Ζοζέ Ανιγκό

Βιογραφία

Το μπακ αυτό αποτελεί « minot » της ΟΜ. Συμμετείχε ενεργά, αγωνιζόμενος στην αμυντική γραμμή του συλλόγου, στην επάνοδο του συλλόγου στην πρώτη κατηγορία κατά την σεζόν 1983-1984.
Ο Ζοζέ Ανιγκό πέρασε για σύντομο διάστημα ως υπηρεσιακός τεχνικός από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ στις αρχές της σεζόν 2001-2002, προτού επιστρέψει στην κύρια ενασχόλησή του στα τμήματα υποδομής του συλλόγου, έπειτα από σειρά διαφωνιών με τον Μπερνάρ Ταπί, ο οποίος πραγματοποίησε την επιστροφή του στην ΟΜ εκείνη την σεζόν.
Τον Ιανουάριο του 2004, ο Αλαίν Περάν απολύθηκε από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου έπειτα από σειρά συνεχόμενων ηττών σε σημαντικές αναμετρήσεις στο Βελοντρόμ και την απογοητευτική θέση στην βαθμολογική κατάταξη του πρωταθλήματος. Αυτή ήταν και η ευκαιρία του Ζοζέ Ανιγκό να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της πρώτης ομάδας. Ο Ζοζέ Ανιγκό δούλεψε κυρίως στο ψυχολογικό κομμάτι των παικτών του και κατάφερε να φτιάξει μια ιδιαίτερα σταθερή ομάδα με πολύ σφιχτή άμυνα, ενώ, ταυτόχρονα, εκείνη την σεζόν ήταν που αναδείχτηκε και ο Ντιντιέ Ντρογκμπά πετυχαίνοντας αριθμό τερμάτων καθοριστικής σημασίας. 
Υπό την τεχνική του καθοδήγηση, η ομάδα έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της σεζόν 2003-2004, αποκλείοντας την Λίβερπουλ Φ.Κ., την ΦΚ Ιντερνατσιονάλε Μιλάνο και την Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Ωστόσο ο τελικός της διοργάνωσης ήταν λιγότερο πετυχημένος για την ΟΜ, καθώς ο Φαμπιάν Μπαρτέζ υπέπεσε σε φάουλ εντός της περιοχής του, το οποίο οδήγησε στον καταλογισμό του πέναλτι και την αποβολή του παίκτη από τον διαιτητή της αναμέτρησης Πιερλουίτζι Κολίνα.
Έπειτα από την πολύ καλή του πορεία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ο Ζοζέ Ανιγκό ανανέωσε την συνεργασία του με τον, τότε, πρόεδρο του συλλόγου, Κριστόφ Μπουσέ για την σεζόν 2004-2005. Ωστόσο, μετά την αναχώρηση του Ντιντιέ Ντρογκμπά, σε συνδυασμό με τις απογοητευτικές εμφανίσεις των νεοαποκτηθέντων παικτών, η ΟΜ εισήλθε σε μια καινούργια περίοδο κρίσης. Ο Ζοζέ Ανιγκό παραιτήθηκε το Νοέμβριο του 2004 μετά από δύο συνεχόμενες ήττες της ομάδας απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν.
Ωστόσο, παρέμεινε εντός του συλλόγου, αναλαμβάνοντας το πόστο του αθλητικού διευθυντή στη διάρκεια της σεζόν 2005-2006. Συνεισέφερε σε σημαντικό βαθμό, από τη νέα του θέση, στην αναγέννηση της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στη διάρκεια της σεζόν αυτής, με μεταγραφές παικτών όπως οι Φρανκ Ριμπερί (κατόπιν σχετικής εισήγησης του Ζαν Φερναντές), Μαμαντού Νιάνγκ, Ματιέ Βαλμπουενά και Στεβ Μανταντά. Η ΟΜ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Γαλλίας το 2010, ενώ κατέκτησε επίσης το Λιγκ Καπ επί τρεις συνεχόμενες σεζόν το 2010, το 2011 και το 2012, με την ομάδα να έχει στην τεχνική της ηγεσία τον Ντιντιέ Ντεσάν που αποχώρησε από την ομάδα με το πέρας της σεζόν 2011-2012, όντας σε ανοιχτή διαμάχη με τον Ζοζέ Ανιγκό και τον πρόεδρο της ΟΜ, Βενσάν Λαμπρύν.
Στις 7 Δεκεμβρίου 2013, ανέλαβε χρέη υπηρεσιακού τεχνικού μετά την απόλυση του Ελί Μποπ από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου, έπειτα από μια ήττα απέναντι στη Ναντ.

Οικογένεια

Ο γιος του Αντριάν κρίθηκε ύποπτος για συμμετοχή σε αριθμό ληστειών, ενώ καταδικάστηκε σε φυλάκιση για την ληστεία ενός κοσμηματοπωλείου στο Περτουί τον Φεβρουάριο του 2007. Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2010, κατόπιν εσφαλμένης δικαστικής γνωμάτευσης, αφέθηκε ελεύθερος. Κι ενώ φαινόταν να έχει αποκατασταθεί (νυμφευμένος με την μητέρα των δύο του παιδιών, διευθυντής σε κατάστημα πώλησης αθλητικών ειδών, ενώ είχε μόλις προχωρήσει στην αγορά του μπαρ Castell York επί της place Castellane), εκτελέστηκε εν ψυχρώ στις 5 Σεπτεμβρίου 2013 στη διάρκεια ξεκαθαρίσματος λογαριασμών στο 13ο δημοτικό διαμέρισμα της Μασσαλίας.