google/wiki40b huggingface dataset:
Μοκόρο

Το μοκόρο (mokoro) (γράφεται επίσης και μακόρο (makoro)) (τοπικά: mʊˈkɔrɔ, πληθυντικός: μεκόρο (mekoro))) είναι τύπος πλατυπύθμενου κανό, που συνήθως χρησιμοποιείται στο Δέλτα του Οκαβάνγκο, Μποτσουάνα. Προωθείται μέσα από τα ρηχά νερά του δέλτα, με το να στέκεται κάποιος στην πρύμνη του και να το σπρώχνει με το κοντάρι, κατά τον ίδιο τρόπο όπως και στη βαρκάδα.
Τα μεκόρο (mekoro), παραδοσιακά, κατασκευάζονται σκάβοντας τον κορμό ενός μεγάλου ίσιου δέντρου, όπως έβενο ή δέντρο Kigelia. Τα σύγχρονα μεκόρο (mekoro) ωστόσο, γίνονται όλο και περισσότερο από ίνες γυαλιού, ένα από τα πλεονεκτήματα των οποίων είναι η διατήρηση των περισσοτέρων από τα μεγάλα απειλούμενα δέντρα.
Τα σαφάρι με μοκόρο (mokoro) είναι για τους τουρίστες, ένας δημοφιλής τρόπος να επισκεφτούν το δέλτα, πολλά από τα οποία είναι στα εθνικά πάρκα, αλλά τα μεκόρο (mekoro) εξακολουθούν να είναι ένα πρακτικό μέσο μεταφοράς για τους κατοίκους γύρω από το βάλτο. Τα σκάφη αυτά, είναι πολύ ευάλωτα στις επιθέσεις από ιπποπόταμους, οι οποίοι μπορούν να τα ανατρέψουν με ευκολία. Οι ιπποπόταμοι φημίζεται ότι έχουν αναπτύξει αυτή τους την συμπεριφορά, μετά από το κυνήγι τους με τη χρήση μεκόρο (mekoro) και άλλων σκαφών.
Στέφαν Μπόμπεκ

Καριέρα

Σε ηλικία 13 ετών αγωνίστηκε στην Βικτώρια με το δελτίο του αδερφού του. Σε ηλικία 20 ετών αγωνίστηκε στη Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος με 8 γκολ. Από το 1945 αγωνίστηκε στην Παρτίζαν Βελιγραδίου με την οποία κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1947, 1949) και 4 κύπελλα (1947, 1952, 1954, 1957). Σε προσωπικό επίπεδο αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1954 και το 1946 σημείωσε 9 γκολ σε αγώνα της Παρτίζαν εναντίον της Ζελέσνιτσαρ Νις (τελικό σκορ 1-10) σημειώνοντας ένα ακατάριπτο ρεκόρ έως σήμερα. Με 403 γκολ αγωνιζόμενος σε 468 αγώνες της Παρτιζάν αποτελεί τον πρώτο σε γκολ αθλητή του συλλόγου.
Με την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας αγωνίστηκε σε 2 διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μεξικό το 1950 (σημείωσε 1 γκολ) και στην Ελβετία το 1954. Κατέκτησε 2 ασημένια ολυμπιακό μετάλλια, το 1948 στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου (σημείωσε 4 γκολ) και στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι (σημείωσε 3 γκολ). Με 38 γκολ σε 63 εμφανίσεις έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Γιουγκοσλαβίας.
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική αναλαμβάνοντας τη Λέγκια Βαρσοβίας το 1959. Ως τεχνικός της Παρτίζαν Βελιγραδίου από το 1960 κατέκτησε 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1961, 1962, 1963). Στη συνέχεια ανέλαβε την ομάδα του Παναθηναϊκού για να αναδειχθεί πρωταθλητής για 2 συνεχόμενες χρονιές (1964, 1965) και να κατακτήσει ένα κύπελλο Ελλάδας (1967). Το 1964 έγινε ο μοναδικός προπονητής που κατέκτησε ελληνικό πρωτάθλημα Ά Εθνικής κατηγορίας χωρίς ήττα. Επέστρεψε στην Παρτιζάν Βελιγραδίου και το 1969 ξαναβρέθηκε στην Ελλάδα ως προπονητής του Ολυμπιακού. Κατόπιν ανέλαβε την τουρκική Αλτάι Σ.Κ., τη Δυναμό Ζάγκρεμπ και την περίοδο 1974-75 και πάλι τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη περίοδο βρέθηκε στην Τυνησία για λογαριασμό της Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς και το 1979 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ εθνικής με τη ΦΚ Βαρντάρ. Ολοκλήρωσε την προπονητική καριέρα του στην ΦΚ Σεμλίνο.
1781 Βαν Μπίσμπρεκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαν Μπίσμπρεκ είναι άγνωστα.
Ιστορίες του χωρκού

Ιστορικό

Ο σεναριογράφος της σειράς, Δήμος Αντρέου, ξεκίνησε να γράφει τη σειρά το 1996 με αφορμή τις δημοτικές εκλογές του 1996. Το έναυσμα αποτελούσε η κάθοδος αρκετών υποψηφίων κοινοταρχών σε μικρά χωριά των 50-60 ψηφοφόρων, ενώ θα ανέμενε κανείς την ύπαρξη ενός μόνο υποψήφιου και συνεπώς τη μη διεξαγωγή εκλογών. Ο σεναριογράφος θέλησε να καταγράψει το γεγονός αυτό, των πολλών υποψηφίων σε μια μικρή κοινότητα των 50 ψηφοφόρων, γράφοντας τις «Ιστορίες του χωρκού».
Αρχικά γράφτηκαν μόνο 7 επεισόδια αλλά λόγω της μεγάλης απήχησης που είχε η σειρά ανάμεσα στο κοινό, προβλήθηκαν ακόμα 11. Στη συνέχεια ακόμα 12 και έπειτα ακόμα 40. Μέχρι το 2006 που τερματίστηκε η σειρά προβλήθηκαν 451 επεισόδια. Το 2010-2011, γυρίστηκαν ακόμη μερικά επεισόδια με τους παλιούς αλλά και νέους ηθοποιούς.
Τα γυρίσματα της σειράς γίνονταν στα χωριά Κλήρου, Ψημολόφου και Πέρα.
Κεμονό

Κεμονό (獣 θηρίο) ονομάζεται ένα είδος Ιαπωνικής τέχνης και ύφους στο οποίο οι χαρακτήρες παρουσιάζουν κάποια σαφή χαρακτηριστικά ζώου ενώ φέρονται ανθρώπινα. Χρησιμοποιείται συνήθως σε πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, μάνγκα, άνιμε και βιντεοπαιχνίδια. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο Furry (μια υποκουλτούρα που ασχολείται με φανταστικούς ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων με ανθρώπινες προσωπικότητες και χαρακτηριστικά, που προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες), αν και τα δύο έχουν σημαντικές ομοιότητες και συμπίπτουν στα θέματα.
Αυτοί οι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες του είδους του Κεμονό συνήθως ονομάζονται Jūjin (Ιαπωνικά 獣人 ή じゅうじん "ανθρωπομορφικό"). Τα μοναδικά τους σχέδια διαφέρουν ανάλογα με τον καλλιτέχνη, από ανθρωπόμορφα ζώα σε συνδιασμούς δημοφιλών χαρακτήρων με χαρακτηριστικά ζώου που μπορούν να θεωρηθούν γοητευτικά ή χαριτωμένα, όπως αυτιά ή ουρές. Οι περισσότεροι από τους χαρακτήρες αυτού του είδους παρουσιάζουν μια ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι αρκετά περίεργο να τα βλέπει κανείς να συμπεριφέρονται ως το αντίστοιχο είδος ζώου τους. Εμφανίζονται πάντα να συμπεριφέρονται και να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ένας κανονικός άνθρωπος θα έκανε στο ίδιο χρονικό τους διάστημα ή κοινωνικό περιβάλλον: μιλούν κανονικά, ζουν σε κανονικά σπίτια, τρώνε κανονικό φαγητό, κτλ. Η διαφορά μεταξύ των Κεμονό και τον φυσιολογικών ανθρώπινων όντων είναι ελάχιστη εώς μηδαμινή.
Δημαρχείο Χαϊδαρίου

Το νέο Δημαρχείο Χαϊδαρίου βρίσκεται σε ένα από τα πιο κομβικά σημεία της πόλης. Έχει οπτική προβολή επί της Εθνικής Οδού Αθηνών–Κορίνθου και βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον Ιστορικό Πύργο Παλατάκι, όπου στεγάζονται οι υπηρεσίες του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Χαϊδαρίου. Το κτίριο βρίσκεται στην απόληξη του κεντρικού δρόμου της πόλης, της Στρατάρχου Καραϊσκάκη.
Ιστορικά, το έργο έχει περάσει από πολλές φάσεις για να φτάσει στη σημερινή του μορφή.
Τον Ιανουάριο του 1983, αποτράπηκε η δημιουργία νεκροταφείου αυτοκινήτων που επιχειρήθηκε να γίνει στο εκεί οικόπεδο, με κατάληψη του χώρου που διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες. Η συμμετοχή των κατοίκων και η αποφασιστικότητα των ιθυνόντων, απέτρεψαν την απώλεια του σημαντικού αυτού χώρου.
Το 1990, διενεργήθηκε Πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, για τη βέλτιστη αρχιτεκτονική επιλογή του νέου Δημαρχείου της πόλης. Στην Επιτροπή του Διαγωνισμού, συμμετείχαν και εκπρόσωποι του  , του , του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Το 1994 ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στο Δήμο η μελέτη εφαρμογής για το νέο Δημαρχείο, σύμφωνα με το αποτέλεσμα του Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού.
Το 1999 το έργο εντάχθηκε προς χρηματοδότηση σε Πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και μετά τη δημοπράτησή του υπογράφηκε η πρώτη σύμβαση τον Οκτώβριο  του 2000.
Το 2004 υπήρξε αποβολή του αναδόχου του έργου, αφού είχε υλοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος του έργου.
Τον Αύγουστο του 2006, και αφού το εργοτάξιο έμενε κλειστό για 2 χρόνια, υπογράφηκε νέα σύμβαση με νέο ανάδοχο, για την εκτέλεση του υπολειπόμενου έργου, αλλά και για την μερική ανακατασκευή τμημάτων του έργου.
Το 2006 εντάχθηκε το έργο, κατά ένα μέρος του, στο Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ το 2007 εξασφαλίστηκε η πλήρης χρηματοδότηση του έργου από το ίδιο Πρόγραμμα.
Σήμερα, το έργο έχει ολοκληρωθεί και μέσα στο κτίριο στεγάζονται όλες οι συσχετιζόμενες με την Διοίκηση του Δήμου υπηρεσίες.
Μέσα από την ιστορική αυτή διαδρομή προκύπτει ότι η κατασκευή του Δημαρχείου έχει αποτελέσει μία από τις πρώτες προτεραιότητες όλων των Διοικήσεων του Δήμου μέχρι την τελική κατασκευή του. Το καλοκαίρι του 2010 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των υπηρεσιών Διοίκησης του Δήμου Χαϊδαρίου.
Καρνεάδης ο Κυρηναίος

Βιογραφία

Κύρια πηγή βιογραφικών πληροφοριών για τον Καρνεάδη είναι το έργο του Διογένη Λαέρτιου, Βίοι φιλοσόφων.
Ο Καρνεάδης γεννήθηκε στην Κυρήνη της Λιβύης το 214 ή 213 π.Χ. και σύντομα ήρθε στην Αθήνα, όπου εντάχθηκε στην ακαδημία. Στην Αθήνα, σπούδασε με τον Ηγησίνο της Περγάμου ο οποίος, στη συνέχεια, έγινε επικεφαλής την Ακαδημία ως Σχολάρχης. Καταπιάστηκε εντατικά με τις διδασκαλίες του Στωικών, ειδικά με το έργο του εκλιπόντος σημαντικού στωικού φιλόσοφου Χρύσιππου. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα σχετικά με τη διαλεκτική από τον Διογένη τον Σελεύκιο (γνωστός και ως Διογένης ο Βαβυλώνιος) ο οποίος ήταν τότε ο επικεφαλής της στωικής σχολής στην Αθήνα. Σε κάποιο σημείο πριν από 155 διορίστηκε, ως διάδοχος του Ηγησίνου, σχολάρχης της Ακαδημίας του Πλάτωνα.

Αποστολή στη Ρώμη

Το 155 π.Χ. επισκέφτηκαν τη Ρώμη ως πρεσβευτές της Αθήνας ο ίδιος, ο Κριτόλαος ο Περιπατητικός και ο στωικός σχολάρχης Διογένης ο Σελεύκιος. Αιτία ήταν η διαπραγμάτευση ενός προστίμου 500 ταλάντων το οποίο είχε επιβληθεί στην πόλη των Αθηνών για την καταστροφή και λεηλασία της πόλης του Ωρωπού.  Έργο των αγγελιοφόρων ήταν να επιτύχουν την κατάργηση ή τουλάχιστον τη μείωση της ποινής. Εκεί εισήγαγαν με διαλέξεις τις φιλοσοφικές τους ιδέες στην καρδιά της Ιταλίας. Ο Καρνεάδης στη Ρώμη έδωσε δύο διαλέξεις με θέμα τη δικαιοσύνη. Στην πρώτη την εγκωμίαζε ενώ στη δεύτερη την κατέκρινε. Έτσι απέσπασε τον θαυμασμό της ρωμαϊκής νεολαίας με την άστατη διαλεκτική συλλογιστική του. Αποτέλεσμα ήταν η μείωση της ποινής σε 100 τάλαντα.
Αλλά ο φιλόσοφος έδινε επίσης διαλέξεις στην πόλη και η δημόσια εμφάνιση του Καρνεάδη ​​προσέλκυσε μεγάλη προσοχή. Η ρωμαϊκή Σύγκλητος με τον εκπρόσωπό της Κάτωνα τον Πρεσβύτερο πίεσε για την απομάκρυνση από τη Ρώμη, για να μη διαφθείρει τη νεολαία.

Φιλοσοφία

Ο Καρνεάδης στις διαλέξεις του διακηρύττει την αποτυχία της μεταφυσικής εν γένει, καυτηριάζει όλα ανεξαιρέτως τα φιλοσοφικά δόγματα και σχολές, αρνείται την ύπαρξη φυσικού νόμου, θεωρεί εγγενώς ασαφή και απροσδιόριστη την έννοια της δικαιοσύνης και, επομένως, τη συσχέτιση οποιουδήποτε νομικού συστήματος με αυτήν, ενώ πιστεύει στη γνωσιολογική ακαταλληλότητα τόσο των αισθήσεων όσο και της λογικής. Σύμφωνα με τον Καρνεάδη, ο οποίος συστηματοποιεί περαιτέρω τις διδασκαλίες του Αρκεσίλαου του Πιτιναίου, η απόλυτη γνώση είναι μία ψευδαίσθηση ενώ οι άνθρωποι δεν κατέχουν, ούτε μπορούν να κατέχουν, κανένα κριτήριο αλήθειας και άρα δε γίνεται ποτέ να είναι πραγματικά βέβαιοι για οτιδήποτε, παρά μόνον δέσμιοι πιθανοκρατικών γνωσιολογικών ενδεχομένων. Η εύρεση των πιο ευλογοφανών από αυτά τα ενδεχόμενα είναι ένα ακανθώδες μονοπάτι, το οποίο ελίσσεται ανάμεσα στην απόλυτη αμφισβήτηση και τον παρακινδυνευμένο δογματισμό. Με τον Καρνεάδη η Ακαδημία του Πλάτωνα πέρασε σε μία νέα φάση σύντονου σκεπτικισμού που απορρίπτει κάθε δόγμα και μέσο προσέγγισης της απόλυτης αλήθειας.
Δεν άφησε γραπτά και πολλές από τις απόψεις του είναι γνωστές μόνο μέσω του διαδόχου του στην Ακαδημία (127/126 π.Χ.) Κλειτόμαχου. Ο Καρνεάδης ​​πέθανε σε βαθιά γεράματα στην Αθήνα, το έτος 129 ή 128 π.Χ.
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αχαΐας-Ηλείας

Ιστορία

Προπολεμικά και από το 1935 διοργανωνόταν επίσημο πρωτάθλημα Πατρών από την Τοπική Ένωση ΣΕΓΑΣ και ο πρωταθλητής μαζί με τον 2ο συμμετείχαν στα Πανελλήνια πρωταθλήματα. Η Τοπική ένωση διοργάνωνε πρωτάθλημα ανδρών. Άλλες κατηγορίες δεν υπήρχαν ούτε και πρωτάθλημα αναπληρωματικών ομάδων. Προπολεμικά τις διοργανώσεις αναλάμβανε να τις διοργανώσει κάποιο σωματείο, συνήθως εναλλάξ υπό την αιγίδα της τοπικής ενώσεως. Παράλληλα με το πρωτάθλημα υπήρχε και κύπελλο που διοργανωνόταν από επιχειρήσεις και βιομηχανίες, π.χ. το Κύπελλο Λαδόπουλου, ή από κάποιο σωματείο, όπως το Κύπελλο Γεροθανάση, ή εορταστικά τουρνουά, όπως το κύπελλο Χριστουγέννων.
Το 1970 αποσπάστηκε από τον ΣΕΓΑΣ και πέρασε στη δικαιοδοσία της Ε.Ο.Κ. και την τοπικής ενώσεως που δημιουργήθηκε. Στην τοπική ένωση της ΕΟΚ συμμετείχε και η Γ.Ε. Αγρινίου από την Αιτωλοακαρνανία ενώ διοργανώθηκε το 1979 το πρώτο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.
Το 1983 μετονομάστηκε σε Ε.Σ.Κ.Α.-Η. με ομάδες αποκλειστικά από τους νομούς Αχαΐας και Ηλείας. Παράλληλα με την ίδρυση της ένωσης διοργανώθηκε και το πρώτο τοπικό κύπελλο με νικητή τον Ολυμπιακό Πατρών. Από το 2012 η ΕΣΚΑ-Η διοργανώνει και αγώνα Alls stars.

Προεδρία

Πρόεδροι στην Ε.Σ.Κ.Α.-Η. έχουν διατελέσει μόλις 2 σε 27 χρόνια.
Ο Φίλιππος Κονυδάρης από το 1983 ως το 1984 και ο Παναγιώτης Τσαγκρώνης
από το 1984 ως σήμερα.
Ντυμπλάν

Γεωγραφία

Η Ντυμπλάν βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κολιώ και νοτιοδυτικά της Συντικάτ.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1999–2000

Το Κύπελλο Ισπανίας 2000 το κατέκτησε για 3η φορά η Εσπανιόλ Βαρκελόνης νικώντας στον τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης με 2-1. Η Βαλένθια ΚΦ, που πήρε πέρυσι το κύπελλο, αποκλείστηκε στους πρώτους Γύρους
Στράτευμα

Στράτευμα είναι το σύνολο των οργανωμένων δυνάμεων που σκοπό έχουν την διεξαγωγή πολέμου. Τα στρατεύματα χωρίζονται ανάλογα με το πεδίο των επιχειρήσεων τους σε: Στρατός Ξηράς, Πολεμική Αεροπορία και Πολεμικό Ναυτικό. Κάθε πεδίο έχει δική του ιεραρχία, προσωπικό και στολή. Συνήθως τα στρατεύματα διαφορετικών πεδίων συναντώνται είτε σε παρελάσεις εν καιρώ ειρήνης, είτε σε θέατρα επιχειρήσεων εν καιρώ πολέμου. Τα στρατεύματα αναγνωρίζονται από πολλούς ως η αμυντική συγκρότηση ενός έθνους.
Λεωνίδας Δερτιλής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νεάπολη της Λακωνίας. Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Α΄ Αθηνών με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) καθώς πήρε 5.640 ψήφους. Έλαβε μέρος σε αποστολές της Βουλής στη Γιουγκοσλαβία και στη Σοβιετική Ένωση, όπως και στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. 
Η πρώτη του συμμετοχή σε κυβέρνηση έγινε ως υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου από τις 15 Δεκεμβρίου 1954 ως τις 6 Οκτωβρίου 1955.
Στην πρώτη κυβέρνηση του Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικονομικών, από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956. Ήταν υπουργός Εμπορίου  την περίοδο από τις 28 Φεβρουαρίου 1958 ως τις 5 Μαρτίου 1958 (και προσωρινά υπουργός Βιομηχανίας) και ξανά από τις 17 Μαΐου 1958 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961 στην κυβέρνηση Κ. Γ. Καραμανλή.
Ο Δερτιλής εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις  εκλογές του 1952  με τον Ελληνικό Συναγερμό και στις εκλογές των ετών 1956, 1958,  στις 1961 και του 1963 με την ΕΡΕ.
Απεβίωσε το Νοέμβριο του 1980.
Γερμανικές γενικές εκλογές του 1930

Οι Γερμανικές γενικές (ή Ομοσπονδιακές) εκλογές του 1930, διεξήχθησαν  στις 14 Σεπτεμβρίου αυτού του έτους. Ήταν οι πρώτες από μια σειρά - πρόωρων - εκλογών που θα διεξαχθούν στα επόμενα χρόνια και που θα αναδείξουν το πρόβλημα διακυβέρνησης της Γερμανίας. 

Συνολικά 37 κόμμματα κατέβηκαν στις εκλογές, πρώτο σε ψήφους όμως αναδείχθηκε -για ακόμα μία φορά- το «Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα», (SPD) με ποσοστό 24.53 % και 143 έδρες σε σύνολο 577 εδρών.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών είναι η μεγάλη αύξηση του ποσοστού του «Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος» του Αδόλφου Χίτλερ (NSDAP) το οποίο έφτασε στο 18.5%  από 3 % που είχε στις γενικές εκλογές του 1928, ενώ οι βουλευτικές του έδρες από 12 αυξήθηκαν στις 107.

Κερδισμένο, αν και λιγότερο, βγήκε από αυτές τις εκλογές, και το «Κομμουνιστικό κόμμα της Γερμανίας», (KPD), αυξάνοντας τις βουλευτικές του έδρες από 54 σε 77.

Ωστόσο, ούτε αυτή τη φορά δεν κατάφερε κάποιο κόμμα να κερδίσει την αυτονομία και έτσι συνεχίστηκε η διακυβέρνηση από του  Χάινριχ Μπρύνινγκ, καγκελάριου διορισμένου από τον Πρόεδρο του Ράιχ, Πάουλ φον Χίντενμπουργκ.
Οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν και πάλι πρόωρα, τον Ιούλιο του 1932.

Η πορεία προς τις εκλογές

Η προηγούμενη κυβέρνηση (συνασπισμός των κομμάτων "SPD",  "Zentrum", "DDP" και "DVP") που προέκυψε από τις γενικές εκλογές του 1928 υπό την πρωθυπουργία του σοσιαλδημοκράτη Χέρμαν Μύλερ, διαλύθηκε  στις 27 Μαρτίου του 1930, ύστερα από διάταγμα του Προέδρου του Γερμανικού Ράιχ Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και αφού ο συνασπισμός κατέρρευσε.
 
Στην θέση του Μύλερ, στις 29 Μαρτίου του 1930ο Χίντενμπουργκ, κατόπιν συμφωνίας των κομμάτων διόρισε τον προερχόμενο από το «Κόμμα του Κέντρου»  Χάινριχ Μπρύνινγκ. Ωστόσο και η διακυβέρνηση από τον Μπρύννιγκ - εξαιτίας των μέτρων για την μείωση του πληθωρισμού που πήρε και που είχαν σαν αποτέλεσμα την "παράλυση" της οικονομίας - σταμάτησε να έχει την αποδοχή του κοινοβουλίου έπειτα από έναν μήνα.

Συγκεκριμένα, στις 16 Ιουλίου του 1930 όταν το κοινοβούλιο απέρριψε την έγκριση νομοσχεδίου για την κάλυψη του ελλείματος του προϋπολογισμού, ο Μπρύνινγκ απευθύνεται στον Χίντενμπουργκ και ζητάει την ενεργοποίηση του «Άρθρου 48» του «Συντάγματος της Βαϊμάρης», που του έδινε δυνατότητα να νομοθετεί με την σύμφωνη γνώμη του Προέδρου (μέσω προεδρικών διαταγμάτων) και όχι των βουλευτών.

Ο Χίντενμπουργκ πράγματι εξέδωσε το προεδρικό διάταγμα που ζητούσε ο Μπρύνινγκ και όταν το κοινοβούλιο με πρόταση του SPD αρνήθηκε να συμφωνήσει με το προεδρικό διάταγμα, ο Χίντενμπουργκ διέλυσε το κοινοβούλιο στις 26 Ιουλίου και προκήρυξε νέες εκλογές για τις 14 Σεπτεμβρίου.
Ώρα στο Αζερμπαϊτζάν

Η Ώρα Αζερμπαϊτζάν, ή AZT, είναι η ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται στο Αζερμπαϊτζάν. Η χειμερινή ώρα είναι 4 ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+4) με τη θερινή ώρα (AZST) μια ώρα μπροστά από τη χειμερινή ώρα AZT,  είναι η ζώνη ώρας UTC+05:00. Η θερινή ώρα καταργήθηκε το 2016.
Εθνική Κομορών (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Κομορών εκπροσωπεί τις νήσους Κομόρες σις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Κομορών (FCF), η οποία δημιουργήθηκε το 1979 και εντάχθηκε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1979, ενώ έγινε μέλος της FIFA το 2005. Ποδόσφιαρο στους Αγώνες Νήσων Ινδικού Ωκεανού 1979 Η ομάδα έδωσε τους πρώτους αγώνες της στους Αγώνες Νήσων Ινδικού Ωκεανού το 1979. Αυτοί ήταν οι μόνοι αγώνες που έδωσε μέχρι τα προκριματικά του Αραβικού Κυπέλλου Εθνών το 2009, τα οποία ξεκίνησαν το 2006. Αυτά τα δύο παιχνίδια ήταν τα πρώτα που έδωσε όντας αναγνωρισμένο μέλος της ΦΙΦΑ. Κέρδισε με 4-2 το Τζιμπουτί, που είναι η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της. Το 2007, συμμετείχε για πρώτη φορά στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, για τις διοργανώσεις του 2010, αλλά έχασε στον προκριματικό γύρο με συνολικό σκορ 2-10 από τη Μαγαδασκάρη.
Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1956 στο Χομς. Απόφοιτος της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών, έχει πολλές πολιτιστικές και ποιητικές συμμετοχές, όπως η «Υπογραφή μαρτύρων και των θέσεων» και ένας κοσμήτορας με τον τίτλο «Broken Horizon». Και ένα λεξικό λαϊκών όρων με τίτλο «Δεν πρέπει να πεθάνεις». Άλλα έργα όπως το «The Roar and the Shoe» και πολλές ιστορίες, λογοτεχνικές και κριτικές σπουδές.
Το δημοσιευμένο έργο του Χασάν  Σαμόν Χίλιες ποιήματα για την Παλαιστίνη. Έχει πολλές λογοτεχνικές και νομισματικές μελέτες και εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο λεξικό "οι λαϊκοί όροι δεν πρέπει να πεθάνουν".
Ουίλις

Γεωγραφία

Η Ουίλις βρίσκεται δυτικά της Γρενάδας και βόρεια του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Μάνγκο, νότια της Ανναντάλ και νοτιοανατολικά του Γκραντόν.
Κωνσταντίνος Μεταξάς Βοσπορίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) του Βοσπόρου το 1858. Βοσπορίτης ήταν ψευδώνυμο που πήρε από την καταγωγή του. Ασχολήθηκε με τη γεωπονία και τη βοτανολογία, αποκτώντας διεθνή φήμη. Για δέκα χρόνια δούλεψε ως διευθυντής στα κτήματα του Ζαρίφη στη Βαγδάτη και στη συνέχεια έγινε συνέταιρος. Συνεργάστηκε με επιστημονικές εταιρείες και με τα επιστημονικά έντυπα Journal d’ agriculture pratique, Revue Horticole, Revue des Sciences naturelles. Έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Εγκλιματίσεως της Γαλλίας που του απένειμε το μετάλλιο Α’ τάξεως. Η παρισινή Ακαδημία Επιστημών τον τίμησε δίνοντας το όνομα του σε μια τρούφα της οικογένειας Terfeziaceae και σε ένα άνθος του γένους Scabiosa, το οποίο εισήγαγε πρώτος στην Ευρώπη. Για το έργο του ανακηρύχθηκε Ιππότης του Σταυρού του Σωτήρος και Ταξιάρχης του Μεδζητιέ. Πέθανε το 1908 στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας.

Συγγράμματα

Στη χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με την πεζογραφία. Δημοσίευσε ταξιδιωτικές εντυπώσεις και διηγήματα σε λογοτεχνικά έντυπα (Εβδομάς, Ακρόπολις Φιλολογική, Παρνασσός, Εθνικόν Ημερολόγιον Σκόκου). Η συλλογή διηγημάτων του Σκηναί της ερήμου προλογίστηκε από τον Ροΐδη, ο οποίος επαίνεσε το έργο λόγω της πρωτοτυπίας του θέματος του, καθώς μέχρι τότε τα περισσότερα διηγήματα είχαν ως θέμα την ελληνική αγροτική ζωή. Το 1904 εξέδωσε άλλη μια συλλογή με τίτλο Υπό την σκιάν των φοινίκων.
Δάφνη Βουπρασίας Ηλείας

Ιστορία

Το 1707 αναφέρεται ότι μουσουλμάνοι κάτοικοι της περιοχής εκχριστιανίστηκαν.
Το 1822 αναφέρεται χωριό της επαρχίας Πατρών, όπου ο Γιάννης Κομποθεκριανός είχε δώσει για τον αγώνα 130 άσπρα. Ο Γεράσιμος Κομποθέκρας ήταν πληρεξούσιος Πατρών το 1823 στην Β΄εθνοσυνέλευση του Άστρους το 1823. Το 1831 οι κάτοικοι Ι. Καραδήμος και Ι. Καλυβόπουλος υπογράφουν υπέρ του Καποδίστρια.
Ο οικισμός απείχε τρεις ώρες δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.

Διοικητική εξέλιξη

Το 1835 γίνεται οικισμός του Δήμου Ξενίας του Νομού Αχαιοήλιδος. Το 1841 προσαρτάται στον τότε Δήμο Βουπρασίων έως το 1912 που γίνεται οικισμός της κοινότητας Ξενιών. Το 1919 προσαρτάται στην Κοινότητα Βάλακας και το 1938 γίνεται η έδρα της κοινότητας. Η Δάφνη παλιότερα λεγόταν Κουμουθρέκα. Το 1940 διορθώθηκε σε Κομποθέκρα. Το 1955 μετονομάστηκε σε Δάφνη. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας, στο δημοτικό διαμέρισμα Αετορράχης, μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Ανδρέας Φ. Ζαΐμης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Φωκίωνα Ζαΐμη και της Salome Unkersma.  Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την αρχοντική οικογένεια Ζαΐμη και είναι εγγονός του Ασημάκη Ζαΐμη και δισέγγονος του Θρασύβουλου Ζαΐμη και του Φωκίωνος Νέγρη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δικηγόρος στον Άρειο Πάγο μέχρι και το 1974 οπότε και πρωτοεκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας με την Νέα Δημοκρατία και ανέλαβε Υφυπουργός Οικονομικών (1974 - 1976) και Εθνικής Αμύνης (1976 - 1977). Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1977, οπότε και ανέλαβε Υφυπουργός Εξωτερικών (28/11/1977-10/05/1980), καθώς και σ΄ εκείνες του1985 και 1989.
Το 1994 έθεσε υποψηφιότητα για την θέση του δημάρχου Πατρέων με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας αλλα συγκέντρωσε το 42,27% έναντι του 57,73% του Ανδρέα Καράβολα.  Σήμερα είναι πρόεδρος της λέσχης «φίλων της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας».
Είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά μεταξύ των οποίων και ο Κωνσταντίνος Ζαΐμης, πολιτευτής στο νομό Αχαΐας.
Γκεβχερχάν Σουλτάν (κόρη του Σελίμ Β΄)

Βιογραφία

Η Γκεβχερχάν γεννήθηκε στο Ικόνιο το 1544 και ήταν μία από τις τέσσερις κόρες του σουλτάνου Σελίμ Β' και της αγαπημένης συζύγου του Χασεκί Νουρμπανού Σουλτάν.Οι άλλες ήταν η Εσμαχάν Σουλτάν,η Φατμά Σουλτάν και η Σαχ Σουλτάν. 
Υπάρχουν θεωρίες ότι η Γκεβχερχάν Σουλτάν ήταν κόρη μιας άλλης συζύγου του Σελίμ.
Την 1η Αυγούστου 1562 ο Σουλεϊμάν γιόρτασε τον τριπλό γάμο των εγγονών του. Η Εσμαχάν Σουλτάν παντρεύτηκε τον Σοκολού Μεχμέτ Πασά, η Γκεβχερχάν Σουλτάν παντρεύτηκε τον Πιγιαλέ Πασά και η Σαχ Σουλτάν παντρεύτηκε τον Χασάν Αγά.
Μετά τον γάμο η Μιχριμάχ Σουλτάν,κόρη του Σουλεϊμάν Α΄ και της Χουρέμ Σουλτάν και θεία της Γκεβχερχάν, πιέσε για μια μια ναυτική εκστρατεία εναντίον της Μάλτας και υποσχέθηκε να να εξοπλίσει τετρακόσια πλοία με δικά της έξοδα. Ωστόσο, ο Σουλεϊμάν και ο γιος του,Σελίμ, αδελφός της Μιχριμάχ και πατέρας της Γκεβχερχάν, εμπόδισαν την εκστρατεία να προχωρήσει, έτσι ώστε ο ναύαρχος, Πιγιαλέ Πασά, να μπορέσει να παραμείνει στην Κωνσταντινούπολη με τη νέα του σύζυγο, Γκεβχερχάν Σουλτάν.
Το Δημόσιο Ταμείο κάλυψε τα έξοδα για τον αυτοκρατορικό γάμο και χορήγησε 10.000 φιορίνια ως γαμήλιο δώρο στον Πιγιαλέ Πασά. Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν δύο κόρες, η Αϊσέ Σουλτάν και η Φατμά Σουλτάν. Ο Πιγιαλέ Πασά πέθανε το 1578 και λέγεται ότι η Γκεβχερχάν Σουλτάν παντρεύτηκε το 1579 τον Μπογιαλί Μεχμέτ Πασά. Η Γκεβχερχάν Σουλτάν πέθανε το 1580 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 36 ετών και ενταφιάστηκε στο μαυσωλείο του πατέρα της, Σελίμ Β', δίπλα στην Αγία Σοφία.