Προμηθεύς ή Καύκασος

Προλεγόμενα

Οι πρώτοι ερμηνευτικοί μύθοι για το πως έγιναν οι θεοί (θεογονία) και ο κόσμος (κοσμογονία) ύπάρχουν στις δοξασίες όλων των λαών με παραλλαγές βέβαια αλλά και βασικά κοινά ή αντίστοιχα στοιχεία· και αυτό συμβαίνει διότι όλοι οι λαοί από τα ίδια στάδια εξέλιξης πέρασαν και αφού ο άνθρωπος συλλαμβάνει και ερμηνεύει τα ερωτήματά του «κατ΄εικόνα και ομοίωση του», όμοιες ερμηνείες όλοι φαντάστηκαν.
Ο μύθος του Προμηθέα σε οποιαδήποτε έκφανσή του συνδέεται με τη δημιουργία των πρώτων ανθρώπων, τις τιμές που πρέπει ν΄αποδίδουν οι άνθρωποι στους θεούς και τη μετάδοση των γνώσεων σ΄αυτούς. Ο Προμηθέας ως προσωποποίηση του αγαθού πνεύματος αντιτάχθηκε σ΄ αυτήν την επιδίωξη του Δία και θέλησε να υπερασπιστεί τους ανθρώπους και έκλεψε κρυφά από τον Όλυμπο τη φωτιά (μέσα σ΄ενα κούφιο καλάμι) και την έδωσε στους ανθρώπους και τους έδωσε και τη γλώσσα και τη γνώση κλπ. και τους έκανε να μοιάσουν τους θεούς· «μικρούς θεούς τους έκανε».
Η σύγκρουση ανάμεσα στον άγριο Δία και τον αγαθοποιό Προμηθέα είναι η εξέλιξη της ιδέας περί του θείου και «εξανθρωπισμός» της ιδέας του θείου· γνωστό φαινόμενο στην ιστορία της εξέλιξης των θρησκειών.

Πρόσωπα του έργου

Ο διάλογος είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτος, γιατί έχει για θέμα του τον μύθο του Προμηθέα με τον βαρυσήμαντο συμβολισμό του. Τα πρόσωπα είναι τρία, ο Προμηθέας, ο Ήφαιστος και ο Ερμής, ενώ στον Αισχύλο η εμφάνιση των Ωκεανίδων και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Ιούς που αφηγείται στον Προμηθέα τα βάσανά της από τον Δία αποσκοπεί στο ακαταμάχητο, το άδικο του Δία και άρα το ασύμφορο της στάσης του Προμηθέα.

Η απολογία του Προμηθέα

Όσον αφορά τη διανομή του φαγητού, θέλησε να κάνει κάποιο αστείο στον Δία για να του δώσει κέφι στο συμπόσιο. Δεν φανταζόταν πως ο θεός θα έδειχνε τόσο παιδαιριώδη συμπεριφορά και θα ήταν τόσο μνησίκακος, ώστε να θέλει να τον εκδικηθεί για κάτι πραγματικά ασήμαντο. Όσο για τη δημιουργία των ανθρώπων αποδείχτηκε περίτρανα πως οι θεοί ωφελέθηκαν ιδιαίτερα από αυτή, αφού οι άνθρωποι τους αποδίδουν πλέον τιμές και εκτός αυτού η γη καλλιεργείται και παντού υπάρχει ζωή και κίνηση.Επίσης ενισχύεται ακόμη περισσότερο η παντοδυναμία των θεών, γιατί οι άνθρωποι κατανοούν πως η αθανασία των πρώτων είναι ικανός λόγος για να τους θεωρούν από κάθε άποψη ανώτερους. Το δώρο της φωτιάς, τέλος, δεν προκάλεσε καμιά βλάβη στους θεούς. Αντίθετα τους έδωσε την ευκαιρία να απολαμβάνουν ακόμη καλύτερα τις θυσίες των ανθρώπων, εμπλουτισμένες πια με τη μυρωδιά της κνίσας. Το έργο τελειώνει με τη σιγουριά του Προμηθέα πως αργόερα θα ελευθερωθεί από τον Ηρακλή και θα τιμηθεί από τον Δία, τον οποίο θα σώσει από κάποιο κίνδυνο.

Κρίση για το έργο

Η φωτιά και η γνώση που προσέφερε ο Προμηθέας στους ανθρώπους τιμωρείται γι΄αυτό, «αντιστοιχούν» με το «μήλο της γνώσης» του παραδείσου, παρά την «αντίθεση» ότι εδώ τιμωρήθηκαν οι άνθρωποι οι ίδιοι για την ανυπακοή τους. Ο Προμηθέας επεμβαίνει υπέρ των ανθρώπων και τιμωρείται γι΄αυτό. Στην Παλαιά Διαθήκη επεμβαίνει το πνεύμα του κακού και τιμωρείται ο άνθρωπος. 
Δεκαεπτά αιώνες αργότερα ο Γερμανός Φιλόσοφος Φόυερμπαχ (Ludwig Andreas Feurebach, (1804-1872) διατυπώνει την άποψη: «Η σύλληψη μιας θεότητας η οποία ίσταται έναντι του κόσμου και απαιτεί λατρεία και υπακοή αποτελεί ψευδαίσθηση, ένα όνειρο του ανθρώπινου νου».