google/wiki40b huggingface dataset:
Τάγμα της Ακάνθου

Αξιωματούχοι

To Τάγμα έχει πέντε αξιωματούχους: τον Αρχιερέα, τον Καγκελάριο, τον Κλητήρα, τον Οικοσημολόγο και το Γραμματέα. Ο Αρχιερέας είναι ένας ιερέας της Εκκλησίας της Σκωτίας ο οποίος διορίζεται από τη Βασίλισσα, ο Καγκελάριος είναι ένας Ιππότης του Τάγματος, ο Κλητήρας είναι ένας αξιωματικός του Στρατού και ο Οικοσιμολόγος και ο Γραμματέας είναι ex officio ο Μέγας Οικοσιμολόγος της Σκωτίας (Lord Lyon King of Arms).
Μιτς Μίτσελ

Βιογραφία

Ο Μίτσελ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1946. Όταν βρισκόταν σε εφηβική ηλικία πρωταγωνίστησε στο παιδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα "Jennings and Derbyshire", όπως και στην ταινία "Bottoms Up" του 1960. Ξεκίνησε να εργάζεται σε κατάστημα με μουσικά όργανα και έμαθε να παίζει ντραμς, με πρώτο του συγκρότημα τους Frankie Reid and the Casuals, όταν βρισκόταν σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Ακολούθησαν αρκετά συγκροτήματα και το 1964 εντάχθηκε ως προσωρινός ντράμερ των The Who, για να αντικατασταθεί από τον Κιθ Μουν.

Τον Οκτώβριο του 1966, ο Μίτσελ έκανε οντισιόν για να γίνει μέλος των Experience του Τζίμι Χέντριξ. Μαζί τους κυκλοφόρησε το "Are You Experienced?" τον Μάιο του 1967, ακολουθούμενο από το "Axis: Bold as Love", επτά μήνες αργότερα. Τα δύο άλμπουμ ανέβηκαν στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ το "Electric Ladyland" έναν χρόνο αργότερα ανέβηκε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τα τύμπανα, ο Μίτσελ έκανε πρώτα φωνητικά στο "Little Miss Strange" από τον τρίτο τους δίσκο και δεύτερα φωνητικά γενικότερα, ενώ έπαιξε και γκλόκενσπίγκελ στο τραγούδι "Little Wing". Παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το φθινόπωρο του 1969, όταν και αποχώρησε λίγο μετά την ιστορική τους εμφάνιση στο φεστιβάλ του Γούντστοκ.
Τον Φεβρουάριο του 1970, οι Experience επανενώθηκαν, κάτι που ανακοινώθηκε έναν μήνα αργότερα από τον Μάικλ Τζέφερι, μάνατζερ του συγκροτήματος, σε συνέντευξη του στο περιοδικό "Rolling Stone". Τελικά, την θέση του μπασίστα πήρε ο Μπίλι Κοξ και όχι ο Νόελ Ρέντινγκ και το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη μετά από απαίτηση του μάνατζερ και προς απογοήτευση του Χέντριξ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1970, ο Χέντριξ πέθανε και το συγκρότημα διαλύθηκε.

Μετά τον θάνατο του Χέντριξ, ο Μίτσελ έκανε την παραγωγή στους δίσκους "The Cry of Love" και "Rainbow Bridge" μαζί με τον Έντι Κρέιμερ. Το 1972, συνεργάστηκε με τους κιθαρίστες Μάικ Πινέρα και Έιπριλ Λότον στους Ramatam, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους με μικρή επιτυχία, ενώ περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Emerson, Lake and Palmer.

Στα μέσα της δεκαετίας του '70, ο Μίτσελ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και έχασε τα δικαιώματα από μεγάλο μέρος των ηχογραφήσεων του με τους Experience. Αναγκάστηκε να πουλήσει και το υπόλοιπο μερίδιο του έναντι 200.000 δολαρίων, ενώ το 1974 έκανε οντισιόν για τους Wings του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ αλλά δεν πήρε την θέση.

Στη συνέχεια, αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία, ηχογραφώντας περιστασιακά σε δίσκους σχετικούς με την μουσική του Τζίμι Χέντριξ. Το 2005, το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε 23ο στην λίστα του με τους εκατό καλύτερους ντράμερ όλων των εποχών.

Το 2008, ο Μίτσελ συμμετείχε στην περιοδεία "Experience Hendrix Tour", περνώντας από 18 πόλεις των ΗΠΑ σε διάστημα ενός μηνός. Πέντε ημέρες μετά το τέλος της περιοδείας, ο Μίτσελ πέθανε στον ύπνο του, στις 12 Νοεμβρίου του 2008, στο ξενοδοχείο "Benson" του Πόρτλαντ. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ.
Ζίγκμαρ Πόλκε

Βίος

Ο Πόλκε ήταν το έβδομο παιδί από τα οκτώ της οικογενείας του. Γεννήθηκε στην Ολεσνίκα στην Κάτω Σιλεσία. Αναγκάστηκε να φύγει με την οικογένειά του στη Θουριγγία το 1945, κατά τη διάρκεια της απομάκρυνσης των Γερμανών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η οικογένειά του διέφυγε από το κομμουνιστικό καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας το 1953 και ταξίδεψε αρχικά στο Δυτικό Βερολίνο και στη συνέχεια στη Ρηνανία.
Φθάνοντας στη Δυτική Γερμανία, στο Βίλιχ κοντά στο Κρέφελντ, ο Πόλκε άρχισε να περνά τον χρόνο του σε γκαλερί και μουσεία και εργάστηκε ως μαθητευόμενος σε εργοστάσιο χρωματιστού γυαλιού στο Ντίσελντορφ μεταξύ 1959 και 1960, πριν από την είσοδο του στο Kunstakademie στην ηλικία των είκοσι. Από το 1961 έως το 1967 σπούδασε στην Ακαδημία Τεχνών του Ντίσελντορφ υπό τους Καρλ Ότο Γκετζ και Γκέρχαρντ Χέχμε, ενώ φαίνεται ότι επηρεάστηκε βαθιά από τον δάσκαλό του Γιόζεφ Μπόις. Ξεκίνησε τη δημιουργική παραγωγή του στη διάρκεια μιας περιόδου με μεγάλες κοινωνικές, πολιτιστικές και καλλιτεχνικές αλλαγές στη Γερμανία και αλλού. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, το Ντίσελντορφ, ειδικότερα, ήταν μια ευημερούσα, εμπορική πόλη και σημαντικό κέντρο καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Στις αρχές του 1970 ο Πόλκε έζησε στο Γκάσπελχοφ, κοινότητα καλλιτεχνών.
Από το 1977-1991 διετέλεσε καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Αμβούργο. Εγκαταστάθηκε στην Κολωνία το 1978, όπου συνέχισε να ζει και να εργάζεται μέχρι τον θάνατό του τον Ιούνιο του 2010 μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Έργο

Το 1963, ίδρυσε το ζωγραφικό κίνημα "Kapitalistischer Realismus" ("καπιταλιστικός ρεαλισμός») με τον Γκέρχαρντ Ρίχτερ και τον Κόνραντ Φίσερ (ψευδώνυμο Κόνραντ Λούεγκ ως καλλιτέχνης). Ο καπιταλιστικός ρεαλισμός είναι ένα αντι-ύφος της τέχνης, που ενστερνίζεται το εικονογραφικό ύφος επικοινωνίας της διαφήμισης. Ο τίτλος υποδεικνύει την αντίθεσή του Πόλκε στον «σοσιαλιστικό ρεαλισμό», του επίσημου δόγματος της τέχνης στη Σοβιετική Ένωση και τους δορυφόρους της (από όπου διέφυγε με την οικογένειά του). Επίσης, είναι σχολιασμός στο πελατοκεντρικό δόγμα του καπιταλισμού για την τέχνη. Συμμετείχε, επίσης, σε εκθέσεις στο "Demonstrative Ausstellung", ένα κατάστημα-έκθεση στο Ντίσελντορφ με τον Μάνφρεντ Κούτνερ, τον Λούεγκ και τον Ρίχτερ. Ουσιαστικά αυτοδίδακτος φωτογράφος, ο Πόλκε πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια του στη ζωγραφική, πειραματιζόμενος παράλληλα με τον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αρκαδίας 2015–16

Β΄ Κατηγορία

Για το 2015-16 , 16 ομάδες συμμετείχαν στη Β΄ κατηγορία, χωρισμένες σε 2 ομίλους των 8. Οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου συνεχίζουν στη Β΄ Φάση, ένα μίνι πρωτάθλημα με διπλούς αγώνες μεταξύ των 4 αυτών συλλόγων. Οι 2 πρώτοι θα ανέβουν κατηγορία.
Βοντοβράτι

Ιστορία

Το σημερινό Βοντοβράτι βρίσκεται στη θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης του Άργους της Παιονίας. Στο παιονικό Άργος ο Ρωμαίος ανθύπατος Ιούνιος Ρουφίνος (246 -8 μ.Χ.) βρήκε θεραπεία, όπως δείχνει μια στήλη που ανασκάφηκε εκεί και βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Τίτο Βέλες (αρχ. Βυλάζωρα):
"Λονδ . . .
ον Ἰούνιον
ἀνθύπατον
ἡ τῶν Ἀργεσ[τῶν]"
Το χωριό  μέχρι τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, το 1913, βρίσκονταν υπό οθωμανική κυριαρχία όταν και περιήλθε στην κατοχή της Σερβίας.
Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα

Τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (ΔΛΠ - αγγλικά: International Accounting Standards - IAS) είναι λογιστικές πρακτικές υπό τη μορφή νόμων με τους οποίους καλούνται να εναρμονιστούν υποχρεωτικά οι ελληνικές επιχειρήσεις, μετά από κοινοτική οδηγία. Μετά από μια μικρή καθυστέρηση στην επιτακτικότητα της εφαρμογής τους, έγιναν υποχρεωτικά από το 2006, αρχικά για τις εισηγμένες αλλά και για λοιπές εταιρίες. Τα ΔΛΠ εμπλουτίστηκαν με οδηγίες που αλλάξανε τον προσανατολισμό τους, που αρχικά ήταν αυστηρά λογιστικός, και είναι πλέον γνωστά ως Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης (IFRS).
Τα πρότυπα εκδόθηκαν την περίοδο 1973-2001 από την Επιτροπή Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASC).
Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης Γεννάδιος Ζερβός

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Γεννάδιος, κατά κόσμον Τσαμπίκος Ζερβός, γεννήθηκε στην Κρεμαστή Ρόδου το 1937. 
Εκπλήρωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση στο Δημοτικό Σχολείο της κωμόπολης της Κρεμαστής και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές του στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, όπου παρακολούθησε την Ιερή Επιστήμη και ακολούθως φοίτησε στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1960 από τον Μητροπολίτη Ρόδου κυρό Σπυρίδωνα. Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, απεστάλη στην Νάπολη. Υπηρέτησε την ιστορική Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ελληνικής Αδελφότητας Νάπολης, ως Διάκονος ακολούθως Πρεσβύτερος και τέλος ως Επίσκοπος ως το 1996. Για περίπου 10 χρόνια δίδασκε Πατερική Θεολογία στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο του Αγίου Νικολάου Μπάρι.
Παράλληλα με την υπηρεσία του στην Ελληνική Αδελφότητα Νάπολης, συνέχισε τις σπουδές του στα γνωστικά αντικείμενα της Κοινωνιολογίας και της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Νάπολης. Το 1970 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Θεολογίας της Ποντιφικής Θεολογικής Σχολής Νότιας Ιταλίας, με θέμα της Διδακτορικής Διατριβής του: «Ἡ προσφορά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου διά τήν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν». 
Το 1970 εξελέγη παμψηφεί Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Κρατείας, ως Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτη Αυστρίας και Έξαρχο Ιταλίας κυρό Χρυσόστομο. Με την εκλογή του, μετά από 275 χρόνια είναι ο πρώτος Ορθόδοξος Επίσκοπος στην Ιταλία, όπου και χειροτονήθηκε. 
Στις 26 Αυγούστου 1996 εξελέγη παμψηφεί από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης. Ενθρονίστηκε στον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων Βενετίας στις 27 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Κατά τη μακρά ποιμαντορία του, έχει ιδρύσει 50 και πλέον Ενορίες, 5 νέες Ιερές Μονές, προέβη στην επανίδρυση της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου των εν Βενετία Ελληνίδων Ευγενών Μοναχών. Κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την Συμφωνία μεταξύ του Ιταλικού Κράτους και της Ορθοδόξου Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ακόμα, το 1999 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ και της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με θέμα της Διδακτορικής Διατριβής του: «Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι τῆς Καμπανίας ἀπό τῆς Ἁλώσεως μέχρι τῆς ἑνώσεως τῆς Ἰταλίας καί τοῦ Γκαριμπάλδη».
Τον Μάιο του 2004, το κράτος της Ιταλίας παρέδωσε στην Ορθόδοξο Εκκλησία της Ιταλίας τον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης.
Με τη συμπλήρωση 50 ετών διακονίας στην Ιταλία, τιμήθηκε από την Δημοκρατία της Ιταλίας με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχου και από τον Δήμο της Ρόδου με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλεως της Ρόδου. Επιπλέον έχει τιμηθεί ο Χρυσός Σταυρός του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου της Θεσσαλονίκης.
Υπόθεση Ταιμπάουτ

Η υπόθεση Ταιμπάουτ ή μοντέλο Ταιμπάουτ είναι μια οικονομοπολιτική θεωρία την οποία διατύπωσε ο οικονομολόγος Τσαρλς Ταιμπάουτ (Charles Tiebout).
Η θεωρία προτείνει λύση στην αδυναμία της κλασικής οικονομικής θεωρίας να εξηγήσει τη ζήτηση του καταναλωτή όσον αφορά τα δημόσια αγαθά/υπηρεσίες που προσφέρουν οι τοπικές κοινωνίες.

Περίληψη μοντέλου

Το μοντέλο προτείνει μια κατακερματισμένη μητρόπολη στην οποία μέσα από πολλαπλές δικαιοδοσίες θα προσφέρονται διαφορετικά τοπικά φορολογικά καθεστώτα και διαφορετικά πακέτα δημόσιων αγαθών σε μελλοντικούς κατοίκους, οι οποίοι θα επιλέγουν το συνδυασμό φόρων και υπηρεσιών που ταιριάζει στις προσωπικές τους ανάγκες και προτιμήσεις. Αυτό που προσδοκούσε ο Ταιμπάουτ ήταν να αποκαλύψει τις προτιμήσεις των καταναλωτών έτσι ώστε αυτές να μπορούν να ικανοποιηθούν, όπως στα ιδιωτικά αγαθά και να φορολογηθούν ανάλογα. Η κρίσιμη ιδέα στο μοντέλο είναι ότι η κινητικότητα των κατοίκων δημιουργεί ανταγωνισμό μεταξύ των κοινοτήτων.

Ισορροπία μοντέλου

Υπό τις παραπάνω παραδοχές κάθε άτομο ψάχνει σαν ανταγωνιστικός αγοραστής το μεγαλύτερο επίπεδο αδιαφορίας στις δεδομένες τιμές και φόρους, οδηγούμενος στη λύση της βέλτιστης κοινωνικής θέσης. Ως εκ τούτου, κάθε καταναλωτής-ψηφοφόρος μεγιστοποιεί τη χρησιμότητά του και επιλέγει την περιοχή που προτιμά. 
Επιπρόσθετα, όταν τα δημόσια αγαθά είναι τοπικά, ο ανταγωνισμός μεταξύ των δικαιοδοσιών, επιλύει το πρόβλημα των τζαμπατζήδων (free riding problem) υπό την έννοια ότι υπάρχει ισορροπία και είναι πάντοτε αποδοτική.

Κριτική

Η θεωρία φαίνεται αρχικά δελεαστική, έχει δεχτεί όμως έντονη κριτική και έχει χαρακτηριστεί ως μη ρεαλιστική. Το πρόβλημα είναι ότι όσο πλουσιότερος είναι κάποιος, τόσο ευκολότερο είναι να επιλέξει κοινότητα και να αποκτήσει ακίνητα και γη. Ως αποτέλεσμα, οι φτωχοί είναι καταδικασμένοι να ζουν σε φτωχές περιοχές με ελλιπή δημόσια αγαθά/υπηρεσίες. Άρα η πολυκεντρική διακυβέρνηση οδηγεί σε αναπαραγωγή των ταξικών προνομίων και της ταξικής ισχύος. 
Εκτός αυτού, πολλοί υποστηρίζουν ότι η ικανοποίηση των καταναλωτών-ψηφοφόρων δεν εξαρτάται πολύ από τη δομή διακυβέρνησης και οι πολυκεντρικές κυβερνήσεις μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα κατακερματισμού των προτιμήσεων των πολιτών.
Τζάκι Μίτσελ

Πρώτα χρόνια

Η Τζάκι Μίτσελ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1913 στο Σατανούγκα του Τενεσί, και γονείς της ήταν η Βίρνα Γουόλ και ο δρ. Τζόζεφ Μίτσελ. Έμαθε τα βασικά του παιχνιδιού από τον πατέρα της και από το γείτονά της, τον Dazzy Βανς  ο οποίος αργότερα εισήχθε στο Hall of Fame του μπέιζμπολ.

Εναντίον των New York Yankees

Ο φιλικός αγώνας μεταξύ New York Yankees και Chattanooga Lookouts ήταν προγραμματισμένος να πραγματοποιηθεί στο Σατανούγκα του Τενεσί την 1η Απριλίου 1931, πλην όμως, λόγω βροχής, αναβλήθηκε για τηνεπόμενη μέρα. Η δεκαεπτάχρονη Μίτσελ μπήκε στον αγώνα στην πρώτη περίοδο, αφότου ο βασικός πίτσερ, Clyde Barfoot, επέτρεψε δύο χτυπήματα, ένα διπλό και ένα μονό. Επόμενοι παίκτες για τους New York Yankees ήταν οι Μπέιμπ Ρουθ και Λου Γκέριγκ. Ο Ρουθ, αφού αστόχησε σε τρεις προσπάθειες, αγριοκοίταξε και επιτέθηκε λεκτικά στο διαιτητή πριν οδηγηθεί στον πάγκο από τους συμπαίκτες τους. Το πλήθος υποστήριξε τη Τζάκι. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα του Σανατούγκα, ο Μπέιμπ Ρουθ είπε:
"Δεν ξέρω τι θα γίνει αν αρχίσουν να αφήνουν τις γυναίκες να παίζουν  μπέιζμπολ. Φυσικά, ποτέ δεν θα τα καταφέρουν. Γιατί; Επειδή είναι πάρα πολύ λεπτεπίλεπτες. Θα τις σκότωνε να παίζουν κάθε μέρα."
Επόμενος στη σειρά ήταν Λου Γκέριγκ που είχε το παρατσούκλι "Σιδερένιο Άλογο". Ο Γκέρινγκ είχε την ίδια τύχη με τον Ρουθ κι έτσι η Τζάκι Μίτσελ πέρασε στην ιστορία για την επικράτησή της επί δύο εκ των μεγαλύτερων παικτών στην ιστορία του μπέιζμπολ. 

Μετέπειτα σταδιοδρομία

Η Μίτσελ συνέχισε να αγωνίζεται επαγγελματικά στην ομάδα House of David που αποτελούνταν από άντρες με πολύ μακρυά μαλλιά και γένια.  Αποσύρθηκε το 1937 σε ηλικία 23 ετών, αφού είχε γίνει έξαλλη για την κατάχρηση της ιστορία της – μια φορά της ζητήθηκε να γήπεδο να ρίξει τη μπάλα ενώ ίππευε ένα γαϊδουράκι. 
Η Τζάκι Mitchell πέθανε στο Φορτ Όγλεθορπ της Τζόρτζια, την 7η Ιανουαρίου, 1987, και ετάφη στο κοιμητήριο Forest Hills στην Σανατούγκα.
Άρμα του Στρέττβεγκερ

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε το 1851 κατα την διάρκεια ισοπεδωτικών εργασιών στο Στρέττβεγκερ της Αυστρίας, όπου κατά τύχη ανακαλύφθηκαν αρχαίοι τάφοι του πολιτισμού της Χάλστατ.

Περιγραφή

Το άρμα αποτελείται από μια τετράγωνη πλάκα. Στηρίζεται σε τέσσερις ρόδες και φέρει πολλά αντικείμενα. Μια γυναικεία μορφή με τα χέρια ψηλά που κρατάει ένα σκευόμορφο αντικείμενο. Εκτός αυτού, πολλά άλλα αντικείμενα και ζώα. Αποκαστάθηκε το 2009 και εκτίθεται σήμερα στο Γκρατζ.
Μητροπολίτης Περιστερίου Κλήμης Κοτσομύτης

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου Κλήμης γεννήθηκε στην Αίπεια Καλαμάτας το 1954. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή και το Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Στις 15 Αυγούστου 1982 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Σαγματά. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Αυγούστου 1982 και Πρεσβύτερος την 1 Μαΐου 1985 από τον τότε Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμο. Την ίδια ημέρα έλαβε και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας (1982-1999), καλλιεργώντας συστηματικά το γραπτό και προφορικό κήρυγμα και διακόνησε σε διάφορους τομείς του πνευματικού έργου, συμβάλλοντας ιδιαιτέρως στην επιμόρφωση των νέων Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και εκδίδοντας την μηνιαία εφημερίδα «Εκκλησιαστική Μαρτυρία». Το 1999 μετατέθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και διορίσθηκε Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Προφήτη Ηλία Παγκρατίου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανέγερση του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου και των διάφορων βοηθητικών χώρων της Ενορίας. Παράλληλα διορίσθηκε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και των Ειδικών Συνοδικών Επιτροπών Χριστιανικών Μνημείων και Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος,  ως B’ Γραμματεύς – Πρακτικογράφος (2008-2011) και Α’ Γραμματεύς – Πρακτικογράφος (2011-2014) της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στις 10 Οκτωβρίου 2014 τοποθετήθηκε Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ακολούθως η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξελέγη Επίσκοπο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Μεθώνης ύστερα από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 13 Οκτωβρίου 2014 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Παγκρατίου Επίσκοπος. Στις 20 Μαρτίου 2019 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Περιστερίου.
Hey! Say! JUMP

Αρχές Του 2007: To Προσωρινό group Hey! Say! 7

Κατά τη διάρκεια μιας ανοιξιάτικης συναυλίας τον KAT-TUN στις 3 Απριλίου 2007, η Johnny's_Jr's, Yuya Takaki, Daiki Arioka, Ryosuke Yamada, Yuto Nakajima και τον Yuri Chinen δημιούργησαν ένα νέο group με το όνομα Hey! Say! 7. Το όνομα συμβολίζει ότι όλα τα μέλη έχουν γεννηθεί την Heisei period και η χρονιά που δημιουργήθηκε το group ήταν το 2007. 
Αρχικά, η προσωρινή κατάσταση του group ήταν ακατανόητη, ανησυχούσε  πολλούς fan's του Johnny's Jr's group J.J. Διότι , αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι το group θα διαλυόταν και οι Yuya Takaki, Daiki Arioka και Υutο Nakajima θα ήταν μόνιμα σε αυτό το group.  
Στις 16 Ιουνίου, 2007, ανακοινώθηκε ότι οι Hey! Say! 7 θα κυκλοφορήσουν το "Hey! Say!" ως single την 1η Αυγούστου 2007, το οποίο έγινε αργότερα single των Hey! Say! JUMP. Ενώ το A-side "Hey! Say!", ήταν το δεύτερο opening για το anime Lovely Complex, το B-side single "Bon Bon" χρησιμοποιήθηκε ως το δεύτερο ending για το ίδιο anime. Το single πούλησε 120,520 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα, κάνοντας το group το νεότερο boyband στην κορυφή του Oricon singles chart. 

Τέλη του 2007: Το ντεμπούντο των Hey! Say! JUMP

Στις 24 Σεπτεμβρίου του 2007, η Johnny & Associates ανακοίνωσε τη δημιουργία των Hey! Say! JUMP, το μεγαλύτερο group του οργανισμού στην ιστορία! Τα πέντε μέλη των Hey! Say! 7 ενώθηκαν με το Johnny's Jr's, τον Kota Yabu, Kei Inoo, Hikaru Yaotome, Keito Okamoto και το παλιό μέλος, τον Ryutaro Morimoto. Το δέκα-μελή group χωρίστηκε σε δύο υπό-ομάδες των πέντε με βάση την ηλικία: Hey! Say! BEST (μεγαλύτερα μέλη) και τους Hey! Say! 7 (μικρότερα μέλη). 
Επίσης, ανακοινώθηκε ότι θα κάνουν το πρώτο τους CD στις 14 Νοεμβρίου, 2007 με το "Ultra Music Power", το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως το theme song του  Volleyball World Cup Relay 2007 της Ιαπωνίας. 
Στις 22 Δεκεμβρίου του 2007, οι Hey! Say! JUMP έκαναν την πρώτη τους συναυλία (Hey! Say! JUMP το Ντεμπούτο & η πρώτη συναυλία Ikinari!) στο Tokyo Dome. Έγιναν το νεαρότερο group που έχει εκτελέσει στο Tokyo Dome συναυλία με μέσο όρο ηλικίας 15,7 ετών.

2008: Η πρώτη συναυλία σε  DVD, τα Singles,Acting Activities, πρώτη περιοδεία

Στις 30 Απριλίου, κυκλοφόρησαν την πρώτη τους συναυλία σε DVD (Hey! Say! JUMP το Ντεμπούτο & η πρώτη συναυλία Ikinari!) στο Tokyo Dome. Τον ίδιο μήνα, ο Yuya Takaki πρωταγωνίστησε στο δράμα, Gokusen 3. Ο Takaki τραγούδησε επίσης το opening song του δράμα, «Oretachi no seishun". 
Το group κυκλοφόρησε το τρίτο τους single "Dreams Come True", στις 21 Μαΐου, το οποίο έφτασε στην κορυφή του Oricon Chart. Τον Ιούλιο του 2008 ανακοινώθηκε ότι το τέταρτο νέο single "Your Seed" θα χρησιμοποιούνταν ως το image song για την ταινία κινουμένων σχεδίων Kung-Fu Panda 1. Τον Οκτώβριο του 2008, το group κυκλοφόρησε το πέμπτο τους single και το πρώτο τραγούδι αγάπης τους, "Mayonaka no Shadow Boy", το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως theme song για το δράμα Scrap Teacher που πρωταγωνίστησαν τα μέλη Daiki Arioka, Ryosuke Yamada, Yuto Nakajima, και Yuri Chinen. 
Στο τέλος του έτους, πραγματοποίησαν την πρώτη τους περιοδεία, Hey! Say! JUMP-ing Tour '08-'09.
Αντίθεση (αστρονομία)

Στην αστρονομία αντίθεση ονομάζεται η θέση των πλανητών κατά την περιφορά τους περί τον Ήλιο, όταν η αποχή τους φθάνει τις 180°. Για παράδειγμα, όταν ο Ήλιος δύει και την ώρα εκείνη ανατέλλει κάποιος πλανήτης, τότε ο παρατηρούμενος αυτός πλανήτης βρίσκεται σε αντίθεση και η Γη βρίσκεται μεταξύ του Ηλίου και του πλανήτη αυτού. Τα δύο ουράνια σώματα, δηλαδή Ήλιος και πλανήτης απέχουν γωνιακά ως προς τη Γη 180° ή επιστημονικότερα η ορθή αναφορά τους διαφέρει κατά 12 ώρες.
Μεταξύ των πλανητών καθίσταται αντιληπτό ότι ο Ερμής και η Αφροδίτη καλούμενοι και εσωτερικοί πλανήτες, ευρισκόμενοι σε τροχιές κοντύτερα του Ήλιου από της Γης, ουδέποτε μπορούν να έρθουν σε αντίθεση με τον Ήλιο, ενώ οι καλούμενοι εξωτερικοί πλανήτες είναι οι μόνοι που έρχονται σε αντίθεση με τον Ήλιο.
Κατά τη στιγμή της αντίθεσης το προς τη Γη στραμμένο ημισφαίριο του πλανήτη φωτίζεται ολόκληρο από τον Ήλιο τότε και ονομάζεται "πλησιφαής" ή ολοφώτιστος. Τότε ακριβώς είναι που φαίνεται πολύ λαμπρός, ενώ διέρχεται από τον μεσημβρινό του τόπου ή ουράνιο μεσημβρινό κατά το μεσονύκτιο. 
Η εποχή της αντίθεσης των πλανητών είναι η πλέον κατάλληλη για τις παρατηρήσεις τους. Περί του χρόνου που έκαστος εξωτερικός πλανήτης βρίσκεται σε αντίθεση αναφέρεται στις αστρονομικές εφημερίδες.
225277 Στίνο

O 225276 Στίνο (προσωρινή ονομασία: 1960 SN) είναι ένας τρωικός αστεροειδής του Δία, της Κύριας ζώνης αστεροειδών. Η ανακάλυψή του έγινε από τους Lutz D. Schmadel, R. Stoss και Tom Gehrels στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, στην Κομητεία Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια στις 24 Σεπτεμβρίου 1960.
Αιτωλός ο Αιτωλός

Οικογένεια

Σύμφωνα με τον Παυσανία, η μητέρα του Αιτωλού ονομάστηκε Αστερόδεια, Χρώμια ή Υπερίππη. Ήταν παντρεμένος με την Προνόη, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τους Πλευρώνα και Καλυδώνα. Οι αδελφοί του ήταν οι Παίωνας, Επειός και άλλοι.   Σε μία αναφορά, ο Αιτωλός ήταν ο γιος της Πρωτογένειας από το Δία και ο αδελφός του Αέθλιου, του Όπου  και, πιθανώς, του Δώρου. Ένας άλλος μύθος περιγράφει επίσης τον Αιτωλό ως γιο του Αμφικτύονα και πατέρα του Φύσκου, πατέρα του Λοκρού.

Μυθολογία

Ο πατέρας του Αιτωλού υποχρέωσε αυτόν και τους δύο αδερφούς του, τον Παίωνα και τον Επειό, να αποφασίσουν με διαγωνισμό στην Ολυμπία ποιος από αυτούς θα έπρεπε να τον διαδεχτεί στο βασίλειο της Ηλείας. Ο Επειός κατέκτησε τη νίκη και κατέλαβε το θρόνο μετά τον πατέρα του και μετά το θάνατο του τον ο Αιτωλός. Κατά τη διάρκεια των αγώνων για τη κηδεία του που διεξάγονται προς τιμήν του Αζάνα, έτρεξε με το άρμα του πάνω από τον Άπις, το γιο του Ιάσονα ή του Σαλμωνέα, και τον σκότωσε, οπότε εκδιώχθηκε από τους γιους του Άπι. Στη συνέχεια, η βασιλεία πέρασε στον Ηλείο, γιο της αδερφής του Ευρυκύδα.   Αφού έφυγε από την Πελοπόννησο, πήγε στη χώρα του Κουρήτων, μεταξύ του Αχελώου και του Κορινθιακού κόλπου, όπου σκότωσε τους Δώρο, Λαόδοκο και Πολυποίτη, τους γιους του Απόλλωνα και της Φθίας και έδωσε στη χώρα το όνομα Αιτωλία. Αυτή η ιστορία είναι μόνο μια μυθική αναφορά στον αποικισμό της Αιτωλίας.
Κιρίμπας (Νησιά)

Τα Νησιά Κιρίμπας (πορτογαλικά: Quirimbas), πρώην Νησιά Αγίου Λαζάρου, είναι ένα αρχιπέλαγος στον Ινδικό ωκεανό που απολελούνται από περίπου 27 νησιά. Το κυριότερο είναι το Νησί Ίμπο, το οποίο συμπεριλαμβάνει και την πόλη Ίμπο, που είναι και η πρωτεύουσα του συμπλέγματος.
Υπάρχουν πολλά ψαροχώρια.

Γεωγραφία

Τα Νησιά Κιρίμπας ανήκουν στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο στη Συνοικία Ίμπο. Το Εθνικό Πάρκο των Κιρίμπας, το οποίο καλύπτει έκταση 7.500 km², περιλαμβάνει τα ένδεκα νοτιότερα νησιά, τα οποία περιζώνονται από δάση. Το πάρκο δημιουργήθηκε το 2002.

Ιστορία

Τα Νησιά Κιρίμπας ονομάζονταν Νησιά του Αγίου Λαζάρου (Ilhas de Sao Lazaro). Αναπτύχθηκαν γύρω από εμπορικά φρούρια και άκμασε κάτω από τα Πορτογαλικά εμπορικά περάσματα όταν ήταν γνωστό ως Σάο Λάζαρο.
Κιλάμπα

Γεωγραφία

Το Κιλάμπα ανήκει στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο, στη Συνοικία Ίμπο, τη μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο.