Συμβάν στο Πέρασμα Ντιάτλοφ

Αποστολή

Η ομάδα έφτασε με τρένο στο Ίβντελ (Ивдель), τις πρώτες πρωινές ώρες της 25ης Ιανουαρίου 1959. Στη συνέχεια μετέβησαν με φορτηγό στο Βιζχάι (Вижай) - ο τελευταίος κατοικημένος οικισμός προς τα βόρεια.
Στις 27 Ιανουαρίου, ξεκίνησαν το ταξίδι τους από το Βιζχάι προς το Οτόρτεν. Στις 28 Ιανουαρίου, ένα από τα μέλη της ομάδας, ο Γιούρι Γιουντίν, που υπέφερε από διάφορες ασθένειες αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω λόγω πόνων στο γόνατο και στις αρθρώσεις.

Αναζήτηση και ανακάλυψη

Πριν από την αναχώρηση της ομάδας ο Ντιάτλοφ είχε συμφωνήσει να στείλει ένα τηλεγράφημα στον αθλητικό τους όμιλο, μόλις η ομάδα επέστρεφε στο Βιζχάι. Αναμενόταν ότι αυτό δεν θα συνέβαινε αργότερα από τις 12 Φεβρουαρίου αλλά ο Ντιάτλοφ είπε στον Γιουντίν, πριν την αποχώρηση του τελευταίου από την ομάδα, ότι ανέμενε να διαρκέσει περισσότερο. Όταν η 12η Φεβρουαρίου πέρασε και δεν λήφθηκε κανένα μήνυμα δεν υπήρξε άμεση αντίδραση, καθώς οι καθυστερήσεις λίγων ημερών ήταν συνηθισμένες σε τέτοιες αποστολές. Όταν οι συγγενείς των πεζοπόρων απαίτησαν μια επιχείρηση διάσωσης στις 20 Φεβρουαρίου, ξεκίνησαν οι πρώτες ομάδες διάσωσης αποτελούμενες από εθελοντές φοιτητές και καθηγητές των μελών της ομάδας. Αργότερα ενεπλάκησαν και δυνάμεις του στρατού, με αεροπλάνα και ελικόπτερα να συμμετέχουν στην επιχείρηση διάσωσης.
Στις 26 Φεβρουαρίου οι ερευνητές βρήκαν την εγκαταλελειμμένη και κατεστραμμένη σκηνή της ομάδας στο Κόλατ Σιάκλ. Ο χώρος της κατασκήνωσης παραξένεψε τους ερευνητές. Ο Μιχαήλ Σαράβιν, ο φοιτητής που βρήκε τη σκηνή, ανέφερε: "η σκηνή ήταν σκισμένη και καλυμμένη με χιόνι. Ήταν άδεια και όλα τα υπάρχοντα και τα παπούτσια της ομάδας είχαν αφεθεί πίσω." Οι ερευνητές είπαν ότι η σκηνή είχε κοπεί από μέσα. 
Οκτώ ή εννέα ζευγάρια ιχνών που άφησαν άνθρωποι που φορούσαν μόνο κάλτσες, ένα μόνο παπούτσι ή ήταν ξυπόλητοι, οδηγούσαν προς την άκρη ενός κοντινού δάσους, απέναντι από το πέρασμα, 500 μέτρα προς τα βορειοανατολικά. Στην άκρη του δάσους, κάτω από ένα μεγάλο κέδρο, οι ερευνητές βρήκαν ορατά απομεινάρια από μια μικρή φωτιά, μαζί με τα δύο πρώτα πτώματα, αυτά των Κριβονισένκο και Ντοροσένκο, ξυπόλητα και ντυμένα μόνο με τα εσώρουχά τους. Τα κλαδιά του δέντρου ήταν σπασμένα έως και πέντε μέτρα ύψος, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανώς ένας από τους σκιέρ είχε σκαρφαλώσει για να ψάξει για κάτι, ίσως την κατασκήνωση. Μεταξύ των κέδρων και της κατασκήνωσης οι ερευνητές βρήκαν τρία ακόμη πτώματα: των Ντιάτλοφ, Κολμογκόροβα και Σλομπόντιν, που φαινόταν να έχουν πεθάνει σε πόζες που υποδήλωναν ότι προσπαθούσαν να επιστρέψουν στη σκηνή. Βρέθηκαν ξεχωριστά σε αποστάσεις περίπου 300, 500 και 600 μέτρων από το δέντρο.
Η έρευνα για τους υπόλοιπους τέσσερις ταξιδιώτες διήρκεσε περισσότερο από δύο μήνες. Τελικά βρέθηκαν στις 4 Μαΐου κάτω από τέσσερα μέτρα χιόνι σε μια χαράδρα 75 μέτρα από τον κέδρο πιο μέσα στο δάσος. Αυτοί οι τέσσερις ήταν καλύτερα ντυμένοι από τους άλλους, και υπήρχαν σημάδια ότι εκείνοι που είχαν πεθάνει πρώτοι είχαν εμφανώς "παραδώσει" τα ρούχα τους στους υπόλοιπους. Ο Ζολοταριόφ φορούσε το γούνινο παλτό και το καπέλο της Ντουμπινίνα, ενώ το πόδι της Ντουμπινίνα ήταν τυλιγμένο με ένα κομμάτι από το μάλλινο παντελόνι του Κριβονισένκο.

Στρατιωτικές δοκιμές

Ορισμένοι πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα στρατιωτικό ατύχημα το οποίο στη συνέχεια συγκαλύφτηκε. Yπάρχουν αρχεία περί δοκιμών ρίψης ναρκών με αλεξίπτωτο από το ρωσικό στρατό στην περιοχή, περίπου την περίοδο που οι πεζοπόροι ήταν εκεί. Οι νάρκες από αλεξίπτωτα πυροδοτούνται ένα ή δύο μέτρα πριν χτυπήσουν το έδαφος και προκαλούν παρόμοια βλάβη με αυτές που παρατηρήθηκαν στους πεζοπόρους: ισχυρή εσωτερική ζημιά με πολύ λίγα εξωτερικά τραύματα. Υπήρχαν, επίσης, αναφορές για λαμπερές σφαίρες στον ουρανό στην γύρω περιοχή, που ενδεχομένως προκλήθηκαν από το εν λόγω πολεμικό υλικό. Η θεωρία αυτή χρησιμοποιεί τα ζώα για να εξηγήσει τα τμήματα που λείπουν από την Ντουμπινίνα. Ορισμένοι πιστεύουν ότι τα πτώματα μετακινήθηκαν. Φωτογραφίες της σκηνής δείχνουν ότι προφανώς δεν στήθηκε σωστά, κάτι που οι έμπειροι πεζοπόροι είναι απίθανο να είχαν κάνει.

Παράδοξο γδύσιμο

Το International Science Times δήλωσε ότι οι θάνατοι των πεζοπόρων προκλήθηκαν από υποθερμία, η οποία μπορεί να προκαλέσει μια συμπεριφορά που είναι γνωστή ως  τοπαράδοξο γδύσιμο στην οποία τα θύματα υποθερμίας αφαιρούν τα ρούχα τους ως απόκριση σε αίσθημα καυτής ζέστης. Το γεγονός ότι έξι από τους εννέα πεζοπόρους πέθαναν από υποθερμία είναι αδιαμφισβήτητο. Ωστόσο, άλλα μέλη της ομάδας φαίνεται να απόκτησαν επιπλέον ρούχα (από αυτούς που είχαν ήδη πεθάνει), το οποίο υποδηλώνει ότι είχαν την συνείδηση να προσπαθήσουν να προσθέσουν στρώματα ρούχων. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία εξήγηση για το πώς αυτή η συμπεριφορά θα μπορούσε να εμφανιστεί και στους εννέα πεζοπόρους, την ίδια στιγμή.

Κρυπτοζωολογική συνάντηση

Το ντοκιμαντέρ του 2014 Ρωσικός Yeti: Ο Δολοφόνος Ζει του Discovery Channel διερεύνησε την θεωρία της κρυπτοζωολογίας ότι η ομάδα σκοτώθηκε από ένα Μινκ ή ρωσικό Γιέτι. Το ντοκιμαντέρ ξεκινά με την παραδοχή ότι τα τραύματα των σκιέρ ήταν τέτοια που μόνο ένα πλάσμα με υπεράνθρωπη δύναμη θα μπορούσε να τα προκαλέσει. Η εκπομπή κλείνει με το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για αυτούς τους ισχυρισμούς.