google/wiki40b huggingface dataset:
Μάλιστα, Σεφ!

Υπόθεση

Ο Βασίλης Κόκκορης (Ιεροκλής Μιχαηλίδης) είναι ο σεφ της κουζίνας του εστιατορίου «Chef Philippe» και είναι εξαιρετικά ταλαντούχος, αλλά και ιδιόρρυθμος χαρακτήρας, κάνοντας τη ζωή των άλλων δύσκολη χωρίς να σηκώνει κουβέντα. Ο Μάνθος (Προμηθέας Αλειφερόπουλος) είναι νέος, φιλόδοξος και αποφασισμένος να γίνει μια μέρα ένας καταξιωμένος σεφ. Προσλαμβάνεται σχεδόν κατά λάθος στο εστιατόριο, όπου το όνειρό του θα γίνει πραγματικότητα… ή κάθε μέρα που θα περνάει θα είναι ένας καθημερινός εφιάλτης. Ανακατεύεται παντού, εξοργίζει τον Βασίλη, κοντράρεται με τους υπόλοιπους μάγειρες, ενώ έχει να αντιμετωπίσει και τη μάνατζερ του εστιατορίου, την Κίκα (Άννα Μενενάκου), με την οποία είχε μια σύντομη ερωτική περιπέτεια ένα βράδυ πριν προσληφθεί.

Θεαματικότητα

Την περίοδο έναρξης της σειράς, η εκπομπή δεν είχε μεγάλη θεαματικότητα. Ωστόσο η μεγάλη δημοτικότητα ήταν την περίοδο από τον Δεκέμβριο του 2015 έως τον τερματισμό των επεισοδίων. Σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό που πρόβαλε την σειρά, η εκπομπή βλεπόταν και από άνδρες και εξίσου από γυναίκες. Στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς η θεαματικότητα αυξήθηκε.
Μπεστιά Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μπεστιά βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων κοντά στα όρια με το νομό Θεσπρωτίας. Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά από τα Όρη Σουλίου, στα δυτικά του ενός και μεγαλυτέρου από τους δύο παραποτάμους που σχηματίζουν στο Πολυστάφυλο τον ποταμό Αχέροντα (βλ. Το Ορεινό τμήμα του Αχέροντα), ανάμεσα στα χωριά Κάτω Ζωτικό (βόρεια) και Σιστρούνι (νότια). Απέχει 46 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 18,5 χλμ. νότια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού.  
Το χωριό συγκαταλέγεται μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν την περίοδο της τουρκοκρατίας προς τιμή του  ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. 
Στην ευρύτερη περιοχή και στη τοποθεσία "Μνήματα" υπάρχουν αρχαίο νεκροταφείο και ερείπια ακροπόλεως τα οποία με την υπουργική απόφαση ΥΑ 15794/19-12-1961, ΦΕΚ 35/Β/2-2-1962 έχουν χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν, κατά διαστήματα, κάτω από τον έλεγχο των Σουλιωτών. Από τη Μπεστιά καταγόταν ο ταγματάρχης πυροβολικού Δημήτριος Κωστάκης, "αφανής" ήρωας του Ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-41.

Διοικητικά

Ο οικισμός αναφέρεται το 1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σειστρουνίου με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Ως κοινότητα συστάθηκε το 1935 με το ΦΕΚ 451Α - 09/10/1935 μετά από απόσπαση του οικισμού Μπεστιά από την τότε κοινότητα Μουκοβίνας και τον ορισμό της ως έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κάμπο και τη Μουκοβίνα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μπεστιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 83 κατοίκους.
Τάσος Μήνης

Αγωνιστική δράση

Ο Μήνης μπήκε στη Σχολή Ικάρων (1940) και πολέμησε σε μάχες στη Μέση Ανατολή· τραυματίστηκε στο Ελ Αλαμέιν. Με το βαθμό του σμηναγού ετέθη σε πολεμική διαθεσιμότητα το 1952. Τάχθηκε εναντίον της χούντας, γι' αυτό και συνελήφθη και βασανίστηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ το 1972 και για 111 ημέρες. Τον επόμενο χρόνο καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο σε προσωρινή φυλάκιση 9 ετών και 10 μηνών.  Στενός του συνεργάτης ήταν ο Σπύρος Μουστακλής. Στη διάρκεια του εγκλεισμού του στο ΕΑΤ-ΕΣΑ κατέγραφε σε χαρτί τουαλέτας όσα είχε ζήσει και κατόρθωσε να τα δημοσιοποιήσει προς τα έξω.
Τον Αύγουστο του 1973 αποφυλακίστηκε έπειτα από την αμνηστία που δόθηκε εκείνη τη χρονιά. Μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου συνεχίστηκαν οι διώξεις εναντίον του.

Πολιτική καριέρα

Με τη Μεταπολίτευση κατήλθε στα κοινά ως υποψήφιος στις πρώτες εκλογές που έγιναν το 1974. Εξελέγη βουλευτής λαμβάνοντας 12.896 ψήφους στην Β΄ Αθηνών (υπόλοιπο πρώην Δήμου Αθηναίων) με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, η οποία μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. Παρέμεινε βουλευτής ως τη λήξη της θητείας του, το 1977. Εντάχθηκε στο Συνασπισμό από την ίδρυσή του το 1989.
Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Παπάγου, τον Αύγουστο του 2005.
Λη Χάρβεϊ Όσβαλντ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λη Όσβαλντ σε ηλικία 20 ετών, το 1959 είχε μεταβεί στην ΕΣΣΔ, μετά το πέρας της θητείας του στον Αμερικανικό στρατό, στο Σώμα των πεζοναυτών. Στη Σοβιετική Ένωση, όπου αρχικά βρέθηκε ως τουρίστας και εν-συνεχεία, καθώς είχε απασχοληθεί ως εργάτης σε εργοστάσιο του Μινσκ, προσπάθησε να αποκτήσει τη Σοβιετική υπηκοότητα, παρέμεινε μέχρι το 1962 όταν και επέστρεψε στις ΗΠΑ, μαζί με τη Ρωσίδα σύζυγό του και το μικρό τους παιδί. Μετά την επάνοδό του στις Ηνωμένες Πολιτείες ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν ο πρόεδρος μίας επιτροπής με την ονομασία "Δικαιοσύνη για την Κούβα".

Η σύλληψή του

Λίγα δευτερόλεπτα μετά τη δολοφονία του Κέννεντυ, ο Όσβαλντ, ο οποίος κρύβονταν επί ώρες στον 5ο όροφο ενός παρακείμενου κτιρίου από όπου και πυροβόλησε τουλάχιστον δύο φορές, προσπάθησε να διαφύγει καταφεύγοντας σε έναν γειτονικό κινηματογράφο. Ωστόσο, έγινε αντιληπτός από έναν υπάλληλο του σινεμά και δύο αστυνομικοί οι Τζην Τίπιτ και Μ. Μακντόναλντ έσπευσαν να τον συλλάβουν. Ο Τίπιτ πυροβόλησε εναντίον του δράστη, αστοχώντας, όμως ο Όσβαλντ ανταπέδωσε τον πυροβολισμό φονεύοντας τον αστυνομικό. Ο δεύτερος αστυνομικός κατάφερε να φτάσει τον Όσβαλντ και να τον ακινητοποιήσει έπειτα από πάλη. Στην κατοχή του Όσβαλντ βρέθηκε ένα τουφέκι τύπου Μάουζερ (7,65), Ιταλικής κατασκευής και δίπλα στο όπλο τρεις άδειοι κάλυκες

Διάφορες θεωρίες

Η κοινή γνώμη εξακολουθεί να είναι διχασμένη σχετικά με την ευθύνη του Όσβαλντ, με 7 στους 10 Αμερικανούς να δηλώνουν, το 2003 σε δημοσκόπηση του ABC News, ότι πιστεύουν πως η δολοφονία ήταν αποτέλεσμα συνωμοσίας και όχι η πράξη ενός ανθρώπου. Μερικοί πιστεύουν ότι η ενέργεια του Όσβαλντ αποτελούσε μέρος μεγαλύτερης συνωμοσίας, την οποία συγκάλυψαν κρατικοί φορείς.
Kevin Ayers

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Herne Bay, του Kent,,  γιος του παραγωγού του BBC  Rowan Ayers [5].Καθώς είναι σε μικρή ηλικία,χωρίζουν οι γονείς του και ακολουθεί τη μητέρα του στη Μαλαισία όπου μένει εκεί μέχρι την ηλικία των 12 ετών.Επιστρέφει στην Αγγλία και στα κολεγιακά του χρόνια αναμιγνύεται στη μουσική σκηνή του Canterbury. Πρώτο του μουσικό γκρουπ υπήρξαν οι Wilde Flowers συγκρότημα στο οποίο συμμετείχαν και οι Robert Wyatt και  Hugh Hopper.Ως αστείο ο Ayers κάποτε δήλωσε πως του ζητήθηκε να πάρει μέρος στο γκρουπ γιατί είχε τα πιο μακριά μαλλιά. Η συμμετοχή του στους Wilde Flowers του έδωσε τη δυνατότητα  να συνθέτει και να τραγουδά.

Soft Machine

Οι  Wilde Flowers μετεξελίχθηκαν στους Soft Machine με την προσθήκη του κιμπορντίστα Mike Ratledge και του κιθαρίστα Daevid Allen. O Ayers άλλαξε από κιθαρίστας σε μπασίστα και μοιραζόταν τα φωνητικά με το ντράμερ Robert Wyatt.O ήχος του συγκροτήματος πάντρευε το ροκ με τη τζαζ δημιουργώντας πρωτοποριακό ήχο,κάτι καινούριο στη 60'ς ψυχεδελική σκηνή. Στα δε live ειδικά στο UFO club μοιράζονταν τη σκηνή με τους Pink Floyd.To πρώτο τους σίνγκλ 'Love Makes Sweet Music'/'Feelin' Reelin' Squeelin' κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1967,κάνοντας το γκρουπ προπομπό της νέας βρετανικής ψυχεδελικής σκηνής.H πρώτη τους δισκογραφική δουλειά έχει το τίτλο "The Soft Machine,Volume One" και κυκλοφορεί το 1968 από την ABC/Probe σε παραγωγή  Chas Chandler και Tom Wilson.Θεωρείται κλασικό άλμπουμ για τη δεκαετία του '60.Η περιοδεία του γκρουπ στις Η.Π.Α. για την προώθηση του άλμπουμ και το γεγονός ότι άνοιγαν τις συναυλίες του Jimi Hendrix τους σύστησε σ'ένα νέο κοινό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Τα υπόλοιπα άλμπουμ

Τα τέλη της δεκαετίας του '70 κυκλοφορεί το " Rainbow Takeaway" και τη δεκαετία του '80 κυκλοφορούν συνολικά 5 άλμπουμ με το " Falling up " (1988) να λαμβάνει τις πιό θετικές κριτικές.
Το 1992 κυκλοφορεί το δέκατο τέταρτο άλμπουμ το " Still life with quitar " αρκετά ποιοτικό με πιο ακουστικό ήχο.Κυκλοφορεί στη Γαλλία με τη συμμετοχή των Fairground Attraction ενός βρετανικού folk/soft rock συγκροτήματος.Μετά την ευρωπαική τουρνέ Απρίλιος/Μάιος 1982 που έγινε για την υποστήριξη του δίσκου πεθαίνει ξαφνικά ο μουσικός συνεργάτης του, ο Ollie Halsall.Λόγω αυτού του θανάτου ο Αyers δεν θα ξανά ηχογραφήσει για τα επόμενα 15 χρόνια.
Αθανάσιος Δαγρές

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν από τους λίγους οπλαρχηγούς που πρωταγωνίστησαν πολεμώντας ανδρειότατα στο Βαλτέτσι επικεφαλής των Καλαμίων και ενενήντα άλλων αγωνιστών, αποκρούοντας τις επανειλημμένες εφόδους του Κεχαγιά Βεγή. Σύμφωνα με την ομολογία του Κολοκοτρώνη, ο Δαγρές έσωσε την μάχη αυτή.
Έπεσε γενναία αγωνιζόμενος στην Τρίπολη, την στιγμή που κρατούσε στα χέρια την σημαία και πυρπολούσε τα γύρω σπίτια.Ο Αθανασιος Δαγρες  γεννηθηκε στο χωριο Βρομοβρυση Μεσσηνιας  της δημοτικης ενοτητας  Αρφαρων.  
Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Δαγρές.
Φρειδερίκος Ζ΄ του Τσόλερν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φρειδερίκου ΣΤ¨ κόμη του Τσόλερν και της Κουνιγκούντε, κόρης του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.
Το 1298 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ο Ροδόλφος Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας μεσολάβησε για τον τερματισμό της από πολλά έτη διένεξης του Φρειδερίκου Ζ΄ με τους κόμητες του Χόενμπερκ και για τον γάμο του με την κόρη του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Χένμπερ-Ρότενμπουρκ.
Το 1309 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φρειδερίκος Η΄.
Πόρτες Αχαΐας

Ιστορία

Νότια του οικισμού των Πορτών έχει βρεθεί και ανασκαφτεί μυκηναϊκό νεκροταφείο. Στην περιοχή διασώζονται σήμερα τα ερείπια κάστρου, χτισμένο το 14ο αιώνα από Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, που περιλάμβανε οχυρωμένο μεσαιωνικό οικισμό.
Η περιοχή του χωριού εμφανίζεται ως τιμάριο στα 1391. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1461 σε κατάστιχο, που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Σόφιας της Βουλγαρίας, όπου εμφανίζεται να έχει 82 κατοίκους. Εμφανίζεται επίσης στην ενετική απογραφή του 1689 να έχει 112 κάτοικους, αλλά και σε κατάσταση χωριών του 1697. Το 1700, σύμφωνα με την ενετική απογραφή του Φραντσέσκο Γκριμάνι, στις Πόρτες ζούσαν 59 οικογένειες. 
Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε τεσσερισήμισι ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης.
Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 συστήνεται η κοινότητα Πορτών. Αργότερα, η πρώτη ονομασία του οικισμού Πόρταις διορθώνεται σε Πόρται στις 16/10/1940.

Λοιπά στοιχεία

Από το όνομα του χωριού έχει ονομαστεί μια κορυφή του όρους Σκόλλις ως "Πορταϊκό βουνό", ενώ με την ονομασία "Πορτοβούνι" καλείται ολόκληρο το βουνό της Σκόλλιδος -από τους κατοίκους του χωριού κυρίως. Στην περιοχή υπάρχει το αναρριχητικό πεδίο του όρους Σκόλλις. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του χωριού είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Φλαούνα

Η φλαούνα είναι παραδοσιακό κυπριακό πασχαλινό έδεσμα που καταναλώνεται μετά την Ανάσταση. Η παρασκευή και κατανάλωση της φλαούνας παρατηρείται και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα κατά την περίοδο του Ραμαζανιού.

Ονομασία

Σύμφωνα με διάφορες εκδοχές η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη παλάθη (παρασκεύασμα με ξηρά φρούτα) ή από τη συνώνυμη λατινική λέξη fladonis. Κατά άλλη εκδοχή η φλαούνα προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα φλάω (θλίβω). Ως λέξη η φλαούνα απαντάται και στην Αρκαδία και προσδιορίζει την πίτα που φτιάχνεται στην πλάκα και ψήνεται στα κάρβουνα. Στην Κύπρο τα συγκεκριμένα εδέσματα λέγονται φλαούνες και σπανιότερα βλαούνες. Στην περιοχή του Καραβά ονομαζόταν φεσούδκια ενώ στην Καρπασία ήταν γνωστά ως αφλαούνες.

Ιστορικά στοιχεία

Οι φλαούνες παρασκευάζονται στην Κύπρο τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση φτιάχνονταν κατά το Μεγάλο Σάββατο και στη συνέχεια μεταφέρονταν στις εκκλησίες και καταναλώνονταν μετά την Ανάσταση. Επίσης προσφέρονταν σε ξένους επισκέπτες αλλά και σε άτομα που δεν είχαν τη δυνατότητα να τα παρασκευάσουν οι ίδιοι (ηλικιωμένοι, άποροι κλπ). Οι φλαούνες είναι τρόφιμο που στις παλιότερες εποχές χρησιμοποιούταν για τη μετάβαση των πιστών από τη νηστεία στην κατανάλωση μη νηστίσιμων τροφών χωρίς να δημιουργούνται στομαχικές διαταραχές.

Συστατικά

Μια φλαούνα αποτελείται από ειδικό τριμμένο τυρί (συνήθως ένα μείγμα από χαλλούμι, μυζήθρα, γραβιέρα και κεφαλοτύρι), προζύμι, αυγά, σταφίδες και διάφορα μυρωδικά όπως μέχλεπι, μαστίχα και δυόσμος, αλείφεται με σουσάμι και αυγό και έπειτα ψήνεται στο φούρνο.
Ευρωπαϊκό Δίκτυο Νέων Χημικών

Ιστορία

Το EYCN ιδρύθηκε το 2006, ενώ η ιδέα της δημιουργίας του στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών, υπήρχε ως θέμα συζήτησης κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων νέων επιστημόνων στην Ευρώπη. Στις 31 Αυγούστου 2006, κατά το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Χημείας (ECC) στη Βουδαπέστη, συντάχθηκε ένα άρθρο με τίτλο «Στόχοι και έργα του EYCN». Το Μάρτιο του 2007, οι Jens Breffke και Csaba Janáky, από τη Γερμανία και την Ουγγαρία αντίστοιχα, προσκάλεσαν όλες τις Ενώσεις και Κοινωνίες Χημικών να στείλουν νέους αντιπροσώπους στο Βερολίνο, προκειμένου να καθορίσουν τους κανόνες του EYCN, οι οποίοι αργότερα επιβεβαιώθηκαν από την εκτελεστική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών. Στα επόμενα χρόνια, το EYCN απευθύνθηκε σε όλους τους νέους χημικούς που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Κοινωνία Χημικών, με στόχο την ανταλλαγή γνώσεων, ιδεών και εμπειριών.

Οργάνωση του EYCN

Το EYCN αποτελείται από ένα Διοικητικό Συμβούλιο με 4 επιμέρους ομάδες (Ομάδα Μελών, Ομάδα Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, Επιστημονική Ομάδα και Ομάδα Επικοινωνίας), οι οποίες έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες και καθεμία καθοδηγείται από έναν Υπεύθυνο Ομάδας. Καθώς αποτελεί ένα από τα πιο δραστήρια τμήματα της Ευρωπαϊκής Κοινωνίας Χημικών, βασικός στόχος του EYCN είναι η υποστήριξη και καθοδήγηση των φοιτητών, των νέων ερευνητών και των επαγγελματιών, μέσω βραβείων (βραβεία καλύτερου poster και καλύτερης προφορικής παρουσίασης, Ευρωπαϊκό Βραβείο Νέου Χημικού - EYCA), προγραμμάτων ανταλλαγής, όπως το πρόγραμμα Young Chemists Crossing Borders, σε συνεργασία με τις Η.Π.Α., και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων (συνέδρια, Ημέρες Καριέρας και συμπόσια ανάπτυξης δεξιοτήτων). 
Επιπλέον, το EYCN συνεργάζεται με επιτυχία με άλλα δίκτυα νέων χημικών στην Ευρώπη και πέραν αυτής. Μία ιδιαίτερα εποικοδομητική συνεργασία έχει αναπτυχθεί με την Επιτροπή Νέων Χημικών της Αμερικανικής Κοινωνίας Χημικών (ACS-YCC), ενώ πρόσφατα αναπτύχθηκε ενεργή συνεργασία με το Διεθνές Δίκτυο Νέων Χημικών (IYCN). 
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι πέρα από την Ευρωπαϊκή Κοινωνία Χημικών, το EYCN υποστηρίζεται οικονομικά, εδώ και αρκετά χρόνια, από την εταιρεία χημικών EVONIK Industries.
2193 Τζάκσον

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τζάκσον είναι άγνωστα. Ο Τζάκσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 45 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα (Oey 2009).
Δημήτρης Βλαντάς

Τα πρώτα χρόνια

Ο Δημήτρης Βλαντάς γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1908 στην Κρήτη, στον Μάραθο του νομού Ηρακλείου. Υπήρξε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) από τον Οκτώβριο του 1924. Εξορίστηκε από το καθεστώς του Μεταξά στη Γαύδο, από όπου και δραπέτευσε τον Μάιο του 1941.

Κατά την Γερμανική Κατοχή

Διετέλεσε γραμματέας της ΟΚΝΕ από τον Οκτώβριο του 1941 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943, οπότε αυτή ενσωματώθηκε στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ). Στη συνέχεια διετέλεσε γραμματέας της ΕΠΟΝ από τον Φεβρουάριο του 1943 ως τον Ιούλιο του 1944. Τον Δεκέμβριο του 1942 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Τον Οκτώβριο του 1944 προήδρευσε στην Εθνικοαπελευθερωτική Κυβέρνηση Κρήτης, που σχηματίστηκε από το ΕΑΜ και την ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης).

Η περίοδος του Εμφύλιου Πολέμου

Το 1947 συνέδραμε τον ΔΣΕ. Aνέλαβε υπουργός Γεωργίας, και αργότερα Στρατιωτικών, στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση. Τον Φεβρουάριο του 1949 ηγήθηκε ως Υποστράτηγος της επίθεσης κατά την Μάχη της Φλώρινας, όπου ο ΔΣΕ υπέστη βαριά ήττα. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ από τον Σεπτέμβριο του 1947, και τακτικό μέλος του από τον Ιανουάριο του 1949.

Τα χρόνια της εξορίας

Μετά την Έκτη Ολομέλεια, το 1956, διαγράφηκε από το κόμμα. Εξορίστηκε από τους συντρόφους του στη Ρουμανία, και έμεινε εκεί για έντεκα περίπου χρόνια. Από εκεί κατέφυγε στη Γαλλία το 1967, όπου και εργάστηκε μέχρι το 1974 στο λογιστήριο της εταιρείας FNAC.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, μετά την πτώση της δικτατορίας και την απόδοση γενικής αμνηστίας. Πέθανε στην Αθήνα το 1985 και κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου από το νεκροταφείο του Βύρωνα.

Το ημερολόγιο Βλαντά, και η διαμάχη των Ιστορικών

Το 2007, από τις εκδόσεις της Εστίας, και σε επιμέλεια του Ν. Μαραντζίδη και του Γ. Αντωνίου, εκδόθηκε το ημερολόγιό του κατά τα έτη 1947-1949. Σύμφωνα με τους ιστορικούς επιμελητές της έκδοσης το ημερολόγιο του Βλαντά, πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα τέτοιου είδους κείμενα που διαθέτουμε από την ηγεσία του ΚΚΕ της περιόδου 1946-1949 όπου μαζί με το σύνολο του προσωπικού του αρχείου, είναι κατατεθειμένο εδώ και πολλά χρόνια σε βιβλιοθήκη του Παρισιού (BDIC). Άλλοι ιστορικοί προχώρησαν στην επισήμανση ότι στο ημερολόγιο έχει γίνει μεταγενέστερη μεταγραφή. Σύμφωνα με τον Μαραντζίδη, ο Βλαντάς, μη εμπιστευόμενος τους πρώην συντρόφους του ΚΚΕ, επέλεξε να εξορίσει μόνιμα το παρελθόν του στη Γαλλία
Άρμου

Τοποθεσία

Η Άρμου βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 335 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με το Μέσα Χωριό και την Τσάδα, στα ανατολικά με την Επισκοπή, στα νότια με την Μαραθούντα και την Αγία Μαρινούδα και στα δυτικά με τα Κονιά και τον Δήμο Πάφου.
Πνευματικά δικαιώματα μουσειακών έργων τέχνης

Διάκριση

Σε όλες τις παρακάτω διακρίσεις η βασική αρμοδιότητα του μουσείου ή της gallery που εκθέτει έργα τέχνης, είναι η ευθύνη για οποιαδήποτε παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων με οποιοδήποτε μέσο.
1. Κάθε έργο τέχνης με αρχαιολογικό χαρακτήρα που βρίσκεται σε μουσειακό χώρο δημοσίας ιδιοκτησίας είναι κοινό κτήμα και ανήκει στο κράτος και κατ επέκταση στο λαό. Τα πνευματικά δικαιώματα αυτών διαχειρίζονται από ιστορικοαρχαιολογική εφορία.

2. Τα έργα τέχνης που εκτίθενται σε ιδιωτικά μουσεία και gallery, και ο δημιουργός του βρίσκεται εν ζωή, τα δικαιώματα των έργων ανήκουν ολοκληρωτικά στο δημιουργό, έκτος αν έχει υπάρξει κάποια άλλη συμφωνία μεταξύ δημιουργού και του ιδιοκτήτη της έκθεσης.

3. Αν ο δημιουργός των έργων τέχνης δεν βρίσκεται εν ζωή εντός 70 ετών, τότε τα δικαιώματα διαχειρίζονται είτε από τους κληρονόμους είτε από εκείνον που του έχουν παραχωρηθεί.

4. Μετά το πέρας των 70 ετών τα δικαιώματα δίνονται στην ιδιοκτησία του χώρου όπου φιλοξενείται αν είναι ιδιωτικός ο χώρος ή παραχωρούνται στο κράτος αν ο χώρος είναι δημόσιος.

Εξαιρέσεις

Δεν υφίσταται καταπάτηση των πνευματικών δικαιωμάτων στην περίπτωση που διανέμονται φωτογραφίες ή είδη απομίμησης έργων τέχνης και διατίθενται από το μουσείο ή την gallery, δηλαδή ελέγχονται από τους φορείς που τους ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα των έργων.

Ετυμολογία

Η λέξη τέχνη έχει ινδοευρωπαϊκή ρίζα, τη λέξη teks και κατατάσσεται στα ουσιαστικά. Η σημασιολογία της αντίκειται στην δραστηριότητα των ανθρώπων που οδηγεί στην παραγωγή αισθητικά άρτιων έργων. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως επάγγελμα ή ενασχόληση που απαιτεί δεξιότητα για την εκτέλεση και ολοκλήρωση οποιουδήποτε έργου.

Ιστορική εξέλιξη

Χιλιάδες χρόνια πριν την γέννηση του Χρηστού και ιδιαίτερα στην Ελλάδα τα έργα τέχνης κατείχαν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων καθώς διακοσμούσαν τις κατοικίες τους αλλά και τις ταφικές τους κατοικίες. Τα έργα τέχνης στο πέρασμα των χρόνων είχαν άλλοτε θρησκευτικό χαρακτήρα, άλλοτε απεικόνιζαν στοιχεία της φύσης, αλλά απεικόνιζαν και αντρικές και γυναικείες φιγούρες με συνοδεία παιδιών και σε άλλες περιπτώσεις επιβλητικών ζώων. Πολλές φορές τα έργα τέχνης του παρελθόντος δημιουργούνταν από ανθεκτικά υλικά προκειμένου να μείνουν αναλλοίωτα στο χρόνο παρά τις πολλές και μεγάλες κακουχίες που έχουν δεχτεί στο πέρασμα των χρόνων.
Καταλογογράφηση

Καταλογογράφηση είναι η εργασία και διαδικασία της δημιουργίας βιβλιογραφικών εγγραφών. Κατά την καταλογογράφηση γίνεται κωδικοποίηση των πληροφοριών που αφορούν ένα βιβλιογραφικό τεκμήριο (παραδοσιακά βιβλίων, αλλά και οποιουδήποτε άλλου τεκμηρίου, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών) και δημιουργούνται εγγραφές σε μία βάση δεδομένων, η οποία αποτελεί τον κατάλογο βιβλιοθήκης. Οι πληροφορίες που αφορούν ένα τεκμήριο (π.χ. ένα βιβλίο) ονομάζονται μεταδεδομένα.
Στάση του Βαρδάνη του Τούρκου

Η Στάση του Βαρδάνη του Τούρκου ήταν μία εξέγερση στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία που έγινε το 803 από τον στρατηγό Βαρδάνη επονομαζόμενο Τούρκο κατά του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄.
Η περίοδος που έγινε η στάση ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη για το Βυζάντιο, βρισκόταν σε εξέλιξη ήδη ο εμφύλιος σχετικά με την Εικονολατρία. Ο Βαρδάνης ήταν εικονολάτρης και αντίθετος προς την άνοδο του Νικηφόρου στον θρόνο. Στις 19 Ιουλίου 803 , πιθανότατα στο Αμόριο, ο Βαρδάνης επαναστάτησε έχοντας μαζί του μεγάλο τμήμα του στρατού, ήταν ήδη στρατηγός της Ανατολής, και αυτοανακυρήχθηκε αυτοκράτορας. Έπειτα ξεκίνησε με τον στρατό του μέσω Δορύλαιου και Χρυσούπολης προς την Κωνσταντινούπολη. 
Φτάνοντας στην Χρυσούπολη δεν συνάντησε την υποδοχή που περίμενε από τα στρατεύματα που βρίσκονταν εκεί, εν τω μεταξύ κατέφθασε με στρατό και ο Νικηφόρος Α΄. Κάποιοι άρχοντες που τον υποστήριζαν άλλαξαν στρατόπεδο. Οι δύο αντιμαχόμενοι τότε άρχισαν τις διαπραγματεύσεις και ο Βαρδάνης εγκατέλειψε τον στρατό του και την επανάσταση η οποία κράτησε μόλις δύο μήνες. Στις 8 Σεπτεμβρίου κατέφυγε σε μοναστήρι στην Κίο της Βιθυνίας, ο Νικηφόρος έπειτα του αφαίρεσε όλα τα αξιώματα και έγινε μοναχός με το όνομα Σάββας. Τον Δεκέμβριο του ίδιους έτους τυφλώθηκε πιθανότατα με εντολή του αυτοκράτορα.
Ο Βαρδάνης μετά την αποτυχία της εξέγερσης κατέφυγε στην νήσο Πρώτη που διατηρούσε κτήματα ή κατά άλλους σε μοναστήρι που είχε χτίσει ο ίδιος.
Χρήστος Τερζανίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Καθιερώθηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίστηκε την περίοδο 1968-1977. Με το "Δικέφαλο του Βορρά" κατέκτησε δύο φορές το Κύπελλο (1971–72 και 1973–74) και μία το Πρωτάθλημα (1975-76).
Από το 1977 έως το 1981 αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων του 1977.
Το 1981 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στη Νεάπολη για λογαριασμό του τοπικού Μακεδονικού, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1983, όταν και σε ηλικία 38 ετών εγκατέλειψε την ενεργό δράση.

Στην εθνική Ελλάδας

Στις 31 Ιουλίου 1973 ο Χρήστος Τερζανίδης πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ελλάδα στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας (2-2). Συνολικά υπήρξε 27 φορές διεθνής με την Ελλάδα σημειώνοντας 1 τέρμα και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία.