google/wiki40b huggingface dataset:
Γιούρι Φιλίποφ

Καριέρα

Ασχολήθηκε με το βόλεϊ σε ηλικία 12 ετών και στα 16 του χρόνια συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής της πατρίδας του. Η θέση του ήταν διαγώνιος. Σε ηλικία 22 ετών μετακόμοισε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στα Ναυπηγεία και ένα χρόνο αργότερα στον Ιωνικό Νέας Φιλαδελφείας.
Το 1993 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε για 5 χρόνια έως το 1998. Κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1995, 1996) και το 1996 αναδείχθηκε κορυφαίος ξένος βολεϊμπολίστας στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Βραζιλία με την ομάδα της Σουζάνα. Επέστρεψε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Το 2003 αγωνίστηκε στην Ουκρανία με τη Λοκομοτίβ Χάρικοβ και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ουκρανίας και το Top Teams Cup. Το 2004 ήταν ο πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Συνολικά στην καριέρα του κατέκτησε 6 πρωταθλήματα, 6 κύπελλα και 1 Top Teams Cup.

Εθνική ομάδα

Το 1989 στην Αθήνα, αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με την εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης και καλύτερος επιθετικός της διοργάνωσης. Με την εθνική ομάδα της Ουκρανίας συμμετείχε σε 3 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και σε 1 παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Προπονητής

Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθκε με την προπονητική. Ανέλαβε την εθνική ομάδα της Ουκρανίας και στη συνέχεια την κυπριακή ΑΕΚ Καραβά.
Ορθόκλαστο

Εμφάνιση

Το ορθόκλαστο απαντά σε όξινα και ενδιάμεσα πλουτωνικά πετρώματα (π.χ. σε γρανίτες, συηνίτες, μονζονίτες κ.α.), σε φλεβικά πετρώματα (πηγματίτες), καθώς και σε μεταμορφωμένα πετρώματα. Συνήθως σχηματίζει στερεό διάλυμα με το ορυκτό αλβίτη (NaAlSi₃O₈).

Αλλοίωση

Μετατρέπεται σε σερικίτη και σε καολινίτη.

Χρήση

Χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για παραγωγή πορσελάνης και γυαλιού.
Πέτρα Σαλαμίνας

Η πέτρα Σαλαμίνας είναι χαραγμένη πέτρα, στην οποία έχουν γραφτεί οι διάφορες μονάδες μέτρησης που χρησιμοποιούνται στην Αρχαία Ελλάδα. Επί του παρόντος το αντικείμενο φυλάσσεται στο Ιστορικό Μουσείο του Πειραιά.

Ιστορία

Η πέτρα της Σαλαμίνας αναγνωρίστηκε όταν χρησιμοποιούταν ως στολίδι σε τοίχο εκκλησίας.
Πρίγκιπας Αλί Χαν

Βιογραφία

Ο Αλί Χαν γεννήθηκε στο Τορίνο, της Ιταλίας. Ήταν ο νεώτερος γιος και το μοναδικό  επιβιώσαντος παιδί του Αγά Χαν του 3ου, και της Κλεόπης Τερέζας Μαγκλιάνο. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στο Καράτσι. Η μητέρα του ήταν Ιταλίδα. Ο παππούς του, από την μεριά του πατέρα του είχε γεννηθεί στο Ιράν. Ο Αλί Χαν είχε δύο αδερφούς: Τον Πρίγκιπα Τζουζέπε Μαχντί Αγά Χαν (που πεθάνε το  1911) και από τον τρίτο γάμο του πατέρα του, τον  Σαντρούντιν Αγά Χαν. Ο Αλί Χαν μορφώθηκε από ιδιωτικούς δασκάλους στην Ινδία και στην Γαλλία κατά την παιδική του ηλικία. Αργότερα θα πάει στη Αγγλία όπου θα σπουδάσει νομική.

Διπλωματική καριέρα

Τον Νοέμβριο του 1957, ο Αλί Χαν θα συναντηθεί με τον πρόεδρο του Πακιστάν Ισκάντερ Μίρζα, και ο οποίος θα του προτείνει να γίνει πρέσβης του Πακιστάν στα Ηνωμένα Έθνη. Η ανακοίνωση της αποδοχής της θέσης θα γίνει στις 6 Φεβρουαρίου,1958. 
Θα εκλεγεί αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε στις 17 Σεπτεμβρίου 1958 και επίσης θα υπηρετήσει ως Πρόεδρος της Επιτροπής του Παρατηρητηρίου Ειρήνης του Οργανισμού.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε

Ιστορία

Στις 13 Ιανουαρίου του 1979 ιδρύθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε. Αρχικά συνεργάστηκε με την οργάνωση του ποδοσφαίρου στις Νήσους Φερόε. Η πρώτη αγωνιστική περίοδος εθνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών των Νήσων Φερόε πραγματοποιήθηκε το 1985.
Στη δεκαετία του 1980 η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε ξεκίνησε την εκπαίδευση προπονητών και βοηθών. Στην αρχή έγινε με βοήθεια από τη Δανία, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η εκπαίδευση τελεί υπό την πλήρη ευθύνη των Νήσων Φερόε.
Στις 2 Ιουλίου του 1988, η ομοσπονδία έγινε μέλος της FIFA, και στις 18 Απριλίου του 1990 έγινε μέλος της UEFA. Από τότε οι Νήσοι Φερόε συμμετέχουν σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Μετεπέκ

Γεωγραφία

Βρίσκεται στην πολιτεία του Μεξικού (ισπανικά: Estado de Mexico) σε υψόμετρο 2.610 μέτρα πάνω από την θάλασσα. Η πόλη έχει πληθυσμό 206.005 κατοίκους και βρίσκεται δίπλα στην Τολούκα και κοντά στην πόλη υπάρχει ζωολογικός κήπος. Είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Τολούκα και οι αεροπορικές συγκοινωνίες στην πόλη εξυπηρετούνται από το αεροδρόμιο της Τολούκα.
Αρκτικός λύκος

Ο αρκτικός λύκος (Canis lupus arctos), γνωστός και ως λευκός λύκος ή πολικός λύκος, είναι υποείδος του γκρίζου λύκου ιθαγενής των Νήσων της Βασίλισσας Ελισάβετ του Καναδά, από τη Νήσο Μέλβιλ έως τη Νήσο Έλσμιρ. Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους υποείδος, που διακρίνεται από το βορειοδυτικό λύκο από το μικρότερό του μέγεθος, το λευκότερό του χρώμα, το στενότερό του νευροκρανίο, και τους μεγαλύτερούς του σαρκογομφίους. Από το 1930, παρατηρείται προοδευτική μείωση του μεγέθους των κρανίων του αρκτικού λύκου, το οποίο είναι πιθανόν αποτέλεσμα της υβριδοποίησης των λυκόσκυλων.
Σλάτινα (Ρουμανία)

Οικονομία

Στην πόλη  Alro Slatina βρίσκεται το μεγαλύτερο εργοστάσιο πααγωγής αλουμινίου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη  . Άλλες εταιρείες που εδρεύουν στη Σλάτινα είναι η ALPROM (που, όπως και η ALRO, είναι θυγατρική της VIMETCOGROUP), η Altur (κατασκευαστής κινητήρων), η Pirelli Ελαστικά Ρουμανίας (κατασκευαστής ελαστικών), η Καλώδια Ρουμανίας (χαλύβδινα καλώδια  για ελαστικά), η ΤΜΚ Artrom (χαλύβδινοι σωλήνες χωρίς ραφή ), η Prysmian (ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά καλώδια και σύρματα) και η Benteler.
Μία από τις παλαιότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις στη Ρουμανία είναι το κατάστημα ζαχαροπλαστικής με έδρα τη  Σλάτινα Atletul Albanez ("Ο Αλβανός Αθλητής").
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ομάν

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1978. Το ίδιο έτος εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA). Το 1980 προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC).
Η Παρθένα, ο Ταύρος και το Κορόιδο

Υπόθεση

Μια πανέμορφη γυναίκα σχεδιάζει να πάρει εκδίκηση από τον πονηρό άντρα της, έναν ισχυρό επιχειρηματία. Η Gioia (Edwige Fenech) μπορεί να είναι καλλονή, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τον σύζυγό της Gianni (Alberto Lionello) από το να προσπαθεί να την απατήσει με οποιαδήποτε γυναίκα βρίσκει στο δρόμο του. Παίρνει λοιπόν την απόφαση να χρησιμοποιήσει ένα «φάρμακο» που ακούει στο όνομα του νεαρού και όμορφου άντρα Patrizio (Ray Lovelock), για να δώσει ένα καλό μάθημα στον σύζυγό της, ώστε να της είναι πιστός.

Συντελεστές

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Alberto Lionello, Aldo Maccione, Ray Lovelock, Alvaro Vitali, Olga Bisera, Fiammetta Baralla
Σενάριο: Luciano Martino, Francesco Milizia, Cesare Frugoni
Σκηνοθεσία: Luciano Martino
Κώστας Γκότσης

Καριέρα

Ο Γκότσης ξεκίνησε την καριέρα του στους "κίτρινους" το 1937, όπου μοιραζόταν την θέση κάτω από τα δοκάρια με τον Βενιζέλο Φλεμετάκη, κατά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1938. Στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Απόλλωνα Αθηνών.
Την επόμενη χρονιά, υπήρξε βασικός στην ομάδα που έχασε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για ένα μόλις βαθμό από τον Ηρακλή, ενώ κατέλαβε την δεύτερη θέση και στο πρωτάθλημα βορείου ομίλου. Στα τέλη Ιουλίου του 1939, ο Άρης συμμετείχε στο κύπελλο της εφημερίδας Βραδυνή, όπου μετά από συγκλονιστικό αγώνα κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 0-2 στην παράταση, μέσα στην έδρα του, με δύο τέρματα του Κλεάνθη Βικελίδη, πριν ηττηθεί την επομένη από τον Ολυμπιακό.
Την σεζόν 1939-40, ο Άρης διακρίθηκε στον θεσμό του κυπέλλου, αποκλείοντας τον ΠΑΟΚ με γκολ του Βικελίδη στις 7 Απριλίου και την ΑΕΚ με 3-0 μετά από δύο ισοπαλίες, στις 26 Απριλίου 1940. Ο Γκότσης έπαιξε στον μοναδικό τελικό της καριέρας του με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, όπου ηττήθηκε με 3-1 στις 2 Ιουνίου 1940.
Ο Γκότσης έπαιξε στα τρία παιχνίδια της ομάδας του για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1940-41, το οποίο διακόπηκε λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου. Κατά την διάρκεια της κατοχής, έκανε την εμφάνιση του κάτω από τα δοκάρια ο μετέπειτα διεθνής Κώστας Βελλιάδης, ο οποίος παραγκώνισε με την εντυπωσιακή παρουσία του τον Γκότση, ο οποίος αγωνίστηκε σε ελάχιστες περιπτώσεις μετά το τέλος του πολέμου, μέχρι και το 1948, όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Δρόσος Μανσόλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1779 ή το 1789. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ιένας, στη Γερμανία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, συμμετείχε στον αγώνα για την απελευθέρωση. Έλαβε μέρος στον Άρειο Πάγο της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας 
το 1821, το προσωρινό όργανο διοίκησης της Στερεάς Ελλάδας. Ήταν πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου 
το 1821 («εξ Αγράφων και πάσης Θεσσαλίας»)
. 
Το 1823 ήταν Έπαρχος Αθηνών και το 1824 εμφανίζεται ως Έπαρχος Τήνου

. Στη συνέχεια έγινε πληρεξούσιος στην Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης  στην αρχή του 1827 και στη συνέχεια στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας , αλλά και στην Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους, δύο χρόνια αργότερα το 1829. Κατά το 1833 είχε εγκατασταθεί στο Ζητούνι, έχοντας διοριστεί στη θέση του διοικητικού τοποτηρητή (Νομάρχη) Ζητουνίου, Μπουτουνίτσας και Ν.Πατρών. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας, έγινε υπουργός στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835 (γραμματέας της Επικρατείας επί των Εσωτερικών) και στην Κυβέρνηση Ρούντχαρτ του 1837  (υπουργός των Εσωτερικών).
Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου στην οποία έλαβε μέρος, εκλέχθηκε στην Εθνοσυνέλευση του 1843 ως πληρεξούσιος Ζητουνίου και πήρε μέρος στην επαναστατική κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά του 1843 ως υπουργός Οικονομικών 
και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη του 1844 ως υπουργός επί των Εξωτερικών και του Βασιλικού Οίκου και των Οικονομικών. 
Το 1848 έγινε υπουργός επί των Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη. 
Από το 1847 μέχρι το 1856 ήταν γερουσιαστής.
Το 1837 δημοσιεύθηκε το βιβλίο «Αλκιβιάδης» του Μάιζνερ, ελεύθερα μεταφρασμένου από το Γερμανικό, από τον Δρόσο Μανσόλα. Έχουν διασωθεί 18 επιστολές του στο αρχείο του Ιωάννη Κωλέττη οι οποίες βρίσκονται σε ψηφιοποιημένα αντίγραφα στην αρχειακή συλλογή της Ακαδημίας Αθηνών.
Πέθανε στην Αθήνα το 1860.
Δημήτριος Περούλης

Ο Δημήτριος Περούλης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 14ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον Κώδικα που φυλάγεται στην Κοινοτική βιβλιοθήκη (Bibliotheca Comunale) της Φερράρας στην Ιταλία με τον αύξοντα αριθμό 155. Ο κώδικας περιέχει έργα του Θεικρίτου, του Πινδάρου, και του Ησίοδου, μια συλλογή ρημάτων και αττικών ονομάτων του Φρυνίχου, τα γραμματικά του Ηρωδιανού, και τα περί τρόπων ποιητικών του Γεωργίου Χοιροβοσκού. Επίσης μια συλλογή αττικών ονομάτων, τα γραμματικά του Μαξίμου Πλανούδη, Περί επιθέτων μαι περί προθέσεων.
Η σημείωση που αναφέρει το όνομά του είναι διορθωμένη και συμπληρωμένη από δεύτερο χέρι, γι'αυτό και η πατρότητα του κώδικα αμφισβητείται. Ο οίκος των Περούληδων ήταν μεν διακεκριμένη οικογένεια της Αθήνας τον καιρό της Τουρκοκρατίας, διαπρέπουν όμως πολύ αργότερα, και μάλιστα τον 17ο αιώνα. Τον όνομα του Δημήτριου Περούλη το συναντάμε επίσης το έτος 1662, όταν αφιέρωσε επιτάφιο εικόνισμα στην ελληνική εκκλησία της Βενετίας.
Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα

Καριέρα

Γεννήθηκε στις Αμερικανικές Σαμόα και καταγόταν από οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης, που έδωσε πολιτικούς στη γενέτειρά του. Σε ηλικία 24 ετών έγινε αρχηγός της φυλής
Εξελέγη στο νομοθετικό συμβούλιο το 1957 και τον επόμενο χρόνο έγινε υπουργός Υγείας. Συνετέλεσε στο σχεδιασμό νέου Συντάγματος για το νεοσύστατο κράτος της Δυτικής Σαμόα. Το 1997 το κράτος αυτό μετονομάστηκε στις σημερινές Σαμόα επί πρωθυπουργίας του ιδίου. Ο Αλεσάνα βοήθησε στην ίδρυση του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση το 1982. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αλεσάνα τη χρονιά αυτή (31 Δεκεμβρίου) και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου του 1985, οπότε και ανατράπηκε με τη βοήθεια μελών του ίδιου του κόμματός του, τα οποία είχαν απογοητευτεί. Το εν λόγω κόμμα έλεγχε σχεδόν τα δύο τρίτα του Κοινοβουλίου.
Αργότερα ο Έτι Αλεσάνα επανήλθε στην πρωθυπουργία στις 8 Απριλίου του 1988. Την περίοδο 1984-85 και 1988-98 χρημάτισε Υπουργός Εξωτερικών.
Ο πολιτικός άρχισε να υποφέρει από προβλήματα υγείας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αυτός ήταν και ο λόγος που παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, στις 23 Νοεμβρίου του 1998. Το κόμμα του παρέμεινε ισχυρό ενώ ο ίδιος παρέμεινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου μέχρι το θάνατό του, στην Άπια. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τουιλαέπα Σαϊλέλε Μαλιελεγκαόι.
Ρόσιτερ Τζόνσον

Ο Ρόσιτερ Τζόνσον (αγγλ. Rossiter Johnson) (1840 - 1931) υπήρξε Αμερικάνος συγγραφέας και εκδότης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1840 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης. Πήγε σχολείο και αργότερα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ το 1863, και αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Απεβίωσε το 1931.
Έντιν Μπάβτσιτς

Καριέρα

Ο Μπάβτσιτς ξεκίνησε να αγωνίζεται με την ομάδα της Μπόσνα Σαράγεβο το 2003 και στο τέλος της πρώτης του χρονιάς δόθηκε ως δανεικός στην Ιλίτζα. Το καλοκαίρι του 2004 επέστρεψε στην Μπόσνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2008, κατακτώντας τρία πρωταθλήματα Βοσνίας.
Τον Ιούνιο του 2006, επιλέχθηκε από τους Τορόντο Ράπτορς στο # 56 του ντραφτ του ΝΒΑ και πωλήθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ers. To 2012, αποτέλεσε μέρος μίας τριπλής ανταλλαγής παικτών με τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς, ενώ δύο χρόνια αργότερα τα δικαιώματα του δόθηκαν στους Μπρούκλιν Νετς και στην συνέχεια στους Κλίβελαντ Καβαλίερς.
Την σεζόν 2008-09, ξεκίνησε με την τουρκική Κεπέζ Μπελεντίγεσπορ και ολοκλήρωσε την χρονιά με τους 99ers της Κολωνίας. Τον Ιούνιο του 2009, υπέγραψε στην Ολύμπια Λουμπλιάνας, όπου είχε μέσους όρους 11,4 πόντων για το σλοβενικό πρωτάθλημα, 5,7 πόντων για την Αδριατική Λίγκα και 5,2 πόντων για την Ευρωλίγκα. Την χρονιά έκλεισε στην Ενέλ Μπρίντιζι.
Την επόμενη σεζόν, ξεκίνησε με την ουκρανική Κιμίκ Γιούζνι, για να συνεχίσει στον Άρη Θεσσαλονίκης, όπου έπαιξε σε έξι αγώνες με 12,7 πόντους μέσο όρο για την κανονική περίοδο και 8,2 πόντους στα πλέι-οφ. Τον Αύγουστο του 2011, υπέγραψε στην Βανόλι Κρεμόνα και τον Δεκέμβριο συνέχισε στον ΚΑΟΔ μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε επτά αγώνες με την γαλλική Λιμόζ, πριν επιστρέψει στον ΚΑΟΔ μέχρι το καλοκαίρι του 2014.
Το 2014-15 αγωνίστηκε με την φανέλα της Σίγκαλ Πρίστινα από το Κόσοβο και το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην ουγγρική Σόπρον. Έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα φορώντας την φανέλα του Απόλλωνα Πατρών.
Getty 86.AE.237

Ιστορικό του ευρήματος

Το αγγείο αυτό είχε στην ιδιοκτησία του ο αμερικανός συλλέκτης Άντρε Έμμεριχ (Andre Emmerich Gallery) στη Νέα Υόρκη, ο οποίος το 1964 το μεταπώλησε στους Γουόλτερ και Μόλλυ Μπάρεις (Walter and Molly Bareiss). Από αυτούς περιήλθε στην ιδιοκτησία του ιδρύματος Μαίρη Μπάρεις (Mary S. Bareiss 1983) τη δεκαετία του 1980, και από εκεί στα μουσεία του Γκεττύ.

Περιραφή

Το ερυθρόμορφο αγγείο είναι πήλινη οινοχόη τύπου γ, ο λεγόμενος χούς (χοῦς). Είναι κατασκευή αρχαίου Αθηναϊκού εργαστηρίου, που χρονολογείται περίπου στο 470 π.Χ.. Έχει βολβοηδές σχήμα ύψους 23 εκ. με διάμετρο 18,6 εκ. και 12,3 εκ. στη κοιλιά και στη βάση αντίστοιχα. Είναι γανωμένο απέξω και από μέσα. Το πλατύ στόμιο κάνει μια μικρή κλίση για να διευκολύνει την ροή του περιεχομένου κατά την έκχυση. Το χερούλι είναι πλατύ.
Στην εμπρόσθια όψη παρουσιάζεται η διακοσμητική σκηνή, που ενώ απλαισίωτη, βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ζώνες, μια στο λαιμό επάνω και μια στην βάση στο κάτω μέρος της κανάτας.  
Η χαριεντίζουσα ζωγραφιά που φιλοτέχνησε ο αγγειογράφος του Οινοκλή εικονίζει ένα ποιητή την ώρα που απαγγέλει εν μέθη και ταυτόχρονα ουρεί, ενώ ο δούλος του, ένα παιδάκι με ραβδί και καλάθι στον ώμο, κρατάει ένα άλλο κανάτι μπροστά στον ποιητή για να μη λερώσει το πάτωμα.
Η οπίσθια όψη είναι άκοσμη, εκτός από τη βάση του χερουλιού που είναι ζωγραφισμένη με ανθέμιο.

Ερμηνεία

Χρήση της κανάτας αυτού του συγκεκριμένου τύπου γίνονταν στην τριήμερη ετήσια Αθηναϊκή γιορτή των Ανθεστηρίων και μάλιστα την δεύτερη ημέρα, κατά την διάρκεια διαγωνισμού οινοποσίας. Τα Ανθεστήρια ήταν αφιερωμένα στον θεό του αμπελιού Διόνυσο, και το μέτρημα στο διαγωνισμό κρασιού γινόταν με το κανάτι αυτό. Το εικονιζόμενο αντικείμενο, πέραν του χρήσιμου του ως κανάτα κρασιού, ήταν ίσως σουβενίρ όπως θα λέγαμε σήμερα, για να το πάρουν οι επισκέπτες των Ανθεστηρίων σπίτι τους ή για δώρο λόγω του εύθυμου και ξεκαρδιστικού χαρακτήρα της ζωγραφιάς του.
Ο ποιητής, καθώς στεφανωμένος, μάλλον έχει πάρει μέρος στο διαγωνισμό. Είναι φανερό ότι έχει πιει πολύ, αφού στέκει όρθιος, με τη χλαμύδα του ριγμένη στον ώμο και στα χέρια, και απαγγέλει κάποιον ομηρικό στίχο. Το παιδάκι που κουβαλάει τα πράματα του αφεντικού του, είναι ο μικρός δούλος, που παρευρίσκεται του διαγωνισμού και βοηθάει τον αφεντικό του να ξαλαφρώσει.
Ατμοπαραγωγή

Διάκριση ατμοπαραγωγής

Υπό την άποψη αυτή η ατμοπαραγωγή εξετάζεται στις ακόλουθες τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

α) Ατμοπαραγωγή σε ανοικτό δοχείο, β) Ατμοπαραγωγή σε κλειστό δοχείο και γ) Ατμοπαραγωγή σε χαμηλότερη πίεση της ατμοσφαιρικής.

Ατμοπαραγωγή σε ανοικτό δοχείο

Θερμαίνοντας ένα ανοικτό δοχείο, με ορισμένη ποσότητα απεσταγμένου νερού εντός αυτού, με κάποια εξωτερική πηγή θερμότητας (π.χ. φλόγα), και υπό κανονική ατμοσφαιρική πίεση, τότε με τη βοήθεια ενός θερμομέτρου διαπιστώνεται η προοδευτική αύξηση της θερμοκρασίας του νερού. Όταν αυτή αυτή φθάσει στους 100 °C (ή στους 212 °F) τότε παρατηρείται μια ανώμαλη κυκλοφορία της μάζας του νερού μέσα στην οποία παράγονται φυσαλλίδες που περιέχουν ατμό. Οι φυσαλλίδες αυτές ως ελαφρότερες φθάνουν στην επιφάνεια όπου και ελευθερώνουν τον παραγόμενο ατμό. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται βρασμός ή ατμοπαραγωγή ή ατμοποίηση.
Η θερμοκρασία στην οποία αρχίζει το φαινόμενο αυτό ονομάζεται σημείο βρασμού ή σημείο ζέσεως ή σημείο ατμοποίησης.

Ωσαύτως και η πίεση στην οποία συμβαίνει η ατμοποίηση ονομάζεται πίεση ατμοποίησης. Σημειώνεται ότι υπό τη συνθήκη αυτή τόσο το νερό όσο και ο παραγόμενος ατμός έχουν την αυτή θερμοκρασία, (100 °C ή 212 °F), και πίεση μιας ατμόσφαιρας (1 At) ή (14,7 p.s.i.). Εν προκειμένω, αν συνεχισθεί η θέρμανση θα παρατηρηθεί ότι εξακολουθεί μεν η ατμοπαραγωγή χωρίς όμως περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι η ατμοπαραγωγή σε ανοικτό δοχείο συντελείται στους 100 °C (ή στους 212 °F), και καθόλη τη διάρκειά της η θεμοκρασία παραμένει σταθερά.

Ατμοπαραγωγή σε κλειστο δοχείο

Στη περίπτωση αυτή αν επαναληφθεί το αυτό, όπως παραπάνω, σε ένα κλειστό δοχείο το οποίο όμως στο ανώτερο σημείο του φέρει ένα εξαεριστικό κρουνό και το νερό που φέρει φθάνει μέχρι ορισμένης στάθμης και αρχίσει και θερμαίνεται αυτό έχοντας ανοικτό τον εξαεριστικό κρουνό τότε θα συμβεί το φαινόμενο ατμοποίησης όπως ακριβώς και στο ανοικτό δοχείο, δηλαδή στους 100 °C ή 212 °F, και υπό πίεση 1 Atm.
Αν όμως κλεισθεί ο εξαεριστικός κρουνός, τότε η παραγόμενη ποσότητα ατμού συγκεντρώνεται μέσα στο δοχείο, δημιουργώντας έτσι ένα ατμοθάλαμο, με συνέπεια την αύξηση της πίεσής του. Αν το δοχείο αυτό φέρει προσαρμοσμένο θερμόμετρο τότε θα παρατηρηθεί ότι αυξανομένης της πίεσης του ατμού αυξάνεται και η θερμοκρασία του βρασμού, δηλαδή πάνω από τους 100 °C ή 212 °F, και πάντα σε αντιστοιχία με την αύξηση της πιεσης.
Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας

Το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας - Vagonetto, είναι ένας χώρος γνωριμίας με την ιστορία της εξόρυξης του βωξίτη. Παλαιότερα ήταν στοά εξόρυξης, 200 μέτρα κάτω από τη γη. Βρίσκεται στο 51ο χλμ. της Εθνικής οδού Λαμίας-Άμφισσας, νότια της Γραβιάς Φωκίδας, στις εγκαταστάσεις της EB-European Bauxites S.A. και λειτουργεί από το 2003.
Η επίσκεψη ξεκινά με μια βόλτα στον υπαίθριο χώρο του πάρκου, όπου εκτίθενται μηχανήματα που χρησιμoπoιούνταν κυρίως σε υπόγειες εξορύξεις και μετά στη Στοά 850, το υπόγειο τούνελ εξόρυξης βωξίτη.
Η προσέγγιση εδώ γίνεται με το βαγονέτο, το τρενάκι που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι μεταλλωρύχοι για να μεταφερθούν μέσα στο ορυχείο. Η επίσκεψη  μεταφέρει τον επισκέπτη τριάντα χρόνια πριν, τότε που n στοά αντηχούσε τα παραγγέλματα των μεταλλωρύχων και τον θόρυβο των μηχανημάτων εξόρυξης. Η περιήγηση καταλήγει στον Εκθεσιακό Χώρο Μεταλλευτικής Ιστορίας και στην Πτέρυγα Ψηφιακής Τεχνολογίας, τα οποία στεγάζονται στα παλιά γραφεία των μεταλλείων. Στον εξωτερικό χώρο υπάρχει υπαίθρια έκθεση μηχανημάτων.
Ιωακείμ Ερνέστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν

Βιογραφία

Ήταν ο έβδομος γιος του Ιωάννη Β΄ του νεότερου, δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουρκ και της Αγνής-Χέντβιχ, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Γεννήθηκε στο Σόνντερμπουρκ και ως νέος έκανε ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ευρώπη, κάτι σύνηθες για έναν ευγενή της εποχής του. Πέρασε από την Ολλανδία, την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Το 1617 συμμετείχε στο Πόλεμο του Ούσκοκ. Ο Ιωάννης Β΄ είχε από κοινού με τον αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας τα αδιαίρετα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν και είχε εγκατασταθεί στο Σόνντερμπουρκ. Όταν απεβίωσε το 1622, οι περιοχές του μοιράστηκαν μεταξύ των πέντε γιων του και ο Ιωακείμ-Ερνέστος έλαβε το Πλεν (Plön), το Άρενσμπεκ και το Ράινφελτ (περιοχές του Χόλσταϊν στη Γερμανία). 
Με την ευκαιρία του γάμου του διέταξε το γκρέμισμα του παλαιού κάστρου του Πλεν και την οικοδόμηση νέου  (1633-36), που το έκανε κατοικία του και έδρα της κυβέρνησης. Τιμήθηκε με τη διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος από τον Χριστιανό Ε΄ της Δανίας το 1671. Απεβίωσε το ίδιο έτος στο Πλεν.
Αδύνατοι

Αδύνατοι στην αρχαία Αθήνα ήταν οι λόγω αδυναμίας ή σωματικών ελαττωμάτων μη δυνάμενοι να πορισθούν τα προς το ζην. Γι' αυτό και διατρέφονταν από τον δήμο των Αθηναίων. Το χρηματικό ποσό που λάμβαναν καθημερινά διέφερε κατά καιρούς. Στα χρόνια του Λυσία και του Αριστοτέλη λάμβαναν καθημερινά έναν οβολό, αργότερα δύο. Η ευεργεσία αυτή χορηγείτο δια ψηφίσματος του δήμου σε αυτούς που είχαν περιουσία μικρότερη των τριών μνων. Η Βουλή των πεντακοσίων είχε την υποχρέωση να ορίζει ποιος είναι αδύνατος. Τα χρήματα δίνοντας από τους πρυτάνεις. Λέγεται ότι ο Πεισίστρατος πρώτος έγραψε νόμο ορίζοντας να τρέφονται από το δημόσιο όσοι είχαν πληγωθεί στον πόλεμο.
Σαλανόια η ομοιόχρους

Ταξινόμηση

Η Σαλανόια η ομοιόχρους (Salanoia concolor) περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1837 από τον Γάλλο ζωολόγο Ισιντόρ Ζοφρουά Σεν Ιλέρ υπό τα ονόματα Galidia unicolor και Galidia olivacea. Τα τοποθέτησε και τα δύο στο γένος Galidia, μαζί με το είδος Galidia elegans, το οποίο πλέον θεωρείται το μοναδικό είδος αυτού του γένους. Το όνομα unicolor (μονόχρωμος) ωστόσο ήταν τυπογραφικό λάθος του concolor (ομοιόχρωμος), και διορθώθηκε αργότερα από τον Ζοφρουά Σεν Ιλέρ,. Το όνομα ομοιόχρωμος που σημαίνει εντελώς από ένα μόνο χρώμα σε όλη Το 1865, ο Τζον Έντουαρντ Γκρέι τοποθέτησε τα είδη concolor και olivacea στο δικό τους υπογένος Galidia, το οποίο αργότερα αποκάλεσε Salanoia. Το 1882 ο St. George Jackson Mivart διαχώρισε επίσης τα είδη olivacea και concolor από το Galidia και τα τοποθέτησε σε ξεχωριστό γένος, το Hemigalidia χωρίς να αναφέρει το Salanoia. Στο έργο του, του 1904, Index generum mammalium, ο Πάλμερ σημείωσε ότι το Salanoia, το πρώτο όνομα που δημοσιεύτηκε, ήταν το καταλληλότερο όνομα για το γένος. Το 1939, ο Γκλόβερ Μόριλ Άλεν (Glover Morrill Allen), δεχόταν δύο είδη, τα οποία αποκαλούσε Salanoia olivacea και S. unicolor, ενώ από το 1972, ο R. Albignac, αναγνώρισε μόνο ένα είδος, το οποίο ονόμασε Salanoia concolor. Ένα δεύτερο είδος της Σαλανόια (Salanoia), το Σαλανόια του Ντάρελ (Salanoia durrelli), περιγράφηκε το 2010.
Άγιος Πέτρος (νησίδα)

Ο Άγιος Πέτρος ή Γκόλεμ Γκραντ (σλαβομακεδονικά: Голем Град‎), που σημαίνει Μεγάλο Οχυρό, επίσης γνωστό ως η Νήσος του Φιδιού, είναι νησί της Βόρειας Μακεδονίας. Το νησί καλύπτει μια έκταση άνω των 20 εκταρίων (200 στρέμματα). Βρίσκεται στη λίμνη Πρέσπα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά και τα αλβανικά εδάφη. Ο Άγιος Πέτρος φιλοξενεί πολλά αρχαία ερείπια και εκκλησίες. Είναι επίσης το σπίτι διαφόρων κοινοτήτων ζώων, ιδίως φιδιών. Από το 2008, το νησί "άνοιξε" για τους τουρίστες.

Περιγραφή

Ο Άγιος Πέτρος έχει έκταση 200 στρεμμάτων και έχει μήκος 600 μέτρα και πλάτος 350 μέτρα. Το νησί είναι σήμερα ακατοίκητο και έχει παραμείνει έτσι από τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν η μικρή μοναστική κοινότητα έφυγε από το νησί. Στο νησί, μπορεί κανείς να φτάσει μόνο με βάρκα. Το χωριό Κόνσκο (Konjsko) είναι το πιο κοντινό στο νησί με περίπου δύο χιλιόμετρα απόσταση μεταξύ των δύο.