Μιχάλης Χριστοφοράκος

Βιογραφικά

Γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών. Κατέχει την ελληνική και τη γερμανική υπηκοότητα. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Καρλσρούης στη Γερμανία. Στο ίδιο πανεπιστήμιο ολοκλήρωσε και τη διδακτορική διατριβή του με αντικείμενο τη κατάσταση μεικτών υγρών σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και πίεσης, η οποία δημοσιεύτηκε το 1986. Συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο INSEAD στη Γαλλία.
Το 1984 ξεκίνησε να εργάζεται σε ερευνητικό τμήμα του Πανεπιστημίου Καρλσρούης, ενώ μέχρι το 1990 ήταν στην ΙΒΜ και στη συνέχεια στη Nixdorf Computer AG στο Μόναχο. Μετά τη συνένωση της τελευταίας με τη Siemens ανέλαβε τη γενική διεύθυνση της Siemens Nixdorf Α.Ε. στην Ελλάδα, από την οποία αποχώρησε τον Οκτώβριο του 1996 για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στη Siemens Ελλάδος. Από τη θέση παραιτήθηκε 2007. Παράλληλα, κατείχε θέση προέδρου και μέλους Δ.Σ. σε διάφορες εταιρείες στην Ελλάδα, καθώς και αντιπροέδρου και προέδρου του Ελληνο-γερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.

Σκάνδαλο Siemens στην Ελλάδα

Όταν άρχισε η διερεύνηση του ελληνικού σκέλους του σκανδάλου Siemens κλήθηκε από τον εισαγγελέα ως μάρτυρας. Το Μάιο του 2009 και ενώ είχε κληθεί πλέον ως κατηγορούμενος από τον εισαγγελέα Ν. Ζαγοριανό δεν παρουσιάστηκε για την απολογία του. Μετά την έκδοση του πρώτου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης από τον Ν. Ζαγοριανό, ο Μ. Χριστοφοράκος κρυβόταν, μέχρι τη στιγμή της σύλληψης του τον Ιούνιο του 2009 στην πόλη Ρόζενχαϊμ της Βαυαρίας. Συνολικά εκδόθηκαν τρία ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης, αλλά ο Χριστοφοράκος δεν παραδόθηκε στην Ελλάδα από τις γερμανικές αρχές παρά τη σύμφωνη γνώμη του Εφετείου του Μονάχου μετά από απόφαση του Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο που έκρινε τα αιτήματα της έκδοσης αντισυνταγματικά.  
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βαμβέργης αποφάσισε τελεσίδικα στις 4 Νοεμβρίου 2009 ότι τα αδικήματα για τα οποία είχαν εκδοθεί τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης είχαν παραγραφεί σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο. Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος ομολόγησε τον Ιούλιο του 2009 στην εισαγγελέα του Μονάχου Hildegard Bäumler Hösl καταβολή χορηγιών στα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα για την «καλλιέργεια του πολιτικού τοπίου στην Ελλάδα». Μετά από πρόταση της εισαγγελέως στο Πρωτοδικείο εξεδόθη δικαστική διαταγή για δωροδοκία πολιτικών κομμάτων, ποινή φυλάκισης με εξαγοράσιμη αναστολή και πρόστιμο ύψους 750.000 ευρώ. 
Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος άσκησε έφεση, η οποία κατέληξε στις 03.03.2010 σε συναινετική διαδικασία μεταξύ εισαγγελίας – δικαστή και κατηγορουμένου. Το αποτέλεσμα ήταν η αθώωση του για την κατηγορία της δωροδοκίας πολιτικών κομμάτων, η επιβολή προστίμου 350.000 και ολιγόμηνη ποινή φυλάκισης με εξαγοράσιμη αναστολή για το πλημμέλημα της παράπλευρης βοήθειας σε απιστία κατά της εταιρείας Siemens. Με τη συμπεριφορά του δεν εμπόδισε τη διακινδύνευση χρημάτων της Siemens, εξαιτίας της διαχείρισής τους από Γερμανούς της μητρικής εταιρείας εκτός προϋπολογισμού, αφού αυτά διακινούνταν από το παραλογιστήριο και από το πλέγμα διαφόρων εταιρειών. Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος δήλωσε ότι δεν δωροδόκησε κόμματα και πολιτικούς, απαντώντας στα ερωτήματα του κλιμακίου των βουλευτών-μελών της Εξεταστικής. Στην πρώτη του συνέντευξη μετά την διαφυγή του από την Ελλάδα και αμέσως μετά την κατάθεσή του στην εξεταστική επιτροπή, δήλωσε στη Γιάννα Παπαδάκου ότι είπε την αλήθεια στους Έλληνες βουλευτές. 
Τον Απρίλιο του 2019, η εισαγγελέας έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, στο οποίο διεξάγεται η σχετική δίκη για την υπόθεση της σύμβασης 8002 της Siemens και του ΟΤΕ, ζήτησε να κηρυχθούν ένοχα τα πρώην στελέχη της εταιρείας Siemens.

Ευθύνες του ανακριτή Ν. Ζαγοριανού

Ο ανακριτής που χειριζόταν την υπόθεση θεωρήθηκε υπαίτιος για για παράβαση καθήκοντος, κατάχρηση εξουσίας και χειραγώγηση κατά την ανάκριση που διεξήγε για την υπόθεση της Siemens με επίκεντρο την καθυστέρηση στην έκδοση εντάλματος προς τον Χριστοφοράκο καθώς και την ελλειπή παροχή στοιχείων στη Γερμανική δικαιοσύνη για το κατοπινό αίτημα έκδοσής του. Η υπόθεση έφερε σε σύγκρουση την εκτελεστική, νομοθετική και Δικαστική εξουσία, και οδήγησε στην αθώωση του δικαστικού με μια ελεγχόμενη ως προς την συνταγματικότητά της απόφαση του Αρείου Πάγου τον Απρίλιο του 2010. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ως αβάσιμες τις κατηγορίες της κατάχρησης εξουσίας και της παράβασης καθήκοντος. Στις 20 Ιουλίου 2011 ο Νίκος Ζαγοριανός αθώωθηκε από όλες τις κατηγορίες.