google/wiki40b huggingface dataset:
Αλέκος Τάτσης

Συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Με την φανέλα του ΠΑΣ αγωνίστηκε επί τρεις συνεχόμενες χρονιές, από το 1996 μέχρι το 1999, δύο στη Β' και μία στη Γ' Εθνική αντίστοιχα, σημειώνοντας σε 30 συνολικά συμμετοχές μόλις 1 τέρμα.
Το 1999 μετακόμισε προσωρινά στο Άργος για τον Παναργειακό, με τον οποίο αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Δ' Εθνική. 
Το 2000 επέστρεψε στα Ιωάννινα για τον ΠΑΣ Γιάννινα, με τον οποίο αγωνίστηκε προσωρινά για ένα χρόνο στην Α' Εθνική. Το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία πραγματοποίησε στις 24 Σεπτεμβρίου 2000, με τη φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα. 
Το 2001 μετακόμισε στον Πειραιά για την Προοδευτική. Με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε δύο συνεχόμενες χρονιές, πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις. Αρχικά στην Β' Εθνική, από την οποία κατάφερε και προβιβάστηκε και στην συνέχεια στην Α' Εθνική. Την πρώτη χρονιά μάλιστα, σημείωσε 10 τέρματα συνολικά και αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής.
Το 2003 μετακόμισε στον Ολυμπιακό μαζί με τον συμπαίκτη του από την Προοδευτική Τάσο Πάντο. Με τους «ερυθρόλευκους» αγωνίστηκε προσωρινά για ένα χρόνο, με σύνολο 6 μόλις συμμετοχές σε αγώνες για το πρωτάθλημα και 1 τέρμα. Το καλοκαίρι του 2004 έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και για λίγο διάστημα παρέμεινε εκτός από την ενεργό δράση .
Στην συνέχεια είχε ένα σύντομο πέρασμα ξανά από την Προοδευτική και επίσης από τους Παναχαϊκή και Εθνικό Πειραιώς.
Το 2007 πήγε στα Μέγαρα για τον Βύζαντα Μεγάρων, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε προσωρινά για ένα χρόνο, όταν το καλοκαίρι του 2008 έμεινε ελεύθερος. 
Τον Αύγουστο του 2008 επέστρεψε για μία τελευταία θητεία ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε προσωρινά ένα χρόνο στην Δ' Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε από την Δόξα Κρανούλας, στην οποία έκλεισε την καριέρα του.

Προπονητική καριέρα

Ένα χρόνο μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, το 2011 ξεκίνησε την προπονητική από τον Περαμαϊκό, τον οποίο ανέλαβε για ένα χρόνο. Το 2012 ανέλαβε τον Ερμή Κορυδαλλού επίσης για ένα χρόνο. Το Δεκέμβριο του 2013 ανέλαβε τον Κένταυρο Μουσιωτίτσας, στον οποίο εκτελούσε χρέη προπονητή μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017.Από τον Ιούνιο του 2017 είναι προπονητής στον Θρίαμβο Σερβιανών.
Νικόλαος της Ελλάδας

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο πρίγκιπας Νικόλαος γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1969, στην κλινική "Βίλα Κλαούντια" στη Ρώμη. Εκεί είχε καταφύγει ο Κωνσταντίνος Β΄ με την οικογένειά του, μετά την απόπειρά του να εκδιώξει τους πραξικοπηματίες από την Ελλάδα. Όταν ο Νικόλαος βαπτίστηκε Ορθόδοξος, ανάδοχοί του ήταν οι θείες του Σοφία βασίλισσα της Ισπανίας και Ειρήνη πριγκίπισσα της Ελλάδας και τα δεύτερα ξαδέλφια του Μαργαρίτα πριγκίπισσα της Ρουμανίας και Αλέξανδρος διάδοχος της Γιουγκοσλαβίας. Φοίτησε κατά τα έτη 1980-1986 στο Ελληνικό Κολλέγιο του Λονδίνου, που ιδρύθηκε από τους γονείς του. Επίσης κατά τα έτη 1986-1987 στο Κολλέγιο Collingham, στο Κένσινγκτον του Λονδίνου. Σπούδασε κατά τα έτη 1988-1993 στο Πανεπιστήμιο Μπράουν των ΗΠΑ και έλαβε Πτυχίο Bachelor's στις Διεθνείς Σχέσεις.
Την στρατιωτική του θητεία εκπλήρωσε το 1990 στην Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία (Royal Marines). Κατά διαστήματα εργάστηκε στο Metromedia στην Νέα Υόρκη, στο Fox News επίσης στην Νέα Υόρκη, στο NatWest Markets Foreign Exchange Options στο Λονδίνο και από το 1998 εργάζεται στο προσωπικό γραφείο του πρώην Βασιλιά των Ελλήνων Κωνσταντίνου Β΄.

Γάμος και σταδιοδρομία

Στις 27 Δεκεμβρίου του 2009 αρραβωνιάστηκε την Τατιάνα Μπλάτνικ και στις 25 Αυγούστου του 2010 την νυμφεύτηκε. 
Από το φθινόπωρο του 2013 ο Νικόλαος με τη σύζυγό του Τατιάνα διαμένουν μόνιμα στην Αθήνα. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους σε συνέντευξή του δήλωσε: ″Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι θα ήθελα να ζήσω στην Ελλάδα. Έχω μεγαλώσει με αυτή την πεποίθηση. Μεγάλωσα σαν Έλληνας, αισθάνομαι Έλληνας και είμαι Έλληνας. Δεν υπάρχει καμία χώρα σαν την Ελλάδα″.
Ο πρίγκιπας Νικόλαος είναι Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Knightsbridge Schools International, που συστάθηκε το 2008 με σκοπό να αναπτύξει και να θέσει σε λειτουργία ένα δίκτυο διεθνών σχολείων ανά τον κόσμο. Είναι μέλος του προεδρείου του Ιδρύματος Άννα-Μαρία, που δημιουργήθηκε για τη βοήθεια θυμάτων από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί και πλημμύρες στην Ελλάδα. Επίσης είναι ενεργό μέλος της Ελληνικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας +πλεύση (σύμπλευση), η οποία είναι αμιγώς εθελοντικού χαρακτήρα και έχει ως στόχο την υποστήριξη και βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων των ελληνικών ακριτικών νησιών.
Έχει δύο μεγαλύτερα αδέλφια, την Αλεξία και τον Παύλο και δύο μικρότερα, τη Θεοδώρα και τον Φίλιππο. Είναι ομώνυμος με τον θείο του πάππου του Παύλου, τον Νικόλαο πρίγκιπα της Ελλάδας.

Οικογένεια

Αρραβωνιάστηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009 την Τατιάνα Μπλάτνικ, με την οποία ήταν σε μακροχρόνια σχέση και την επόμενη ημέρα ο αρραβώνας ανακοινώθηκε από το Γραφείο του Κωνσταντίνου Β΄. Η Τατιάνα είναι 7η απόγονος του Γουλιέλμου Β΄ εκλέκτορα της Έσσης. Εργαζόταν στο τμήμα δημοσίων σχέσεων ως οργανώτρια εκδηλώσεων για τη σχεδιάστρια μόδας Ντιάν φον Φύρστενμπερκ, ώσπου παραιτήθηκε για να ασχοληθεί με τον γάμο της. Το ζεύγος τέλεσε τον γάμο του στο ναό του Αγ. Νικολάου στις Σπέτσες στις 25 Αυγούστου 2010.
Επαρχία Γκάγκρα

Η επαρχία Γκάγκρα είναι μια περιοχή της Αμπχαζίας. Αντιστοιχεί στην ομώνυμη επαρχία της Γεωργίας. Στους μεσαιωνικούς χρόνους, ήταν γνωστό ως το νότιο τμήμα του Σάντζεν. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Αμπχαζίας και ο ποταμός Πσου χρησιμεύει ως σύνορο με το Κράι Κρασνοντάρ της Ρωσίας. Η πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη Γκάγκρα. Ο πληθυσμός της ζώνης της πόλης Γκάγκρα το 1989 ήταν 77.079 κάτοικοι, αλλά ο αριθμός αυτός έπεσε δραματικά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τον πόλεμο στην Αμπχαζία το 1992-1993 (συμπεριλαμβανομένης της εθνοκάθαρσης των Γεωργιανών), σε 37.002 κατοίκους κατά τη στιγμή της απογραφής του 2003. Οι εθνοτικοί Αρμένιοι αποτελούν πλέον την πλειοψηφία στην επαρχία.

Διοίκηση

Ο Γκριγκόρι Ενίκ διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής της διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.
Τον Δεκέμβριο του 2002, ο Ενίκ διορίστηκε επικεφαλής της κρατικής επιτροπής τελωνείων, και τον διαδέχτηκε ο Βαλέρι Μπγκάνμπα. Στις 25 Μαΐου 2006, ο Μπγκάνμπα παραιτήθηκε από το αξίωμα από τον πρόεδρο Μπαγκάπς κατόπιν αιτήσεώς του και διαδέχτηκε ο Ασταμούρ Κέτσμπα. Με τη σειρά του, μετά την εκλογή του Αλεξάντερ Ανκβάμπ, στις 6 Σεπτεμβρίου 2011 ο Κέτσμπα παραιτήθηκε με δική του αίτηση και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον αναπληρωτή του Τεϊμουράζ Κάπμπα. Στις 15 Νοεμβρίου, ο Γκριγκόρι Ενίκ, ο οποίος προηγουμένως ήταν επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης, διορίστηκε επικεφαλής της Περιφέρειας Γκάγκρα. Στις 28 Μαΐου 2012, ο Ενίκ διορίστηκε μόνιμα.
Μετά την Επανάσταση του Μαΐου του 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χατζίμπα ως Πρόεδρο, ο Ένικ καθαιρέθηκε και τον αντικατέστησε με τον βουλευτή Μπεσλάν Μπάρτσιτς (ως επικεφαλής) στις 22 Οκτωβρίου. Ο Μπάρτσιτς επιβεβαίωσε την θέση του το επόμενο έτος.
Στις 16 Μαΐου 2016, ο Μπάρτσιτς έγινε επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης. Την ίδια ημέρα, ο Διευθυντής Δασοκομίας της Γκάγκρα Ζαούρ Μπγκάνμπα διορίστηκε αναπληρωτής επικεφαλής. Ο Μπγκάνμπα επιβεβαίωσε τη θέση του στις 2 Ιουνίου.
Άρθουρ Α. Χάρτμαν

Καριέρα

Ο Χάρτμαν υπηρέτησε στην πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ από το 1944 έως 1946. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1947 και παρακολούθησε τη νομική Σχολή του Χάρβαρντ από το 1947 έως το 1948. Αντί να κυνηγήσει πτυχίο, κέρδισε μια δουλειά στη διοίκηση του σχεδίου Μάρσαλ στην Ευρώπη, ακολουθούμενη από την εργασία του στην Υπηρεσία Εξωτερικού. Ανάμεσα στα πολλά πόστα του στο Υπουργείο Εξωτερικών ήταν θέσεις στο Παρίσι, τη Σαϊγκόν, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες ως αναπληρωτής επικεφαλής της Αμερικάνικης Αποστολής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 1974 ο Χάρτμαν διορίστηκε Βοηθός Υπουργός εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Καναδικές Υποθέσεις. Από το 1977 μέχρι το 1981 ήταν ο Πρέσβης στη Γαλλία και από το 1981 μέχρι το 1987 Πρέσβης στη Σοβιετική Ένωση.
Ο Χάρτμαν ήταν μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, της Αμερικανική Ακαδημίας Διπλωματίας, του Γαλλοαμερικανικού Ιδρύματος και του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μπρούκινγκς. Τιμήθηκε με το γαλλικό Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 2015, τέσσερις μέρες αφότου έκλεισε τα 89 του χρόνια.
Ο Κρονκ έχει κέφια

Πλοκή

Ο Αυτοκράτορας Κούζκο διηγείται την ιστορία του Κρονκ, ο οποίος τώρα είναι ο σεφ της Mudka's Meat Hut, και δυσφορεί με την επικείμενη επίσκεψη του πατέρα του. Ο πατέρας του Κρονκ πάντα απέρριπτε τον μικρό Κρονκ για το ενδιαφέρον που έδειχνε στη μαγειρική και ευχόταν ότι θα νοικοκυρευόταν βρίσκοντας μια καλή σύζυγο και θα ζούσε σε ένα μεγάλο σπίτι στον λόφο.
Σε μια αναδρομή στο παρελθόν, ο Κρονκ λέει την ιστορία του πώς έφτασε πολύ κοντά στο να αποκτήσει και τα δύο. Χωρίς να το θέλει, έγινε συνεργός της Ύζμα (της κακιάς από την πρώτη ταινία η οποία μεταμορφώθηκε σε γάτα στο τέλος της, αλλά τώρα είναι και πάλι άνθρωπος έχοντας ακόμα ουρά γάτας) βοηθώντας την να πωλήσει νερό της αποχέτευσης ως φίλτρο νεότητας. Με αυτό το κόλπο, αποκτά πολλά χρήματα και αγοράζει το σπίτι των ηλικιωμένων που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου, χτίζοντας το δικό του μεγάλο σπίτι εκεί. Εν τέλη, η Ύζμα αποκαλύπτεται ότι το φίλτρο που πουλάει είναι ψεύτικο και οι ηλικιωμένοι την κυνηγούν και την στριμώχνουν σε μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι με κροκόδειλους. Για να αποφύγει την επίθεσή τους, η Ύζμα μεταμορφώνεται σε κουνέλι αλλά ένας γύπας που περνάει από εκεί, την αρπάζει. Όταν ο Κρονκ συνειδητοποιεί ότι οι ηλικιωμένοι πώλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν για να πάρουν ένα φίλτρο που δεν λειτουργεί, τους επιστρέφει το δικό του σπίτι.
Ο Κρονκ, ως σύμβουλος στην κατασκήνωση Chippamunka για τους «Μικρούς Σκίουρους», γνωρίζει και ερωτεύεται την επίσης σύμβουλο Μις Μπέρντγουελ. Όταν ένα από τους «σκίουρους» στην ομάδα του Κρονκ, ο Τίπο, κλέβει για να κερδίσει το πρωτάθλημα και γίνεται αντιληπτός, ο Κρονκ προστατεύει το μικρό αγόρι με αποτέλεσμα αυτό να του κοστίσει την αγάπη της Μις Μπέρντγουελ.
Ο πατέρας του Κρονκ καταφθάνει και επικρατεί μια σύγχυση καθώς οι φίλοι του θέλουν να τον βοηθήσουν και παρουσιάζονται στον πατέρα ως σύζυγοι και παιδιά του Κρονκ. Στο τέλος ο Κρονκ συνειδητοποιεί ότι οι φίλοι του είναι ο πραγματικός του πλούτος, κάτι που επιτέλους κάνει και τον πατέρα του να τον αποδεχτεί αλλά και να κερδίσει πίσω την αγάπη της Μις Μπέρντγουελ.
Στο μεταξύ, ακριβώς έξω από το σπίτι, η Ύζμα βρίσκεται στη φωλιά του γύπα μαζί με δύο αυγά, τα οποία εκκολάπτονται και της επιτίθενται.

Αποδοχή

Η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές και στην ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 0% με μέσο όρο 4.5/10 βασισμένα σε 6 κριτικές. Πολλοί κριτικοί δήλωσαν ότι η ταινία «έχει εξαιρετικές ερμηνείες φωνής από τους ηθοποιούς, αλλά αδύναμη πλοκή και όχι πάρα πολλά για να σε βάλουν σε ρυθμό». Άλλοι δήλωσαν ότι η ταινία δείχνει πως ο Κρόνκ «δουλεύει καλύτερα σε μικρές δόσεις» και δεν θα έπρεπε να επικεντρωθεί η ταινία σε αυτόν.
Επιτύμβια στήλη (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 505)

Περιγραφή

Το ανάγλυφο παρουσιάζει έναν άνδρα γενειοφόρο, καθήμενο από δεξιά επάνω σε θρόνο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του είναι λεπτότατα, η μύτη μακριά, η γενειάδα καταλήγει μυτερή κάτω από το σαγόνι. Το βλέμμα ατενίζει στο άπειρο. Φοράει χιτώνα. Στο δεξί χέρι κρατάει κάνθαρο. Το αριστερό χέρι ακουμπάει στο μπράτσο του θρόνου και κρατάει ένα ρόδι. Τα πόδια του είναι ακουμπισμένα σε γραμμή που υπερέχει του εδάφους. Ένα σκυλάκι πιστό είναι μπροστά στα πόδια του, ενώ το ένα άλογο, πιο μακρυά βηματίζει επάνω σε μια άλλη γραμμή.

Ερμηνεία

Το έργο αυτό που διαπνέεται από θρησκευτικό πνεύμα, είναι νεκρική ηρωική στήλη. Αφιερώθηκε στον νεκρό από τους απογόνους του. Το ρόδι συμβολίζει την τροφή των σκιών στον Άδη. Ο πιστός σκύλος συμβολίζει τον αιώνιο σύντροφο των χθόνιων πνευμάτων, ενώ το άλογο είναι σύμβολο ευγένειας και ανωτερότητας του νεκρού ήρωα.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο είναι έργο τέχνης αρχαϊκής του 4ου αι. π.Χ.. Είναι ένα από τα πλέον αξιόλογα έργα τέχνης της εποχής του.
Κωνσταντίνος Βλάμης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι. Υπήρξε καραβοκύρης και διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στο Γαλαξείδι και ασχολήθηκε με τα κοινά εκλεγόμενος για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1850, όταν και αντικατέστησε τον Σπυρίδωνα Λογοθετόπουλο. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1853, του 1856, του 1859 και του 1862.
Γιος του ήταν ο Ευθύμιος Βλάμης.
Αικατερίνη του Μαγιέν

Ζωή

Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1585, θυγατέρα του Κάρολου, δούκα του Μαγιέν, και της συζύγου του, Ενριέττας της Σαβοΐας, την οποία παντρεύτηκε το 1576. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου, στις 1 Φεβρουαρίου του 1599, όταν ήταν 14 ετών, και βοήθησε ενεργά τον σύζυγό της στη διοίκησή του. Το 1604, η Αικατερίνη "πολιορκήθηκε" επίμονα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, έτσι εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να φύγουν από το γαλλικό βασίλειο. Είχε με τον σύζυγό της έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια.
Η Αικατερίνη δημιούργησε πολλά μοναστήρια, μοναστήρια, εκκλησίες, σχολεία και νοσοκομεία. Στο Charleville ίδρυσε ένα κολέγιο, όπου οι νέοι εκπαιδεύονταν με ευσέβεια και επιστολές. Ίδρυσε επίσης ένα νοσοκομείο στην πόλη αυτή. Έφτιαξε μοναστήρια και ένα μεγάλο αρχοντικό της χριστιανικής πολιτοφυλακής που υπηρέτησε ως νοσοκομείο.
Το 1615 η Αικατερίνη επιλέχθηκε από τις πριγκίπισσες της Γαλλίας για να συνοδεύσει την Ελισάβετ της Γαλλίας, αδελφή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας και εκεί να παραλάβει την Άννα, Ινφάντα της Ισπανίας. Αφού ξεπάγιασε, πέθανε στο Hôtel de Nevers στο Παρίσι το 1618 στην ηλικία των 33 ετών. Η βιογραφία της από τον Père Hilarion de Coste λέει ότι «κανείς δεν μπορεί να επαινέσει τη σοφή, αγνή και ενάρετη Αικατερίνη, εκτός από το να ομολογήσει ότι ξεπερνά όλους τους έπαινους».
Ρίγα

Ετυμολογία

Μία θεωρία για την προέλευση του ονόματος της Ρίγας είναι ότι προέρχεται από την λιβονική λέξη ringa που σημαίνει βρόχος, αναφερόμενη στο αρχαίο φυσικό λιμάνι που σχηματίζεται από το βρόχο του ποταμού Νταουγκάβα.
Μία άλλη εκδοχή η οποία στηρίζεται στο ήδη καθιερωμένο ρόλο του εμπόριο μεταξύ Ανατολής και Δύσης, είναι ότι η Ρίγα οφείλει το όνομά της στην λετονική λέξη rija, δηλαδή ο αχυρώνας που γίνεται το αλώνισμα, και επειδή το j στα γερμανικά γίνεται g παίρνουμε την λέξη Riga. Η Ρίγα καλείται Rie από τον Άγγλο γεωγράφο Ρίτσαρντ Χάκλουιτ (1589) και ο Γερμανός ιστορικός Ντιονίσιους Φαμπρίτσιους (1610) επιβεβαιώνει την προέλευση της Ρίγας από το Rija.
Ενώ μία άλλη θεωρία θα μπορούσε να είναι ότι η Ρίγα πήρε το όνομά της από το Riege, το γερμανικό όνομα για τον ποταμό Ρίντζενε, έναν παραπόταμο του Νταουγκάβα.

Ιστορία

Ο ποταμός Νταουγκάβα υπήρξε από την αρχαιότητα μία εμπορική οδός, τμήμα της Εμπορικής Οδού μεταξύ των Βαράγγων και των Βυζαντινών. Ήδη από τον 2ο αιώνα στην περιοχή της σημερινής Ρίγας έχει καταγραφεί με το όνομα Ντούνα Ουρμπς (Duna Urbs) ένα προστατευμένο φυσικό λιμάνι, δίπλα στο ποτάμι, 15 χιλιόμετρα από τις εκβολές του Νταουγκάβα. Στην περιοχή αυτή είχαν εγκατασταθεί Λιβονοί, ένας αρχαίος φιννικός λαός.
Η Ρίγα άρχισε να αναπτύσσεται ως κέντρο εμπορίου των Βίκινγκ κατά τις αρχές του Μεσαίωνα. Οι κάτοικοι της Ρίγας ασχολούνταν κυρίως με την αλιεία, την κτηνοτροφία, και το εμπόριο, ενώ αργότερα ανέπτυξαν διάφορες τέχνες (στα οστά, ξύλο, κεχριμπάρι, και σίδηρο).
Το Λιβονικό Χρονικό του Ερρίκου μαρτυρεί ότι η Ρίγα υπήρξε ένα εμπορικό κέντρο πολύ πιο πριν από τον 12ο αιώνα, και αναφέρεται σε αυτή ως Portus antiquus (αρχαίο λιμάνι), και περιγράφει κατοικίες και αποθήκες που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση κυρίως καλαμποκιού, λιναριού, και δερμάτων. Γερμανοί έμποροι άρχισαν να επισκέπτονται την Ρίγα και ίδρυσαν το 1158, μία βάση εκεί κοντά.
Μαζί με τους Γερμανούς εμπόρους έφτασε στην Ρίγα ο μοναχός Μάινχαρντ του Ζέγκεμπεργκ, για να εκχριστιανίσει τους Λιβονούς ειδωλολάτρες. Παρόλο που και ο Χριστιανισμός (Καθολικισμός και Ορθοδοξία) είχαν ήδη φθάσει στη Λετονία περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα, και πολλοί Λετονοί είχαν ήδη βαπτιστεί. Ο Μάινχαρντ εγκαταστάθηκε κοντά στους Λιβονούς στο χωριό Ίκσκιλε που είναι στο δρόμο για την Ρίγα και έχτισε εκεί ένα κάστρο και μία εκκλησία και το όρισε ως έδρα της επισκοπής του. Ωστόσο επειδή οι Λιβονοί, συνέχισαν να ασκούν την ειδωλολατρεία και μετά το θάνατο του Μάινχαρντ το 1196, θεωρήθηκε ότι απέτυχε στην αποστολή του. Έτσι το 1198 ο Επίσκοπος Μπέρτολντ έφτασε με ένα σώμα σταυροφόρων και άρχισε μια εκστρατεία βίαιου εκχριστιανισμού. Ο Μπέρτολντ σκοτώθηκε λίγο αργότερα και οι δυνάμεις του νικήθηκαν.
Η Εκκλησία κινητοποιείται για να εκδικηθεί. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ εξέδωσε εντολή που κηρύσσει μια σταυροφορία ενάντια στους Λιβονούς. Ο επίσκοπος Αλβέρτος ανακηρύχθηκε Επίσκοπος Λιβονίας από τον θείο του Χάρτβιχ του Ουτλέντε, πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου της Βρέμης και του Αμβούργου το 1199. Ο Αλβέρτος έφτασε στη Ρίγα το 1200 μ.Χ. με 23 πλοία και 500 Βεστφαλούς σταυροφόρους. Το 1201 μετέφερε την έδρα της επισκοπής από το Ίκσκιλε στη Ρίγα, εκβιάζοντας τους πρεσβύτερους της Ρίγας.
Σημαία του Τουρκμενιστάν

Η σημαία του Τουρκμενιστάν καθιερώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2001. Την περιγράφουν πολλές φορές ως την πιο λεπτομερή σημαία στον κόσμο.

Περιγραφή

Αποτελείται από ένα πράσινο φόντο με μια κόκκινη λωρίδα κοντά στην πλευρά που ανεμίζει η σημαία. Η λωρίδα περιέχει πέντε σχέδια που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ταπήτων, τα οποία είναι επάνω από δύο διασταυρούμενα κλαδιά ελιάς. Στην πάνω γωνία υπάρχει μία λευκή ημισέληνος, σύμβολο της ελπίδας του λαού για το αύριο και πέντε πεντάκτινα αστέρια, επίσης σε λευκό. Τα πέντε αστέρια συμβολίζουν τις πέντε επαρχίες (Welayatlar) του Τουρκμενιστάν: Αχάλ, Μπαλκάν, Ντασχοβούζ, Λεμπάπ και Μαρύ. Το κόκκινο και πράσινο χρώμα συνδέονται παραδοσιακά και ιστορικά με τη χώρα. Οι πέντε τάπητες με παραδοσιακά σχέδια συμβολίζουν τις πέντε σημαντικές φυλές, καθώς επίσης τις θρησκευτικές και ηθικές αξίες και στο κέντρο βρίσκεται ένας γαλάζιος κύκλος με την απεικόνιση ενός αλόγου, τύπου Akhal-Teke, που είναι πηγή υπερηφάνειας για το λαό της χώρας. 
Οι πέντε φυλές είναι οι Teke (Tekke), Yomut (Yomud), Arsary (Ersary), Chowdur (Choudur) και Saryk (Saryq).
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 18 Μαΐου του 1992.

Πρώην σημαίες

Προτού γίνει ανεξάρτητο από την ΕΣΣΔ το 1991, το Τουρκμενιστάν είχε μια σημαία παρόμοια με όλες τις άλλες σοβιετικές δημοκρατίες. Μετά την ανεξαρτησία, υιοθετήθηκε μια σημαία, παρόμοια με τη σημερινή, στις 19 Φεβρουαρίου του 1992. Ωστόσο, τα σχέδια στα αριστερά ήταν διαφορετικά. Το 1997 τα σχέδια άλλαξαν ξανά και το 2001 η σημαία έλαβε την σημερινή της μορφή.
Αλέξιος Πάλλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1809. Σπούδασε ιατρική στην Πίζα και στην Φλωρεντία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1832 και διορίστηκε νομοϊατρός Ευβοίας. Δύο χρόνια αργότερα, όταν ιδρύθηκε το Οθώνειο Πανεπιστήμιο ήρθε στην Αθήνα διορισμένος καθηγητής της Ιατροδικαστικής. 
Δίδαξε επί σαραντατέσσερα συνεχή χρόνια. Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1885.
Άλεξ Ρώτα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1949 στο Λονδίνο από Έλληνα πατέρα και Βρετανή μητέρα, η ίδια κατέχει και τις δύο υπηκοότητες και μένει στο Μπρίστολ αλλά η οικογένεια της, παιδιά και εγγόνια της, ζουν μόνιμα στην Ελλάδα. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ, του Δυτικού Μίσιγκαν και στο Μπαθ Σπα γεωγραφία, ειδική αγωγή και οπτική κουλτούρα. Αργότερα δίδαξε σε παιδιά με κώφωση.

Αθλητική καριέρα

Σε νεαρή ηλικία αγωνίστηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα σαν αθλήτρια του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Ήταν δεύτερη στο μονό γυναικών το 1966 όπου έχασε στον τελικό από την Διονυσία Αστερή με 6-4 και 6-2, την ίδια χρονιά ήταν 4η στην πανελλήνια κατάταξη γυναικών.
Με την εθνική Ελλάδος συμμετείχε στο Φεντ Καπ του 1972 όπου στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Διονυσία Αστερή έχασαν από το Γερμανικό δίδυμο. Σήμερα, 2016, συνεχίζει να αγωνίζεται ερασιτεχνικά και ανήκει στον βρετανικό σύλλογο Avon Vets.
Χερσόνησος Μανγκισλάκ

Το Μανγκισλάκ ή Χερσόνησος Μανγκισλάκ (καζακικά: Маңғыстау түбегі, Man'g'ystay' tu'begi‎; ρωσικά: Полуостров Мангышла́к‎) είναι μια μεγάλη χερσόνησος που βρίσκεται στο δυτικό Καζακστάν. Συνορεύει με την Κασπία Θάλασσα στα δυτικά και με τη χερσόνησο Μπουζάτσι, ένα ελώδες υποχαρακτηριστικό της κεντρικής χερσονήσου, στα βορειοανατολικά. Το αρχιπέλαγος Τιουλένιι βρίσκεται στα βόρεια της χερσονήσου.
Η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στην έρημο και την ημιέρημο με ένα σκληρό ηπειρωτικό ξηρό κλίμα. Δεν υπάρχουν ποτάμια και πηγές γλυκού νερού. Γεωλογικά η χερσόνησος του Μανγκισλάκ αποτελεί μέρος του οροπεδίου Ουστγιούρτ. Στα βόρεια, υπάρχουν τρεις οροσειρές που εκτείνονται σε όλο το μήκος της χερσονήσου, της Βόρειας και Νότιας Οροσειράς Ακτάου και της οροσειράς Μανγκιστάου, με το υψηλότερο σημείο να φτάνει τα 555 μέτρα. Διοικητικά η χερσόνησος βρίσκεται στην περιφέρεια Μανγκιστάου του Καζακστάν. Η μεγαλύτερη πόλη και η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι ο Ακτάου (πρώην Σεφτσένκο).
Αυτή η χερσόνησος ήταν παλαιότερα γνωστή και ως Σιαχκούχ (περσικά: سیاهکوه) που σημαίνει «Μαύρο βουνό» στα Περσικά. Η χερσόνησος Μανγκισλάκ καταλήφθηκε το 1639 από τους Καλμίκους.
Salve a ti, Nicaragua

Salve a ti, Nicaragua (Χαίρε εσύ, Νικαράγουα) είναι ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα. Έγινε αποδεκτός στις 20 Οκτωβρίου 1939 και υιοθετήθηκε επίσημα στις 25 Αυγούστου 1971. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Σαλομόν Ιμπάρρα Μαγιόργα (Salomón Ibarra Mayorga) και μελοποιήθηκαν από το Λουίς Α. Ντελγαδίγιο (Luis A. Delgadillo).
Η μουσική χρονολογείται από τα 1700, όταν χρησιμοποιόταν σαν θρησκευτικόε ύμνος από έναν Ισπανό μοναχό, τον Αδερφό Καστινόβε, όταν η χώρα ήταν ισπανική επαρχία. Ο ύμνος κατά καιρούς αντικαθίστατο από άλλους ύμνους,λόγω πολιτικών αναταραχών, αλλά επαναφέρθηκε το 1918. Πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για νέους στίχους, που θα μιλούσαν μόνο για ειρήνη και εργασία, εφόσον η χώρα είχε μόλις βγει από έναν εμφύλιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα, ο εθνικός ύμνος της Νικαράγουα είναι από τους μοναδικούς ύμνους της Λατινικής Αμερικής που μιλούν για ειρήνη αντί για πόλεμο.

Στίχοι

¡Salve a ti, Nicaragua! En tu suelo

ya no ruge la voz del cañón,

ni se tiñe con sangre de hermanos

tu glorioso pendón bicolor.

Brille hermosa la paz en tu cielo,

nada empañe tu gloria inmortal,

¡que el trabajo es tu digno laurel

y el honor es tu enseña triunfal!

Μετάφραση στα ελληνικά

Χαίρε εσύ, Νικαράγουα! Στη γη σου

δεν ηχεί πια ο ήχος του κανονιού,

ούτε το αίμα αδερφών κηλιδώνει πια

την ένδοξη δίχρωμη σημαία σου.

Ας λάμψει ωραία η ειρήνη στον ουρανό σου,

και τίποτα να μη θολώσει την αθάνατη δόξα σου,

γιατί η δουλειά είναι οι άξιες δάφνες σου

κι η τιμή είναι το θριαμβευτικό σου έμβλημα!
Οτταβιάνο του Λαυρέντιου των Μεδίκων

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Λαυρέντιου, από έναν πλάγιο κλάδο των Μεδίκων. Ο Οτταβιάνο ήταν 5ος εξάδελφος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς. Η οικογένειά του δεν ήταν διάσημη, όταν όμως o Οτταβιάνο νυμφεύτηκε την εγγονή του Λαυρέντιου Α΄, η οικογένεια έγινε διακεκριμένη στη Φλωρεντία.
Είχε μερικά σημαντικά αξιώματα στη Φλωρεντία, όπως Σημαιοφόρος της Δικαιοσύνης (Gonfaloniere di Justizia), θέση που τώρα ήταν πια τυπική, μετά την καταστολή της Δημοκρατίας το 1530 από τον Ισπανικό στρατό. Το 1532 έγινε Συγκλητικός (Senator). Ο Αλέξανδρος των Μεδίκων δούκας της Φλωρεντίας τον είχε διαχειριστή των κτημάτων των Μεδίκων στην Τοσκάνη. Μάλιστα πάντρεψαν τα παιδιά τους: η κόρη του Αλεξάνδρου, η Ιουλία των παντρεύτηκε τον Μπερναντέτο, γιο του Οτταβιάνο.