Πανίκος Δημητριάδης

Εκπαίδευση

Την περίοδο 1978-1981, σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Essex, από όπου αποφοίτησε με άριστα (first-class honours). Συνέχισε τις σπουδές του στο Essex, και το 1982 ολοκλήρωσε το μάστερ (MA) στα οικονομικά, αποφοιτώντας με διάκριση. Την περίοδο 1982-1987 έκανε το διδακτορικό (PHD) του στο πανεπιστήμιο του Cambridge, υπό την επίβλεψη του Frank Hahn και του Hashem Perasan. Η διπλωματική του εργασία (thesis) είχε τίτλο ‘’Essays on the Costs of Inflation’’. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Cambridge, του απονεμήθηκε το βραβείο Stephenson (Stephenson Prize in Economics), ως αναγνώριση της έρευνας του για τη σχέση μεταξύ του επιπέδου και της μεταβλητότητας του πληθωρισμού. Το 2011, ο Δημητριάδης εκλέχτηκε ως επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών (Fellow of the Academy of Social Sciences – FAcSS) του Ηνωμένου Βασιλείου.

Καριέρα

Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του, εργάστηκε για 5 χρόνια στο Τμήμα Οικονομικών Ερευνών στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου. Το 1990 εντάχτηκε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Keele, όπου το 1996 έγινε Reader στα οικονομικά. Το 1997 αποχώρησε από το Keele και ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του South Bank, όπου και παρέμεινε για 3 χρόνια. Το 2000, έγινε Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λέστερ , θέση που κατέχει μέχρι σήμερα. Το Μάιο του 2012, ο Δημητριάδης διορίστηκε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, με θητεία διάρκειας 5 ετών. Ως διοικητής ανέλαβε καθήκοντα μέλους στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ανεξάρτητο όργανο, υπεύθυνο για την άσκηση νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του Ευρώ, καθώς επίσης και στο Γενικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ο Δημητριάδης παραιτήθηκε των καθηκόντων του το Μάιο του 2014, μετά από εντάσεις με τη νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη που είχε εκλεχθεί για να διαχειριστεί τη διάσωση της χώρας το Μαρτιο του 2013. Η πρόωρη αποχώρησή του θεωρήθηκε ώς ένα ισχυρό πλήγμα για την ανεξαρτησία της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας στην Ευρώπη.

Ακαδημαική Έρευνα

Το ακαδημαϊκό έργο του Δημητριάδη εστιάζει στη σχέση μεταξύ των οικονομικών και της ανάπτυξης καθώς επίσης στην παραγωγικότητα του δημόσιου και ιδιωτικού κεφαλαίου.  Το πρώιμο έργο του πάνω στα οικονομικά (finance) και την ανάπτυξη (growth) αμφισβήτησε την παραδοχή ότι η ανάπτυξη σε ένα χρηματοοικονομικό σύστημα είναι από μόνη της αρκετή, για να οδηγήσει σε οικονομική ανάπτυξη και έδωσε έμφαση στη ανάγκη ύπαρξης ισχυρών θεσμών για τη ρύθμιση και εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα. Επιπλέον, έχει υποστηρίξει ότι η συμβολή, όπου υφίσταται, του τραπεζικού συστήματος στην ανάπτυξη είναι πιο σημαντική από τη χρηματοδότηση ιδίων κεφαλαίων από τη χρηματιστηριακή αγορά. Σε πιο πρόσφατη δουλειά του αμφισβήτησε ευρέως διαδεδομένες απόψεις σχετικά με τις υπό κρατικό έλεγχο τράπεζες, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο, άλλα μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση και ανάπτυξη της οικονομίας. Το έργο του πάνω στα δημόσια κεφάλαια αμφισβητεί τα επιχειρήματα νεοκλασικών οικονομολόγων σχετικά με την δικαιολόγηση περικοπών δημοσίων δαπανών και μείωσης του δημόσιου τομέα. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα του δείχνει ότι οι δημόσιες επενδύσεις μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, να τονώσουν το εμπόριο και τη μακροχρόνια ανάπτυξη. Από αυτή την άποψη, το έργο του έχει μια ευδιάκριτα κευνσιανή επιρροή, επηρεαζόμενο από νεο-κευνσιανούς, όπως ο Joseph Stiglitz. Αν και το έργο του μπορεί να τοποθετηθεί στη μακροοικονομική θεωρία , κάνει χρήση τόσο μικροοικονομικών όσο και μικροοινομετρικών μεθόδων. Το ακαδημαϊκό του έργο έχει μεγάλη επιρροή, και αποδεικνύεται από τις σχεδόν 6901 αναφορές (citations) στο Google Scholar, εκ των οποίων 3541 μετά το 2011.  Σύμφωνα με το RePEc, βρίσκεται στο 2% των πιο πολυδιαβασμένων οικονομολόγων της Ευρώπης, καθώς επίσης ανάμεσα στο 5% των κορυφαίων συγγραφέων παγκοσμίως σύμφωνα με κριτήρια όπως μέση βαθμολογία κατάταξης, αριθμό έργων, αριθμό αναφορών, αριθμό διακριτών έργων κ.α. Οι αναφορές (citations) του σύμφωνα με τον ίδιο οργανισμό φτάνουν τις 1578.