google/wiki40b huggingface dataset:
Κοινωνία - Πολιτική παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια

Εκλογές

Έλαβε για πρώτη φορά μέρος στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2009, καταλαμβάνοντας τη 12η θέση με ποσοστό 0,16%. 
Στις  Δημοτικές εκλογές 2010 η παράταξη στήριξε το ψηφοδέλτιο της "ΚΟΙΝΩΝΙΑ των Αθηνών" για τη διεκδίκηση του Δήμου Αθηναίων. 
Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 παρατηρήθηκε αύξηση στα ποσοστά της. Συγκεκριμένα συγκέντρωσε 28.502 ψήφους και 0,45%. Αντίθετα, στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, τα ποσοστά της παρατάξεως μειώθηκαν ραγδαία, εξαιτίας της μεγάλης πόλωσης των εκλογών. Συγκέντρωσε 17.771 ψήφους και μόλις 0,29%.
Στις Ελληνικές ευρωεκλογές 2014 έλαβε 34.487 ψήφους και ποσοστό 0,60%.
Η παράταξη δε συμμετείχε στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015, ενώ στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 κατέλαβε στη 12η θέση και σημειώνοντας εντυπωσιακή αύξηση στα ποσοστά της, λαμβάνοντας 35.534 ψήφους και ποσοστά της τάξης του 0,65%.

Έμβλημα

Έμβλημά της είναι το πλοίο, ζωγραφισμένο στα πρότυπα της Bυζαντινής ζωγραφικής, σε χρώμα καφέ. Το κατάρτι και τα πανιά του, σχηματίζουν σε χρώμα κόκκινο το γράμμα κάπα «Κ», που είναι αρχικό του ονόματος της Παράταξης. Η θάλασσα έχει χρώμα μωβ. Πάνω από το καράβι και κατά μήκος όλου του εμβλήματος αναγράφεται η ονομασία της Παράταξης, «ΚΟΙΝΩΝΙΑ Πολιτική παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια».
Διάδημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1615)

Περιγραφή

Πρόκειται για πολύ λεπτής λουρίδα χρυσού με στρογγυλεμένα άκρα, τα οποία φέρουν οπές. Είναι εκτυπωμένη με ανάγλυφες παραστάσεις. Καταμεσής φέρει μικρή τρίγωνη κορυφή. Στο σημείο αυτό η ανάγλυφη διακόσμηση παριστάνει ένα φοίνικα. Η αναπαράσταση του φοίνικα επαναλαμβάνεται συνολικά πέντε φορές, ενώ σπείρες συμπληρώνουν την διακόσμηση. Τα διακοσμητικά στοιχεία χωρίζονται από γραμμές και μαιάνδρους.
Βαλέριαν Μπόροβτσικ

Βιογραφία

Γεννημένος στο Κβίλιζ, κοντά στο Πόζναν, σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας και αρχικά αφιερώθηκε στη ζωγραφική και τη λιθογραφία δημιουργώντας συν τοις άλλοις και αφίσες για κινηματογραφικές ταινίες. Το 1959 μετακομίζει και εγκαθίσταται στο Παρίσι.
Οι πρώτες προσπάθειες του στο σινεμά ήταν σουρεαλιστικά φιλμάκια κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους. Τα πιο γνωστά από αυτά ήταν τα Był sobie raz (Μια Φορά και Έναν Καιρό - 1957), Dom (Το Σπίτι- 1958), Les Astronautes (Οι Αστροναύτες - 1959), Jeux des anges (Παιχνίδι Αγγέλων - 1964) και Renaissance (Αναγέννηση - 1963). Το 1967 σκηνοθετεί την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων, το Théâtre de Monsieur & Madame Kabal: un film dessiné pour les adultes (Το Θέατρο του Κου & της Κας Καμπάλ: Μια ταινία για ενήλικες).
Η μετάβαση από τα κινούμενα σχέδια σε κανονικές ταινίες έγινε με τις ταινίες Goto, l'île d'amour (Γκότο, το νησί του έρωτα - 1968) και Blanche (1971), που διαπραγματεύονταν και οι δύο παράνομες σχέσεις, απατημένους ζηλιάρηδες συζύγους και είχαν κοινή πρωταγωνίστρια τη γυναίκα του σκηνοθέτη, Λίγκια Μπράνις. Το 1975 θα είναι υποψήφιος στις Κάννες με το Dzieje grzechu (Αμαρτωλή Ιστορία), μια ταινία του που όπως και το βραβευμένο στο Βερολίνο Rosalie (1966) βασίζεται σε μεταφορά λογοτεχνικού έργου και πραγματεύεται εύστοχα θέματα όπως η αποπλάνηση και η βρεφοκτονία. Από το 1974 και μέχρι το 1988 θα σκηνοθετήσει ταινίες όπως τα Contes Immoraux (Τολμηρές Ιστορίες - 1974), La Bête (Το Κτήνος - 1975) και Cérémonie d'amour (1988), που ακροβατούν ανάμεσα στον ερωτικό κινηματογράφο και την πορνογραφία και απέσπασαν ανάμεικτες κριτικές.
Το 1987 σκηνοθέτησε μια από τις συνέχειες της σειράς ταινιών με θέμα την Εμμανουέλα, το Emmanuelle 5, που κυκλοφόρησε στην αγορά του βίντεο με προσθήκες σκηνών σκληρού πορνό (τις οποίες εντούτοις είχε ο ίδιος σκηνοθετήσει, με αρκετά σουρεαλιστικό τρόπο). Ο Μπόροβτσικ δεν έμεινε τελικά ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα κυρίως εξαιτίας μιας διαφωνίας για το πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε ανατεθεί στην Μονίκ Γκαμπριέλ. Το 1988 και το 1990 σκηνοθέτησε 4 επεισόδια της Γαλλικής ερωτικής τηλεοπτικής σειράς Série Rose: Les Chefs d’œuvre de la Littérature Erotique (Ροζ Ιστορίες) για το κανάλι M6.
Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς το 2006 στο Παρίσι.
Scarlet's Walk

Περιγραφή από υλικό προώθησης

«Το CD είναι για την Αμερική – είναι μια ιστορία που είναι επίσης ένα ταξίδι, που ξεκινά στο Λος Άντζελες και διατρέχει τη χώρα, κατευθυνόμενο αργά προς τα ανατολικά. Η Αμερική είναι εκεί μέσα, και συγκεκριμένα μέρη και πρόσωπα, η ιστορία των γηγενών Αμερικανών και η πορνογραφία και ένα κορίτσι σε ένα αεροπλάνο που δεν θα φτάσει ποτέ στη Νέα Υόρκη, και ο Όλιβερ Στόουν και ο Αντρέας Τζάκσον και η τρέλα και πολλά άλλα. Για να μην αναφέρουμε ένα κορίτσι με το όνομα Σκάρλετ που μπορεί να είναι η γη και που μπορεί να είναι ένα πρόσωπο και που μπορεί να είναι ένα ίχνος από αίμα». – Συγγραφέας Neil Gaiman
Στήλη του Ιάσονος

Περιγραφή

Η στήλη εικονίζει τον ιατρό Ιάσονα. Εικονίζεται με γενειάδα και στην χαρακτηριστική ένδυση φιλοσόφου. Είναι καθισμένος σε δίφρυ την ώρα που εξετάζει έναν νεαρό ασθενή, με κάποια κοιλιακή πάθηση. Στα δεξιά του μικρού παριστάνεται μια μεγάλη σικύα (= βεντούζα, γνωστό ιατρικό εργαλείο) ακουμπισμένο στο έδαφος. Η κορυφή του ανάγλυφου είναι διακοσμημένη με ακροτήρια, αρχιτεκτονικά στοιχεία στέγης.
Η μετάφραση της επιγραφής είναι: «Ο Ιάσων, γνωστός και ως Δέκιμος, από τον Δήμο των Αχαρνών...» και συνεχίζει αναφέροντας διάφορα άλλα μέλη της οικογένειάς του.

Ερμηνεία

Η στήλη είναι άξια λόγου, όχι τόσο από πλευράς τέχνης, αλλά διότι απεικονίζει τον Αχαρνέα ιατρό Ιάσωνα.

Ιστορική τοποθέτηση

Η στήλη ανήκει στους Ρωμαϊκούς χρόνους, 2ος αι μ.Χ..
Σκέδαση Κόμπτον

Στη Φυσική, το φαινόμενο Κόμπτον αναφέρεται στη σκέδαση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από φορτισμένα σωματίδια (συνήθως ελαφρώς δέσμια ηλεκτρόνια). Ήταν ένα από τα φαινόμενα που αδυνατούσε να εξηγήσει η κλασική φυσική και μία από τις πρώτες επιτυχίες της κβαντικής θεωρίας. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Αμερικανού φυσικού Άρθουρ Κόμπτον (Arthur Compton), ο οποίος μελέτησε πειραματικά το πρόβλημα και κατάφερε να το εξηγήσει με τη βοήθεια της κβαντικής θεωρίας. Ο Κόμπτον τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1927 για την ανακάλυψή του.
Γεώργιος Ρόκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κυψέλη Πρέβεζας το 1948, από αγρότες γονείς, και σπούδασε Χημικός-Μηχανικός στην Ιταλία. 
Ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και ήταν αυτοδημιούργητος στον χώρο της κεραμικής, ιδρύοντας εργοστάσιο κεραμοποιίας στον Λαγκαδά της Θεσσαλονίκης.
Αρχικά δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ, έχοντας ήδη αγωνιστική δράση στους κόλπους του ΠΑΚ κατά τα φοιτητικά του χρόνια στην Ιταλία.  Ήταν μεταξύ άλλων μέλος της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1996 με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα (ΔΗ.Κ.ΚΙ.). Στις εκλογές του 2007 πολιτεύτηκε ξανά με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής.
Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στις 10 Αυγούστου 2017, από ασθένεια των πνευμόνων (που αποδόθηκε στη σκόνη, λόγω της μακρόχρονης εργασία του στα κεραμικά) και κηδεύτηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας.
Νατάσσα Μποφίλιου (δισκογραφία)

Η Δισκογραφία της Νατάσσας Μποφίλιου. Ακολουθεί κατάλογος με τους τίτλους όλων των δίσκων και των τραγουδιών της ερμηνευτριας.
Μάχη του Αφιόν Καραχισάρ

Η μάχη στο Αφιόν Καραχισάρ το Μάρτιο του 1921 ήταν ένα σημαντικό επεισόδιο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου 1919-1922 που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Εντάσσεται σε μία σειρά συγκρούσεων μεταξύ του επελαύνοντος Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος και των εθνικιστικών Τουρκικών στρατιωτικών μονάδων στις οποίες ηγούνταν ο Κεμάλ Ατατούρκ και οι οποίες υπερασπίζονταν την Άγκυρα, έδρα της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, από το Μάρτιο έως και τον Αύγουστο του 1921.
Από την ελληνική πλευρά, στη μάχη ρίχτηκε το Α΄ και το Γ΄ Σώμα στρατού, τα οποία είχαν ορμητήρια τις πόλεις Ουσάκ Μικράς Ασίας και Προύσσα, αντίστοιχα, με συνολική δύναμη 16.000 στρατιωτών (τρεις μεραρχίες πεζικού). Απέναντί τους παρατάχθηκαν 23.000 Τούρκοι στρατιώτες, που αναλύονταν σε 5 μεραρχίες πεζικού και 2 μεραρχίες Ιππικού. Οι αντίπαλες δυνάμεις ξεκίνησαν τη σύγκρουση στις 14 Μαρτίου 1921, με τους Έλληνες να αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία. Οι Τουρκικές μονάδες ήταν οχυρωμένες σε υψώματα γύρω από την περιοχή Κιοπρουλού, ενώ τις υποστήριζαν και τα –αμυντικά- πυρά του πυροβολικού τους.
Ύστερα από αρκετές ώρες μαχών, οι Τουρκικές δυνάμεις, μη αντέχοντας στη μεγάλη πίεση που δέχτηκαν από τις ελληνικές, υποχώρησαν το πρωί της 16 Μαρτίου 1921, ανατολικά από την περιοχή Ακσίν και ανασυντάχθηκαν. Προηγουμένως, άλλες ελληνικές δυνάμεις (13η Μεραρχία), με αιχμή το 5/42 Ευζωνικό Σύνταγμα, με διοικητή το Νίκο Πλαστήρα έπειτα από συνεχή προσβολή του αριστερού τμήματος των Τουρκικών μονάδων, τελικά τις διέσπασαν, υποχρεώνοντάς τες να συμπτυχθούν στα νοτιοανατολικά και κατέλαβαν το Αφιόν Καραχισάρ αργά το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Όσον αφορά στο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές, ο Ελληνικός στρατός έχασε συνολικά 115 άνδρες, εκ των οποίων οι 32 ήταν νεκροί και οι 83 τραυματίες.
1842 Χάινεκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Χάινεκ είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Χάινεκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 56 λεπτά και 28 δευτερόλεπτα, μία σχετικά γρήγορη περιστροφή.
2438 Ολέσκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ολέσκο είναι S (λιθώδης). Ο Ολέσκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 14 λεπτά (Behrend 2011), μία ταχεία περιστροφή.
Πεδεμόντιο

Γεωγραφία

Μεγαλύτερες πόλεις εκτός της πρωτεύουσας Τορίνο είναι οι Νοβάρα, Βερτσέλλι, Αλεσσάντρια, Άστι, Μονκαλιέρι, Καζάλε Μονφεράτο, Κιβάσο, Ιβρέα, Μπιέλα, Σάκρα ντι Σαν Μικέλε, Πινερόλο, Μπρα, Κούνεο, Τορτόνα, Νόβι Λίγκουρε και άλλες μικρότερες κωμοπόλεις. Στην περιοχή δεσπόζουν στα σύνορα με Γαλλία οι Άλπεις Κότσιε και οι Άλπε Μαρίτιμε, το Όρος Μονφεράτο στο κέντρο της περιοχής, το Λόγκε, το Βάλε ντι Σούζα και το Βαλ ντ άλα . Το Πεδεμόντιο το διασχίζουν πολλοί μικροί ποταμοί οι περισσότεροι των οποίων είναι παραπόταμοι του Πάδου, όπως ο Στούρα, ο Μπέλμπο, ο Πέλτσε, ο Ντόρα Ριπάρια, ο Κιζόνε, ο Όρκο, ο Μάιρα, ο Τάναρο, ο Όρμπα, ο Τσέρβα, ο Βαλ Γκραν, ο Σέζιο, και ο Μπόρντμεο. Επίσης έχει αρκετές λίμνες όπως η Βερμπάνια.

Πολιτική

Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης του Πεδεμόντιου είναι η κεντροαριστερή Μερσέντες Μπρέσσο, μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν το 2005. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2006, στις ιταλικές εθνικές εκλογές ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Σίλβιο Μπερλουσκόνι έλαβε το 50,5% των ψήφων και στις εθνικές εκλογές του 2008 το 34,3% των ψήφων.
Θεόδωρος Μπελίτσος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θεόδωρος Μπελίτσος γεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης και σπούδασε χημεία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ως χημικός, το 1984 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο Μούδρου Λήμνου, το 1987 μετατέθηκε στον Πειραιά και από το 1989 διδάσκει στο Ομήρειο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης.
Από το 1986 άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα, άρθρα, μελέτες και βιβλιοκρισίες σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 1993 εξέδωσε σε ανάτυπο την πρώτη μελέτη του για τα σχολεία της Σμύρνης και το 1994 το πρώτο του βιβλίο για τη Λήμνο. Στη Λήμνο αναφέρονται τα περισσότερα από τα πολλά βιβλία που εξέδωσε στη συνέχεια. Επίσης, έχει συγγράψει μελέτες για χωριά της Έξω Μάνης, που είναι ο τόπος καταγωγής των γονέων του και έχει λάβει μέρος σε επιστημονικά συνέδρια.
Το 1995 τιμήθηκε με τον Έπαινο του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του: "Συλλογή γλωσσικού υλικού από τη Λήμνο". Επίσης, έχει τιμηθεί από την Ομοσπονδία Λημνιακών Συλλόγων της Αθήνας και το Δήμο Λήμνου. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών και μέλος της Εταιρίας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Παλαιά (αρχαία πόλη)

Η Παλαιά ήταν αρχαία πολίχνη της Κύπρου.
Βρισκόταν στούς πρόποδες του Ολύμπου ανάμεσα στο Κίτιο και της Αμαθούντα και ανήκε στο βασίλειο του Κίτιου. Στην περιοχή έχει βρεθεί επιγραφή που γράφει : Δημητρία Χρηστή Χέρε. Την πόλη αναφέρει και ο Στράβων ενώ μεταγενέστεροι συγγραφείς στην ίδια τοποθεσία αναφέρουν πολίχνη με το όνομα Παρασόλια που πιστεύετε ότι είναι παραφθορά της παλιάς. Κοντά στη Παλαιά βρισκόταν μία άλλη πολίχνη το Μαζωτό.
Ψηλά τακούνια

Πλοκή

Η Ρεμπέκα, παρουσιάστρια ειδήσεων, περιμένει στο αεροδρόμιο να συναντήσει τη μητέρα της, Μπέκι, που είναι διάσημη τραγουδίστρια, και έχει να δει από παιδί. Η Ρεμπέκα έχει σχέση με τον Μανουέλ, τον ιδιοκτήτη του καναλιού που εργάζεται, τον οποίο θα παντρευτεί και είναι πρώην εραστής της Μπέκι.
Οι τρεις τους πηγαίνουν να δουν τον Λετάλ, που εργάζεται ως drag queen και μιμείται την Μπέκι. Μετά το τέλος του σόου, η Ρεμπέκα πηγαίνει στο καμαρίνι και κάνουν σεξ. Ο Μανουέλ, που πλέον δεν αγαπά την Ρεμπέκα, κάνει ξανά σχέση με την Μπέκι.
Λίγο καιρό αργότερα, o Μανουέλ βρίσκεται δολοφονημένος στο σπίτι του. Την υπόθεση ερευνά ο δικαστής Εντουάρντο Ντομίνγκες, ο οποίος καλεί τις δύο γυναίκες και μία ερωμένη του Μανουέλ, την Ιζαμπέλ, που δουλεύει στο κανάλι. Και οι τρεις αρνούνται ότι διέπραξαν τον φόνο.
Μία μέρα που η Ρεμπέκα λέει ειδήσεις, παραδέχεται ότι τον σκότωσε αυτή, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Στη φυλακή ξανασυναντά μία γυναίκα που είχε γνωρίσει στο φωτογραφείο, η οποία ψάχνει τον πρώην της, τον Ούγκο, που μοιάζει πολύ με τον Λετάλ. Ο δικαστής Εντουάρντο βγάζει τη Ρεμπέκα από τη φυλακή και της λέει ότι είναι ο Λετάλ, ενώ εκείνη είναι έγκυος στο παιδί του.
Στο τέλος, η Μπέκι παθαίνει καρδιακή προσβολή και μένει στο κρεβάτι της. Η Ρεμπέκα παραδέχεται στη μητέρα της τον φόνο και εκείνη αφήνει τα δακτυλικά της αποτυπώματα στο πιστόλι για να την απενοχοποιήσει. Καθώς η Ρεμπέκα της μιλάει, η Μπέκι πεθαίνει.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας. Επίσης, έλαβε υποψηφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ενώ ήταν η πρόταση της Ισπανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 64α βραβεία Όσκαρ.
Dictionnaire des antiquités grecques et romaines

Περιγραφή

Τα περιεχόμενα του λεξικού περιείχαν ιδιαίτερα μακροσκελή λήμματα τα οποία είχαν επιμεληθεί προβεβλημένοι κλασικοί φιλόλογοι της εποχής, όπως ο Φρανσουά Λενορμάν. Ως έργο, υπήρξε ανταγωνιστικό των αντίστοιχων γερμανικών συγγραμάτων που διδάσκονταν στα γερμανικά πανεπιστήμια, και θεωρούνταν από τα πλέον έγκυρα και αναλυτικά εγκυκλοπαιδικά λεξικά της περιόδου.
Η δημιουργία του λεξικού υπήρξε χρονοβόρα, και είναι ενδεικτικό πως μετά από 30 χρόνια εργασίας οι καταχωρήσεις του έργου είχαν φτάσει μόλις στα μισά του αλφαβήτου, και χρειάστηκαν άλλα 20 χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί. Για τον πρώτο τόμο, χρειάστηκαν 11 αναθεωρήσεις έως ότου ολοκληρωθεί, και αποτελούνταν από 1.703 σελίδες, 3.000 εικόνες, και κάλυπτε μέχρι το γράμμα C. Κάθε ένα από τα 11 μέρη του πρώτου τόμου, τυπωμένα σε μεγάλου μεγέθους σελίδες, πωλούνταν για 5 φράγκα.
Αποτέλεσε ένα από τα κύρια εγκυκλοπαιδικά έργα της εποχής σχετικά με την κλασική αρχαιότητα, με άλλα αντίστοιχα σημαντικά έργα να είναι η γερμανική εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ του 1893, το ιταλικό Dizionario epigrafico di antichità romana του 1886, και τα αγγλικά λεξικά του Ουίλιαμ Σμιθ κατά την δεκαετία του 1840 και έπειτα. Τα περιεχόμενα του δεν θεωρούνται πλέον επίκαιρα, καθώς έκτοτε έχει υπάρξει πλήθος νέων ανακαλύψεων και μελετών στους τομείς της αρχαιολογίας, επιγραφολογίας, και κοινωνιολογίας, ωστόσο αποτελεί μια ενδιαφέρουσα πηγή ως προς την ιστορία της μελέτης του αρχαίου κόσμου και την εικονογράφηση που διαθέτει.
Ο πλήρης τίτλος του έργου ήταν Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines d'après les textes et les monuments, contenant l'explication des termes qui se rapportent aux mœurs, aux institutions, à la religion, aux arts, aux sciences, au costume, au mobilier, à la guerre, à la marine, aux métiers, aux monnaies, poids et mesures, etc. etc., et en général à la vie publique et privée des anciens (Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων σύμφωνα με τα κείμενα και τα μνημεία, περιέχων την εξήγηση των όρων που σχετίζονται με τα ήθη, τους θεσμούς, τη θρησκεία, τις τέχνες, τις επιστήμες, τις ενδυμασίες, τα έπιπλα, τον πόλεμο, το ναυτικό, την χειροτεχνία, τα νομίσματα, τα μέτρα και σταθμά, κλπ κλπ, και γενικά τη δημόσια και ιδιωτική ζωή των αρχαίων).
Κράτα μου το χέρι

Υπόθεση

Η Αζρά επιστρέφει στο πατρικό της μετά τις σπουδές της στην Αμερική σε σχολή μαγειρικής, προκειμένου να γίνει επαγγελματίας μαγείρισσα, όπως ο πατέρας της. Όταν αυτός πεθαίνει κάτω από ύποπτες συνθήκες σε μια πυρκαγιά που ξέσπασε στο οικογενειακό τους εστιατόριο, ο κόσμος της Αζρά θα καταρρεύσει. Τώρα καλείται να στηρίξει την οικογένειά της με όποιο τρόπο μπορεί. Όμως, η μητριά της, Σουμρού, έχει άλλα σχέδια και φιλοδοξίες στο μυαλό της και σ’ αυτά δεν περιλαμβάνονται η Αζρά και ο μικρότερος αδελφός της. 
Η μοίρα θα τη φέρει στο δρόμο του Τζενκ, του νεαρού εγγονού της γνωστής μεγαλοεπιχειρηματία Φεριντέ Τσελέν. Ο Τζενκ έχει πρόσφατα αποβληθεί από το πανεπιστήμιο που φοιτούσε στην Αμερική και προσπαθεί τώρα να δει τι θα κάνει στη ζωή του. Η τυχαία γνωριμία του Τζενκ με την Αζρά θα επηρεάσει τη ζωή του καθοριστικά, αφού η Αζρά θα καταφέρει να γιατρέψει τις πληγές του. Κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου σφιχτά, ζουν τον απόλυτο έρωτα. Τόσο σφιχτά όμως, που κανείς δεν μπορεί να δει τη βαριά σκιά που θα αρχίσει σύντομα να απλώνεται πάνω από τη σχέση τους. 
Η Φεριντέ Τσελέν, η γιαγιά του Τζενκ, είναι μια ώριμη γυναίκα και ιδιοκτήτρια μεγάλης αλυσίδας εστιατορίων, που πάντα κρατούσε σωστή ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την οικογένειά της. Παρόλο που έχασε νωρίς τον γιο της, εκείνη εξακολουθεί να τον έχει κοντά της μέσα από τον εγγονό της. Γι’ αυτό το λόγο έχει μεγάλες προσδοκίες από εκείνον και φροντίζει να μην του λείπει τίποτα. Η δύναμή της είναι η ικανότητά της να αλλάζει θετικά τις ζωές των γύρω της. Το αδύναμο σημείο της είναι ότι δεν μπορεί να χειριστεί καλά την απογοήτευση που της δίνουν. Ειδικά, όταν η απογοήτευση έρχεται από αυτούς που θεωρεί δική της οικογένεια…
Αζρά, Τζενκ και Φεριντέ έχουν ανάγκη από ένα χέρι να τους κρατήσει. Η απώλεια σημαδεύει τις ζωές και των τριών. Κάποιες φορές, πρέπει να χάσεις τα πάντα για να ξεκινήσεις να ζεις.
Μάινχαρτ Ε΄ της Γκορίτσια

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Βεατρίκης, κόρης του Γκέραρτ ντεϊ Καμερίνο.
Ο Μάινχαρτ Ε΄ είχε, από έναν δεύτερο γάμο του πατέρα του, ετεροθαλή αδελφό τον Ιωάννη Ερρίκο Δ΄. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του· μάλλον ήταν συγκυρίαρχος με τον πατέρα του. 
Απεβίωσε μετά το 1318, ενώ ο πατέρας του το 1323 και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης-Ερρίκος.
Δήμητρα Σερεμέτη

Βιογραφία

Η Δήμητρα Σερεμέτη γεννήθηκε στον Αμπελώνα Λαρίσης όπου ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές της. Το 1946, στη διάρκεια του Εμφυλίου, ήλθε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και του Πέλου Κατσέλη και διετέλεσε αντιπρόεδρος του Σωματείου Ηθοποιών.
Ήταν σύζυγος του ηθοποιού Κώστα Παπαχρήστου.
Αγώνες της Γαλλοφωνίας

Οι Αγώνες της Γαλλοφωνίας (γαλ.: Jeux de la Francophonie) είναι ένας συνδυασμός αθλητικών αγώνων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που διοργανώνεται από τον Διεθνή Οργανισμό Γαλλοφωνίας (Francophonie). Διεξάγονται κάθε τέσσερα έτη από το 1989. Είναι το γαλλικό αντίστοιχο των βρετανικών Αγώνων της Κοινοπολιτείας.

Λεπτομέρειες

Στους αγώνες μπορούν να συμμετέχουν αθλητές και καλλιτέχνες των μελών του διεθνούς οργανισμού "Francophonie", στον οποίο μετέχουν 55 κράτη, δύο συνδεδεμένα κράτη-μέλη και 13 κράτη παρατηρητές. Ο Καναδάς εκπροσωπείται από τρεις ομάδες: Κεμπέκ, Νιου Μπράνσγουικ (γαλ.: Nouveau-Brunswick, τη μόνη επισήμως δίγλωσση καναδική επαρχία) και μια ομάδα για όλη την υπόλοιπη χώρα. Το Βέλγιο στέλνει ομάδα από αθλητές των γαλλόφωνων περιοχών της χώρας, κυρίως της Βαλονίας.
Μέχρι τώρα έχουν γίνει πέντε διοργανώσεις και η συμμετοχή κυμαίνεται μεταξύ των 1.700 και 3.000 αθλητών και καλλιτεχνών. Το 2009 έχει προγραμματιστεί η έκτη διοργάνωση στη Βηρυτό του Λιβάνου.
Αναστάσιος Κοκκαβέσης

Βιογραφία

Ο Κοκκαβέσης γεννήθηκε το 1904 στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε στη νομική σχολή της Ρώμης και στη συνέχεια πραγματοποίησε δικαστική σταδιοδρομία στην Αλβανία όπου διετέλεσε ειρηνοδίκης στο Φιέρι και το Αργυρόκαστρο ενώ το 1941 διορίστηκε εισαγγελέας Αργυροκάστρου. Το 1942 αποσύρθηκε από τη θέση που κατείχε και τον Ιούλιο του ίδιου έτους υπήρξε στα Τίρανα ένα από τα ιδρυτικά μέλη της μειονοτικής αντιστασιακής οργάνωσης ΜΑΒΗ αναλαμβάνοντας στη συνέχεια τον τομέα της γενέτειράς του. Παράλληλα διατηρούσε επαφές με τον ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα στον οποίο εντάχτηκε τον Απρίλιο του 1944, όταν μερικούς μήνες μετά τη διάλυση της ΜΑΒΗ εγκατέλειψε την Αλβανία. Λόγω της δράσης του, η οικογένειά του εξορίστηκε στην περιοχή της Κρούγια. Στην Ελλάδα παρέμεινε μέχρι το 1956, έτος κατά το οποίο μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου και απεβίωσε το 1989.
Μιχαήλ Γαληνός

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1911 στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Αλκιβιάδη Γαληνού. Ήταν Ιερολοχίτης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου με την ΕΠΕΚ το 1950, και το 1951, με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) το 1956 (Δημοκρατική Ένωση), ως ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από τη ΕΔΑ το 1958 και με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964.
Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965. Στην κυβέρνηση Τσιριμώκου ήταν υπουργός Εργασίας και προσωρινά Υγιεινής από τις 20 Αυγούστου 1965 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1965. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στις 5 Οκτωβρίου 1965 και παρέμεινε υπουργός ως την παραίτησή του, στις 14 Απριλίου 1966, για να αναλάβει ξανά το ίδιο χαρτοφυλάκιο από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Πολύ αργότερα, το 1977, πολιτεύτηκε με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής.
Πέθανε σε ηλικία 73 ετών το 1984 και κηδεύτηκε στις 5 Απριλίου από τον ιερό ναό Χρυσομαλούσας στη Μυτιλήνη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σάλτα  και είχαν δύο γιους, από τους οποίους ο Σπύρος Γαληνός εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 2009.
Πραξικόπημα του Καπ

Το Πραξικόπημα του Καπ, επίσης γνωστό ως Kapp-Lüttwitz Πραξικόπημα, αφού οι ηγέτες του ήταν οι Wolfgang Kapp και Walther von Lüttwitz, ήταν μια απόπειρα πραξικοπήματος στις 13 Μαρτίου 1920, η οποία αποσκοπούσε στην αναίρεση της Γερμανικής Επανάστασης του 1918-1919, την ανατροπή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την ίδρυση μιας δεξιάς αυτοκρατορικής κυβέρνησης. Υποστηρίχθηκε από τμήματα της Ράιχσβερ (στρατός) και άλλες συντηρητικές, εθνικιστικές και μοναρχικές παρατάξεις.
Το πραξικόπημα έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο, και η νόμιμη γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Το πραξικόπημα απέτυχε μετά από λίγες μέρες, όταν μεγάλα τμήματα του γερμανικού πληθυσμού ακολούθησαν έκκληση της κυβέρνησης να συμμετάσχουν σε γενική απεργία. Οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι αρνήθηκαν να συνεργαστούν με τον Κάππ και τους συμμάχους του. Παρά την αποτυχία του, το πραξικόπημα είχε σημαντικές συνέπειες για το μέλλον της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ήταν η αιτία της αριστερής εξέγερσης του Ρουρ το Μάρτιο του 1920, την οποία η κυβέρνηση κατέστειλε με στρατιωτική δύναμη, ενώ αντιμετώπιζε επιεικώς τους ανθρώπους πίσω από το πραξικόπημα. Αυτά τα γεγονότα πόλωσαν το εκλογικό σώμα, με αποτέλεσμα τη μετατόπιση της πλειοψηφίας μετά τις εκλογές του Ράιχσταγκ του Ιουνίου.