google/wiki40b huggingface dataset:
Συμμετοχή της Λιθουανίας στη Eurovision

Ιστορία

Έχοντας υποβιβαστεί από τον διαγωνισμό του 2000, η ​​χώρα επέστρεψε το 2001 με τον Skamp και το "You Got Style", το πρώτο λιθουανικό τραγούδι που περιλαμβάνει τα αγγλικά. Έλαβαν 35 πόντους, τοποθετώντας το 13ο. Ωστόσο, τον επόμενο χρόνο, ο Aivaras θα μπορούσε να καταφέρει μόνο να έρθει δεύτερος τελευταίος με 12 πόντους.
Από τη στιγμή που εισήχθησαν οι ημιτελικοί, η Λιθουανία ήρθε και πάλι τελευταία με την Laura και τους Lovers και "Little by Little". Την επόμενη χρονιά, ο Λιθουανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija (LRT) έστειλε LT United στο διαγωνισμό του 2006 με το τραγούδι τύπου "We Are The Winners". Πήραν τη Λιθουανία στον τελικό για πρώτη φορά από το 2002, έρχεται έκτο στον τελικό με 162 βαθμούς, τη βέλτιστη τοποθέτηση της Λιθουανίας από το 2016.
Την επόμενη χρονιά η Λιθουανία προκρίθηκε αυτόματα για τον τελικό, ωστόσο η 4Fun δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επιτυχία της LT United, πλησιάζοντας την 21η με μόνο 28 πόντους, 12 εκ των οποίων προήλθε από την Ιρλανδία. Το 2008 ο Jeronimas Milius απέτυχε να φτάσει στα τελικά, έρχονται τα 16 από τα 19 ανταγωνιστικά έθνη στο δεύτερο ημιτελικό.

2009

Η Λιθουανία απείλησε να μποϊκοτάρει το διαγωνισμό του 2009 "εάν η Ρωσία συνεχίσει να επιδεικνύει εξουσία και αγνοεί το διεθνές δίκαιο". Η δήλωση έγινε κατά την αντίδραση στις ενέργειες της Ρωσίας στον πόλεμο της Νότιας Οσετίας το 2008 [1]. Ο υπουργός Πολιτισμού Jonas Jucas δήλωσε ότι ήταν πολύ νωρίς για να συζητηθεί το μποϊκοτάζ δεδομένου ότι «οι αυθόρμητες αποφάσεις ενδέχεται να επιδεινώσουν τις προσπάθειες των διπλωματών» και έτσι να χειροτερέψουν την κατάσταση. Στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2009, η Λιθουανία προκρίθηκε από τους ημιτελικούς και στο τέλος της ψηφοφορίας στον τελικό είχε λάβει 23 πόντους, τοποθετώντας τις στις 23.

2011

Το 2011, η Λιθουανία συμμετείχε στον πρώτο ημιτελικό στις 10 Μαΐου 2011 και μετά την 5η θέση, έλαβε μέρος στον τελικό. Στον τελικό, η Λιθουανία πραγματοποίησε το 4ο και στο τέλος της ψηφοφορίας έλαβε 63 πόντους και την 19η θέση.
Μπάζιλ Σπενς

Ο Μπάζιλ Σπενς στην Αθήνα

Δίπλα στο κλασικιστικό κτίριο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στην Οδό Σταδίου στην Αθήνα, ο Σπένς έχτισε το κτίριο που βρίσκεται στη συμβολή των Οδών Σταδίου και Κοραή και στεγάζει σήμερα την Εμπορική Τράπεζα. Το αθηναϊκό αυτό κτίριο του Σπενς, απέναντι από την Πλατεία Κλαυθμώνος, οικοδομήθηκε στη δεκαετία του 1970, σε συνεργασία του με τον Εμμανουήλ Βουρέκα, στη θέση ενός κατεδαφισμένου νεοκλασικού μεγάρου. Αποτελεί εξαίρετο δείγμα μοντερνισμού (modernism) και διεθνούς αρχιτεκτονικής.
Πάουλ Ρένερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πρωσία και είχε μια αυστηρή προτεσταντική εκπαίδευση. Ο Ρένερ μπορεί να θεωρηθεί ως γέφυρα μεταξύ των παραδοσιακών (19ος αιώνας) και των σύγχρονων (20ου αιώνας) τεχνών. Ήταν μέλος της Deutscher Werkbund (Γερμανική Ομοσπονδία τεχνικής εργασίας). Δίδαξε γραφιστική από 1925 το έως το 1926 στην Φρανκφούρτη και μετέπειτα στο Μόναχο. Οι Ναζί τον απόλυσαν το 1933.
Φίλιππος Β΄ του Πεδεμοντίου

Βιογραφία

Ο πατέρας του είχε δυσαρεστηθεί μαζί του και ήθελε να τον αποκηρύξει από κληρονόμο του, αφήνοντας διάδοχο τον δευτερότοκο υιό του. Τελικά διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1368 που απεβίωσε. Έπειτα από ένα έτος απεβίωσε και ο ίδιος. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αμεδαίος.
Ωστόσο η παράδοση θέλει να σώθηκε με την επέμβαση του αγ. Ουμβέρτου, του οποίου το μετάλλιο έφερε· ότι έζησε στη Φατίμα της Ισπανίας και απεβίωσε το 1418.
161 Άθωρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Άθωρ υπολογίσθηκε σε 47,0 χλμ. Ο φασματικός τύπος της είναι M (με πιθανή κυριαρχία μετάλλων) και έχει άλβεδο 0,198. Η Άθωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 17 λεπτά.
Μονοφυσιτισμός

Τι δίδασκε ο Μονοφυσιτισμός

Ο Μονοφυσιτισμός που βρισκόταν στον αντίποδα τού Νεστοριανισμού, επηρεαζόταν αισθητά από τις διαρχικές αντιλήψεις (πνεύμα–ύλη) τού Νεοπλατωνισμού και από τις ιδιαίτερες χριστολογικές τάσεις της αρχαίας Αλεξανδρινής Σχολής. Οι ιδέες του είχαν συγγένεια προς τα διδάγματα τού Απολλιναρισμού.
Βασικό πρόβλημα της αρχαίας ελληνικής σκέψεως στο χώρο της φιλοσοφίας ήταν ο καθορισμός της σχέσεως μεταξύ πνεύματος και ύλης, μεταξύ τού απολύτου και τού κόσμου. Δύο δε τρόποι καθορισμού ήσαν δυνατοί: ο μονιστικός, κατά τον οποίο το πεπερασμένο εκλαμβάνεται πανθεϊστικά ως εκδήλωση τού άπειρου και αιώνιου, και ο δυιστικός, ο οποίος εκλαμβάνει το αισθητό ως προϊόν πτώσεως, το οποίο πρέπει ν’ απορροφηθεί και ν’ αναλυθεί στο θείο. Οι τελευταίες αυτές ιδέες, ορφικής κυρίως προελεύσεως, υιοθετήθηκαν από τον Πλατωνισμό και τον Νεοπλατωνισμό και επηρέασαν αισθητά τη θεολογική σκέψη τού Μονοφυσιτισμού.
Aichi Kokuki

Η Aichi Kokuki KK (ιαπωνικά: 愛知航空機株式会社) ήταν ιαπωνική εταιρεία σχεδίασης και κατασκευής αεροσκαφών. Παρήγαγε πολλά αεροσκάφη για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό.

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1898 στην Ναγκόγια με την ονομασία Aichi Tokei Denki Seizo Co., Ltd. (Εταιρεία Κατασκευής Ωρολογίων και Ηλεκτρικών Aichi). Ξεκίνησε να κατασκευάζει αεροσκάφη το 1920, αρχικά βασισμένη στην τεχνογνωσία που παρείχε η γερμανική Heinkel., Αρκετά από τα πρώιμα σχέδια της Aichi ήταν επηρεασμένα από τις σχεδιάσεις τις γερμανικής εταιρείας. Αργότερα, με την αρωγή και την υποστήριξη του Ναυτικού, η εταιρεία άρχισε να κατασκευάζει υδροπλάνα σε συνεργασία με την βρετανική Short Brothers. 
Η εταιρεία παρήγαγε αρκετούς τύπους αεροσκαφών πριν και κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συμπεριλαμβανομένου και του βομβαρδιστικού κάθετης εφόρμησης D3A, του βασικού αεροσκάφους της κλάσης του στα αεροπλανοφόρα του Αυτοκρατορικού Ναυτικού στο πρώτο μισό του πολέμου. Το 1943 η πτέρυγα κατασκευής αεροσκαφών της εταιρείας έγινε ανεξάρτητη εταιρεία με την επωνυμία Aichi Kokuki Co., Ltd.
Μετά τον πόλεμο διακόπηκαν οι εργασίες κατασκευής αεροσκαφών. Σήμερα, η Aichi Tokei Denki είναι κατασκευαστής οργάνων ακριβείας και μέτρησης. Η διάδοχος της Aichi Kokuki, η εταιρεία Aichi Kikai ΚΚ Kogyo, ασχολείται κυρίως με την παραγωγή εξαρτημάτων αυτοκινήτων της Nissan.
Σαββατοκύριακο με τον Μάνεση

Περιεχόμενο

Στην εκπομπή παρουσιάζονται κυρίως διάφορα θέματα που αφορούν τους πολίτες στον οικονομικό, τον πολιτικό και τον κοινωνικό τομέα. Παράλληλα, η εκπομπή έχει και ψυχαγωγικό τομέα. Μία ενότητα της είναι το "60' Ελλάδα", όπου παρουσιάζονται διάφορα στιγμιότυπα από την ταξιδιωτική εκπομπή που παρουσίαζε παλιότερα ο Νίκος Μάνεσης. Επίσης, το τηλεοπτικό κοινό έχει τη δυνατότητα να στείλει εικόνες ή βίντεο από διάφορα πράγματα ή μέρη τα οποία παρουσιάζονται στην εκπομπή.
1202 Μαρίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαρίνας εκτιμάται σε 54,94 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0337. Η Μαρίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 27 λεπτά.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2002-03

Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2002–03 ξεκίνησε στις 12 Ιανουαρίου 2003 και ολοκληρώθηκε στις 16 Μαρτίου 2003 με την διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Βουλιαγμένη για πέμπτη φορά στην ιστορία της.
Δρυοπίδα Κύθνου

Γενικά στοιχεία

Η Δρυοπίδα βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τη Χώρα και είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, σε υψόμετρο 190 μέτρων. Κύριο γνώρισμα του οικισμού είναι τα κεραμίδια που καλύπτουν τις σκεπές των  περισσότερων σπιτιών, πράγμα που οφείλεται στην ανάπτυξη που γνώρισε κατά το παρελθόν η κεραμική τέχνη στη Δρυοπίδα. Διοικητικά υπαγόταν αρχικά στην επαρχία Κέας ως έδρα της κοινότητας Δρυοπίδος, ενώ το 1997, στα πλαίσια των διοικητικών μεταβολών του σχεδίου Καποδίστριας, υπήχθη στον δήμο Κύθνου, στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης που δεν επηρέασαν την Δρυοπίδα.

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός δημιουργήθηκε σε άγνωστη χρονική περίοδο, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από την Κρήτη. Αρχικά έφερε το όνομα Σύλλακας ή Χωριό, μετονομάστηκε όμως αργότερα σε Δρυοπίδα, όνομα που έφερε κατά την αρχαιότητα η Κύθνος, σε ανάμνηση των Δρυόπων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του νησιού. Το χωριό αναφέρεται το 1700 από Γάλλους ιησουίτες που πραγματοποιούσαν προσηλυτιστικές αποστολές στο Αιγαίο. Κατά το παρελθόν στη Δρυοπίδα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη η κεραμική, ενώ κοντά στον οικισμό λειτούργησε ορυχείο σιδήρου στο σπήλαιο Καταφύκι.

Σημεία ενδιαφέροντος

Στη Δρυοπίδα λειτουργεί το Λαογραφικό μουσείο της Κύθνου στο οποίο εκτίθενται ενδύματα, αντικείμενα και εργαλεία της παραδοσιακής ζωής των κατοίκων της. Επίσης λειτουργούν ένα μικρό Βυζαντινό Μουσείο που στεγάζεται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου καθώς και Αγρομουσείο. Σημαντικό αξιοθέατο είναι και η εκκλησία του Αγίου Μηνά που διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο και εικόνες του 16ου αιώνα. 
Στη θέση Φιρές κοντά στον οικισμό, υπάρχει το σπήλαιο Καταφύκι που περιέχει αίθουσες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες αλλά και μια αλληλουχία φυσικών στοών και τεχνητών ανοιγμάτων. Κατά την αρχαιότητα λειτούργησε ως ορυχείο σιδήρου, δραστηριότητα που επαναλήφθηκε μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
Λε Μαραί (παριζιάνικη συνοικία)

Το Λε Μαραί (γαλλ. Le Marais) είναι ιστορική συνοικία του Παρισιού (όχι διοικητική), η οποία εκτείνεται σε ένα τμήμα του 3ου και του 4ου δημοτικού διαμερίσματος του Παρισιού, στην δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Οριοθετείται, σήμερα, στα δυτικά από την rue Beaubourg, στα ανατολικά από την Λεωφόρο Μπωμαρσαί, στα βόρεια από την rue de Bretagne και στα νότια από τον Σηκουάνα.
Το Λε Μαραί είναι παλιά βαλτώδης περιοχή στην οποία δραστηριοποιούνταν από τον 12ο αιώνα θρησκευτικά τάγματα (ανάμεσά τους το Τάγμα των Ναϊτών), τα οποία εγκατέστησαν μονάδες τους. Στις αρχές του 17ου αιώνα, με την κατασκευή της Πλατείας των Βοσγίων, η συνοικία αυτή, μέχρι πρότινος περιφερειακή, κατέστη τόπος κατοικίας της παριζιάνικης αριστοκρατίας. Μεγάλος αριθμός ιδιωτικών μεγάρων κατασκευάστηκαν, πολλά εκ των οποίων σώζονται μέχρι σήμερα. Στα μέσα του 18ου αιώνα η συνοικία εγκαταλείφτηκε από την παριζιάνικη ελίτ για χάρη του Faubourg Saint-Honoré και του Faubourg Saint-Germain που πρόσφεραν περισσότερο χώρο. Η Γαλλική Επανάσταση αποτελείωσε τον εκδιωγμό των πλούσιων κατοίκων. Η συνοικία, έκτοτε, κατοικούνταν από καλλιτέχνες και εργάτες οι οποίοι διέμεναν στα παλιά ιδιωτικά μέγαρα και έχτιζαν τα εργαστήριά τους στις παλιές αυλές τους. 
Τα μεγάλα έργα ανακατασκευής του Παρισιού στη διάρκεια του 19ου αιώνα είχαν μικρό αντίκτυπο στην συνοικία που διατήρησε τους στενούς της δρόμους, αλλά μεγάλος αριθμός αξιόλογων κτιρίων σταδιακά κατεδαφίστηκε. Το 1969, ο Αντρέ Μαλρώ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα διατήρησης και ανάδειξης της περιοχής, το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η διασωθείσα, πλέον, συνοικία, χάρη στα όμορφα κτίριά της, δέχεται τις επισκέψεις τουριστών, ενώ έχει πέραση στις οικονομικά άνετες κοινωνικές ομάδες του Παρισιού. Πολλά είναι τα μουσεία που έχουν εγκατασταθεί σε αυτήν, όπως το μουσείο Καρναβαλέ, δημοτικό μουσείο της ιστορίας του Παρισιού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Αρκετές κοινότητες δημιουργήθηκαν με το πέρασμα των ετών : Εβραίοι στα τέλη του 19ου αιώνα, Κινέζοι μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και ομοφυλόφιλοι.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1971-72

Την περίοδο 1971-72 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Ρέιντζερς Γλασκώβης κερδίζοντας στον τελικό την ΦΚ Ντιναμό Μόσχας.
Μκουάουα (τμήμα)

Προέλευση ονομασίας

Το Τμήμα, ονομάστηκε προκειμένου να τιμήσει τον Αρχηγό Μκουάουα, ο οποίος ήταν φυλετικός ηγέτης των Χέχε (Hehe) στην Γερμανική Ανατολική Αφρική (τώρα ως επί το πλείστον το ηπειρωτικό τμήμα της Τανζανίας) και  ο οποίος ήρθε σε αντίθεση με τον Γερμανικό αποικισμό.
Ευστάθιος Μαλαμίδας

Καριέρα

Εργάστηκε ως γιατρός στην Αθήνα από το 1916 ως το 1926 και ειδικεύτηκε στην ουρολογία. Είχε σπουδάσει παράλληλα Νομικά και άρχισε να ασχολείται με τα κοινά από τη δεκαετία του ' 20, αρχικά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων. 
Για πρώτη φορά υπουργός ανέλαβε το 1945, στο υπουργείο Υγιεινής, ως το 1946. Στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων Έργων, από το 1948 ως το 1949. Το Μάρτιο του 1950 ανέλαβε υπουργός Μεταφορών, Ταχυδρομείων, Τηλεγραφείων και Τηλεφώνων και προσωρινά Δημοσίων Έργων, Οικισμού Ανοικοδομήσεως και Εργασίας στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου. Από τις 4 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 13 Σεπτεμβρίου 1950 ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου (με χρέη υφυπουργού Ναυτικών) στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.
Πέθανε το 1966 και κηδεύτηκε στη Λαμία, με την παρουσία πολλών επισήμων.
Ελάτη Ιωαννίνων

Γενικά στοιχεία

Ο οικισμός συγκροτήθηκε περίπου το 16ο αιώνα από κτηνοτρόφους των περιοχών Γαβρίσιοι, Πέτσαλη και Ζλάροβο. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων έγινε το εμπόριο ξυλείας ενώ αργότερα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού εκπατρίστηκε αφού ο οικισμός βρίσκεται σε άγονο έδαφος και η γεωργική παραγωγή ήταν ανέκαθεν πτωχή. 
Παλιότερα ονομαζόταν Μπούλτση, όμως το 1926 έλαβε το σημερινό του όνομα. Το χωριό υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους Γερμανούς κατακτητές οι οποίοι στις 14 Ιουλίου του 1943 έκαψαν σχεδόν ολοσχερώς το χωριό ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή. 
Διοικητικά, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, η Ελάτη είχε υπαχθεί στην επαρχία Ιωαννίνων, αργότερα υπήχθη στην επαρχία Δωδώνης ενώ από το 1997 ως το 2010 βρισκόταν στο δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Η Ελάτη είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός ενώ τον Αύγουστο του 2005 αναγνωρίστηκε επίσημα με προεδρικό διάταγμα ως μαρτυρικό χωριό.
Ομαδοποίηση Κ-μέσων

Η ομαδοποίηση k-μέσων είναι μία μέθοδος διανυσματικής κβαντοποίησης η οποία είναι δημοφιλής στην ανάλυση συστάδων (κλάδος της εξόρυξης δεδομένων). Η ομαδοποίηση αυτή έχει ως στόχο να διαχωρίσει n παρατηρήσεις σε k ομάδες, έτσι ώστε κάθε παρατήρηση να ανήκει στη συστάδα με το κοντινότερο μέσο, το οποίο χρησιμεύει ως ένα χαρακτηριστικό δείγμα της συστάδας. Αυτό οδηγεί σε μια διαμέριση του χώρου δεδομένων σε κελιά Voronoi.

Υπάρχει μία σχετική συσχέτιση του αλγορίθμου με τον k-nearest neighbor classifier, μια δημοφιλή τεχνική μηχανικής μάθησης που χρησιμοποιείται για ταξινόμηση. Συχνά συγχέονται οι δύο αλγόριθμοι εξαιτίας του k στο όνομα αμφότερων. 

Ιστορία

Ο όρος "k-means" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Μακ Κουήν το 1967, αν και η ιδέα ανήκει στον Hugo Steinhaus, το 1957.
Αντίδραση απλής αντικατάστασης

Οι αντιδράσεις απλής αντικατάστασης είναι κατηγορία οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων στις οποίες ένα χημικό στοιχείο (Α) αντικαθιστά ένα άλλο (Β) σε μιά χημική ένωση.

Οι αντιδράσεις αυτές είναι της γενικής μορφής : Α + ΒΣ → ΑΣ + Β.

Αυτό συμβαίνει διότι το Α είναι πιo δραστικό στοιχείο από το Β. Τα στοιχεία Α και Β μπορεί να είναι και τα δύο μέταλλα ή και τα δύο αμέταλλα. Το στοιχείο Σ δε συμμετέχει στο φαινόμενο (στοιχείο-παρατηρητής) και μπορεί να έχει αρνητικό αριθμό οξείδωσης (αν το Β έχει θετικό) ή θετικό αριθμό οξείδωσης (αν το Β έχει αρνητικό).

Το στοιχείο Α στα αντιδρώντα έχει αριθμό οξείδωσης 0 και στην ένωση ΑΣ έχει διάφορο του 0. Παρομοίως το Β έχει διάφορο του 0 στην ΒΣ και 0 στα προϊόντα. Άρα το Α οξειδώνεται και το Β ανάγεται. Επομένως οι αντιδράσεις απλής αντικατάστασης είναι οξειδοαναγωγικές.

Απλή αντικατάσταση μεταξύ μετάλλων

Στις αντιδράσεις αυτές ένα μέταλλο (M) αντικαθιστά τα επόμενά του (Μ') στην ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων : Μ + Μ'Α → ΜΑ + Μ' όπου Α = ανιόν μονοατομικό (π.χ Cl⁻) ή και πολυατομικό (π.χ SO₄²⁻) π.χ. Fe + HgS → FeS + Hg, Zn + CuSO₄ → ZnSO₄ + Cu.

Η ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων είναι :
Κάθε μέταλλο αντικαθιστά στις ενώσεις τους τα μέταλλα που βρίσκονται μετά από αυτό στη σειρά επειδή είναι ισχυρότερο αναγωγικό. Γι'αυτό η σειρά είναι γνωστή και ως σειρά αναγωγικής ισχύος των μετάλλων : Όσο αριστερότερα βρίσκεται ένα μέταλλο, τόσο αναγωγικότερο είναι.
Χατζημιχάλης Νταλιάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Δελβινάκι της Ηπείρου το 1775. Σπούδασε στην Ιταλία και ασχολήθηκε αμέσως μετά στην τοπική καπνοβιομηχανία της Τεργέστης όπου και απέκτησε μεγάλη περιουσία ως επιχειρηματίας. Το όνομά του ήταν  όμως επειδή ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους και βαπτιστήκε στον Ιορδάνη ποταμό, βαπτίστηκε Χατζής κατά την ελληνική τότε παράδοση.
Ο Νταλιάνης το 1816 έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και με προσωπικές του δαπάνες συγκρότησε ίλη ιππικού που συμμετείχε ενεργά στον Αγώνα. Τον Μάρτιο του 1826 ναύλωσε τρία καράβια με 800 εθελοντές και ξεκίνησε με προορισμό τον Λίβανο για να πείσει εκεί τους τοπικούς άρχοντες να ξεκινήσουν αγώνα κατά των Τούρκων. Ο τοπικός εμίρης όμως τελικά δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του να δημιουργήσει σημαντικό αντιπερισπασμό κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Πίσω στην Ελλάδα συμμετείχε σε επιδρομές κατά του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και μετέπειτα στην Στερεά Ελλάδα στο πλευρό του Γεώργιου Καραϊσκάκη και, μετά το θάνατο του τελευταίου, στην μάχη του Φαλήρου.

Εκστρατευτικό σώμα στην Κρήτη

Προς το τέλος του 1827 δέχεται πρόσκληση απο εκπρόσωπο των επαναστατημένων Κρητών να μεταβεί στην Κρήτη και να αναλάβει την ηγεσία της Επανάστασης εκεί. Ο Νταλιάνης με εκστρατευτικό σώμα 100 ιππέων και περίπου 500 πεζών μεταβαίνει στο νησί εκεί στις αρχές του Γενάρη του 1828, με υπαρχηγό τον Βασίλειο Αθανασίου.
Στο μεταξύ ο Αλβανός πασάς της Κυδωνίας Μουσταφά που είχε διορισθεί από τον Μωχάμετ Αλή γενικός διοικητής της Κρήτης συγκεντρώνει τις δυνάμεις του και ετοιμάζεται να συγκρουσθεί μαζί τους. Όταν πληροφορείται ότι ο Χατζημιχάλης μετακινηθηκε στα Σφακιά αποστέλλει αγγελιοφόρους στους Σφακιανούς απειλώντας τους να παραμείνουν αμέτοχοι. Στις 8 Μαϊου μικρό τμήμα πεζών και ιππικού υπο τους Χατζημιχάλη, Μανουσογιαννάκη και Δεληγιαννάκη κτυπούν αιφνιδιαστικά σώμα Τούρκων που πήγαινε να ενωθεί με το κύριο σώμα του Μουσταφά. Στην συνέχεια ο Χατζημιχάλης οχυρώνεται στο Φραγκοκάστελλο. 
Στις 17 Μαϊου ο Μουσταφά επικεφαλής στρατού 8.000 φτάνει στο Φραγκοκάστελο. Τις πρώτες ώρες η μάχη ήταν αμφίρροπη παρόλη την αριθμητική υπεροχή των οθωμανικών δυνάμεων. Τελικά ύστερα από λυσαλέο και άνισο αγώνα οι αμυνόμενοι πραγματοποίησαν έξοδο από το κάστρο. Σχεδόν όλοι οι υπερασπιστές του Φραγκοκάστελου βρήκαν τον θάνατο, μαζί με τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη και τον υπασπιστή του Κυριακούλη Αργυροκαστρίτη.
Οι Δροσουλίτες, ένα οπτικό φαινόμενο που παρατηρείται στον κάμπο του Φραγκοκάστελου κατά τα τέλη Μάη, έχει καταγραφεί στην τοπική κρητική παράδοση ως σχετιζόμενο με την Μάχη του Φραγκοκάστελου.
Ζάκσπιντ

Η Ζάκσπιντ (Zakspeed) είναι γερμανική εταιρεία που δραστηριοποιείται στο μηχανοκίνητο αθλητισμό, συμμετέχοντας με δικές της ομάδες σε διάφορα πρωταθλήματα. Ιδρύθηκε με την υποστήριξη της Φορντ το 1968 από τον Έριχ Τσακόφσκι, ενώ σήμερα ιδιοκτήτης της είναι ο γιος του Πέτερ. Εδρεύει στο Νιντερτσίσεν, μια κωμόπολη της Ρηνανίας-Παλατινάτου.
Χάνα Ριζίκοβα

Καριέρα

Τερμάτισε 10η στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 2011 στα 400 μ εμπόδια, με χρόνο 55.09.
Με νέο ατομικό ρεκόρ 54.35 δευτερολέπτων κατέκτησε την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα εμπόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012. Αυτό το ρεκόρ είναι το ατομικό της ρεκόρ μέχρι σήμερα.
Ήταν 12η στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 χωρίς να προκριθεί στον τελικό.
Κέρδισε την 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, με χρόνο 55.01.
Ήταν 9η στα ημιτελικά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, και για λίγο δεν μπήκε στην οκτάδα του τελικού.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 400 μέτρα με εμπόδια, με χρόνο 54.51, και κέρδισε το δεύτερο μετάλλιο της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου.
Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων

Το Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων (Dictionary of Greek and Roman Antiquities) είναι μία εγκυκλοπαίδεια αγγλικής γλώσσας, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1842. Η δεύτερη, βελτιωμένη και διευρυμένη, έκδοση εκδόθηκε το 1848 και υπήρξαν πολλές αναθεωρημένες εκδόσεις μέχρι το 1890. Η εγκυκλοπαίδεια κάλυπτε το νόμο, τη θρησκεία, την αρχιτεκτονική, τον πόλεμο, την καθημερινή ζωή και παρόμοια θέματα, κυρίως από την οπτική ενός κλασσικιστή. Ήταν ένα βιβλίο από μία σειρά έργων αναφοράς για την κλασική αρχαιότητα από τον Ουίλλιαμ Σμιθ, καθώς τα άλλα καλύπτουν πρόσωπα και μέρη. Τρέχει πάνω από ένα εκατομμύριο λέξεις σε οποιαδήποτε έκδοση, και όλες οι εκδόσεις είναι τώρα στο κοινό κτήμα.
Επαρχία του Ντόμπριτς

Πληθυσμιακά στοιχεία

Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 215,232 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2011, εκ των οποίων το 49,3% ήταν άνδρες και 50,7% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμεί 199,705 εκ των οποίων το 23.8% είναι κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Τώνης Γιακωβάκης

Βιογραφία

Ξεκίνησε το θέατρο σε μικρή ηλικία με τον ερασιτεχνικό θίασο των Ελλήνων στη συνοικία Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης και λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στον περιοδεύοντα στην Πόλη θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, παίζοντας στον Έμπορο της Βενετίας του Σαίξπηρ, με πρωταγωνιστή τον Αιμίλιο Βεάκη. 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, και το 1960 ξεκίνησε την καριέρα του σαν επαγγελματίας ηθοποιός. Συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, με το ΚΘΒΕ, και με το Εθνικό Θέατρο. Είχε συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες («Απουσίες», «Αγρίμι», «Ηθελε να γίνει βασιλιάς», «Δεξιότερα της Δεξιάς», κ.ά.), ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικές σειρές (Ορκιστείτε παρακαλώ, Οι τελευταίοι εγγονοί, Τμήμα Ηθών, Το τρίτο στεφάνι, Της Ελλάδος τα παιδιά, Μη μου γυρνάς την πλάτη κ.ά.). 
Απεβίωσε το 2004 από πνευμονικό οίδημα και κηδευτηκε στην Ανάβυσσο.
Γιώργος Σιδηρόπουλος

Σε συλλογικό επίπεδο

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του την Ελασσόνα και το 1968 εντάχθηκε στα Τρίκαλα όπου έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στη μεγάλη κατηγορία.  Στις 12 Μαρτίου 1972 υπερασπιζόμενος την εστία των Τρικάλων υπήρξε ο πρώτος τερματοφύλακας ποδοσφαιριστής που σκόραρε με πέναλτι στον νικηφόρο εντός έδρας αγώνα (2-1) εναντίον του Παναθηναϊκού, ενώ το επανέλαβε και την επόμενη περίοδο (1972-73) σημειώνοντας το μοναδικό τέρμα της ομάδας του στην εκτός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο με 1-2. Από τη θεσσαλική ομάδα αποχώρησε το 1973 μετά τον υποβιβασμό της.
Στη συνέχεια διακρίθηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε επί μία πενταετία, από το 1973 μέχρι και τα μισά της περιόδου 1977-78. Υπήρξε μέλος των "κιτρινόμαυρων" στην πορεία μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77, καθώς και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου την περίοδο 1977-78. Τo 1976 κράτησε ανέπαφη την εστία του για 700 συνεχή λεπτά και έγινε ο τερματοφύλακας με την πλέον μακρόχρονη ανέπαφη εστία στην ιστορία της ΑΕΚ και 7ος στην Α’ Εθνική, ενώ το σχετικό ρεκόρ κατέχει ακόμη μέχρι σήμερα ο Τάκης Οικονομόπουλος από το 1965, όταν αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό διατήρησε ανέπαφη την εστία του επί 1.088 λεπτά. 
Το 1976 τραυματίστηκε σοβαρά όταν σε ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό συγκρούστηκε με τον Μάικ Γαλάκο και έκτοτε έχασε τη θέση του ως βασικός τερματοφύλακας. Τελευταία του συμμετοχή στην ΑΕΚ υπήρξε την περίοδο 1977-78, στα μισά της οποίας αποχώρησε για να συνεχίσει στη Λάρισα. Τη διετία 1979-1981 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ατρόμητου Αθηνών και το 1982 πήγε στον Διαγόρα Ρόδου όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε μία φορά την 1η Απριλίου 1975 στον εκτός έδρας νικηφόρο (2-1) φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου, όταν ξεκίνησε βασικός υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια.
Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Γερμανία, όπου και πέθανε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2016 σε ηλικία 67 ετών, νικημένος από τον καρκίνο.
Βασίλειος Τσαπόγας

Σταδιοδρομία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.  Στις εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Μεσσηνίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο νεκροταφείο Ζωγράφου στις 12 Δεκεμβρίου 1985.