google/wiki40b huggingface dataset:
Βασίλης Λέκκας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Μητρούσι Σερρών στις 13 Οκτωβρίου 1960. Πρωτοεμφανίστηκε στο μουσικό χώρο τραγουδώντας στο έργο του Μάνου Χατζιδάκι "Η εποχή της Μελισσάνθης". Από τότε συνεργάστηκε με το συνθέτη σε δίσκους, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις.
Το 1981 συμμετείχε στους Αγώνες ελληνικού τραγουδιού Κέρκυρας, που διοργάνωσαν από κοινού ο Μάνος Χατζιδάκις με τον Δήμο Κερκυραίων. Το τραγούδι συμμετοχής είχε τίτλο «Κυριακή Απόγευμα» ενώ η μουσική κι οι στίχοι ήταν του Χρήστου Κυριαζή.
Τον Ιούνιο του 1986 συμμετείχε στην έναρξη του θεσμού "Βράδια Μουσικής", η οποία μεταδόθηκε ζωντανά από την Ιταλία σε ολόκληρο τον κόσμο. Συγχρόνως τον ίδιο χρόνο εμφανίσθηκε και σαν ηθοποιός στο Φάντασμα της Αυγής σε μουσική της Σάντυς Παπαστεφάνου, σενάριο Γ. Ξενία και σκηνοθεσία Β. Νικολαΐδη. Εκτός από τις συναυλίες και τις συμμετοχές του σε πολλά cd συνεργάστηκε και με τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, με την Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων και με την ορχήστρα της ΕΡΤ3 το 1997 ως σολίστ. Ακόμα έχει συμπράξει με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης». 
Έχει συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Ηλία Ανδριόπουλο, αλλά και με νεώτερους μουσικούς όπως τους Γιάννη Σπάθα, Χάρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Τρανταλίδη, Ελένη και Σουζάνα Βουγιουκλή κλπ.  
Το 2000 τραγούδησε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το έργο του Οδυσσέα Ελύτη Προσανατολισμοί σε μουσική του Ηλία Ανδριόπουλου. Το 2002, ο Βασίλης Λέκκας συμμετείχε στην θεατρική παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης Η κωμωδία των παρεξηγήσεων του Σαίξπηρ, ενώ το 2005 στη θεατρική παράσταση Ως την άκρη του ονείρου, θίασος ΑΒΑΝΤΙ σε σκηνοθεσία Κέλλυς Σταμουλάκη.
Έχει εμφανισθεί σε πολλές μουσικές σκηνές και φεστιβάλ της Ελλάδας, αλλά έχει παρουσιαστεί επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Χάγης, στη Ρωσία, στο Δημοτικό Θέατρο Λάρνακας στην Κύπρο κλπ. Όμως ο αγαπημένος του χώρος το λεγόμενο «σπίτι του Βασίλη» ήταν το Καφέ Παράσταση ένας μικρός ατμοσφαιρικός χώρος στην οδό Βαλτετσίου στα Εξάρχεια όπου στη διάρκεια της δεκαετίας '90 έκανε τις περισσότερες εμφανίσεις του.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ στη Β' Αθήνας (έλαβε 9.689 σταυρούς προτίμησης). 
Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Μαρή και έχουν δύο παιδιά, τον Ηλία και τη Θεανώ.
Λιου Χουιχουί

Καριέρα

Έσπασε το ρεκόρ Ασίας για πρώτη φορά το 2012, με 64.95 μέτρα.
Το 2013 έσπασε και πάλι το ρεκόρ Ασίας, με 65.62 μέτρα. Αυτή τη φορά όμως, βρέθηκε από δείγμα της Λιού εκείνων των αγώνων, απαγορευμένη ουσία, και έτσι της αφαιρέθηκε το ρεκόρ, και απκλείστηκε από κάθε διεθνή αγώνα για ένα χρόνο, από τις 23 Μαΐου 2013 έως τις 23 Μαΐου 2014.
Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με βολή 66.13 μέτρων, και νέο Ασιατικό ρεκόρ.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 τερμάτισε στην 7η θέση.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό, ενώ στον προκριματικό έκανε βολή στα 67.59, νέο Πανασιατικό ρεκόρ.
Χαφ Γουέι Τρι

Γεωγραφία

Η Χαφ Γουέι Τρι βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα και νόιτια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βόρεια της Κίνγκστον.

Δημογραφία

Η Χαφ Γουέι Τρι έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 18.139 κατοίκους.]]).
Αθηνά (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 128)

Περιγραφή

Είναι από πεντελικό μάρμαρο. Η κατασκευή του είναι ημιτελής. Εικονίζει την Αθηνά Παρθένο με ασπίδα. Είναι έργο ανεκτίμητης καλλιτεχνικής αξίας, διότι μας μεταφέρει λεπτομέρειες του πρωτοτύπου του, της ασπίδας και της βάσης του αγάλματος, οι οποίες είναι γνωστές μόνο από γραπτές μαρτυρίες. Η Αθηνά στέκει όρθια με ήρεμη, αξιοπρεπή διάθεση. Στηρίζεται στο δεξί πόδι και είναι ντυμένη με αττικό πέπλο. Το αριστερό χέρι ακουμπάει στην όρθια ασπίδα. Το δεξί χέρι που λείπει πρέπει να στηρίζονταν σε μια κολόνα και να κρατούσε μια Νίκη, η οποία επίσης λείπει.

Ιστορική τοποθέτηση

Το αντίτυπο κατασκευάστηκε τον 1ο αιώνα π.Χ.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κροατίας

Δομή

Η Α-1 Λίγκα, η οποία ακολουθεί τους κανόνες της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), αποτελείται από 14 ομάδες. 11 ομάδες μετέχουν στην κανονική περίοδο και 3 ομάδες εισέρχονται στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος από την περιφερειακή Αδριατική Λίγκα. Η πιο επιτυχημένη ομάδα είναι Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ με 18 τίτλους πρωταθλήματος.
Τέοντορ Μόμσεν

Βιογραφία

Ο Τέοντορ Mόμσεν γεννήθηκε στο Γκάρντινγκ της επαρχίας Σλέσβιχ και ήταν γιος ενός φτωχού ιερέα. Μεγάλωσε στο Ολντέσλοε και τελείωσε το γυμνάσιο στην Αλτόνα του Αμβούργου. Μελέτησε αργότερα τα ελληνικά και τα λατινικά και έλαβε το δίπλωμά του το 1837, ως διδάκτωρ του ρωμαϊκού δικαίου. Δεδομένου ότι δεν μπόρεσε να περάσει τα οικονομικά, γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου μελέτησε τη νομολογία από το 1838 έως το 1843. Χάρη σε μια δανική επιχορήγηση, ήταν σε θέση να επισκεφτεί τη Γαλλία και την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1848 στη Γερμανία, ο Mόμσεν εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Ρέντσβμουρκ, που υποστήριζε την προσάρτηση του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της συνταγματικής μεταρρύθμισης. Έγινε καθηγητής της Νομικής στο ίδιο έτος στο πανεπιστήμιο της Λειψίας. Όταν διαμαρτυρήθηκε για το νέο σύνταγμα της Σαξωνίας το 1851, έπρεπε να παραιτηθεί. Εντούτοις, το επόμενο έτος έλαβε μια καθηγεσία για το ρωμαϊκό δίκαιο στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1854 έγινε καθηγητής της Νομικής στο πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου, όπου συνάντησε τον Jakob Bernays. Ο Mόμσεν έγινε ερευνητικός καθηγητής στην ακαδημία του Βερολίνου των επιστημών το 1857. Βοήθησε αργότερα στη δημιουργία και διαχείριση γερμανικού αρχαιολογικού ιδρύματος στη Ρώμη. Το 1858 διορίστηκε ως μέλος της ακαδημίας των επιστημών στο Βερολίνο, και έγινε επίσης καθηγητής της ρωμαϊκής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1861, όπου παρέμεινε μέχρι το 1887. Είναι ένας από τους πολύ λίγους non-fiction συγγραφείς που έλαβε το βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία. Ο Mόμσεν είχε δεκαέξι παιδιά με τη σύζυγό του Marie (κόρη του συντάκτη Karl Reimer από τη Λειψία), μερικά από την οποία πέθαναν σε νεαρή ηλικία. Δύο από τους δισέγγονούς του, ο Χανς και ο Βολφγκαγκ, ήταν Γερμανοί ιστορικοί.

Έργο

Ο Mόμσεν δημοσίευσε εκατοντάδες εργασίες (βιβλιογραφικοί κατάλογοι του 1905 αναφέρουν πάνω από 1.000) και θέσπισε αποτελεσματικά ένα νέο πλαίσιο για τη συστηματική μελέτη της ρωμαϊκής ιστορίας. Αν και ατελής, η «ιστορία της Ρώμης» έχει θεωρηθεί η κύρια εργασία του.
Χαρίσιος Μεγδάνης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1768 και καταγόταν από οικογένεια αρματωλών από το Ριάχοβο (Πολύρραχο) Σερβίων. Η οικογένειά του, της οποίας μέλος ήταν και ο κλέφτης Πάνος Μεϊντάνης είχε απώτερη καταγωγή από το Πισοδέρι Φλώρινας. Υπήρξε μαθητής του Ιωάννη Πέζαρο, του Ιωνά Σπαρμιώτη και του Αμφιλόχιου Παρασκευά. Εργάστηκε ως οικοδιδάσκαλος στην Πέστη της Ουγγαρίας και όταν επέστρεψε στην Κοζάνη έγινε ιερέας ενώ σπούδασε και ιατρική. Ήταν πεθερός του επίσης γιατρού και λόγιου Γεώργιου Σακελλάριου. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία από τον πρόκριτο Κοζάνης Δ.Τακιατζή.
Νορμπέρ Ρατσιραχονάνα

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στην Αντσιρανάνα, στις 18 Νοεμβρίου του 1938. Ίδρυσε και έγινε πρόεδρος του Κόμματος «Κρίνεστε από το Έργο σας» (Asa Vita no Ifampitsarana). Το εν λόγω κόμμα ήταν αντίθετο προς τον πρόεδρο Ντιντιέ Ρατσιράκα. Ο ίδιος ο Ρατσιραχονάνα και το κόμμα του ανήκαν στο συνασπισμό που εξέλεξε τον Αλμπέρ Ζαφί στην προεδρία, το 1993. Με την εκλογή του Ζαφί, διορίστηκε ως πρόεδρος του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Πρωθυπουργός και προσωρινός πρόεδρος

Ο Πρόεδρος Ζαφί διόρισε πρωθυπουργό το Ρατσιραχονάνα στις 28 Μαΐου του 1996. Λίγο αργότερα ο Ζαφί καθαιρέθηκε από το Κοινοβούλιο έπειτα από πρόταση μομφής. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1996 ο δικαστικός έγινε και προσωρινός πρόεδρος. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου του 1996, ήρθε 4ος λαμβάνοντας ποσοστό 10,14% των ψήφων, με πρώτους τους Ρατσιράκα, Ζαφί και Εριζό Ραζαφιμαχαλέο. Στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1996 ο Ρατσιραχονάνα υποστήριξε το Ζαφί. Ωστόσο, πρόεδρος εξελέγη ο Ρατσιράκα στις 29 Δεκεμβρίου, με οριακή πλειοψηφία. Στις 9 Φεβρουαρίου του 1997 ορκίστηκε πρόεδρος ο Ρατσιράκα και τερματίστηκε η θητεία του Ρατσιραχονάνα στο ύπατο αξίωμα. Έπειτα από 12 ημέρες αντικαταστάθηκε και ως πρωθυπουργός. Το κόμμα AVI έγινε στη συνέχεια το κυριότερο αντιπολιτευόμενο κόμμα, παρά την αποδυνάμωσή του. Στις βουλευτικές εκλογές του 1998 κέρδισε μόνο 13 επί συνόλου 150 εδρών στο Κοινοβούλιο.

Μετέπειτα πολιτική δράση

Το 1997 ο δικαστικός έγινε πρόεδρος της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής του συνασπισμού της Αντιπολίτευσης με την ονομασία «Πανόραμα».
Το 2001 ο Ρατσιραχονάνα απέσυρε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2001 και υποστήριξε την υποψηφιότητα του Μαρκ Ραβαλομανάνα.
Διορίστηκε «απεσταλμένος» του προέδρου επί προεδρίας Ραβαλομανάνα. Το 2006 παραιτήθηκε και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το προεδρικό αξίωμα. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2006 έλαβε 4,22% των ψήφων και ήρθε 5ος.
Χριστιανός Γκύλντενλιβε

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος νόθος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της ερωμένης του Σοφίας-Αμαλίας Μοτ. 
Στην Σοφία-Αμαλία και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του κόμη (κόμισσας) του Ντάννεσκιελτ-Σάμσιε. Ο Χριστιανός γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη· υπηρέτησε στο στρατό της Δανίας και άλλων χωρών με διάκριση. Έγινε Γενικός Διευθυντής Ταχυδρομείων. 
Απεβίωσε το 1703 στην Οντένσε της νήσου Φούνεν σε ηλικία 71 ετών.
Α.Ο. Ποσειδώνας Πάτρας

Υδατοσφαίριση

Το γυναικείο τμήμα υδατοσφαίρισης έχει συμμετάσχει στην Α΄Εθνική  το 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007.
Κοραλία Ανδρειάδη

Βιογραφικά Στοιχεία

Η Κοραλία, κόρη του Δημητρίου Ανδρειάδη (1896–1970) και της Ελένης Στεφάνου (1905–1993), από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο (Σαμψούντα) αντίστοιχα, γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο στις 5 Μαΐου 1935. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Σχολή Χατζιδάκη και σπούδασε στην Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Παράλληλα, με τη βοήθεια του πατέρα της, ασχολήθηκε με την εισαγωγή ινδικών ταινιών και ταξίδεψε στην Ινδίες αλλά και στην Ευρώπη. Το 1962 πήρε δίπλωμα ξεναγού και εργάστηκε ως ξεναγός για μικρό διάστημα. 
Το 1963 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο Απόπειρες, ενώ ποιήματά της είχαν ήδη δημοσιευτεί στο περιοδικό Νέα Εστία. Στις 11 Ιουλίου 1966 παντρεύτηκε τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Έκτοτε αφοσιώθηκε στην φροντίδα του εκδιδομένου και ανέκδοτου έργου του Θεοτοκά. 
Το 1967 εξέδωσε την δεύτερη συλλογή ποιημάτων της Σε άλλο φως, αλλά αρνήθηκε τη διακίνησή της στο εμπόριο λόγω της μεσολάβησης της δικτατορίας. Από την ίδια χρονιά ως το 1974 υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων (Ε.Μ.Ε.Π.). Από το 1969 ως το 1973 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων Iστορίας της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1971 εκδόθηκε η συλλογή της Η ταυτότητα και το 1975 η σύνθεση Οι μεγάλες διαδικασίες. Από το 1974 ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συμπαράστασης Κυπρίων, προσφέροντας βοήθεια σε κύπριους πρόσφυγες. Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 1976 αυτοκτόνησε, πέφτοντας από την ταράτσα του σπιτιού της, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας 90, στην Αθήνα.
Μάγκνους του Χόλσταϊν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο κάστρο Κοπενχάγκεν (μετέπειτα Χρίστιανσμπορκ) και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και της Δωροθέας των Ασκάνια, κόρης του Μάγκνους Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.
Στα 17 έτη του εστάλη στη Γερμανία για να μορφωθεί σε διάφορες Αυλές της χώρας. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μάγκνους επέστρεψε στη Δανία για τη στέψη του μεγαλύτερου αδελφού του Φρειδερίκου Β΄ ως βασιλιά. Το ίδιο έτος ο επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης (περιοχών στη Λιβονία) πώλησε τα εδάφη του για 30.000 τάληρα στον Φρειδερίκο Β΄. Ο βασιλιάς προτίμησε να παραχωρήσει τη Λιβονία στον Μάγκνους, αντί να διαιρέσει τα πατρικά εδάφη με τον αδελφό του. Ο Μάγκνους δέχθηκε να αποκηρύξει το δικαίωμα διαδοχής του στα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και το 1560 μετέβη με στρατό στο Έσελ, όπου αμέσως εκλέχθηκε επίσκοπος Έσελ-Βηκ & Κουρλάνδης από τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού.

Βασιλιάς της Λιβονίας

Το 1570 ο Μάγκνους έφθασε στη Μόσχα, όπου ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας τον έστεψε βασιλιά της Λιβονίας με αντάλλαγμα τη συμμαχία του. Ήταν η περίοδος του Πολέμου της Λιβονίας (1558-83) και οι περιοχές έπρεπε να κατακτηθούν. Έλαβε τον καταστατικό χάρτη του υποτελούς βασιλείου. Ο Μάγκνους έφυγε από τη Μόσχα με 20.000 Ρώσους στρατιώτες για να καταλάβει το Ρεβάλ (νυν Ταλίν) από τους Σουηδούς. Ο Ιβάν Δ΄ ήλπιζε στη βοήθεια του Φρειδερίκου Β΄, αλλά αυτό δεν έγινε και ο Μάγκνους εγκατέλειψε την πολιορκία. 
Ζήτησε από τους ευγενείς της Λιβονίας να συνασπιστούν μαζί του εναντίον των ξένων, αλλά ο ΙΒάν Δ΄ του επιτέθηκε και τον αιχμαλώτισε. Όταν ελευθερώθηκε δεν ήταν πια βασιλιάς, αλλά ο Στέφαν Μπάτορυ της Πολωνίας. Έζησε τα τελευταία έτη στο κάστρο Πίλτεν στην επισκοπή της Κουρλάνδης, όπου απεβίωσε. Το 1662 το λείψανό του μεταφέρθηκε στη Δανία και εναποτέθηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε.
Ευβοϊκή Γνώμη

Η «ΕΥΒΟΪΚΗ ΓΝΩΜΗ» είναι εβδομαδιαία εφημερίδα ποικίλης ύλης, που εκδίδεται από το 1976 στην Εύβοια.
Εμφανίστηκε στο χώρο της ενημέρωσης ως δημιούργημα του έως σήμερα εκδότη της Γιάννη Χ. Θεοφανίδη την Τρίτη 4 Μαΐου του 1976. 
Αρχικά, τυπωνόταν στην Αθήνα και κυκλοφορούσε με 8 μεγάλες σε σχήμα σελίδες. Το 1979 εξέδωσε το πρώτο free περιοδικό με τον τίτλο  «ΤΟ ΑΛΦΑ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ».
Το 1981 οργάνωσε στη Χαλκίδα ιδιόκτητο εκδοτικό τυπογραφείο με λινοτυπικές μηχανές και δύο επίπεδα πιεστήρια, ενώ το 1990 η αυξανόμενη κυκλοφορία της ανάγκασε την ιδιοκτησία να φέρει στην Εύβοια το πρώτο κυλινδρικό ταχυπιεστήριο, που το εγκατέστησε στα «Δύο Δέντρα» Χαλκίδας. 
Από το 1995 τυπώνεται στα ταχυπιεστήρια  μεγάλου εκδοτικού συγκροτήματος της Αθήνας, ενώ το 2008 ξεκίνησε τις περιοδικές ειδικές εκδόσεις με τον τίτλο "GO!".
Σήμερα η «ΕΥΒΟΪΚΗ ΓΝΩΜΗ» κυκλοφορεί κάθε Παρασκευή πρωί με 48 σελίδες στα περίπτερα του νομού Ευβοίας, καθώς και σε επιλεγμένα σημεία των νομών Βοιωτίας και Φθιώτιδας.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της 1ης έρευνας αναγνωσιμότητας περιφερειακών μέσων ενημέρωσης, που διεξήχθη το 2007 από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας η «ΕΥΒΟΪΚΗ ΓΝΩΜΗ» είναι η πρώτη σε αναγνωσιμότητα εβδομαδιαία περιφερειακή εφημερίδα της Ελλάδας.
Η εφημερίδα ανήκει στις ΕΚΔΟΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΓΝΩΜΗ (Γιάννης Θεοφανίδης και Σία Ο.Ε) και έχει έδρα τη Χαλκίδα (οδός Αθηνάς 4, δίπλα στα ΕΛΤΑ).
Η επίσημη ιστοσελίδα της βρίσκεται στη ηλεκτρονική διεύθυνση www.egnomi.gr. Στην ίδια διεύθυνση λειτουργεί και η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας με ειδήσεις και νέα από την Εύβοια και τη Στερεά Ελλάδα.
Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ

Βίος

Ο Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ γεννήθηκε στην Ντεσίζ (Decize) στις 25 Αυγούστου 1767 από τον Λουδοβίκο Ιωάννη, ανθυπασπιστή της χωροφυλακής και έπειτα λοχαγό του ιππικού, κι από την κόρη του Ρομπινό, βασιλικού συμβολαιογράφου στην ίδια πόλη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στο Νανσέλ συρ Ουάζ, και μετά στο Μπλερανκούρ (Blérancourt) στην Αιν όπου μετατέθηκε ο πατέρας του. Όταν πέθανε ο πατέρας του πήγε να σπουδάσει στο κολλέγιο των Ορατοριανών στη Σουασσόν. Όταν αποφοίτησε επέστρεψε στο Μπλερανκούρ όπου είχε συνάψει σχέσεις με την Τερέζα Ζελέ, κόρη ενός ευυπόληπτου συμβολαιογράφου του τόπου. Πιέζεται από τον πατέρας της να την παντρευτεί όταν μένει έγκυος, αλλά εκείνος αρνείται και φεύγει παίρνοντας μαζί του τα ασημικά της οικογένειας. Τελικά κλείνεται σε ένα αναμορφωτήριο του Παρισιού από  τον Σεπτέμβριο του 1786 ως τον Μάρτιο του 1787. Κάνει πρακτική εξάσκηση σε έναν εισαγγελέα της Σουασσόν και εγγράφεται στη Νομική της Ρενς.
Στις 15 Απριλίου 1788 αναγορεύεται διδάκτωρ της νομικής. Επιστρέφει στην Μπλερανκούρ και μέσα στον Επαναστατικό αναβρασμό δημοσιεύει ένα ποίημα με τίτλο, Οργκάντ, όπου ασκεί κριτική στη θρησκεία, τη μοναρχία, και τους ευγενείς. Ο Σαιν Ζυστ γίνεται γραμματέας του Δήμου και συνταγματάρχης της Εθνοφυλακής του Μπλερανκούρ και με αυτόν τον βαθμό συμμετέχει στις 14 Ιουλίου 1790, πρώτη επέτειο της καταλήψεως της Βαστίλλης. Το 1791 εξέδωσε το έργο του Το πνεύμα της Επανάστασης και του Συντάγματος της Γαλλίας, το οποίο εκδόθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και εξαντλήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1792 εξελέγη πέμπτος αντιπρόσωπος της Αιν στην Συμβατική Εθνοσυνέλευση και ήταν από τους πρώτους που ψήφισε τη θανατική καταδίκη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ'.
Το 1793 έγινε μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας και προσπάθησε, μαζί με τον Ροβεσπιέρο, να διαφυλάξει τη Επανάσταση από τους παντοειδείς εχθρούς. Για το σκοπό αυτό στήριξε την Τρομοκρατία και εξουδετέρωσε με τη γκιλοτίνα πολλούς από τους αντιφρονούντες. Αγωνίστηκε εναντίον των Γιρονδίνων και πέτυχε την ανατροπή τους, το 1793. Ανέλαβε τη διοργάνωση της στρατιάς του Ρήνου και ύστερα της στρατιάς του Βορρά, και συνετέλεσε στη νίκη στο Φλερύ (1794).
Φανατικός δημοκράτης, ονειρευόταν μια δημοκρατία που να στηρίζεται στους μικρούς ιδιοκτήτες, τεχνίτες και χωρικούς. Μερικές από τις πολιτικές απόψεις του είχαν περιληφθεί στο Σύνταγμα του 1793.
Ήταν γνωστός ως ο «ωραίος Σαιν-Ζυστ» και μαζί με τους Ροβεσπιέρο και Κουτόν αποτελούσε την «Τριανδρία». Στις 27 Ιουλίου 1794, συνελήφθη μαζί με τους οπαδούς του Ροβεσπιέρου και την επομένη αποκεφαλίστηκε στη γκιλοτίνα.
Μπίλυ Άνγκερ

Χρόνος 2007

Seven's Eleven: Sweet Toys Ρόλος :Frankie
National Treasure: Book of Secrets Ρόλος :Charles Gates
Changeling Ρόλος : Screaming Boy
Rock Slyde Ρόλος : Young Rock Slyde
Crank: High Voltage Ρόλος :Young Chev Chelios

Χρόνος 2008

Cop Dog Ρόλος :Robby North
Opposite Day Ρόλος : Sammuel " Sammy" Benson
Children of the Corn Ρόλος : AΠρόσθετες φωνές
Alabama Moon Ρόλος :Πρόσθετες φωνές
Jack and the Beanstalk Ρόλος :Prince Charming
Monster Mutt Ρόλος :Zack Taylor

Χρόνος 2010

The Invited Ρόλος :Πρόσθετες φωνές
Sammy's Adventures: The Secret Passage Ρόλος : Sammy
You Again Ρόλος : Ben Olsen

Χρόνος 2011

Tumbling Ρόλος :Josh
The Love Forever Ρόλος : Joseph

Χρόνος 2012

Sammy 2 Ρόλος :Sammy
Το Χαμένο Μενταγιόν:Οι περιπέτειες του Billy Stone Ρόλος : Billy Stone
Τηλεοπτικές σειρές Χρόνος 2007
Scrubs
Ρόλος: Devin
Cold Case Ρόλος: Jeff Reed
Το σόου του Jay Logano Ρόλος : Kid #2
Desperate Housewives
Ρόλος :Chad Χρόνος 2008
Medium Ρόλος : Jeremy McMullin
Can You Teach My Alligator Manners? Ρόλος : Eric
Terminator: Tα χρονικά της Σάρα Κόνορ Ρόλος :Martin "Marty" Bedell
Family Guy Ρόλος :School Kid
Σημαία της Πολωνίας

Η σημαία της Πολωνίας έχει ως χρώματα το λευκό και το κόκκινο. Όταν εμφανίζεται οριζόντια, το λευκό είναι στην κορυφή και όταν υψώνεται κάθετα, το λευκό είναι στα αριστερά.
Η ιστορία της σημαίας αναφορικά με τα χρώματα ανάγεται στο 1831. Αποτελεί, μαζί με το εθνόσημο της χώρας και τον εθνικό της ύμνο, ένα από τα τρία συνταγματικά σύμβολα της Πολωνίας.
Η πολωνική σημαία είναι ένα ορθογώνιο κομμάτι υφάσματος με τα εθνικά χρώματα, με ή χωρίς το εθνόσημο στη λευκή λωρίδα. Η ημέρα της σημαίας εορτάζεται στην Πολωνία στις 2 Μαΐου.

Βασιλική σημαία

Οι αρχαιότερες πολωνικές σημαίες ονομάζονταν stanice και έμοιαζαν με τις σημαίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτές χρησιμοποιούνταν τόσο ως θρησκευτικά όσο και ως στρατιωτικά σύμβολα τουλάχιστον από το 10ο αιώνα. Έπειτα από το 966, όταν η Πολωνία ασπάστηκε το Χριστιανισμό, το stanice εκχριστιανίστηκε και τα παγανιστικά σύμβολα αντικαταστάθηκαν από χριστιανικά. Την εποχή του Βασιλιά Βλαδίσλαου Α΄ (1320–1333) έγινε σημαία ένα κόκκινο ρούχο διακοσμημένο με το Λευκό Αετό του εθνοσήμου της Πολωνίας, σύμβολο βασιλικής εξουσίας.
Στα χρόνια της Κοινοπολιτείας μεταξύ Λιθουανίας και Πολωνίας, χρησιμοποιήθηκε η σημαία της Κοινοπολιτείας, που συνδύαζε τα σύμβολα στην πολωνική σημαία και στη σημαία του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Στη διάρκεια του 17ου αιώνα, η εν λόγω σημαία συχνά χωρίστηκε σε τρεις ή 4 οριζόντιες λωρίδες με ψαλιδωτή ουρά, χρώματος λευκού και ερυθρού.
Το 17ο και 18ο αιώνα οι στρατοί της Ευρώπης χρησιμοποιούσαν κονκάρδες με τα εθνικά τους χρώματα. Ως το 1831, δεν υπήρχε συμφωνία στην Πολωνία για το τι χρώματα θα είχαν οι δικές της κονκάρδες. Οι στρατιώτες φόραγαν λευκές ή λευκές- κόκκινες ή κυανέρυθρες κονκάρδες.
Το 1791 η Στρατιωτική Επιτροπή αντικατέστησε τις κονκάρδες με σταυρό και πολλοί τον καρφίτσωναν στην κονκάρδα τους ή ακόμα φορούσαν την κονκάρδα χωρίς το σταυρό.
Το άσπρο και το κόκκινο χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ως εθνικά χρώματα από πολίτες στις 3 Μαΐου 1792 στη Βαρσοβία, στη διάρκεια των εορτασμών για την πρώτη επέτειο του Συντάγματος, το οποίο υιοθετήθηκε στις 3 Μαΐου 1791.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1831 υιοθετήθηκαν από τη Βουλή το λευκό και το ερυθρό.
Οι λευκές και κόκκινες σημαίες κυμάτισαν για πρώτη φορά στη διάρκεια διαδήλωσης από πατριώτες στη Μόσχα, το 1916. Την 1η Αυγούστου 1919 εγκρίθηκε από τη Βουλή η καθιέρωση της δίχρωμης σημαίας ως εθνικής.
Για να αποφευχθεί η σύγχυση, η Βουλή ενέκρινε και μία εναλλακτική σημαία με το εθνόσημο της Πολωνίας σε λευκή λωρίδα.
Κώστας Γιαννούλης

Σε συλλογικό επίπεδο

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα του Βατανιακού. Ο πρώτος του επαγγελματικός σταθμός ήταν ο Πανιώνιος, στον οποίο όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ, παρά δόθηκε δύο χρονιές δανεικός σε Φωστήρα και Πιερικό. Την περίοδο από το 2007 ως το 2010 είχε συμβόλαιο με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο σημείωσε συνολικά 55 συμμετοχές πρωταθλήματος.
Τον Μάιο του 2010 υπέγραψε με την Κολωνία (1. FC Köln) για να αγωνιστεί στην Μπουντεσλίγκα. Στα μισά της αγωνιστικής περιόδου, η γερμανική ομάδα, με την οποία δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα, γνωστοποίησε στον Γιαννούλη ότι προτίθεται να τον αφήσει ελεύθερο, τελικά όμως τον Ιούνιο του 2011 τον παραχώρησε στον Ατρόμητο Αθηνών με τη μορφή δανεισμού για έναν χρόνο. Το καλοκαίρι του επόμενου έτους, έμεινε ελεύθερος από την Κολωνία και υπέγραψε με κανονική μεταγραφή στον Ατρόμητο.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2014 έγινε γνωστή η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό, σε αντικατάσταση του Χοσέ Χολέμπας που είχε αποχωρήσει μερικές ημέρες νωρίτερα, το επόμενο καλοκαίρι όμως, έχοντας μείνει ελεύθερος, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στον Αστέρα Τρίπολης.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής στις μικρές εθνικές ομάδες, τόσο με τη Νέων όσο και με την Ελπίδων για να ακολουθήσει και η Ανδρών, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στις 15 Νοεμβρίου 2011, απέναντι στη Ρουμανία, σε φιλικό αγώνα.
Κάστρο Αγίου Φιλίππου

Φάρος του Σαν Κάρλος

Λόγω της επιβλητικής θέσης του, η οποία επέβλεπε την είσοδο στο λιμάνι του Μαόν, η περιοχή περιμετρικά του φρουρίου θεωρείτο ως ιδανική τοποθεσία για την ανέγερση φάρου, ενώ, το 1852, ένα φάρος ανεγέρθηκε στην θέση Σαν Κάρλος. Το φως ευρισκόταν εντός ύψους 16 μ. πύργου, ο οποίος είχε στην βάση του μονώροφη κατοικία. Το αρνητικό της συγκεκριμένης θέσης, ωστόσο, ήταν πως ευρισκόταν εντός άμεσου πεδίου βολής του στρατιωτικού πυροβολείου το οποίο ευρισκόταν εντός του κάστρου.
Οι φύλακες του φάρου προειδοποιούνταν όταν ασκήσεις πυροβολικού λάμβαναν χώρα, ωστόσο διαμαρτύρονταν πως τα βλήματα προκαλούσαν φθορές στο κτίριο και προκαλούσαν ανησυχία στις οικογένειές τους. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνεχίστηκε έως το 1912, όταν ο φάρος έκλεισε και αντικαταστάθηκε από κινητό φως τοποθετημένο επί μεταλλικής επωτίδας. Η τελευταία κατέβαινε κατά την διάρκεια των ασκήσεων πυροβολικού, ενώ ανυψωνόταν, στην συνέχεια, εκ νέου, φτάνοντας να καλύπτει απόσταση της τάξεως των 9,5 ναυτικών μιλίων.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το κινητό φως αντικαταστάθηκε από σταθερό φως, τοποθετημένο στην κορυφή ύψους 15 μ. τσιμεντένιο πύργου, διακοσμημένου με μαύρες και λευκές λωρίδες, επεκτείνοντας την απόσταση κάλυψής του στα 13 ναυτικά μίλια.
Ο παλαιός φάρος τελικώς καταστράφηκε το 1917, ενώ τμήματά του επαναχρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του νέου φάρου του Φαβαρίτς.
Αφροδισιάς Λακωνίας

Η Αφροδισιάς ή Αφροδισιάδα ήταν αρχαία πόλη της Λακωνίας. Η πόλη πιστεύεται σήμερα ότι βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Νεάπολης Λακωνίας.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι όταν μετά τον Τρωικό πόλεμο ο Αινείας με Τρώες κατευθυνόταν στην Σικελία τα πλοία του προσάραξαν σε μικρό όρμο της Πελοποννήσου. Εκεί ο Αινείας ίδρυσε δύο πόλεις, την Αφροδισιάδα και την Ήτιδα.
Αργότερα η Αφροδισιάδα με την Ήτιδα και την Σίδη ενώθηκαν σε μία πόλη, την Βοιαί από τον Ηρακλείδη Βοιό.
1243 Πάμελα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πάμελας εκτιμάται σε 70,07 χιλιόμετρα (από 18 παρατηρήσεις του IRAS). O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0483. Η Πάμελα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 26 ώρες και 1 λεπτό, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.