google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Κ. Τσάτσος

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος. Μαθήτευσε στην Άνδρο κοντά στον φιλόσοφο Καΐρη, και αργότερα στο Γυμνάσιο της Αίγινας επί Καποδίστρια. Διαδέχτηκε τον πατέρα του που πέθανε ξαφνικά, και ανέπτυξε με μεγάλη επιτυχία τις εμπορικές εργασίες του Καταστήματος Τσάτσου. Ήταν ο πρώτος που άνοιξε κατευθείαν εισαγωγές δυτικών προϊόντων από την Γαλλία και την Αγγλία στο Ναύπλιο το 1839. Παρέκαμψε έτσι τους μεσάζοντες έμπορους στο Λιβόρνο, την Αγκώνα και την Τεργέστη.
Τα βιβλία του καταστήματός του έχουν ιστορική σημασία, αφού κατά την τότε συνήθεια οι πελάτες αγόραζαν συνέχεια και πλήρωναν μια φορά στο τέλος του χρόνου. Πελάτες δε του καταστήματος ήταν η Αυλή του Όθωνα, οι ξένες Πρεσβείες, και όλες οι οικογένειες Καποδίστρια, Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, Γρίβα, Κουντουριώτη και άλλες.
Κατά το 1850 ο Ιωάννης Τσάτσος προβλέποντας το λαμπρό μέλλον της πόλης της Αθήνας, που τότε ήταν πολύ μικρή και ασήμαντη, ίδρυσε το κεντρικό κατάστημά του στην Αθήνα και άφησε το μαγαζί στο Ναύπλιο ως υποκατάστημα.
Παντρεύτηκε στο Λονδίνο Αθηνά Ρωσσέτη, εγγονή του Κωνσταντίνου Ιωνίδη και έπιασε εμπόριο με πολλά εργοστάσια της Ευρώπης. Γιος του ήταν ο Δημήτριος Ι. Τσάτσος και εγγονός του ο Κωνσταντίνος Τσάτσος.
Γκάρι Μουρ

Βιογραφία

Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα από την ηλικία των 8 ετών. Παρότι ήταν αριστερόχειρας, έπαιζε κιθάρα με το δεξί χέρι. Οι πρώτες του επιρροές ήταν από τον Πίτερ Γκριν, ο οποίος έγινε μέντοράς του, όταν ο Μουρ έπαιζε στο Δουβλίνο.
Παρά το γεγονός ότι είχε σχετικά μικρή δημοφιλία στις ΗΠΑ, η μουσική του Μουρ κέρδισε θετικές κριτικές στην Ευρώπη.
Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες και πειραματίστηκε με πολλά μουσικά είδη, όπως ροκ, τζαζ, μπλουζ, κάντρι, electric blues, hard rock και χέβι μέταλ.

Skid Row

Το 1969 σε ηλικία 16 ετών, ο Μουρ εγκαταστάθηκε στο Δουβλίνο και έγινε μέλος του συγκροτήματος Skid Row με τους Νόελ Μπρίτζμαν και Μπρους Σιλς. Με το συγκρότημα αυτό ο Μουρ άρχισε να γίνεται διάσημος στην μουσική βιομηχανία και τότε ξεκίνησαν οι δεσμοί του με τον Φιλ Λάινοτ.

Σόλο καριέρα

Το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Μουρ κυκλοφόρησε το 1973, με τίτλο Grinding Stone (υπό το όνομα "the Gary Moore Band"). Ουσιαστικά η σόλο καριέρα του ξεκίνησε το 1978, με την βοήθεια του Λίνοτ. Τότε σημείωσαν μεγάλη επιτυχία με το "Parisienne Walkways", και το άλμπουμ των Thin Lizzy  Black Rose: A Rock Legend .
Έπειτα από σειρά δίσκων της ροκ, ο Μουρ ασχολήθηκε με την μπλουζ μουσική και δισκογραφικά, στο  Still Got the Blues, με συνεισφορές των Άλμπερτ Κινγκ, Άλμπερτ Κόλινς και Τζορτζ Χάρισον. Στο μπλουζ έμεινε ως το 1997, οπότε μεταπήδησε σε πιο σύγχρονους ρυθμούς, με το Dark Days in Paradise, για να επιστρέψει με το Back to the Blues το 2001. Συνέχισε στην μπλουζ με τα Power of the Blues (2004), Old New Ballads Blues (2006), Close As You Get (2007) και Bad For You Baby (2008).

Θάνατος

Ο Γκάρι Μουρ πέθανε σε ηλικία 58 ετών τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Φεβρουαρίου 2011, σε ξενοδοχείο στην Ισπανία, όπου βρισκόταν για διακοπές.

Με τους Thin Lizzy

Ο Μουρ έπαιξε στο συγκρότημα αυτό για μεγάλο χρονικό διάστημα της καριέρας του.

Με τον Greg Lake

Ο Μουρ συνεργάστηκε με τον Γκρεγκ Λέικ σε δύο άλμπουμ, στα Greg Lake  (1981) και Manoeuvres (1983).

Με τους BBM

Το εν λόγω συγκρότημα συστάθηκε το 1994 και αποτελούνταν από τους Τζακ Μπρους, Τζίντζερ Μπέικερ και τον Μουρ.

(Gary Moore's) Scars

Το 2002 το συγκρότημα αυτό κυκλοφόρησε το άλμπουμ  Scars. Στο συγκρότημα ο Μουρ τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα, ο Κας Λιούις των Skunk Anansie ήταν στο μπάσο και στα φωνητικά, ενώ ο Ντάριν Μούνεϊ των Primal Scream έπαιζε ντραμς.
Φρειδερίκος της Σαξονίας (1504-1539)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας και της Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Καζιμίρ Δ΄ της Πολωνίας.

Οικογένεια

Το 1539 παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερνέστου Β΄ κόμη του Μάνσφελτ-Βόρντερορτ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Δημοσθένης Τσιβανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο χωριό Βαμβακού της Σπάρτης. Πήρε απολυτήριο από το Α' Γυμνάσιο Αθηνών και γράφτηκε το 1852 στη Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, από το οποίο αποφοίτησε το 1857 με διδακτορικό άριστα. Διορίστηκε δικηγόρος στην Σπάρτη και το 1858 ήταν ήδη αντιεισαγγελέας στο πρωτοδικείο Τρίπολης. Εν συνεχεία διετέλεσε Πρόεδρος Πρωτοδικών, εφέτης, πρόεδρος Πρωτοδικών στην Αθήνα, Αρεοπαγίτης το 1877, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου το 1890 και εισαγγελέας του ανώτατου Δικαστηρίου. Αποχώρησε τον Μάιο του 1911.
Ως εισαγγελέας καθιέρωσε το σύστημα της δημοσίευσης των αγορεύσεών του σε νομικά περιοδικά και εφημερίδες με σκοπό την ευρύτερη νομική διδασκαλία.
Κληροδότησε την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του στην Θεολογική, Νομική και Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Την πολύτιμη συλλογή του δακτυλιολίθων την δώρισε στο Νομισματικό Μουσείο.
Απεβίωσε το 1921.
Γιώργος Τρομάρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1947 σε ένα μικρό χωριό με θέα την Λίμνη Τριχωνίδα, την Αγία Σοφία. 
Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στην πάλη και τη μυική δύναμη. Eκτός από παλαιστής έχει καταφέρει λύγισμα χοντρών σιδερικών, σπάσιμο χοντρών αλυσίδων, σήκωμα αυτοκινήτων, άνοιγμα ελατηρίων άνω των 400 κιλών με τα δόντια, ακόμα και τράβηγμα αμαξοστοιχιών. 
Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, η αγάπη του όμως για το άθλημα τον ανέδειξε γρήγορα. Ο Γιώργος Τρομάρας είναι ο συνεχιστής των λαϊκών ηρώων Κουταλιανού και Σαμψών, ενώ πλέον είναι ο τελευταίος λαϊκός ήρωας. 
Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο, τον Κώστα, ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του στο άθλημα. 
Ο Γιώργος Τρομάρας έχει παρουσιάσει προγράμματα επίδειξης μυικής δύναμης στην Ελλάδα και σε πάνω από 35 κράτη. Έχει παρουσιάσει προγράμματα σε μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου σε όλη την Ελλάδα, πάντα με περισσότερο το ηθικό δίδαγμα.
Ολυμπιάς Φρενάρου

Πετοσφαίριση

Η Ολυμπιάς διαθέτει πετοσφαιρική ομάδα ανδρών η οποία έχει αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Διαθέτει, επίσης, τμήματα υποδομής. Η Ολυμπιάς αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Φεβρουάριος 1978).
Τζόζεφ Λόκυερ

Βιογραφία

Στην αρχή χρημάτισε κρατικός διοικητικός υπάλληλος στο Υπουργείο των Στρατιωτικών, ενώ επιδιδόταν σε αστρονομικές μελέτες. Το 1870 έγινε γραμματέας της επιτροπής φυσικών επιστημών και το 1875 διορίσθηκε καθηγητής Αστρονομίας και Αστροφυσικής στο Βασιλικό Κολέγιο των Επιστημών στο Σάουθ Κένσινγκτον, καθώς και διευθυντής του Ηλιοφυσικού Αστεροσκοπείου. Κατά τα έτη 1870 - 1910 προΐστατο των αγγλικών αστρονομικών αποστολών στη παρακολούθηση των ηλιακών εκλείψεων.
Ο Λόκυερ ασχολήθηκε ειδικά με τον Ήλιο και μάλιστα με τη φασματοσκοπική παρατήρηση. Πρώτος αυτός έδωσε την εξήγηση του φαινομένου των «ηλιακών προεξοχών» και μίλησε πρώτος για τη χρωμόσφαιρα. Το 1868 ανακάλυψε συγχρόνως, αλλά ανεξάρτητα από τον Γάλλο Ζανσέν (Janssen) τη φασματοσκοπική μέθοδο παρατήρησης των ηλιακών εκβολών, που μέχρι τότε γινόταν μόνο κατά την ολική έκλειψη του Ηλίου, όποτε και όπου συνέβαινε αυτή. Έπειτα από την ανακάλυψη αυτή η Βασιλική Αστρονομική Εταιρία του Λονδίνου το 1869 τον εξέλεξε μέλος της και το 1872 η Γαλλική κυβέρνηση καθιέρωσε μετάλλιο με τις προσωπογραφίες των Λόκυερ και Ζανσέν. Το 1874 του απονεμήθηκε το μετάλλιο Rumford και το 1892 έγινε αντιπρόεδρος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, της οποίας και κατέληξε Πρόεδρος το 1903.
Ο Λόκυερ ίδρυσε επίσης, με τη βοήθεια της συζύγου του Λαίδης Λόκυερ, το Αστεροσκοπείο Sidmouth στο οποίο εξακολούθησε τις φωτογραφικές και φασματοσκοπικές παρατηρήσεις του, το οποίο μετά το θάνατό του μετονομάστηκε σε "Αστεροσκοπείο Νόρμαν Λόκυερ". Έγραψε διάφορα αστρονομικά συγγράμματα μεταξύ των οποίων και την κατηγοριοποίηση των αστέρων εκ της φασματοσκοπικής παρατήρησης. Από το 1869 μέχρι του θανάτου του 1920 εξέδιδε το περιοδικό «Nature».
Συνεχιστής της επιστημονικής του έρευνας θεωρείται ο Γάλλος Αστρονόμος Φερντινάν Λυό.

Ταξινόμηση αστέρων

Ο Λόκυερ ταξινόμησε τους αστέρας ανάλογα με το φασματικό τους τύπο. Τους αστέρες τύπου Α (λευκοί αστέρες) τους ονόμασε μαρκαβιανούς αστέρες οι οποίοι κατά την εξέλιξή τους πέρασαν το στάδιο της ακμής των και ήδη η θερμοκρασία τους ελαττώνεται βαίνοντας προς τον φασματικό τύπο Ν, όπου και θα καταστούν σκοτεινοί αστέρες. Αντιπροσωπευτικός τύπος των αστέρων αυτών αποτελεί ο αστέρας Μαρκάβ ή Μαρκάμπ, (ο α του Πήγασου) εξ ου και το όνομα Μαρκαβιανός αστέρας (τύπος).
Στη συνέχεια τους πιο εξελιγμένους αστέρες ο Λόκυερ τους ονόμασε αρκτουριανούς αστέρες (από τον αντιπροσωπυτικό αστέρα Αρκτούρο) και θεώρησε ότι βρίσκονται στο προτελευταίο στάδιο της ζωής τους, που συνεχώς αποψύχονται παρουσιάζοντας στην επιφάνειά τους τις μικρότερες θερμοκρασίες, αλλά και λίγο μεγαλύτερες από εκείνες που παρατηρούνται στους ιχθυανούς αστέρες που αποτελούν και την τελευταία βαθμίδα εξέλιξης αυτών. Οι ιχθυανοί αστέρες τείνουν να καταστούν σκοτεινοί αστέρες. Αντιπροσωπευτικός τύπος τέτοιων αστέρων αποτελεί ο αστέρας 19 Ιχθύων, εξ ου και η ονομασία της κατηγορίας αυτής.
Ram Trucks

Μοντέλα

Για πολλά χρόνια ως pick-up της Dodge, εκτός από το βαρύ όνομα της σειράς Ram, υπήρχε και το λίγο μικρότερο pick-up Dodge Dakota. Παρόλα αυτά, κατέληξε στη λήξη παραγωγής του το 2011, μετά από 24 χρόνια. Επίσης, είχε γίνει και μια σχετικά σύντομη παραγωγή του ιστορικού οικογενειακού μοντέλου Dodge Caravan, όμως ως όχημα μεταφοράς μεσαίων βαρών. Το Ram Cargo Van σταμάτησε το 2015. Σήμερα, πολλά από τα μοντέλα της Ram, είναι στην ουσία της Fiat Professional, απλά μέσω αυτής εισέρχονται στην Αμερικανική αγορά. Τα σημερινά μοντέλα είναι τα εξής:
Σημαία των Νήσων Πίτκαιρν

Η σημαία των Νησιών Πίτκαιρν καθιερώθηκε στις 2 Απριλίου του 1984. Αποτελείται από μια γαλάζια λωρίδα, με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στην αριστερή πλευρά και το εθνόσημο των νησιών στη δεξιά πλευρά.
Αποτελείται από ένα θυρεό, που περιέχει την άγκυρα και τη Βίβλο από το καράβι «Bounty», σύμβολο της αρχαιότατης ιστορίας του νησιού, που ξεκίνησε με την ανταρσία στο πλοίο, το 1789. Το σχέδιο του θυρεού είναι μπλε και πράσινο και τα χρώματα αυτά συμβολίζουν την ανάδυση του νησιού από τη θάλασσα. Επάνω στο θυρεό βρίσκεται μία περικεφαλαία, την οποία περιβάλλει το φυτό miro. Επάνω βρίσκεται και μια χειράμαξα.
Ο Κυβερνήτης των Νησιών χρησιμοποιεί ξεχωριστή σημαία, τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου με το εθνόσημο των Πίτκαιρν.
Red Devils

Καταγωγή

Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως "Μεγάλη Κορεατική ομάδα", το Δεκέμβριο του 1995. Το σημερινό της όνομα, «κόκκινοι διάβολοι», προέρχεται από έναν όρο που προτάθηκε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης το 1983, όταν η κορεατική ομάδα των νέων έφθασε σε ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Νέων του 1983.

Σήμα κατατεθέν

Η μασκότ για τους κόκκινους διαβόλους είναι ο Chiwoo Cheonwang.

Μέλος

Η συμμετοχή είναι ανοικτή σε όσους θέλουν να στηρίξουν την εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Νότιας Κορέας, αλλά όποιος φοράει κόκκινα και στηρίζει την εθνική ομάδα κατά τη διάρκεια αγώνων θεωρείται κόκκινος διάβολος. Πολλές δραστηριότητες και εκδηλώσεις οργανώνονται μέσω της επίσημης ιστοσελίδας. Παρά το γεγονός ότι τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στην Σεούλ, υπάρχουν πολλά γραφεία σε όλη τη χώρα, όπου μπορεί κανείς να συμμετάσχει.
Σεργίτσι Λήμνου

Η νησίδα Σεργίτσι ή Σιδερίτης βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο Αγριλιά στη βόρεια ακτή της Λήμνου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του δημοτικού διαμερίσματος του Καταλάκκου του Δήμου Ατσικής. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου. Είναι ακατοίκητη, έχει έκταση 1.029 στρέμματα και περίμετρο 4,5 χλμ.

Ιστορικές πληροφορίες

Η νησίδα Σεργίτσι είναι γνωστή από την αρχαιότητα κι ονομαζόταν Σιδερίτης. Το 1284 ανήκε στο μετόχι του Γομάτου, που βρίσκεται στην απέναντι ακτή της Λήμνου στον ομώνυμο όρμο. Τότε αναφέρεται με την επωνυμία Σεργίτζη, που παραπέμπει στο όνομα κάποιου παλαιού ιδιοκτήτη.
Στις αρχές του 15ου αιώνα εντάχθηκε στα δημόσια κτήματα από το διοικητή της Λήμνου αλλά το 1448 ο δεσπότης της Λήμνου Δημήτριος Παλαιολόγος την επέστρεψε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.
Στους πορτολάνους της εποχής σημειώνεται με διάφορα ονόματα. Το 1418 απεικονίζεται ανώνυμα στο χάρτη του Ιταλού περιηγητή Μπουοντελμόντι (Buondelmonti), ενώ στους δύο χάρτες, του 1521 και του 1540, του Τούρκου γεωγράφου Πίρι Ρέις σημειώνεται με δύο ονόματα: Köpek-Adasy (Νησί των σκυλιών - Σκυλονήσι) και Ğezìre-i-Kelb (Σιδερίτης).
Ο Castaldi (1560) στο χάρτη του το ονομάζει Caseno, όπως και άλλοι περιηγητές του 17ου και 18ου αιώνα: Μάρκο Μποσκίνι (1658), Piacenza (1688), Όλφερτ Ντάπερ (1688), Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι (1696), Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ (1785). Αντίθετα, οι νεώτεροι: Αλεξάντερ Κόντζε (1858), De Launay (1898) και Fredrich (1904) το σημειώνουν με το αρχαίο του όνομα Siderites ή Lagonisi κατά τους De Launay, Hauttecoeur.
Οι παλιοί ναυτικοί το θεωρούσαν ως ένα από τα πέντε καλά αραξοβόλια γύρω από τη Λήμνο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1901

Το B΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου του 1901 ήταν στην ουσία το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα στίβου και δεύτερο μετά από αυτό του 1896. Οι αγώνες έγιναν στο Παναθηναϊκό στάδιο από τις 4 έως τις 7 Απριλίου 1901 και διοργανώθηκαν από τον ΣΕΓΑΣ. Πολυνίκεις σύλλογοι αναδείχθηκαν ο Πανελλήνιος Γ.Σ. και ο Εθνικός Γ.Σ. με 7 πρώτες νίκες ο καθένας και έτσι το τρόπαιο του πρωταθλητή, ένα αντίγραφο της "Νίκης του Παιωνίου", απονεμήθηκε και στους δύο συλλόγους.

Χρονικό των αγώνων

Από τα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης υπήρξε η συμμετοχή Κυπρίων αθλητών που ο τύπος της εποχής υποδέχτηκε με πρωτοσέλιδα. Οι Κύπριοι αθλητές ήλθαν με το ατμόπλοιο "Σοφία" και κατέφθασαν την 3η Απριλίου στην πρωτεύουσα. Τους υποδέχτηκαν πολιτικοί αλλά και πλήθος κόσμου με κεντρικό σύνθημα την "ένωση". Παράλληλα με τους αγώνες έγινε και "Κυπριακή γεωργική-εμπορική & βιομηχανική έκθεση".
Στις 5 Απριλίου το μεσημέρι έγινε η παρέλαση των αθλητών και τα πρώτα αγωνίσματα, με μικρή προσέλευση κόσμου. Στις 3 ώρα έφτασε στο στάδιο ο βασιλεύς, οι πρίγκιπες, ο μητροπολίτης, ο πρωθυπουργός και υπουργοί, που πήραν θέση στις κερκίδες σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Αμέσως μετά την άφιξη του βασιλέως ξεκίνησε η παρέλαση των συλλόγων υπό τις οδηγίες του γυμναστή Πικιού.

Στίβος

Διεξήχθησαν 14 αγωνίσματα: πέντε δρόμων, βάδην, τέσσερα αλμάτων και τέσσερα ρίψεων. Παραδόξως, δεν διεξήχθη ο ακοντισμός.
Αμφιθέατρο της Πούλα

Περιγραφή

Ο εξωτερικός τοίχος είναι κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο. Τα τόξα του ελλειπτικού αμφιθεάτρου έχουν διαστάσεις, 132,45μ. και 105,10 μ. Το μέγιστο ύψος του εξωτερικού τοίχου είναι 29,40 μ. Τα δύο πρώτα επίπεδα έχουν 72 αψίδες, ενώ το τελευταίο έχει 64 ορθογώνια ανοίγματα. Μπορεί να φιλοξενήσει 23.000 θεατές. Η αρένα, το μέρος των αγώνων, έχει διαστάσεις, 67,95μ.x 41,65 μ. Ο χώρος αυτός διαχωριζόταν από το κοινό με μεταλλικές πύλες. Η αρένα είχε συνολικά 15 πύλες. Μια σειρά από υπόγειους διαδρόμους κάτω από την αρένα, χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των ζώων, των σκηνικών καθώς και των μονομάχων. Καταστήματα και αποθηκευτικοί χώροι βρίσκονταν κάτω από τις θέσεις των θεατών. Kαθένας από τους τέσσερις πύργους είχε δύο δεξαμενές με αρωματισμένο νερό που τροφοδοτούσε μια πηγή ή ριχνόταν στους θεατές. Το αμφιθέατρο μπορούσε να καλυφθεί με velarii (μεγάλα πανιά), που προστάτευαν τους θεατές από τον ήλιο και τη βροχή.

Ιστορία

Το αμφιθέατρο χτίστηκε τον 1ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Αύγουστο, ενώ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό (το 79 μ.Χ.). Ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Τίτο το 81 μ.Χ. Το αμφιθέατρο λειτουργούσε έως τον 5ο αιώνα, όταν ο αυτοκράτορας Ονόριος απαγόρευσε τις μονομαχίες. Στο μεσαίωνα το εσωτερικό της αρένας χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος, για αγώνες των Ιπποτών της Μάλτας αλλά και για εμποροπανηγύρεις. Κατά τη διάρκεια των αιώνων χρησίμευσε και ως λατομείο κάτι που έγινε τελευταία φορά το 1709 για την κατασκευή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού. Το 1816 ο Ελβετός αρχιτέκτονας, Πιέτρο Νόμπιλε, ανέλαβε της ανακατασκευή του με εντολή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου 1ου της Αυστρίας. Σήμερα χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις αλλά και για το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του καλοκαιριού.
2618 Κουναμπαραμπράν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κουναμπαραμπράν είναι άγνωστα.
Σίσι Λασιθίου

Ιστορία

Η περιοχή κατοικούνταν από την μινωική εποχή, πράγμα που αποδεικνύεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα στον λόφο Κεφάλι.Η Βέλγικη Αρχαιολογική Σχολή και το πανεπιστήμιο της Leuven, υπό τον καθηγητή Jean Driessen, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων πραγματοποιεί ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως μία μικρή μινωική πόλη και ένα νεκροταφείο.Σύμφωνα με τις έρευνες, η περιοχή διοικούνταν από το ανάκτορο των Μαλίων και βρισκόταν σε θέση μεγάλης στρατηγικής και εμπορικής σημασίας.Αργότερα, το Σίσι λειτουργούσε ως το επίνειο του Βραχασίου, απ' όπου γινόταν η μεταφορά των αμυγδάλων, βασικού εξαγωγικού προϊόντος ολόκληρου του Μεραμβέλλου.Κατά την επανάσταση του 1821 υπήρξε καταφύγιο αγωνιστών και το φυσικό λιμανάκι του χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά πολεμοφοδίων.Τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω του τουρισμού, γνώρισε τεράστια ανάπτυξη με αποτέλεσμα να γίνει ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός κυρίως λόγω των παραλιών και των ξενοδοχειακών μονάδων.

Κλίμα

Το κλίμα της περιοχής ανήκει στην μεσογειακή κλιματολογική ζώνη που προσδίδει τον κύριο κλιματικό χαρακτήρα της, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως εύκρατος. Η ατμόσφαιρα είναι αρκετά υγρή και ο χειμώνας είναι αρκετά ήπιος και υγρός, με λίγες βροχοπτώσεις. Η χιονόπτωση είναι σπάνια.Τέλος, το καλοκαίρι είναι πολύ θερμό και άνυδρο.

Οικονομία

Η τοπική οικονομία στηρίζεται σε 2 κυρίως τομείς.Ο ένας είναι η καλλιέργεια ελαιοδέντρων και η παραγωγή ελαιολάδου, κατά το Φθινόπωρο και τον Χειμώνα, κυρίως και ο άλλος είναι ο τουρισμός, που αρχίζει μετά το Πάσχα και τελειώνει στους πρώτους φθινοπωρινούς μήνες.

Εκδηλώσεις

Από τις πιο δημοφιλείς τοπικές εκδηλώσεις είναι αύτη που διοργανώνεται στο λιμάνι του Σισίου κάθε Καθαρά Δευτέρα, όπου προσφέρεται φασολάδα και άλλα νηστήσιμα εδέσματα και ακολουθούν μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις.Επίσης, πολύ γνωστή είναι η εκδήλωση τοπικών καλλιτεχνών, που λαμβάνει χώρα στις αρχές Αυγούστου και συμμετέχουν όλοι οι μουσικοί και τραγουδιστες της περιοχής.
Άγιος Νικόλαος Κλειτορίας Αχαΐας

Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία

O Άγιος Νικόλαος απέχει 12,2 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 790 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 52 κατοίκους.

Διοικητική ιστορία

O Άγιος Νικόλαος από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Αγίου Νικολάου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
ΝΚ Κάμεν Ίνγκραντ

Ιστορία

Η ομάδα δημιουργήθηκε σαν NK Velika το 1929. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετονομάστηκε σε NK Papuk. Το τελευταίο όνομα της ομάδας υιοθετήθηκε το 1999, όταν ο κύριος χορηγός της ομάδας έγινε η τοπική οικοδομική εταιρεία με το όνομα Καμέν Ίνγκραντ. Από τότε, η ομάδα ανάβηκε στην πρώτη κατηγορία το 2002 και το 2003 συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη ΦΚ Σάλκε 04 με συνολικό σκορ 1-0.
Η ομάδα διαβαθμίστηκε την περίοδο 2006-07 με μόλις 11 βαθμούς σε 33 αγώνες, τερματίζοντας στην 11η θέση. Κανονικά είχα κερδίσει 13 βαθμούς αλλά λόγω αντικανονικής συμμετοχής δύο ποδοσφαιριστών της σε δύο αγώνες, τιμωρήθηκε με αφαίρεση 2 βαθμών.
Τα πολλά οικονομικά προβλήματα, τα οποία προκλήθηκαν λόγω των προβλημάτων του κύριου χορηγού της ομάδας, αντανακλώνταν στην επίδοση της ομάδα. Το 2008 διαβαθμίστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Στις 23 Ιουλίου 2008, ανακοινώθηκε ότι η πρώτη ομάδα δεν θα συμμετείχε σε καμία διοργάνωση την περίοδο 2008-09. Τελικά, η ομάδα ανέστειλε εντελώς τη λειτουργία της. Μια νέα ομάδα με το όνομα NK Papuk Velika δημιουργήθηκε από τις στάχτες του ΝΚ Καμέν Ίνγκραντ, αλλά νομικά είναι μια διαφορετική και ξεχωριστή ομάδα και δεν δικαιούται να διεκδικήσει την ιστορία της ΝΚ Καμέν Ίνγκραντ.
Χέρμαν Γ΄ του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν Β΄ μάργραβου του Μπάντεν και της Γιούτνιτ του Χόενμπερκ. Κυβέρνησε το μαργραβάτο του το διάστημα 1130-1160.
Καθώς ήταν πιστός στους Χοενστάουφεν, ήλθε σε διαμάχη με τους συγγενείς του Τσέρινγκεν-Σουαβίας. Το 1140 συμμετείχε στην πολιορκία του κάστρου Βάιμπτροϊ και έλαβε την κυριότητα του Ζέλτς της Αλσατίας.
Το 1151 ο βασιλιάς της Γερμανίας πήρε το μαργραβάτο της Βερόνας από τον Όττοκαρ Γ΄ και το ανέθεσε στον Χέρμαν Γ΄. Ο τελευταίος το 1154 αγόρασε το κάστρο Μπέζιγκχαϊμ από τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας.
Πολέμησε το 1154 στη Λομβαρδία βοηθώντας τον Φρειδερίκο Α΄ στην πολιορκία του Μιλάνου. Έλαβε μέρος στη Β΄ Σταυροφορία και συμμετείχε στην πρώτη εκστρατεία του βασιλιά στην Ιταλία.
Μάριος Ματαλών

Επαγγελματική καριέρα

Ο Ματαλών ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Άρη αγωνιζόμενος στο πρώτο παιχνίδι της σεζόν 2005-06 όπου οι «κίτρινοι» επιβλήθηκαν του Μακεδονικού με 84-66. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε και πάλι στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, στην ήττα του Άρη από τον Παναθηναϊκό με 82-69.
Το 2007-08 αγωνίστηκε με το Πανεπιστήμιο του Γουαϊόμινγκ σε τρεις αγώνες του NCAA και επέστρεψε στην Ελλάδα φορώντας την φανέλα του Κολοσσού Ρόδου σε 14 αγώνες. Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Α.Ε. Λάρισας από τον Άρη, παίζοντας μόλις σε επτά αγώνες.
Το 2009-10 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του Ισραήλ με την ομάδα της Χάποελ Αφούλα πετυχαίνοντας 394 πόντους σε 26 παιχνίδια για την δεύτερη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος. Το 2010-11 φόρεσε την φανέλα του Κόροιβου Αμαλιάδας για την Α2 εθνική κατηγορία ενώ μεταγράφηκε στον Ηλυσιακό το 2011-12, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της Α1 μετά από τρία χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2012 συμφώνησε με την ομάδα του ΟΦΗ, η οποία αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Α2, πριν μεταγραφεί για δύο σεζόν στα Τρίκαλα, όπου σε 43 αγώνες πρωταθλήματος πέτυχε 240 πόντους.
Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου, ενώ το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με την ομάδα του Πανιωνίου.

Με την Εθνική Ομάδα

Έχει λάβει μέρος στις υποχρεώσεις με τις εθνικές ομάδες Παίδων, Εφήβων και Νέων με τις οποίες έχει συνολικά 67 διεθνείς συμμετοχές. Ως μέλος της Εθνικής Εφήβων κατέκτησε τη δεύτερη θέση (ασημένιο μετάλλιο) στο Ευρωμπάσκετ του 2007 που διεξήχθη στην Μαδρίτη.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1981)

Αλλαγές στους κανονισμούς και ανάληψη των ηνίων του Πρωταθλήματος απ' το Βρετανό Μπέρνι Έκλεστοουν

Την 1 Ιανουαρίου του 1981 ανέλαβε τα ηνία του Πρωταθλήματος της Φόρμουλα 1 ο Βρετανός Μπέρνι Έκλεστοουν και θεσπίστηκε ένας νέος κανονισμός ο οποίος αφορά το ποια μέρα λαμβάνουν χώρα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος. Βάσει αυτού του Κανονισμού, η ημέρα κατά την οποία λαμβάνουν χώρα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος είναι η Κυριακή. Συγκεκριμένα ο κανονισμός αυτός αναφέρει τα εξής: Από σήμερα 1η Ιανουαρίου 1981 κι εφεξής, τα Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1 θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνον ημέρα Κυριακή. Τώρα όσον αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά και τα επίσημα δοκιμαστικά κατάταξης των οδηγών όπου καθορίζεται η σειρά με την οποία θα εκκινήσει ο κάθε ένας απ' αυτούς στο Γκραν Πρι, αυτά θα πραγματοποιούνται ως εξής: Τα 2 πρώτα σετ των ελεύθερων δοκιμαστικών θα πραγματοποιούνται την Παρασκευή πριν το Γκραν Πρι. Νωρίς το πρωί του Σαββάτου θα πραγματοποιείται το 3ο και τελευταίο σετ ελεύθερων δοκομαστικών και το απόγευμα της ίδιας μέρας τα επίσημα δοκιμαστικά κατάταξης των οδηγών. Τα προηγούμενα χρόνια, τέτοιος κανονισμός δεν υπήρχε και πολλά Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1 πραγματοποιήθηκαν άλλη μέρα εκτός της Κυριακής όπως Σάββατο.