google/wiki40b huggingface dataset:
Καραμάι

Ιστορία

Στις 29 Οκτωβρίου 1955 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο στην πόλη, και ήταν το πρώτο μεγάλο πεδίο πετρελαίου μετά την ίδρυσης της Κίνας. Στην 14η συνεδρίαση της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων του Λαού της Αυτόνομης Ουιγουρικής Περιφέρειας του Σιντζιάνγκ, αποφασίστηκε η δημιουργία του νέου οικισμού. Στις 29 Μαΐου 1958, το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας ανακοίνωσε την δημιουργία της αστικής κομητείας του Καραμάι. 
Το 1975 δημιουργήθηκε η αστική κομητεία Κουιτούν, η οποία προήλθε από το έδαφος του Καραμάι και μεταφέρθηκε κάτω από την άμεση δικαιοδοσία της κυβέρνησης της Αυτόνομης Καζακικής Επαρχίας Ιλί. Ως αποτέλεσμα, το έδαφος του Καραμάι χωρίστηκε σε δύο μέρη.

Γεωγραφία

Το Καραμάι βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της Ντζουνγκαριανής λεκάνης, με μέσο υψόμετρο 400 μέτρων. Η διοικητική περιοχή της πόλης βρίσκεται ανάμεσα στο γεωγραφικό μήκος 44° 07' και 46° 08' Β και πλάτος 80° 44' με 86° 01' Α. Η μέγιστη απόσταση βορρά-νότου είναι 240 χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη απόσταση ανατολής-δύσης είναι 110 χιλιόμετρα. Συνορεύει με την Αυτόνομη Μογγολική Κομητεία Χομποκσάρ στα βορειοανατολικά, στην Κομητεία Σαουάν στα νοτιοανατολικά, με τις κομητείες Τόλι και Γουσού στα δυτικά και με το Κουιτούν στα νότια. 
Η φυσικά διαθέσιμη προμήθεια νερού στο Καραμάι είναι περιορισμένη: αποτελείται κυρίως από δύο αρκετά μικρούς ποταμούς, τον ποταμό Μπαϊγιάνγκ και Νταερμπουτέ (达尔不特河) οι οποίοι ρέουν μέσα στην Ντζουγκαριανή λεκάνη από τα βορειοδυτικό χείλος της. Επιπροσθέτως, η πόλη λαμβάνει νερό από τον ποταμό Ιρτύς μέσω του Καναλιού Ιρτύς-Καραμάι, το οποίο εγκαινιάστηκε επίσημα το 2008.
Ένας αριθμός φυσικών λιμνών (Λίμνη Αϊλίκ) και τεχνητών (Φενγκτσένγκ, Χουανγκγιανγκτσουάν) ταμιευτήρων βρίσκονται στην βορειοανατολική επαρχία Ούρχο, και όλες τροφοδοτούνται, άμεσα ή έμμεσα, από το κανάλι Ιρτύς-Καραμάι.

Οικονομία

Το 1955, στην πόλη ανακαλύφθηκε ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου. Από τότε, η πόλη έχει αναπτυχθεί σε κέντρο παραγωγής και διύλισης πετρελαίου. 
Το 2008 το ΑΕΠ έφτασε τα 66,1 δισεκατομμύρια γιουάν, και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ έφτασε τα 242.391 γιουάν (34.901 δολάρια). Η πόλη έχει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ 659 πόλεων στην Ηπειρωτική Κίνα.
Μάχη στο Τουρκοχώρι

Η εξέλιξη των γεγονότων

Ύστερα από την καταστροφή των Τούρκων στην Αράχωβα ένα σώμα επτακοσίων πολεμιστών υπό τον Μεχμέτ Πασά στρατοπέδευσε στο Τουρκοχώρι. Ο Καραϊσκάκης με τους πολεμιστές του κατευθύνθηκε προς τα εκεί. Στις 5 Δεκεμβρίου 1826 επιτέθηκε και μέσα σε λίγες ώρες είχε εξοντώσει και τους επτακόσιους Τούρκους. Ο ίδιος μάλιστα σκότωσε τον Μεχμέτ.
Νταρούκ

Νταρούκ ή Νταρούγκ  ή γλώσσα του Σίδνευ (Sydney Language) είναι μια γλώσσα των Αυστραλιανών Αβοριγίνων που έχει εκλείψει. Παρότι ο όρος «Νταρούκ» σήμαινε αρχικά τη διάλεκτο που μιλούσε η ομώνυμη φυλή, σήμερα περιλαμβάνει και τις διαλέκτους των Εόρα (Eora) και των Καμεράιγκαλ (Cammeraygal).

Γραμματική

Τα ρήματα της Νταρούκ έχουν μόνο δυο χρόνους, μελλοντικό και μη-μελλοντικό.
Αρμπόριο

Ρύζι Αρμπόριο

Το Αρμπόριο έχει δώσει το όνομά του σε μια ποικιλία ρυζιού που παράγεται στην περιοχή. Οι κόκκοι της  συγκεκριμένης ποικιλίας είναι στρογγυλοί ενώ έχουν σκληρότητα και κρεμώδη υφή όταν μαγειρευτούν, εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητας σε άμυλο. Είναι η χαρακτηριστικότερη ποικιλία για το «ριζότο».
Το Άρμποριο είναι υβρίδιο του Oryza sativa.
Μοντέρ Γκορόμπ

Το Μοντέρ Γκορόμπ ή Η Περηφάνια Μας είναι γλυπτό που βρίσκεται μπροστά από το κτίριο της Βεγγαλικής Ακαδημίας στη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Είναι αφιερωμένο στη μνήμη εκείνων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Βεγγαλικού Γλωσσικού Κινήματος το 1952, όταν διαδηλωτές που ζητούσαν την καθιέρωση της βεγγαλικής ως κρατική γλώσσα στο Ντομίνιον του Πακιστάν σφαγιάστηκαν από τη Πακιστανική Αστυνομία.

Εγκαίνια

Ο Φαχρουντίν Αχμέτ, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης, εγκαινίασε το μνημείο την πρώτη μέρα του Φεβρουαρίου του 2007, κατά το άνοιγμα της Έκθεσης βιβλίου Εκουσέι.

Δομή

Υπάρχουν πέντε προτομές των Αμπντούς Σαλάμ, Ραφίκ Ούντιν Αχμέντ, Αμπντούλ Τζαμπάρ, Σοφιούρ Ραχμάν και Αμπούλ Μπαρκάτ. Αυτά βρίσκονται πάνω σε μια βάση. Στο πίσω μέρος, υπάρχει ένας μακρύς τοίχος. Υπάρχουν τρία βήματα προς το πάνω μέρος του τοίχου. Οι δύο πλευρές του τοίχου και άλλα μέρη φτιαγμένα από τούβλα έχουν διακοσμηθεί με φωτογραφίες του γλωσσικού κινήματος του 1952.

Χρηματοδότηση

Τα έξοδα για την κατασκευή του γλυπτού ήταν 1.3 εκατομμύρια τάκα (~20.000 ευρώ). Η GrameenPhone, μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών που ανήκει στον όμιλο Γκραμίν, έδωσε 1 εκατ. τάκα ως χορηγία και τα υπόλοιπα χρήματα προήλθαν από πόρους της Βεγγαλικής Ακαδημίας.
American Truck Simulator

Τρόπος παιχνιδιού

Στο παιχνίδι ο παίκτης καλείται να οδηγήσει ένα φορτηγό και να μεταφέρει διάφορα προϊόντα από μία πόλη σε μία άλλη. Με την ολοκλήρωση του δρομολογίου ο παίκτης αποκτά χρήματα και πόντους εμπειρίας. Οι πόντοι εμπειρίας χρησιμεύουν ώστε ο παίκτης να μπορεί να κάνει μεγαλύτερα (χιλιομετρικά) δρομολόγια και να αναλαμβάνει να μεταφέρει πιο απαιτητικά φορτία. Σε περίπτωση που το φορτίο υποστεί υλική ζημιά ο παίκτης θα χάσει ένα μέρος των χρημάτων και των πόντων που θα έπερνε με την ολοκλήρωση του δρομολογίου.
Το παιχνίδι ξεκίνησε από τις πολιτείες της Καλιφόρνιας και της Νεβάδας. Τον Μάιο του 2016, προστέθηκε, ως δωρεάν επέκταση, και η Αριζόνα. Το Φεβρουάριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα προστεθεί και το Νέο Μεξικό. Πέρα από τις ΗΠΑ στο   παχνίδι θα προστεθούν και μέρη από το Μεξικό, αλλά και τον Καναδά.

Ανάπτυξη

Η SCS Software ανακοίνωσε για πρώτη φορά το παιχνίδι στις 6 Σεπτεμβρίου του 2013. Το αποκάλυψε στο Electronic Entertainment Expo το 2015. Στις 11 Απριλίου του 2014, η SCS Software ανακοίνωσε ότι θα υπάρχουν παραπάνω από 100 πόλεις σε όλη την Αμερική, όταν το παιχνίδι θα έχει πλέον ολοκληρωθεί. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2015, ανακοινώθηκε ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στις 3 Φεβρουαρίου του 2016. Τελικά, κυκλοφόρησε μία μέρα νωρίτερα. Στις 26 Ιουνίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι το περιβάλλον του παιχνιδιού θα αυξηθεί κατά 75%. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι η επόμενη πολιτεία που θα προστεθεί στο παιχνίδι θα είναι το Νέο Μεξικό. Στις 20 Ιουνίου του 2017, ανακοινώθηκε η ενημέρωση θα είναι η 1.28, αντί για την 1.7, ώστε να συμβαδίζει με το Euro Truck Simulator 2.
Φορτηγά
Όταν το παιχνίδι κυκλοφόρησε τα μόνα φορτηγά ήταν το Peterbilt 579 και το Kenworth T680. Στις 15 Φεβρουαρίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι θα προστεθεί το Kenworth W900 και στις 3 Νοεμβρίου του 2016 το Peterbilt 389.

Περιβάλλον

Αρχικά το παιχνίδι ήταν σε κλίμακα 1:35, τον Ιούνιο του 2016 ανακοινώθηκε ότι η κλίμακα θα αλλάξει σε 1:20. Τελικά, η νέα κλίμακα κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2016. Η πολιτεία της Αριζόνας προστέθηκε τον Ιούνιο του 2016, ως δωρεάν επέκταση. Ο Πάβελ Σεμπόρ, γενικός διευθυντής της SCS Software, αποκάλυψε ότι η επόμενη πολιτεία θα είναι η Όρεγκον ή η Γιούτα. Η SCS Software έχει αναφέρει ότι οι επόμενες πολιτείες θα είναι με επιβάρυνση. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι η 4η πολιτεία θα είναι το Νέο Μεξικό.

Κριτικές

Το American Truck Simulator έχει κυρίως θετικές κρητικές από τους κριτικούς (76/100) στο Metacritic. Το παιχνίδι βαθμολογήθηκε από το Hardcore Gamer με 4/5 και από το Polygon με 8/10. Τέλος, το PC Gamer το βαθμολόγησε με 80/100. Το παιχνίδι κέρδισε το βραβείο Καλύτερου τεχνολογικού διαλύματος στα βραβεία Czech Game of the Year Awards του 2016 και ήταν υποψήφιο στα βραβεία Καλύτερου παιχνιδιού, Καλύτερου παιχνιδιού σε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή/Κονσόλα και Καλύτερου ήχου.
Ο πύργος των Καρπαθίων

Περίληψη της πλοκής

Στο χωριό Βερστ στα Καρπάθια Όρη της Τρανσυλβανίας (τότε μέρος της Αυστροουγγαρίας), συμβαίνουν κάποια μυστηριώδη φαινόμενα και οι δεισιδαίμονες χωρικοί πιστεύουν ότι ο Σορτ (ο διάβολος) κατέχει τον πύργο. Οι δύο κατά τεκμήριο λιγότερο προληπτικοί, ο νεαρός δασοφύλακας Νικ Ντεκ και ο γιατρός Πατάκ, παρά τον φόβο τους, πηγαίνουν να δουν τι συμβαίνει και πέφτουν «θύματα» και άλλων παράξενων φαινομένων.
Ο Κόμης Φραντς ντε Τέλεκ, ένας επισκέπτης στην περιοχή, συναρπάζεται από τις ιστορίες που του διηγούνται και αποφασίζει να επισκεφθεί τον πύργο για να ερευνήσει. Ανακαλύπτει ότι ο ιδιοκτήτης του πύργου είναι ο Βαρόνος Ροδόλφος ντε Γκορτς, τον οποίο γνωρίζει. Αρκετά χρόνια πριν οι δύο τους υπήρξαν αντίζηλοι, διεκδικώντας τον έρωτα της διάσημης Ιταλίδας τραγουδίστριας της όπερας Στίλλα. Ο κόμης τώρα πιστεύει ότι η Στίλλα είναι πλέον νεκρή, αλλά βλέπει την εικόνα και τη φωνή της να έρχονται από τον πύργο των Καρπαθίων. Στο τέλος αποκαλύπτεται ότι ήταν μόνο ένα είδος ολογραφικής προβολής του ειδώλου της.

Επιστήμη και τεχνολογία

Στο μυθιστόρημα αυτό ο Ιούλιος Βερν προφητεύει την εφεύρεση του ομιλούντος κινηματογράφου και, πιθανώς, της ολογραφίας.
Ανατολική Ελβία

Η Ανατολική Ελβία (γερμανικά: Ostelbien‎) ήταν όρος που χρησιμοποιούνταν ατύπως μέχρι το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για τα τμήματα του Γερμανικού Ράιχ που βρισκόταν ανατολικά του ποταμού Έλβα. 
Η περιοχή αποτελούταν από τις ακόλουθες Πρωσικές επαρχίες: Βρανδεμβούργο, το ανατολικό τμήμα της Σαξονίας (Γιεριχόβερ Λαντ) και το Βασίλειο της Σαξονίας (Άνω Λουσατίας), τη Πομερανία, τη Σιλεσία, Ανατολική Πρωσία, τη Δυτική Πρωσία και Πόζεν (από το 1922 ήταν γνωστό ως Πόζεν-Δυτική Πρωσία), καθώς και τα μέλη της Ελεύθερης Πολιτείας του Μέκλενμπουργκ-Σβέριν και την ελεύθερη πολιτεία του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Η αστική περιοχή του Βερολίνου δεν είχε συμπεριληφθεί.
Η Ανατολική Ελβία ήταν γνωστή για τη χωροδεσποτεία και δουλοπαροικία, καθώς και για τον πολιτικό συντηρητισμό, σε συνδυασμό με τον κυρίως Προτεσταντικό τοπικό πληθυσμό. Ο "Ανατολικοί Ελβιανοί Γιούνκερ" ήταν ένας πολιτικός όρος που χρησιμοποιούταν από αριστερά κόμματα ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1918-1933), Ήδη κατά την εποχή της γερμανικής Αυτοκρατορίας (1871-1918), οι ανατολικοί Ελβιανοί Γιούνκερ είχαν σχηματίσει τη ραχοκοκαλιά της αντιδραστικής μερίδας της μοναρχίας.
Μονάκριβη

Πλοκή

Το 1987, η παχύσαρκη, αγράμματη, 16χρονη Κλερίς "Μονάκριβη" Τζόουνς ζει στο γκέτο της Νέας Υόρκης στο Χάρλεμ μαζί με τη βίαιη μητέρα της, Μέρι. Έχει μείνει δύο φορές έγκυος από τον πατέρα της, Καρλ και υποφέρει από μακροχρόνια σωματική, σεξουαλική και ψυχολογική κακοποίηση από την άνεργη μητέρα της. Η οικογένεια ζει με τη βοήθεια της πρόνοιας. Το πρώτο παιδί της Μονάκριβης, γνωστό ως "Μόνγκο", έχει σύνδρομο Ντάουν και το φροντίζει η γιαγιά της, αν και η Μέρι αναγκάζει την οικογένεια να παριστάνει ότι ο Μόνγκο ζει μαζί με αυτήν και την Μονάκριβη ώστε να λαμβάνει περισσότερα χρήματα από την πρόνοια.
Μετά την ανακάλυψη της δεύτερης εγκυμοσύνης της Μονάκριβης, αναγκάζεται να σταματήσει το σχολείο. Ο διευθυντής του λυκείου κακονίζει να τη στείλει σε ένα εναλλακτικό σχολείο, το οποίο ελπίζει να βοηθήσει τη Μονάκριβη να αλλάξει τη ζωή της. Η Μονάκριβη βρίσκει έναν τρόπο να ξεφεύγει από την καθημερινά τραυματική ζωή της μέσω της φαντασίας της. Στο μυαλό της, υπάρχει ένας άλλος κόσμος στον οποίο απολαμβάνει την αγάπη και την εκτίμηση.
Εμπνευσμένη από τη νέα της καθηγήτρια, την κυρία Μπλου Ρέιν, η Μονάκριβη μαθαίνει να διαβάζει. Η Μονάκριβη συναντιέται σποραδικά με την κοινωνική λειτουργό, κυρία Γουέις, η οποία μαθαίνει για την σεξουαλική κακοποίηση της Μονάκριβης από τον πατέρα της όταν της Μονάκριβης της ξεφεύγει ποιος είναι ο πατέρας των παιδιών της. Η Μονάκριβη γεννά το δεύτερο παιδί της και το ονομάζει Αμπντούλ. Στο νοσοκομείο γνωρίζει τον Τζον ΜακΦάντεν, ένα νοσοκόμο που είναι ευγενικός μαζί της. Αφού η Μέρι χτυπάει την Μονάκριβη και επίτηδες ρίχνει κάτω των τριών ημερών Αμπντούλ, η Μονάκριβη αντεπιτίθεται αρκετά ώστε να πάρει το γιο της και να φύγει από το σπίτι.
Λίγο μετά αφότου έφυγε από το σπίτι, η Μονάκριβη σταματά σε μια εκκλησία και παρακολουθεί τη χορωδία, η οποία τραγουδά ένα Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Αρχίζει να φαντάζεται τον εαυτό της και το όμορφο αγόρι της να τραγουδούν. Αργότερα, η Μονάκριβη μπαίνει παράνομα στο σχολείο για γλιτώσει από το κρύο και την ανακαλύπτει το επόμενο πρωί η κυρία Ρέιν. Η καθηγήτρια βοηθά τη Μονάκριβη, η οποία μεγαλώνει το γιο της συνεχίζοντας το σχολείο.
Η μητέρα της επιστρέφει στη ζωή της για να ενημερώσει τη Μονάκριβη ότι ο πατέρας της πέθανε από AIDS. Αργότερα, η Μονάκριβη μαθαίνει ότι και η ίδια είναι θετική στον ιό HIV, αλλά ο Αμπντούλ όχι. Η Μέρι και η Μονάκριβη βλέπονται για τελευταία φορά στο γραφείο της κυρίας Γουέις, όπου η Γουέις ανακρίνει τη Μέρι για την κακοποίηση της Μονάκριβης και ξεσκεπάζει συγκεκριμένα σωματικά και σεξουαλικά τραύματα που αντιμετώπισε η Μονάκριβη από την ηλίκα των τριών. Η Μέρι παρακαλά την κυρία Γουέις να τη βοηθήσει να πάρει πίσω τη Μονάκριβη αλλά αρνείται όταν ανακαλύπτει το μέγεθος της κακοποίησης. Η ταινία τελειώνει με τη Μονάκριβη να προσπαθεί ακόμα να βελτιώσει τη ζωή της τόσο της ίδιας όσο και των παιδιών της.

Box office

Με προϋπολογισμό 10.000.000 δολάρια, η ταινία Μονάκριβη έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 6η θέση συγκεντρώνοντας 10,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 47,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 16 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 63,6 εκατομμύρια δολάρια.
Βοσκοχώρι Κοζάνης

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Βοσκοχώρι βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Ημαθία, σε απόσταση 24 χλμ. Α.-ΒΑ. της Κοζάνης και 35 χλμ. ΝΔ. της Βέροιας. Νότια του χωριού περνούν η Εγνατία Οδός και η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν Τσιομπανλή, που όπως και η σημερινή του Βοσκοτόπι προέρχεται από την κύρια ενασχόληση των κατοίκων με την κτηνοτροφία. Κατά τη διάνοιξη της Εγνατίας Οδού, σε κοντινή αγροτική τοποθεσία, εντοπίστηκε και ανασκάφτηκε κτίσμα σε σχήμα ελεύθερου σταυρού. Πρόκειται για λουτρό στον τύπο μικρών αγροτικών ρωμαϊκών θερμών που χρονολογήθηκε στα τέλη της πρωτοβυζαντινής περιόδου. Το 1918 αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 ως Τσοπουλή να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας, το 1919 το όνομα διορθώνεται σε Τσιομπανλή και το 1927 με το το ΦΕΚ 18Α-01/02/1927 μετονομάζεται σε Βοσκοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Βοσκοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι 120 κάτοικοι.
Ούγος Σαμπλίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ούγος ακολούθησε μαζί με τους θείους του Όντο και Γουλιέλμο την πορεία της Δ΄ Σταυροφορίας και πήρε μέρος στην κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204. Έφτασε στην Πελοπόννησο το 1205 μαζί με τον Γουλιέλμο, όπου τον βοήθησε στην κατάληψη της Κορίνθου και των γύρω περιοχών. Αντίθετα με τον Όντο και τον Γουλιέλμο, οι οποίοι αναφέρονται αρκετές φορές από τον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο, στρατάρχη της Καμπανίας και της Ρωμανίας στο έργο του «Χρονικό της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης», ο Ούγος δεν αναφέρεται σε αυτό, κάτι που πιθανότατα σημαίνει ότι δεν είχε σημαντική θέση στην ιεραρχία των ευγενών της Δ΄ Σταυροφορίας.
Το 1208 όταν πέθανε ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Γουλιέλμος θέλησε να επιστρέψει στην Βουργουνδία για να μπορέσει να πάρει την κληρονομιά του. Επειδή οι γιοί του ήταν ανήλικοι, άφησε τον Ούγο ως βάιλο στις κατακτήσεις του στην Ελλάδα. Ο Ούγος όμως πέθανε το 1209 στην Πελοπόννησο ενώ ο Γουλιέλμος άφησε την τελευταία του πνοή στην Απουλία της Ιταλίας, καθ' οδόν προς τη Γαλλία. Τη θέση του Ούγου ως βάιλου του πριγκιπάτου πήρε ο Γοδεφρείδος, ο οποίος αργότερα πήρε τη θέση του Πρίγκιπα της Αχαΐας, όταν κατάφερε να μην γίνει αποδεκτός σαν κληρονόμος των δικαιωμάτων του ο Ροβέρτος Σαμπλίτης.
Es ist das Heil uns kommen her, BWV 9

Η καντάτα Es ist das Heil uns kommen her (Η σωτηρία ήρθε σε εμάς), με αριθμό BWV 9, είναι το ένατο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο εισήγαγε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα.

Ιστορικό

Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές καντάτες του μεγάλου κάντορα και, συγκεκριμένα, στις κοράλ καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του, αλλά δεν συνετέθη μαζί με αυτές. Φαίνεται ότι, ο Μπαχ θέλησε να καλύψει κάποιο «κενό» που υπήρχε στις καντάτες που είχε γράψει το 1724 και το έκανε, πολύ αργότερα, μεταξύ 1732 και 1735. Συγκεκριμένα, όταν το 1724 συνέθετε τον περίφημο δεύτερο κύκλο καντατών, κάποια υποχρέωση στο Καίτεν τον ανάγκασε να απουσιάσει από την Λειψία και, ως εκ τούτου, άφησε την συγκεκριμένη καντάτα ανολοκλήρωτη. Ως εκ τούτου, είναι άγνωστη η ακριβής ημερομηνία παρουσίασης της καντάτας, με κάποιους ερευνητές να θεωρούν πιθανότερο το έτος 1732, ενώ άλλοι θεωρούν οποιοδήποτε έτος μεταξύ 1732 και 1735. Φαίνεται απίστευτο ότι ο Μπαχ θυμήθηκε να ολοκληρώσει τον ετήσιο κύκλο κοράλ καντατών τόσα χρόνια αργότερα αλλά, ακόμη αν αυτή ήταν η πρόθεσή του, προφανώς δεν το έβλεπε ως άμεση προτεραιότητα.
Πάντως, η καντάτα συνετέθη για την 6η Κυριακή μετά την γιορτή του Αγίου Πνεύματος (Dominica 6 Post Trinitatis) του 1724. Εκείνη, δηλαδή, την Κυριακή κατά την οποία ο Μπαχ απουσίαζε στο Καίτεν. Τα προβλεπόμενα αναγνώσματα για την ημέρα παρουσίασής της ήταν από την Επιστολή προς Ρωμαίους (Προς Ρωμαίους 6: 3-11)  και από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, (Επί του Όρους Ομιλία [Κατά Ματθαίον 5: 20-26]).

Κείμενο

Ο ύμνος, πάνω στον οποίο βασίζεται η κοράλ καντάτα (cantus firmus), ανήκει στον περίφημο Γερμανό κληρικό και συγγραφέα Πάουλ Σπεράτους (Paul Speratus, 1484-1551), πρώην καθολικό και, μετέπειτα, προτεστάντη ο οποίος, το 1523, βοήθησε τον Λούθηρο να δημιουργήσει το περίφημο Πρώτο Υμνολόγιο (Etlich Cristlich lider / Lobgesang und Psalm), που δημοσιεύθηκε το 1524. Ο 14στροφος ύμνος ταιριάζει με το τυπικό του Ευαγγελίου  Τα 3 ρετσιτατίβα της καντάτας μπορούν να παρομοιαστούν με  «κήρυγμα», σαφώς προκαθορισμένα ως ομάδα, τα οποία συμπυκνώνουν το θεμελιώδες Λουθηρανικό Δόγμα.
Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ-, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παρέφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες.
Μπαμπού

Περιγραφή

Είναι φυτά με μεγάλο ύψος, που φθάνει τα 40 μέτρα. Ευδοκιμούν σε βαθιά και γόνιμα εδάφη, που είναι ελεύθερα από ψυχρούς ανέμους. Το καλάμι τους είναι πλήρες ή κοίλο εσωτερικά, όρθιο, αποξυλωμένο και σπάνια ποώδες. Έχει επιμήκη και λογχοειδή φύλλα. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία τύπου φόβης και ο αριθμός των στημόνων ποικίλλει. Πολλαπλασιάζονται με σχίσιμο του ριζώματος και πιο σπάνια με σπορά. Ορισμένα είδη ζουν πάνω από αιώνα.

Ιστορικά στοιχεία

Το μπαμπού ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια. Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «ινδικό κάλαμο» και ο Ηρόδοτος γράφει ότι από το φυτό αυτό κατασκεύαζαν βέλη και από τα δενδρώδη είδη του έφτιαχναν καλαμένια μονόξυλα στην Ινδία.
Μυουσία χώρα

Η Μυουσία χώρα ήταν παράλια περιοχή της αρχαίας Μικράς Ασίας που κατοικούνταν από τους Μυούσιους. Ήταν το αρχαίο όνομα της παράλιας Καρίας που είναι χτισμένη η αρχαία Μίλητος πριν την εγκατάσταση του αρχαίου φύλλου των Ιώνων.
Σύμφωνα με τον Παυσανία οι Ίωνες όταν διώχτηκαν από την Αχαΐα έφτασαν σε μία παράλια περιοχή της Ασίας που λεγόταν Μυουσία χώρα. Η περιοχή αυτή βρισκόταν στις εκβολές του Μαιάνδρου που σχημάτιζαν ένα κόλπο που έμοιαζε με λίμνη. Ο λόγος ήταν ότι ο ποταμός με τις προσχώσεις του είχε φράξη την είσοδο του κόλπου και ο κόλπος είχε μεταβληθεί σε έλος. Οι Ίωνες κατέλαβαν την Μίλητο την πρωτεύουσα της χώρας εξαναγκάζοντας τους ντόπιους να φύγουν όπου πήραν μαζί τους και τα αγάλματα των θεών τους. Ο Κυάρητος γιος του Κόδρου αναφέρεται πρώτος οικιστής της Μιλήτου από τους Ίωνες εισβολείς.
Αντίγραφο ασφαλείας

Τα αντίγραφα ασφαλείας (αγγλικά backup) είναι αντίγραφα πρωτότυπων δεδομένων υπολογιστών (εγγράφων, φωτογραφιών, βίντεο, κώδικα, λειτουργικών συστημάτων κ.λπ.), που δίνουν τη δυνατότητα για άμεση ανάκτηση του πρωτότυπου σε περίπτωση απώλειάς του για οποιονδήποτε λόγο όπως της διαγραφής του ή του κατακερματισμού του.
Δήμος Ντελτσέβου

Γεωγραφία

Ο δήμος συνορεύει με τη Βουλγαρία στα βόρεια και ανατολικά, με τον Δήμο Μακέντονσκα Καμένιτσα στα βορειδυτικά, με τον Δήμο Βίνιτσα στα δυτικά, με τον Δήμο Μπερόβου στα νοτιοδυτικά και με τον Δήμο Πέχτσεβο στα νότια.
Φαίακες

Στην ελληνική μυθολογία οι Φαίακες (Φαίηκες στην ιωνική διάλεκτο, π.χ. στον Όμηρο, Φαίαξ ή Φαίηξ στον ενικό αριθμό) ήταν ένας λαός γνωστός ιδιαίτερα από τον Όμηρο για τη ναυτοσύνη του («ναυσικλυτοί»). Οι Φαίακες ήταν οι αγαπημένοι των θεών και φίλοι των ανθρώπων. Αναφέρεται ότι αρχικώς κατοικούσαν στην απομακρυσμένη Υπέρεια, στα πέρατα του κόσμου. Ως συγγενείς των θεών, αποκαλούνταν «αγχίθεοι», όπως οι Κύκλωπες και οι Γίγαντες. Μια εποχή που βασιλιάς τους ήταν ο Ναυσίθοος, οι Φαίακες εκδιώχθηκαν από την Υπέρεια από τους Κύκλωπες και μετοίκησαν σε ένα νησί, τη Σχερία, που αποκλήθηκε από αυτούς και «Νήσος των Φαιάκων», το οποίο ταυτίζεται με τη σημερινή Κέρκυρα όπως συνάγεται από το αρχαίο ιστορικό Θουκυδίδη  (βλ. Θουκυδίδου Ιστορία, βιβλίο 1, κεφ. 25.4 " ...ἐπαιρόμενοι καὶ κατὰ τὴν Φαιάκων προενοίκησιν τῆς Κερκύρας...".) Εκεί έχτισαν πόλη και ναούς με βασιλιά τους τον Αλκίνοο, τον γιο του Ναυσιθόου.
Οι Φαίακες διακρίνονταν για τη φιλοξενία τους, όπως την περιγράφει ο Όμηρος μετά τη διάσωση του Οδυσσέα από τη Ναυσικά στη «Νήσο των Φαιάκων». Ο βασιλιάς τους εμφανίζεται να κυβερνά ως πρόεδρος ενός συμβουλίου αποτελούμενου από 12 άλλους άρχοντες, ως ίσος προς εκείνους και όχι ως μέλος μιας ανώτερης τάξεως . Οι Φαίακες ήταν ειρηνικός λαός που αποστρεφόταν τον πόλεμο, εργατικοί και εύθυμοι, αγαπούσαν το καλό φαγητό, τα λουτρά, τον έρωτα, τα τραγούδια και τον χορό. «Η εντολή αυτών είναι να παραπέμπωσιν ακινδύνως εις την πατρίδα των πάντας τους προς αυτούς πλέοντας», πράγμα το οποίο κατόρθωναν με τα θαυμαστά πλοία τους. Τα πλοία αυτά δεν είχαν κουπιά, ούτε πηδάλιο και διέτρεχαν τη θάλασσα σαν να ήταν φτερωτά (Οδύσσεια, η 34-35), προικισμένα με αυτό το χαρακτηριστικό από τον θεό Ποσειδώνα, ενώ είχαν νου και μυαλό ανθρώπινο: «Γιατί δεν έχουν τα γοργά καράβια των Φαιάκων / σαν τ' άλλα τα πλεούμενα τιμόνια ή κυβερνήτες, / μον' βρίσκουν έτσι μόνα τους τη σκέψη των ανθρώπων / και ξέρουν όλων τα χωριά, τα καρπερά χωράφια, / και γοργοτάξιδα περνούν της θάλασσας τα πλάτια, / κρυμμένα μες στην καταχνιά και στην πυκνή θολούρα / κι ούτε φοβούνται να χαθούν, μήτε κακό να πάθουν.»
2184 Φουτζιάν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φουτζιάν εκτιμάται σε 26,28 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,064 ± 0,014.
NGC 3953

Ιστορικό

Τον γαλαξία ανακάλυψε ο Πιέρ Μεσαίν, βοηθός του Σαρλ Μεσιέ, τις 12 Μαρτίου 1781, όταν κατέγραψε τις θέσεις τριών αντικειμένων. Από αυτά μόνο το Μεσιέ 97 ήταν στον κατάλογο που δημοσίευσε το 1781 ο Σαρλ Μεσιέ. Τα άλλα δύο αντικείμενα καταχωρήθηκαν το 1783 από τον Σαρλ Μεσιέ ως αντικείμενα με αύξοντα αριθμό 108 και 109 στον κατάλογό του. Ο Μεσιέ κατέγραψε το αντικείμενο 109 στην θέση RA=11h 43m και Dec=+54.5 deg. Ο Owen Gingerich ερεύνησε αυτή τη θέση και βρήκε ότι αντιστοιχεί στον γαλαξία NGC 3992.
Παρόλα αυτά, ο Henk Bril, μελετώντας τον άτλαντα του Ζαν Νικολά Φορτάν και τις σημειώσεις του Πιέρ Μεσαίν το 2006, παρατήρησε ότι ο Πιέρ Μεσαίν δεν είχε καταγράψει τη θέση του NGC 3992, αλλά του NGC 3953. Ο Σαρλ Μεσιέ όταν παρατηρούσε το αντικείμενο που ανέφερε ο Μεσαίν, κατέγραψε την ορθή αναφορά που ταιριάζει στο NGC 3953 και την απόκλιση που αντιστοιχεί στον NGC 3992, πιθανώς παρατηρώντας και τους δύο γαλαξίες, χωρίς να καταλάβει ότι πρόκειται για διαφορετικά αντικείμενα.
Τον NGC 3953 ανακάλυψε ανεξάρτητα το 1789 ο Ουίλιαμ Χέρσελ.
Δύο υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν παρατηρηθεί στον NGC 3953, o SN 2001dp, τύπου Ια, και ο SN 2006bp, τύπου ΙΙ.