google/wiki40b huggingface dataset:
Ζαχάρω

Ιστορία

Η ιστορία της Ζαχάρως αρχίζει στα μέσα του 19ου αιώνα, κατά τη διάρκεια του αγώνα η Ζαχάρω ήταν αραιοκατοικημένη. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες πληθυσμοί από τα γύρω ορεινά βουνά άρχισαν να κατεβαίνουν και να εγκαθίστανται σ' αυτή. Το όνομά της λέγεται ότι το πήρε από ένα χάνι που υπήρχε στην περιοχή, στο οποίο κατέφευγαν και διανυκτέρευαν διάφοροι ταξιδιώτες. Το Χάνιο ανήκε σε κάποια γυναίκα ονόματι Ζαχαρούλα, από την οποία έλαβε και το όνομα ο οικισμός. Το 1881 επίσημα ανακηρύχθηκε κοινότητα.

Οικονομική δραστηριότητα

Η οικονομία της Ζαχάρως βασίζεται κατά μεγάλο μέρος στον τουρισμό και στη γεωργία. Η κωμόπολη και η γύρω περιοχή συγκεντρώνουν πολλούς τουρίστες, ειδικά το καλοκαίρι. Η μορφολογία της περιοχής βασίζεται σε έναν μοναδικό συνδυασμό για ευρωπαϊκά εδάφη: περιλαμβάνει την ατελείωτη αμμώδη παραλία, τη λίμνη του Καϊάφα, τα ιαματικά λουτρά του Καϊάφα και το παρακείμενο βουνό του Λαπίθα. Ο αγροτικός τομέας είναι επίσης σημαντική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους. Σε μεγάλο μέρος βασίζεται στην ελαιοκαλλιέργεια και την ελαιοπαραγωγή. Η ποικιλία ελαιοδέντρων που καλλιεργείται κατά κόρον είναι η κορωνέικη, η οποία είναι από τις πιο διακεκριμένες στην Ελλάδα. Το ελαιόλαδο που παράγεται είναι ποιότητας "έξτρα παρθένο" και κατά κύριο λόγο εξάγεται σε άλλες χώρες. Επίσης η τομάτα που παράγεται στη Ζαχάρω αποτελεί μοναδική ποικιλία και είναι γνωστή για τη γλυκύτητά της. Όταν ωριμάζει γεμίζει τόσο με σάκχαρα (κυρίως φρουκτόζη και ινουλίνη) που οι κρύσταλλοί τους φαίνονται με γυμνό μάτι. Η καλλιέργεια της ζαχαρέικης τομάτας κοντεύει να εκλείψει, καθώς η ποικιλία δεν αναπτύσσεται καλά στα θερμοκήπια, έχει σύντομη περίοδο παραγωγής και η χοντρή φλούδα κάνει τον καρπό βαρύ και ευάλωτο σε πιέσεις και φθορά κατά τη συσκευασία.

Κλίμα

Η Ζαχάρω έχει εύκρατο Μεσογειακό Κλίμα. Η εγγύτητα με τη θάλασσα είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση του κλίματος. Ως εκ τούτου, οι χειμώνες είναι ήπιοι και βροχεροί, ενώ τα καλοκαίρια είναι ηλιόλουστα και ζεστά.

Πυρκαγιές 2007

Τον Αύγουστο 2007 η Ζαχάρω επλήγη από φοβερές πυρκαγιές, με αρκετές ανθρώπινες απώλειες και ανυπολόγιστες ζημιές σε σπίτια και περιουσίες. Ήταν από τις λίγες περιοχές στην Ελλάδα που γνώρισαν την καταστροφική μανία των πυρκαγιών σε τέτοιο βαθμό.

Αθλητισμός

Η ποδοσφαιρική ομάδα «Α.Ο. Ολυμπιακός Ζαχάρως» που ιδρύθηκε το 1928 και είχε και παρουσία στη Δ΄ Εθνική , διαλύθηκε το 2013. Από το 2014 επαναλειτούργησε ως «Νέος Ολυμπιακός Ζαχάρως»
Παύλος Παπαγεωργίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παύλος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στο Αργάκι στις 6 Μαΐου 1941. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1967 έως το 2003 εργαζόταν ως δικηγόρος, αρχικά στη Μόρφου (1967-1974) και μετέπειτα στη Λευκωσία.
Είναι νυμφευμένος με την Μάρω Πήλασα και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, είχε ενεργό ρόλο στην ίδρυση της Παγκύπριας Επιτροπής Προσφύγων (ΠΕΠ), της οποίας το 1978 εξελέγη γενικός γραμματέας και το 1980 πρόεδρος. Με οδηγίες του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, ετοίμασε μαζί με άλλα πρόσωπα, σχέδιο προσωρινής στέγασης των προσφύγων.
Την περίοδο 1979-1982 διετέλεσε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Προγραμμάτων του ΡΙΚ.
Στις 20 Απριλίου 1982 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως την 1 Ιουνίου 1985. Ως υπουργός, είχε σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή του Αναλογικού Συστήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στη σύναψη διακρατικών συμφωνιών με διάφορες χώρες αναφορικά με το συνυπολογισμό των εισφορών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς και την ανάπτυξη των εργατικών αναπαυτηρίων και των Κέντρων Νεότητος.
Την περίοδο Μάιος 1998-Απρίλιος 1991 διετέλεσε Πρόεδρος της Αρχής Αδειών Κύπρου.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ.
Την 1η Ιουλίου 2003 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας από τον πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, θέση στην οποία παρέμεινες έως την 31 Ιουνίου 2009. Την 1η Ιουλίου 2009 διορίστηκε πρόεδρο της ίδιας επιτροπής από τον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 30 Ιουνίου 2015.
Πλάοσνικ

Βαπτιστήριο

Στο Πλάοσνικ ανασκάφηκε το βαπτιστήριο της πεντάκλιτης βασιλικής, με αγκυλωτούς σταυρούς (σβάστικες) στο διακοσμημένο με μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ του 4ου και του 6ου αιώνα. Πιστεύεται πως η συγκεκριμένη παλαιοχριστιανική βασιλική στο Πλάοσνικ, στη θέση της οποίας ανεγέρθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Κλήμη κατά την διάρκεια του 9ου αιώνα, ήταν αφιερωμένη στο Άγιο Απόστολο Παύλο. Στη Λίχνιδα (σημερινή Οχρίδα) ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ.
Στις 10 Οκτωβρίου του 2007 μία συλλογή περίπου 2.383 Ενετικών νομισμάτων ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους, ενώ πραγματοποιούσαν ανασκαφές εντός του μοναστηριού. Ένας σημαντικός αρχαιολόγος προερχόμενος από την ΠΓΔΜ, ο Πάσκο Κούζμαν, υποστήριξε πως τα νομίσματα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς αποδεικνύουν πως η Οχρίδα και η Βενετία διατηρούσαν μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις.
1208 Τρωίλος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τρωίλου εκτιμάται σε 103,34 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι FCU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0419. Ο Τρωίλος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 56 ώρες και 10 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Κορράδος Γιανουσόβιτς

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Γιάνους Α΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Ντανούτε των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Η μητέρα του ήταν εξαδέλφη τού Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν βασιλιά της Πολωνίας.
Αναφέρεται μόνο στη γενεαλογία Τομίτσκι, όπου συγκαταλέγεται μεταξύ των απογόνων των δουκών της Μαζοβίας, με τη σημείωση ότι απεβίωσε άτεκνος. Το όνομά του υπάρχει συχνά σε μέλη τού κλάδου του: ο πάππος του Σιεμόβιτ Γ΄ ήταν μικρανιψιός τού Κορράδου Β΄ και αυτός εγγονός τού Κορράδου Α΄· όλοι ήταν δούκες της Μαζοβίας. 
Ο ίδιος απεβίωσε σε νεαρή ηλικία, μάλλον αρκετά πριν αποβιώσει ο πατέρας του. Δεν γνωρίζουμε πού τάφηκε.
Στάλκερ (ταινία)

Πλοκή

Σε μια περιοχή αποκαλούμενη «ζώνη» συνέβη κάτι το ανεξήγητο, μια πρόσκρουση μετεωρίτη ή κάτι παρόμοιο. Γι' αυτό η κυβέρνηση περιέφραξε την περιοχή και την περιφρουρεί για να μην την πλησιάσει κανένας. Αυτοί που ξέρουν λένε όμως ότι στην περιοχή αυτή κυβερνά μια δύναμη που εκπληρώνει τις επιθυμίες των ανθρώπων. Κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει. Μόνο μερικοί που τους αποκαλούν Στάλκερ ξέρουν το δρόμο που οδηγεί στο κέντρο της ζώνης.
Η ταινία αρχίζει με τον Στάλκερ στο σπίτι του με τη σύζυγο και την κόρη του. Ο Στάλκερ θέλει να επισκεφτεί τη ζώνη, αλλά η γυναίκα του τον πιέζει να μην το κάνει, γιατί είναι απαγορευμένη περιοχή. Εκείνος την αγνοεί και ξεκινά το ταξίδι προς τη ζώνη μαζί με έναν συγγραφέα και έναν επιστήμονα, που τον ναυλώνουν για να τους οδηγήσει. Οι τρεις ταξιδιώτες έχουν διαφορετικά κίνητρα ο καθένας. Ενώ ο συγγραφέας ελπίζει να ξαναβρεί την έμπνευση που τον έχει από καιρό εγκαταλείψει, ο Στάλκερ θέλει να επιστρέψει στον τόπο που κάποτε είχε ξεψυχήσει ένας παλιός συνοδοιπόρος του. Ο επιστήμονας όμως θέλει να μπει στην ζώνη για να την καταστρέψει, επειδή πιστεύει ότι άλλοι αδίστακτοι κάποια μέρα μπορεί να κάνουν κατάχρηση της δύναμής της και να βλάψουν την ανθρωπότητα.
Η ζώνη είναι ένας τόπος αλλόκοτος, που αλλάζει συνεχώς την μορφή του. Οι τρεις ταξιδιώτες βρίσκονται συνεχώς σε κίνδυνο που παραμονεύει παντού. Τελικά, όταν φτάνουν στον προορισμό τους θα ανακαλύψουν ότι δεν είναι έτοιμοι ακόμη για να αποδεχτούν την δύναμη της ζώνης. Το έργο καταλήγει σε έναν μακρύ μονόλογο της γυναίκας του Στάλκερ που τον αγαπάει, συνοδευόμενη από εικόνες της κόρης του.
Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση

Ιστορία

Το 1894, εργαζόμενος στην Βάρνα ο Ελβετός καθηγητής Ζωρζ ντε Ρεζιμπύς, ήταν αυτός που έφερε πρώτος το άθλημα στη χώρα. Το 1909 ιδρύθηκε η πρώτη βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα - «Футбол клуб». Το καταστατικό της τροποποιήθηκε το 1913 και μετονομάστηκε σε «Ф.К. 13». Το 1912 στο Πλόβντιβ ιδρύθηκε ο πρώτος επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, η Μπότεφ.
Στις 16 με 17 Δεκεμβρίου του 1923 ιδρύθηκε η «Βουλγαρική Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία» (Българската национална спортна федерация, БНСФ), σκοπός της οποίας ήταν η συμμετοχή των αθλητών της χώρας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924. Το 1924 έγινε η ένταξη στη FIFA, ενώ δημιουργήθηκε επίσης η πρώτη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βουλγαρίας, με προπονητή τον Αυστριακό τεχνικό Λέοπολντ Νιτς. Ο πρώτος αγώνας της ομάδας ήταν αυτός εναντίον της Αυστρίας στη Βιέννη, ενώ η πρώτη επίσημη αναμέτριση πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου του 1924 στο Παρίσι, σε έναν αγώνα με την Ιρλανδία.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Βουλγαρικής Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας διοργάνωσε το πρώτο πρωτάθλημα Βουλγαρίας το 1924, το οποίο κατέκτησε η Βλάντισλαβ Βάρνας. Το 1925, ήρθε το πρώτο γκολ για την εθνική ομάδα και το 1927 η πρώτη ισοπαλία εναντίον της Τουρκίας. Στις 12 Οκτωβρίου του 1930, η εθνική ομάδα πέτυχε την πρώτη της νίκη εναντίον της Ρουμανίας. Το 1932 η Βουλγαρία στέφθηκε πρωταθλήτρια Βαλκανίων μετά από τρεις νίκες επί της Ρουμανίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας. Για πρώτη φορά η εθνική ομάδα μετείχε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1934.
Το 1944 διαλύθηκε η Βουλγαρική Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία, έπειτα από την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη χώρα και δημιουργήθηκε η «Κεντρική Επιτροπή Ποδοσφαίρου» (Централен футболен комитет), η οποία το 1948 μετονομάστηκε σε «Δημοκρατικό Τμήμα στο Ποδόσφαιρο» (Републиканска секция по футбол), το οποίο έγινε μέλος της UEFA το 1954, ενώ το 1962 μετατράπηκε σε Βουλγαρική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (Българската федерация по футбол, БФФ). Στις 27 Ιουνίου του 1985 στη Σόφια της Βουλγαρίας πήρε την ονομασία «Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση» (Български футболен съюз).

Έμβλημα

Το έμβλημα της Βουλγαρικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (БФС) έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών.
Αλεβισμός

Ονομασία

Η ονομασία των Αλεβήδων προέρχεται από το όνομα του γαμπρού του Μωάμεθ, Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, ο οποίος είχε παντρευτεί την πιο αγαπημένη από τις τέσσερις κόρες του Μωάμεθ, την Φατιμά.

Πιστεύω

Χαρακτηριστικό των Αλεβήδων είναι πως δεν ακολουθούν κατά γράμμα τις προσταγές του Κορανίου όπως άλλοι μουσουλμάνοι, αλλά το ερμηνεύουν αλληγορικά, ενώ κάποιοι ακόμα και το αμφισβητούν. 
Σε πολλές προσευχές των Αλεβήδων απαντάται η φράση «Για την αγάπη του Θεού, του Μωάμεθ, του Αλή» (Hak-Muhammed-Ali aşkına), που φαίνεται σαν να εξισώνει την εξουσία των τριών αυτών, ή και σαν απόδοση θεότητας στον Μωάμεθ και τον Αλή. Αυτές οι αντιλήψεις είναι αιρετικές για την κλασική ισλαμική σκέψη η οποία τονίζει τον μονοθεϊσμό. 
Καθένας από τους 12 Ιμάμηδες θεωρείται ότι μετέχει στο «Φως» (Nur) του Αλή. Έτσι ο Αλή ο γαμπρός του Μωάμεθ αποκαλείται «ο πρώτος Αλή» (Birinci Ali), ο γιος του ο Χασάν «δεύτερος Αλή» (İkinci Ali), κ.ο.κ. μέχρι τον 12ο Αλή (Onikinci Ali), τον Μουχαμμάντ αλ-Μαχντί. 
Παρά τον Σιιτικό προσανατολισμό τους, οι Αλεβήδες εμπνέονται από τις παραδόσεις των Σουννιτών. Για παράδειγμα η αρχή του Θεού προέρχεται από τη φιλοσοφία του Ιμπν αλ-Αραμπί και εξελίσσεται σε αλυσίδα στην οποία εκπορεύεται από τον Θεό ο πνευματικός άνθρωπος, ο γήινος άνθρωπος, τα ζώα, τα φυτά και τα ορυκτά. Ο σκοπός της πνευματικής ζωής είναι να ακολουθηθεί η ατραπός αυτή στην αντίθετη κατεύθυνση, σε ενότητα με τον Θεό (Haqq = Πραγματικότητα, Αλήθεια). Υπάρχει μια τάση πανθεϊσμού. Συχνά οι Αλεβήδες τιμούν τον Μανσούρ αλ-Χαλάτζ, έναν Σούφι του 10ου αιώνα που εκτελέστηκε στη Βαγδάτη για βλασφημία επειδή είπε «Είμαι η Αλήθεια» (Ana al-Haqq).
Άλλη αρχή των Αλεβήδων είναι «το τέλειο ανθρώπινο ον». Οι Αλεβήδες θεωρούν ως τέλειο άνθρωπο τον Αλή και μετά τον Χατζημπεκτασί Βαλή και άλλους αγίους. Ο «τέλειoς άνθρωπος» ταυτίζεται επίσης με την αληθινή ταυτότητα του κάθε ανθρώπου που θεωρείται ότι δεν έχει κάποιο προπατορικό αμάρτημα αλλά αγνή και τέλεια συνείδηση. Το καθήκον του ανθρώπου σύμφωνα με τον Αλεβισμό, είναι να το συνειδητοποιήσει αυτό ενώ ακόμα έχει την υλική ανθρώπινη μορφή. Πολλοί αλεβήδες καθορίζουν την ανθρώπινη τελειότητα με πρακτικούς όρους. Τέλειος γι' αυτούς είναι ο άνθρωπος που ασκεί ηθικό έλεγχο στα χέρια του, στη γλώσσα του και στην αναπαραγωγική του δραστηριότητα (eline diline beline sahip), αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους ανθρώπους (yetmiş iki millete aynı gözle bakar) και υπηρετεί το συμφέρον των άλλων.

Σχέσεις με άλλες ομάδες

Ο Αλεβισμός συνδέεται με τον Μπεκτασισμό, καθώς Αλεβήδες και Μπεκτασήδες τιμούν τον Χατζή Μπεκτάς Βαλή (στην τουρκική Hacibektaş Veli), ο οποίος έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται άγιος. Συνδέεται και με τη λαϊκή κουλτούρα της Ανατολίας. Η σύγχρονη θεολογία του Αλεβισμού έχει επηρεαστεί πολύ από τον ουμανισμό. Σήμερα οι Αλεβήδες υποστηρίζουν το κοσμικό κράτος, όπως το εισήγαγε ο Κεμάλ Ατατούρκ.
Ιωάννης Θρεψιάδης

Βιογραφία

Ο Γιάννης Θρεψιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1907. Σπούδασε στην Αθήνα, τη Γερμανία και την Αμερική. Εντάχθηκε το 1931 στην αρχαιολογική υπηρεσία ως έφορος αρχαιοτήτων και η πρώτη του θέση ήταν αυτή του βοηθού του διευθυντή ανασκαφών στην Ελευσίνα, υπό την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Κουρουνιώτη. Κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο ο Θρεψιάδης διετέλεσε έφορος αρχαιοτήτων στη Βοιωτία. Από τη θέση αυτή προήγαγε ιδιαίτερα τη βοιωτική αρχαιολογία. Προς το τέλος της καριέρας του χρημάτισε έφορος αρχαιοτήτων στο μουσείο της Ακρόπολης, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και διευθυντής του Μουσείου της Αρχαίας Αγοράς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1962.

Εργογραφία

Αρχαιολογικές του έρευνες έχουν δημοσιευθεί στα έντυπα της Αρχαιολογικής Εταιερίας, την Αρχαιολογική Εφημερίδα και τα Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Αγράμπελα Αχαΐας

Τοποθεσία

Τα Αγράμπελα (ή και Αγράμπελη) απέχουν 10 χλμ. από την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας, την πρώην κοινότητα Ψωφίδος και πιο συγκεκριμένα τον οικισμό Τριπόταμα. Είναι ορεινό χωριό, όπως και όλος ο δήμος, σε υψόμετρο 831 μέτρων και οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 41 κατοίκους και 99 συνολικά η ομώνυμη πρώην κοινότητα. Κοντά στο χωριό υπάρχει η Μονή Παναγιά η Πορετσιώτισα (Μονή Πορετσού).

Ιστορία

Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία Ψωφίδα.
Τα Αγράμπελα από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Λάμπειας, έως το 1912, όταν μαζί με την Πλατανίτσα έγιναν ανεξάρτητη κοινότητα. Κατά καιρούς με διάφορους νόμους την μία ανήκε στο Νομό Αχαΐας και την άλλη στο Νομό Ηλείας.
Σε απογραφή του 1700 αναφέρεται με 29 οικογένεις, το 1935 με 159 κατοίκους, το 1896 με 268 κατοίκους και το 1951 με 155 κατοίκους.
Από τα Αγράμπελα κατάγονται οι αγωνιστές του 1821, Γιάννης Πορετσάνος και Αναγνώστης Τριανταφυλλόπουλος.
Πώς να εκπαιδεύσετε τον δράκο σας 3

Πλοκή

Τώρα ο αρχηγός του Μπέρκ, ο Ψάρης έχει εκπληρώσει το όνειρό του να δημιουργήσει μια ουτοπία για τους δράκους ενώ η ξαφνική ανακάλυψη συντρόφου είδους οργή της νύχτας προσελκύει τον Φαφούτη. Όταν ο κίνδυνος απειλεί το χωριό τους και δοκιμάζει τη βασιλεία του Ψάρη, ο λόφος μαζί με τον Ψάρη αναγκάζονται ναι  εγκαταλείψουν το μοναδικό σπίτι που γνωρίζουν. Καθώς ταξιδεύουν σε έναν κρυφό κόσμο που πιστεύεται ότι υπάρχει μόνο στο μύθο, τόσο ο Φαφούτης όσο και ο Ψάρης θα αγωνιστούν μαζί μέχρι το τέλος για να προστατεύσουν ό,τι αγαπούν.
Εθνικό Κογκρέσο Αμερικανών Ινδιάνων

Το Εθνικό Κογκρέσο Αμερικανών Ινδιάνων (αγγλικά: National Congress of American Indians, NCAI) είναι οργάνωση για την προάσπιση των δικαιωμάτων των Αμερικανών Ινδιάνων και των Ιθαγενών της Αλάσκας. Ιδρύθηκε το 1944 για να εκπροσωπήσει τις φυλές και να αντισταθεί στην πίεση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για τερματισμό των φυλετικών δικαιωμάτων και αφομοίωση του λαού τους. Αυτά έρχονται σε αντίθεση με τα δικαιώματα των συνθηκών και το καθεστώς τους ως κυρίαρχων οντοτήτων. Η οργάνωση εξακολουθεί να είναι μια ένωση αναγνωρισμένων από την ομοσπονδία και αναγνωρισμένων από το κράτος αμερικανικών ινδιάνικων φυλών.
Αζάπης

Αζάπης ή ασσάπης (από τα αραβικά azab, «ανύπαντρος, εργένης») ήταν μια κοινή ονομασία για διάφορα είδη επικουρικών στρατευμάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, από τις απαρχές της ως την δημιουργία στρατού πάνω σε ευρωπαϊκά πρότυπα τον 19ο αιώνα. Συνήθως υπηρετούσαν ως φρουρές οχυρών ή ως ελαφρύ πεζικό, λάμβαναν δε τακτικό μισθό, αλλά σε αντίθεση με τους Γενίτσαρους δεν ήταν τακτικό στράτευμα, αλλά στρατολογούνταν για συγκεκριμένη εκστρατεία.
Εύα Χερτζίγκοβα

Παιδική ηλικία και καριέρα

Η Χερτζίγκοβα γεννήθηκε στο Λιτβίνοβ της Τσεχοσλοβακίας (στη σημερινή Τσεχία). Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο αφού στέφθηκε νικήτρια σε διαγωνισμό ομορφιάς στην Πράγα το 1989, στην ηλικία των 16 ετών. Μετά την άφιξή της στο Παρίσι, η δημοτικότητα της αυξήθηκε. Η πρώτη της σημαντική εμφάνιση ήταν ως το μοντέλο για την πρώτη καμπάνια των γυναικείων εσωρούχων Wonderbra το 1994. Συμμετείχε επίσης σε διαφημίσεις για τζιν. Εμφανίστηκε στον κατάλογο της Βικτόρια Σίκρετ και στο περιοδικό Σπορτς Ιλιουστρέιτιντ. Ήταν μέλος των Τόμας Ζόιμερ Μετροπόλιταν Μόντελς. Η Χερτζίγκοβα εμφανίστηκε ακόμη σε ταινίες. Το 2006, ενσάρκωσε την θεά Αφροδίτη στην Τελετή Έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Η Χερτζίγκοβα πρόσφατα πρωταγωνίστησε επίσης σε ένα φιλμ μόδας της εταιρίας Ιμάτζιν Φάσιον, ονόματι Decadent Control, με τον Ρομπέρτο Καβάλι. Παρουσίαζε μόδα από τις εταιρίες Agent Provocateur και H&M.
Το 1994, το στέλεχος διαφήμισης Τρέβορ Μπίτι, δουλεύοντας για το πρακτορείο TBWA του Λονδίνου, ανέπτυξε μία διαφήμιση για την καμπάνια της εταιρείας Sarah Lee για τα σουτιέν Wonderbra με τίτλο "Hello Boys". Πρόβαλλε μία κοντινή εικόνα της Χερτζίγκοβα να φοράει ένα μαύρο εσώρουχο Wonderbra. Στη διαφήμιση χρησιμοποιήθηκαν μόνο 2 λέξεις: Hello Boys (Γεια σας αγόρια). Αυτή η ριζοσπαστική, πικάντικη διαφημιστική καμπάνια είχε ως αποτέλεσμα πολλές μιμήσεις καθώς και μερικά παράπονα ότι συγκεκριμένη φωτογραφία υπονόμευε το γυναικείο φύλο. Η αφίσα αναρτήθηκε σε μια έκθεση στο μουσείο "Βικτόρια και Άλμπερτ" (V&A) στο Λονδίνο και κατέλαβε τη δέκατη θέση στον διαγωνισμό "Αφίσα του Αιώνα". Η Καναδική φίρμα εσωρούχων ήθελε η διαφημιστική καμπάνια να ενθαρρύνει τις γυναίκες να δουν τα Wonderbra ως προϊόν ομορφιάς αντί ως ένα απλό λειτουργικό ένδυμα. Η αφίσα ψηφίστηκε το 2011 ως το πιο εμβληματικό διαφημιστικό έντυπο των τελευταίων 5 δεκαετιών από το κέντρο διαφημιστικών μέσων.
Η Χερτζίγκοβα παντρεύτηκε τον Τίκο Τόρες, τον ντράμερ του Μπον Τζόβι, το Σεπτέμβρη του 1996. Το ζευγάρι χώρισε τον Ιούνιο του 1998. 
Η Χερτζίγκοβα και ο σύντροφός της, Γκρεγκόριο Μαρσιά, έχουν 3 γιους: τους Τζορτζ (γεν. 1 Ιουνίου 2007 στο Τορίνο), Φιλίπε (γεν. 13 Μαρτίου 2011) και Έντουαρντ (γεν. Απρίλιο 2013).

Διαμάχη

Το 2003 η Χερτζίγκοβα μήνυσε την Καναδέζικη αλυσίδα καταστημάτων La Senza για το ποσό των 36.000$ για αθέτηση συμβολαίου. Η  La Senza αρνήθηκε να την πληρώσει για έναν φωτογραφικό κατάλογο, επειδή δεν ενέκρινε το κοντό κούρεμά της.
Γκόσα Κουτσένκο

Προσωπική Ζωή

Ο Γκόσα Κουτσένκο παντρεύτηκε τη Μαρίνα Πορόσινα το 1992-1997 και απέκτησαν μαζί μία κόρη το 1996, την Πωλίνα Κουτσένκο. Ο Γκόσα έχει άλλο ένα παιδί από τη δεύτερη σύζυγό του.
Ειρήνη Μάρρα

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ακολούθησε εμπορικές σπουδές και γαλλική φιλολογία. Ήδη από τα εφηβικά της χρόνια ξεκίνησε να δημοσιεύει διάφορα κείμενα (πεζά-ποιήματα και μεταφράσεις) σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1972 ξεκίνησε να ασχολείται με την παιδική και τη νεανική λογοτεχνία. Έγραψε παραμύθια, διηγήματα, μυθιστορήματα, θέατρο. Επίσης μετέφρασε Γάλλους συγγραφείς (Βολταίρο, Γκαρωντύ) καθώς και μεγάλο αριθμό παιδικών βιβλίων. Για πολλά χρόνια, έγραφε και παρουσίαζε διάφορες παιδικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις και βραβεία. Δίδαξε λογοτεχνία και μυθοπλασία σε σχολεία και σε σεμινάρια. Η Ειρήνη Μάρρα πέθανε στις 11 Ιουλίου 1998.Από την ΑνναΜαριαα
2011 Βετερανίγια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βετερανίγια είναι άγνωστα.
Karma (ελληνικό συγκρότημα)

Εμφανίσεις

Οι Κάρμα έχουν εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές όπως Κύτταρο, Σφεντόνα, Στον αέρα κ.α. καθώς και σε μεγάλα φεστιβάλ.
Από τις δυνατότερες εμφανίσεις τους το 2012 οργάνωσαν με τις εκδόσεις Νίκος Καζαντζάκης το Αφιέρωμα Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης http://www.mcf.gr/el/news/our/?st=280&nid=1572
Μιχαήλ του Τσέρνιγοβ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Βσέβολοντ Δ΄ τού ερυθρού πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Μαρίας (Αναστασίας) των Πιάστ, κόρης τού Καζιμίρ Β΄ της Πολωνίας.
Αρχαιολογικά στοιχεία αποκαλύπτουν, ότι οι πόλεις στην περιοχή τού Τσερνίχιβ απολάμβαναν έναν πρωτοφανή βαθμό ευημερίας κατά την περίοδο αυτή, που υποδηλώνει ότι η προώθηση τού εμπορίου ήταν προτεραιότητα για τον Μιχαήλ. Τα εμπορικά ενδιαφέροντα ήταν εν μέρει κίνητρο γι' αυτόν, ώστε να αποκτήσει έλεγχο στη Γαλικία και στο Κίεβο, επειδή ήταν δίαυλοι, όπου εμπορεύματα από την κοιλάδα τού Ρήνου και την Ουγγαρία έφθαναν στο Τσέρνιχιβ (Ουκρανία). 
Διαπραγματεύτηκε εμπορικές συμφωνίες και πολιτικές συμμαχίες με του Πολωνούς και τους Ούγγρους. Ελάφρυνε τον φόρο, που επιβάρυνε τους Νοβγκοροντιανούς και χορήγησε στους βογιάρους μεγαλύτερη πολιτική ελευθερία από τον πρίγκιπα. Ήταν ο τελευταίος αυτόνομος πρίγκιπας τού Κιέβου, που εκτοπίστηκε -όχι από έναν ισχυρότερο πρίγκιπα, αλλά- από τους αήττητους Μογγόλους.
Την παραμονή της εισβολής τους, ήταν ένας από τους πιο δυνατούς πρίγκιπες των Ρως. Κατηγορήθηκε για αναποτελεσματική ηγεσία, διότι απέτυχε να ενώσει τους πρίγκιπες των Ρως εναντίον των εισβολέων. Ο Μιχαήλ ήταν ο πρώτος μάρτυρας των Ολγκόβιτσι πριγκίπων τού Τσέρνιγοβ, σύμφωνα με την κυριολεξία της λέξης: υπέστη την ποινή τού θανάτου για την επιμονή του στη χριστιανική πίστη. Αυτός και ο βογιάρος Φεντόρ (Θεόδωρος) βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από τους Τατάρους. Έπειτα έγιναν γνωστοί ως "παθοφόροι" (που υπέμειναν το πάθος) και ως "οι εργαζόμενοι το θαύμα τού Τσέρνιγοβ".