google/wiki40b huggingface dataset:
Μονή Σίντζας Αρκαδίας

Ιστορία

Σύμφωνα με την μυθολογία, στο σημείο όπου χτίστηκε η μονή, η θάλασσα ξέβρασε τη Σεμέλη και τον γιο της Διόνυσο. Έτσι, χτίστηκε αρχαίο ιερό προς τιμήν του Διόνυσου, το οποίο εξελίχθηκε αργότερα σε χριστιανικό ναό. Το όνομα Σίντζα, προέρχεται από την τσακώνικη λέξη «συντζά», που σημαίνει Συκιά. Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλιο του Πατριάρχη Κυρίλλου Α΄ Λουκάρεως, το έτος 1622, σύμφωνα με οποίο αποδίδει στη Μονή το σταυροπηγιακό της προνόμιο. Το έγγραφο αυτό, υπέγραψε, μεταξύ άλλων, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεοφάνης Γ΄. Κατά τα έτη της Τουρκοκρατίας, η μονή υπαγόταν στην Επισκοπή Ρέοντος - Πραστού. Το 1798, ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, ανανέωσε το σταυροπηγιακό προνόμιο της Μονής.
Το 1828, δύο χρόνια μετά την καταστροφική επέλαση του Ιμπραήμ πασά, η Μονή αρχίζει να παρακμάζει. Παρόλα αυτά, η μονή βοήθησε στην ανασυγκρότηση του Ελληνικού κράτους και πρόσφερε το 1830, 250 τάλληρα δίστηλα για την ανέγερση σχολείων. Το 1831, η Μονή πρόσφερε στον έρανο του Λεωνιδίου, 1500 φοίνικες. Τον Μάιο του 1834, η Νομαρχία Αρκαδίας, ζήτησε από τη Βασιλική Γραμματεία να πάρει οριστική απόφαση για τη διάλυση της Μονής Σίντζας. Ζήτησε επίσης, να διαλυθεί και η Μονή Ρεοντινού και τα κτήματά τους να παραχωρηθούν στην Μονή Αρτοκωστάς.

Η μονή

Η μονή, βρίσκεται χτισμένη μέσα σε έναν απόκρημνο βράχο, πάνω από την πεδιάδα του Λεωνιδίου, σε υψόμετρο 500 μ. Πάνω από την είσοδο του μοναστηριού, υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα, με την χρονολογία 1783, την χρονιά δηλαδή που ανακαινίστηκε. Κοντά στο μοναστήρι, υπάρχουν δύο αξιόλογοι τάφοι. Ο πρώτος είναι ρωμαϊκός, βρίσκεται λαξευμένος μέσα στον βράχο και φέρει επιγραφή που δεν σώζεται ακέραια: «ΤΩΠΟC ΤΙΒ ΚΛΑΥΔΙΟΥ ΕΥΡΩΤΑ». Ο δεύτερος, είναι πιθανόν τάφος Φράγκου μοναχού. Υπάρχει επιγραφή γραμμένη στα γαλλικά και ανήκει στον Χριστόφορο από τη Μαγαδασκάρη: «on revient toujours....á sa première amour». 
Το καθολικό της Μονής, είναι κτίσμα των αρχών του 17ου αι. και ανήκει στον τύπου του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο. Εσωτερικά είναι γεμάτο με αγιογραφίες, οι οποίες δεν διασώθηκαν. Οι αγιογραφίες, ήταν έργα των Παναγιώτη και Κυριάκου Κουλιδά, με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας. Στο εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, υπάρχουν εικόνες του 17ου αιώνα. Στο προσκυνητάρι, έχει φιλοτεχνηθεί η εικόνα της Κοιμήσεως του Αγίου Νικολάου, «διά χειρός Κυριάκου Κουλιδᾶ τό ἒτος 1767». Στη λειψανοθήκη της Μονής, φυλάσσονται λείψανα αγίων, ανάμεσα σ' αυτά και του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Τιμώντας τον Άγιο Διονύσιο, οι μοναχές έχτισαν ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο σ' αυτόν, χτισμένο μέσα στον βράχο. Η μονή έχει ένα μετόχι, τον Άγιο Χαράλαμπο, πλησίον του Λεωνιδίου. Παλαιότερα και ο ναός του Αγίου Λεωνίδα, κοντά στο Λεωνίδιο, αποτελούσε μετόχι της Μονής. Η μονή, εορτάζει στην εορτή του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, στην ανακοιμηδή των λειψάνων του στις 9 Μαΐου και στην εορτή του Αγίου Διονυσίου στις 3 Οκτωβρίου.
Αββαείο Αγίου Αρχαγγέλου Εύβοιας

Ιστορία

Το 1223, ο Επίσκοπος του Νεγροπόντε (Εύβοια) παραχώρησε το ελληνικό μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου, το οποίο ευρισκόταν εντός των ορίων της Επισκοπής του Νεγροπόντε, στο Αββαείο των Χορταϊτών, ώστε να αποτελέσει θυγατρικό αββαείο του τελευταίου. Το ακριβές διάστημα της παρουσίας των Φράγκων μοναχών στο αββαείο παραμένει άγνωστο. Στην περίπτωση που η παρουσία τους δεν έλαβε τέλος στην διάρκεια του 12ου αιώνα, τότε, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως αυτή έλαβε τέλος το 1470 με την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς.
Κώστας Τσίγκης

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1933 αγωνιζόμενος στον Τραστ Λευκωσίας. Αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού ακραίου κυνηγού (έξω δεξιά). Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Το 1938 ο Τραστ διαλύθηκε. Ο Τάκης Τσίγκης συνέχισε για μικρή περίοδο στον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Το 1939 μετεγγράφηκε στον ΑΠΟΕΛ στον οποίο παρέμεινε ως το 1952. Στον ΑΠΟΕΛ αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού μπακ.
Συμμετείχε σε 8 τελικούς κυπέλλου, 4 με τον Τραστ και 4 με τον ΑΠΟΕΛ. Στο κύπελλο Κύπρου 1934-35 πέτυχε το νικητήριο γκολ του τελικού με το οποίο ο Τραστ νίκησε τον ΑΠΟΕΛ και αναδείχθηκε πρώτος κυπελλούχος Κύπρου. Στον τελικό του κυπέλλου Κύπρου 1935-36 πέτυχε τέταρτο γκολ του Τραστ. Οι υπόλοιποι τελικοί που συμμετείχε ήταν τις περιόδους 1936-37, 1937-38, 1945-46, 1946-47, 1947-48 και 1948-49.

Καριέρα προπονητή

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής. Κατά διαστήματα υπήρξε υπηρεσιακός προπονητής του ΑΠΟΕΛ (1952, 1953-54). Την περίοδο 1955-57 αποτέλεσε προπονητής της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου.
Γλαρέντζα

Ιστορία

Χτίστηκε από τους Βιλλεαρδουίνους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας στη θέση της αρχαίας Κυλλήνης στην Ηλεία κατά τον 13ο αιώνα και χρησίμευσε ως επίνειο της Ανδραβίδας, της πρωτεύουσας του πριγκιπάτου.
Η ιδιαίτερη σημασία της πόλης φαίνεται από το γεγονός ότι τα νομίσματα του πριγκιπάτου, τα τορνέζια, έφεραν την ένδειξη DE CLARENTIA και αργότερα DE CLARENCIA. Τα τορνέζια παράγονταν από το Πριγκιπάτο της Αχαΐας, με άδεια που έδωσε ο Ροβέρτος Β' ντε Κουρτεναί στο Γοδεφρείδο Β' Βιλλεαρδουίνο.
Το λιμάνι και το κάστρο της Γλαρέντζας υποστηριζόταν και από το φρούριο Χλεμούτσι το οποίο βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή. H Γλαρέντζα απέχει περίπου 5-6 χλμ. από το Χλεμούτσι και 12-13 χλμ από την Ανδραβίδα.
Η πόλη αναφέρεται στις πηγές της εποχής με διάφορα ονόματα, όπως Γραρέντζα, Κλαρένζα, Κλαρέντσα, Κλορένστια και Κιοφέντσα .
Αρκετές πληροφορίες για την Γλαρέντζα δίνει το Χρονικό του Μορέα. Ο άγνωστος συγγραφέας την αναφέρει ως Κλαρέντζα (η πιο κοντινή απόδοση στα Ελληνικά του CLARENTIA), περίπου 20 φορές 
Τα πλοία από την Ιταλία ξεκινούσαν συνήθως από το Μπρίντιζι όπως φανερώνεται από το κείμενο, με χρόνο πλεύσης συνήθως δύο ή το πολύ τρεις ημέρες
Στα μέσα του 14ου αιώνα, αν και το νομισματοκοπείο της έχει σταματήσει να κόβει νομίσματα, η πόλη ήταν, λόγο του λιμανιού της, μεγάλο εμπορικό κέντρο για ολόκληρη την Αχαΐα. Ο πλούτος της πόλης ήταν σημαντικός αν λάβουμε υπόψη ότι υπήρχαν λιμενικά τέλη 2%-3% επί της αξίας των διακινηθέντων εμπορευμάτων. Στις αρχές του 15ου αιώνα αρχίζει να χάνει τον πλούτο της όπως και όλο το πριγκιπάτο, περνώντας στα χέρια της οικογένειας των Τόκκων και αλλάζει χέρια αρκετές φορές μεταξύ των πριγκίπων της Αχαΐας, των Καταλανών και των Βυζαντινών.
 
Το 1430 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γκρεμίζει τα τείχη της για να σταματήσει τις συνεχείς ανακαταλήψεις. Μετά την Οθωμανική κυριαρχία του Μοριά, η Γλαρέντζα χάνει την προηγούμενη αίγλη της και τη θέση της ως σημαντικό λιμάνι, καταλαμβάνουν η Πάτρα και το Κατάκολο.
Το δουκάτο της Γλαρέντζας πιθανότατα έδωσε το όνομά του στον τίτλο Duke of Clarence της Αγγλίας, ο οποίος υπάρχει ακόμα και σήμερα. Η Γλαρέντζα αναφέρεται επίσης και στον Ζητιάνο του Ανδρέα Καρκαβίτσα.
Δυναστεία των Αγιαδών

Αγιάδες ή Αγίδες ονομαζόταν τα μέλη της μίας εκ των δύο βασιλικών γενεών που συμβασίλευαν στην αρχαία Σπάρτη. Η άλλη γενεά ήταν αυτή των Ευρυποντιδών.

Καταγωγή

Η ιστορία της δυναστείας ξεκινά με την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο και την κατάληψη της Λακωνίας από τον Αριστόδημο τον Ηρακλείδη. Αυτός απέκτησε δύο διδύμους γιους, τον Ευρυσθένη και τον Προκλή, οι οποίοι μετά την ενηλικίωση τους συμβασίλεψαν, όπως όριζε ο χρησμός του μαντείου των Δελφών. Οι δύο βασιλείς ήταν ισότιμοι, αλλά υπήρχε μια θεωρητική πρωτοκαθεδρία του Ευρυσθένη (και της γενιάς του), μιας και ήταν ο μεγαλύτερος από τα δίδυμα .
Ο Ευρυσθένης είναι μεν ο ιδρυτής της δυναστείας· για αυτό το λόγο τα μέλη της ονομάζονται και Ευρυσθενίδες, αλλά το όνομα της γενεάς προέρχεται από τον γιο του τον Άγι (ή Άγιδα).
Αργυρούπολη Κιλκίς

Ιστορικά στοιχεία

Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Στρέζοβο και η μετονομασία έγινε στις 31/8/1926 (Φ.Ε.Κ 346/1926). Παρά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870 οι κάτοικοι του Στρεζόβου παρέμειναν πιστοί στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1879 με την εγκατάσταση του Βούλγαρου ουνίτη επισκόπου στο Κιλκίς, Νείλου Ισβόρωφ, οι κάτοικοι του χωριού ασπάστηκαν την Ουνία. Μετά το 1893, όταν ο νέος Βουλγαρουνίτης επίσκοπος, Λάζαρος Μλαντένωφ προσχώρησε στην Βουλγαρική εξαρχία, οι Στρεζοβίτες προσχώρησαν και αυτοί στη Βουλγαρική εκκλησία. Μετά την συνθήκη του Νεϊγύ, το 1919, και το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ του 1924 οι κάτοικοι αποχώρησαν στη Βουλγαρία.

Σήμερα

Οι κάτοικοι είναι πρόσφυγες από τον Πόντο και κύρια από τα χωριά της Αργυρούπολης Πόντου εκ της οποίας προέρχεται και η ονομασία. Τα χωριά προέλευσης είναι το Τσιαγούλ (σημερινό Τσαγίλ Σιράν,  τουρκ. Cagil Siran), η Χουτουρά (σημερινό Αλεμντάρ Γκιουμουσανέ, τουρκ. Alemdar Gumushane), το Κανάκ, το Καρατζά, το Μαυρολίθι, το Ουλουσειράν, η Άλμη, το Πελέν (σημερινό Μπελέν Σιράν,  τουρκ. Belen Siran), η Δέρραινα, το Κιαλάντον, τα Λωρία Μούζενας, το Τσερκεζάντον και η Τσολόσαινα (σημερινό Μπαχτσελίκ Γκιουμουσανέ,  τουρκ. Bahcelik Gumushane), όλα κείμενα στην ευρύτερη περιοχή Αργυρούπολης του Πόντου. 
Λόγω της κλίσεως του εδάφους στο χωριό υπάρχουν δύο μαχαλάδες στους οποίους και υπάρχουν οι εκκλησίες Προφήτη Ηλία στον "Κάτω Μαχαλά" και Κωνσταντίνου και Ελένης στον "Άνω Μαχαλά". Η πανήγυρις του χωριού είναι στις 21 Μαΐου. Οι κάτοικοι σήμερα ασχολούνται κύρια με γεωργικές εργασίες. Το χωριό είναι ευρύτερα γνωστό στο Πανελλήνιο λόγω των Αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων που υπήρχαν παλαιότερα εκεί και των πολλών στρατιωτικών μονάδων που επίσης βρίσκονταν εκεί φιλοξενώντας περί τους 4.000 στρατιώτες.
2336 Σινγιάνγκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σινγιάνγκ είναι άγνωστα.
Ευρωμπάσκετ 1961

Το 12o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1961 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1961) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δέκα εννιά εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γιουγκοσλαβία και έλαβε χώρα στο Βελιγράδι, κατά το διάστημα από τις 29 Απριλίου ως τις 8 Μαΐου.
Σε αυτή τη διοργάνωση οι Γιουγκοσλάβοι εμφανίζονται για πρώτη φορά με καλή ομάδα και υπό την καθοδήγηση του Άτσα Νίκολιτς και του τεράστιου Ράντιβοϊ Κόρατς -που ήταν και ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 216 πόντους (24 μ.ο.)- αλλά και με τη βοήθεια του Ίβο Ντάνεου κατακτούν το αργυρό μετάλλιο, κάνοντας μόλις δύο ήττες κι αυτές απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, τους παραδοσιακά πανύψηλους και αχτύπητους αγωνιστικά Σοβιετικούς. Το χάλκινο πήγε στα χέρια των Βουλγάρων που νίκησαν στον μικρό τελικό την Γαλλία. Ο Βίκτορ Ζουμπκόφ γίνεται ο μοναδικός που κατακτά τον τίτλο του MVP για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση. Οι Ούγγροι αρχίζουν σιγά σιγά να ρίχνουν το επίπεδο τους με πρώτο έντονο μελανό σημείο την βαριά ήττα 93-31 από τους Σοβιετικούς.
Στο τουρνουά αυτό επέστρεψε και η Ελλάδα αλλά τερμάτισε 17η, έχοντας για πρώτους σκόρερ τους Αμερικάνο με 91 πόντους (15,2 μ.ο.), Χρηστέα με 74 πόντους (12,3 μ.ο.), Μουρούζη με 49 πόντους (8,2 μ.ο.).
Στο τουρνουά αυτό επιχειρήθηκε από εταιρεία η επιβράβευση των καλυτέρων παικτών με ένα σκούτερ. Ο πρόεδρος όμως της FIBA Ουίλλιαμ Τζόουνς αρνήθηκε κάτι τέτοιο λέγοντας πως είμαστε ερασιτέχνες! Από αυτή την διοργάνωση και έπειτα οι αγώνες θα διεξάγονται σε κλειστά γυμναστήρια. Είναι η τελευταία φορά επίσης που συμμετέχουν εθελοντικά ομάδες, αφού υπάρχει μεγάλη συμμετοχή (ρεκόρ συμμετοχών με 19 ομάδες) με συνέπεια να δημιουργούνται οργανωτικά προβλήματα. Έτσι, από εδώ και μπρος, ξεκίνησαν τα προκριματικά του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος, το λεγόμενο Τσάλεντζ Ράουντ.

Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 13-19

Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στην Β' Φάση των καλύτερων 12 ομάδων. Χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ των έξι ομάδων και από αυτούς τους ομίλους, οι δύο πρώτες προκρίνονταν στα ημιτελικά. Οι υπόλοιπες οδηγούνταν σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-12. Οι υπόλοιπες ομάδες της Α' Φάσης δημιούργησαν δύο ομίλους (των τεσσάρων και τριών ομάδων αντίστοιχα) για να οδηγηθούν στη συνέχεια σε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 13-19.
Αλέξανδρος Βογορίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν ο μικρότερος γιος ενός εκ των πλέον ισχυρών ατόμων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία – του Στεφάνου Βογορίδη – και αδελφός του Νικολάου Βογορίδη, ο οποίος έγινε ισχυρός πολιτικός στην Μολδαβία. Ο Αλέξανδρος Βογορίδης φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη και μετέπειτα στην Γαλλία.
Σπούδασε Αστικό Δίκαιο στην Γερμανία. Κατείχε υψηλόβαθμα αξιώματα σε δημόσιες θέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Υπουργός Δημοσίων Έργων, Ταχυδρομείων και Τηλεγράφων, διπλωματικός αντιπρόσωπος στη Μολδαβία, μέλος της διπλωματικής αποστολής στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και πρέσβης στην Αυστροουγγαρία (1876–1877).
Μετά το πόλεμο του 1877–1878 κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και την επακόλουθη Συνθήκη του Βερολίνου, ο Αλέξανδρος Βογορίδης ορίστηκε γενικός διοικητής της Ανατολικής Ρωμυλίας υπό την προστασία του Αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας στις 13 Μαρτίου 1879 και διατηρήθηκε στο συγκεκριμένο αξίωμα μέχρι το 1884. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ακολούθησε πολιτική διακρίσεων κατά της ελληνικής μειονότητας. Ήταν σε στενή σχέση με τους ηγέτες του Κόμματος των Φιλελευθέρων που εξορίστηκαν από το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας – Πέτρο Σλαβέικοφ και Πέτκο Καραβέλοφ.
Μετά τη παραίτηση του Αλεξάνδρου Α΄ το 1886, ο Αλέξανδρος Βογορίδης ήταν ένας από τους υποψήφιους για τον βουλγαρικό θρόνο. Απεβίωσε στο Παρίσι.
Πρελούδιο

To πρελούδιο είναι μουσικό κομμάτι σχεδιασμένο να παιχθεί ως εισαγωγή πριν από μια σύνθεση, συνήθως μια Φούγκα ή Σουίτα. Στην πρωταρχική του μορφή, το πρελούδιο λειτουργούσε περισσότερο ως άσκηση των μουσικών πριν την εκτέλεση του κυρίως έργου, καθώς και για το κούρδισμα και τη σταθεροποίηση των οργάνων. Για το λόγο αυτό ήταν σύνθεση ελεύθερη στη δομή και περισσότερο αυτοσχεδιαστικού χαρακτήρα. Κατά την περίοδο του ρομαντισμού, το πρελούδιο αποτελεί πολλές φορές αυτόνομο μουσικό κομμάτι, όπως για παράδειγμα σε συνθέσεις του Σοπέν ή του Φραντς Λιστ. Τα παλαιότερα γνωστά πρελούδια χρονολογούνται το 1448 και είναι γραμμένα για το εκκλησιαστικό όργανο ως εισαγωγή πριν την εκκλησιαστική φωνητική μουσική. Η ονομασία πρελούδιο χρησιμοποιείται, επίσης, για εισαγωγές Όπερας.
Γεώργιος Νικολαΐδης (στρατιωτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στο Στρατιωτικό σχολείο των Ευελπίδων. Κατατάχτηκε με βαθμό ανθυπολοχαγού στο πεζικό το 1896 και πήρε μέρος αμέσως στον πόλεμο του 1897 στην Κρήτη με το 1ο Σύνταγμα Πεζικού υπό τον Βάσο. Πήρε πτυχίο επιτελικής υπηρεσίας και αποσπάστηκε στο Γενικό Επιτελείο του Στρατού, στο τμήμα μεταγωγών, όπου ασχολήθηκε με τα σιδηροδρομικά ζητήματα μέχρι το 1910. Πήρε μέρος ως λοχαγός και ταγματάρχης στους Βαλκανικούς πολέμους και διεύθυνε στην Θεσσαλονίκη την αποστράτευση του 1913.
Το 1920 αποστάλθηκε στην Μικρά Ασία όπου διετέλεσε διοικητής της Βάσης Σμύρνης, αρχηγός του Πεζικού της ΙΙ Μεραρχίας στις επιχειρήσεις του Εσκή Σεχήρ, και μετά διοικητής της ΙΙΙ Μεραρχίας στην εκστρατεία Άγκυρας.
Το 1921 διορίστηκε υπασπιστής του Βασιλέα Κωνσταντίνου και ακολούθως του Βασιλέα Γεωργίου του Β΄. Αποστρατεύτηκε το 1922 με βαθμό αντιστράτηγου. Διετέλεσε υπουργός επί των Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων στην Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά από τις 12 Δεκεμβρίου 1938 ως τις 20 Απριλίου 1941.
Χάλκινη λαβή (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Περιγραφή

Είναι παράδειγμα λειτουργικής τέχνης. Η λαβή ήταν προσαρμοσμένη σε πολυτελή λεκάνη και είναι καλλιτεχνικά διαμορφωμένη σε μορφή ελάφης που κατασπαράζεται από δύο λιοντάρια.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο ίσως αττικού εργαστηρίου και χρονολογείται στο 480 π.Χ. περίπου.
Drag queen

Drag queen (ελεύθερη μετάφραση: ντραγκ κουίν), ονομάζεται το άτομο, συνήθως άνδρας, που παρουσιάζεται ως μια υπερβολική εκδοχή του αντίθετου φύλου. Η παρουσίαση γίνεται με τη χρήση μακιγιάζ, φορεμάτων, περουκών, ψεύτικων βλεφαρίδων κ.λ.π.. Ο όρος ντραγκ κουίν δε πρέπει να συγχέεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή με την ταυτότητα φύλου, μιας και ντραγκ κουίν μπορεί να είναι οποιοσδήποτε το επιθυμεί. Στην περίπτωση που μια γυναίκα παρουσιάζεται φορώντας ανδρικά ρούχα, τότε ονομάζεται ντραγκ κινγκ (αγγλικά: drag king).

Ιστορία και σκοπός

Συνήθως οι ντραγκ κουίν είναι καλλιτέχνες που -μέσα απο τον τρόπο που ντύνονται ή και εκφράζονται- έχουν σκοπό να διασκεδάσουν το κοινό ή να περάσουν κοινωνικά μηνύματα. Πολλές ντραγκ κουίν μιμούνται γνωστούς καλλιτέχνες (συνήθως γυναίκες). Μπορεί να τραγουδούν ζωντανά, να συμμετέχουν σε θεατρικές παραστάσεις ή κινηματογραφικές ταινίες. Άλλες ντραγκ κουϊν εφευρίσκουν δικές τους περσόνες. Γενικά, δεν υπάρχει κανόνας για το πως πρέπει ή δεν πρέπει να εκφράζεται μια ντραγκ κουίν.

Ετυμολογία

Δεν υπάρχει σαφής προέλευση του όρου. Υπάρχει η πιθανότητα να προέρχεται απο την Πολάρι, αργκό που χρησιμοποιούνταν και απο την ομοφυλοφιλική κοινότητα της Βρετανίας. Ένας άλλος όρος που χρησιμοποιείται, είναι ο όρος female impersonator (απλή μετάφραση: μίμος του γυναικείου φύλου). Ο όρος αυτός δεν είναι γενικά αποδεκτός μιας και οι περισσότερες ντραγκ κουίν δεν έχουν σκοπό να πείσουν πως είναι γυναίκες.

Ονόματα των ντραγκ κουίν

Στην συντριπτική πλειοψηφία τους, το καλλιτεχνικό όνομα που επιλέγουν οι ντραγκ κουίν για τον εαυτό τους, δεν έχει σχέση με το όνομα που χρησιμοποιούν στην "καθημερινή" τους ζωή. Τα καλλιτεχνικά ονόματα είναι σατιρικά που συνήθως αποτελούν και λογοπαίγνιο (παράδειγμα: Miss Understood) ή είναι ονόματα που εμπεριέχουν την αίσθηση της αίγλης (παράδειγμα: Miss Fame).

Η τέχνη της μεταμόρφωσης

Η διαδικασία για να μεταμορφωθεί κάποιο άτομο σε ντραγκ κουίν είναι χρονοβόρα και έχει αρκετό κόστος μιας και απαιτούνται πολλά υλικά (μακιγιάζ, περούκες, κοστούμια, φορέματα) για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που επιθυμεί η εκάστοτε ντραγκ κουίν. Μιας και οι περισσότερες ντραγκ κουίν είναι άνδρες, απαιτείται πολύ καλή γνώση χρήσης μακιγιάζ προκειμένου η ψευδαίσθηση να είναι επιτυχής. Η διαδικασία είναι ακόμα πιο απαιτητική στην περίπτωση που ο καλλιτέχνης θέλει να μιμηθεί ένα διάσημο πρόσωπο μιας και, οι σκιάσεις και τα χρώματα μέσω του μακιγιάζ πρέπει να είναι συγκεκριμένα. Επίσης χρησιμοποιούνται προσθετικά στους γοφούς, στους μηρούς και στο στήθος προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι αισθητικά ανάλογο με τις επιθυμίες της εκάστοτε ντραγκ κουίν.

Ντραγκ σόου

Στα ντραγκ σόου συμμετέχουν ομάδες ντραγκ κουίν, ντουέτα ή μεμονωμένοι ντραγκ καλλιτέχνες. Το περιεχόμενο των σόου ποικίλει ανάλογα με τα ταλέντα των συμμετεχόντων, που μπορεί να είναι επαγγελματίες ή ερασιτέχνες ντραγκ κουίν. Συνήθως λαμβάνουν χώρα σε μπαρ ή άλλους χώρους διασκέδασης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1952-1953

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1952–53 ήταν το τελευταίο στο οποίο τον τίτλο του πρωταθλητή είχαν το δικαίωμα να διεκδικήσουν μόνο σύλλογοι προερχόμενοι από τις τρεις κύριες ποδοσφαιρικές ενώσεις που εκπροσωπούσαν τα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη). Επίσης ήταν το τελευταίο στο οποίο η τελική του φάση διεξήχθη με την παρουσία μόνο τριών ομάδων, τους πρωταθλητές δηλαδή των παραπάνω ενώσεων.
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, σε μία μέτρια όπως εξελίχθηκε τελική φάση, όπου σε 6 αγώνες σημειώθηκαν συνολικά από τις τρεις ομάδες μόλις 8 γκολ, όλα από διαφορετικούς ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει πρώτος σκόρερ για τη διοργάνωση. Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί – Ισοπαλία: 2 βαθμοί – Ήττα: 1 βαθμός.
Μιχαήλ Γ. Καντακουζηνός

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γεωργίου Γρηγορίου Καντακουζηνού, πρωθυπουργού της Ρουμανίας και μέλους της αριστοκρατικής οικογένειας των Καντακουζηνών. Συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας εντασσόμενος στο Συντηρητικό κόμμα. Διετέλεσε αναπληρωτής δήμαρχος του Βουκουρεστίου καθώς και υπουργός δικαιοσύνης κατά τις περιόδους 1910 - 1913 και 1916 - 1918. Κατοικούσε στο Παλάτι των Καντακουζηνών.
Το 1928 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ήταν παντρεμένος με την Μαρούσα, η οποία στη συνέχεια παντρεύτηκε τον συνθέτη Ενέσκου, και είχαν δύο παιδιά μεταξύ των οποίων τον Κονσταντίν Καντακουζηνό.
Μάχες του Βιμινάκιου

Οι μάχες του Βιμινάκιου ήταν μια σειρά από τρεις μάχες που έγιναν σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των Αβάρων και Σλάβων συμμάχων τους και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 599. Οι Βυζαντινοί πέτυχαν μία καθοριστική νίκη όπου έπειτα τους επέτρεψε να εισβάλουν στην Παννονία, την καρδιά του Αβάρικου κρατιδίου.
Το καλοκαίρι του 599 ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος έστειλε τους στρατηγούς του Πρίσκο και Κομεντίολο σε εκστρατεία εναντίον των Αβάρων. Οι στρατηγοί ένωσαν τις δυνάμεις τους στην Σιγγιδών και προωθήθηκαν από κοινού κατά μήκος του Δούναβη στο Βιμινάκιον.
Εν τω μεταξύ ο Άβαρος χαγάνος Βαϊανός μαθαίνοντας ότι οι Βυζαντινοί είχαν έρθει αποφασισμένοι να παραβιάσουν την ειρήνη, διέσχισε τον Δούναβη στο Βιμινάκιον και εισέβαλε στην Άνω Μοισία ενώ ανέθεσε μια μεγάλη δύναμη στους τέσσερις γιους του, οι οποίοι έλαβαν την εντολή να φρουρούν τον Δούναβη και να εμποδίσουν τους βυζαντινούς να τον διασχίσουν. Παρά την παρουσία των Αβάρων η Βυζαντινή στρατιά διέσχισε με σχεδίες τον Δούναβη και έστησε στρατόπεδο στην αριστερή του πλευρά, ενώ οι δύο διοικητές έμειναν στην πόλη του Βιμινάκιου, ο οποία διαμορφώθηκε σε νησί στον ποταμό. Εδώ ο Κομεντιόλος αρρώστησε έτσι ώστε να μη μπορεί να αναλάβει περαιτέρω δράση, και ο Πρίσκος ανέλαβε τη διοίκηση όλου του στρατού.
Ενώ οι δύο στρατηγοί απουσίαζαν από το Βυζαντινό στρατόπεδο βρισκόμενοι στο Βιμινάκιο, οι Άβαροι επιτέθηκαν στο στρατόπεδο, μετά την μάχη οι Βυζαντινοί είχαν 300 νεκρούς και οι Άβαροι περίπου 4.000. Μέσα στις επόμενες 10 ημέρες έγιναν άλλες δύο μάχες όπου η στρατηγική του Πρίσκου και η τακτική του Βυζαντινού στρατού ήταν εξαιρετικά επιτυχής. Στην πρώτη, εννέα χιλιάδες Αβάροι και οι Σλάβοι σύμμαχοί τους υποχώρησαν, ενώ η δεύτερη ήταν μοιραία για δεκαπέντε χιλιάδες Άβαρους και Σλάβους, εκ των οποίων ανάμεσά τους ήταν και οι τέσσερις γιοι του χαγάνου, χάθηκαν στα νερά στου Δούναβη.
Ο Πρίσκος στη συνέχεια εισέβαλε στην Παννονία, όπου κέρδισε μια σειρά μαχών, φτάνοντας στις όχθες του ποταμού Τίσα καταδιώκοντας τον ίδιο τον χαγάνο.
Τεκτονοφυσική

Η Τεκτονοφυσική αποτελεί επιμέρους κλάδο της Γεωφυσικής, με βασικό αντικείμενο έρευνας και μελέτης των πάσης φύσεως φυσικών διεργασιών που συμβάλλουν στον σχηματισμό των διαφόρων γεωλογικών δομών, δια των τεκτονικών παραμορφώσεων. Το ερευνητικό έργο του κλάδου αυτού είναι ιδιαίτερα ευρύτατο που περιλαμβάνει από τους κόκκους των ορυκτών μέχρι και των τεκτονικών πλακών, καθώς και τομείς έρευνας της σεισμολογίας και της ηφαιστειολογίας
Ως δημιουργός του κλάδου αυτού αναφέρεται ο Μιχαήλ Βλαντιμίροβιτς Γζόβσκι, που δημοσίευσε σχετικές εργασίες το 1954 στη Μόσχα. Στις εργασίες του αυτές, ορίζοντας τις δομικές μονάδες του φλοιού της Γης και τους διάφορους μηχανισμούς παραμόρφωσης, ουσιαστικά προσδιόρισε τους ερευνητικούς στόχους της τεκτονοφυσικής.
Γκαμπριέλ Ραμαναντσόα

Βιογραφία

Καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός στο γαλλικό στρατό. Το 1960 η Μαδαγασκάρη έγινε ανεξάρτητο κράτος και ο Ραμαναντσόα εισήχθη στις τάξεις του Στρατού της, φτάνοντας ως το βαθμό του Στρατηγού. Το Μάιο του 1972 ξέσπασαν μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και έγινε ο ίδιος πρωθυπουργός. Μετά την παράδοση της εξουσίας από τον πρόεδρο Φιλιμπέρ Τσιρανάνα ο στρατηγός έγινε και πρόεδρος. Ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Οκτωβρίου του 1972. Ως πρόεδρος επιχείρησε να πετύχει την πολιτική συμφιλίωση. Επίσης, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ακολούθησε πολιτική υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης. Το Δεκέμβριο του 1974 η κυβέρνησή του λίγο έλειψε να ανατραπεί. Ο ίδιος παραιτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1975, καθώς οι εθνοτικές και κοινωνικές ταραχές συνεχίστηκαν. Απεβίωσε το 1979.
1594 Ντανζόν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ντανζόν εκτιμάται σε 11,56 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,174 ± 0,017. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ντανζόν γύρω από τον εαυτό του, πιθανώς όμως η περίοδος περιστροφής του είναι περίπου 12 ώρες.