google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωακείμ Πάριος

Βίος

Ο Ιωακείμ Πάριος γεννήθηκε γύρω στα 1730 στην Πάρο. Τα πρώτα του γράμματα πιθανώς να τα έμαθε κοντά σε κάποιον ιερέα ή σε κάποιο από τα μοναστήρια του νησιού. Στη συνέχεια μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για ευρύτερες σπουδές.

Σχολάρχης της Μεγάλης του Γένους Σχολής

Γύρω στα 1753 εντάσσεται στο διδακτικό προσωπικό της Μεγάλης του Γένους Σχολής, και στα 1763, κατά τον Μηνά Χαμουδόπουλο στα 1765, αναλαμβάνει της Σχολαρχεία της Σχολής. Υπήρξε οπαδός του Αριστοτέλη και έτσιεισήγαγε τα συγγράμματα του Σταγειρίτη φιλοσόφου στη Σχολή. Στη Σχολή διδάσκει μέχρι το 1767΄ή μέχρι το 1775, οπότε και έγινε Μητροπολίτης.

Μητροπολίτης Αγχιάλου

Στην διάρκεια της ποιμαντορίας του ιδρύει σχολεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα, ενώ στις 4 Αυγούστου διορίζεται έφορος της Μεγάλης του Γένους Σχολής.

Μητροπόλίτης Κυζίκου

Τον Σεπτέμβριο του 1794 τοποθετείται στη Μητρόπολη Κυζίκου, όταν ο Κυζίκου Αγάπιος που πέθανε στο μεταξύ, αποδείχθηκε καταχραστής των οικονομικών της έδρας του και κρίθηκε ως πιο κατάλληλος για να τα διευθετήσει ο Ιωακείμ. Το 1806 διορίσθηκε Έφορος της Σχολής της Ιεράς Μονής του Προφήτη Ηλία Σαντορίνης. Στις 14 Μαΐου 1806 παραιτείται από τον Μητροπολιτικό θρόνο επικαλούμενος λόγους υγείας αλλά και τοπροχωρημένοτης ηλικίας του. Πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη και αναλαμβάνει την εποπτεία της Κιβωτού του λεξικού της Ελληνικής γλώσσας.

Συγγραφικό-εκδοτικό έργο

Στα 1774 συντάσσει τον βίο και την ασματική ακολουθία του νεομάρτυρα Αντωνίου και εκδίδεται το 1776 στην Μόσχα με τον τίτλο,Κανών και βίος του νέου μάρτυρος Αντωνίου του Αθηναίου. Για τιςδιάφορες εκπαιδευτικές ανάγκες συντάσσει και βιβλία φιλοσοφίας,θεολογίας,εγχειρίδια γραμματικής ηθικής,κατηχήσεως.Του ανατίθεται η σύνταξη και διαφόρων σιγιλλίων Πατριαρχικών. Το 1804 του ανατίθεται η εποπτεία του ελληνικού λεξικού της Κιβωτού
Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης

Γενικά

Η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ) είναι μια ελληνική μη κυβερνητική οργάνωση, που ιδρύθηκε το Σεπτέμβρη του 1981 Σύμφωνα με τις αρχές τις στοχεύει στην αλληλεγγύη με τα κινήματα των λαών της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής και όλων των άλλων λαών που αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, για την εθνική τους ανεξαρτησία και κυριαρχία, για την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Δομή

Έχει 23μελές Προεδρείο και 11μελή Γραμματεία. Η ΕΕΔΔΑ συνεργάζεται με αντίστοιχες οργανώσεις που έχουν ανάλογους στόχους στις χώρες όπου δουλεύει και συντονίζει τις προσπάθειές της για την επίτευξη των στόχων της και με μια σειρά μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Είναι μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Αλληλεγγύης με τους Λαούς της Ασίας και της Αφρικής AAPSO και του Τμήματος Δημόσιας Ενημέρωσης-Τμήμα ΜΚΟ του ΟΗΕ.Ειναι επίσης μέλος της Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής των ΜΚΟ για την Παλαιστίνη που τελεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Συμμετέχει στο Δίκτυο των ΜΚΟ της Υποεπιτροπής του ΟΗΕ για τις Φυλετικές Διακρίσεις

Δράση

Διοργανώνει και συμμετέχει σε συνέδρια, συναντήσεις, διαλέξεις, συγκεντρώσεις, πολιτικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πορείες, διαβήματα, κινητοποιήσεις, αποστολές εθελοντών κλπ., τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Με τη συνεργασία όλων των τμημάτων και για την καλύτερη ενημέρωση και τη διάδοση του έργου της, η ΕΕΔΔΑ εκδίδει τρίμηνο περιοδικό, με τίτλο "Διεθνής Αλληλεγγύη".
Έχει διοργανώσει δραστηριότητές
1.Ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γιουγκοσλαβία
2.Στο Σαλβαδόρ 2001 για να βοηθήσει στο χτίσιμο σχολείων σε μια από τις πιο φτωχές γειτονιές της χώρας.
3.Για στήριξη του ένοπλου κινήματος της Κολομβίας με άμεση πολιτική υποστήριξη και οικονομική βοήθεια. Ενισχύοντας τις αντάρτικες ομάδες των FARC-EP.
4.Για τους λαϊκούς αγώνες στηνΤυνησίαενάντια στο καθεστώς τουΜπεν Αλίκ.α
5.αλληλεγγύης για του μετανάστες που βρίσκονται στην χώρα.
Επίσης έχει διοργανώσει δραστηριότητες και εκδηλώσεις με άλλες οργανώσεις όπως η One Earth γα την Παλαιστίνη
Φέλιξ Γιακόμπι

Βιογραφία

Ο Γιακόμπι είναι ιδιαίτερα γνωστός ανάμεσα στους κλασσικούς μελετητές για το έργο του Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών (Fragmenta Graecorum Historicorum), μια συλλογή κειμενικών αποσπασμάτων αρχαίων Ελλήνων ιστορικών.
Γεννήθηκε στο Μαγδεβούργο. Απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο του Κιέλου κατά τη διάρκεια της Gleichschaltung, της διαδικασίας με την οποία το ναζιστικό κόμμα πήρε τον ολοκληρωτικό έλεγχο της γερμανικής κοινωνίας. 
Ο Γιακόμπι ήταν ένας από τους λίγους Εβραίους υποστηρικτές του Χίτλερ. Μάλιστα το 1933 προέβη στην παρακάτω δήλωση και ταυτόχρονα σύγκριση:
Ως Εβραίος βρίσκομαι σε δύσκολη θέση. Μα ως ιστορικός έχω μάθει να μη βλέπω τα γεγονότα από μια μόνο οπτική γωνία. Στηρίζω με την ψήφο μου τον Αδόλφο Χίτλερ από το 1927 και είμαι ευτυχής που αυτό το έτος θα δώσω διάλεξη για τον Οκταβιανό Αύγουστο. Διότι ο Αύγουστος είναι η μόνη προσωπικότητα της παγκόσμιας ιστορίας που μπορεί να συγκριθεί με τον Αδόλφο Χίτλερ.
Πέθανε στο Βερολίνο.
Χιλδέριχος Γ΄

Υπόβαθρο

Από τη βασιλεία του Δαγοβέρτου Α΄ (629-634), η εξουσία των Μεροβίγγειων βασιλιάδων σταδιακά περιορίστηκε σε τελετουργικό ρόλο, ενώ την πραγματική εξουσία στο Φραγκικό βασίλειο την ασκούσαν οι μαγιορδόμοι. Το 718, ο Κάρολος Μαρτέλος συνδύασε τους ρόλους του μαγιορδόμου της Νευστρίας και της Αυστρασίας, ισχυροποιώντας έτσι τη θέση του ως τον πιο ισχυρό άντρα στην Φραγκία. Μετά το θάνατο του βασιλιά Θευδέριχου Δ΄ το 737, ο θρόνος παρέμεινε κενός, και ο Κάρολος Μαρτέλος έγινε ντε φάκτο βασιλιάς.
Μετά το θάνατο του Κάρολου το 741, ο Καρλομάν και ο Πεπίνος, γιοι του από ην πρώτη του γυναίκα Ροτρούδη, έγιναν συν-κύριοι του παλατιού. Όμως, σύντομα ήρθαν αντιμέτωποι με εξεγέρσεις από τον νεότερο ετεροθαλή αδελφό τους Γκρίφο και τον γαμπρό τους Οντίλο. Οι εξεγέρσεις αυτές μπορεί να έπαιξαν ρόλο στην απόφασή τους το θρόνο να πάρει Μεροβίγγειος βασιλιάς μετά από 6 χρόνια που ήταν κενός, για να ενισχύσουν τη νομιμοποίηση της βασιλείας τους.
Μπυτ-ω-Κάιγ

Η Μπυτ-ω-Κάιγ (γαλλ. Butte-aux-Cailles) είναι συνοικία του Παρισιού η οποία βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του 13ου Δημοτικού Διαμερίσματος.

Ιστορία

Αρχικώς, επρόκειτο για έναν λόφο ο οποίος ήταν καλυμμένος από λιβάδια και δάση, ενώ βρίσκονταν χτισμένοι αρκετοί ανεμόμυλοι και επιτηρούσε τον ποταμό Μπιέβρ από ύψος 62 μέτρων. Η Μπυτ-ω-Κάιγ οφείλει την ονομασία της στον Πιέρ Κάιγ, ο οποίος την αγόρασε το 1543.
Κατά τον 17ο αιώνα, πραγματοποιείτο εξορυκτική εκμετάλλευση του ασβεστόλιθου, όμως οι ποικίλες βιομηχανικές δραστηριότητες καθώς χρησιμοποιούσαν το νερό του Μπιέβρ, όπως οι χρωματουργίες, οι βυρσοδεψίες, τα καθαριστήρια, ακόμη και τα κρεοπωλεία, καθιστώντας την συνοικία ιδιαιτέρως ανθυγιεινή.
Τη διετία 1784-1785, το τείχος των αρχιτελώνηδων χτίστηκε στο νότιο τμήμα του λόφου, στην τοποθεσία του σημερινού Boulevard Auguste-Blanqui, τοποθετώντας, πλέον, την Μπυτ-ω-Κάιγ στην είσοδο της πόλης.
Το 1860, η Μπυτ, η οποία ανήκε, τότε, στην κοινότητα του Ζεντιγί, προσχώρησε στα εδάφη του Παρισιού που προσάρτησε μερικώς ή ολοκληρωτικά γειτονικές κοινότητες.
Από το 1828 έως το 1910, ο Δήμος του Παρισιού ξεκίνησε έργα υπογειοποίησης του Μπιέβρ, ενώ η Μπυτ έλαβε σταδιακά την σημερινή της μορφή στις αρχές του 20ού αιώνα, παραμένοντας ένα χωριό του περασμένου αιώνα στην καρδιά του Παρισιού. Η ιδιαιτερότητα αυτή οφείλεται στα λατομεία ασβεστόλιθου που δεν επιτρέπουν την δόμηση, μέχρι σήμερα, βαρέων κτιρίων. Ωστόσο, το σύνολο σχεδόν των ρηγμάτων που είχαν προκληθεί από την εξόρυξη έχουν σφραγιστεί ή επιχωματωθεί. Έτσι, τα λατομεία είναι ιδιαιτέρως απρόσιτα στους κατάφιλους.
Αιματολογία

Η Αιματολογία είναι ένας ιδιαίτερος κλάδος της ιατρικής επιστήμης που κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι το αίμα, τόσο στη φυσιολογική του, όσο και την παθολογική του κατάσταση. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικότερα μετά την εφεύρεση του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου η ιατρική ειδικότητα της αιματολογίας έχει καταλάβει προνομιούχο θέση μεταξύ άλλων ειδικοτήτων.
Η Αιματολογία μελετώντας την μορφολογία και φυσιολογία  των κυττάρων του αίματος κατάφερε αφενός μεν να προσδιορίσει τον τόπο παραγωγής και καταστροφής των αιμοσφαιρίων, όσο επίσης, το σημαντικότερο, να προσδιορίσει αρκετό αριθμό νοσημάτων που έχουν ως αιτία αιματοπάθειες οφειλόμενες σε διαταραχές των παραπάνω κυττάρων, ή ακόμα και στην αντιμετώπιση αιμορραγικών παθήσεων, παθήσεων που συνοδεύονται με αιμορραγία. Στις αιματοπάθειες περιλαμβάνονται οι περισσότερο γνωστές, αναιμίες, πολυερυθραιμίες, λευχαιμίες, κ.ά.

Συνέπεια των προσδιορισμών αυτών ήταν η εφαρμογή ακριβέστερων θεραπευτικών αγωγών και ταυτόχρονα η ταχύτατη ανάπτυξη των εργαστηριακών εξετάσεων και εφαρμογής νέων μεθόδων έρευνας.
Στα πεδία μελέτης της αιματολογίας υπεισέρχονται και άλλα πεδία όπως της βιοχημείας, ιστολογίας, κυτταρολογίας, ανοσοπαθολογίας κ.ά., γεγονός που καθιστά την ειδικότητα αυτή ιδιαίτερα αξιόλογη στη θεραπευτική, με ευρύτατο φάσμα ερευνών.
Λουδοβίκος Α΄ του Σαλόν-Αρλαί

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Αρλαί και της Μαργαρίτας των Μέλλο, κόρης του Ντρέ Δ΄ κυρίου του Σατώ-Σινόν & Σαιντ-Ερμίν.
Το 1362 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τον αδελφό του: ο Ούγος Β΄ έλαβε το Αρλαί και ο Λουδοβίκος Α΄ την κυριότητα του Αργκέλ (Arguel) & Τσιουζώ (Ciuseaux).
Συμμετείχε στη Σταυροφορία του 1366, που οργάνωσε ο Αμεδαίος ΣΤ΄ κόμης της Σαβοΐας για να συνδράμει τον 2ο εξάδελφό του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Απεβίωσε κοντά στη Μεσημβρία. Το 1388 απεβίωσε ο Ούγος Β΄ άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκου Α΄, ο Ιωάννης Γ΄ ως κύριος του Αρλαί.
Ουσμάνι Ισούφι Μαϊγκά

Προφίλ

Γεννήθηκε το 1946 στο Γκάο και διορίστηκε πρωθυπουργός του Μάλι στις 29 Απριλίου του 2004.
Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στην Ουκρανία και στη συνέχεια στις ΗΠΑ. Εργάστηκε , μεταξύ άλλων, στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών.
Το 2002-2004 χρημάτισε  Υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού, έπειτα υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια υπουργός Μεταφορών. Ως υπουργός Αθλητισμού οργάνωσε με επιτυχία το 2002 το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του ποδοσφαίρου, εκείνη τη χρονιά.
Παραιτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007 και μία ημέρα μετά, διορίστηκε αντικαταστάτης του ο Μοντιμπό Σιντιμπέ.
Πλώρη

Λαογραφία

Χαρακτηριστική εν προκειμένω είναι και η ελληνική δημώδης έκφραση που συνηθίζεται σε παράλια μέρη: «Αλάργα! από πλώρη καραβιού κι από κώλο μουλαριού».
Αραμπέσκ (μπαλέτο)

αραμπέσκ(Γαλλικά:[aʁabɛsk]  κυριολεκτικά “Σε αραβική μόδα”) στον χορό,και ειδικότερα στο μπαλέτο,είναι μία θέση του σώματος στην οποία ο χορευτής στέκεται στο ένα πόδι-το βοηθητικό πόδι-με το άλλο πόδι-το ενεργητικό- turned out (γυρισμένο προς τα έξω) και εκτεινόμενο πίσω από το σώμα,με τα δύο πόδια τεντωμένα.Στο κλασσικό μπαλέτο,η arabesque μπορεί να εκτελεστεί με το βοηθητικό πόδι en pointe ή demi pointe ή με το πέλμα επίπεδο στο πάτωμα.
Το ενεργητικό πόδι μπορεί να ακουμπά το πάτωμα σε tendu-πίσω μία arabesque par terre-ή μπορεί να είναι ανυψωμένο.Οι συχνές γωνίες ανύψωσης του σηκωμένου ποδιού είναι οι 45°- à demi hauteur- και οι 90°-à la hauteur.Όταν η γωνία ξεπερνά κατά πολύ τις 90° και ο κορμός του σώματος κλίνει προς τα εμπρός για να εξισορροπήσει το ενεργητικό πόδι,η θέση ονομάζεται arabesque penchée. Τα χέρια μπορούν να κρατιούνται σε διάφορες  θέσεις.
Οι Αραμπέσκ περιγράφονται από την οπτική γωνία του χορευτή,υπό τους όρους των σταδίων αναφοράς σημείων που χρησιμοποιούνται στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Δουλοπαροικία

Η δουλοπαροικία ήταν η κοινωνική κατάσταση πολλών αγροτών κάτω από τη φεουδαρχία, ειδικά όσον αφορά τη χωροδεσποτεία. Ήταν μια κατάσταση δουλείας, που αναπτύχθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στην Ευρώπη και σε ορισμένες χώρες συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα.
Οι δουλοπάροικοι οι οποίοι δούλευαν σε ένα αγρόκτημα ήταν υποχρεωμένοι να εργαστούν για τον χωροδεσπότη στον οποίο ανήκε αυτή η γη, και σε αντάλλαγμα λάμβαναν από αυτόν προστασία, δικαιοσύνη, καθώς και το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται ορισμένα χωράφια του φέουδου για τη δική τους επιβίωση. Οι δουλοπάροικοι συχνά εξαναγκάζονταν να εργαστούν όχι μόνο στα χωράφια του άρχοντα, αλλά και στα ορυχεία, τα δάση και τους δρόμους του. Το αρχοντικό αποτέλεσε τη βασική μονάδα της φεουδαρχικής κοινωνίας, και ο χωροδεσπότης και οι δουλοπάροικοί του ήταν δεσμευμένοι νομικά, οικονομικά, και κοινωνικά. Οι δουλοπάροικοι αποτελούσαν τη χαμηλότερη κοινωνική τάξη της φεουδαρχικής κοινωνίας.
Η πτώση της δουλοπαροικίας στη Δυτική Ευρώπη έχει ορισμένες φορές αποδοθεί στην Μαύρη Πανώλη, η οποία έφτασε στην Ευρώπη το 1347, αν και η πτώση είχε αρχίσει πριν από την ημερομηνία αυτή. Μετά την Αναγέννηση, η δουλοπαροικία έγινε όλο και πιο σπάνια στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αντίθετα όμως έγινε πιο διαδεδομένη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όπου ήταν προηγουμένως λιγότερο συχνή (το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «ύστερη δουλοπαροικία»).
Στην Ανατολική Ευρώπη, ο θεσμός συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Στην Αυστριακή Αυτοκρατορία η δουλοπαροικία καταργήθηκε το 1781, η αγγαρεία ωστόσο συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1848. Στη Ρωσία η δουλοπαροικία καταργήθηκε το 1861. Στη Φινλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία δεν υπήρχε δουλοπαροικία, καθώς δεν εγκαθιδρύθηκε ποτέ φεουδαρχικό σύστημα. Ωστόσο, θεσμοί παρόμοιοι με τη δουλοπαροικία υπήρχαν τόσο στη Δανία (ο θεσμός "stavnsbånd", 1733 - 1788) και την υποτελή της Ισλανδία (ο πιο περιοριστικός θεσμός "vistarband", από το 1490 μέχρι το 1894).
Η Συμπληρωματική Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1956 για την Κατάργηση της Δουλείας απαγορεύει τη δουλοπαροικία, ως μορφή δουλείας.
Γιώργος Φωτάκης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Ομόνοια Καλαμάτας, επαγγελματίας έγινε στον ΠΑΟΚ (1998-99) χωρίς να πραγματοποιήσει επίσημη συμμετοχή αγωνιζόμενος για πρώτη φορά σε επαγγελματικό επίπεδο στην Καλλιθέα (1999-2000 στη Β' Εθνική), από την οποία αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 2000 για να ενταχθεί στο Αιγάλεω.
Με την αθηναϊκή ομάδα αναδείχθηκε ως ένας από τους καλύτερους μέσους της Α' Εθνικής. Την περίοδο 2004-05 αγωνίσθηκε ως βασικός με το Αιγάλεω στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όμως την επόμενη (2005-06) έπεσε σε δυσμένεια προσπαθώντας να μετεγγραφεί στο εξωτερικό, αλλά η μετακίνησή του στη σκωτσέζικη Κιλμάρνοκ ακυρώθηκε και τελικά υπέγραψε στη Λάρισα, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο του 2007. Το καλοκαίρι του 2009 επέστρεψε στην ομάδα από όπου ξεκίνησε, τον ΠΑΟΚ όπου παρέμεινε τέσσερα χρόνια, καθιερώθηκε ως βασικός και ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές στο πρωτάθλημα.
Τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε στην τουρκική Σανλιούρφασπορ, από την οποία αποχώρησε τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Έναν μήνα αργότερα, τον Ιανουάριο του 2014, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Ατρόμητο Αθηνών, στον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους, όμως έξι μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2014 αποχώρησε.
Τον Αύγουστο του 2014 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του με την ομάδα του Παναιτωλικού, όπου παρέμεινε για έναν χρόνο. Τον Φεβρουάριο του 2016 ήρθε σε συμφωνία με τον Πανθρακικό, υπογράφοντας συμβόλαιο εξάμηνης συνεργασίας. Το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε από την [[Παναχαϊκή Γ.Ε. Το 2018 αποχώρησε από την Παναχαϊκή.

Στις εθνικές ομάδες

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2009 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον του Λουξεμβούργου (2-1), για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 2010. Έλαβε μέρος στην τελική φάση του Euro 2012, όπου συμμετείχε σε δύο αγώνες. Συνολικά έχει αγωνιστεί 13 φορές και έχει σημειώσει δύο τέρματα.
Έχει επίσης κληθεί στην εθνική Ελπίδων και στην ολυμπιακή ομάδα, παίρνοντας μέρος στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004.
Τζοβάνι των Μεδίκων, καρδινάλιος

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Ελεονόρας Αλβάρεζ ντε Τολέδο, κόρης του Πέδρο μαρκήσιου της Βιλαφράνκα και αντιβασιλιά της Νάπολης.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος Α΄ προωθήθηκε σε πολιτική και στρατιωτική καριέρα, ενώ ο Τζοβάνι σε εκκλησιαστική. Τον ζωγράφισε ο Άνιολο Μπροντσίνο ως βρέφος και μερικά έτη αργότερα ζωγράφισε την Ελεονόρα Αλβάρεζ με ένα ακόμη πρόσωπο, που μάλλον είναι ο Τζοβάνι. Αφού τοποθετήθηκε ως αρχιεπίσκοπος Πίζας, μετά έγινε καρδινάλιος στη Σάντα Μαρία ιν Ντομνίκα από τον πάπα Πίο Δ΄ στο εκκλησιαστικό συμβούλιο το 1560, αν και ήταν 16 ετών.
Μάλλον έπασχε ήδη από φυματίωση· δύο έτη μετά στο Λιβόρνο ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε. Ήταν 18 ετών. Λίγες ημέρες αργότερα η μητέρα του και ο αδελφός του Γκαρτσία επίσης απεβίωσαν από ελονοσία (1562). Αιώνες αργότερα ένας μύθος δημιουργήθηκε ότι ο Τζοβάνι και ο Γκαρσία δολοφονήθηκαν, αλλά πρόσφατες εκταφές δεν βρήκαν σημάδια βίας και έδειξαν ότι απεβίωσαν από ελονοσία.
Ο πατέρας του το επόμενο έτος απέκτησε ένα (νόθο) γιο, που τον ονόμασε επίσης Τζοβάνι.
Ιωάννης Μελετόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1903 και εργάστηκε αρχικά ως δικηγόρος. Καταγόταν από ιστορική και πλούσια οικογένεια του λιμανιού. Πατέρας του ήταν ο μελετητής της πειραϊκής ιστορίας, Αλέξανδρος Μελετόπουλος. Ο ίδιος ο Ιωάννης επιδόθηκε στην ιστοριογραφία. Οργάνωσε το Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο των Αθηνών και συνετέλεσε στην ίδρυση του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδας.
Ανάμεσα στα άλλα τιμήθηκε από το Ιστορικό Αρχείο Πειραιώς.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 77 ετών στις 12 Αυγούστου 1980 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά.
Μύθος (κόμικς)

Ο Μύθος είναι ελληνική σειρά κόμικς, δημιούργημα του Κώστα Φραγκιαδάκη. Πρωταγωνιστής είναι ο "Μύθος ο Αρκάδιος", ένας άντρας αγνώστων στοιχείων που περιπλανιέται στην αρχαία Ελλάδα και ζει διάφορες περιπέτειες. Η σειρά συνδυάζει στοιχεία ιστορίας, μυθολογίας αλλά και επιστημονικής φαντασίας.

Κυκλοφορία

Το πρώτο τεύχος - άλμπουμ της σειράς κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2005 από την εκδοτική Κόμπρα Πρες, με πενήντα ασπρόμαυρες σελίδες και έγχρωμο εξώφυλλο. Η σειρά είχε συχνή, σχεδόν μηνιαία κυκλοφορία των νέων ιστοριών, πράγμα ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα και για το μέγεθος της δουλειάς, δεδομένου και του ότι ήταν δημιουργία ενός μόνο ανθρώπου. Η κυκλοφορία συνεχίστηκε μέχρι και το 6ο τεύχος (το οποίο ήταν όλο έγχρωμο) όταν και διακόπηκε και ο τίτλος μεταφέρθηκε στην εκδοτική Ψυχής τα Λαμπυρίσματα. Εκεί συνεχίζεται ο 2ος πια κύκλος της σειράς, με αραιότερη όμως συχνότητα απ' ό,τι πριν. Στον 2ο κύκλο ο Φραγκιαδάκης συνεργάζεται στο κείμενο με τον συγγραφέα Νεκτάριο Χρυσσό.
Ρουζ

Το Ρουζ είναι ένα καλλυντικό για τον χρωματισμό των μάγουλων σε διαφορετικές αποχρώσεις. Εφαρμόζεται ως σκόνη ή κρέμα.
Το ρουζ γενικά αποτελείται από μια κόκκινη χρωματισμένη σκόνη με βάση ταλκ που εφαρμόζεται με ένα πινέλο στα μάγουλα για να τα τονίσει. Ο χρωματισμός είναι συνήθως είτε τα πέταλα του safflower, είτε ένα διάλυμα καρμίνης σε υδροξείδιο του αμμωνίου. Μια παραλλαγή με βάση την κρέμα είναι η σκούδα, ένα άχρωμο μείγμα αλλοξάνης με κρύα κρέμα, το οποίο επίσης χρωματίζει το δέρμα.
Σήμερα, το ρουζ είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για όλα τα χρώματα. Δεν χρησιμοποιείται συνήθως για την αναγνώριση κραγιόν, ωστόσο, ορισμένοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον όρο για να αναφερθούν στο κόκκινο χρώμα του προϊόντος.
Παύλος Γερουλάνος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Μαρίνου Γερουλάνου, αυλάρχη της βασίλισσας Άννας Μαρίας, και της Αιμιλίας Καλλιγά, αρχαιολόγου και προέδρου του Μουσείου Μπενάκη. Νονοί του είναι οι θείοι του Παύλος και Ανδρέας Καλλιγάς. Από την πλευρά του πατέρα του είναι δισέγγονος του Μαρίνου Γερουλάνου ενώ απο την πλευρά της μητέρας του, δισέγγονος του Πέτρου Καλλιγά και του Αντώνη Μπενάκη καθώς και τρισέγγονος των Εμμανουήλ Μπενάκη και Παύλου Καλλιγά. 
Φοίτησε στο ελληνικό κολλέγιο του Λονδίνου. Σπούδασε ιστορία στο Κολλέγιο Ουίλιαμς (πτυχίο 1988) και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου MIT (πτυχίο 1994). 
Εργάστηκε ως οικονομικός διευθυντής στην Photoelectron Corporation θυγατρική της Thermo Electron Corporation (1989-1992) και στις τράπεζες Alpha Finance και Barclays και με την επιστροφή του στην Ελλάδα (1994) ανέλαβε τη θέση του οικονομικού διευθυντή της οικογενειακής επιχείρησης ιχθυοτροφείων στην Κεφαλονιά και επόπτευσε την αναδιάρθρωση της εταιρείας. Από το 2004 έως το 2006 εργάστηκε ως σύμβουλος στην Egon Zehnder International. 
Η πρώτη του ανάμειξη με την πολιτική ήταν στις βουλευτικές εκλογές της Βρετανίας ως συνεργάτης του βουλευτή του Εργατικού Κόμματος, Γκρέβιλ Τζάνερ. 
Το 1999 έγινε σύμβουλος του τότε υπουργού εξωτερικών, Γιώργου Παπανδρέου και στη συνέχεια γενικός γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού μέχρι το 2004. Από το 2006 έως το 2009 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και τον Μάρτιο του 2008 έγινε γραμματέας του τομέα επικοινωνίας του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 κατείχε την πέμπτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής. 
Με τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, ενώ διατήρησε την θέση του και στην κυβέρνηση Παπαδήμου.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2012 έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του πρωθυπουργού, με αφορμή ένοπλη ληστεία στο παλαιό αρχαιολογικό μουσείο της Ολυμπίας, το δεύτερο περιστατικό κλοπής σε μουσείο της χώρας μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων, καθώς είχε προηγηθεί η κλοπή δύο πινάκων ζωγραφικής και ενός χαρακτικού από την Εθνική Πινακοθήκη, στις αρχές Ιανουαρίου 2012. Η παραίτησή του δεν έγινε δεκτή.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος δήμαρχος για τον δήμο της Αθήνας.

Προσωπική ζωή

Κατοικεί στο Κολωνάκι. Είναι νυμφευμένος με τη Λάρα Μπαράζι, κόρη Σύριου χριστιανού επιχειρηματία, και έχει δύο κόρες, την Τατιάνα και την Αλεξάνδρα.
Λούκας Σάλας

Σαν Μαρτίν

Ο Σάλας αγωνίστηκε με την ακαδημία νέων της Σαν Μαρτίν και είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Αλιάνζα. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Σαν Μαρτίν, με το ντεμπούτο του να γίνεται σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Αργεντινής εναντίον της Ατλέτικο Σαρμιέντο το Νοέμβριο του 2011.  Η πρώτη εμφάνιση του στο πρωτάθλημα ήρθε στις 11 Αυγούστου 2012, όπου αγωνίστηκε στα τελευταία τριάντα λεπτά στην εντός έδρας ήττα από την Κολόν.  Στις 2 πρώτες σεζόν του με την ομάδα, ο Σάλας είχε 5 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Στην τρίτη σεζόν του, επιλέχθηκε σε 31 αγώνες, σημειώνοντας στην πορεία το πρώτο του γκολ, σε μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βίγια Σαν Κάρλος στις 8 Σεπτεμβρίου 2013.

Αστέρας Τρίπολης

Αφού δεν αγωνίστηκε με την ομάδα στην Πριμέρα Ντιβισιόν, κατά τη διάρκεια των σεζόν 2016-17 και 2017-18, ο Σάλας τερμάτισε το συμβόλαιο του με το σύλλογο το Μάιο του 2018. Δύο μήνες αργότερα, ολοκλήρωσε την μετακίνηση του στον Αστέρας Τρίπολης.

Διεθνής σταδιοδρομία

Το 2012, ο Σάλας επιλέχθηκε στην Εθνική Αργεντινής U20, για τη διοργάνωση Four Nations Tournament στη Χιλή. Κέρδισε μία συμμετοχή, εναντίον του Μεξικού στις 9 Οκτωβρίου.
Τάνταλος του Θυέστη

Τάνταλος και Κλυταιμνήστρα

Ο Τάνταλος παντρεύτηκε την Κλυταιμνήστρα και μαζί της απέκτησε ένα μωρό. Ο Αγαμέμνονας όμως σκότωσε τον Τάνταλο και το μωρό και βίασε την Κλυταιμνήστρα, αναγκάζοντάς τη να τον παντρευτεί.
ΦΚ Λοζάν-Σπορ

Ιστορία

Το ποδοσφαιρικό τμήμα ιδρύθηκε το 1896 υπό το όνομα Montriond Lausanne. Ωστόσο, η Lausanne Football and Cricket Club είχε ιδρυθεί από το 1860, η οποία πιστεύεται από κάποιους ιστορικούς ότι είναι η παλαιότερη ποδοσφαιρική ομάδα στην Ευρώπη. Η ομάδα θα πάρει το όνομα Λωζάνη Σπορτ το 1930 μετά που το ποδοσφαιρικό τμήμα ενοποιήθηκε με το σύλλογο Club Hygiénique de Lausanne, ενα σύλλογο γυμναστικής. Η ομάδα αγωνίζεται στο Stade Olympique de la Pontaise, χωρητικότητας 15850 θέσεων, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954. Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας μεταξύ 1906-1931 και 1932-2002.
Έχει κερδίσει 7 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας και 9 φορές το Κύπελλο Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών).
Λος Άντζελες Κλίπερς

Λογότυπα

Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά: