google/wiki40b huggingface dataset:
Γουόκερ Έβανς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1903 στο Σαιντ Λούις της πολιτείας του Μιζούρι. Σπούδασε στην Ακαδημία Phillips στη Μασσαχουσέτη και αργότερα, κατά την περίοδο 1922-1926, στο κολέγιο Williams. Τα επόμενα δύο χρόνια εργάστηκε στη δημόσια βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, πριν εγκατασταθεί για ένα χρόνο στο Παρίσι, για σπουδές λογοτεχνίας. Μετά την επιστροφή του στην Αμερική, ήρθε σε επαφή με τη φωτογραφία, στην οποία έστρεψε το ενδιαφέρον του. Οι πρώτες του επαγγελματικές δουλειές καταγράφονται στα 1930, όταν φωτογραφίες του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Hound & Horn, καθώς και στην έκδοση του έργου The Bridge, του ποιητή Χαρτ Κρέιν. Ακολούθησαν και άλλες λιγοστές παραγγελίες, με σημαντικότερη αυτή που του ανατέθηκε από την υπηρεσία Farm Security Administration των Ηνωμένων Πολιτειών, με σκοπό την καταγραφή των συνθηκών ζωής των Αμερικανών αγροτών κατά τη περίοδο του οικονομικού κραχ. 
Παράλληλα με το φωτογραφικό του έργο, ο Έβανς εργάστηκε την περίοδο 1943-1945 ως συντάκτης του περιοδικού Time, γράφοντας κριτικές βιβλίων. Από το 1945 υπήρξε φωτογράφος για το περιοδικό Fortune, το οποίο εγκατέλειψε το 1965, όταν διορίστηκε καθηγητής Γραφικού Σχεδίου (Graphic Design) στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ.      
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως φωτογράφος, απέσπασε τρεις υποτροφίες του Ιδρύματος Guggenheim (1940, 1941 και 1959). Το 1971, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης φιλοξένησε μία σημαντική αναδρομική έκθεση έργων του. Πέθανε το 1975 στην πόλη Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ.
Παναγιώτης Λιαδέλης

Καριέρα

Ο Παναγιώτης Λιαδέλης γεννήθηκε στο Βόλο, ωστόσο βρέθηκε από πολύ μικρός στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Άρη Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για επτά χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα Κύπελλο Κόρατς (1997) καθώς επίσης και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1998). Στον τελικό του Κυπέλλου του 1998 πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση με αποτέλεσμα να ανακυρηχθεί MVP του παιχνιδιού.
Το 2000 αποφάσισε να αποχωρήσει από τον Άρη Θεσσαλονίκης και να μεταγραφεί στον ΠΑΟΚ, ομάδα επίσης της Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για ενάμιση χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Τον Ιανουάριο του 2002, ο Λιαδέλης ταξίδεψε στη Ρωσία για λογαριασμό της Ούραλ Γκρέιτ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2001-02.
Μετά το πέρασμά του από τη ρωσική Ουράλ Γκρέιτ Περμ, ο Λιαδέλης αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατά το ξεκίνημα της περιόδου 2002-03, ο Λιαδέλης αγωνίστηκε με τη φανέλα του Μακεδονικού, ωστόσο στα μέσα περίπου της σεζόν αποφάσισε να αφήσει για ακόμα μια φορά την Ελλάδα και να συνεχίσει την επαγγελματική του καριέρα στην ισπανική Βαλένθια.
Το καλοκαίρι του 2003, ο Λιαδέλης επέστρεψε και πάλι στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, ενώ μετά από ένα χρόνο άφησε τον Πειραιά και ταξίδεψε στην Πάτρα προκειμένου να μεταγραφεί στην τοπική ομάδα του Απόλλωνα.
Την τριετία 2006-09 αγωνίστηκε με την Ουκρανική Αζοβμάς Μαριουπόλ, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει αρκετούς εγχώριους τίτλους. Συγκεκριμένα, ο Λιαδέλης κατέκτησε με την Αζοβμάς τρία πρωταθλήματα Ουκρανίας (2007, 2008, 2009) αλλά και δύο Κύπελλα (2008, 2009).
Μετά το τέλος της περιόδου 2008-09, ο Λιαδέλης αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα του, ωστόσο τον Οκτώβριο του 2013 επέστρεψε στην ενεργό δράση για λογαριασμό της Ανάληψης Βόλου, στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα στο πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΘ.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Παναγιώτης Λιαδέλης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την ελληνική Εθνική ομάδα μπάσκετ τόσο σε επίπεδο νέων όσο και σε επίπεδο ανδρών, καθώς ήταν διεθνής από το 1996 και μέχρι το 2002.
Καταστροφή του Μελιδονίου

Τα γεγονότα

Τον Οκτώβριο του 1823, 370 γυναικόπαιδα και 30 ένοπλοι είχαν καταφύγει στο σπήλαιο Γεροντοσπήλιος, κοντά στο χωριό Μελιδόνι της επαρχίας Μυλοποτάμου (στον σημερινό νομό Ρεθύμνου). Εκεί αμύνθηκαν με επιτυχία, επί 3 μήνες, εναντίον των επιθέσεων και των βομβαρδισμών των Τούρκων. Τελικά, τον Ιανουάριο του 1824, ο στρατός του Χουσεΐν Μπέη έβαλε φωτιά και με τον καπνό θανάτωσε δια ασφυξίας όλους όσους είχαν κλειστεί στο σπήλαιο.
Τοπίο με κολπίσκους (Μαλέας)

Τοπίο με κολπίσκους είναι έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα.

Πληροφορίες

Τοπίο με κολπίσκους είναι κάρβουνο και μολύβο σε χαρτί διαστάεων 50Χ70εκ. ανήκει σε ιδιωτική συλλογή.Είναι ημιτελές.
Κόρη Φρασίκλεια

Ιστορικό της ανακάλυψης

Το 1968 μια βάση αποσπάστηκε από τον τοίχο της εκκλησίας και μεταφέρθηκε στο Επιγραφικό μουσείο. Τέσσερα χρόνια αργότερα και διακόσια μέτρα πιο κάτω, στην νεκρόπολη του Μυρινούντος, ανακαλύφθηκαν από τον αρχαιολόγο Ευάγγελο Κακαβογιάννη δύο αγάλματα, ένας Κούρος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4890) και μια Κόρη. Το μολύβδινο υλικό με το οποίο το άγαλμα της κόρης ήταν συνδεδεμένο με την βάση ταίριαξε απόλυτα στην οπή που έφερε η μαρμάρινη βάση, αποδεικνύοντας ότι η βάση ανήκε στην κόρη, και η επιγραφή κατονομάζει την πατρότητα του αγάλματος. Σήμερα η κόρη εκτίθεται στην αίθουσα 11 του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό καταλόγου 4889.
Κάρολος της Λωρραίνης, επίσκοπος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νανσύ, την πρωτεύουσα της Λωρραίνης και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Κλαυδίας των Βαλουά, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ποντ-α-Μουσσόν που είχε ιδρύσει ο πατέρας του, μετά στο Πανεπιστήμιο του Τρηρ και έπειτα στη Σορβόννη του Παρισιού. Προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ορίστηκε επίσκοπος, ενόσω ήταν ακόμη παιδί. Έγινε μέλος των Συλλόγων των καθεδρικών Τρηρ, Κολωνίας, Μάιντς και Στρασβούργου. Εκλέχθηκε ηγούμενος στα αββαεία Γκορζ, Κλερλιέ, Σαιν-Μισέλ, Σαιν-Βινσέν στο Μετς και Σαιν-Βικτόρ στο Παρίσι.
Ως επίσκοπος του Μετς εφήρμοσε την Αντιμεταρρύθμιση του Τριδέντου με τη βοήθεια των Ιησουιτών. Το 1588 προήδρευσε σε Σύνοδο της επισκοπής του και οι Μίνιμς και οι Καπουτσίνοι εγκαταστάθηκαν στο Μετς. Το 1591 ορίστηκε παπικός αντιπρόσωπος (legatus) για τις τρεις επισκοπές Μετς, Βερντέν και Τουλ, που περιήλθαν υπό Γαλλική εξουσία.
Τάσος Ωρολογάς

Καριέρα

Ο Ωρολογάς εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Άρη στις αρχές της δεκαετίας του '60, όταν μετά την ίδρυση της, η ομάδα στελεχώθηκε από φοιτητές του πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και μαθητές του πέμπτου γυμνασίου αρρένων. Με τους "κίτρινους", κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης εφήβων το 1963.
Την επόμενη σεζόν, αναδείχθηκε πρωταθλητής Θεσσαλονίκης ανδρών με την ομάδα του Άρη, συμμετέχοντας στην τελική φάση του πρωταθλήματος, όπου αποκλείστηκε από το φάιναλ-φορ νικώντας μόνο τον Κύδωνα Χανίων με 3-1.
Η ομάδα του Άρη ηττήθηκε στον τελικό του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1965 από την ΧΑΝΘ με 3-1, στις 31 Αυγούστου 1965, ενώ στην τελική φάση κατέκτησε την πέμπτη θέση νικώντας μόνο την ομάδα της ΧΑΝΘ.
Ο Ωρολογάς συμμετείχε στην ομάδα εφήβων του Άρη που κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1966, νικώντας τον Ολυμπιακό με 3-1 στις 17 Σεπτεμβρίου 1966. Την ίδια χρονιά, η ανδρική ομάδα κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα, όπως και την τέταρτη θέση στο πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Ακολούθησαν άλλες δύο κατακτήσεις του τοπικού πρωταθλήματος ανδρών και εφήβων, πριν ξεκινήσει η διοργάνωση της Α' Εθνικής κατηγορίας, την σεζόν 1968-69. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έβδομη θέση του πρωταθλήματος και παρέμειναν σε υψηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα μέχρι την σεζόν 1971-72. Το 1969-70, εκτός της θέσης του αρχηγού της ομάδας της Θεσσαλονίκης, είχε αναλάβει και χρέη προπονητή.
Ο Ωρολογάς υπήρξε ο αναμφισβήτητος ηγέτης και αρχηγός του Άρη και κατά πολλούς ο κορυφαίος τής εποχής του, συμβάλλοντας στην διάδοση του αθλήματος στην Ελλάδα. Ξεχώριζε για την αλτικότητα, την ισχυρή επίθεση και την υψηλή τεχνική στην υποδοχή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν ο πρώτος Θεσσαλονικιός πετοσφαιριστής που χρίστηκε για διεθνής, το 1965, αποτελώντας από τότε μόνιμο και αναντικατάστατο στέλεχος της εθνικής. Το 1967, αγωνίστηκε με το εθνικό μας συγκρότημα στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Τουρκίας, το πρώτο στο οποίο μετείχε η ελληνική εθνική ομάδα, όπου κατετάγη στην εικοστή θέση. Από το 1970 ως το 1972, κατά την στρατιωτική του θητεία, διετέλεσε αρχηγός της εθνικής ομάδας ενόπλων δυνάμεων. Το 1972, αποδεσμεύτηκε από τον Άρη και κατέληξε στον Δημόκριτο τον οποίο οδήγησε στην άνοδο στην μεγάλη κατηγορία. Από την επόμενη σεζόν και για μία πενταετία, η ομάδα του Δημοκρίτου βρισκόταν σταθερά στην πρώτη εθνική, με καλύτερη θέση την πέμπτη του 1974-75.
Ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης το 1976, παραμένοντας εκεί για δύο χρόνια πριν μετακινηθεί στον Γαλαξία Θεσσαλονίκης για την σεζόν 1979-80. Από το 1980 ως το 1984 κάθισε στον πάγκο του Αετού Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Ε.Π.Ε.Σ.Θ. το 1983, ενώ έκλεισε την προπονητική του καριέρα στον ΒΑΟ στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Διετέλεσε καθηγητής φυσικής αγωγής στις τεχνικές σχολές "Δημόκριτος" και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ υπήρξε επί σειρά ετών καθηγητής στο μάθημα της πετοσφαίρισης του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης.
Στις 24 Μαΐου 2008, τιμήθηκε για την προσφορά του στο άθλημα σε εκδήλωση για τα τριάντα χρόνια της Ε.Π.Ε.Σ.Θ..
Μυσία η Παρθική

Η Μυσία φαίνεται πως υπήρξε μια ελληνιστική πόλη της Παρθίας, την οποία ίδρυσαν Μυσοί στρατιώτες - κληρούχοι του στρατού των Σελευκιδών. Αναφέρεται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο στα σύνορα με την γειτονική Αρεία. Λόγο κάνει επίσης και ο Αμμιανός Μαρκελλίνος (XXIII).
Γιώργος Πεντίδης

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της Νέας Βύσσας το 2008. Το 2010 πήρε μεταγραφή για την Ορεστιάδα, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2017 με εξαίρεση ένα διάλειμμα τη σεζόν 2012-13 κατά την οποία επέστρεψε στη Νέα Βύσσα. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου και το ακόλουθο καλοκαίρι καλείται στις προ-επιλογές του ομοσπονδιακού προπονητή Δημήτρη Ανδρεόπουλου για την Εθνική ομάδα, ενόψει των Μεσογειακών Αγώνων, ολοκληρώνοντας το πρώτο στάδιο προετοιμασίας.
Την περίοδο 2018-19 κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, παίρνοντας μεταγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Λα Σαζές

Η Λα Σαζές (La Sagesse) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2006-2007

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2006–07, ήταν το 14ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 26ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα ομάδες. 
Στους τελικούς βρέθηκαν αντιμέτωπες για ακόμη μία φορά οι Αναγέννηση Άρτας και Ορμή Πάτρας, με πλεονέκτημα έδρας όπως πάντα για την πρώτη. Η Αναγέννηση επικράτησε στον πρώτο τελικό και πήρε το προβάδισμα για το 13ο συνεχόμενο τίτλο της, όμως η Ορμή ισοφάρισε καθώς επικράτησε με 37-26 στον δεύτερο τελικό, η μεγαλύτερη σε έκταση ήττα για την Αναγέννηση στις εγχώριες διοργανώσεις μετά την έναρξη της κυριαρχίας της το 1994. Μάλιστα ήταν η πρώτη ήττα της στο πρωτάθλημα μετά την περίοδο 2003–04 και 62 συνεχόμενους αγώνες. Στον τρίτο και τελευταίο τελικό η Ορμή κατάφερε να πάρει τη μεγάλη νίκη με 28-24 μέσα στην Άρτα, έτσι κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο της πρωταθλήτριας κι έβαλε τέλος στην τεράστια κυριαρχία της Αναγέννησης με τα 12 συνεχόμενα πρωταθλήματα και 9 συνεχόμενα νταμπλ.
Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν προέκυψαν νωρίς καθώς ο Αθηναϊκός ανέστειλε τη λειτουργία του τμήματος χάντμπολ και μηδενίστηκε σε όλους τους αγώνες, ενώ ο Παναθλητικός αποχώρησε απο το πρωτάθλημα μετά την πέμπτη αγωνιστική.

Σύστημα διεξαγωγής

Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους και συνολικά 18 αγωνιστικές. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι έξι πρώτες συνέχισαν στα play off. 
Στην προημιτελική φάση των play off αγωνίστηκαν οι ομάδες των θέσεων 3-6. Οι νικήτριες προκρίθηκαν ημιτελική φάση όπου βρίσκονταν ήδη οι δύο πρώτες τις κανονικής περιόδου, ενώ οι ηττημένες έδωσαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 και 6. Οι νικήτριες των ημιτελικών προκρίθηκαν στο μεγάλο τελικό για την ανάδειξη του πρωταθλητή, ενώ οι ηττημένες αγωνίστηκαν για την τελική κατάταξη στις θέσεις 3 και 4. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Πέτρος της Λέδεσμα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού της Καστίλης & Λεόν και της Γιολάντας της Αραγωνίας μέλους του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη και έγινε κύριος (señor) της Λέδεσμα, Άλμπα ντε Τόρμες, Σαλβατιέρα, Μιράνδα ντελ Καστανιάρ, Γκαλιστέο & Γκραναδίγια. Κατά την πολιορκία του Αλγεκίρας (1278-79) ο πατέρας του τού έδωσε τη διοίκηση των Χριστιανικών στρατευμάτων, αλλά η πολιορκία δεν επέτυχε. Το 1281 συμμετείχε στην εκστρατεία τού πατέρα του εναντίον τού εμιράτου της Γρανάδας. 
Όταν ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδου ντε λα Σέρδα απεβίωσε το 1275 πριν τον πατέρα του, ο δευτερότοκος Σάντσο Δ΄ σφετερίστηκε το 1282 το βασίλειο. Ο Πέτρος υποστήριξε τον Σάντσο Δ΄, ενάντια στη θέληση του πατέρα τους, που ήθελε τη Λεόν στον γιο του Φερδινάνδου, τον Αλφόνσο ντε λα Σέρδα, γι' αυτό και ο Αλφόνσος Ι΄ τον αποκλήρωσε. Το 1284 απεβίωσε ο Αλφόνσος Ι΄ και ο Σάντσο Δ΄ έγινε βασιλιάς εκτοπίζοντας τον Αλφόνσο ντε λα Σέρδα. 
Το 1283 απεβίωσε στη Λέδεσμα σε ηλικία 23 ετών.
Αλέξανδρος Βυζάντιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 14 Ιουλίου του 1841. Πατέρας του ήταν ο Σκαρλάτος, και μεγαλύτερος αδελφός του ο Αναστάσιος.
Άρχισε να δημοσιογραφεί από την εφηβική του ηλικία. Ασχολήθηκε με την ποίηση, παίρνοντας μέρος στον Βουτσιναίο διαγωνισμό, στον οποίο και βραβεύτηκε για το ποίημά του «Σωκράτης και Αριστοφάνης». Αποτελούσε ενεργό μέλος της τότε αποκαλούμενης «χρυσής νεολαίας», η οποία συνετέλεσε πολύ στον εκθρονισμό τον Όθωνα. Μεταμέλησε όμως αργότερα πικρά και θρήνησε τον θάνατο του εξόριστου βασιλιά στην «Νέα Ημέρα» με άρθρο βαρυσήμαντο.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο και μετά πήγε το 1864 στην Λειψία, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1866. Από εκεί πήγε στην Τεργέστη και συνεργάστηκε στην «Ημέρα» μαζί με τον αδερφό του Αναστάσιου. Έγινε διευθυντής και ιδιοκτήτης της εφημερίδας αυτής το 1875 και την μετονόμασε σε «Νέα Ημέρα». Η εργασία του στην εφημερίδα αυτή ήταν τεράστια. Κάθε εβδομάδα έγραφε και καλλιτεχνούσε μόνος του όλα τα άρθρα από την εβδομαδιαία επιθεώρηση ως την παγκόσμια πολιτική κίνηση. Μιλούσε Γερμανικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Αγγλικά, και Ρωσικά και παρακολουθούσε όλο τον Ευρωπαϊκό τύπο, μεταφράζοντας τις κυριότερες ειδήσεις.
Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 1898 στην Αθήνα, όπου για τελευταία φορά είχε επιστρέψει λίγο πιο πριν λόγω της σοβαρά κλονισμένης υγείας του.
Ιωάννης Β΄ Κρίσπος

Τα πρώτα έτη της εξουσίας του

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄ και της Φιορέντσας Α΄ Σανούδου, κυρίας της Μήλου τελευταίας γόνου του Οίκου των Σανούδων. Το 1418 απεβίωσε ο πρωτότοκος Ιάκωβος Α΄ και η διαθήκη του όριζε διάδοχο τον αδελφό του Ιωάννη. Αυτός τότε βρισκόταν στη Βενετία, που συνήθιζε να διαμένει για μήνες. Μία βενετική γαλέρα τον μετέφερε στη Νάξο, όπου για να σταματήσει τις διεκδικήσεις των άλλων αδελφών, πρόσθεσε στην κυριότητά τους ακόμη μία κτήση: ο Νικολό της Σύρου πήρε τη Θήρα και ο Μάρκος της Ίου τη Θηρασία. Η Φιορέντσα Σομμαρίπα, σύζυγος του Ιάκωβου Α΄ είχε λάβει από τη μητέρα της Μαρία Σανούδου την Αντίπαρο, ο Ιωάννης Β΄ όμως αφήρεσε την Αντίπαρο από τη Φιορέντσα και την Πάρο από τη Μαρία. Οι δύο γυναίκες διαμαρτηρήθηκαν στη Βενετία, που τις δικαίωσε· επειδή όμως ο δούκας δεν επέστρεφε τα νησιά, η Βενετία το κατάφερε με βία.

Οι σχέσεις με τους Τούρκους

Η Βενετία του παραχωρούσε περιστασιακά μία γαλέρα για την άμυνά του έναντι των Τούρκων και τον περιελάμβανε με τα αδέλφια του στις συνθήκες ειρήνης με τον Μωάμεθ Α΄ το 1419 και τον γιο του Μουράτ Β΄ το 1430: ως Βενετοί πολίτες απαλλασσόταν από φόρους και άλλες οχλήσεις. Σε προηγούμενη συνθήκη ο ηγεμόνας των Οθωμανών θεωρούσε τα νησιά Βενετικά. Το 1429 η Βενετία δεν είχε τη δύναμη να προστατεύσει τον μακριά ευνοούμενό της και τον συμβούλευσε να συνθηκολογήσει με τους πιο καλούς όρους με τους Οθωμανούς· αρκεί να μην δεχόταν τον ελλιμενισμό για τροφοδοσία των πλοίων τους στα λιμάνια του. Όμως ο Ιωάννης Β΄ το επέτρεψε, δέχθηκε να πληρώσει φόρο σε αυτούς και σταμάτησε να ανάβει τις συνήθεις φωτιές που ειδοποιούσαν τον Βενετό βάιλο της Χαλκίδας για την προσέγγιση του οθωμανικού στόλου.

Τα τελευταία έτη

Όταν οι Βενετοί λεηλάτησαν τη Χίο που ανήκε στους Γενουάτες, ο ναύαρχός τους Σπίνολα εκδικήθηκε καταλαμβάνοντας τη Νάξο και την Άνδρο. Ο δούκας, που φοβήθηκε μη μείνουν οριστικές κτήσεις των Γενουατών, έβαλε όλη του τη διπλωματία για να φύγει ο Σπίνολα με το στόλο του: συνθηκολόγησε και του πλήρωσε λύτρα, πράγμα που ενόχλησε τη Βενετία. Ο δούκας είχε δει ότι η Βενετία τον βοηθούσε λίγο ή καθόλου και έπρεπε να φροντίσει τον εαυτό του. 
Η μάμμη του Μαρία Σανούδου συνέχιζε τη διεκδίκηση της Άνδρου, που της είχε αφαιρεθεί για να δοθεί στην αδελφή του Πετρονέλα και το σύζυγό της Πιέτρο Ζένο. Αυτός ήταν σπουδαίος διπλωμάτης και πετύχαινε να αναβάλλεται η υπόθεση. Όταν το 1427 απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ανδρέα Ζένο στην αυθεντία της Άνδρου.
Μετά το θάνατο το 1433 του Ιωάννη Β΄, έγινε δούκας ο ανήλικος γιος του Ιάκωβος Β΄ υπό την κηδεμονία της μητέρας του, ενώ επίτροπος του δουκάτου ορίσθηκε ο θείος του Γουλιέλμος.
Citroën DS 5LS

Βασικά στοιχεία

Πρόκειται για το τέταρτο χρονολογικά μοντέλο της ξεχωριστής εσωτερικής μάρκας πολυτελείας της Citroën, υπό την ονομασία DS, που κατασκευάζεται παράλληλα με την σημερινή σειρά αυτοκινήτων της Citroën, μετά τα DS 3, DS 4 και DS 5. Το ακρωνύμιο LS σημαίνει «Luxury Sedan» (Πολυτελές Σεντάν) και ο αριθμός 5 υποδηλώνει την εμπορική του τοποθέτηση, καθώς βασίζεται στο (διεθνούς κυκλοφορίας) μεσαίο πολυτελές crossover DS 5, με το οποίο μοιράζεται την πλατφόρμα PF2 και την ανάρτηση. Επίσης, το DS 5LS φέρει και αρκετά κοινά μηχανικά μέρη με το κινεζικής κατασκευής σεντάν Citroën C4 L (2012 - σήμερα). Το ταμπλό του DS 5LS είναι τυπικά καινούριο, αν και στην πράξη πολλές αισθητικές ιδέες του έχουν εμφανώς ληφθεί από άλλα μοντέλα της σειράς DS.
Στο DS 5LS τοποθετήθηκε ο γνωστός κινητήρας THP των 1.6 λίτρων τετρακύλινδρος σε σειρά, βενζίνης με τούρμπο, σε δύο διαφορετικές ρυθμίσεις ισχύος, στους 160 hp και στους 200 hp. Και οι δύο εκδοχές συνδυάζονται αποκλειστικά με ένα 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Διαθέσιμος είναι και ένας εισαγωγικός 1.8 VTi τετρακύλινδρος σε σειρά, βενζίνης, ισχύος 138 hp, που συνδυάζεται με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Υπάρχει και μια εκδοχή hatchback του DS 5LS και είναι το DS 4S, που κατασκευάζεται και διατίθεται επίσης αποκλειστικά στην Κίνα.

Παραγωγή

Το DS 5LS παράγεται από την κοινοπραξία μεταξύ του γαλλικού Ομίλου PSA και της κινεζικής Changan, στο εργοστάσιο στη Σενζέν της Κίνας και διατίθεται προς πώληση στην κινεζική αγορά από τον Μάρτιο του 2014. Μάλιστα στο ίδιο εργοστάσιο κατασκευάζονται, από το 2013, και όσα DS 5 προορίζονται για την αγορά της χώρας αυτής, και από το 2014 το αποκλειστικά κινεζικής κυκλοφορίας crossover SUV DS 6.
Εδώ να σημειωθεί ότι οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονται, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους.
Μαντηλάρι

Προέλευση

Νησιά Αιγαίου, Κρήτη

Συνώνυμα

Μαντηλάρι, Αμοργιανό, Κουντούρα μαύρη, Κουτούρα, Κούντουρο, Δουμπραίνα μαύρη.

Περιοχές Καλλιέργειας

Κρήτη, Ρόδος, Κυκλάδες, Αττική, Εύβοια, Βοιωτία, Αχαΐα, Ηλεία, Μεσσηνία, Χαλκιδική, νησιά Β.Αιγαίου και Δωδεκάνησα.

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π. Ρόδος, Πεζά, Αρχάνες, Πάρος, Τοπικός Λασηθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κισσάμου, Κρητικός, Δωδεκανησιακός καθώς και Επιτραπέζιος.

Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά

Είναι ζωηρή και παραγωγική ποικιλία. Η διαμόρφωσή της γίνεται σε κυπελλοειδή και γραμμοειδή σχήματα. Είναι πολύ ευαίσθητη στον περονόσπορο, τον βοτρύτη, την όξινη σήψη και ανθεκτικό στην ξηρασία.Η γεύση της ποικιλίας αυτής έχει δύναμη, η οποία προέρχεται από την καλή οξύτητα και τις δυνατές τανίνες.
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μέριλαντ 2000

Εκστρατεία

Ο Ράππαπορτ κέρδισε τον Ρεπουμπλικανικό προκριματικό ενάντια στον Σ. Ρομπ Σομπχάνι, στον Ρος Ζίμμερμαν Πίρποντ, στον Ρόμπιν Φίκερ, στον Κέννεθ Ρ. Τίμμερμαν, τον Κέννεθ Ουέιμαν και τον Τζον Στάφφορντ.
Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιά Jeanne d' Arc

Η Σχολή

Η Ελληνογαλλική Σχολή Jeanne d' Arc βρίσκεται στον Πειραιά επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 12Α. Σήμερα λειτουργούν Προνήπιο, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Η Σχολή διοικείται από την καθολική Μοναστική Κοινότητα των Αδελφών του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως. Γενικός Διευθυντής της Σχολής είναι ο κύριος Θεόφιλος Γεωργούσης.
Αντόν Σούνιν

Καριέρα

Ο Σούνιν έκανε το ντεμπούτο του για την Ντιναμό Μόσχας, στις 21 Απριλίου 2007, στον αγώνα με την ΦΚ Χίμκι - ο αγώνας έληξε με σκορ 2:1 υπέρ της Ντιναμό.

Διεθνής καριέρα

Ο Σούνιν έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ρωσίας στις 27 Αυγούστου 2007 σε φιλικό αγώνα που έληξε με σκορ 2:2 απέναντι στην εθνική Πολωνίας. Μετά από τρία χρόνια, ο Αντόν καλέστηκε και πάλι στην εθνική Ρωσίας για ένα φιλικό αγώνα απέναντι στην εθνική Βελγίου, στις 17 Νοεμβρίου 2010. Στις 25 Μαϊου 2012, συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για το Euro 2012.
Πελαγία Παπαμιχαήλ

Βιογραφικά στοιχεία

Η Πέλη Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1986 στη Θεσσαλονίκη. Έχει αγωνιστεί στις ομάδες Α.Ο.Ν. Αργυρούπολης, Εσπερίδες Καλλιθέας, Μ.Α.Σ. Καστοριά και Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 2009. Τη σεζόν 2009-10 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της στην Ευρώπη αλλά η χρονιά της ήταν περιπετειώδης. Αρχικά πήγε στην Cadi La Seu, ομάδα που εδρεύει στην πόλη Λα Σέου της Ανδόρας αλλά παίζει στο ισπανικό πρωτάθλημα, συνέχισε στην κροατική Γκόσπικ, με την οποία έπαιξε και στην Ευρωλίγκα γυναικών και τέλειωσε τη σεζόν στη γαλλική Λιμόζ, όπου υπήρξε συμπαίκτρια με την Κατερίνα Σπαθάρου. Για το 2010-11 υπέγραψε στην γαλλική Καλέ.

Διεθνής

Τον Ιούλιο του 2001, σε ηλικία 15 ετών κλήθηκε στην εθνική κορασίδων, με την οποία πήρε μέρος σε διεθνές τουρνουά στην Ιταλία και στη συνέχεια στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κορασίδων στο ΒΕΛΙΚΟ ΤΑΡΝΟΒΟ, στο οποίο αγωνίστηκε σε 7 ματς και πέτυχε 30 π. 
Τον Ιούνιο του 2005 κλήθηκε στην Εθνική Νέων Γυναικών (Κ20), με την οποία έπαιξε σε διεθνές τουρνουά στη Σιάτιστα και τον Ιούλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Γυναικών στο ΜΠΡΝΟ, στο οποίο αγωνίστηκε σε 8 ματς και πέτυχε 60 π. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κλήθηκε και έπαιξε για πρώτη φορά στην Εθνική Γυναικών, σε δυο φιλικά ματς με τη Βραζιλία και την Κίνα. 
Τον Ιούλιο του 2006 συμμετείχε ξανά με την Εθνική στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Γυναικών στο ΣΟΠΡΟΝ, όπου έπαιξε σε 8 ματς και πέτυχε 80 π. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην Εθνική Γυναικών, με την οποία έλαβε μέρος σε τουρνουά προετοιμασίας και στους αγώνες της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Έκτοτε αποτελεί στέλεχος της Εθνικής ομάδας, με την οποία έχει πάρει μέρος σε δύο Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα: 2007 στο ΚΙΕΤΙ και 2009 στη Λετονία και στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 στην Πεσκάρα.
Το 2010 κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό προπονητή Κώστα Μίσσα στην Εθνική Γυναικών, με την οποία αγωνίστηκε το Σεπτέμβριο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010, στην Τσεχία.
Μουσείο Εφαρμοσμένης Τέχνης (Φραγκφούρτη)

Ιστορία

Μέχρι την δεκαετία του 1980 το μουσείο στέγαζε σε μικρή μορφή δωρεές και συλλογές εφαρμοσμένης τέχνης. Μετέπειτα πάρθηκε η απόφαση της δημιουργίας μιας ακτής τον μουσείων (Museumsufer), στεγάζοντας τα περισσότερα μουσεία κεντρικά επί του ποταμού Μάιν. Το σημαντικότερο νέο μουσείο ήταν η κατασκευή του ΜΑΚ που ονομαζόταν τότε Museum für Kunsthandwerk , η μεταονομασια πάρθηκε αρκετά αργότερα κατά το 2000. Εκτος από το κεντρικό μουσείο διαθέτη και ένα εξωτερικό τμήμα με βυζαντινές εικόνες (Ikonenmuseum).
Ζωολογικός κήπος

Η αρχή

Κατά τους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους, σε ιπποδρόμους και θηριοτροφεία, βρίσκονταν υπο κράτηση διάφορα είδη ζώων. Την εποχή των γεωγραφικών ανακαλύψεων, πολλά άγνωστα αλλά και γνωστά ζώα μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη, σε ειδικά διαμορφωμένους και περιφραγμένους χώρους, από όπου μπορούσε ο κόσμος να δει τα ζώα.

Ενυδρεία

Τα ενυδρεία είναι χώροι που ζουν σε αιχμαλωσία, σε διαμορφωμένους χώρους υδρόβια, πολικά και θαλασσία ζωα. Πολλοί ζωολογικοί κήποι στεγάζουν και ενυδρείο, αν και σε αντίθεση με τους τελευταίους, τα ενυδρεία φιλοξενούν αποκλειστικά υδρόβια είδη. 
Κάποια μαλιστα φιλοξενούν και θαλάσσια θηλαστικά όπως δελφίνια ή όρκες, τα οποία δίνουν παράσταση.