google/wiki40b huggingface dataset:
Πέτερ Γιέλε

Καριέρα

Ο Γιέλε ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Σάαν. Το 1998 προάχθηκε στην πρώτη ομάδα. Έμεινε στην ομάδα της πόλης του για 2 χρόνια. Το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο με την ελβετική Γκρασχόπερς. Το ντεμπούτο του έγινε με τον καλύτερο τρόπο:   στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα, ο βασικός τερματοφύλακας Στέφαν Χούμπερ είδε την κόκκινη κάρτα μετά από ανατροπή αντιπάλου εντός περιοχής και ο Γιέλε, που τον αντικατέστησε, απέκρουσε το πέναλτι. Παρέμεινε στην ομάδα για 6 σεζόν, ενώ αγωνίστηκε σε 44 αγώνες με τη φανέλα της. 
Το 2006 πήγε στην πορτογαλική Μποαβίστα. Έκανε καλές εμφανίσεις (24), αλλά ο ομάδα υποβιβάστηκε εξαιτίας ενός σκανδάλου. Έτσι ο Γιέλε υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο στη Τουρ, που τότε έπαιζε στη Λιγκ 2. Αγωνίστηκε σε 23 ματς.
Το 2009 επέστρεψε στην πατρίδα του, μετά την ανακοίνωσή του από τη Βαντούζ. Στις 18 Φεβρουαρίου 2013 πήγε σαν δανεικός στην Λουκέρνη με προοπτικές υπογραφής ολοκληρωμένου συμβολαίου. Όμως ένας τραυματισμός ακύρωσε τα σχέδια.

Εθνική Ομάδα

Το ντεμπούτο με την Εθνική Λίχτενσταϊν πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1998 σε ηλικία μόλις 16 ετών σε ένα φιλικό με την εθνική Αζερμπαϊτζάν. Από τότε μέχρι σήμερα είναι βασικός στην ενδεκάδα.
Παναγιώτης Κατερίνης

Αντιστασιακή δράση και διώξεις

Εντάχθηκε στο ΚΚΕ όταν ήταν ακόμα μαθητής και για το λόγο αυτό αποβλήθηκε από το Γυμνάσιο Κυπαρισσίας και πήγε στο Γυμνάσιο του Πύργου. Εν συνεχεία πήγε στην Αθήνα.
Δραστηριοποιήθηκε με την ΕΠΟΝ Πελοποννήσου της οποίας ήταν γραμματέας. Για τη δράση του πιάστηκε και βασανίστηκε από τους Ιταλούς στην Πάτρα. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο. Από τα βασανιστήρια έχασε τα λογικά του και μεταφέρθηκε με τους συντρόφους του στο Δαφνί. Υπέστη νέες διώξεις κατά τη χούντα και συνολικά είχε χρόνο φυλάκισης και εξορίας 28,5 χρόνων.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1951 και σε εκείνες του 1963. Μετά τη Μεταπολίτευση συνετέλεσε στην επανίδρυση της ΕΔΑ. Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος. Παρέμεινε στην αριστερά μέχρι το τέλος της ζωής του.
Πέθανε σε ηλικία 93 ετών, το 2013 και η κηδεία του ήταν πολιτική (έγινε πολιτική τελετή στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών). Τάφηκε στη γενέτειρά του.
Μαρία του Μονπελιέ

Βιογραφία

Ήταν το πρώτο τέκνο του Γουλιέλμου Η΄ κυρίου του Μονπελιέ (Οίκος του Γκουίλχελμ) και της Ευδοκίας Κομνηνής, κόρης του Ισαακίου (γιου του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων).
Το συμβόλαιο γάμου των γονέων της όριζε, ότι την κυριότητα του Μονπελιέ θα κληρονομούσε το πρώτο τέκνο τους, αγόρι ή κορίτσι. Έτσι η Μαρία έγινε από τη γέννησή της η κληρονόμος του Μονπελιέ. Τον Απρίλιο του 1187 ο Γουλιέλμος Η΄ απέπεμψε την Ευδοκία και νυμφεύτηκε την Αγνή, συγγενή των βασιλέων της Αραγωνίας. Έκαναν έξι γιους και δύο κόρες· η Ευδοκία κλείστηκε σε μονή στο Αριάνε ως Βενεδικτίνη μοναχή. Ωστόσο ο δεύτερος γάμος κρίθηκε άκυρος και τα από αυτόν τέκνα θεωρήθηκαν νόθα. Έτσι η Μαρία έμεινε η αδιαφιλονίκητη κληρονόμος.
Αυτή πρώτα παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο-Γοδεφρείδο Β΄ υποκόμη της Μασσαλίας, τον επονομαζόμενο Μπαρράλ το 1192 (ή λίγο πριν), όμως στο τέλος του έτους αυτού χήρεψε. Ο δεύτερος γάμος της τον Δεκέμβριο του 1197 ήταν με τον Βερνάρδο Δ΄ κόμη του Κομμένζ. Μετά από επιμονή του πατέρα της, αποκήρυξη το δικαίωμα διαδοχής της υπέρ του Γουλιέλμου (Θ΄), ετεροθαλούς αδελφού της και πρώτου γιου της Αγνής.
Από τον γάμο με τον Βερνάρδο Δ΄ η Μαρία είχε κόρες τη Ματθίλδη και την Πετρονίλλα. Όμως ο Βερνάρδος Δ΄ απέκτησε άλλες δύο συζύγους ταυτόχρονα και έγινε διαβόητος ως πολύγαμος. Ο γάμος τελικά ακυρώθηκε με επιμονή της Μαρίας (ή του Πέτρου Β΄ της Αραγωνίας) το 1201. Εν τω μεταξύ ο πατέρας της αναγνώριζε δημόσια τον Γουλιέλμο (Θ΄) ως διάδοχο· απεβίωσε το 1202. Τότε ο Γουλιέλμος Θ΄ έλαβε τον έλεγχο της πόλης, αλλά η Μαρία διεκδίκησε το δικαίωμά της. Στις 15 Ιουνίου 1204 έκανε τον τρίτο γάμο της με τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας· λόγω μίας εξέγερσης εναντίον του Γουλιέλμου Θ΄, η Μαρία αναγνωρίστηκε ως κυρία του Μονπελιέ.
Από τον γάμο της με τον Πέτρο Β΄ έκανε δύο τέκνα, τη Σάντσα (απεβ. το 1205, ενός έτους) και τον Ιάκωβο Α΄ τον Κατακτητή βασιλιά της Αραγωνίας (γενν. 1208). Ο Πέτρος Β΄ προσπάθησε αμέσως να τη διαζευχθεί, ελπίζοντας να νυμφευτεί τη Μαρία του Μομφερά, κόρη της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ και να κρατήσει το Μονπελιέ για τον εαυτό του. Τα τελευταία έτη της η Μαρία τα πέρασε αγωνιζόμενη εναντίον των πολιτικών και συζυγικών ελιγμών. Τελικά ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ αποφάσισε υπέρ αυτής, αρνούμενος να εκδώσει διαζύγιο. Η Μαρία απεβίωσε στη Ρώμη στις 21 Απριλίου 1213, κατά το ταξίδι της επιστροφής της και ο Πέτρος Β΄ πέντε μήνες μετά, στη μάχη του Μουρέ, στις 14 Σεπτεμβρίου 1213. Το μόνο επιζόν τέκνο τους, ο Ιάκωβος Α΄, τους διαδέχθηκε στην Αραγωνία και το Μονπελιέ.
Γιούρι Α΄ της Γαλικίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λέοντος Α΄ της Ρουθηνίας και της Κωνσταντίας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας. 
Έγινε δούκας του Μπελτς (1264-1301) και μετά βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας (i.e. Ρουθηνίας). Το 1308 απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Ανδρέας και Λέων Β΄.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1988

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1988 διεξήχθη στις 14 Φεβρουαρίου στην Καλαμάτα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ποντίκης του Πανελληνίου (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος.
Γεώργιος Παχυμέρης

Βίος

Για τη ζωή του Παχυμέρη κύρια πηγή μας είναι ο έμμετρος επιτάφιος (100 στίχοι) του μαθητή του Μανουήλ Φιλή. Γεννήθηκε στη Νίκαια. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη μετά την άλωση της Πόλης από τους Λατίνους Σταυροφόρους. Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Βυζαντινούς 1261 εγκαταστάθηκε εκεί και συνέχισε τις σπουδές του κοντά στον Γεώργιο Ακροπολίτη. Έλαβε από την Εκκλησία τον βαθμό του Διακόνου, το αξίωμα του Ιερομνήμονος και του Πρωτεκδίκου, ενώ από τον αυτοκράτορα τιμήθηκε με τον αξίωμα τού Δικαιοφύλακα. Αξιωματούχος του κράτους και στη συνέχεια του πατριαρχείου ο Παχυμέρης δίδασκε συγχρόνως και στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης. Συνέχισε το ιστοριογραφικό έργο του δασκάλου του για την περίοδο 1261-1308 σε 13 βιβλία, που αποτελούν και τη μοναδική διεξοδική πηγή για την εποχή αυτή.
Alta A200

Το Alta A200 ήταν ένα τρίκυκλο επιβατικό αυτοκίνητο ελληνικής παραγωγής, που παρουσιάστηκε το 1968 από την εταιρεία Alta. Το μοντέλο αυτό ήταν βασισμένο στο γερμανικό Fuldamobil, αλλά ήταν αρκετά πιο σύγχρονο ως σχέδιο. Έφερε κινητήρα της Heinkel, κυβισμού 200 cm³. Το αυτοκίνητο είχε μέτρια επιτυχία στην ελληνική αγορά και σύντομα θεωρήθηκε ξεπερασμένο, ενώ παρήχθη έως το 1974. Συχνά αναφέρεται ως η τελευταία εκδοχή του Fuldamobil και όσα διασώζονται έχουν αρκετά υψηλή αξία ως συλλεκτικά αυτοκίνητα.
1612 Χιρόζε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χιρόζε είναι άγνωστα.
Γεργκ Χάιντερ

Θάνατος

Ο 58χρονος Γκέργκ Χάιντερ σκοτώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου 11 Οκτωβρίου 2008 σε αυτοκινητικό δυστύχημα, σύμφωνα με την αυστριακή αστυνομία. Το δυστύχημα συνέβη κοντά στο Κλάγκενφουρτ, την πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Καρινθίας, γύρω στις 2 π.μ., δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας. Ο Χάιντερ οδηγούσε μόνος του το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο στην εθνική οδό νότια του Κλάγκενφουρτ, όταν το όχημα βγήκε από το δρόμο για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία και ανατράπηκε. Λίγο πριν από το δυστύχημα είχε προσπεράσει ένα άλλο όχημα, η οδηγός του οποίου ειδοποίησε την αστυνομία. Ο Χάιντερ τραυματίσθηκε σοβαρά στο κεφάλι και το θώρακα και υπέκυψε λίγο αργότερα. 
Σύμφωνα με την αστυνομία, ο Χάιντερ πήγαινε σε μια οικογενειακή γιορτή για τα 90ά γενέθλια της μητέρας του, περίπου 30 χλμ. από το Κλάγκενφουρτ. "Για μας, είναι σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου", δήλωσε ο εκπρόσωπος και υπαρχηγός της BZÖ Στέφαν Πέτσνερ στο αυστριακό πρακτορείο ειδήσεων APA.
Τα δύο ακροδεξιά κόμματα της Αυστρίας συγκέντρωσαν μαζί 30% των ψήφων στις εθνικές εκλογές της 28ης Σεπτεμβρίου, όπου η BZÖ του Χάιντερ, που είναι το μικρότερο από τα δύο κόμματα, τριπλασίασε την επίδοσή της φτάνοντας γύρω στο 12%.

Μεταθανάτια εκλογική επιτυχία

Ο συνασπισμός "Μέλλον της Αυστρίας" που ίδρυσε ο Χάιντερ κέρδισε απρόσμενη νίκη στις τοπικές εκλογές στο κρατίδιο της Καρινθίας, το Μάρτιο του 2009, λαμβάνοντας 45,6%, αυξάνοντας και κατά δύο -στις 17- τις έδρες του στην τοπική Βουλή.
ΚΦ Πατσούκα

Σήμα

Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Τα μπλε αστέρια στην κορυφή συμβολίζουν τους εγχώριους τίτλους, ενώ τα χρυσά αστέρια στην κάτω πλευρά τα διεθνή τρόπαια.
Κορράδος των Μπάμπενμπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Για την Αγνή ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε γιους τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Ο αμφιθαλής αδελφός του Όθων ήταν ο διάσημος επίσκοπος τού Φράιζινκ.
Ο Κορράδος ήταν μέλος του βασιλικού παρεκκλησίου υπό τον Κορράδο Γ΄. Το 1140 έγινε κοσμήτορας τού Συλλόγου τού καθεδρικού στην Ουτρέχτη και επίσης το 1143 στο Χίλντεσχαϊμ. Εκλέχθηκε επίσκοπος τού Πασσάου πιθανόν το 1148. Η επισκοπή του σημαδεύτηκε από τη δυνατή ενίσχυση της εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Από το 1158 ενεπλάκη στη λεγόμενη διαμάχη τού Πασσάου, με τον αμφιθαλή αδελφό του Ερρίκο Β΄ δούκα της Αυστρίας, για ορισμένες δικαστικές εξαιρέσεις, που χορηγήθηκαν στον Ερρίκο Β΄ από το Μικρό Προνόμιο (Privilegium minus). Το 1159 ο Κορράδος Γ΄ έδωσε στους πολίτες τού Αγίου Πέλτεν ένα βαθμό αυτοδιοίκησης, ως τότε άγνωστο στην Αυστρία.
Εκλεκτορικό Παλάτι (Άμπεργκ)

Το Εκλεκτορικό Παλάτι (γερμανικά: Kurfürstliches Schloss‎) είναι κάστρο στο Άμπεργκ της Γερμανίας. Έπειτα από σειρά μεγάλων πυρκαϊών κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, μόνον η νότια πτέρυγα (Neues Schloss) παραμένει από το άλλοτε τριπτέρυγο παλάτι. Συνδέεται μέσω της οχυρωμένης γέφυρας Stadtbrille με το Zeughaus (οπλοστάσιο), η οποία διασχίζει τον ποταμό Φιλς.
Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1417 υπό τον Λουδοβίκο Γ΄, Παλατινό Εκλέκτορα, και αντικατέστησε το Άλτε Φέστε, ένα γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού κτίριο στο κέντρο της πόλης, ως εκλεκτορική έδρα. Στο αρχικό κτίριο στα βόρεια προστέθηκε μία νότια πτέρυγα, μία τάφρος, καθώς και ένα θυρωρείο, από τον Εκλέκτορα Φρειδερίκο Α΄, μετατρέποντάς το σε φρούριο. Η σημερινή του εμφάνιση με ένα υψηλό σπειροειδές αέτωμα χρονολογείται από το 1603 και αποτελεί έργο του Γιοχάνες Σχοχ, ο οποίος σχεδίασε εκ νέου το Zeughaus με την προσθήκη ενός πύργου στο νότιο τμήμα του. Το 1738, στάβλοι αλόγων ανεγέρθηκαν ως δυτική πτέρυγα.
Ανήκοντας στους Εκλέκτορες του Παλατινάτου από την ανέγερσή του έως και την διάλυση του Εκλεκτοράτου, το κάστρο αποτέλεσε έδρα, από τον 19ο αιώνα, αρχικά της τοπικής Περιφερειακής και Οικονομικής Διοίκησης του Βασιλείου της Βαυαρίας, ενώ αργότερα της τοπικής Περιφερειακής Διοίκησης του Βαυαρικού Κράτους στο Άμπεργκ και, μετά το 1972, του Διαμερίσματος του Άμπεργκ-Ζούλτσμπαχ.
Σιπάι

Γενικά

Στην ιστορία της Ινδίας ο όρος αυτός είναι ταυτόσημος με τον όρο «Ινδός στρατιώτης του βρετανο-ινδικού πεζικού», σε αντιδιαστολή με το αντίστοιχο ιππικό που το συγκροτούσαν οι «σοβάρ». Όταν την Ινδία κατέλαβαν οι Άγγλοι, ο όρος αυτός ήταν ήδη σε χρήση για τους Ινδούς που συγκροτούσαν το στρατό της Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας. Αρχικά η μεγάλη Αγγλική Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών χρησιμοποίησε Ινδούς για την ανάπτυξη στρατιωτικής δράσης. Η εποχή εκείνη συνέπεσε με την μεγάλη παρακμή της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, που αδυνατούσε πλέον να συντηρεί μεγάλες μονάδες σιπάι. Έτσι πολλοί από αυτούς εγκατέλειπαν τις μονάδες τους προκειμένου να ενταχθούν στις δυνάμεις του νέου κατακτητή.

Σημειώνεται ότι μονάδες από σιπάι υπήρξαν και σε περιοχές της Ινδίας υπό γαλλική κατοχή, καθώς και υπό πορτογαλική, προσφέροντας αντίστοιχες στρατιωτικές υπηρεσίες και εκτελώντας καθήκοντα αστυνομικής φύσεως.
Αξιολογότεροι όμως όλων ήταν οι Ινδοί του Αγγλο-ινδικού πεζικού, η στρατολόγηση των οποίων γινόταν με κριτήρια ευγενούς καταγωγής, καλής υγείας και σωματικής διάπλασης, κ.ά., κυρίως από την περιοχή της Βομβάης και του Μαντράς. Οι πρώτες μονάδες σιπάι ήταν οι λεγόμενες «παλτάν», σε δύναμη τάγματος ή και συντάγματος, οι οποίες και έδιναν όρκο πίστεως. Οι δε αμοιβές τους, τροφοδοσία και γενικότερα η διοικητική μέριμνα γι΄ αυτούς σε στολές, όπλα και πυρομαχικά ήταν σαφώς ανώτερες από εκείνες που λάμβαναν προηγουμένως από τους τοπικούς άρχοντες.
Μονάδες των σιπάι αναδείχθηκαν για τη μαχητικότητά τους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μερικές μάλιστα από αυτές πολέμησαν στην Κριμαία αλλά και στην Ελλάδα στο Μακεδονικό Μέτωπο. Και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αναδείχθηκαν για την ικανότητά τους, πολεμώντας μαζί με τους Έλληνες στη Βόρειο Αφρική. Με την ανεξαρτησία της Ινδίας όλες οι δυνάμεις αυτές συγκρότησαν τις πρώτες εθνικές ένοπλες δυνάμεις της Ινδίας. Σήμερα με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονται παραστρατιωτικές δυνάμεις τόσο στην Ινδία όσο και στο Πακιστάν και το Μπανγκλαντές.
3011 Τσονγκίνγκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσονγκίνγκ είναι άγνωστα.
Γ Όφεως

Αστροφυσικά δεδομένα

Ο γ Όφεως είναι ένας συνηθισμένος αστέρας της Κύριας ακολουθίας φασματικού τύπου F6 V. Ο δείκτης χρώματος (B−V) του αστέρα είναι +0,48, που αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 6.200 έως 6.500 K. Είναι μεγαλύτερος σε διάμετρο (κατά 55% περίπου) και σε μάζα (κατά 15% έως 45%) από τον Ήλιο, ενώ η απόλυτη λαμπρότητά του είναι τριπλάσια της ηλιακής, δηλαδή αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +3,60. Είναι νεότερος αστέρας από τον Ήλιο, έχοντας ηλικία που εκτιμάται σε 3,5 δισεκατομμύρια έτη.
Οι αστρονόμοι υποπτεύονται ότι ο γ Όφεως είναι ίσως ελαφρώς μεταβλητός αστέρας. Μερικές φορές αναφέρεται ότι έχει δύο συνοδούς αστέρες δέκατου μεγέθους σε απόσταση περίπου τριών λεπτών της μοίρας από αυτόν, που μάλλον εμφανίζονται απλώς ότι είναι κοντά του από την οπτική γωνία της Γης, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν σχέση με τον γ Όφεως. Ο αστέρας απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 6,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (24.500 χιλιόμετρα την ώρα), ενώ εμφανίζει και σημαντική ιδία κίνηση.

Ονομασίες

Στους αρχαίους Άραβες ο γ Όφεως μαζί με τους β Ηρακλέους (πιθανώς), γ Ηρακλέους και β Όφεως σχημάτιζαν τον μικρό αστερισμό al-Nasaq al-Sha'āmī, δηλαδή «η Βόρεια Γραμμή», μέρος του αστερισμού al-Nasaqān (= «Οι Δύο Γραμμές»)  Αργότερα, υπό την επίδραση της ελληνικής και ρωμαϊκής ονοματολογίας, ο γ Όφεως έλαβε το ιδιαίτερο όνομα Ainalhai, από την αραβική φράση عين الحية (Ayn al-Ḥayyah), δηλαδή το «Μάτι του Όφεως».
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία, ο όρος 天市右垣 (Tiān Shì Yòu Yuán), δηλαδή «το δεξί περιτείχισμα της Ουράνιας Αγοράς» αναφέρεται μια μικρή ομάδα αστέρων, η οποία αντιπροσώπευε ένδεκα αρχαίες επαρχίες-κρατίδια της Κίνας και την οποία αποτελούσαν οι γ Όφεως, β, γ και κ Ηρακλέους, β, δ, α και ε Όφεως, και δ, ε και ζ Οφιούχου. Ο ίδιος ο γ Όφεως ήταν έτσι γνωστός ως 天市右垣四 (Tiān Shì Yòu Yuán sì), δηλαδή «ο τέταρτος (αστέρας) του δεξιού περιτειχίσματος της Ουράνιας Αγοράς», και αντιπροσώπευε την επαρχία-κρατίδιο Τζενγκ (鄭) ή Τσινγκ).
Λουδοβίκος του Εβρέ

Βιογραφία

Ήταν γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Γ΄ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας της Βραβάντης, μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ΄ και του Καρόλου του Βαλουά, μεγαλύτερος αδελφός της Λευκής της Γαλλίας και της Μαργαρίτας της Γαλλίας δεύτερης συζύγου του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α΄. 
Ο Λουδοβίκος είχε μια ήρεμη και στοχαστική προσωπικότητα, σε αντίθεση με τις ραδιουργίες του ετεροθαλούς αδελφού του Καρόλου κόμη του Βαλουά. Ήταν πολύ κοντά στον ανιψιό του βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Ε΄ της Γαλλίας.
920 Ρογηρία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρογηρίας εκτιμάται σε 23,88 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,104.
Ρέιβ

Ρέιβ (αγγλικά: rave) είναι ένα οργανωμένο χορευτικό πάρτι σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, υπαίθριο φεστιβάλ, αποθήκη ή άλλη ιδιωτική ιδιοκτησία που χαρακτηρίζεται συνήθως από παραστάσεις από DJ, παίζοντας μια απρόσκοπτη ροή ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής. Οι DJ σε εκδηλώσεις ρέιβ παίζουν ηλεκτρονική χορευτική μουσική σε βινύλιο, CD και ψηφιακό ήχο από μια μεγάλη ποικιλία ειδών μουσικής, όπως techno, hardcore, house, drum & bass, dubstep, και post-industrial. Περιστασιακά οι εκτελεστές ζωντανών μουσικών παραστάσεων είναι γνωστοί ότι εκτελούν και άλλους τύπους ερμηνευτών καλλιτεχνών όπως χορευτών γκόου-γκόου και χορευτών της φωτιάς. Η μουσική ενισχύεται με ένα μεγάλο, ισχυρό σύστημα ενίσχυσης ήχου, συνήθως με μεγάλα υπογούφερ για να παράγει έναν βαθύ ήχο μπάσων. Η μουσική συχνά συνοδεύεται από σόου με λέιζερ, προβαλλόμενες χρωματιστές εικόνες, οπτικά εφέ και μηχανές παραγωγής ομίχλης.
Ενώ κάποια ρέιβ μπορεί να είναι μικρά πάρτυ που γίνονται σε νυχτερινά κέντρα ή ιδιωτικά σπίτια, μερικά ρέιβ έχουν φτάσει σε τεράστιο μέγεθος, όπως τα μεγάλα φεστιβάλ και εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν πολλαπλούς DJ και χορευτικούς χώρους (π.χ. το Κοινό Φεστιβάλ του Κάσλμορτον το 1992). Ορισμένα φεστιβάλ ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής έχουν χαρακτηριστικά από ρέιβ, αλλά σε μεγαλύτερη, συχνά εμπορική κλίμακα. Τα ρέιβ μπορεί να διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, με κάποιες εκδηλώσεις να συνεχίζονται για είκοσι τέσσερις ώρες και να διαρκούν όλη τη νύχτα. Οι έφοδοι επιβολής του νόμου και οι νόμοι κατά των ρέιβ έχουν παρουσιάσει πρόκληση στο σκηνικό των ρέιβ σε πολλές χώρες. Αυτό οφείλεται στη συσχέτιση παράνομων ναρκωτικών όπως το MDMA (συχνά αναφερόμενο ως «ναρκωτικό του κλαμπ» ή «ναρκωτικό του πάρτι» μαζί με το MDA), το LSD, το GHB, η κεταμίνη, η μεθαμφεταμίνη, η κοκαΐνη και η κάνναβη. Εκτός από ναρκωτικά, τα ρέιβ χρησιμοποιούν συχνά μη εξουσιοδοτημένους, μυστικούς χώρους, όπως παράνομα πάρτι σε ακατοίκητα σπίτια, αχρησιμοποίητες αποθήκες, ή υπόστεγα αεροσκαφών. Αυτές οι ανησυχίες συχνά αποδίδονται σε έναν τύπο ηθικού πανικού που περιβάλλει τον πολιτισμό του ρέιβ.
314 Ροζαλία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ροζαλίας υπολογίσθηκε σε 56,8 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 192 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,087 (από δεδομένα του IRAS). Η Ροζαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – 400 μέτρα με εμπόδια γυναικών

Τα 400 μέτρα με εμπόδια Γυναικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 27, 28 και 29 Ιουνίου.
Εθνοσυνέλευση (Αφγανιστάν)

Καθήκοντα της Εθνοσυνέλευσης

Στα καθήκοντα της Εθνοσυνέλευσης περιλαμβάνονται η επικύρωση, τροποποίηση ή κατάργηση νόμων ή νομοθετικών διαταγμάτων. Ακόμη, η έγκριση προγραμμάτων κοινωνικής, πολιτιστικής, οικονομικής καθώς και τεχνολογικής ανάπτυξης και η έγκριση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς και άδεια λήψης ή χορήγησης δανείων. Μερικά ακόμη από τα καθήκοντά της είναι η δημιουργία, τροποποίηση και/ή κατάργηση διοικητικών μονάδων και η επικύρωση των διεθνών συνθηκών και συμφωνιών ή κατάργηση της συμμετοχής τους εκ μέρους του Αφγανιστάν.

Η Βολεσί Τζιργκά (Βουλή των Αντιπροσώπων)

Η Βολεσί Τζιργκά έχει 250 έδρες με μέλη που εκλέγονται άμεσα από το λαό. Εξήντα οκτώ γυναίκες εκλέχθηκαν στις έδρες που προβλέπονται από το Σύνταγμα, ενώ 17 εκλέχθηκαν απευθείας. Σε κάθε επαρχία δόθηκε αναλογική αντιπροσώπευση στη Βολεσί Τζίργκα σύμφωνα με τον πληθυσμό της. Κάθε μέλος της Βολεσί Τζιργκά έχει πενταετή θητεία.

Η Μεσρανό Τζιργκά (Γερουσία)

Η Μεσρανό Τζιργκά αποτελείται από μείγμα διορισμένων και εκλεγμένων μελών (σύνολο 102 μέλη). 68 μέλη επιλέγονται από τα 34 άμεσα εκλεγμένα Επαρχιακά Συμβούλια και 34 διορίζονται από τον Πρόεδρο. Οι διορισμοί του προέδρου Καρζάι ελέγχθηκαν από ανεξάρτητο εκλογικό συμβούλιο υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και περιλάμβαναν 17 γυναίκες (50%), όπως απαιτεί το Σύνταγμα. 
Κάθε επαρχιακό συμβούλιο επιλέγει ένα μέλος του συμβουλίου για να υπηρετήσει στην Τζιργκά (34 μέλη), όπως και κάθε περιφερειακό συμβούλιο (34 μέλη). Οι εκπρόσωποι των επαρχιακών συμβουλίων υπηρετούν για περίοδο τεσσάρων ετών, ενώ οι εκπρόσωποι των περιφερειακών συμβουλίων υπηρετούν τριετή θητεία.

Κατασκευή του νέου κτηρίου του Κοινοβουλίου

Ο θεμέλιος λίθος για το νέο αφγανικό Κοινοβούλιο τέθηκε τον Αύγουστο του 2005 από τον τελευταίο βασιλιά του Αφγανιστάν Ζαχίρ Σαχ, παρουσία των Χαμίντ Καρζάι και Μανμοχάν Σινγκ. Το Τμήμα Κεντρικών Δημοσίων Έργων της Ινδίας ήταν ο σύμβουλος του έργου και η σύμβαση ανατέθηκε σε ινδική κατασκευαστική εταιρεία το 2008. Το νέο κτίριο του Κοινοβουλίου βρίσκεται σε οικόπεδο 100 στρεμμάτων στη γνωστή περιοχή Νταρουλαμάν της Καμπούλ. Βρίσκεται δίπλα σε ιστορικά μνημεία, όπως το Παλάτι του Αμανουλάχ Χαν και το Παλάτι της Βασίλισσας . 
Στις 25 Δεκεμβρίου 2015, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης του πρωθυπουργού της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι, εγκαινιάστηκε το νέο κτίριο του Κοινοβουλίου μαζί με τον πρόεδρο Ασράφ Γκάνι.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1992–93

Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1992-93 διεξήχθησαν σε τρεις ομίλους (των 16 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τέσσερις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και τέσσερις ομίλους (των 16-17 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 186 σωματεία (48 στην Α΄, 72 στη Β΄ και 66 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Αττικός Κολωνού στον Α΄ όμιλο, ο Α.Ο. Πεύκης στο Β΄όμιλο και ο Α.Ο. Περιστερίου στον Γ΄ και δυσκολότερο όμιλο, με την Μαρκό να χάνει και πάλι την πρωτιά "στο νήμα". Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αττικός, έπειτα από αγώνες μπαράζ μεταξύ των τριών πρωταθλητών ομίλων.
Και οι τρεις πρωταθλητές κέρδισαν την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τέσσερις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Ιάσονας Νέων Λιοσίων, ο Α.Ο. Γαλατσίου, ο Α.Π.Ο. Νέας Σμύρνης και ο Θρασύβουλος Φυλής.
Κυπελλούχοι ΕΠΣΑ για το 1993 αναδείχτηκε οι ερασιτέχνες του Π.Α.Ο., οι οποίοι επικράτησαν του Α.Ο. Αγίου Ιεροθέου με σκορ 2-0.
Κεντρική Περιφέρεια (Τογκό)

Πόλεις

Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Σοκοντέ και δεύτερη μεγαλύτερη η Τσαμπά. Άλλες πόλεις είναι η Μπλιτά, η Σοτουμπουά και η Τσαουντζό.

Γεωγραφία

Η περιφέρεια συνορεύει με το Μπενίν στα ανατολικά, συγκεκριμένα τη Ντόνγκα στα βορειοανατολικά και το Κολίνς στα νοτιοανατολικά, τη Γκάνα στα δυτικά, συγκεκριμένα με τη Βόρεια περιφέρεια στα βορειοδυτικά και τη Βόλτα στα νοτιοδυτικά. καθώς και τις περιφέρειες Πλατώ στα βόρεια και την Καρά στα νότια.

Πληθυσμός

Η Κεντρική περιφέρεια είναι η μικρότερη περιφέρεια του Τόγκο από άποψη πληθυσμού.
Μπολέσλαφ ο Ευσεβής

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγααλύτερης Πολωνίας και της Χέντβικ/Γιάντβιγκα, που οι πηγές δεν αναφέρουν την καταγωγή της. Από τα ονόματα των τέκνων της οι ιστορικοί εκτιμούν, ότι θα ήταν κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερανίας ή τού Σβιατοπλούκ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας.
Μάλλον έλαβε το όνομα τού μεγάλου θείου του Μπολέσλαφ δούκα της Κουγιάβια. Το παρωνύμιό του ο ευσεβής αναφέρεται ήδη ενόσω ζούσε, από το Χρονικό τού Συλλόγου τού Καθεδρικού στο Πόζναν. Τα πρώτα έτη ο Μπολέσλαφ είδε τον πατέρα του να ερίζει εναντίον τού Βλάντισλαφ Γ΄ (θείου τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς) για την κληρονομία. Ο πατέρας του ενδιαφέρθηκε  για τη μόρφωση των δύο γιων του και απόδειξη γι' αυτό είναι ότι ο Μπολέσλαφ και ο αδελφός του Πσέμισλ Α΄ μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν Λατινικά. 
Ο Μπολεσλάφ απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Πσέμισλ Β΄, που στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας το 1295. Όμως σκοτώθηκε όμως το επόμενο έτος· ήταν ο τελευταίος του κλάδου της Μεγάλης Πολωνίας.