Stratovarius

Τα πρώτα χρόνια

Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος σχηματίστηκε το 1984 και περιελάμβανε το ντράμερ Τουόμο Λασίλα, τον κιθαρίστα Στάφαν Στράλμαν, τον μπασίστα Τζον Βίχερβε και τον κιμπορντίστα Μίκα Ερβασκάρι, με τον Λασίλα να αναλαμβάνει και τα φωνητικά του συγκροτήματος για τον πρώτο χρόνο ύπαρξης τους. Ο Στράλμαν αποχώρησε το 1985, μία μόλις εβδομάδα πριν από μία συναυλία των Stratovarius στο Άαλμποργκ της Δανίας, με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Τίμο Τόλκι να παίρνει την θέση του και το μικρόφωνο του σχήματος.
Στις αρχές του 1987, το μπάσο ανέλαβε ο Γίρκι Λέντονεν και τα πλήκτρα ο Άντι Ίκονεν, ηχογραφώντας το πρώτο τους ντέμο με τα κομμάτια "Future Shock", "Fright Night" και "Night Screamer". Μετά από μία εμφάνιση τους στο "Tavastia Club" του Ελσίνκι, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την δισκογραφική εταιρεία "CBS Records", κυκλοφορώντας το ντεμπούτο-άλμπουμ τους με τίτλο "Fright Night", τον Μάιο του 1989, ακολουθούμενο από τα σινγκλ "Future Shock" και "Black Night". Ο δίσκος ήταν σε κλασικό χέβι μέταλ ύφος, με ελάχιστα νέο-κλασικά στοιχεία σε σχέση με την μετέπειτα καριέρα τους.
Για την προώθηση του άλμπουμ, περιόδευσαν σε όλη την Φινλανδία και έπαιξαν στο φεστιβάλ "Giants Of Rock", πριν ο Λέντονεν δώσει την θέση του στον Γιάρι Μπεμ. Η "CBS" απέρριψε το συγκρότημα και υπέγραψαν στην φινλανδική "Blue Light Records", μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν το "Twilight Time" στις αρχές του 1992. Ο δίσκος έφερε την ονομασία "Stratovarius II" στην φινλανδική του έκδοση και ήταν χρηματοδοτημένος αποκλειστικά από το ίδιο το συγκρότημα. Όλες οι συνθέσεις ήταν του Τόλκι, με την στιχουργική να ασχολείται με την φανταστική θεματολογία τρόμου. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, η "Shark Records" επανακυκλοφόρησε τον δίσκο στην Ευρώπη και ο μεγάλος αριθμός εισαγόμενων αντιτύπων στην Ιαπωνία, το ώθησε στο να γίνει το άλμπουμ μη εγχώριου καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου για το 1993.
Οι Stratovarius υπέγραψαν στην γερμανική "Noise Records" και μετά την ένταξη του μπασίστα Γιάρι Καϊνουλάινεν στην σύνθεση τους, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Dreamspace", τον Φεβρουάριο του 1994. Λόγω προβλήματος κρίσης πανικού του ντράμερ Τουόμο Λασίλα, τα τύμπανα ηχογράφησε ο Σάμι Κουοπαμάκι των Kingston Wall. Για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιαπωνία για πρώτη φορά στην μέχρι τότε καριέρα του, ενώ παράλληλα ο Τόλκι κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Classical Variations And Themes". Ο Τόλκι αποφάσισε να επικεντρωθεί στην κιθάρα, με τον τραγουδιστή Τίμο Κοτιπέλτο να αναλαμβάνει το μικρόφωνο του συγκροτήματος.

Με τον Κοτιπέλτο

Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Fourth Dimension" τον Απρίλιο του 1995 και περιόδευσε στην Γερμανία, την Ελβετία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, την Φινλανδία και την Ιαπωνία. Μετά το τέλος της ευρωπαϊκής περιοδείας, ο ντράμερ Τουόμο Λασίλα και ο κιμπορντίστας Άντι Ίκονεν παραιτήθηκαν, με τον πρώην κιμπορντίστα του Yngwie Malmsteen και των Dio, Γιενς Γιόχανσον, όπως και το ντράμερ Γιοργκ Μίκαελ των Grave Digger και Running Wild, να τους αντικαθιστούν.
Το συγκρότημα ηχογράφησε το άλμπουμ "Episode" με την βοήθεια ορχήστρας και χορωδίας, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1996. Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Stratovarius που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών της πατρίδας τους, ανεβαίνοντας στο # 21. Η προγραμματισμένη περιοδεία με τους Virgin Steele αναβλήθηκε λόγω ατυχήματος του τραγουδιστή των τελευταίων και το συγκρότημα περιόδευσε με τους Rage, πριν ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του επόμενου του δίσκου.
Το "Visions" κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 1997, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους και το # 18 στην Ιαπωνία. Ακολούθησε μία παγκόσμια περιοδεία, κατά την οποία εμφανίζονταν στην Ευρώπη, στην συνέχεια στην Αργεντινή και την Βραζιλία, ενώ στα τέλη της χρονιάς επέστρεψαν στην Ευρώπη, με τους Elegy να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Σε αυτές τις εμφανίσεις ηχογραφήθηκε το ζωντανό  άλμπουμ "Live! Visions of Europe", από συναυλίες στην Αθήνα και το Μιλάνο.
Το Οκτώβριο του 1998, κυκλοφόρησαν τον δίσκο "Destiny", σκαρφαλώνοντας στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών της πατρίδας τους, ενώ μπήκαν για πρώτη φορά στα γερμανικά τσαρτ. Το σινγκλ "S.O.S." σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση των φινλανδικών τσαρτ, με τους Stratovarius να  περιοδεύουν στην πατρίδα τους, πριν συνεχίσουν στην Ιαπωνία στα τέλη της χρονιάς. Η δημοτικότητα του σχήματος είχε ανέβει κατακόρυφα και στις αρχές του 1999 έδωσαν δύο συναυλίες επί γαλλικού εδάφους, παίζοντας επίσης, στην Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Τουρκία, την Δανία, την Βραζιλία, την Αργεντινή, την Χιλή και την Πορτογαλία.
Το συγκρότημα υπέγραψε στην δισκογραφική εταιρεία "Nuclear Blast", η οποία κυκλοφόρησε την συλλογή "The Chosen Ones" και τον Φεβρουάριο του 2000 εκδόθηκε ο δίσκος "Infinite", ανεβάζοντας το σχήμα και πάλι στο # 1 της πατρίδας του. Οι Stratovarius περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο από τον Μάρτιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2000, όπου έδωσαν 82 συναυλίες, με μία μικρή αναβολή στις νοτιοαμερικάνικες εμφανίσεις τους λόγω ατυχήματος με πυροτέχνημα στο "Wacken Open Air", όπου ο Κοτιπέλτο έκαψε το χέρι του.
Στην συνέχεια, έκαναν ένα διάλειμμα από τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες μέσα στο 2001, επιστρέφοντας στο στούντιο τον Απρίλιο του 2002, ολοκληρώνοντας τις ηχογραφήσεις του "Elements, Pt. 1" τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Στο ενδιάμεσο διάστημα, η "Nuclear Blast" είχε κυκλοφορήσει την συλλογή "Intermission", με ανέκδοτες ηχογραφήσεις και διασκευές στο "Bloodstone" των Judas Priest και τα "I Surrender" και "Kill The King" των Rainbow.

Elements, Pts. 1 & 2 και εσωτερικά προβλήματα

Μία πρώτη γεύση από το νέο άλμπουμ ήλθε στους οπαδούς του συγκροτήματος με το σινγκλ "Eagleheart" το Νοέμβριο του 2002 να σκαρφαλώνει στην δεύτερη θέση των φινλανδικών τσαρτ, με το "Elements, Pt. 1" να κυκλοφορεί τον Ιανουάριο του 2003, ανεβαίνοντας στο # 2 στην Φινλανδία και το # 22 στην Ιαπωνία. Ο δίσκος παρουσίασε υλικό βασισμένο στα πλήκτρα του Γιόχανσον, με την συμμετοχή ορχήστρας και χορωδίας. Τον Ιούνιο του 2003, προγραμμάτισαν περιοδεία για την Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν, η οποία αναβλήθηκε λόγω του ιού SARS. Ακολούθησε το επίσης επιτυχημένο "Elements, Pt. 2", πριν το συγκρότημα αλλάξει εταιρεία υπογράφοντας στην "Sanctuary Records", με την συμφωνία να αγγίζει τα 3,5 εκατομμύρια δολάρια, την υψηλότερη αμοιβή για Φινλανδό καλλιτέχνη.
Σε αυτό το διάστημα, προέκυψαν προβλήματα στις σχέσεις των μελών του συγκροτήματος, το οποίο διαλύθηκε προσωρινά το 2004 μετά από νευρικό κλονισμό που υπέφερε ο Τόλκι. Δύο μήνες αργότερα, ο κιθαρίστας διαγνώστηκε με διπολικές διαταραχές και νοσηλεύτηκε για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του. Παράλληλα, το μάνατζμεντ του συγκροτήματος έκανε γνωστό ότι ο Κοτιπέλτο αντικαταστάθηκε από την Κατρίνα Βιάλα, παραμένοντας όμως για πολύ λίγο, αφού με την επιστροφή του Τόλκι η γνωστή σύνθεση του σχήματος επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση του νέου τους δίσκου.
Τον Σεπτέμβριο του 2005, κυκλοφόρησε ο ομώνυμος δίσκος τους, με το συγκρότημα να αλλάζει ύφος, αφού αφαιρέθηκαν τα συμφωνικά στοιχεία και δεν υπήρχαν οι μακροσκελείς συνθέσεις του παρελθόντος. Ο Γιάρι Καϊνουλάινεν απολύθηκε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, με τον Λάουρι Πόρα να τον αντικαθιστά. Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο # 4 στην Φινλανδία, παρά τις αρνητικές κριτικές και οι Stratovarius περιόδευσαν στην Ευρώπη για την προώθηση του.
Οι συνεχείς διαμάχες μεταξύ των μελών του σχήματος, οδήγησαν τον Τόλκι να ανακοινώσει την διάλυση των Stratovarius στις 4 Μαρτίου 2008. Παρ' όλα αυτά, δύο μήνες αργότερα, ο κιθαρίστας συμφώνησε να δώσει τα δικαιώματα του του ονόματος του συγκροτήματος στον Κοτιπέλτο, τον Γιόχανσον και τον Μίκαελ, επιτρέποντας τους να συνεχίσουν χωρίς αυτόν. Την θέση του κιθαρίστα αναπλήρωσε ο Ματίας Κουπιάινεν και ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στον επόμενο τους δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2009 με τίτλο "Polaris". Ανέβηκε στο # 2 στην πατρίδα του συγκροτήματος και έναν χρόνο αργότερα επανακυκλοφόρησε με κομμάτια ηχογραφημένα κατά την περιοδεία για την προώθηση του.

Αποχώρηση του Μίκαελ και νέες κυκλοφορίες

Στα τέλη του 2010, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "Darkest Hours", με τα νέα κομμάτια "Darkest Hours" και "Infernal Maze", όπως και ζωντανές ηχογραφήσεις δύο παλιότερων τραγουδιών, ανεβαίνοντας στο # 4 των φινλανδικών τσαρτ. Για την προώθηση του δίσκου, περιόδευσαν μαζί με τους Helloween, ενώ ο Γιοργκ Μίκαελ διαγνώστηκε με καρκίνο, δίνοντας προσωρινά την θέση του στον Άλεν Λάντενμπεργκ.
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε ο δίσκος "Elysium", ανεβάζοντας τους Stratovarius για τρίτη φορά στην κορυφή των φινλανδικών τσαρτ. Το ομώνυμο κομμάτι, είχε διάρκεια 18 λεπτών και είναι το πιο μακροσκελές στην δισκογραφία τους. Ο Μίκαελ ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το συγκρότημα, το οποίο τίμησε αυτό το γεγονός με την σύντομη φινλανδική περιοδεία "Farewell Jörg", από τις 18 μέχρι τις 26 Νοεμβρίου.
Τον Μάιο του 2012, ανακοινώθηκε ο Ρολφ Πίλβε ως νέος ντράμερ των Stratovarius και στις 22 Φεβρουαρίου 2013 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος της νέας τους σύνθεσης με τίτλο "Nemesis". Μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, έγινε γνωστό ότι θα έπαιζαν μερικές συναυλίες αφιερωμένες στο "Visions" του 1997, ξεκινώντας στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 από το φεστιβάλ "Progpower USA".
Στις 24 Απριλίου 2015, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του άλμπουμ "Eternal"για τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ο δίσκος έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση των φινλανδικών τσαρτ και το Top-30 στην Ελβετία και την Γερμανία, ενώ έφθασε ως το # 16 στην Ιαπωνία.