google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρολος Φαβιέρος

Βιογραφία

Ο Κάρολος Φαβιέρος σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή του Παρισιού και συμμετείχε στους Ναπολεόντειους Πολέμους και το 1807 διακρίθηκε στην μάχη του Εϋλώ. Σε ηλικία 30 ετών ήταν συνταγματάρχης, είχε τιμηθεί με τον Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής και είχε πάρει τον τίτλο του βαρόνου. Το 1809 στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη και το 1810 στην Περσία για να οργανώσει τον περσικό στρατό. Μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων, αποτάχθηκε, όπως και οι περισσότεροι αξιωματικοί του Ναπολέοντα Α΄ και το 1882 κατέφυγε στην Αγγλία. Το 1824 ήρθε Ελλάδα και αποβιβάστηκε στο Ναυαρίνο για να βοηθήσει την επανάσταση με το ψευδώνυμο Μπορέλ (De Borel) και «με τη σκέψη να ιδρύσει αγροτική και βιομηχανική αποικία για τους εξόριστους συναδέλφους του», Γάλλους και Ιταλούς βοναπαρτιστές, οι οποίοι είχαν καταφύγει στην Ισπανία και Αγγλία. Επέστρεψε στην Αγγλία όπου συγκέντρωσε εθελοντές και το 1825 γύρισε ξανά στην Ελλάδα και στις 30 Ιουλίου ανέλαβε την διοίκηση του τέταρτου τακτικού στρατού στο Ναύπλιο.
Στις αρχές Αυγούστου του 1826, μαζί με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, έλαβε μέρος στην μάχη του Χαϊδαρίου όπου τελικά, εξ΄ αιτίας διαφωνιών, οι Έλληνες ηττήθηκαν από τους Τούρκους. Στις 30 Νοεμβρίου 1826 ο Φαβιέρος με 530 άνδρες διέσπασε την πολιορκία της Ακρόπολης μεταφέροντας πολεμοφόδια και παρέμεινε πολιορκημένος εκεί μέχρι τις 24 Μαΐου 1827 οπότε και συνθηκολόγησε. Σε ανάμνηση της μάχης αυτής και της πολιορκίας που ακολούθησε, στο προαύλιο του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού, βρίσκεται τοποθετημένη μια στήλη η οποία έχει στην αριστερή της πλευρά χαραγμένα τα λόγια:
«ΤΩ, ΦΑΒΙΕΡΩ, ΠΡΟΜΑΧΩ, ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ Η ΕΛΛΑΣ 1826 – 1926»
καθώς και μια δεύτερη προς τιμή του υπαρχηγού του ταγματάρχη Ροβέρτο, που φονεύθηκε κατά την είσοδο στην Ακρόπολη.
Ο Φαβιέρος, το 1826, πρωτοστάτησε για το κτίσιμο κάστρου, στο λόφο του στενού των Μεθάνων, πάνω στα ερείπια αρχαίας οχύρωσης που σήμερα φέρει το όνομά του. Το καλοκαίρι του 1827 έλαβε μέρος στην εκστρατεία της Χίου που διακόπηκε μετά από την αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Μωριά, συνοδεύοντας τον τακτικό γαλλικό στρατό προσφέροντας με τη γνώση του για την περιοχή.
Το 1828 μετά από διαφωνία του με τον Καποδίστρια έφυγε από την Ελλάδα για την Γαλλία όπου πήρε μέρος στην επανάσταση του Ιουλίου του 1830, οπότε διορίστηκε φρούραρχος του Παρισιού. Το 1839 έγινε γενικός επιθεωρητής στρατού, και το 1845 ομότιμος της Άνω Βουλής. Το 1845 η Γ’ Ελληνική Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας ανακήρυξε τον Φαβιέρο επίτιμο Έλληνα πολίτη και ο βασιλιάς Όθωνας του απένημε τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος.
Ο Φαβιέρος χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους ειλικρινέστερους και ανιδιοτελείς φιλέλληνες επειδή πολλά παραδείγματα "δικαιοσύνης, στρατιωτικής ευσυνειδησίας και γενναιοφροσύνης" αρνούμενος να αναλάβει από την Ελληνική κυβέρνηση μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που είχε όταν πρωτοήρθε στη Ελλάδα, υπέρογκες αμοιβές κλπ.
Με τον θάνατό του από προβλήματα υγείας το 1855 κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στον Ελληνικό στρατό και η Ακρόπολη φωταγωγήθηκε πένθιμα.
Ακρόπολη της Λίνδου

Ιστορία

Κατά την αρχαιότητα, η ακρόπολη της Λίνδου είχε ως κεντρικό λατρευτικό χώρο τον ναό της Λινδίας Αθηνάς. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όταν ο Δαναός έφυγε από την Αίγυπτο με τις κόρες του, κατέπλευσε στη Λίνδο, όπου έγινε δεκτός με θέρμη από τους κατοίκους. Αυτός ήταν που έχτισε το ιερό της Λινδίας Αθηνάς και αφιέρωσε ένα άγαλμα στη θεά, πριν εκπλεύσει για το Άργος.  Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε χτίστηκε ο αρχικός ναός. Οι ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν πως τον 6ο αιώνα π.Χ., ο τύραννος της Λίνδου και ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, Κλεόβουλος, αναστήλωσε το ιερό και πως περίπου το 342 π.Χ. καταστράφηκε από πυρκαγιά. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως ο δωρικού τύπου ναός της Αθηνάς, μέρη του οποίου σώζονται ως τις μέρες μας, οικοδομήθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. 
Κατά την κλασική και την ελληνιστική εποχή το ιερό της Λινδίας Αθηνάς είχε πανελλήνια φήμη· χαρακτηριστικό είναι πως στη Λινδία Αθηνά ανέθεσαν αφιερώματα φημισμένοι βασιλείς - Αλέξανδρος ο Μέγας, Πτολεμαίος ο Σωτήρ, Πύρρος, Φίλιππος Ε΄.  Την περίοδο της μεγάλης ακμής της Ροδιακής Πολιτείας, η ακρόπολη της Λίνδου εξωραΐστηκε περαιτέρω, καθώς χτίστηκαν εντυπωσιακά Προπύλαια, Στοά και τείχος. Αξιοσημείωτο είναι και το ανάγλυφο τριημιολίας που σώζεται στη βάση του αρχαιολογικού χώρου της ακρόπολης και χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. 
Η δόμηση και ανοικοδόμηση της ακρόπολης συνεχίστηκε και κατά τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή εποχή, αφήνοντας δείγματα που σώζονται ως σήμερα. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού αρχαίοι ναοί μετατράπηκαν σε χριστιανικούς ή οικοδομήθηκαν νέοι. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη λ.χ., είναι ένα κτίσμα του 13ου/14ου αιώνα που θεωρείται πως δομήθηκε πάνω στα ερείπια εκκλησίας του 5ου αιώνα μ.Χ.
Ο αρχαιολογικός χώρος της ακρόπολης πήρε την τελική του  μορφή - αυτήν, που σε μεγάλο βαθμό διατηρήθηκε ως τις μέρες μας - κατά την περίοδο της Ιπποτοκρατίας. Οι Ιωαννίτες Ιππότες διαμόρφωσαν το Κάστρο συντηρώντας και επεκτείνοντας τις προγενέστερες Βυζαντινές οχυρώσεις. Το κάστρο είχε σημαντική αξία για τους Ιωαννίτες και ήταν το ισχυρότερο μετά από αυτό της πόλης της Ρόδου .
Και την εποχή της Τουρκοκρατίας αξιοποιήθηκε ως φρούριο, αλλά χωρίς να μαρτυρείται ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη συντήρησή του. Στις αρχές του 20ου αι. οι Δανοί αρχαιολόγοι Kinch και Blinkenberg πραγματοποίησαν έρευνες στη νότια Ρόδο και στην ακρόπολη της Λίνδου. Τα ευρήματά τους μεταφέρθηκαν και εκτίθενται στο Μουσείο της Κοπεγχάγης. Μετά την κατάληψη της Ρόδου από το Βασίλειο της Ιταλίας, Ιταλοί αρχαιολόγοι πραγματοποίησαν έρευνες σε όλη τη Ρόδο. Στην ακρόπολη της Λίνδου οι έρευνες δεν ήταν παραγωγικές όσον αφορά το πλήθος των ευρημάτων, αναγνωρίζοντας όμως τη σημασία του χώρου προχώρησαν σε εργασίες αναστήλωσης. Τη συνέχιση των εργασιών αυτών ανέλαβε η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία από το 1948, μετά την επίσημη ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στο Βασίλειο της Ελλάδας.
Ζίγκμουντ Μπάουμαν

Βιογραφία

Κατά την εφηβεία του, η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία (1939), γεγονός που ανάγκασε  την οικογένειά του να διαφύγει προς τα ανατολικά στη Σοβιετική Ένωση. Ο Μπάουμαν αργότερα στρατολογήθηκε στον υπό Σοβιετική επίβλεψη Πολωνικό Κόκκινο Στρατό, εργαζόμενος ως καθοδηγητής πολιτικής εκπαίδευσης. Πήρε μέρος στις μάχες του Kolberg (τώρα Kołobrzeg) και του Βερολίνου. Τον Μάιο του 1945 του απονεμήθηκε ο Στρατιωτικός Σταυρός της ανδρείας. Περαιτέρω ο Μπάουμαν εργάστηκε  για τη Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών από το 1945 έως το 1948. Ενόσω ήταν στο στρατό, σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και  το 1948 παντρεύτηκε τη Janina Lewinson. Προσωπική γνώση σχετικά με το Ολοκαύτωμα ήρθε από την αγαπημένη του γυναίκα, η οποία είχε επιζήσει από τον πόλεμο ως φυγάς, ενώ έχασε το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειάς της. 
Ο αντισημιτισμός στάθηκε εμπόδιο στην ακαδημαϊκή του πρόοδο και οδήγησε στην απόλυσή του από τον στρατό το 1954. Οι παράγοντες αυτοί, παράλληλα με την απογοήτευσή του από τον κομμουνισμό στην Πολωνία, διαμόρφωσαν την απόφασή του να αποχωρήσει από την Πολωνία το 1968. Πρώτος προορισμός του ήταν το Ισραήλ, όχι όμως ως σιωνιστής, και σύντομα μετακινήθηκε στην έδρα του στο Leeds της Αγγλίας το 1972.
Μέχρι τότε ο Μπάουμαν μπορούσε να επιλέξει μια σπουδαία ακαδημαϊκή θέση οπουδήποτε, αλλά το Λιντς τον βόλευε. Του προσέφερε μια σταθερή θέση για να σκεφτεί, να γράψει και να διδάξει, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, με συμπαθείς συναδέλφους, αφοσιωμένη οικογένεια,φίλους και άξιους μαθητές. Από το 1972 μέχρι το 1990 διετέλεσε καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Λιντς. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια του Λιντς και της Βαρσοβίας.
Από τη «συνταξιοδότηση» το 1990 και μετά, έχει δημοσιεύσει περίπου 40 σημαντικά βιβλία και συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα σε όλο τον κόσμο.
Του απονεμήθηκε το Ευρωπαϊκό Βραβείο Αμάλφι για την Κοινωνιολογία (1992), το Βραβείο Τέοντορ Αντόρνο (1998) και το Βραβείο Πρίγκιπας των Αστούριας (2010). 
Η σκέψη του Μπάουμαν έχει δεχτεί επιρροές από σημαντικούς διανοούμενους του 19ου αιώνα, όπως τον Καρλ Μαρξ και τον Μαξ Βέμπερ, αλλά και του 20ού αιώνα, όπως τον Τεοντόρ Αντόρνο, τον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Εμανουέλ Λεβινάς. Ο Μπάουμαν πιστεύει ότι η κοινωνιολογία είναι υπόθεση ηθική: «Το να σκεφτόμαστε κοινωνιολογικά σημαίνει ότι καταλαβαίνουμε περισσότερο τους ανθρώπους γύρω μας, κατανοούμε τις ελπίδες τους και τις επιθυμίες τους, τις ανησυχίες και τα προβλήματά τους»
Το Πανεπιστήμιο δημιούργησε το Ινστιτούτο Μπάουμαν προς τιμήν του το 2010, αφιερωμένο στη μελέτη των ανησυχιών του - τον καταναλωτισμό, την παγκοσμιοποίηση, την ηθική και την ανάλυση στη νεωτερικότητα και τη μετανεωτερικότητα. Η Βιβλιοθήκη αναπτύσσει ένα μοναδικό 'Zygmunt Bauman' Αρχείο με τη γενναιόδωρη βοήθειά του.
Απεβίωσε στις 9 Ιανουαρίου του 2017 στο Λιντς.
ANEK Lines

Στόλος

Στόλο της ΑΝΕΚ αποτελούν ντιζελοκίνητα επιβατηγά/οχηματαγωγά πορθμεία.
Αμβρακία

Οικολογία

Η λίμνη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο και είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000. Η λίμνη διαθέτει πλούσια ορνιθοπανίδα και πλούσια παραλίμνια βλάστηση στην δυτική της όχθη κυρίως. 
Το μαλάκιο Pseudobithynia ambrakis είναι ένα είδος σαλιγκαριού που έχει βρεθεί μόνο στην Αμβρακία   και έχει καταχωρηθεί στην λίστα με τα απειλούμενα είδη, ως ευάλωτο .
Βασίλης Μωραϊτέλης

Βιογραφικό

Ο Βασίλης Μωραϊτέλης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Αστέρα Ζωγράφου αλλά ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στη Νέα Σμύρνη, στην ομάδα του Πανιωνίου. Αγωνίστηκε στο σύλλογο πάνω από δέκα χρόνια και αυτός ήταν ο μοναδικός μεγάλος σύλλογος που έπαιξε. Υπήρξε βασικό μέλος της ποιοτικότερης ίσως ποδοσφαιρικής ομάδας στην ιστορία του Πανιωνίου, των αρχών της δεκαετίας του ’70, από την οποία αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ελλάδος.
Με τον Πανιώνιο τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος τη σεζόν 1970-71, μπροστά από τον τότε φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, Παναθηναϊκό. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας, αγωνίστηκε στα 32 από τα 34 ματς πρωταθλήματος και πέτυχε 3 καθοριστικά γκολ: το δεύτερο, νικητήριο γκολ στο 2-1 επί του Άρη Θεσσαλονίκης στο 83΄, το μοναδικό στο 1-0 επί του Ηρακλή στο 28΄ και το επίσης μοναδικό στο 0-1 εκτός έδρας επί του Αιγάλεω στο 8΄. Επίσης, έπαιξε και στους τρεις αγώνες για το Κυπέλλο Ελλάδος της ομάδας.
Την επόμενη σεζόν 1971-72, μετείχε με το σύλλογο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου στον α΄ γύρο απέκλεισε τη δυνατή Αθλέτικο Μαδρίτης και στο β΄ γύρο αποκλείστηκε από τη Φερεντσβάρος, έπειτα από ένα επεισοδιακό πρώτο ματς, στο οποίο ο Μωραϊτέλης αποβλήθηκε στο 65΄ αφήνοντας την ομάδα με έννέα παικτες, δεδομένου πως στο 23΄ είχε αποβληθεί κι ο Μπάμπης Ιντζόγλου. Ο Πανιώνιος ηττήθηκε με 6-0, αλλά τιμωρήθηκε με αποκλεισμό χωρίς να δειξαχθεί η ρεβάνς λόγω επεισοδίων και πολλοί παίκτες του τιμωρήθηκαν με μακρχρόνιες ποινές. Ο Μωραϊτέλης τότε αποκλείστηκε από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τρία χρόνια, ως το τέλος του 1974.
Την ίδια περίοδο με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων. Αγωνίστηκε και στα δύο ματς στο διπλό τελικό κατά της αλβανικής Μπέσα Δυρραχίου: στις 24 Νοεμβρίου στη Νέα Σμύρνη (νίκη με 2-1) και στις 15 Δεκεμβρίου στο Δυρράχιο (ισοπαλία 1-1).
Στον Πανιώνιο αγωνίστηκε ως τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Συμπλήρωσε πάνω από 300 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική και ήταν ο στυλοβάτης της ομάδας. Προς το τέλος της καριέρας του ευτύχησε ως αρχηγός της ομάδας να κατακτήσει τον πρώτο πανελλήνιο ποδοσφαιρικό τίτλο στην ιστορία του συλλόγου, το Κύπελλο Ελλάδος του 1979. Στον τελικό, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, αγωνίστηκε στο β΄ ημίχρονο, όταν μπήκε ως αλλαγή στη θέση του Σαϊπά. Ήταν ο εμψυχωτής για τη μεγάλη ανατροπή, αφού στο τέλος του α΄ ημιχρόνου ο Πανιώνιος έχανε 0-1 αλλά στο τέλος κατάφερε να επικρατήσει με 3-1.
Την επόμενη σεζόν 1979-80 έλαβε μέρος στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στην ιστορική πρόκριση επί της ολλανδικής Τβέντε με 4-0, 1-3 και στον άδοξο αποκλεισμό από τη σουηδική Γκέτεμποργκ με 1-0, 0-2 στην παράταση.
Θεοδώριχος Β΄

Η βασιλεία του

Ο Θεοδώριχος ήταν καλλιεργημένος και φίλος των γραμμάτων. Η φιλία του με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Άβιτο η οποία θεμελιώθηκε στη βοήθεια που του προσέφερε ώστε να αναρριχηθεί στον θρόνο, συνέτεινε στον ιδιαίτερο θαυμασμό του για τη λατινική γραμματεία. Η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από την επέκταση του κράτους του στη Γαλατία και την Ισπανία και κατοχυρώθηκε με τη  νίκη του απέναντι στους Σουηβούς οι οποίοι είχαν ηγέτη τον Ρεκιέρο. Διατηρούσε καλές σχέσεις με τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία ωστόσο υπέστη καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία του όταν έχασε στην Ορλεάνη από τον Αιγίδιο.
NGC 4372

To NGC 4372 ή Caldwell 108 είναι σφαιρωτό σμήνος κλάσης XII στον αστερισμό Μυία. Έχει φαινόμενο μέγεθος +7,2 και απέχει 18.900 έτη φωτός από την Γη.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέημς Ντάνλοπ (James Dunlop.) στις 30 Απριλίου 1826.
Άγιος Σκύλος Αντρωνίου

Κυνοκέφαλοι

Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό φιλόλογο-ιστορικό Θεοχάρη Δετοράκη «μια πολύ χαρακτηριστική περίπτωση της επίδρασης των παγανιστικών επιβιώσεων και των λαϊκών θρύλων στη διαμόρφωση της αγιολογικής παράδοσης βρίσκουμε στα σχετικά με τον άγιο Χριστόφορο κείμενα».
Ο Άγιος Χριστόφορος περιγράφεται και εικονίζεται ως κυνοκέφαλος, προφανώς λόγω της σύνδεσής του με το έθνος των Σκυλοκεφάλων. Η φαντασία πολλών λέει ότι ανάμεσα στους στρατιώτες του Μεγάλου Αλέξανδρου υπήρχαν και κυνοκέφαλοι. Για τους κυνοκέφαλους, ανθρώπους δηλαδή με κεφάλι σκύλου, κάνουν λόγο και οι Ηρόδοτος και Ησίοδος. Παρόμοιος θρύλος υπήρχε και στην Ασία. Συναντάται σε κινεζικά κείμενα του 6ου αιώνα γι’αυτό και οι φήμες περί σκυλοκέφαλων ή κυνοκέφαλων οφείλονται, πιθανόν, στις περιορισμένες γνώσεις αναφορικά με τις περιοχές αυτές. Ο Στράβωνας, στα γεωγραφικά του, κάνοντας σχόλιο για τις τερατολογίες των παλαιοτέρων του, αναφέρει τους μεγαλοκέφαλους του Ησίοδου, τους στεγανόποδες του Αλκμάν, τους μονόφθαλμους και κυνοκέφαλους του Αισχύλου. Αργότερα και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος κάνει λόγο για κυνοκέφαλους και μονόποδες.

Κυνο-Βιάρχης (Άγιος)

Διαπιστώνεται ότι κοντά στον σκυλοκέφαλο άγιο υπάρχει δεύτερος άγιος, με δυσανάγνωστο όνομα αλλά με ευανάγνωστο τον τίτλο του «ΚΥΝΟ-ΒΙΑΡΧΗ». Η παράδοση στο Αντρώνι λέει ότι ήταν κάποιο κοινόβιο (κυνό-βιο) ή σκυλοτροφείο που έθρεφαν σκύλους κυνηγούς ή τσοπανόσκυλα, αγαπημένα ζώα των κατοίκων.
Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας

Το Συμβούλιο Περιφερειακής Συνεργασίας ή RCC (αγγλικά: Regional Co-operation Council) είναι ένα περιφερειακό δίκτυο συνεργασίας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με δεδηλωμένο σκοπό την προώθηση αμοιβαίας συνεργασίας και την Ευρωπαϊκή και Ευρω-Ατλαντική ολοκλήρωση της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με σκοπό την αναζωογόνηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης στην περιοχή προς όφελος των λαών της. Διαδέχτηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας για την Νοτιοανατολική Ευρώπη στις 27 Φεβρουαρίου του 2008. Το ΣΠΣ συντονίζεται με την Διαδικασία Συνεργασίας της Νοτιονατολικής Ευρώπης.
Έδρα του ΣΠΣ είναι το Σαράγεβο, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και στεγάζεται στο Κτήριο Φιλίας Ελλάδας Βοσνίας-Ερζεγοβίνης που αποτελεί δωρεά της Ελλάδας.
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Σερβικής Δημοκρατίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε αρχικά το 1995 ως η πρώτου επιπέδου κατηγορία του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το 2000 αναδημιουργήθηκε ως δευτέρου επιπέδου κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Χρήστος Χατζηπαντελίδης

Καρίερα

Ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 12 Αυγούστου 1981 κάνοντας εκεί τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα. Ωστόσο, χρειάστηκε αρχικά να παίξει μία τετραετία στη Δάφνη Ερυθρών που μετείχε στο πρωτάθλημα της Βοιωτίας, πριν ξεκινήσει ουσιαστικά η ποδοσφαιρική του καριέρα παίρνοντας μεταγραφή στον Αθηναϊκός Α.Σ. σε ηλικία 18 ετών την περίοδο 1999-00, αγωνιζόμενος στη Β΄ Εθνική κατακτώντας και το πρωτάθλημα και συνάμα την άνοδο στη Α΄ Εθνική. Αγωνίστηκε ένα χρόνο στη Α΄ Εθνική (2000-01) και την περίοδο 2001-02 αρχικά στην Β΄ Εθνική έως τον Ιανουάριο του 2002 όπου μετεγγράφηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, παίρνοντας μόνο μία ευκαιρία συμμετοχής στο κύπελλο. Παρέμεινε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα και την περίοδο 2002-03 στην Α' Εθνική, αλλά λόγω τιμωρίας της ομάδας του από την ΕΠΟ, διαβαθμίστηκαν στη Β΄ Εθνική. Ακολούθως εντάχθηκε στο δυναμικό της Α.Ο. Χανίων χωρίς όμως να έχει συμμετοχές. Το 2005 μετακινείται στην Κύπρο όπου και υπογράφει στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, βοηθώντας την ομάδα του να παραμείνει στην κατηγορία την περίοδο 2005-06. Ακολούθως επιστρέφει στην Ελλάδα όπου αποκτιέται από τον ΠΑΣ Πρέβεζα (2006-07) χωρίς όμως καμιά συμμετοχή. Την περίοδο 2007-08 αγωνίζεται με τα χρώματα της Νίκης Βόλου έχοντας 27 συμμετοχές και 13 τέρματα (πρώτος σκόρερ ομάδας. Το Δεκέμβριο του 2012 βραβεύθηκε από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ) ως ο πολυτιμότερος παίκτης του Βορείου ομίλου της Γ΄ Εθνικής για την περίοδο 2007-2008. Την περίοδο 2008-09 αγωνίζεται στον ΑΟ Νέα Καβάλα στη Β' Εθνική και με 19 συμμετοχές βοηθά την ομάδα του να πάρει την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Την περίοδο 2009-10 αγωνίζεται στον Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής και την περίοδο 2010-11 στη Γ.Σ. Δόξα Δράμας βοηθώντας την ομάδα του να πάρει το εισιτήριο ανόδου στην Σούπερ Λιγκ. Αν και δέχθηκε πρόταση από τη Γ.Σ. Δόξα Δράμας για ανανέωση της συνεργασία τους, προτίμησε λόγω γάμου να μετακομίσει μόνιμα στην Κύπρο. Έτσι, εντάσσεται στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, αγωνιζόμενος στην A' κατηγορία όπου συνεχίζει μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ήταν ο πρώτος σκόρερ την ομάδας του με 8 τέρματα  και στην έκτη θέση του πίνακα των σκόρερ του πρωταθλήματος. Τον Ιανουάριο του 2013 αποχώρησε από τη Νέα Σαλαμίνα και εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Βόλου.
Ο Χρήστος Χατζηπαντελίδης έχει τέσσερις συμμετοχές με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 21 ετών της Ελλάδας .
αλλά έχασε τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς αγώνες λόγο σοβαρού τραυματισμού.
Κοστίν Λάζαρ

Ραπίντ Βουκουρεστίου

Ο Λάζαρ ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σπόρτουλ Στουντεντέσκ και μεταγράφηκε στη Ραπίντ Βουκουρεστίου το καλοκαίρι του 2006. Τον Μάρτιο του 2009, ενεπλάκη σε ένα περιστατικό στη διάρκεια του οποίου, θεωρήθηκε ότι είχε δεχθεί αντικανονικό μαρκάρισμα εντός της μεγάλης περιοχής από τον Αλεξάντρου Μπουρτσεάνου της Οτελούλ. Ο Λάζαρ, επιμένοντας ότι το μαρκάρισμα που είχε δεχτεί ήταν απολύτως καθαρό, αρνήθηκε να εκτελέσει το πέναλτι επαναφέροντας στον αγώνα την μπάλα, την οποία ο συμπαίκτης του Οβίντιου Ερέα, στη συνέχεια, πέταξε σε άουτ.

ΠΑΟΚ

Στις 21 Ιούλιο του 2011, ο Λάζαρ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τριετούς διάρκειας με τον ΠΑΟΚ καθώς επιλέχτηκε από τον προπονητή της ομάδας Λάζλο Μπόλονι. Σύντομα καθιερώθηκε ως ένας σημαντικός για την ομάδα παίκτης, παρά το γεγονός ότι είχε αγωνιστεί σε μόλις πέντε αναμετρήσεις μαζί της. Στις 25 Μαρτίου, σε μια αναμέτρηση απέναντι στην Κέρκυρα, ο Λάζαρ πέτυχε δύο τέρματα, βοηθώντας την ομάδα του να φτάσει στη νίκη με τελικό σκορ 4-0.

Παναιτωλικός

Τον Ιανουάριο του 2015 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναιτωλικό, όπου παρέμεινε για ένα εξάμηνο.

Ηρακλής

Το καλοκαίρι του 2015 ήρθε σε συμφωνία με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου παρέμεινε για έναν χρόνο. 
Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.
Πανελευσινιακός (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Ιστορική αναδρομή

Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 ο Πανελευσινιακός έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 1ο Όμιλο, τον οποίο συνέθεσαν 7 σύλλογοι. Κατά την ολοκλήρωση της Α' Φάσης η ομάδα είχε συγκεντρώσει 7 νίκες και 4 ήττες, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης (είχε κι έναν αγώνα που ματαιώθηκε, αλλά δεν θα άλλαζε την κατάταξη). Μετά την ανακατάταξη των Ομίλων που λαμβάνει χώρα για τη Β' Φάση (βάσει δυναμικότητας) η ομάδα της Ελευσίνας βρέθηκε στον Όμιλο των «δυνατών» (Α1), ολοκληρώνοντας τη χρονιά με επιπλέον 5 νίκες και 9 ήττες. Στην τελική συγκεντρωτική κατάταξη βρέθηκε στην 7η θέση (σε σύνολο 14 ομάδων). Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε από τον Ιούλιο του 2012 ο Ματθαίος Καραχάλιος, με συνεργάτιδα την προπονήτρια των ακαδημιών, Έφη Βαννού.
Ο Πανελευσινιακός κατά τις αγωνιστικές περιόδους 2015-16 και 2016-17 δεν διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Γυναικών Νότιας Αττικής.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Πανελευσινιακός Α.Ο.Κ. έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο, τον οποίο συνέθεσαν 8 σύλλογοι. Μετά από τις 14 αγωνιστικές της Α' Φάσης η ομάδα είχε συγκεντρώσει 2 νίκες και 10 ήττες, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην 7η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Μετά την ανακατάταξη των Ομίλων που λαμβάνει χώρα για τη Β' Φάση (βάσει δυναμικότητας) η ομάδα της Ελευσίνας βρέθηκε στον Όμιλο των «αδυνάτων» (Α2), ολοκληρώνοντας τη χρονιά με επιπλέον 7 νίκες και 7 ήττες. Στην τελική συγκεντρωτική κατάταξη βρέθηκε στη 12η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων).
Την ίδια περίοδο ο Πανελευσινιακός διαγωνίστηκε και στο Κύπελλο Γυναικών Νότιας Αττικής. Αγωνίστηκε απευθείας στη «Φάση των 16», όπου και γνώρισε άμεσα τον αποκλεισμό. Ειδικότερα ηττήθηκε εκτός έδρας από τον Αετό Καλλιθέας με σκορ 64-38.
Έδρα του συλλόγου είναι το Β' Κλειστό Γυμναστήριο Ελευσίνας «Παναγιώτης Βογιατζής», γνωστό και ως «Γούβα», χωρητικότητας 1.000 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιάννης Φιλίππου, γενικός αρχηγός ο Παναγιώτης Κοντός και έφορος του τμήματος ο Γαβριήλ Μεγαλούδης.
Σαρλ-Ωγκυστέν ντε Κουλόμπ

Βιογραφία

Σπούδασε στη στρατιωτική σχολή της πόλης Μεζιέρ και αποφοίτησε το 1761 ως στρατιωτικός μηχανικός με τον βαθμό του υπολοχαγού. Υπηρέτησε εννέα χρόνια στην Καραϊβική, όπου ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή των οχυρών της Μαρτινίκας. Το 1774 ο Κουλόμπ έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Παρισιού. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία για μία εργασία του σχετικά με τις μαγνητικές πυξίδες. Το 1779 δημοσίευσε την ανάλυσή του για την τριβή στη λειτουργία των μηχανών και συγκεκριμένα τον τρόπο της μεταβολής της τριβής με την πίεση. Βραβεύθηκε εκ νέου για αυτήν την μελέτη του, μία εργασία που έμεινε αξεπέραστη για 150 χρόνια. Τα επόμενα 25 χρόνια παρουσίασε στην Ακαδημία άλλες 25 μελέτες πάνω σε θέματα του ηλεκτρισμού, μαγνητισμού, της στρέψης και των εφαρμογών της. Συνέγραψε επίσης εκατοντάδες μελέτες για κατασκευές δημοσίων έργων. Ο Κουλόμπ ήταν πολυγραφότατος και δεν άφηνε να χαθεί καμία ευκαιρία για τη διεξαγωγή μελετών. Μελέτησε την αντοχή των υλικών και τις δυνάμεις φορτίων πάνω σε δοκούς συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη της στατικής των κατασκευών. Μελέτησε επίσης θέματα εργονομίας. Έθεσε τα θεμέλια της μελέτης βέλτιστης παραγωγής έργου από ανθρώπους και ζώα. Η εργασία του αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις μετέπειτα μελέτες του Γκασπάρ-Γκυστάβ ντε Κοριόλις. 
Η πιο σημαντική μελέτη του, όμως, αφορούσε τους τομείς της ηλεκτροστατικής και του μαγνητισμού. Για να κάνει πειράματα χρησιμοποίησε το στροφικό εκκρεμές, το οποίο επινόησε ο ίδιος. Περιέγραψε επίσης τον τρόπο κατασκευής της μαγνητικής πυξίδας που βασίζεται στο στροφικό εκκρεμές. Απέδειξε τον φερώνυμο νόμο του αντίστροφου τετραγώνου για την ηλεκτροστατική δύναμη ανάμεσα σε δύο φορτία. 
Πέντε χρόνια προτού πεθάνει ο Κουλόμπ ήταν πρύτανης του Institut de France (όπως είχε μετονομαστεί η Ακαδημία Επιστημών του Παρισιού). Η συμβολή του στον ηλεκτρισμό και στον μαγνητισμό με τη διεξαγωγή πειραμάτων ακριβείας απέσπασε αυτό το μέρος της Φυσικής από την παραδοσιακή φυσική φιλοσοφία και το ανήγαγε σε θετική επιστήμη.
Η μονάδα μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου, στο διεθνές σύστημα μονάδων, φέρει προς τιμή του το όνομά του.
Μπράτουνατς

Πρώιμη ιστορία

Το 1381, το όνομα Μπράτουνατς αναφέρεται για πρώτη φορά λόγο του άμεσου δρόμου μέσω του Μπράτουνατς από την Βοσνία και Ερζεγοβίνη προς τη Σερβία. Εκείνη την εποχή, το Μπράτουνατς αποτελούταν από πέντε σπίτια και είχε πληθυσμό περίπου 30 κατοίκων. Το 1927, το Μπράτουνατς έγινε δήμος για πρώτη φορά. 

1948

Σύμφωνα με το Columbia-Lippincott Gazetteer, το 1948 το Μπράτουνατς είχε πληθυσμό 5.033 κατοίκων
Εορτολόγιο

Το Εορτολόγιο είναι ημερολογιακός κατάλογος των εκκλησιαστικών εορτών. Εορτολόγια υπάρχουν για τις εορτές της Ορθόδοξης, της Καθολικής και διάφορων Προτεσταντικών εκκλησιών. Στην Ελλάδα ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως για κατάλογο θρησκευτικών εορτών της Εκκλησίας της Ελλάδος.