google/wiki40b huggingface dataset:
Πέτρος Σ. Κόκκαλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του επιχειρηματία και πρώην ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού Σωκράτη Κόκκαλη και της Σοφίας Σκούρα. Από την πλευρά του πατέρα του είναι εγγονός του Πέτρου Κόκκαλη, γιατρού και υπουργού στην κυβέρνηση βουνού ενώ από την πλευρά της μητέρας του είναι εγγονός του Σπύρου Σκούρα, ιδιοκτήτη της "Σκούρας Φιλμ" και πρώην προέδρου της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως. 
Σπούδασε ιστορία στο πανεπιστήμιο Hampshire και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην δημόσια διοίκηση στο Χάρβαρντ J.F.K. School of Government.
Το 1994 τοποθετήθηκε διευθυντής Marketing στην ΠΑΕ Ολυμπιακός και το 1996 γενικός διευθυντής της εταιρείας. Αργότερα αναβαθμίστηκε στην θέση του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού, θέση όμως από την οποία παραιτήθηκε το 2008. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε και από την προεδρία του ερασιτέχνη Ολυμπιακού, αξίωμα στο οποίο είχε εκλεγεί δύο μήνες πριν. Την περίοδο 2000 - 2001 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της ΘΡΥΛΟΣ Α.Ε. Επίσης είναι μέλος του δ.σ. της Intralot, αντιπρόεδρος στο ίδρυμα Κόκκαλη ενώ έχει χρηματίσει και μέλος του συμβουλευτικού ιδρύματος της UEFA. Το 2006 εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Super League Ελλάδος.
Έχει ανακηρυχθεί «Άρχων Λαοσυντάκτης του Οικουμενικού Θρόνου» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Τον Μάρτιο του 2019 παραιτήθηκε από τον συνδυασμό του Γιάννη Μώραλη, με το οποίο είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, και ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις ευρωεκλογές 2019 με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εξελέγη ευρωβουλευτής λαμβάνοντας 140.404 ψήφους.

Προσωπική ζωή

Από τον γάμο του με την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Έλενα Σκουλά έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Τον Σωκράτη (γενν. 21 Ιανουαρίου 1999) και τη Σοφία (γενν. 15 Φεβρουαρίου 2000).
Σήμερα, διατηρεί σχέση με την ηθοποιό Δήμητρα Ματσούκα.
Αντιοχίδα φυλή

Με την ονομασία Αντιοχίς (αρχαία ελληνικά: Ἀντιοχίς) ή Αντιοχίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Αντιοχίδα (γενική: Αντιοχίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Αντιοχίδης (αρχαία ελληνικά: Ἀντιοχίδης), ή  (άρθρο πληθυντικού: οι) Αντιοχίδες (αρχαία ελληνικά:  Ἀντιοχίδαι), για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της  Αντιοχίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.

Ονομασία

Η Αντιοχίδα, πήρε το όνομά της από τον μυθικό Αντίοχο, γιο του Ηρακλή και της Μήδας, κόρης του Φύλαντα.

Διάφορα για τη φυλή Αντιοχίδα

Το Φάληρον, εκτός από δήμος της Αιαντίδας φυλής, αναφέρεται και ως λιμάνι της Αντιοχίδας φυλής. Από αυτό ξεκίνησαν τα ταξίδια τους ο Θησέας για την μινωϊκή Κρήτη και ο Μενεσθέας (αρχηγός των Αθηναίων στον Τρωικό Πόλεμο) για την Τροία αντίστοιχα.
Η Αντιοχίδα φυλή είχε την Επιστασία κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής της Ναυμαχίας των Αργινουσών.
NGC 65

Ο NGC 65 είναι ελλειπτικός γαλαξίας τύπου SAB(rs)0 ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 325 εκατομμύρια έτη φωτός από το ηλιακό σύσημα και έχει διάμετρο της τάξεως των 225.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Φράνκ Μύλερ (Frank Muller) το 1886.
Αναστασία Τζάκου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1928. Φοίτησε στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Μεταξύ άλλων είχε καθηγητή τον Δημήτρη Πικιώνη, τον οποίο θαύμαζε ιδιαιτέρως και επηρεάστηκε σημαντικά από αυτόν. Μόλις αποφοίτησε (1952) εργάστηκε στο γραφείο του και συμμετείχε σε σημαντικές μελέτες. Ο Πικιώνης της εξασφάλισε μια υποτροφία για τη Γαλλία και το 1954 φοίτησε στο Κέντρο Χειροτεχνίας και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Claireau, που βρίσκεται στην κοιλάδα Chevreuse, 26 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Παρισιού. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον γλύπτη Φιλόλαο Τλούπα και ειδικεύτηκε στη διακοσμητική, την αγγειοπλαστική και την Ιστορία Τέχνης. Έπειτα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Στο Παρίσι είχε την ευκαιρία να εργαστεί κοντά σε διακεκριμένους Γάλλους αρχιτέκτονες· δύο μήνες στο γραφείο Michelin-Audigier για τη μελέτη μετατροπών στην εκκλησία της Xάβρης, έργο του Auguste Perret (1954), δεκαπέντε μήνες στο γραφείο Guy Lagneau – Michel Weil ως συνεργάτης για τη μελέτη του νέου Mουσείου Kαλών Tεχνών της Xάβρης (1955-56) και εννέα μήνες στο γραφείο J. Dubuisson ως συνεργάτης για την προμελέτη του Mουσείου Λαϊκής Tέχνης και Παράδοσης στο Παρίσι (1956-57).  Την περίοδο που εργάστηκε στο γραφείο του Guy Lagneau, ήρθε σε επαφή με τη μοντέρνα αρχιτεκτονική καθώς και με άλλους σπουδαστές της Σχολής Καλών Τεχνων, όπως τον Τάκη Ζενέτο και παρακολουθούσε έντονα την καλλιτεχνική ζωή του Παρισιού. Δέχτηκε επιρροές από το έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Μις φαν ντερ Ρόε, το οποίο θεωρούσε απλό, αλλά ταυτόχρονα πολύ λειτουργικό, με έντονη γεωμετρική αισθητική, χωρίς περιττό διάκοσμο. Το 1957 επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στο γραφείο του Κωνσταντίνου Δοξιάδη στη Βηρυτό μέχρι και το καλοκαίρι του 1959, μετά από πρόσκληση του τελευταίου. Εκεί, σχεδίασε και κατασκεύασε μόνη της τα έπιπλα για το σπίτι όπου έμενε και εφάρμοσε αυτά που διδάχτηκε στο Παρίσι. Ξεκίνησε έτσι να ασχολείται πιο συστηματικά με το σχεδιασμό επίπλων και διακρίθηκε για αυτό της το ταλέντο. Μετά από συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Δεκαβάλλα, αρχίσε να εργάζεται στην Tεχνική Yπηρεσία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας και ανέλαβε την ανέγερση υποκαταστημάτων. Το 1981 διορίστηκε καθηγήτρια Κτηριολογίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από το 1986 σταμάτησε να εργάζεται και άρχισε να ασχολείται ερασιτεχνικά με διάφορα θέματα της ειδικότητάς της .

Διδακτικό έργο

Το 1960 διορίστηκε έμμισθη επιμελήτρια στην έδρα της Κτηριολογίας. Το 1976, η δημοσίευση της διδακτορικής της διατριβής Kεντρικοί Oικισμοί της Σίφνου. Mορφή και εξέλιξη σε ένα παραδοσιακό σύστημα, συνέβαλε αποφασιστικά στην προστασία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού. Το 1981 εξελέγη στη νέα έδρα της Κτηριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ήταν η πρώτη και η τελευταία γυναίκα στην Ελλάδα που κατέλαβε έδρα, σύμφωνα με τον παλαιό νόμο πλαίσιο που ίσχυε μέχρι τότε. Τρία χρόνια μετά την εκλογή της όμως, υπέβαλε την παραίτησή της, αφού δεν μπορούσε πλέον να εξασκεί τα διδακτικά της καθήκοντα όπως επιθυμούσε (σε αυτό συνέβαλε και η εφαρμογή του νέου νόμου πλαισίου του 1981 για τα Πανεπιστήμια).
Κροίσος

Πολύτιμα αναθήματα του Κροίσου στους Δελφούς

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο , ο Κροίσος θέλησε κάποια στιγμή να ανακαλύψει ποιο από τα μεγάλα μαντεία του τότε γνωστού κόσμου ήταν αυτό που έδινε τους πιο αξιόπιστους χρησμούς. Έστειλε λοιπόν πρεσβείες στα σημαντικότερα μαντεία δίνοντας εντολή την εκατοστή ημέρα από την αναχώρησή τους από τις Σάρδεις να θέσουν το ερώτημα τι κάνει εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς των Λυδών, ο Κροίσος, γιος του Αλυάττη. 
Όταν οι Λυδοί απεσταλμένοι μπήκαν την εκατοστή ημέρα στο μαντείο των Δελφών για να ζητήσουν το χρησμό, η Πυθία αποκρίθηκε έμμετρα:
Ηξεύρω εγώ τον αριθμόν της άμμου και τα μέτρα της θαλάσσης.
Νοώ τον βουβόν και τον ακούω, χωρίς να ομιλεί.
Ήλθεν εις τας αισθήσεις μου οσμή σκληροδέρμου χελώνης,
η οποία βράζει ομού με αρνίσια κρέατα εις χάλκινον αγγείον.
Υποκάτω αυτής είναι χαλκός και άνωθεν πάλιν χαλκός.
Οι απεσταλμένοι κατέγραψαν την απάντηση και επέστρεψαν στις Σάρδεις. Εκεί ο Κροίσος διάβαζε όλες τις απαντήσεις που του έφεραν οι άνθρωποί του από όλα τα μαντεία. Μόλις διάβασε την απάντηση της Πυθίας έσκυψε και προσκύνησε γιατί πείστηκε ότι ήταν το μόνο αληθινό μαντείο. Πράγματι, τη συγκεκριμένη ημέρα που είχε ορμηνέψει τους απεσταλμένους του να θέσουν το ερώτημα, ο Κροίσος έβαλε κομμάτια από χελώνα και αρνί να βράσουν μαζί σε χάλκινο λεβέτι, σκεπασμένο με χάλκινο καπάκι. 
Στη συνέχεια ο Κροίσος θέλησε να ευχαριστήσει, αλλά και να προσεταιριστεί, το Mαντείο των Δελφών, αλλά και αυτό του Αμφιάραου, καθώς φαίνεται πως και αυτό είχε δώσει σωστή απάντηση (η οποία όμως δεν παραδίδεται). Έκανε λοιπόν κατ' αρχήν θυσία, τρεις χιλιάδες από κάθε είδους σφάγια. Στη συνέχεια άναψε πυρά καίγοντας πολύτιμα αντικείμενα. Μετά τη θυσία έλιωσε χρυσάφι και έφτιαξε ράβδους, που καθεμιά ζύγιζε δυόμιση τάλαντα. Έφτιαξε επίσης και ράβδους από ήλεκτρο (χρυσάργυρο) που ζύγιζαν δύο τάλαντα. Έδωσε ακόμη εντολή στους τεχνίτες του να κατασκευάσουν ομοίωμα λιονταριού από ατόφιο χρυσάφι, που ζύγιζε δέκα τάλαντα. Την εποχή του Ηροδότου βρισκόταν στον θησαυρό των Κορινθίων, αλλά μειωμένο κατά τρεισήμισι τάλαντα, τα οποία το ιερατείο του Δελφού είχε λιώσει για να χρησιμοποιήσει διαφορετικά. Όλα αυτά τα χρυσά αντικείμενα ο Κροίσος τα έστειλε στους Δελφούς μαζί και με ορισμένα πολύτιμα αναθήματα όπως δύο τεράστιους κρατήρες, έναν από χρυσό κι έναν από άργυρο, τους οποίους οι ιερείς είχαν τοποθετήσει εκατέρωθεν της εισόδου του ναού του Απόλλωνα. Μετά την πυρκαγιά που κατέκαυσε το ναό οι κρατήρες αυτοί μετακινήθηκαν και ο χρυσός τοποθετήθηκε στον θησαυρό των Κλαζομενίων, ενώ ο αργυρός επανατοποθετήθηκε στη γωνία του πρόναου. Μέσα στον κρατήρα αυτόν γινόταν η κράση νερού και κρασιού κατά την εορτή των Θεοφανίων. Μάλιστα στους Δελφούς λεγόταν ότι τον κρατήρα αυτόν είχε φιλοτεχνήσει ο Θεόδωρος από τη Σάμο. Τα αναθήματα του Κροίσου περιλάμβαναν ακόμη τέσσερις ασημένιους πίθους, που βρίσκονταν στον θησαυρό των Κορινθίων, και δύο περιρραντήρια από πολύτιμα μέταλλα αλλά και το άγαλμα μιας γυναίκας,από χρυσάφι, που λεγόταν ότι απεικόνιζε τη γυναίκα που του ζύμωνε το ψωμί. Τέλος, ανέθεσε στο ιερό περιδέραια και ζώνες που ανήκαν στη γυναίκα του και διάφορα άλλα μικρότερα λειτουργικά σκεύη.
Ντεπορτίβο Σαπρίσα

Σήμα

Το 2012 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο. Κύριο στοιχείο του νέου λογότυπο αποτέλεσε το γράμμα «S».
Κοπίς

Η κοπίς (από το κόπτω) ήταν πολεμικό όπλο των αρχαίων Ελλήνων. 
Επρόκειτο για σπαθί που το κρατούσαν με το ένα χέρι. Είχε μήκος περί το ένα μέτρο και είχε καμπυλωτή λεπίδα.
Power and the Glory

Τραγούδια

1. Power and the Glory (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 5:57

2. Redline (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:38

3. Warrior (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:47

4. Nightmare (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 4:25

5. This Town Rocks (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:58

6. Watching te Sky (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 3:43

7. Midas Touch (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 4:13

8. The Eagle Has Landed (Byford, Quinn, Oliver, Dawson, Glockler) - 6:56

Τα μέλη των Saxon

Το Power and the Glory ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά
Γκράχαμ Όλιβερ - κιθάρα
Πωλ Κουήν - κιθάρα
Στηβ Ντόσον - μπάσο
Νάιτζελ Γκλόκλερ - τύμπανα
Τερριτόριο Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς

Το Τερριτόριο του Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς (ιταλικά: Territorio di San Pietro di Zaccogna) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο με την ονομασία Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν ο Άγιος Πέτρος, διοικητικά ανήκε στην επαρχία της Ρωμανίας. 
Το τερριτόριο, όπως και τα υπόλοιπα, δημιουργήθηκε με βάση τον Οθωμανικό Καζά του Αγίου Πέτρου που προϋπήρχε και καταλάμβανε εδάφη της Κυνουρίας ή Τσακωνιάς.
Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea, το τερριτόριο είχε 11 χωριά και 6 κατεστραμμένα, 4 ορθόδοξα μοναστήρια, έκταση 341.872 στρέμματα, 9126 οικογένειες και 3.922 κάτοικοι που αναφέρονται πολλοί εργατικοί. 
Επίσης περιελάμβανε τα χωριά: San Pietro Zaccognà, Isi à S. Gioanni, Miligù, Vervena, Platano, Caracomegni, Castri, Degliana, Vurvura, Cutruffa, και Sitina.
Βερτσέλλι

Ιστορία

Η πόλη πρωτοκατοικήθηκε από λιγουρικά φύλα με το όνομα Vercellae και σύντομα έγινε σημαντικό κέντρο.
Ο στρατηγός Φλάβιος Στίλιχος ανέκοψε εδώ την πορεία των Γότθων το 401. Μετά την εισβολή των Λογγοβάρδων, η πόλη περιήλθε στο δουκάτο της Ιβρέα. Από το 885 ανήκε στην δικαιοδοσία του επισκόπου, ο οποίος ήταν και κόμης του δουκάτου.
Το 1120 έγινε ανεξάρτητο κράτος και συμμετείχε στις λέγκες της Λομβαρδίας. Το καταστατικό της πόλης ήταν από τα σημαντικότερα του Μεσαίωνα. Το 1197 καταργήθηκε η δουλεία στα εκκλησιαστικά κτήματα. Το 1228 το Πανεπιστήμιο της Παβία μεταφέρθηκε στο Βερτσέλλι όπου παρέμεινε ως τον 14ο αιώνα, χωρίς ωστόσο να αποκτήσει σημαντική αίγλη. Μόνο η νομική σχολή του πανεπιστημίου διατηρήθηκε.
Κατά τις συγκρούσεις μεταξύ Γουέλφων και Γιβελλίνων, η πόλη πέρασε από τον οίκο των Βισκόντι (1277), στον υποκόμη του Μιλάνου (1334) και τελικά στον Οίκο της Σαβοΐας (1427).
Το 1499 και το 1553 καταλήφθηκε από τους Γάλλους και το 1616 και το 1678 από τους Ισπανούς. Το 1704 υπέφερε μια μεγάλη πολιορκία από τους Γάλλους, οι οποίοι απέτυχαν να καταστρέψουν το κάστρο της πόλης. Ύστερα από αυτό, η πόλη ακολούθησε την τύχη της Σαβοΐας. Το 1821 το Βερτσέλλι απέκτησε Συνταγματική μοναρχία.

Μουσεία

Στο Μουσείο Μποργκόνια (Museo Borgogna) υπάρχει μια μεγάλη συλλογή από πίνακες ζωγράφων του Πεδεμοντίου του 15ου και 16ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων έργων του Τιτσιάνο.
Στο Μουσείο Καμίλο Λεόνε (Museo Camillo Leone) βρίσκεται μια πλούσια συλλογή από αρχαιολογικά ευρήματα ιδιαίτερου ιστορικού και αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος.
Έλενα της Σουηδίας, βασίλισσα της Δανίας

Γάμος με τον Κνούτο Ε της Δανίας

Την περίοδο (1146 - 1157) ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος στην Δανία ανάμεσα στον σύζυγο της Κνούτο Ε΄ και τον Σβεν Γ΄, ο σύζυγος της συμμάχησε με τον τρίτο διεκδικητή του θρόνου Βάλντεμαρ τον Μέγα γιο του Κνούτου Λαβάρντ ενώ είχε και την υποστήριξη του πεθερού του. Ο Κνούτος παντρεύτηκε την μεγαλύτερη κόρη του Σβέρκερ Ελένη ενώ ο Βάλντεμαρ αντίστοιχα παντρεύτηκε την θετή κόρη του πατέρα της Σοφία του Μινσκ. Το όνομα της Ελένης δεν αναφέρεται στα χρονικά, το πιθανότερο είναι να λεγόταν Έλιν,  το βιβλίο Νεκρολογιών του Λουντένς την αναφέρει σαν Έλενα Ρεγκίνα τοποθετώντας την ημερομηνία θανάτου της στις 31 Δεκεμβρίου. Δεν υπάρχει καμιά άλλη βασίλισσα της Δανίας με αυτό το όνομα κάτι που βεβαιώνει ότι ήταν κόρη του Σβέρκερ.  Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση μπορεί να ταυτιστεί με μια ημίθεη αγία την Έλενα που η λατρεία της ήταν διαδεδομένη στην Σουηδία και στην Δανία.

Η Έλενα μετά την δολοφονία του συζύγου της

Στα τέλη του 1156 ο Κνούτος ταξίδευσε στην Δανία για να παρηγορήσει την μητέρα του Ριτσέζα της Πολωνίας ύστερα από την δολοφονία του συζύγου της βασιλιά Σβέρκερ, πήρε μαζί του και την Σουηδή νύφη του.  Όταν επέστρεψε στην Δανία το τέλος του ήταν τραγικό.  Ο Σβεν προσκάλεσε τον Κνούτο και τον Βάλντεμαρ σε γεύμα συμφιλίωσης στο Ροσκίλντε με σκοπό να τους δολοφονήσει και να μείνει μόνο του βασιλιάς της Δανίας, ο Κνούτος έπεσε στην παγίδα και δολοφονήθηκε από τους άντρες του Σβεν, ο Βάλντεμαρ αντίθετα κατόρθωσε να διαφύγει. Ο Σβεν θα έχει και αυτός την ίδια χρονιά το ίδιο τραγικό τέλος, θα δολοφονηθεί από τον Βάλντεμαρ ο οποίος θα ανακηρυχτεί νέος βασιλιάς της Δανίας ως Βάλντεμαρ Α΄ ο Μέγας. Η Έλενα μετά την δολοφονία του συζύγου δραπέτευσε στην Σουηδία και κλείστηκε σε μοναστήρι για το υπόλοιπο της ζωής της,  πιθανότατα πήγε το 1158 στην μονή της Βρέτα στην οποία ήταν ηγουμένη η αδελφή της Ιγκεγκέρδη (πέθανε το 1204). Ένας κατάλογος του 16ου αιώνα περιλαμβάνει τις δωρεές που έκανε η Έλενα στο αβαείο της Βρέτας την εποχή που αποσύρθηκε σε αυτό.
Κόκκινο αέτωμα

Περιγραφή

Από το αέτωμα σώζονται μόνο μέρη των σωμάτων του Ηρακλή και του Τρίτωνα. Υποθέτουμε ότι ο Ηρακλής βρισκόταν επάνω στον τράχηλο του Τρίτωνα και περιέσφιγγε το σώμα του αντιπάλου του, πιέζοντάς τον από πίσω. Στη σκηνή ίσως να παρευρίσκονταν Νηρηίδες, οι οποίες εκδήλωναν κατάπληξη και τρόμο, ενώ στην άλλη άκρη του αετώματος έστεκε ο Ποσειδώνας, προς τον οποίο ο Τρίτων έστελνε έκφραση ικετευτική για να ζητήσει την βοήθειά του.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κιλκίς 2012–13

Για την περίοδο 2012–13, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κιλκίς είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κιλκίς.
Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Α.Π.Σ. Μ.Α. Βαφειοχωρίου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Κιλκισιακός.
ΦΚ Μποέμιανς Πράγας (Στρίζκοβ)

Ιστορία

Το παλιό όνομα της ομάδας ήταν FC Střížkov Praha 9. Η ομάδα αγώρασε το έμβλημα της παροδοσιακής Μποέμιανς Πράγας το 2005, μετά που η παλιά Μποέμιανς Πράγας υποβιβάστηκε από τη δεύτερη κατηγορία στη Bohemian Football League. Το 2010 το δικαστήριο της Πράγας αποφάσισε ότι η ομάδα δεν μπορεί να χρησιμοποιεί το όνομα Μποέμιανς, αφού δεν είχε σύνδεση με την παραδοσιακή Μποέμιανς Πράγας
Στησάνωρ

Ο  Στησάνωρ ή Στασήνωρ ήταν βασιλιάς στο αρχαίο Κούριο στην Κύπρο.
Πήρε μέρος στην επανάσταση του Ονήσιλου κατά των Περσών μαζί με τις άλλες Κυπριακές πόλεις εκτός της Αμαθούντας, στη θάλασσα ο στόλος των Ιωνικών πόλεων είχε νικήσει τον περσικό η αποφασιστική μάχη στη ξηρά δόθηκε στην πεδιάδα της Σαλαμίνας. Στο πιο κρίσιμο σημείο της μάχης ο Στασήνωρ εγκατέλειψε το ελληνικό στρατόπεδο και πήγε με την πλευρά των Περσών και η μάχη χάθηκε για τους Κυπρίους.
Η Καινή Διαθήκη των Τεσσάρων Καθηγητών

Η Καινή Διαθήκη των Τεσσάρων Καθηγητών,, όπως επικράτησε να λέγεται, είναι μια έκδοση της Καινής Διαθήκης που περιλαμβάνει «το πρωτότυπον κείμενον με νεοελληνικήν μετάφρασιν (απόδοση)». Το έργο αυτό εκδόθηκε και παραδόθηκε στο κοινό το 1967. Συντομογραφείται ως ΚΔΤΚ.
Την ενδογλωσσική μετάφραση του ελληνικού κειμένου σε απλή καθαρεύουσα επιμελήθηκαν οι καθηγητές της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Β. Βέλλας, Ε. Αντωνιάδης, Α. Αλιβιζάτος και Γ. Κονιδάρης. Η ανάθεση τού έργου στους καθηγητές έγινε από τις Ηνωμένες Βιβλικές Εταιρίες, οι οποίες εξέδιδαν ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα την Νεοελληνική Μετάφραση ολόκληρης της Γραφής σε επιμέλεια Νεόφυτου Βάμβα. Όπως αναφέρεται στον πρόλογο του έργου, η ανάγκη για αυτή την νεότερη μετάφραση προέκυψε επειδή «η γλώσσα της [μετάφρασης του Βάμβα] δεν ανταποκρίνεται απολύτως εις την ελληνικήν που ομιλείται σήμερα και δια τον λόγον αυτόν, η μετάφρασις δεν διαβάζεται πολύ ευχάριστα και μάλιστα, σε μερικά μέρη, είναι δυσνόητη διότι χρησιμοποιούνται εκφράσεις που με την εξέλιξιν της γλώσσης έχουν αχρηστευθή». Ως βασικό κείμενο της μετάφρασης χρησιμοποιήθηκε το Textus Receptus (Παραδεδεγμένον Κείμενον) και σε μερικές περιπτώσεις το κριτικό κείμενο Novum Testamentum Graece.
Η μετάφραση αυτή έγινε και με έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας, ενώ αργότερα την κυκλοφόρησε και η Αποστολική Διακονία. Ο αγγλικός τίτλος του έργου είναι The New Testament in Modern Greek.
ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ

Πληροφορίες

Από τα κυριότερα περιουσιαστικά στοιχεία του ομίλου θεωρούνται οι εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων στο νομό Κορινθίας τα οποία συγκαταλέγονται μεταξύ των πλέον τεχνολογικών και αποδοτικών διυλιστηρίων σε διεθνές επίπεδο με υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας. 
Τα προϊόντα του πετρελαϊκού ομίλου απευθύνονται στις εξαγωγικές, εσωτερικές δραστηριότητες και στη Ναυτιλία. Οι εγχώριες πωλήσεις της Εταιρείας αντιστοιχούν στο 30% του κύκλου εργασιών της ενώ οι εξαγωγές στο 70%. Τα διυλιστήρια στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας (71ο χλμ Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου) εγκαινιάστηκαν την 11η Νοεμβρίου 1972. Η αξία της επένδυσης ήταν τότε περίπου 450 εκατομ. δολλάρια ΗΠΑ.

Όμιλος, θυγατρικές

Η σημαντικότερη θυγατρική του Ομίλου ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ, η Avin Oil, αποτελεί βραχίονα του Ομίλου στον τομέα της εμπορίας καυσίμων και λιπαντικών με δραστηριότητες σε 9 χώρες των Βαλκανίων και της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στον ευρύτερο όμιλο της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ εντάσσονται και οι εξής θυγατρικές εταιρείες: Cyclon Hellas, OFC Υπηρεσίες Αεροπορικού Καυσίμου Α.Ε., M και M Α.Ε. Φυσικού Αερίου, ΚΟΡΙΝΘΟΣ POWER Α.Ε., Εταιρεία Αγωγού Καυσίμων Αεροδρομίου Αθηνών, Shell & MOH Α.Ε. Το 2010 η ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ εξαγόρασε τις δραστηριότητες της Shell στην Ελλάδακαι τα πρατήρια καυσίμων, ενώ το 2016 η εταιρεία ήρθε σε συμφωνία με την ρωσική Lukoil για την αγορά του δικτύου λιανικής εμπορίας υγρών καυσίμων στην Κύπρο το οποίο αριθμεί συνολικά 286 πρατήρια.Η εταιρία δραστηριοποιείται από το 2018 και στην εμπορία ηλεκτρικού ρεύματος μέσω της εξαγοράς από τον όμιλο Χανδρη του 90% της εταιρείας παροχής ηλεκτρικού ρεύματος NRG.

Επενδύσεις

Το επενδυτικό πρόγραμμα της εταιρείας την περίοδο 2010-2015 έφτασε τα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η δυναμικότητα κατεργασίας του διυλιστηρίου έφτασε τα 385.000 βαρέλια αργού/ημερησίως.

Μέτοχοι

Bασικoί μέτοχοι της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ είναι κατά 57,75% η Motor Oil Holdings S.A. και κατά 8,78% η Doson Investments Company  της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε ξένους θεσμικούς και διαπραγματέυεται στο χρηματιστήριο Αθηνών και του Λονδίνου (ATHEX: ΜΟE, LSE: MOH).
Τυφλόμυγα

Η τυφλόμυγα είναι παιδικό παιχνίδι. Παιζόταν ήδη από την αρχαιότητα, όταν ονομαζόταν "χαλκή μύια", αλλά οι απαρχές του παιχνιδιού δεν έχουν αποσαφηνιστεί. Γνώρισε μεγάλη διάδοση και παιζόταν ακόμη και από ενήλικες στην πρώιμη νεότερη περίοδο. Στα αγγλικά ονομάζεται Blind man's bluff.

Κανόνες

Για να αρχίσει η τυφλόμυγα επιλέγεται με κλήρο ή με λάχνισμα (όπως το αμπεμπαμπλόμ ή τα αριθμάκια) ένα από τα παιδιά. Ένας από τους συμπαίκτες του του δένει τα μάτια με ένα πανί, συνηθέστερα ένα μαντήλι ή φουλάρι, για να μη βλέπει, και το παιχνίδι αρχίζει. Τα υπόλοιπα παιδιά γυρίζουν γύρω - γύρω από το παιδί που κάνει την τυφλόμυγα και το πειράζουν. Εκείνο προσπαθεί να πιάσει κάποιο από τα παιδιά και κερδίζει μόνο, αν μαντέψει σωστά ποιο είναι το παιδί που έπιασε. Για να το αναγνωρίσει ψηλαφεί τα χαρακηριστικά του προσώπου, τα ρούχα, τα μαλλιά κ.ά. Το παιδί που πιάστηκε και αναγνωρίστηκε γίνεται η επόμενη τυφλόμυγα. Αν δεν γίνει σωστά η ταύτιση, τότε το ίδιο παιδί παραμένει ως "τυφλόμυγα" για άλλον ένα γύρο.
Βίκτωρ Α΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ-Σάουμμπουρκ-Χόυμ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λέμπρεχτ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσάιτς-Χόυμ και της Καρλόττας, κόρης του Αδόλφου πρίγκιπα του Νασσάου-Σάουμμπουρκ.
Το 1772 απεβίωσε στο Σάουμπουρκ σε ηλικία 79 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Λουδοβίκος.
Εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν

Στο ημιαυτόνομο Ιρακινό Κουρδιστάν διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για την Εθνοσυνέλευση του Κουρδιστάν. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται κάθε 4 χρόνια. Η κυριότερη πολιτική συμμαχία ήταν η Λίστα του Κουρδιστάν , αποτελούμενη από τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα, την  PUK, και το PDK. Το 2009 διορίστηκε πρόεδρος ο Μασούντ Μπαρζανί.
Οι εκλογές για τα συμβούλια των κυβερνητικών επαρχιών διενεργούνται κάθε 4 χρόνια, ωστόσο οι τελευταίες διεξήχθησαν το 2005. Το καθένα συμβούλιο αποτελείται από 41 μέλη.

1992

Οι πρώτες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 19 Μαΐου 1992, παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές. Στον πρώτο γύρο προηγήθηκε με μικρή διαφορά ο Μασούντ Μπαρζανί, ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, με δεύτερο τον υποψήφιο της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν, Τζαλάλ Ταλαμπανί. Ωστόσο κανείς από τους δύο υποψηφίους δεν κέρδισε τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων, ώστε να εκλεγεί πρόεδρος. Εξαιτίας του φόβου αμφοτέρων των υποψηφίων ότι θα έχαναν σε έναν δεύτερο γύρο, ο τελευταίος δεν διεξήχθη ποτέ και η περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν αποφάσισε να συνεχίσει χωρίς Πρόεδρο. Αντί αυτού, συστάθηκε 8μελές Προεδρικό Συμβούλιο αποτελούμενο από 4 μέλη από κάθε κόμμα. 
Επίσης, συμφωνήθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας στο Κοινοβούλιο του Κουρδιστάν και στο υπουργικό συμβούλιο. Η εν λόγω συμφωνία παραβιάστηκε το 1994 με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, ο οποίος κράτησε ως το  1998, με τη διάλυση του Ιρακινού Κουρδιστάν σε 2 ζώνες: μία ελεγχόμενη από το PUK στα νοτιοανατολικά και μία από το KDP στα βορειοδυτικά.

2005

Στις 30 Ιανουαρίου 2005, παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές στο Ιράκ, έγιναν και εκλογές για την ανάδειξη των μελών του κοινοβουλίου στην Περιοχή του Κουρδιστάν. Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν από το 1992.

2009

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009, που διεξήχθησαν παράλληλα με τις προεδρικές, η κοινή λίστα των δύο ιστορικών κουρδικών κομμάτων, του PDK και του UPK , συγκέντρωσε το 57% των ψήφων. Ο πρώην αντιπρόεδρος του Ιράκ, Μπαρχάμ Σαλίχ έγινε πρωθυπουργός στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 και τον Απρίλιο του 2012 τον διαδέχθηκε ο Νετσερβάν Μπαρζανί.

2005

Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν διενεργήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2005, υπό την αιγίδα του Κινήματος για το Δημοψήφισμα στο Κουρδιστάν. Παράλληλα έγιναν βουλευτικές εκλογές στο Ιράκ και στο Ιρακινό Κουρδιστάν, σαν ανεπίσημο δημοψήφισμα για το αν οι πολίτες επιθυμούσαν την ανεξαρτησία ή όχι. Με ποσοστό 98,8% το εκλογικό σώμα τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας από το Ιράκ.