Renault Twingo

Πρώτη γενιά (1992 - 2007)

To αρχικό Twingo σχεδιάστηκε από τον Jean-Pierre Ploué, υπό την επίβλεψη του τότε Διευθυντή σχεδίασης της Renault, Patrick Le Quément, ο οποίος έκανε και την τελική επιλογή του ντιζάιν, δηλώνοντας ότι θύμιζε χαμόγελο. H αντισυμβατική ενός όγκου σχεδίασή του, με τις έντονες καμπύλες και το χαρούμενο «πρόσωπο», ήταν αρκετά προχωρημένη για την εποχή του και προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Αίσθηση επίσης έκαναν η πολυμορφικότητα του εσωτερικού του, οι έγχρωμες πινελιές στο σαλόνι και οι τεράστιοι για την κατηγορία του χώροι. Στο εσωτερικό ξεχώριζε ο στάνταρ ηλεκτρονικός πίνακας οργάνων, που είχε δύο οθόνες, με την μία να έχει τοποθετηθεί στο κέντρο του ταμπλό, κάτι ιδιαίτερα καινοτόμο για την εποχή του. Άλλη πρωτοτυπία ήταν το συρόμενο εμπρός-πίσω του πίσω καθίσματος, που μετέβαλε το διαθέσιμο χώρο επιβατών και το χώρο αποσκευών ανάλογα με τις ανάγκες των επιβαινόντων.
Η παραγωγή του Twingo Ι ήταν αρχικά μόνο στη Γαλλία, ενώ το 1995 άρχισε να παράγεται επίσης στην Κολομβία και στην Ουρουγουάη. Δέχτηκε τρεις αισθητικές επεμβάσεις το 1998, το 2000 και το 2004, χωρίς να αλλάξει όμως αισθητά το γνώριμο σχήμα του μοντέλου.
Αποτέλεσε ιδιαίτερα εμπορικό μοντέλο για την Renault, με τις πωλήσεις της πρώτης γενιάς να φτάνουν συνολικά τα 2.400.000 αντίτυπα. Σε πολλές χώρες είχε φανατικούς οπαδούς και ξεχωριστές λέσχες ιδιοκτητών του μοντέλου. Ωστόσο, η πρώτη γενιά δεν παρήχθη ποτέ σε δεξιοτίμονη έκδοση, για λόγους μείωσης του κόστους παραγωγής και, ως εκ τούτου, δεν διατέθηκε ποτέ στα περισσότερα κράτη με την οδήγηση στα αριστερά, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στην Ιρλανδία.

Κινητήρες

Στην αρχή της καριέρας του, έφερε έναν 8-βάλβιδο κινητήρα 1.2 λίτρων, απόδοσης 55 ίππων, ο οποίος είχε προέλθει από το Renault 5. Αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν πιο σύγχρονο, απόδοσης 60 ίππων. Το 2000, προστέθηκε και ένας 16-βάλβιδος 75 ίππων.
Από πλευράς κιβωτίων, πέρα από τα κλασικά χειροκίνητα, τον Οκτώβριο του 1994 λανσαρίστηκε ένα ημιαυτόματο με την επωνυμία Easy. Τον Απρίλιο του 2001 έκανε ντεμπούτο ένα νέο, πιο σύγχρονο ημιαυτόματο κιβώτιο, με την εμπορική ονομασία Quickshift.

Ασφάλεια

Από τον Σεπτέμβριο του 1995, άρχισε να προσφέρει και έξτρα δύο αερόσακους και σταδιακά στα επόμενα χρόνια έγιναν στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και όλα τα κράτη.

1η φάση (2007-2011)

Η δεύτερη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2007 και η παραγωγή του μεταφέρθηκε από τη Γαλλία στη Σλοβενία, ενώ αντίθετα με την πρώτη γενιά, διατέθηκε και σε δεξιοτίμονη έκδοση. Λανσαρίστηκε αρχικά στη Γαλλία, στη Σλοβενία και στην Ιταλία, στις 15 Ιουνίου 2007. Στα άλλα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2007.
Το μοντέλο βασίστηκε στο πάτωμα του Renault Clio δεύτερης γενιάς και με τις απαραίτητες, βέβαια, ενισχύσεις. Συνέχισε να χαρακτηρίζεται για την άνεση χώρων και την πολυμορφικότητα του, αν και σε σχεδίαση θεωρήθηκε από μεγάλο ποσοστό του κοινού ως αρκετά πιο συντηρητικό σε σχέση με την καινοτόμα σε αυτό τον τομέα πρώτη γενιά.
 
Από πλευράς κινητήρων, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με τρεις βενζινοκινητήρες 1.2 λίτρων, 2 ατμοσφαιρικούς (60 και 76 ίππων αντίστοιχα) και 1 τούρμπο απόδοσης 100 ίππων. Στο εξωτερικό είχε κυκλοφορήσει και ένας πετρελαιοκινητήρας 1.5 λίτρων, σε διάφορες ιπποδυνάμεις. Από πλευράς κιβωτίων έφερε ένα 5-τάχυτο μηχανικό και ένα αυτόματο διαθέσιμο με τον κινητήρα 1,2 των 76 ίππων.
Προσφέρθηκε στην Ελλάδα με τα εξής επίπεδα εξοπλισμού: Access, Authentic, Trend, More, Expression, Dynamique, Miss Sixty, GT, GT Gordini, RS.

2η φάση (2011-2014)

Τον Σεπτέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε η ανανεωμένη εκδοχή της δεύτερης γενιάς. Οι αλλαγές στην εξωτερική σχεδίαση είναι έντονες. Το ντιζάιν δεν ήταν πλέον συντηρητικό, ενώ ήταν και το πρώτο μοντέλο παραγωγής που ενσωμάτωσε την νέα τότε σχεδιαστική ταυτότητα της Renault, με την υπογραφή του αρχισχεδιαστή Van der Acker. Οι ζάντες αλουμινίου ανανεώθηκαν και προσφέρονταν σε ποικιλία σχεδίων, ενώ οι δυνατότητες επιλογής συνδυασμών που δίνονταν στους πελάτες είναι πάρα πολλές.
Στην Ελλάδα, η Φάση 2 διατέθηκε με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων 16V 76 hp, καθώς και με τον πετρελαιοκινητήρα 1.5 DCi σε 2 εκδόσεις ιπποδυνάμεων: 75 και 85 hp. Διατέθηκε επίσης σε έκδοση με αυτόματο κιβώτιο με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων.
Προσφέρθηκε στα επίπεδα εξοπλισμού: Authentic, Trend, Dynamic, Initiale.
Στο πάτωμα και τα μηχανικά μέρη του Twingo II βασίστηκε και το μικρό roadster Renault Wind, που παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2013 σε λίγα αντίτυπα, λόγω εξαιρετικά χαμηλής εμπορικής ζήτησης, ενώ δεν διατέθηκε ποτέ στην Ελλάδα.

Σπορ εκδόσεις: Renault Twingo GT και Renault Clio RS

Από την αρχή της διάθεσης του μοντέλου, κυκλοφόρησε στη σπορ έκδοση GT που φέρει τον 1.2 τούρμπο κινητήρα της Renault απόδοσης 100 ίππων. Στα τέλη του 2010 (αρχές 2011 στην Ελλάδα) άρχισε να διατίθεται ως GT Gordini φέροντας τις ανάλογες αισθητικές παρεμβάσεις των εκδόσεων Gordini.
Στις αρχές του 2008, παρουσιάστηκε η πιο άγρια έκδοση RS που είχε δεχτεί τις βελτιώσεις της Renault Sport. Φέρει ατμοσφαιρικό κινητήρα 1.6 λίτρων, απόδοσης 133 ίππων. Στις αγορές κυκλοφόρησε στα τέλη της ίδιας χρονιάς, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε και έκδοση Gordini (δεν διατέθηκε στην Ελλάδα η συγκεκριμένη έκδοση).