google/wiki40b huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1926-27

Στο 3ο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1926-27 τον τίτλο κατέκτησε και πάλι ο Ολυμπιακός. Όμως, αν και είχε ιδρυθεί η ΕΠΟ από το Νοέμβριο του 1926, δεν διεξήχθη πανελλήνιο πρωτάθλημα. Με την ένταξη στην Ένωση των σωματείων του φιλικού προς τον Εθνικό "Συνδέσμου Ποδ. Σωματείων" τα μέλη της Ένωσης αυξάνονται σε 14. Έτσι δημιουργείται και Β΄ κατηγορία.

Λεπτομέρειες

Τον Σεπτέμβριο του 1926 στον νεοσύστατο Σύνδεσμο Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς εκτός των Εθνικού, Ηρακλή, Άμυνας Κοκκινιάς, Βυζαντίου, Ελλάς και Πειραϊκού, που ήταν και τα αρχικά του μέλη της προηγούμενη περιόδου 1925-26, εντάσσονται επιπλέον οι: Φαληρικός και Φαληρική Ένωσις, Μόντα Κλουμπ, Θησεύς Πειραιώς, Προοδευτική Νεολαία, Ατρόμητος και Καλλιθαϊκός, καθώς και οι Π.Σ. Μοσχάτου και Π.Ο. Θύελλα.
Ωστόσο όμως, το Νοέμβριο του 1926, ο φιλο-Εθνικός "Σύνδεσμος Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς" και η φιλο-Ολυμπιακή "Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς" συγχωνεύτηκαν, έπειτα και την παρέμβαση των υπόλοιπων Ενώσεων, και ειδικότερα αυτή της Ένωσης Αθηνών και αφού συμφώνησαν στο νέο Δ.Σ. να εκλεγούν οι Καλούδης, Τζουμερκιώτης της "Ένωσης" και Τερεζάκης, Γεωργίου, Κονταρίνης του "Συνδέσμου". 
Το πρωτάθλημα της ΕΠΣΠ για την περίοδο 1926-27, έπειτα την όλη διαδικασία της συγχώνευσης της με τον Σύνδεσμο και την ένταξη των μελών του Συνδέσμου στη δύναμή της, ξεκίνησε καθυστερημένα και έπειτα από συνεχείς αναβολές, τον Φεβρουάριο του 1927. Όμως, η αύξηση των σωματείων-μελών της ΕΠΣΠ τον Νοέμβριο, είχε ως αποτέλεσμα τον Απρίλιο του 1927 ο Εθνικός να εκλέξει διοικητικό συμβούλιο της αρεσκείας του στην Ένωση με πρόεδρο το Χαρ. Βολονάκη, κάτι το οποίο ουσιαστικά δεν θέλησε να αποδεχτεί ο Ολυμπιακός. Έτσι με τη λήξη του πρωταθλήματος 1926-27 αποχώρησε τόσο από την ένωση όσο και από την ΕΠΟ και σε μια επίδειξη δύναμης, μαζί με τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ ίδρυσαν τον Π.Ο.Κ.. Οι τρεις μεγάλοι συνασπίστηκαν, με αποτέλεσμα να ματαιωθεί το 1ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1927 το οποίο η ΕΠΟ είχε προκηρύξει μεταξύ των πρωταθλητών των τριών τοπικών ενώσεων: ΠΑΟ (Αθήνας), Ολυμπιακού (Πειραιά) και Ηρακλή (Μακεδονίας).
Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Σύστημα Κινδύνου και Ασφάλειας

Το Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Σύστημα Κινδύνου και Ασφάλειας, που είναι γενικότερα γνωστό ως GMDSS (από την σύντμηση της αγγλικής του ονομασίας Global Maritime Distress and Safety System), είναι ένα ναυτιλιακό σύστημα παγκόσμιας κάλυψης, που βασίζεται σε αυτοματοποιημένες ραδιοεπικοινωνίες, δορυφορικές και επίγειες, αυξάνοντας τις πιθανότητες εντοπισμού ναυαγών, βελτιώνοντας τις ραδιοεπικοινωνίες και το συντονισμό και παρέχοντας στα πλοία πληροφορίες ναυτικής ασφάλειας ζωτικής σημασίας.

Ιστορικά

Το 1979 θα θεσπιστεί η Διεθνής Σύμβαση Έρευνας και Διάσωσης του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, που αντικειμενικό στόχο είχε να καθιερωθεί ένα παγκόσμιο ναυτιλιακό σχέδιο για την έρευνα και διάσωση με ένα πλαίσιο πολυμερών ή διμερών συμφωνιών των γειτονικών κρατών. Το 1988, η Διάσκεψη Ραδιοεπικοινωνιών, υιοθέτησε με το Κεφάλαιο Δ΄ της Σύμβασης για την Ασφάλεια της Ανθρώπινης Ζωής στη Θάλασσα (SOLAS) ένα χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του Παγκόσμιου Ναυτιλιακού Συστήματος Κινδύνου και Ασφάλειας με αρχή την 1/2/1992 και πέρας την 1/2/1999.
Η εισαγωγή του GMDSS, το 1992, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη και πιο σημαντική αλλαγή που έγινε ποτέ, από την ανακάλυψη του ασυρμάτου το 1899, στον τομέα της ασφάλειας των πλοίων. Η σύγχρονη τεχνολογία που ενσωματώνεται στο GMDSS περιλαμβάνει τις τεχνικές δορυφόρου και ψηφιακής κλήσης, έτσι ώστε ένας συναγερμός κινδύνου να εκπέμπεται και να λαμβάνεται αυτόματα σε μεγάλη απόσταση, χωρίς να επηρεάζεται από μετεωρολογικές ή άλλου είδους παρεμβολές. Παρέχει, επίσης, επικοινωνίες επείγοντος και ασφαλείας, διασπορά πληροφοριών ναυτικής ασφάλειας, περιλαμβανομένων των ναυτιλιακών και μετεωρολογικών προειδοποιήσεων.
Στα πλοία που σταδιακά εφαρμοζόταν το GMDSS η μορσική τηλεγραφία δεν απαιτούνταν πλέον. Ως αποτέλεσμα αυτό κατέστησε περιττή την ειδικότητα του παραδοσιακού ασυρματιστή.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2014-15

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2014-15 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες  κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2015-16.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2013-14

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2014-15 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2013-14, Άρης Πολεμίου. Δεν συμμετείχε η Ολυμπιάδα Νεάπολης η οποία τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2013-14 και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2014-15.
Ετιέν Ντολέ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ντολέ γεννήθηκε στην Ορλεάνη στις 3 Αυγουστου 1509. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο παράνομος γιος του  βασιλειά της γαλλίας Φραγκίσκο Α΄.
Από την Ορλεάνη, πήγε στο Παρίσι το 1521 και αφού σπούδασε σε φημισμένο δάσκαλο, πήγε το 1526 στην Πάδουα. Ο θάνατος του φίλου του, Simon de Villanova, τον οδήγησε το 1530 να αποδεκτεί την θέση του γραμματέα του Jean de Langeac, μητροπολίτης της Λιμόζ και Γάλλου πρέσβη στην δημοκρατία της Βενετίας.

Έργα, Cato christianus, φυλάκισεις και θάνατος

Επιστρέφοντας στην Γαλλία, πήγε στο πανεπιστήμιο της Τουλούζης να μελετήση νομική. Σύντομα έλαβε μέρος σε βιαίες αντιπαραθέσεις μεταξυ φοιτητών με διαφορετική εθνική καταγωγή στο πανεπιστήμιο. Ως αποτέλεσμα, φυλακίστηκε και στάλθηκε σε εξορία από το τοπικό δικαστήριο. Στην γνωστή διαμάχη για τον Κικέρωνα (σχετικά με την χρήση της λατινικής γλώσσας από τον Κικέρωνα και αν ήταν κατάλληλος να μεταφράζει ιερά κείμενα καθώς ήταν παγανιστής) πήρε θέση κατά του Εράσμου και πολύ φιλο-Κικερωνική.  To 1535, έκδοσε στην Λυών το Dialogus de imitatione Ciceroniana. Tην επόμενη χρονιά, έκδοσε το δίτομο Commentariorum linguae Latinae. Η εργασία του ήταν αφιερωμένη στον βασιλειά  Φραγκίσκο Α', ο οποίος του έδωσε το προνόμοιο να τυπώνει, για μια περίοδο 10 χρόνων, εργασίες στα Λαντινικά, Ελληνικά, Ιταλικά και Γαλλικά οι οποίες ήταν έργα του ιδίου ή τα επέβλεπε.
Στην προσπάθεια του να συμβιβαστεί με τους αντιπάλους του, έκδοσε το Cato christianus (Ο Χριστιανός Κάτο). Το ανοικτό μυαλό του ήταν εμφανές από το έργο του: δημοσίευε και αρχαία και μοντέρνα, κοσμικά και ιερά κείμενα, απο την Καινή διαθήκε στα Λατινικά, στα Γαλλικά. Λίγο πριν λήξει το προνόμοιο να εκδίδει τα έργα του, οι εχθροι του καταφέραν να τον φυλακίσουνε με την κατηγορία της αθεϊας.
Μετά απο φυλάκιση 15 μηνών, ο Ντολέ αφέθηκε ελεύθερος χάριν στον επίσκοπο της Tulle. Ξέφυγε από δεύτερη απόπειρα να φυλακιστεί το 1544 χάριν στην εξυπνάδα του, αλλά όταν επέστρεψε από την Ιταλία στην οποία είχε διαφύγει, ξανασυνελήφθη. Ονομάστηκε ως υποτροπιάζων άθεος από το θεολογικό τμήμα της Σορβόνης. Στις 3 Αυγούστου 1546, δηλαδή την ημέρα των 37ων γενεθλίων του, εκτελέστηκε στην πλατεία Μωμπέρ. Κατά την διάρκεια της μεταφοράς του στον χώρο εκτέλεσης του, σύνθεσε τους στίχους Non dolet ipse Dolet, sed pia turba dolet (Ο Ντολε δεν υποφέρει, αλλά το ευσεβές πλήθος θρηνεί).

Μνήμη

Η «δίκη του Ντολε» εκδόηκε το 1836 από τον Taillandier απο τα αρχεία του τοπικού δικαστηρίου του Παρισιού. Ένα χάλκινο άγαλμα του Ντολέ ανεγέρθηκε στην πλατεία Μωμπέρ στο Παρίσι το 1889 αλλά το αφαιρέσανε και το έλιωσαν οι Ναζί κατά την διάρκεια της κατοχής, το 1942. Ο Ουμπέρτο Έκο, ξεκινάει το βιβλίο του «Κοιμητήριο της Πράγας» με αναφορά στον Ντολέ.
Γεώργιος Λιόλογλου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Λιόλογλου γεννήθηκε το 1805 στο Ισάκ Πασά (Ισαάκιο) περιφερειακής ενότητας Έβρου. Συμμετείχε στο ξεσηκωμό των κατοίκων της περιοχής Διδυμοτείχου κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η οποία κατέληξε σε αποτυχία μετά την ήττα των επαναστατικών δυνάμεων στη Μάχη του Σαλτηκίου. Ακολούθησε η ολοσχερής καταστροφή της γενέτειράς του Ισάκ Πασά (Ισαάκιο) από τον Τούρκο προύχοντα Χατζηεστρέφ αγά, με αποτέλεσμα ο ίδιος και ο επιζήσας παππούς του, να δουλεύουν ως δουλοπάρικοι στα νεοσυσταθέντα από τον αγά, τσιφλίκια αφού είχε αρπαγεί όλη η ακίνητη περιουσία των Ελλήνων κατοίκων του χωριού. Ευτύχησε να δει την πατρίδα του να απελευθερώνεται λίγο πριν πεθάνει το 1920.
Άλλες πηγές γράφουν ότι ο Λιόλογλου πέθανε σε ηλικία 113 ετών, το 1932.
Εταιρεία Κυκλαδικών Μελετών

Δραστηριότητες

Η εν γένει δραστηριότητα της Εταιρείας μέχρι σήμερα, χάριν στις προσπάθειες όλων, των κατά καιρούς, Διοικητικών της Συμβουλίων επικεντρώνεται στην διοργάνωση σημαντικών πολιτιστικών και άλλων επιστημονικών δράσεων στην Αθήνα και στα νησιά καθώς και τιμητικών εκδηλώσεων που αφορούν στο έργο και στην δράση καταξιωμένων πανελληνίως και διεθνώς Κυκλαδιτών. Το κύριο έργο της είναι η έκδοση του επιστημονικού περιοδικού Επετηρίς Κυκλαδικών Μελετών, καθώς και  ορισμένων μικρότερων μελετών και αυτοτελών βιβλίων. Από το 2017 εγκαινίασε την έκδοση αυτοτελούς σειράς μονογραφιών υπό τον γενικό τίτλο "Βιβλιοθήκη της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών". Την δεκαετία του 1990 ξεκίνησε την διοργάνωση του Διεθνούς Κυκλαδολογικού Συνεδρίου, τα πρακτικά του οποίου εκδίδονται σε τόμους της Επετηρίδας.

Επετηρίς Κυκλαδικών Μελετών

Η  Επετηρίς της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, είναι ένα  επιστημονικό περιοδικό, με συμβολές σε θέματα που αφορούν στις Κυκλάδες. Το περιοδικό συγκαταλέγεται στον κατάλογο των επιστημονικών περιοδικών του Εθνικό Kέντρο Tεκμηρίωσης, με αριθμό ISSN 0440-758X  . Έως σήμερα έχουν εκδοθεί 21 τόμοι, από το 1961 έως και το 2015. 
Η Εταιρεία έχει εκπονήσει νέο αναθεωρημένο κανονισμό δημοσιευμάτων και ενισχύει την εγκυρότητά του με την τήρηση του κανόνος της επιπλέον κρίσεως, κάθε προς δημοσίευση μελέτης από δύο τουλάχιστον ανεξαρτήτους ανώνυμους κριτές.
Μιορίτσα

Η «Μιορίτσα» (ρουμανικά: Mioriţa), δηλαδή η «Μικρή Προβατίνα», είναι παλιά ρουμανική ποιμενική μπαλάντα και θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της ρουμανικής λαογραφίας. Έχει διάφορες εκδόσεις, με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Μια από αυτές επιλέχθηκε από τον Βασίλε Αλεξάντρι για να σχηματιστεί η αναφορά του έργου στα σχολικά βιβλία. 

Περιεχόμενο

Η αρχή είναι απλή: τρεις βοσκοί (ένας Μολδαβός, ένας Τρανσυλβανός και ένας Βραντσεανός) συναντώνται, ενώ φροντίζουν τα κοπάδια τους. Μια προφανώς μαγεμένη προβατίνα που ανήκει στον Μολδαβό λέει στον αφέντη της ότι οι δύο άλλοι συνωμοτούν για να τον σκοτώσουν και να κλέψουν τα αγαθά του.
Ο βοσκός απαντάει ότι, αν συνέβαινε αυτό, η προβατίνα θα έπρεπε να ζητήσει από τους δολοφόνους της να θάψουν το σώμα της κατά μήκος της στάνης του πρόβατου. Μετά λέγεται ότι είπε στα υπόλοιπα πρόβατα ότι είχε παντρευτεί μια πριγκίπισσα σε μια τελετή που παρακολουθήθηκε από τα στοιχεία της φύσης, και χαρακτηρίζεται από την πτώση ενός αστεριού. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία μεταφορά ιεροτελεστίας με τις επουράνιες εκδηλώσεις στην έκδοση της ιστορίας όπου η προβατίνα μιλάει στη μητέρα του βοσκού, ότι ακούει μόνο ότι ο γιος της έχει έχει παντρευτεί μια πριγκίπισσα.
Το ποίημα αυτό αναφέρεται εκτενώς από Πάτρικ Λη Φέρμορ στην αναφορά του από το δεύτερο μέρος του ταξιδιού με τα πόδια από την Ολλανδία στην Κωνσταντινούπολη στο 1933-34. Αυτός περιλαμβάνει μια μερική μετάφραση η οποία αναφέρεται ως «ετοιμόρροπη αλλά αρκετά ακριβής». Αυτό στην πραγματικότητα έγινε αργότερα, κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης διαμονής πριν από το Σεπτέμβριο του 1939, στην ανατολική Ρουμανία.
Η Μιορίτσα αναφέρεται συχνά σε μυθιστόρημα του Μάρκους Σέντγκουικ.
Ισίδωρος Κούβελος

Δημόσια αξιώματα

Έχει διατελέσει αρχηγός της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου (2012), πρόεδρος της Διεθνούς και της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας, πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας και  Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Μεσογειακών Αγώνων.

Αθλητικός παράγοντας

Ήταν αρχικά αντιπρόεδρος και μετά πρόεδρος της ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αργοναύτης του Πειραιά από το 1981 έως το 1984. Το 1985 με τη σύμπραξη φίλων του ίδρυσε την ομάδα μπάσκετ Γ.Σ. Θησέας Θησείου, η οποία έως το έτος 1989 πέτυχε να ανέλθει πέντε αγωνιστικές κατηγορίες. Τα έτη 1989 – 1995 υπηρέτησε ως γενικός αρχηγός και αντιπρόεδρος Τ.Α.Κ. στο Τμήμα Καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου, με την ομάδα να κατακτά πολλές διεθνείς διακρίσεις (Κυπελλούχος Ελλάδας 1991, συμμετοχή στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς και στην Ευρωλίγκα).

Προσωπική ζωή

Ο Ισίδωρος Κούβελος έχει πραγματοποιήσει δυο γάμους, από τον πρώτο εκ των οποίων έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Δεύτερη σύζυγός του από το 1998 είναι η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.
Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα

1839-1864: Τα πρώτα χρόνια και τα Αγγλοκρατούμενα Επτάνησα

Το πρώτο της  κατάστημα το οποίο ήταν ταυτόχρονα και το κεντρικό γραφείο της Τράπεζας λειτούργησε για πρώτη φορά στις 2 Μαρτίου 1840 στην Κέρκυρα. Στις 18 Μαΐου και στις και στις 10 Αυγούστου του ίδιου έτους άνοιξαν τα υποκαταστήματα στην Ζάκυνθο και στην Κεφαλονιά αντίστοιχα ενώ το 1845 λειτούργησαν πρακτορεία της τράπεζας στην Αθήνα και στην Πάτρα. Το 1873 με έδρα πάντα το Λονδίνο τα κεντρικά γραφεία της τράπεζας μεταφέρθηκαν στην Αθήνα.

1864-1920: Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, προνομιούχος τράπεζα και επέκταση των δραστηριοτήτων της

Το 1864 μετά την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα, η τράπεζα επεκτείνει της δραστηριότητές της και στην υπόλοιπη Ελλάδα διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα να λειτουργεί με βάση το εμπορικό δίκαιο της Μεγάλης Βρετανίας για αρκετές δεκαετίες. Διατήρησε επίσης το προνόμιο να εκδίδει  και να διακινεί χαρτονομίσματα, προνόμιο το οποίο το κληρονόμησε από την Ιόνιο Πολιτεία και το διατήρησε έως και το 1920.

1920-1974: Επεκτάσεις των δραστηριοτήτων της Τράπεζας στο Εξωτερικό, και η απόκτηση της από την Εμπορική

Στις αρχές του 20ου αιώνα συνέχισε να επεκτείνει και να σταθεροποιεί την παρουσία της τόσο στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα όσο και εκτός Ελλάδος με έμφαση  στα κέντρα του Ελληνισμού ανοίγοντας καταστήματα και πρακτορεία στην Αίγυπτο το 1907 και στην Κύπρο το 1926.
Το 1938 αγοράζει τα 2/3 των μετοχών της Λαϊκής Τράπεζας η οποία είχε ιδρυθεί στην Αθήνα το 1905 και μετά από συγχώνευση προκύπτει η “Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα”.
Το 1956 τα υποκαταστήματα της ανέρχονται σε 38 από τα οποία τα 24 στην Ελλάδα, 6 στην Κύπρο και 8 στην Αίγυπτο.
Το 1957 αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για την τράπεζα. Εν μέσω ριζικών πολιτικών κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών που διενεργούνται από την κυβέρνηση Νάσερ, τα 8 υποκαταστήματα στην Αίγυπτο δεσμεύονται από την αιγυπτιακή κυβέρνηση ακολουθώντας την μοίρα όλων τον ξένων επενδύσεων στην χώρα αυτή.  Τα υποκαταστήματα της Κύπρου περνούν στον έλεγχο της Charted Bank. Ενώ τα υποκαταστήματα της Ελλάδας με την καταβολή 635.000 λιρών  Αγγλίας (2.000.000 $ ή 53.000.000 δραχμές εκείνη την εποχή) από τον τραπεζίτη Στρατή Ανδρεάδη περνούν τελικά στον έλεγχο της Εμπορικής Τράπεζας μετά από σύντομες διαπραγματεύσεις με τον τραπεζίτη sir Hampro. Έτσι ύστερα από 118 χρόνια ο έλεγχος της τράπεζας φεύγει από τα Αγγλικά χέρια.

1974-2000: Κρατικοποίηση της Τράπεζας, εξαγορά από Τράπεζα Πίστεως και Τέλος Εποχής

Το 1975 ακολουθώντας την μοίρα της Εμπορικής τράπεζας, η Ιονική τράπεζα περνάει στα χέρια του Ελληνικού δημοσίου.
Το 1999 η Ιονική τράπεζα έρχεται υπό τον έλεγχο της Alpha Τράπεζας Πίστεως στα πλαίσια διαδικασίας αποκρατικοποιήσεων της τότε Ελληνικής κυβέρνησης. Ένα χρόνο αργότερα το 2000 συγχωνεύονται οι δύο τράπεζες δημιουργώντας την Alpha Bank. Έτσι κλείνει ο κύκλος λειτουργίας της τράπεζας με τον τίτλο “Ιονική”.

Χαρτονομίσματα

Η Ιονική τράπεζα εξέδωσε αρκετά χαρτονομίσματα, πριν (σελίνια και λίρες), και μετά (ιονική δραχμή) την ενσωμάτωση των Ιονίων νήσων στην Ελλάδα.
Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Ζήνων»

Ίδρυση

Το Μάιο του 1896 η εφημερίδα το «Νέον Έθνος» διερμήνευσε τα αισθήματα απογοήτευση των κατοίκων της Λάρνακας για το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι δεν προχωρούσαν αποφασιστικά στη δημιουργία Γυμναστικού Συλλόγου. Είχε προηγηθεί η ίδρυση Γυμναστικών Συλλόγων σε Λεμεσό (ΓΣΟ) και Λευκωσία (ΓΣΠ). Το δημοσίευμα έφερε άμεσα αποτελέσματα. Στις 16 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η ίδρυση συλλόγου με το όνομα Γυμναστικός Σύλλογος «Το Στάδιον», ο οποίος αποτέλεσε τη μετεξέλιξη του αναγνωστηρίου «Κιτιακός Σύλλογος». Ωστόσο, υπήρξε μεγάλη αδιαφορία στην πόλη και για το λόγο αυτό χρειάστηκαν ακόμη δύο χρόνια για να καλεστούν τα μέλη να εγκρίνουν τον κανονισμό για την εξέλιξη του σε συλλόγου σε Γυμναστικό Σύλλογο «Ο Ζήνων». Παράλληλα ανευρέθη και χώρος για γυμναστήριο στη Λεωφόρο Αρτέμιδος. Πρώτος πρόεδρος του ΓΣΖ ήταν ο δήμαρχος της πόλης Φίλιος Ζαννέτος.
Ο ΓΣΖ ανέλαβε τη διοργάνωση των Δ΄ Παγκύπριων Αγώνων Στίβου το 1900. Αυτό που ώθησε τις αθλητικές και πολιτικές αρχές της Λάρνακας να αναλάβουν αυτή τη διοργάνωση ήταν ο ενθουσιασμός που δημιούργησε στην πόλη η μοναδική νίκη αθλητή του ΓΣΖ στους Γ΄ Παγκύπριους Αγώνες Στίβου, τον Απρίλιο του 1899 όταν κέρδισε τον μαραθώνιο.

Παλιό Στάδιο ΓΣΖ

Το 1928 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Παλαιού Σταδίου ΓΣΖ. Το στάδιο ανήκε στον ΓΣΖ και για το λόγο αυτό ονομαζόταν «Στάδιο ΓΣΖ». Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως το 1989.

Νέο ΓΣΖ

Το 1983 ολοκληρώθηκε το Νέο ΓΣΖ. Το στάδιο διαχειρίζεται ο ΓΣΖ.
Φουερτεβεντούρα

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι "Μαχορέρο" (Majorero), που κατά πάσα πιθανότητα ήταν Βέρβεροι από την Βόρεια Αφρική και ζούσαν σε σπηλιές. Η λέξη Μαχορέρο ή Μάχο έχει σχέση  με την συνήθεια τους, φορώντας παπούτσια φτιαγμένα από δέρμα κατσίκας.
Τον 11ο αιώνα π.Χ. έφθασαν Φοίνικες κάτοικοι στο νησί και στην Λανθαρότε και το 850 π.Χ οι Κανάριες Νήσοι περιγράφονταν από τον Όμηρο στην Οδύσσεια ως Ινσουλάε Φορτουνατάε.
Αρκετές Ισπανικές και Πορτογαλικές εκστρατείες έγιναν το 1340 γύρω από το νησί και το οποίο τότε κατοικούνταν από Μαυριτανούς οι οποίοι παντρεύτηκαν με Ευρωπαίους σκλάβους κρατούμενους.
Το 1405, ο Γάλλος εξερευνητής Ζαν ντε Μπετενκούρ (Jean de Béthencourt) κατέκτησε το νησί και ονόμασε την πρωτεύουσα του σε Μπετανγκουρία στη δυτική ακτή του. Το όνομα του νησιού προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το κλάσμα του ονόματος του Γάλλου ερευνητή το οποίο ήταν η φράση "Que forte aventure!", που σημαίνει "Τι μεγάλη περιπέτεια!". Μια πιο ρομαντική εκδοχή θέλει το όνομα του νησιού να σημαίνει ως "το νησί των ανέμων".
Αργότερα το 1852 το κατέκτησε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά η Ισαβέλλα Β' . Το 1912 εδραιώθηκε και η αυτοκυβέρνηση των νησιών.

Γεωγραφία-Κλίμα

Το νησί απέχει μόνο 100 χλμ. από τις ακτές της Αφρικής και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο νησιωτικό σύμπλεγμα μετά την Τενερίφη αλλά έρχεται πρώτο σε μήκος παραλιών.
Η Φουερτεβεντούρα είναι άγονο, έρημο και ηφαιστειογενές νησί, όπως και τα υπόλοιπα ηφαιστειογενή Κανάρια άλλωστε, και με υψηλότερη κορυφή να είναι το Χαντία (Jandía) με μόνο 807 μ. στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού.
Το κλίμα του νησιού κατά την διάρκεια ολόκληρου του έτους είναι αρκετά ευχάριστο. Αποκαλείται επίσης ως νησί της αιώνιας Άνοιξης καθώς οι χειμερινές θερμοκρασίες εκεί κυμαίνονται κατά μέσο όρο από 21οC οι μέγιστες στους 15οC οι ελάχιστες, ενώ το καλοκαίρι στους 27οC η μέγιστη και στους 20οC η ελάχιστη. Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, περίπου 147 mm το χρόνο, οι οποίες πέφτουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Οι αμμοθύελλες είναι συχνές και είναι γνωστές με το όνομα scirocco. Φυσούν από τα νοτιοδυτικά, από τη Σαχάρα, μεταφέροντας λευκή σκόνη και αφρικανικές ακρίδες και ανεβάζουν απότομα τη θερμοκρασία του αέρα σε 10οC ψηλότερα και συγχρόνως ρίχνουν την ορατότητα περί τα 100 μ. με 200 μ. ή και χαμηλότερα. Οι ντόπιοι το φαινόμενο αυτό το αποκαλούν "Calima".
Νίκος Μακρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Μακρίδης γεννήθηκε στη Λεμεσός το 1914. Έζησε στο Λευκόνοικο. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος και επιχειρηματίας. 
Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1999. Ήταν πατέρας του Ισίδωρου Μακρίδη.

Πολιτική διαδρομή

Ο Νίκος Μακρίδης ήταν στενός συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και του Γλαύκου Κληρίδη. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΔΗΣΥ το 1976. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ.
Πάτρικ Μάνινγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1946. Σπούδασε Γεωλογία και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1971. Έκτοτε εκλέγεται συνεχώς και σήμερα αποτελεί το μακροβιότερο εν ενεργεία μέλος του Κοινοβουλίου
Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Presentation College του Σαν Φερνάτο και έγινε κάτοχος τίτλου μπάτσελορ από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών στη Μόνα της Τζαμάικας το 1969. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γεωλόγος στην εταιρεία Texaco. Παντρεύτηκε τη Χέιχελ Μάνινγκ.

Πολιτική καριέρα

Η είσοδός του στη Βουλή έγινε το 1971 και στα τέλη της δεκαετίας του ' 70 διορίστηκε Υφυπουργός Οικονομικών. Το 1979 ανέλαβε επιπρόσθετα το αξίωμα του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και το 1981 διορίστηκε για πρώτη φορά Υπουργός. Τέθηκε επικεφαλής του Υπουργείου Πληροφοριών και του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου. Από το 1981 ως το 1986 χρημάτισε Υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων. Το 1986 το κυβερνών κόμμα PNM υπέστη σχεδόν ολοκληρωτική ήττα, με μόνο τρεις βουλευτές του να καταφέρνουν να εκλεγούν. Ο πρωθυπουργός Τζορτζ Τσέιμπερς απώλεσε την έδρα του και ο Μάνινγκ έγινε ηγέτης της Αντιπολίτευσης. Το 1987 εξελέγη πρόεδρος του PNM. Η διάσπαση στο κυβερνών κόμμα Εθνικός Συνασπισμός για Ανασυγκρότηση το 1988 είχε αποτέλεσμα να μείνει το PNM ως κόμμα μειοψηφίας της Αντιπολίτευσης και το 1990 ορίστηκε νέος αρχηγός Αντιπολίτευσης ο Μπασντέο Παντέι.

Πρωθυπουργικές θητείες

Η πρώτη θητεία του Μάνινγκ στην πρωθυπουργία ξεκίνησε το 1991 έπειτα από εκλογική νίκη και τερματίστηκε το 1995, όταν το κόμμα του ηττήθηκε στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Τότε πρωθυπουργός ανέλαβε ο Παντέι και ο Μάνινγκ επέστρεψε στην ηγεσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μάλιστα, ηττήθηκε και στις εκλογές του 2000.
Λίγο μετά, το 2001 διεξήχθησαν ξανά εκλογές, οι οποίες ήταν αμφίρροπες. Το κόμμα PNM της Αντιπολίτευσης και το κυβερνών Ενωμένο Εθνικό Κογκρέσο κέρδισαν τον ίδιο αριθμό εδρών (18) και διορίστηκε πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Ρόμπινσον ο Μάνινγκ. Τον Οκτώβριο του 2002 υποχρεώθηκε να προκηρύξει νέες εκλογές. Το κόμμα του κέρδισε 20 έδρες έναντι 16 για το UNC και σχημάτισε κυβέρνηση.
Η νέα κυβέρνηση προέβη σε οικονομικά μέτρα αλλά και στην οικοδόμηση νέου πανεπιστημίου στη νησιωτική χώρα. Στα σημαντικότερα προβλήματα αυτής της περιόδου ήταν και η κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας.
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου του 2007 το PNM κέρδισε ξανά, εξασφαλίζοντας 26 επί συνόλου 41 εδρών στη Βουλή και έτσι ο Μάνινγκ ορκίστηκε για τρίτη θητεία στην πρωθυπουργία.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών στις 24 Μαΐου 2010, το κόμμα του Μάνινγκ έμεινε στις 12 έδρες και πρωθυπουργός ανέλαβε η Κάμλα Περσάντ-Μπισεσάρ.

Θάνατος

Τον Ιανουάριο του 2012 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Πέθανε τον Ιούλιο του 2016 από οξεία μυελοειδή λευχαιμία.
Kawasaki Ki-96

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Βασισμένη στα θετικά αποτελέσματα του Ki-45, η κατασκευάστρια Kawasaki απεφάσισε το 1942 να αναπτύξει μια βελτιωμένη έκδοσή του. Όπως και το Ki-45, ήταν διθέσιο και δικινητήριο, αλλά είχε ισχυρότερους κινητήρες και ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων. Τον Δεκέμβριο του 1942 το Γραφείο Αεροπορίας του Στρατού επέδειξε ενδιαφέρον για το εγχείρημα, ζητώντας όμως από την κατασκευάστρια να μετατρέψει το νέο αεροσκάφος σε μονοθέσιο. Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Σεπτέμβριο του 1943.
Ήταν πολύ καλό στον χειρισμό και είχε επιδόσεις ανώτερες των προσδοκώμενων, παρ'όλα αυτά ο Στρατός ζήτησε να ξανά την ανάπτυξη διθέσιου μαχητικού με συνέπεια το Ki-96 να ακυρωθεί. Μέρη του αεροσκάφους αυτού αξιοποιήθηκαν τελικά στην ανάπτυξη του διθέσιου μαχητικού Ki-102.