google/wiki40b huggingface dataset:
Χειροβομβίδα

Ιστορία εξέλιξης

Πρόκειται για μικρό βλήμα που φέρει εκρηκτική γόμωση. Οι πρώτες χειροβομβίδες εμφανίστηκαν τον 15 αιώνα που αποτελούνταν από πήλινα σφαιρικά δοχεία που περιείχαν πυρίτιδα και ενεργοποιούνταν με θρυαλλίδα. Κατά τον 16ο και 17ο αιώνα η χρήση τους γενικεύθηκε αφού το αποτέλεσμα αυτών, στα πεδία των μαχών, χαρακτηρίζονταν εντυπωσιακά άριστο. Έτσι τον 18ο αιώνα αυτές εξελίσσονται με μεταλλικό περίβλημα από χυτοσίδηρο που προβλεπόταν να χρησιμοποιούνται κυρίως σε απόκρουση ιππικού.
Αρχικά οι οπλίτες (πεζικού) έφεραν μικρό σακίδιο με 4-6 χειροβομβίδες που οργανώθηκαν αργότερα σε ιδιαίτερες μονάδες λεγόμενες "χειροβομβιστών", γνωστότεροι εκ του γαλλικού ονόματος ως "γρεναδιέροι" ή "γκρεναντιέροι". Η τελειοποίηση όμως γενικά του οπλισμού κατά τον 20ο αιώνα, (όπως τα άρματα μάχης που αντικατέστησαν το ιππικό), συνέτεινε αρχικά στην εγκατάλειψη της χρήσης αυτών, που επανήλθαν όμως τελειοποιημένες και ισχυρότερες μετά την αντικατάσταση της πυρίτιδας με εκρηκτικές ύλες, που πρωτοχρησιμοποιήθηκαν στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1904 και περισσότερο στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά στη περίοδο της στασιμότητας.
Σημειώνεται ότι η πρώτη ρίψη χειροβομβίδας από αέρος έγινε από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Από τον πόλεμο εκείνο οι χειροβομβίδες αποτελούν πλέον μέρος του ατομικού οπλισμού των ανδρών των πεζικών δυνάμεων.

Διάκριση

Οι σύγχρονες χειροβομβίδες ανάλογα του σκοπού χρήσης τους διακρίνονται σε χειροβομβίδες επιθετικές και σε χειροβομβίδες αμυντικές. Ανάλογα δε του περιεχομένου υλικού: σε εκρηκτικές, εμπρηστικές, δακρυογόνες, καπνογόνες κ.λπ.

Σημείωση

Σημειώνεται ότι βομβίδες που βάλλονται (εκτοξεύονται) με μηχανικά μέσα, και σε αντιδιαστολή του όρου "χειροβομβίδες", ονομάζονται οπλοβομβίδες.
Χρήστος Μαρκογιαννάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νέο Χωριό Αποκορώνου Χανίων το 1947.
Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε εισαγγελέας στο διάστημα 1972-1980, αντιπρόεδρος της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής (ΝΟΔΕ) Χανίων 1980-1984 και δημοτικός σύμβουλος Χανιών 1986-1989.
Από το 1989 εκλέγεται συνεχώς βουλευτής Χανίων με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε Υφυπουργός Δημόσιας Τάξης την περίοδο 2004-2006 και πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.
Στις 10 Ιανουαρίου 2006 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη θέση του υφυπουργού Δημόσιας Τάξης όταν δημοσιοποιήθηκαν συνομιλίες του στις οποίες εκφραζόταν υβριστικά και απαξιωτικά για τον τότε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Λινό.
Τον Ιανουάριο του 2009 διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, οπότε και έληξε η θητεία της κυβέρνησης Καραμανλή.

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής Χανίων με τη Ν.Δ. στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000, του 2004, του 2007 και του 2009.
Στις Εκλογές του Μαΐου 2012, δεν κατάφερε να εκλεγεί με την Δημοκρατική Συμμαχία, ωστόσο επανεξελέγη τον Ιούνιο με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο επέστρεψε στη Βουλή ένα μήνα αργότερα μετά την κοινή κάθοδο Δημοκρατικής Συμμαχίας με την Νέα Δημοκρατία. Τότε προτάθηκε και εξελέγη Γ' Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Στις Εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 δεν εξελέγη μιας και η ΝΔ δεν εξέλεξε κανένα βουλευτή στο νομό Χανίων.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Μεϊμάρογλου, με την οποία έχει αποκτήσει 3 παιδιά.
Γκαμπί του βασιλιά

Ιστορία

Το γκαμπί του βασιλιά είναι τεκμηριωμένα ένα από τα παλαιότερα ανοίγματα, καθώς εξετάστηκε τον 17ο αιώνα από τον Ιταλό σκακιστή Τζούλιο Τσέζαρε Πολέριο. Υπάρχει επίσης σε ένα παλιότερο σκακιστικό βιβλίο του Λουίς Ραμίρεθ ντε Λουθένα.
Το γκαμπί του βασιλιά ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή ανοίγματα στον 19ο αιώνα, αλλά σήμερα σπάνια βλέπουμε να παίζεται από κάποιον γκρανμαίτρ, διότι για τα μαύρα μπορεί να επιτευχθεί μια λογική θέση, όταν επιστρέψουν στον αντίπαλο το επιπλέον πιόνι.
Έλεγχος μοντέλων

Στο πεδίο της λογικής της επιστήμης των υπολογιστών, ο όρος έλεγχος μοντέλων (Αγγλικά: model checking) αναφέρεται στο εξής πρόβλημα:
Δεδομένου του μοντέλου ενός συστήματος, να ελεγχθεί με αυτόματο τρόπο αν αυτό το μοντέλο συμφωνεί με δεδομένες προδιαγραφές. 
Τα συστήματα τα οποία εξετάζονται συνήθως είναι συστήματα λογισμικού ή υλικού, και οι προδιαγραφές αφορούν απαιτήσεις ασφάλειας όπως η απουσία αδιεξόδων (deadlocks) και άλλων παρόμοιων επικίνδυνων καταστάσεων που μπορεί να προκαλέσουν την αποτυχία της λειτουργίας του συστήματος.
Για να λυθεί ένα τέτοιο πρόβλημα αλγοριθμικά, πρέπει το μοντέλο του συστήματος και οι προδιαγραφές να διατυπώνονται με κάποια ακριβή μαθηματική γλώσσα: για αυτόν το λόγο, η διατύπωση γίνεται σε κάποια λογική και ελέγχεται αν κάποια δομή ικανοποιεί μια δεδομένη λογική έκφραση. Αυτή η ιδέα είναι γενικότερη και εφαρμόζεται σε πολλά είδη λογικής και δομές. Ένα απλό πρόβλημα ελέγχου μοντέλων είναι να επαληθευτεί αν μια δεδομένη έκφραση της προτασιακής λογικής  ικανοποιείται από μια δεδομένη δομή.

Σύντομη παρουσίαση

Έχει αναπτυχθεί μια σημαντική κλάση μεθόδων ελέγχου μοντέλων για τον έλεγχο μοντέλων σχεδιάσεων λογισμικού και υλικού, στις οποίες οι προδιαγραφές δίνονται από μια έκφραση χρονικής λογικής.
Σημαντικό έργο στον έλεγχο μοντέλων με εκφράσεις χρονικής λογικής έγινε από τους E. M. Clarke και E. A. Emerson και τους J. P. Queille και Ιωσήφ Σηφάκη. Ο Clarke, ο Emerson, και ο Σηφάκης μοιράστηκαν το Βραβείο Τούρινγκ το 2007 για το έργο τους στον έλεγχο μοντέλων.
Ο έλεγχος μοντέλων συνήθως εφαρμόζεται σε σχεδιάσεις υλικού. Όσον αφορά το λογισμικό, λόγω της μη-επιλυσιμότητας, η προσέγγιση αυτή δε μπορεί να είναι αμιγώς αλγοριθμική, στην πράξη μπορεί να αποτύχει ή να μη μπορεί να επαληθεύσει ή να διαψεύσει μια δεδομένη ιδιότητα.
Η δομή συνήθως δίνεται σαν περιγραφή σε πηγαίο κώδικα μιας βιομηχανικής γλώσσας περιγραφής υλικού ή μιας ειδικής γλώσσας. Ένα τέτοιο πρόγραμμα αντιστοιχεί σε μια πεπερασμένη μηχανή καταστάσεων (finite state machine, FSM), δηλ. έναν κατευθυνόμενο γράφο που αποτελείται από κόμβους (σημεία) και ακμές. Σε κάθε κόμβο αντιστοιχεί ένα σύνολο ατομικών προτάσεων που δηλώνουν ποιο στοιχείο της μνήμης είναι κάθε φορά. Οι κόμβοι απεικονίζουν καταστάσεις ενός συστήματος, οι ακμές απεικονίζουν πιθανές μεταβάσεις που μπορεί να αλλάζουν την κατάσταση, ενώ οι ατομικές προτάσεις απεικονίζουν τις βασικές ιδιότητες που ισχύουν σε ένα σημείο της εκτέλεσης.
Τυπικά, το πρόβλημα μπορεί να τεθεί ως εξής: δεδομένης μιας ιδιότητας, που εκφράζεται σε χρονική λογική σαν p, και μιας δομής M με αρχική κατάσταση s, πρέπει να αποφασιστεί αν . Αν η M είναι πεπερασμένη, όπως στο υλικό, ο έλεγχος μοντέλων ανάγεται σε μια αναζήτηση σε γράφο.
Πολύστρατος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Πολύστρατος ήταν ένας όμορφος νέος, φίλος του Ηρακλή. Είναι γνωστός αποκλειστικά από ένα επίγραμμα που ανακαλύφθηκε στη Δύμη της Αχαΐας και αποδίδεται στον Αλκαίο τον Μεσσήνιο. Σύμφωνα με αυτό, ο Πολύστρατος συνόδευσε τον Ηρακλή στην εκστρατεία του εναντίον των Μολιόνων και σκοτώθηκε στη μάχη, όπως και ο αδελφός του Ηρακλή, ο Ιφικλής. Τότε ο Ηρακλής έκοψε τα μαλλιά του στην κορυφή της κεφαλής του ως ένδειξη πένθους.
Ο Πολύστρατος είναι πιθανώς το ίδιο πρόσωπο με τον Σώστρατο τον Δυμαίο. Είναι δυνατόν να έχει αλλαχθεί το όνομα επειδή ο νέος ετιμάτο από τους Δυμαίους ως σωτήρας της πόλεώς τους («σω-» είναι η ρίζα του ρήματος «σώζω»).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών

Ιστορία

Διεξάγεται από τον ΣΕΓΑΣ και η πρώτη διοργάνωση έγινε το 1907 με πρωταθλητή τον Πανελλήνιο. Πολυνίκης σύλλογος της διοργάνωσης είναι ο Παναθηναϊκός με 26 πρωταθλήματα ενώ ο πρωταθλητής σύλλογος για το 2018 είναι ο Α.Ο. Μυκόνου. Νυν πρωταθλητής (2018) είναι ο Κωνσταντίνος Γκελαούζος του Παναθηναϊκού. Μέχρι το 1983 στο πρωτάθλημα συμμετείχαν Κύπριοι αθλητές και σωματεία.
Τζον Λε Καρρέ

Πρώιμα χρόνια

Ο Τζον Λε Καρρέ γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1931 στο χωριό Πουλ, στην περιοχή του Ντόρσετ, στην Αγγλία. Η μητέρα του τον εγκατέλειψε όταν ήταν πέντε ετών και ο Τζον τη συνάντησε πολύ αργότερα. Πατέρας του ήταν ο Ρίτσαρντ Κόρνουελ (1906-1975), συνταξιούχος ασφαλιστής που είχε δημιουργήσει πολλά χρέη, ενώ για διάφορες παραβατικές υποθέσεις κατέληξε και μία φορά στη φυλακή. Μικρότερη αδελφή του είναι η σημερινή ηθοποιός Σαρλότ Κόρνουελ και ετεροθαλής αδελφός του, από το δεύτερο γάμο του πατέρα του, ο Ρούπερτ Κόρνουελ που διευθύνει μια εφημερίδα.
Ο Τζον Λε Καρρέ ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές στο Πέγκμπορν, στην κομητεία Μπερκσάιρ, συνέχισε στην πρότυπη σχολή Σέρμπορν, την οποία όμως εγκατέλειψε μην αντέχοντας τον αυστηρό εσωτερικό κανονισμό της.

Παράλληλη εκπαίδευση

Το 1949 σπουδάζει ξένες γλώσσες στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και τον επόμενο χρόνο εντάχθηκε στις αγγλικές στρατιωτικές μονάδες ασφαλείας και πληροφοριών που είχαν παράρτημα στην Αυστρία. Εκεί, μαθαίνοντας τη γερμανική γλώσσα, ανέλαβε τον τομέα ανακρίσεων των φυγάδων του Σιδηρού Παραπετάσματος. Μετά τις φιλότιμες υπηρεσίες του στην Αυστρία, το 1952 επιστρέφει στην Αγγλία και εισάγεται στο Κολέγιο Λίνκολν της Οξφόρδης, όπου ανέλαβε συνεργάτης της Εμ-Άι-φάιβ (ΜΙ-5) προκειμένου να παρακολουθεί και να παρέχει πληροφορίες για αριστερές ομάδες φοιτητών, που ενδεχομένως να είχαν συναντήσεις με Ρώσους παράγοντες. Το 1956 έλαβε το πτυχίο του και άρχισε να διδάσκει γαλλικά και γερμανικά.

Πράκτορας και συγγραφέας

Παράλληλα, είχε αναδειχθεί πλέον και αξιωματούχος της ΜΙ-5, αναλαμβάνοντας αποστολές παρακολούθησης στην ενδοχώρα. Το 1960 μετατέθηκε στην πρεσβεία της Βόννης, αναλαμβάνοντας καθήκοντα β΄ γραμματέως και στη συνέχεια στο Αμβούργο, όπου και αναλαμβάνει Πρόξενος. Την ίδια αυτή εποχή ξεκινά και το συγγραφικό του έργο, με το πρώτο μυθιστόρημά του, το «Πρόσκληση για τους νεκρούς» (1961), να αποτελεί ένα μέρος της μέχρι τότε εμπειρίας του στο χώρο της κατασκοπείας, εμπλέκοντας φανταστική δράση Γερμανών πρακτόρων στην Αγγλία, όπου στο τέλος αποκαλύφθηκαν από τις Αρχές και συνελήφθησαν. Οι αποστολές όμως που αναλαμβάνει στο μεταξύ είναι ακόμα σοβαρότερες. Το ίδιο συμβαίνει και στο συγγραφικό του έργο με τη συγγραφή του δεύτερου «Μια δολοφονία ποιότητας» (1962) και με το τρίτο και επιτυχέστερο «Ο κατάσκοπος που ήρθε από το κρύο» (1963), λόγω της μυστικής του όμως θέσης υπογράφει με το ψευδώνυμο Τζον Λε Καρρέ (= «Ιωάννης ο τετράγωνος» στη γαλλική γλώσσα).
Περί το τέλος όμως του 1963, μετά τη σημειωθείσα αυτομόληση του Άγγλου πράκτορα Κιμ Φίλμπυ στη Ρωσία, όπου και απεκάλυψε τα ονόματα όλων των Άγγλων πρακτόρων, η ΜΙ-6 αποδέσμευσε τον Τζον Λε Καρρέ και αυτός αποχώρησε για να ασχοληθεί πλέον απερίσπαστος στη συγγραφή μυθιστορημάτων κατασκοπείας.

Αρχείο

Το 2010, ο Λε Καρέ δώρισε το λογοτεχνικό του αρχείο στην Bodleian Library της Οξφόρδης. Το σύνολο υλικό από 85 κουτιά περιλάμβανε χειρόγραφα του Tinker Tailor Soldier Spy και του The Constant Gardener. Η βιβλιοθήκη φιλοξένησε μια εκδήλωση όπου παρουσιάστηκαν στο κοινό όλο το αρχείο και άλλα αντικείμενα του Λε Καρέ για να γιορτάσει την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου τον Μάρτιο του 2011.
Παναθηναϊκός αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας

Περιγραφή

Η μπροστινή όψη εικονίζει την θεά Αθηνά στην συνηθισμένη χαρακτηριστική πόζα προς τα δεξιά. Το κράνος με ψηλό λοφίο υπερέχει των κιόνων. Η ασπίδα είναι διακοσμημένη με λευκό αστέρι που έχει δέκα ακτίνες. Φοράει ζωσμένο πέπλο που είναι διακοσμημένος με κόκκινη μπορντούρα και κλίμακες. Η αιγίδα καταλήγει σε φίδια.
Η θεά Αθηνά συνοδεύεται από τον Ερμή στα αριστερά και μια άλλη ανδρική γενειοφόρα μορφή στα δεξιά, ίσως τον Δία. Ο Ερμής εικονίζεται προς τα δεξιά. Κρατάει καδουκαίο στο δεξί και έχει το αριστερό υψωμένο σε στάση χαιρετισμού προς την Αθηνά. Είναι ντυμένος με πέτασο, κοντό χιτώνα, χλαμύδα και ψηλές μπότες.
Ο Δίας εικονίζεται προς τα αριστερά. Φοράει μακρύ χιτώνα και ιμάτιο, ενώ στο δεξί κρατάει σκήπτρο.
Η πίσω όψη εικονίζει έναν ιππέα νικητή του αγώνα ιπποδρομίας (κέλης). Το άλογό του βηματίζει αγέρωχο προς τα δεξιά. Ένας γενειοφόρος με μακρύ μαδνύα βηματίζει πρώτος προς τα δεξιά. Από το στόμα του βγαίνουν τα γράμματα της επιγραφής: «ΔΥΝΕΙΚΕΤΥ ΗΙΠΟΣ ΝΙΚΑΙ» (ο ίππος του Δυσνίκητου νίκησε). Πίσω από τον ιππέα ακολουθεί ένας γυμνός νέος που κρατάει τον στέφανο και φέρει στο κεφάλι του τον τιμητικό τρίποδα. Ο ιππέας που καβαλάει το άλογο ασαμάρωτο, φοράει κοντό μανδύα μέχρι τους μηρούς. Κρατάει τα χαλινάρια σφιχτά. Τα πόδια του είναι προτεταμένα μπροστά.

Ερμηνεία

Ο αμφορέας ετούτος συγκαταλέγεται στους Παναθηναϊκούς αμφορείς, αν και η εκδοχή του δεν είναι αναμφισβήτητη. Ο Beazley ερμηνεύει τον τιμητικό τρίποδα ως βραβείο εν αντιθέσει με το ιερό ελαιόλαδο που ήταν το βραβείο των Παναθηναίων, και συμπεραίνει ότι το εικονιζόμενο αγώνισμα δεν διεξάχθηκε στα Παναθήναια, αλλά ότι ο αμφορέας είναι έπαθλο άλλων αγώνων. O Webster όμως θεωρεί πιθανό ότι ο Ζωγράφος της Αιώρας, ο οποίος είναι γνωστός για τα ασυνήθιστα έργα του, μπορεί να παρέμβαλε σκόπιμα τον ομηρικό τρίποδα, για να αποδώσει την ιδέα της βράβευσης του νικητή.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο του ζωγράφου της Αιώρας. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται το αρχαιότερο τεκμήριο που εικονίζει νικητή σε αγώνα ιπποδρομίας.
Λαβή υδρίας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 06.1093)

Περιγραφή

Η επάνω φλάντζα είναι διακοσμημένη με σφίγγες καθιστές αναντικριστά. Φοράν καπέλο στο κεφάλι και κορδέλα στα φτερά. Η κάτω φλάντζα είναι διακοσμημένη με δύο ανδρικές ξαπλωμένες μορφές. Η δεξιά μορφή κρατάει φιάλη στο αριστερό και δίσκο στο δεξί χέρι. Η δεύτερη μορφή κρατάει δίσκο στο δεξί και κερατοειδές ποτήρι στο αριστερό χέρι. Η μακρυά κόμη και των δύο μορφών είναι περιποιημένη, ενώ πέφτει στο στήθος με πλεξούδες δεξιά και αριστερά. Στο κέντρο δεσπόζει μια γυναικεία μορφή, η οποία αποτελεί το κύριο συνδετικό στοιχείο.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Η σύνθεση αυτή είναι σπάνιο δείγμα της αρχαϊκής τέχνης. Ήταν προσαρμοσμένο σε υδρία και χρησίμευε ως χερούλι.
Άντερς Σάντε Έρστεντ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ρούντκεμπινγκ, στο νότιο νησί Λάνγκελαντ της Δανίας, και ήταν μικρότερος αδελφός του γνωστού φυσικού Χανς Κρίστιαν Έρστεντ, αλλά και θείος του συνονόματου βοτανολόγου Άντερς Σάντε Έρστεντ.
Ο Άντερς σπούδασε φιλοσοφία και νομική στην Κοπεγχάγη, γενόμενος δεκτός στον δικηγορικό σύλλογο το 1799. Κατόπιν έγινε ένας διακεκριμένος δικαστικός. Μία από τις πρώτες του δίκες ήταν εκείνη του Χανς Γιόναταν, ενός σκλάβου που απέδρασε. Ο Άντερς διέταξε να επιστραφεί στις Δυτικές Ινδίες, όπου είχε αγορασθεί (Hof-og Stadsret: Generalmajorinde Henriette de Schimmelmann contra mulatten Hans Jonathan 1802). Σχετικώς νωρίς ο Έρστεντ συνδέθηκε με τη διοίκηση, και από το 1825 μέχρι το 1848 διετέλεσε generalprokurør (νομικός σύμβουλος του κράτους). Συνέταξε το σύνταγμα του 1831 και στη συνέχεια έγινε υπουργός (1842-1848), και από τον Οκτώβριο του 1853 μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 1854 ήταν πρωθυπουργός της Δανίας. Υποχρεώθηκε όμως να παραιτηθεί εξαιτίας του αντιδημοφιλούς συντηρητισμού του, που αποτελούσε σαφώς απομάκρυνση από τις αρχικές πολιτικές θέσεις του. Το 1855 κατηγορήθηκε και δικάσθηκε για παραβίαση του συντάγματος, αλλά αθωώθηκε και επέστρεψε στην ιδιωτική ζωή του.

Αξιολόγηση

Εκτός από πολιτικός, ο Έρστεντ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δικαστικούς στη νομική ιστορία της Δανίας του 19ου αιώνα. Υπήρξε πρωτοπόρος στη σύνδεση της θεωρητικής νομικής με την πρακτική εφαρμογή της και τόσο ως δικαστής, όσο και ως συγγραφέας ενέργησε με επιτυχία προς την κατεύθυνση τού να καταστεί η πρακτική το θεμέλιο της νομοθεσίας.
Η πολιτική του σταδιοδρομία χαρακτηρίσθηκε από μία σειρά παραδόξων. Κατά την περίοδο που ήταν βασιλικός σύμβουλος της απόλυτης μοναρχίας, θεωρήθηκε μάλλον φιλελεύθερος και ανεκτικός για τη θέση αυτή, και επομένως συχνά δυσάρεστος για τα πιο συντηρητικά στοιχεία. Καθώς όμως η αντίθεση στο καθεστώς ενισχυόταν, έγινε συντηρητικότερος και ως πρωθυπουργός θεωρήθηκε «αντιδραστικός». Η προσπάθειά του να θεσμοθετήσει ένα πολύ συντηρητικό σύνταγμα οδήγησε στη συνεννόηση μεταξύ του βασιλιά και των φιλελεύθερων, που τον υποχρέωσαν να παραιτηθεί.

Συγγραφικό έργο

Σε όλη τη σταδιοδρομία του ο Έρστεντ υπήρξε οτρηρός συγγραφέας. Μεταξύ άλλων θεμάτων, έγραψε για την καντιανή και την εγελιανή φιλοσοφία, για το δίκαιο της Δανίας και της Νορβηγίας, για τη σκανδιναβική πολιτική (1857), ενώ άφησε και μία αυτοβιογραφία (1856). Υπήρξε επίσης συντάκτης αρκετών περιοδικών, με πλέον αξιοσημείωτα τα νομικά Juridisk Arkiv (1804-1812), Nyt Juridisk Arkiv (1812-1830) και Juridisk Tidsskrift (1820-1840), όπως και της επίσημης κυβερνητικής περιοδικής εκδόσεως Collegial-Tidende (την περίοδο 1815-1834 με τον Peter Johan Monrad και μόνος του από το 1834 ως το 1848).
Νέα Τένεδος Χαλκιδικής

Υποδομή

Νηπιαγωγείο, ΚΑΠΗ, αγροτικό ιατρείο, αγροτικός συνεταιρισμός. Ο οικισμός ιδρύθηκε με την εγκατάσταση προσφύγων από τo νησί της  Τενέδου  μετά το 1923. Δραστηριοποιείται «Σύλλογος Απανταχού Τενεδίων το κοινόν των τενεδίων», οπου ιδρύθηκε το 1999 και διοργανώνει εκδηλώσεις μνήμης, όπως και επισκέψεις στο νησί της Τενέδου καθε καλοκαίρι.
Μόμπι Ντικ (ταινία)

Πλοκή

Το φθινόπωρο του 1841, ο Ισμαήλ έφτασε στο Νιού Μπέντφορντ, μια παραθαλάσσια  πόλη στη Μασαχουσέτη, με σκοπό να βρει ένα φαλαινοθηρικό πλοίο για να ζήσει από κοντά το κυνήγι φαλαινών.
Φτάνοντας σε ένα πανδοχείο, θα γνωρίσει τον Κουέκουεγκ, έναν ιθαγενή καμακιστή που προέρχοταν από τα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού και θα αποφασίσει να  φύγει μαζί του  στο πρώτο πλοίο που θα ταξιδέψει. Την επομένη μέρα οι δύο τους θα περιπλανόνται γύρω από το λιμάνι και θα προσεγγίστουν από τον Έλια, έναν παλιό ναύτη που τους συμβουλεύει να  μην ταξιδέψουν με το Πικουόντ, ένα  φαλαινοθηρικό πλοίο που κυβερνά ο καπετάνιος Αχαάβ (Γκρέγκορι Πεκ), λεγόντας τους ότι το πλοίο είναι καταραμένο, περιγράφοντας τους μια προφητεία, τους  προειδοποιεί ότι από αυτό το ταξίδι όλοι θα πεθάνουν και μόνο ένας θα σωθεί.
Ο Ισμάελ και ο Κουεκουίγκ δεν λαμβάνουν σοβαρά την προειδοποίηση και ατχτχτ, αφού μπούνε στο πλοίο, αυτό ρίχνει τα αγκυροβόλιά του και ανεβάζει τα πανιά του για να πάει στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Κατά τις πρώτες  μέρες του ταξιδιού η ατμόσφαιρα είναι χαρούμενη και ο Ισμάελ γνωρίζει τα άλλα μέλη του πληρώματος, εκτός από τον καπετάνιο Αχαάβ που ποτέ  δεν ανεβαίνει στο κατάστρωμα και το μόνο σήμα της παρουσίας του στο πλοίο είναι τα βήματα του στη γέφυρα κατά τη διάρκεια της νύχτας, μέχρι που θα εμφανιστεί και θα πει στο πλήρωμα του ότι ο πρωταρχικός σκοπός τους θα είναι να κυνηγήσουν τον Μόμπι Ντικ, μια λευκή φάλαινα που έχει ακρωτηριάσει το αριστερό πόδι του κατά τη διάρκεια του τελευταίου ταξιδιού, προσφέροντας τους για βραβείο ένα χρυσό νόμισμα στον πρώτο ναύτη που θα τον δει.
Το ταξίδι συνεχίζεται και ο Ισμαήλ αρχίζει να γνωρίζει τις δυσκολίες της φαλαινοθηρίας, ώσπου μια νύχτα, ο Μόμπι Ντικ θα εμφανιστεί και ο Αχαάβ θα ξεκίνησει να τον κυνηγά, εγκαταλείποντας ένα μεγάλο κοπάδι φαλαινών, και αγνοώντας τις εκκλήσεις του υποπλοιάρχου Στάρμπακ 
και στη συνέχεια, αρνείται να βοηθήσει και τον πλοίαρχο ενός άλλου πλοίου που πλέει σε εκείνα τα νερά, αναζητώντας τον χαμένο γιο του στη θάλασσα.
Το κυνήγι του Μόμπι Ντικ θα συνεχιστεί μέχρι τα γεγονότα που είχε προφητεύσει στο λιμάνι ο ναύτης Ηλίας γίνονται πραγματικότητα: ο Αχαάβ, βλεπόντας να πλησιάζουν κοντά τη λευκή φάλαινα δίνει εντολή να κατέβουν δύο βάρκες από το πλοίο με τους καμακιστές και με επικεφαλής τον ίδιο τον Αχαάβ, πλησιάζουν τον Μόμπι Ντικ και προσπαθούν να τον σκοτώσουν, αλλά η τεράστια φάλαινα τους παρασύρει μαζί της στο βυθό πνιγόντας τους όλους. Όταν ο Μόμπι Ντικ ξαναβγεί στη επιφάνεια, ο Αχαάβ θα βρίσκεται μπλεγμένος μέσα στα σχοινιά των καμακιών στη πλάτη της φάλαινας και θα κάνει νεύμα με το χέρι του προς τους υπολοίπους του πλοίου να τον ακολουθήσουν. 
Ο Στάρμπακ βλεπόντας ότι ο Αχαάβ έχει πεθάνει θα δώσει εντολή να απομακρυνθούν από τον Μόμπι Ντικ γρηγόρα, αλλά η φάλαινα οργισμένη θα πάει προς το πλοίο και θα το βουλιάξει. Μόνο ο Ισμαήλ σώζεται από το Πικουόντ και αφού είχε πιαστεί από ένα ξυλινό φέρετρο που είχε κατασκευάσει ο  ξυλουργός του πλοίου για τον Κουεκουέγκ, ο οποίος το είχε ζητήσει διαβλεπόντας τη μοίρα του. Ο Ισμαήλ θα περισυλλέγει από το πλοίο "Ραχήλ", που αναζητούσε ακόμα τον γιο του πλοιάρχου.
Hello kitty

Ιστορικό

Το 1962 ο Shintaro Tsuji, ιδρυτής της Sanrio, ξεκίνησε να πουλά σανδάλια από καουτσούκ με λουλούδια ζωγραφισμένα επάνω τους. Ο ίδιος ανέφερε πως τα κέρδη προέκυψαν από την προσθήκη ενός χαριτωμένου σχεδίου πάνω στα σανδάλια και έτσι προσέλαβε γελοιογράφους για να σχεδιάσουν χαριτωμένους χαρακτήρες στα εμπορεύματά του. Η εταιρεία δημιούργησε μια σειρά προϊόντων με έναν χαρακτήρα επάνω τους προκειμένου να λειτουργήσουν ως είδη δώρων. Το Hello Kitty σχεδιάστηκε από τον Yuko Shimizu και προστέθηκε στην δημιουργία των πρώτων Sanrio χαρακτήρων το 1974. Η πρώτη εμφάνιση αυτού του χαρακτήρα πάνω σε αντικείμενο ήταν σε ένα πορτοφόλι για κέρματα στην Ιαπωνία, στο οποίο απεικονίστηκε να κάθεται ανάμεσα σε ένα μπουκάλι γάλα και μια γυάλα με χρυσόψαρο. Το 1976 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες. 
Η Sanrio αποφάσισε να κάνει το Hello Kitty βρετανική υπόθεση επειδή την στιγμή που δημιουργήθηκε, άλλες ξένες χώρες και ιδιαίτερα η Βρετανία ήταν δημοφιλείς στην Ιαπωνία. Επιπλέον η Sanrio είχε ήδη έναν αριθμό χαρακτήρων που ήταν γνωστοί στις Ηνωμένες Πολιτείες και ήθελαν το Hello Kitty να είναι κάτι το διαφορετικό. Ο Shimizu επέλεξε το όνομα Kitty από το έργο του Λιούις Κάρολ Μέσα από τον καθρέφτη (Through the looking-glass), όπου σε μια σκηνή στην αρχή του βιβλίου η βασική ηρωίδα Αλίκη παίζει με μια γάτα την οποία αποκαλεί Kitty. Το σύνθημα της Sanrio είναι "κοινωνική επικοινωνία" και ο Tsuji ήθελε το εμπορικό σήμα της να αντικατοπτρίζει αυτό το πράγμα. Εξέτασε την περίπτωση "Hi Kitty" προτού επιλέξει το "Hello" ως είδος χαιρετισμού. 
Οι εκπρόσωποι της Sanrio έχουν υπογραμμίσει ότι η Hello Kitty δεν έχει στόμα επειδή θέλει οι άνθρωπο "να εισάγουν τα προσωπικά συναισθήματά τους στον χαρακτήρα" και "να είναι χαρούμενοι ή λυπημένοι μαζί με την Hello Kitty". Μια άλλη εξήγηση που έδωσε η Sanrio για την έλλειψη στόματος είναι ότι "μιλάει από την καρδιά, πρεσβεύει την ίδια την εταιρεία Sanrio σε όλο τον κόσμο και δεν δεσμεύεται σε καμιά συγκεκριμένη γλώσσα". Εκπρόσωποι της Sanrio έχουν αναφέρει ότι βλέπουν την Hello Kitty ως σύμβολο φιλίας και ελπίζουν ότι θα ενθαρρύνει την φιλία μεταξύ των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Παρόλο που υπήρξε μια εικασία ότι η Hello Kitty έχει τις ρίζες της στο Maneki Neko και ότι το όνομα Hello Kitty είναι μια έμμεση μετάφραση του Maneki Neko που στα αγγλικά σημαίνει "γνέφω στην γάτα" (άλλοι διαφωνούν).