google/wiki40b huggingface dataset:
Νούμερο δεκαεπτά

Υπόθεση

Η ταινία χωρίζεται σε δύο μέρη, στο πρώτο που εκτυλίσσεται σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι ένα κολλιέ αλλάζει διαρκώς ιδιοκτήτες. Το δεύτερο ένα τρένο μένει ξαφνικά χωρίς οδηγό και πέφτει τελικά στη θάλασσα.

Παρατηρήσεις

Το δεύτερο μέρος της προαναγγέλλει τις ταινίες καταστροφής της δεκαετίας του 70’
Ηρωίδες

Υπόθεση

Η Έλλη, η Μιμή και η Λούκη δεν διεκδικούν τη γλυκερή, χιλιομασημένη παραχώρηση της "δεύτερης ευκαιρίας". Είναι πολύ νέες άλλωστε γι' αυτό μιας και δεν έχουν κλείσει ακόμα τα τριάντα. Και οι τρεις είναι γυναίκες του τώρα, αποφασιστικές, βαθιά ευάλωτες, αυτάρκεις αλλά και σε διαρκή αναζήτηση, δοτικές αλλά και εγωκεντρικές, σίγουρες αλλά και εύθραυστες. Θα βρεθούν αντιμέτωπες με γεγονότα που θα ανατρέψουν τον τρόπο που αντιμετώπιζαν τη ζωή τους μέχρι τώρα. Θα πληγωθούν, θα πληγώσουν, θα ερωτευτούν, θα ξε-ερωτευτούν, θα απολυθούν, θα παραιτηθούν, θα ξαναξεκινήσουν, θα γελάσουν πολύ, θα κλάψουν, θα κάνουν τρελά πάρτι, θα κάνουν έρωτα, θα κάνουν σεξ (πολύ σεξ), θα αγαπήσουν, θα τολμήσουν...
Η Έλλη, η Μιμή και η Λούκη δεν είναι οι κοπέλες της διπλανής πόρτας. Αυτό που θέλουν είναι να αναζητήσουν και να ανακαλύψουν τον τρόπο να είναι αυτές οι "Ηρωίδες" της δικής τους, μοναδικής και αληθινής ιστορίας...
Άφυτος Χαλκιδικής

Πολιτισμός

Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο Σύνδεσμος Φίλων Λαογραφίας και Παράδοσης Αφύτου. Υπάρχει επίσης τοπική ποδοσφαιρική ομάδα της Α΄ τοπικής κατηγορίας της ΕΠΣ Χαλκιδικής.
Το 1980 ιδρύθηκε λαογραφικό μουσείο με πρωτοβουλία του λαογραφικού συλλόγου και του Νίκου Παραλή. Το μουσείο στεγάζεται σε κτήριο της οικογένειας Αλετρά. Εκτίθενται γεωργικά εργαλεία, σκεύη του νοικοκυριού  και είδη αγγειοπλαστικής. Καθώς και η λαογραφική βιβλιοθήκη

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή όπου βρίσκεται η σημερινή Άφυτος, υπήρχε καταυλισμόςαπό το 3.000 π.Χ. Η Άφυτος υπήρξε σημαντική πόλη κατά την αρχαιότητα και ανήκε στην Παλλήνη  (μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς). Το ιερό του Διονύσου και ο ναός του Άμμωνος Διός είχαν ουσιαστική συμβολή στο να εξαπλωθεί η φήμη της κατά τα αρχαϊκά και τα κλασικά χρόνια. Συνεισέφερε επίσης κατά τους Περσικούς Πολέμους με δικά της καράβια. Έπειτα έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η πόλη έκοβε δικό της νόμισμα, που έφερε την κεφαλή του Άμμωνος Διός.΄Όπως μαρτυρούν αρχαίες φιλολογικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα, η Άφυτος επιβίωσε ως τη ρωμαϊκή εποχή και στα αυτοκρατορικά μάλιστα χρόνια ανήκε στην επικράτεια της ρωμαϊκής αποικίας Κασσάνδρειας. 
Τους επόμενους αιώνες δε γνωρίζουμε τίποτε για την Άφυτο και οι επόμενες πηγές είναι του 14ου αιώνα, σε έγγραφα του Αγίου Όρους. Βέβαιο είναι πως το χωριό αναφέρεται σε ελληνικές πηγές ήδη από τις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 πολλοί αγωνιστές και οπλαρχηγοί με καταγωγή από το χωριό ήταν πρωταγωνιστές στον Αγώνα, όπως ο Τριαντάφυλλος Γαρουφάλλου, ο Γεώργιος Παναγιώτου, ο Αναστάσιος Κυριαζής και ο ΓαρύφαλλοςΓρηγορίου  και τον Αχιλλέα Γρηγορίου και άλλοι. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα οι Αφυταίοι διακρίθηκαν σε προσφορά, με σημαντικότερους Μακεδονομάχους, τους οπλαρχηγούς Θεοχάρη Σαρίκα (καπετάν Ζαρκάδα) και Ανδρέα Καρατάσο.
Πέστροφα

Περιγραφή

Η πέστροφα είναι ένα ψάρι μεσαίου μεγέθους, με μήκος περίπου 70 εκατοστά και βάρος ένα κιλό. Το μέγιστο καταγεγραμμένο μήκος είναι 140 εκατοστά και το μέγιστο βάρος 50 κιλά. Μπορούν να ζήσουν μέχρι 38 χρόνια. Έχουν λεπτό σώμα, μερικές φορές με οβάλ προφίλ, ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Τα λέπια τους είναι μικρά. Έχουν δυο ραχιαία πτερύγια, ένα λιπώδες και σχετικά μικρό τοποθετημένο πολύ πίσω. Το ουραίο πτερύγιο είναι δίλοβο, με την πίσω άκρη μερικές φορές ίσια, ενώ άλλες
φορές οι λοβοί είναι σχεδόν συμμετρικοί και τονισμένοι. Το χρώμα τους διαφέρει ανάλογα με τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες. Γενικά, έχουν ράχη γκριζογάλανη ή καστανή ανοιχτή και λαμπερά ασημί πλευρά, που μερικές φορές τείνουν στο χρυσαφί ή στο κοκκινωπό. Έχουν μαύρα στίγματα στη ράχη και κόκκινα-πορτοκαλί στα πλευρά, τα οποία περικλείονται από μια αχνή άλω. Τα στίγματα είναι πιο έντονα στις πέστροφες που ζουν στα βαθειά νερά. Το στόμα τους είναι μεγάλο και εκτείνεται πίσω από τα μάτια.

Βιολογία

Η πέστροφα θεωρείται αυτόχθονο είδος της Ευρώπης και της Ασίας, αλλά έχει εισαχθεί ευρύτατα σε άλλες περιοχές σε βαθμό που να χαρακτηρίζεται παράσιτο. Το φυσικό της περιβάλλον είναι ρυάκια, ποταμοί, λάκκοι με νερό και λίμνες. Τα νερά που προτιμούν είναι τα κρύα και με πλούσιο οξυγόνο και θεωρούνται παμφάγες. Οι θαλασσοπέστροφες περνούν από ένα μέχρι πέντε χρόνια σε γλυκά νερά και από μισό χρόνο μέχρι πέντε χρόνια σε θαλασσινό. 
Η διατροφή τους διαφέρει ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης στο οποίο βρίσκονται. Στο στάδιο του γόνου και μέχρι να αποκτήσουν μήκος 5-6 εκατοστά τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με ζωοπλαγκτόν. Μέχρι να φτάσουν τα 12-15 εκατοστά τρέφονται με νύμφες και έντομα που πέφτουν στο νερό. Όταν ξεπεράσουν αυτό το μέγεθος τρέφονται με κάμπιες, μικρά οστρακόδερμα, ακόμη και γόνους του ίδιου τους του είδους. Οι μεγαλύτερες πέστροφες είναι ενεργοί κυνηγοί και τρέφονται με μικρότερα ψάρια, ενώ όσο μεγαλύτερες γίνονται οι πέστροφες τόσο μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους είναι τα άλλα ψάρια.
Όργανο (βιολογία)

Στη βιολογία, όργανο  είναι ένα σύνολο ιστών που συγκροτούν δομική μονάδα και εκτελούν μια κοινή λειτουργία. Ο κύριος ιστός του οργάνου ονομάζεται παρέγχυμα. Ο κύριος ιστός είναι αυτός που είναι μοναδικός για το συγκεκριμένο όργανο. Για παράδειγμα, ο κύριος ιστός της καρδιάς είναι το μυοκάρδιο. Τα νεύρα, το αίμα και ο συνδετικός ιστός αποτελούν το  υποστηρικτικό πλαίσιο ενός βιολογικού οργάνου – το στρώμα. Σε μονοκύτταρους οργανισμούς όπως τα βακτήρια, τα λειτουργικά ανάλογα των οργάνων ονομάζονται οργανίδια.
Δύο ή περισσότερα όργανα που συνεργάζονται για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του σώματος αποτελούν σύστημα οργάνων.
Τα όργανα των φυτών διακρίνονται σε βλαστικά και αναπαραγωγικά. Τα βλαστικά όργανα εκτελούν τις  ζωτικές λειτουργίες, όπως η φωτοσύνθεση. Οι ρίζες , ο βλαστός και τα φύλλα είναι βλαστικά φυτικά όργανα. Τα  αναπαραγωγικά όργανα είναι απαραίτητα για την αναπαραγωγή. Το άνθος , οι σπόροι και οι καρποί αποτελούν τα αναπαραγωγικά όργανα των ανθοφόρων φυτών.
Σομοντάνο

Το Σομοντάνο (ισπανικά: Somontano) είναι γεωγραφική περιοχή στην Ισπανία και Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) με την ένδειξη «Denominación de Origen» για τους οίνους της περιοχής, η οποία δημιουργήθηκε το 1984. Η περιοχή βρίσκεται στην περιφέρεια με το ίδιο όνομα, στην επαρχία της Ουέσκας (στην Αραγωνία). Συνορεύει με τις περιφέρειες των Σοβράρμπε και Ριβαγόρθα στο βορρά, Όγια ντε Ουέσκα στη δύση, Μονέγρος στο νότο, και την περιοχή της Λα Λιτέρα στην ανατολή. Η παραγωγή οίνου είναι επικεντρωμένη στην πόλη Μπαρμπάστρο. Το όνομα «Somontano», σύμφωνα με την λατινική ρίζα του, σημαίνει «κάτω από το βουνό» – που καθορίζει απόλυτα αυτή τη γεωγραφική περιοχή που απλώνεται από τους πρόποδες των Πυρηναίων μέχρι την κοιλάδα του ποταμού Έβρου. Η προστατευόμενη ονομασία προέλευσης περιλαμβάνει 43 δήμους, οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στην περιοχή Σομοντάνο, και μερικοί από αυτούς συνορεύουν με τις περιοχές Ριβαγόρθα και Μονέγρος. Υπάρχουν πάνω από 4000 εκτάρια αμπελώνων και περίπου 500 ξεχωριστοί παραγωγοί αμπελουργοί.

Γεωγραφία

Η ΠΟΠ του Σομοντάνο έχει τρεις επιμέρους ζώνες: τα βουνά, τους τυπικούς πρόποδες, και τις πεδιάδες. Ο ποταμός Αλκανάδρε διαιρεί την περιοχή Σομοντάνο στα δύο: στο «Σομοντάνο της Ουέσκας» στη δύση και το «Σομοντάνο του Μπαρμπάστρο» στην ανατολή. Τα αμπέλια στην περιοχή αυτή επωφελούνται από το σκοτεινό αμμοπηλώδες έδαφος, ιδιαίτερα υψηλό σε περιεκτικότητα ασβέστη και πλούσιο σε αλλουβιακή ύλη. Το έδαφος δεν είναι ιδιαίτερα γόνιμο, αλλά έχει καλή αποστράγγιση, το οποίο διευκολύνει τη βαθιά διείσδυση των ριζών ώστε να μπορούν να απορροφάν περισσότερη υγρασία και θρεπτικά συστατικά. Το κλίμα της περιοχής είναι ηπειρωτικό, με τα Πυρηναία όρη να προστατεύουν από την έκθεση στους κρύους βορινούς ανέμους. Παρ' όλα αυτά, οι χειμερινοί παγετοί είναι σύνηθες φαινόμενο, όπως και οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι. Σε καθημερινή βάση οι θερμοκρασίες μεταβάλλονται σημαντικά και μεταξύ ημέρας και νύχτας. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 500 mm.

Ιστορία

Στην περιοχή Σομοντάνο καλλιεργούνται σταφύλια από την αρχαιότητα, τουλάχιστον από τον 2ο αιώνα Π. Χ. Η καλλιέργειά τους επηρεάστηκε από τον οικισμό των Ρωμαίων, καθώς εισήγαγαν πιο προηγμένες τεχνικές. Κατά το Μεσαίωνα, η περιοχή που καλυπτόταν από αμπελώνες επεκτάθηκε για να καλύψει όλη την επαρχία, με την παραγωγή κρασιού να ευημερεί υπό την εποπτεία των τοπικών μοναστηριών. Σε πιο πρόσφατα χρόνια, η φυλλοξήρα πανούκλα που έπληξε τη Γαλλία κατά τον 19ο αιώνα, είχε ως αποτέλεσμα τις εξαγωγές κρασιού Σομοντάνο από την περιοχή και την αύξηση των πωλήσεων του.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1950-51

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1950-51 διεξήχθη σε τέσσερις κατηγορίες. Πρωταθλητής Αθηνών αναδείχθηκε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του ο Πανιώνιος, ο οποίος εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος 1951.

Βαθμολογία Α2

Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Δάφνη Μεταξουργείου αλλά δεν κατάφερε να ανεβεί στην Α1, αφού ηττήθηκε στον αγώνα διαβάθμισης. Τελευταίος τερμάτισε ο Άρης, αλλά παρά την ήττα του στον αγώνα διαβάθμισης παρέμεινε στην Α2, αφού αυξήθηκαν οι ομάδες από οκτώ σε δέκα.

Β΄ κατηγορία

Συμμετείχαν 20 ομάδες. Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (19 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος Αθηνών έπειτα από συναρπαστική μάχη με άλλες τέσσερις ομάδες και στη συνέχεια ανέβηκε στην Α2 κατηγορία, αφού επικράτησε στον αγώνα διαβάθμισης. Τελικά, λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων σε δέκα, ανέβηκε και η δευτεραθλήτρια ΑΕ Παγκρατίου. Την επόμενη σεζόν τη Β΄ κατηγορία (20 ομάδες) συγκρότησαν οι υπόλοιπες 18 και οι δύο πρώτες ομάδες της Γ΄ (Π.Ο. Ψυχικού και Α.Ο. Ζωγράφου).
Βαϊουνίτες

Οι Βαϊουνίτες ή Βαγιουνίτες ήταν μία από τις σλαβικές φυλές οι οποίες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Μακεδονίας κατά τα τέλη του 6ου αιώνα. 
Οι Βαϊουνίτες ήσαν αρχικά εγκατεστημένοι στην περιοχή η οποία ευρισκόταν στα δυτικά της Θεσσαλονίκης. Ανήκαν σε μία ομάδα σλαβικών φυλών οι οποίες επεχείρησαν, ανεπιτυχώς, να καταλάβουν την πόλη στις αρχές του 7ου αιώνα, περιστατικό έπειτα από το οποίο μετανάστευσαν στην περιοχή στα βόρεια των Ιωαννίνων και πιο συγκεκριμένα στην βόρεια Ήπειρο. Η περιοχή στην οποία εγκαταστάθηκαν εκεί, αργότερα, έλαβε νέα προερχόμενη από το όνομά τους ονομασία ως Βαγενετία. Αρκετά τοπωνύμια στην περιοχή της βόρειας Ηπείρου (σημερινή νότια Αλβανία) έχουν έως σήμερα ονόματα τα οποία είναι παράγωγα του ονόματος της συγκεκριμένης φυλής.

Ετυμολογία

Η ονομασία της φυλής αυτής θεωρείται πως προέρχεται από την σλάβικη λέξη vojnici ("πολεμιστές"), συνεπώς η ονομασάι της φυλής θα μπορούσε να αποδοθεί ως "φυλή πολεμιστών". Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, οι Βαϊουνίτες ταυτίζονται με τους Βαβούνους, ενώ ορισμένοι άλλοι συγγραφείς θεωρούν πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να μπορούν να οδηγήσουν σε τέτοιο συμπέρασμα.

Ιστορία

Στην διάρκεια του 6ου αιώνα, αρκετές σλαβικές φυλές εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή στα περίχωρα της βυζαντινής πόλης της Θεσσαλονίκης. Κατά την περίοδο μεταξύ 614–616, περίπου, γίνεται αναφορά στους Βαϊουνίτες στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου ως ένα εξ'αυτών. Τα εδάφη τους ευρίσκονταν στα δυτικά της Θεσσαλονίκης.
Κατά την περίοδο μεταξύ 614–16, περίπου, οι Βαϊουνίτες, καθώς και άλλες γειτνιάζουσες φυλές ενώθηκαν υπό έναν ηγέτη γνωστό ως Χάτζωνα και πολιόρκησαν την πόλη. Δυνάμεις αποτελούμενες από αρκετές σλαβικές φυλές επιτέθηκαν στην πόλη, χρησιμοποιώντας πολιορκητικές μηχανές, με στόχο να δημιουργήσουν ρήγμα στα τείχη της πόλης, ενώ οι μικρές και ευέλικτες πιρόγες τους επιτίθονταν στην πόλη από θαλάσσης. όλες τους οι προσπάθειες απέτυχαν, ενώ ο Χάτζων φυλακίστηκε και λιθοβολήθηκε μέχρις θανάτου από τους Βυζαντινούς. Μετά την αποτυχία αυτή της κατάληψης της Θεσσαλονίκης, αρκετά μέλη των ηττηθέντων σλαβικών φυλών απομακρύνθηκαν περαιτέρω από την πόλη. Οι Βαϊουνίτες μετακινήθηκαν από την Μακεδονία στην περιοχή της Ηπείρου, όπου και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή στα βόρεια των Ιωαννίων.
Η περιοχή που κατοικήθηκε από τους Βαϊουνίτες αποτέλεσε μία Σκλαβηνία, η οποία έγινε αργότερα γνωστή, από το όνομά τους, ως Βαγενετία.
Η ονομασία της Βαγενετίας διατηρήθηκε έως τα τέλη του 13ου αιώνα. Παρόμοια τοπωνύμια όπως Βιγιάνιτε ή Βιγιαντίγιε διατηρήθηκαν έως και τον 16ο αιώνα, όταν και αντικαταστάθηκαν από την ονομασία Δέλβινο, η οποία αποτέλεσε, επίσης, την επίσημη ονομασία του οθωμανικού Σαντζακίου του Δέλβινου. Η περιοχή περιμετρικά του ποταμού Αώου (ή Βογιούσα/Βγιόσε, σήμερα στη νότια Αλβανία) θεωρείται πιθανό να έλαβε, επίσης, την ονομασία της από την συγκεκριμένη φυλή.
Περικλής Πετράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1832. Προερχόταν από γνωστή οικογένεια ιατρών και ιερέων από τη Δημητσάνα. Πατέρας του ήταν ο Ανάργυρος Πετράκης, πρώτος δήμαρχος Αθηναίων. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε την πολιτική σταδιοδρομία ως βουλευτής Αττικής από το 1865 και μετά. Έγινε υπουργός «δικαιοσύνης» στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Νοεμβρίου 1865, και «Ναυτικών» στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1870 ενώ κατείχε για μικρό χρονικό διάστημα και το  «Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως» στην ίδια κυβέρνηση.  Εξελέγη βουλευτής για τελευταία φορά το 1895. Απεβίωσε στην γενέτειρα του το 1892.
Η Τελευταία Παράσταση

Πλοκή

Κατά τις αρχές της δεκαετίας του 50 σε μια μικρή πόλη του Τέξας, το Αναρίν, δύο φίλοι ο Σόνι (Τίμοθι Μπότομς) κι ο Ντουέιν (Τζεφ Μπρίτζες) διανύουν τα τελευταία χρόνια της εφηβείας και πλησιάζουν την ενηλικίωση. Τα πράγματα που μπορούν να κάνουν στην αμερικανική αυτή κωμόπολη είναι λίγα και τα ενδιαφεροντά τους περιορίζονται στο μπάσκετ και τα ωραία κορίτσια. 
Ο Ντουέιν έχει σχέση με την πανέμορφη Τζέισι (Σίμπιλ Σέπαρντ) πόθος όλων των εφήβων της πόλης. Η Τζέισι κόρη πλούσιας οικογένειας ξέρει πόσα μπορεί να καταφέρει με την ομορφιά της και χρησιμοποιεί τη γοητεία της για να αποκτήσει ό,τι επιθυμεί. Η αλκοολική και ελαφρών ηθών μητέρα της Τζέισι, Λόις (Έλεν Μπέρστιν), την ωθεί να κάνει παρέα με πλουσιόπαιδα και δεν εγκρίνει τη σχέση της με τον Ντουέιν. 
Σιγά σιγά η κωμόπολη του Αναρίν όμως σβήνει καθώς οι κάτοικοί του μεταφέρονται σε μεγαλουπόλεις αποζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και περισσότερες ευκαιρίες εργασίας. Οι έφηβοι ονειρεύονται μεγαλεία παρακολουθώντας ταινίες στο μοναδικό σινεμά της πόλης του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Σαμ (Μπεν Τζόνσον). Όλοι τους παίρνουν μαθήματα πάνω στη ζωή κι αρχίζουν να καταλαβαίνουν τις δυσκολίες που θα'χουν να αντιμετωπίσουν ως ενήλικες ενώ η ώρα της αποφοίτησης σιμώνει. Συνάμα το σινεμά του Σαμ κλείνει και προβάλλεται η τελευταία παράσταση.

Πληροφορίες

Βασισμένη σε μυθιστόρημα του Λάρι ΜακΜέρθρι, η ταινία αποτέλεσε το τρίτο σκηνοθετικό εγχείρημα, μετά τις ταινίες Ο 13ος Στόχος (Targets, 1968) και Voyage to the Planet of Prehistoric Women, 1968 καθώς και την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς ο οποίος ήταν ήδη γνωστός ως κριτικός κινηματογράφου. Ο ίδιος ο Μπογκντάνοβιτς έκανε και το μοντάζ της ταινίας πράγμα που δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας, ενώ μετά από συμβουλή του Όρσον Γουέλς ο σκηνοθέτης αποφάσισε να σκηνοθετήσει την ταινία σε ασπρόμαυρη φωτογραφία. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Μπογκντάνοβιτς σύναψε σχέσεις με την 20χρονη πρωταγωνίστρια του και πρώην μοντέλο Σίμπιλ Σέπερντ, της οποίας ήταν ο πρώτος κινηματογραφικός ρόλος.

Σίκουελ

Το 1990 ο Μπογκντάνοβιτς σκηνοθέτησε το σίκουελ της ταινίας (πάλι βασισμένο σε μυθιστόρημα του Μακ Μέρτρι, με τίτλο Τέξασβιλ (Texasville). Οι κριτικές όμως δεν ήταν ιδιαίτερα θετικές.

Αναγνωρίσεις

Το 1999 το Ινστιτούτο αμερικανικού κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 95η θέση των 100 καλύτερων ταινιών όλων των εποχών. Ενώ το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ του απένειμε την 91η θέση στη λίστα με τις 200 καλύτερες ταινίες. Το περιοδικό Entertainment Weekly κατέταξε την ταινία στην 19η θέση στη λίστα με τις καλύτερες 50 ταινίες με θέμα τα χρόνια του Λυκείου, ενώ το 2011, όταν η ταινία επαναπροβλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, το περιοδικό Total Films της έδωσε κριτική πέντε αστέρων γράφοντας: Η δραματική ταινία του Μπογκντάνοβιτς με θέμα τη ζωή στο Τέξας δεν έχει χάσει την αίγλη της από το 1971.
Τετραφθοριούχο σελήνιο

Παραγωγή

Η πρώτη σύνθεση τετραφθοριούχου σεληνίου που αναφέρθηκε έγινε το 1907 από τον Πωλ Λαμπεώ (Paul Lebeau), ο οποίος χρησιμοποίησε τη μέθοδο την ολικής σύνθεσης, δηλαδή με απευθείας αντίδραση σεληνίου και φθορίου:
Μια σύνθεση που εμπλέκει πιο ευκολόχρηστα αντιδραστήρια είναι η μέθοδος φθορίωσης διοξειδίου του σεληνίου (SeO₂) με τετραφθοριούχο θείο:
Ενδιάμεσα παράγεται σεληνονυλοφθορίδιο (SeOF₂). Μια άλλη διαθέσιμη μέθοδος είναι η φθορίωση στοιχειακού σεληνίου από τριφθοριούχο χλώριο (ClF₃):

Δομή και δεσμολογία

Το σελήνιο στο τετραφθοριούχο σελήνιο έχει βαθμό οξείδωσης +4. Η μοριακή γεωμετρία της ένωσης στην αέρια φάση είναι παρόμοια με αυτήν του τετραφθοριούχου θείου, έχοντας σχήμα τραμπάλας. Η θεωρία σθένους-απώθησης ζευγών ηλεκτρονίων στιβάδας (Valence Shell Electron Pair Repulsion, VSEPR theory) προβλέπει δομή ψευδοτριγωνικής πυραμίδας, εφόσον υπάρχουν πέντε (5) ηλεκτρονιακά ζεύγη γύρω από το άτομο σεληνίου (4 από τους δεσμούς με τα ισάριθμα άτομα φθορίου + 1 μονήρες, δηλαδή μη εμπλεκόμενο σε χημικό δεσμό, ζεύγος που περισσεύει στο άτομο του σεληνίου). Οι δύο (2) «αξονικοί» δεσμοί F-Se-F έχουν μήκος 177 pm και δεσμική γωνία 169,2°, ενώ τα δυο άλλα άτομα φθορίου ενώνονται με βραχύτερους δεσμούς (168 pm) και έχουν δεσμική γωνία 100,6°. Σε (σχετικά) αραιά διαλύματα η παραπάνω αναφερόμενη μονομερική δομή, επίσης, κυριαρχεί. αλλά σε υψηλότερες συγκεντρώσεις (και στην υγρή κατάσταση της καθαρής ένωσης), οι ενδείξεις προτείνουν ότι η ασθενής διαμοριακή έλξη μεταξύ των μονομερών μορίων οδηγεί στο σχηματισμό διεστραμένης οκταεδρικής συναρμογής γύρω από κάθε άτομο σεληνίου. Στη στερεή κατάσταση επίσης τα άτομα σελήνίου βρίσκονται στο κέντρο περιβάλλοντος διεστραμένου οκταέδρου.

Φυσικές ιδιότητες

Το (χημικά καθαρό) τετραφθοριούχο σελἠνιο (στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος) είναι άχρωμο υγρό αναμείξιμο με το θειικό οξύ (H₂SO₄), την αιθανόλη (|EtOH|), το διαιθυλαιθέρα (|Et₂O|) και το πενταφθοριούχο ιώδιο (IF₅).

Χημική συμπεριφορά

Σε (υγρό) υδροφθόριο το τετραφθοριούχο σελήνιο συμπεριφέρεται ως ασθενής βάση (με Kb= 4·10⁻⁴), ακόμη ασθενέστερη από το τετραφθοριούχο θείο (που έχει Kb= 2·10⁻²):
Ιονικά σύμμπλοκα που περιέχουν το SeF₃⁺ (τριφθοριούχο σεληνιοκατιόν) σχηματίζονται επίσης με τις ενώσες SbF₅ (πενταφθοριούχο αντιμόνιο), AsF₅ (πενταφθοριούχο αρσενικό), NbF₅ (πενταφθοριούχο νιόβιο), TaF₅ (πενταφθοριούχο ταντάλιο) και BF₃ (τριφθοριούχο βόριο).  Αντίθετα, με το φθοριούχο καίσιο (CsF) σχηματίζεται το SeF₅⁻ (πενταφθοριούχο σεληνιανιόν), που έχει δομή τετραγωνικής πυραμίδας, δηλαδή όμοια με το ισοηλεκτρονικό με το πενταφθοριούχο χλώριο (ClF₅) και με το πενταφθοριούχο βρώμιο (BrF₅). Με τις ενώσεις φθοριούχο 1,1,3,3,5,5-εξαμεθυλοπιπεριδινιώνιο και φθοριούχο (1,2-διμεθυλοπροπυλο)τριμεθυλαμμώνιο {[Me₃CCH(Me)NMe₃]F}, σχηματίζεται το SeF₆²⁻ (εξαφθοροσεληνοδιανιόν). Το τελευταίο έχει δομή διεστραμμένου οκταέδρου. σε αντιδιαστολή με τη δομή κανονικού οκταέδρου που έχει το ανάλογο SeCl₆²⁻ (εξαχλωροσεληνοδιανιόν).
Το τετραφθοριούχο σελήνιο υδρολύεται, σύμφωνα με την ακόλουθη αντίδραση:
Σε οργανικές συνθέσεις, το τετραφθοριούχο σελήνιο χρησιμοποιείται για να μετατρέπει τις ομάδες -COH και >C=O σε -CF και >CF₂, αντιστοίχως:
2518 Ρούτλαντ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ρούτλαντ είναι άγνωστα. Ο Ρούτλαντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 39 λεπτά (Warner 2011), μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02

Η διοργάνωση

Στην 60η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 2001-02 μετείχαν συνολικά 44 ομάδες (14 Α' εθνικής, 14 Β' εθνικής και 16 Γ' εθνικής κατηγορίας), οι λιγότερες που μετείχαν μεταπολεμικά σε διοργάνωση κυπέλλου. Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Στην προκριματική φάση υπήρξαν 11 όμιλοι των 4 ομάδων, όμως ήταν η τελευταία φορά ως τώρα (σαιζόν 2010-11) που διεξήχθη η πρώτη φάση με το σύστημα των ομίλων. 
Σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά, δεν υπήρξαν ιδιαίτερα δυνατές ή αμφίρροπες αναμετρήσεις. Στα αξιοσημείωτα υπήρξε η μεγάλη πρόκριση της ΑΕΚ επί του κατόχου του τίτλου ΠΑΟΚ με νίκη 4-0 στο γήπεδο της Τούμπας, που ακολούθησε το 2-1 του πρώτου αγώνα. Στον τελικό έφτασαν ΑΕΚ και Ολυμπιακός, σ' ένα ζευγάρι τελικού μετά από 36 χρόνια. Δεδομένου όμως ότι ο μεταξύ τους τελικός του 1966 δεν διεξήχθη λόγω αποχώρησης του Ολυμπιακού, τότε η τελευταία αναμέτρηση των δύο ομάδων σε τελικό ανάγεται στο 1956, πράγμα αξιοπερίεργο για δύο συλλόγους που πρωταγωνιστούν για δεκαετίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο τελικός έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο (έδρα του Ολυμπιακού), εκεί όπου μία εβδομάδα νωρίτερα οι δύο αντίπαλοι αγωνίστηκαν για το πρωτάθλημα και ο Ολυμπιακός με νίκη 4-3 κατέκτησε ουσιαστικά τον τίτλο. Στο κύπελλο ήταν σειρά της ΑΕΚ να πάρει τη νίκη με σκορ 2-1, ενώ ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά απέτυχε στην κατάκτηση του νταμπλ.
Για 5η και τελευταία φορά τίμησε με την παρουσία του τον τελικό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος απονέμοντας και το τρόπαιο στους ποδοσφαιριστές της νικήτριας ομάδας.
423 Διοτίμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Διοτίμας υπολογίσθηκε σε 208,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ ο Dunham το 2002 με χρήση 15 χορδών από επιπροσθήσεις της Διοτίμας εκτίμησε τις διαστάσεις της σε 171 × 138 χιλιόμετρα. Η μάζα της Διοτίμας εκτιμάται σε 9,53 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³, αλλά μπορεί να φθάνει και τα 16. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051 (από δεδομένα του IRAS). Η Διοτίμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 46,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 112 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δεχόμενοι μάζα 9,53 τετράκις εκατομμύρια τόνους, η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Διοτίμας είναι περίπου 5,84 cm/sec (168 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 110,4 m/sec (397 χιλιόμετρα την ώρα).
Βατοβάβι-Φιτοβινάνι

Γεωγραφία

Η Βατοβάβι-Φιτοβινάνι βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαδαγασκάρης και βορειοανατολικά της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα βόρεια με την Ατσινανάνα, στα βορειοδυτικά με την Αμορόνι Μανία, στα νοτιοδυτικά με την Άνω Ματσιάτρα και στα νότια με την Ατσίμο-Ατσινανάνα. Έχει έκταση 19.605 km².

Δήμοι

Η Βατοβάβι-Φιτοβινάνι διαιρείται σε 6 δήμους:
11. Ιφαναντιάνα

14. Ικόνγκο

16. Μανακάρα

18. Μαναντζάρι

20. Νόσι Βαρίκα

22. Βοϊπένο

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα.
Ερρίκος ΣΤ΄ του Λουξεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου & Αρλόν, κυρίου του Λινύ & μαρκησίου του Ναμύρ και της Μαργαρίτας των Μονμπελιάρ, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ.
Ο πατέρας του είχε λάβε μέρος στην Ζ΄ Σταυροφορία του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας εναντίον της Τύνιδας το 1249. Το 1281 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ερρίκος ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε στο Λουξεμβούργο & Αρλόν, ενώ ο μικρότερος αδελφός του Βάλεραν Α΄ στο Λινύ. Το Ναμύρ είχε από το 1264 η αδελφή τους Ισαβέλλα.
Συμμετείχε στη μάχη του Βόρρινγκεν μαζί με τον αδελφό του Βάλεραν Α΄ εναντίον του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά σκοτώθηκαν και οι δύο από έναν ιππότη του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Ζ΄, που έγινε και βασιλιάς της Γερμανίας.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1896

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 29 Νοεμβρίου το 1896. Οι εκλογές αμαυρώθηκαν από ταραχές, ιδιαίτερα στη πρωτεύουσα Σόφια. Νικητής ήταν το κυβερνών Λαϊκό κόμμα, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό Κονσταντίν Στοΐλοφ.