google/wiki40b huggingface dataset:
Ισχίο

Άρθρωση

Η άρθρωση του ισχίου είναι ένας αρθρικός σύνδεσμος που σχηματίζεται από την άρθρωση της στρογγυλεμένης κεφαλής του μηριαίου οστού και της κοτύλης της λεκάνης. Αποτελεί την πρωταρχική σύνδεση μεταξύ των οστών του κάτω άκρου και του αξονικού σκελετού του κορμού και της λεκάνης. Και οι δύο επιφάνειες των αρθρώσεων καλύπτονται με ένα ισχυρό, αλλά λιπαρό στρώμα που ονομάζεται αρθρικός υαλώδης χόνδρος.
Το κυπελλοειδές κοτύλο σχηματίζει την ένωση τριών πυελικών οστών. Η κεφαλή του μηριαίου οστού είναι προσαρτημένη στον άξονα από μια περιοχή λεπτού λαιμού που συχνά είναι επιρρεπής σε κάταγμα στους ηλικιωμένους, η οποία οφείλεται κυρίως στις εκφυλιστικές επιδράσεις της οστεοπόρωσης.
Πυργούσικος

Ο Πυργούσικος είναι χορός από τη Χίο, ο οποίος χορεύεται κατά τη διάρκεια της περιόδου των Αποκριών και στους γάμους.  
Ο χορός χορεύεται σε ομάδες των τριών. Συνήθως τον χορεύουν δύο άντρες και μία γυναίκα και κινούνται χορεύοντας σε σχήμα V. Ο χορός συνοδεύεται συνήθως από ένα ορχηστρικό τραγούδι. Στο παρελθόν, οι χορευτές τραγουδούσαν μαζί ένα τραγούδι. Το βιολί είναι το βασικό όργανο που χρησιμοποιείται σήμερα για να παίξει τη μελωδία, αντί για τον παραδοσιακό άσκαυλο Τσαμπούνα. Ο μουσικός ρυθμός είναι 2/4. Η καταγωγή του χορού είναι από το χωριό Πυργί της Χίου.
Αλέξανδρος Ξύδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γεωργίου Ξύδη και της Αλεξάνδρας Δραγούμη. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά οικογένεια Δραγούμη και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη. Αδέλφια του ήταν ο Στέφανος Ξύδης και η Φαίνη Ξύδη. Ακολούθησε καριέρα στο Διπλωματικό Σώμα υπηρετώντας στην Καζαμπλάνκα, την Καμπέρα, το Λονδίνο και την Δαμασκό. Στο Λονδίνο υπηρέτησε την δεκαετία του 1950 μαζί με τον Γεώργιο Σεφέρη, με τον οποίο συνδεόταν με στενή φιλία.
Υπήρξε σημαντικός τεχνοκριτικός της εποχής, καθώς και ιδρυτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Τεχνοκριτικών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος. Διατηρούσε συλλογή με έργα χαρακτικης και ζωγραφικής, τα οποία δώρισε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Μέρος του αρχείου του είχε δωρίσει και στα Αρχεία Συγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ). Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία σχετικά με την τέχνη και το Kυπριακό και ήταν εκδότης του περιοδικού Τετράδιο.
Kατά τη διάρκεια της χουντικής επταετίας, συμμετείχε στην αντίσταση κατά του καθεστώτος ως μέλος της Δημοκρατικής Άμυνας, μαζί με τη σύζυγό του Δωροθέα. Ήταν φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου και στη μεταπολίτευση υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος της πρώτης του Κεντρικής Επιτροπής, απ' όπου όμως διαγράφτηκε το 1975.Στη συνέχεια συνέχισε τον πολιτικό του αγώνα του στη Σοσιαλιστική πορεία και μετέπειτα ήταν ιδρυτικό μέλος στον Συνασπισμό.
Απεβίωσε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 2004 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.
Βρένθη

Η Βρένθη ήταν αρχαία πόλη στην Γορτυνία της Αρκαδίας στη Πελοπόννησο. Βρισκόταν κοντά στην δεξιά όχθη του Αλφειού στο δρόμο από Γόρτυνα προς Μεγαλόπολη. Στο σημείο αυτό σήμερα βρίσκεται η Καρύταινα.
Πριν την ίδρυση της Μεγαλόπολης, (μεγάλης πόλης), η Βρένθη ήταν ήδη ερείπια της οποίας οι κάτοικοι είχαν μετοικίσει στη Γόρτυνα. Από την αρχαία Βρένθη ονομάστηκε και ο παρακείμενος ποταμός μήκους πέντε σταδίων Βρενδεάτης, παραπόταμος του Αλφειού.
Κοντά στην αρχαία Βρένθη βρισκόταν και το ιστορικό "Παραιβάσιον", μνήμα των Μεγαλοπολιτών στο οποίο και είχαν ταφεί οι πεσόντες στη μάχη κατά του Κλεομένη όταν αυτός επιτέθηκε στους Μεγαλοπολίτες κατά παράβαση των τότε συνθηκών, εξ ου και η ονομασία του.
Μιχαήλ Δούκας, πρωτοστράτωρ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ανδρονίκου δομεστίκου των Σχολών, δηλ. αρχηγού του Στρατού (γιου του Καίσαρα Ιωάννη) και της Μαρίας Κομητοπούλου, κόρης του Τρόιαν (γιου του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας). Αδέλφια του ήταν ο Ιωάννης, η Ειρήνη, σύζυγος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και η Άννα, της οποίας δισεγγονός είναι ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος.
Το 1074 ο Νορμανδός μισθοφόρος Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ εξεγέρθηκε και αιχμαλώτισε τον Ανδρόνικο. Ο Μιχαήλ και ο αδελφός του Ιωάννης βρισκόταν στα κτήματα του πάππου τους Καίσαρα Ιωάννη και ο Ρουσέλ ζήτησε από τον Καίσαρα ομήρους τα δύο αδέλφια για να ελευθερώσει τον τραυματισμένο Ανδρόνικο. Ο Καίσαρας δέχθηκε και ο Μιχαήλ και ο Ιωάννης έγιναν κρατούμενοι του Ρουσέλ. Οι σκλάβοι υπηρέτες τους κατάφεραν να πείσουν έναν αγρότη της περιοχής να τους βοηθήσει να αποδράσουν και να τους οδηγήσει στη Νικομήδεια. Τελικά μόνο ο Μιχαήλ με τον ευνούχο παιδαγωγό του Λεοντάκιο μπόρεσε να διαφύγει και να φθάσει με ασφάλεια. Ο Ιωάννης έμεινε πίσω, ώσπου ελευθερώθηκε, όταν ο Ρουσέλ ηττήθηκε αργότερα το ίδιο έτος.
Το 1078 έπαιξε καίριο ρόλο στο γάμο του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη με την Αυτοκράτειρα Μαρία των Βαγρατιδών. Αυτή ήταν σύζυγος του Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα που εκθρονίστηκε, ο οποίος ζούσε, έτσι ο γάμος δεν ήταν νόμιμος· αλλά ο Καίσαρ Ιωάννης βρήκε έναν ιερέα πρόθυμο να τελέσει το γάμο. Το 1081 ο Αλέξιος Γ΄ στασίασε εναντίον του Νικηφόρου Γ΄ και ο Μιχαήλ συνόδευσε τον πάππο του Καίσαρα στο στρατόπεδο του Κομνηνού στη Σχίζα. Εκεί υποστήριξαν την εκλογή του Αλεξίου Γ΄ για τον Ρωμαϊκό θρόνο, αντί του μεγαλύτερου αδελφού του Ισαακίου Κομνηνού. Όταν ο Αλέξιος Γ΄ επέτυχε να ανέλθει στον θρόνο, ο Μιχαήλ ανταμείφθηκε με τον τίτλο του σεβαστού και το αξίωμα του πρωτοστράτορος, ενός από τα υψηλότερα στο στρατό.
Το 1083 συμμετείχε στην εκστρατεία στη Θεσσαλία εναντίον των Νορμανδών του Βοημούνδου πρίγκιπα του Τάραντα· εκεί διοίκησε το ελαφρύ πεζικό. Ηττήθηκε στη μάχη από τον Βοημούνδο κοντά στη Λάρισσα και ο στρατός του σκορπίστηκε. Τέσσερα έτη μετά συμμετείχε στην αποτυχημένη εκστρατεία ενάντια των Πετσενέγκων στη Βουλγαρία και ώθησε τον Αλέξιο Α΄, μετά την ήττα στο Δορύστολο, να διαφύγει. Κατά τη διαφυγή το άλογο του Μιχαήλ γλίστρησε και έπεσε, αλλά ένας στρατιώτης του έδωσε το δικό του, έτσι μπόρεσε να επανενωθεί με το μέρος του Αυτοκράτορα. Λίγα έτη μετά, το 1091 συμμετείχε στην τελική νίκη επί των Πετσενέγκων στη μάχη του Λεβουνίου.
Μετά από αυτό καταγράφεται να έχει συμμετοχή στη Σύνοδο του 1094, η οποία καταδίκασε τον Λέοντα της Χαλκηδόνας και σε μία επιστολή, σύμφωνα με την οποία ο Μιχαήλ κατά τη Νορμανδική εισβολή του 1107-08 απεστάλη στην Ήπειρο για να στρατολογήσει άτομα. Απεβίωσε μετά από μακρά ασθένεια στις 9 Ιανουαρίου. Το έτος δεν είναι γνωστό· θα πρέπει να είναι πριν το 1117, όταν αναφέρεται ως αποβιώσας στο Τυπικόν της μονής Κεχαριτωμένης.
Εσμά Σουλτάνα (κόρη του Αχμέτ Γ΄)

Βιογραφία

Η Εσμά Σουλτάνα γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1726 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της Ζεϊνέπ Καντινεφέντι. Στα δεκαεφτά της παντρεύτηκε, τον Νταμάτ Γιακούπ Πασά, στις 19 Φεβρουαρίου 1743. Ο δεύτερος γάμος της, ήταν με τον Νταμάτ Πίρ Μουσταφά Πασά, το 1744, ο Μουσταφά πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1757 και στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Μουχσίνζαντε Μεχμέτ Πασά, στις 23 Ιουνίου 1758. Η Εσμά Σουλτάνα πέθανε σε ηλικία 62 ετών, στις 13 Αυγούστου 1788 στην Κωνσταντινούπολη.
Αρίστανδρος

Κείμενα

Κείμενα του Αρίστανδρου μαρτυρούνται από τον Πλίνιο, τον Αρτεμίδωρο, Ωριγένη. Είναι πιθανό πως τα έργα που τού αποδίδονται είναι προϊόντα μιας Αριστανδρικής σχολής μάντεων, καθώς η πατρίδα του Αρίστανδρου, η Τελμησσός της Λυκίας ήταν παροιμιώδης για την αγάπη της στους μάντεις.
Αρτούρ Τσιλινγκάροφ

Βιογραφία

Ο Τσιλινγκάροφ γεννήθηκε το 1939 στην Αγία Πετρούπολη (τότε γνωστή ως Λένινγκραντ) της σημερινής Ρωσίας από Αρμένιο πατέρα και Ρωσίδα μητέρα. Το 1963 αποφοίτησε από το τμήμα Πολικών Σπουδών της Ναυτικής Ακαδημίας Μακάροφ και στη συνέχεια τοποθετήθηκε ως μηχανικός-ωκεανογράφος στις εγκαταστάσεις του Αρκτικού και Ανταρκτικού Ινστιτούτου Ερευνών στο Τίκσι, κοντά στην όχθη του κόλπου Μπουόρ-Χάγια στη Θάλασσα Λάπτεφ της σοβιετικής Άπω Ανατολής. Το 1965 τοποθετήθηκε επικεφαλής του πλωτού ερευνητικού σταθμού station Северный полюс-19 και το 1971 ανέλαβε τη διεύθυνση του σταθμού Bellingshausen της σοβιετικής ερευνητικής αποστολής στα νησιά Νότια Σέτλαντ της Ανταρκτικής.
Κατόπιν εργάστηκε στην Νενετσία της ευρύτερης περιοχής της Αρκτικής και το 1985 ηγήθηκε της επιχείρησης ανεύρεσης ερευνητικού σκάφους που είχε αποκλειστεί στον Νότιο Ωκεανό από τους πάγους. Για τη συμβολή του στη συγκεκριμένη επιχείρηση τιμήθηκε από την ΕΣΣΔ με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Την περίοδο Μαΐου-Ιουνίου του 1987 ηγήθηκε μιας σημαντικής πολυσύνθετης εξερευνητικής αποστολής στην Αρκτική, ενώ τον Ιανουάριο του 2002 κινδύνευσε όταν το διπλάνο Antonov An-3 στο οποίο επέβαινε μαζί με ομάδα τουριστών, αντιμετώπισε μηχανικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια πτήσης στον Νότιο Πόλο. Το 2007 ήταν επικεφαλής της σημαντικής αλλά και αμφιλεγόμενης ρωσικής ερευνητικής αποστολής που πραγματοποίησε έρευνες σε βάθος 4.200 μέτρων, στον βυθό της θάλασσας Βορείου Πόλου, ενώ το επόμενο έτος πραγματοποίησε ανάλογες έρευνες με επανδρωμένα βαθυσκάφη στη λίμνη Βαϊκάλη. Ο Τσιλινγκάροφ έχει τιμηθεί με βραβεία και μετάλλια όπως του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρωσίας, και είναι μέλος διαφόρων επιστημονικών συνδέσμων και οργανισμών.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Τσιλινγκάροφ ανήκει στο κόμμα της Ενωμένης Ρωσίας και είναι εκλεγμένος γερουσιαστής της περιφέρειας Τούλα στο Συμβούλιο της Ομοσπονδίας. Παλαιότερα, ήταν από το 1993 μέχρι το 2011 μέλος της ρωσικής Δούμας, της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος.
Αρχαίο Γυμνάσιο Δελφών

Το Αρχαίο Γυμνάσιο Δελφών ήταν κτιριακό συγκρότημα του 4ου αιώνα π.Χ, που περιλάμβανε τον ξυστό και την παλαίστρα μαζί με τα βοηθητικά της κτίσματα, όπως τα αποδυτήρια και τα λουτρά. Βρισκόταν ανάμεσα στο Τέμενος της Αθηνάς Προναίας και στην Κασταλία πηγή. Κατάλοιπα αρχαϊκών κτισμάτων που έχουν βρεθεί κάτω από τον ξυστό του γυμνασίου ίσως ταυτίζονται με ιερό της Δήμητρας (Δαμάτριον) και δηλώνουν ενδεχομένως ότι ο χώρος ήταν κέντρο λατρείας της γης και χθονίων θεοτήτων σε ακόμη παλαιότερες εποχές.

Περιγραφή

Το Γυμνάσιο των Δελφών βρισκόταν στον χώρο μεταξύ της Κασταλίας πηγής και του τεμένους της Αθηνάς Προναίας. Μέχρι την έναρξη των ανασκαφών, το γυμνάσιο καλυπτόταν από το μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, γνωστό και ως “Παναγιά”. Οι τοιχογραφίες του μοναστηριού αποτειχίστηκαν πριν την κατεδάφισή του και σήμερα εκτίθενται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό μουσείο στην Αθήνα. Αποτελούνταν από ένα συγκρότημα κτιρίων, διατεταγμένων σε δύο άνδηρα, που περιλάμβαναν τον ξυστό και έναν δρόμο, την “παραδρομίδα”, πλάτους 6 μ. και μήκους 172, 1 μ., που χρησιμοποιούνταν από τους αθλητές του δρόμου, καθώς και την παλαίστρα με όλα τα αναγκαία προσκτίσματα, όπως τα αποδυτήρια και το λουτρό. H ανέγερσή του ξεκίνησε περί το 330 π.Χ., ενώ εργασίες και προσθήκες έγιναν σε διάφορες φάσεις της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής περιόδου. Στο ανώτερο άνδηρο βρισκόταν ο ξυστός, δηλαδή μια στεγασμένη στοά με διαστάσεις 9,05 x 185,95. Το μήκος αυτό ισοδυναμούσε με ένα πυθικό στάδιο. Η στοά είχε διαδοχικά δύο κιονοστοιχίες, αποτελούμενες από 83 κίονες: η πρωιμότερη, του 4ου αιώνα π.Χ., ήταν δωρικού ρυθμού, από πωρόλιθο, ενώ κατά τη ρωμαϊκή περίοδο η κιονοστοιχία της πρόσοψης αντικαταστάθηκε με μαρμάρινη κιονοστοιχία ιωνικού ρυθμού. Το δάπεδο του ξυστού ήταν καλυμμένο με άμμο για τη διευκόλυνση των αθλητών. Στο κατώτερο άνδηρο βρισκόταν η παλαίστρα, που περιλάμβανε μία τετράγωνη κεντρική αυλή στον τύπο του impluvium, με στοές ολόγυρα, χωρισμένες σε δωμάτια. Υπήρχαν δύο είσοδοι, από τα νοτιοανατολικά και από τα βόρεια. Οι επιγραφές μάς πληροφορούν για τη χρήση αυτών των δωματίων ως σφαιριστήριο, αποδυτήρια, αίθουσα πάλης (κόνιμα), εξέδρα, πιθανώς και ένα ιερό του Ερμή ή του Ηρακλή. Στην αυλή οι αθλητές εξασκούνταν ή διαγωνίζονταν στην πάλη ή στην πυγμαχία. Δυτικά της παλαίστρας διατηρείται ακόμη και σήμερα κυκλική πισίνα, διαμέτρου 10 μ. και βάθους 1,80 μ. Τροφοδοτούνταν με νερό από την Κασταλία πηγή και με τη σειρά της τροφοδοτούσε δέκα λίθινα λουτήρια. Στα ρωμαϊκά χρόνια ανεγέρθηκαν κοντά στο γυμνάσιο λουτρά με θερμό νερό. Ο χώρος της παλαίστρας καταστράφηκε κατά την ύστερη αρχαιότητα και καλύφθηκε από ένα εκτεταμένο οικοδόμημα του 6ου αιώνα μ.Χ.
Ντιναμό Ζάγκρεμπ

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 26 Απριλίου 1945 με τη συγχώνευση των τριών ομάδων του Ζάγκρεμπ που υπήρχαν πριν τον πόλεμο: της Γκρατσιάνσκι (Građanski) πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας τα έτη 1923, 1926, 1928, 1937 και 1940, της Κονκόρντια πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας τα έτη 1930 και 1932 και της ΧΑΣΚ (HAŠK) πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας το 1938.
Το 1967, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ θριάμβευσε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, παρόλο που δεν θεωρείτο από τις μεγάλες ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Με παίκτες μάλλον άσημους, επικράτησε της αγγλικής Λιντς Γιουνάιτεντ, των Σπρέικ, Κούπερ, Μπελ, Μπρέμνερ, Τζακ Τσάρλτον, Χάντερ, Λόριμερ, Γκρέι κ.α. Τη νίκησε 2-0 στο Ζάγκρεμπ (30 Αυγούστου) και απέσπασε 0-0 στο Ληντς (6 Σεπτεμβρίου).
Τον Ιούνιο του 1991, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ μετονομάστηκε σε ΧΑΣΚ Γκρατσιάνσκι, ενώ το 1993 άλλαξε το ονομά της σε Κροάτια (Croatia) μέχρι το 2000 που ξαναπήρε το παλιό της όνομα.
Εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας της Κιργιζίας

Ο Εθνικός Ύμνος της Κιργιζιανής Δημοκρατίας (στα κιργιζιανά: Кыргыз Республикасынын Мамлекеттик Гимни,: Kyrgyz Respublikasynyn Mamlekettik Gimni ρωσικά: Государственный гимн 
Киргизской Республики) καθιερώθηκε το 1992, για τη νεοσύστατη δημοκρατία της Κιργιζίας. Συνθέτες είναι οι Νασίρ Νταβλέσοβ (Nasyr Davlesov) και Καλί Μολντομπαζάνοφ (Kalyi Moldobasanov), ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τους Τζαμίλ Σαντίκοφ ( Djamil Sadykov) και Εσμαμπέτ Κουλούεφ (Eshmambet Kuluev).
Διαταραχή μετατροπής

Διάγνωση

Η διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο από κάποιον ψυχίατρο. Για να δοθεί η διάγνωση θα πρέπει πρώτα να έχουν αποκλειστεί όλες οι ιατρικές και νευρολογικές ασθένειες και παθήσεις που μπορεί να εμφανίζουν τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής.

Εξάπλωση

Οι πληροφορίες σχετικά με τη διάδοση της διαταραχής μετατροπής είναι περιορισμένες, ωστόσο τα ανεξήγητα νευρολογικά συμπτώματα που παρατηρούνται από τους ιατρούς αγγίζουν το 60% των περιπτώσεων, αυτό κάνει την διαταραχή μετατροπής συχνότερη από τις περισσότερες νευρολογικές παθήσεις.

Πολιτισμός

Συχνά λέγεται ότι η εξάπλωση της διαταραχής είναι ισχυρότερη στην ανατολή λόγω ορισμένων πολιτισμικών και ιατρικών καταστάσεων, αλλά και πάλι οι πληροφορίες είναι περιορισμένες. Στην Τουρκία η εξάπλωση της διαταραχής ανέρχεται στο 5.6%.

Φύλο

Η διαταραχή φαίνεται να επηρεάζει περισσότερο τις γυναίκες, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι περιπτώσεις ανδρών που εμφανίζουν αυτή τη διαταραχή.

Ηλικία

Η διαταραχή μετατροπής μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και είναι σπάνια σε άτομα κάτω των 10 ετών και στους ηλικιωμένους. Έρευνες έχουν δείξει ότι η διαταραχή εμφανίζεται συχνότερα στην ηλικία των 30.
Ράλι Αυστραλίας

Το Ράλι Αυστραλίας είναι ένας αγώνας ράλι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι .Το πρώτο ράλι γενικώς έγινε το 1987 στη περιοχή της Περθ στη δυτική Αυστραλία .Το 1988 μπήκε στο πρόγραμμα του WRC όπου και παρέμεινε μέχρι το 2009 όπου δεν έγινε στην Πέρθ αλλά έξω απο το Μπρίσμπειν.Στην Πέρθ γινόταν αγώνες ράλι τις χρονιές (1987-2006).To 2006 όπου έγινε τις μέρες 26-29/10 δεν έγινε η Σούπερ Ειδική Διαδρομή επειδή ένα γκρούπ είχε έρθει για τουρισμό με αποτέλεσμα να αναβληθεί ώστε να μην συμβούν τραυματισμοί.Το 2009 λοιπόν έγινε έξω απο το Μπρίνσμπειν ενώ πρόκειται να ξανακάνει την εμφάνιση του το 2011.
Αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)

Υπόβαθρο

Η ίδρυση του Συντηρητικού Κόμματος χρονολογείται στην έκδοση του Μανιφέστου του Τάμγουορθ, στις 18 Δεκεμβρίου 1834, από τον Ρόμπερτ Πιλ.
Μέχρι το 1922, δεν υπήρχε, επισήμως, ένας μοναδικός αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος. Αντίθετα υπήρχε ένας αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος σε καθεμιά από τις δύο αίθουσες του κοινοβουλίου. Εκείνοι οι αρχηγοί θεωρούνταν ίσοι, εκτός αν ένας από αυτούς ήταν είτε ο πρωθυπουργός ή ένας πρώην πρωθυπουργός, ή αν έπειτα από μία κρίση (όπως το 1846-1847 ή το 1916) είχε προκύψει μιας σαφής υπεροχή κάποιου εκ των δύο. Όταν με την Κοινοβουλευτική Πράξη του 1911 μειώθηκε η δύναμη των Λόρδων, φαινόταν πιθανό ότι ο αρχηγός των Συντηρητικών στη Βουλή των Κοινοτήτων θα υπερείχε έναντι του αρχηγού στη Βουλή των Λόρδων. Ωστόσο αυτό αναγνωρίστηκε επίσημα έντεκα χρόνια αργότερα, το 1922, όταν αποφασίστηκε να υπάρχει μόνο ένας αρχηγός στο κόμμα. Μέχρι το 1965 η εκλογή του αρχηγού γινόταν έπειτα από συνεδρίαση βουλευτών, λόρδων και άλλων μελών του κόμματος. Μετέπειτα, όμως, η εκλογή γίνεται μέσα από μια ψηφοφορία στην οποία μπορούν να συμμετέχουν υποψήφιοι του κόμματος.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2015–16

Play Out 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Off 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Off

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Γεώργιος Πανταζής (Δήμαρχος Πατρέων)

Βιογραφικά στοιχεία

Ασκούσε το επάγγελμα του εμπόρου και ήταν ηπειρώτικης καταγωγής. Υπήρξε πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου, γερουσιαστής εξ επαγγελματιών την περίοδο 1929 - 1933, ενώ την περίοδο 1943 - 1944 χρημάτισε δήμαρχος Πατρέων, θέση στην οποία είχε διοριστεί από τις κατοχικές δυνάμεις. Ο Δ. Λάγαρης αναφέρει ότι ήταν γερμανόδουλος και μέλος της Γερμανικής οργάνωσης προπαγάνδας και παρακολούθησης "Μπουντ".
Απεβίωσε άτεκνος.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1978

Η 51η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1978, έλαβε χώρα στις 6 Απριλίου 1979. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου  με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Αρμάν ντε Περιγκόρ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αρμάν ντε Περιγκόρ ήταν μάγιστρος των επαρχιών της Απουλίας και της Σικελίας από το 1205 έως το 1232, όταν εξελέγη Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού. Οργάνωσε επιθέσεις στην Κανά, την Σαφίτα, την Σεπφωρίδα, την Πραιτώρια και εναντίον μουσουλμανικών θέσεων γύρω από τη θάλασσα της Γαλιλαίας. Όλες αυτές οι αποστολές είχαν αποτυχίες και μειωμένη αποτελεσματικότητα από πλευράς των Ναϊτών.

Έκτη Σταυροφορία

Το 1236 στα σύνορα μεταξύ Συρίας και Κιλικίας, 120 ιππότες μαζί με μερικούς τοξότες και τουρκόπουλους, έπεσαν σε ενέδρα κοντά στην πόλη Τραπεσάκ. Στην πρώτη φάση της μάχης, οι Ναΐτες έφτασαν στην πόλη και συνάντησαν σθεναρή αντίσταση. Όταν έφτασαν ενισχύσεις από το Χαλέπι, οι Ναΐτες σφαγιάστηκαν και λιγότεροι από είκοσι κατάφεραν να επιστρέψουν στο κάστρο της Πάγρας, που απείχε δεκαπέντε χιλιόμετρα από το πεδίο της μάχης.
Τον Σεπτέμβριο του 1239, ο Αρμάν ντε Περιγκόρ έφτασε στα Άκρα και έκανε μια συνθήκη με τον σουλτάνο της Δαμασκού, παράλληλα με τη συνθήκη των Ιωαννιτών Ιπποτών με τον σουλτάνο της Αιγύπτου. Το 1244 ο σουλτάνος της Δαμασκού απαίτησε να τον βοηθήσουν οι Ναΐτες να αποκρούσει τους Χορασμιανούς από τη Μικρά Ασία. Τον Οκτώβριο του 1244, οι Ναΐτες, Ιωαννίτες και Τεύτονες Ιππότες, μαζί με τον σουλτάνο της Δαμασκού, αντιμετώπισαν τον σουλτάνο της Αιγύπτου και τους Χορασμιανούς συμμάχους του. Ο Χριστιανο-Μουσουλμανικός συνασπισμός νικήθηκε σε μια μάχη με περισσότερες από 30.000 απώλειες, συνολικά και από τις δύο πλευρές. Μερικοί Ναΐτες και Ιωαννίτες ιππότες έφθασαν στην Ασκελόν, που ήταν ακόμα στα χέρια των χριστιανικών δυνάμεων. Ο Σταυροφόρος Αρμάν ντε Περιγκόρ μπορεί να σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης, ή μπορεί να συνελήφθη και να επέζησε μέχρι το 1247.
Είναι πιθανό κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του να τον διαδέχτηκε ως υπηρεσιακός Μεγάλος Μάγιστρος ο ιππότης Ρισάρ ντε Μπυρ, ενώ δύο χρόνια αργότερα, το 1247, οι Ναΐτες εξέλεξαν ως Μεγάλο Μάγιστρό τους τον ιππότη Γκιγιόμ ντε Σοννάκ.
Φαμπιάν Φαρνόλ

Βιογραφία

Ο Φαμπιάν Φαρνόλ είναι τερματοφύλακας προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Ζιροντέν Μπορντό.
Το 2005, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό αγωνιζόμενος στην Σετουμπάλ στην Πορτογαλία, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στη Γαλλία αγωνιζόμενος στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα με τα χρώματα των Κεβιγί, Λορμόν και στη συνέχεια Λιμπούρν όπου ήταν αναπληρωματικός του Ζαν-Μπατίστ Νταγκέ στη Νασιονάλ.
Επιστρέφοντας στην ομάδα απ'όπου ξεκίνησε την καριέρα του το 2009, του δόθηκε η άδεια να προπονείται με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Απέναντί του είχε μερικούς από τους καλύτερους επιθετικούς στην Λιγκ 1 και είχε την ευκαιρία να πάρει χρήσιμες συμβουλές από τους δύο έμπειρους τερματοφύλακες των Γιρονδίνων, Ουλρίχ Ραμέ και Σεντρίκ Καρασό. Παράλληλα, αποτελούσε βασική επιλογή για την δεύτερη ομάδα του συλλόγου.
Με το συμβόλαιό του να φτάνει στο τέλος του με την ομάδα της Ζιρόντ, ο Φαμπιάν αποφάσισε να υπογράψει στην Κλερμόν τον Ιούνιο του 2010, ως αναπληρωματικός του Μικαέλ Φαμπρ. Μετά τον τραυματισμό του τελευταίου τον Φεβρουάριο, ολοκλήρωσε την σεζόν 2010-2011 αγωνιζόμενος ως βασικός. Μετά την αποχώρηση ως δανεικού του Φαμπρ με προορισμό την ΡΚ Λανς, ο Φαρνόλ καθιερώθηκε ως βασικός για την σεζόν 2011-2012.
Στις 29 Φεβρουαρίου 2012, ο Φαμπιάν έλαβε την πρώτη του κλήση για την Εθνική Μπενίν στα πλαίσια μιας αναμέτρησης για τα Προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 απέναντι στην Αιθιοπία.
Φρούριο της Βαβυλώνας

Ιστορία

Στην εποχή του Αυγούστου η πόλη γύρω από το φρούριο της Βαβυλώνας έγινε αρκετά σημαντική και ήταν η έδρα των τριών λεγεώνεων που εξασφάλιζαν την υπακοή της Αιγύπτου στη Ρώμη. Ερείπια της πόλης και του φρουρίου είναι ακόμα ορατά στα βόρεια του Φοστάτ ή παλαιού Καΐρου, μεταξύ των οποίων απομεινάρια του Υδραγωγείου που αναφέρεται από τον Στράβωνα και αρχαίους Άραβες τοπογράφους.
Στην πόλη είχε την έδρα του ο βοηθός επίσκοπος του αρχιεπίσκοπου Λεοντόπολης, της πρωτεύουσας και μητρόπολης της ρωμαϊκής επαρχίας της Augustamnica Secunda. Διασώζονται τα ονόματα πολλών επισκόπων. Σήμερα η επισκοπή δεν υπάρχει, αλλά ο τίτλος χρησιμοποιείται τιμητικά από την Καθολική Εκκλησία.
Κατά τη διάρκεια της Μουσουλμανικής κατάκτησης της Αιγύπτου το φρούριο πολιορκήθηκε για περίπου επτά μήνες, πριν τελικά κατακτηθεί τον Απρίλιο του 641 από τον Άραβα στρατηγό Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.
Σκάλα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Σκάλα είναι κτισμένη στη κοιλάδα Φτέρη, Β. - ΒΑ. της Ναυπάκτου με θέα προς τον Κορινθιακό κόλπο, σε μια περιοχή κατάφυτη από οπωροφόρα και αειθαλή δένδρα. Απέχει από την Ναύπακτο 6 χλμ. και βρίσκεται πολύ κοντά στην περιφερειακή που αποτελεί κομμάτι της ΕΟ Αντιρρίου - Ιτέας. Το 1912, με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912, συστάθηκε κοινότητα Σκάλας με έδρα την ίδια, ενώ το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου.
Τηλεοπτικό πρόγραμμα

Ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα είναι μια προγραμματισμένη σειρά τηλεοπτικών μεταδόσεων.  Τα τηλεοπτικά προγράμματα που μεταδίδονται μέσω της τηλεόρασης απευθείας (την στιγμή που λαμβάνουν χώρα), λέγονται «ζωντανά» (ζωντανό πρόγραμμα, ζωντανή εκπομπή) ενώ όσες δεν μεταδίδονται απ' ευθείας, αλλά γράφονται σε αποθηκευτικά μέσα για να προβληθούν κάποια άλλη στιγμή λέγονται μαγνητοσκοπημένες. Χαρακτηρηστικά παραδείγματα ζωντανών εκπομπών είναι οι ειδήσεις, πολλοί ποδοσφαιρικοί αγώνες, ψυχαγωγικά σόου κλπ., ενώ μαγνητοσκοπημένες είναι οι τηλεοπτικές σειρές (ή απλούστερα και σήριαλ), οι ταινίες κλπ.
Λιθουανικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)

Ένα δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία πραγματοποιήθηκε στη Λιθουανία , στις 9 Φεβρουαρίου 1991. Εγκρίθηκε από το 93,2% των ψηφοφόρων. Ο αριθμός που ψήφισαν "ναι" ήταν το 76,5% του συνολικού αριθμού ψηφοφόρων, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο του 50%. Η ανεξαρτησία είχε ανακηρυχθεί στις 11 Μαρτίου 1990, και επιτεύχθηκε τον Αύγουστο του 1991.
Η ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λιθουανίας αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Σεπτεμβρίου 1991. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, η Σοβιετική Ένωση έκανε το ίδιο.