google/wiki40b huggingface dataset:
Μπλας Γκαλίντο

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννημένος στο Σαν Γκαμπριέλ της πολιτείας Χαλίσκο του Μεξικού, ο Γκαλίντο σπούδασε διαλειμματικά, από το 1931 έως το 1944, στο Εθνικό Ωδείο της Πόλης του Μεξικού, με τον Κ. Τσάβες (Carlos Chávez) σύνθεση, και τους Κ. Ουισάρ (Candelario Huizar), Χ. Ρολόν (José Rolón) και Μ. Ρ. Βισκάρα (Manuel Rodríguez Vizcarra) πιάνο. Το 1934, από κοινού με τους συνθέτες Ν. Αγιάλα (Daniel Ayala), Σ. Κοντρέρας (Salvador Contreras) και Χ. Π. Μονκάγιο (José Pablo Moncayo), δημιούργησε την Ομάδα των Τεσσάρων (Grupo de los cuatro), με σκοπό την ενσωμάτωση αυτόχθονου μουσικού υλικού της πατρίδας του, στην έντεχνη μουσική.  Το 1941, ήταν βοηθός στο Φεστιβάλ Μουσικής Μπέρκσαϊρ του Τάνγκλγουντ και σπούδασε με τον Άρον Κόουπλαντ στο Μουσικό Κέντρο της πόλης, το 1941 και πάλι το 1942, όταν η ορχηστρική του σουίτα Ροές, έκανε πρεμιέρα εκεί.  Επιστρέφοντας στο Μεξικό το 1942, έγινε καθηγητής σύνθεσης στο Εθνικό Ωδείο και, το 1947, διορίστηκε διευθυντής του Ωδείου (θέση που κατείχε μέχρι το 1961), καθώς και διευθυντής του μουσικού τμήματος του Εθνικού Ινστιτούτου Καλών Τεχνών. Από το 1960 ως το 1965 ήταν μουσικός διευθυντής της Συμφωνίας του Μεξικανικού Ινστιτούτου Κοινωνικής Ασφάλισης. 
Το 1947, ο Γκαλίντο ονομάστηκε Αρχηγός του Τμήματος Εθνικού Ινστιτούτου Καλών Τεχνών. Τον Σεπτέμβριο του 1947, ο Τσάβεζ τον διόρισε Διευθυντή του Εθνικού Ωδείου Μουσικής, τίτλο που διατήρησε μέχρι το 1961. Πριν από αυτόν τον διορισμό, ξεκίνησε ως φοιτητής στο Ωδείο, αργότερα έγινε καθηγητής πολλών μαθημάτων όπως, αρμονίας, ιστορίας της μουσικής και σύνθεσης. Όσο ήταν στο Ωδείο, ο Γκαλίντο διηύθυνε επίσης τη φοιτητική ορχήστρα, αναμόρφωσε τον εσωτερικό κανονισμό και κατασκεύασε νέο κτήριο. Τον Αύγουστο του 1949, προσκλήθηκε ως μέλος της κριτικής επιτροπής στον 4ο Διαγωνισμό Πιάνου «Σοπέν», στη Βαρσοβία. Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης στην Ευρώπη, ταξίδεψε σε επτά χώρες για να επιθεωρήσει επίσημα διάφορα μουσικά σχολεία.  Συμμετείχε σε διάφορα μουσικά φεστιβάλ ως προσκεκλημένος διευθυντής συμφωνικών ορχηστρών. Το 1960, ήταν σε θέση να επικεντρωθεί στη σύνθεση όταν του απονεμήθηκε μια «υποτροφία από τον Γραμματέα της Δημόσιας Εκπαίδευσης». Ο Γκαλίντο συνταξιοδοτήθηκε το 1965 και αφιερώθηκε στη σύνθεση, «αποχωρώντας από την Πόλη του Μεξικού, σε ένα σπίτι στην εξοχή, για εβδομάδες κάθε φορά, ώστε να αφοσιωθεί πλήρως στα έργα του». Η μουσική του Γκαλίντο δέχεται έντονη επίδραση της λαϊκής μουσικής των ινδιάνων της πατρίδας του. Πέθανε στην πρωτεύουσα του Μεξικού, το 1993.
Όλαφουρ Ίνγκι Σκούλασον

Συλλογική Καριέρα

Ο Όλαφουρ γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας και, προτού αγωνιστεί για λογαριασμό της Άρσεναλ, αγωνίστηκε με τα χρώματα της ισλανδικής Φίλκιρ. Έπειτα από το πέρας της ποδοσφαιρικής σεζόν στην Ισλανδία, ο Όλαφουρ αναζήτησε τον επόμενο σταθμό της ποδοσφαιρικής καριέρας του, τον οποίο και βρήκε μεταγραφόμενος στην Άρσεναλ στις 1 Ιουλίου 2001. Ο Όλαφουρ επέστρεψε ως δανεικός στην Φίλκιρ για ένα μέρος της σεζόν 2003, ενώ αναδείχτηκε ως ο κορυφαίος νεαρός ποδοσφαιριστής του ισλανδικού πρωταθλήματος για την σεζόν 2003.
Αγωνιζόμενος ως αμυντικός μέσος, πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την Άρσεναλ στις 2 Δεκεμβρίου 2003, σε μια νίκη της ομάδας του με σκορ 5–1 επί των Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς, εισερχόμενος ως αλλαγή στην θέση του Τζάστον Χόιτ, έπειτα από 55 λεπτά αγώνα. Ο Όλαφουρ έμεινε ελεύθερος συμβολαίου από την Άρσεναλ στις 28 Μαΐου 2005. Υπέγραψε στην Μπρέντφορντ στις 22 Ιουνίου 2005. Κατά την άφιξή του στην Μπρέντφορντ, η ιστοσελίδα του συλλόγου μετέφερε την παρακάτω δήλωσή του: "Θεωρώ την συγκεκριμένη μεταγραφή ως πολύ σημαντική για την καριέρα μου, ενώ το γεγονός πως ο προπονητής Μάρτιν Άλεν επιθυμούσε την απόκτησή μου για καιρό με τιμά ιδιαίτερα."
Κατά την δεύτερη αγωνιστική της σεζόν 2005/6, ο Όλαφουρ υπέστη τραυματισμό στους χιαστούς και τον έσω σύνδεσμο, ο οποίος προήλθε από σκληρό μαρκάρισμα του παίκτη της Τσέστερφιλντ, Ντέρεκ Νίβεν, ενώ παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για το υπόλοιπο της σεζόν. Επέστρεψε στην αγωνιστική δράση στις αρχές της σεζόν 2006/7, ενώ σημάδευσε την επάνοδό του πετυχαίνοντας το νικητήριο τέρμα της επικράτησης της ομάδας του με σκορ 1–0 επί της Μπλάκπουλ, στην πρώτη αναμέτρηση της σεζόν. Υπέγραψε στην Χέλσινγκμποργκς ΙΦ στις 21 Φεβρουαρίου 2007. Έπειτα από τρεις επιτυχημένες σεζόν παρουσίας στην Χέλσινγκμποργκς, ο Όλαφουρ απέρριψε πρόταση επέκτασης του συμβολαίου του και υπέγραψε στην δανική ΣόντεργισκΕ στις 6 Δεκεμβρίου 2009.

Διεθνής Καριέρα

Ο Όλαφουρ πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Ισλανδία σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο το Μεξικό στις 20 Νοεμβρίου 2003, όπου και αγωνίστηκε ως αλλαγή, παίρνοντας την θέση του Βέιγκαρ Παλ Γκούναρσον. Έχει διατελέσει, επίσης, αρχηγός της ηλικιακής κατηγορίας U21 της Εθνικής Ισλανδίας.
Ethereum

Το Ethereum είναι δημόσια πλατφόρμα blockchain ανοιχτού κώδικα που βασίζεται στη κατανεμημένη υπολογιστική και λειτουργικό σύστημα διαθέτοντας τη λειτουργικότητα έξυπνης σύμβασης (scripting). Υποστηρίζει μια τροποποιημένη έκδοση της συναίνεσης Νακαμότο μέσω συναλλαγής με βάση μεταβάσεων.
Το Ether είναι κρυπτονόμισμα του οποίου το blockchain δημιουργείται από τη πλατφόρμα Ethereum. Το Ether μπορεί να μεταφέρεται μεταξύ λογαριασμών και να χρησιμοποιηθεί για την αντιστάθμιση συμμετεχόντων κόμβων εξόρυξης για τους εκτελούμενους υπολογισμούς. Το Ethereum παρέχει μια αποκεντρωμένη εικονική μηχανή, την Εικονική Μηχανή του Ethereum, η οποία μπορεί να εκτελέσει σενάρια χρησιμοποιώντας διεθνές δίκτυο δημόσιων κόμβων. Ο "Gas", ένας μηχανισμός τιμολόγησης εσωτερικών συναλλαγών, χρησιμοποιείται για να μετριάσει το σπαμ και να κατανείμει τους πόρους του δικτύου.
Το Ethereum προτάθηκε στα τέλη του 2013 από τον Βιτάλικ Μπουτέριν, ερευνητή και προγραμματιστή κρυπτονομισμάτων. Η ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε από μια διαδικτυακή χρηματοδότηση (crowdsale) που έλαβε χώρα μεταξύ του Ιουλίου και του Αυγούστου του 2014. Το σύστημα δημιουργήθηκε στις 30 Ιουλίου 2015, με 11.9 εκατομμύρια "προεξορυγμένα" κέρματα για το crowdsale. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 13 τοις εκατό της συνολικής κυκλοφορίας προμηθειών.
Το 2016, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του εγχειρήματος The DAO, το Ethereum χωρίστηκε σε δύο ξεχωριστά blockchains. Η νέα ξεχωριστή έκδοση είναι το Ethereum (ETH) και η αρχική συνεχιζόμενη έκδοση έγινε γνωστή ως Ethereum Classic (ETC). Η αξία του νομίσματος Ethereum αυξήθηκε πάνω από 13.000% το 2017.

Ετυμολογία

Το Βιτάλικ Μπουτέριν υιοθέτησε το όνομα Ethereum αφού περιηγήθηκε σε άρθρα της Βικιπαίδειας σχετικά με τα στοιχεία και την επιστημονική φαντασία βρίσκοντας το όνομα, σημειώνοντας ότι "αμέσως κατάλαβα ότι μου άρεσε περισσότερο από όλες τις άλλες εναλλακτικές λύσεις που είχα δει. Υποθέτω ότι ήταν το γεγονός που ακουγόταν ωραίο και είχε τη λέξη "ether" (αιθέρας), που αναφέρεται στο υποθετικό αόρατο μέσο που διαπερνά το σύμπαν και επιτρέπει στο φως για να ταξιδεύει."
Απουολέ

Ιστορία

Το Απουολέ ήταν ένα σημαντικό λοφώδες φρούριο των Κουρονιανών, μιας από τις φυλές της Βαλτικής. Οι αρχαιολόγοι χρονολογούσαν το ξύλινο φρούριο από τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Το φρούριο βρίσκεται στη συμβολή του Λούομπα και του παραποτάμου του Μπρούκις. Σύμφωνα με αρχαιολογική έρευνα, ένα μεγάλο χωριό βρίσκεται κοντά στο λοφώδες φρούρο. Αυτό θα σήμαινε πρώιμα στάδια ανάπτυξης της πόλης.
Ο Ριμβέρτος στο Vita Ansgari του περιέγραψε πρώιμες συγκρούσεις μεταξύ των Κουρονιανών και των Βίκινγκ. Το 854, οι Κουρονιανοί επαναστάτησαν και αρνήθηκαν να αποτίσουν φόρο υποτέλειας στη Σουηδία. Το επαναστατικό φρούριο δέχθηκε επίθεση για πρώτη φορά από τους Δανούς, οι οποίοι ήλπιζαν να κάνουν την πόλη να πληρώνει φόρο υποτελείας για τη Δανία. Οι ντόπιοι ήταν νικηφόροι και κέρδισαν πολλά πολεμικά λάφυρα. Αφού έμαθε για την αποτυχία της Δανίας, ο βασιλιάς Ολόφ της Σουηδίας οργάνωσε μια μεγάλη εκστρατεία στα εδάφη των Κουρονιανών. Ο Ολόφ επιτέθηκε πρώτα, κατέλαβε και έκαψε την Γκρομπίνα πριν ασχοληθεί με το Απουολέ. Σύμφωνα με τον Ριμβέρτο, 15.000 ντόπιοι υπερασπίστηκαν τους εαυτούς για οκτώ ημέρες, αλλά στη συνέχεια συμφώνησαν να παραδοθούν: οι Κουρονιανοί κατέβαλαν λύτρα για κάθε άτομο στο φρούριο, δεσμεύτηκαν την πίστη τους στη Σουηδία και έδιναν 30 ομήρους για να εγγυηθούν μελλοντικές πληρωμές.
Το Απουολέ αναφέρθηκε και πάλι μόνο σε μια συνθήκη του 1253 μεταξύ του Επισκόπου της Ρίγας και του Τάγματος των Λιβονιανών. Η τοποθεσία περιγράφηκε ως μη καλλιεργημένη γη. Το κάστρο πιθανότατα καταστράφηκε και οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε ασφαλέστερες περιοχές. Ο οικισμός αναφέρθηκε ξανά τον 17ο αιώνα. Στα τέλη του 18ου αιώνα το λοφώδες φρούριο προσέλκυσε την προσοχή των ιστορικών και αρχαιολόγων. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν από τους Έντουαρντς Βόλτερς και τον Μπίργκερ Νέρμαν το 1928-1932.
Δημήτρης Πλαπούτας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Παλούμπα  της επαρχίας Γορτυνίας και ήταν γιος του κλέφτη Νικόλα-Κόλια Πλαπούτα. Την περίοδο 1811 με 1812, κατέφυγε στη Ζάκυνθο όπου υπηρέτησε ως εκατόνταρχος στα ελληνικά σώματα του Βρετανικού Στρατού. Το 1816, ευρισκόμενος στην Πελοπόννησο, διώκεται και πάλι από τις οθωμανικές αρχές ως πρωταγωνιστή του φόνου των Τούρκων στην Αλωνίσταινα. Καταφεύγει στη Ζάκυνθο και εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία (15 Οκτωβρίου 1818) από τον Αναγνώστη Τσοχαντάρη. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης έσπευσε στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ήταν σημαντικός οπλαρχηγός, πιστός οπαδός του Κολοκοτρώνη. Κατα τον Φ.Χρυσανθόπουλο, Πρωτοπαλίκαρο του υπήρξε ο συμπατριώτης του Πανουργιάς Ηλιόπουλος.
Συγκρότησε δικό του στρατό  (800-1.000 άνδρες) και διακρίθηκε στη μάχη του Βαλτετσίου και στη πολιορκία της Τρίπολης. Διορίστηκε υπαρχηγός στη αποτυχημένη Πολιορκία της Πάτρας (1822). Στην εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε στήριξε τους Κουντουριώτες, ενώ αργότερα με τον ερχομό του Ιμπραήμ πολέμησε μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον οποίο και στήριξε στα χρόνια της Αντιβασιλείας. Καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία και φυλακίστηκε. Αποφυλακίστηκε όταν δόθηκε γενική αμνηστία. 
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στη Δ' Εθνοσυνέλευση και βουλευτής Καρύταινας (1844-1847), ενώ διετέλεσε γερουσιαστής (1847-1862) και επίτιμος υπασπιστής του Όθωνα.
Απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1864 στον οικογενειακό Πύργο των Πλαπουταίων στο Παλούμπα. Εγγονός του ήταν ο Δημήτριος Γ. Πλαπούτας.
Λάουρα Κιάτι

Καριέρα

Η Λάουρα Κιάτι αρχικά προσπάθησε να  εδραιωθεί ως τραγουδίστρια, συμμετέχοντας το 1994 στο σόου Karaoke, που πραγματοποιήθηκε από τον Φιορέλο. Η καριέρα της όμως πήρε ένα άλλο μονοπάτι όταν το 1996 κέρδισε το διαγωνισμό ομορφιάς Miss Teenager. 
Παρ 'όλα αυτά, συνέχισε να την καριέρα της στο τραγούδι και κατέγραψε δύο ρεκόρ στη αγγλική γλώσσα. 
Το 2000 έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός  στη σαπουνόπερα του Rai 3, "Un posto al Sole". 
Στη συνέχεια έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο,  το 2004, με ένα  ρόλο στην ταινία "Mai come prima" σε σκηνοθεσία Τζιακόμο Καμπιότι.
Το 2006 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Πάολο Σορεντίνο "Ο οικογενειακός φίλος", μαζί με τον Τζιακόμο Ρίζο και τον Φαμπρίτσιο Μπεντιβόγκλιο.

Προσωπική ζωή

Η Κιάτι είχε μια σχέση με τον Σίλβιο Μουκίνο το 2006. Στη συνέχεια είχε μια σχέση με το μοντέλο και ηθοποιό Φρανσέσκο Αρκά, με τον οποίο έζησε μαζί του στην Περούτζια μέχρι το 2009. Αργότερα, είχε μια σχέση από το 2010 έως το 2013 με τον παίκτη του μπάσκετ Νταβίντ Λάμα.
Τον Ιανουάριο του 2014 ανακοίνωσε τον αρραβώνα της με τον ηθοποιό Μάρκο Μπότσι και το ζευγάρι τελικά παντρεύτηκε στις 5 Ιουλίου 2014 στην Περούτζια στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά: την Ένεα (γενν. 2015) και τον Πάμπλο (γενν. 2016).
Μυρικούντα

Η Μυρικούντα (αρχαία ελληνικά: Μυρικοῦς) ήταν αρχαία πόλη της παραλιακής Τρωάδος, μεταξύ Νεανδρείας και Τροίας. Βρισκόταν απέναντι από την Τένεδο. Την ύπαρξη της Μυρικούντος πιστοποιεί ο Στέφανος ο Βυζάντιος.
Καρλ Κερένυι

Φιλολογικές επιδράσεις

Στα πρώτα χρόνια της σπουδής του ο Κερένυι επηρεάστηκε από διάφορους φιλόσοφους, συγγραφείς και λόγιους, από τους οποίους ξεχωρίζουν οι Βίλχελμ φον Χούμπολτ (Wilhelm von Humboldt), ο Σοπενάουερ, ο Γιόχαν Γιάκομπ Μπαχόφεν, (Johann Jakob Bachofen), ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε και ο Νίτσε.
Άσσος στο Χαρτί, Καψούρης στον Έρωτα

Πλοκή

Ο αδάμαστος Αντριάνο Τσελεντάνο γίνεται... φάντασμα. Όλα συμβαίνουν ξαφνικά, όταν ο Ιταλός τραγουδιστής - κωμικός, που εδώ παίζει τον αθεράπευτο τζογαδόρο, σκοτώνεται πριν προλάβει να χαρεί τη γυναίκα του. Έτσι ξαναγυρίζει στον μάταιο αυτό κόσμο σαν φάντασμα, και ικανοποιεί τους πόθους της συζύγου του και τους δικούς του στο χαρτί και στον έρωτα.
Ερνέστος της Σαξονίας-Μάινινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Φεοντόρας, κόρης του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ.
Το 1941 απεβίωσε στο κάστρο Άλτενσταϊν, στο Άιζεναχ της Θουριγγίας σε ηλικία 82 ετών. Επειδή έκανε μοργανατικό γάμο, δεν τον διαδέχθηκε ο γιος του, αλλά ο ανιψιός του Γεώργιος Γ΄.
Χένρι Πούνα

Πρώτα χρόνια

Μεγάλωσε στο Αϊτουτάκι, γιος πρώην βουλευτή. Τα αδέρφια του έχουν επίσης υπηρετήσει στο παρελθόν υπουργοί. Εκεί πήγε σχολείο, όπως και στην Ραροτόνγκα. Εν συνεχεία σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ στην Νέα Ζηλανδία και στο Πανεπιστήμιο της Τασμανίας στην Αυστραλία.  Εργάστηκε ως δικηγόρος προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο.

Πολιτική καριέρα

Ο Πούνα έλαβε μέρος για πρώτη φορά στις εκλογές του 2004, με αντίπαλο τον πρωθυπουργό Ρόμπερτ Γούντον για την έδρα στο Μανιχίκι. Έχασε την έδρα οριακά, ωστόσο αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και προέβη σε ένσταση.  Η ένστασή του εγκρίθηκε και αποφασίστηκε να καταμετρηθούν ξανά τα ψηφοδέλτια. Η νέα καταμέτρηση έφερε ισοψηφία με αποτέλεσμα να διεξαχθούν επαναληπτικές εκλογές το 2005 για την έδρα στο Μανιχίκι, στις οποίες κέρδισε ο Πούνα.
Τον Σεπτέμβριο του 2006, έπειτα από την αποχώρηση του βετεράνου ηγέτη Τζέφρι Χένρι, ο Πούνα εξελέγη αρχηγός του Κόμματος των Νήσων Κουκ.   Συνακόλουθα απώλεσε την έδρα του στο Μανιχίκι στις εκλογές του 2006, καθώς ηττήθηκε από τον Άπιι Πίχο, ωστόσο συνέχισε να είναι πρόεδρος του κόμματός του. Επειδή δεν ήταν μέλος του Κοινοβουλίου, ο Πούνα δεν ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης: το αξίωμα αυτό κατείχε ο Τομ Μάρστερς. Την περίοδο εκείνη εργάστηκε ως δικηγόρος και καλλιεργητής στρειδιών.
Ο Πούνα επανεξελέγη ομόφωνα αρχηγός του κόμματός του τον Σεπτέμβριο του 2009.

Πρωθυπουργός

Ο Πούνα εξελέγη βουλευτής στην έδρα του Μανιχίκι το 2010. Στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς το κόμμα του έλαβε  16  επί συνόλου 24 εδρών.  Στις 30 Νοεμβρίου 2010 ο αρχηγός του CIP ορκίστηκε στην πρωθυπουργία.

Εκλογές 2014

Στις πρόωρες εκλογές του 2014 το κόμμα του (Κόμμα των Νήσων Κουκ) έχασε την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, καθώς κέρδισε 10 έδρες έναντι 11 για το Δημοκρατικό Κόμμα.
Σε μία μη αναγνωρισμένη από την κυβέρνηση συνεδρίαση του κοινοβουλίου, στις 20 Ιουνίου 2016 υπερψηφίστηκε πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Πούνα και ορίστηκε αντικαταστάτης του η Ρόουζ Μπράουν. Ωστόσο, ο απεσταλμένος της Βασίλισσας Τομ Μάρστερς στις 21 Ιουνίου τάχθηκε στο πλευρό της κυβέρνησης και ακύρωσε τη συνεδρίαση.

Εκλογές 2018

Ο Πούνα δεν κατάφερε να κερδίσει νίκη στις γενικές εκλογές του 2018. Όμως, με το κόμμα του να καταλαμβάνει 10 έδρες σχημάτισε συνασπισμό με τους ανεξάρτητους βουλευτές Ρόουζ Τόκι-Μπράουν και τον Ρόμπερτ Ταπαϊτάου, καθώς και με τον Τζορτζ Μάγκι από το κίνημα Μοναδικές Νήσοι Κουκ, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Οι Τόκι-Μπράουν, Ταπαϊτάου και Μάγκι διορίστηκαν στην κυβέρνηση για να αντικαταστήσουν τους υπουργούς που είχαν χάσει την έδρα τους.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1983-84

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1983-84 συμμετείχαν 13 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1984-85.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Νικόλαος Λεωτζάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάνη και διακρίθηκε στη μάχη της Καλαμπάκας (Mάϊος 1854), όπου επικεφαλής λίγων στρατιωτών του τακτικού στρατού έτρεψε σε φυγή ολόκληρο τάγμα Αράβων.
Σκοτώθηκε στην Κύθνο από κυβερνητικό στρατιωτικό απόσπασμα ως αρχιστασιαστής εναντίον του Όθωνα κατά τα λεγόμενα "Κυθνιακά", μαζί με τον ανθυπολοχαγό Περικλή Μωραϊτίνη και το φοιτητή Σκρβέλη ή Σκαρβέλη, οι οποίοι συμμετείχαν και στο κίνημα του Οκτωβρίου του 1861.
Ντόνγκιε

Οι Ντόνγκιε (κορεατική προφορά: [toŋ.je]), που σημαίνει Ανατολικοί Γιε, ήταν κορεατική φυλή που κατέλαβαν τμήματα της βορειοανατολικής Κορεατικής Χερσονήσου από περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. περίπου μέχρι αρχές του 5ου αιώνα. Συνόρευε με το Κόγκουριο και το Όκτζο προς τα βόρεια, το Τζίνχαν προς τα νότια και την αρχηγία Λέλανγκ της Κίνας στα δυτικά. Σήμερα, αυτή η περιοχή αποτελείται από τις επαρχίες Νότιου Χάμγκιονγκ και Κάνγκουον στην Βόρεια Κορέα, και τη Γκάνγκουο στη Νότια Κορέα.

Ιστορία

Το Ντόνγκιε εμφανίζεται στην ιστορία σαν ένα υποτελές κράτος των Κόγκουριο. Στις αρχές του 5ου αιώνα, ωστόσο, ο Βασιλιάς Γκουάνγκετο ο Μέγας προσάρτησε τους Ντόνγκιε, με αποτέλεσμα τη κυριαρχία του Κόγκουριο σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου και το μεγαλύτερο μέρος της Μαντζουρίας. Ένα μικρό μέρος των Ντόνγκιε στα νότια απορροφήθηκε από τη Σίλλα.
Αθανάσιος Σαγιάς

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Ζουμπάτα της Επαρχίας Πατρών. Πριν από την επανάσταση, υπήρξε από τα παιδικά του χρόνια κλέφτης και από τότε γνωστός. Κατά την επανάσταση βρέθηκε με σώμα στρατιωτών και πήγε στην πολιορκία των Πατρών, όπου και πολέμησε. 
Ο Σαγιάς υπαγόταν στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο δε ξάδερφος του Δ. Νενέκος, που έλαβε τον χαρακτηρισμό του προδότη της επανάστασης, υπαγόταν στον Θάνο Κανακάρη και στον γιο του Μ. Ρούφο και είχε περισσότερους στρατιώτες από τον Σαγιά. 
Όντας εχθρός του Νενέκου, ο Κολοκοτρώνης έδωσε γραπτή άδεια στον Σαγιά να τον σκοτώσει, πράγμα που ο Σαγιάς εκπλήρωσε το 1828. Τα περί προδοσίας και του φόνου του Νενέκου ιστορούνται πλήρως στα απομνημονεύματα.
Bundesautobahn 42

Ιστορία

Στην δεκαετία του 1970 χτίστηκε το πρώτο μέρος της Α 42 που ξεκινούσε από την Α 45 (διασταύρωση Autobahnkreuz Castrop-Rauxel Ost) και κατέληγε στα σύνορα των πόλεων Έσσεν και Μπότροπ (έξοδος Bottrop-Süd). Την δεκαετία του 1980 ο αυτοκινητόδρομος επεκτάθηκε μέχρι την Α 59 (διασταύρωση Autobahnkreuz Duisburg Nord) και αργότερα, αφού χτίστηκε ανάλογη γέφυρα πάνω από τον Ρήνο μέχρι το Καμπ-Λίντφορντ. Έτσι η Α 42 καταλήγει στην Α 57 που βρίσκεται δυτικά του Ρήνου.

Μετονομασία του κόμβου 16

Μέχρι τις 4 Απριλίου 2006 το όνομα του κόμβου 16 ήταν Gelsenkirchen-Schalke. Την μέρα αυτή τελειοποιήθηκε ο ομώνυμος νέος κόμβος 17 (που αρχικά σχεδιάστηκε ως έξοδος Gelsenkirchen-Schalke-Nord) και ο κόμβος 16 πήρε το όνομα Gelsenkirchen-Zentrum.
Προγκρές Μ-3

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1990 (23:10:57 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Κβαντ-1 του Μιρ στις 3 Μαρτίου (01:04:32 GMT). Παρέμεινε για 56 μέρες εκεί, μέχρι την αποσύνδεση του στις 27 Απριλίου (20:24:43 GMT) προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα σύνδεσης για το επόμενο διαστημόπλοιο ανεφοδιασμού. Την επομένη κάηκε στην ατμόσφαιρα.
C/1887 B1

O C/1887 B1, γνωστός και ως Μέγας Νότιος Κομήτης του 1887 ή το Ακέφαλο Θαύμα, είναι κομήτης ο οποίος παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο του 1887 από το νότιο ημισφαίριο. Αν και ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα για να προσδιοριστεί η τροχιά του, είναι πολύ πιθανό αν είναι μέλος της οικογένειας κομητών Κρόιτς. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχαν πολύ λίγες παρατηρήσεις της κεφαλής ή του πυρήνα του κομήτη, και γι΄αυτό το λόγο αποκαλείται το «Ακέφαλο Θαύμα».

Ιστορικό

Ο κομήτης φαίνεται ότι παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τις 18 Ιανουαρίου 1887, ενώ η επίσημη ανακάλυψη έγινε την επόμενη μέρα από τον Τζον Μέικον Θομ στη Κόρδοβα της Αργεντινής, όταν βρισκόταν στον αστερισμό του Γερανού. Εκείνη τη χρονική περίοδο ο κομήτης είχε ήδη περάσει από το περιήλιό του, το οποίο είχε λάβει χώρα μία εβδομάδα νωρίτερα, όταν ο κομήτης πέρασε 0,0048 ΑΜ από το κέντρο του Ήλιου.
Ο κομήτης είχε τότε φαινόμενο μέγεθος αστέρα πρώτου μεγέθους και παρατηρηθήκε από τους αστρονόμους του νότιου ημισφαιρίου για το υπόλοιπο του Ιανουαρίου. Τις 22 του μήνα ο Φίνλεϊ περιέγραψε το κομήτη ως «μια χλωμή στενή κορδέλα φωτός, αρκετά ευθεία» με μήκος 35 μοίρες, αν και δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την κεφαλή ή τον πυρήνα του κομήτη. Τις 23 Ιανουαρίου, ο Θομ κατέγραψε ότι η ουρά είχε μήκος πάνω από 40 μοίρες, αλλά ούτε αυτός μπορούσε να βρει το πυρήνα. Τις 27 Ιανουαρίου, ο C. Todd ανέφερε ότι είδε την κεφαλή του κομήτη σαν διάχυτη νεφελώδη μάζα, αλλά είδε ότι υπήρχε ένα κενό ανάμεσα στη κεφαλή και την ουρά.
Μετά τη δημοσίευση μιας εφημερίδας από τον S. C. Chandler, η οποία έδειχνε ότι ο κομήτης θα βρισκόταν 20 μοίρες από τον Ρίγκελ στο τέλος του Φεβρουαρίου, και έτσι οι αστρονόμοι στις Ηνωμένες Πολιτείες περίμεναν τον κομήτη να μετακινηθεί βόρεια αρκετά ώστε να μπορεί να παρατηρηθεί από το βόρειο ημισφαίριο. Όμως ο κομήτης έγινε πολύ γρήγορα αχνός και έτσι δεν παρατηρήθηκε ποτέ από το βόρειο ημισφαίριο. Ο τελευταίος που παρατηρήσε τον κομήτη ήταν ο Τζον Τέμπουτ από τη Νέα Νότια Ουαλία, στις 30 Ιανουαρίου.
Βασίλης Αλεξάκης

Βιογραφία

Σε ηλικία 17 ετών ο Βασίλης Αλεξάκης έλαβε υποτροφία και έφυγε για τη Λιλ της Γαλλίας για να σπουδάσει δημοσιογραφία. Η υποτροφία του ήταν μικρή και έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει σε ένα εστιατόριο. Μετά από τρίχρονες σπουδές επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, αλλά γύρισε να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1968 μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. 
Εργάστηκε στη Monde des livres για δεκαπέντε χρόνια. Όντας σχεδιαστής σκίτσων, ο Αλεξάκης υπήρξε δημοσιογράφος της εφημερίδας Le Monde ενώ έγραψε και ραδιοφωνικά κομμάτια. 
Το 2007 η Γαλλική Ακαδημία του απένειμε το Μεγάλο Βραβείο μυθιστορήματος.
Το 2014, ήταν ένας από τους διανοούμενους και πολιτικούς που υπέγραψαν το κείμενο ''Είναι η ώρα της Ευρωπαϊκής αριστεράς", στηρίζοντας τον Αλέξη Τσίπρα.  Το 2017 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το τμήμα Γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ρωμύλος Αυγουστύλος

Η ζωή του

Ο πατέρας του Ρωμύλου, Φλάβιος Ορέστης, ήταν Ρωμαίος πολίτης, με καταγωγή από την Παννονία, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως γραμματέας και διπλωμάτης του Αττίλα και αργότερα ανήλθε στις τάξεις του ρωμαϊκού στρατού.
Βόρεια Περιφέρεια, Σιέρρα Λεόνε

Γεωγραφία

Η Βόρεια περιφέρεια συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια, στα βόρεια και ανατολικά με τη Γουϊνέα και στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικόν Ωκεανό. Περιλαμβάνει το ποτάμι Σιέρρα Λεόνε.
Τέροβο Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Τέροβο είναι κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του Ξηροβουνίου και απέχει 35 χλμ. Ν. από την πόλη των Ιωαννίνων και 51 χλμ. Β.-ΒΔ. της Άρτας. Από το Τέροβο καταγόταν ο νεομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Ράπτης, ο οποίος εγκαταστάθηκε αρχικά και εργάστηκε ως ράπτης στα Ιωάννινα. Στη συνέχεια πήγε στην Κωνσταντινούπολη όπου το 1526, επί εποχής Σουλεϊμάν Β΄, μαρτύρησε. Στο χωριό έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο το κτίριο "Κουτσέκι", κτισμένο από ντόπιους μαστόρους τον 19ο αιώνα την εποχή του Αβδουλά Μουταβελή, το οποίο ήταν η αποθήκη των αγροτικών προϊόντων που κατέβαλαν οι κάτοικοι της περιοχής ως φόρο στον Τούρκο τσιφλικά.

Ονομασία - Διοικητικά

Η αρχική γραφή του ονόματος του χωριού ήταν Τέρροβο, μέχρι το 1940, οπότε διορθώθηκε σε Τέροβο και ως κοινότητα Τερρόβου συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Ραψαίοι και Χάνι Τερόβου αποτελούν τη τοπική κοινότητα Τερόβου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 281 κατοίκους.