google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1977-78

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1977-78 ήταν η δωδέκατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Μιλάνο, συναντήθηκαν η Γκαμπέτι Καντού, με τη Σινούντινε Μπολόνια, 5η διαφορετική ομάδα απ΄ την Ιταλία που θα έπαιζε σε Τελικό.
Στα ημιτελικά είχαν φτάσει η γαλλική Καέν και η Μπαρτσελόνα.

Διαδικασία διεξαγωγής

Στη διοργάνωση πήραν μέρος 22 ομάδες, τρεις λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 14 (7 ζεύγη), ακολούθως δε ο προημιτελικός γύρος (όπου προστέθηκε η κάτοχος του τίτλου Καντού) δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

1ος γύρος (Προκριματική φάση)

Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Βελγίου (Μονσό), του Ισραήλ (Χαποέλ Τελ Αβίβ), της Τουρκίας (Μπεσίκτας Ιστάνμπουλ), της Αγγλίας (Κινγκς Μπρόμλεϊ), της Αυστρίας  (Βιένα Μίλντε Σόρτε), της Γερμανίας ( Γκίσεν MTV 1846) και του Λουξεμβούργου (Σπάρτα Μπερτράνζ).

2ος γύρος (Φάση των 14)

Εδώ, το παιχνίδι έχασαν ακόμη επτά σύλλογοι: Η ελβετική Λουγκάνο Βακάλλο , η  βουλγαρική Σπαρτάκ Λέφσκι Σόφιας , η ουγγρική MAFC , η  αλβανική, Παρτιζάνι Τιράνων , ο Ολυμπιακός Πειραιώς, η πολωνική Βίσλα Κράκοβ και η Σλάβια Πράγας.

Προημιτελική φάση

Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η ολλανδική Ντεν Μπος EBBC, η σουηδική Σεντερτέλιε Κινγκς, η Στεάουα Βουκουρεστίου και η τότε Γιουγκοσλαβική Κβάρνερ Ριέκα/Ιστραβίνο.

Τελικός

Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε, στον πρώτο ιταλικό "εμφύλιο" σε Τελικό έπειτα από συναρπαστικό αγώνα, με ένα μόλις καλάθι της αντιπάλου της Μπολόνια (84-82).
Για τους νικητές (που τότε έφθαναν στη δεύτερη σερί κατάκτηση του τρόπαιου) είχαν αγωνισθεί ως νέα πρόσωπα οι Αντονέλο Ρίβα, Τζεργκάτι, Ινοτσεντίν και Μπάρνια. 
Η ηττημένη (του Νταν Πίτερσον) χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τους αμερικανούς Ρόουτς και Ντρίσκολ και τους Βιλάλτα, Μποναμίκο, Μπερτολότι, Γκοβόνι κ.α.
Άροτοι ιεροί

Με την ονομασία Άροτοι ιεροί φέρονταν στην αρχαιότητα τρεις θρησκευτικές τελετές που γίνονταν στην αρχαία Αθήνα.
Η πρώτη γινόταν στη τοποθεσία "Σκίρο" κοντά στην Αθήνα σε ανάμνηση της πρώτης σποράς που έγινε στην Αττική. Η δεύτερη γινόταν στο "Ράριο πεδίο", κοντά στην Ελευσίνα όπου κατά τοπική παράδοση πρωτοκαλλιεργήθηκε εκεί κριθάρι όπου και η άλως του Τριπτόλεμου. Τέλος η τρίτη γινόταν μέσα στη πόλη της Αθήνας σ΄ έναν αγρό τον λεγόμενο Βουζύγιον, στους βορειοανατολικούς πρόποδες της Ακρόπολης όπου φυτευόταν ο προορισμένος για τη λατρεία της Αθηνάς σίτος, πιθανώς και για τον Πολιέα Δία.
Η τρίτη παραπάνω εορτή λεγόταν επίσης και «βουζύγιος άροτος» ή «Βουζύγιαι αραί» που γινόταν σε ανάμνηση της πρώτης σποράς σίτου στην Αθήνα από τον ήρωα Βουζύγη, ως ο πρώτος που έζευξε για σπορά βόδια (αρότρους βόες). Πριν όμως ο ήρωας αυτός διδάξει τη σπορά και καταστεί εθνικός ήρωας της Αθήνας ήταν γενάρχης ιερατικού γένους των Βουζύγων που αργότερα αυτοί επέβλεπαν τις εορτές αυτές και διατηρούσαν μεγάλο αριθμό βοών στην Αθήνα και την Ελευσίνα.
Σημειώνεται ότι υπήρχε και προσδιοριστικό επίθετο και επίκληση "Βουζυγία" για την θεά Αθηνά και στις τρεις αυτές τελετές ως εφευρέτης του αρότρου, εξ ου και η ονομασία αυτών των τελετών.
Οι τρεις αγροί που οι Βουζύγοι τελούσαν τους ιερούς αρότους (καλλιέργεια, οργώματα) θα πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους αφού προλάβαιναν την ίδια μέρα τη τέλεσή τους. Πολύ πιθανόν όμως και οι τρεις τελετές να ήταν διαδοχικές πράξεις της ίδιας τελετής, σε τρεις διαδοχικούς τόπους.

Πιθανότερον όμως όλων είναι αυτές οι τελετές ν΄ αποτελούσαν κάτω από θρησκευτική κάλυψη γεωργική προβολή και πρώιμη αγροτική εκπαίδευση του τριπλού οργώματος, που λέγεται ακόμα και σήμερα «τρία αλέτρια» (του αγρού) που γίνονται τον ίδιο χρόνο, σε διαφορετικές εποχές: άνοιξη, θέρος και φθινόπωρο.
Γωνιακή χειλίτιδα

Αίτια

Αν και οι πληγές μπορούν να επιμολυνθούν με τον μύκητα Candida albicans, ή άλλους παθογόνους οργανισμούς, μελέτες έχουν δείξει ότι η αρχική έναρξη της γωνιακής χειλίτιδας οφείλεται σε διατροφικές ανεπάρκειες, κυρίως ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), ανεπάρκεια σιδήρου και ανεπάρκεια ψευδαργύρου που μπορεί να οφείλονται είτε σε μη επαρκή διαιτιτική πρόσληψη της ουσίας ή σε άλλες παθολογικές καταστάσεις (π.χ. κοιλιοκάκη). Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μέρος και άλλων συμπτωμάτων όπως η δυσφαγία, η σιδηροπενική αναιμία και η γλωσσίτιδα στο σύνδρομο Plummer-Vinson. Επίσης ηλικιωμένοι που χάνουν τα δόντια τους μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα επειδή κλείνει το στόμα σε μεγαλύτερο βαθμό. Επίσης μπορεί να είναι αποτέλεσμα χαμηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος (όπως την περίοδο του χειμώνα).
Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μικρόβια αλλά οι πιο συχνοί παθογόνοι είναι οι μύκητες. Επίσης μπορεί να προκληθεί από φαρμακευτικές ουσίες που προκαλούν ξήρανση του δέρματος, όπως και σε πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α.

Θεραπεία

Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με τα αίτια. Σε ελάσσονες περιπτώσεις που οφείλονται σε βακτηριακή μόλυνση, γίνεται χρήση τοπικού αντιβιωτικού στην περιοχή για μερικές ημέρες. Ελάσσονες περιπτώσεις που οφείλονται σε μυκητιασιακή μόλυνση αντιμετωπίζονται με αντιμυκητιασικές αλοιφές.
Οι περιπτώσεις που οφείλονται σε σύνδρομα δυσαπορρόφησης ή σε διατροφικές ανεπάρκειες αντιμετωπίζονται με τη χορήγηση της ουσίας που βρίσκεται σε έλλειψη, όπως ενέσεις βιταμίνης Β12 ή πρόσληψη σιδήρου.
Επταχώρι Καστοριάς

Τοποθεσία

Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων-Κοζάνης-Θεσσαλονίκης και συνδέει την Κόνιτσα με τον Πεντάλοφο. Στα όρια μεταξύ Ήπειρου και Μακεδονίας, το Επταχώρι διαθέτει εντυπωσιακά από αρχιτεκτονική άποψη κτίρια, όπως αυτό του σχολείου και της εκκλησίας του χωριού.

Λοιπά στοιχεία

Από το Επταχώρι ήταν ο ζωγράφος Ηλίας που αγιογράφησε διάφορες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και τη μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Σπήλαιο Γρεβενών το 1658. Οι κάτοικοι του Επταχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής από το Επταχώρι ήταν ο χιλίαρχος Νικόλαος Γκολέτσης (Μπουρμπουτζιώτης) που πολέμησε στο πλευρό του Γεωργίου Καραϊσκάκη καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα.
Δημοτικό Στάδιο Βύρωνα

Ιστορικό

Το στάδιο κατασκευάστηκε πάνω σε παλιό λατομείο. Για αυτό το λόγο είναι γνωστό και ως «νταμάρια», το οποίο σημαίνει λατομείο. Χτίστηκε το 1990 και ανήκει στο Δήμο Βύρωνα. Αποτελεί έδρα του Αθηναϊκού ΑΣ και της Δόξας Βύρωνα. 
Το ρεκόρ προσέλευσης είναι 5.803 θεατές σε αγώνα μεταξύ Αθηναϊκού και Παναθηναϊκού το 1991. Η σημερινή χωρητικότητα ανέρχεται σε 3.700 θεατές.
Δανιηλίς

Η περιουσία της

Σύμφωνα με τις πηγές εκείνων των χρόνων, η Αρχόντισσα κατείχε ένα μεγάλο κομμάτι της Πελοποννήσου ενώ ήταν και η πρωτοπόρος στο εμπόριο Μεταξιού. Είχε στην ιδιοκτησία της αναρίθμητους δούλους. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά τον θάνατο της η Βυζαντινή Κυβέρνηση διάλεξε 3000 από τους δούλους της και τους έστειλε να αποικήσουν την Κάτω Ιταλία. Αλλά και οι περιγραφές σχετικά με το πολυτελές ταξίδι της στην Κωνσταντινούπολη δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια συζήτησης σχετικά με την αμύθητη περιουσία της.

Με το πέρασμα των Αιώνων

Σήμερα υπάρχουν τρεις περιοχές που μας υπενθυμίζουν το πέρασμα της από αυτόν τον κόσμο: το Βλατερό, τα Καντριάνικα και τα Βασιλικό.  Τέλος η Δημοτική Αρχή της πόλης έδωσε το όνομα της σε μια οδό της Πάτρας.
Επίσης στην Πατρινή Οινοποιία ΑΧΑΪΑ CLAUSS υπάρχει η περίφημη Κάβα Δανιηλίδος, κτίσμα του 1870, το οποίο λειτουργεί ως χώρος πώλησης κρασιών της Πατρινής βιομηχανίας για τους επισκέπτες.
Νίκο Πιροσμάνι

Βιογραφία

Ο Πιροσμάνι γεννήθηκε από μια οικογένεια φτωχών αγροτών στο χωριό Μιρζαάνι της επαρχία Κακχέτι στην ανατολική Γεωργία. Η οικογένειά του είχε ένα μικρό αμπελώνα. Σε μικρή ηλικία έχασε τους γονείς του και ανέλαβε την φροντίδα των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Το 1870 μετακομίζει μαζί με τις δύο μεγαλύτερες αδελφές του στην Τιφλίδα. Το 1872 εργάστηκε ως υπηρέτης σε πλούσιες οικογένειες στην Τιφλίδα όπου έμαθε να διαβάζει και γράφει Ρώσικα και Γεωργιανά. Το 1876 επιστρέφει στο χωριό του και εργάζεται ως βοσκός ενώ παράλληλα γίνεται αυτοδίδακτος ζωγράφος. Μια από τις καλλιτεχνικές επιλογές του ήταν η ζωγραφική απευθείας σε μαύρο μουσαμά. Το 1882 πειραματίστηκε ανοίγοντας χωρίς επιτυχία ένα εργαστήριο ζωγραφικής στην Τιφλίδα. Το 1890 εργάζεται στο σιδηρόδρομο και το 1895 εργάζεται για την δημιουργία πινακίδων. Το 1893 γίνεται συνιδρυτής σε μια εταιρία γαλακτοπαραγωγής στην Τιφλίδα από την οποία αποχωρεί το 1901. Σε όλη του την ζωή ο Πιροσμάνι παρέμεινε φτωχός και έκανε συνηθισμένες δουλειές όπως βαψίματα κτηρίων ή ασβεστώματα. Παρόλο που κάποια έργα του απέκτησαν τοπικά μια μικρή δημοτικότητα (περίπου 200 έργα του έχουν επιζήσει) η σχέση του με επαγγελματίες καλλιτέχνες δεν ήταν καλή. Η καλλιτεχνική δημιουργία δεν ήταν η κύρια ασχολία του. Προσπαθούσε κυρίως να κάνει δουλειές ώστε να μπορεί να επιβιώσει. 
Τον Απρίλιο 1918 πεθαίνει από υποσιτισμό και ηπατική ανεπάρκεια. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Νίνο αλλά η ακριβής τοποθεσία του τάφου του δεν είναι γνωστή γιατί δεν είχε καταχωρηθεί στα βιβλία.

Έργο

Στην αρχή του 20ου αιώνα ο Πιροσμάνι έζησε σε ένα μικρό διαμέρισμα, όχι μακρυά από το σιδηροδρομικό σταθμό της Τιφλίδας. Οι ζωγραφίες του συμπεριλαμβάνουν πολλές τοπικές εικόνες αλλά και πορτραίτα από Γεωργιανές ιστορικές φυσιογνωμίες όπως του 12ου αιώνα ποιητή Σότα Ρουσταβέλι ή της 11ου αιώνα βασίλισσας Ταμάρα. Αρκετές εικόνες του Πιροσμάνι απεικονίζουν άσημους Γεωργιανούς μέσα στην καθημερινότητά τους.

Κινηματογράφος

Το έργο του Πιροσμάνι ήταν το θέμα της ταινίας του Γκιόργκι Σενγκελάγια το 1969 το οποίο κέρδισε βραβείο στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σικάγο το 1974 . Ο σκηνοθέτης Σεργέι Παρατζάνοφ σκηνοθέτησε το 1985 την ταινία τεκμηρίωσης μικρού μήκους με αφορμή το έργο του Πιροσμάνι Αραμπέσκ πάνω στα θέματα του Πιροσμάνι .
Σπηλιά Αρετούσας

Με το όνομα Σπηλιά Αρετούσας φέρεται μεγάλο και βαθύ όρυγμα που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της κορυφής του λόφου του Προφήτη Ηλία στον Πειραιά, του λεγόμενου στην αρχαιότητα και λόφου Μουνιχίας και που εκτείνεται στο εσωτερικό του βράχου κατακλινώς, έχουν μετρηθεί 165 βαθμίδες και σε βάθος 65 μέτρων όπου συνεχίζουν οριζόντιοι σωλήνες που επικοινωνούν με ρωγμές, με κατεύθυνση από Νότο προς Βορρά. Εκ πρώτης όψης φαίνεται πως είναι τεχνητό έργο, υδραυλικό κατασκεύασμα αρχαιότατο που ανάγεται στους αρχαιότερους κατοίκους της περιοχής, στη προϊστορική εποχή των Μινύων. Το βάθος του σπηλαίου αυτού δεν έχει εξακριβωθεί αφού οι επανειλημμένες έρευνες δεν κατόρθωσαν να φθάσουν σ΄ ένα αίσιο πέρας. Εικάζεται όμως ότι συγκοινωνεί με παλαιά φρεάτια που βρίσκονται στους πρόποδες του λόφου. Από τις γενόμενες το 1868, 1869 και 1897 αρχαιολογικές έρευνες φέρεται πιθανότερο να αποτελούσε δεξαμενή και υδραγωγείο από το στόμιό του στη κορυφή του λόφου, που σήμερα είναι κλεισμένο μετά τη κατασκευή της καμπής του δρόμου προς το λόφο.
Ως προς το όνομα της Αρετούσας φαίνεται πως αποδόθηκε πολύ μεταγενέστερα και μάλλον στη περίοδο της διάδοσης από τον λαό του πασίγνωστου κρητικού έπους του Ερωτόκριτου στο οποίο φέρεται η Αρετούσα ως κόρη φανταστικού Ηγεμόνα της Αθήνας που ονομάζονταν Ηρακλής, να είναι ερωτευμένη με τον Ερωτόκριτο τον οποίο και συναντούσε κρυφά. Στο σημείο αυτό έρχεται και η λαϊκή παράδοση να προσθέσει ότι η εν λόγω σπηλιά συγκοινωνεί ακόμη και με την Ακρόπολη των Αθηνών. Δεν αποκλείεται όμως το τοπωνύμιο αυτό να προήλθε και από τον αρχαίο μύθο της Αρέθουσας, που πολύ εύκολα με το παραπάνω έπος, σε συνδυασμό, αποδόθηκε ως Αρετούσα.
Σήμερα και το δεύτερο σημείο της εισόδου της σπηλιάς αυτής, είναι επίσης κλειστό και περιφραγμένο πίσω από τις εγκαταστάσεις των υφισταμένων νεότερων υδατοδεξαμενών.
Ποταμός Τσάρι

Γεωγραφία

Ο ποταμός Τσάρι ρέει από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία μέσω του Τσαντ στη Λίμνη Τσαντ, ακολουθώντας το σύνορο με το Καμερούν μετά από την Ντζαμένα, όπου ενώνεται με το δυτικό και κύριο παραπόταμο, τον Λογκόνε. 
Ο ποταμός παρέχει το 90% του νερού που ρέει στη Λίμνη Τσαντ. Η λεκάνη απορροής του ποταμού καλύπτει 548.747 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κύριος παραπόταμος του είναι ο Λογκόνε, ενώ μικρότεροι παραπόταμοι είναι οι Μπαχρ Σαλάματ, Μπαχρ Σαχ, Μπαχρ Αούκ και Μπαχρ Κέιτα. 
Ένας μεγάλος πληθυσμός του Τσαντ, συμπεριλαμβανομένου του Σαρχ και της πρωτεύουσας Ντζαμένα, ζει γύρω του.
Το 2016, το Τσαντ παραμένει μία από τις τέσσερις χώρες όπου η νόσος του σκουληκιού της Γουινέας παραμένει ενδημική. Η πλειοψηφία των υπόλοιπων περιπτώσεων συγκεντρώνονται γύρω από τον ποταμό Τσάρι.
Το ποτάμι υποστηρίζει ένα σημαντικό τοπικό αλιευτικό κλάδο. Ένα από τα πιο περιζήτητα τοπικά ψάρια είναι η Πέρκα του Νείλου.
Χανς Μπέτε

Βιογραφία

Ο Μπέτε γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1906 στο Στρασβούργο. Στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ο Μπέτε ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν επικεφαλής του Θεωρητικού Τμήματος του μυστικού εργαστηρίου του Λος Άλαμος στο οποίο αναπτύχθηκαν οι πρώτες ατομικές βόμβες.  Διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στον υπολογισμό της κρίσιμης μάζας των ατομικών όπλων και στην ανάπτυξη της θεωρίας πίσω από τους τύπους βομβών που χρησιμοποιήθηκαν στη δοκιμή Trinity και τον πυρηνικό βομβαρδισμό του Ναγκασάκι τον Αύγουστο του 1945.
Μεταπολεμικά διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και της βόμβας υδρογόνου, αν και αρχικά ενεπλάκη στο σχετικό πρόγραμμα για να αποδείξει ότι ήταν αδύνατo να φτιαχτεί. Αργότερα προσπάθησε να πιέσει μαζί με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και άλλους εξέχοντες επιστήμονες για τον τερματισμό των πυρηνικών δοκιμών και του ανταγωνισμού στα πυρηνικά όπλα ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ. Συνέβαλε στο να πεισθούν οι κυβερνήσεις Κένεντι και Νίξον να υπογράψουν με την ΕΣΣΔ την Συνθήκη Μερικής Απαγόρευσης των Πυρηνικών Δοκιμών (Partial Nuclear Test Ban Treaty, 1963) και την Συνθήκη Μείωσης των Αντιβαλλιστικών Όπλων (Anti-Ballistic Missile Treaty, 1972) αντίστοιχα. Δεν έπαψε ποτέ να είναι ενεργός ερευνητής και συνέχισε να δημοσιεύει ακόμη και όταν ξεπέρασε την ηλικία των ενενήντα ετών, γεγονός που τον κάνει ένα από τους ελάχιστους επιστήμονες που δημοσίευσαν τουλάχιστον μία σημαντική επιστημονική εργασία κάθε δεκαετία της καριέρας τους -η οποία στην περίπτωση του Μπέτε έφτανε σχεδόν τα εβδομήντα χρόνια. Σύμφωνα με τον Φρήμαν Ντάισον (Freeman Dyson), που ήταν για ένα διάστημα μαθητής του, ο Μπέτε ήταν «ο υπέρτατος λύτης προβλημάτων του 20ου αιώνα».
Πέθανε στις 6 Μαρτίου του 2005 στην Ιθάκα της Νέας Υόρκης.
Γεώργιος Παπαδόπουλος (1925-2017)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Λάσα στις 12 Μαΐου 1925. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε δίπλωμα παιδαγωγικής από το Διδασκαλικό Κολέγιο Μόρφου (1945), πτυχίο ιατρικής από την Ιατρική Σχολή Αθηνών (1951) και διδακτορικό στην ιατρική από την ίδια σχολή (1954). Εργάστηκε ως ιατρός.
Ήταν νυμφευμένος με την Ανδρούλα Κούντουρου και είχε 2 κόρες. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 2017.

Πολιτική διαδρομή

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ).
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με τον ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας.
1974 Καουπολικάν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καουπολικάν είναι άγνωστα.
Γλώσσα Κάσκα (Καναδάς)

Περιγραφή

Η περιοχή όπου χρησιμοποιείται η γλώσσα είναι κυρίως στο βόρειο τμήμα της Βρετανικής Κολούμπια και στο νοτιοανατολικό Γιούκον. Στις περιοχές αυτές υπάρχουν διάσπαρτες κοινότητες οι οποίες χρησιμοποιούν την γλώσσα αυτή, η οποία διαθέτει 8 διαλέκτους όπου όλες έχουν παρόμοια προφορά και εκφραστικούς όρους. 
Στην περιοχή Ουάτσον Λέικ η ομώνυμη πόλη ιδρύθηκε το 1942 μαζί με την ολοκλήρωση αυτοκινητοδρόμου στην περιοχή, κάτι που επηρρέασε αρνητικά την γλώσσα και οδήγησε σε σταδιακή απώλεια της.
Γράφεται με το σύστημα της λατινικής γραφής, ενώ διδάσκεται και στα σχολεία των περιοχών όπου ζουν οι Κάσκα Ντένα. Ωστόσο απειλείται άμεσα με εξαφάνιση λόγω του μικρού συνολικού αριθμού ομιλητών της, ενώ χρησιμοποιείται κυρίως από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, καθώς οι νεότεροι δεν αποκτούν την ίδια ευχέρεια μια και στα σπίτια τους ομιλείται κυρίως η αγγλική.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1969-1970

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1969-70 ήταν το 11ο το οποίο διεξήχθη υπό μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 7η φορά και 10η συνολικά στην ιστορία του, ολοκληρώνοντας την περίοδο με 8 βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη ΑΕΚ.
Αλνταΐρ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1965 στην Βραζιλία και ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 από την Φλαμένγκο.Το 1989 μεταπήδησε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Μπενφίκα.Ύστερα από ένα χρόνο παραμονής στους Αετούς της Λισαβώνας αποκτήθηκε από την Ρόμα,όπου έμεινε μέχρι το 2003 μετρώντας συνολικά 415 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήνματος,όντας 4ος σε συμμετοχές όλων των εποχών και πρώτος ξένος.Με την ομάδα της Ρώμης πανηγύρισε την κατάκτηση ενός Κυπέλλου το 1991.ενός πρωταθλήματος το 2001 και ενός Σούπερ Καπ την ίδια χρονιά.Μάλιστα από το 1998 μέχρι το 2003 διετέλεσε αρχηγός της ομάδας.
Μετά την αποδέσμευσή του από την ΑΣ Ρόμα αγωνίστηκε για μια σεζόν στην Τζένοα και στη συνέχεια αγωνίστηκε για λίγο στην βραζιλιάνικη Ρίο Μπράνκο όπου και έκλεισε προσωρινά την πλούσια καριέρα του για να επιστρέψει στους αγωνιστικούς χώρους το 2007 για λογαριασμό της μαλτέζικης Μουράτα.

Εθνική Ομάδα

Ο Αλνταΐρ έχει συνολικά 93 συμμετοχές με το εθνόσημο.Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 1989 και έδωσε τον τελευταίο του αγώνα το 2000.Συμμετείχε με την Εθνική Βραζιλίας τρεις φορές σε τελικά του Μουντιάλ,άλλες τρεις φορές στην τελική φάση του Κόπα Αμέρικα ,καθώς και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1997 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
2858 Καρλοσπόρτερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καρλοσπόρτερ είναι άγνωστα.
Ω-Κλαιρ Άρης ΦΚ

Ιστορικό

Η ομάδα ιδρύθηκε το 2009 από τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Γκρεγκ Σαλιάρα, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός επιτυχημένου ποδοσφαιρικού εμπορικού οίκου στην πόλη Ω-Κλαιρ. Της έδωσε το όνομα "Άρης" προς τιμή της αγαπημένης του ελληνικής ομάδας, του Άρη Θεσσαλονίκης, γι' αυτό έχει παρόμοια χρώματα και έμβλημα.
Αμέσως, εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Μεσοδυτικών πολιτειών (Midwest Division) της National Premier Soccer League, στο οποίο έδωσε το πρώτο ματς στις 31 Μαΐου 2009, χάνοντας με 0-5 από τους γειτονικούς "Madison 56ers". Την πρώτη σεζόν δεν έκανε ούτε μία νίκη και τερμάτισε στην προτελευταία θέση. Τα επόμενα χρόνια τερμάτισε στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας, χωρίς να προκριθεί στα πλέιοφ.
Έμβλημα του Τόγκο

Το έμβλημα του Τόγκο καθιερώθηκε τον Απρίλιο του 1980.
Στο εθνόσημο υπάρχουν δύο κόκκινα λιοντάρια, που συμβολίζουν τη γενναιότητα των κατοίκων. Το βέλος και το τόξο ζητούν επαγρύπνηση από όλους τους πολίτες και ενεργοποίηση για την προστασία των πολιτικών ελευθεριών του έθνους. Ανάμεσα στα λιοντάρια υπάρχει ένας χρυσός θυρεός με τα αρχικά RT (=République Togolaise, Δημοκρατία του Τόγκο). Η Σημαία του Τόγκο παρουσιάζεται δύο φορές από επάνω.
Στην κορδέλα αναγράφονται στα γαλλικά οι λέξεις "Union, Paix, Solidarite" (Ενότητα, Ειρήνη, Αλληλεγγύη). Παλαιότερα, στη θέση τους βρίσκονταν οι λέξεις "Travail, Liberté, Patrie" (Εργασία, Ελευθερία, Πατρίδα).
ISO 8859-7

Windows-1253

Η κωδικοποίηση των χαρακτήρων είναι σχεδόν ίδια με την κωδικοποίηση Windows-1253. Η βασική διαφορά στα γράμματα είναι η θέση του τονούμενου κεφαλαίου άλφα το οποίο βρίσκεται (στα Windows-1253) στη δεκαεξαδική θέση "A2". Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται σε αυτόν τον χαρακτήρα διαφορετικό σύμβολο (το σημάδι της παραγράφου ή ένας σκέτος τόνος), όταν επιλεγεί διαφορετική κωδικοποίηση, ενώ τα υπόλοιπα γράμματα εμφανίζονται κανονικά.
Αμπντούλ Ραζαγκί Καμαρά

Βιογραφία

Ο Αμπντούλ Ραζαγκί Καμαρά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της ΟΣ Φιβ, ομάδα της ομώνυμης συνοικίας της Λιλ. Έχοντας εντοπιστεί σε ηλικία 14 ετών από την Σταντ Ρενναί, κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας U-17 στο τέλος της σεζόν 2006-2007. Συμμετέχοντας στην αποστολή της Γαλλίας που θα λάμβανε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο της αντίστοιχης ηλικιακής κατηγορίας, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης στον πάγκο της ομάδας.
Θύμα σοβαρού τραυματισμού στη διάρκεια της σεζόν, κατάφερε ωστόσο να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με την Σταντ Ρενναί. Στο τέλος της σεζόν, αν και δεν αγωνιζόταν ως βασικός, συμμετείχε στην νίκη της Σταντ Ρενναί στο Κύπελλο Γκαμπαρντελά.
Αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα για την Λιγκ 1 στις 30 Μαΐου 2009 απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Στις 3 Αυγούστου 2009, παραχωρήθηκε δανεικός για μια σεζόν στην Βαν ΟΚ και στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας απέναντι στην Σατορού. Στις 9 Ιανουαρίου 2011, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Σταντ Ρενναί, στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, απέναντι στην ΑΣ Κάννες (7-0). Ο Καμαρά σημείωσε το έβδομο και τελευταίο τέρμα της αναμέτρησης.
Στις 30 Αυγούστου 2011, μεταγράφηκε στην ΦΚ Σοσό με την οποία και υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2013, παραχωρήθηκε δανεικός με οψιόν αγοράς έως το τέλος της σεζόν στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης.
Τον Δεκέμβριο του 2011, ο Καμαρά κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας για μια προετοιμασία ενόψει του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2012 προτού κληθεί να συμμετάσχει σε αυτή την διοργάνωση.
Τεχνητό μάρμαρο

Το τεχνητό μάρμαρο ή τεχνομάρμαρο είναι εμφανές έγχρωμο σκυρόδεμα ενισχυμένο με πολυεστερικές ίνες που βγαίνει σε πολλά χρώματα και σχέδια.
Τα πρώτα τεχνητά μάρμαρα κατασκευάζονταν από συμπίεση θρυμμάτων μαρμάρων και τσιμεντοειδές συγκολλητικού υλικού σε μεγάλους όγκους, η επεξεργασία τους ήταν η ίδια με τα φυσικά. Σήμερα στην κατασκευή τους χρησιμοποιούνται ρητίνες, πληρωτικό υλικό και χρωστικές ουσίες. 
Το τεχνητό μάρμαρο παράγεται σε καλούπια και έχει καλύτερη ομοιομορφία από το φυσικό. Χρησιμοποιείται όπως και το φυσικό στην πλακόστρωση δαπέδων και επένδυση τοίχων κτιρίων, στην πλακόστρωση εξωτερικών χώρων, σε επένδυση τζακιών και άλλες χρήσεις. Ευρεία είναι η χρήση του σε πάγκους μπάνιου και κουζίνας. 
Τεχνητά μάρμαρα χρησιμοποιούνται και στην αρχαιολογία στην συντήρηση αγαλμάτων και μνημείων. Με τεχνητό μάρμαρο έχει κατασκευαστεί εκμαγείο της δυτικής ζωφόρου του Παρθενώνα .
Tanki Online

Το Tanki Online (ρωσικά: Танки Онлайн) είναι διαδικτυακό, πολλών παικτών και ελεύθερο βιντεοπαιχνίδι που δημιουργήθηκε από την AlternativaPlatform, η οποία εδρεύει στη Ρωσία.

Περιγραφή

Οι παίκτες αγωνίζονται με ένα τεθωρακισμένο όχημα, όπου ανταγωνίζονται με άλλους παίκτες σε διάφορες λειτουργίες, όπως οι Capture the Flag, Control Points, Deathmatch, Team Deathmatch και Juggernaut. Το παιχνίδι διαθέτει τους κρυστάλλους ως νόμισμα εντός του παιχνιδιού, τους οποίους μπορούν να κερδίσουν από αγώνες, μικροσυναλλαγές και χρυσά κουτιά που πέφτουν περιοδικά σε μάχες. Τα χρυσά κιβώτια και εμπορευματοκιβώτια μπορούν επίσης να κερδηθούν μέσω μικροσυναλλαγών και από ολοκληρώσεις συναλλαγών. Αυτά εξαργυρώνονται με την αγορά διαφόρων όπλων για το τεθωρακισμένο όχημα. Επίσης, οι παίκτες έχουν την δυνατότητα να προσθέσουν φίλους.
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1973-76

Tο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1973-1976, το οποίο αποκλήθηκε και "1ο μεταπολεμικό Βαλκανικό Κύπελλο" μιας και οι διοργανώσεις του 1946, 1947 και 1948 δεν θεωρήθηκαν συνέχεια των προπολεμικών, ξεκίνησε με σκοπό την αναβίωση της προπολεμικής επιτυχημένης διοργάνωσης. Όμως, η έλλειψη μεγάλου ενδιαφέροντος (δύο από τις έξι χώρες απέσυραν τη συμμετοχή τους) και η δυσκολία εξεύρεσης ημερομηνιών είχαν ως αποτέλεσμα η διοργάνωση να διαρκέσει πάνω από 3,5 χρόνια και τελικά να εξελιχθεί σε αγγαρεία για τις ομάδες που πήραν μέρος. Ο εναρκτήριος αγώνας έγινε στις 18 Απριλίου 1973, άλλοι δυο αγώνες έγιναν το 1974, ένας αγώνας έγινε το 1975 και οι δύο τελικοί έγιναν το 1976, στις 12 Μαΐου και 28 Νοεμβρίου. Υπήρξε η πιο μακροχρόνια βαλκανική ποδοσφαιρική διοργάνωση, αφού για να ολοκληρωθεί χρειάστηκαν 3 χρόνια, 7 μήνες και 10 ημέρες.
Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Βουλγαρία.