google/wiki40b huggingface dataset:
Χολαργός Ακαμαντίδας

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 4 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 6 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι του Χολαργού

Ο δημότης του αρχαίου Χολαργού ονομαζόταν  Χολαργεύς.  Το γεγονός ότι ο Χολαργός ανήκε στην τριττύα του άστεως, παρά την απομακρυσμένη θέση του από την πόλη της αρχαίας Αθήνας, μπορεί να υποδεικνύει ότι ήταν αρκετά πιο σημαντικός και πιο αστικοποιημένος από τους άλλους δήμους. Ο Χολαργός είναι ένας από τους λίγους δήμους (6 ή 7 δήμοι) οι οποίοι διοργάνωναν την εορτή των «Θεσμοφορίων», σύμφωνα με επιγραφή,  η οποία αναφέρει και τις «άρχουσες» («άρχουσαι»), τις γυναίκες δηλαδή, οι οποίες ακολουθούσαν και ενίσχυαν την ιέρεια του ναού για την επιμέλεια της εορτής, παρέχοντας σιτάρι, λάδι, κρασί και χρήματα. Επίσης, από την ίδια επιγραφή αποδεικνύεται ότι η ιέρεια πληρώθηκε για υπηρεσίες της με τέσσερις δραχμές. Ο δήμος είχε επίσης «Πυθίον» και κυκλικό ιερό αφιερωμένο στον Ηρακλή.
Δεύτερος Πόλεμος των Μπόερς

Ιστορικά στοιχεία

Ο πόλεμος, ο οποίος διήρκεσε μεταξύ 11 Οκτωβρίου 1899 και 31 Μαΐου 1902, ξεκίνησε με την απόπειρα του Βρετανικού Στέμματος να ενώσει τις δύο δημοκρατίες, οι οποίες διέθεταν υψηλά αποθέματα διαμαντιών, χρυσού και σιδήρου. Οι Μπόερς, οι οποίοι καταλάμβαναν την περιοχή από το 1830, πολέμησαν για να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Οι Βρετανοί θεώρησαν αυτά τα εθνικιστικά κινήματα ως επικίνδυνα για την κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου στη Νότια Αφρική.
Ο πόλεμος μπορεί να διακριθεί σε τέσσερις κύριες φάσεις.
Στην αρχή, η υπεροχή βρισκόταν στους Μπόερς, οι οποίοι ξεκίνησαν τον πόλεμο. Εισέβαλαν στην αποικία Κέιπ, παράλληλα με την πολιορκία σημαντικών πόλεων και την προσχώρηση βρετανικών εδαφών. Αλλά, το 1902, αναπτύχθηκε η αγγλική αντεπίθεση. Η βρετανική υπεροχή σε στρατιώτες και οπλισμό υποχρέωσε τους Μπόερς σε ήττα.
Τα αγγλικά στρατεύματα κατέστρεψαν και κατέκαψαν κάθε είδους ιδιοκτησία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι αιχμάλωτοι Μπόερς (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) συγκεντρώθηκαν σε στρατόπεδα, όπου σχεδόν 20.000 πέθαναν. Οι ειδήσεις σχετικά με τις απάνθρωπες συνθήκες των Βρετανών στους αιχμαλώτους όξυναν την αρνητική εικόνα του Ηνωμένου Βασιλείου στη διεθνή κοινότητα. Περίπου 116.572 Μπόερς, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, μαζί με επιπλέον 120.000 νέγρους Αφρικανούς. Λόγω των άθλιων συνθηκών στα στρατόπεδα, περίπου το 25% των Μπόερς (27.927 Μπόερς εκ των οποίων 22.074 ήταν παιδιά κάτω των 16) και το 12% των Αφρικανών αιχμαλώτων (14.155 αν και ορισμένοι υπολογισμοί αναφέρουν 20.000) πέθαναν.
Με τη Συνθήκη του Φεριένεχινγκ, η οποία υπογράφηκε στις 31 Μαΐου 1902, οι δημοκρατίες ενσωματώθηκαν στη Βρετανική Αυτοκρατορία και, το 1910, σχημάτισαν τη Νοτιοαφρικανική Ένωση μαζί με τις αποικίες Κέιπ και Νατάλ.
Nikon

Ιστορία

Η Nikon ιδρύθηκε υπό την επωνυμία Nippon Kōgaku Kōgyō Kabushikigaisha (日本光学工業株式会社, δηλαδή  «Ένωση Οπτικών Βιομηχανιών Ιαπωνίας») στις 25 Ιουλίου 1917 όταν τρεις σημαντικοί κατασκευαστές οπτικών ειδών συγχωνεύθηκαν, σχηματίζοντας μια ευρείας γκάμας, πλήρως ολοκληρωμένη εταιρεία οπτικών. Κατά τα επόμενα 60 χρόνια, η αναπτυσσόμενη αυτή εταιρεία αναδείχθηκε σε κατασκευαστή οπτικών φακών ακριβείας (μεταξύ των οποίων και οι φακοί των πρώτων φωτογραφικών μηχανών της Canon), και άλλου εξοπλισμού για κιάλια, μικροσκόπια και ανιχνευτικές διατάξεις. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η εταιρεία λειτουργούσε τριάντα εργοστάσια με συνολικά 2000 εργαζόμενους, που κατασκεύαζαν κιάλια, φακούς, σκοπευτικά βομβαρδιστικών αεροπλάνων και περισκόπια για τον ιαπωνικό στρατό.

Εξάπλωση πέρα από την Ιαπωνία

Μετά τον πόλεμο η Nippon Kōgaku Κ.Κ. επέστρεψε στην παραγωγή των μη στρατιωτικών προϊόντων, με ένα μόνο εργοστάσιο. Το 1948 κυκλοφόρησε η πρώτη φωτογραφική μηχανή με το όνομα «Nikon», η Nikon I. Οι φακοί της έγιναν γνωστοί στο εξωτερικό από τον Αμερικανό φωτορεπόρτερ Ντέιβιντ Ντάγκλας Ντάνκαν. Ο Ντάνκαν εργαζόταν στο Τόκιο όταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Κορέας. Είχε συναντήσει έναν νεαρό Ιάπωνα φωτογράφο, τον Γιουν Μίκι (1919-1992), που τού συνέστησε τους φακούς της Nikon. Από τον Ιούλιο του 1950 ως τον Ιανουάριο του 1951 ο Ντάνκαν κάλυψε τον Πόλεμο της Κορέας. Η χρήση των φακών αυτών (ιδίως του NIKKOR-P.C 1:2 f=8,5 cm) στις φωτογραφικές μηχανές του μάρκας Leica έδωσε αρνητικά με υψηλή αντίθεση (κοντράστ) και πολύ καθαρή εικόνα στο κέντρο του πεδίου.

Ονόματα προϊόντων

Το 1988 η εταιρεία μετονομάσθηκε σε Nikon Corporation, παίρνοντας το όνομα των φωτογραφικών μηχανών της. Το όνομα αυτό, που επινοήθηκε το 1946, είναι μία συγχώνευση των φράσεων Nippon Kōgaku (日本光学 = «Οπτικά Ιαπωνίας») και Ikon, σειράς της γερμανικής Carl Zeiss AG. Αυτό δημιούργησε κάποια προβλήματα στην αρχή, με παράπονα της Zeiss, και για αυτό από το 1963 μέχρι το 1968 η σειρά Nikon F κυκλοφορούσε ως 'Nikkor'.
Γνωστή σήμερα ως η ονομασία για τους φακούς της, η ονομασία Nikkor γεννήθηκε το 1932, ως μία εκδυτικισμένη εκδοχή της συντομογραφίας Nikkō (日光) της αρχικής πλήρους ονομασίας της εταιρείας (κατά σύμπτωση, Nikkō στα ιαπωνικά σημαίνει επίσης «ηλιόφως» και είναι το όνομα μιας κωμόπολης στην Ιαπωνία).
Μία άλλη ονομασία, που χρησιμοποιήθηκε στα μικροσκόπια, ήταν Joico, μια βραχυγραφία της φράσεως «Japan Optical Industries Co.». Το «Expeed» είναι το όνομα των επεξεργαστών εικόνας της Nikon από το 2007.
BMW Σειρά 5

Η πρώτη γενιά (E12, 1972-1981)

Το E12 είναι η πρώτη γενιά της Σειράς 5, η οποία κατασκευάστηκε από το 1972 έως το 1981.  Αντικατέστησε τα sedan της νέας κλάσης (Neue Klasse). Τα αρχικά μοντέλα τροφοδοτήθηκαν από τετρακύλινδρους κινητήρες, ενώ ένας εξακύλινδρος κινητήρας εισήχθη ένα χρόνο αργότερα.
Δεν υπήρχε μοντέλο M5 για το E12, ωστόσο το E12 M535i θεωρείται ο προκάτοχος του M5. 
Το E12 αντικαταστάθηκε από το E28 το 1981, αν και η παραγωγή του E12 συνεχίστηκε μέχρι το 1984 αποκλειστικά στη Νότια Αφρική.

Δεύτερη γενιά (E28, 1981-1988)

Το E28 είναι η δεύτερη γενιά της Σειράς 5, η οποία κατασκευάστηκε από το 1981 έως το 1988 με στυλ αμαξώματος sedan. Αρχικά κατασκευάστηκε με κινητήρες βενζίνης τεσσάρων και έξι κυλίνδρων.
Το 1983, ένας κινητήρας ντίζελ έγινε διαθέσιμος για πρώτη φορά στη Σειρά 5. Το E28 ήταν η πρώτη Σειρά 5 με κεντρική κονσόλα στραμμένη προς τον οδηγό και έξτρα Σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS).
Το E28 M5 ξεκίνησε τη σειρά μοντέλων υψηλής απόδοσης M5 που συνεχίστηκε σε κάθε γενιά από τότε. Τροφοδοτήθηκε από τους εξακύλινδρους κινητήρες M88/3 καθώς και S38B35 με καταλύτη (αποκλειστικά για την Βόρεια Αμερική).

Τρίτη γενιά (E34, 1988-1996)

Το E34 είναι η τρίτη γενιά της Σειράς 5, η οποία κατασκευάστηκε από το 1988 έως το 1996. Ξεκίνησε με το στυλ του αμαξώματος του sedan, με την παλέτα να επεκτείνεται το 1990 ώστε να συμπεριλαμβάνει το στυλ του αμαξώματος "Touring" wagon/estate.
Το E34 ήταν η πρώτη Σειρά 5 που ήταν διαθέσιμη σε εκδοχή αμαξώματος station wagon, σε τετρακίνητη εκδοχή και με κινητήρες V8. Παρουσιάστηκε επίσης η εισαγωγή ελέγχου ευστάθειας (ASC), έλεγχος πρόσφυσης (ASC + T), χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων 6 σχέσεων και ρυθμιζόμενη απόσβεση (EDC).
Υπήρξε μια ασυνήθιστα μεγάλη ποικιλία κινητήρων που τοποθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του, καθώς χρησιμοποιήθηκαν εννέα διαφορετικές οικογένειες κινητήρων. Αυτά αποτελούνται από τετρακύλινδρους, εξακύλινδρους και V8 βενζινοκινητήρες, και εξακύλινδρους πετρελαιοκινητήρες.
Το E34 M5 τροφοδοτείται από τον εξακύλινδρο κινητήρα S38 και παράγεται σε στυλ αμαξώματος sedan και στέσιον.

Τέταρτη γενιά (E39, 1995-2003)

Το E39 είναι η τέταρτη γενιά της Σειράς 5, η οποία πωλήθηκε από το 1995 έως το 2004.  Ξεκίνησε με το στυλ του αμαξώματος sedan, με το στυλ αμαξώματος στείσον (που κυκλοφορεί στο εμπόριο ως "Touring") που εισήχθη το 1996. 
Το E39 ήταν η πρώτη σειρά 5 που χρησιμοποίησε εξαρτήματα αλουμινίου στην μπροστινή ανάρτηση.  Το ποσοστό των εξαρτημάτων του πλαισίου που χρησιμοποιούν αλουμίνιο αυξήθηκε σημαντικά για το E39,  προκειμένου να μειωθεί το βάρος.  Ήταν επίσης η πρώτη Σειρά 5, όπου ήταν διαθέσιμος ένας τετρακύλινδρος πετρελαιοκινητήρας. 
Τα μοντέλα V8 χρησιμοποιούν το σύστημα διεύθυνσης στροβιλισμού (όπως στις προηγούμενες γενεές της σειράς 5), ωστόσο το σύστημα διεύθυνσης με οδοντωτό τροχό  χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά, στα μοντέλα των τεσσάρων κυλίνδρων και των έξι κυλίνδρων.  Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του E34 και τον διάδοχο του E60, το E39 δεν ήταν διαθέσιμο με κίνηση σε όλους τους τροχούς. 
Το sedan E39 M5 εισήχθη το 1998, που τροφοδοτείται από τον βενζινοκινητήρα S9 V8 των 4.9 λίτρων.
Το Φάντασμα της Ελένα

Υπόθεση

Η Ελένα Λάφε είναι μια νέα, όμορφη και ταλαντούχα ιππέας. Αυτή και ο χήρος πατέρας της, Τομάς, διαχειρίζονται ένα μικρό αλλά εξαιρετικό ξενοδοχείο στην ακτή του Key West. Μεγαλωμένη στη σκιά του πατέρα της και μακριά από τη μητρική της οικογένεια, η Ελένα δεν γνώρισε ποτέ την αληθινή αγάπη.
Καρλ Άουγκουστ Μπάουμαϊστερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1830 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος από το Χίλντεσχαϊμ. Πήγε γυμνάσιο στο Βόλφενμπούτελ, και εν συνεχεία σπούδασε Φιλολογία στο Γκέττινγκεν και στο Έρλανγκεν. Περιόδευσε τα έτη 1853-55 στην Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, την Ιταλία και τη Γαλλία. Επέστρεψε στην Γερμανία και διορίστηκε καθηγητής στη Δρέσδη, στο Βερολίνο, και αργότερα στο Λίμπεκ, την Γκέρα και Χάλμπερστατ. Διετέλεσε έφορος της κυβέρνησης το 1871 με αποστολή στο Στρασβούργο για την διαμόρφωση της εκεί ανώτερης εκπαίδευσης κατά τις γερμανικές προδιαγραφές. Διετέλεσε επίσης υπουργικός έφορος το 1882, αλλά καθαιρέθηκε.
Απεβίωσε στις 22 Μαΐου του 1922 στο Μόναχο.
1316 Καζάν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Καζάν είναι άγνωστη, αλλά πάντως μικρότερη των 40 χιλιομέτρων. O φασματικός τύπος του είναι Sr (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Καζάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 50 λεπτά.
Ασώτιος Ταρωνίτης

Βιογραφία

Ο Ασώτιος ήταν γιος του Γρηγορίου. Αυτός είχε πριγκιπική καταγωγή από το Ταρών της νότιας Αρμενίας. Όταν ο πατέρας του Γρηγορίου, ο Ασώτ Γ΄ του Ταρών απεβίωσε το 967/8, ο Γρηγόριος και ο αδελφός του παραχώρησαν το Ταρών στη Ρωμαϊκή επικράτεια με αντάλλαγμα εκτεταμένες γαίες και τον τίτλο του πατρικίου. Ο Γρηγόριος στην Κωνσταντινούπολη νυμφεύτηκε και είχε τέκνα τον Ασώτιο και την Ειρήνη. 
Το 991 ο Βασίλειος Β΄ Μακεδόνων οδήγησε εκστρατεία στα Βαλκάνια εναντίον του Σαμουήλ Α΄ της Βουλγαρίας και όρισε τον Γρηγόριο δούκα της Θεσσαλονίκης. Ο Ασώτιος ακολούθησε τον πατέρα του εκεί. Έπειτα σε μία επίθεση των Βουλγάρων κοντά στη Θεσσαλονίκη, ο Γρηγόριος σκοτώθηκε και ο Ασώτιος αιχμαλωτίστηκε. Αυτό έγινε ως εξής: μία ομάδα επιδρομέων προσέγγισε την πόλη και ο Γρηγόριος έστειλε τον γιο του με την εμπροσθοφυλακή για να κάνει αναγνώριση. Ο ένθερμος Ασώτιος ενεπλάκη με τους Βουλγάρους και τους απώθησε, αλλά οδηγήθηκε σε προετοιμασμένη ενέδρα· εκεί περιστοιχίστηκε από τους άνδρες του. Ο πατέρας του έσπευσε να τον βοηθήσει με την κύρια Ρωμαϊκή δύναμη, αλλά σκοτώθηκε. Δεν γνωρίζουμε το ακριβές έτος του γεγονότος. Ο Σκυλίτζης το τοποθετεί το 996· Αρμενικές πηγές το 991. Νεότερες έρευνες το προσδιορίζουν να έγινε το αργότερο στα μέσα του 995, διότι από τότε αναφέρεται ο Ιωάννης Χάλδος ως δούκας της Θεσσαλονίκης. 
Το 996 ο Σαμουήλ, προσπαθώντας να διαφύγει μετά την καταστροφική μάχη του Σπερχειού, πάντρεψε τον Ασώτιο με την κόρη του Μιροσλάβα και τον ελευθέρωσε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιωάννη Σκυλίτζη αυτή, που είχε ερωτευθεί βαθιά τον αιχμάλωτο, απείλησε να γίνει αυτόχειρας, αν δεν την άφηνε ο πατέρας της να τον παντρευτεί. Ο Σαμουήλ έστειλε το ζεύγος στο Δυρράχιο, όπου ο Ασώτιος έγινε κυβερνήτης. Τότε άρχισε επαφές με την Κωνσταντινούπολη με τη βοήθεια του ηγέτη των μεγιστάνων της πόλης, του Ιωάννη Χρυσήλιου και πρότεινε την παράδοση της πόλης με αντάλλαγμα τίτλους για τον ίδιο και τους γιούς του. Ο Ασώτιος και η Μιροσλάβα κατέφυγαν με ένα πολεμικό πλοίο στη Βασιλεύουσα και σύντομα μετά μία Ρωμαϊκή μοίρα εμφανίστηκε στο Δυρράχιο υπό τον Ευστάθιο Δαφνομήλη και η πόλη επέστρεψε στη Ρωμαϊκή κυριαρχία. 
Στην Κωνσταντινούπολη ο Βασίλειος Β΄ ονόμασε τον Ασώτιο μάγιστρο και τη σύζυγό του ζωστή πατρικία. Δεν έχουμε πληροφορίες για τη μετέπειτα ζωή τους. Το έτος που έγινε το συμβάν δεν είναι σαφές: συνήθως χρονολογείται λίγο μετά το 997/8 κατά τη διήγηση του Σκυλίτζη. Είναι πάντως πιθανό να έγινε πιο αργά, το 1018 κατά το τέλος του πολέμου με τους Βουλγάρους, μια και η χρονολογίες του Σκυλίτζη συχνά δεν είναι ακριβείς. Ο ιταλιώτης χρονικογράφος Λούπος Πρωτοσπαθάριος δίνει άλλη ημερομηνία ανακατάληψης του Δυρραχίου, το 1004/5 και δεν αναφέρει τον Ασώτιο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μιροσλάβα, κόρη του Σαμουήλ της Βουλγαρίας· απέκτησαν τέκνα.
Ερρίκος Ζ΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και της συζύγου του, που είχε μάλλον το όνομα Ερμεντρούντε κόμισσα του Γκλάιμπερκ.
Ο θείος του Ερρίκος ήταν Α΄ κόμης του Λουξεμβούργου και Ε΄ δούκας της Βαυαρίας. Το 1026 τον διαδέχθηκε ως Β΄ κόμης του Λουξεμβούργου και επίτροπος (advocat) των αββαείων Σαιν-Μαξιμίν στο Τρηρ και Σαιν-Βίλιμπρορτ στο Έχτερναχ. Το δουκάτο της Βαυαρίας ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας το έδωσε στον δικό του γιο Ερρίκο Γ΄, που όταν έγινε βασιλιάς της Γερμανίας το έδωσε το 1042 στον Ερρίκο: έγινε ο Ερρίκος Ζ΄ δούκας της Βαυαρίας. Αυτό έγινε διότι ο Σάμουελ Άμπα της Ουγγαρίας έκανε επιδρομές στο δουκάτο και η Βαυαρία είχε ανάγκη μόνιμου στρατιωτικού διοικητή.
Έμεινε άγαμος και το 1047 τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γκίζελμπερτ ως κόμης του Λουξεμβούργου, ενώ το δουκάτο της Βαυαρίας επέστρεψε στον Ερρίκο Γ΄, που το έδωσε στον Κορράδο Α΄ των Ετσονιδών.
Νικόλαος της Ελλάδας (1872-1938)

Δράση

Ο Πρίγκιπας Νικόλαος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου το 1872. Τον διέκρινε η πνευματική καλλιέργεια. Φοίτησε στην Σχολή Ευελπίδων και έγκαιρα, το 1913, επέδειξε το διπλωματικό του ταλέντο. Υπήρξε φίλος των δυνάμεων της Αντάντ. Ο Πρίγκιπας Νικόλαος υπήρξε επίσης ζωγράφος -υπέγραφε ως "Νίκολας Λεπρίνς (Nicolas Leprince)"- και θεατρικός συγγραφέας. 
Ο πατέρας του κληροδότησε σε αυτόν το Βασιλικό Θέατρο. Εκείνος όμως, μετά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1935, αποποιήθηκε την κληρονομιά υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Ήταν φίλος του Γεωργίου Σημίτη και βάφτισε το γιο του, Κώστα Σημίτη.
Είχε πάθος με την αντισφαίριση και ήταν μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Αναφέρεται ότι ήταν κακός παίκτης και ο τύπος της εποχής τον σατίριζε γι' αυτό.

Η κατάληξη

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 1938, περίπου ένα μήνα μετά τους γάμους του τότε Διαδόχου Παύλου και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.
Οκρόσκα

Η Οκρόσκα (ρωσικά: окрошка) είναι μια κρύα σούπα, που αποτελεί μέρος της κουζίνας της Ρωσίας  και της Ουκρανίας. Το όνομα της πιθανότατα προέρχεται από το ρήμα крошить που σημαίνει τεμαχίζω ή σπάω σε μικρά κομμάτια. 
Η κλασσική της εκδοχή είναι ένα μίγμα κυρίως από ακατέργαστα λαχανικά (όπως τα αγγούρια και τα φρέσκα κρεμμυδάκια), βραστές πατάτες, αυγά και μαγειρεμένο βοδινό ή μοσχάρι (ή μαγειρεμένα  λουκάνικα ή χοιρομέρι) με κβας. Η Οκρόσκα συνήθως γαρνίρεται με όξινη κρέμα γάλακτος. Μετέπειτα παραλλαγές της που εμφανίστηκαν στην Σοβιετική περίοδο χρησιμοποιούν ελαφρύ ή διυλισμένο κεφίρ, μεταλλικό νερό, ή και μπύρα ακόμα αντί για κβας. Οι σύγχρονες συνταγές επιτρέπουν επίσης την αντικατάσταση της κρέμας γάλακτος με μαγιονέζα.
Τα υλικά τεμαχίζονται και αναμιγνύονται με το κβας λίγο πριν το φαγητό. Η αναλογία τους τεμαχισμένων υλικών και κβας είναι παρόμοια με αυτήν των δημητριακών με το γάλα. Αυτό επιτρέπει στα λαχανικά να διατηρούν την υφή τους. Για τον ίδιο λόγο, παρόλο που τα υλικά είναι παρόμοια με αυτά που βάζουμε σε μια ρώσικη σαλάτα, η γεύση της οκρόσκα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν της σαλάτας. Αλάτι και ζάχαρη μπορούν να προστεθούν ανάλογα με την προτίμηση.
The Flintstones: The Rescue of Dino & Hoppy

Αποδοχή

Το παιχνίδι έλαβε αρκετά καλή κριτική. Το αμερικάνικο περιοδικό Nintendo Power έδωσε στο παιχνίδι 4,2 από τους 5 βαθμούς. Το Allgame έδωσε στο παιχνίδι 4 από τους 5 βαθμούς. Η αγγλόφωνη ιστοσελίδα HonestGamers έδωσε στο παιχνίδι 6 βαθμούς από τους 10.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1992–93

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1992-93 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 91 σύλλογοι.

Α΄Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Αναγέννηση Πειραϊκής και ο Πανασπροπυργιακός. Οι δυο πρωταθλήτριες ανέβηκαν στη Δ΄Εθνική της περιόδου 1993-94. Υπερπρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Πειραιά -που για πρώτη φορά ανέβηκε σε εθνική κατηγορία- επικρατώντας του αντιπάλου της στον αγώνα για τον υπερπρωταθλητή στο γήπεδο Σχιστού με σκορ 2-1. 
Αγώνα-μπαράζ, για μια θέση στη Δ΄Εθνική, έδωσαν οι δευτεραθλητές ομίλων Ελλάς Ποντίων και Α.Σ. Ποντίων στο γήπεδο Μοσχάτου. Η Ελλάς υπερίσχυσε με 2-1 και πήρε το εισιτήριο της ανόδου για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Β΄Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων κατέκτησαν ο Α.Ο. Ποντίων και ο Φοίνικας Αγίας Σοφίας. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φοίνικας, επικρατώντας του αντιπάλου του στον αγώνα για τον υπερπρωταθλητή στο γήπεδο Κερατσινίου με σκορ 4-2.

Γ΄Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων κατέκτησαν ο ΠΑΟΑΝ και η Θύελλα Κορυδαλλού. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Θύελλα Κορυδαλλού, επικρατώντας του αντιπάλου της στον αγώνα για τον υπερπρωταθλητή στο γήπεδο Μοσχάτου με σκορ 1-0.
Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού

Με τη φράση Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού αρχίζει την εξιστόρηση της επίγειας παρουσίας του Ιησού Χριστού το πρώτο από τα τέσσερα ευαγγέλια, το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, συγγραφέας του οποίου είναι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ματθαίος.
Η Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού αποτελεί ένα γενεαλογικό κατάλογο προγόνων που ξεκινάει από τον Αβραάμ, φθάνει στον βασιλέα Δαυίδ απ΄ όπου και καταλήγει στον μνήστορα Ιωσήφ, κατά την μόνιμη φράση "ο μεν εγέννησε τον δε" (κατά την έννοια ο άνδρας γεννά και η γυναίκα τίκτει). Έτσι αναφέρονται τα ονόματα Αβραάμ, Ισαάκ, Ιακώβ, Ιούδας, Φαρές, Εσρώμ, Αράμ, Αμιναδάβ, Ναασσών, Σαλμών, Βοόζ, Ωβήδ, Ιεσσαί, Βασιλεύς Δαυίδ, Βασιλεύς Σολομών, Ροβοάμ, Αβιά, Ασά, Ιωσαφάτ, Ιωράμ, Οζίας, Ιωάθαμ, Άχαζ, Εζεκίας, Μανασσής, Αμών, Ιωσίας, Ιεχονίας, Σαλαθιήλ, Ζοροβάβελ, Αβιούδ, Ελιακείμ, Αζώρ, Σαδώκ, Αχείμ, Ελιούδ, Ελεάζαρ, Ματθάν, Ιακώβ και Ιωσήφ τον μνήστορα της Παναγίας, καταλήγοντας, από την οποία γεννήθηκε ο Ιησούς, ο λεγόμενος Χριστός.
Επί της παραπάνω γενεαλογίας αναφέρεται ότι από Αβραάμ μέχρι και Βασιλέως Δαυίδ μεσολάβησαν γενεές δεκατέσσερις, από δε Δαυίδ μέχρι μετοικεσίας της Βαβυλώνας, που συνέβη επί Ιεχονία, επίσης γενεές 14 και από της μετοικεσίας (Ιεχονίας) έως Ιησού Χριστού ακόμα 14 γενεές (γενεαί δεκατέσσαρες).
Όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται στη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού έχουν ανακηρυχθεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία Άγιοι, η μνήμη των οποίων εορτάζεται συλλογικά την Κυριακή των Προπατόρων, πριν από τα Χριστούγεννα
Αντώνιος Λέκκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1921. Στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου ήταν υφυπουργός- περιφερειακός διοικητής Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς από τις 31 Ιουλίου 1972 ως το 1973.
Στη Δίκη των πρωταιτίων της Χούντας το 1975 καταδικάστηκε σε ισόβια.
Κηδεύτηκε στη Γλυφάδα στις 24 Νοεμβρίου 1984. Ήταν παντρεμένος και απέκτησε παιδιά.
Είσοδος των γυναικών στο ναό Σαμπαριμάλα

Ο ναός Σαμπαριμάλα είναι ινδουιστικός ναός, που βρίσκεται στο λόφο Σαμπαριμάλα, στο κρατίδιο της Κεράλα, στην νότια Ινδία και είναι αφιερωμένος στο θεό Αγιάπαν. 
Για αιώνες απαγορευόταν η είσοδος στον ναό στις γυναίκες ηλικίας 11 έως 50 ετών, δηλαδή σε γυναίκες που είναι σε γόνιμη ηλικία και έχουν περίοδο, ως ένδειξη σεβασμού στο θεό Αγιάπαν, που ήταν άγαμος.Το 1991 ένα ανώτερο δικαστήριο της Κεράλα νομιμοποίησε αυτή την απαγόρευση. Δεκαεφτά χρόνια αργότερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ινδίας έκρινε ότι κάθε περιορισμός που επιβάλλεται λόγω των βιολογικών διαφορών του φύλου παραβιάζει το Σύνταγμα και ειδικότερα το δικαίωμα στην ισότητα (αρ.14) και τη θρησκευτική ελευθερία (αρ.25).Η ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου προκάλεσε την αντίδραση συντηρητικών κύκλων στην περιοχή, που επανειλημμένα εμπόδισαν γυναίκες που προσπαθούσαν να μπουν στον ναό μετά την απόφαση του Δικαστηρίου. Στις 2 Ιανουαρίου 2019 δύο γυναίκες μπήκαν στον ναό αλλά μετά οι υπεύθυνοι του ναού τον έκλεισαν και προέβησαν σε τελετές εξαγνισμού.
Γιάνκοβατς (Μπίχατς)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 15 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι.
Miss Violence

Πλοκή

Tην ημέρα των γενεθλίων της, η εντεκάχρονη Αγγελική πηδάει από το μπαλκόνι και πέφτει στο κενό με ένα χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη της. Η αστυνομία και η κοινωνική πρόνοια προσπαθούν να εξιχνιάσουν τον λόγο της πιθανής αυτοκτονίας. Η οικογένεια όμως υποστηρίζει σθεναρά πως ήταν ατύχημα.
Ποιο μυστικό πήρε μαζί της η μικρή Αγγελική;

Γιατί η οικογένεια επιμένει να την «ξεχάσει» και να συνεχίσει τη ζωή της;

Αυτές είναι οι απαντήσεις που αναζητά η κοινωνική πρόνοια, όταν τους επισκέπτεται στο άψογα τακτοποιημένο τους σπίτι. Ο πατέρας έχει φροντίσει να μη λείπει τίποτα. Όλα βρίσκονται στη θέση τους. Φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να τους προδώσει. Όμως ο καλογυαλισμένος κόσμος της οικογένειας θα θρυμματιστεί σταδιακά και όλοι θα αναγκαστούν να έρθουν αντιμέτωποι με αυτό που για χρόνια έκρυβαν ή που δεν άντεχαν να δουν.
Η υπόθεση του έργου εκφράζει την ενδο-οικογενειακή βία, σε συνδυασμό με τις τρέχουσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στη σύγχρονη Ελλάδα. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας μεσοαστικής οικογένειας, όπου ο πατέρας -μετά την αναπάντεχη αυτοκτονία της δεύτερης κόρης του την ημέρα των ενδέκατων γενεθλίων της- κρατάει τα ηνία με σθένος, αποφασιστικότητα και σιδερένια πυγμή. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση για το θεατή, καθώς όμως το σενάριο εκτυλίσσεται ο Αβρανάς παρουσιάζει σταδιακά το φοβερό μυστικό που κρύβει η φαινομενικά αγγελική φυσιογνωμία του ηθοποιού Θέμη Πάνου, που τελικά υποδύεται έναν κτηνώδη εξουσιαστή.
Φίλιππος Α΄ του Νασσάου-Βάιλμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος επιζήσας γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ και της Ιωάννας, κόρης και διαδόχου του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ζάαρμπρυκεν και κυρίου του Κομμερσύ.