google/wiki40b huggingface dataset:
Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός (αγγλικά blood–brain barrier BBB) είναι κυτταρικός φραγμός που περιορίζει την είσοδο ουσιών στον εγκέφαλο.
Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός παρεμβάλλεται μεταξύ του αίματος και του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού). Χρησιμεύει για να διατηρεί το περιβάλλον του διάμεσου υγρού, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή λειτουργικότητα των νευρώνων. Αυτός ο φραγμός συνίσταται από τα ενδοθηλιακά κύτταρα των τριχοειδών αγγείων με περίπλοκο δίκτυο από στεγανές συνδέσεις και πόδια αστροκυττάρων (αστρογλοιακά κύτταρα) που ακουμπούν στο ενδοθήλιο και τη βασική του μεμβράνη.
Η μετακίνηση μεγάλων μορίων και άλλων ουσιών, συμπεριλαμβανομένων και πολλών φαρμάκων, από το αίμα προς το διάμεσο χώρο του κεντρικού νευρικού συστήματος περιορίζεται από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Τα ενδοθηλιακά κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος παρουσιάζουν, επίσης, μικρό βαθμό πινοκυττωτικής δραστηριότητας (φαγοκυττάρωση) διαμέσου του κυττάρου, έτσι, τα κύτταρα αυτά χαρακτηρίζονται από την παρουσία ειδικών μεταφορικών συστημάτων για τη μεταφορά των απαραίτητων ενεργειακών υποστρωμάτων του μεταβολισμού των αμινοξέων. Τα αστροκύτταρα βοηθούν στη μεταφορά σημαντικών μεταβολιτών από το αίμα στους νευρώνες και επίσης απομακρύνουν την περίσσεια των ιόντων καλίου και των νευροδιαβιβαστών από το διάμεσο υγρό.
Rue de Solférino

Η Rue de Solférino (Οδός Σολφερινό) είναι οδός του 7ου διαμερίσματος του Παρισιού. Μήκους 232 μέτρων και πλάτους 20 μέτρων, η οδός Σολφερινό συνδέει την αποβάθρα Ανατόλ-Φρανς με τη λεωφόρο Σαιν-Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain).

Ιστορία

Η αρτηρία δημιουργήθηκε στη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας με διάταγμα της 28ης Ιουλίου 1866. Οφείλει το όνομά της στην μάχη του Σολφερινό, μια νίκη του Ναπολέοντα Γ' στη Λομβαρδία (διάταγμα της 10ης Αυγούστου 1868). Αρχικά οδηγούσε στη γέφυρα του Σολφερινό (1859-1961).
Σήμερα, το τμήμα ανάμεσα στη Λεωφόρο Σαιν Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain) και την οδό Σαιν-Ντομινίκ (rue Saint-Dominique) μετονομάστηκε σε Πλατεία Ζακ Μπαινβίλ (place Jacques Bainville) το 1961.
Από το 1999, η πεζογέφυρα Σολφερινό (μετονομάστηκε σε πεζογέφυρα Λεοπόλντ-Σεντάρ-Σανγκόρ το 2006) συνδέει, περνώντας πάνω από τον Σηκουάνα, την αποβάθρα του Κεραμεικού (1ο διαμέρισμα) με την rue de Solférino, στην θέση της παλιάς γέφυρας του Σολφερινό.
İstikbal

Η Istikbal Mobilya, περισσότερο γνωστή ως Istikbal, είναι τουρκική εταιρεία εμπορίας επίπλων που ιδρύθηκε το 1957. Είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες του είδους της, με δραστηριότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα αντιπροσωπεύεται από τον Όμιλο Πορτοκαλίδη.
Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Χατζί Μποϋντάκ στη Καισάρεια. Έγινε γνωστή με το σύνθημα "Κάθε σπίτι ένα όμορφο μέλλον" . Είναι ανώνυμη εταιρεία.
Φρανκ Ντρέικ

Νεαρή ηλικία

Γεννήθηκε στο Σικάγο της πολιτείας Ιλινόι των ΗΠΑ το 1930, και από μικρός ξεκίνησε να ασχολείται με την ηλεκτρονική και την χημεία, ενώ από νεαρή επίσης ηλικία είχε ενδιαφέρον για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής.
Σπούδασε αστρονομία στο πανεπιστήμιο Κορνέλ με υποτροφία του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Μετά τις σπουδές του υπηρέτησε σύντομα ως αξιωματικός για τα ηλεκτρονικά συστήματα στο καταδρομικό βαρέως τύπου USS Albany. Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ σπουδάζοντας ραδιοαστρονομία.
Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του διεξάγοντας αστρονομικές μελέτες στο Εθνικό Παρατηρητήριο Ραδιοαστρονομίας (NRAO) στη Βιρτζίνια, και αργότερα στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης (Jet Propulsion Laboratory), όπου έκανε σημαντικές μετρήσεις οι οποίες οδήγησαν στην παρουσία στοιχείων για την ύπαρξη ιονόσφαιρας και μαγνητόσφαιρας στον Δία.
Την δεκαετία του 1960, ο Ντρέικ πρωτοστάτησε στην μετατροπή του παρατηρητηρίου Αρεσίμπο σε ραδιοαστρονομικό παρατηρητήριο. Ως ερευνητής, ασχολήθηκε κυρίως με την έρευνα των πάλσαρ, και παράλληλα ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κορνέλ και διευθυντής στο Αρεσίμπο.

Εξωγήινοι πολιτισμοί

Το 1961, δημιούργησε την εξίσωση του Ντρέικ, όπου χρησιμοποιούνται 7 αστρονομικές μεταβλητές και ανάλογα με τις τιμές που λαμβάνουν υπολογίζεται ο αριθμός των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών που υπάρχουν στον Γαλαξία.
Το 1972, σχεδίασε μαζί με τον Καρλ Σάγκαν την πλάκα του Παιονήρ, το πρώτο μήνυμα της ανθρωπότητας το οποίο στάλθηκε στο διάστημα, με την ελπίδα πως κάποτε θα βρεθεί από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό ο οποίος θα είναι σε θέση να καταλάβει το μήνυμα του.
Το 1974, έγραψε το μήνυμα του Αρεσίμπο, το οποίο μεταδόθηκε από τον ραδιοπομπό της εγκατάστασης προς τον ουρανό ως μήνυμα της ανθρωπότητας και προσπάθεια επικοινωνίας με εξωγήινους πολιτισμούς.
Το 1977, άσκησε την συνολική επόπτευση στο έργο της πλάκας του Βόγιατζερ, ενός παρομοίου μηνύματος απευθυνόμενου σε εξωγήινους πολιτισμούς το οποίο περιγράφει τη ζωή στη Γη.
Το 1984 ίδρυσε μαζί με άλλους αστρονόμους, το ινστιτούτο SETI, το οποίο επικεντρώνεται στην αναζήτηση σημάτων από εξωγήινους πολιτισμούς.

Διακρίσεις

Έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1974.
Επίσης, είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ όπου υπήρξε ο προεδρεύων για τις έδρες της Φυσικής και της Αστρονομίας του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας (1989–92), καθώς και είναι επίτιμος καθηγητής αστρονομίας και αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σάντα Κρουζ όπου υπηρέτησε και ως κοσμήτορας των φυσικών επιστημών (1984–88).
Το Πλανητάριο Ντρέικ στο Νόργουντ του Οχάιο έχει ονομαστεί προς τιμή του.
Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ

Περιγραφή

Το ΔΤΧ είναι ένας μεγάλος τεχνητός δορυφόρος με μάζα 11,25 τόνους, μήκους 13,2 μ. και διάμετρο 4,2 μέτρα που περιφέρεται σε ύψος 559 χλμ. πάνω από τη Γη με ταχύτητα 25.000 χλμ. την ώρα. Φέρει εξωτερικά κατά μήκος δύο ζεύγη (ένα ανά πλευρά) αντιτακτούς αναπεπταμένους ηλιακούς συλλέκτες που φορτίζουν 6 μπαταρίες παρέχοντας λειτουργία για 25 λεπτά όταν κινείται στη σκιά της Γης. Επίσης φέρει μία πτυσσόμενη κεραία ραδιοκυμάτων υψηλού κέρδους (περί το μέσον της άνω κατά μήκους πλευράς) καθώς και μία επίσης ραδιοκυμάτων στη κάτω πλευρά.
Στο εσωτερικό του φέρει ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο τύπου Ritchey-Chrétien που λειτουργεί στην εγγύς υπέρυθρη ακτινοβολία, στο οπτικό φως και την υπεριώδη ακτινοβολία. Τα όργανα τα οποία βρίσκονται στο Χαμπλ είναι η κάμερα NICMOS (κάμερα εγγύς υπερύθρου και φασματογράφος πολλών αντικειμένων), η κάμερα ACS (προηγμένη κάμερα ερευνών), η WFC3 (η ευρυπεδιακή φωτογραφική μηχανή), ο COS (φασματογράφος της κοσμικής προέλευσης), ο STIS (φασματογράφος απεικόνισης διαστημικού τηλεσκοπίου) και το FGS (συμβολόμετρο εξαιρετικής καθοδήγησης).
Το ΔΤΧ εκτοξεύθηκε στο διάστημα τις 24 Απριλίου 1990 με το διαστημικό λεωφορείο Discovery και υπολογίζεται πως το τέλος της αποστολής του θα είναι γύρω στο 2013 με 2020. Από τότε έχει δεχτεί πέντε αποστολές επιδιόρθωσης στο διάστημα, κάτι για το οποίο και είχε κατασκευαστεί. Η πρώτη ήταν καθοριστική διότι αποδείχτηκε ότι το οπτικό σύστημα ήταν ελαττωματικό και έστελνε θαμπές φωτογραφίες και έπρεπε επειγόντως να επιδιορθωθεί.

Επιστημονική συμβολή

Η συμβολή του ΔΤΧ στην αστρονομία είναι τεράστια αφού βοήθησε στην επίλυση κάποιων από τα προβλήματα της αστρονομίας, δίδοντας δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν σε νέες θεωρίες για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Το κύριο πρόβλημα για το οποίο το ΔΤΧ είχε σχεδιαστεί ήταν ο υπολογισμός της σταθεράς του Χαμπλ, η οποία δείχνει τον ρυθμό με τον οποίο το σύμπαν επεκτείνεται, μέσω της μέτρησης της απόστασης με τη μέθοδο των μεταβλητών Κηφειδών.
Δημοσιογραφικό βραβείο Μάρθα Γκέλχορν

Το Δημοσιογραφικό βραβείο Μάρθα Γκέλχορν  (Martha Gellhorn Prize for Journalism),  φέρει το όνομα της διάσημης πολεμικής ανταποκρίτριας, Μάρθα Γκέλχορν και θεσμοθετήθηκε το 1999 από το ίδρυμα Γκέλχορν (Martha Gellhorn Trust). Απονέμεται κάθε χρόνο σε δημοσιογράφους που γράφουν στην αγγλική γλώσσα.  Θεσμοθετήθηκε με βάση την αρχή ότι αυτοί που θα μπορούν να κερδίσουν το βραβείο πρέπει να υπηρετούν το είδος του ρεπορτάζ που υπηρετούσε και η Μάρθα. Οι υποψήφιοι για τα βραβεία είναι Αμερικανοί ή και από άλλες χώρες των οποίων η εργασία έχει δημοσιευτεί έντυπα ή σε ηλεκτρονική ιστοσελίδα.
Σώτος Βασιλειάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1905 στη Θεσσαλονίκη, όπου το 1920 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα βιολιού και θεωρίας στο εκεί Κρατικό Ωδείο. Το 1929 άρχισε τις σπουδές του σχετικά με τη φούγκα, την ενορχήστρωση και τη σύνθεση στο Εθνικό Ωδείο, με δάσκαλο τον Μανώλη Καλομοίρη, και αργότερα σενάρια μουσικής σε χώρες της Ευρώπης (Αυστρία, Ιταλία, Γαλλία). Επέστρεψε στην Ελλάδα, και ορίστηκε διευθυντής του Εθνικού Ωδείου της Θεσσαλονίκης. Εκεί δίδαξε βιολί και θεωρία, αλλά και έγινε διευθυντής της Μεικτής Χορωδίας Θεσσαλονίκης και της ανδρικής χορωδίας Σιδηροδρομικών. Από το 1941 ξεκίνησε η συνεργασία του με την Εθνική Λυρική Σκηνή διευθύνοντας αρκετά γνωστά έργα, ενώ υπήρξε πρόεδρος της Καλλιτεχνικής της Επιτροπής την περίοδο 1988-1990. Μεταξύ 1948 και 1950 δραστηριοποιήθηκε στην Κύπρο, διευθύνοντας το Ωδείο Λύκειο και ιδρύοντας χορωδίες. Πέθανε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 1990.
2676 Άαρχους

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του `Ααρχους είναι άγνωστα.
Πεύκος Καστοριάς

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Ο Πεύκος βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και τα όρια με την περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων σε απόσταση 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Νεστόριο. Το χωριό διατηρεί το παραδοσιακό χαρακτήρα του με τα περισσότερα σπίτια του να είναι πέτρινα και οι σκεπές τους από σχιστόπλακες. Η παλιά ονομασία του είναι Τούχουλη και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοτελτσίου (Κοτύλης) που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Πεύκος. Το 1941 με το ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941 αποσπάται στο νομό Καστοριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Sikorsky S-60

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η Sikorsky Aircraft ξεκίνησε την ανάπτυξη του S-60 το 1958. Το σύστημα μετάδοσης κίνησης, η έλικα με τα παρελκόμενα της, καθώς και ο εμβολοφόρος κινητήρας του προέρχονταν από το CH-37/S-56.
Η άτρακτος του ήταν συμβατικής διάταξης. Οι κινητήρες του ήταν τοποθετημένοι σε ατρακτίδια στα πλευρά και τα σκέλη του συστήματος προσγείωσης ήταν ψηλά προκειμένου να είναι δυνατή η μεταφορά ογκωδών φορτίων εξωτερικά, κάτω από την άτρακτο. Το κόκπιτ για το διμελές πλήρωμα βρίσκονταν στο ρύγχος. Ο συγκυβερνήτης είχε χειριστήρια για την διαδικασία της φορτοεκφόρτωσης. Το S-60 διέθετε επίσης αυτόματο σύστημα σταθεροποίησης προκειμένου να μπορεί να αιωρείται με ακρίβεια πάνω από το επιθυμητό σημείο. Μέχρι και 5.443 kg ογκώδους φορτίου (οχήματα, μηχανολογικός εξοπλισμός κλπ) ήταν δυνατόν να κρεμαστούν κάτω από την άτρακτο. Εναλλακτικά μπορούσε να χρησιμοποιηθεί προσθαφαιρούμενη καμπίνα μεταφοράς επιβατών.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το μοναδικό S-60 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 25 Μαρτίου 1959. Ο ίδιος ο Ιγκόρ Σικόρκσι συμμετείχε ενεργά σε όλα τα στάδια ανάπτυξης του S-60. Έγινε αξιολόγησή του από το Ναυτικό και τον Στρατό. Παρόλο που ο σχεδιασμός του ήταν ορθός, οι κινητήρες του δεν παρείχαν επαρκή ισχύ. Η κατασκευάστρια εταιρεία είχε ήδη ξεκινήσει τις εργασίες ανάπτυξης ενός παρόμοιου αλλά μεγαλύτερου σε διαστάσεις ελικοπτέρου με κινητήρες turboshaft, του Model S-64. Το S-64 εντάχθηκε σε υπηρεσία με τον Στρατό ως Sikorsky CH-54 Tarhe.
Ηλιακή έκλειψη της 12ης Αυγούστου 2026

Γεγονότα

Η ολική έκλειψη ξεκινά από τη Βόρεια Σιβηρία με την ανατολή του ηλίου και διασχίζει όλη την Αρκτική, την Ισλανδία, τον ανατολικό Ατλαντικό, την Ισπανία και καταλήγει στην Μεσόγειο.

Ηλιακή έκλειψη με βόρειο σέλας

Στην Βόρεια Ρωσία, όπου η ολική φάση θα γίνει με την ανατολή του ηλίου, ενδέχεται το βόρειο Σέλας να είναι ορατό στην αρχή του ναυτικού λυκαυγούς. Στο ανατολικό τμήμα της χερσονήσου Taymyr, η ολική φάση θα ξεκινήσει στις 13 Αυγούστου στις 0:00 τοπική ώρα κατά τη διάρκεια του ηλίου του μεσονυχτίου.

Ηλιακή έκλειψη μετά την δύση του ηλίου

Στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης, η έκλειψη θα συμβεί ενώ ο ήλιος θα βρίσκεται λίγο κάτω από τον ορίζοντα. Η κάλυψη του ηλιακού δίσκου στο ηλιοβασίλεμα θα είναι σημαντική(πάνω από 75%), έτσι οι παρατηρητές στην συνέχεια θα δουν για πολύ λίγο(σε σχέση με μία κανονική ημέρα χωρίς έκλειψη) το πολιτικό λυκόφως και για περισσότερη ώρα το ναυτικό λυκόφως. Στην περιοχή της δυτικής Μεσογείου (ειδικά στη Σαρδηνία και τη Σικελία), όπου η ολική έκλειψη θα σημειωθεί μερικά λεπτά μετά την δύση του ηλίου, οι παρατηρητές θα μπορούν να δουν στον ουρανό μια σκοτεινή λωρίδα, που θα τον χωρίζει σε δύο φωτεινά τμήματα. Αυτή η κατάσταση ενδέχεται να προκαλέσει εξαιρετικά ευνοϊκές συνθήκες για παρατήρηση του Ζωδιακού φωτός .

Στην Ελλάδα

Η έκλειψη θα γίνει ορατή ως μερική, για λίγα λεπτά, από την βορειοδυτική Ελλάδα. Η μέγιστη κάλυψη του ηλιακού δίσκου θα παρατηρηθεί στους ακριτικούς Οθωνούς(μόλις 5%). Και στην βορειοδυτική Ελλάδα αναμένεται την συγκεκριμένη ημέρα να σκοτεινιάσει γρηγορότερα μετά την δύση του ηλίου, αφού η έκλειψη θα βρίσκεται σε εξέλιξη κάτω από τον ορίζοντα.

Εικόνες

Το "μονοπάτι" της έκλειψης
986 Αμελία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αμελίας εκτιμάται σε 50,94 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Αμελία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 31 λεπτά.
590 Τόμυρις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του αστεροειδούς αυτού εκτιμάται σε 39,86 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,122. Η Τόμυρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 34 λεπτά.
Ζιβανία

Η Ζιβανία ή ζιβάνα είναι ένα παραδοσιακό κυπριακό απόσταγμα που παράγεται στο νησί της Κύπρου από στέμφυλα, δηλαδή το υπόλειμμα σταφυλιών που πιέστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας οινοποίησης (συμπεριλαμβανομένων των μίσχων και των σπόρων) που αναμειγνύονται με ξηρά κρασιά που παρήχθησαν από τις τοπικές ποικιλίες σταφυλιών της Κύπρου. Το μείγμα στέμφυλων/κρασιού αποστάζεται έπειτα στις ειδικές παραδοσιακές συσκευές απόσταξης, παράγοντας τη ζιβανία. Η ζιβανία είναι άχρωμο οινοπνευματώδες με ελαφρύ άρωμα σταφίδων. Η τυπική περιεκτικότητα σε οινόπνευμα είναι 45%vol. Δεν περιέχει ζάχαρη και δεν έχει καμία οξύτητα.

Ονομασία

Η ονομασία του ποτού προέρχεται από τη λέξη ζίβανα ή ζίβανο με την οποία προσδιορίζονται τα στέμφυλα, δηλαδή τα απομεινάρια των σταφυλιών από τα οποία παράγεται.

Ιστορία

Παράγεται στην Κύπρο από τον καιρό που η Γαληνότατη Δημοκρατία της Βενετίας κυβερνούσε το νησί, γύρω στα τέλη του 14ου αιώνα. Τα στοιχεία της συνεχούς παραγωγής του κατά τη διάρκεια της οθωμανικής και βρετανικής κατοχής του νησιού, προέρχονται από διάφορους συγγραφείς που κατά καιρούς επισκέφτηκαν την Κύπρο, όπως ο Βρετανός συγγραφέας Samuel Baker το 1879. Από το 2004, η Zιβανία έχει προστατευθεί στο πλαίσιο των κανονισμών της ΕΕ, ως προϊόν μοναδικό στην Κύπρο και δεν μπορεί υπό αυτήν τη μορφή να παραχθεί σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, ούτε να εμπορευθεί με αυτό το όνομα.

Αποθήκευση και μεταφορά

Η ζιβανία αποθηκεύεται συνήθως σε καθαρά ξύλινα ή γαλβανισμένα μεταλλικά κιβώτια, που μπορούν να σφραγιστούν προκειμένου να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εξάτμισης. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, ιδιαίτερη προσοχή λαμβάνεται για να μην χτυπηθούν τα κιβώτια ή να συμβεί κάποια διαρροή ή εξάτμιση της ζιβανίας.

Χρήση

Εκτός από την κλασική της χρήση ως οινοπνευματώδες ποτό η ζιβανία χρησιμοποιείτο και για διάφορους άλλους λόγους, όπως για θεραπεία πληγών, για εντριβές σε μέρη του σώματος, ως θεραπεία για το κρυολόγημα, σε πονόδοντους ή ως ποτό προθέρμανσης κατά τη διάρκεια των κρύων μηνών του χειμώνα, ειδικά στα χωριά στο βουνό Τρόοδος. Παλιότερα αποτελούσε ένα από τα κύρια οινοπνευματώδη ποτά που καταναλώνονταν στην Κύπρο. Σε μερικά χωριά προστίθεται στη ζιβανία κανέλα, δίνοντας στο ποτό κόκκινο χρώμα και διαφοροποιώντας το άρωμα και τη γεύση. Καθώς η ζιβανία ωριμάζει, γίνεται καλύτερη και πιο αρωματική.

Κατανάλωση

Η Ζιβανία σερβίρεται παγωμένη με αμύγδαλα, ξύλα καρυδιάς, λουκούμι, σουτζούκο ή μικρά ορεκτικά όπως, λουκάνικο (παραδοσιακό κυπριακό λουκάνικο), ή λούντζα (παραδοσιακό κυπριακό καπνισμένο χοιρινό κρέας).
Πάουλ Ζούτερμαϊστερ

Βιογραφία

Ο πατέρας του Πάουλ Ζούτερμαϊστερ ήταν π Όττο Ζούτερμαϊστερ. Η οικογένειά του ήρθε από τη Ζόφινγκεν. Φοίτησε στο Λύκειο της Βέρνης και μετά σπούδασε Θεολογία στα Πανεπιστήμια της Βασιλείας και του Γκόττιγνεν. Άρχισε το κήρυγμά του στην Περιφέρεια Απενζέλλ . Το λαοφιλές βιβλίο του «Der Dorfkaiser» που κριτίκαρε την αγοραπωλησία και την αδίστακτη εκμετάλλευση αδύναμων ανθρώπων από το μεγιστάνα του χωριού του κόστισε τη θέση του εφημέριου στο Βαλζενχάουζεν και τον οδήγησε να ασχοληθεί με τον ημερήσιο τύπο. Εργάστηκε ως «ξένος συντάκτης» ο Ζούτερμαϊστερ στην εφημερίδα Berner Tagblatt και ως «συντάκτης του Σαββατιάτικου πρόσθετου» στην εφημερίδα Berner Heim, που αφορούσε κάλυψη συναυλιών και λεσχών. Για πρώτη φορά έγινε αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο περιοδικό Fürs Schweizerhaus και αργότερα στη Βασιλεία δημοσίευσε το χριστιανικής ψυχαγωγίας περιοδικό Fürs Heim.”. Ως συγγραφέας πια ο Ζούτερμαϊστερ έδειξε μια διορατική και οικεία εικόνα της ελβετικής εθνικής ζωής, χωρίς να παραβλέπει τη σκοτεινή της πλευρά. Παντρεύτηκε τη Ματίλδη Φονταννάζ (Mathilde Fontanna) και απέκτησε απογόνους. Τελικά πέθανε από πνευμονία.
Κρασί Νεμέας

Το κρασί Νεμέας (Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας) παράγεται στην ευρύτερη περιοχή της Νεμέας, η οποία αποτελεί την μεγαλύτερη αμπελουργική ζώνη της Ελλάδας. Η πιο γνωστή ποικιλία που παράγεται είναι το πασίγνωστο Αγιωργίτικο που αποτελεί βάση για τη δημιουργία πολλών άλλων κρασιών της περιοχής. Τα πάμπολα οινοποιεία της Νεμέας είναι ανοιχτά και επισκέψιμα σε οποιονδήποτε θέλει να γνωρίσει από κοντά τον τρόπο παρασκευής των κρασιών τους. Επίσης, εδώ και 35 χρόνια δραστηριοποιείται ο Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Νεμέας ο οποίος ασχολείται με την διαφύλαξη της ποιότητας του νεμεάτικου κρασιού καθώς και με την προώθηση και διαφήμιση των ντόπιων κρασιών.
Ναός της Παναγίας (Ελμπασάν)

Ιστορικό

Ο ναός βρίσκεται στη συνοικία Καλιά, εντός του μεσαιωνικού κάστρου του Ελμπασάν. Το σημερινό οικοδόμημα κτίστηκε το 1833, με εισφορές των κατοίκων της περιοχής, στη θέση παλαιότερου ναού που καταστράφηκε το 1818 και του οποίου η κατασκευή φέρεται να ανάγεται στα τέλη του 15ου με τις αρχές του 16ου αιώνα.
Κατά τη δεκαετία του 1990 έγινε έδρα σχισματικής ομάδας που αποσπάστηκε από τους κόλπους της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας, ενώ το 2008 πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης του ναού με έξοδα του αλβανικού κράτους.

Περιγραφή

Το κτίσμα είναι τρίκλιτη βασιλική και αποτελείται από τον κυρίως ναό, τον νάρθηκα, τον γυναικωνίτη και τους σκεπαστούς εξώστες στη βόρεια και τη νότια πλευρά. Το τέμπλο του κατασκευάστηκε το 1859 και μερικά χρόνια αργότερα χρωματίστηκε με λευκά φύλλα χρυσού.
Ταρπηία Πέτρα

Η Ταρπηία Πέτρα (λατινικά: Rupes Tarpeia) ήταν ένας απόκρημνος βράχος στην νότια κορυφή του Καπιτωλίνου Λόφου, που δέσποζε πάνω από την Αγορά στην Αρχαία Ρώμη. Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εκτελέσεων. Δολοφόνοι και προδότες, εφόσον καταδικάζονταν από τους quaestores parricidii, ρίπτονταν από τον γκρεμό. Την ίδια μοίρα είχαν άτομα με πνευματική ή βαριά σωματική αναπηρία, καθώς υπήρχε η αντίληψη πως ήταν καταραμένοι από τους θεούς. Σήμερα η περιοχή εξακολουθεί να θεωρείται επικίνδυνη και είναι περιφραγμένη.

Ιστορικά Στοιχεία

Σύμφωνα με τους θρύλους της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας, όταν ο Τίτος Τάτιος επιτέθηκε κατά της Ρώμης για να εκδικηθεί για την αρπαγή των Σαβίνων γυναικών (8ος αιώνας π.Χ.), η Ταρπηία, μια εστιάδα παρθένα, κόρη του Σπούριου Ταρπήιου, διοικητή του φρουρίου που έστεκε στον Καπιτωλίνο, δωροδοκήθηκε ώστε να προδώσει τους Ρωμαίους, ανοίγοντας τις πύλες του Καπιτωλίου. Σύμφωνα με την αφήγηση του Τίτου Λίβιου, οι Σαβίνοι φορούσαν στο αριστερό τους χέρι βραχιόλια από χρυσό και δαχτυλίδια με πολύτιμες πέτρες. Η Ταρπήια τους ζήτησε ως αμοιβή να της δώσουν «ό,τι έφεραν στο αριστερό τους χέρι». Οι Σαβίνοι τήρησαν το γράμμα της συμφωνίας, όχι όμως και το πνεύμα, καθώς αντί να ανταμείψουν την Ταρπήια με τα κοσμήματά τους, την συνέθλιψαν με τις βαριές ασπίδες τους, τις οποίες επίσης έφεραν στο αριστερό χέρι και την πέταξαν από το βράχο αυτό.
Γύρω στο 500 π.Χ., ο Λεύκιος Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, έβδομος και τελευταίος μυθικός βασιλιάς της Ρώμης, έκανε επίπεδη την κορυφή του βράχου και, αφού απομάκρυνε τα ιερά που είχαν τοποθετήσει εκεί οι Σαβίνοι, έχτισε έναν ναό αφιερωμένο στο Δία. Ο βράχος επιβίωσε αυτής της αναμόρφωσης και χρησιμοποιούταν ακόμη για εκτελέσεις την εποχή του Σύλλα.
Η ρίψη από τον Ταρπηία Πέτρα ήταν, κατά μια έννοια, μια μοίρα χειρότερη από θάνατο, καθώς έφερε το στίγμα της ατίμωσης. Η συνηθισμένη μέθοδος εκτέλεσης στην Αρχαία Ρώμη ήταν ο στραγγαλισμός στο Tullianum, γνωστό κι ως Φυλακή του Μαμερτίνου. Η εκτέλεση από το βράχο επιφυλασσόταν μοναχά στους χειρότερους προδότες και εγκληματίες.
Ευρωπαϊκό Φεντεραλιστικό Κόμμα

Ιστορία

Το Ευρωπαϊκό Φεντεραλιστικό Κόμμα ιδρύθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2011 στο Παρίσι από την ενοποίηση του κόμματος Ενωμένη Ευρώπη και του Φεντεραλιστικού Κόμματος (Γαλλία). Αποσκοπεί να ενώσει όλους τους Ευρωπαίους και να προάγει τον Ευρωπαϊκό φεντεραλισμό και να συμμετάσχει σε όλες τις εκλογές στην Ευρώπη.
Το ελληνικό κόμμα/παράρτημα ιδρύθηκε στην Ελλάδα την 4η Ιουλίου 2012. Διαθέτει δική του ιστοσελίδα: www.efek.gr και η Νεολαία του κόμματος είναι ιδιαιτέρως ενεργή και δραστήρια.
Το ελληνικό παράρτημα συμμετέχει στο πολιτικό κόμμα "Δράση" ως αυτόνομη πολιτική ομάδα με αυτονομία και  υπό το όνομα "Φεντεραλιστές-ΕΦΕΚ" και ο πρόεδρος του ΕΦΕΚ Δρ Χαράλαμπος Σταμέλος είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον συνδυασμό "Γέφυρες" όπου συμμετέχει το πολιτικό κόμμα "Δράση" στις ευρωεκλογές της 25ης Μαϊου 2014.

Eθνικά κόμματα και παραρτήματα

Το ΕΦΕΚ έχει εθνικά κόμματα και παραρτήματα σε:  Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ολλανδία, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Τσεχία, Ασία (Κίνα).
Επίσης έχει αντιπροσώπους στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Παζούζου

Στη Σουμεριακή μυθολογία, ο Παζούζου ήταν ο άρχοντας των δαιμόνων των ανέμων και ο γιος του θεού Χανμπί. Αντιπροσώπευε, επίσης, τον νοτιοδυτικό άνεμο, τον άνεμο που φέρνει τις θύελλες.
Ο Παζούζου συχνά απεικονίζεται με σώμα ανθρώπου, κεφάλι λιονταριού ή σκύλου, οπλές αντί για πόδια, ουρά σκορπιού και φτερά. Επίσης απεικονίζεται με το δεξί του χέρι να κοιτάει προς τα πάνω και το αριστερό χέρι να κοιτάει προς τα κάτω, κάτι που συμβολίζει τη ζωή και το θάνατο ή τη δημιουργία και την καταστροφή.
Θεωρείται ως ο δαίμονας που φέρνει το λιμό σε περιόδους ξηρασίας και τις ακρίδες την εποχή των βροχοπτώσεων. 
Στις ταινίες Ο Εξορκιστής, Ο Αιρετικός: Εξορκιστής 2, Ο Εξορκιστής 3, Ο Εξορκιστής: Η Αρχή του Κακού & Η Κυριαρχία του Κακού, οι δαιμονισμένοι χαρακτήρες είχαν δαιμονιστεί από τον Παζούζου.
Σίρλεϊ Μπάσεϊ

Προσωπική ζωή

Η Μπάσεϊ παντρεύτηκε δυο φορές, με τον Κένεθ Χιουμ (από το 1961 έως το 1965) και τον Σέρτζιο Νόβακ (1968 έως το 1977), ενώ θρυλείται πως είχε μια σφοδρή ερωτική σχέση με τον ηθοποιό Πίτερ Φιντς, χωρίς κανείς από τους δυο να την επιβεβαιώσει ποτέ. Απέκτησε δυο κόρες, "αγνώστου πατρός", την Σάρον (που γεννήθηκε στα 1954) και τη Σαμάνθα (1963-1985, επίσημη εκδοχή η αυτοκτονία), τις οποίες αμφότερες υιοθέτησε ο Νόβακ. Στα 1971 η Μπάσεϊ υιοθέτησε το γιο μιας ανιψιάς της, ονόματι Μαρκ. Ο τελευταίος εξέδωσε αργότερα ένα βιβλίο σχετικά με την ερωτική της ζωή, το οποίο αποτέλεσε αφορμή ώστε οι σχέσεις τους να κλονισθούν σημαντικά. Η Μπάσεϊ έχει αποκτήσει και 5 εγγόνια. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Μόντε Κάρλο.
Ξυλόφωνο

Το ξυλόφωνο είναι κρουστό μουσικό όργανο, το οποίο αποτελείται από σειρά ξύλινων ημικυλινδρικών πλακών ίδιου πλάτους και πάχους, αλλά διαφορετικού μήκους, οι οποίες στηρίζονται σε δυο σημεία από ελαστικό και παράγουν φθόγγους δύο ή και τριών μουσικών κλιμάκων με τη χρήση μπαγκετών.
Η προέλευση του ξυλόφωνου είναι μάλλον από τη Νοτιοανατολική Ασία, όπως για παράδειγμα στη μουσική της Ινδονησίας. Ήρθε πιθανότατα στην Ευρώπη κατά την εποχή των Σταυροφοριών, ενώ συσχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό με τη λαϊκή παραδοσιακή μουσική των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Το σύγχρονο ξυλόφωνο χρησιμοποιείται στη συμφωνική ορχήστρα από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ θεωρείται πρόδρομος του βιμπράφωνου, το οποίο πρωτοεμφανίστηκε τη δεκαετία του '20.