google/wiki40b huggingface dataset:
ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου

Ιστορία

Στο τέλος του Ιουλίου 2010, οι επενδυτές της AS Săgeata Stejaru αποφάσησαν να εγκαταλείψουν τη Stejaru και ίδρυσαν μια νέα ομάδα στο Năvodari, τη ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου, ώστε να συνεχίσει την ποδοσφαιρική παράδοση της πόλης μετά τη διάλυση της CS Năvodari.
Η ΑΦΚ Σαγκεάτα Στεζάρου τερμάτισε 3η την πρώτη χρονιά στη Liga II και δεν κατάφερε να προαχθεί στην ανώτατη κατηγορία. Το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά. Την περίοδο 2012-13 τερμάτησε στη 2η θέση και κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας.
Εθνόσημο του Αγίου Βαρθολομαίου

Επεξήγηση συμβόλων

Τα τρία κρίνα φέρουν στη μνήμη το γεγονός ότι το νησί ήταν γαλλικό από το 1648 ως το 1785 και από το 1878. Ο Σταυρός της Μάλτας υπενθυμίζει ότι το νησί για κάποια περίοδο ανήκε στο Τάγμα της Μάλτας (1651-1665). Τα τρία στέμματα συμβολίζουν τη σουηδική κυριαρχία την περίοδο από το 1785 ως το 1878. Το μεγάλο στέμμα είναι αρχαίο ελληνικό σύμβολο, που τόνιζε την προστασία που παρέσχαν οι θεοί στις πόλεις. Το σύμβολο αυτό παραχωρήθηκε στο νησί στη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Οι δύο πελεκάνοι που βαστούν το εθνόσημο αποτελούν σύμβολο της πανίδας του νησιού.
Όταν είναι σε λευκό φόντο, έχει θέση ανεπίσημης σημαίας.
2315 Τσεχοσλοβακία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τσεχοσλοβακίας εκτιμάται σε 23,45 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,169 ± 0,018. Η Τσεχοσλοβακία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες 1 λεπτό και 31 δευτερόλεπτα.
1213 Αλγερία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αλγερίας εκτιμάται σε 33,2 ± 4,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,077 ± 0,027. Η Αλγερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε πάνω από 16 περίπου ώρες.
Ρωσικές προεδρικές εκλογές του 2004

Εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας διεξήχθησαν στις 14 Μαρτίου 2004. Ο τότε κάτοχος του αξιώματος, Βλαντίμιρ Πούτιν, εξασφάλισε μια δεύτερη θητεία, καθώς επανεξελέγη με ποσοστό 71,9% των ψήφων.
Γ.Α.Σ. Ιάλυσος

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε αρχικά το 1925, περίοδο κατά την οποία τα Δωδεκάνησα ανήκαν στο Βασίλειο της Ιταλίας. Ο «Γ.Α.Σ. Ιάλυσος» ιδρύθηκε επίσημα το 1948, περίοδο κατά την οποία τα Δωδεκάνησα περιήλθαν στο Βασίλειο της Ελλάδας.
Την περίοδο 1992–93, η ομάδα κατέκτησε την πρώτη θέση στον όμιλό της, στη Δ΄ Εθνική κατηγορία, κερδίζοντας έτσι την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Την επόμενη περίοδο, 1993–94, μετείχε στον 1ο Όμιλο τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με 67 βαθμούς, με αποτέλεσμα την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Την περίοδο 1994–95 πραγματοποίησε εντυπωσιακή πορεία, καταλαμβάνοντας την 3η θέση με 57 βαθμούς, 2 βαθμούς πίσω από την Καλαμάτα, χάνοντας για λίγο την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία της χώρας.
Η περίοδος 1995–96 δεν ήταν ανάλογη, καθώς η ομάδα γνώρισε τον υποβιβασμό, τερματίζοντας στη 15η θέση με 44 βαθμούς, 1 βαθμό πίσω από τον Παναργειακό, κάτω ακριβώς από τη ζώνη του υποβιβασμού. Έπειτα από δύο περιόδους στη Γ΄ Εθνική, το 1998, η ομάδα επανήλθε στη Β΄ Εθνική κατηγορία, για να επιστρέψει και πάλι στη Γ΄ Εθνική δύο περιόδους αργότερα, το 2000. Μέσα σε ένα χρόνο, η ομάδα βρέθηκε στη Δ΄ Εθνική, έπειτα από 8 αγωνιστηκές περιόδους. Την αμέσως επόμενη περίοδο υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.
Το 2004 επανήλθε στη Δ΄ Εθνική για να επιστρέψει και πάλι στις τοπικές κατηγορίες το 2007. Το 2009 επανήλθε στη Δ΄ Εθνική για ένα χρόνο και υποβιβάστηκε ξανά στα τοπικά πρωταθλήματα. Το 2010 ανακοινώθηκε η συγχώνευση της ομάδας με τον «Α.Σ. Αναγέννηση Νήσου Ρόδου», δημιουργώντας τον «Γ.Α.Σ. Αναγέννηση / Ιάλυσος». Ένα χρόνο μετά, το 2011, μετονομάστηκε σε «Γ.Α.Σ. Ιάλυσος 1948».
Την περίοδο 2014–15 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ.Δ. γεγονός το οποίο του έδωσε το δικαίωμα να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2015, λαμβάνοντας μέρος στον 11ο Όμιλο όπου κατέλαβε την πρώτη θέση, κερδίζοντας έτσι την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Τμήματα υποδομών

Ο σύλλογος λειτουργεί και τμήματα υποδομών, τα οποία συμμετέχουν στις διοργάνώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Δωδεκανήσου (ΤΕ ΕΟΚ Δωδεκανησου).
Το 2010, μέλη του συλλόγου ίδρυσαν το αθλητικό και πολιτιστικό σωματείο «Π.Α.Ο. Ιάλυσος», το οποίο εστιάζει κυρίως στα τμήματα υποδομών.
Ρούπρεχτ Α΄ του Νασσάου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντούντο-Ερρίκου κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Αναστασίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Άρνσταϊν επί του Λαν. Ο πατέρας του οικοδόμησε το κάστρο του Νασσάου.
Λυκαονία

Γεωγραφική περιγραφή

Η Λυκαονία ήταν γειτονικό κράτος της Καππαδοκίας από δυτικά. Τα όρια αυτής της χώρας άλλαξαν από του Ξενοφώντος και μετά. Την εποχή των Περσικών πολέμων περιελάμβανε και το μεγαλύτερο μέρος της υστερότερης Καταονίας. Προς Νότου η οροσειρά του Ταύρου την χώριζε από την Κιλικία, ενώ το Ικόνιο όπως αναφέρεται στο ιστορικό σύγγραμμα Κύρου Ανάβασις του Ξενοφώντος, ήταν πόλη της Φρυγίας, στα δυτικά. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους η περιοχή διαμοιράστηκε και μετά από τον Αντίοχο πέρασε στην κυριαρχία του Ευμένη μεν ανατολικά, ενώ το δυτικό μέρος μαζί με την Γαλατία δόθηκε στον Αμύντα, και αργότερα σε άλλους. Αργότερα ο Στράβων αναφέρει ότι η χώρα επεκτάθηκε με ένα μεγάλο τμήμα της Φρυγίας, και συνόρευε από Β. με τη Γαλατία, προς Ν. με τη Κιλικία, την Ισαυρία και την παρόρια Φρυγία, προς Α. με τη Καππαδοκία και Καταονία, προς Δ. με τη Φρυγία και ΝΔ με τη Πισιδία. Ως φυσικά όρια είχε Ν. τον Ταύρο και Β. τη λίμνη Τάττα.
Σχεδόν ολόκληρη η χώρα είναι πεδινή που περιβάλλεται στο Νότο και Δύση από μεγάλους ορεινούς όγκους. Στις πεδιάδες της επεκτείνεται έρημος γυμνή και λευκή. Χαρακτηριστική η γύμνια της χώρας διακρίνεται στη δορυφορική φωτογραφία της Μικράς Ασίας. Παρά το Ικόνιο όμως αποτελεί όαση άξια λόγου, και είναι κατάλληλη για την κτηνοτροφία, το δε μαλλί ήταν κατά τον Στράβωνα σκληρό. Στην Λυκαονία ζούσαν μεγάλα κοπάδια αγριογάιδαρων. Το άγονο έδαφος ήταν πλούσιο σε κοιτάσματα αλατιού, που διακινούνταν και στο εμπόριο της εποχής εκείνης. Λόγω του αρμυρού εδάφους, το νερό των περισσότερων πηγών έκανε μόνο για τα πρόβατα, ενώ το πόσιμο νερό για τις ανθρώπινες ανάγκες έρχονταν μόνο από πηγάδια σε μεγαλύτερο βάθους. Τα νερά από τις ορεινότερες πηγές κατέβαιναν και πλημμύριζαν τις πεδιάδες χωρίς να δημιουργούν ποτάμια και ενώνονταν σχηματίζοντας μεγάλες αλμυρές λίμνες. Η μεγαλύτερη από αυτές, η λίμνη Τάττα ήταν στα σύνορα με την Φρυγία. Μια άλλη γνωστή λίμνη ονομάζονταν «Λαοδίκεια η κατακεκαυμένη».
Οι κάτοικοι της Λυκαονίας, οι Λυκάονες, αγνώστων ηθών και εθίμων, ήταν ποιμένες το πλείστον, νομάδες και ληστές. Ο βίος αυτός κατέστησε το λαό πολεμικό και ουδέποτε αναγνώρισαν τη κυριαρχία των Περσών. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία κατάγονταν από τον Λυκάονα της Αρκαδίας.
Σημαντικές πόλεις της Λυκαονίας ήταν το Ικόνιο, η Δέρβη (από την οποία κατάγονταν ο Αντίπατρος Δερβίτης, φίλος του Κικέρωνα), τα Λάρανδα, τα Λύστρα και άλλες.
Πολιτικά η Λυκαονία ήταν μια χώρα ρευστή αφού η έκτασή της συνεχώς μεταβαλλόταν. Πρώτος την αναφέρει ο Ξενοφών. Ο Πλίνιος αναφέρει 14 πόλεις με σπουδαιότερη το Ικόνιο. Από Αντωνίνου του Πίου μέχρι το τέλος του 3ο αι. μ.Χ. υπήρχε το "Κοινόν Λυκαονίας" του οποίου μέλη ήταν οι πόλεις: Ικόνιο, Λύστρα, Λάρανδα και Δέρβη (όπου πολέμησαν οι Λυκάονες μετά του Κροίσου κατά των Περσών και μετά την ήττα υπάχθηκε τυπικά στους Πέρσες). Αργότερα περιήλθαν στους Μακεδόνες, Σελευκίδες, Ευμένη της Περγάμου, Αντίγονο, Αριαράθη Ε' της Καππαδοκίας (129πΧ), Ρωμαίους και Σελτζούκους Τούρκους οι οποίοι κατέστησαν πρωτεύουσα πόλη Ικόνιο.
Σήμερα η περιοχή αυτής της αρχαίας χώρας λέγεται Καραμανία από τη πόλη Καραμάν (αρχ. Λάρανδα). Στη περιοχή έχουν βρεθεί αρχαία νομίσματα του Αντιόχου Δ' με την επιγραφή "ΛΥΚΑΟΝΩΝ".
Βιομηχανική φωτογραφία

Ως βιομηχανική φωτογραφία είναι δυνατόν να οριστεί η φωτογραφία που λαμβάνεται μέσα σε ένα βιομηχανικό σύμπλεγμα, καταγράφοντας τις διαδικασίες παραγωγής, την οργάνωση της εργασίας, τους εργάτες, τον εξοπλισμό και άλλα στοιχεία μιας επιχείρησης. Η βιομηχανική φωτογραφία χρησιμοποιείται είτε για εσωτερικούς διαχειριστικούς ή διαφημιστικούς λόγους.
Είτε ως εργαζόμενος σε μία εταιρεία είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας, ο βιομηχανικός φωτογράφος χρειάζεται όχι απλώς να γνωρίζει τις διαφορετικές τεχνικές της παραδοσιακής φωτογραφίας αλλά και τον ρόλο που μπορεί να παίξει η κινηματογραφία και η βιντεοσκόπηση, όπως επίσης και η ηλεκτρονική επεξεργασία της φωτογραφίας στη δοκιμή, την καταγραφή  και τη διαφήμιση προϊόντων αλλά και όψεων ενός επαγγέλματος.
Live at Winterland

Τραγούδια του δίσκου

1. Prologue (Hendrix) - 0:57
2. Fire (Hendrix) - 3:12
3. Manic Depression (Hendrix) - 4:46
4. Sunshine of Your Love (Clapton, Bruce, Brown) - 6:25
5. Spanish Castle Magic (Hendrix) - 5:32
6. Red House (Hendrix) - 11:32
7. Killing Floor (Howlin' Wolf) - 8:05
8. Tax Free (Hansson, Carlsson) - 8:00
9. Foxy Lady (Hendrix) - 4:50
10. Hey Joe (Roberts) - 6:44
11. Purple Haze (Hendrix) - 4:34
12. Wild Thing (Taylor) - 3:05
13. Epilogue (Hendrix) - 0:30
Λόνα (Σαμόα)

Η Λόνα είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 237 κάτοικοι (απογραφή 2006).
Βαλτοσκανδία

Η Βαλτοσκανδική Συνομοσπονδία ή Βαλτοσκανδία είναι μια γεωπολιτική έννοια της Βαλτικής–Σκανδιναβικής ένωσης (που αποτελείται από τη Σουηδία, τη Δανία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τη Φινλανδία, την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία). Η ιδέα προτάθηκε από τον Σουηδό καθηγητή Στεν ντε Γκέερ (1886-1933) στην εφημερίδα Geografiska Annaler το 1928 και αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Καθηγητή Καζίς Πάκστας (1893-1960), Λιθουανό επιστήμονα στον τομέα της γεωγραφίας και της γεωπολιτικής.

Ανάπτυξη της έννοιας

Ο Πάκστας αναφέρει στο βιβλίο του Η Βαλτοσκανδική Συνομοσπονδία ότι ο όρος Βαλτοσκανδία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Στεν ντε Γκέερ σε ένα άρθρο στην "Geografiska Annaler" το 1928. Σε αυτό το βιβλίο η Βαλτοσκανδία περιγράφεται σε πολλές διαφορετικές διαστάσεις: γεωγραφική και πολιτιστική, οικονομική και ως πολιτική και στρατιωτική μονάδα. Ο Καζίς Πάκστας πρότεινε ότι ένας από τους τρόπους για τα μικρά έθνη να αντισταθούν στην επιρροή που προέρχονται από τους "μεγάλους" είναι να ενωθούν και να συνεργαστούν πιο στενά μεταξύ τους. Όπως αναφέρει ο ίδιος, η ενοποίηση είναι δυνατή μόνο μεταξύ των εθνών που είναι παρόμοια με το μέγεθός τους, γεωγραφικό περιβάλλον, τη θρησκεία και επίσης πρέπει να σέβονται και να ανέχονται ο ένας τον άλλο.
Καθώς η εξωτερική πολιτική της Λιθουανίας έχει μετατοπιστεί προς τη Βόρεια Ευρώπη ακόμη περισσότερο αφού η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε ανέλαβε τη θέση του Προέδρου της Λιθουανίας, οι φωνές που αμφισβητούν την επιστροφή της ιδέας της Βαλτοσκανδικής Συνομοσπονδίας είναι σε άνοδο σε αυτή τη χώρα.

Συνηγορία

Για σχεδόν 20 χρόνια, η Ακαδημία της Βαλτοσκανδίας (Baltoskandijos akademija) λειτουργούσε στο Πανεβεζίς στη Λιθουανία. Ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1991, ως ινστιτούτο επιστημονικών ερευνών που διοργανώνει τακτικές συναντήσεις που ασχολούνται με τις Βαλτικές και Σκανδιναβικές πολιτισμικές, ιστορικές και πολιτικές επαφές. Ο κύριος στόχος του ήταν να "αναπτύξει ευέλικτες συνδέσεις των εδαφών και των εθνών στην περιοχή της Βαλτοσκανδίας και να ενσωματώσει την κουλτούρα της Λιθουανίας στον πολιτιστικό χώρο της Βαλτοσκανδίας". Η ακαδημία εκκαθαρίστηκε στο τέλος του 2009, λόγω προβλημάτων σχετικά με τη χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση παρεχόταν από το δήμο του Πανεβέζις, αλλά οι λειτουργίες της ακαδημίας δεν πληρούσαν τα κριτήρια των λειτουργειών του αναφερόμενου δήμου.

Άλλοι όροι

Υπάρχει επίσης ο όρος Σκανδιναβο-Βαλτικοί Οκτώ ή "ΣΒ8", όπου το 8 αντιπροσωπεύει τον αριθμό των κρατών (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ισλανδία, Νορβηγία, Δανία, Φινλανδία και Σουηδία).
Δεσύλλας Μεσσηνίας

Ονομασία

Μια εκδοχή για το όνομά του είναι ότι προέρχεται από έναν οπλαρχηγό με το όνομα Δεσύλλα (που ήταν κατά τα λεγόμενά επικεφαλής των αρχών του οικισμού στα τέλη του 20ου αιώνα), όπως επίσης υπάρχουν και οι εκδοχές ότι προέρχεται από έναν τσομπάνο με το όνομα Σύλλα, ή από το όνομα Ντε Σύλλα, ίσως διοικητή της περιοχής. Μέχρι το 1940 το χωριό απαντώνταν και με την ονομασία Δουσίλα.

Τοποθεσία και ιστορία

Το χωρίο βρίσκεται σε πρόποδες βουνού και έχει πανοραμική θέα σε ολο τον Μεσσηνιακό κάμπο, ενώ βρίσκεται 3,5 χλμ. από το Διαβολίτσι, 7χλμ. από τον Μελιγαλά, και 16χλμ. από το ναό Αγίας Θεοδώρας στην Άνω Μέλπεια. Από το χωριό διέρχεται η ιστορική μετρική σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Τριπόλεως - Καλαμάτας και στο βόρειο άκρο του βρίσκεται ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός (στο χιλιομετρικό σημείο 192,6) ο οποίος έχει υποστεί σημαντικές ζημιές από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007.
Πριν την Επανάσταση το 1821 το χωριό βρισκόταν 1 χιλιόμετρο πάνω από το σημερινό χωριό, στη θέση που υπάρχει σήμερα το εξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων.
Σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε το 1900 ανάμεσα στα χωριά Δεσύλλα και Φίλια, ανακαλύφθηκαν δύο ψηφιδωτά που ανήκαν σε έπαυλη των Ρωμαϊκών χρόνων, και τα οποία σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας στην Καλαμάτα.
Ωό (αρχιτεκτονική)

Το ωό (αυγό) είναι διακοσμητικό στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Απαντώνται στις ζωφόρους, τις κορωνίδες των κιονόκρανων κυρίως δωρικού ρυθμού. Περιβάλλονται συνήθως από φύλλα ή παρουσιάζουν την μορφή καρπών μέσα στο ανοιγμένο περικάρπιό τους.
Αμαλία Ματέρνα

Βιογραφία

Η Ματέρνα γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1844 στο Σανκτ Γκέορκεν της Αυστριακής Αυτοκρατορίας (στη σύγχρονη εποχή ανήκει στη Στυρία της Αυστρίας). Ως ημερομηνίες γέννησής της αναφέρονται η 10η ή 19η Ιουλίου του 1844, καθώς και η 10η Ιουλίου του 1845.
Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1864, σε παράσταση που πραγματοποιήθηκε σε θέατρο του Γκρατς. Λίγο καιρό αργότερα γνώρισε και παντρεύτηκε τον ηθοποιό Καρλ Φρίντριχ, μαζί με τον οποίο συμμετείχε τα επόμενα χρόνια σε μια σειρά παραστάσεων σε προαστιακά θέατρα κοντά στη Βιέννη, όπου ερμήνευε κυρίως οπερέτες.
Το 1869 εμφανίστηκε στην παράσταση Η Αφρικανή του Τζιάκομο Μάγερμπεερ, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Σέλικα. Η συγκεκριμένη όπερα παρουσιάστηκε στο Αυτοκρατορικό Θέατρο της Βιέννης και αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη διάκριση στην καριέρα της Ματέρνα. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1875 πήρε τον ρόλο της βασίλισσας του Σαβά στην ομώνυμη όπερα του Καρλ Γκόλντμαρκ, ενώ το 1876 εμφανίστηκε στην πρώτη παράσταση της όπερας Αΐντα του Βέρντι, ενώπιον του βιεννέζικου κοινού, ως Άμνερις.
Με αφετηρία το 1876, η Ματέρνα γνώρισε διεθνή επιτυχία μέσω της συμμετοχής της στην επική τετραλογία Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν του Ρίχαρντ Βάγκνερ, όπου ενσάρκωσε την Μπρουνχίλντα στις όπερες Βαλκυρία, Ζίγκφριντ και Το λυκόφως των Θεών. Ακόμη εμφανίστηκε και στην όπερα Πάρσιφαλ του Βάγκνερ στον ρόλο της Κούντρι. Συμμετείχε στην παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασης στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ, ερμηνεύοντας τον ίδιο ρόλο σε κάθε φεστιβάλ της πόλης, μέχρι και το 1891. Παράλληλα, πραγματοποίησε εκτεταμένες περιοδείες στην Αγγλία και τις ΗΠΑ.
Αποσύρθηκε από τις παραστάσεις το 1897 και στη συνέχεια εργάστηκε ως δασκάλα για νεότερους καλλιτέχνες. Το 1913 τραγούδησε για τελευταία φορά μπροστά στο κοινό στα πλαίσια εορταστικής εκδήλωσης για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ρ. Βάγκνερ. Απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου του 1918 στη Βιέννη, όπου και ετάφη.
Μπαλτατζής

Το όνομα Μπαλτατζής προέρχεται εκ του τουρκικού Μπαλτατζί που σημαίνει πελεκυφόρος, αυτός που φέρει πέλεκυ (μπαλτά).
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία οι λεγόμενοι μπαλτατζήδες αποτελούσαν ιδιαίτερη ομάδα υπηρετών των σουλτανικών ανακτόρων οι οποίοι ήταν επιφορτισμένοι με τη φύλαξη του χαρεμιού, φέροντας στη ζώνη τους μπαλτά.

Επίσης μπαλτατζήδες λέγονταν και ειδικοί πυροσβέστες (στρατιώτες) πελεκυφόροι που ακολουθούσαν τις πρώτες πυροσβεστικές αντλίες με αποκλειστικό έργο τη κατεδάφιση ξύλινων οικιών προς αποτροπή επέκτασης και περιορισμό πυρκαγιών.
ARCH

Ένα αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο με δεσμευμένη ετεροσκεδαστικότητα (autoregressive conditionally heteroscedastic - ARCH) είναι ένα μοντέλο χρονοσειρών με εφαρμογές στην οικονομετρία που θεωρεί τη διακύμανση του τρέχοντος σφάλματος ως συνάρτηση των διακυμάνσεων των όρων σφάλματος των προηγούμενων χρονικών περιόδων. Πιο συγκεκριμένα, το μοντέλο ARCH υποθέτει αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο (AutoRegressive model - AR) για τη διακύμανση του σφάλματος.
Αν υποτεθεί αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο κινητού μέσου όρου (AutoRegressive Moving Average model - ARMA) για τη διακύμανση του σφάλματος, τότε το μοντέλο καλείται γενικευμένο αυτοπαλινδρομούμενο με δεσμευμένη ετεροσκεδαστικότητα (generalized autoregressive conditionally heteroscedastic - GARCH).

Εκθετική Γενικευμένη Υπό Συνθήκη Μεταβλητότητα - EGARCH(p,q)

Τόσο τα ARCH όσο και τα GARCH μοντέλα είναι σε ένα βαθμό περιοριστικά, υπό την έννοια ότι αφήνουν την υπό συνθήκη διακύμανση να εξαρτάται μόνο από το μέγεθος προγενέστερων διαταραχών (shocks) αλλά όχι και από το πρόσημό τους, καθώς η υπό συνθήκη διακύμανση εξαρτάται από το τετράγωνο των περασμένων διαταραχών. Ένα άλλο πρόβλημα με τα μοντέλα που έχουμε δει ως τώρα είναι ότι κατά την εκτίμηση τέτοιων διαδικασιών πρέπει να θέσουμε επί πλέον περιορισμούς στις παραμέτρους της διακύμανσης, έτσι ώστε αυτή να παραμένει πάντα θετική και πεπερασμένη. Τα μοντέλα ARCH και GARCH υποθέτουν ότι η υπό συνθήκη διακύμανση είναι συνάρτηση μόνο του μεγέθους των υστερήσεων του σφάλματος και όχι του πρόσημού τους, δηλαδή, μόνο το μέγεθος και όχι το πρόσημο των υστερήσεων του σφάλματος καθορίζουν την υπό συνθήκη διακύμανση. Αυτή η υπόθεση είναι περιοριστική και αυτά τα μοντέλα δεν είναι επαρκή για να συλλάβουν και να περιγράψουν το λεγόμενο «φαινόμενο της μόχλευσης» (leverage effect), για το οποίο μίλησε πρώτος ο Black (1976). Ο Black παρατήρησε ότι για τις μετοχές συχνά οι προς τα κάτω διαταραχές των τιμών τους ακολουθούνται από μεγαλύτερη μεταβλητότητα και αστάθεια από ότι οι αυξητικές διαταραχές ίσου μεγέθους. Λόγω αυτών των επιπλοκών, ο Nelson (1991) παρουσίασε μια πιο γενική μορφή για την υπό συνθήκη μεταβλητότητα, το μοντέλο του εκθετικού GARCH(p,q) ή EGARCH(p,q). Στο μοντέλο αυτό έχουμε:
Σε αυτή την μορφή η υπό συνθήκη διακύμανση εκφράζεται σε λογαριθμική μορφή έτσι ώστε να είναι πάντα θετική και επίσης ο τέταρτος όρος στο δεξί μέρος της εξίσωσης επιτρέπει στο πρόσημο του σφάλματος να επηρεάζει την υπό συνθήκη διακύμανση και έτσι μπορεί να συλληφθεί και περιγραφεί το leverage effect.
Εστία σεισμού

Η εστία (μερικές φορές χρησιμοποιείται και ο όρος υπόκεντρο) ενός σεισμού είναι η θέση στο εσωτερικό της Γης όπου παράγεται ο σεισμός. Ο όρος «υπόκεντρο» είναι ευρύτερος, χρησιμοποιούμενος και για το σημείο της επιφάνειας της Γης που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το σημείο μιας εκρήξεως στον αέρα πυρηνικής ή άλλης βόμβας.
Στην εστία ενός τεκτονικού σεισμού απελευθερώνεται αρχικώς η ενέργεια παραμορφώσεως (τασικό φορτίο) που είναι αποθηκευμένη στο πέτρωμα, με την έναρξη της κινήσεως των μερών του ρήγματος. Η εστία βρίσκεται ακριβώς κάτω από το επίκεντρο του σεισμού (που βρίσκεται στην επιφάνεια της Γης) και η μεταξύ τους απόσταση ονομάζεται εστιακό βάθος (ή και υποκεντρικό βάθος) του συγκεκριμένου σεισμού.
Το εστιακό βάθος μπορεί να υπολογισθεί από μετρήσεις των παραμέτρων των σεισμικών κυμάτων και των σχετικών με αυτά φαινομένων. Καθώς συμβαίνει με όλα τα κυματικά φαινόμενα στη φυσική, υπάρχει μια αβεβαιότητα σε τέτοιες μετρήσεις, που αυξάνεται ως συνάρτηση του μήκους κύματος, οπότε το εστιακό βάθος αυτών των κυμάτων μεγάλου μήκους είναι δύσκολο να προσδιορισθεί με ακρίβεια. Στους πολύ ισχυρούς σεισμούς ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που απελευθερώνεται μεταφέρεται από σεισμικά κύματα με πολύ μεγάλα μήκη κύματος. Η ενέργεια σε αυτές τις περιπτώσεις απελευθερώνεται ούτως ή άλλως από έναν μεγαλύτερο όγκο πετρώματος, ώστε να γίνεται λόγος για εστιακό χώρο αντί για εστία.
Ο υπολογισμός των εστιών των προσεισμών, του κυρίως σεισμού και των μετασεισμών μιας σεισμικής ακολουθίας επιτρέπει την τριδιάστατη σχεδίαση του ρήγματος κατά μήκος του οποίου συμβαίνει η μετακίνηση. Το επεκτεινόμενο μέτωπο κύματος από τον σεισμό διαδίδεται με ταχύτητα μερικών χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Μετρούμενο σε διάφορα σημεία της επιφάνειας, δίνει έναν γεωμετρικό χονδρικό προσδιορισμό της εστίας του σεισμού. Το μέτωπο κύματος φθάνει σε κάθε σταθμό σε χρόνο που εξαρτάται από την απόσταση από την εστία. Χρειάζεται να ληφθεί υπόψη ένας αριθμός παραμέτρων, με σημαντικότερες τις διαμορφώσεις της ταχύτητας των κυμάτων από τα διάφορα υλικά μέσα από τα οποία διαδίδονται. Με τις κατάλληλες διορθώσεις μπορεί να γίνει η αρχική εκτίμηση της περιοχής της εστίας και μετά να γραφεί μία σειρά γραμμικών εξισώσεων, μία για κάθε σταθμό. Οι εξισώσεις αυτές εκφράζουν τις διαφορές ανάμεσα στους παρατηρηθέντες χρόνους αφίξεων του μετώπου κύματος και στους χρόνους που υπολογίζονται από την αρχική εκτίμηση της αποστάσεως της εστίας. Αυτές οι εξισώσεις επιλύονται με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων, που ελαχιστοποιεί τα αθροίσματα των τετραγώνων των διαφορών, οπότε υπολογίζεται μία νέα εκτιμώμενη εστία. Με επανάληψη αυτής της διαδικασίας, η θέση της εστίας του σεισμού προσδιορίζεται μέσα στα περιθώρια σφάλματος για τους υπολογισμούς της ταχύτητας των σεισμικών κυμάτων.
Καβαλερία Ρουστικάνα

Ιστορία της σύνθεσης

Πριν την Καβαλερία Ρουστικάνα, ο Μασκάνι ήταν ένας άσημος νεαρός μουσικός. Είχε ήδη ξεκινήσει να γράφει δύο όπερες, όταν έμαθε για το διαγωνισμό νέων ταλέντων του μιλανέζικου εκδοτικού οίκου Casa Sonzogno: οι υποψήφιοι καλούνταν να καταθέσουν μια μονόπρακτη όπερα και οι τρεις καλύτερες θα παρουσιάζονταν στη Ρώμη με έξοδα του διοργανωτή. Ζήτησε λοιπόν από το φίλο του Ταρτζιόνι-Τοτσέτι, ποιητή και καθηγητή Λογοτεχνίας στη Ναυτική Ακαδημία του Λιβόρνο, να βρει μια σύντομη ιστορία και να την μετατρέψει σε λιμπρέτο. Αυτός επέλεξε την Καβαλερία Ρουστικάνα του Βέργκα και ξεκίνησε τη διασκευή, βοηθούμενος από το συνάδελφό του Μενάσι.
Τα χρονικά περιθώρια ήταν ασφυκτικά (ο Μασκάνι πληροφορήθηκε το διαγωνισμό μόλις δύο μήνες πριν τη λήξη του) και οι δημιουργοί αναγκάστηκαν να δουλεύουν εκ παραλλήλου, πράγμα ασυνήθιστο. Οι δύο καθηγητές έστελναν στο Μασκάνι το λιμπρέτο τμηματικά, συχνά γραμμένο στην πίσω μεριά κάποιας αναμνηστικής κάρτας, και αυτός συνέθετε τη μελωδία κομμάτι-κομμάτι, ενίοτε χωρίς να γνωρίζει πώς ακριβώς θα είναι η συνέχεια. Τελικά το έργο ολοκληρώθηκε την τελευταία στιγμή και υποβλήθηκε στην κριτική επιτροπή με τη λήξη της προθεσμίας. Παρόλα αυτά κατάφερε να ξεχωρίσει ανάμεσα σε 72 ακόμα όπερες και πήρε το δρόμο για το φημισμένο Τεάτρο Κονστάντσι της Ρώμης.
Η πρεμιέρα έλαβε χώρα το Μάιο του 1890 και ήταν θριαμβευτική - λέγεται πως το κοινό καλούσε με τα χειροκροτήματά του όλο το βράδυ το Μασκάνι στη σκηνή για να τον αποθεώσει. Με την πρώτη του προσπάθεια, ο μόλις 26 ετών συνθέτης μπήκε στο πάνθεον της ιταλικής όπερας, έστω κι εάν στη συνέχεια δεν μπόρεσε να επαναλάβει το κατόρθωμα με ένα έργο αντίστοιχης αξίας. Μέχρι σήμερα, η Καβαλερία Ρουστικάνα είναι μια από τις πλέον πολυπαιγμένες όπερες παγκοσμίως.

Μεταφορά στον κινηματογράφο

Ως μία από τις δημοφιλέστερες όπερες, η Καβαλερία Ρουστικάνα έχει μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο. Ξεχωρίζουν οι ταινίες Fatal Desire (Μοιραία Επιθυμία) του 1953, με το νεαρό πρωταγωνιστή Άντονι Κουίν να «ντουμπλάρεται» στα τραγούδια από τον Τίτο Γκόμπι, και Καβαλερία Ρουστικάνα του Φράνκο Τζεφιρέλι (1982) με πρωταγωνιστή τον Πλάθιντο Ντομίνγκο. 
Μουσικές από την όπερα έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ως ηχητική υπόκρουση σε ταινίες με αποκορύφωμα το Νονό ΙΙΙ, όπου μια παράσταση της Καβαλερία Ρουστικάνα γίνεται το φυσικό σκηνικό, εντός του οποίου η Κόζα Νόστρα λύνει τους λογαριασμούς της με την οικογένεια Κορλεόνε.
Λαομέδων Λακαπηνός

Ο Λαομέδων Λακαπηνός υπήρξε Έλληνας συγγραφέας. Είναι άγνωστα τα λοιπά στοιχεία της ζωής του, διότι δεν δημοσιεύθηκαν μέχρι σήμερα. Από το επώνυμό του είναι πιθανόν να ανήκει στον γνωστό οίκο των Λακαπηνών, από τον οποίο κατήγετο και ο Ρωμανός Α΄, ο πεθερός του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου.