google/wiki40b huggingface dataset:
Ερωδιός

Περιγραφή

Σε αυτή την οικογένεια ανήκουν οι ερωδιοί. Είναι πουλιά με μακριά πόδια και ράμφος που τους βοηθούν πολύ αφού ζουν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, σε περιοχές με ρηχά νερά. Τα βρίσκουμε κοντά σε ποτάμια, λίμνες, έλη, δέλτα, θάλασσα, σε υγρά λιβάδια και υγρές καλλιέργειες. Είναι όλα σαρκοφάγα είδη με τα περισσότερα να τρέφονται κυρίως με ψάρια ενώ τα υπόλοιπα με έντομα, άλλα μέρη της δίαιτάς τους αποτελούνται από ασπόνδυλα, αμφίβια και μικρά ερπετά. Όταν κυνηγούν χρησιμοποιούν την πολύ καλή τους όραση και γρήγορη κίνηση του λαιμού τους. Κατά την πτήση εναλλάσσουν το χτύπημα των φτερών με στιγμές αιώρησης. Κατά την πτήση έχουν τον λαιμό μαζεμένο σε σχήμα S και τα πόδια τεντωμένα. Με λίγες εξαιρέσεις ζουν και φωλιάζουν σε αποικίες, χρησιμοποιούν κυρίως τα δέντρα ή την πυκνή βλάστηση κοντά στο νερό. Δεν είναι λίγα τα είδη που ζουν και φωλιάζουν μαζί με άλλα είδη της ίδιας οικογένειας. Δημιουργούν μονογαμικά ζευγάρια την περίοδο της αναπαραγωγής και στην ανατροφή των μικρών συμμετέχουν και οι δύο γονείς. Τα είδη που ζουν στις εύκρατες περιοχές είναι μεταναστευτικά.

Γεωγραφική εξάπλωση

Είναι κοσμοπολίτικη οικογένεια και τα μέλη της τα βρίσκουμε παντού εκτός από την Ανταρκτική, την Αρκτική και σε μεγάλο υψόμετρο στα βουνά
Κώστας Βεργόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας. Το 1974 εξελέγη καθηγητής οικονομολογίας στην Σορβόννη και αργότερα το 1992 καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Από το 2002 ήταν καθηγητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8, ενώ έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της βόρειας και της νότιας Αμερικής. Παράλληλα εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπήρξε διευθυντής του προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τη Μεσόγειο (UNITAR) και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την απορρύθμιση και την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη. Την περίοδο 1997-1999 διετέλεσε επικεφαλής του Vision Group του ASEM που είχε σκοπό την τόνωση των δεσμών και της συνεργασίας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, ενώ ήταν μέλος του συμβουλίου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων. Αρθρογραφούσε σε τακτά διαστήματα σε εφημερίδες και περιοδικά.
Πέθανε στο Παρίσι στις 9 Νοεμβρίου 2017, μετά από αιμάτωμα στο κεφάλι, έπειτα από σύντομη νοσηλεία.
Monkey Island 2: LeChuck’s Revenge

Σενάριο

Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα στην Καραϊβική, λίγους μήνες μετά τα συμβάντα του πρώτου παιχνιδιού, The Secret of Monkey Island. Κεντρική σεναριακή γραμμή αποτελεί η προσπάθεια του γνωστού ανίδεου και ερασιτέχνη πειρατή Guybrush Threepwood να ανακαλύψει το φημισμένο Big Whoop, τον μυθικό θησαυρό που αποτελεί το κρυφό όνειρο όλων των πειρατών της Καραϊβικής. Το παιχνίδι ξεκινά με τον Guybrush να κρέμεται από ένα σκοινί πάνω από μια τρύπα και την Elaine να εμφανίζεται, σκαρφαλώνοντας σε ένα άλλο σκοινί και ρωτώντας τον Guybrush πως βρέθηκε εκεί. Εκείνος αρχίζει την εξιστόρηση και το παιχνίδι εξελίσσεται σε μεγάλο ποσοστό σαν flashback.

Στην χρονολογικά σωστή αρχή λοιπόν ο Guybrush καταφέρνει να θέσει τέλος στο εμπάργκο που είχε επιβληθεί στο Scabb Island από τον πειρατή Largo LaGrande, χάνει όμως τα γένια του LeChuck τα οποία πέφτουν στα χέρια του LaGrande. Αυτός τα χρησιμοποιεί για να ξαναζωντανέψει το ζόμπι πειρατή LeChuck, που ο Guybrush είχε νικήσει στο πρώτο παιχνίδι. Η Voodoo Lady του λέει ότι θα καταφέρει να σταματήσει τον LeChuck μόνον εάν βρει το θησαυρός Big Whoop. Στη συνέχεια λοιπόν ο Guybrush ψάχνει να βρει τα τέσσερα κομμάτια του χάρτη, που δείχνει το νησί όπου είναι κρυμμένο το Big Whoop. Μετά από αρκετές περιπέτειες που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων έρευνα σε βιβλιοθήκες και τη συμμετοχή σε διαγωνισμό φτυσίματος, ο Guybrush ολοκληρώνει το χάρτη που δείχνει τη θέση του Big Whoop στο Dinky Island. Χάνει τον χάρτη στον LeChuck, καταφέρνει όμως να φτάσει στο νησί και βρίσκει τον παλιό του γνωστό από το πρώτο παιχνίδι, Herman Toothrot. Ευτυχώς ο παπαγάλος του Toothrot θυμάται μια συνομιλία μεταξύ ναυτικών σχετικά με τη γεωγραφική θέση του Big Whoop και καθοδηγεί τον Guybrush στην είσοδο μιας υπόγειας σπηλιάς, ο οποίος επιχειρεί να κατεβεί χρησιμοποιώντας σκοινί.

Εκεί το flashback τελειώνει, το σκοινί του Guybrush κόβεται και αρχίζει ένα τρελό κυνηγητό με τον LeChuck στα τούνελ του Dinky Island με τους ρόλους του κυνηγού και του κυνηγημένου να εναλλάσσονται! Το φινάλε είναι απολαυστικό και αινιγματικό παράλληλα: ο Guybrush επιβάλλεται του LeChuck, ο τελευταίος όμως με ένα ξόρκι τον κάνει να πιστεύει ότι είναι ο χαμένος του αδελφός Chuckie και ότι οι δυο τους βρίσκονται, σε παιδική ηλικία, με τους γονείς τους στο λούνα-παρκ του Big Whoop. Στο τέλος ο LeChuck κοιτά προς την κατεύθυνση του παίκτη και τα μάτια του αστράφτουν, ενώ η Elaine υποψιάζεται τι έγινε.
Μοχάμετ Ταχίρ Αγιάλα

Βιογραφία

Γεννήθηκε γύρω στο 1950-51 και είναι απόφοιτος Οικονομικών Επιστημών.
Αμέσως μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1989 διορίστηκε διευθυντής του Οργανισμού Λιμένων του Σουδάν και εν συνεχεία ομοσπονδιακός υπουργός επί των Οδών και Γεφυρών.
Το 2005 διορίστηκε κυβερνήτης της πολιτείας Ερυθράς Θάλασσας.
Τον Νοέμβριο του 2017 ο πρόεδρος Ομάρ ελ Μπεσίρ προσέφερε τη στήριξή του στον Αγιάλα αν εκείνος αποφάσιζε να κατέλθει ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2020. Σε απάντηση, ο Αγιάλα ανέφερε ότι η απαίτηση του λαού της Γκεζίρα και η δική του ήταν για το 2020 να επανεκλεγεί για τρίτη φορά ο πρόεδρος Μπεσίρ.
Τον Φεβρουάριο του 2019, εν μέσω μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων και ταραχών, ο πρόεδρος Μπεσίρ απέλυσε την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μοτάζ Μουσά και διόρισε προσωρινά στην πρωθυπουργία τον Μοχάμετ Ταχίρ Αγιάλα, έως τότε αντιπρόεδρο.  
Ο νέος πρωθυπουργός παρέμεινε μόνο για δύο μήνες στην πρωθυπουργία.
Τάκης Δόξας

Βιογραφικά στοιχεία

O Τάκης Δόξας γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε στη Σχολή Συνεταιριστών στην Αθήνα. Υπηρέτησε στο πρωτοδικείο του Πύργου ενώ το 1954 διορίστηκε διευθυντής της δημόσιας βιβλιοθήκης της ίδιας πόλης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Το 1957 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Πελοποννησιακής Πεζογραφίας από την Ακαδημία Αθηνών. Με την διαθήκη του κληροδότησε 6.466 τόμους βιβλίων στη δημόσια βιβλιοθήκη.

Τα έργα του

Από τα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να γράφει διηγήματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έγραψε 25 βιβλία από τα οποία τα τρία ποιητικά. Το ποίημα «Φως της Ολυμπίας» απαγγέλλεται στη έναρξη των εορτών για την μεταφορά της ιερής φλόγας από την Ολυμπία, στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ρωμανός Άρτας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Ρωμανός είναι ένα από τα επτά χωριά της Τζούμας, μέρος της οροσειράς των Τζουμέρκων. Βρίσκεται δυτικά του Άραχθου ποταμού, Β.-ΒΑ. της Άρτας σε απόσταση 47 χλμ. και είναι κτισμένος ανάμεσα στα χωριά Κάτω Γραικικό και Γουριανά. Ανήκει στο νομό Άρτας και το δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων με έδρα το Βουργαρέλι, της περιφέρειας Ηπείρου. Ειδικότερα, σύμφωνα με το σχέδιο σχέδιο Καλλικράτης το χωριό υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Αγνάντων και την Τοπική Κοινότητα Γραικικού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους. Τα άλλα χωριά της Τζούμας είναι το Άνω Γραικικό, το Κάτω Γραικικό, τα Κουκούλια, τα Γουριανά, το Σελίο και η Γραβιά. Το χωριό δημιουργήθηκε από Σουλιώτες που ήρθαν στην περιοχή από τον ομώνυμο οικισμό της Λάκκας Σουλίου μετά την καταστροφή του Σουλίου από τον Αλή Πασά. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η αγροτική καλλιέργεια κυρίως για οικιακή χρήση.
Η Πόλη της Βίας

Υπόθεση

Ένας επαγγελματίας δολοφόνος, ο Τζεφ Ιστον (Τσαρλς Μπρόνσον) κάνει διακοπές με την ερωμένη του, Βανέσα (Τζιλ Άιρλαντ) στους Παρθένους Νήσους. Έκει θα πέσει σε μια φονική ενεδρα από τον πρώην συνεργάτη του, Κόγκαν, όπου ο Τζεφ θα πυροβοληθεί και θα φανεί ότι είναι νεκρός, ενώ η Βανέσα θα τρέξει και θα γλυτώσει από τους πυροβολισμούς.
Στη συνέχεια ο Τζεφ αφού καταφέρε να μείνει ζωντανός θα πάει στη Νέα Ορλεάνη για να βρει ποιος κρυβέται πίσω από την ενέδρα που του είχαν στήσει και να πάρει εκδίκηση. 
Εν τω μεταξύ η Βανέσα που θεωρεί ότι ο Τζεφ έχει πεθάνει, θα επιστρέψει στον πρώην σύζυγο της και ισχυρό αφεντικό της μαφίας, Αλ Γουέμπερ (Τέλυ Σαβάλας).
Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Ανωπόλεως

Ιστορικά στοιχεία

Το μοναστήρι υπήρξε μετόχι άλλης παλαιότερης μονής του Αγίου Γεωργίου, η οποία βρισκόταν στην αριστερή όχθη του χειμάρρου Αποσελέμη, στα 800 περίπου μέτρα από τη θάλασσα. Εκείνη η μονή εγκαταλείφθηκε στα μεσαιωνικά χρόνια λόγω των πειρατικών επιδρομών. 
Οι μοχαχοί μετεγκαταστάθηκαν δυτικότερα και μακρύτερα από τη θάλασσα, στη θέση Πεζέτης ή Μπεζέτης, νότια του χωριού Γούρνες και ανατολικά του χωριού Ανώπολη. Η θέση βρισκόταν πάνω στους δρόμους που τότε συνέδεαν το Ηράκλειο με το Λασίθι, και συχνά η μονή έπεφτε θύμα κακόβουλων διερχόμενων, που σταματούσαν εκεί, ξεπέζευαν, απ' όπου και το όνομα Πεζέτης. Έτσι μετεγκαταστάθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά στο ως τότε μετόχι της μονής, τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο της Ανώπολης. 
Ο δίκλιτος ναός της μονής Αγίου Γεωργίου κτίστηκε κατά την Ενετοκρατία και διαλύθηκε από τους Ναζί το 1942. Τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν για οχυρωματικούς σκοπούς. Η παλιά εικόνα του Αγίου Γεωργίου μεταφέρθηκε στη νέα έδρα της Μονής, όπου υπάρχει και στις μέρες μας. 
Ο μονόκλιτος καμαροσκεπής ναός του μοναστηριού στον Πεζέτη, τιμά τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, ανάγεται στην ενετοκρατία, και φέρει αγιογραφίες. Δίπλα του υπάρχουν ερειπωμένα κελλιά. 
Έπειτα από την Κρητική Επανάσταση του 1866 με 1869 η Μονή Θεολόγου ανακαινίστηκε από τον κτήτορά της, ο οποίος ήταν ο Ηγούμενος Ματθαίος. Παλαιότερα η μονή ήταν σταυροπηγιακή.  Έγινε ενοριακή το 1730 και στέγασε το Δημοτικό Σχολείο (1840-1908) στο οποίο δίδαξαν οι μετέπειτα Μητροπολίτες Κρήτης Τιμόθεος Βενέρης και Τίτος Ζωγραφίδης. 
Την 26 Ιουνίου του 1896, στη διάρκεια της επανάστασης του 1895-1898, η μονή καταστράφηκε ξανά και όσοι μοναχοί δεν πρόφτασαν να την εγκαταλείψουν, σφαγιάστηκαν από Τούρκους ενόπλους. Ο ναός, το τέμπλο και οι εικόνες πυρπολήθηκαν, ενώ κάποιες εικόνες πρόλαβαν και τις είχαν πάρει οι μοναχοί που έφυγαν. Το 1908 η Μονή ανακαινίστηκε από τον ηγούμενο Καλλίνικο Δασκαλάκη και από τότε αναπτύχθηκε. Στο χώρο του μοναστηριού βρίσκονται πολλές ενδιαφέρουσες φορητές εικόνες.
Τζορτζ Μπαντ

Ορειβασία και εξερευνήσεις

Αποκτώντας εμπειρία στις Άλπεις όντας ακόμη σπουδαστής στο Κουΐνς, έγινε ο νεότερος ορειβάτης της αποστολής του 1953 στο Έβερεστ, όπου οι Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι έκαναν την πρώτη ανάβαση στο βουνό. Δύο χρόνια αργότερα, το 1955, μαζί με τον Τζο Μπράουν έγιναν οι πρώτοι ορειβάτες που κατέκτησαν το Κανγκτσενγιούνγκα, το τρίτο υψηλότερο βουνό στον κόσμο. Σεβόμενοι την παράδοση και τα θρησκευτικά συναισθήματα των ανθρώπων του Νεπάλ και του Σικίμ, σταμάτησαν τρία μέτρα κάτω από την πραγματική κορυφή.
Στη συνέχεια αυτών των πρώιμων ορειβατικών επιτυχιών, ο Τζορτζ Μπαντ πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελματικής του ζωής στην εξερεύνηση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2005, σε ηλικία 76 ετών, ο Μπαντ επανέλαβε το μονοπάτι προς τη νοτιοδυτική κατασκήνωση βάσης του Κανγκτσενγιούνγκα στο Νεπάλ. Υπήρξε πρόεδρος της Αλπικής Λέσχης του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βρετανικού Συμβουλίου Ορειβασίας και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Υπήρξε συγγραφέας βιβλίων με ορειβατικά θέματα και Πρόεδρος του Himalayan Trust (UK).

Τιμές

Τιμώμενος για την προσφορά του ο Τζορτζ Μπαντ έγινε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) το 2009
Πέθανε από φυσικά αίτια στο Χάμσαϊρ, της Αγγλίας, ΗΒ, στις 26 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 82 ετών.
Βασίλης Κουρνέτας

Καριέρα

Ο Βασίλης Κουρνέτας ξεκίνησε την καριέρα του στη Φιλία Ηλιουπόλεως, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996.
Το καλοκαίρι του 1996 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δεκατρία χρόνια, κατακτώντας τίτλους τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, κατέκτησε επτά Πρωταθλήματα Ελλάδος (1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2009, 2014), έξι Κύπελλα Ελλάδος (1997, 1998, 1999, 2001, 2009, 2014), ένα Σούπερ Καπ Ελλάδος} (2000) αλλά και ένα Τοπ Τιμς Καπ (2004).
Το 2009 αγωνίστηκε με τη Ρωσική Λοκομοτίβ Μπελογκόριε, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ε.Α. Πατρών.
Το 2011 μεταπήδησε στον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει ένα Λιγκ Καπ (2012).
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας του 2014. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2013-14, ο Κουρνέτας μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο και το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2015, το οποίο αποτελεί και το πρώτο ντάμπλ στην ιστορία του συλλόγου της Θεσσαλονίκης, καθώς και το πρωτάθλημα του 2016. Με το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2015-2016, ο Βασίλης Κουρνέτας πήρε την απόφαση να σταματήσει την πλούσια σε επιτυχίες καριέρα του όντας στην κορυφή.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Βασίλης Κουρνέτας έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης πάνω από 270 συμμετοχές.
Γυαλί

Το γυαλί είναι υλικό στερεό και άμορφο, δηλαδή δεν παρουσιάζει κρυσταλλική δομή. Είναι ημιδιάφανο ή διάφανο, εύθραυστο, άκαμπτο και σκληρό. Λόγω της μη κρυσταλλικότητάς του, ο όρος «ύαλος» (γυαλί) ή «υαλώδης» έχει επεκταθεί σημαίνοντας όλα τα άμορφα στερεά. Η διαφάνειά του αφορά στο ορατό φως, γιατί το κοινό γυαλί είναι αδιάφανο για την υπεριώδη ακτινοβολία. Ως υλικό είναι χημικά και βιολογικά αδρανές, πλήρως ανακυκλώσιμο και, κατά συνέπεια, ιδιαίτερα κατάλληλο για χρήση σε κατασκευή συσκευασιών τροφίμων και ποτών.

Παρασκευή

Το γυαλί παρασκευάζεται με σύντηξη χαλαζιακής άμμου, η οποία αποτελεί το βασικό συστατικό του (διαμορφωτή), ενός ή περισσότερων συλλιπασμάτων και ενός (ή περισσότερων) σταθεροποιητών. Αν δεν χρησιμοποιηθεί σταθεροποιητής, τότε το γυαλί γίνεται εύθρυπτο και αποσαθρώνεται από το νερό. Το κοινό γυαλί παρασκευάζεται με σύντηξη χαλαζιακής άμμου (SiO₂) (73,7%), ανθρακικού νατρίου (κοιν. Σόδα, Na₂CO₃)) (16%), οξειδίου του καλίου (K₂O) (0,5%) (συλλιπάσματα) και ανθρακικού ασβεστίου (κοιν. ασβεστόλιθου (CaCO₃)) (5,2%) ανθρακικού μαγνησίου (MgCO₃) (3,6%) και οξειδίου του αργιλίου (Al₂O₃) (1%) (σταθεροποιητές). Ανάλογα με τον τύπο και το ποσοστό των συλλιπασμάτων και των σταθεροποιητών λαμβάνονται και οι διάφοροι τύποι γυαλιού.
Το γυαλί, αφού παρασκευαστεί ως πρώτη ύλη, μπορεί να πάρει το επιθυμητό σχήμα με τρεις τρόπους: Είτε με εμφύσηση (φυσητό γυαλί) είτε με τη βοήθεια καλουπιών είτε με συσκευές που δημιουργούν φύλλα («ελάσματα») γυαλιού.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2017

Σχόλια

Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 99 σωματεία.
Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης

Με την ονομασία Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, φέρεται διεθνής συνθήκη που συνομολογήθηκε από κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης και υπογράφηκε στο Τορίνο το 1961 και που αναθεωρήθηκε το 1996.
Η συνθήκη αυτή παρείχε εξ αρχής τη δυνατότητα ακόμα και της μερικής επικύρωσης από τα κράτη μέλη. Πρώτα ευρωπαϊκά κράτη που επικύρωσαν την εν λόγω συνθήκη ήταν η Αυστρία, Γαλλία, Δανία, Δυτική Γερμανία, Ελλάδα, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Ολλανδία και Σουηδία.
 
Η Ελλάδα επικύρωσε τη συνθήκη το 1984 με τον Νόμο 1426/1984 (το ίδιο έτους).
Κατ΄ εφαρμογή της παραπάνω συνθήκης ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων που παρακολουθεί τις ετήσιες αναφορές - εκθέσεις των κρατών μελών στην ευρύτερη εφαρμογή της, εξετάζοντας παράλληλα σχετικές καταγγελίες.
Γκαγκαούζ γλώσσα

Γεωγραφική κατανομή

Τα γκαγκαούζικα Gagauz dili είναι μια τουρκογενής γλώσσα που μιλιέται από τους Γκαγκαούζηδες κυρίως στη Γκαγκαουζία της Μολδαβίας αλλά και στα Νότια βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Έχει δύο διαλέκτους τα μπουλγκάρικα και τα θαλασσινά γκαγκαούζικα. Οι Γκακαούζηδες ήταν τουρκόφωνοι χριστιανοί που εκδιώχθηκαν από την Ανατολική Θράκη. Αυτή η γλώσσα δεν πρέπει να συγχέεται με τη Γκαγκαβούζικη γλώσσα της Θράκης.
Σανέλ Γιάχιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα τμήματα υποδομής της Ρασίνγκ Στράσμπουργκ και ακολούθως της Σοσό προτού μεταπηδήσει στην Βοσνία και στην Ζελέσνιτσαρ (ντεμπούτο στο βοσνιακό πρωτάθλημα στον αγώνα Žepče - Ζελέσνισταρ 1:1 στις 4.8.2002) με την οποία αναδείχτηκε πρωταθλητής Βοσνίας. Πρόκειται για πολυσύνθετο παίκτη που μπορεί και αγωνίζεται σε διάφορες θέσεις της άμυνας, άλλοτε ως δεξί μπακ, άλλοτε ως κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος ενώ έχει παίξει και στην θέση του ακραίου επιθετικού ή του σέντερ φορ. Έχει ύψος 1.85 μ και βάρος 85 κιλά, ενώ διακρίνεται για την έφεση του στην εκτέλεση στημένων φάσεων (φάουλ, πέναλτι, κόρνερ).
Χάρη στις εντυπωσιακές του εμφανίσεις με την Ζελιέσνιτσαρ, κινήθηκαν για την απόκτησή του Ισπανικές ομάδες και το καλοκαίρι του 2003 μεταπήδησε στην Λας Πάλμας (Β' Εθνική Ισπανίας) όπου παρέμεινε μέχρι το 2005. Επόμενος σταθμός του η επίσης ισπανική Μέριδα (Γ' Εθνική Ισπανίας) και το καλοκαίρι του 2006 επέστρεψε στην Ζελιέσνιτσαρ. Στο χαμηλής δυναμικότητας Βοσνιακό Πρωτάθλημα, αν και μη αγωνιζόμενος ως επιθετικός, διακρίθηκε για την εκτελεστική του δεινότητα, φτάνοντας να πετύχει χατ-τρικ στον αγώνα κυπέλλου Ζελέζνιτσαρ-FK Modriča 3-2, τον Νοέμβριο του 2007 αλλά και συνολικά 12 γκολ σε 15 εμφανίσεις στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν 2007-08.
Τον Νοέμβριο του 2007, εκπληρώθηκε ένα παιδικό του όνειρο, καθώς κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα της Βοσνίας στον εκτός έδρας αγώνα της χώρας του εναντίον της Τουρκίας για τα προκριματικά του Euro 2008.
Ζακ Πελεγκρέν

Βιογραφία

Την πρώτη καλλιτεχνική παρουσία του ο Πελεγκρέν πραγματοποίησε στην ηλικία μόλις οκτώ ετών, ενώ σε ηλικία έντεκα ετών κέρδισε το πρώτο του βραβείο από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης Αιξ-αν-Προβάνς. Αρχικά το ύφος του Πελεγκρέν ήταν κλασικό - ρεαλιστικό και έπειτα και με τον ιμπρεσιονιστικό. Το ενδιαφέρον του για τον Ιμπρεσιονισμό κράτησε και ως το 1970.
Μετά την εκπαίδευση στο Μόναχο, ο Πελεγκρέν απέκτησε άδεια διδασκαλίας της γερμανικής γλώσσας. Όμως σύντομα άφησε το πανεπιστήμιο και ασχολήθηκε με την ελεύθερη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ο Πελεγκρέν ολοκληρωτικά αφοσιώθηκε στη τέχνη και από το 1980 άρχισε να μαθαίνει γερμανικό εξπρεσιονισμό. Ο ζωγράφος βρισκόταν κάτω από την επιρροή του φωβισμού και του γαλλικού εξπρεσιονισμού, της τέχνης του Βίνσεντ βαν Γκογκ, του Αντρέ Ντεραίν και του Ανρί Ματίς.
ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός

Ιστορία

Το ποδόσφαιρο άργησε να κάνει την εμφάνισή του στο Κρετέιγ συγκριτικά με άλλες συνοικίες περιμετρικά και εντός του Παρισιού. Η πρώτη ομάδα που ίδρυσε ποδοσφαιρικό τμήμα στην περιοχή ήταν η Κλαμπ Σπορτίφ ντε Κρετέιγ. Παρόλα αυτά, η ομάδα δεν είχε, εξαρχής, την στήριξη της δημοτικής αρχής, καθώς πρόθεση της τελευταίας ήταν η ύπαρξη μιας ομάδας που θα μπορούσε να συσπειρώσει γύρω της το φίλαθλο κοινό της περιοχής όπως οι Ρεντ Σταρ 93, ΚΑ Παρί-Σαρεντόν, και Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς στις γειτονικές συνοικίες. Σύντομα, η ιδέα έγινε πράξη με την ίδρυση της Ουνιόν Σπορτίβ Κρετέιγ, το 1936, από έναν άνδρα γνωστό ως Μ. Εμόν. Η Κρετέιγ πέρασε 30 περίπου χρόνια στις μικρές κατηγορίες. Αυτό τον καιρό, η ποδοσφαιρική ομάδα έδινε τους εντός έδρας αγώνες της στο Σταντ Ντεμόν, το οποίο είχε χωρητικότητα μόλις 800 θεατών. Υπό την τεχνική καθοδήγηση του Μ. Αινκ, η Κρετέιγ έφτασε ως το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας το 1962. Στη συνέχεια, υποβιβάστηκε στην Προμοσιόν Ντ'Ωνέρ, προτού προβιβαστεί στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Η Κρετέιγ στάθηκε τυχερή κατά την αναδιάρθρωση του γαλλικού ποδοσφαίρου που έλαβε χώρα το 1978, όταν και η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ανακοίνωσε την δημιουργία της Ντιβιζιόν 4. Η ομάδα προβιβάστηκε στο νέο αυτό πρωτάθλημα, κι αυτό παρά την 7η θέση που είχε καταλάβει, την προηγούμενη σεζόν, στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ. Λόγω του ξαφνικού προβιβασμού, ο σύλλογος δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα κι ύστερα από δέκα μόλις αγωνιστικές ήταν πλέον ξεκάθαρος ο υποβιβασμός της ομάδας με το πέρας της σεζόν. Με το τέλος της σεζόν, έτσι, η Κρετέιγ επέστρεψε στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ. Το 1983, η ομάδα μετακόμισε στο νέο της γήπεδο, το Σταντ Ντομινίκ Ντυβωσέλ, έπειτα από 50 χρόνια παρουσίας στο Σταντ Ντεμόν. Δύο χρόνια αργότερα, με την παρότρυνση του Δημάρχου της πόλης Λοράν Κταλά, η Ουνιόν Σπορτίβ Κρετέιγ συγχωνεύτηκε με τον αθλητικό σύλλογο του Κρετέιγ, ώστε η συνοικία να αποκτήσει μια καλύτερη αθλητική ταυτότητα. Κύρια αθλητικά τμήματα της ομάδας είναι το ποδόσφαιρο, η κολύμβηση, ο στίβος, και η ποδηλασία.
Οικονόμος Παπαηλιόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από το Λεοντάρι της επαρχίας Μονεμβασίας. Ο ιερέας τούτος περιόδευε στα χωριά πριν από την επανάσταση, κατηχούσε τους συμπατριώτες του και τους εφοδίαζε με όπλα και άλλα υλικά για την επανάσταση. Μύησε επίσης και τον Α. Κουλόχερα, τον Α. Κουμουνδούρο από το Κραμποβό και τον Στασινό Ντουρέκα, οι οποίοι πολέμησαν στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και σε όλες τις μάχες εναντίον του Δράμαλη.
Άγιος Ιωσήφ ο Νέος

Βιογραφικό

Ο Άγιος Ιωσήφ ο Νέος γεννήθηκε το 1568 στη Ραγούζα της Αδριατικής, το σημερινό Ντουμπρόβνικ της Κροατίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιάκωβος. Ο πατέρας του ονομαζόταν Τζοβάνι Φούσκο. Ήταν ναυτικός και καταγόταν από τη Βενετία. Η μητέρα λεγόταν Αικατερίνη και ήταν από τη Λήμνο.
Το 1580 ορφάνεψε από πατέρα, σε ηλικία μόλις 12 ετών. Τότε εγκαταστάθηκαν στην Αχρίδα της Μακεδονίας, όπου ζούσαν συγγενείς της μητέρας του. Ο μικρός Ιάκωβος έζησε κοντά στους συγγενείς του ως το 1588 σπουδάζοντας τα ιερά γράμματα. Το 1588, σε ηλικία 20 ετών, μετέβη στην Μονή Παντοκράτορος στο Άγιο Όρος. Έγινε μοναχός με το όνομα «Ιωσήφ» και αργότερα ιερομόναχος.
Στον Άθω παρέμεινε συνολικά 62 χρόνια, διαμένοντας κατά καιρούς σε διάφορες μονές. Σύντομα απέκτησε μεγάλη φήμη χάρη στο θαυματουργό χάρισμα που είχε να θεραπεύει ασθενείς, τοποθετώντας το χέρι του στο μέτωπό τους. Επίσης, ασχολήθηκε με την καλλιγραφική αντιγραφή ιερών κειμένων. Διετέλεσε ηγούμενος στις μονές Βατοπεδίου και Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους και, για έξι χρόνια, στη μονή Αγίου Στεφάνου Αδριανουπόλεως, η οποία ήταν μετόχι της μονής Μεγίστης Λαύρας.
Το 1650, σε ηλικία 82 ετών, εξελέγη μητροπολίτης Τιμισοάρα Ρουμανίας και έφυγε από το Άγιον Όρος έπειτα από 62 έτη. Υπηρέτησε τη μητρόπολη ως το 1653, οπότε αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω γήρατος. Πέθανε στην Τιμισοάρα στις 15-8-1656 σε ηλικία 88 ετών. Στον εκεί μητροπολιτικό ναό φυλάσσεται μέχρι σήμερα το λείψανό του, καθώς και η παλαιότερη εικόνα του.

Η αγιοποίηση

Το 1686 ανακηρύχθηκε τοπικός άγιος. Το 1956, στην επέτειο των 300 ετών από την κοίμησή του, ανακηρύχθηκε άγιος της Ρουμανικής και της Σερβικής εκκλησίας. Η μνήμη του καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 15 Σεπτεμβρίου.
Όσο ζούσε, φαίνεται πως διατηρούσε τακτική επαφή με τη Λήμνο, το νησί της καταγωγής του, διότι στην ιερά ακολουθία του υπάρχουν αρκετές αναφορές στη λημνιακή του καταγωγή. Άλλωστε, η Λήμνος είχε ανέκαθεν στενή σχέση με τις μονές του Αγίου Όρους, πολλές από τις οποίες διατηρούσαν μετόχια στο νησί.
Το 2002 δημοσιεύτηκε και στα ελληνικά η αναλυτική βιογραφία και ιερά ακολουθία του Αγίου Ιωσήφ από το Ρουμάνο θεολόγο Βικέντιο Κουρελάρου.
Λίμνη Σαμπλένσκο

Η Σαμπλένσκο ή Λίμνη Σάμπλα (βουλγαρικά : Шабленското езеро), είναι λίμνη της βορειοανατολικής Βουλγαρίας στην Επαρχία του Ντόμπριτς, στην ιστορική περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς και στον Δήμο Σάμπλα. Απέχει 1,5 χλμ από την πόλη Σάμπλα πολύ κοντά στα σύνορα με την Ρουμανία. Η λίμνη είναι πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της απειλούμενης με εξαφάνιση χήνας Branta ruficollis ή Κοκκινόχηνα.
Η λίμνη είναι παράκτια και χωρισμένη από τη θάλασσα με μία αμμώδη παραλία πλάτους 230 μ.. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής 510 εκταρίων και περιλαμβάνεται στον κατάλογο σημαντικών περιοχών στην Ευρώπη με την συνθήκη Ραμσάρ . Η έκτασή της είναι 0,8 - 0,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το βάθος της είναι από  0,4 έως 4 μέτρα, με μέγιστο τα 9,5 μέτρα, η αλατότητα είναι 0,4%. Στα βόρεια, μέσω ενός τεχνητά σκαμμένου καναλιού, συνδέεται με τη Λίμνη Εζερέτσκο.