην περιοχή από τους Οθωμανούς αναφέρονταν στο Αβρανλό ως Αυριανή.
Το 2006 έγιναν αρχαιολογικές ανασκαφές στα γειτονικά χωράφια, βόρεια του μεγαλιθικού φρουρίου, που αποκάλυψαν έναν αρχαίο οικισμό, που μοιάζει του πολιτισμού των Κούρα-Αράξης, και μία νεκρόπολη που χρονολογούνται από τον 12ο ή τον 11ο αιώνα π.Χ. 
Το 2007 το φρούριο αναγνωρίστηκε ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

Περιγραφή

Το μεγαλιθικό συγκρότημα είναι διατεταγμένο σε τρία επίπεδα που βλέπουν στο φαράγγι του ποταμού.  
Πρώτο επίπεδο: το χαμηλότερο επίπεδο, στη βάση του βουνού, αποτελείται από ένα ημικυκλικό τείχος μήκους ~80 μέτρων που φτάνει σε ύψος τα 3-4 μέτρα και σε πάχος τα 4,5 μ. Έχει μία μοναδική πύλη, ύψους 1,9 μ. και πλάτους 1,75 μ., που είναι στεγασμένη με μονολιθική οροφή μήκους 2,2 μ. και πλάτους 1,8 μ. Διάσπαρτοι ολόγυρα υπάρχουν μεγάλοι λίθοι. Ανάμεσα στο τείχος και το βουνό υπάρχει μια μικρή μεσαιωνική Χριστιανική εκκλησία και αρκετά κοντινά σπήλαια, που συλλογικά αναφέρονται ως Μοναστήρι του Άμπιμπος.   
Το δεύτερο και το τρίτο επίπεδο είναι αυθεντικές «κυκλώπειες» δομές, που χαρακτηρίζονται από μεγάλους λίθους, τοιχοποιία από ξερολιθιά και ασυνήθιστο τρόπο διάταξης.  
Δεύτερο επίπεδο: περιβάλλεται από ορθογώνιο τείχος με αρκετά μέτρα μήκος και πλάτος. Προοριζόταν για γεωργικές καλλιέργειες. 
Τρίτο επίπεδο: βρίσκεται στην κορυφή του βουνού. Έχει ορθογώνια περίμετρο, μήκους 25 μ. και πλάτους 18 μ. Τα τείχη έχουν πάχος 3-4 μ. Το οικοδόμημα έχει υποστεί σοβαρές ζημιές και πολλά μέρη του είναι κατεστραμμένα.
Κρις Σέιμπιν

Πρώτα Χρόνια

Ο Χάρτερ εκπαιδεύτηκε από τον Σκοτ Ντ' Αμόρ και τον "Αμέιζινγκ" Μάτσον στη σχολή της πάλης Can-Am. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη πάλη το 2000, όπου και άρχισε να δουλεύει σε ανεξάρτητες εταιρίες πάλης.

Ομάδα με τον Άλεξ Σέλεϊ

Το 2003 υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling σύντομα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ. Το 2004 άρχισε να παλεύει και στο Ring of Honor. Τα επόμενα χρόνια βρισκόταν κυρίως στην κατηγορία των ευκίνητων παλαιστών του TNA, την Κατηγορία Χ. Στα μέσα του 2007, έφτιαξε ομάδα με τον Άλεξ Σέλεϊ και έγιναν μια από τις πιο αγαπητές ομάδες του TNA. Μαζί κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα και είχαν κόντρες με διάφορες ομάδες, ανάμεσα στις Μπιρ Μάνεϊ, Ομάδα 3-D και Τζενερέσιον Μι. Η ομάδα διαλύθηκε λόγω τραυματισμού μέχρι τις αρχές του 2011. Μετά από ένα χρόνο συμμάχησαν για να διεκδικήσουν τον Ομαδικό Τίτλο, όμως δεν τα κατάφεραν.

Μοναχική πορεία

Ο Κρις Σέιμπιν συνέχισε να παλεύει μόνος του, επιστρέφοντας στην Κατηγορία Χ. Εκεί διεκδίκησε δύο φορές το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ κόντρα στον τότε πρωταθλητή Ώστιν Άρις, όμως έχασε. Τον Ιούνιο του 2012, τραυματίστηκε στο αριστερό του πόδι και χειρουργήθηκε. Επέστρεψε τον Μάιο του 2013 και νίκησε σε αγώνα για να γίνει ο νέος διεκδικητής του Πρωταθλήματος Κατηγορίας Χ. Τον Ιούνιο στο Slammiverasy, ο Κρις Σέιμπιν έγινε ο νέος πρωταθλητής, αφού νίκησε σε έναν τριπλό αγώνα Απόλυτου Χ. Μετά από ένα μήνα, ο Σέιμπιν έχασε τον τίτλο από τον Ώστιν Άρις. Την επόμενη εβδομάδα ο Σέιμπιν επανέκτησε τον τίτλο. Ο γενικός διευθυντής Χαλκ Χόγκαν του έδωσε την ευκαιρία να διεκδικήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών αν παρέδιδε τον τίτλο του. Τελικά έτσι κι έγινε, με τον Σέιμπιν να νικά τον Μπούλι Ρέι και να κατακτά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών. Τον επόμενο μήνα έχασε τον τίτλο του από τον Μπούλι Ρέι. Τον επόμενο μήνα, έγινε heel (δηλαδή αντιπαθής στο κοινό) και τον Οκτώβριο στο Bound for Glory κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ. Αφού έχασε το πρωτάθλημα από τον Ώστιν Άρις τον Νοέμβριο, το κέρδισε για άλλη μια φορά σε Impact που προβλήθηκε τον Ιανουάριο του 2014. Έπειτα, χώρισε με τη μάνατζερ του, Βέλβετ Σκάι όταν εκείνη δεν τον βοήθησε να διατηρήσει το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ κόντρα στον Άρις, από τον οποίο και τελικά έχασε. Τον Μάιο έγινε γνωστή η αποδέσμευση του από το TNA.
Νήσος Σαναφίρ

Η Σαναφίρ (αραβικά : جزيرة صنافير) είναι νησί της Ερυθράς Θάλασσας στον Κόλπο της Άκαμπα. Το νησί διεκδικείται εξίσου από την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, σήμερα το ελέγχει με μίσθωση η Αίγυπτος από τη Σαουδική Αραβία που το θεωρεί τμήμα της επαρχίας Τομπούρκ.
Απέχει 9 χλμ από τη Σαουδική Αραβία και 23 χλμ από την Αίγυπτο, δίπλα του βρίσκεται η Νήσος Τιράν. Καταλαμβάνει έκταση 33 τετραγωνικά χλμ. Σήμερα μαζί με το Τιράν αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Ρας Μοχάμεντ . Το 1982 καταλήφθηκε από το Ισραήλ κατά τον πόλεμο των 6 ημερών.
2238 Στεσένκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Στεσένκο εκτιμάται σε 18,10 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,094 ± 0,016.
Βερενίκη Φερνοφόρος

Ο Γάμος

Το 274 π.Χ. η μητέρα της, Αρσινόη Α΄, κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του συζύγου της και εξορίστηκε. Στα επίσημα έγγραφα του κράτους τα παιδιά της αναφέρονταν πλέον σαν τέκνα της δεύτερης συζύγου και αδελφής του Πτολεμαίου, της Αρσινόης Β΄.

Γύρω στο 260 π.Χ. ξεσπά ο Δεύτερος Συριακός Πόλεμος ανάμεσα στα βασίλεια της Αιγύπτου και της Συρίας, που κυβερνούσαν ο Πτολεμαίος Β΄, πατέρας της Βερενίκης, και ο Αντίοχος Β΄ ο Θεός, μονάρχης της Δυναστείας των Σελευκιδών, αντίστοιχα. Οι εχθροπραξίες έληξαν με συνθήκη ειρήνης το 253 π.Χ. και τον επόμενο χρόνο, το 252 π.Χ., η Βερενίκη παντρεύτηκε τον Αντίοχο Β΄. Ο τελευταίος, όπως όριζε η συνθήκη του με τον Πτολεμαίο, χώρισε την πρώτη του σύζυγό Λαοδίκη και όρισε διαδόχους τα παιδιά που θα αποκτούσε με τη Βερενίκη. Με τον τρόπο αυτό επήλθε προσωρινή ανακωχή ανάμεσα στις αντιμαχόμενες δυναστείες των Πτολεμαίων και Σελευκιδών. Ένα χρόνο μετά, το 251 π.Χ. το ζεύγος απέκτησε ένα γιο, τον Αντίοχο.

Η Κρίση της Διαδοχής

Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου όμως, το 246 π.Χ., η Βερενίκη απομακρύνθηκε από τον Αντίοχο που δέχτηκε πίσω τη Λαοδίκη. Η έκπτωτη βασίλισσα παραμένει στην πόλη της Αντιόχειας με το γιο της. Ο Αντίοχος πεθαίνει το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς αφήνοντας μια πολύ μπερδεμένη κατάσταση όσον αφορά τη διαδοχή, μιας και είχε γιους και με τις δύο γυναίκες. Η Λαοδίκη υποστήριξε πως, πριν πεθάνει, ο Αντίοχος είχε ορίσει διάδοχό του τον πρωτότοκο γιο τους, το Σέλευκο.

Σύμμαχοι της Λαοδίκης δηλητηρίασαν το μικρό Αντίοχο και κατόπιν την ίδια τη Βερενίκη (πηγές: Πολύαινος, Junianus Justinus), λίγο προτού ο αδελφός της Βερενίκης, Πτολεμαίος Γ' Ευεργέτης, ο οποίος είχε στο μεταξύ διαδεχτεί τον πατέρα τους, καταφθάσει στην Αντιόχεια. Ο Πτολεμαίος συνέχισε τον καινούριο αυτό πόλεμο που ονομάστηκε Τρίτος Συριακός Πόλεμος ή "Λαοδίκειος Πόλεμος" και που στοίχισε στους Σελευκίδες σημαντικά εδάφη.
Έκτωρ Κακναβάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1937-1941) και εργάστηκε ως καθηγητής στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διετέλεσε σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων. Έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εξορίστηκε στην Μακρόνησο και την Ικαρία, το 1947, εξαιτίας των αριστερών του πεποιθήσεων. Την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποίησε το 1943 με την έκδοση της πρώτης του ποιητικής συλλογής που είχε τίτλο «Fuga». Τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1983 για τη συλλογή του «In Perpetuum»).
Ο Έκτωρ Κακναβάτος τοποθετείται στην πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων ποιητών. Το έργο του κινείται στα άκρα του υπερρεαλισμού με έντονη επεξεργασία της ηχητικής διάστασης του λόγου και αμείωτη ορμητικότητα που αγγίζει συχνά τα όρια της επιθετικότητας.
Τζόνι Μίτσελ

Τα πρώτα χρόνια

Η Τζόνι Μίτσελ γεννήθηκε στο Φορτ ΜακΛέοντ, Αλμπέρτα, Καναδάς. Ο πατέρας της ήταν αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία του Καναδά και η μητέρα της ήταν δασκάλα. Η Μίτσελ, της οποίας το πατρικό όνομα είναι Ρομπέρτα Τζόαν Άντερσον (Roberta Joan Anderson), μεγάλωσε στο Σάσκατουν του Σασκάτσουαν. Ξεκίνησε την μουσική της σταδιοδρομία στα εφηβικά της χρόνια παίζοντας μουσική φολκ στους δρόμους και σε μπαρ του Τορόντο.

Γάμος και μητρότητα

Τον Φεβρουάριο του 1965 η Μίτσελ, ανύπαντρη και αδέκαρη, απέκτησε μια κόρη. Λίγες εβδομάδες μετά τον τοκετό, η τραγουδίστρια παντρεύτηκε τον Αμερικανό τραγουδιστή της φολκ Τσακ Μίτσελ (Chuck Mitchell), ο οποίος, αν και δεν ήταν ο πατέρας του παιδιού, της υποσχέθηκε να την βοηθήσει στο να το μεγαλώσει. Ο γάμος όμως δεν ευδοκίμησε και κατέληξε στο διαζύγιο. Έτσι, η Μίτσελ αναγκάσθηκε να δώσει την κόρη της για υιοθεσία. Το γεγονός αυτό τής στοίχισε πάρα πολύ και το αναφέρει και σε ορισμένα τραγούδια της. Με την κόρη της συναντήθηκε τελικά το 1997.

Η καταξίωση

Το 1967 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έναν χρόνο αργότερα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, η μουσική της καριέρα είχε αρχίσει να ανεβαίνει με εμφανίσεις σε κλαμπ φολκ μουσικής και στην τηλεόραση. Το 1969 κέρδισε το Βραβείο Γκράμμυ για την καλύτερη μουσική παρουσία φολκ μουσικής. Αργότερα ακολούθησαν πολλά άλλα βραβεία.
Στην δεκαετία του 1970 άρχισε να πειραματίζεται αναμειγνύοντας φολκ και τζαζ. Ο δίσκος της Blue (1971) έφτασε το Νο. 15 στις λίστες των μεγαλύτερων πωλήσεων και ακολούθησαν οι δίσκοι For the Roses (Νο. 11 το 1972), Court and Spark (Νο. 2 το 1974), Miles of Aisles (Νο. 2 το 1974), The Hissing of Summer Lawns (Νο. 4 το 1975) και Hejira (Νο. 11 το 1976). Την ίδια εποχή, η Μίτσελ εμφανίσθηκε σε συναυλίες παρέα με τον Μπομπ Ντίλαν και την Τζόαν Μπαέζ. Το 1978, μετά από πρόσκλησή του, συνεργάστηκε δισκογραφικά με τον τζαζίστα Τσαρλς Μίνγκους, στο φερώνυμο άλμπουμ της, που περιέχει τρεις αυθεντικές συνθέσεις του Μίνγκους και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1979, λίγους μήνες μετά το θάνατό του.
Στα χρόνια του '80, η Μίτσελ έδωσε συναυλίες στην Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Δυτική Ευρώπη και τις ΗΠΑ παρέα με μεγάλα ονόματα της ποπ και της ροκ, αλλά οι δίσκοι της δεν είχαν την εμπορική επιτυχία της προηγούμενης δεκαετίας. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990, η τραγουδίστρια στράφηκε περισσότερο προς την ποπ, αλλά και πάλι το κοινό δεν ανταποκρίθηκε. Ωστόσο, ο δίσκος Turbulent Indigo (1994) της έφερε δύο Βραβεία Γκράμμυ.

Οι βραβεύσεις

Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε στα χρόνια του 2000 με επανειλημμένες βραβεύσεις. Το 2000 επίσης έκανε την πρώτη παρουσίαση ζωγραφικών της έργων στον Καναδά, παρότι για πολλά χρόνια πριν, φιλοτεχνούσε η ίδια τα εξώφυλλα των δίσκων της. Τα τελευταία χρόνια, η Μίτσελ δε δίνει συναυλίες, αλλά έχει εμφανιστεί περιστασιακά σε συναυλίες συναδέλφων της. Τον χρόνο της τον μοιράζει πλέον ανάμεσα στο Λος Άντζελες και την Βρετανική Κολομβία.
Πάνος Κοντέλλης

Βιογραφία

Ο Πάνος Κοντέλλης γεννήθηκε στο Μεσότοπο, της Λέσβου, το 1924. Σε νεαρή ηλικία έδειχνε ότι είχε ροπή στη λογοτεχνία, ωστόσο σπούδασε Νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Έτσι, ξεκίνησε να εργάζεται Υπουργείο Δικαιοσύνης, ως δημόσιος υπάλληλος, χωρίς όμως να σταματήσει να γράφει ως το τέλος της ζωής του.
Άρχισε να γράφει, αρχικά, για θεατρικά έργα, κυρίως, με ηθογραφικό περιεχόμενο. Το πρώτο του σενάριο, που έγινε ταινία, ήταν το 1960, στο Χίλιες παρά μία νύχτες, μία ταινία του Τζανή Αλιφέρη. Μέσα στη δεκαετία του 1960 ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές ταινίας όπως ο Διωγμός, το 1964,Η μεγάλη στιγμή του 21:Παπαφλέσσας το 1971 και το ο 13ος, το 1967. Τα σενάρια αυτά του δώσανε βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αντιστοίχως.
Πέντε σενάρια του Κοντέλλη, γυρίστηκαν και στην τηλεόραση: Στα δίχτυα της αράχνης (1972), Στα δίχτυα του τρόμου (1973), Το ταξίδι (1976), Το ουράνιο τόξο (1983) και Το μινόρε μιας καρδιάς (1992).
Εκτός από σενάρια, έγραψε και 6 βιβλία. Μεταξύ των οποίων, έχει διακριθεί για το Ο κόσμος ο μικρός, με Έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών και για το Καημοί του Κάμπου με το Βραβείο Καλοκαιριού διαγωνισμού, το 1957. Το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε τη χρονιά, όπου πέθανε, με τίτλο Εύθυμα και σοβαρά από το Χτες, στο οποίο κάνει αναδρομή στη ζωή του.
Πέθανε στις 18 Ιουνίου 2014.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Αουγκούστενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερνέστου-Γκύντερ δούκα του Σ.Χ.Σ.Αουγκούστενμπουρκ και της Αυγούστας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ. 
Ο πατέρας του κατάφερε για τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο να οριστεί κοσμήτορας (provost) του Συλλόγου του καθεδρικού του Χάμπουρκ το 1676. Το 1677 απεβίωσε ο δευτερότοκος γιος του Φίλιππος-Ερνέστος και το 1689 ο ίδιος ο Ερνέστος-Γκύντερ· με τη διαθήκη του όριζε τη σύζυγό του να αποφασίσει για τη διαδοχή. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος. Ο τρίτος γιος τής Αυγούστας, ο Ερνέστος-Αύγουστος είχε μεταστραφεί στον Καθολικισμό και η μητέρα του αποφάσισε να εξαιρεθεί, οπότε επόμενος στη διαδοχή του άτεκνου Φρειδερίκου θα γινόταν ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος, που διορίστηκε κυβερνήτης του Σόνντερμπουρκ. 
Όμως ο Ερνέστος-Αύγουστος επέστρεψε στον Λουθηρανισμό και διορίστηκε κυβερνήτης του Σόνντερμπουρκ και διάδοχος του Αουγκούστενμπουρκ. Έτσι όταν απεβίωσε ο Φρειδερίκος το 1692 τον διαδέχθηκε ο Ερνέστος-Αύγουστος. Το 1701 ετελεύτησε η Αυγούστα και κληροδότησε στον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο τις κώμες (ενορίες, κυριότητες) Ρούμορσγκααρτ και Έβελγκουντε. Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος αγόρασε και την κώμη Άβνμπελγκααρτ στο Σούνντεβεντ. Υπηρέτησε ως υποστράτηγος στον Δανικό στρατό. 
Το 1714 απεβίωσε ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος και το 1731 ο Ερνέστος-Αύγουστος, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου, ο Χριστιανός-Αύγουστος Α΄.
Γκραν Πρι Ισπανίας 2019 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 12 Μαΐου 2019.
Τροφάλλαξη

Τροφάλλαξη ονομάζεται η μεταφορά τροφής ή άλλων υγρών και μεταξύ μελών μίας αποικίας από στόμα σε στόμα ή από τον πρωκτό στο στόμα. Η διαδικασία αυτή είναι πιο εξελιγμένη στα κοινωνικά έντομα όπως τα μυρμήγκια, οι τερμίτες, οι σφήκες και οι μέλισσες. Ο όρος εισήχθη από τον εντομολόγο William Morton Wheeler το 1918. Αυτή η συμπεριφορά είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για να υποστηρίξει θεωρίες για την προέλευση της κοινωνικότητας των εντόμων. Στα μυρμήγκια, κάθε μέλος της αποικίας αποθηκεύει τροφή στο σώμα του και το ανταλλάσσει με άλλα μέλη της αποικίας και με προνύμφες δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα έιδος κοινού στομαχιού για την αποικία. Στους τερμίτες και τις κατσαρίδες, η πρωκτική τροφάλλαξη είναι ζωτικής σημασίας για την αντικατάσταση των ενδοσυμβιωτικών οργανισμών του εντέρου που χάνονται μετά από κάθε αλλαγή του εξωσκελετού. Αυτή η διαδικασία δεν πρέπει να συγχέεται με την κοπροφαγία.
Κάποια σπονδυλωτά όπως τα πτήνα και ο γκρίζος λύκος ταΐζουν τα μικρά τους μέσω τροφάλλαξης. Επίσης, οι νυχτερίδες - βαμπίρ είναι γνωστό ότι ακολουθούν αυτή τη διαδικασία. Η τροφάλλαξη αποτελεί επίσης ένα τρόπο επικοινωνίας, τουλάχιστον στις μέλισσες και στα μυρμήγκια. Σε κάποια είδη μυρμηγκιών, πιθανόν να πείζει κάποιο ρόλο στη διάδοση της οσμής που χαρακτηρίζει τα μέλη της αποικίας.
1478 Βίχουρι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βίχουρι εκτιμάται σε 21 χιλιόμετρα περίπου. Ο Βίχουρι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 19,5 ώρες.
Οροσειρά του Ντεβές

Τοποθεσία

Η οροσειρά του Ντεβές  συνορεύει δυτικά με την άνω κοιλάδα του ποταμού Αλλιέ και τα όρη της Μαρζερίντ, στα βόρεια με την οροσειρά του Λιβραντουά, ανατολικά με την οροσειρά Μεγκάλ και νότια με τα όρη του Βιβαραί.

Τοπογραφία

Η οροσειρά του Ντεβές έχει περισσότερους από 150 κώνους σκωριών που έχουν δημιουργηθεί από ηφαιστειακές εκρήξεις τύπου Στρόμπολι. Ορισμένοι από αυτούς τους κώνους εξακολουθούν να διατηρούν τον κρατήρα τους (όπως το Μον Μπαρ κοντά στην κοινότητα Αλέγκρ) ή έχουν κρατήρες τύπου μάαρ (όπως η κοινότητα Σωβετά, η λίμνη του Μπουσέ κ.α.).
Το υψηλότερο σημείο της οροσειράς ανέρχεται στα 1.421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η κορυφογραμμή έχει μήκος 60 χιλιομέτρων.

Γεωλογία

Η οροσειρά του Ντεβές είναι ένα από τα τρία ηφαιστειακά βουνά της φυσικής περιοχής του Βελαί, τα άλλα δύο είναι η οροσειρά του Μεζέν και το Μεγκάλ. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δράση του Βελαί πραγματοποιήθηκε στο Ντεβές. Οι ηφαιστειακοί κώνοι και οι ροές λάβας ανάμικτα με στρώματα σκωρίας και ποζολάνη συνυπάρχουν σε μια κρυσταλλική βάση.

Οικονομία

Ένα αιολικό πάρκο βρίσκεται στην κοινότητα Σαιν-Ζαν-Λασάλμ. Επιπλέον, η λίμνη Μπουσέ, 20 χιλιόμετρα νότια του Πουί-αν-Βελαί, συμβάλλει στον πράσινο τουρισμό.
Κωνσταντίνος Γκολογκίνας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Γκολογκίνας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Καστοριά. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στην περιοχή Καστοριάς. Έδρασε με το σώμα του στην Καστοριά και τα Κορέστια, προσπαθώντας να απωθήσει τα Βουλγαρικά σώματα, συνεργαζόμενος με άλλους Έλληνες οπλαρχηγούς.
Χοσέ Βερδού Νικολάς

Επαγγελματική καριέρα

Ο Τοτσέ ξεκίνησε την καριέρα του από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Αφού δεν κατάφερε να καθιερωθεί εκεί, πήγε στη Νουμάνθια και κατόπιν στην  Έρκουλες και στη Βαγιαδολίδ. Μετά από χρόνια περιπλανήσεων επιστρέφει στην Νουμάνθια το 2007 και μετά από 1 χρόνο πηγαίνει στην Αλμπαθέτε Μπαλομπιέ της segunda division. Μένει και εδώ ένα χρόνο και ο επόμενος σταθμός του είναι η Καρταχένα. Στην Καρταχένα κάνει τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του αφού πετυχαίνει 16 και 19 γκολ στις 2 σεζόν που αγωνίζεται εκεί. Το 2011 γίνεται παίκτης του Παναθηναικού και σκοράρει στο ντεμπούτο του με αντίπαλο την Όντενσε. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στον Παναθηναϊκό ο Τοτσέ αγωνίστηκε σε 25 αγώνες πετυχαίνοντας 13 γκολ (8 στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και 5 στην διαδικασία των πλέι-οφ), και αναδείχθηκε μία φορά πολυτιμότερος παίκτης από τη διοργανώτρια αρχή. 
Στις αρχές του 2014 υπέγραψε 6μηνο συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.
Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1778 στο Γιαπεγιού της Αργεντινής από οικογένεια κρεολών Ισπανών ευγενών, όπου λίγα χρόνια μετά την γέννησή του εγκαταστάθηκαν στην Ισπανία. Το 1791 κατατάχθηκε στον ισπανικό στρατό και διακρίθηκε στους πολέμους εναντίον του Μέγα Ναπολέοντα. Το 1811, ως αντισυνταγματάρχης, επέστρεψε στην Αργεντινή όπου έλαβε μέρος στον επαναστατικό αγώνα για την εκδίωξη των Ισπανών από την χώρα. Μετά την νικηφόρα μάχη του Σαν Λορένσο (1813), ανέλαβε την ηγεσία του επαναστατικού στρατού της Αργεντινής και συνέβαλε αποφασιστικά στην πλήρη επικράτηση του αγώνα.
Ο Σαν Μαρτίν κατέβαλε ιδιαίτερες προσπάθειες για την οργάνωση γενικότερου στρατηγικού σχεδίου για την επέκταση του απελευθερωτικού αγώνα και στις γειτονικές ισπανοκρατούμενες περιοχές, που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε πολιτική και εθνική ενοποίηση των λαών της Νότιας Αμερικής. Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, ο Σαν Μαρτίν οργάνωσε ισχυρές δυνάμεις, από Αργεντίνους και Χιλιανούς που πέρασε τις Άνδεις (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1817) και κατόρθωσε να νικήσει τους Ισπανούς στην μάχη στο Τσακαμπούκο, τον ίδιο χρόνο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την ανεξαρτησία της Χιλής. Αμέσως μετά στράφηκε προς το Περού και με την βοήθεια του χιλιανού στόλου, απελευθέρωσε την Λίμα (Ιανουάριος 1821). Για ένα διάστημα διατέλεσε προσωρινός κυβερνήτης του Περού, και εφάρμοσε πρωτοποριακές μεταρρυθμίσεις για την εποχή, όπως κατάργηση της δουλείας και βελτίωση της ζωής των εκεί Ινδιάνων.
Το 1822 ο Σαν Μαρτίν συναντήθηκε με τον Βενεζουελανό απελευθερωτή Σιμόν Μπολιβάρ, στον Ισημερινό αλλά δεν κατάφεραν να συντονίσουν τον στρατηγικό και την πολιτική τους, στα πλαίσια ενός κοινού απελευθερωτικού αγώνα και οι συζητήσεις κατέληξαν σε αποτυχία. Ως συνέπεια αυτής της αποτυχίας, όπως και άλλων διαφορών που είχαν ανακύψει στο επαναστατικό στρατόπεδο της Αργεντινής, ο Σαν Μαρτίν παραιτήθηκε, την 20 Σεπτεμβρίου 1822 και αυτοεξορίστηκε στις Βρυξέλλες του Βελγίου (1824). Πέθανε στην Βουλώνη της Γαλλίας. Σήμερα τιμάται ως εθνικός ήρωας στην Αργεντινή.
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών του 2007

Η 14η απονομή των Screen Actors Guild Awards, των βραβείων που απένειμε το Σωματείο Αμερικανών Ηθοποιών σε συναδέλφους τους που ξεχώρισαν με τις ερμηνείες τους κατά το έτος 2007, έλαβε χώρα στις 27 Ιανουαρίου 2008. Για 12η συνεχή χρονιά την εκδήλωση φιλοξένησε το Shrine Exposition Center στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Τηλεοπτικά μεταδόθηκε ταυτόχρονα από τα δίκτυα TNT και TBS.
Τις περισσότερες υποψηφιότητες συγκέντρωσε η ταινία του Σον Πεν Ταξίδι στην άγρια φύση (Into The Wild). Όσον αφορά τα τηλεοπτικά βραβεία, από τρεις υποψηφιότητες συγκέντρωσαν οι σειρές The Sopranos, 30 Rock και Ugly Betty.
Η τελετή για το έτος αυτό ήταν εορταστική, καθώς τιμήθηκαν τα 75 χρόνια ύπαρξης του Σωματείου (SAG). Κατά συνέπεια προβλήθηκε επαιτειακό υλικό. Επίσης, για τη συνολική προσφορά του τιμήθηκε ο ηθοποιός Τσαρλς Ντάρνινγκ. Μια ακόμη ιδιαιτερότητα της βραδιάς ήταν πως για πρώτη φορά δόθηκαν βραβεία σε ομάδες κασκαντέρ που εργάστηκαν τόσο σε κινηματογραφικές, όσο και τηλεοπτικές παραγωγές.
Ειρήνη Καζαριάν

Πρώιμα Χρόνια

Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1997 στην Αθήνα από Αρμένιους μετανάστες γονείς. Έχει τρία αδέλφια: τον Δημήτρη (γενν. 1993), την Μαρία (γενν. 1994) και τον Χοβχάνες (γενν. 2002). Μετά το σχολείο, ξεκίνησε να ασχολείται ερασιτεχνικά με το modeling, κάνοντας κυρίως φωτογραφήσεις, ενώ παράλληλα δούλευε και ως πωλήτρια σε αρτοποιείο.

2018-σήμερα: Greece's Next Top Model & θεατρικό ντεμπούτο

Τον Ιούνιο του 2018, πέρασε από οντισιόν για το τηλεοπτικό reality μόδας Greece's Next Top Model, στο οποίο τελικά και αναδείχθηκε νικήτρια. Το έπαθλο της ήταν ένα επαγγελματικό συμβόλαιο με το γερμανικό πρακτορείο μοντέλων Place Models, ένα εξώφυλλο στο ελληνικό περιοδικό InStyle (το οποίο έγινε τον Φεβρουάριο του 2019), ένα μονοετές συμβόλαιο με την εταιρία καλλυντικών Dust + Cream και 50.000 ευρώ μετρητά.
Το 2019, συνεργάστηκε με την εταιρεία μαγιό Jadevtales, έκανε editorial για το ελληνικό Marie Claire και συμμετείχε στην καμπάνια της εταιρείας ένδυσης H&M για την conscious συλλογή.
Τη σεζόν 2019-2020, θα πρωταγωνιστήσει στην θεατρική παράσταση "Κούκλες" (σκην. Νικόλα Ανδρουλάκη) στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Υπολογιστική πόρτα (λογισμικό)

Στον προγραμματισμό, η πόρτα έχει διάφορες σημασίες. Στο λογισμικό, μια υπολογιστική πόρτα (γνωστή απλώς και ως πόρτα) είναι μια εικονική/λογική σύνδεση δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από προγράμματα για να γίνει άμεσα ανταλλαγή δεδομένων, χωρίς να γίνεται μέσω κάποιου αρχείου ή κάποιου άλλου προσωρινού αποθηκευτικού χώρου. 
Η πιο κοινή από αυτές είναι οι πόρτες TCP και UDP (εύρη: 0-65535), οι οποίες χρησιμοποιούνται για την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ υπολογιστών στο διαδίκτυο. Αυτή η μεταβλητή πόρτας εκπροσωπεί ένα ιδιαίτερο χρήστη της υπηρεσίας μεταφοράς στον ορισμένο οικοδεσπότη.
Στον προγραμματισμό βασισμένο στο Flow, πόρτα ονομάζεται το σημείο επικοινωνίας ανάμεσα σε μια διαδικασία και μια σύνδεση.
Ντέιβιντ Γκρέιντζερ

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Τζόρτζταουν και σπούδασε στο Κουίνς Κόλετζ της Γουιάνας. Κατόπιν εισήλθε στις τάξεις του στρατού (GDF) ως δόκιμος αξιωματικός το 1965 και εκπαιδεύτηκε επαγγελματικά στη Νιγηρία, στη Βραζιλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, έκανε σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Γουιάνας, από όπου απέκτησε τίτλους Μάστερ και μπάτσελορ, όπως και στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών.
Το 1990 ανέλαβε προεδρικός σύμβουλος για θέματα εθνικής ασφάλειας. Αποστρατεύτηκε το 1992.
Εξέδωσε το ειδησεογραφικό περιοδικό  Guyana Review το 1992 και υπηρέτησε ως διευθυντής σύνταξης. Δημοσίευσε πολλά άρθρα στρατιωτικού, ιστορικού και δημοσιογραφικού περιεχομένου. Έγραψε επίσης τα έργα Guyana's state media: the quest for control και  A Preliminary Study of Women Soldiers in the Anglophone Caribbean.  
Το 2010 πέτυχε να πάρει το χρίσμα από το Εθνικό Κογκρέσο του Λαού για Μεταρρυθμίσεις στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2011. Σε εκείνες τις εκλογές ηττήθηκε από τον Ντόναλντ Ράμοταρ. Εξελέγη ομόφωνα αρχηγός της αντιπολίτευσης τον Ιανουάριο του 2012.
Ο Γκρέιντζερ ήταν ξανά υποψήφιος στις γενικές εκλογές του 2015 με το συνασπισμό της αντιπολίτευσης, Μια Συντροφιά για Εθνική Ενότητα (APNU) – AFC. Ο συνασπισμός εξασφάλισε την πλειοψηφία των ψήφων και ο Γκρέιντζερ ορκίστηκε πρόεδρος στις 16 Μαΐου 2015.
Είναι παντρεμένος με τη Σάντρα (née Chan-A-Sue)  και πατέρας 2 κοριτσιών. Τιμήθηκε με 3 εθνικά μετάλλια για τις υπηρεσίες του στο στρατό.