google/wiki40b huggingface dataset:
Μηναίο του Μπράτκοβ

Το Μηναίο του Μπράτκοβ (σερβικά : Братков минеј) είναι μεσαιωνικό χειρόγραφο Σερβικό ορθόδοξο ημερολόγιο (μηναίον) του 13ου αιώνα. Ονομάζεται έτσι από τον συγγραφέα του, Μπράτκοβ. Είναι το παλαιότερο μηναίο στη σερβική λογοτεχνία. Είναι γραμμένο σε περγαμηνή, κατά τη εποχή του βασιλιά Βλάντιλαβ (1234-1243), στα κυριλλικά και την παλιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα.
Το βιβλίο αποτελείται από τέσσερα μέρη, τα οποία ομαδοποιούνται σε μία "προσευχή" για κάθε μήνα από τον Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο, γραμμένο κατά το τελευταίο τρίμηνο του 13ου αιώνα, ενώ το υπόλοιπο είναι γραμμένο στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα.
Το βιβλίο περιέχει επίσης τμήματα των προσευχών του Αγίου Ναούμ της Αχρίδας (περ. 830 - 910).
Ανήκε στα χειρόγραφα της παλιάς εθνικής βιβλιοθήκης της Σερβίας και, καθώς τα περισσότερα από τα χειρόγραφα από τα αρχεία της εξαφανίστηκαν, κλάπηκαν από τις δυνάμεις κατοχής, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέληξε στη Γερμανία, όπου αγοράστηκε το 1969. Από τότε φυλάσσεται στα αρχεία της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης της Σερβίας.
Ιωάννης Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Σοφίας των Γουέφλων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ.
Ο Έρικ Δ΄ ήταν δούκας ενός μέρους του Λάουενμπουρκ, του Ράτσεμπουρκ. Το άλλο μέρος, το Μπέργκεντορφ-Μελλν, κατείχε ο 2ος εξάδελφός του Έρικ Γ΄, ο οποίος είχε υποθηκεύσει την περιοχή του στην πόλη της Λυβέκης αντί 26.000 μάρκων. Το 1401 απεβίωσε ο Έρικ Γ΄ και ο Έρικ Δ΄ κατέλαβε το Μπέργκεντορφ-Μελλν, χωρίς να αποζημιώσει τη Λυβέκη. Αποκατέστησε την ενότητα του Λάουενμπουρκ και έγινε δούκας του.
Το 1411/12 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Κυβερνούσε μαζί με τον αδελφό του Έρικ Ε΄. Ο Ιωάννης Δ΄ χρεωστούσε σε αστούς του Αμβούργου, όπως τον Χάιν Μπραντ. Όταν επισκέφθηκε την πόλη, ο πιστωτής του ζήτησε την καθυστερημένη οφειλή με τρόπο, που ο Ιωάννης Δ΄ έκρινε προσβλητικό. Ο Ιωάννης Δ΄ παραπονέθηκε στη Σύγκλητο του Αμβούργου, η οποία συνέλαβε τον Μπραντ. Τότε οι πολίτες αντέδρασαν, εκλέγοντας 12 άτομα από καθεμία από τις 4 ενορίες, τα οποία επεσήμαναν στη Σύγκλητο, ότι η πράξη του 1410 ορίζει, πως η Σύγκλητος δεν συλλαμβάνει χωρίς πρώτα δικαστική ακρόαση. Οι 48 απετέλεσαν Συμβούλιο και το 1687 έγιναν 60· ο θεσμός εξελίχθηκε στο Κοινοβούλιο του Αμβούργου.
Στην ιδιοκτησία του ήταν η περιοχή Μπέντερκεζα, από το 1350 που η ιδιοκτήτες της, οι ιππότες, απεβίωσαν από πανώλη. Την περιοχή έβαλε υποθήκη στη Σύγκλητο της Βρέμης. Το 1414 ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωσε και ο Έρικ Ε΄ έμεινε μόνος δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.
Το τέλος της αθωότητας (ταινία)

Πλοκή

Η ταινία είναι μια προσαρμογή του ποιητή και του απομνημονεύματος νεανικών ημερολογίων του Jim Carroll (Leonardo DiCaprio) που καταγράφει την καλειδοσκοπική ελεύθερη πτώση του στον οδυνηρό κόσμο του εθισμού στα ναρκωτικά. Ως μέλος μιας φαινομενικά ασυναγώνιστης ομάδας μπάσκετ γυμνασίου, η ζωή του Jim επικεντρώνεται στο γήπεδο μπάσκετ και το γήπεδο γίνεται μια μεταφορά για τον κόσμο στο μυαλό του. Ένας καλύτερος φίλος, ο Bobby (Michael Imperioli), ο οποίος πεθαίνει από λευχαιμία, ένας προπονητής ("Swifty") που παίρνει απαράδεκτες ελευθερίες με τα αγόρια στην ομάδα του, εφηβική σεξουαλική αγωνία και όρεξη για κοκαΐνη και ηρωίνη, όλα αυτά αρχίζουν να καταπατούν το όνειρο του μικρού Jim να γίνει ένα αστέρι του μπάσκετ.
Σύντομα, τα σκοτεινά δρομάκια της Νέας Υόρκης γίνονται ένα καταφύγιο από την ανησυχία της μητέρας για τον γιο της. Δεν μπορεί να πάει στο σπίτι και η μοναδική του διαφυγή από την πραγματικότητα των δρόμων είναι η ηρωίνη, για την οποία κλέβει και εκδίδει τον εαυτό του. Μόνο με τη βοήθεια του Reggie (Ernie Hudson), ενός παλαιότερου φίλου της γειτονιάς με τον οποίο ο Jim "πήρε ένα παιχνίδι", μπορεί να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι πίσω στη λογική, που τελικά τελειώνει με τη φυλάκιση του Jim στο Νησί του Riker για την επίθεση, τη ληστεία, την αντίσταση της σύλληψης και την κατοχή ναρκωτικών. Αφού ο Jim περνάει μήνες στη φυλακή, απελευθερώνεται και αλλάζει τη ζωή του γύρω από την εκτέλεση της ποίησης του από τα ημερολόγιά του σχετικά με τη ζωή του.

Κριτικές

Η ταινία αυτή τη στιγμή κατέχει μια βαθμολογία "κακή" 46% στον ιστότοπο Rotten Tomatoes. Ο Roger Ebert έδωσε δύο αστέρια στα τέσσερα καταλήγοντας: "Τελικά, ο Jim φαίνεται να εισέρχεται μέσα από μια "πόρτα σκηνής" και στη συνέχεια τον ακούμε να λέει την ιστορία της καθόδου και της ανάκαμψής του. Δεν μπορούμε να πούμε αν αυτό υποτίθεται ότι είναι γνήσια μαρτυρία ή παράσταση, αυτό είναι το πρόβλημα με όλη την ταινία."
Αμπελόκηποι Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Το χωριό των Αμπελόκηπων, που έφερε παλιότερα την ονομασία Αρφαρά, αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Αιγείρας. Τη χρονική περίοδο μεταξύ 04/05/1873-28/08/1912 αποτέλεσε την έδρα του Δήμου Αιγείρας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη σύσταση των Κοινοτήτων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αρφαρών αποτελώντας παράλληλα την έδρα της. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε από Αρφαρά σε Αμπελόκηποι, ομοίως και η Κοινότητα. Με το ΦΕΚ 123Α της 19/08/1986 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Αμπελοκήπων και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Χρυσαμπέλων, αποτελώντας παράλληλα την έδρα της. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγείρας ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος.
Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (Ρουμανία)

Το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (ΥΓΑΑ) είναι το εξειδικευμένο όργανο της κεντρικής δημόσιας διοίκησης της Ρουμανίας για το ρόλο της ανάπτυξης, εφαρμογής και παρακολούθησης πολιτικών και στρατηγικών στους τομείς της γεωργίας, της αειφόρου διαχείρισης των δασών και της αγροτικής ανάπτυξης, με τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των τομεακών δραστηριοτήτων, καθώς και να διασφαλιστεί η διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη χρήση των πιστώσεων που έχουν εκχωρηθεί. Η έδρα του ιδρύματος βρίσκεται στο Παλάτι του Υπουργείου Γεωργίας . 
Επί του παρόντος, ο Υπουργός Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο Πέτρε Νταέα.

Σε επίπεδο κομητειών

Το ΥΓΑΑ εκπροσωπείται στις κομητείες από τις Διευθύνσεις Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (ΔΓΑΑ) σε κάθε κομητεία. 
Με κυβερνητική απόφαση, στις αρχές Μαΐου 2004, δημιουργήθηκαν οι Τοπικές Διευθύνσεις Δασοπονίας και Κυνηγιού (ΤΔΔΚ), οι οποίες είναι οι περιφερειακές διευθύνσεις και τα ταμεία δασοκομίας και κυνηγιού σε αρκετές επαρχίες. Είναι κυρίως υπεύθυνοι για τη ρύθμιση και εποπτεία του καθεστώτος κοπής και πώλησης ξύλου, καθώς και για το καθεστώς κυνηγιού και θηραμάτων.
Βόρεια Λεωφόρος (Ερεβάν)

Ιστορία

Αν και σχεδιάστηκε από τον κύριο αρχιτέκτονα του Ερεβάν Αλεξάντερ Ταμανιάν το 1924, το πραγματικό σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου. Μια δεκαετία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το Δημοτικό Συμβούλιο του Ερεβάν αποφάσισε να ψηφίσει την κατασκευή της λεωφόρου. Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, η Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο Ιστορίας στην πλατεία Δημοκρατίας δεν προορίζονταν ποτέ να χτιστούν στην σημερινή τοποθεσία, έτσι η Βόρεια Λεωφόρος τελειώνει κοντά στα δύο κτίρια αντί να φτάνει στην Πλατεία Δημοκρατίας.
Η κατασκευή της λεωφόρου άρχισε στις 26 Μαρτίου 2002, με βάση το αρχικό σχέδιο του Αλεξάντερ Ταμανιάν, το οποίο αναπτύχθηκε και ανασχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Νάρεκ Σαργκσιάν.
Η κατασκευή της λεωφόρου χρηματοδοτήθηκε από τον ιδιωτικό τομέα. Πρώτον, η κυβέρνηση αγόρασε όλες τις μικρές άτυπες ιδιοκτησίες κατά μήκος της διαδρομής του δρόμου, εδραίωσε τη γη σε μεγαλύτερες, πιο εφικτές περιοχές για πολυώροφα κτίρια και έγιναν πλειστηριασμοί για αυτούς. Η διαδικασία αυτή έγινε κατά τμήμα και αντιμετώπισε πολλές καταγγελίες από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες.
Με βάση τον αναθεωρημένο σχεδιασμό της, η Βόρεια Λεωφόρος φιλοξενεί 4 μικρά τετράγωνα και 11 κτίρια με μέσο ύψος 9 ορόφων. Στην κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν πολλοί τύποι πέτρας, όπως βασάλτης, γρανίτης, τραβερτίνη και τούφα. Η λεωφόρος διαθέτει 2 υπόγειους χώρους στάθμευσης.
Τα επίσημα εγκαίνια της λεωφόρου έλαβαν χώρα στις 16 Νοεμβρίου 2007. Ωστόσο, ανακαινίστηκε πλήρως το 2014 και ο χώρος στάθμευσης 2 ορόφων μετατράπηκε εν μέρει σε υπόγειο εμπορικό κέντρο με κυλιόμενες σκάλες που οδηγούν στη Βόρεια Λεωφόρο.

Καταστήματα

Η Βόρεια Λεωφόρος φιλοξενεί μια σειρά από μάρκες μόδας. Πολλά εστιατόρια και καφετέριες λειτουργούν επίσης στη λεωφόρο.
Στις 14 Μαΐου 2016 εγκαινιάστηκε κατά μήκος της Λεωφόρου η υπόγεια "Γκαλερί Αγορών Τασίρ" δύο επιπέδων, με το πρώτο επίπεδο να περιλαμβάνει το εμπορικό κέντρο και το δεύτερο το χώρο στάθμευσης.
Ιμπαρέκ Σαμέχ

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στη Βεγγάζη της Λιβύης, στις 15 Μαΐου του 1952. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της κεντρικής Φλόριδα το 1981 και συγκεκριμένα από τη σχολή ηλεκτρολόγων και μηχανικών επικοινωνίας (Faculty of Electrical and Communication Engineering).

Πολιτική καριέρα

Έγινε υπουργός συγκοινωνιών για τη Βεγγάζη το 1982 και διατηρήθηκε στη θέση αυτή ως το 1984, οπότε έγινε υπουργός Μεταφορών της Λιβύης. Στο τελευταίο αξίωμα παρέμεινε ως τον Οκτώβριο του 1990, για να αναλάβει Κυβερνήτης της επαρχίας Σύρτης (1990-1992). Το Δεκέμβριο του 1992 ανέλαβε υπουργός σχεδιασμού και δημοσίων έργων, ως το Μάρτιο του 2000. Εν συνεχεία ανέλαβε την πρωθυπουργία την 1η Μαρτίου του 2000. Παρέμεινε στο πρωθυπουργικό αξίωμα μέχρι τις 14 Ιουνίου του 2003. Στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής του Συμβουλίου για τον Ανώτατο Προγραμματισμό της Λιβύης (2003-2004) και έπειτα έγινε Κυβερνήτης της Βεγγάζης, από το Σεπτέμβριο του 2004 ως τον Ιανουάριο του 2005 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από τις 2 Μαρτίου του 2008 ως τις 5 Μαρτίου του 2009. Ανέλαβε de jure Αρχηγός Κράτους (Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου της Λιβύης) στις 5 Μαρτίου του 2009. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ως τις 27 Ιανουαρίου 2010.
Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ Αδόλφος του Νάσσαου-Ζήγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Γουιέλμου-Μαυρίκιου πρίγκιπα του Νασσάου-Ζήγκεν και της Ερνεστίνας-Καρλόττας, κόρης του Αδόλφου κόμη του Νασσάου-Σάουμμπουρκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1691, αφήνοντάς τον 11 ετών. Επίτροπος ανέλαβε πρώτα ο εξάδελφος του πατέρα του Ιωάννης-Φραγκίσκος-Δεζιδεράτος κόμης του Καθολικού Νασσάου-Ζήγκεν και όταν αυτός απεβίωσε το 1699, ανέλαβε ο γιος του Γουλιέλμος-Υάκινθος. Επειδή ο τελευταίος κακοδιαχειριζόταν το Ζήγκεν, μία εξέγερση τον εκτόπισε και το 1707 ανέλαβε ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ μόνος του τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου.
Τέιμα Ονόριο

Καριέρα

Είναι κόρη του Ρότα Ονόριο, Προέδρου του Συμβουλίου του Κράτους, ο οποίος ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος του Κιριμπάτι από τις 10 Δεκεμβρίου 1982 ως τις 18 Φεβρουαρίου 1983. Η Τέιμα υπηρέτησε την πρώτη της θητεία στο αξίωμα της Αντιπροέδρου από το 2003 ως το 2007, προτού επαναδιοριστεί. Εκτός από Αντιπρόεδρος η Τενόριο είναι επίσης υπουργός Παιδείας, Νέας Γενιάς και Ανάπτυξης του Αθλητισμού. Το εν λόγω χαρτοφυλάκιο το κατείχε νωρίτερα, ενώ το 2007 τέθηκε επικεφαλής του υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Συνεργασίας για να επιστρέψει το 2008 στο υπουργείο Παιδείας, Νέας Γενιάς και Αθλητισμού.
Η Ονόριο υπηρέτησε ως μέλος της Βουλής στην περιφέρεια του Αροράε (Arorae) από το 1998 ως το 2002.
Ως Αντιπρόεδρος του Κιριμπάτι, εκπροσώπησε τον Όμιλο των Μικρών Νησιωτικών Κρατών στα Ηνωμένα Έθνη, απευθύνοντας ομιλία με θέμα την κλιματική αλλαγή.
Tequila Sunrise (ταινία)

Πλοκή

Ο Ντέιλ "Μακ" ΜακΚιούσικ, είναι ένας πρώην έμπορος ναρκωτικών, που προσπαθεί να αποκοπεί τελείως από αυτά και να αφιερωθεί στο γιο του και ο Νικ Φρέσια, ένας αστυνομικός στη Διώξη, τους συνδέει μακρόχρονη φιλία από το λύκειο. Όμως, ένας πράκτορας ο Χαλ Μαγκουάιρ, λέει στον Φρέσια, ότι ο Μακ είναι ξανά μπλεγμένος και ότι πρέπει να τον φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης. Ωστόσο, ο Μακ, συχνάζει σε ένα ρεστοράν, επειδή του αρέσει η ιδιοκτήτρια, η συχνή τους προσέλευση εκεί θα κινήσει τις υποψίες και όταν ο Φρέσια πάει κι αυτός εκεί, συναντά την ιδιοκτήτρια Τζο Ανν Βαλενάρι, και γοητεύεται κι αυτός. Ενώ αυτή θα αρχίσει αρχικά να βγαίνει με τον δεύτερο.
Ωστόσο, οι Αρχές περιμένουν έναν περιβόητο έμπορα ναρκωτικών, ονόματι Κάρλος, ο οποίος είναι και φίλος του Μακ, κι έτσι οι Αρχές εντείνουν την παρακολούθηση τους. Παράλληλα, φτάνει από το Μεξικό ο αρχηγός της Δίωξης, ονόματι Εσκελάντε, ώστε να ερευνήσει κι αυτός την υπόθεση. Οι σχέσεις της Τζο Ανν με τον Φρέσια χαλάνε γιατί αυτή νόμιζε ότι τη χρησιμοποιούσε για να προσεγγίσει τον Μακ, ο οποίος την αγαπά. Όπως και να έχει, ο Μακ και η Τζο Ανν έρχονται κοντά, και τελικά δημιουργούν δεσμό. Οι προσπάθειες του Φρέσια να την προφυλάξει από το παρελθόν του Μακ καταλήγουν άκαρπες.
Κάποια στιγμή κι ενώ βρίσκεται με την Τζο Ανν στο σπίτι του ο Μακ δέχεται ένα τηλεφώνημα, πηγαίνοντας να το σηκώσει θα δει τον Κάρλος εκεί, ο οποίος ήρθε στις ΗΠΑ, παρά τις προειδοποιήσεις του Μακ ότι παρακολουθείται. Ο Κάρλος δεν ήταν άλλος από τον ίδιο τον Εσκελάντε. Αργότερα, ένας πιστός φίλος του Μακ δολοφονείται από τον Κάρλος, διότι ήταν ο πληροφοριοδότης του πράκτορα Μάγκουαϊρ. Ο Κάρλος, αργότερα, πιάνει την Τζο Ανν, γιατί τα είχε δει όλα και φοβόταν ότι σε πιθανή δίκη θα τα αποκάλυπτε όλα και παρά τις αντιρρήσεις του Μακ, σκεφτόταν να τη σκοτώσει.
Κατόπιν, όταν ο Φρέσια ανακαλύπτει ποιος είναι ο Κάρλος, αρχίζει μία θαλάσσια έρευνα να βρουν το σκάφος τους, γιατί ο Εσεκλάντε είπε δήθεν ότι πάει για ψάρεμα. Στο σκάφος βρίσκονται άντρες του Κάρλος, Ο Μακ και η Τζο Ανν. Ο Μακ, αναγκάζεται προδώσει τη φιλία που είχε με τον Κάρλος, απειλώντας τον με όπλο και, τελικά, να σώζει την Τζο Ανν. Κατόπιν, επιστρέφει τη βάρκα με την οποία δραπέτευσαν από το σκάφος, παραδίδοντας την στον Κάρλος. Εκεί θα υπάρξει μία διαμάχη αυτών των δύο, οι οποία θα διακοπεί από τους πυροβολισμούς του Μάγκουαίρ, ο οποίος πυροβολούσε προς πάσα κατεύθυνση, σκοτώνοντας τον Κάρλος αλλά και προσπαθώντας να κάνει το ίδιο και στον Μακ, ο οποίος ήταν άοπλος και παραδινόταν. Τότε, εμφανίζεται ο Φρέσια και σκοτώνει τον Μαγκουάιρ. Ωστόσο, η βάρκα εκρήγνυται, και χάνονται εκατομμύρια δολάρια και πολλά κιλά κοκαΐνη.
Η ταινία τελειώνει στην παραλία με τον Μακ και την Τζο Ανν να φιλιούνται και με τον Φρέσια να τους παρακολουθεί ευχαριστημένος, λέγοντας χαριτολογώντας ότι τώρα πιθανόν μιλάνε για αυτόν.
Ντάνιελ Μπερνούλι

Η ζωή του

Γεννήθηκε στο Χρόνινγκεν, γιος του Γιόχαν Μπερνούλι, ανιψιός του Γιάκομπ Μπερνούλι, νεότερος αδερφός του Νίκολαους Μπερνούλι, και μεγαλύτερος αδερφός του Γιόχαν Μπερνούλι Β'. Ο Ντάνιελ είχε χαρακτηριστεί ως «μακράν ο ικανότερος από τους νεότερους Μπερνούλι». Φήμες ήθελαν τον Ντάνιελ και τον πατέρα του να μην τρέφουν τις αρτιότερες σχέσεις. Μάλιστα σε έναν επιστημονικό διαγωνισμό που έλαβε χώρα στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, πατέρας και γιος ανταγωνίστηκαν και ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση. Μην μπορώντας να αντέξει ο πατέρας την σύγκριση με το γιό του, τον έδιωξε από το σπίτι. Αργότερα επίσης, ο Γιόχαν προσπάθησε να κλέψει την ιδέα του βιβλίου του Ντάνιελ Hydrodynamica, μετονομάζοντάς το σε Hydraulica. Παρά τις επίμονες προσπάθειες του Ντάνιελ για συμφιλίωση με τον πατέρα του, εκείνος δεν μαλάκωσε ποτέ.
Ο νεότερος αδερφός του Ντάνιελ, Γιόχαν ο Νεότερος, γεννήθηκε όταν εκείνος ήταν πέντε ετών. Αν και όσο ο Ντάνιελ φοιτούσε στο σχολείο ο πατέρας του τον προέτρεψε να ακολουθήσει καριέρα στα οικονομικά, καθώς το μέλλον των μαθηματικών δεν έδειχνε λαμπρό, ωστόσο ο Ντάνιελ αρνήθηκε. Ο πατέρας του επέμεινε να τον κατευθύνει εκτός των μαθηματικών, αυτή τη φορά στη φαρμακευτική. Ο Ντάνιελ, μην μπορώντας να αντέξει την πίεση, δέχτηκε υπό τον όρο να του κάνει ο πατέρας του ιδιαίτερα στα μαθηματικά που αγαπούσε.
Ήταν συνομήλικος και φίλος με τον Λέοναρντ Όιλερ. Το 1724 δίδαξε σαν μαθηματικός στην Αγία Πετρούπολη, αλλά έφυγε το 1733 δυσαρεστημένος και επέστρεψε στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας, όπου κράτησε διάφορες έδρες στα τμήματα της φαρμακευτικής, της μεταφυσικής και της φυσικής φιλοσοφίας(πρώτη ονομασία της επιστήμης της Φυσικής) μέχρι το τέλος της ζωής του.

Φυσική

Επεσήμανε για πρώτη φορά τη συχνή ανάγκη ανάλυσης μιας σύνθετης κίνησης σε μεταφορική κίνηση και περιστροφική κίνηση. Το κύριο έργο του είναι η Υδροδυναμική (Hydrodynamica), που εκδόθηκε στα 1738 και στην οποία διατυπώνεται η θεωρία της δυναμικής των ρευστών και η περίφημη πλέον Αρχή του Μπερνούλι με την αντίστοιχη Εξίσωση Μπερνούλι. Το έργο μοιάζει με την Αναλυτική Μηχανική του Λαγκράνζ στο ότι όλα τα αποτελέσματα προκύπτουν από μια και μόνη αρχή, τη διατήρηση της ενέργειας.
Η εργασία ακολουθήθηκε από ένα μνημόνιο πάνω στη θεωρία των παλιρροιών για την οποία μοιράστηκε ένα βραβείο από τη Γαλλική Ακαδημία με τους Όιλερ και Μακ Λόριν που είχαν δουλέψει ανεξάρτητα πάνω στο ίδιο θέμα. Οι τρεις αυτές εργασίες αποτέλεσαν τη μόνη θεωρητική έρευνα για τις παλίρροιες μέχρι την έκδοση του Philosophiae Naturalis Principia Mathematica του Νεύτωνα και τις έρευνες του Πιέρ Σιμόν Λαπλάς. Ο Μπερνούλι έγραψε επίσης ένα μεγάλο αριθμό εργασιών πάνω σε διάφορα θέματα της μηχανικής, ειδικά στα προβλήματα της παλλόμενης χορδής, και τις λύσεις που δόθηκαν από τον Μπρουκ Τέιλορ και τον Ζαν Ντ' Αλαμπέρ.Ο Μπερνούλι είναι ο πρώτος ερευνητής που προσπάθησε να θεμελιώσει μια κινητική θεωρία των αερίων και, ως εφαρμογή των ιδεών του, προσπάθησε να εξηγήσει τον νόμο του Μπόιλ. Εργάστηκε επίσης μαζί με τον Όιλερ πάνω στην ελαστικότητα.

Μαθηματικό έργο

Έργο του ήταν το Exercitationes (Μαθηματικές Ασκήσεις, λύσεις της διαφορικής εξίσωσης Ricatti), που εκδόθηκε το 1724.
Sturmabteilung

Ίδρυση

Ύστερα από την ίδρυση του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος, του οποίου ο πολιτικός προσανατολισμός ήταν εθνικιστικός - αντισημιτικός, έγινε σαφές ότι οι συναντήσεις των μελών του μικρού κόμματος, που πραγματοποιούνταν κυρίως σε μπιραρίες του Μονάχου είχαν ανάγκη περιφρούρησης. Δημιουργήθηκε, έτσι, το 1920 ένα σώμα περιφρούρησης, το οποίο ονομάστηκε "Ρολλκομμάντο" (Rollkommando). Σε αυτό στρατολογήθηκαν, αρχικά, κυρίως μέλη της παράνομης, ακροδεξιάς παραστρατιωτικής οργάνωσης "Φράικορπς" (Freikorps, επί λέξει ελεύθερο σώμα), η οποία είχε δημιουργηθεί για να πολεμήσει τους Κομμουνιστές και να "προστατεύσει τα Γερμανικά σύνορα" και, κυρίως, από το τμήμα του Φράικορπς που ονομαζόταν "Consul" αλλά είχε το προσωνύμιο "Ταξιαρχία Έρχαρτ" (Brigade Ehrhardt) και ήταν, στην πραγματικότητα, μια συμμορία δολοφόνων. Αρχικά υπήρξαν ορισμένες διαφωνίες για το κατά πόσον η SA θα έπρεπε να θεωρείται άμεση μετεξέλιξη του Φράικορπς, 
ωστόσο οι κοινές δραστηριότητες (μάχες σε μπιραρίες και δρόμους κατά των αντιφρονούντων) και τα πολλά κοινά και στις δύο οργανώσεις μέλη, ενισχύουν την άποψη αυτή.
Τον Φεβρουάριο του 1920 το Ρολλκομμάντο μετονομάζεται σε Τσαϊτφράιβίλινγκεν (Zeitfreiwilligen) και οργανώνεται περισσότερο. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους η οργάνωση αποφασίζει να φορά γκρίζες στολές, όμοιες με τις στρατιωτικές στολές της Ράιχσβερ εκείνης της εποχής. Λίγο αργότερα μετονομάζεται σε Όρντνερτρούππεν (Ordnertruppen) και αποφασίζεται τα μέλη του να φορούν στολή σε φαιό χρώμα. Χάρη στο χρώμα της στολής αυτής, τα μέλη του γίνονται γνωστά ως "φαιοχίτωνες". Σύντομα, όμως, επιβάλλεται απαγόρευση της οργάνωσης. Ύστερα από μάχη που δόθηκε στην μπιραρία Χόφμπροϊχάους (Hofbräuhaus) του Μονάχου, επακόλουθης μιας ομιλίας του Χίτλερ, με αντιφρονούντες, τον Νοέμβριο του 1921 η οργάνωση μετονομάζεται σε Στουρμαμπτάιλουνγκ (Sturmabteilung , συντομογραφικά SA) και καλείται ο πρώην λοχαγός του Στρατού Ερνστ Ρεμ να αναλάβει την καλύτερη οργάνωση και την προμήθειά τους με όπλα. Επικεφαλής αναλαμβάνει ο Εμίλ Μορίς (Emil Maurice), ενώ εκπαίδευση στα στελέχη της παρέχει η "Ταξιαρχία Έρχαρτ". Έτσι, τυπικά, η ίδρυση της SA τοποθετείται στις 4 Νοεμβρίου 1921. Ο Μορίς σύντομα αντικαθίσταται από τον πρώην υπολοχαγό Χανς Ούλριχ Κλιντς (Hans Ulrich Klintzsch), μέλος της "Consul".
Ινστιτούτο Βόρο

Το Ινστιτούτο Βόρο (βόρο: Võro Instituut) είναι ένα εσθονικό κρατικό ίδρυμα έρευνας και ανάπτυξης αφιερωμένο στη διατήρηση και προώθηση της γλώσσας και του πολιτισμού των Βόρο.

Ιστορία

Η γλώσσα Βόρο (βόρο: võro kiil, εσθονικά: võru keel) είναι μια γλώσσα που ανήκει στο Φιννικό κλάδο των Ουραλικών γλωσσών. Παραδοσιακά, έχει θεωρηθεί ότι είναι διάλεκτος της νότιας εσθονικής διαλεκτικής ομάδας της εσθονικής γλώσσας, αλλά σήμερα έχει τη δική της λογοτεχνική γλώσσα και αναζητά επίσημη αναγνώριση ως αυτόχθονη περιφερειακή γλώσσα της Εσθονίας. Η γλώσσα έχει περίπου 75.000 ομιλητές (Βόρο), κυρίως στη νοτιοανατολική Εσθονία, στις οκτώ ενορίες της ιστορικής επαρχίας Βόρου: Καρούλα, Χάργκλο, Ουρβαστό, Ρουουγκό, Κανέπι, Πόλβα, Ραπινά και Βαχτσολίινα. Αυτές οι ενορίες αποτελούν μέρος των κομητειών Βόρου και Πόλβα (λόγω της διοικητικής αναδιοργάνωσης τον Οκτώβριο του 2017), με τμήματα να εκτείνονται στις κομητείες Βάλγκα και Ταρτού. Οι ομιλητές μπορούν επίσης να βρεθούν στις πόλεις Ταλίν και Ταρτού και στην υπόλοιπη Εσθονία.
Το ινστιτούτο ιδρύθηκε από την κυβέρνηση της Εσθονίας το 1995 και βρίσκεται στη νότια εσθονική πόλη Βόρου. Οι διευθυντές του Ινστιτούτου ήταν οι Ενν Κασάκ, Κάιντο Κάμα και Κίλλι Εϊχενμπάουμ. Ο σημερινός διευθυντής του Ινστιτούτου είναι ο Ράινερ Κούουμπα. Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο συμπεριλαμβάνουν τον τοπωνυμιογράφο Έβαρ Σάαρ και τον λεξικογράφο Σούλεβ Ίβα.

Δραστηριότητες

Το Ινστιτούτο ασχολείται με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γλώσσες με λιγότερους ομιλητές, όπως η δημιουργία σχολικών προγραμμάτων, η διεξαγωγή γλωσσικών και περιφερειακών ερευνών, η διατήρηση των ονομασιών και των αντίστοιχων ιστοριών τους (κυρίως από τον Έβαρ Σάαρ) υποτροφιών και σχολικών εγχειριδίων και διοργάνωση ετήσιων γλωσσικών διασκέψεων. Στόχος αυτών των δραστηριοτήτων είναι να ενθαρρύνουν τους Βόρο να μιλούν τη γλώσσα τους και να διατηρούν το χαρακτηριστικό τρόπο ζωής τους.
2059 Μπαμποκιβάρι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπαμποκιβάρι είναι άγνωστα.
Παλαιά Αμμόχωστος

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Ιωάννη, στα δυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα ανατολικά και βόρεια με την Σαλαμίνα. Το ανατολικά τμήμα της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ιστορία

Πριν την έναρξη της Τουρκοκρατίας, η πόλη της Αμμοχώστου περιοριζόταν στην εντός των τειχών πόλη, στη σημερινή Παλαιά Αμμόχωστο. Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κύπρο το 1571 δεν επέτρεπαν σε χριστιανούς να κατοικούν μέσα στην Αμμόχωστο, δηλαδή στην εντός των ενετικών τοίχων πόλη. Οι χριστιανοί άρχισαν να κατοικούν έξω από την Παλαιά Αμμόχωστο, σε νοτιότερο σημείο, δημιουργώντας ένα προάστιο. Η τουρκική λέξη για το προάστιο είναι βαρούς, από την οποία προέκυψε η ονομασία της περιοχής, τα Βαρώσια ή Βαρώσι. Η περιοχή αυτή αποτέλεσε την νέα Αμμόχωστο, η οποία γνώρισε, έως το 1974, σημαντική τουριστική ανάπτυξη. Έως το 1974, στην Παλαιά Αμμόχωστο κατοικούσαν οι Τουρκοκύπριοι ενώ στα Βαρώσια οι Ελληνοκύπριοι.