google/wiki40b huggingface dataset:
Αυρίδες

Ονομασία

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, από την ομώνυμη οικογένεια των Αυριδών, ευγενών, οι οποίοι είχαν ως έδρα τον δήμο και ήταν τμήμα της οικογένειας των Βακχιδών, συγγενών των Ευνειδών, μιας συντεχνίας μουσικών (κιθαρωδών) λημνιακής καταγωγής οι οποίοι επικαλούνταν τον Εύνηο, εγγονό του Διονύσου, ως πρόγονό τους.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Αυριδών, ήταν πιθανώς δήμος της Παραλίας. Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι βρισκόταν μάλλον στο Θριάσιο Πεδίο, κοντά στην Ελευσίνα, αλλά η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει άγνωστη και αβέβαιη, δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ιπποθοωντίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Αντιγονίδα φυλή με επίσης 1 βουλευτή στη Βουλή των 600. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Ιπποθοωντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Αυριδών

Ο δημότης των αρχαίων Αυριδών ονομαζόταν Αυρίδης.

Προσωπικότητες από τις Αυρίδες

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Αυριδών, όπως ο Βάσσος ο Αυρίδης, ο Δημήτριος ο Αυρίδης, ο Διόγνητος ο Αυρίδης, ο Διονυσογένης ο Αυρίδης κ.α.
Επαρχία Γκουντάουτα

Η επαρχία Γκουντάουτα είναι μια επαρχία της Αμπχαζίας, της αποσχισθείσας δημοκρατίας της Γεωργίας. Αντιστοιχεί στην ομώνυμη επαρχία της Γεωργίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Γκουντάουτα, η ομώνυμη πόλη. Ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 34.869 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2003, από τους 57.334 κατοίκους το 1989. Τη στιγμή της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 36.775 κατοίκους.

Διοίκηση

Ο Λεβ Σάμπα διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής της διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.
Στις 16 Ιουνίου 2003, ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα ενέκρινε το αίτημα του Σάμπα για απόλυση και τον αντικατέστησε με τον πρώτο αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Μπεσλάν Ντμπαρ.
Στις 29 Μαρτίου 2005, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Σεργκέι Μπαγκάπς αντικατέστησε τον Μπεσλάν Ντμπαρ ως επικεφαλής της διοίκησης της Γκουντάουτα από τον Νταούρ Βόζμπα. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου 2011, ο Νταούρ Βόζμπα απέτυχε να επανεκλεγεί με περιθώριο 92 ψήφων. Ο Σεργκέι Μπαγκάπς διόρισε τη Βαλέρι Μάλια ως διάδοχό του στις 23 Φεβρουαρίου. Στις 17 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνόδου της, η νέα συνέλευση της επαρχίας Γκουντάουτα εξέλεξε πρόεδρο τον Ρόμαν Μπάζμπα, με 22 από 29 ψήφους, ενώ ο Φιοντόρ Σακάνια αναπληρωτής πρόεδρος.
Την 1η Νοεμβρίου 2011, ο Γενικός Εισαγγελέας της Αμπχαζίας ανακοίνωσε ότι είχε ασκήσει ποινική δίωξη κατά του πρώην επικεφαλής της διοίκησης Νταούρ Βόζμπα, για κατάχρηση εξουσίας. Ο Βόζμπα φέρεται να υπέγραψε διάταγμα στις 11 Αυγούστου 2006, παραδίδοντας πάνω από δύο πολύτιμα οικόπεδα παράκτιας γης σε δύο άτομα, κάτι το οποίο θα χρειάζονταν έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο.
Μετά την Επανάσταση του Μαΐου του 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χατζίμπα ως Πρόεδρο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 αντικατέστησε τον Μάλια ως Επικεφαλής Διοίκησης με τον Ρουσλάν Λαντάρια.

Αδελφοποιημένες περιοχές

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η επαρχία Γκουντάουτα υπέγραψε μια συμφωνία Φιλίας και Συνεργασίας με την επαρχία Κστόβσκι.
Σημείο Υπεροχής

Πλοκή

Σε μια ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση ενάντια στην τρομοκρατία στην Ισπανία , γίνεται απόπειρα δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ. Η ταινία εξελίσσεται μέσα από τα μάτια ενός πράκτορα, μιας δημοσιογράφου, ενός Ισπανού αστυνομικού, ενός πολίτη, του προέδρου, αλλά και των τρομοκρατών.
Αλέξης Σεβαστάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Σακουλέικα Σάμου και καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Στη διάρκεια της Κατοχής του νησιού του από τους Ιταλούς πολέμησε στο Ελ Αλαμέιν και τραυματίστηκε σοβαρά, χάνοντας το πόδι του. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο νησί και μετά έφυγε για την Παλαιστίνη, όπου πολέμησε με την ελληνική αεροπορία. Μετά την επιστροφή του στη Σάμο εργάστηκε ως ασκούμενος δικηγόρος. Το 1953 παρουσιάστηκε στο στρατό και ήταν δεκανέας της ΕΣΑ, αλλά έγινε γνωστό ότι είχε φάκελο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να εκτοπιστεί στη Μακρόνησο ως το 1954. Στη Σάμο εργάστηκε ως δικηγόρος (εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου του νησιού το 1985), εξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1958 και αργότερα Αντιδήμαρχος Καρλοβασίου. Το 1959 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βουλευτής

Στην ιδιαίτερη πατρίδα του εξέδωσε προδικτατορικά την εφημερίδα "Δημοκρατική". Την περίοδο 1964-67 ήταν Αντιδήμαρχος και πολιτεύτηκε στις εκλογές των ετών 1961, 1963 και 1964 με την ΕΔΑ. Στη διάρκεια της απριλιανής χούντας εκτοπίστηκε ξανά στη Γυάρο. Στις εκλογές του 1990 εξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό και ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Συγγραφικό έργο

Συνέγραψε μυθιστορήματα, ιστορικά έργα, θεατρικά και νομικά έργα. Απεβίωσε το 1999 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 74 ετών. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Μανταφούνη και απέκτησαν 3 γιους.
Αντώνιος Κριεζής

Βιογραφία

Προερχόταν από οικογένεια Αρβανιτών της Ύδρας και γεννήθηκε στην Τροιζήνα το 1796. Στα 15 του αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον αδερφό του Ιωάννη από Αλγερινούς πειρατές, έγινε σκλάβος για τρία χρόνια και επέστρεψε στην Ύδρα. 
Μετά το ξέσπασμα την Επανάστασης του 1821 μετά από προτροπή του Λάζαρου Κουντουριώτη εκτόπισε τον Αντώνιο Οικονόμου στο Κρανίδι επειδή είχε καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά. Πήρε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις στη Σάμο (Ιούλιος 1821) και στη ναυμαχία των Σπετσών (8 Σεπτεμβρίου 1822). Συμμετείχε το 1825 μαζί με τον Κανάρη στο εγχείρημα για την πυρπόληση του αιγυπτιακού στόλου μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. 
Το 1828 ο Καποδίστριας τον διόρισε μοίραρχο του στόλου και το 1829 συνετέλεσε στην παράδοση των Τούρκων της Βόνιτσας. 
Επί Όθωνος προβιβάστηκε σε αντιναύαρχο (ο πρώτος του ελληνικού ναυτικού με αυτό τον βαθμό) και ονομάστηκε αυλάρχης. Το 1836 έγινε υπουργός των Ναυτικών στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ. Χρημάτισε επίσης υπουργός επί των Ναυτικών στην βραχύβια Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1841. Στις 12 Δεκεμβρίου 1849 διαδέχτηκε τον Κανάρη στην πρωθυπουργία ως τις 16 Μαΐου 1854, σχηματίζοντας την Κυβέρνηση Κριεζή του 1849. 
Επί βασιλιά Γεωργίου Α΄ ονομάστηκε επίτιμος υπασπιστή, σύμβουλος επί Ναυτικών Θεμάτων και υποναύαρχος (ήταν ο πρώτος στην Ελλάδα που έφτασε μέχρι αυτόν το βαθμό).
Πέθανε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 1865. Ήταν παντρεμένος με την Κυριακούλα Βούλγαρη, κόρη του Γεωργίου Βούλγαρη.
Γιώργος Ανατολάκης

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1974 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πυλαίας και αγωνίστηκε επαγγελματικά αρχικά στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης την περίοδο 1992-93, ενώ στα μέσα της περιόδου 1996-1997 και μετά από 133 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με τη φανέλα του «γηραιού», μετακόμισε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο πανηγύρισε την κατάκτηση 10 πρωταθλημάτων και 3 κυπέλλων (με 3 νταμπλ), όντας σχεδόν πάντα ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας.
Το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού του Ολυμπιακού, αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητο Περιστερίου, ο υποβιβασμός όμως της ομάδας του Περιστερίου είχε ως αποτέλεσμα τη λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.

Στην Εθνική Ελλάδας

Ο Γιώργος Ανατολάκης ήταν στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας την περίοδο 1996-2007, έχοντας συνολικά 22 συμμετοχές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πορτογαλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Κώστα Πολυχρονίου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θοδωρή Ζαγοράκη.

Πολιτική καριέρα

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 έθεσε υποψηφιότητα με τον ΛΑ.Ο.Σ. στη Β΄ περιφέρεια Πειραιώς, στην οποία εξελέγη πρώτος από το κόμμα του.

Επαγγελματική Σταδιοδρομία

Από τις 25/6/2013, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ως μετακλητός υπάλληλος με απόφαση του υπουργού Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου.
Η Σκοτεινή Πλευρά της Αγάπης

Υπόθεση

Ο
δεκαεξάχρονος Εμίλιο (Λόρενζο Λένα), ορφανός από τους δύο γονείς του, ζει μόνος στην Chioggia με την παλιά και πιστή οικονόμο του. Μετά το θάνατό της, η Πατρίτσια (Μόνικα Γκουεριτόρε) (η 25χρόνη αδελφή του Εμιλιο) επιστρέφει στο σπίτι της, πουλώντας την ευημερούσα εταιρεία μόδας που κατείχε.
Στην αρχή, η δουλειά της Πατρίτσια είναι να φροντίζει τον αδελφό της, αλλά συνεχώς η ίδια απομακρύνεται από κάθε ψυχαγωγία, διασκέδαση και κοινωνική ζωή.
Η Πατρίτσια, μόλις ανακαλύψει την νοσηρή προσκόλληση του Εμίλιο σε αυτήν (που μαρτυρείται από τον ενθουσιασμό με  τον οποίο ο Εμίλιο βλέπει τα  γυμνά πόδια της αδελφής του  ακριβώς έξω από το ντους), προσπαθεί πρώτα να βρει ένα κορίτσι για τον αδελφό της, αλλά τότε, νιώθοντας ζήλεια για την κοπέλα αυτή η ίδια αποφασίζει να εγκαταλείψει τον εαυτό της σε αυτήν την νοσηρή κατάσταση.
Σοφία της Σουηδίας, δούκισσα του Βέρμλαντ

Πρώιμη ζωή

Η Πριγκίπισσα Σοφία γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1984 στο Νταντέρουντ, από την Σουηδέζα Μαρί Μπρίτ Ρότμαν, και τον Δανό-Σουηδέζο Έρικ Όσκαρ Χέλκβιστ. Έχει δυο αδελφές την Σάρα και την Λίνα Χέλκβιστ.
Το Ιούλιο του 2010 εκπρόσωπος του Βασιλικού Συνεδρίου επιβεβαίωσε τη σχέση μεταξύ της Σοφίας Χέλκβιστ και του Πρίγκιπα Κάρολου Φίλιππου, σε δήλωση που εξέδωσε το παλάτι. Στις 27 Ιουνίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η Σοφία Χέλκβιστ και ο Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος αρραβωνιάστηκαν. Το Δεκέμβριο, η Χέλκβιστ έκανε το ντεμπούτο της, στο Nobel Banket στο Blue Hall μαζί με τον μελλοντικό σύζυγό της και τον Μάιο του 2015 ανακοινώθηκε ότι θα λάβει τον τίτλο της πριγκίπισσας.
Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο παρεκκλήσι του παλατιού στη Στοκχόλμη στις 13 Ιουνίου 2015. Στις 15 Οκτωβρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι περιμένει το πρώτο του παιδί τον Απρίλιο του 2016. Στις 19 Απριλίου 2016 η πριγκίπισσα Σόφια γέννησε σε ένα γιο, τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο, Δούκα του Σόντερμανλαντ.
Στις 23 Μαρτίου 2017, ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι περιμένει το δεύτερο παιδί του, τον Σεπτέμβριο του 2017. Στις 31 Αυγούστου 2017 η πριγκίπισσα Σοφία γέννησε τον δεύτερο γιο της, τον Πρίγκιπα Γαβριήλ, Δούκα της Νταλάρνα.
Λάζαρ Ντόκιτς

Βιογραφία

Τελείωσε το σχολείο πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Βελιγράδι. Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και την Πράγα. Εργάστηκε ως γιατρός περιοχή στο Ούζιτσε για δεκαπέντε χρόνια. Στο πόλεμο με την Τουρκία το 1877-1888 ήταν στρατιωτικός γιατρός του σώματος της Σουμανδίας. Διορίστηκε καθηγητής ανατομίας, φυσιολογίας και ζωολογίας σε σχολείο στο Βελιγράδι το 1878. Έπειτα έγινε για οκτώ χρόνια δάσκαλος ου πρίγκιπα Αλέξανδρος Ομπρένοβιτς το 1883. έτος.
Ήταν μέλος του Ριζοσπαστικού κόμματος στην πιο μετριοπαθή πτέρυγα του. Το 1888 έγινε μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας και στη συνέχεια ο πρόεδρος του.
Όταν ο πρίγκιπας Αλέξανδρος επιλύει μικρή αντιπαράθεση μεταξύ των φιλελευθέρων και των ριζοσπαστικών μετά τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1893 έγινε πρωθυπουργός την 1 Απριλίου.
Έγραψε βιβλία σχετικά με βιολογία, ζωολογία και τα είδη των ζώων στη Σερβία.
Γιοι του ήταν ο στρατηγός Ντούρο Λ. Ντόκιτς, και ο ταξίαρχος ιππικού Γιόβαν Λ. Ντόκιτς.
Στρατονίκεια (η προς τω Ταύρω)

Η Στρατονίκεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη στους πρόποδες του όρους Ταύρος στην ανατολική Μικρά Ασία.
Το όνομα προδίδει σελευκιδική αποικία. Την πόλη αναφέρει ο Στράβων και ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Αναφέρεται ως μικρή πόλη (πολίχνιον) και μάλιστα στην επαρχία της Κομμαγηνής. Είναι εντελώς άγνωστη η τοποθεσία της ελληνιστικής πόλεως, όπως και ο ιδρυτής της.
Πίτερ Ντίνερ

Βίος

Ο Ντίνερ μεγάλωσε στην περιοχή Όλμπερσντορφ στο Γκέρλιτζ, στην Ανατολική Γερμανία. Το 1950 μετανάστευσε με περιπετειώδη τρόπο από την Ανατολική Γερμανία. Aπό το 1952 ζει στην Ελβετία, από το 1961 στο Βίλντχαους. Από το 1965 είναι Ελβετός πολίτης και το 1966 ίδρυσε τη δική του επιχείρηση.
Σε ηλικία 13 ετών άρχισε να αναρριχάται στα ψαμμιτικά όρη Τσιτάου. Την περίοδο 1943-44 αναρριχήθηκε στις Τσίλερταλερ Άλπεις και το Χόχε Τάουερν. Μετά από την αναρριχητική δράση του στις Άλπεις έγινε πρόεδρος της Αλπικής Λέσχης στην περίοδο 1964 - 1970. Στις δεκαετίες του '50 και του '60 πραγματοποίησε αρκετές πρώτες αναβάσεις στο μασίφ των Άλπεων και δύσκολες διαδρομές, όπως 15η ανάβαση στη βόρεια όψη του Άιγκερ.
Το 1960 έλαβε μέρος στην αποστολή στο Νταουλαγκίρι που οργάνωσε ο Μαξ Άισελιν (Max Eiselin) από τη Λουκέρνη μαζί με τους Κουρτ Ντιμπέργκερ, Ερνστ Φόρερ κ.ά.
Ήταν επίσης ενεργός ως διασώστης στο βουνό και υπεύθυνος διάσωσης στην περίοδο 1986-1988 στην κεντρική επιτροπή της Ελβετικής Αλπικής Λέσχης.
Γιόχενσταϊν

Ο βράχος Γιόχενσταϊν (Γερμ.: Jochenstein) είναι βραχονησίδα στον ποταμό Δούναβη στην γερμανική πλευρά των συνόρων με την Αυστρία. Είναι τμήμα της χαλαζιομιγούς βραχοσειράς Πφαλ, που βρίσκεται στο δάσος της Βαυαρίας. Ο βράχος αυτός είναι ονοματοδότης της κοντινής συνοικίας, μιας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και του κάστρου Αλτγιόχενσταϊν. Εκτός αυτού αποτελεί και φυσικό ορόσημο.
Το όνομα Γιόχενσταϊν, σημαίνει ο βράχος του Ιωάννη και έχει την προέλευσή του σε ένα αρχαίο παγανιστικό έθιμο, σύμφωνα με το οποίο, κατά το ηλιοστάσιο γινόταν σπονδή. Με τον εκχριστιανισμό του ντόπιου πληθυσμού αντί για σπονδή γινόταν ευχέλαιο προς τιμή του Αγίου Ιωάννη του βαπτιστή, και βαφτίζονταν οι ναυτικοί. Για τον σκοπό αυτό κτίστηκε τον 18ο αιώνα ένα εκκλησάκι, και ανεγέρθη πέτρινο άγαλμα του Αγίου Ιωάννη Νέπομουκ, προστάτη των ναυτικών. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, μέσα στην βραχονησίδα κατοικεί η Νεράιδα Ίζα, η οποία τραγουδάει και παρασύρει τους ναυτικούς στον θάνατο.
Κοιλάδα (γεωγραφία)

Κοιλάδα είναι ένα επιφανειακό κοίλωμα, δηλαδή μια επιμήκης και σχετικά στενή εντομή στην επιφάνεια της Γης, που παρουσιάζει κλίση ως προς τον ορίζοντα. Μια πολύ βαθιά κοιλάδα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φαράγγι ή χαράδρα, ενώ μια στενή ως στενά, πχ. τα στενά του Σαραντοπόρου. Σε μια κοιλάδα διακρίνεται ο πυθμένας και οι πλευρές.
Οι κοιλάδες έχουν ποικίλα σχήματα, τα οποία οφείλονται στα διαφορετικά πετρώματα που συναντά το νερό καθώς διαβρώνει όλο και βαθύτερα το έδαφος. Το αποτέλεσμα είναι αλλού να υπάρχουν καταρράκτες ή ορμητικά νερά και αλλού να σχηματίζονται λίμνες ποικίλου πλάτους και βάθους.

Ταξινόμηση

Αναλόγα με το τρόπο γέννησής τους, οι κοιλάδες χωρίζονται σε αρχικές, οι οποίες γεννήθηκαν ως αποτέλεσμα της κατασκευής του εδάφους (πχ εξαιτίας ενός ρήγματος) και αργότερα σμιλεύτηκαν από τη δράση των νερών, και σε διαβρωσιγενείς κοιλάδες. Οι κοιλάδες σχηματίζονται είτε από τη διάβρωση από ποταμούς ή παγετώνες. Στην πρώτη περίπτωση έχει σχήμα V και στη δεύτερη U.
Ένας ιδιαίτερος τύπος κοιλάδας είναι η κρεμαστή κοιλάδα, στην οποία ο πυθμένας βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο απ' ό,τι το κύριο κανάλι στο οποίο καταλήγει. Εμφανίζονται όταν ο αποδέκτης είναι κοιλάδα σχήματος U. Έχουν προέλευση συνήθως παγετωνική. Όταν καλύπτονταν από παγετώνες η βαθύτερη κοιλάδα σχηματίστηκε από τη δράση ενός μεγαλύτερου παγετώνα, ο οποίος έσκαψε βαθύτερα το έδαφος και η κρεμαστή από έναν ελαφρύτερο. Όταν οι παγετώνες έλιωσαν, το έδαφος διατήρησε τη μορφολογία που είχε και σχημάτισε μια κρεμαστή κοιλάδα.
Οι κοιλάδες ανάλογα με τη διέυθυνσή τους σε σχέση με τα περιβάλλοντα βουνά χωρίζονται σε επιμήκεις ή παράλληλες (όπως η κοιλάδα του Ευρώτα) και εγκάρσιες.
Τάινι Τιμ (Μουσικός)

Πρώτα Χρόνια

Ο Τάινι Τιμ ήταν παιδί μεταναστών. Ο πατέρας του ήταν από τον Λίβανο και η μητέρα του ήταν Εβραία. Από το ραδιόφωνο άκουγε ουκελέλε κάτι που τον ενέπνευσε να αρχίζει να παίζει και ο ίδιος. Ο Τάινι Τιμ έδειξε από μικρή ηλικία το ταλέντο του στην μουσική και ο πατέρας του ήταν ο πρώτος που τον μύησε στην τέχνη.

Καριέρα

Ο Τάινι Τιμ ξεκίνησε παίζοντας κιθάρα στο Μπρονξ και έγινε αρκετά δημοφιλής με το ψευδώνυμο Larry Love.
Είχε πολλαπλά ψευδώνυμα καθώς πίστευε ότι αν αλλάζει παρατσούκλια θα έχει καλύτερη τύχη. Από το 1950 μέχρι το 1953 τραγουδούσε ερασιτεχνικά στην Νέα Υόρκη. Το 1953 άρχισε να τραγουδάει με το χαρακτηριστικό υψίτονο τρόπο του.
Μεσογειακή χελώνα

Γεωγραφική κατανομή

Η γεωγραφική κατανομή του είδους περιλαμβάνει τη Ν. Ευρώπη, συγκεκριμένα την Α. Ισπανία, Ν. Γαλλία, Κ. Ιταλία, την Βαλκανική χερσόνησο (Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ελλάδα, Κροατία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Ρουμανία, Σερβία) και αρκετά νησιά της Μεσογείου (Σικελία, Σαρδηνία, Κορσική, Βαλεαρίδες Νήσοι). Η κατανομή του είδους στην Ελλάδα περιλαμβάνει την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, την Εύβοια και νησιά του Ιονίου.

Περιγραφή

Η Μεσογειακή χελώνα είναι μικρού-μεσαίου μεγέθους με μαύρο-κίτρινο χέλυο, αν και στα ενήλικα ζώα η φωτεινότητα των χρωμάτων μπορεί να εξασθενήσει σε λιγότερο ευδιάκριτο γκρίζο-κίτρινο χρώμα. Έχει ελαφρώς γαμψή άνω γνάθο και όπως και άλλες χελώνες, δεν διαθέτει δόντια. Τα άκρα της είναι γκριζωπά έως καφέ και η ουρά της φέρει ένα φύμα στο άκρο της. Τα ενήλικα αρσενικά έχουν ιδιαίτερα μακριές και παχιές ουρές και καλά αναπτυγμένα φύματα, τα οποία τα διακρίνουν από τα θηλυκά.
Μάρκο Μποσκίνι

Βενετία

Ξεκίνησε την ζωγραφική στο εργαστήριο του Πάλμα ιλ Τζοβάνε, και το πρώτο του έργο ήταν η συντήρηση της απεικόνισης με θέμα τον Μυστικό Δείπνο στο σκευοφυλάκιο της εκκλησίας του Σαν Τζιρόλαμο στην πόλη της Βενετίας,ενώ η τεχνοτροπία του ως καλλιτέχνης φαίνεται να έχει επηρεαστεί από τον Τιντορέτο.
Η κύρια φήμη του προέρχεται από το έργο του ως συγγραφέας, το οποίο διακρίνεται για το πνευματώδες και καλλιεργημένο ύφος του. Το 1660 έγραψε το La Carta del Navegar pittoresco (Χάρτης της ζωγραφικής πλεύσης) ένα ποιήμα που εξυμνούσε την βενετική ζωγραφική, και ακολούθησαν τα Le minere della pittura veneziana (Τα ορυχεία της βενετικής ζωγραφικής) το 1664 και το Le ricche minere della pittura veneziana (Τα πλούσια ορυχεία της βενετικής ζωγραφικής) το 1674, τα οποία αποτελούσαν ταξιδιωτικούς οδηγούς για τη Βενετία. Το 1676 έγραψε το I gioieli pittoreschi: Virtuoso ornamento della città di Vicenza (Τα γραφικά κοσμήματα: Αριστοτεχνικά διακοσμήματα της πόλης της Βιτσέντζας), ως οδηγό για την πόλη της Βιτσέντζας.
Επίσης αξιόλογο είναι και το βιογραφικό λεξικό των ζωγράφων της Βενετίας που ολοκλήρωσε το 1674, με τίτλο Descrizione di tutte le pubbliche pitture della città di Venezia (Περιγραφή όλων των δημοσίων έργων ζωγραφικής στη Βενετία), και εκδόθηκε μετά το θάνατο του το 1733.

Κρήτη και Αιγαίο

Το 1651 έγραψε μια περιγραφή της Κρήτης με τίτλο Il regno tutto di Candia (Ολόκληρο το βασίλειο του Χάνδακα) το οποίο περιέχει μια γενική περιγραφή του νησιού. Η έκδοση του βιβλίου έγινε ενώ ο Χάνδακας βρισκόταν ήδη υπό πολιορκία για 3 έτη (πολιορκία του Χάνδακα η οποία διήρκησε για 21 έτη) από τους Οθωμανούς, και αφορμή για την έκδοση του βιβλίου ήταν να επιδειχτεί η γενναιότητα των Βενετών.
Το έργο του με τίτλο L'Archipelago (Το Αρχιπέλαγος) εκδόθηκε στη Βενετία το 1658 και αποτελεί μια καταγραφή 48 νησιών του Αιγαίου πελάγους με τις ονομασίες και στοιχεία της εποχής εκείνη, και με πλήθος χαρτών και λεπτομερειών, τόσο γεωγραφικών όσο και ιστορικών και μυθολογικών.

Αφιερώματα

Στα Χανιά σήμερα υπάρχει δρόμος με την ονομασία Μποσκίνι προς τιμή του.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1989-1990

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1989-90  διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νέστωρ Θεσσαλονίκης' και ανέβηκε στην Α2΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης, ανέβηκαν ο δευτεραθλητής Δημοκριτος  και ο τριταθλητής   Κρόνος Αθηνών .
KWrite

Χαρακτηριστικά

Το KWrite βασίζεται τεχνολογικά στον πιο περίπλοκο επεξεργαστή απλού κειμένου Kate. Στις δυνατότητες του συγκαταλέγονται λειτουργίες όπως η αναδίπλωση κειμένου, η αυτόματη συμπλήρωση λέξεων, η εύρεση και αντικατάσταση κειμένου και ο ορθογραφικός έλεγχος. Το πρόγραμμα παρέχει επίσης λειτουργικότητα που διευκολύνει σημαντικά την σύνταξη πηγαίου κώδικα, όπως αρίθμηση των γραμμών, αναδίπλωση του πηγαίου κώδικα και επισήμανση συντακτικού (αγγλ. syntax highlighting) για πληθώρα γλωσσών προγραμματισμού.
Η λειτουργικότητα του KWrite μπορεί να επεκταθεί με την χρήση προσθέτων (αγλλ. plug-in).
Μαρία Αλιφέρη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε ως Μαρία Αλιφεροπούλου στον Άγιο Ιωάννη Λακωνίας. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Με το πέρας των σπουδών της, ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση το 1972 και στο θέατρο το 1973. Έπαιξε σε πολλά σίριαλ της τηλεόρασης και παρουσίασε κάποια τηλεπαιχνίδια με τεράστια επιτυχία, όπως "Τα τετράγωνα των αστέρων", "Λίγο απ' όλα", "Κάνε ό,τι κάνω".
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 είχε πλέον γίνει μια από τις μεγαλύτερες σταρ της ελληνικής τηλεόρασης, με την ίδια να αποκαλύπτει ότι ο λόγος που έγινε ηθοποιός ήταν για να μπορεί να εκφράζεται και να επικοινωνεί με τους ανθρώπους. Άλλωστε, για την επιτυχία της επιβραβεύτηκε από τους θαυμαστές της με χιλιάδες γράμματα που λάμβανε κάθε εβδομάδα. Διάβαζε τα περισσότερα και δούλευε πάρα πολύ, καθώς μεγάλωνε η ευθύνη απέναντι στο κοινό της.
Λίγες μέρες μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981, «αποβλήθηκε» εντελώς από την μικρή οθόνη για ολόκληρη τη δεκαετία του 1980, διότι η νέα κυβέρνηση θεώρησε τότε ότι έπρεπε να «κοπούν» όλα τα «σύμβολα» της ελληνικής τηλεόρασης που εξέφραζαν την προηγούμενη κυβέρνηση. Όπως έχει δηλώσει η ίδια, κάποιοι αποφάσισαν να κοπεί η ίδια ξαφνικά από την τηλεόραση, επειδή λόγω της τεράστιας απήχησης που είχε στο ευρύ κοινό και του γεγονότος ότι η απήχηση αυτή έτυχε να συμβεί επί Νέας Δημοκρατίας, θεωρήθηκε από την νέα κυβέρνηση ως «σύμβολο της Δεξιάς», παρόλο που η ανάμειξή της με την πολιτική ήταν ανύπαρκτη. Ωστόσο συνέχισε θεατρικά και έγραψε σε κάποιο βιβλίο της για τα «κυκλώματα».
Εδώ και αρκετά χρόνια απέχει από την τηλεόραση, αλλά όχι από το θέατρο. Μάλιστα την διετία 2011-2013 πρωταγωνίστησε στο έργο «Βρώμικα Κόλπα» του David Foley, στο στούντιο Κυψέλης. Οι κριτικοί θεάτρου είχαν πει τότε ότι πρόκειται για ένα από τα τρία καλύτερα ψυχολογικά θρίλερ στην ιστορία του παγκόσμιου θεάτρου. Παράλληλα, η ίδια παρακολουθεί συχνά θέατρο και ενημερώνεται για τα πάντα.
Πριν λίγα χρόνια είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα και αντιμετώπισε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Δεν έχει παντρευτεί ποτέ. 
Αξέχαστη ατάκα της ήταν το περίφημο «Σας αγαπώ» που έλεγε με το κλείσιμο της εκπομπής της «Τα τετράγωνα των αστέρων», που είχε γίνει σλόγκαν εκείνη την εποχή.
Λοράν Περνό

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Laurent Pernot σπούδασε στην École Normale Supérieure, έλαβε Agrégation Κλασικών Γραμμάτων και Doctorat d’Etat.
Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, διευθυντής του Institut de Grec (Ινστιτούτου Ελληνικής) και ιδρυτής του Centre d’Analyse des Rhétoriques Religieuses de l’Antiquite (CARRA). Οι έρευνές του αφορούν κυρίως στην ρητορική στην Αρχαία Ελλάδα (Δεύτερη Σοφιστική). Από τις 28 Απριλίου 2006 υπήρξε ανταποκριτής της Académie des Inscriptions et belles lettres και στις 19 Οκτωβρίου 2012 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Académie des Inscriptions et belles lettres στην έδρα του Louis Bazin.