google/wiki40b huggingface dataset:
Ο Κίτρινος Χριστός

Ο Κίτρινος Χριστός (γαλλικά: Le Christ jaune) είναι ζωγραφικός πίνακας που δημιούργησε ο Πωλ Γκωγκέν το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον Πράσινο Χριστό θεωρείται ένα από τα πλέον σημαίνοντα έργα του Συμβολισμού στη ζωγραφική.

Ιστορικό

Ο Γκωγκέν επισκέφτηκε πρώτη φορά την Ποντ-Αβέν το 1886. Επέστρεψε στην κοινότητα στις αρχές του 1888 για να μείνει μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, οπότε και έφυγε για να συναντηθεί με τον Βίνσεντ βαν Γκογκ στην Αρλ για λίγο περισσότερο από δύο μήνες. Στις αρχές του 1889 ο Γκωγκέν γύρισε στην Ποντ-Αβέν για να μείνει εκεί μέχρι την άνοιξη του 1890. Η διαμονή του αυτή διακόπηκε μόνο για μια σύντομη επίσκεψη το καλοκαίρι του 1889 στο Παρίσι για να δει την Διεθνή Έκθεση και για να κανονίσει την Έκθεση Βολπινί. Λίγο μετά την επιστροφή του στην Ποντ-Αβέν ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στον Κίτρινο Χριστό.

Τεχνοτροπία

Ο Κίτρινος Χριστός δημιουργήθηκε από τον Γκωγκέν στην Ποντ-Αβέν το 1889. Είναι συμβολικό έργο που απεικονίζει τη σταύρωση του Χριστού να λαμβάνει χώρα στη Βόρεια Γαλλία του δεκάτου ενάτου αιώνα καθώς γυναίκες από την Βρετάνη συγκεντρώνονται σε προσευχή. Συμβολικά η εγκάρδια αφοσίωση των γυναικών έχει προκαλέσει την απόκλιση του Χριστού. Ο Γκωγκέν χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό τολμηρές, έντονες γραμμές για να ορίσει τα πρόσωπά του και φυλάει την σκίαση μόνο για τις γυναίκες. Η φθινοπωρινή παλέτα κίτρινου, κόκκινου και πράσινου στο τοπίο αντικατοπτρίζει το κυρίαρχο κίτρινο στη μορφή του Χριστού.
Ο πίνακας αυτός διαθέτει μια ασυνήθιστη θεματική αντιπαράθεση καθώς πρόκειται για αφοσιωμένες χωριάτισσες που προσεύχονται, εμπεριέχει όμως παράλληλα μία αναπαράσταση της Σταύρωσης.
Χειμερινό Κοζάνης

Οικονομία

Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, έχει καλλιεργήσιμη έκταση περίπου έξη χιλιάδες (6.000) στρέμματα όπου καλλιεργούνται σιτηρά, ψυχανθή, μηδική, παλαιότερα καπνός, αμπέλια και οπωροφόρα δένδρα.

Μνημεία

Πεσόντων υπέρ της Πατρίδας στο κέντρο του οικισμού

Ιεροί ναοί

Ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Διοικητικά όρια

Συνορεύει με Νεάπολη – Βελανιδιά – Μολόχα – Δρυόβουνο - Μελιδόνι

Πολιτιστικοί χώροι

Αίθουσα Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου Χειμερινό στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου
Πήτερ Ουσπένσκι

Συγγραφικό έργο

Συνέγραψε βιβλία, εκθέτοντας σε αυτά τις απόψεις του, ενώ έγινε επίσης γνωστός ως ο άνθρωπος, που δημοσίευσε τα πρώιμα έργα του Ελληνο-αρμένιου εσωτεριστή φιλόσοφου Γεωργίου Γκουρτζίεφ. Ο Ουσπένσκι μελέτησε πλήρως και απευθείας το σύστημα Γκουρτζίεφ υπό την ίδια την επίβλεψη του Γκουρτζίεφ για μια περίοδο δέκα ετών, από το 1915 έως το 1924. Το βιβλίο του Αναζητώντας τον κόσμο του θαυμαστού είναι μια εξιστόρηση, του τι έμαθε από τον Γκουρτζίεφ κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.
Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο

Δόγης της Βενετίας

Ο Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας σε λαϊκή συνέλευση, αμέσως μετά έστειλε τον γιο του Πιέτρο στην Κωνσταντινούπολη να αποκαταστήσει τις σχέσεις της Βενετίας με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία που είχαν έρθει σε σύγκρουση με τους προκατόχους του. Ο Πιέτρο πήρε τον τίτλο του "Πρωτοσπαθάριου" και έγινε εξέχων μέλος της Βενετσιάνικης αριστοκρατίας. Η Αδριατική Θάλασσα μαστιζόταν από Δαλματούς, Σαρακηνούς και Ναρεντίνους πειρατές αλλά ο νέος δόγης δεν ανέλαβε δράση. Η Δημοκρατία της Βενετίας απέκτησε την εποχή του Όρσο Β΄ νομισματοκοπείο. Αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Φελίτσε στην Αμμιάνα (932) και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατο του. Η προτομή του τοποθετήθηκε στην εκκλησία της Παρθένου των Κήπων.
Εθνική Γκαμπόν U23 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Χρήση

{{Eπα-δ|}}

Χρήση

{{Eπα-δ|}}
Πλατεία Βάθης

Η ομώνυμη συνοικία

Η συνοικία της πλατείας Βάθης (για συντομία η Βάθη, της Βάθης ή Βάθεια) βρίσκεται στ' αριστερά της οδού 3ης Σεπτεμβρίου πολύ κοντά στην Ομόνοια. Εκτός απ' αυτή τη συνοικία συνορεύει και με τις συνοικίες Πλατεία Βικτωρίας, Πολυτεχνείο, Σταθμός Λαρίσης, Μουσείο, Πεδίον του Άρεως, Άγιος Παντελεήμονας, Άγιος Παύλος  και Κυψέλη. Πήρε το όνομά της απ' την Πλατεία Βάθης γύρω απ' την οποία αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' τους σταθμούς του μετρό Βικτώρια, Μεταξουργείο, Ομόνοια, Σταθμός Λαρίσης, καθώς και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ.

Ιστορικό της περιοχής

Όταν ανακηρύχθηκε η Αθήνα πρωτεύουσα της Ελλάδας από τον Όθωνα και ήλθαν και εγκαταστάθηκαν σε αυτή από το Ναύπλιο οι δημόσιες υπηρεσίες, η περιοχή αυτή ήταν σχεδόν ερημική και εκτός του σχεδίου πόλεως.
Αργότερα, με την επέκταση της πόλης, περιλήφθηκε και η περιοχή αυτή στο σχέδιο και άρχισαν να ανεγείρονται και οι πρώτες κατοικίες. Όταν ήλθε στην Αθήνα ο άλλοτε ηγεμόνας της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσος, εγκαταστάθηκε σε αυτή την περιοχή, αγοράζοντας μία μεγάλη έκταση, όπου και ανέγειρε το μέγαρό του, το σημερινό Άσυλο της Αγίας Αικατερίνης, μέσα σ' ένα τεράστιο κήπο που διαμόρφωσε ο ίδιος. Αργότερα ο κήπος αυτός κατατμήθηκε σε οικόπεδα απ' όπου και δημιουργήθηκε η εν λόγω συνοικία. Ακολούθησε η διάνοιξη των οδών Αχαρνών, Αλκιβιάδου, Λιοσίων και Μιχαήλ Βόδα προς τιμή του ίδιου, καθώς και η πλατεία Νικολάου Μαυροκορδάτου, ενώ ο χείμαρρος Κυκλόβορος μετασχηματίστηκε σε λεωφόρο Μάρνη, δημιουργώντας έτσι στη μεγάλη συμβολή των οδών την ομώνυμη τριγωνική πλατεία. Παλαιότερα την πλατεία αυτή σκίαζε μια τεράστια λεύκα, η περίφημη λεύκα της Βάθειας, η οποία αποκόπηκε το 1926.
Επαρχία Ιστιαίας

Η επαρχία Ιστιαίας (παλαιότερα επαρχία Ξηροχωρίου) ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Εύβοιας μέχρι το 1998. Καταλάμβανε το βορειότερο τμήμα του νομού. Έδρα της επαρχίας ήταν η Ιστιαία.

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά με την διοικητική διαίρεση του 1845, με ονομασία επαρχία Ξηροχωρίου, αποτελούμενη αρχικά από τους τότε δήμους Ιστιαίας και Αιδηψού. Μέχρι τότε η περιοχή ήταν τμήμα της επαρχίας Χαλκίδας. Το 1913 μετονομάστηκε σε επαρχία Ιστιαίας καθώς το Ξηροχώρι μετονομάστηκε σε Ιστιαία. Στην συνέχεια η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1999 με την εφαρμογή του Σχεδίου Καποδίστριας.
Το 2011, τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν μέρος του νέου Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού που δημιουργήθηκε με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Οικογένεια Ιωνίδη

Η οικογένεια Ιωνίδη είναι οικογένεια εμπόρων και τραπεζιτών, τα μέλη της οποίας ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα εμφανίζονται εγκατεστημένα στο Λονδίνο. Η καταγωγή της οικογένειας έλκει από την Καισάρεια, της Μικράς Ασίας όπου επαγγέλονταν τους σαράφηδες. Ωστόσο ο πρώτος γνωστός Ιωνίδης είναι ο Ιωάννης , παπάς στην εκκλησία της Παναγίας της Ελπίδας, στο Κοντοσκάλι της Κωνσταντινούπολης παντρεμένος με την Δεσποινού (αγνώστων λοιπών στοιχείων). Η οικογένεια είχε τρία παιδιά, τον Νικόλαο, τον Κωνσταντίνο και του Λουκά, εκ των οποίων ο Κωνσταντίνος - Ιωάννης Ιπλικτζής είναι ο γενάρχης του κλάδου της γνωστής οικογένειας της Αγγλίας.

Το 1815 ο Κωνσταντίνος Ιπλικτζής επισκέφτηκε πρώτη φορά  το Μάντσεστερ της Αγγλίας, με σκοπό να εξάγει τα περίφημα υφάσματα της πόλης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο γιός του Αλέξανδρος θα εγκατασταθεί μόνιμα στο Μάνστεστερ το 1827 και θα αλλάξει το επίθετο της οικογένειας σε Ιωνίδης και θα ιδρύσει τον εμπορικό οίκο Ionides & Co. Καθώς η εταιρεία ευημερούσε η οικογένεια θα αφήσει το βιομηχανικό Μάνστεστερ και θα εγκατασταθεί στο νότιο Λονδίνο, στο περίφημο μέγαρο Holland Park 1. Ο Αλέξανδρος μάλιστα, ήταν ο πρώτος Ιωνίδης που ασχολήθηκε με την τέχνη και άρχισε να συλλέγει ζωγραφικούς πίνακες καθώς και να παραγγέλνει προσωπογραφίες της οικογένειάς του.
Τσιαπαλαίικα Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκούπας ενώ το 1974 αποσπάσθηκε από την επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτας του νομού Άρτας. Το 1997 τα Τσιαπαλαίικα εντάχθηκαν στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Τα Τσιαπαλαίικα γειτνιάζουν με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Σκούπας, με τη Δαφνωτή και τον Προφήτη Ηλία.
Ιδιοσυχνότητα

Σχεδόν όλα τα σώματα τείνουν να δονούνται κατά κύριο λόγο σε συγκεκριμένη συχνότητα (ή συχνότητες) όταν τα χτυπάμε, τα τρίβουμε, τα τεντώνουμε και τ' αφήνουμε απότομα, τα διαταράσσουμε ξαφνικά κλπ. Οι συχνότητες αυτές καλούνται φυσικές συχνότητες ή ιδιοσυχνότητες των συγκεκριμένων αντικειμένων.

Ιδιοσυχνότητα ταλαντωτή

Ιδιοσυχνότητα ενός ταλαντωτή ονομάζεται η συχνότητα που πρέπει να ταλαντώνεται ο ταλαντωτής έτσι ώστε να παρουσιάζει την ελάχιστη απόσβεση κατά την εξαναγκασμένη Ταλάντωση.
Θεωρητικά οι ταλαντώσεις που εκτελούν τα διάφορα σώματα π.χ. Μαθηματικό εκρεμές ή ο απλός αρμονικός ταλαντωτής δεν παρουσιάζουν εξασθένιση/απόσβεση και διατηρούν το πλάτος ταλάντωσής τους σταθερό. Στην πραγματικότητα αυτό δεν συμβαίνει αλλά παρουσιάζουν μικρή ή μεγαλύτερη απόσβεση με αποτέλεσμα να χρείαζεται να τους δίνουμε τακτικά ενέργεια ίση με αυτή που έχασαν για να διατηρούν σταθερό το πλάτος τους κατά το πέρασμα του χρόνου. Η συχνότητα με την οποία πρέπει να δίνουμε ενέργεια ονομάζεται ιδιοσυχνότητα και ισούται με  όπου D η σταθερά της ταλάντωσης και m η μάζα του σώματος που ταλαντώνεται.
Στην πιο απλή περίπτωση όπου ο ταλαντωτής αποτελείται από ένα ελατήριο σταθεράς k και μια μάζα m που ταλαντώνεται, η συχνότητα (σύμφωνα με τον παραπάνω τύπο) με την οποία πρέπει να ταλαντεύται το ταλαντωτής έτσι ώστε να διατηρεί σταθερό το πλάτος του ισούται με  όπου k η σταθερά του ελατηρίου και m η μάζα του σώματος που ταλαντώνεται.
Πυραμίδα του Λούβρου

Σχέδιο και κατασκευή

Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν ανέθεσε το 1983 στον σινοαμερικανό αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι την κατασκευή της πυραμίδας. Η κατασκευή, η οποία αποτελείται μονάχα από γυάλινα μέρη, φθάνει σε ύψος 21,6 μ. Η βάση της έχει πλευρές 35 μέτρων. Αποτελείται από 603 ρόμβους και 70 γυάλινα τριγωνικά κομμάτια.
Η πυραμίδα αλλά και ο προθάλαμος κατασκευάστηκαν εξαιτίας των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζε το μουσείο, καθώς η παλαιά είσοδος ήταν αδύνατο να δεχθεί το μεγάλο αριθμό επισκεπτών σε καθημερινή βάση. Οι επισκέπτες μετά την είσοδό τους στην πυραμίδα και τον προθάλαμο ανεβαίνουν στα κυρίως κτίρια του μουσείου.
Κυβερνείο Αλεξάνδρειας

Έμβλημα

Το κυβερνείο έχει έμβλημα τον Φάρο της Αλεξάνδρειας, αριστερά του στέκεται μπροστά σε ένα πλοίο η θεά Ίσιδα κρατώντας έναν πάπυρο, σύμβολο της σοφίας και της γνώσης.
Ζοζέ Μαρία Νέβες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου 1960. Μέρος της ανώτερης εκπαίδευσής του πραγματοποιήθηκε στο Ίδρυμα Ζετούλιο Βάργκας, στη Βραζιλία.

Πρωθυπουργία

Έγινε πρωθυπουργός την 1η Φεβρουαρίου του 2001. Το 2005 επισκέφθηκε 8 πρωτεύουσες πολιτειών της Βραζιλίας και στις 22 Αυγούστου τον προσφώνησε ο Πρόεδρος της Βραζιλίας, Λούλα ντα Σίλβα.
Ο Νέβες αναγνώρισε τα καταστροφικά αποτελέσματα της δουλείας και της αποικιοκρατίας στην Αφρική. Ωστόσο, έχει δηλώσει ότι πρωταρχικά οι Αφρικανοί ηγέτες είναι υπεύθυνοι για τα προβλήματα της ηπείρου σήμερα και ότι "θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αναπτύξουν με σαφήνεια μια στρατηγική για το μέλλον της Αφρικής, που θα επωφελείται από όλες τις ανθρώπινες δυνατότητες και από τους φυσικούς πόρους."
Στις 27 Ιουνίου του 2008 ανακοινώθηκε ο σχηματισμός νέας κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον ίδιο. Επρόκειτο για την πρώτη κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας με τις γυναίκες-υπουργούς να έχουν 8 επί συνόλου 15 υπουργείων.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 2011, το κυβερνών κόμμα του Νέβες κέρδισε σχεδόν 51% και 37 επί συνόλου 72 εδρών. H αντιπολίτευση παραδέχτηκε την ήττα της στις εκλογές, καθώς πέτυχε ποσοστό γύρω στο 42% των ψήφων και 33 έδρες.
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2016, αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από 15 χρόνια και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ουλίσες Κορέια ε Σίλβα.
Κόσμος 112

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-2 από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στις 17 Μαρτίου 1966 (10:28 UTC). Τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά και στην συνέχεια έλαβε την ονομασία του στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος", τον διεθνή προσδιοριστή 1966-021A καθώς και τον αριθμό 2107 στον Κατάλογο Δορυφόρων.
Ο Κόσμος 112 τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Στις 17 Μαρτίου 1967 το περίγειό της ήταν 207 km, το απόγειο 564 km, η τροχιακή κλίση 72,1 μοιρών και η τροχιακή περίοδος 92,27 λεπτά. Παρέμεινε στο διάστημα για οκτώ ημέρες. Την 25η Μαρτίου η κάψουλα επανεισόδου, στην οποία βρίσκονταν το φωτογραφικό φιλμ, αποσυνδέθηκε από το υπόλοιπο σκάφος και επανήλθε στην Γη.
855 Νιουκόμπια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Νιουκόμπιας είναι άγνωστα.
Επαναστατική Συμμαχία (Ο Πόλεμος των Άστρων)

Η Επαναστατική Συμμαχία (Rebel Alliance) είναι μια φανταστική ομάδα που υπάρχει στον Πόλεμο των Άστρων. Η Συμμαχία για την Επαναφορά της Δημοκρατίας όπως αλλιώς λεγόταν, συντάχθηκε για να πολεμήσει τη δικτατορική Γαλαξιακή Αυτοκρατορία. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1977 στην πρώτη ταινία, καθώς και στις δύο επόμενες. 
Δεκαετίες αργότερα, η Αντίσταση που ήταν η συνέχεια της Συμμαχίας, πολέμησε με το Πρώτο Τάγμα, με διάφορα μέλη της Συμμαχίας να παίρνουν μέρος σε αυτή τη σύγκρουση.

Ξεκίνημα

Η Επαναστατική Συμμαχία άρχισε να υφίσταται ως σκέψη στην ταινία Η Εκδίκηση των Σιθ - Επεισόδιο 3, όταν διάφοροι γερουσιαστές ήταν δυσαρεστημένοι με την επικίνδυνα αυξανόμενη εξουσία του καγκελάριου Πάλπατιν. Μερικοί από αυτούς τους γερουσιαστές ήταν οι Πάντμε Αμιντάλα, Γκαρμ Μπελ Ίμπλις, Μον Μόθμα και Μπέιλ Οργκάνα. Κάποιοι απο αυτούς κατάφεραν να πολεμήσουν την Αυτοκρατορία εκ των έσω.

Γαλαξιακός Εμφύλιος Πόλεμος

Στο  Μια Νέα Ελπίδα - Επεισόδιο 4, η Επαναστατική Συμμαχία έμαθε για την κατασκευή του Άστρου του Θανάτου, ενός υπερόπλου της Αυτοκρατορίας. Η πριγκίπισσα Λέια Οργκάνα ηγήθηκε μιας ομάδας και κατάφερε να αποσπάσει τα σχέδια του υπερόπλου, όμως η Αυτοκρατορία παγίδεψε το διαστημόπλοιο της και ο Νταρθ Βέιντερ την αιχμαλώτισε. Οι Λουκ Σκαϊγουώκερ, Χαν Σόλο, Τσουμπάκα και Όμπι-Ουάν Κενόμπι κατάφεραν να την σώσουν. Αυτό οδήγησε στην μάχη του Γιάβιν, στην οποία το Άστρο του Θανάτου συνετρίβη από τον Λουκ Σκαϊγουώκερ και με αυτόν το τρόπο η Συμμαχία ανέτρεψε τα δεδομένα.
Στο Επεισόδιο 5 - Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται, η Επαναστατική Συμμαχία δέχεται μια σημαντική ήττα όταν η Αυτοκρατορία τους νίκησε στον πλανήτη Χοθ που ήταν η βάση τους, απο όπου και υποχώρησαν. Όσες στρατιωτικές δυνάμεις της Συμμαχίας γλύτωσαν, παρέμειναν στο διάστημα και συγκεκριμένα στο διαστημόπλοιο του διαστημικού ναυάρχου Άκμπαρ.
Στο Επεισόδιο 6 - Η Επιστροφή των Τζεντάι, η Συμμαχία ανασυντάχθηκε και έμαθε ότι κατασκευάζεται το δεύτερο Άστρο του Θανάτου και πως ο αυτοκράτορας θα βρισκόταν εκεί. Η Μον Μόθμα όρισε τους Λάντο Καλρίσιαν και τον αστρο-ναύαρχο Άκμπαρ, διοικητές του αστρικού στόλου και έστειλε την Λέια και τον Σόλο να απενεργοποιήσουν τις ασπίδες του υπερόπλου, ενώ ο Λουκ θα απασχολούσε τον Βέιντερ. Η Συμμαχία θριάμβευσε στην μάχη του Έντορ, όπου εξοντώθηκαν ο αυτοκράτορας Πάλπατιν, ο Νταρθ Βέιντερ καθώς και ανώτατοι αξιωματικοί της Αυτοκρατορίας. Με αυτόν το τρόπο η απειλή της Αυτοκρατορίας σταμάτησε να υφίσταται και ελευθερώθηκε σχεδόν όλος ο γαλαξίας.

Διαδοχή

Έναν χρόνο μετά τη μάχη του Έντορ η Συμμαχία κατάφερε να ελευθερώσει όλο το γαλαξία και να επαναφέρει το δημοκρατικό πολίτευμα. Εικοσιεννιά χρόνια μετά, η Δημοκρατία βρέθηκε αντιμέτωπη με το Πρώτο Τάγμα, το οποίο είχε βγει απο τις στάχτες της Αυτοκρατορίας και απειλούσε την ειρήνη στον γαλαξία. Η Δημοκρατία δεν θεώρησε πως απειλείται και έτσι αγνόησε το Πρώτο Τάγμα. Η Λέια Οργκάνα ηγήθηκε της Αντίστασης που ήταν μια ομάδα με άλλα παλιά μέλη της Συμμαχίας, που σκοπό είχε να σταθεί ενάντια στο Πρώτο Τάγμα. Αυτή η σύγκρουσή διαδραματίστηκε στο Επεισόδιο 7 - Η Δύναμη Ξυπνά.
Περισσοδάκτυλα

Μορφολογικά χαρακτηριστικά

Οι διάφορες οικογένειες των περισσοδακτύλων έχουν αναπτύξει ευκρινείς μορφολογικές διαφορές, ως αποτέλεσμα της προσαρμογής τους σε διαφορετικά ενδιαιτήματα και διαφορετικούς τρόπους διαβίωσης.
Έχουν ωστόσο κοινά χαρακτηριστικά στη δομή των άκρων και της οδοντοστοιχίας. Όλα τα σύγχρονα και η πλειονότητα των εξαφανισμένων περισσοδακτύλων είναι μεγαλόσωμα ζώα. Το εξαφανισμένο Παρακεραθηρίο του Ολιγοκαίνου είναι μάλιστα το μεγαλύτερο χερσαίο θηλαστικό που έχει υπάρξει.
Τα μέλη της οικογένειας των ρινοκερατιδών είναι όπως και οι ελέφαντες παχύδερμα, ενώ οι τάπιροι και οι ίπποι καλύπτονται από κοντό και πυκνό τρίχωμα.

Άκρα, κρανίο και οδοντοστοιχία

Τα περισσοδάκτυλα έχουν όπως όλα τα οπληφόρα στις απολήξεις των άκρων τους οπλές. Οι ρινόκεροι έχουν στις οπλές τους τρία δάκτυλα, ενώ οι τάπιροι έχουν στα μπροστινά άκρα τέσσερα και στα πίσω άκρα τρία δάκτυλα. Οι ίπποι εμφανίζουν μονοδακτυλία. Στο κρανίο των ρινόκερων φύονται ένα, η δύο κέρατα, τα οποία δεν αποτελούνται όπως τα κέρατα των αρτιοδακτύλων από οστεική μάζα, αλλά από κερατίνη. Το άνω χείλος και η ρίνα έχουν εξελιχθεί στους τάπιρους σε μικρή προβοσκίδα, με την οποία λαμβάνουν την φυτική τους τροφή.
Ο οδοντικός τύπος των περισσοδακτύλων είναι: I 0-3/0-3 C 0-1/0-1 P 3-4/3-4 M 3/3.

Συστηματική

Τα περισσοδάκτυλα εκπροσωπούνται σήμερα από τρεις οικογένειες, τις ιππίδες (Equidae), τις ταπιρίδες (Tapiridae) και τις ρινοκερατίδες (Rhinocerotidae). Οι οικογένειες αυτές φαινοτυπικά διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους και ο πρώτος που αντιλήφθηκε τη συγγενική σχέση μεταξύ αυτών ήταν το 19ο αιώνα ο ζωολόγος Ρίτσαρντ Όουεν (Richard Owen), ο οποίος τα κατέταξε σε μια κοινή τάξη, την οποία ονόμασε Perissodactyla, από τις ελληνικές λέξεις περισσός και δάκτυλον.
Οι ζωολόγοι αναγνωρίζουν 17 σύγχρονα είδη περισσοδακτύλων, τα οποία ανήκουν σε 6 γένη. Οι ρινόκεροι (4 γένη) και οι τάπιροι (1 γένος) αποτελούν την υποτάξη των κερατομόρφων (Ceratomorpha), ενώ τα άλογα, οι ζέβρες και οι όνοι της οικογένειας των ιππιδών ανήκουν όλα στο ίδιο γένος και αποτελούν την υποτάξη των ιππομόρφων (Hippomorpha).
Σίνισα Ντομπρασίνοβιτς

Σύλλογοι

Έχει αγωνιστεί κατά σειρά στις ομάδες ΦΚ Ρουντάρ Πλιέβλια, Κ.Σ.Κ. Λόκερεν, Απόλλων Λεμεσού, Διγενής Ακρίτας Μόρφου, Α.Σ. Ομόνοια Λευκωσίας, Ανόρθωση Αμμοχώστου, ΑΟ Νέα Καβάλα και στη Π.Α.Ε. Βέροια. Την ποδοσφαιρική περίοδο 2013-14 αγωνίζεται στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο τον Αύγουστο του 2013.

Εθνική ομάδα

Παρόλο που έχει γεννηθεί στην πόλη Ίβανγκραντ της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου, που τότε ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβία, το 2009 ο ποδοσφαιριστής επέλεξε να αποδεχθεί την πρόσκληση να εκπροσωπεί την Εθνική Κύπρου (αγωνιζόταν στην Κύπρο από το 2000), παίρνοντας την κυπριακή υπηκοότητα. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου στις 10 Οκτωβρίου 2009 στο νικηφόρο παιχνίδι με αντίπαλο την Εθνική Βουλγαρίας (4-1).
Ναός Επισκοπής Θήρας

Αρχιτεκτονική και Εσωτερική Διακόσμηση

Ο ναός είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο, ο οποίος έχει δεχτεί διάφορες προσθήκες. Στη θέση του ναού υπήρχε παλαιότερα τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική, τμήματα και γλυπτά της οποίας ενσωματώθηκαν στο μεσοβυζαντινό κτίσμα.
Σημαντικότερα στοιχεία από την εσωτερική του διακόσμηση είναι το μαρμάρινο τέμπλο του και οι τοιχογραφίες του, η χρονολόγηση των οποίων διχάζει ακόμα τους βυζαντινολόγους και τοποθετείται μεταξύ τέλους 11ου και τέλους 12ου αιώνα.

Η εικόνα της Παναγιάς της Γλυκοφιλούσας

Η πιο σημαντική εικόνα που βρίσκεται στον Ναό Επισκοπής Θήρας είναι η Παναγιά Γλυκοφιλούσα, η οποία είναι λιτανευτική εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό στον εικονογραφικό τύπο της Γλυκοφιλούσας, ενώ στο πλαίσιο υπάρχουν οι μορφές έξι ιεραρχών. Η εικόνα συμμετείχε στις λιτανείες στα τείχη της Κωνσταντινούπολης και δόθηκε στον Ναό της Επισκοπής τον 11ο αιώνα.
Παγετώνας και Φιόρδ Ιλούλισσατ

Η πόλη του Ιλούλισσατ

Η πόλη Ιλούλισσατ (Ilulissat) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός της Γροιλανδίας, με πληθυσμό 4,533 ανθρώπους, καθώς και η έδρα του Δήμου Ιλούλισσατ (Ilulissat Kommuniat) ο οποίος καλύπτει έκταση 47,000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η πόλη βρίσκεται περίπου στο μέσον της δυτικής ακτής της χώρας και 200 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου.
Το Ιλούλισσατ είναι επίσης γνωστό με το δανικό του όνομα Γιάκομπσχαβν (Jakobshavn) που σημαίνει «Λιμάνι του Γιάκομπ» (Jacob's Harbour). Σε απευθείας μετάφραση Ιλούλισσατ είναι η γροιλανδική λέξη «παγόβουνα». Η πόλη αποτελεί την τον πλέον τουριστικό προορισμό της Γροιλανδίας λόγω της εγγύτητάς της στον Παγετώνα Ιλούλισσατ. Η πόλη Ιλλούλισσατ είναι επίσης η γενέτειρα του διάσημου πολικού εξερευνητή Κνουντ Ράσμουσεν (Knud Rasmussen) και το σπίτι όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια, στο κέντρο της πόλης, έχει μετατραπεί σε μουσείο αφιερωμένο σε αυτόν.
Στην ευρύτερη περιοχή του παγετώνα υπήρχαν οικισμοί των Ινουίτ επί τουλάχιστον 3000 χρόνια. Ο εγκαταλελειμμένος οικισμός του Σερμερμιούτ (Sermermiut), δύο χιλιόμετρα νότια της πόλης του Ιλούλισσατ, ήταν από τους μεγαλύτερους της Γροιλανδίας με περίπου 250 κατοίκους. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε το 1741 από τον Δανό ιεραπόστολο Πόουλ Έγκεντε (Poul Egede) για τον έμπορο Γιάκομπ Σέβεριν (Jakob Severin) ο οποίος είχε ιδρύσει έναν εμπορικό σταθμό στην περιοχή.
Αιθανικός μεθυλεστέρας

Εστεροποίηση

Ο αιθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης μεθανόλης (CH₃OH) και αιθανικού οξέος (CH₃COOH) σε όξινο περιβάλλον:

Αλκυλίωση

Ο αιθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης αιθανικού νατρίου (CH₃COONa) με μεθυλαλογονίδιο (CH₃X):

Ακυλίωση

Ο αιθανικός μεθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης μεθανόλης (CH₃OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις:
1. Με ακετυλαλογονίδιο (CH₃COX):
2. Με άλλον αιθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, CH₃COOR):
3. Με προπενόνη (CH₃CH=C=O):

Σαπωνοποίηση

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας αιθανικό νάτριο (CH₃COONa) και μεθανόλη (CH₃OH):

Μετεστεροποίηση

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας αιθανικό αλκυλεστέρα και μεθανόλη:

Αμμωνιόλυση

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH₃), σχηματίζοντας αιθαναμίδιο (CH₃CONH₂) και μεθανόλη (CH₃OH):

Αμινόλυση

Πρόκειται για μια παραλλαγή της αμμωνιόλυσης, κατά την οποία χρησιμοποιείται πρωτοταγής ή δευτεροταγής αμίνη (RNH₂ ή R₂NH, με όχι υποχρεωτικά ίδια τα R), αντί αμμωνίας, σχηματίζοντας N-αλκυλαιθαναμίδιο (CH₃CONHR) ή N,N-διαλκυλαιεθαναμίδιο (CH₃CONR₂), αντιστοίχως, αντί μεθαναμιδίου:

Επίδραση οργανομαγνησιακών ενώσεων

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας μεθυλοκετόνη (RCOCH₃) και μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο(CH₃OMgX):

Αναγωγή

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη (CH₃OH) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):
2. Με διυδρογόνο (H₂) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH₄):

Συμπύκνωση

O αιθανικός μεθυλεστέρας δίνει χημική αντίδραση συμπύκνωσης με επίδραση νατρίου σε απρωτικούς διαλύτες, σχηματίζοντας βουτανοδιόνη  και μεθανολικό νάτριο (CH₃ONa):

Εφαρμογές

Η κύρια εφαρμογή του αιθανικού μεθυλεστέρα είναι ως ένας πτητικός και χαμηλής τοξικότητας διαλύτης για κόλλες, μπογιές και για αφαίρεση της βαφής από νύχια.
Ο αιθανικός ανυδρίτης μπορεί να παραχθεί με καρβονυλίωση του αιθανικού μεθυλεστέρα με μια διεργασία που εμπνεύσθηκε από τη σύνθεση αιθανικού οξέος Μονσάντο (Monsanto).
Μακτρισμός

Ο Μακτρισμός είναι ένας Αρχαίος Ελληνικός χορός που χορευόταν από γυναίκες.
Ο μακτρισμός περιγράφεται ως μια σειρά από ένα είδος γελοίων ή κωμικών χορών. Το στριφογύρισμα των ισχίων ήταν το χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου χορού, ενώ χορεύονταν κυρίως από γυναίκες. Ο μακτρισμός είναι η νεότερη ονομασία του χορού "Απόκινος", αλλά αναφέρονται σαν δύο διαφορετικοί χοροί.
ΦΚ Χοβέρλα Ουζχορόντ

Ιστορία

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1946 σαν Spartak Uzhhorod. Το 1961 μετονομάστηκε σε Verhovyna και το 1971 σε Hoverla. Το 1982 μετονομάστηκε σε Verhovyna για δύο χρόνια.
Το 2001, συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουκρανίας, τερματίζοντας στην τελευταία θέση, με αποτέλεσαμ να υποβιβαστεί στην Persha Liha. Επανήλθε το 2004-05 και το 2007–08, αλλά διαβαθμίστηκε και τις δύο φορές την αμέσως επόμενη χρονιά.
Πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος 2011-12 μετονομάστηκε σε FC Hoverla-Zakarpattia Uzhhorod.
Πριν από την έναρξη της περιόδου 2012-13 μετονομάστηκε σε ΦΚ Χοβέρλα Ουζχορόντ.