google/wiki40b huggingface dataset:
Μαίρη Άνινγκ

Βίος και σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στις 21η Μαΐου 1799 στο Λάιμ Ρέγκις του Ντόρσετ της Αγγλίας. Ο πατέρας της ήταν μαραγκός και έμπορος απολιθωμάτων. Πηγές της εποχής αναφέρουν ότι η Άνινγκ και ο αδελφός της Γιόσεφ συνόδευαν τον πατέρα τους στα συχνά ταξίδια του στην παραλία του Ντόρσετ για περισυλλογή απολιθωμάτων. Φοίτησε σε Εκκλησιαστικό σχολείο στο οποίο έμαθε γραφή και ανάγνωση.    
Ο πατέρας της πέθανε από φυματίωση το 1810 αφήνοντας την οικογένεια του σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η Άνινγκ μαζί με τον αδελφό της Γιόσεφ συνέχισαν την συλλογή και το εμπόριο απολιθωμάτων μετά τον θάνατο του πατέρα τους και το 1810 ο Γιόσεφ βρήκε ένα κρανίο ιχθυόσαυρου το οποίο θεώρησε ότι ήταν κρανίο κροκόδειλου. Λόγω ιδιάζουσας θέσης του απολιθώματος ήταν αδύνατη η περαιτέρω εκσκαφή για ένα έτος, μέχρι το 1811 όταν η Άνινγκ ολοκλήρωσε την αποκάλυψη του σκελετού. Ο εν λόγω σκελετός ήταν ο πρώτος πλήρης ιχθυόσαυρου και επωλήθη για 23 λίρες Αγγλίας στον Λόρδο Χένλεϊ. Παρόλο ότι η πώληση του ιχθυόσαυρου έφερε μια οικονομική ανακούφιση στην Άνινγκ και στην οικογένεια της, οι οικονομικές δυσκολίες συνεχίστηκαν σε την διάρκεια της ζωής της. Η επόμενη μεγάλη ανακάλυψη της Άνινγκ ήταν ένας σχεδόν πλήρης σκελετός πλειοσιόσαυρου το 1824, τον οποίο πούλησε για 100 λίρες Αγγλίας στον Δούκα του Μπάκιγχαμ. Ο πλειοσιόσαυρος ήταν τότε νέο είδος στην Επιστήμη και η αυθεντικότητα του αμφισβητήθηκε από μέρος της επιστημονικής κοινότητας, με μεγαλύτερο αρχικό επικριτή τον Ζώρζ Κυβιέ. Ο Κυβιέ αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του απολιθώματος αρχικά, με βάση τα σχεδιαγράμματα του σκελετού που δημιούργησε η Άνινγκ. Αργότερα παραδέχτηκε την αυθεντικότητα του απολιθώματος και η φήμη της Άνινγκ εξαπλώθηκε στην επιστημονική κοινότητα της εποχής.     
Το 1828 ανακάλυψε τον πρώτο πτεροδάκτυλο εκτός Γερμανίας. Την ίδια περίοδο παρατήρησε κάποια ιδιόμορφα απολιθώματα στους σκελετούς ιχθυόσαυρων, τα οποία την εποχή ονόμαζαν «λίθους μπεζόαρ» και περιείχαν ψαροκόκαλα, οστά μικρών ιχθυόσαυρων και λέπια . Τα εν λόγω απολιθώματα αναγνωρίστηκαν από τον Γουϊλιαμ Μπακλαντ, θεολόγο και παλαιοντολόγο, ότι ήταν απολιθωμένα περιττώματα, γνωστά σήμερα ως κοπρόλιθοι. Ο Μπάκλαντ σημείωσε στην έρευνα που έκδωσε για το θέμα την σημαντική συμβολή της Άνινγκ σε αυτήν την ανακάλυψη.    
Το 1847 η Άνινγκ απεβίωσε από καρκίνο του στήθους. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, παρά την ταπεινή καταγωγή της και το φύλο της, η Άνινγκ αναγνωρίστηκε ως αυθεντία στην συλλογή και κατηγοριοποίηση απολιθωμάτων. Το 2010 η Βρετανική Βασιλική Ακαδημία την αναγνώρισε ως μια από τις δέκα Βρετανές γυναίκες με την μεγαλύτερη επίδραση στην προώθηση της επιστήμης.
Praey for the Gods

Τρόπος παιχνιδιού

Στο Praey for the Gods, ο χαρακτήρας ξεκινά ένα ταξίδι σε ένα παγωμένο νησί χωρίς εξοπλισμό, όπου πρέπει να βρει αντικείμενα για να επιζήσει σε ακραίες καιρικές συνθήκες, και έχει την ικανότητα να σκαρφαλώνει γιγαντιαία πλάσματα για να τα σκοτώσει.
Το παιχνίδι διαθέτει ένα σύστημα εξάντλησης και έτσι, οποιαδήποτε πράξη του χαρακτήρα θα επηρεάσει αυτό το ποσοστό. Κινήσεις όπως το γρήγορο τρέξιμο και οι κινήσεις αποφυγής βοηθούν το χαρακτήρα να αποφεύγει επιθέσεις, αλλά επίσης επιβαρύνουν το ποσοστό εξάντλησης, η οποία περνά με την ξεκούραση του χαρακτήρα.
Όταν ο χαρακτήρας έχει εξαντληθεί, τότε οι τομείς της πείνας, του κρύου και της αντοχής, πέφτουν. Η υγεία αναπληρώνεται και η εξάντληση φεύγει με την ανακάλυψη της φωτιάς.
Ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει γίγαντες στο νησί, να σκαρφαλώσει επάνω τους και να τους σκοτώσει, με διάφορα αντικείμενα που βρίσκει στο νησί.

Ανάπτυξη

Η ανάπτυξη του Praey for the Gods ξεκίνησε το 2014 στο Σαν Φρανσίσκο. Τα No Matter Studios αποτελούνται από τρία άτομα, τους Brian Parnell, Hung-Chien Liao, και Tim Wiese. Αρχικά, εργάζονταν πάνω στο παιχνίδι στον ελεύθερο χρόνο τους. Στις 19 Οκτωβρίου του 2016, η ομάδα αποκάλυψε ένα μικρής διάρκειας trailer του παιχνιδιού στο YouTube. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, το στούντιο μετακίνησε στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον, για να εργαστεί στο παιχνίδι με πλήρες ωράριο.
Κώστας Σιδηρόπουλος

Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης επί μία τριετία (1931-1934) ως μέσος. Κορυφαία του στιγμή με τους "κυανόλευκους" η κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1933-34 όταν αγωνίστηκαν ως πρωταθλητές Βορρά στον διπλό τελικό εναντίον του πρωταθλητή Νότου, Ολυμπιακού Πειραιώς. Το καλοκαίρι του 1934 μετακόμισε στην Αθήνα όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού μέχρι το 1938.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1932-1936. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουνίου 1932 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία, στο πλαίσιο του δεύτερου βαλκανικού κυπέλλου, υπό τις οδηγίες του Λουκά Πανουργιά.
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)

Υπόθεση

Στην καρδιά της επαρχίας του Βένετο, σε μια μικρή πόλη στα μέσα της δεκαετίας του '60 μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων φέρνουν τα πάνω κάτω στις ζωές μιας ομάδας ανθρώπων. Ένας Δον Τζοβάνι της κακιάς ώρας, ο Τόνι Γκασπαρίνι (Αλμπέρτο Λιονέλο) εκμυστηρεύεται στον γιατρό του, Τζατσίντο Καστελάν (Τζίτζι Μπαλίστα) την ανικανότητά του, αλλά ο γιατρός του αποκαλύπτει την αλήθεια σε κοινούς γνωστούς. Ένας τραπεζικός υπάλληλος, ο Οζβάλντο Μπιζιγκάτο (Γκαστόνε Μοσκίν) ξεκινά μια θυελλώδη σχέση με την Μιλένα Ζουλιάν (Βίρνα Λίζι), σερβιτόρα σε μπαρ, ενω μια όμορφη επαρχιώτισσα φτάνει στην πόλη για ψώνια και δεν περνά απαρατήρητη από μια ομάδα γυναικάδων, οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλον εκμεταλλεύονται την αφέλειά της.

Πληροφορίες παραγωγής

Μετά από μια σειρά ταινιών του Πιέτρο Τζέρμι που καυτηρίαζαν την καθημερινότητα της Σικελικής κοινωνίας (Διαζύγιο αλά Ιταλικά (Divorzio All'Italiana, 1962) και Ατιμασμένη και Εγκαταλελείμμενη (Sedotta E Abbandonata, 1964), ο σκηνοθέτης έστρεψε την προσοχή του στους Βενετσιάνους αναλύοντας τα κακώς κείμενα της μικρής κοινωνίας του Τρεβίζο, ενός μικρόκοσμου μέσα από τον οποίο αντικατοπτρίζονται τα κακώς κείμενα της ιταλικής κοινωνίας της δεκαετίας του '60 και του οικονομικού μπουμ. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε για τρίτη και τελευταία φορά με τον σεναριογράφο Λουτσιάνο Βιτσεντζόνι (μετά τις ταινίες: Il Ferroviere, 1956 και Sedotta E Abbandonata) χαρίζοντας μας ένα από τα λαμπρότερα δείγματα της ιταλικής κωμωδίας κατά τη δεκαετία του '60. Ο σεναριογράφος βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα που απασχόλησαν τους συμπολίτες του στο Τρεβίζο προκειμένου να ετοιμάσει το σενάριο. Οι συμπολίτες του δεν έμειναν ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται οι Βενετσιάνοι στην ταινία και τον απείλησαν. Στη συγγραφή του σεναρίου συμμετείχε και ο Έννιο Φλαϊάνο (στενός συνεργάτης του Φεντερίκο Φελίνι), αλλά το όνομά του δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας. Ο σκηνοθέτης καυγάδισε με το σεναριογράφο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κι ο Βιντσεντζόνι αναγκάστηκε να αποχωρήσει τόσο από τα γυρίσματα, όσο και από την εταιρία παραγωγής ταινιών που είχε ιδρύσει με τον Τζέρμι. Ο σκηνοθέτης πολλές φορές στη συνέχεια αρνήθηκε την πατρότητα του σεναρίου (που ανήκει στον Βιντσεντζόνι). Παρά το γεγονός ότι οι δυο τους συμφιλιώθηκαν χρόνια αργότερα δεν ξανασυνεργάστηκαν ποτέ.
411 Ξάνθη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ξάνθης υπολογίσθηκε σε 76,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 469 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Ξάνθη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Χύτρα

Η χύτρα ήταν αρχαίο ελληνικό αγγείο. Χρησίμευε στην μαγειρική. Την αναφέρει ο Αθήναιος μαζί με την κακκάβη. Πιστεύεται ότι ήταν στρογγυλού σχήματος μεγέθους 20 εκατοστών, με μία ή δύο λαβές.
Εθνική Ομάν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Δεν προκρίθηκε σε τελική φάση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, αλλά μετείχε στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου το 2004, 2007 και 2015. Επίσης, συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών του Κόλπου τρεις φορές, κατακτώντας το την τρίτη φορά.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Αθλητικό Συγκρότημα Σουλτάν Καμπούς, χωρητικότητας 34.000 θεατών, που βρίσκεται στο Μουσκάτ.<ref>Modi to address Indians in Oman gulfnews.com<ref>
Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος Β΄

Βιογραφία

Ο αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1890, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Το κοσμικό του όνομα ήταν Παναγιωτόπουλος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο. Στη συνέχεια, αφού πρώτα έγινε η κουρά του σε μοναχό, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε σε θέση ιεροκήρυκα στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος. Το 1923 ανέλαβε τα καθήκοντα του αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου και την αμέσως επόμενη χρονιά εξελέγη βοηθός επίσκοπος του αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου. Το 1931 διορίστηκε μητροπολίτης στην Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και το 1944 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Πατρών. Στις 7 Αυγούστου του 1957 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του, στις 8 Ιανουαρίου 1962.

Εκκλησιαστικό έργο

Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε ο αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος κατά την πενταετία την οποία παρέμεινε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο περιλαμβάνουν την κάλυψη των αναγκών για ιερείς της αρχιεπισκοπής, μισθολογικά ζητήματα των ιερέων καθώς και θέματα επιμόρφωσης τους. Το 1958 απαγόρευσε τη συμμετοχή των κληρικών στις βουλευτικές εκλογές.
Αξιοσημείωτο της περιόδου αυτής ήταν και το κίνημα επτά αρχιερέων τον Απρίλιο του 1959, το οποίο οδήγησε στην κατάργηση από την κυβέρνηση της δυνατότητας μετάθεσης των μητροπολιτών. Αυτήν την περίοδο ανακαινίστηκε και το αρχιεπισκοπικό μέγαρο.
Τάσος Μαντέλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945, ενώ κατάγεται από τα Δαμουλιανάτα Κεφαλλονιάς. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε ως δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ασχολήθηκε με την πολιτική και το 1981 εκλέχθηκε βουλευτής Κεφαλλονιάς με το ΠΑΣΟΚ. 
Στις εκλογές του 1985 απέτυχε να επανεκλεγεί. Τις περιόδους 1985 - 1988 και 1985 - 1989 διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΤΕ και των ΕΛΤΑ αντίστοιχα. Παρ'όλα αυτά, η θέση του στον ΟΤΕ εκείνη την περίοδο κατέληξε διακοσμητική, καθώς όλες οι οι αρμοδιότητες συγκεντρώθηκαν στα χέρια του τότε γενικού διευθυντή Θεοφάνη Τόμπρα, που είχε άμεση πρόσβαση στον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1993 με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας ενώ τον Ιανουάριο του 1996 γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1996 εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας και ανέλαβε αρχικά υφυπουργός Εσωτερικών (1996 - 1997) και εν συνεχεία υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 2000. Στις εκλογές του 2000 εκλέχθηκε βουλευτής Β΄ Αθηνών, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2004 απέτυχε να επανεκλεγεί.
Μετά την αποτυχία του στις βουλευτικές εκλογές του 2004 προσλήφθηκε ως σύμβουλος στην εταιρεία Εuropean Ρrofile, η οποία ειδικεύεται στη διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης, του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Αρχικά εγκαταστάθηκε στο Ουζμπεκιστάν, στη συνέχεια στη Μόσχα και τέλος στο Αζερμπαϊτζάν, όπου και διαμένει μέχρι και σήμερα.
Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά.

Ξέπλυμα μαύρου χρήματος

Στις 26 Μαΐου 2010 ο Τάσος Μαντέλης παραδέχθηκε, κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση Siemens (στην οποία κατέθεσε ως πρώην υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών), είσπραξη προεκλογικής χορηγίας από την Siemens ύψους 450.000 μάρκων το 1998. Είχε προηγηθεί η κατάθεση του κουμπάρου του, Γιώργου Τσουγκράνη, στην οποία αναφέρθηκε στον Τάσο Μαντέλη ως αποδέκτη αυτής της δωρεάς. Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών, Ιωάννης Σακελλάκος, άσκησε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα. Ο Μαντέλης υποστήριξε ότι δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτό σε όλη την υπόθεση, και το ότι τέτοιες δωρεές είναι συνηθισμένες στις προεκλογικές εκστρατείες. Μετά την απολογία του στον ανακριτή, αφέθηκε ελεύθερος με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. 
Καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης πέντε χρόνων στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων το οποίο μείωσε την πρωτόδικη ποινή των 8 χρόνων κάθειρξης για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος με αποτέλεσμα ο πρώην υπουργός να μην οδηγηθεί στη φυλακή.

Πόθεν Έσχες

Στις 13 Απριλίου 2011 καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Αθηνών για το πλημμέλημα της «ψευδούς υποβολής πόθεν έσχες» την περίοδο 2006-2007 με ποινή φυλάκισης τριών ετών. Η ποινή έχει ανασταλτικό χαρακτήρα και έτσι ο Μαντέλης αφέθηκε ελεύθερος, ενώ έχει ασκήσει και έφεση κατά της απόφασης.
Γερμανικό φρουραρχείο στην Αθήνα

Οι εγκαταστάσεις του γερμανικού φρουραρχείου (Κομαντατούρ, γερμανικά Stadtkommandantur) στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της Κατοχής βρίσκονταν στο υπόγειο του κτιρίου επί της οδού Κοραή 4, στο κέντρο της πρωτεύουσας (σήμερα πεζόδρομος), δίπλα στον κινηματογράφο «Άστυ». Μαζί με το Αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα αποτελούσαν τους δυο κυριότερους χώρους στην Αθήνα, όπου φυλακίσθηκαν, βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν χιλιάδες Έλληνες πατριώτες και μέλη της Εθνικής Αντίστασης.
Οι γερμανικές κατοχικές αρχές είχαν εγκαταστήσει στο ανωτέρω σημείο τα κρατητήρια της υπηρεσίας του φρουραρχείου τους, αποτελούμενα από μερικές δεκάδες στενά κελιά, όπου φυλακίζονταν οι συλληφθέντες κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (μπλόκα, έρευνες κλπ) και όπου, παράλληλα, υποβάλλονταν σε βασανισμούς, προς απόσπαση πληροφοριών ή ομολογιών συμμετοχής σε αντιστασιακές οργανώσεις. Ο χώρος («Μέγαρο Εθνικής Ασφαλιστικής») επιτάχθηκε από τις γερμανικές κατοχικές αρχές σχεδόν αμέσως μετά την κατάληψη της Αθήνας, προκειμένου σε αυτό να εγκαταστήσουν το φρουραρχείο πόλης, όπως συνήθιζαν σε κάθε καταληφθείσα πρωτεύουσα στην Ευρώπη. Προοριζόταν να στεγάσει, επίσης, την τοπική διοίκηση της γερμανικής Στρατοχωροφυλακής (Feldgendarmerie 921) υπεύθυνης για τον έλεγχο και τη γενική επιτήρηση της πρωτεύουσας.
Ο χώρος των κρατητηρίων, ουσιαστικά, λειτουργούσε σαν ενδιάμεσος σταθμός μεταγωγής των κρατουμένων (έμεναν εκεί από 1-30 ημέρες) πριν αυτοί οδηγηθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Χαϊδαρίου κ.α.) ή πριν παραπεμφθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα, λόγω της αντιστασιακής τους δράσης. Τα υπόγεια αποτελούνταν από δυο ορόφους, ενώ η μόνωση μεταξύ των διαχωρισμάτων ήταν ιδιαίτερα ενισχυμένη. Εκτός των Ελλήνων, στο κρατητήριο είχαν βρεθεί και άτομα άλλης εθνικότητας, όπως Ιταλοί, Ρώσοι κ.α. Σε ξεχωριστό τομέα κρατούνταν οι γυναίκες.
Εκτός των Γερμανών, στο Φρουραρχείο υπηρετούσαν, ως συνεργάτες των κατοχικών αρχών και πολλοί Έλληνες, που εκτελούσαν χρέη διερμηνέων, μεταφραστών, πληροφοριοδοτών κ.α.
Λίγες ημέρες πριν την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Αθήνα και συγκεκριμένα στις 28 Σεπτεμβρίου του 1944 ο χώρος του φρουραρχείου εγκαταλείφτηκε από τους Γερμανούς, με αποτέλεσμα οι προηγούμενοι ένοικοι να εγκατασταθούν εκ νέου στα γραφεία τους. Μετά την Απελευθέρωση στο σημείο εγκαταστάθηκαν και μέχρι τα Δεκεμβριανά τα κεντρικά γραφεία του ΕΑΜ. Σήμερα, στο χώρο λειτουργεί μόνιμη μουσειακή έκθεση υπό την επωνυμία: «Χώρος Ιστορικής Μνήμης 1941-1944» Στους τοίχους μάλιστα, διασώζονται γραπτά μηνύματα των κρατουμένων.
Αυστριακά ταχυδρομεία στην Κρήτη

Αυτό το άρθρο παρέχει μια επισκόπηση της παρουσίας Αυστριακών ταχυδρομείων στην Κρήτη και τη χρήση της γαλλικών νομισμάτων στην Αυστριακή γραμματόσημα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ταχυδρομική ιστορία

Μαζί με πολλά άλλα έθνη, η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία διατήρησε δικά της ταχυδρομεία στην Κρήτη στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Λειτουργούσε 3 ταχυδρομεία, ένα για τις πόλεις Χανιά, Ηράκλειο και Ρέθυμνο. Λειτουργούσαν από το 1890 μέχρι το 1914 και διαδέχθηκαν τους προηγούμενους αυστριακούς ταχυδρομικούς οργανισμούς που είχαν ξεκινήσει εργασίες στην περιοχή από το 1837.

Σφραγίδα θέματα

Τα γραφεία χρησιμοποιούσαν αυστριακά γραμματόσημα τα οποία εκφράζονταν με διάφορες νομισματικές μονάδες (Λομβαρδοενετικό σόλντι, τουρκικά παρά και γρόσια, γαλλικά σαντίμ και φράγκα).

Εκδόσεις που εκφράζονταν με γαλλικά νομίσματα

Προκειμένου να ανταγωνιστούν καλύτερα τα γαλλικά ταχυδρομεία, τακτικά Αυστριακά γραμματόσημα κόβονταν σε γαλλικό νόμισμα από το 1903 (με τιμές από 5 σαντίμ έως 4 φράγκα). Το τελευταίο σετ (1908-1914) περιλάμβανε γραμματόσημα για τον εορτασμό της 60ής επετείου της ενθρόνισης του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ.
Οικουμενική κυβέρνηση

Ιστορία του όρου

Σημειώνεται ότι παλαιότερα επί Βασιλείας Όθωνα παρόμοιου χαρακτήρα κυβερνήσεις λάμβαναν άλλες ονομασίες όπως: "ομαδική κυβέρνηση", "συμμαχική κυβέρνηση" ή και "συγχωνευτική κυβέρνηση". Ο όρος οικουμενική κυβέρνηση καθιερώθηκε από τον Θ. Ζαΐμη κατά τους όρους "οικουμενικός πατριάρχης", "οικουμενική σύνοδος" κ.λπ.

Συγκεκριμένα ο Θ. Ζαΐμης μιλώντας σε κάποιο δημοσιογράφο σε μια τυχαία στιγμή έμπνευσης φέρεται να είπε: «Καν έτι μη συγκροτηθή "οικουμενικόν υπουργείον", οι αρχηγοί των κομμάτων θα συμπράξωσιν εν ομονοία και ομοφωνία». Εξ αυτού ο όρος έγινε άμεσα αποδεκτός όπου και καθιερώθηκε, συμμετέχοντας στη συνέχεια ο Θ. Ζαΐμης στην ομώνυμη Κυβέρνηση Κανάρη.
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2015-2016

Το League Cup βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2015-16 είναι η πέμπτη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού και φέρει την ονομασία "Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς" στη μνήμη του ομώνυμου πετοσφαιριστή. Διεξάγεται από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των έντεκα από τις δώδεκα ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2015-16, καθώς η ομάδα της Κηφισιάς αποσύρθηκε από το θεσμό μία ημέρα πριν την έναρξή του. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 3η φορά στην ιστορία του.

Α' φάση

Στην πρώτη φάση συγκροτήθηκε, μετά από κλήρωση, ένας όμιλος τεσσάρων ομάδων, που τελικά έγινε τριών, μετά την απόσυρση από τον θεσμό της Κηφισιάς και διεξήχθη στο Κλειστό Τόφαλος στην Πάτρα. Παράλληλα έγιναν και 3 νοκ άουτ παιχνίδια, στις έδρες των ομάδων που κληρώθηκαν ως γηπεδούχες. Όλοι οι αγώνες έγιναν το τριήμερο 9 με 11 Οκτωβρίου. Ο αγώνας μεταξύ Ηρακλή και Λαμίας, λόγω της εκκρεμότητας με την αδειοδότηση του Ηρακλή από την ΕΕΑ, διεξήχθη στις 16 Δεκεμβρίου.

Τελική φάση League Cup "Νίκος Σαμαράς"

Η τελική φάση (φάιναλ-4) ήταν αρχικά να διεξαχθεί στη Σύρο, 30 και 31 Ιανουαρίου του 2016, αλλά λόγω της απεργίας της πανελλήνιας ναυτικής ομοσπονδίας και της αδυναμίας μετάβασης των ομάδων στο νησί, μετατέθηκε για το διήμερο 19 και 20 Φεβρουαρίου με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports.
Αμπρί ντε λα Μαντλέν

Ο αρχαιολογικός χώρος Abri de la Madeleine (Αμπρί ντε λα Μαντλέν) είναι βραχώδες καταφύγιο (σπηλιά) κάτω από έναν προεξέχοντα γκρεμό που βρίσκεται κοντά στο Τουρσάκ, στο νομό Δορδόνης της Περιοχής Ακουιτανίας της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Αντιπροσωπεύει την τυπική τοποθεσία του Μαγδαληναίου πολιτισμού της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου. Ο βίσονας που γλύφει δάγκωμα εντόμου, ένα γλυπτό 20.000 ετών εξαίρετης καλλιτεχνικής ποιότητας, ανασκάφθηκε στο χώρο. Το καταφύγιο είχε επίσης κατοικηθεί κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Το μεσαιωνικό κάστρο Petit Marsac βρίσκεται στην κορυφή του γκρεμού ακριβώς πάνω από το καταφύγιο. Μια χαραγμένη ράβδος οστού από τη σπηλιά, που απεικονίζει μια λέαινα να γλείφει το άνοιγμα είτε ενός γιγαντιαίου ανθρώπινου πέους είτε ενός αιδοίου, παρουσιάζει την πρώτη καταγεγραμμένη πράξη κτηνοβασίας.

Ανασκαφές

Ο Εντουάρ Λαρτέ (Édouard Lartet) και ο Ανρί Κριστί (Henry Christy) ήταν οι πρώτοι συστηματικοί εκσκαφείς του χώρου, και δημοσίευσαν τα ευρήματά τους το 1875 με την ονομασία Εποχή του ταράνδου («L'âge du renne»). Τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο χώρο του λα Μαντλέν κατανεμήθηκαν σε πολλά μουσεία, όπως στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Τουλούζης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Γαλλίας, το Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λε και το Βρετανικό Μουσείο.
Πυροσταφυλικό οξύ

Το πυροσταφυλικό οξύ (αγγλικά: pyruvic acid ή pyruvate) είναι ένα πολύ σημαντικό μόριο για την κυτταρική αναπνοή. Το μόριο του πυροσταφυλικού οξέος αποτελείται από τρία άτομα άνθρακα και σχηματίζεται από τη γλυκόζη και τη γλυκερόλη κατά τη βιοχημική διεργασία της γλυκόλυσης.
Το πυροσταφυλικό οξύ στη συνέχεια διασπάται. Οι αντιδράσεις διάσπασής του εξαρτώνται από την παρουσία ή όχι οξυγόνου, δηλαδή από την αερόβια ή αναερόβια αναπνοή των κυττάρων αντίστοιχα.

Ιδιότητες

Πρόκειται για άχρωμο υγρό με οσμή οξικού οξέος. Έχει σημείο βρασμού 165 °C. Είναι διαλυτό στο νερό, την αλκοόλη και στον αιθέρα με αρκετή οξύτητα (pKa=2,5). Στο μεταβολισμό των υδατανθράκων αποτελεί τον σημαντικό ενδιάμεσο. Παράγωγο του πυροσταφυλικού οξέος είναι το φαινυλοπυροσταφυλικό οξύ που απαντάται στα ούρα ατόμων που πάσχουν από φαινυλκετονουρία.
Γενικά το πυροσταφυλικό οξύ μπορεί να σχηματιστεί από τη ζύμωση σακχαρόζης ή με θέρμανση του τρυγικού οξέος με θειϊκό νάτριο. Χημικά ανήκει στα Κετοξέα που αποτελούν υποκατηγορία των Kαρβονικών οξέων.
Γεώργιος Ν. Μπότσαρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σούλι το 1785. Πατέρας του ήταν ο Νότης Μπότσαρης. Πήρε μέρος στους τελευταίους ηρωικούς αγώνες του Σουλίου και διέπρεψε. Δολοφονήθηκε στην Κέρκυρα το 1807 από απεσταλμένο του Αλή Πασά.
Λότε Ράινιγκερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1899 σε ένα μικρό προάστιο του Βερολίνου.Επίδραση για την ίδια αποτέλεσε το Κινέζικο θέατρο σκιών και δημιούργησε δικές της φιγούρες. Σταδιακά ήρθε σε επαφή με τον κινηματογράφο και έπειτα από μία διάλεξη του λατρεμένου της ηθοποιού και σκηνοθέτη Πάουλ Βέγκενερ πείστηκε ότι ο κινηματογράφος παρείχε πολλές δυνατότητες για να την κάνει να ασχοληθεί. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της δημιούργησε περίπου 40 ταινίες, συχνά επηρεασμένες από τα παραμύθια.
Τη δεκαετία του 1920 γνωρίστηκε με κορυφαίες μορφές της Γερμανικής τέχνης και διανόησης, όπως ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Φριτς Λανγκ, ο Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, ο Καρλ Σμιτ, ο Καρλ Τσουκμάγιερ και ο Λάζλο Μόχολι-Νάγκι. 
Συνεργάστηκε επίσης με τον Ζαν Ρενουάρ και συνδέθηκε με τον Ουώλτ Ντίσνεϋ. Στη δεκαετία του 1930,μετά την άνοδο του ναζιστικού καθεστώτος εγκατέλειψε τη Γερμανία μαζί με τον σκηνοθέτη σύζυγό της(Καρλ Κοχ), επειδή αμφότεροι ήταν αριστερών φρονημάτων. Εκείνη την περίοδο πέρασε τη ζωή της στη Γαλλία, την Ιταλία και την Αγγλία. Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στην τότε Δυτική Γερμανία.