google/wiki40b huggingface dataset:
2611 Μπόυς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπόυς είναι άγνωστα.
Απολλοκράτης

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Διονυσίου Β΄ τού Νεότερου, τυράννου των Συρακουσών.
Όταν το 367 πΧ ο Διονύσιος Β΄ έγινε τύραννος, διαδεχόμενος τον πατέρα του, έδιωξε τον Δίωνα, αδελφό της μητριάς του και έμπιστο τού πατέρα του. O Δίων επέστρεψε με στρατό και με τον ναύαρχο Ηρακλείδη κατέλαβαν τις Συρακούσες το 357 πΧ, οπότε ο Διονύσιος Β΄ διέφυγε στην Ιταλία. Δεν είχαν καταλάβει την Ορτυγία, τη νήσο-ακρόπολη, όπου έμεινε ο Απολλοκράτης με τη μητέρα του Δωρίδα. Δύο έτη μετά οι προμήθειες εξαντλήθηκαν και ο Απολλοκράτης συνθηκολόγησε με τον Δίωνα, που επέτρεψε στον Απολλοκράτη να φύγει με τη μητέρα του στην Ιταλία, όπου συναντήθηκε με τον πατέρα του. Ο Διονύσιος Β΄ επέστρεψε το 346 και συνέχισε την εξουσία του στις Συρακούσες ως το 344 πΧ, οπότε εκτοπίστηκε από τον Τιμολέοντα και απεβίωσε το επόμενο έτος.
Κατά τον Θεόπομπο Βιβλ. 39, F. 185: "Ο Απολλοκράτης, γιος τού τυράννου Διονυσίου [Β΄] ήταν απείθαρχος και επιρρεπής στο ποτό".
Φρειδερίκος Γ' της Γερμανίας

Βιογραφία

Ο Φρειδερίκος, γνωστός ανεπίσημα ως Φριτς γεννήθηκε το 1831  ανήκε στον Οίκο των Χοεντσόλερν που βασίλευε στην Πρωσία. Αν και έγινε γνωστός για την ηγεσία και τις επιτυχίες του κατά τη διάρκεια του Δεύτερου πολέμου του Σλέσβιγκ, του Αυστροπρωσικού και του Γαλλοπρωσικού πολέμου, εντούτοις μισούσε τον πόλεμο και εξυμνείτο από τους φίλους και εχθρούς του για την ανθρώπινη συμπεριφορά του. Πέθανε στις 15 Ιουνίου από καρκίνο του λάρυγγα σε ηλικία 56 ετών.
Ο Φρειδερίκος Γ΄ και η σύζυγός του Βικτώρια ήταν μεγάλοι θαυμαστές του Αλβέρτου, πρίγκιπα συζύγου του Ηνωμένου Βασιλείου, πατέρα της Βικτώριας. Μαζί σχεδίαζαν μεταρρυθμίσεις στην εκτελεστική εξουσία, που είχε δημιουργήσει ο Βίσμαρκ για τον εαυτό του. Το γραφείο τού καγκελαρίου επρόκειτο να αντικατασταθεί με μια αίθουσα συνεδριάσεων βρετανικού τύπου, με αρμόδιους υπουργούς του Ράιχσταγκ. Η κυβερνητική πολιτική, κατά την άποψη του Φρειδερίκου Γ΄, έπρεπε να βασίζεται στη συναίνεση του Υπουργικού συμβουλίου. Ο Φρειδερίκος Γ΄ άλλωστε είχε χαρακτηρίσει το αυτοκρατορικό σύνταγμα ως "έξυπνα σκηνοθετημένο χάος".
Ωστόσο η ασθένειά του τον εμπόδισε να εγκαθιδρύσει τα αναγκαία μέτρα και τις πολιτικές για να επιτύχει τον μεταρρυθμιστικό στόχο του. Μέχρι σήμερα αποτελεί σημείο συζήτησης ανάμεσα στους ιστορικούς, αν η πρόωρη απώλειά του υπήρξε σημείο καμπής στη γερμανική ιστορία και αν θα έκανε περισσότερο φιλελεύθερη την αυτοκρατορία, ζώντας περισσότερο.
Τάγμα του Αγίου Αντωνίου (Αιθιοπία)

Το Τάγμα του Αγίου Αντωνίου ήταν πιθανώς απόκρυφο ιπποτικό τάγμα της Αιθιοπίας, το οποίο, σύμφωνα με τον θρύλο, ιδρύθηκε προς το 370 από τον Αυτοκράτορα της Αιθιοπίας. Τα μέλη του ήσαν αποκλειστικά κληρικοί. Ο Πέδρο Πάεθ στο έργο του με τίτλο Ιστορία της Αθιοπίας φέρεται να αναφέρει πως, κατά την διάρκεια των ταξιδιών του κατά μήκος της χώρας, δεν υπήρχε κανείς άνθρωπος που να έχει ακουστά τέτοιο Τάγμα και πως επρόκειτο για κατασκεύασμα της φαντασίας.
Αναφερόμενο περισσότερο στις προερχόμενες από την Δύση πηγές, παρά σε εκείνες από την Αιθιοπία, εικάζεται πως πιθανώς να επρόκειτο αρχικώς για μοναστικό τάγμα, το οποίο συνόδευε τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα, παρά ένα ευρωπαϊκού τύπου ιπποτικού τάγματος, ωστόσο θεωρήθηκε ως τέτοιο από την μεσαιωνική Δύση, η οποία με την σειρά της επανεισήγαγε την εσφαλμένη αυτή αντίληψή της στην Αιθιοπία κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, όπου υιοθετήθηκε και εικάζεται πως αποτέλεσε τιμητική διάκριση την οποία απένειμαν ο Αυτοκράτορας και ο Abuna της Εκκλησίας Τεουαντέχο.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές για το τάγμα στα ευρωπαϊκά κείμενα της Πρότερης Σύγχρονης Περιόδου, ορισμένα εκ των οποίων το αναφέρουν ως απάτη, ενώ άλλα το αναγνωρίζουν ως ένα ισχυρό μοναστικό τάγμα με εκατοντάδες μέλη και έναν μοναστικό οίκο "σε κάθε πόλη" της χώρας, κάτι ιδιαιτέρως ασυνήθιστο σε μία περίοδο κατά την οποία όσα λιγοστά οι Δυτικοί "γνώριζαν" για την Αιθιοπία, όπως ο "μονάρχης" της, Πρεσβύτερος Ιωάννης, ήταν, σε γενικές γραμμές, εξαιρετικά ανακριβή. Αριθμός συγγραφικών έργων με θέμα την Αιθιοπία που γράφηκαν κατά την περίοδο εκείνη αναφέρονται στο τάγμα. Ο Σάμιουελ Πέρκας στο έργο του του 1613 με τίτλο Purchas, His Pilgrimage αναφερόταν, μεταξύ άλλων, στους "μοναστικούς ιππότες του στρατιωτικού τάγματος του Αγίου Αντωνίου". Το 1632, κάποιος Μπαλτάσαρ Γκίρον, ο οποίος παρουσιαζόταν ως "καταγόμενος από την Αβησσυνία", ισχυριζόταν στην Ρώμη πως ηγείτο του "παλαιού τάγματος" του "Αγίου Αντωνίου της Αιθιοπίας", έως ότου αποκαλύφθηκε ως απατεώνας από τον Μαρωνίτη λόγιο Αβραάμ Εχελένση. Δεν είναι γνωστό εάν το Τάγμα επίσης θεωρήθηκε ως απάτη ή μονάχα ο ισχυρισμός περί ηγεσίας του τάγματος του Γκίρον.
Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια αναφορά του τάγματος έως ότου αναβίωσε από την εξορισθείσα μοναρχία της Αιθιοπίας μετά το 1987, ενώ σήμερα απονέμεται από το Συμβούλιο Στέμματος της Αιθιοπίας, ως βράβευση η οποία δίδεται κυρίως σε διακριθέντες κληρικούς και ακαδημαϊκούς. Το Τάγμα διαθέτει, σήμερα, δύο διαφορετικούς βαθμούς, εκείνον του Μεγαλόσταυρου Ιππότη (KGCA), καθώς κι εκείνον του Συνοδού (CA).
Τασφίν ιμπν Αλί

Βιογραφία

Ο Τασφίν ιμπν Αλί διορίστηκε Κυβερνήτης της Γρανάδας και της Αλμερίας το 1129, καθώς και της Κόρδοβας το 1131, κατά την διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, Αλί ιμπν Γιουσούφ. Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 1143. Το 1145, πήγε σε πόλεμο με τους Αλμοάδες, οι οποίοι ήταν υπό την ηγεσία του Αμπντ αλ-Μουμίν, στην περιοχή του Οράν. Πολιορκήθηκε για αρκετές ημέρες από τις δυνάμεις τών Αλμοάδων και τελικά επέλεξε τη διαφυγή από θάλασσα. Στη συνέχεια κάλεσε ένα στόλο από την Αλμερία, έκαψε το στρατόπεδό του και προσπαθώντας να μπει στο λιμάνι το βράδυ ιππεύοντας, έπεσε από ένα γκρεμό και πέθανε τον Μάρτιο του 1145. Τον διαδέχθηκε πρώτα ο γιος του, ο Ιμπραήμ ιμπν Τασφίν, που ήταν ακόμα βρέφος, και σύντομα μετά ο αδελφός του, ο Ισάκ ιμπν Αλί.
Αναστάσιος Λόντος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1791 και ήταν γόνος της ισχυρής οικογένειας προυχόντων. Στάλθηκε στην Πίζα για να σπουδάσει ιατρική αλλά με την έκρηξη της επανάστασης του 1821 επέστρεψε στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να διακόψει τις σπουδές του. Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος της επαρχίας Βοστίτσας το 1823 και πήρε μέρος στις περισσότερες Εθνοσυνελεύσεις. Κατά την Καποδιστριακή περίοδο διατέλεσε έκτακτος επίτροπος Βορρείων Σποράδων αλλά τελικά προσχώρησε στις αντικυβερνητικές αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Διορίστηκε το 1835 δήμαρχος Αιγίου , θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1837. Το 1850 εκλέγεται βουλευτής Αιγιαλείας και το 1853 εκλέγεται γερουσιαστής. Το 1855 διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Μαυροκορδάτου ενώ το 1856 ανέλαβε το υπουργείο εξωτερικών. Απεβίωσε το 1856 ενώ ήταν εν ενεργεία γερουσιαστής. Ήταν αδερφός του Ανδρέα και του Λουκά Λόντου.
Νότης Καμπέρος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νότης Καμπέρος κατά την καταστατική συνέλευση του νέου σωματείου (Μάιος 1924) εμπνεύστηκε το όνομα «Ολυμπιακός», δίνοντας λύση στο αδιόξεδο που είχε οδηγηθεί η συζήτηση γύρω από τον τίτλο. Οι ιδρυτές αναζητούσαν επωνυμία με δυνατό συμβολισμό, όνομα «διακριτικόν, πρόσφορον δι' αθλητικόν σωματείον και σύντομον [...] χάριν της ηθικής επιβολής του επί του αθλητικού κόσμου και της κοινωνίας του Πειραιώς». Με την επιλογή αυτή, ο Καμπέρος θέλησε ο τίτλος του συλλόγου «να υποδηλώνει τη δύναμη, την αθλητική ισχύ, το ήθος, την ευγενική άμιλλα, την επικράτηση, εν τέλει το ολυμπιακό ιδεώδες». Μετά τη σύσταση του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου, ανέλαβε τα καθήκοντα του αντιπροέδρου (μαζί με τον Τριαντάφυλλο Κρέμο).
Ο Νότης Καμπέρος ήταν άτομο οργανωτικό, με ικανότητα και ευστροφία στη διατύπωση ολοκληρωμένων θέσεων για τα διοικητικά θέματα του σωματείου και αμεσότητα στην προώθησή τους. Αυτά τα προτερήματα, ωστόσο, φαίνεται πως τον έφεραν γρήγορα σε σύγκρουση με τους παράγοντες του συλλόγου και τον εξανάγκασαν σε αποχώρηση.
Ήταν αδερφός του αξιωματικού, πρωτοπόρου της Πολεμικής Αεροπορίας, κατά μια ανεπιβεβαίωτη μαρτυρία και συνιδρυτή του Ολυμπιακού, Δημητρίου Καμπέρου.
Γουλιέλμος ΣΤ΄ του Σαιντ-Ομέρ

Βιογραφία

Ήταν o τέταρτος γιος του Γουλιέλμου Δ΄ κυρίου του Σαιντ-Ομέρ και της Ίντας, κόρης του Νικολάου κυρίου του Αβέν. Αυτή είναι η άποψη του Άρθουρ Γκίρυ, όμως ο Μπωντουέν ντ' Αβέν τον θεωρεί γιο του Γουλιέλμου Ε΄, γιου τού Γουλιέλμου Δ΄.
Αναφέρεται σε έγγραφα από το 1207 και μετά εμφανίζεται σε διάφορα καταστατικά, που από το 1218 τον αποκαλούν κύριο του Πίτγκραμ και μετά του Μπέρκιν. Το 1246 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο Ε΄ και ένα καταστατικό (το μόνο) του 1247 τον αναφέρει ως καστελάνο. Λίγα είναι γνωστά για τη θητεία του, που ήταν σύντομη. Ο Μπωντουέν ντ' Αβέν αναφέρει ότι ακολούθησε μία Σταυροφορία και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βεατρίκη και ο γιος της Γουλιέλμος του Ρενένζ το 1251.
Νέναντ Βούκτσεβιτς

Καριέρα

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1993 από την Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα και το 1997 πήρε μεταγραφή για τη Σπάρτακ Σουμπότιτσα όπου αγωνίστηκε για μια διετία. Τον Ιούλιο του 1999 αποκτήθηκε από την Παναχαϊκή μαζί με τους Μέστερ και Κόστιτς. Κατά την τετραετή παρουσία του στους Πατρινούς πέτυχε σε 103 αγώνες πρωταθλήματος 22 τέρματα. Καλύτερη χρονιά του όσον αφορά τον παραγωγικό τομέα ήταν η σεζόν 2000/01, όταν και σημείωσε 10 γκολ σε 29 αγώνες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά και άλλα δύο στους αγώνες μπαράζ με τον Πανηλειακό, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επίτευξη του στόχου της παραμονής στην Α' Εθνική. Μετά το τέλος στης σταδιοδρομίας του στην Παναχαϊκή αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Γ' Εθνική με τον Βύζαντα Μεγάρων και τη Χαλκίδα για να επιστρέψει εν συνεχεία στο Μαυροβούνιο ολοκληρώνοντας την καριέρα του το 2007 στην Κομ.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1966-67

Α΄ όμιλος

*Συγχωνεύτηκε με τον Ολυμπιακό Καλαμάτας
 στον Π.Σ. Καλαμάτα.

Β΄ όμιλος

*Συγχωνεύτηκαν στον Α.Ο. Χαλκίδα.

Γ΄ όμιλος

*Συγχωνεύτηκε με τον Ορφέα στον Α.Ο. Ξάνθη.
Ντούσαν Σάκοτα

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του εφηβική ομάδα της ΑΕΚ οδηγώντας την στην κατάκτηση του Πανελληνίου πρωταθλήματος εφήβων τον Απρίλιο του 2003. 
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον επέλεξε προσωπικά και τον έφερε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα (2004, 2005, 2006, 2007, 2009) και 4 Κύπελλα (2005, 2006, 2007, 2009). Το Μάιο του 2007 ήρθε η μεγαλύτερη ομαδική επιτυχία για τον Ντούσαν Σάκοτα, η κατάκτηση της Ευρωλίγκα, που επαναλήφθηκε το Μάιο του 2009. Το καλοκαίρι του 2007 αποκτήθηκε ως δανεικός από τον Πανιώνιο για μία χρονιά. 
Μετά τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε με την ιταλική "Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο", τη βελγική "Τελενέτ Οστάνδης", τη ρωσική Γενισέι Κρασνογιάρσκ", την ιταλική "Παλακανέστρο Βαρέζε". 
Το 2014 συμφώνησε να αγωνίζεται με τα χρώματα της ΑΕΚ, αποτελώντας και τον αρχηγό της ομάδας. Στις 28 Ιουνίου 2017 ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ΑΕΚ έως το 2020, με τον ίδιο να δηλώνει:''Είμαι πολύ χαρούμενος και υπερήφανος, που θα συνεχίσω να φοράω τη φανέλα της ΑΕΚ για ακόμη τρία χρόνια''.
Τον Φεβρουάριο του 2018 κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας με την ΑΕΚ κόντρα στον Ολυμπιακό (88-83) και ως αρχηγός σήκωσε το τρόπαιο στο κλειστό του Ηρακλείου Κρήτης. Επίσης κατέκτησε το ευρωπαϊκό τίτλο στον τελικό του Final-4 του Τσάμπιονς Λιγκ που έγινε στην Αθήνα, νικώντας την Μονακό. Ο ίδιος μπήκε στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Το 2019 κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο, νικώντας την Φλαμένγκο 86-70. Στις 26 Ιουλίου 2019, αποτέλεσε παρελθόν από την ΑΕΚ, μετά από πέντε χρόνια παρουσίας.
Στις 27 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε από την ισπανική Μούρθια.

Εθνικές Ομάδες

Το 2003 κατέκτησε με την Εθνική Εφήβων το χάλκινο μετάλλιο στο αντίστοιχο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το 2009 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Ομάδα Ενόπλων, στο αντίστοιχο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Επίσης, από τον Νοέμβριο του 2017, συμμετείχε στα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 με την Εθνική Ανδρών.
Γιώργος Ζησόπουλος

Καριέρα

Γεννήθηκε στην Κατερίνη στις 23 Μαΐου 1984. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον ΠΑΟΚ το 2003 και με την ομάδα της Θεσσαλονίκης πανηγύρισε την έξοδο στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ το 2004. Το 2005 μετακόμισε στον Λεβαδειακό όπου παρέμεινε επί μία πενταετία ως βασικό στέλεχος. Το καλοκαίρι του 2010 μετακόμισε στην Κομοτηνή και τον Πανθρακικό όπου αγωνίστηκε για έναν χρόνο και επέστρεψε ξανά στην Βοιωτία και τον Λεβαδειακό.
Από το 2013 μέχρι το 2016 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Αστέρα Τρίπολης, ενώ τον Ιούνιο του 2016 συμφώνησε με τον Ατρόμητο Αθηνών για τα επόμενα δύο χρόνια.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2018 στον αγώνα του Λεβαδειακού με τον ΠΑΟΚ, ο Ζησόπουλος πέτυχε τέρμα και έγινε έτσι ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκόρερ (σε ηλικία 34 ετών, 6 μηνών και 26 ημερών) στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2018-2019 και 7ος στην ιστορία της διοργάνωσης.
1355 Μαγκέμπα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μαγκέμπα δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. O φασματικός τύπος του είναι X (κατά Tholen). Ο Μαγκέμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 57 λεπτά (Warner 2010).
Μάρκα

Ως μάρκα ή brand χαρακτηρίζεται ένα σύνολο μεθόδων μάρκετινγκ και επικοινωνίας που βοηθούν στο να διακρίνεται μια εταιρεία από τους ανταγωνιστές της και να δημιουργεί μια μόνιμη εντύπωση στο μυαλό των πελατών. Τα βασικά συστατικά που αποτελούν την εργαλειοθήκη μιας μάρκας περιλαμβάνουν την ταυτότητα της, την επικοινωνία της (όπως με τα λογότυπα και τα εμπορικά σήματα), την αναγνωρισιμότητα της, την εμπιστοσύνη σ' αυτή, και τις διάφορες στρατηγικές μαρκαρίσματος (διαχείριση της μάρκας).
Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ BRAND
Brand - brandr = καίω

Ο όρος brand προέρχεται από την αμερικάνικη Δύση όπου οι κτηνοτρόφοι, ιδιοκτήτες κοπαδιών, χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν μια πυρωμένη σιδερένια σφραγίδα (branding iron), για να αποτυπώνουν στο δέρμα των ζώων τους κάποιο μοναδικό σήμα, που τα αναγνωρίζει ως ιδιοκτησία τους.
Το brand σήμερα
“Ένα εμπορικό σήμα (brand), είναι στην ουσία η υπόσχεση ενός πωλητή, να παραδώσει συγκεκριμένο σύνολο χαρακτηριστικών, παροχών και υπηρεσιών στους καταναλωτές, με συνέπεια”
(Kotler, 2001)
Ένα brand για να είναι αναγνωρίσιμο και πετυχημένο θα πρέπει να έχει :
•   Αρχές
•   Διαστάσεις
•   Χαρακτηριστικά
•   Δύναμη
•   Αποτελεσματικότητα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2004-2005

Πρωταθλητής

Παναθηναϊκός Α.Ο.
Σύνθεση: Αλβέρτης, Διαμαντίδης, Καλαϊτζής, Λάκοβιτς, Ξανθόπουλος,
Κουτλουάι, Σκεπάνοβιτς, Χατζηβρέττας, Παπανικολάου, Σάκοτα, Μπατίστ, Τσαρτσαρής, Μπάξτερ, Μίντλετον, Φέμερλινγκ, προπονητής: Ομπράντοβιτς.
Ιωάννης Χριστόφορος Βοναπάρτης

Βιογραφία

Είναι ο μόνος γιος του Καρόλου τιτουλ. 6ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Βεατρίκης των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου δούκα του Κάστρο. 
Ο Ιωάννης-Χριστόφορος-Λουδοβίκος-Φερδινάνδος-Αλμπερίκ-Ναπολέων ζει και εργάζεται στη Ν. Υόρκη ως αναλυτής τραπεζικών επενδύσεων για τη Μόργκαν Στάνλεϋ και στο Λονδίνο. Μιλά άπταιστα Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Εκπροσωπεί τον Οίκο του σε δημόσιες εκδηλώσεις και τελετές στη Γαλλία και γενικότερα στην Ευρώπη.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ολυμπία κόμισσα του Άρκο-Τζίννεμπεργκ (γενν. 1988). Ο θρησκευτικός γάμος έγινε κατά το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα στις 19 Οκτωβρίου 2019 στον καθεδρικό του Σαιν-Λουί ντεζ Ινβαλίντ, στο Παρίσι, ναό που εφάπτεται του Ντομ ντεζ Ινβαλίντ όπου βρίσκεται ο τάφος του Ναπολέοντα Α΄.
Βιομηχανία της Κροατίας

Η βιομηχανία της Κροατίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία της χώρας. Έχει μια μακρά παράδοση που βασίζεται από τον 19ο αιώνα και επικεντρώνεται στη γεωργία, τη δασοκομία και την μετάλλευση. Πολλοί βιομηχανικοί κλάδοι αναπτύχθηκαν εκείνη την περίοδο, όπως η βιομηχανία ξυλείας, η βιομηχανία τροφίμων, η παραγωγή ποτάσας, η ναυπηγική βιομηχανία, η παραγωγή δερμάτων και υποδημάτων, η κλωστοϋφαντουργία και άλλοι τομείς. Σήμερα οι κύριοι βιομηχανικοί κλάδοι στην Κροατία είναι οι βιομηχανίες τροφίμων και ποτών (περίπου το 24% του συνόλου των εσόδων της μεταποιητικής βιομηχανίας), η μεταλλουργία και η βιομηχανία μηχανημάτων και οχημάτων (20%), του οπτάνθρακα και της διύλισης πετρελαίου (17%), η βιομηχανία χημικών, φαρμάκων, καουτσούκ και πλαστικών υλών (11%), η μεταποίηση ξύλου, επίπλων και χαρτιού (9%), η κατασκευή ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ηλεκτρονικών και οπτικών (9%), ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας, της ένδυσης και της υποδηματοποιίας (5%), καθώς και ο κλάδος κατασκευών και δομικών υλικών (5%).
Στη δομή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της Κροατίας, το 2015, το μερίδιο της βιομηχανίας ήταν στο 21,2%. Οι βιομηχανικές εξαγωγές ανήλθαν σε 10 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 94,5% των συνολικών εξαγωγών. Την ίδια χρονιά ο ρυθμός ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής ήταν στο 2,7%.
Η βιομηχανική παραγωγή στην Κροατία έχει τη σημαντικότερη θέση στη συνολική παραγωγή της χώρας. Περιλαμβάνει παραγωγή μηχανημάτων, εργαλείων, διάφορα μεταποιημένα μεταλλικά προϊόντα, πλοία και σκάφη, ορυκτά έλαια και αποστάγματα, προϊόντα ξυλείας, εξοπλισμό επίπλων και κρεβατιών, στρατιωτικό εξοπλισμό, ενδύματα και υποδήματα, τσιμέντο, τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά. Αξιοσημείωτη είναι και η παραγωγή στον τομέα της ενέργειας, της εξόρυξης και της ύδρευσης.
Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της βιομηχανικής παραγωγής το 2015 αυξήθηκε κατά 2,7%. Η ταχύτερη αύξηση της παραγωγής εκείνη τη χρονιά σημειώθηκε στον τομέα της παραγωγής χαρτιού (40,8% σε σύγκριση με το 2008), δερμάτινων προϊόντων (35,8%), καουτσούκ και πλαστικών προϊόντων (29,2%). Ταυτόχρονα, ορισμένοι βιομηχανικοί κλάδοι είχαν μείωση της παραγωγής τους. Τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα στη Δημοκρατία της Κροατίας είναι το Ζάγκρεμπ, η Ριέκα, το Σπλιτ, το Όσιγιεκ και το Βαράζντιν.
Εθισμός

Εξάρτηση από ουσίες

Εξάρτηση από ουσίες είναι η κατάσταση απόλυτου εθισμού, κατά την οποία ένας άνθρωπος κυριαρχείται από την έντονη ανάγκη λήψης της ουσίας. Η σωματική εξάρτηση εμφανίζεται όταν το σώμα του έχει προσαρμοστεί στην ουσία και αναπτύσσει συμπτώματα μόλις σταματήσει τη χρήση (στερητικό σύνδρομο).
Η ψυχολογική εξάρτηση εμφανίζεται όταν ο άνθρωπος έχει ανάγκη από τη χρήση της ουσίας για να νιώσει καλά, να διώξει το άγχος ή την ψυχική πίεση ή απλά για να νιώθει φυσιολογικός και να αντεπεξέρχεται στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Η ψυχολογική εξάρτηση, σε σύγκριση με τη σωματική, είναι πιο σημαντική και είναι αυτή που απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο για να αντιμετωπιστεί. Δεν δημιουργούν όλες οι ουσίες και τις δυο μορφές εξάρτησης.

Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων

Το ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) είναι αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και λειτουργεί από το 1983, με την ίδρυση της ΙΘΑΚΗΣ, της πρώτης ελληνικής θεραπευτικής κοινότητας (ειδική νομοθετική ρύθμιση με Ν.1729/1987).
Εξυπηρετεί καθημερινά περίπου 3.000 άτομα, χρήστες και μέλη οικογενειών, σε ένα δίκτυο περισσότερων από 90 μονάδων σε διαφορετικές περιοχές της χώρας.
Οι δραστηριότητές του αφορούν επίσης τους τομείς πρωτογενούς πρόληψης, εκπαίδευσης και έρευνας. Είναι σύμβουλος οργανισμός του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του ΟΗΕ (ECOSOC) σε θέματα ναρκωτικών, και ένας από τους βασικούς φορείς εφαρμογής του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Αντιμετώπιση της Εξάρτησης από Ουσίες.
Προβοκάτσια

Ο όρος προβοκάτσια είναι λατινογενής, εκ του "provoco" που σημαίνει προκαλώ - πρόκληση που όμως λαμβάνει ιδιαίτερη σημασία ως πολιτικοκοινωνικός και στρατιωτικός όρος.

Γενικά

Γενικά προβοκάτσια χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε προκλητική δόλια ενέργεια που διεγείρει ή αποσκοπεί είτε σε πράξεις βίας και εκδίκησης, είτε σε δημιουργία γενικότερης σύγχυσης σε πρόσωπα, ή ομάδες ατόμων, ή και σε συγκεκριμένο κοινωνικό σύνολο.

Η προβοκάτσια επιχειρείται πάντοτε κατά στόχου με δόλια διείσδυση είτε απ' ευθείας στο χώρο της εκδήλωσής της, είτε δια μέσου ομάδας ατόμων που θα είναι ο στόχος. Συνηθέστερες εκδηλώσεις ή χώροι που μπορεί να σημειωθεί προβοκάτσια είναι οι διαδηλώσεις, πολιτικές συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια, πορείες, αλλά και εγκαταστάσεις στρατιωτικές, πολιτικές, θρησκευτικές, βιομηχανικές, αγροτικές, δημόσιες υπηρεσίες, γραφεία, οικίες, συγκοινωνιακά μέσα κ.λπ.

Σκοπός

Απώτερος σκοπός αυτών που διενεργούν προβοκάτσια, είναι είτε η γενικότερη υιοθέτηση κάποιων ψευδών απόψεων που μπορεί να βλάψουν κάποιον ή κάποιους μέχρι και παρότρυνση ή υποκίνηση σε ενέργειες εκδίκησης. Εκδηλώνεται με απλή συνθηματολογία μέχρι και καταστροφή, εμπρησμό ή τραυματισμό και θάνατο προσώπων. Η προβοκάτσια θεωρείται ένα από τα ισχυρότερα όπλα της μαχητικής προπαγάνδας στη ψυχολογία της μάζας που μπορεί να καταστεί πολύ επικίνδυνη σε περιόδους κρίσεων, π.χ. πολιτικών, οικονομικών κ.λπ.
Χειλικοποιημένα ουρανικά σύμφωνα

Τα χειλικοποιημένα ουρανικά σύμφωνα είναι αυτά που κάνουν παράλληλη χρήση χειλικών και ουρανικών ήχων. Στις περιπτώσεις αυτές η στρογγυλότητα φωνηέντων συμπιέζεται, κατά τρόπο παρόμοι με το [[y]], αντί να εξέχει όπως το [[u]]. Στο Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο αυτή η δευτερεύουσα άρθρωση συμβολίζεται ως ⟨[ᶣ]⟩ -υπερκείμενο του χαρακτήρα ⟨[ɥ]⟩- ως το σύμβολο για χειλικοποιημένα ουρανικά προσεγγιστικά σύμφωνα.  Εάν οι ήχοι αυτοί συνδυάζονται με άλλου χειλικοποιημένα φωνήεντα, τότε μπορούν επίσης να αναπαρασταθούν ως ουρανικά φωνήεντα μαζί με χειλικοποίηση ως ⟨[ʷ]⟩, για παράδειγμα το [[sʲʷ]] = [[sᶣ]] της Αμπχαζικής γλώσσας ή το [[nʲʷ]] = [[nᶣ]] της γλώσσας Ακάν.
Το χειλικοποιημένο ουρανικό [[ɥ]] συνήθως εμφανίζεται στα Μανδαρινικά κινεζικά και στα γαλλικά, αλλά δεν είναι κοινό σε άλλες γλώσσες καθώς η εμφάνιση του εξαρτάται γενικά από την παρουσία πρόσθιων φωνηέντων όπως ø και y τα οποία εν γένει είναι σπάνια. Η εξαίρεση στην περίπτωση αυτοί είναι οι συνδυασμοί που εμφανίζοντι σε κάποιες γλώσσες του Καυκάσου και της Δυτικής Αφρικής χωρίς πρόσθια στρογγυλεμένα σύμφωνα, όπως τα Αμπχαζικά, και ως αλλόφωνα χειλικοποιημένων συμφώνων πριν το [/i/], συμπεριλαμβάνοντας το [[tsᶣ]] στην αρχή. Στα ρωσικά, τα [/o/] και [/u/] προκαλούν την χειλικοποίηση του όποιου συμφώνου προηγείται, κάτι που συμπεριλαμβάνει και τα ουρανικά σύμφωνα, έτσι η λέξη нёс (κουβάλησε) φωνητικά αποδίδεται ως [[nᶣɵs]]. Επίσης, η γλώσσα Ιάαϊ διαθέτει το άφωνο χειλικοποιημένο ουρανικό προσεγγιστικό [/ɥ̊/].
Σε ότι αφορά τα χειλικοουρανικά σύμφωνα όπως τα [[p͡c, b͡ɟ, m͡ɲ]] η εμφάνιση τους είναι θεωρητικά δυνατή. Ωστόσο, οι πλησιέστεροι ήχοι που έχουν παρατηρηθεί στις γλώσσες ανά τον κόσμο είναι οι χειλικοί μεταουρανικοί ήχοι της γλώσσας Γέλε στην Νέα Γουινέα, οι οποίοι μερικές φορές μεταγράφονται ως χειλικοουρανικοί.