Ταντάο Άντο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1941 στην Μινάτο-κου της Οσάκα στην Ιαπωνία, πόλη που ζει έως σήμερα. Τον Ταντάο Άντο μεγάλωσε στην Ασαχί-κου της Οσάκα η γιαγιά του, από την οποία πήρε και το όνομα Άντο. Η ζωή του ήταν πολυτάραχη, περνώντας τον περισσότερο χρόνο του ως επί το πλείστον στα χωράφια και τους δρόμους. Από την ηλικία των 10 έως και αυτή των 17 ετών μαθήτευσε στο πλάι ενός ξυλουργού, στο εργαστήριο  που ήταν απέναντι από το σπίτι του, κατασκευάζοντας μια σειρά από μοντέλα αεροπλάνων, πλοίων και καλουπιών. Εργάστηκε ακόμα σαν οδηγός φορτηγού και ως μποξέρ πριν στραφεί στην αρχιτεκτονική. Ήταν αυτοδίδακτος, οι σπουδές του ξεκίνησαν όταν για σύντομο χρονικό διάστημα δούλεψε δίπλα σε σχετικούς με το αντικείμενο επαγγελματίες όπως σχεδιαστές και πολεοδόμους. Έχει πει ο ίδιος: «Δεν ήμουν ποτέ καλός μαθητής. Προτιμούσα πάντα να μάθω μόνος μου έξω από την τάξη. Όταν ήμουν περίπου 18 ετών άρχισα να επισκέπτομαι ναούς, ιερά και μαγαζιά που σέρβιραν τσάι στο Κιότο και στην Νάρα, στην περιοχή υπάρχει πλήθος παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Σπούδαζα αρχιτεκτονική επισκεπτόμενος τα ίδια τα κτίρια και διαβάζοντας βιβλία σχετικά με αυτά». 
Το αρχικό του ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική καλλιεργήθηκε όταν ανακάλυψε σε ηλικία 15 ετών ένα βιβλίο με σκίτσα του Λε Κορμπυζιέ σε βιβλιοπωλείο με μεταχειρισμένα βιβλία στην Οσάκα. Χρειάστηκαν αρκετές βδομάδες για να εξοικονομήσει τα χρήματα ώστε να το αγοράσει. Μόλις το απόκτησε ο Άντο λέει: «έχω αντιγράψει τα σχέδια της πρώιμης περιόδου του τόσες πολλές φορές που οι σελίδες έχουν γίνει μαύρες. Αναρωτιόμουν πολλές φορές σιωπηλά πως ο Λε Κορμπυζιέ είχε σκεφτεί αυτό το έργο ή το άλλο». 
Ο Άντο πραγματοποίησε μια σειρά από επισκέψεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ευρώπη και στην Αφρική στην περίοδο μεταξύ 1962 και 1969 για να δει και να αναλύσει μεγάλα κτίρια του δυτικού πολιτισμού, κρατώντας ένα λεπτομερές μπλοκ με σκίτσα, πράγμα που κάνει ακόμη και σήμερα όταν ταξιδεύει. Ήταν σίγουρα εκείνη η στιγμή που άρχισε να διαμορφώνει τις δικές του ιδέες σε σχέση με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Επισκέφθηκε κτίρια του Λε Κορμπυζιέ, του Λούντβιχ Μις φαν ντε Ρόε, Φρανκ Λόιντ Ράιτ και Λουί Καν πριν γυρίσει στην Οσάκα το 1969 και ανοίξει το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο Ταντάο Άντο Αρχιτεκτονική και Συνεργάτες. 
Ο Ταντάο Άντο κέρδισε πολλά σημαντικά βραβεία όπως το χρυσό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής (1989), το βραβείο Carlsberg (1992), το βραβείο Pritzker (1995) το VIII Premium Imperiale (1996) και το βασιλικό χρυσό μετάλλιο του Βασιλικού Ινστιτούτου των Βρετανών Αρχιτεκτόνων (1997). 
Επιπρόσθετα στις παραπάνω βραβεύσεις ο Άντο, παρότι δεν είναι πτυχιούχος αρχιτέκτονας, φιλοξενήθηκε σαν καθηγητής στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ιδρύματα όπως το Γέιλ, το Χάρβαρντ και το Κολούμπια. Έδωσε ακόμα πολλές διαλέξεις σε άλλες σχολές όπως στο Πρίνστον, στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, στο Ρις και στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβανίας, καθώς και σε κολέγια της Αγγλίας, της Γαλλίας και πολλών άλλων χωρών.

Φιλοσοφία

Η αρχιτεκτονική του Άντο έχει ισχυρές επιρροές από την Ιαπωνική θρησκεία και τον τρόπο ζωής. Ο αρχιτεκτονικός τρόπος του αυτός λέγεται πως δημιουργεί το φαινόμενο haiku, δίνοντας έμφαση στην αφαίρεση και στον κενό χώρο έτσι αναπαριστώντας την ομορφιά της απλότητας. Του αρέσει να δημιουργεί πολύπλοκους χώρους κυκλοφορίας διατηρώντας ταυτόχρονα την οπτική εντύπωση της απλότητας. Η αφαίρεση αυτή της αρχιτεκτονικής του δίνει έμφαση στην έννοια της αίσθησης και στην υλικότητα, επηρεασμένος από τις αρχές της διδασκαλίας του Ζεν, που επικεντρώνεται στην έννοια της απλότητας και στοχεύει στο συναίσθημα και όχι στην εμφάνιση. Για να εφαρμόσει αυτή την αφαίρεση χρησιμοποιεί για την κατασκευή το σκυρόδεμα, υλικό που δίνει στην αρχιτεκτονική του μια αίσθηση καθαρότητας και στιβαρότητας την ίδια στιγμή. Ταυτόχρονα όμως οι σκληροί αυτοί τοίχοι είναι τόσο μαλακοί στην αφή και συνδιαλέγονται με τέτοιο τρόπο με το φως και τον αέρα δίνοντας μια αίσθηση γαλήνης και ισορροπίας.