google/wiki40b huggingface dataset:
Ιμπν Αλ - Ναφίς

Βιογραφικά στοιχεία

O Ιμπν Αλ-Ναφίς γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας το 1213 και σπούδασε στο Νοσοκομειακό Ιατρικό Κολέγιο της πόλης, κοντά στον Άραβα ιατρό Αντ – Νταχβάρ. Το 1236 εγκαταστάθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου, το οποίο αποτελούσε το πνευματικό κέντρο του ισλαμικού κόσμου της εποχής. Εκεί εργάστηκε ως αρχίατρος στο νοσοκομείο Αλ -Νασρί (Al – Nassri) και αργότερα στο 8.000 κλινών νοσοκομείο Αλ- Μανσουρί (Al – Mansouri).
Το 1242, σε ηλικία 29 ετών, ο Ιμπν Αλ – Ναφίς δημοσίευσε το διάσημο έργο του «Σχόλια στον Κανόνα της Ανατομίας του Αβικέννα» (Sharh Tashrih al – Qanun Ibn Sina), όπου περιέγραψε καινοτόμες ανατομικές ανακαλύψεις, μεταξύ των οποίων τη πνευμονική κυκλοφορία του αίματος και των τριχοειδών αγγείων. Ήταν και ο πρώτος που εγκαινίασε τις μεθόδους της πειραματικής ιατρικής.
Ο Ιμπν Αλ – Ναφίς έγραψε επίσης πραγματείες για τις νόσους των ματιών και για θέματα διαίτης, καθώς και σχόλια στα ιατρικά συγγράμματα του Ιπποκράτη, του Αβικέννα και του Χουνάυν ιμπν Ισάκ (Hunayn ibn Ishaq).
O Ιμπν Αλ – Ναφίς πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου του 1288 σε ηλικία 75 ετών.

Η κυκλοφορία του αίματος

Ο Άραβας ιατρός Ιμπν Αλ-Ναφίς, που έζησε κατά τον 13ο αιώνα, ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε και διατύπωσε την άποψη ότι το αίμα περνά και οξυγονώνεται μέσω των πνευμόνων, σχηματίζοντας ένα μικρό κυκλοφορικό σύστημα.
Περιέγραψε πρώτος την «πνευμονική κυκλοφορία του αίματος» (αγγλ. pulmonary circulation of blood), τρεις αιώνες πριν από τον Άγγλο ιατρό Ουίλλιαμ Χάρβεϋ (1578 – 1637), αποδεικνύοντας την κυκλοφορία του αίματος μέσα από τους πνεύμονες.
Ο Ιμπν Αλ-Ναφίς βρήκε ότι το τοίχωμα μεταξύ δεξιάς και αριστεράς κοιλίας της καρδιάς είναι συμπαγές και χωρίς ορατά ανοίγματα ή αόρατους πόρους, μέσω των οποίων θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η δίοδος του αίματος. Έτσι, ο Ιμπν Αλ-Ναφίς αμφισβήτησε και ανέτρεψε τη λανθασμένη θεωρία του Έλληνα ιατρού του 2ου αιώνα Γαληνού (129 – 189) μ.Χ.), ο οποίος υποστήριζε ότι το αίμα περνά αμέσως από τη δεξιά στην αριστερά πλευρά της καρδιάς.
Απέδειξε την έλλειψη κάθε μεσοκοιλιακής επικοινωνίας, αποδεικνύοντας ότι οι δύο κοιλίες της καρδιάς δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Καθόρισε ορθά ότι το αίμα πρέπει να περνά από τη δεξιά κοιλία της καρδιάς στους πνεύμονες, μέσω της πνευμονικής αρτηρίας, όπου, αφού φιλτραριστεί, διαχέεται και αναμιγνύεται με τον αέρα, οξυγονώνεται και περνά στην πνευμονική φλέβα για να καταλήξει στη συνέχεια στην αριστερά κοιλία της καρδιάς και τελικά να κυκλοφορήσει σε ολόκληρο το σώμα. Ήταν για πρώτη φορά που κάποιος μπόρεσε να εξηγήσει, πώς ο αέρας εισχωρούσε στο αίμα.
Οι διαπιστώσεις του Ιμπν Αλ-Ναφίς για την κυκλοφορία του αίματος αγνοήθηκαν από τους επιστήμονες της Δυτικής Ευρώπης για πολλούς αιώνες. Μόλις τον 20ο αιώνα ήρθε στο φως το έργο του, όταν το 1924 ο Αιγύπτιος ιατρός Muhyo al - Deen Altawi ανακάλυψε ένα χειρόγραφο των «Σχολίων» του στην Πρωσική Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, όπου περιγράφει σαφώς τη «μικρή κυκλοφορία του αίματος» μεταξύ καρδιάς και πνευμόνων.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2008–09

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2008-09 ήταν το 24ο κατά σειρά, από την αιγίδα της Ένωσης και έγινε με τη συμμετοχή 11 ομάδων, λόγω απόσυρσης της Λιλαίας.
Τον τίτλο κατέκτησε, για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο Απόλλων Ευπαλίου, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Ο Αστέρας Ιτέας αναδείχθηκε, για 2ο συνεχόμενο χρόνο, κυπελλούχος Φωκίδας το 2009, επικρατώντας στον Τελικό με σκορ 2-0 του Απόλλωνα Ευπαλίου.

Πρωταθλητές Β΄Φωκίδας

Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε 2 φάσεις και τις δυο πρώτες θέσεις της β΄φάσης, μαζί με την άνοδο στην Α΄κατηγορία, κέρδισαν ο Κρισσαίος Χρισσού (πρωταθλητής) και ο Α.Σ. Φωκίδα 2000 (δευτεραθλητής).
Λία Γεράσκινα

Βίος

. Έζησε τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στο Κρασνοντάρ. Μετά την αποφοίτησή της από το Λύκειο, εργάστηκε σε ταχυδρομείο, σε εργοστάσιο παιχνιδιών και ως δασκάλα σε σχολείο ενηλίκων. Αργότερα εργάστηκε ως υπάλληλος εφημερίδας ¨Κρασνογιάρσκ¨ και κατάφερε να γίνει εκδότης της περιφερειακής επιτροπής ραδιοφώνου όπου και δημιούργησε ένα παιδικό ραδιόφωνο θεάτρου.

Εργογραφία

Από τα βαριά χρόνια του Πατριωτικού Πολέμου, γεμάτη άγχος και θλίψη, έγραψε ένα βιβλίο ‘’Υπάρχει μόνο μια στιγμή ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον’’. Συνεργάστηκε με πολλές μητροπολιτικούς εκδότες όπου και έκδωσε τα βιβλία της ‘’ Ήπια φύση’’, ‘’Μπλε λουλούδι για την μαμά’’ κ.α. Το πιο δημοφιλές βιβλίο της υπήρξε το ‘’Στη χώρα των αδίδακτων μαθημάτων’’ που ανατυπώθηκε πάνω από 10 φορές. Γενιές παιδιών το διάβασαν και το ξανά διάβασαν με μεγάλη χαρά. Αυτό το παραμύθι γράφτηκε από την Γεράσκινα με ζωντάνια, χιουμοριστική διάθεση και διαβάστηκε από πολλές γενιές μαθητών με ευχαρίστηση.
Τιμή (προγραμματισμός υπολογιστών)

Στον προγραμματισμό υπολογιστών μια τιμή (Αγγλικά: value) είναι μια έκφραση (Αγγλικά: expression) η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε άλλη τιμή. Για παράδειγμα η έκφραση 3+4 δεν είναι τιμή αφού μπορεί να αποτιμηθεί στην έκφραση 7 η οποία στην συνέχεια δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε κάτι άλλο.  Η κάθε τιμή συνήθως ανήκει σε κάποιο τύπο (Αγγλικά: type) (ένας τύπος είναι μια συλλογή από τιμές και μια τιμή είναι μέλος αυτής της συλλογής).

l-values και r-values

Σε κάποιες γλώσσες προγραμματισμού χρησιμοποιείται η ιδέα των l-values (left-value/αριστερές-τιμές) και r-values (right-value/δεξιές τιμές). Οι τιμές που είναι l-values έχουν μια διεύθυνση μνήμης την οποία ο προγραμματιστής μπορεί να την προσπελάσει κατά την εκτέλεση του προγράμματος. Για παράδειγμα στην γλώσσα προγραμματισμού C/C++ με τον τελεστή διεύθυνσης & παίρνουμε την τιμή της διεύθυνσης μνήμης όπου βρίσκεται η l-value. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές l-value μπορούν να αποτιμηθούν σε συγκεκριμένες διευθύνσεις μνήμης. Έστω ότι έχουμε την έκφραση x = x + 1. Η x αριστερά του = είναι l-value ενώ η x δεξιά του = είναι r-value. Στην x δεξιά του = (r-value) γίνεται αποαναφόριση (Αγγλικά: dereferencing). Αποαναφόριση σημαίνει παίρνουμε την τιμή που δείχνει η διεύθυνση μνήμης της x (τελεστής * στην C/C++). Στην τιμή του x προσθέτουμε το 1 και το αποτέλεσμα το αποθηκεύουμε στην θέση μνήμης που δείχνει η l-value (η οποία είναι αναφορά/reference στε θέση μνήμης). Ο τελεστής ανάθεσης = στην πράξη παίρνει δύο ορίσματα, την τιμή r-value και την αναφορά (Αγγλικά: reference) / θέση μνήμης) l-value.  Γενικά l-value αναφέρεται σε μια έκφραση η οποία αποθηκεύεται / διατηρείται σε αντίθεση με την r-value που είναι μια τιμή η οποία αποτιμάται προσωρινά. Γενικά οι μεταβλητές ακόμη και οι σταθερές είναι l-values.

Παράδειγμα

Στο παρακάτω παράδειγμα στην γλώσσα προγραμματισμού C++ η μεταβλητή x στο int x = 5 + 3; είναι l-value που σημαίνει ότι διατηρείται στην μνήμη σε αντίθεση με την έκφραση 5+3 η οποία αποτιμάται προσωρινά πριν αυτή αποθηκευτεί στην x. Στην έκφραση x = x + 1; η μεταβλητή x δεξιά του = είναι l-value ενώ δεξιά του = r-value. Η r-value έκφραση x + 1 αποτιμάται προσωρινά όπως περιγράψαμε και παραπάνω σε 8+3 και η τελική τιμή 11 αποθηκεύεται στην l-value του x (αριστερά του τελεστή =). 
#include <iostream>int main(){
   int x = 5 + 3;
   std::cout << x << std::endl;

   x = x + 1;
   std::cout << x << std::endl;}
Παραδείγματα σφαλμάτων σε εκφράσεις με λάθος l-values:
int main() {
   int k, *p;

   // Σωστό: η μεταβλητή i είναι lvalue.
   k = 10;

   // Σφάλμα: αριστερά του τελεστή = δεν έχουν lvalue
   5 = k;         // ΣΦΑΛΜΑ
   k * 3 = 4;     // ΣΦΑΛΜΑ

   // Σωστό: αποαναφόριση δείκτη σε lvalue.
   *p = k; 
}
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1949

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1949 ήταν η πρώτη διοργάνωση του διασυλλογικού πρωταθλήματος πυγμαχίας. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο.. Έντονες αντιδράσεις υπήρξαν από συλλόγους και αθλητές εκτός κέντρου επειδή δεν πήραν μέρος στο πρωτάθλημα, το οποίο ουσιαστικά πραγματοποιήθηκε με 3 ομάδες.
Οι αγώνες που διοργανώθηκαν από την Ελληνική ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης-Πυγμαχίας και Άρσης Βαρών έγιναν στην αίθουσα της Χ.Α.Ν. Αθηνών, πανεπιστημίου 12, και σε τρεις ημέρες 15-16 και 17 Δεκεμβρίου 1949 μαζί με το πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης.
1793 Ζόγια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Ζόγια είναι άγνωστα. Η Ζόγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ως 7,5 ώρες περίπου.
Πυρκαγιά του Αμβούργου

Η πυρκαγιά του Αμβούργου μαίνονταν το τριήμερο μεταξύ 5ης και 8ης Μαΐου 1842 καταστρέφοντας μεγάλο μέρος του αρχαίου κέντρου της πόλης. Οι φλόγες ήταν ορατές σε απόσταση πενήντα χιλιομέτρων.

Πορεία και έκβαση της πυρκαγιάς

Η πυρκαγιά ξέσπασε τη νύχτα της 4ης προς την 5η Μαΐου 1842 στην οικία αρ. 42, όπου ζούσε ο Κόεν, κατασκευαστής πούρων. Η αιτία της πυρκαγιάς δεν εξακριβώθηκε. Ο νυχτοφύλακας την αντιλήφθηκε αμέσως και φώναξε την πυροσβεστική, η οποία όμως δεν μπόρεσε να τη σβήσει. Τα γύρω σπίτια έπιασαν φωτιά. Ο καιρός ήταν ήπιος και ο άνεμος αναζωπύρωσε τη φωτιά, μεταδίδοντάς την σε όλη την πόλη. Ένα χρόνο αργότερα, στις 8 Μαΐου 1843 οι πολίτες του Αμβούργου διενήργησαν τιμητικές εκδηλώσεις και κυκλοφόρησαν αναμνηστικά νομίσματα και μετάλλια προς τιμή των θυμάτων και των μαχητών της φωτιάς.

Αποτελέσματα της πυρκαγιάς

Η πυρκαγιά κατέστρεψε περισσόερο από το ενα τέταρτο του Αμβούργου, στοίχισε τη ζωή πενήντα ενός ανθρώπων, και άφησε άστεγους είκοσι χιλιάδες κατοίκους. Χίλια επτακόσια σπίτια και σαράντα ένας δρόμοι καταστράφηκαν. Εκατόν δύο αποθήκες με εμπορεύματα χάθηκαν. Τρεις εκκλησίες, το δημαρχείο, η τράπεζα, το αρχείο και το «Commercium» με το παλαιό χρηματιστήριο έγιναν ανάλωμα του πυρός. Η ασφαλιστική εταιρεία Hamburger Feuerkasse που αποζημίωσε τους κατοίκους υπολόγισε ότι καταστράφηκε το 20% των ακινήτων. Για να αντεπεξέλθει οικονομικά σύναψε δάνειο το οποίο αποπλήρωσε σαράντα χρόνια αργότερα. Η ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης περιοχής ξεκίνησε τον Μάιο του 1842 υπό την γενική διεύθυνση του Άγγλου μηχανικού Ουίλιαμ Λίντλεϋ. Τα νέα κτίρια ήταν στυλ νεοκλασικού ιταλικού ρυθμού με πολλές αψίδες. Δυο εκκλησίες κτίστηκαν ξανά. Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου ξανακτίστηκε ακριβώς όπως ήταν και διατηρείται μέχρι σήμερα, ενώ στην θέση της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου ανεγέρθηκε νέα, από τις σημαντικότερες εκκλησίες νεογοτθικού ρυθμού, η οποία όμως καταστράφηκε στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα έχει μείνει μόνο το καμπαναριό της.
Ευτρόπιος (ιστορικός)

Η ζωή του

Ο Φλάβιος Ευτρόπιος (Λατινικά: Flavius Eutropius) ήταν ένας ρωμαίος ιστορικός του 4ου αιώνα μ.Χ. και, σύμφωνα με το λεξικό του Σούδα, σοφιστής. Κατείχε το αξίωμα του Γραμματέα (magister memoriae) του Φλάβιου Κλαύδιου Ιουλιανού στην Κωνσταντινούπολη, τον οποίο συνόδευσε στις εκστρατείες του εναντίον των Περσών (363). Έζησε και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της Αυτοκρατορίας από τον Φλάβιο Ιούλιο Ουάλη (364–378), στον οποίο και αφιέρωσε το έργο του Breviarium historiae Romanae (Σύνοψη/Επιτομή της Ρωμαϊκής Ιστορίας).

Έργο

Το έργο του Breviarium historiae Romanae, σε δέκα βιβλία, είναι μια επιτομή της Ρωμαϊκής Ιστορίας από την ίδρυση της πόλης Ρώμης (753 π.Χ.) μέχρι την περίοδο διακυβέρνησης του Ουάλη. Επειδή ο Ουάλης ήθελε να αποκτήσει κάποιες ιστορικές γνώσεις, αλλά δεν είχε το χρόνο να διαβάσει εκτενή συγγράμματα, ζήτησε από τον Ευτρόπιο να του γράψει μια σύντομη ιστορική έκθεση. Πράγματι, ο Ευτρόπιος έγραψε τη σύνοψη και στον πρόλογο του έργου την αφιερώνει στον Ουάλη. Το έργο σώζεται με τον τίτλο Eutropi breviarium ab urbe condita (Σύνοψη του Ευτρόπιου από την κτίση της Ρώμης). Συνεχίζει την ιστορία της Ρώμης ως το θάνατο του αυτοκράτορα Ιοβιανού το 364 και «είναι γραμμένη με σαφήνεια και απλότητα. Απόλυτη ιστορική αξία δεν έχει το έργο, φυσικά, καμία, αλλά είναι κάποτε χρήσιμο στις περιπτώσεις που οι πηγές του έχουν χαθεί».
Capnodis

Xαρακτηριστικά του ακμαίου

Τα διάφορα είδη του γένους μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Το σώμα περιβάλλεται από ασυνήθως σκληρό εξωσκελετό. Τα πόδια είναι ισχυρά. Το πρόνωτο πολλές φορές από μια απέκκριση φαίνεται άσπρο. Δεν λάμπει με εξαίρεση μερικούς πολύ γυαλιστερούς μαύρους λεκέδες. Οι ακμές του προνώτου είναι στρογγυλές εμπρός και γίνονται πιο στενές προς τα πίσω. Μπροστά από το θυρεός το πρόνωτο έχει μια εμβάθυνση σε σχήμα πετάλου (Εικ. 1). Τα έλυτρα στο τελευταίο τρίτο γίνονται ευθύγραμμα στενότερα.

Βιολογία

Για τη ωρίμανση του γεννητικού συστήματος τα ακμαία πρέπει να καταναλώνουν φυτική τροφή (Reifungsfraß ή maturation feeding). Μερικά είδη τρέφονται από το φλοιό και κλαδάκια από ροδακινιά, βερικοκιά, αμυγδαλιά, φιστικιά (Pistacia vera), κερασιά, δαμασκηνιά και άλλα είδη της οικογένειας των Rosaceae, που γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης από τον άνθρωπο, ως πηγή τροφής. Οι προκαλούμενες ζημιές είναι όμως πολύ μικρές σχετικά με τις ζημιές που προκαλούν οι προνύμφες. Τα αυγά δεν τοποθετούνται σε σχισμές του φλοιού ή του ξύλου, αλλά στο χώμα ή κάτω από πέτρες κοντά στους ξενιστές. Οι προνύμφες προσβάλλουν το φλοιό των ριζών των δέντρων και μπορούν να "σκοτώσουν" ολόκληρο το δένδρο, εάν η άρδευση δεν είναι αρκετή. Είναι γενικά δεκτό πως η Capnodis εκλέγει τα δέντρα στη βάση ερεθισμάτων που προέρχονται από τον ξενιστή. Προτιμούν ασθενείς ξενιστές.

Γεωγραφική διανομή και οικότοπος

C. tenebrionis και C. tenebricosa είναι ολομεσογειακού τύπου C. carbonaria, C. cariosa και C. miliaris έχουν ποντομεσογειακή διανομή. Η C.  porosa έχει το κέντρο διαμονής ανατολικά από την Ελλάδα.
Μόνο η C.tenebricosa ζει σε φρύγανα. Τα άλλα ευρωπαϊκά είδη έχουν ως ξενιστές δέντρα, μερικές φορές οπωροφόρα δέντρα. Γι´αυτό σε φυτείες μπορεί να προκαλούν ζημιές.

Capnodis tenebricosa

Την C. tenebricosa τη συναντάμε σε όλη την Ελλάδα. Στην Ελλάδα είναι το πιο κοινό είδος του γένους. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την περίοδο Φεβρουαρίου μέχρι Οκτωβρίου στον ξενιστή του, που είναι το λάπαθο (Rumex) και μερικοί συγγενείς του. Το είδος δεν πειράζει τις ρίζες οπωροφόρων δέντρων. Επεκτείνεται γύρω από ολόκληρη τη Μεσόγειο και μακριά στην Ασία.

Capnodis tenebrionis

Και την C. tenebrionis τη συναντούμε σε όλη την Ελλάδα κατά την περίοδο Μαρτίου μέχρι Οκτωβρίου στους ξενιστές ή κοντά τους. Ως ξενιστές είναι γνωστοί πολλά είδη από την οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Έχει μήκος 14 έως 28 χιλιοστόμετρα. Προνύμφη και ακμαίο προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες διάφορων οπωροφόρων δέντρων. Συμπληρώνει τον βιολογικό του κύκλο σε δυο χρόνια, σε κρύες περιοχές σε τρία χρόνια. Η υπόλευκη προνύμφη δείχνει στο πρόνωτο το σχήμα Λ. Σε χώρες με ήπιο χειμώνα μπορεί και να διαχειμάζει ως ακμαίο. Εκτός της Ελλάδας το είδος συναντάται στη Βόρεια Αφρική, στη Μέση και τη Νότια Ευρώπη, στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή και στο Ιράν και σε κάμποσες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.

Capnodis cariosa

Το είδος αυτό το συναντούμε κατά την περίοδο Απριλίου μέχρι Οκτωβρίου σε όλη την Ελλάδα στα δέντρα που είναι ξενιστές του. Γνωστοί ξενιστές είναι οι Pistacia, Rhus και Schinus. Το έντομο έχει μήκος 26 έως 34 χιλιοστόμετρα. Η περιοχή διανομής δεν εξαπλώνεται μέχρι τη δυτική Μεσόγειο και την Αφρική.
Γουλιέλμος Α΄ του Μπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπερκ και της Μαργαρίτας του Χόχσταντεν. 
Το 1296 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αδόλφο Η΄ κόμη του Μπερκ. Ήταν μοναχός και ο πάπας τον απήλλαξε από τους θρησκευτικούς όρκους για να αναλάβει τη θέση. Η διακυβέρνησή του ήταν αξιοσημείωτη για την συνεχή διαμάχη με  τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Το 1300 υποστήριξε τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον των εκλεκτόρων του Ρήνου και αυτό ενίσχυσε τη θέση του εναντίον του αρχιεπισκόπου. Σε όλο το διάστημα της ζωής του θεμελίωνε ναούς και μονές, όπως το Μπάυενμπουρκ (τώρα μέρος του Βούπερταλ) και το Γκρέφρατ. Ήταν ευεργέτης των πολιτών του Χύκεσβαγκεν.
Το 1308 απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αδόλφος Θ΄, γιος του επόμενου αδελφού του Ερρίκου κυρίου του Βίνντεκ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ίρμγκαρτ της Κλέβης, κόρη του του Ντήτριχ ΣΤ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν τέκνα.
Σχέσεις Ελλάδας και Φίτζι

Οι σχέσεις Ελλάδας και Φίτζι είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας των Φίτζι.

Επισκόπηση

Η Ελλάδα και τα Φίτζι καθιέρωσαν επίσημα τις διπλωματικές τους σχέσεις το 1978. Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, "οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και υπάρχει ικανοποιητική διμερής και πολυμερής συνεργασία". 
Δεν υπάρχει ελληνική κοινότητα στα νησιά. Πολύ λίγοι άνθρωποι ελληνικής καταγωγής εργάζονται στα νησιά και συχνά είναι εργαζόμενοι σε διεθνείς οργανισμούς ή επιχειρηματίες που τα επισκέπτονται συχνά. 
Οι Έλληνες που μεταβαίνουν στα νησιά  χωρίς να χρειάζονται θεώρηση εισόδου. Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες των Φίτζι που φτάνουν στην Ελλάδα χρειάζονται θεώρηση εισόδου. Οι θεωρήσεις για τους πολίτες των Φίτζι που φθάνουν στην Ελλάδα εκδίδονται στο Ουέλλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας. Πολλές πρεσβείες ευρωπαϊκών χωρών που εδρεύουν στα Φίτζι εκδίδουν επίσης εισιτήρια εισόδου στην Ελλάδα.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπανγκλαντές

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε στις 15 Ιουλίου 1972 από τον Γιουσούφ Αλί (πρώην Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού). Ο Αλί προέδρευσε με γενικό γραμματέα τον Αμπούλ Χασέμ. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) το 1973, ενώ εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1976.
Μάχη του Όρους Θαβώρ (1799)

Πρελούδιο

Την εποχή εκείνη, ο στρατηγός Ναπολέων Βοναπάρτης της Α΄ Γαλλικής Δημοκρατίας πολιορκούσε την πόλη Άκρα, σε ενίσχυση των πολιορκημένων της οποίας ερχόταν η οθωμανική στρατιωτική δύναμη του Αμπντουλλάχ Πασά. Μαθαίνοντας ότι ο οθωμανικός στρατός πέρασε τον ποταμό Ιορδάνη για να έρθει σε βοήθεια των πολιορκημένων στην Άκρα, ο στρατηγός Βοναπάρτης διέταξε δύναμη της μεραρχίας του στρατηγού Κλεμπέρ, δύναμης 1.500 ανδρών, να σπεύσει ν΄ αντιμετωπίσει τον εχθρό.

Η μάχη

Ο στρατηγός Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ πέρασε στην επίθεση εναντίον του στρατού του Αμπντουλλάχ Πασά τη νύχτα της 15ης προς 16η Απριλίου 1799. Αλλά η επίθεση τελματώθηκε καθώς τα στρατεύματα έχασαν τον προσανατολισμό τους μέσα στο σκοτάδι. Με το πρώτο φως της μέρας, επιτέθηκαν οι οθωμανικές δυνάμεις, έχοντας συντριπτική αριθμητική υπεροπλία. Ο στρατηγός Κλεμπέρ δεν είχε άλλη επιλογή παρά να διατάξει τους άνδρες του σε σχηματισμό "τετραγώνου". Η μάχη που ακολούθησε κράτησε πολλές ώρες.
Τα γαλλικά στρατεύματα είχαν εξαντλήσει τα πυρομαχικά τους και βρίσκονταν σε σημείο κατάρρευσης, όταν ξεπρόβαλε από το Όρος Θαβώρ (Ταμπόρ) ο ίδιος ο Ναπολέων Βοναπάρτης με τις 2.500 άνδρες της μεραρχίας του υποστράτηγου Λουί Αντρέ Μπον, και επέπεσε στα νώτα του τουρκικού στρατού. Οι ενισχύσεις σχημάτισαν ένα νοητό τρίγωνο με τα "τετράγωνα" του Κλεμπέρ, και οι Οθωμανοί τέθηκαν υπό διασταυρούμενα γαλλικά πυρά. Το οθωμανικό ιππικό αποδεκατίστηκε, και το πεζικό του Αμπντουλλάχ Πασά υποχώρησε με αταξία.

Συνέπειες

Η νίκη των Γάλλων απέτρεψε την ενίσχυση των πολιορκημένων της Άκρας. Παρ΄ όλα αυτά όμως, η πόλη συνέχισε ν΄ αντιστέκεται σε όλες τις γαλλικές επιθέσεις μέχρι τον Ιούνιο, οπότε ο Βοναπάρτης, με το στρατό του αποδεκατισμένο από την επιδημία που είχε ξεσπάσει, αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία, και ακολούθως να επιστρέψει ο ίδιος στο Παρίσι, εγκαταλείποντας την περιπέτεια της Μέσης Ανατολής. Πίσω στην Αίγυπτο άφησε μια γαλλική δύναμη υπό τον στρατηγό Κλεμπέρ.
Τρούφα

Η τρούφα (ιταλ. tartufo, αγγλ. truffle) είναι ένα σχετικά σπάνιο είδος υπόγειου μανιταριού, που συμβιώνει και αναπτύσσεται στις ρίζες ορισμένων ειδών δένδρων ή και θάμνων. Οι τρούφες είναι οι καρποφορίες υπόγειων μυκήτων του γένους Tuber (Ασκομύκητες) και Terfezia. Έχει σχήμα κονδύλου, μεγέθους 2-7 συνήθως εκατοστών γκριζόμαυρα έως ωχρόλευκα, που παράγεται μέσα στο έδαφος σε βάθος 6-15 περίπου εκατοστών. Η υπόγεια καρποφορία των τρουφών θεωρείται ότι οφείλεται στην προσαρμογή τους  στις δασικές πυρκαγιές, ξηρές ή εποχές παγετού στις οποίες τα υπέργεια μανιτάρια θα ήταν εκτεθειμένα. 
Όπως όλοι οι μύκητες είναι ετερότροφοι οργανισμοί και έτσι δεν μπορούν να συνθέσουν ουσίες απαραίτητες για την επιβίωση τους. Για να αντιμετωπίσουν αυτή την έλλειψη προσκολλώνται σε μερικούς τύπους φυτών (δέντρα και θάμνους), δημιουργώντας μια σχέση ονομαζόμενη «μυκορριζική συμβίωση», από την οποία ωφελούνται και τα δύο μέρη. Η συμβίωση πραγματοποιείται τόσο σε ξυλώδη και σε ποώδη φυτά, κυρίως με συγκεκριμένα δασικά είδη όπως ο κάρπινος, τα κέδρα, οι φουντουκιές, τα πεύκα, οι λεύκες, οι δρυς, οι ιτιές και τα φλαμούρια.

Μορφολογία

Η τρούφα στην πραγματικότητα και κυριολεκτικά ονομάζεται «καρποφόρο γόνιμο σώμα» και προσκολλάται στο φυτό με μια φυτική (βλαστική) σύνθεση-δομή, που ονομάζεται "μυκήλιο". 
Οι μυκηλιακές υφές αυτών των μυκήτων περιβάλλουν τα λεπτά ριζικά τριχίδια των φυτών και απομυζούν από αυτά κυρίως υδατάνθρακες ενώ οι ρίζες των φυτών ευεργετούνται ως προς την αύξηση της ικανότητάς τους να προσροφούν νερό από το έδαφος, αζωτούχες ουσίες και στοιχεία όπως κάλιο, φώσφορο, σίδηρο καθώς και ιχνοστοιχεία. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν έως και 100 μέτρα μυκηλιακών υφών σε ένα κουταλάκι εδάφους από ένα υγιές δάσος.
Η τρούφα σχηματίζεται κάτω από το έδαφος πάνω στη ρίζα του συμβιούντος φυτού. Έχει μορφή στρογγυλή περισσότερο ή λιγότερο ανώμαλη, με μέγεθός που ποικίλλει από τις διαστάσεις ενός μπιζελιού σε εκείνη ενός πορτοκαλιού. Εξωτερικά καλύπτεται από φλοιό που ονομάζεται «περίδιο», το εσωτερικό, που ονομάζεται «σάρκα του καρπού ή βώλος», περιέχει εκατομμύρια «σπόρους», που εκτελούν την αναπαραγωγική λειτουργία. Κάθε είδος τρούφας περιέχει σπόρους διαφορετικών χρωμάτων και διαστάσεων. Μέσω της βοήθειας ενός μικροσκοπίου, η ταξινόμηση των ειδών είναι σχετικά εύκολη. Με την βλάστηση των σπόρων δημιουργείται το μυκήλιο, το οποίο, εκτός του ότι συνδέει το φυτό με τον μύκητα, εισχωρεί στα φυτά, "μολύνοντας" τις νέες ρίζες που βρίσκονται στο έδαφος. Κατά την ωριμότητα, κάθε είδος τρούφας  εκπέμπει τη δική του οσμή και για το λόγο αυτό ένας εκπαιδευμένος σκύλος είναι σε θέση να προσδιορίσει την θέση της τρούφας, η οποία συλλέγεται από τον εμπειρογνώμονα τρουφών. Στο "Όνομα του Ρόδου", ο συγγραφέας Ουμπέρτο Έκο αναφέρει ότι τις τρούφες ανεύρισκαν πιο εύκολα οι χοίροι.
H  γαστρονομική και θρεπτική του αξία κάνουν αυτόν τον μύκητα ένα από τα πλέον περιζήτητα εδέσματα παγκοσμίως. Τού αποδίδονται, επίσης, θεραπευτικές δράσεις κατά μυικών και αρθριτικών πόνων και υψηλών επιπέδων χοληστερόλης. Κυρίως, όμως, του αποδίδονται ισχυρές αφροδισιακές ιδιότητες.
Πείραμα Wu

Το πείραμα Wu στην πυρηνική φυσική διεξήχθη το 1956 από την κινεζο-αμερικάνα φυσικό Σιεν-Σιούγκ Βου σε συνεργασία με την Ομάδα Χαμηλής Θερμοκρασίας του Εθνικού Γραφείου Προτύπων των ΗΠΑ .  Ο σκοπός του πειράματος ήταν να καθοριστεί εάν η διατήρηση της ισοτιμίας ( P- conservation), η οποία είχε προηγουμένως εδραιωθεί στις ηλεκτρομαγνητικές και ισχυρές αλληλεπιδράσεις, ισχύει και στις αδύναμες αλληλεπιδράσεις . Αν η P- συντήρηση ήταν αληθής, η κατοπτρική εκδοχή του κόσμου (όπου αριστερά και δεξιά αλλάζουν θέση) θα συμπεριφερόταν ως κατοπτρική εικόνα του πραγματικού κόσμου. Αν παραβιαζόταν η P- συντήρηση, τότε θα ήταν δυνατό να γίνει διάκριση μεταξύ κατοπτρικής έκδοσης του κόσμου και κατοπτρικής εικόνας του πραγματικού κόσμου. Το πείραμα είχε καταλυτική σημασία για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Φυσικής του 1957 στους Τσουνγκ Ντάο Λι και Τσεν Νινγκ Γιανγκ, ενώ η Βου τιμήθηκε με το εναρκτήριο βραβείο Wolf στη Φυσική το 1978.