google/wiki40b huggingface dataset:
Παννονική Θάλασσα

Η Παννονική Θάλασσα ήταν μια ρηχή αρχαία θάλασσα, στην οποία βρίσκεται σήμερα η Παννονική Λεκάνη στην Κεντρική Ευρώπη. Η Παννονική Θάλασσα υπήρχε κατά τη διάρκεια των εποχών του Μειόκαινου και του Πειόκαινου, όταν αποτέθηκαν θαλάσσια ιζήματα βάθους 3-4 χιλιομέτρων στην Παννονική Λεκάνη.

Ιστορία

Η Παννονική Θάλασσα, για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, ήταν μέρος της Παρατηθύος Θάλασσας. Μια άνοδος των Καρπαθίων στην εποχή του Μειόκαινου την απομόνωσε από την υπόλοιπη Παρατηθύς (πριν από περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια).
Κατά τη διάρκεια της πρώτης ιστορικής φάσης της, η Παννονική Θάλασσα είχε μια δυτική σύνδεση με τη Μεσόγειο μέσω των εδαφών της σύγχρονης Λιγουρικής Θάλασσας, της Βαυαρίας και της λεκάνης της Βιέννης. Μέσω του στενού Τζέρνταπ, η Παννονική Θάλασσα συνδεόταν με την Παρατηθύς στην Λεκάνη Βαλλαχίας-Πόντου. Η Παννονική θάλασσα συνδεότα επίσης με το Αιγαίο μέσω της σύγχρονης κοιλάδας Πρέσεβο.
Η μείωση της αλατότητάς της είχε ως αποτέλεσμα να αναπτυχθεί μια ενδημική πανίδα.
Η Παννονική Θάλασσα υπήρχε για περίπου 9 εκατομμύρια χρόνια. Τελικά, η θάλασσα έχασε τη σύνδεσή της με την Παρατηθύς και έγινε μόνιμα μια λίμνη (Παννονική Θάλασσα). Το τελευταίο απομεινάρι της, η Σλαβονική Λίμνη, αποξηράνθηκε στην εποχή του Πλειστόκαινου. Τα απομεινάρια των πρώην νησιών της Παννονικής Θάλασσας είναι τα σύγχρονα ορεινά νησιά της (Μέτσεκ, Παπούκ, Πσούνι, Κρντίγια, Ντίλι, Φρούσκα Γκόρα και όρη Βρσατς).

Στον λαϊκό πολιτισμό

Το 1979, ο σέρβος μουσικός Τζόρτζε Μπαλάσεβιτς κυκλοφόρησε ένα σινγκλ με τον τίτλο Panonski Mornar (Παννονικός ναύτης).
Industrial metal

Ιστορία του είδους

Το industrial metal εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80, με τους Ministry, Godflesh και KMFDM ως πρώτα συγκροτήματα του είδους. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας εμφανίστηκαν ονόματα όπως οι Nine Inch Nails με τα πολυπλατινένια άλμπουμ "Pretty Hate Machine", "The Downward Spiral" και "The Fragile", οι White Zombie με τα "La Sexorcisto: Devil Music, Vol. 1" και "Astro-Creep: 2000 – Songs of Love, Destruction and Other Synthetic Delusions of the Electric Head", και οι Ministry με τα "The Mind Is a Terrible Thing to Taste" και "ΚΕΦΑΛΗΞΘ (Psalm 69)".

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90, έκαναν την εμφάνιση τους συγκροτήματα όπως οι Marilyn Manson με το "Antichrist Superstar" και τα # 1 άλμπουμ "Mechanical Animals" και "The Golden Age of Grotesque", οι Stabbing Westward με το "Wither Blister Burn & Peel", οι Static-X με το πλατινένιο "Wisconsin Death Trip", οι Orgy με το επίσης πλατινένιο "Candyass" και οι Rammstein με τα "Sehnsucht", "Mutter" και "Reise, Reise".

Η επιτυχία του είδους οδήγησε σε διάφορες συμπτύξεις του industrial metal με το κλασικό heavy metal και το ραπ, οδηγώντας στην δημιουργία του Nu Metal. Το εμπορικό ξέσπασμα του nu metal οδήγησε σε παρακμή το industrial, με συχνό φαινόμενο της ενσωμάτωση στοιχείων του σε άλλα μουσικά είδη όπως το black metal, με πρωτοστάτες τους Thorns, Blacklodge, Mysticum, Zyklon, κ.α..
Μιχάλης Γεράνης

Γενικά

Ο Μιχάλης Γεράνης γεννήθηκε το 1965 στο Ασβεστοχώρι όπου και κατοικεί ως σήμερα. 
Είναι ελεύθερος επαγγελματίας που δραστηριοποιείται στο χώρο των εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
Είναι νυμφευμένος με τη γυμνάστρια Θεοδώρα Γιακουμή και έχουν τρία παιδιά, τη Ζωή, τον Αναστάση και την Ελένη.

Πολιτική Δράση

Με την τοπική αυτοδιοίκηση ασχολήθηκε ενεργά το 1998 όταν εκλέχθηκε πρώτος σε σταυρούς Δημοτικός Σύμβουλος του πρώην Δήμου Χορτιάτη. Στον ίδιο δήμο το 1999 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Στις δημοτικές εκλογές του 2002 με την Παράταξη "Αλλαγή με Ενότητα" εκλέχθηκε Δήμαρχος του καποδιστριακού Δήμου - Χορτιάτη , ανανεώνοντας τη θητεία του και στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2006 . Ο νέος νόμος 3852/2010 γνωστός ως "Καλλικράτης" τον κατέστησε τον τελευταίο Δήμαρχο Χορτιάτη, όταν βάσει των διατάξεών του συστήθηκε ο νέος Δήμος Πυλαίας - Χορτιάτη με τη συνένωση των  δήμων Πανοράματος, Πυλαίας και Χορτιάτη. 
Στις δημοτικές εκλογές του 2010 συμμετείχε στο Συνδυασμό του Ιγνάτιου Καϊτεζίδη στον ενιαίο Δήμο Πυλαίας- Χορτιάτη, όπου εκλέχθηκε πρώτος σε ψήφους Δημοτικός Σύμβουλος όπως συνέβη και στις επόμενες  δημοτικές εκλογές του 2014 και του 2019. Τόσο στις προηγούμενες δυο θητείες της δημοτικής αρχής από τον Ιανουάριο του 2011, όσο και στην τρέχουσα από το Σεπτέμβριο του 2019 διατελεί εκλεγμένος Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου του δήμου Πυλαίας- Χορτιάτη .
Το Φεβρουάριο του 2013 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Συνδέσμου Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Ν. Θεσσαλονίκης και τον Απρίλιο του 2013 εκλέχθηκε πρώτος Πρόεδρος στο Νέο Περιφερειακό Σύνδεσμο Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟ.Δ.Σ.Α.) Κεντρικής Μακεδονίας . Θέση στην οποία επανεκλέχθηκε το Δεκέμβριο του 2014 και υπηρετεί ως σήμερα.

Αθλητισμός

Από παιδί ακόμη ασχολήθηκε με τον αθλητισμό ως αθλητής στο χώρο του ποδοσφαίρου. Στο παρελθόν διετέλεσε σημαίνον μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων ομάδων του Ασβεστοχωρίου και της Θεσσαλονίκης όπως στη θέση του Προέδρου Δ.Σ. της ΜΑΣ Νέα Γενεά Ασβεστοχωρίου αλλά και  Αντιπρόεδρος Δ.Σ. της Π.Α.Ε. Ηρακλής.
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1788-1857)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγενίου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Λουίζας, κόρης του Χριστιανού-Καρόλου πρίγκιπα του Στόλμπερκ-Γκέντερν.
Ο Φρειδερίκος-Ευγένιος-Κάρολος-Παύλος-Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Οέλς (Ολέσνιτσα) της Κάτω Σιλεσίας, στην Πρωσία. Ακολούθησε την αδελφή τού πατέρα του Σοφία-Δωροθέα (Μαρία Φεοντόροβνα), σύζυγο του Παύλου αυτοκράτορα της Ρωσίας και πήγε στην Αγ. Πετρούπολη. Εισήλθε στον Ρωσικό στρατό, αλλά μετά τον φόνο του Παύλου μετέβη στη Σιλεσία και εκπαιδεύτηκε από τον Λούντβιχ φον Βόλτσογκεν.
Επανήλθε στο στρατό και το 1805 έγινε υποστράτηγος και συμμετείχε στις εκστρατείες του 1806-07 εναντίον της Γαλλίας και του 1810 εναντίον της Τουρκίας. 
Είχε ενδιαφέρον με τη μουσική και γνωρίστηκε με τον συνθέτη Βέμπερ, που ήταν μουσικός διευθυντής του πατέρα του το διάστημα 1806-07. Έγραψε ο ίδιος όπερες και τραγούδια, όπως το Η νύφη του Φαντάσματος'.
Ιωάννης Δ. Μανιάτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1892 στο Γαλατά της Νεμέας. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Την περίοδο 1916-22 εργάστηκε ως δικηγόρος και προήχθη σε πάρεδρο, πρωτοδίκη και σύμβουλο του ΣΤΕ. Από το 1958 ως το 1963 ήταν πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (αντιπρόεδρος). Ήταν παντρεμένος με τη Χριστίνα Δημητρίου.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου ο Μανιάτης ήταν υπουργός Δικαιοσύνης.
Αρχαιότητες

Με τον όρο Αρχαιότητες χαρακτηρίζονται γενικά όλα τα μνημεία τέχνης καθώς και επιγραφές που ανάγονται στον αρχαίο κόσμο και συνεκδοχικά κάθε τι παλαιό έργο τέχνης.
Στο χώρο της επιστημονικής ορολογίας ο όρος αρχαιότητες είχε περίπου την ίδια τύχη με την λέξη αρχαιολογία. Έτσι είχαν δημιουργηθεί παλαιότερα οι όροι: "πολιτικές αρχαιότητες" που αναφέρονταν κυρίως στην ιστορία του αρχαίου δημόσιου βίου, "σκηνικές αρχαιότητες" που αναφέρονταν στην ιστορία του αρχαίου θεάτρου κ.λπ. Όλοι αυτοί οι επιμέρους όροι χρησιμοποιούνταν μέχρι περίπου το 1920 όπου και έπαυσαν μετά την νεότερη και επιστημονικότερη αναγωγή των όρων αντίστοιχα με τις ιδρυθείσες Εφορείες αρχαιοτήτων.
Λουίζ Γκουστάβο

Ξεκίνημα

Στο ξεκίνημα του ο Γκουστάβο έπαιξε στην Ουνιβερσάλ ΦΚ Ρίο Λάργκο και τον Ιανουάριο του 2007 στην ΣΚ Κορίνθιανς Αλαγκοάνο, έναν σύλλογο των μικρών κατηγοριών με έδρα το Μασεϊό, πρωτεύουσα της βόρειας πολιτείας της Βραζιλίας Αλαγκόας. Τον Μάιο του 2007 δόθηκε δανεικός για 2 μήνες στο σύλλογο δεύτερης κατηγορίας Κλούμπε ντε Ρεγκάτας Μπραζίλ, γνωστό ως CRB.

Χόφενχαϊμ 1899

Αμέσως μετά το τέλος του δανεισμού του ο Γκουστάβο στο ξεκίνημα της σεζόν 2007/08 ο Γκουστάβο δόθηκε ξανά δανεικός, αυτή τη φορά στην Χόφενχαϊμ 1899 η οποία αγωνιζόταν στη Μπουντεσλίγκα 2. Έκανε το ντεμπούτο του στις 16 Σεπτεμβρίου και οι καλές εμφανίσεις του οδήγησαν την Χοφενχάιμ να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς του, υπογράφοντας μαζί του τριετές συμβόλαιο. 
Στο τέλος της χρονιάς η Χοφενχάιμ κατέκτησε τη δεύτερη θέση, κερδίζοντας την άνοδο στη Μπουντεσλίγκα. Στις 16 Αυγούστου του 2008 έκανε το ντεμπούτο του στην κατηγορία στη νίκη επί της ΦΚ Ενεργκί Κότμπους με 3-0. Ο Γκουστάβο ήταν από τους στυλοβάτες της καλής πορείας της Χοφενχάιμ αλλά εξαιτίας της επιθετικής φύσης του παιχνιδιού του σημείωσε και ένα αρνητικό ρεκόρ. Αποβλήθηκε 4 φορές και δέχτηκε 15 κίτρινες κάρτες στο διάστημα δύο σεζόν. Οι καλές του εμφανίσεις τράβηξαν το ενδιαφέρον της Μπάγερν, η οποία τον απέκτησε τον Ιανουάριο του 2011, παρά την αντίθετη γνώμη του Ραλφ Ράνγκνικ, του προπονητή της ομάδας. Η μεταγραφή του προκάλεσε ρήξη στις σχέσεις του Ράνγκνικ με τη διοίκηση της ομάδας με αποτέλεσμα να λυθεί το συμβόλαιο του λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής.

Μπάγερν Μονάχου

Ο Γκουστάβο έκανε το ντεμπούτο του με τη Μπάγερν στις 15 Ιανουαρίου του 2015 ως αλλαγή, αντικαθιστώντας τον Τιμοστσούκ στο 69ο λεπτό της εκτός έδρας αναμέτρησης με τη Βόλφσμπουργκ. Την επόμενη σεζόν συμμετείχε στην εκπληκτική πορεία της Μπάγερν και κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα στη Μπουντεσλίγκα και το Τσάμπιονς Λίγκ. Απουσίασε από τον τελικό του κυπέλλου λόγω των υποχρεώσεων του με την Εθνική Βραζιλίας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών.

ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

Παρά την επιτυχημένη πορεία του με τη Μπάγερν, ο Γκουστάβο τέθηκε σε διαθεσιμότητα για μεταγραφή, με τη Βόλφσμπουργκ να κερδίζει την υπογραφή του σε 5ετές συμβόλαιο. Ύστερα από ένα επιτυχημένο ξεκίνημα στις 17 Αυγούστου με νίκη 4-0 ενάντια στη Σάλκε στη συνέχεια αποβλήθηκε στην τρίτη αγωνιστική και ξανά στην πέμπτη όταν επέστρεψε. Στο τέλος της σεζόν όμως βοήθησε σημαντικά τη Βόλφσμπουργκ να πάρει την 4η θέση κ ένα εισιτήριο για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λίγκ.

Διεθνής καριέρα

Ο Γκουστάβο έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Βραζιλίας στις 10 Αυγούστου 2011 ως αλλαγή σε φιλικό παιχνίδι ενάντια στη Γερμανία. Το πρώτο του γκολ με το αντιπροσωπευτικό του συγκρότημα το σημείωσε στις 7 Σεπτεμβρίου του 2013, σε φιλική νίκη με 6-0 ενάντια της Αυστραλίας. Ο προπονητής της Βραζιλίας Φελίπε Σκολάρι τον συμπεριέλαβε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.
Μπελγκορόντσκογιε

Γεωγραφική θέση

Το επαρχιακό κέντρο, το Μπαλκάσινο απέχει 60 χιλιόμετρα ενώ το Κοκσετάου απέχει 160 χιλιόμετρα.
SMERSH

Ο SMERSH (ρωσ.: СМЕРШ) (ελληνική απόδοση: Ειδικές Μέθοδοι Ανίχνευσης Κατασκοπείας) ήταν τμήμα αντικατασκοπείας του Σοβιετικού Στρατού και ιδρύθηκε στις στις 14 Απριλίου 1943.  Το κύριο καθήκον του ήταν να εξασφαλίσει την επιτυχία των επιχειρήσεων του Σοβιετικού Στρατού: Τη διερεύνηση, τη σύλληψη και την εξουδετέρωση αντισοβιετικών ατόμων, δολιοφθορείς, κατασκόπους, συνωμότες, στασιαστές, λιποτάκτες, καθώς και τα άτομα που χαρακτηρίζονται ως προδότες στο μέτωπο μάχης. Το όνομα πιστώνεται στον Ιωσήφ Στάλιν. Ο αρχικός λόγος της δημιουργίας του ήταν η αποτροπή των προσπαθειών των γερμανικών δυνάμεων να διεισδύσουν στον Κόκκινο Στρατό.
Ο οργανισμός έμεινε επίσημα σε ύπαρξη έως τις 4 Μαΐου 1946 όταν τα καθήκοντά του συγχωνεύτηκαν με NKGB. Κεφαλή του οργανισμού σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του ήταν ο Βίκτορ Αμπακούμοφ, ο οποίος έγινε Υπουργός Ασφαλείας του Κράτους στα μεταπολεμικά χρόνια.
Παντομίμα

Η παντομίμα είναι είδος παραγωγής μουσικής κωμωδίας, που προορίζεται για την οικογενειακή ψυχαγωγία. Αναπτύχθηκε στην Αγγλία και εκτελείται ακόμα στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες αγγλόφωνες χώρες. Η σύγχρονη παντομίμα περιλαμβάνει τραγούδια, φάρσες, χονδροειδή κωμωδία και χορό. Συνδυάζει επίκαιρο χιούμορ, με μία ιστορία ελαφρά βασισμένη σε κάποιο πολύ γνωστό παραμύθι ή θρύλο, ή σε λαογραφικά στοιχεία. Είναι συμμετοχική μορφή θεάτρου, όπου παίρνει μέρος και το κοινό, το οποίο αναμένεται να τραγουδήσει μαζί με τους καλλιτέχνες ορισμένα κομμάτια της μουσικής, και να φωνάζει φράσεις σε αυτούς.
Η παντομίμα έχει μεγάλη θεατρική ιστορία στη δυτική κουλτούρα, που χρονολογείται από το κλασσικό θέατρο. Αναπτύχθηκε εν μέρη από την κομέντια ντελ άρτε της Ιταλίας του 16ου αιώνα, αλλά και από παραδόσεις άλλων ευρωπαϊκών και βρετανικών σκηνών, όπως αυτές του βρετανικού μεγάρου μουσικής και του μασκέ του 17ου αιώνα. Σημαντικό μέρος της παντομίμας, μέχρι τον 19 αιώνα, αποτελούσε το κωμικό θεατρικό είδος harlequinade.
Εκτός Βρετανίας, η λέξη "παντομίμα" χρησιμοποιείται συχνά εννοώντας τη μίμηση, παρά τη θεατρική μορφή που περιγράφεται σε αυτό το λήμμα.
Ο Φανούρης και το σόι του

Πλοκή

Ο επιπλοποιός Φανούρης ζει στην Αθήνα με τις αδελφές του, τις οποίες στηρίζει οικονομικά μοναχός του μετά το θάνατο των γονέων τους. Η 30χρονη αδελφή του Κατίνα, έχει χάσει τον αρραβωνιαστικό της σε τροχαίο δυστήχημα και ο Φανούρης, φοβούμενος πως θα μείνει "στο ράφι" θέλει να την παντρέψει με τον Σόλωνα, αλλά πρέπει να της δώσει προίκα. Προσπαθεί λοιπόν να πουλήσει ένα οικόπεδο της οικογένειας στην Κολοκυνθού. Ο Σόλων τον πιέζει για την γρήγορη συγκέντρωση των χρημάτων της προίκας (300 λίρες), απειλώντας να διαλύσει το προξενιό κι ο Φανούρης ελπίζει ότι ο αδελφός του Γιάννης, μετανάστης στην Αμερική από 14 ετών, θα τον βοηθήσει. Ο Γιάννης με τη γυναίκα του έρχονται στην Ελλάδα, συναινούν στην πώληση του οικοπέδου, αλλά δεν βοηθάνε τον Φανούρη καθώς η Μάργκαρετ χρειάζεται τα χρήματα του μεριδίου τους για να κατασκευάσει σπιτάκια για τα σκυλιά τους στην Αμερική. Η στάση αυτή του Γιάννη και της γυναίκας του, εξοργίζει το Φανούρη οδηγώντας τα αδέλφια σε ρήξη. Ο Βαγγέλης, ένας ναυτικός που αγαπάει κρυφά την Κατίνα, μετά από χρόνια απουσίας στα καράβια, επιστρέφει στη στεριά, αντιλαμβάνεται πως ο γάμος με τον Σόλωνα είναι για την Κατίνα "αναγκαστικός" και τελικά την παντρεύεται ο ίδιος χωρίς να τον ενδιαφέρει η προίκα, προς μεγάλη ικανοποίηση της Κατίνας και ανακουφίζοντας το Φανούρη.
1584 Φούτζι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φούτζι εκτιμάται σε 21,70 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2025 ± 0,024. Ο Φούτζι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ώρες και 53 λεπτά.
Κουροπαλάτης

Ο τίτλος του κουροπαλάτη ήταν ένα από τα υψηλότερα τιμητικά αξιώματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τον 6ο ως τον 11ο αιώνα.
Ο τίτλος προέρχεται από το λατινικό cura palatii («διαχείριση/φροντίδα του παλατίου»), και εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 5ο αιώνα ως curapalati. Αυτός ήταν ένας αξιωματούχος της τάξης των περίβλεπτων (vir spectabilis), υπό τον καστρήνσιο του παλατίου, που ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση του παλατιού. Το 552 όμως, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' έδωσε το αξίωμα αυτό στον ανιψιό και μετέπειτα διάδοχό του, Ιουστίνο. Το αξίωμα μετατράπη από τότε σε τιμητικό τίτλο, τον υψηλότερο μετά από αυτούς του Καίσαρα και του νωβελισσίμου. Όπως και οι προηγούμενοι, ο τίτλος του κουροπαλάτη απονεμόταν αρχικά αποκλειστικά στα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, αλλά αργότερα και σε διάφορους σημαντικούς ξένους ηγεμόνες που συνδέονταν με το Βυζάντιο, όπως οι σύμμαχοι ηγεμόνες της Ιβηρίας του Καυκάσου, καθώς και διάφοροι Αρμένιοι δυνάστες. Στο «Κλητορολόγιον» του ατρικλίνη Φιλόθεου, τα διακριτικά του κουροπαλάτη ήταν ερυθρός χιτώνας, μανδύας και ζωστήρας. Η απονομή τους από τον αυτοκράτορα γινόταν σε ειδική τελετή αναγόρευσης. 
Σταδιακά ο τίτλος έχασε την αρχική του σημασία, ιδιαίτερα τον 11ο αιώνα, οπότε άρχισε να απονέμεται ευρύτερα και εκτός της αυτοκρατορικής οικογένειας, π.χ. σε στρατηγούς. Ταυτόχρονα, οι αρμοδιότητές του σχετικά με τη διοίκηση του παλατίου παραχωρήθηκαν σταδιακά στον πρωτοβεστιάριο. Ο τίτλος του πρωτοκουροπαλάτη δημιουργήθηκε εκείνη την περίοδο ως αντιστάθμισμα στην απώλεια κύρους του αρχικού τίτλου. Ο τίτλος επιβίωσε και στην Παλαιολόγεια περίοδο, αλλά κατείχε χαμηλή θέση και απονεμόταν σπάνια.
Αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960

Ως αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960 ορίζεται το πολιτιστικό κίνημα  που αναπτύχθηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο και διαδόθηκε στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου ανάμεσα στα έτη 1956 και 1974. Το κίνημα άνθησε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης στρατιωτικής επέμβασης της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. στον πόλεμο του Βιετνάμ. Πολλοί μελετητές της εποχής ορίζουν ως περίοδο κορύφωσης του κινήματος το διάστημα μεταξύ 1965 και 1972.
Καθώς η δεκαετία του '60 προχωρούσε, ολοένα και βάθαινε το χάσμα ανάμεσα στην παλαιά και τη νέα γενιά αναφορικά με ζητήματα όπως ο Πόλεμος στο Βιετνάμ, οι φυλετικές σχέσεις, τα σεξουαλικά ήθη, τα δικαιώματα των γυναικών, οι παραδοσιακοί τρόποι άσκησης εξουσίας, ο πειραματισμός με ψυχοτρόπα φάρμακα και διάφορετικές εκδοχές του επονομαζόμενου Αμερικανικού Ονείρου. Προέκυψαν νέες μορφές πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης της ποπ μουσικής και της ταυτόχρονης ανόδου της κουλτούρας των χίπις, η οποία οδήγησε στην ταχεία εξέλιξη της υποκουλτούρας των νέων που έδινε έμφαση στην αλλαγή και τον πειραματισμό. Εκτός από το διάσημο μουσικό συγκρότημα των Beatles, πολλοί συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικά συγκροτήματα από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική είχαν αντίκτυπο στο πολιτιστικό αυτό κίνημα.
Στην Πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, το 1958, σε μία πράξη πολιτικής ανυπακοής, συγκεντρώθηκαν 60.000 - 100.000 φιλειρηνικοί διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές και ειρηνιστές, σε ένα γεγονός ευρέως γνωστό ως «διαδηλώσεις απαγόρευσης της Βόμβας» («ban the Bomb» demonstrations). Από την ομάδα αυτή σχεδιάστηκε και το σήμα της ειρήνης, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της ειρήνης, της ελευθερίας και της κουλτούρας των χίπις.
Η κοινωνική ανθρωπολόγος Τζέντρι Άντερς παρατηρεί πως ένα σύνολο ελευθεριών είχαν γίνει αποδεκτά μέσα σε μια κοινότητα αντικουλτούρας στην οποία έζησε και μελέτησε: «ελευθερία του να εξερευνά κανείς τις ικανότητές του, ελευθερία του να δημιουργεί κανείς τον Εαυτό του, ελευθερία της προσωπικής έκφρασης, ελευθερία από τη δημιουργία προγραμμάτων, ελευθερία από τους αυστηρά καθορισμένους ρόλους και ιεραρχικές δομές...» Επιπλέον, η Άντερς θεωρεί πως ορισμένα μέλη του κινήματος επιθυμούσαν να επιφέρουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μην αποθαρρύνει, αλλά να ενθαρρύνει, «την καλαισθησία, την αγάπη για τη φύση, το πάθος για τη μουσική, την επιθυμία για περισυλλογή, ή την ισχυρά εκφρασμένη ανεξαρτησία».
Εθνική Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Γουινέα το 1966.
Μάριο Βίττι

Βιογραφία

Ο Μάριο Βίττι γεννήθηκε το 1926 στην Κωνσταντινούπολη. Από την πλευρά της μητέρας του ο Βίττι είναι ελληνικής καταγωγής. Μεγάλωσε μέσα στην ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης και μιλάει και γράφει εξίσου καλά στα ελληνικά και στα ιταλικά. Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η οικογένεια μετακόμισε από την Κωνσταντινούπολη στην Ιταλία. Σπούδασε στη Ρώμη όπου ξεκίνησε το έργο του ως ερευνητής της νέας ελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1957 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης "L'Orientale". Το 1968 διορίστηκε μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο. Υπήρξε επίσης επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Παρισιού, Γενεύης και Θεσσαλονίκης. Πρόσφατα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Τοσκάνης. Ο Βίττι ζει στη Ρώμη και είναι ο πρόεδρος της Ιταλικής Ένωσης των Νέων Ελληνικών Σπουδών (Associazione Nazionale di Studi Neogreci). Είναι ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες της Ιταλίας σχετικά με το πλήρες φάσμα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Η Ελληνική λογοτεχνία χρωστά στον Βίττι τη δεύτερη γέννηση του παλαιότερου κειμένου του σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου (ο διάλογος του Νικολάου Σοφιανού) του θρησκευτικού δράματος Ευγένα – (Βενετία 1646) του Θεόδωρου Μοντσελέζε από την Ζάκυνθο και 2 τόμων κειμένων του Ανδρέα Κάλβου. Ο Βίττι ανακάλυψε και έκανε γνωστό το βιβλίο ενός ανώνυμου Έλληνα συγγραφέα, που δημοσιεύθηκε στην Βραΐλα της Ρουμανίας το 1870, με τίτλο "Η Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι"). Ο Βίττι μελέτησε τα έργα των Ελύτη και Σεφέρη. Έχει λάβει τιμητικά διδακτορικούς τίτλους από τα πανεπιστήμια Παρισιού, Θεσσαλονίκης και Κύπρου και βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών.
Τζιοβάννι Λαγιόλο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1935. Το 2003-2006 ήταν Υπουργός Εξωτερικών. Προηγουμένως είχε υπηρετήσει, από το 1995, ως νούντσιος στη Γερμανία. Μιλάει ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Έκανε σπουδές στη Φιλοσοφία και στη Θεολογία το 1955 και το 1959. Σπούδασε επίσης στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και εισήλθε στην Εκκλησιαστική Παπική Ακαδημία.
Στις 22 Ιουνίου 2006, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄  ανακοίνωσε το διορισμό του Λαγιόλο στη θέση του επικεφαλής της Παπικής Επιτροπής για την Πόλη του Βατικανού, αξίωμα που ανέλαβε στις 15 Σεπτεμβρίου 2006. Στις 24 Νοεμβρίου του 2007 εισήλθε στο Κονκλάβιο των Καρδιναλίων.
Την 1η Οκτωβρίου 2011 τον διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Τζουζέπε Μπερτέλο.
ΦΑΓΕ Α.Ε.

Ιστορία

Την 1η Σεπτεμβρίου 1926, ο  Φιλίππου άνοιξε ένα μικρό γαλακτοκομείο στα Πατήσια και το γιαούρτι του έγινε γνωστό. Το 1954 δημιούργησαν το πρώτο δίκτυο μαζικής παραγωγής γιαουρτιού στην Αττική. Το 1964 άνοιξε το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής γιαουρτιού στο Γαλάτσι.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, με τη δημοτικότητά της, η ΦΑΓΕ ξεκίνησε την εμπορία των προϊόντων στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Από το 2001, η τεράστια δημοτικότητά της, ακόμη και εκτός Ελλάδος, οδήγησε στην δραστηριοποίησή της στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έχει την έδρα της στο Τζονστάουν της Νέας Υόρκης. Το γιαούρτι παρουσιάστηκε αργότερα στο περιοδικό Saveur.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εμφανίζεται σε πολλά περιοδικά και βιβλία που προωθούν την υγιεινή διατροφή.
Τον Οκτώβριο του 2012, η ​​εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα μεταφέρει την έδρα της από την Ελλάδα στο Λουξεμβούργο. Οι λόγοι για τη μετακίνηση περιλαμβάνουν ευνοϊκότερους φορολογικούς όρους, καλύτερη πρόσβαση στην τραπεζική χρηματοδότηση και μειωμένη έκθεση στην ελληνική χρηματοπιστωτική κρίση.

Γιαούρτι

Το 1974 κατασκευάστηκε το σημερινό εργοστάσιο ΦΑΓΕ. Το 1975, η Φάγε τελειοποίησε την τυποποίηση παρασκευής γιαουρτιού, η οποία άλλαξε ριζικά την ελληνική αγορά. Αυτό έκανε το γιαούρτι να έχει σταθερή γεύση και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Νέες ποικιλίες και γεύσεις εισήχθησαν λίγο αργότερα. Το 1981 άρχισαν οι εξαγωγές προς την ευρωπαϊκή αγορά. Το Total, εισήχθη και έγινε τεράστια επιτυχία.

Τυροκομικά

Το 1991 η ΦΑΓΕ εισήλθε στην τυροκομική αγορά, κατασκευάζοντας κυρίως παραδοσιακό ελληνικό τυρί. Παράγει, συσκευάζει και προμηθεύει στους καταναλωτές της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μια ευρεία ποικιλία τυριών, όπως: Γραβιέρα, Τρικαλινό, Τρικαλινό Light, Γκούντα, Ένταμ, Πλάγια, Regato και Flair.

Γάλα

Το 1993 η Φάγε εισήλθε στην αγορά φρέσκου γάλακτος, εισάγοντας το FAGE Fresh Milk σε όλη την Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, η εταιρεία δημιούργησε νέα εργοστάσια αποκλειστικά για φρέσκο ​​παστεριωμένο γάλα, μια νέα γραμμή παστερίωσης, ομογενοποίησης, νέων μηχανημάτων και συσκευασίας.
Επιπλέον, μετά από μια σημαντική επένδυση σε έρευνα και μηχανήματα, η Φάγε παρουσίασε ένα νέο καινοτόμο προϊόν στην ελληνική αγορά, το Υψηλό Παστεριωμένο Γάλα, το οποίο δημιούργησε μια νέα κατηγορία γάλακτος.
Προϊστορικός οικισμός Σίντας

Ο οικισμός της Σίντας είναι προϊστορικός οικισμός που έχει ανασκαφή κοντά στο χωριό Σίντα της Κύπρου. Ο οικισμός βρίσκεται στη κατεχόμενη σήμερα επαρχία Αμμοχώστου στο κέντρο της κοιλάδας της Μεσαορίας, 15 χιλιόμετρα από την αρχαία Έγκωμη.
Για την κατασκευή του οικισμού ο αρχαιολόγοι Βάσσος Καραγιώργης και Δήμας δίνουν δύο εκδοχές. Η μία εκδοχή λέει ότι δημιουργήθηκε από μυκηναίους οικιστές με σκοπό να δημιουργήσουν μία βάση για την κατάκτηση της γειτονικής Έγκωμης, ή κατασκευάστηκε για να ελέγχει την ασφαλή μεταφορά του χαλκού από τα ορυχεία στην Έγκωμη.
Ο οικισμός έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 200 μέτρα και περιβάλλεται από κυκλώπειο τείχος που φαίνεται ότι κτίστηκε μαζί με τον οικισμό και όχι αργότερα, το τείχος είχε δύο πύλες. Γύρω στα 1200 π.Χ. ο οικισμός καταστράφηκε βίαια , πιθανότατα από φωτιά, για να ξανά κτιστεί πάνω στον παλιό. Μια νέα καταστροφή ανάγκασε τους περισσότερους κάτοικους να τον εγκαταλείψουν αφού οι ανασκαφικές έρευνες δείχνουν νέες πρόχειρες κατασκευές.
Ο οικισμός αντιμετώπιζε πρόβλημα νερού αφού δεν υπήρχαν κοντά πηγές ενώ υπάρχουν ενδείξεις ενασχόλησης των κατοίκων με την μεταλλουργεία. Έχουν βρεθεί πλήθος μυκηναϊκών αγγείων , χάλκινα αντικείμενα, και ερείπια κτιρίων.