google/wiki40b huggingface dataset:
Λαμπίρια

Η Λαμπερία ή Λιαπουριά (αλβ.: Labëria) είναι περιοχή στη νοτιοδυτική Αλβανία που περιλαμβάνει την κοιλάδα των Δουκάτων (αρχ. Κέλυδνος) και του Σιουσίτσα (αρχ. Παλύανθος), νοτιοδυτικά της πόλης του Αυλώνα. Συγκεκριμένα λέγεται η κοιλάδα που εκτείνεται μεταξύ της Χιμάρας, Αυλώνας, Τεπελενίου, Αργυροκάστρου και Δελβίνου την οποία και διαρρέει ο παραπόταμος του Αώου Σούσιτσα ή Σιουσίτσα, ή κατά τους Έλληνες ο Πολυανθής.
 Κατά το μεγαλύτερο μέρος η Λιαπουριά είναι ορεινή χώρα δυσπρόσιτη και άγονη. Ειδικότερα η δυτική Λιαπουριά ονομάζεται Κουρβελέσι, ενώ η ανατολική Άρμπρι και Άρβανον, εκ του οποίου πιθανότερο και οι ονομασίες Αρβανίτης και Αρβανιτιά.
Οι κάτοικοι της Λιαπουριάς ονομάζονται Λιάπηδες.

Όνομα

Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς και ερευνητές, η ονομασία Λιάπηδες προέρχεται από την αλβανική έκφραση 'la besen' (από το λατινικό lapsus) που σημαίνει 'αποστασία', η οποία αναφέρεται στον εξισλαμισμό της κοινότητας αυτής κατά τον 16ο-17ο αιώνα. Οι Λιάπηδες διατήρησαν ορισμένα από τα παλαιότερα χριστιανικά τους έθιμα όπως, χαρακτηριστικά είχαν προστάτη άγιο τον Μπαμπά-Αλί, πιθανότατα αμάλγαμα του Προφήτη Ηλία.
Αντίθετα από τα παραπάνω, από την σχετική έρευνα και στοιχεία που είχε συλλέξει ο Φρανσουά Πουκεβίλ με τα οποία συμφωνούν οι περισσότεροι ιστορικοί ερευνητές είναι ότι το όνομα Λιαπουριά προέρχεται από ιταλική ενάρθρωση της αρχαίας ονομασίας Ιαπυγία ή Ιαπουρία που βρισκόταν κατά τα Ακροκεραύνεια όρη.

Ιστορία

Στην αρχαιότητα η Ιαπυγία, ή Ιαπουρία αποτελούσε ιδιαίτερη χώρα, μη περιλαμβανόμενη στην Ιλλυρία, τα όρια της οποίας ο Διονύσιος ο Περιηγητής (που άκμασε τον 2ο αιώνα π.Χ.) στο έργο του "Περιήγησις της Οικουμένης" έθετε ως όριο το παρά τον Ωρικόν ευρισκόμενο Πύξο. Εντός της χώρας αυτής βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Ωρικός, Αμαντία και Βίλλυς, ίσως και η Φοινίκη ερείπια της οποίας σώζονται σήμερα στη περιοχή των Αγίων Σαράντα.
Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής αυτής κατά τη γνώμη πολλών ιστορικών πέρασαν στην απέναντι των Ακροκεραυνείων παραλίαςτης ιταλικής χερσονήσου και συνοίκησαν στη καλούμενη από τους Ρωμαίους Απουλία. Κατά τον Μεσαίωνα η Λιαπουριά ήταν διαιρεμένη κατά φάρες ή πατριές καθεμιά των οποίων αποτελούσε ανεξάρτητο διαμέρισμα. Η διαίρεση αυτή συνεχίστηκε και επί τουρκοκρατίας.
Αγγεία (Θεσσαλία)

Η Αγγεία  (αρχαία ελληνικά: Ἀγγεία) ήταν πόλη-κράτος στην Δολοπία της αρχαίας Θεσσαλίας. Ο Λίβιος συνδέει την υποχώρηση του Φιλίππου Ε΄ της Μακεδονίας μετά την μάχη του Αώου το 198 π.Χ. με τις επιδρομές των Αιτώλιων στη Θεσσαλία. Θύμα των επιδρομών, μεταξύ άλλων πόλεων, έπεσε και η Αγγεία καθώς και η γειτονική πόλη Κτιμένη. Οι σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι η Αγγεία βρίσκεται στην θέση της σημερινής Λουτροπηγής.
Acer Iconia Tab A510

Εξωτερικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του Acer Iconia Tab A510 είναι 259,1×175,3×10,2 χιλ (10,20×6,90×0,40 ίντσες) ενώ κυκλοφορεί με οθόνη TFT capacitive , 256 χιλιάδες χρώματα 1280×800 εικονοστοιχεία στις 10,1 ίντσες (~149 ppi).Τέλος το βάρος του φτάνει τα 680 γρ. (1,50 lb).

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Acer Iconia Tab A510 εφοδιάζεται με λειτουργικό σύστημα Android, v4.0 (Ice Cream Sandwich) και εσωτερική μνήμη 16 ή 32  GB με δυνατότητα επέκτασης με κάρτα microSD, μέχρι 32 GB.
H Acer επέλεξε για το συγκεκριμένο μοντέλο το Chipset Nvidia Tegra 3 με τον τετραπύρηνο επεξεργαστή 1,3 GHz Cortex-A9 και την ULP GeForce κάρτα γραφικών με το σετ να ολοκληρώνεται με 1 GB RAM.Όλα τα παραπάνω λειτουργούν με την ισχύ της μη αποσπώμενης μπαταρίας λιθίου-Πολυμερών(Li-Po) 9800 mAh (36 Wh) .
Χριστιανική Εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Η Χριστιανική Εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά αποτελεί σωματείο το οποίο έχει ως σκοπό την οργάνωση και την επίβλεψη των εκκλησιαστικών υποθέσεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ίδρυση του σωματείου Χριστιανική Εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά κοινοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2001. Αποτελεί νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιείται από την νέα Επιτροπή Τμήματος των Ηνωμένων Πολιτειών για την επίβλεψη του έργου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό το σωματείο λειτουργεί παράλληλα με την Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά της Πενσυλβανίας και την αντίστοιχη της Νέας Υόρκης. Χρησιμοποιείται για την πληρέστερη οργάνωση των εκκλησιαστικών υποθέσεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Όλα τα σωματεία (ή εταιρίες) που χρησιμοποιούνται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και είναι προς όφελος των μελών της οργάνωσης και των ενδιαφερομένων προς αυτούς. Τέτοιες νομικές οντότητες ή εταιρίες είναι απαραίτητες ώστε να συμμορφώνονται με τους τοπικούς, δημόσιους και εθνικούς νόμους —κάτι που θεωρείται ως Γραφική απαίτηση από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. (Ρωμαίους 13:1)
Εθνόσημο του Μαυροβουνίου

Εθνόσημο του κομμουνιστικού Μαυροβουνίου

Σε έναν γκρίζο βράχο που ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, εικονίζεται το Μαυσωλείο των Νεγκός να περιβάλλεται από ένα χρυσό δάφνινο στεφάνι με μια κορδέλα στα εθνικά χρώματα, τρία τον αριθμό. Από επάνω βρίσκεται το κομμουνιστικό χρυσό αστέρι. Το έμβλημα πιθανότατα καθιερώθηκε όπως και η κομμουνιστική σημαία, την τελευταία ημέρα του 1946 .
Αεροδρόμιο Στεφανοβικείου

Γενικά

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 45 μέτρων (146 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει διάδρομο σε διεύθυνση 06/24 διαστάσεων 1.303x30 μέτρα (4.275x98 πόδια). Ο διάδρομος είναι φωτισμένος και ασφαλτοστρωμένος. Επίσης, διαθέτει αεροβοήθημα τύπου VOR. Χρησιμοποιείται απόκλειστικά από την Πολεμική Αεροπορία και τις Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα.
Κώστας Τσάνας

Ποδοσφαιρική καριέρα

Αγωνιζόταν ως επιθετικός ή μεσοεπιθετικός και αργότερα στη γραμμή του κέντρου. Ξεκίνησε το άθλημα από τον ΠΣ Παναθηναϊκό Κυριακίου της γενέτειράς του, για να μετακινηθεί στον ισχυρότερο σύλλογο του νομού, το Λεβαδειακό. Το 1985 προωθήθηκε στην α' ομάδα του, όπου παρέμεινε επί μία 10ετία και διετέλεσε αρχηγός. Μετείχε 6 περιόδους στην Α' κατηγορία (157 αγώνες με 21 τέρματα) και 4 στη Β', όντας στέλεχος της ομάδας που πέτυχε δύο ανόδους (1987 για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, 1993 αναδεικνυόμενος αρχισκόρερ της διοργάνωσης) και υπέστη δύο υποβιβασμούς (1991, 1995).
Έπειτα από τον δεύτερο, συνέχισε στην Α' Εθνική για μία χρονιά με την Καλαμάτα (18 αγ. με 1 τ.) και δύο με τον Αθηναϊκό (43 αγ. με 2 τ.), ο οποίος το 1998 υποβιβάστηκε. Τον ίδιο Δεκέμβριο και κατόπιν μισού πρωταθλήματος Β' κατηγορίας, επέστρεψε για τον Εθνικό στην ανώτατη (15αγ.), κατά την τελευταία έως σήμερα παρουσία των Πειραιωτών σε αυτήν. Η επόμενη περίοδος με κατάληξη ένα τρίτο συνεχή υποβιβασμό, τώρα στη Γ' Εθνική, υπήρξε η τελευταία της 15ετούς ποδοσφαιρικής του πορείας.

Προπονητική καριέρα

Ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία το 2001 από τις ακαδημίες του Αθηναϊκού και το 2005 ανέλαβε την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Το 2007 εργάστηκε στον Ηλυσιακό, ενώ την περίοδο 2008-09 στο τεχνικό επιτελείο της ΑΕΚ, ως ανιχνευτής ταλέντων.
Από το 2009 εργάζεται στην ΕΠΟ, αρχικά στην εθνική Νέων ως βοηθός του Γιώργου Γεωργιάδη, ενώ το 2010 συνέχισε από την ίδια θέση στην Ελπίδων. Τον Οκτώβριο του 2011 ανάλαβε πρώτος προπονητής της εθνικής Νέων, την οποία οδήγησε στη 2η θέση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων (Κ-19) το 2012 και σε πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Νέων (Κ-20) το 2013. Από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2015 είχε την ευθύνη της εθνικής Ελπίδων, ενώ για ένα δίμηνο (τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο) του 2014 βρέθηκε παράλληλα και στην τεχνική ηγεσία της Νέων (για δεύτερη φορά ως πρώτος προπονητής και τρίτη συνολικά).
Στις 15 Νοεμβρίου 2014 ανέλαβε προσωρινά και χρέη ομοσπονδιακού τεχνικού της εθνικής Ανδρών, σε αντικατάσταση του Κλαούντιο Ρανιέρι για έναν αγώνα (τη φιλική αναμέτρηση με τη Σερβία), το οποίο επαναλήφθηκε μερικούς μήνες αργότερα, όταν τον Αύγουστο του 2015 επέστρεψε ως υπηρεσιακός προπονητής στη θέση του Σέρχιο Μαρκαριάν.
Χρυσιούχο καίσιο

Ιστορία

Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Τζόζεφ Λαγκόβσκι (Joseph Lagowski).

Παραγωγή

Το χρυσιούχο καίσιο παράγεται με θέρμανση στοιχειομετρικού (τηγμένου) μείγματος καισίου και χρυσού. Τα δυο μεταλλικά κίτρινα υγρά αντιδρούν, δίνοντας διαυγές προϊόν:

Ιδιότητες

Αν το χρυσιούχο καίσιο διαλυθεί σε υγρή αμμωνία (NH₃) γίνεται καφέ, ενώ η ένωση στη στερεή κατάσταση είναι κίτρινη. Το προϊόν προσθήκης αμμωνίου (NH₄⁺) είναι σκούρο μπλε. Η ένωση αντιδρά βίαια με το νερό (Η₂Ο), αποδίδοντας υδροξείδιο του καισίου (CsOH), μεταλλικό χρυσό και αέριο διυδρογόνο (Η₂): 
Διαλύματα χρυσιούχου καισίου σε υγρή αμμωνία δίνουν αντίδραση μετάθεσης με (π.χ. χλωριούχο) τετραμεθυλαμμώνιο {[(CH₃)₄N]Cl}, με μία συγκεκριμένη ρητίνη ανταλλαγής ιόντων, παράγοντας χρυσιούχο τετραμεθυλαμμώνιο {[(CH₃)₄N]Au} (και χλωριούχο καίσιο):
Ρεδόνοι

Οι Ρεδόνοι ή Ρεδόνες  (λατινικά:Redones, Riedones, Rhedones) ήταν ένας κελτικός λαός της βορειοδυτικής Γαλατίας. Η επικράτειά τους βρίσκονταν στο σημερινό νομό Ιλ-ε-Βιλαίν, τον οποίο μοιράζονταν με τους Κοριοσολίτες, οι οποίοι κατείχαν το δυτικό τμήμα του νομού. Κατά τη διάρκεια της Γαλατο-Ρωμαϊκής εποχής, πρωτεύουσά τους ήταν η Condate Riedonum, η σημερινή πόλη Ρεν, στην οποία έδωσαν το όνομά τους.
Οι Ρεδόνοι ήταν μέλη της Αρμορικανής Συνομοσπονδίας.

Ετυμολογία

Το όνομα Ρεδόνοι προέρχεται από την κελτική ρίζα red-  που σημαίνει «πάει με άλογο» και κατ 'επέκταση «πάει με άρμα» . Οι Ρεδόνοι ήταν επομένως οι «ιππείς» ή οι «οδηγοί των αμαξών», ένας τίτλος που ανήκε στο λεξιλόγιο πολεμιστή, όπως συνέβαινε συχνά με τους λαούς της Γαλατίας.

Νόμισμα

Μέχρι το 121 π.Χ. και την ήττα τους από τους Ρωμαίους, οι Αρβέρνες είχαν μια ηγεμονική θέση στη Γαλατία και σχεδόν το μονοπώλιο στην κοπή νομίσματος. Επομένως, τα νομίσματα των Ρεδόνων εμφανίστηκαν αργότερα. Πριν δημιουργήσουν δικά τους συνήθιζαν να βάζουν δική τους  σφραγίδα στους υπάρχοντες στατήρες. Ακριβώς όπως και αυτά των Βενετών, τα νομίσματα ήταν φτιαγμένα από χρυσό και στη συνέχεια από κράμα αργύρου με χαλκό (και σταδιακά όλο και λιγότερο άργυρο).
Ένας χρυσός στατήρας Ρεδόνων βρέθηκε στην περιοχή του Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Γιαγί Μπονί

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τσαουρού την 1η Ιουλίου 1952. Σπούδασε Οικονομικά στη χώρα του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Σενεγάλη και στη Γαλλία. Το 1980-88 εργάστηκε ως ανώτατο στέλεχος της Κεντρικής Αφρικανικής Τράπεζας. Το 1994 διορίστηκε πρόεδρος της Αφρικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης (BOAD). Τιμήθηκε με τον τίτλο Chevalier de l'Ordre National de Mérite από τη Γαλλική Δημοκρατία.

Πρόεδρος

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 5 Μαρτίου 2006, ο Μπονί έλαβε 32% των ψήφων έναντι 25% του Αντριέν Ουνγκμπετζί για το Κόμμα για τη Δημοκρατική Ανανέωση. Στο μεταξύ τους τελικό γύρο (19 Μαρτίου) ο Μπονί κέρδισε σχεδόν το 75% των ψήφων. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 6 Απριλίου 2006.

Δολοφονική απόπειρα

Στις 15 Μαρτίου του 2007 ο Μπονί επέζησε δολοφονικής επίθεσης εναντίον του , όταν η αυτοκινητοπομπή του δέχτηκε πυρά στο χωριό Ικεμόν, ενώ επέστρεφε από προεκλογική ομιλία στην πόλη Ουέσε, λίγο πριν διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές του 2007. Οι ένοπλοι έφραξαν το δρόμο με κομμένα δέντρα και πυροβόλησαν στο όχημα που συνήθως μετέφερε τον Πρόεδρο. Ωστόσο, ο Μπονί ταξίδευε με ξεχωριστό όχημα. Ακολούθησε ανταλλαγή πυρών ανάμεσα στους επίδοξους δολοφόνους του προέδρου και στη φρουρά του, με αρκετούς τραυματίες.

Επανεκλογή στο προεδρικό αξίωμα 2011

Ο Μπονί κατήλθε ξανά υποψήφιος στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2011. Επανεξελέγη πρόεδρος, καθώς έλαβε ποσοστό 53,1% έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. H νίκη του Μπονί , παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.
Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Πατρίς Ταλόν.
ISO 3166-2:VA

Το ISO 3166-2:VA είναι η καταχώρηση για την Πόλη του Βατικανού στο ISO 3166-2, το οποίο αποτελεί μέρος του προτύπου ISO 3166 που δημοσιεύεται από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), ο οποίος ορίζει τους κώδικες για τα ονόματα των κύριων υποδιαιρέσεων (π.χ., επαρχίες ή πολιτείες) όλων των χωρών που κωδικοποιούνται στο ISO 3166-1.
Επί του παρόντος δεν ορίζονται κώδικες ISO 3166-2 στην καταχώριση για την Πόλη του Βατικανού. Η χώρα δεν έχει υποδιαιρέσεις.
Η Πόλη του Βατικανού έχει επίσημα τον κώδικα VA στο πρότυπο ISO 3166-1 alpha-2.
Λοράν Λαμότ

Βιογραφία

Γιος ενός γιατρού και μιας ζωγράφου, ο Λαμότ γεννήθηκε στο Πορτ ο Πρενς. Μεγάλωσε σε ακαδημαϊκό, καλλιτεχνικό και αθλητικό περιβάλλον. Ο μεγαλύτερός του αδερφός ήταν για κάποιο διάστημα αρχηγός στην εθνική ομάδα τένις της χώρας του για το Κύπελλο Ντέιβις. Ο Λοράν ήταν κι εκείνος τενίστας και εκπροσώπησε την Αϊτή στο Κύπελλο Ντέιβις το 1994 και το 1995.
Την ίδια περίοδο έφυγε από τη χώρα του για τις ΗΠΑ, όπου ολοκλήρωσε την πανεπιστημιακή του εκπαίδευση. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στις Πολιτικές Επιστήμες από το πανεπιστήμιο Μπάρι στο Μαϊάμι και στράφηκε στη διοίκηση επιχειρήσεων, αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο με τιμητική μνεία από το πανεπιστήμιο του Σεντ Τόμας στη Φλόριντα.
Έπειτα από 2 χρόνια ίδρυσε την τηλεπικοινωνιακή εταιρεία Global Voice Group μαζί με τον συνεργάτη του στις επιχειρήσεις, Πάτρικ Μπέικερ.Η εταιρεία όταν ξεκίνησε ήταν πολύ μικρή, σήμερα όμως αποτελεί τη μεγαλύτερη τηλεπικοινωνιακή εταιρεία στη χώρα.

Πολιτική καριέρα

Η ενεργός ανάμειξή του στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας του τον έκαναν να αποδεχτεί τη θέση του συμβούλου του προέδρου Μισέλ Μαρτελί. Προκειμένου να αποφύγει συγκρούσεις ενδιαφέροντος, ο Λαμότ παραιτήθηκε από όλες τις επιχειρήσεις του. Επίσης έγινε μέλος της προσωρινής επιτροπής για την ανασυγκρότηση της Αϊτής (CIRH).
Λίγο μετά διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών και ορκίστηκε στις 26 Οκτωβρίου 2011. 
Την 1η Μαρτίου 2012 ο Λαμότ διορίστηκε από τον πρόεδρο Μαρτελί στην πρωθυπουργία. Διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Γκάρι Κονίλ.
Έπειτα από συζήτηση που έγινε αναφορικά με την εθνικότητα συγκεκριμένων γερουσιαστών και υπουργών από την Αϊτή, το προκαταρκτικό πόρισμα της Επιτροπής της Γερουσίας για το θέμα της Εθνικότητας δημοσιεύτηκε στις 8 Μαρτίου 2012 και αποφάνθηκε ότι τα έγγραφα εθνικότητας που προσκόμισε ο Λοράν Λαμότ ήταν όλα πλήρη. 
Στις 10 Απριλίου 2012 ο διορισμός του Λαμότ στη θέση του πρωθυπουργού εγκρίθηκε και από τη Γερουσία, με 19 ψήφους υπέρ και 3 κατά.  Στη Βουλή των Αντιπροσώπων υπερψηφίστηκε με 62 υπέρ έναντι 3 κατά στις 3 Μαΐου 2012. Ο επίσημος διορισμός του έγινε στις 4 Μαΐου 2012.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2014 ο Λαμότ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία εν μέσω αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, που ζητούσαν την παραίτηση όχι μόνο του ίδιου αλλά και του προέδρου Μαρτελί.
Φιν Γούλφχαρντ

Πρώτα χρόνια

Ο Γούλφχαρντ γεννήθηκε στο Βανκούβερ του Καναδά από μια οικογένεια γαλλικής, γερμανικής και εβραϊκής καταγωγής. Ο πατέρας του, Έρικ Γούλφχαρντ, είναι ερευνητής σε διεκδικήσεις γης των αβοριγίνων. Έχει ένα μεγαλύτερο αδελφό, τον Νικ.
Αμπρόσιους Μπρίγκελ

Βίος και έργο

Ο αδελφός του και οι ανεψιοί του ειδικεύονταν στην απεικόνιση ανθέων, ενώ κάποιοι πίνακες αυτού του τύπου έχουν αποδοθεί σε αυτόν. Ήταν γιος του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και της Καταρίνα φαν Μαρίενμπουρχ, ενώ το έργο του είναι παρόμοιο με αυτό του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου και του γιου του Γιαν Μπρίγκελ Άμπραχαμ Μπρίγκελ. Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1645. Το 1649 νυμφεύτηκε την Άννα Κλάρα φαν Τριστ. Έγινε "διάκονος" της Συντεχνίας κατά τα έτη 1653, 1665, 1671 και 1673.
Έγινε γνωστός για τα τοπία του, αν και πίνακες με νεκρές φύσεις, που του είχαν αποδοθεί παλαιότερα, αργότερα αποδόθηκαν σε άλλους ειδικευμένους ζωγράφους της οικογένειας Μπρίγκελ ή σε πρωιμότερους ζωγράφους του είδους, που υπέγραφαν με μονογράμματα, τα οποία μπορούν να διαβαστούν ως "ΑΒ", όπως οι Αμπρόσιους Μπόσχερτ και Οσίας Μπέερτ.
Δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Αμβέρσα και πραγματοποίησε ταξίδι στο Παρίσι το 1650.
Ματθαίος Άγγελος Πανάρετος

Ο Ματθαίος Άγγελος Πανάρετος υπήρξε λόγιος κληρικός του 13ου αιώνα. Είχε το αξίωμα του Πρωτοβεστιάριου. Το έτος 1278 ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Παλαιολόγος του ανέθεσε αποστολή πρεσβευτού προς τον Πάπα Γρηγόριο Ι' μαζί μα τον Προπατριάρχη Γερμανό, τον Νικαίας Θεοφάνη τον Λογοθέτη Γεωργίου Ακροπολίτη και του Διερμηνέα Βερροιώτη. Ναυάγησε κατά την διάρκεια του ταξιδιού και πνίγηκε κοντά στον Μαλέα. Έγραψε πολλά πονήματα, των οποίων αντίγραφα σώζονται στην Βενετία.
Βιφρέδο Β΄ της Σερδάνια

Βιογραφία

Ο Βιφρέδο Β΄ ήταν δευτερότοκος γιος τού Ολίβα Καβρέτα κόμη της Σερδάνια & Μπεζαλού και της Έρμενγαρδ των Μπελλονιδών, κόρης τού Γάουσβερτ κόμη τού Εμπούριες. Το 988 ο πατέρας του παραιτήθηκε για να γίνει μοναχός στο Μόντε Κασσίνο. Τότε τα αδέλφια μοίρασαν την κτήση του: ο Βερνάρδος Α΄ έλαβε το Μπεζαλού, ο Βιφρέδο Β΄ τη Σερδάνια & Κονφλάν και ο Ολίβα τη Βέργα & Ριπόλ. Η μητέρα τους ενήργησε ως επίτροπος ως το 994. Το 1003 ο Ολίβα ακολούθησε τον πατέρα του στην Εκκλησία και η κομητεία του περιήλθε στον Βιφρέδο Β΄. Το έτος αυτό ο Βιφρέδος Β΄ και ο Βερνάρδος Α΄ ενώθηκαν με τη συμμαχία Χριστιανών πριγκίπων εναντίον της Μουσουλμανικής εισβολής· οι δύο συνασπισμοί συγκρούστηκαν στη μάχη τού Τορά.
Όπως ο πατέρας του και ο αδελφός του Ολίβα, ο Βιφρέδο Β΄ ένοιωθε συμπάθεια προς την Εκκλησία. Συμμετείχε ενεργά στην καθαγίαση πολλών ναών και μονών, όπως τού Σαν Μαρτίν δελ Κανιγό, που ιδρύθηκε το 1007 και καθαγιάστηκε το 1009. Παρά ταύτα πολέμησε να ελευθερώσει τη χώρα του από τη δικαιοδοσία της επισκοπής τού Ουρζέλ και δεν δίστασε να συγκρουστεί με τον επίσκοπό της άγιο Ερμενγόλ. 
Το 1023 συμφώνησε ειρήνη με τον Βερεγγάριο-Ραϋμόνδο Α΄ κόμη της Βαρκελώνης και τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη τού Μπεζαλού (γιο τού Βερνάρδου Α΄). Στο πρώτο φύλλο τού Βιβλίου των φεούδων της Σερδάνια των αρχών τού 13ου αι. υπάρχει εικονογράφηση με τον Βιφρέδο Β΄ να λαμβάνει όρκο υποτέλειας από δύο κυρίους τού Καστελφολίτ. Η εικόνα είναι από ζωγράφο (διαφορετικό από αυτόν που ζωγράφισε τις υπόλοιπες μινιατούρες) σε Βυζαντινό στυλ, το οποίο έγινε κυρίαρχο στην Καταλωνία περί το 1200.
Το 1035 ακολούθησε τελικά τον πατέρα του και τον αδελφό του και αποσύρθηκε ως μοναχός στη μονή τού Σαν Μαρτίν δελ Κανιγό, που είχε ιδρύσει. Απεβίωσε 15 έτη μετά, το 1050.
Νίκος Μπαϊρακτάρης

Ποδοσφαιριστής

Ο Μπαϊρακτάρης ξεκίνησε τον αθλητισμό στον ΠΑΟ Ρουφ, από όπου το 1949 μεταγράφηκε στο Αιγάλεω. 
Υπήρξε τερματοφύλακας της ομάδας για 6 συνεχόμενα έτη, κερδίζοντας ένα πρωτάθλημα Β΄κατηγορίας Αθηνών (1950), ένα τίτλο Α2 κατηγορίας Αθηνών (1954) και παράλληλα την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία του Αθηναϊκού ποδοσφαίρου.
Συμμετείχε σε 68 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, από το 1949 έως και το 1955. Αρκετά αργότερα, ακολούθησε το επάγγελμα του προπονητή, στο οποίο διακρίθηκε ιδιαίτερα.

Προπονητής

Το 1965 αποφοίτησε από τη σχολή προπονητών, ενώ παράλληλα εργάζονταν ως τεχνικός στη Ιεράπολη. Δούλεψε κατά σειρά στο Αιγάλεω (1965-66), στον Παναργειακό δυο φορές (1966-67 και 1979 όταν τον ανέβασε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό), στα Τρίκαλα (2 φορές), στον Ολ. Βόλου τον οποίο οδήγησε το 1969 στην Α΄Εθνική, στην Καστοριά (1970), στον Παναιτωλικό (2 φορές), στη Θήβα (1972), στον Ορφέα Αιγάλεω, στην Κόρινθο, στον Ηλυσιακό, στη Νίκη Βόλου (2 φορές), στον ΠΑΟ Ρουφ, στον Πανελευσινιακό στο Θεμιστοκλή κ.α.
Σε όσες ομάδες εργάσθηκε είχε τη φήμη αυστηρού τεχνικού και ήταν αγαπητός στους φιλάθλους.
The Stormies

Δισκογραφία

Ο πρώτος τους δίσκος 45 στροφών περιλαμβάνει στην μία πλευρά το τραγούδι "Dilly Dilly", με τον καλύτερο beat ήχο της εποχής. Η δεύτερη πλευρά παρουσιάζει ένα ποπ τραγούδι: "Teenager's love". Την μελωδία και στα δύο τραγούδια έχει συνθέσει ο Σπύρος Μεταξάς και τους στίχους ο Νίκος Μαστοράκης.
Ο Μαστοράκης επίσης συνέθεσε τους στίχους πολλών τραγουδιών και για άλλα γνωστά ελληνικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '60, συμπεριλαμβανομένων των Forminx, των Charms και των Juniors.
Ο δεύτερος δίσκος 45 στροφών περιλαμβάνει το single "Try, try, try" με fuzztone εφέ στον ήχο και ένα εξαιρετικό σόλο στην κιθάρα. Η δεύτερη πλευρά περιέχει το "Drum in the storm" (ενόργανη μουσική), με τον Λουκά Σιδερά και Μάκης Σαλιάρης τόσο για τύμπανα.
Ο τρίτος δίσκος 45 στροφών παρουσιάζει την Ζωή Κουρουκλή, μια πολύ γνωστή τραγουδίστρια της εποχής, στα φωνητικά. Περιλαμβάνει μια αγγλική εκδοχή του τραγουδιού "Laisse tomber les filles" της France Gall και το αιθέριο "The girl of yè-yè".
Ο Ντέμης Ρούσσος έγινε μέλος του συγκροτήματος, λίγο πρίν τη διάλυση του. Αποχώρησε το 1966.
Παναγιώτης Φελλούκας

Ο Παναγιώτης Φελλούκας είναι Κύπριος δημοσιογράφος και αθλητικογράφος και τέως Πρόεδρος της Ένωσης Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ)   .

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παναγιώτης Φελλούκας γεννήθηκε και κατάγεται από την κατεχόμενη Γιαλούσα   με πλούσια δράση στον τομέα της κυπριακής αθλητικογραφίας για περισσότερο από τρεις δεκαετίες.
Κώστας Λιδωρίκης

Καριέρα

Ο θείος του, Κωνσταντίνος Λιδωρίκης του Αριστομένους ήταν υπουργός Εσωτερικών, Οικονομικών, και Παιδείας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά το θάνατο του θείου του, ο Κώστας κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) στις βουλευτικές εκλογές του 1946. Στις εκλογές εκείνες απέτυχε να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε μόνο 984 ψήφους. Με το Κόμμα των Φιλελευθέρων κατήλθε και στις επόμενες εκλογές, ως το 1961.
Το 1958 σε ομιλία του στους Δελφούς ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής προσκάλεσε το Λιδωρίκη στην ΕΡΕ, όπως και έγινε τρία χρόνια μετά, στις εκλογές του 1961. Ο Λιδωρίκης εξελέγη αυτή τη φορά και ήρθε πρώτος με περισσότερους από 7.700 σταυρούς. Στις πρόωρες εκλογές του 1963 ο Λιδωρίκης αποκλείστηκε από τα ψηφοδέλτια της ΕΡΕ που είχε αρχηγό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, έπειτα από την κρίση ηγεσίας στη Δεξιά και την αναχώρηση του Καραμανλή για τη Γαλλία. Συνακόλουθα, στις εκλογές του 1963 ο Λιδωρίκης κατήλθε ως ανεξάρτητος με το Δημήτριο Λιανουλόπουλο, επίσης πρώην βουλευτή της ΕΡΕ που αποκλείστηκε από το να είναι υποψήφιος στις εκλογές. Με διαφορά λίγων ψήφων, οι ανεξάρτητοι απώλεσαν την έδρα.
Κατά τη δικτατορία των Συνταγματαρχών ο Λιδωρίκης συνομίλησε με το Γεώργιο Παπαδόπουλο, έπειτα από την προτροπή του καταγόμενου από τη Φωκίδα Νικολάου Μακαρέζου. Για το λόγο αυτό μετά τη Μεταπολίτευση δεν επετράπη στο Λιδωρίκη να συμμετάσχει στις εκλογές με τη ΝΔ.
Πέθανε σε ηλικία 96 ετών στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο. Ήταν δημότης Σεργούλας Δωρίδας,
Κωνσταντίνος Μάνος (λόγιος)

Βιογραφία

Ήταν γιος του Δημητρίου Μάνου, μεγάλου διερμηνέα (dragoman) της Υψ. Πύλης και ποστέλνικου στη Βλαχία και Μολδαβία. Ήταν λόγιος με αξιοσημείωτη βιβλιοθήκη και συνεργαζόταν με λογίους της εποχής. Μητέρα του ήταν η Μαρία (Μαριώρα) Καρατζά, κόρη του Νικολάου Καρατζά, πρίγκιπα της Βλαχίας, επίσης λογίου. Ο αδελφός του Νικόλαος, πρέσβης της Υψ. Πύλης στο Παρίσι, ήταν φίλος του Κοραή. Ο Κωνσταντίνος ήταν δεύτερος εξάδελφος του Γεωργίου Μάνου με δράση στην Επανάσταση του 1821 και του αδελφού του Ιωάννη μέλους της Φιλικής Εταιρείας, που έπεισε τον Αλέξανδρο Υψηλάντη να αναλάβει αρχηγός της.
Νυμφεύτηκε το 1827 στην Κωνσταντινούπολη τη Σεβαστή (Σεβαστ[ε]ία) Αργυροπούλου, κόρη του Ιακώβου Αργυροπούλου μεγάλου διερμηνέα (dragoman) της Υψ. Πύλης. O Κωνσταντίνος μάλλον έκανε και 2ο γάμο με την Σοφία Gerassimo. Ο Μανουήλ Γεδεών αναφέρει πως ίσως είναι ο συγγραφέας του έργου Τα κατά Κλεάνθην και Αβροκόμην που τυπώθηκε στη Βούδα το 1801 και στην Τεργέστη το 1811, ενός ερωτικού ποιήματος με επιρροές από το Διαφωτισμό. Ο Κωνσταντίνος είχε ετοιμάσει μια μετάφραση του Νέου Ανάχαρση του αβά Βαρθολομαίου. Το Μάρτιο του 1821 καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με τον πεθερό του Ιάκωβο Αργυρόπουλο, αλλά γλίτωσαν. Το 1824 ήταν εξόριστοι στην Προύσα. Από το 1828 βρίσκεται στην Ελλάδα, όπου απεβίωσε στην Αθήνα το 1835, ενώ το 1836 γίνεται η 3η έκδοση του ποιητικού έργου Τα κατά Κλεάνθην και Αβροκόμην στην Αθήνα. Η σύζυγός του Σεβαστή ήταν εξαιρετικά μορφωμένη, διηύθυνε τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία στην Αθήνα από το 1842 και έβαλε τις βάσεις για την παιδεία στο Αρσάκειο.
Λάμπης Κανελλακόπουλος

Βιογραφία

Ήταν υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 1978, όμως ηττήθηκε από τον Μιχαήλ Ξυστρή, ο οποίος επικράτησε στον δεύτερο γύρο των εκλογών με ποσοστό 53,77% έναντι 46,23 του Κανελλακόπουλου.
Εξελέγη δήμαρχος της πόλης το 1982 πάλι στον δεύτερο γύρο, με ποσοστό 51,18% έναντι 48,82% των ψήφων για τον Μιχαήλ Ξυστρή. 
Πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1987 και κηδεύτηκε την επομένη το πρωί από τον ιερό ναό Αγίας Τριάδας του Πύργου Ηλείας.
Με τη σύζυγό του, Μαρία, απέκτησαν δύο παιδιά.
Ιουστίνος Δεκάδυος

Ο Ιουστίνος Δεκάδυος ήταν σημαντικός Έλληνας μελωδός του 15ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήλθε με πρόσκληση του Άλδου στην Βενετία για να επιστατήσει στην διόρθωση των υπό αυτού εκδιδόμενων Ελλήνων συγγραφέων. Ήταν μέλος της Αλδιανής Ακαδημίας, και απεβίωσε μετά το 1526.