google/wiki40b huggingface dataset:
Γλαυκόφυτα

Χαρακτηριστικά

Τα γλαυκόφυτα διαθέτουν χαρακτηριστικά κυανοπράσινα πλαστίδια τα οποία ονομάζονται κυανέλλες. Σε αντίθεση με τα πλαστίδια των άλλων φυκών, οι κυανέλλες φέρουν ένα στρώμα πεπτιδογλυκάνης αποδεικνύοντας έτσι την υπόθεση ενδοσυμβιωτικής προέλευσης των πλαστιδίων των γλαυκοφύτων από κυανοβακτήρια. Κύριες χρωστικές των πλαστιδίων στα γλαυκόφυτα είναι η χλωροφύλλη α και οι φυκοβιλιπρωτεΐνες φυκοκυανίνη και αλλοφυκοκυανίνη, καθώς και η β-καροτίνη. Οι φυκοβιλιπρωτεΐνες βρίσκονται στα φυκοβιλισώματα στις επιφάνειες των θυλακοειδών, τα οποία δεν σχηματίζουν σωρούς, ενώ η φυκοερυθρίνη και οι τυπικές κυανοβακτηριακές ξανθοφύλλες απουσιάζουν. Η γλυκόζη αποτελεί το κύριο φωτοσυνθετικό προϊόν των πλαστιδίων στα γλαυκόφυτα, ενώ όπως και στην περίπτωση των ροδοφυκών, το άμυλο δεν παράγεται εντός των πλαστδίων αλλά μάλλον από το κυτόπλασμα του ξενιστή. Τα πλαστίδια των γλαυκοφύτων δεν έχουν την ικανότητα αζωτοδέσμευσης. Εγγενής αναπαραγωγή δεν συναντάται στα γλαυκόφυτα, αλλά οι μη μαστιγοφόρες μορφές ενδέχεται να παράγουν μαστιγοφόρα αγενή αναπαραγωγικά κύτταρα (ζωοσπόρια).

Ποικιλότητα-Οικολογία

Τα γλαυκόφυτα μαστιγοφόρα μονήρη κύτταρα, πλαγκτικές αποικίες καθώς και αποικίες εδραζόμενες σε υπόστρωμα. Εποικούν βιοτόπους γλυκών νερών και ειδικότερα μαλακά νερά, όπως τυρφώνες ή όξινα έλη.
Σεγόνα Ντιβιζιό

Αγωνιστικό σχήμα

Οι δέκα ομάδες της Σεγόνα Ντιβιζιό αγωνίζονται στην κανονική περίοδο με διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) μεταξύ τους. Η κανονική περίοδος αποτελείται έτσι από 18 αγωνιστικές. Με το τέλος της ξεκινά η φάση τών πλέι οφς για την πρόκριση στην πρώτη κατηγορία, την Πριμέρα Ντιβιζιό . Οι πρώτες τέσσερεις ομάδες της βαθμολογίας αγωνίζονται μεταξύ τους με διπλούς αγώνες. Έτσι προστίθονται για αυτές τις τέσσερεις ομάδες άλλες 6 αγωνιστικές. Οι βαθμοί που θα αποκτήσουν οι ομάδες από τα πλέι οφς προστίθονται στους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει από την κανονική περίοδο έτσι ώστε να διαμορφωθεί η τελική βαθμολογία. 
Η πρώτη ομάδα βάση αυτής της τελικής βαθμολογίας προκρίνεται αυτόματα στην Πριμέρα Ντιβιζιό, ενώ η δεύτερη παίζει διπλό αγώνα μπαράζ για την άνοδο με την προτελευταία ομάδα της πρώτης κατηγορίας. 
Από τη Σεγόνα Ντιβιζιό δεν υποβιβάζεται καμία ομάδα.

Ιδιαιτερότητες

Λόγω της μικρής έκτασης τής χώρας, όλα τα παιχνίδια του πρωταθλήματος της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας διεξάγονται μόνο σε δύο γήπεδα, στο Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ στο Αϊζοβάλ και το Εστάντι Κομουνάλ ντ’ Ανδόρρα λα Βέγια στην πρωτεύουσα Ανδόρρα λα Βέγια. Την περίοδο 2010/11 δεν χρησιμοποιήθηκε το Εστάντι Κομουνάλ ντ’ Ανδόρρα λα Βέγια, αλλά το Σέντρε Εσπόρτιου ντ' Αλάς στην πόλη Αλάς της γειτονικής Καταλωνίας. Έτσι όλοι οι αγώνες μιας αγωνιστικής λαμβάνουν μέρος σε διαφορετικές ώρες και μέρες τα Σαββατοκύριακα. 
Η Σεγόνα Ντιβιζιό δεν έχει σταθερό αριθμό ομάδων. Ομάδες μπορούν να δηλώνουν και να ξεδηλώνουν συμμετοχή χωρίς πρόβλημα, ενώ και οι δεύτερες ομάδες των σωματείων της Πριμέρα Ντιβιζιό εμφανίζονται και εξαφανίζονται περιοδικά.
Σημαία του Ανατολικού Τουρκεστάν

Χρώματα

Σε ένα χώρο χρώματος RGB, το μπλε της σημαίας του Ανατολικού Τουρκεστάν αποτελείται από 85/158/226 (δεκαδικό σύστημα), σε δεκαεξαδικό κώδικα χρώματος #559ee2. Σε ένα χώρο χρώματος CMYK, αποτελείται από 63% κυανό, 27% μαζέντα, 0% κίτρινο και 0% μαύρο.
Νίκος Μποζιονέλος

Βιογραφικό

Μετά το Ναύπλιο έζησε με την οικογένειά του για μερικά χρόνια στο Στράτφορντ του Καναδά, προτού επιστρέψουν στην Αργολίδα όπου έμειναν στο Αργος. Από το 1999 μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε δημοσιογραφία.
Γιάκομπ Χίλλιχ

Βιογραφία

Ο Χίλλιχ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη περί το 1636. Έζησε  όλη του τη ζωή στην πόλη, όπου και απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 1701.
Διετέλεσε μαθητής του Βίλλεμ Όρμεα (Willem Ormea) αλλά δεν άρχισε να ζωγραφίζει ως το 1661. Ως τότε είχε ασχοληθεί αρχικά με το εμπόριο και στη συνέχεια διορίστηκε δεσμοφύλακας στις φυλακές της Ουτρέχτης, γεγονός πολύ βολικό για την ενασχόλησή του, καθώς η φυλακή βρισκόταν πλάι στην ψαραγορά. Το 1661, επίσης, νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του Φλαμανδού ζωγράφου Άνταμ Βίλλερτς (Adam Willaerts), Έστερ (Ηesther), ενώ η αδελφή της, Μαρία, παντρεύτηκε τον επίσης ζωγράφο, Γερμανό (από τη Φρανκφούρτη) Άμπραχαμ Μίγκνον (Abraham Mignon) το 1675.
Αρχικά ζωγράφιζε προσωπογραφίες, όταν όμως αντιλήφθηκε ότι σε αυτό το είδος δεν ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος, στράφηκε προς τις νεκρές φύσεις με ψάρια. Οι πρώτες του συνθέσεις περιλαμβάνουν ψάρια της θάλασσας, αργότερα στράφηκε σε ψάρια του γλυκού νερού. Στις συνθέσεις του απεικονίζει ψάρια συσσωρευμένα πάνω σε κάποιο τραπέζι ή σε μια κουζίνα ή σε κάποια παραλία, συνήθως μαζί με πλεκτό καλάθι. Η διάταξή τους είναι σχεδόν πάντα τριγωνική - πυραμιδοειδής και η παλέτα του έχει πολλά και φωτεινά χρώματα. Αυτή η διάταξη συναντάται και σε δύο έργα του Μίγκνον, με τον οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ήταν σύγγαμβροι.
Ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς ζωγράφους νεκρών φύσεων με ψάρια στην Ουτρέχτη, είδος το οποίο είχε δημιουργήσει ο Μάρκους Όρμεα, συνέχισε ο γιος του και Δάσκαλος του Χίλλιχ, Βίλλεμ Όρμεα και συνεχίστηκε και από άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Γιαν ντε Μποντ (Jan de Bondt) και Πίτερ φαν Νόορτ και τύγχανε σημαντικής εκτίμησης στην Ουτρέχτη. Παρά ταύτα, δεν έγινε ποτέ μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αν και συνεργάστηκε με ζωγράφους όπως ο πεθερός του, Άνταμ Βίλλερτς και ο γιος του, Ίσαακ Βίλλερτς. και τον Μίγκνον στον πίνακα Ψάρια και σύνεργα ψαρικής (περ. 1670, λάδι σε καμβά, Μουσείο Πανεπιστημίου Αριζόνα).
Το ύφος του Χίλλιχ επηρέασε τον Εβαρίστο Μπασχένις (Evaristo Baschenis).
Στο λεξικό ζωγράφων του Λίνγκεν (Lingen) του 1995 αναγράφεται: "Ο Γιάκομπ Χίλλιχ ήταν ο πλέον επιδέξιος από τους ζωγράφους ψαριών της Ουτρέχτης κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα, σύμφωνα με τον Μπολ. Κάνοντας χρήση απαλών ασημόχρωμων - γκρίζων αποχρόσεως, ο ζωγράφος απεικονίζει ψάρια στο προσκήνιο και σύνεργα ψαρικής στο μισοφωτισμένο παρασκήνιο. Αν και ο Χίλλιχ έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην απεικόνιση των βαρέων, άψυχων σωμάτων των ψαριών, πέτυχε να τα διατάσσει έτσι, ώστε να μοιάζουν να σπαρταρούν...
Κάρολος Γρηγόριος του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Είναι ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου τιτουλάριου μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ειρήνας Μιχαηλόβνας Ραγίφσκυας, κόρης του Μιχαήλ Νικολάϊεβιτς Ραγίβσκυ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1965 τη Μαρία-Μαργαρίτα των Χόεντσολερν, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Έμντεν.
Κλέος

Η λέξη κλέος συχνά μεταφράζεται ως "φήμη" ή "δόξα". Σχετίζεται με τη λέξη "ακούω" και συχνά υπονοεί την ερμηνεία "τι λένε οι άλλοι για σένα". Ένας Έλληνας ήρωας κερδίζει κλέος πραγματοποιώντας μεγάλες και σημαντικές πράξεις ενώ σε αρκετές περιπτώσεις το επιτυγχάνει μέσα από τον ίδιο του τον θάνατο.
Το κλέος μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, από τον πατέρα στον γιο. Ο γιος με τη σειρά του είναι υπεύθυνος για να διατηρήσει και να συνεχίσει να ‘χτίζει’ πάνω στην δόξα του πατέρα του. Αυτός είναι και ο λόγος που η Πηνελόπη απώθησε τους μνηστήρες για τόσο μεγάλο διάστημα καθώς και μία αιτιολογία που η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της, καθώς προσπαθούσε να μειώσει το κλέος του Ιάσονα.
Το κλέος είναι ένα ζήτημα που συναντάται συχνά στα έπη του Ομήρου. Πιο συγκεκριμένα, στην Οδύσσεια (που αναφέρεται στην δεκαετή αναζήτηση του νόστου του Οδυσσέα) βασικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Οδυσσέα και του γιου του Τηλέμαχου, με τον τελευταίο να ανησυχεί πως ο πατέρας του μπορεί να βίωσε έναν αξιολύπητο θάνατο στην θάλασσα αντί για έναν ευυπόληπτο θάνατο πάνω στην μάχη. Αντίστοιχα η Ιλιάδα αναφέρεται στο να κερδίσεις το απόλυτο κλέος στα πεδία μάχης της Τροίας. Αρκετές φορές το κλέος συνδέεται και με το αίσθημα της ντροπής.

Ετυμολογία

Η ελληνική λέξη κλέος προέρχεται από τον Πρώτο-Ινδο-Ευρωπαϊκό όρο ‘klewos’ ο οποίος εξέφραζε μία παρόμοια ιδέα στην Πρώτο-Ινδο-Ευρωπαϊκή κοινωνία. Οι κάτοικοι αυτής της κοινωνίας δεν γνώριζαν για τη συνέχιση της ζωής μετά θάνατον, οπότε θεωρούσαν πως ένας θα μπορούσε να ελπίζει για κλέος όσο είναι εν ζωή. Όπως ο Bruce Lincoln σημειώνει‘ Σε ένα σύμπαν όπου απρόσωπα θέματα κατάφεραν να παραμείνουν για πάντα αλλά ο προσωπικός εαυτός χάθηκε με τον θάνατο, το περισσότερο που θα μπορούσε να επιβιώσει από αυτόν είναι ένας θρύλος, μία φήμη. Για αυτό τον λόγο το άτομο που λαχταρούσε αθανασία- μία κατάσταση που συναντάται μόνο στους θεούς ή σε αυτούς που είναι ασυμβίβαστοι στην ανθρώπινη φύση – ήταν απόλυτα εξαρτώμενο στην ποίηση’.

Πλάτων

Ο Έλληνας φιλόσοφος Πλάτωνας, σε έναν διάλογο που αναφέρεται στην αγάπη από το έργο του το Συμπόσιο, κάνει μία παρέκβαση στο θέμα της φήμης και της δόξας. Σε αυτό το κομμάτι του έργου ασχολείται με τον διάλογο ανάμεσα στο Σωκράτη και την Διοτίμα. Πιο συγκεκριμένα, εξηγεί πως οι άνδρες αναζητούν τρόπους για να επιτύχουν κάποιο επίπεδο αθανασίας. Εν συνεχεία, αναφέρει πως η αγάπη για φήμη και δόξα είναι πολύ δυνατή και οι άνδρες προκειμένου να την αποκτήσουν, είναι διατεθειμένοι να κάνουν τις μεγαλύτερες θυσίες, ακόμη και με κόστος την ίδια τους τη ζωή. Στη συνέχεια, κάνει συγκεκριμένες αναφορές στην Άλκηστη που πέθανε για να σώσει τον Αδμητό ή στον Αχιλλέα που εκδικήθηκε για τον Πάτροκλο, σαν παραδείγματα ηρώων που βρίσκονταν στην αναζήτηση αθάνατης φήμης
Η συμμορία των Σικελών

Πλοκή

Στο Παρίσι ένας σεσημασμένος κλέφτης κοσμημάτων, ο Ροζέρ Σαρτέ (Αλέν Ντελόν), θα δραπετεύσει κατά την μεταγωγή του στις φυλακές, με την βοήθεια των Μαλανέζε, μιας μικρής αλλά καλά οργανωμένης φαμίλιας της σικελικής μαφίας, με επικεφαλής τον Πατριάρχη Βιτόριο Μαλανέζε (Ζαν  Γκάμπεν). Οι Μαλανέζε σχεδιάζουν να κάνουν μια μεγάλη κλοπή διαμαντιών από μια έκθεση στη Ρώμη. Καθώς η συμμορία οργανώνει το χτύπημα, ένας συνεργάτης του Μαναλέζε από την Νέα Υόρκη, ο Τόνι Νικόζια  θα προτείνει να καταλάβουν το αεροπλάνο που θα μεταφέρει τα διαμάντια. Συγχρόνως, ο Επιθεωρητής Λε  Γκοφ (Λίνο Βεντούρα) έχει πληροφορηθεί τα σχέδιά τους και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το κυνήγι, αν δεν τους συλλάβει. 
Έτσι θα συνεργαστεί με το FBI ώστε να τους συλλάβει κατά την διάρκεια της προσγείωσης του αεροπλάνου. 
Ο Μαλανέζε όμως έχει άλλο σχέδιο και θα προσγειώσει το αεροπλάνο με την βοήθεια ενός συνεργάτη του πιλότου, σε έναν αυτοκινητόδρομο της Αμερικανικής Μεγαλούπολης, και θα φύγει σαν κύριος μαζί με τα διαμάντια.
Εθνική Μαυροβουνίου (υδατοσφαίριση ανδρών)

Η Εθνική Μαυροβουνίου (υδατοσφαίριση ανδρών) είναι εθνική ομάδα του Μαυροβουνίου στο άθλημα της υδατοσφαίρισης. Η εθνική αυτή ομάδα υπάρχει από το 2007.

Ιστορία

Από το 1918 έως το 1991, συμμετείχε με την εθνική πόλο της Γιουγκοσλαβίας. Από το 1992 έως το 2006 συμμετείχε με την εθνική της Σερβίας-Μαυροβουνίου. Από το 2007, η εθνική Μαυροβουνίου συμμετέχει ανεξάρτητα.
Σύμβολο νομίσματος

Σύμβολο νομίσματος ονομάζεται το γραφικό σύμβολο, το οποίο χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα νόμισμα στην καθημερινή πρακτική, αντικαθιστώντας το ίδιο το όνομα του νομίσματος ή τη συντομογραφία του.
Διεθνώς, χρησιμοποιείται το πρότυπο ISO 4217, το οποίο έχει αποδώσει συντομογραφίες σε όλα τα νομίσματα του κόσμου. Στην πράξη, το σύμβολο ενός νομίσματος χρησιμοποιείται, ιδίως στη χώρα του, σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα, ακόμη και αντί για τον κωδικό ISO 4217. Βεβαίως, πολλά νομίσματα του κόσμου δεν έχουν καθόλου σύμβολο.
Το πού γράφεται το σύμβολο του νομίσματος σε σχέση με το ποσό, διαφέρει από χώρα σε χώρα. Σε πολλές χώρες, ιδίως αγγλόφωνες, το σύμβολο τοποθετείται πριν από το ποσό (π.χ. £50.00). Σε κάποιες άλλες χώρες, τοποθετείται μετά το ποσό (π.χ. 50,00 S₣). Τέλος, πριν αντικατασταθούν από το ευρώ, τα σύμβολα για το γαλλικό φράγκο και το εσκούδο Πορτογαλίας αναγράφονταν ανάμεσα από το ακέραιο και το δεκαδικό τμήμα του ποσού (π.χ. 50$00 ή 12₣34). Στην Ευρώπη, το σύμβολο του ευρώ (€) γράφεται κανονικά πριν το ποσό, αλλά πολλές χώρες χρησιμοποιούν εναλλακτικές γραφές.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο μια τελεία (·)συμβολίζει το διαχωρισμό ακέραιου και δεκαδικού τμήματος ενός ποσού, ενώ σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο χρησιμοποιείται το κόμμα (,) για τον ίδιο σκοπό.
Αγορά των Δελφών

Περιγραφή

Το πρώτο μνημείο που συναντά ο επισκέπτης μπαίνοντας στον ιερό περίβολο του τεμένους του Απόλλωνα στους Δελφούς είναι μία μεγάλη ορθογώνια πλακόστρωτη πλατεία, η οποία πλαισιωνόταν από ιωνικές στοές στις τρεις πλευρές, ενώ στη νότια πλευρά διαμορφωνόταν ένα είδος διαδρόμου. Η πλατεία κτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, αλλά τα λείψανα που είναι σήμερα ορατά, στη βόρεια και βορειοδυτική πλευρά, είναι της παλαιοχριστιανικής περιόδου. Στον υπαίθριο χώρο θα πρέπει να υπήρχε αγορά, όπου οι επισκέπτες του ιερού προμηθεύονταν αφιερώματα για τον θεό, και άλλα αντικείμενα απαραίτητα για τη λατρεία.
Μορίς Χαλμπβάκς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1877 στη Ρεμς από καθολικούς γονείς. Ο πατέρας του, γερμανός δάσκαλος, εγκατέλειψε την Αλσατία μετά την προσάρτησή της στην Γερμανία στο τέλος του γαλλοπρωσικού πολέμου το 1871. Δυο χρόνια μετά την γέννηση του Μ. Χαλμπβάκς η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι.
Ο Μορίς Χαμπβάκς σπούδασε φιλοσοφία με τον Henri Bergson στην Ecole Normale Superieure στο Παρίσι. Αποφοίτησε από την Φιλοσοφική Σχολή το 1901 και δίδαξε στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέχρι το 1904. Εκείνο το έτος μετακόμισε στη Γερμανία, καθώς του έχει ανατεθεί η καταλογογράφηση του έργου του Leibniz στο Πανεπιστήμιο του Γκέτιγκεν, έργο που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει. Το 1905 επέστρεψε στην Γαλλία και συνάντησε τον Εμίλ Ντιρκέμ, ο οποίος τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με την κοινωνιολογία. Σε άμεσο χρονικό διάστημα συμμείχε στην ομάδα επιμέλειας του περιοδικού L' Annee Sociologique, όπου συνεργάστηκε με τον Francois Simiand. To 1909 γύρισε στη Γερμανία και σπούδασε μαρξιστική θεωρία και οικονομικά στο Βερολίνο.
Κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου ο Χαλμπβάκς αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς συνεχιστές της σχολής του Durkheim συμβάλλοντας στην διάδοση του έργου του δασκάλου του. Ο θαυμασμός του για τον Durkheim τον ώθησε να αναπτύξει την δική του έρευνα. Ενδιαφέρθηκε για μελετητές εκτός της γαλλικής σχολής, όπως οι Weber, Pareto, Veblen και Schumpeter, στους οποίους αφιέρωσε μακρά επιστημονικά δοκίμια. Το έργο του άσκησε σημαντική επιρροή στην Κοινωνιολογία της Γνώσης. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του 1934 στον αμερικάνικο κοινωνιολόγο Earle E. Eubank αναγνώριζε το πόνημά του: " The Social Frameworks of Memory" ως το πιο σημαντικό του έργο.
Το 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου πέθανε την επόμενη χρονιά. Σπουδαιότερο έργο του είναι «Η συλλογική μνήμη» που θεωρείται κλασσικό και στηρίχτηκε σε χειρόγραφά του και εκδόθηκε μετά τον θάνατό του από συγγενείς του.
Αχμέντ Μάιτικ

Πρωθυπουργός

Έπειτα από το κάλεσμα στον υπηρεσιακό πρωθυπουργό αλ Θίνι να παραιτηθεί στις 13 Απριλίου μετά την καταγγελία του για επίθεση εναντίον της οικογένειάς του, πείστηκε να μείνει έως ότου εκλεγεί ο αντικαταστάτης του. Η πρώτη ημέρα της ψηφοφορίας στις 28 Απριλίου επισκιάστηκε από την ένοπλη επίθεση αντρών μέσα στο κοινοβούλιο.  Κατά την ψηφοφορία του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου, που περιγράφηκε από το Al Jazeera Englishως "χαοτική," εξελέγη πρωθυπουργός ο Μάιτικ. Αρχικά, είχε μεταδοθεί ότι είχε πάρει 113 από τις 120 ψήφους που χρειαζόταν σύμφωνα με το σύνταγμα της Λιβύης. Ωστόσο, ο δεύτερος αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου, Σαλέχ λα Μαχζούν δήλωσε ότι είχε πάρει στην πραγματικότητα 121  ψήφους έπειτα από νέα καταμέτρηση και ήταν περισσότερες ψήφοι από τον αντίπαλό του, Ομάρ αλ Χασί. Ο Μάιτικ αντέδρασε λέγοντας  "Ορκίζομαι ότι θα εκτελώ τα καθήκοντά μου τίμια και με αφοσίωση." Ο πρώτος αντιπρόεδρος Εζεντίν αλ Αγουάμι επέμεινε ότι ο Μάιτικ δεν είχε εκλεγεί και συμβούλεψε τον αλ Θίνι να συνεχίσει στην πρωθυπουργία. Ως αιτία επικαλέστηκε ότι ο Μάιτικ δεν είχε συμπληρώσει το απαιτούμενο των 120 ψήφων με βάση το νόμο. Παρ' όλ' αυτά, ο πρόεδρος Νουρί Αμπουσαμάιν υπέγραψε διάταγμα την επομένη και επιβεβαιώθηκε ότι η εκλογή του Μάιτικ στην πρωθυπουργία ήταν έγκυρη, δίνοντάς του 15 ημέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση. Το υπουργικό του συμβούλιο σχηματίστηκε όχι πριν τις 25 Μαΐου. Στις 20 Μαΐου η Λιβύη ανακοίνωσε τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών για τις 25 Ιουνίου.

Πολιτικές θέσεις

Ο Μάιτικ έχει χαρακτηριστεί σε περιγραφές ως "υποστηριζόμενος από τους ισλαμιστές". Ωστόσο ο ίδιος αναφέρει ότι είναι ανεξάρτητος και δεν πρόσκειται σε κανένα κίνημα ή κόμμα.

Παραίτηση από πρωθυπουργία

Οι αντάρτες στη χώρα του αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τον Μάιτικ για πρωθυπουργό.
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Λιβύης θεώρησε την εκλογή του Μάιτικ στην πρωθυπουργία ως παράνομη. Η τελική απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε στις 9 Ιουνίου και ήταν ότι ο διορισμός του ήταν παράνομος. Ο Μάιτικ παραιτήθηκε την ίδια ημέρα.
2744 Μπιργκίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος της Μπιργκίτα είναι S (λιθώδης). Η Μπιργκίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 59,6 λεπτά.
Χαλντόρ Λάξνες

Βιογραφία

Ο Χαλντόρ Λάξνες γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1902 στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Το 1905 μετακόμισε στο Λάξνες, μια μικρή πόλη έξω από το Ρέικιαβικ. Έγραψε το πρώτο του βιβλίο στην ηλικία των 17. Ταξίδευε συχνά, ενώ επισκέφτηκε τη Σταλινική Ρωσία, τις ΗΠΑ και την Ινδία. Το 1922 πήγε να ζήσει σε ένα μοναστήρι στο Κλερβό του Λουξεμβούργου. Εκεί βαπτίστηκε καθολικός και άλλαξε το όνομά του σε Χαλντόρ Λάξνες, για να τιμήσει την πόλη στην οποία μεγάλωσε, ενώ υιοθέτησε και το όνομα Κίλιαν προς τιμήν του Ιρλανδού μάρτυρα Αγίου Κίλιαν. Εκεί μελέτησε Γαλλικά, Λατινικά, θεολογία και φιλοσοφία. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στις ΗΠΑ, ο Λάξνες άρχισε να υποστηρίζει τον σοσιαλισμό. Το 1948, έγραψε το πιο γνωστό του έργο, το βιβλίο «Ατομικός Σταθμός», που αναφερόταν στη μεταπολεμική κοινωνία του Ρέικιαβικ. Ο Λάξνες έγραψε ποιήματα, άρθρα, θεατρικά έργα, ταξιδιωτικά κείμενα, διηγήματα και 15 μυθιστορήματα. Το 1955, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ το έργο του εξυμνήθηκε από ξένους συγγραφείς. Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 1998 στο σπίτι του στην έπαυλη Κλιουβραστάιν το οποίο, μετά το θάνατό του, μετατράπηκε σε μουσείο από την Ισλανδική κυβέρνηση.
1η Στρατιά (Τουρκία)

Ιστορία

Η «Πρώτη Στρατιά» (Birinci Ordu) αναδιοργανώθηκε στις 30 Αυγούστου του 1922, με διοικητή τον Νουρεντίν Πασά. Η οργάνωση του σχηματισμού άλλαξε και πάλι τον Ιούνιο του 1941, ενώ τη «διοίκηση της 1ης Στρατιάς» (1′inci Ordu Komutanı) ανέλαβε ο Φαχρετίν Αλτάι. Άλλη μία αλλαγή στο σχηματισμό της στρατιάς έγινε το 1974.

Έμβλημα

Έμβλημα της Στρατιάς αποτελεί ο χάρτης του τμήματος της βορειοδυτικής Τουρκίας, σε συνδιασμό με το κτίριο των Στρατώνων Σελίμιγιε, μαζί με δύο τουρκικές σημαίες.
NGC 94

Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Γκυγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 14 Νοεμβρίου 1884.
Ιωάννης Κατσάκος Μαυρομιχάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Ηλίας Κατσάκος Μαυρομιχάλης. Χρημάτισε επί συνεχείς περιόδους βουλευτής στα τελευταία έτη της βασιλείας του Όθωνα και τα πρώτα του Γεωργίου. Διακρίθηκε για τον χαρακτήρα και την μόρφωσή του. Στενός φίλος του ήταν ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. 
Αποσύρθηκε από την πολιτική και απομονώθηκε στον ιστορικό πύργο των Κιτριών, όπου πέθανε στα βαθιά γεράματα.
Χρήστος Βασματζίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αρτάκη της Μικράς Ασίας το 1901 και έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή των Αθηνών. Από το 1935 ως το 1961 ήταν διευθυντής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΑΤΕ). Τον Δεκέμβριο του 1963 διορίστηκε διοικητής της ΑΤΕ, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον Αύγουστο του 1964.
Στις εκλογές του 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χαλκιδικής με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1963, όμως παραιτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1963.
Εξελέγη για τελευταία φορά με την Ένωση Κέντρου στις 1964 και αργότερα έγινε ένας από τους αποστάτες βουλευτές από το κόμμα, το 1965.
Στις κυβερνήσεις των αποστατών, διετέλεσε υπουργός Γεωργίας. Στην κυβέρνηση Νόβα ήταν υπουργός από τις 16 Ιουλίου 1965 ως τις 20 Αυγούστου του ίδιου χρόνου και στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.
Σκοτώθηκε κοντά στο Ζηρίνειο της Κηφισιάς, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε συγκρούστηκε με λεωφορείο της αεροπορίας. Ήταν παντρεμένος με την Πατρούλα Καραβίδα και είχαν 1 κόρη.
Συνέγραψε έργα, όπως "Κτηνοτροφικά προβλήματα της Ελλάδας" (1935) και "Οικονομική και τεχνική της αιγοτροφίας" (1939).
Αντιστρεπτή μεταβολή

Ιδανική κατασκευή

Αντιστρεπτές μεταβολές δεν  υπάρχουν στη φύση. Πρόκειται για ιδανικές θεωρητικές κατασκευές, για να μπορούμε να μελετήσουμε ευκολότερα τα φαινόμενα του πραγματικού κόσμου. Εκτός απ' τις ενεργειακές απώλειες, που πάντα έχουμε στα πραγματικά φαινόμενα, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής που συνεπάγεται de facto αύξηση της εντροπίας κάθε συστήματος αποκλείει την ύπαρξη αντιστρεπτών μεταβολών.
 
Παρά ταύτα επειδή στη Θερμοδυναμική η αντιστρεπτή μεταβολή αποτελεί θεμελιώδη έννοια που αποτελεί το μηχανικό ανάλογο της κίνησης χωρίς τριβή μπορούμε να προσεγγίσουμε τις πραγματικές μεταβολές με αντιστρεπτές μεταβολές ορίζοντας μια "πρότυπη κατάσταση" με εσωτερική ενέργεια μηδέν όπου με αυτήν υπολογίζεται η εσωτερική ενέργεια του συστήματος σε οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Επ΄ αυτού βασίζεται το πρώτο θερμοδυναμικό αξίωμα και κατ΄ επέκταση η ειδική θερμότητα, ο ορισμός της ενθαλπίας κ.λπ.
Σύμβαση

Σύμβαση είναι η διμερής δικαιοπραξία, στην οποία δύο αντιτιθέμενες δηλώσεις βουλήσεως κατευθύνονται στην παραγωγή του ίδιου θελημένου έννομου αποτελέσματος (πχ πώληση). Οι Συμβάσεις είναι οι πιο συνηθισμένες και σπουδαιότερες διακαιοπραξίες του Ιδιωτικού Δικαίου. Παράλληλα, υπάρχουν οι δημόσιες συμβάσεις, οι οποίες φέρουν ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που αποβλέπουν σε θεραπεία δημόσιου σκοπού, ενώ εξ ορισμού το ένα αντισυμβαλλόμενο μέρος ασκεί δημόσια εξουσία, και οι διεθνείς συμβάσεις όταν τα συμβαλλόμενα μέρη προέρχονται από διαφορετικές χώρες.
Εφ 'όσον το αγαθό ή η παρεχόμενη υπηρεσία είναι νόμιμα, οποιαδήποτε προφορική συμφωνία μεταξύ των δύο μερών μπορεί να αποτελεί δεσμευτικό νομικό συμβόλαιο. Ο πρακτικός περιορισμός σε αυτό, ωστόσο, είναι ότι μόνο τα μέρη που συνάπτουν τη συμφωνία έχουν υλικές αποδείξεις (ή η γραπτή σύμβαση από μόνη της) να αποδείξουν τους πραγματικούς όρους που πρόφεραν τη στιγμή που η συμφωνία επικυρώθηκε.
Στην καθημερινή ζωή, οι περισσότερες συμβάσεις μπορεί να είναι προφορικές, όπως η αγορά ενός βιβλίου ή ένα σάντουιτς. Μερικές φορές γραπτά συμβόλαια απαιτούνται είτε από τα συμβαλλόμενα μέρη, εκ του νόμου ή από το νόμο στο πλαίσιο διαφορών δικαιοδοσίας για ορισμένα είδη συμφωνιών, για παράδειγμα κατά την αγορά ενός σπιτιού ή γης.
Α΄ Έσδρας

Το Α' Έσδρας ή Ιερεύς είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχεται μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ εξαιρείται από τον κανόνα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Κατατάσσεται στα "Ιστορικά Βιβλία" της Παλαιάς Διαθήκης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.

Εισαγωγικά

Ο τίτλος του βιβλίου υπαινίσσεται προφανώς το πρόσωπο του ιερέα και γραμματέα Έσδρα, για τη δράση όμως του όποιου ο συγγραφέας του κάνει λόγο μόνο στις τελευταίες σελίδες. Στο περιεχόμενό του αφηγείται την ιστορία των τελευταίων προ-αιχμαλωσιακών χρόνων του βασιλείου του Ιούδα, μέχρι τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Επίσης περιγράφει την επιστροφή των αιχμαλώτων στην Ιερουσαλήμ, τα σχετικά με τα προβλήματα της κοινότητας και τις ενέργειες αυτής για την αντιμετώπιση τους. 
Το πρόσωπο που πρωταγωνιστεί στη διήγηση είναι ο Ζοροβάβελ και γι αυτό υποστηρίζεται ότι το όνομα του μάλλον παρά του Έσδρα θα ταίριαζε στην τιτλοφόρηση του βιβλίου, εκτός εάν αυτό έφερε αρχικά αλλ' εκτοπίσθηκε αργότερα.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι ανεξάρτητο, αλλά απόσπασμα ενός εκτενέστερου έργου (Α'-Β' Παραλειπομένων, Β' Έσδρας-Νεεμίας). Περιέχει αφηγήσεις παρμένες τόσο από το Β' Παραλειπομένων όσο και από το Β' Έσδρα και συνιστά μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τη μεταιχμαλωσιακή περίοδο, καθώς διασώζει υλικό (που πιθανότατα γράφτηκε πρωτοτύπως στα ελληνικά) που δεν αναφέρεται σε άλλες πηγές. Στην παρούσα μορφή του αποτελεί μετάφραση στην ελληνική ενός σημιτικού, εβραϊκού ή αραμαϊκού πρωτοτύπου, το οποίο χάθηκε για άγνωστους λόγους.

Συγγραφέας, τόπος, χρόνος

Πιθανολογείται ότι συντάκτης του βιβλίου αυτού είναι κατά πάσα πιθανότητα ο ίδιος, που συνέγραψε το Β' Έσδρας και τον Νεεμία. Ο συντάκτης αυτός ή ίσως και συμπιλητής, ήταν άγνωστος ιουδαίος ελληνιστής της Αλεξάνδρειας. Πιθανή χρονολόγηση του είναι περί το 150 π.Χ.. Σκοπός του συγγραφέα ήταν να εγκωμιάσει τη γενναιοδωρία των περσών βασιλέων που επέτρεψαν τον επαναπατρισμό των εξόριστων ιουδαίων και την ανοικοδόμηση του Ναού.