google/wiki40b huggingface dataset:
Χωρητικός απιονισμός

Ο χωρητικός απιονισμός (capacitive deionization) ή όπως ορισμένες φορές αναφέρεται και ως ηλεκτρο-ρόφηση (electro-sorption) είναι μια νέα ηλεκτροχημική διεργασία αφαλάτωσης και επεξεργασίας του νερού. Ο χωρητικός απιονισμός βασίζεται στη φορτο-εκφόρτιση υπερπυκνωτή διπλής στοιβάδας (double-layer supercapacitor) που σχηματίζεται μέσω χωρητικών ρευμάτων στην διεπιφάνεια διαλύματος/ηλεκτροδίου. Για το λόγο αυτό απαιτεί πορώδη νανο-ηλεκτρόδια με μεγάλη αγωγιμότητα και όσο το δυνατό μεγαλύτερη ειδική επιφάνεια π.χ. αερογέλη ενεργού άνθρακα (activated carbon aerogel) ή άλλα νανο-δομημένα ηλεκτρόδια.
Διαφέρει από την ηλεκτροδιαπίδυση ή ηλεκτροδιάλυση (electrodialysis) και τον ηλεκτροαπιονισμό (electrodeionization) στο ότι πρώτον, δεν χρησιμοποιεί ιοντοανταλλακτικές μεμβράνες και ιοντοανταλλακτικές μεμβράνες και ρητίνες αντίστοιχα και δεύτερον, είναι μια ασυνεχής διεργασία με εναλλασσόμενα στάδια φόρτισης-εκφόρτισης-έκπλυσης των ηλεκτροδίων.
ICMP

Το πρωτόκολλο Internet Control Message Protocol (ICMP) είναι ένα από τα βασικά πρωτόκολλα του διαδικτύου. Χρησιμοποιείται κυρίως από τα λειτουργικά συστήματα των ηλεκτρονικών υπολογιστών ενός δικτύου για την ανταλλαγή μηνυμάτων λάθους, όπως για παράδειγμα την έλλειψη κάποιας υπηρεσίας από έναν server ή την απουσία ενός υπολογιστή από το δίκτυo.
Το πρωτόκολλο ICMP διαφέρει από τα πρωτόκολλα TCP και UDP διότι συνήθως δεν χρησιμοποιείται από τις εφαρμογές που εκτελούνται σε κάποιον υπολογιστή, αλλά από το λειτουργικό του σύστημα. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα αποτελεί το εργαλείο ping, το οποίο στέλνει μηνύματα ICMP Echo Request σε κάποιον υπολογιστή του δικτύου για να διαπιστώσει εάν ο υπολογιστής αυτός υπάρχει ή όχι και επίσης πόσο χρόνο χρειάζεται το μήνυμα να φτάσει σε αυτόν. Εάν ο υπολογιστής αυτός υπάρχει, θα απαντήσει με μηνύματα Echo Response.

Τεχνικές Λεπτομέρειες

Το πρωτόκολλο ICMP έχει τυποποιηθεί στα έγγραφα RFC 792 και RFC 1122. Η έκδοση του πρωτοκόλλου που χρησιμοποιείται πιο συχνά είναι η έκδοση 4, η οποία ονομάζεται και ICMPv4 και αποτελεί μέρος του IPv4. Το IPv6 διαθέτει ένα αντίστοιχο πρωτόκολλο το οποίο ονομάζεται ICMPv6.
Τα μηνύματα ICMP κατασκευάζονται στο επίπεδο δικτύου και αποτελούν κανονικά πακέτα IP. Όπως και το πρωτόκολλο UDP, το ICMP δεν εγγυάται ότι το πακέτο θα φτάσει αξιόπιστα στον προορισμό του. Μερικές από τις πιο συνηθισμένες δικτυακές εφαρμογές χρησιμοποιούν πακέτα ICMP, όπως για παράδειγμα η εντολή traceroute. Η εντολή αυτή χρησιμοποιείται για την εύρεση όλων των κόμβων ενός δικτύου από τους οποίους πρέπει να περάσει ένα πακέτο για να φτάσει στον τελικό προορισμό του. Αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι να στέλνει πακέτα UDP με συγκεκριμένο χρόνο ζωής (TTL - Time To Live) και να περιμένει πακέτα ICMP που να περιέχουν μήνυμα σφάλματος "ο χρόνος ζωής τελείωσε" (Time To Live exceeded in transit) ή "ο προορισμός δεν βρέθηκε" (Destination unreachable). Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι ο χρόνος ζωής (TTL - Time To Live) ενός πακέτου είναι ο μέγιστος αριθμός των κόμβων του δικτύου από τους οποίους θα πρέπει να περάσει έως ότου φτάσει στον προορισμό του. Εάν ένα πακέτο κατά την πορεία του στο δίκτυο περάσει από περισσότερους κόμβους απ' ό,τι αναγράφεται στο πεδίο TTL, τότε το πακέτο αυτομάτως απορρίπτεται και ο υπολογιστής ο οποίος διαπίστωσε το σφάλμα στέλνει ένα ICMP μήνυμα σφάλματος στον υπολογιστή που δημιούργησε το πακέτο. Τέλος, η εντολή ping χρησιμοποιεί επίσης το πρωτόκολλο ICMP για την λειτουργία της και συγκεκριμένα τα ICMP μηνύματα "Echo request" και "Echo reply".
Ίλιουντ Ουίλιαμς

Σπουδές

Απέκτησε τίτλο Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών το 1995.
Υπηρέτησε σε θέση επιτρόπου για θέματα συνεργασίας από το 1985 ως το 1987 και εν συνεχεία ακολούθησε καριέρα ως δημόσιος υπάλληλος ως το 2004, οπότε διορίστηκε Γενικός Διευθυντής της Τηλεπικοινωνιακής Αρχής της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Telecommunications Authority). Στη θέση εκείνη παρέμεινε ως το 2008. Επίσης, ήταν επικεφαλής ενός κυβερνητικού προγράμματος για τις αγροτικές επιχειρήσεις (1996-2000) και μόνιμος γραμματέας του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλειας (1992-96), του υπουργείου Γεωργίας και Περιβάλλοντος (1996-2000) και του υπουργείου Επικοινωνιών, Δημοσίων Έργων και Οικιστικής Ανάπτυξης ως το 2008. Την περίοδο από το 2004 ως το 2008 ήταν σύμβουλος της WHITCO Α.Ε. και εργάστηκε στο σχεδιασμό επιχειρήσεων.

Προεδρία

Έπειτα από την παραίτηση του Προέδρου Νίκολας Λίβερπουλ για λόγους υγείας, ο Ουίλιαμς ορίστηκε ως ο υποψήφιος του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας για την προεδρία. Εξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο τις 18 Σεπτεμβρίου 2012, με το κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης (Ενωτικό Κόμμα των Εργατών) να μη συμμετέχει στην ψηφοφορία, καθώς χαρακτήρισε την εκλογική διαδικασία ως αντισυνταγματική.
Το 2013 τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Τσαρλς Σάβαριν.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης

Βιογραφικό

Ξεκίνησε από τα εφηβικά  τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική. Συνέχισε στο «Σίτι» την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά χρησιμοποιήθηκε σε 105 ματς και πέτυχε 6 γκολ. 
Το καλοκαίρι του 1981 προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Εθνικού Πειραιά, στον οποίο υπέγραψε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη Κατσικογιάννη.
Αγωνίσθηκε για οκτώ συνεχείς σεζόν στην Α’ Εθνική (1981-82 έως και 1988-89), παίρνοντας μέρος σε περισσότερα από 200 ματς, ενώ σκόραρε και άλλες 5 φορές (το πρώτο του γκολ ήταν συμπτωματικά σε βάρος της προηγούμενης ομάδας του, το 1983).
Το παιχνίδι του χαρακτήριζε το πάθος και η αποφασιστικότητα. Ως δεξιός αμυντικός πραγματοποίησε επί σειρά ετών εξαιρετικές εμφανίσεις και δικαίωσε έτσι το προσωνύμιο «λιονταράκι» που τον συνόδευε από την αρχή της καριέρας του.
Μετά τον Εθνικό, έπαιξε επίσης σε Πανηλειακό (1989-90, Δ΄Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄Εθνική), Αγία Ελεούσα (με προπονητή το Ζαχ. Λυκουρίνο), στη Δ΄Εθνική, κατακτώντας θέση μέσα στην πρώτη πεντάδα, ΑΕ Καμινιών (Ε.Π.Σ. Πειραιώς), κερδίζοντας την άνοδο από τη Β΄στην Α΄τοπική κατηγορία, Μαύρο Αετό Κερατσινίου (1991-92), κερδίζοντας την άνοδο στη Δ΄Εθνική και Θεμιστοκλή Αιγάλεω (1992-93), μαζί με το Γ. Κωνσταντόπουλο (ο Κατσικογιάννης ήταν προπονητής-παίκτης), όταν κέρδισε την προαγωγή στη Β΄ Αθηνών.
Από το 1994-95 ακολούθησε καθαρά προπονητική καριέρα, διατελώντας τεχνικός των ερασιτεχνικών συλλόγων Δύναμη Κορυδαλλού, Μ. Αετός, Καπανδρίτι και Αττικός Κολωνού.
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με τις "ακαδημίες", ενώ επί σειρά ετών διετέλεσε πρόεδρος των βετεράνων της ομάδας του Αιγάλεω, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και δράσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα. 
Ο ανιψιός του Γιώργος Κατσικογιάννης, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Διεθνής

Αγωνίσθηκε στην Εθνική ομάδα των Ενόπλων και στην ολυμπιακή ομάδα το 1983.
Κώστας Σούκουλης

Έρευνα

Ο Σούκουλης και οι συνεργάτες του στο Εργαστήριο Έιμς του Πανεπιστημίου της Αϊόβα. πρότειναν το 1990 και το 1994, τον φωτονικό κρυσταλλικό σχεδιασμό (δικτύωμα διαμαντιού και δομή από σωρό ξύλου, αντίστοιχα), ο οποίος έδωσε το μεγαλύτερο αμφικατευθυντικό φωτονικό φάσμα. Πολλές επιστημονικές ομάδες ανά τον κοσμό χρησιμοποιούν ακόμη τη δομή του με σωρούς ξύλου για την κατασκευή φωτωνικών κρυστάλλων σε οπτικά μήκη κύματος, την ενίσχυση της τυχαίας εκπομπής και την παραγωγή νανολέιζερ με χαμηλή τιμή κατωφλίου. Ο Σούκουλης και ο Βέγκενερ (Wegener) αναπαριστούν μαγνητικές αποκρίσεις και αρνητικό δείκτη διάθλασης σε οπτικές συχνότητες σε μετα-υλικά, που δεν υπάρχουν σε φυσική ύλη. Σε άλλα πεδία έρευνας του περιλαμβάνονται το φως και ο εντοπισμός Άντερσον, τυχαία λέιζερ, η γραφίνη και η πλασμονική.
Ο θάνατος θα ξανάρθει (ταινία)

Παρατηρήσεις

Βασίζεται σε ένα ομώνυμο θεατρικό έργο του Νίκου Φώσκολου.
Γουλιέλμος Φραγκιπάνης

Η βαρωνία της Πάτρας

Ανήκε στο τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών.  Εκείνη την εποχή, η βαρωνία της Πάτρας λειτουργούσε σαν ανεξάρτητο κρατίδιο και διοικούνταν από τον εκάστοτε Λατίνο αρχιεπίσκοπο. Εξασφάλισε στην πόλη το ενετικό εμπόριο, ενώ αντιμετώπισε με επιτυχία τις πειρατικές επιδρομές των Τούρκων και των Καταλανών. Όταν έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας ο Ιωάννης της Γραβίνας, ο Γουλιέμος διορίσθηκε βάιλός του για την περίοδο 1329-1331. Ήρθε σε μεγάλη σύγκρουση με τους αρχηγούς των Καταλανών, τους οποίους και αφόρισε με εντολή του Πάπα.

Μετά το τέλος του

Απεβίωσε στα τέλη του 1337. Αμέσως μετά το θάνατό του, ο Μπερτράν ντε Μπω, ο οποίος είχε διοριστεί βάιλος του πριγκιπάτου από την Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά, βρήκε την ευκαιρία να καταλάβει την πόλη και να πολιορκήσει την ακρόπολη της Πάτρας. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ αντέδρασε, κηρύσσοντας την πόλη ως "έδαφος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας" και διέταξε τους επισκόπους Ωλένης και Κορώνης να επιβάλουν αφορισμό (αποκλεισμό) στην χερσόνησο του πριγκιπάτου. Αυτά τα προβλήματα ανάγκασαν την Αικατερίνη Β΄ να ταξιδέψει στην Αχαΐα το 1338, συνοδευόμενη από τον σύμβουλό της Νικολό Ατσαγιόλι. Στα δύο χρόνια που παρέμεινε στο πριγκιπάτο, διαπίστωσε ότι αυτό διέτρεχε κινδύνους από τους γείτονες Καταλανούς, τους Έλληνες και κυρίως από τους Τούρκος, οι οποίοι συνεχώς επεκτεινόταν. Η πίεση του πάπα απέδωσε, διότι η Αικατερίνη αποφάσισε να τα έχει καλά μαζί του, αποβλέποντας σε μελλοντική βοήθειά του και του επέστρεψε τη βαρωνία της Πάτρας. Φεύγοντας αυτή, διόρισε βάιλο, προσωρινά τουλάχιστον, τον Νικολό Ατσαγιόλι.
Martin P4M Mercator

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η εργασίες πάνω στο Model 219, ένα αεροσκάφος που θα αντικαθιστούσε το ναυτικό αναγνωριστικό/βομβαρδιστικό μακράς ακτίνας δράσης PB4Y Privateer, ξεκίνησαν το 1944. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 20 Οκτωβρίου 1946. Ήταν ένα περίπλοκο αεροσκάφος μεγάλων διαστάσεων, το οποίο προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Pratt & Whitney R4360 Wasp Major. Προκειμένου να βελτιωθούν οι επιδόσεις κατά την απογείωση και υπό ορισμένες συνθήκες κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, ήταν εγκατεστημένοι πίσω από τους Pratt & Whitney δύο turbojet κινητήρες Allison J33, με τις εισαγωγές αέρα να βρίσκονται κάτω και πίσω από τους αστεροειδείς κινητήρες.
Το P4M διέθετε ανασυρόμενο τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Ο αμυντικός οπλισμός του ήταν ισχυρότατος: δύο πυροβόλα των 20 mm σε πυργίσκο στο ρύγχος και στο ουραίο καθώς και δύο πολυβόλα των 12,7 mm σε ραχιαίο πυργίσκο. Στο οπλικό φορτίο που μπορούσε να μεταφέρει, περιλαμβάνονταν βόμβες, τορπίλες, νάρκες και βόμβες βυθού. Επίσης ήταν δυνατή η μεταφορά επιπλέον δεξαμενών καυσίμου ώστε να αυξηθεί η ακτίνα δράσης.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το Ναυτικό επέλεξε τελικά το απλούστερο και μικρότερων διαστάσεων P2V Neptune, το οποίο υπερείχε μάλιστα σε επιδόσεις, ως το βασικό αεροσκάφος αυτής της κλάσης. Παρόλα αυτά δόθηκε παραγγελία για την παραγωγή 19 P4M στην Martin, με τα αεροσκάφη να προορίζονται να αναλάβουν εξειδικευμένες αποστολές ταχείας ναρκοθέτησης. Τα P4M εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την VP-21 το 1950, επιχειρώντας από την Κενίτρα στο γαλλικό Μαρόκο. Παρέμειναν στις τάξεις αυτής της μονάδας μέχρι τον Φεβρουάριο του 1953.
Ήδη από το 1951 είχε ξεκινήσει η μετατροπή των αεροσκαφών προκειμένου να μπορούν να πραγματοποιήσουν αποστολές ηλεκτρονικής αναγνώρισης (SIGINT), προκειμένου να αντικαταστήσουν τα PB4Y-2 Privateer. Το πλήρωμα περιλάμβανε μεγάλο αριθμό χειριστών των διαφόρων συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και ανέρχονταν στα 14 (αργότερα 16) άτομα συνολικά. Σε αυτό τον ρόλο είχαν την ονομασία P4M-1Q.
Από τον Οκτώβριο του 1951 ξεκίνησαν οι αποστολές ηλεκτρονικής επιτήρησης από την βάση Sangley Point στις Φιλιππίνες και αργότερα από την βάσεις στο Iwakuni και το Ατσούγκι της Ιαπωνίας. Με μεγάλη μυστικότητα τα αεροσκάφη πραγματοποιούσαν περιπολίες κατά μήκος των ακτών του Βιετνάμ, της ΛΔ Κίνας, της Βόρειας Κορέας και της ανατολικής Σοβιετικής Ένωσης. Οι αποστολές πραγματοποιούνταν πάντοτε τη νύχτα και χωρίς φώτα πορείας.
Στις 22 Αυγούστου 1956 κινεζικά μαχητικά κατέρριψαν ένα Mercator, με συνέπεια να χαθούν και τα 16 μέλη του πληρώματος του. Στις 16 Ιουνίου 1959 P4M-1Q δέχθηκε επίθεση από δύο βορειοκορεάτικα MiG-17 και υπέστη σοβαρές ζημιές. Παρόμοιες αποστολές με ανάλογους κινδύνους ανέλαβαν και τα αεροσκάφη που επιχειρούσαν από το Μαρόκο.
Τον ρόλο των Mercator ανέλαβαν σταδιακά τα EA-3B Skywarrior καθώς και τα μεγαλύτερων διαστάσεων Lockheed WV-2Q Warning Star. Όλα τα P4M αποσύρθηκαν το 1960 και διαλύθηκαν για σκραπ.
Νικόλαος της Γιουγκοσλαβίας (1928-1954)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Παύλου πρίγκιπα της Γιουγκοσλαβίας και της Όλγας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας. Ο πάππος του Νικόλαος ήταν σύζυγος της Ελένης Βλαδιμίροβνας μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας και γιος του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στο Λονδίνο και μορφώθηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Συνήθως συνόδευε στις κοινωνικές της εκδηλώσεις τη Μαργαρίτα πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, αδελφής της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Τύπος υπέθετε ότι έχουν συμπάθεια και πρόκειται να κάνουν σχέση. Αδελφή της μητέρας του ήταν η Μαρίνα σύζυγος του Γεωργίου δούκα του Κεντ (γιου του Γεωργίου Ε΄). Στις 12 Απριλίου 1954 οδηγούσε προς την οικία της θείας του Μαρίνας, στο Μπάκινγκχαμσαϊρ, όταν 5 μίλια πριν, στο Ντάτσετ έπαθε τροχαίο δυστύχημα. Ήταν 26 ετών· η εξόδιος ακολουθία του Νικολάου έγινε στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία του Λονδίνου και τάφηκε στη Λοζάνη της Ελβετίας. Το 2012 η σορός του μεταφέρθηκε στη Σερβία και τοποθετήθηκε μαζί με τους γονείς του, στο μαυσωλείο των Καραγεώργεβιτς, στο Όπλενατς κοντά στην Τόπολα.
Το 1955 απεβίωσε η θεία του Ελισάβετ πριγκίπισσα της Ελλάδας και το 1968 η αδελφή της Μαρίνα. Ο πατέρας του Παύλος απεβίωσε το 1976 και το 1997 η μητέρα ου Όλγα.
Νέβιλ Λονγκμπότομ

Ο Νέβιλ Λονγκμπότομ είναι χαρακτήρας της σειράς Χάρι Πότερ. Είναι μαθητής καθαρού αίματος στο Γκριφίντορ στο έτος του Χάρι, ο οποίος περιγράφεται ως στρογγυλός και "κοντός και παχουλός και ξανθός". Οι γονείς του Φρανκ και Άλις Λονγκμπότομ, ήταν προεξέχοντες Άουρορς μέχρι τον βασανισμό τους στην παραφροσύνη μέσω της χρήσης της κατάρας Κρουσιάτους, από μια ομάδα νεκρών τρελών με επικεφαλής τον Μπέλατριξ Λεστρέιντζ. Ο Νέβιλ ανατράφηκε ύστερα από έναν συγγενή του πατέρα του, την Αουγκούστα. Καθ 'όλη τη σειρά, συχνά απεικονίζεται ως τρομακτικός, αποδιοργανωμένος χαρακτήρας και ένας μάλλον μέτριος φοιτητής, αν και είναι ιδιαίτερα προικισμένος στην Χερβολογία. Ο Νέβιλ παίζει δευτερεύοντα ρόλο στα πρώτα τέσσερα βιβλία.
Σύμφωνα με την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, το Τάγμα του Φοίνικα "ήταν ένα πραγματικό σημείο καμπής για τον Νέβιλ" λόγω του κεντρικού ρόλου που έπαιξε στο βιβλίο. Σύμφωνα με την σειρά, ο Νέβιλ γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1980.
Ηνωμένες Πολιτείες της Λατινικής Αφρικής

ΟΙ Ηνωμένες Πολιτείες της Λατινικής Αφρικής (Γαλλικά: Les États-Unis de l'Afrique Latine, Πορτογαλικά: Estados Unidos da África Latina, Ισπανικά: Estados Unidos de África Latina) ήταν μία προτεινόμενη ένωση από χώρες της Κεντρικής Αφρικής που ομιλούσαν τις Ρομανικές γλώσσες. Η πρώτη πρόταση έγινε τον Μάιο του 1957.
Οι προτεινόμενες χώρες ήταν η Αγκόλα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Ρουάντα, το Μπουρούντι, η Δημοκρατία του Κονγκό, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, το Γαλλόφωνο Κομμάτι του Καμερούν, το Γκαμπόν και η Ισημερινή Γουινέα.
Γεώργιος της Σαξονίας (1832-1904)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη της Σαξονίας και της Αμαλίας-Αυγούστας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.
Πλούτος (κωμωδία)

Υπόθεση

Στην κωμωδία αυτή ο Αριστοφάνης διακωμωδεί την κακή διανομή του Πλούτου, που, επειδή είναι τυφλός, πηγαίνει στους κακούς. Αλλά ένας χρηστός πολίτης, ο Χρεμύλος, μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα, περιθάλπουν τον τυφλό, τιμωρημένο από το Δία, θεό Πλούτο, που μικρός τυφλώθηκε για να αποφεύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Ο Θεός Πλούτος λοιπόν ξαναβρίσκει το φως του, μετά την γιατρειά που του προσφέρουν ο Χρέμυλος με τον δούλο του. Εκείνος δίνει τα πλούτη του στους αγαθούς και τους κακούς τους κάνει φτωχούς. Στην κωμωδία αυτή ο ποιητής δε διακωμωδεί ορισμένα πρόσωπα, αλλά και καταστάσεις και άτομα, όπως στις "Εκκλησιάζουσες". Γι' αυτό με τις δύο αυτές κωμωδίες ο Αριστοφάνης περνά από την αρχαία στη μέση κωμωδία.

Κοινωνικό πλαίσιο

Έτσι, με την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, στήνεται ένα γαϊτανάκι, το οποίο αποτυπώνει στη σκηνή ένα μωσαϊκό της κοινωνίας της εποχής του Αριστοφάνη, που στη δίψα της για πλούτο μοιάζει τόσο με τη δική μας. Η βασική αντίθεση, στην οποία στηρίζεται το έργο, προβάλλεται από τον επιρρηματικό αγώνα ανάμεσα στον Χρεμύλο και την Πενία, με την τελευταία να ενσαρκώνει την ανάγκη που οδηγεί τον άνθρωπο στην καθημερινή δουλειά για την επιβίωση σαρκάζοντας τη φτώχεια των ημερών του Αριστοφάνη.
Λούκας Βίλτσες

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
175 Ανδρομάχη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ανδρομάχης εκτιμάται σε 101,17 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,082. Η Ανδρομάχη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες, 40 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα.
Sstream

Παραδείγματα

Στο παρακάτω πρόγραμμα η συνάρτηση file_to_str διαβάζει το εξωτερικό αρχείο που περνάει με παράμετρο μέσα σε ένα αντικείμενο-κλάση ροής δεδομένων εξόδου τύπου ostringstream. Καλώντας την μέθοδο str() του ostringstream επιστρέφουμε ένα αντικείμενο αλφαριθμητικού τύπου string :
#include <string>#include <fstream>#include <sstream>#include <iostream>using namespace std;string file_to_str(string InFile) {

   ifstream In(InFile.c_str());

   if (!In) {
      string error_str("Δεν μπορώ να διαβάσω το ");
      return error_str+InFile;
   }

   ostringstream buf;
   char ch;

   while (buf && In.get(ch))
       buf.put(ch);

   return buf.str();}int main() {
    cout << "Το εξωτερικό αρχείο in.txt περιέχει: "
         << endl << file_to_str("in.txt");

    return 0;}
Ένα αντικείμενο τύπου ostringstream μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αυτόματη μορφοποίηση ενός αλφαριθμητικού string. Στο παρακάτω παράδειγμα διαφορετικοί τύποι δεδομένων μορφοποιούνται σε ένα αλφαριθμητικό.
#include <iostream>#include <sstream>
 
using namespace std;
 
int main() {
   int ival=145;   int *ptr_ival= &ival;
   double dval = 6.433343; double *ptr_dval = &dval;
 
   // Η ροή εξόδου δεδομένων η οποία θα γίνει η μορφοποίηση
   ostringstream format_message;
 
   format_message << "ival: " << ival 
                  << " με διεύθυνση: " << ptr_ival 
                  << " dval: " << dval 
                  << " με διεύθυνση: " << ptr_dval 
                  << endl;
 
   string msg=format_message.str();
 
   // Η έξοδος είναι παρόμοια με το παρακάτω αλφαριθμητικό (η διευθύνσεις μπορεί να διαφέρουν):
   // ival: 145 με διεύθυνση: 0012FF50 dval: 6.43334 με διεύθυνση: 0012FF34
   cout << msg;
 
   return 1;}
Ένα αντικείμενο ροής δεδομένων χαρακτήρων (string stream) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μετατροπή ενός τύπου αλφαριθμητικού το οποίος περιέχει ένα αριθμό σε ένα αριθμητικό τύπο δεδομένων .
#include <sstream>using namespace std;int main() {
    // ροή δεδομένων χαρακτήρων εισόδου/εξόδου
    stringstream ss;
  
    string str="123 13.53";
    
    // στείλε το αλφαριθμητικό str μέσα στη ροή δεδομένων
    ss << str;

    int i;
    float f;

    // μετατρέπει τους δύο αριθμούς ο οποίοι βρίσκονται μέσα στη ροή δεδομένων
    // στη μεταβλητή i (τύπου ακέραιου) και στη μεταβλητή f (τύπου δεκαδικού) 
    ss >> i >> f;
    
    return 0;}
Αρχιδούκισσα Μαρία Θηρεσία Ελισάβετ της Αυστρίας

Ζωή

Οι γονείς της Μαρίας Θηρεσίας, ο πρίγκιπας Ιωσήφ (μελλοντικός ιερός ρωμαϊκός αυτοκράτορας) και η πριγκίπισσα Ισαβέλλα της Πάρμα παντρεύτηκαν στη Βιέννη στις 16 Οκτωβρίου 1760. Στα τέλη του 1761 η Ισαβέλλα έμεινε έγκυος και στις 20 Μαρτίου 1762 γέννησε μια κόρη που ονομάστηκε Μαρία Θηρεσία Ελισάβετ Φιλιππίνη Λουίζα Ιωσηφίνα Ιωάννα κι έλαβε τον τίτλο της Αρχιδούκισσας της Αυστρίας.  Όταν η μικρή Αρχιδούκισσα ήταν λίγο παραπάνω από ενός έτους, η μητέρα της πέθανε μια εβδομάδα μετά τη γέννηση της Αρχιδούκισσας Μαρίας Χριστίνας, η οποία πέθανε λίγα λεπτά μετά τη γέννησή της. Ο πατέρας της ήταν συντετριμμένος και βρήκε καταφύγιο στη μικρή κόρη του, την οποία χαρακτήρισε ως "δεύτερο εαυτό του". Η μικρή Θηρεσία ήταν επίσης κοντά στη νεότερη πατρική θεία της, Αρχιδούκισσα Μαρία Αντουανέτα, που ήταν μόλις επτά χρόνια μεγαλύτερή της. Ήταν το πρώτο εγγόνι της Μαρίας Θηρεσίας.
Λεοπόλδος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φερδινάνδου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Μαρίας-Αντωνίας, κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσήφ πρίγκιπα του Κοχάρυ ντε Τσάμπρακ.
Το 1884 απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 60 ετών.
Δήμος Φολεγάνδρου

Ιστορία

Ο Δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά με το ΦΕΚ 4Α, στις 10 Μαρτίου 1835, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα, η οποία υπήχθη στο νομό Χανίων το 1941 και στο νομό Αττικής και Βοιωτίας το 1942. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Φολεγάνδρου το 2010.

Ιστορία

Ο Δήμος συστάθηκε αρχικά με το ΦΕΚ 4Α, στις 10 Μαρτίου 1835, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα, η οποία υπήχθη στο νομό Χανίων το 1941 και στο νομό Αττικής και Βοιωτίας το 1942. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Σικίνου με τη σημερινή του μορφή το 2010.
Μονή Ευαγγελίστριας Δάφνης Αχαΐας

Ιστορία της Μονής

Η Μονή κτίστηκε, σύμφωνα με την παράδοση, τον 14ο αιώνα από δύο μοναχούς τον Κύριλλο και τον Ιερεμία αλλά δεν υπάρχει σχετική μαρτυρία επ' αυτού και ο κτήτοράς της παραμένει άγνωστος. Οι αρχαιότερες τοιχογραφίες που υπάρχουν στη Μονή ανάγονται, σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, στον 16ο αιώνα ενώ σύμφωνα με κάποιες άλλες είναι παλιότερες, ίσως μεταξύ 11ου και 13ου αιώνα· το ίδιο συμπεραίνεται και από την έρευνα πάνω στην αρχιτεκτονική της μονής. Από την παλιότερη διασωζόμενη σφραγίδα της Μονής του έτους 1679 που την χαρακτηρίζει ως Βασιλική, συμπεραίνουμε ότι παλιότερα υπαγόταν απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ότι χτίστηκε πριν από την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως. 
Οι σωζόμενες σφραγίδες του 1679 και του 1702 καθώς και το συνοδικό σιγίλιο του 1741 είναι οι παλιότερες απτές αποδείξεις της ύπαρξής της αλλά σίγουρα έχει ιδρυθεί προγενέστερα. Παλιότερα ήταν ανδρώα μονή.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας  η Μονή καταστράφηκε δύο φορές· το 1770, από τους Αλβανούς μετά τα Ορλωφικά, και το 1826, από τον Ιμπραήμ, αλλά ανοικοδομήθηκε εκ νέου το 1830. Κατά τη διάρκεια της Επανάσταση του 1821, οπλαρχηγοί όπως ο Κολοκοτρώνης, οι Πετμεζαίοι, οι Δεληγιανναίοι, οι Ζαΐμηδες, ερχόντουσαν στο μοναστήρι για πληροφορίες, τροφοδοσία κ.λπ., ενώ με το ξέσπασμα της Επανάστασης ο Κανέλλος Δεληγιάννης έκρυψε εκεί την οικογένειά του.
Το 1833 η Μονή καταργήθηκε με Βασιλικό Διάταγμα που ανακλήθηκε όμως ένα χρόνο αργότερα. Τελικά το 1854, κάτω από την πίεση ορισμένων κατοίκων της Δάφνης, που εποφθαλμιούσαν την παρουσία της Μονής, και με την δικαιολογία ότι η Μονή υπέθαλπε ληστές, με νέο Βασιλικό Διάταγμα η Μονή καταργήθηκε οριστικά. 
Στα 1902 η εγκαταλελειμμένη Μονή επισκευάστηκε με δαπάνη του Γεωργικού Συλλόγου Παΐων.

Δημογραφικά της Μονής

Το 1830 αναφέρεται στην απογραφή ως "Panagia tis Stesova" χωρίς μοναχούς ενώ σε αυτήν του 1835 αναφέρεται ως "Moni Evaggelistria", πάλι χωρίς μοναχούς. Στην απογραφή 1848 - 1851 αναφέρεται ως διαλελυμμένη Μονή.

Σημερινή κατάσταση της Μονής

Η Μονή, αφού έμεινε έρημη για περίπου 120 χρόνια, άνοιξε πάλι το 1979, αφού ανακαινίστηκε και εγκαταστάθηκε σε αυτή μία μοναχή, η Αδελφή Ανθούσα. Το Καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και είναι το μόνο κτίσμα της που σώθηκε από την καταστροφή του 1826. 
Η Μονή πανηγυρίζει στις 25 Μαρτίου, εορτή του Ευαγγελισμού καθώς και στην εορτή της Αναλήψεως.