google/wiki40b huggingface dataset:
One More Chance (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)

Προϊστορία

Ο Τζάκσον είχε ήδη ηχογραφήσει δύο κομμάτια με το ίδιο όνομα πριν το 2003. Το πρώτο ήταν το One More Chance με τους Τζάκσον 5 στο ABC και το δεύτερο με τους The Jacksons στο Victory. Το δεύτερο κομμάτι γράφτηκε από τον Ράντι Τζάκσον. Η Τζάνετ Τζάκσον κυκλοφόρησε μια νέα εκδοχή του κομματιού στο Victory στο single της If, ως B-side. 
Το One More Chance ήταν το τελευταίο original single στη ζωή του Τζάκσον. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στις εκδόσεις του άλμπουμ King of Pop στην Αυστραλία, στη Γαλλία, στη Σουηδία και στην Ινδονησία και στην έκδοση του άλμπουμ The Ultimate Collection στην Ιαπωνία.

Μουσικό βίντεο

Το ράντσο Νέβερλαντ δέχθηκε επιδρομή από το Γραφείο του Σερίφη της Σάντα Μπάρμπαρα, καθώς υπήρξαν κατηγορίες για σεξουαλική ενόχληση παιδιών κατά του τραγουδιστή, με αποτέλεσμα τη δίκη του 2005, με απόφαση την αθωότητα του Τζάκσον. Ο Τζάκσον γύριζε το βίντεο τη νύχτα, στις 17 Νοεμβρίου 2003, αλλά ακολούθησε η επιδρομή, και η παραγωγή σταμάτησε. Το single κατάφερε να προωθηθεί με ένα βίντεο με πλάνα της καριέρας του Τζάκσον.
Στις 13 Οκτωβρίου 2010, η επίσημη ιστοσελίδα του Μάικλ Τζάκσον ανακοίνωσε ότι το βίντεο θα κυκλοφορήσει στο deluxe DVD box set Michael Jackson's Vision στις 22 Νοεμβρίου 2010. Ένα πρόχειρο δίλεπτο βίντεο διέρρευσε online στις 15 Νοεμβρίου 2010. Στις 19 Νοεμβρίου 2010, ολόκληρο το βίντεο εμφανίστηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Τζάκσον. Το βίντεο αποτελεί το τελευταίο μουσικό βίντεο του Τζάκσον, και το πρώτο με νέο υλικό που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του Τζάκσον. Στο βίντεο, ο Τζάκσον εκτελεί το τραγούδι σε μια σκηνή ενός νυχτερινού κέντρου διασκέδασης. Τα closeups του Τζάκσον δεν γυρίστηκαν εξαιτίας της επιδρομής, έτσι τα περισσότερα από τα πλάνα έχουν τον Τζάκσον να έχει το κεφάλι του στραμμένο στο ακροατήριο, που προστίθεται στις επιπτώσεις των επιδόσεων του Τζάκσον στη θέση του ακροατηρίου.
Μπρίτζετ της Υόρκης

Μοναχή

Η Μπρίτζετ γεννήθηκε στο Έλθαμ και βαπτίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 1480 από τον Έντουαρντ Στόρ, επίσκοπο του Τσίτσεστερ. Οι νονές της ήταν η γιαγιά της Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης και η μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ της Υόρκης, νονός της ήταν ο Ουίλιαμ Βέινφλτ, επίσκοπος του Ουίντσεστερ (1398 - 1486), η θεία της Μαργαρίτα Λαίδη του Μαλτράβερς ήταν επίσης νονά. Η Μπρίτζετ της Υόρκης πήρε το όνομα της από την Αγία Μπρίτζετ της Σουηδίας. Οι γονείς της από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε σαν μικρότερο παιδί και κόρη αποφάσισαν να την αφιερώσουν στην θρησκεία, μπήκε στην μονή του Ντάρτφορντ την περίοδο 1486 - 1492 και έγινε μοναχή.
Η Μπρίτζετ είχε από την αρχή στενές σχέσεις με την μεγαλύτερη αδελφή της Ελισάβετ και της πλήρωνε πολλά έξοδα. Μετά τον γάμο της με τον Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας και την άνοδο της στον θρόνο εξακολουθούσε να την χρηματοδοτεί και επικοινωνούσαν μεταξύ τους με απεσταλμένους. Η Μπρίτζετ άφησε το Ντάρτφορντ μόνο μια φορά για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας της (1492), πέθανε γύρω στο 1517.
Γκύντερ Κολωνίας

Βιογραφία

Θεωρείται γιος του Γκέρουλφ Α΄ κόμη της Φρισίας και θείος του Ράτμπουτ επισκόπου της Ουτρέχτης.
Ανήκε σε Φραγκική οικογένεια ευγενών και σύμφωνα με την αναφορά του Σεντούλιους Σκόττους (Carm. 68 sqq. in "Mon. German. Histor.", Poetæ Lat., III, 221 sqq.) ήταν μεγάλης ικανότητας. Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας το 850 (Annal. Col., ad an. 850) και για πολύ καιρό αρνιόταν να παραχωρήσει την υποτελή επισκοπή της Βρέμης στον Άνσγκαρ, ο οποίος, με σκοπό να διευκολύνει τους ιεραποστόλους του, επιθυμούσε να την ενώσει με την αρχιεπισκοπή του Αμβούργου. Το θέμα λύθηκε π. το 860 από τον πάπα Νικόλαο Α΄ υπέρ του Αγ. Άνσγκαρ και ο Γκύντερ απρόθυμα συναίνεσε.
Έγινε πρωθιερέας της Αυλής του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας και έγινε γνωστός για την αδικαιολόγητη υποστήριξη προς τον βασιλιά στην ακύρωση τού γάμου του με την Τευτμπέργκα. Το 860 διεξήχθησαν δύο Σύνοδοι στο Άαχεν (γαλλ. Αιξ-λα-Σαπέλ) από επισκόπους και ηγουμένους υπό την επιστασία του Γκύντερ, που ανάγκασε την Τεύτμπεργκα να δηλώσει, ότι πριν τον γάμο της, είχε βιαστεί από τον αδελφό της. Έτσι ο Λοθάριος Β΄ επιτρεπόταν να την αποπέμψει· αυτή καταδικάστηκε να περιοριστεί σε μονή. Το 862 σε άλλη Σύνοδο στο Άαχεν ο Γκύντερ και λίγοι επίσκοποι της Λοθαριγγίας επέτρεψαν στον βασιλιά να νυμφευτεί την παλλακίδα του Βαλντράντα. Ο πάπας Νικόλαος Α΄ έστειλε δύο απεσταλμένους (legatus) να ερευνήσουν την υπόθεση, αλλά ο βασιλιάς τούς δωροδόκησε και έτσι η Σύνοδος τού 863 στο Μετς επικύρωσε το διαζύγιο με την Τευτμπέργκα. Ο ιστορικός Μπάρον Έρνουφ ισχυρίζεται ότι ο Γκύντερ ήταν θείος της Βαλντράντα και ο Τέοτγκαουτ αρχιεπίσκοπος του Τρηρ ήταν αδελφός της.
Το 863 αφορίστηκε και εκτοπίστηκε από αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2009-2010

Το Πρωτάθλημα μπάσκετ της Α1 εθνικής ανδρών 2009-10 ανέδειξε για 8η συνεχόμενη φορά (ρεκόρ) και για 31η συνολικά πρωταθλητή, τον πολυνίκη του θεσμού Παναθηναϊκό. Η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 29 Απριλίου 2010 και τα play off την Τρίτη 8 Ιουνίου 2010. Για τέταρτη φορά από την καθιέρωση των play off, η βαθμολογική κατάταξη της κανονικής περιόδου δεν αλλοιώθηκε, παραμένοντας η ίδια και μετά τους αγώνες play off (είχαν προηγηθεί οι σεζόν 1987-88, 1993-94 και 1994-95). Υποβιβάστηκαν τα Τρίκαλα και η Ολύμπια Λάρισας.
Παύλος Ροδοκανάκης

Βίος

Σπούδασε χαρακτική και ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών της Ρώμης υπό τις οδηγίες του Βιτόριο Γκράσι και του Τζούλιο Μπαρζελίνι αντίστοιχα. Αργότερα έζησε σε Αθήνα, Γερμανία και Γαλλία. Το 1919 πραγματοποίησε ατομική έκθεση στην Αθήνα (αίθουσα Ελεύθερου Τύπου) και το ίδιο έτος έλαβε μέρος στην έκθεση της Ομάδας ''Τέχνη'' στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας εκτέλεσε από κοινού με τον Περικλή Βυζάντιο και τον Σπύρο Παπαλουκά χρέη πολεμικού ζωγράφου όμως τα έργα των τριών καλλιτεχνών απωλέσθηκαν στην καταστροφή της Σμύρνης. Το 1923 επέστρεψε μόνιμα στη Γένοβα. Τα επόμενα χρόνια παρουσίασε τα έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις επί ιταλικού εδάφους ενώ συμμετείχε στις Μπιεννάλε της Βενετίας των ετών 1934, 1940 και 1948 αντιπροσωπεύοντας άλλοτε την Ελλάδα και άλλοτε την Ιταλία. Πέθανε το 1958 στην Γένοβα.

Τεχνοτροπία

Ο Ροδοκανάκης ήταν επηρεασμένος από τον Συμβολισμό. Καταπιάστηκε κατά κύριο λόγο με την τοπιογραφία δίνοντας στα έργα του ιμπρεσιονιστικό ύφος. Επίσης διακρινόταν για την ικανότητά του στην απόδοση του χρωματισμού και των φωτοσκιάσεων.
Στρατονίκεια Καρίας

Αρχικός οικισμός

Στην τοποθεσία υπήρχε Καριακός ή Λυδικός οικισμός, ο οποίος ονομάζονταν Χρυσαωρίς, και ήταν επίσης γνωστός και ως Ιδριάς ή Εδριείς. Αργότερα καταλήφθηκε από τους Αχαιμενίδες Πέρσες, και μετέπειτα πέρασε στην Αθηναϊκή επιρροή με την καταβολή αντιτίμου 6 ταλάντων Δηλιακή συμμαχία, ενώ αποτέλεσε και μέλος της Χρυσαώριας συμμαχίας των πόλεων της περιοχής.

Σελευκίδες

Σύμφωνα με τον Στράβωνα, η πόλη επανιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά Αντίοχο Α´ Σωτήρ των Σελευκιδών, ο οποίος την αφιέρωσε στην σύζυγο του την Στρατονίκη της Συρίας.  Υπάρχουν και εναλλακτικές απόψεις ιστορικών οι οποίοι υποστηρίζουν πως η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Β´ Θεό, ή και ακόμα αργότερα από τον Αντίοχο Γ´ τον Μέγα.
Η πόλη ευημέρησε και αναπτύχθηκε υπό την διοίκηση των Σελευκιδών, και διέθετε εντυπωσιακά κτήρια και κατασκευές, όπως αγορά, γυμνάσιο, θέατρο, καθώς και νεκρόπολη. Για κάποια περίοδο κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. κατακτήθηκε από τους Πτολεμαίους, και αργότερα η κυριαρχία της πέρασε στην Ρόδο, η οποία έχασε την πόλη στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. κατά τον πόλεμο με τον Φίλιππο Ε´ της Μακεδονίας, αλλά την ανέκτησε σύντομα έπειτα και την διατήρησε έως το 167 π.Χ. μετά από την συμμαχία της με τους Ρωμαίους, στους οποίους σύντομα έπειτα πέρασε η κυριότητα της πόλης.

Ρωμαϊκή περίοδος

Το 130 π.Χ. ο Ευμένης Γ´ επιχείρησε να καταλάβει και να αυτονομήσει την πόλη από τους Ρωμαίους, ωστόσο η απόπειρα απέτυχε.Το 88 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ´ του Πόντου απέκτησε την περιοχή και τοποθέτησε φρουρά στην πόλη, ενώ παντρεύτηκε και μια κάτοικο της πόλης. Το 40 π.Χ. η πόλη πολιορκήθηκε από τους Πάρθες ωστόσο δεν έπεσε, κάτι που αύξησε την υπόληψη της στον αυτοκράτορα Αύγουστο και την Ρωμαϊκή γερουσία. Αργότερα ο αυτοκράτορας Αδριανός άλλαξε το όνομα της πόλης σε Αδριανούπολη.
Η πόλη εξέδιδε τα δικά της νομίσματα έως την εποχή του αυτοκράτορα Γαλιηνού (253–268 μ.Χ.).
Κατά την Καθολική εγκυκλοπαίδεια υπάρχουν 3 γνωστοί χριστιανοί επίσκοποι από την πόλη αυτή, ο Εύπειθος ο οποίος μετείχε στην σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, ο Θεόπεμπτος στην σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 692, και ο Γρηγόριος στην σύνοδο της Νίκαιας το 787. Η πόλη εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στις ανενεργές επισκοπικές έδρες της καθολικής εκκλησίας,  και παράλληλα βρίσκεται στην θρησκευτική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολεως.

Διάσημοι κάτοικοι

Κατά τα γραπτά του Κικέρωνα ο Μένιππος  ήταν διάσημος ρήτορας της εποχής με καταγωγή από την πόλη.
Άλλοι διάσημοι κάτοικοι ήταν ο γραμματικός Δράκων (170-90 π.Χ.), ο μαθηματικός Μητρόδωρος (2ος αιώνας π.Χ.), και ο ολυμπιονίκης Αριστέας (1ος αιώνας μ.Χ.).

Σημερινή εποχή

Η αρχαιολογική περιοχή άρχισε να μελετάται για πρώτη φορά τον 18ο αιώνα. Στην περιοχή υπάρχει το χωριό του Εσκιχισάρ, στο οποίο υπάρχει μουσείο με αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως από την ρωμαϊκή εποχή. Εξαίρεση αποτελεί ένα μυκηναϊκό κύπελο το οποίο βρέθηκε στην περιοχή και χρονολογείται από τον 12ο-11ο αιώνα π.Χ., ενώ το 2015 ανακαλύφθηκαν εγκαταστάσεις μαρμάρινων δημοσίων αποχωρητηρίων.
Η περιοχή είναι επιβαρυμένη περιβαλλοντολογικά από την παρουσία λιγνιτωρυχείου.
Αριθμητική υπερχείλιση

Στα ψηφιακά ηλεκτρονικά και στην επιστήμη των υπολογιστών (κυρίως στον προγραμματισμό), αριθμητική υπερχείλιση ή απλούστερα υπερχείληση συμβαίνει όταν όταν μια αριθμητική πράξη επιχειρεί να δημιουργήσει μια αριθμητική τιμή η οποία είναι πάρα πολύ μεγάλη για να αναπαρασταθεί εντός του διαθέσιμου χώρου αποθηκεύσης (καταχωρητής ή μνήμη υπολογιστή). Δηλαδή όταν δύο αριθμοί, ο καθένας ν ψηφίων, προστίθενται και το άθροισμα καταλαμβάνει ν+1 ψηφία, τότε έχουμε υπερχείλιση. Ένα πολύ συχνό σφάλμα που προκαλεί υπερχείλιση είναι υπολογίζοντας το αριθμητικό μέσο δύο αριθμών, προσθέτοντάς τους και μετά διαιρώντας τους με το δύο, όπως συμβαίνει στους περισσότερους αλγόριθμους αναζήτησης. Το σφάλμα υπερχείλισης προκαλείται στο άθροισμα (και όχι στον μέσο) το οποίο μπορεί να υπερβαίνει το μέγεθος της μνήμης.
Νίκανδρος Νούκιος

Ο Ανδρόνικος ή Νίκανδρος Νούκιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Αποδήμησε από την πατρίδα του λόγω πολλών δυστυχημάτων. Διέτριβε στην Βενετία, όπου έκδωσε το 1545 το Τυπικό της Εκκλησιαστικής ακολουθίας με έξοδα κάποιου Δαμιανού φιλοχρίστου.
Εκείνο τον χρόνο έφτασε στην Βενετία ο Perrenot de Granvelle, άνδρας ειδήμων των ανατολικών γλωσσών, τον οποίο είχε στείλει ο πρωθυπουργός του Καρόλου Ε’ ως πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη για να συνομολογήσει ανακωχή με τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν.
Ο Νούκιος γνωρίστηκε με τον Γεράρδο και τον ξενάγησε στην Βενετία και του πρότεινε να τον ακολουθήσει στην Κωνσταντινούπολη. Ο πρέσβης δέχτηκε την πρόταση και ο Έλληνας τον συνόδευσε διαμέσου της Ιλλυρίας και της Θράκης.
Ο Νίκανδρος ωφελούμενος της ευκαιρίας ανέλαβε το αξιέπαινο σχέδιο της συγγραφής του οδοιπορικού του, στο οποίο έδωσε τον τίτλο «Αποδημίας». Μετά από την επιστροφή του στην Βενετία συνειδητοποίησε ότι οι ομογενείς του αγνοούσαν τις χώρες της Δύσης και γι' αυτό ξεκίνησε για καινούργιο ταξίδι με τον ίδιο σκοπό της συγγραφής οδοιπορικού, περνώντας από την Πάδοβα, την Φερράρα και άλλες πόλεις της Ιταλίας, και φτάνοντας στο Τρέντο, όπου συνάντησε την συγκροτημένη σύνοδο. Από εκεί πέρασε τις Άλπεις, βγήκε στην Γερμανία και παρατηρεί την καινούργια θρησκεία που διέδιδαν ο Μαρτίνος Λούθηρος και ο Φίλιππος Μελάγχθων. Από την Ουλμ και τον Δούναβη πέρασε στην Σουηβία και μετά από μια σειρά Γερμανικών πόλεων φτάνει στην Κολωνία και την περιγράφει αυτή και τα πολυάριθμα λείψανα των αγίων που φυλάγονται εκεί. Εκεί γνωρίζει τους Αναβαπτιστές και τον αρχηγό τους, τον Ιωάννη τον εκ Μύνστερ, τις δοξασίες τους. Από εκεί πήγε στο Ακουΐσγρανο (Άαχεν) και περιγράφει λεπτομερώς την στέψη των Αυτοκρατόρων.
Μάριος Γιαννάκου

O Mάριος Γιαννάκου ( 28 Μαρτίου 1992- ) είναι αθλητής υπεραποστάσεων, εξερευνητής και ιδρυτής της προπονητικής ομάδα Project Possible . Έχει διακριθεί σε αγώνες υπεραποστάσεων στον κόσμο ανάμεσά τους στον αγώνα 150 χιλιομέτρων στην Αρκτική και του μεγαλύτερου υπερμαραθωνίου ερήμου στον κόσμο μήκους 270 χιλιομέτρων στην έρημο Αλ Μαρμούμ. Είναι ομιλητής παρακίνησης μιλώντας στους ανθρώπους για το υπέρβαρο παρελθόν του , παρακινώντας τους να αλλάξουν συνήθειες και τρόπους ζωής. Έχει μιλήσει στο δημοφιλή συνέδριο ομιλητών της TEDx , στο Παγκόσμιο Συνέδριο Antibullying και σε πλήθος άλλων ομιλιών. 
Είναι ένα από τα 14 άτομα στον κόσμο που τερμάτισαν τον Φεβρουάριο του 2018 τον αγώνα 150 χιλιομέτρων στην Αρκτική και ένας από τους 18 αθλητές που τερμάτισαν τον αγώνα 270 χιλιομέτρων στην έρημο. Έίναι κάτοχος παγκοσμίου ηλικιακού ρεκόρ στον μεγαλύτερο υπερμαραθώνιο ερήμου στον κόσμο τον Δεκέμβριο του 2018. Επιπλέον είναι κάτοχος του ηλικιακού ρεκόρ στον αγώνα 170 χιλιομέτρων του Rodopi Ultra Trail. 
Ασχολείται επιπλέον με τη ζωγραφική, την ποίηση και τη συγγραφή, ενώ είναι αρθρογράφος στην Εναλλακτική Δράση, στο περιοδικό iRUN και στο Advendure.com .
Ιάκωβος Στιούαρτ, δούκας του Ρος

Όνομα

Οι δυο αδελφοί του ήταν ο βασιλιάς Ιάκωβος Δ΄ και ο μικρότερος Ιωάννης Στιούαρτ, κόμης του Μαρ. Θεωρείται περίεργο να υπάρχουν στην βασιλική οικογένεια δυο αδέλφια με τους ίδιους γονείς και το ίδιο όνομα, μια υπόθεση είναι ότι όταν γεννήθηκε ο Ιάκωβος του Ρος ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν άρρωστος και ετοιμοθάνατος γι'αυτό οι γονείς του τον βάπτισαν με το ίδιο όνομα αλλά αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Στην Σκωτία εκείνη την εποχή δεν ήταν απίθανο σε μια οικογένεια να έχουν δυο αδέλφια το ίδιο όνομα μερικές φορές και τρία.
Τα σύμβολα του Ιακώβου Στιούαρτ, δούκα του Ρος περιέχουν τέσσερα τεταρτημόρια : το 1ο και το 4ο ήταν τα σύμβολα του βασιλείου της Σκωτίας, το δεύτερο 3 λιοντάρια και το τρίτο τρεις αγκυλωτοί πάσσαλοι.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δράμας

Ιστορία

Προγενέστερή της ήταν η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας (Ε.Π.Σ.Α.Μ.), η οποία ήταν υπεύθυνη για το άθλημα στους νομούς Καβάλας και Δράμας. Το 1963, τα σωματεία της Δράμας διαχωρίστηκαν από την ΕΠΣΑΜ, οπότε και προέκυψε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δράμας.
Νίκη (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 21)

Περιγραφή

Είναι από Πάριο μάρμαρο. Λείπουν το δεξί χέρι από τον ώμο και το αριστερό από το μπράτσο εκτός των δακτύλων που είναι κολλημένα στο μηρό. Λείπουν επίσης το δεξί κάτω πόδι και το αριστερό κάτω από το γόνατο. Από τις φτερούγες σώζονται μόνο οι προσφυές στους ώμους. Το μέγεθος του σώματος είναι μικρότερο του φυσικού.
Η Νίκη είχε φτερούγες στη πλάτη και στα πόδια. Φοράει χιτώνα αχειρίδωτο, πολύ σφιγμένο στη μέση με ζώνη. Φοράει περιδέραιο και φαρδιά ταινία στο κεφάλι που συγκρατεί την παχιά κόμη, και από επάνω στεφάνη. Εικονίζεται ιπτάμενη, κατά τον συνηθισμένο αρχαϊκό τρόπο.

Ερμηνεία

Ο Φουρτβέγκλερ υπέδειξε ότι το άγαλμα ανήκει σε βάθρο που βρέθηκε επίσης στη Δήλο, στο οποίο διαβάζουμε ότι κατασκευαστής ήταν ο τεχνίτης Άρχερμος από τη Χίο, και ο πατέρας του Μικκιάδης. Το άγαλμα λοιπόν ανήκει στον τύπο γυναικείας ιπτάμενης μορφής, που απαντάται συχνά στην αρχαϊκή τέχνη.

Ιστορική τοποθέτηση

Η κατασκευή του έργου χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ.
Αλόνσο Κάνο

Βιογραφία

Χαρακτήρας δύσκολος, σπούδασε ζωγραφική μαζί με τον Βελάθκεθ καθώς και γλυπτική και κατασκεύασε τέμπλα και θρησκευτικά αγάλματα. Σε μια μονομαχία τραυμάτισε βαριά τον αντίπαλό του και σώθηκε μόνο χάρη στην μεσολάβηση του Βελάθκεθ. Το 1644 η γυναίκα του βρέθηκε νεκρή στο κρεββάτι της. Ο Κάνο κατηγόρησε τον υπηρέτη τους, αλλά απαγγέλθηκε κατηγορία εναντίον του. Διέφυγε, συνελήφθη, βασανίστηκε αλλά δεν ομολόγησε. Αφέθηκε ελεύθερος και έγινε ιερέας της μητρόπολης της Γρανάδας την οποία διακόσμησε κατά τρόπον εξαιρετικό.
Όταν ζήτησε εκατό δουβλόνια για ένα άγαλμα που κατασκεύασε, ο βασιλικός ελεγκτής δαπανών παρατήρησε ότι η τιμή ήταν υπερβολική και έγινε μεταξύ τους ο εξής διάλογος :
«Πόσες μέρες χρειαστήκατε για την κατασκευή του αγάλματος ;» - «Εικοσιπέντε» - «Εκτιμάτε λοιπόν την εργασία σας σε τέσσερα δουβλόνια ημερησίως ;» - «Είστε κακός λογιστής. Για να κάνω αυτό το άγαλμα σπούδαζα πενήντα χρόνια» - «Κι εγώ ξόδεψα τη νιότη μου και την πατρική κληρονομιά για να σπουδάσω στο πανεπιστήμιο, και τώρα που έγινα βασιλικός ελεγκτής, επάγγελμα πολύ ευγενέστερο από το δικό σας, κερδίζω μόνο ένα δουβλόνι τη μέρα» - «Ευγενέστερο επάγγελμα ! Μάθετε ότι ο βασιλιάς μπορεί να κάνει ελεγκτές από την σκόνη του δρόμου, αλλά μόνο ο Θεός μπορεί να κάνει ένα Αλόνσο Κάνο». Κι αρπάζοντας ένα σφυρί, ο Κάνο συνέτριψε το άγαλμα.

Το τέλος

Η Ιερά Εξέταση τον είχε προγράψει αλλά ο Φίλιππος Δ΄ τον προστάτευσε και ο Κάνο συνέχισε να δημιουργεί. Ξόδευε τα περισσότερα χρήματά του σε ελεημοσύνες και στο τέλος ζούσε από βοηθήματα της μητρόπολης. Στην επιθανάτια κλίνη του, απομάκρυνε τον Εσταυρωμένο που του πρότεινε ο ιερέας γιατί ήταν κακοφτιαγμένος.
Miodio

Οι Miodio είναι ένα συγκρότημα από τον Άγιο Μαρίνο. Τρία από τα μέλη του κατάγονται από την Ιταλία και δύο από τον Άγιο Μαρίνο. Το 2008 συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι «Complice». Μάλιστα αποτέλεσε την πρώτη συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου στο διαγωνισμό. Εντούτοις, κατέλαβαν την τελευταία θέση του πρώτου ημιτελικού (19οι) με 5 βαθμούς.
Σίλβια Αλμπέρτο

Καριέρα

Σπούδασε θέατρο στην Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου της Λισαβόνας. Είναι περισσότερο γνωστή για την παρουσίαση των επτά σεζόν του Festival da Canção (υποψηφιότητες της Πορτογαλίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision), του Dança Comigo (πορτογαλέζικη εκδοχή του Strictly Come Dancing), του Operação Triunfo και του σόου ταλέντων Aqui há talento στο RTP.
Εργάστηκε επίσης για τρία χρόνια στο Socieda de Independente de Comunicação, όπου συμπαρουσίασε τις δυο πρώτες σεζόν του Ídolosand, τις Χρυσές Σφαίρες της Πορτογαλίας το 2004.
Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Φιλομένα Καουτέλα, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο.
Ελπίδα Τσουρή

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο το 1961. Μετά τις σπουδές της στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης έζησε και εργάσθηκε στη Χίο ως συμβολαιογράφος. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε (από το 1994) Νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου. Εκλέχθηκε μάλιστα δύο φορές, το 1994 και το 1998. Υπήρξε πρόεδρος και διευθύντρια της τοπικής εφημερίδας «Δημοκρατική» και του ραδιοφωνικού της σταθμού. Διετέλεσε γενική γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Χίου.
Η πολιτική μπήκε στη ζωή της από τα παιδικά της ακόμα χρόνια, καθώς ο πατέρας της, ο Στέφανος Τσουρής, διετέλεσε Δήμαρχος Χίου από το 1975 έως το 1978, ενώ υπήρξε και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ το 1974 και το 1981. Η ίδια ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική και τον συνδικαλισμό από τα μαθητικά της χρόνια. Ήδη από το 1975 εκλέχθηκε πρόεδρος στα πρώτα μαθητικά συμβούλια. Από το 1979 έως το 1983, ως φοιτήτρια της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θράκης, συμμετείχε στους φοιτητικούς αγώνες.
Στις εκλογές του Απριλίου 2000 εκλέχθηκε βουλευτής Χίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα από ολόκληρο το Βόρειο Αιγαίο που εκλέχθηκε στην Εθνική Αντιπροσωπεία.
Τον Οκτώβριο 2001, στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κ.Ε. του Κινήματος και αμέσως ανέλαβε Υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας με αντικείμενα τα Ολυμπιακά του τομέα της Υγείας, την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, την ψυχική υγεία, την αγωγή υγείας, τις προμήθειες, την εκπαίδευση και τα επαγγέλματα υγείας. Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε γραμματέας της Επιτροπής Εμπορικής Ναυτιλίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Tο 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής Νομού Χίου πρώτη, με 9.670 σταυρούς, που αποτελούσαν το 42% του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στο νησί. Το 2007 εκλέχθηκε βουλευτής ξανά πρώτη σε σταυρούς, παρά την πανελλαδική μείωση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2009 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου.
Από τον Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι και τον Ιούνιο του 2011 είχε αναλάβει καθήκοντα υφυπουργού στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας.
Στις Εκλογές του 2012, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, τερματίζοντας δεύτερη στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, πίσω από τον νέο βουλευτή Χίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κωνσταντίνο Τριαντάφυλλο.
Η Ελπίδα Τσουρή είναι μητέρα τριών παιδιών: του Θοδωρή, της Δέσποινας και της Στεφανίας.
Δαμάσι Λάρισας

Τοποθεσία

Ο οικισμός είναι κτισμένος ανάμεσα σε δυο απότομους λόφους, τη Βίγλα προς τα νότια και τον Άγιο Θεόδωρο προς το βορρά, δίπλα στη δεξιά όχθη του Τιταρήσιου ποταμού κοντά στο δημόσιο δρόμο Τυρνάβου - Ελασσόνας. Βρίσκεται 28 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του νομού, Λάρισας. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το Δαμάσι είναι χτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης Μύλες, ερείπια της οποίας φέρονται να βρέθηκαν στο λόφο ανάμεσα στο Δαμάσι και το γειτονικό Δαμασούλι.

Ιστορία

Μεταξύ των ετών μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και του 1506, το Δαμάσι αναφέρεται σε απογραφή ως μια μικρή οχυρή πόλη με πληθυσμό 314 χριστιανικές οικογένειες (184 βλαχόφωνες και 130 ελληνόφωνες). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της τουρκοκρατίας, αποτελούσε τσιφλίκι Οθωμανών μπέηδων. Το 1881, παρά την ενσωμάτωση του μεγαλύτερου μέρους της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος, παρέμεινε υπό οθωμανικό έλεγχο. Μάλιστα, η κατοχή του, σε συνδυασμό με την ανάγκη των κατοίκων για πότισμα των ποιμνίων τους στον Πηνείο, αποτέλεσε επιχείρημα των Οθωμανών διπλωματών στην προσπάθεια να διατηρήσουν την κυριαρχία τους για 24 χλμ νοτιότερα από τη συνοριακή γραμμή που τελικά καθορίστηκε. 
Από το 1881 και έπειτα, το Δαμάσι βρισκόταν πλησίον των τότε ελληνοτουρκικών συνόρων. Απομεινάρια αυτών των συνόρων είναι τα μέχρι σήμερα σωζόμενα τουρκικά φυλάκια (καζάρμες). Τρία φυλάκια υπάρχουν στο βουνό Προφήτης Ηλίας μέχρι τον Τιταρήσιο ποταμό σε απόσταση ενός χιλιομέτρου περίπου η μία από την άλλη. Απέναντι από τον Τιταρήσιο ποταμό (μετά το Μπουγάζι), επάνω στο βουνό Λουτόμι υπάρχουν τρία φυλάκια κι ένα στην λεγόμενη τουρκογέφυρα (στον Πηνειό). Τον Απρίλιο του 1897, το Δαμάσι έγινε θέατρο συγκρούσεων, στα πλαίσια του ελληνοτουρκικού πολέμου. Κατά την περίοδο της ύστερης Τουρκοκρατίας, στο Δαμάσι διαχείμαζαν μερικές οικογένειες Βλάχων κτηνοτρόφων που προέρχονταν από την ορεινή Ημαθία. Το χωριό απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στις 5 Οκτωβρίου 1912, άνευ αντίστασης των οθωμανικών δυνάμεων.

Μνημεία - Αξιοθέατα

Κοντά στο Δαμάσι υπάρχουν τα ερείπια βυζαντινού κάστρου, το οποίο χρονολογείται γύρω στον 6ο αιώνα. Συγκεκριμένα σώζονται το φυλάκιο καθώς και τμήμα διπλών τειχών. Στη βόρεια πλευρά του κάστρου διασώζονται αρχαίοι δόμοι, οι οποίοι μαρτυρούν την ύπαρξη οχύρωσης και κατά την αρχαιότητα. Στην ευρύτερη περιοχή του Δαμασίου υπάρχουν επίσης ερείπια παλιών νερόμυλων με παραδοσιακά υδροτριβεία. Στο Δαμάσι υφίσταται και μνημείο αφιερωμένο στην απελευθέρωση του χωριού το 1912.

Πολιτισμός - Αθλητισμός

Στο χωριό δραστηριοποιούνται ο Εκπολιτιστικός – Μορφωτικός Σύλλογος Δαμασίου που διαθέτει χορευτικό και φυσιολατρικό τμήμα και ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Α.Ο. Δαμασιακός», από τον οποίο ξεκίνησε την καριέρα του ο Δημήτρης Μουσιάρης.
Κάθε έτος, στις 5 Οκτωβρίου πραγματοποιούνται τα «Ελευθέρια», εκδηλώσεις αφιερωμένες στην απελευθέρωση του χωριού κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Άλλα πολιτιστικά δρώμενα πραγματοποιούνται την Καθαρά Δευτέρα καθώς και στις 6 Ιανουαρίου με την αναβίωση τοπικών παραδοσιακών εθίμων (Λοκατσάρια και Καμήλα).