google/wiki40b huggingface dataset:
Ακυβέρνητες πολιτείες

Η υπόθεση

«Η λέσχη»: Το πρώτο αυτό βιβλίο διαδραματίζεται τον Ιούνιο του 1942, στην Ιερουσαλήμ.
Τα γερμανικά στρατεύματα έχουν ήδη αρχίσει την νικηφόρα προέλασή τους στην Μέση Ανατολή, και ο πόλεμος μοιάζει να γέρνει υπέρ του Χίτλερ. Στην παμπάλαια αυτή πολιτεία, συνωστίζονται χιλιάδες άνθρωποι διαφορετικής εθνικότητας, φυλής και ιδιοσυγκρασίας. Ο ήρωας του έργου, ο Μάνος Σιμωνίδης, ένας νεαρός κομμουνιστής, αξιωματικός του Ελληνικού στρατού που κυκλοφορεί με το ψευδώνυμο Μάνος Καλογιάννης που είναι σε δυσμένεια από την κομματική του οργάνωση, ζει σε μια φτηνή πανσιόν της πόλης, της γερμανίδας Άννα Φέλντμαν στη γερμανική συνοικία,  γεμάτη «ναυάγια της καταιγίδας που σαρώνει τον κόσμο». Ανάμεσα στους πελάτες της πανσιόν είναι και η όμορφη Έμμη Μπόμπρετσμπεργκ, σύζυγος ενός πρώην υπουργού της Αυστριακής κυβέρνησης. Ένας δυνατός αλλά αδιέξοδος έρωτας θα αναπτυχθεί ανάμεσά τους.
«Αριάγνη»: Το δεύτερο βιβλίο διαδραματίζεται στο Κάιρο το 1943.
Η Αριάγνη μαζί με τον άντρα της και τα παιδιά της, ζούνε σε μια φτωχική συνοικία του Καϊρου, που τη λένε «Λαβύρινθο». Φιλοξενεί τον Μάνο Σιμωνίδη στο σπίτι της εκείνα τα χρόνια - αλλά γυναίκα βαθιά ποτισμένη από ανθρωπισμό - δεν διστάζει να προσφέρει τη βοήθειά της σε όποιον την ζητήσει. Ο Σιμωνίδης εκείνο τον καιρό αρθρογραφεί στην παράνομη εφημερίδα της αριστεράς, «Ο μαχητής», η οποία αγωνιζόταν για την εκκαθάριση του ελληνικού στρατού από τα πολυπληθή βασιλικά και μεταξικά (άνθρωποι της ιδεολογίας του Ιωάννη Μεταξά) στοιχεία. Ο Τσίρκας καυτηριάζει πολλά κακώς κείμενα της Αριστεράς όχι μόνο του 1940 αλλά και της εποχής του (1960), όπως τον παραγοντισμό, τον φραξιονισμό, η αχαλίνωτη (αν και σεμνοτυφικά κρυμμένη) φιλοδοξία. Σε αυτό το βιβλίο σκιαγραφείται περισσότερο ο ήρωας που έχει το όνομα «Το ανθρωπάκι», στον οποίο συμβολίζονται όλα τα κακά της Αριστεράς.  «Το ανθρωπάκι», είναι αυτός που συνωμοτεί, που συκοφαντεί, που συμβιβάζεται με την αγγλική εξουσία προσπαθώντας να ανέλθει στην κομματική ηγεσία. Ωστόσο, ευτυχώς, υπάρχει και ο «Φάνης». Γραμματέας της κομμουνιστικής οργάνωσης της Αιγύπτου, είναι ο τύπος του ακέραιου και αληθινού αριστερού επαναστάτη που πασχίζει για το καλό της Ελλάδας. Τέλος εξιστορείται, σε ένα από τα πιο δυνατά κεφάλαια του βιβλίου, η στην ουσία «πορεία θανάτου» των δύο ελληνικών ταξιαρχιών που είχανε σχηματιστεί και πολεμούσανε στο πλευρό των Συμμάχων, αφού διατάσσονται από την κυβέρνηση του Καΐρου -να βαδίσουν από το Χαλέπι της Συρίας μέχρι τη Ράκκα κατά μήκος του ποταμού Ευφράτη, μέσα σε δέκα μέρες.
«Η νυχτερίδα» : Αλεξάνδρεια, 1943
Ο Τσίρκας σε αυτό το βιβλίο, εστιάζει περισσότερο στην πόλη και την ζωή των Ελλήνων εκεί, με συχνές αναφορές στο παρελθόν και τους προγόνους του Μάνου Σιμωνίδη που αφού έφυγαν από την Χίο το 1881 εγκαταστάθηκαν στην συνοικία «Ράμλι» της πόλης. Ο συγγραφέας εξιστορεί τα γεγονότα που συνέβησαν από τον Μάρτιο του 1943 με το ονομαζόμενο «μικρό Κίνημα του Ελληνικού στρατού» μέχρι το «Μεγάλο Κίνημα του στρατού» τον Απρίλιο του 1944. Στο τελευταίο κεφάλαιο της τριλογίας με τίτλο «Επίλογος», σε ένα καφενείο της Θεσσαλονίκης θα ξανασμίξουν τον Ιούνιο του 1954 όσοι απόμειναν ζωντανοί από αυτή τη καταστροφή.
Κηπιά Καβάλας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου. Στην ίδια τοπική κοινότητα βρίσκεται και ο οικισμός Άνω Χορτοκόπι, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 22 κατοίκους. Παλαιότερα ονομαζόταν Μποσταντζιλή και όπως και πολλά ακόμη χωριά της ευρύτερης περιοχής είχε αμιγή μουσουλμανικό πληθυσμό. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι μουσουλμάνοι αποχώρησαν από το χωριό, στο οποίο εγκαταστάθηκαν 110 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Ακολούθως, το 1926 το χωριό μετονομάστηκε σε Κηπιά, ενώ το 1940 έλαβε τη σημερινή του ονομασία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Κηπία προσαρτήθηκαν στη Βουλγαρία, ενώ στις 6 Σεπτεμβρίου του 1944, αντάρτες του ΕΛΑΣ επιτέθηκαν στη βουλγαρική φρουρά του οικισμού. Διοικητικά, αποτέλεσε μέχρι το 1997 κοινότητα της επαρχίας Παγγαίου και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Ελευθερούπολης. Από το 2011 ανήκει στον δήμο Παγγαίου.
Στο χωριό λειτουργεί από το 2010 μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, φτιαγμένα από τον Θεόδωρο Κοκκινίδη. Στη θέση Τσακίλ-μπαϊρ, στα νοτιοανατολικά του χωριού, έχουν εντοπιστεί ερείπια ιερού των ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων. Νοτιοανατολικά του χωριού εντοπίστηκαν και ανασκάφτηκαν το 1987 ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Επίσης, 250 μ. ανατολικά της παλαιοχριστιανικής βασιλικής και 50 μ. βόρεια της Ε.Ο. Καβάλας-Θεσσαλονίκης, στο χώρο των εγκαταστάσεων κοπής σχιστολίθων της «Ομόνοιας» έχει εντοπιστεί ρωμαϊκή επιγραφή πάνω σε βράχο. Τα Κηπιά έχουν χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.
Χένα

Η χένα (αραβικά: حناء), ιστορικά γνωστή ως κύπρινον είναι μια βαφή που παρασκευάζεται από το φυτό Lawsonia inermis. Έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για βαφή του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών, καθώς και υφασμάτων όπως το μετάξι, το μαλλί και το δέρμα. Παραδοσιακά η χένα χρησιμοποιείται στην Αραβική Χερσόνησο, στην Ινδική υποήπειρο, σε τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας, στην Καρχηδόνα, σε άλλα μέρη της Βόρειας Αφρικής και στο Κέρας της Αφρικής. Το όνομα χένα χρησιμοποιείται σε άλλες βαφές δέρματος και μαλλιών, όπως η μαύρη χένα και η ουδέτερη χένα, καμία από τις οποίες ωστόσο δεν προέρχεται από το φυτό της χένας. 
Για να διατηρηθεί η απόχρωση της χένας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, συνιστάται να αποφεύγει κανένας το πλύσιμο της περιοχής όπου εφαρμόστηκε η χένα για 12 ώρες. Επίσης, όταν η πάστα χένας είναι ξηρή, μπορεί κάποιος να εφαρμόσει ένα μείγμα ζάχαρης και χυμού λεμονιού για να απελευθερώσει περισσότερη βαφή από την πάστα έτσι ώστε το χρώμα να γίνει πιο έντονο. Η βαφή από χένα στο δέρμα τυπικά διαρκεί μερικές μέρες προτού αρχίσει να ξεφλουδίζει.
Μιχάλι Κόρχουτ

Ντεμπρέτσενι

Την 1η Αυγούστου 2009, ο Κόρχουτ έκανε το ντεμπούτο του για την Ντεμπρέτσενι στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της Λόμπαρτν Πάπα, μπροστά σε 3000 θεατές. Την 1η Μαΐου 2012, κέρδισε το Κύπελλο Ουγγαρίας 2011-12 με τη Ντεμπρέτσενι, κερδίζοντας στον τελικό τηn ΜΤΚ Βουδαπέστης στη διαδικασία των πέναλτι. Αυτό ήταν το πέμπτο κύπελλο για τη Ντεμπρέτσενι. Στις 12 Μαΐου 2012, ο Κόρχουτ κέρδισε το πρωτάθλημα Ουγγαρίας με τη Ντεμπρέτσενι, αφού κέρδισε την Πέτσι Μέτσεκ στον 28ο γύρο του πρωταθλήματος με 4-0, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον έκτο τίτλο πρωταθλήματος για την ομάδα.

Χάποελ Μπερ Σεβά

Στις 29 Αυγούστου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισραηλινή Χάποελ Μπερ Σεβά, με κόστος μεταγραφής 500.000 ευρώ.

Άρης Θεσσαλονίκης

Στις 12 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Άρη, με ελεύθερη μεταγραφή. Στις 5 Μαΐου 2019, στο τελευταίο ματς της σεζόν, ο Κόρχουτ σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, σε μια αξιοσημείωτη νίκη με 7-2 επί της Ξάνθης.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Κόρχουτ επιλέχθηκε στην Εθνική Ουγγαρίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Αγωνίστηκε στον τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων, μία ισοπαλία με 3-3 εναντίον της Εθνικής Πορτογαλίας στις 22 Ιουνίου 2016.
Μελιδόνι Ρεθύμνου

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του φέρεται να προέρχεται από το βυζαντινό επώνυμο Μελιδόνης ή από την μεγάλη τοπική παραγωγή μελιού. Στον οικισμό γεννήθηκε ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης στην Κρήτη, Αντώνης Μελιδόνης.
Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το σπήλαιο Μελιδονίου ή Γεροντόσπηλιος, στο οποίο υπολογίζεται πως τον Ιανουάριο του 1824 έχασαν τη ζωή τους περίπου 400 άτομα (στην πλειοψηφία τους άμαχοι), από ασφυξία εξαιτίας αναθυμιάσεων που προκάλεσαν Αιγύπτιοι στρατιώτες που πολιορκούσαν επί μήνες το σπήλαιο.
Ιπέκ Καραπινάρ

Βιογραφία

Η Ιπέκ Καραπινάρ γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1984 στην Κωνσταντινούπολη. Από μικρή είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη μουσική και παρακολούθησε στο Κρατικό Ωδείο της Τουρκίας, μαθαίνοντας βιολί. Ωστόσο, η συμμετοχή της το 2006 στη τηλεοπτική σειρά "Η Γέφυρα", βασισμένο στη ζωή του Νομάρχη του Ερζιντζάν, Ρετζέπ Γιαζιτζίογλου, την έσπρωξε στην πόρτα της ηθοποιίας, συμμετέχοντας σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές. Η Καραπινάρ, η οποία τραγουδά επαγγελματικά, έχει δηλώσει πως σκέφτεται να κυκλοφορήσει δίσκο με τραγούδια της.
Σοσιαλιστική αδελφότης

Η Σοσιαλιστική αδελφότης ήταν πολιτικός, αναρχο-σοσιαλιστικός, σύλλογος που ιδρύθηκε το 1893 στην Πάτρα. Ο σύλλογος είχε συμμετάσχει με υποψήφιο και στις βουλευτικές εκλογές του 1895.
Πρόεδρος της αδελφότητας ήταν ο Βασίλειος Δουδούμας και αντιπρόεδρος ο Χαρίλαος Δημητρόπουλος, με 30 περίπου αρχικά μέλη. Τα μέλη της ήταν εργάτες, πολλοί μικροεπαγγελματίες και λίγοι διανοούμενοι· στην ακμή της έφτασε τα 140 μέλη. Η αδελφότητα είχε δικό της ύμνο και κάθε μήνα διοργάνωνε στο "Πούμπλικο", δηλ. στο 1ο δημοτικό σχολείο, μορφωτικές διαλέξεις.
Το 1895 έκδωσε την εφημερίδα "Φως" ενώ συμμετείχε και στις βουλευτικές εκλογές με υποψήφιο τον Πλάτωνα Δρακούλη στην Αθήνα και Πάτρα, όπου δεν εκλέγει αλλά ήταν στους πρώτους επιλαχόντες. Το 1896 έκδοσε για λίγες ημέρες την εφημερίδα "Εμπρός".
Το 1896, με πρωτοβουλία της αδελφότητας, ιδρύθηκε το Σωματείο Ξυλεργατών Πατρών· αργότερα το Σωματείο σταφιδοκιβωτοποιών, το Σωματείο σιγαράδων και το Σωματείο καπνεργατών. Με την καθοδήγηση της σοσιαλιστικής αδελφότητας, τα σωματεία αυτά έκαναν και τις πρώτες τους απεργίες. Την ίδια χρονιά, λόγω ιδεολογικών διαφωνιών, η αδελφότητα διαλύθηκε.
Ρίκινος

Χαρακτηριστικά

Ο ρίκινος είναι αειθαλής ποώδης ή ημιξυλώδης θάμνος, με ύψος μέχρι 12 μέτρα και πλάτος 5 μέτρα. Αναπτύσσεται γρήγορα, μέχρι και 4 μέτρα σε ένα χρόνο αν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, με διάμετρο μέχρι 75 εκατοστά, λοβωτά, με οδοντωτές άκρες και μακριούς μίσχους. Το χρώμα τους είναι γυαλιστερό ιώδες ή κόκκινο-πράσινο. Τα άνθη είναι μικρά και κιτρινοπράσινα διατεταγμένα σε σπάδικες. Τα αρσενικά άνθη βρίσκονται στο κάτω μέρος του σπάδικα και τα θηλυκά στο πάνω. Ο καρπός είναι ακανθώδης κόκκινη κάψουλα με σπέρματα τα οποία μοιάζουν πολύ με τσιμπούρια.

Τοξικότητα

Το φυτό είναι ολόκληρο τοξικό, και ιδίως οι καρποί του και το περίβλημά τους. Είναι γνωστό ότι ένας σπόρος περιέχει δόση τοξικών ουσιών ικανή να σκοτώσει ένα παιδί. Τα φύλλα του φυτού είναι λιγότερο τοξικά. Η τοξική ουσία του φυτού έχει αναγνωριστεί ως η ρικίνη. Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες του 2007, είναι το πιο τοξικό φυτό στο κόσμο. Από τους καρπούς εξάγεται και το καστορέλαιο, το οποία έχει ένα ευρύ φάσμα χρήσεων, κυρίως στη σαπωνοποιία και την φαρμακευτική. Κύρια παραγωγός χώρα του καστορέλαιου είναι η Ινδία.
Πυρανόμετρο

Το πυρανόμετρο αποτελεί αξιόπιστο όργανο, σχεδιασμένο για να χρησιμοποιείται για μετρήσεις της ηλιακής ακτινοβολίας. H ετυμολογία της λέξης πυρανόμετρο προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις πυρ (φωτιά), άνω (ψηλά) και μέτρο. Συγκεκριμένα το πυρανόμετρο χρησιμοποιείται για την μέτρηση της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει σε μια οριζόντια επιφάνεια. Επίσης, χρησιμοποιείται και για τη μέτρηση της ανακλώμενης μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας (albedo) όταν τοποθετείται απέναντι στη θάλασσα.

Λειτουργία

Ο αισθητήρας του πυρανόμετρου είναι μια επίπεδη θερμοστήλη που είναι καλυμμένη από ειδικό μαύρο επίχρισμα με απορροφητική ικανότητα ανεξάρτητη του μήκους κύματος. Η απόκριση του οργάνου είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η πλευρά του αισθητήρα που είναι επιχρισμένη καλύπτεται από δύο ομόκεντρες διαφανείς ημισφαιρικές επιφάνειες, οι οποίες θα πρέπει να καθορίζονται συχνά.

Τοποθέτηση

Πρέπει να τοποθετείται οριζόντια χωρίς ταλαντώσεις, να αποφεύγονται οι σκιάσεις από άλλα αντικείμενα και να μη γίνονται παρεμβολές ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Τοποθετείται κοντά σε ηλιακούς συλλέκτες με την επιφάνεια του αισθητήρα στο επίπεδο του πίνακα.

Εφαρμογές

Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται σε επιστήμες όπως η μετεωρολογία, η κλιματολογία και η φυσική. Επιπρόσθετα το πυρανόμετρο είναι πολύ χρήσιμο όσον αφορά μελέτες που είναι σχετικές με την ηλιακή ενέργεια. Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται συνήθως σε μετεωρολογικούς σταθμούς.
Μυκόρριζα

Εξειδίκευση

Στις αναπτυγμένες, γεωργικά, χώρες κυκλοφορούν εξειδικευμένοι μύκητες για τη δημιουργία μυκόρριζας σε διαφορετικού τύπου καλλιέργειες.
Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας

Ιστορικό

Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας ιδρύθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011, από απόστρατους αξιωματικούς.
Το Μάρτιο του 2012 πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας. Πρόεδρος του κόμματος εκλέχτηκε ο Νίκος Αλικάκος, ενώ εξελέγησαν και τα 50 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012. Συγκέντρωσε 0,61%, μένοντας εκτός Βουλής. Στις επαναληπτικές εκλογές του ίδιου έτους δε συμμετείχε.
Τον Οκτώβριο του 2013, σημειώθηκαν εσωκομματικές διαφωνίες για τον προσανατολισμό του κόμματος, με αποτέλεσμα την αποχώρηση αρκετών στελεχών, μεταξύ αυτών και του Προέδρου του κόμματος, Γιώργου Γερούλη, οι οποίοι ίδρυσαν τη Δημοκρατική Παρέμβαση. Προσωρινός Πρόεδρος του κόμματος αναδείχθηκε ο Ανάργυρος Σαρήπαπας, ενώ λίγους μήνες αργότερα, πραγματοποιήθηκε το 2ο Συνέδριο του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας, το οποίο εξέλεξε νέο Πρόεδρο, το Χρήστο Χρηστίδη.
Ο Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας συμμετείχε αυτόνομα στις ευρωεκλογές του 2014, όπου συγκέντρωσε το 0,30% της λαϊκής ψήφου και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή.
Στις αρχές του 2015, αρκετά στελέχη του κόμματος, μεταξύ αυτών και ο Πρόεδρος Χρήστος Χρηστίδης, προσχώρησαν στο νεοσύστατο Ριζοσπαστικό Εθνικό Συναγερμό του Βασίλη Καπερνάρου και του Τάκη Μπαλτάκου. Μετά από αυτή την εξέλιξη, Πρόεδρος του κόμματος εκλέχτηκε ο Νίκος Αλικάκος.
Το 2018 ανακοινώθηκε η συνεργασία με την Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση, του ευρωβουλευτή Ελευθέριου Συναδινού, ωστόσο, η Κεντρική Επιτροπή δεν ενέκρινε τη συνεργασία. Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση πολλών στελεχών, κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, μεταξύ αυτών και του Γενικού Γραμματέα του κόμματος, τα οποία εντάχθηκαν στην ΠΑΤ.ΡΙ.Ε..

Έμβλημα

Το  έμβλημα του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας είναι σύνθεση αποτελούμενη από τρεις πλάγιες παράλληλες γραμμές, χρώματος γαιώδους, βαθέως κυανού και γαλάζιου αντίστοιχα. Τα χρώματα αυτά συμβολίζουν τη γη, τη θάλασσα και τον αέρα, δηλαδή την κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα εθνική κυριαρχία.
Δελή

Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ντελή ή δελή (τουρκ. deli) και αργότερα ντελίλ (τουρκ. delil, δηλ. «οδηγοί») ονομαζόταν στρατιωτικό σώμα ιππέων που οργανώθηκε αρχικά στο χώρο των Βαλκανίων, περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η ονομασία του προερχόταν από την τουρκική λέξη deli που υποδηλώνει τον παράφρονα ή τον παράτολμο, εκείνον που προβαίνει σε ανήκουστη ανδρεία αψηφώντας το θάνατο σε μάχες ή συμπλοκές. Οι δελήδες ήταν αρχικά ακόλουθοι του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης. Έφεραν πανοπλία, λόγχη, ρόπαλο και στολή φτιαγμένη από δέρματα άγριων ζώων. 
Η λέξη αυτή υφίσταται σε ελληνικά επίθετα είτε ως αυτούσια (Δελής, Δελλής, Ντελής) και ως πρώτο συνθετικό σε σύνθετα επώνυμα, όπως π.χ. Δεληαργύρης, Δεληβοριάς, Δεληγεώργης, Δεληγιάννης κ.λπ. Επίσης υφίσταται και ως προσδιορισμός του παράφρονα π.χ. "μας κάνει τον ντελή" (= τον άγριο).
Επί τουρκοκρατίας ως τοπωνύμιο δήλωνε περισσότερο ασφαλές πέρασμα για ιππικό. Πολλά χωριά έφεραν αυτό ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους.
Ζιροντέν Μπορντό

Ιστορία

Η Ζιροντέν Μπορντό ιδρύθηκε είτε την 1η Οκτωβρίου 1881 είτε την 1η Φεβρουαρίου 1882 ως αθλητικός όμιλος για όλα τα σπορ. Ποδοσφαιρικό τμήμα απέκτησε μόλις το 1910, έπειτα από επίμονες προσπάθειες του Raymond Brard αλλά διαλύθηκε γρήγορα. Το 1919 ξαναϊδρύθηκε απορροφώντας τις τοπικές ομάδες: l'Argus Sport and Bordeaux FC. Το 1937 μετατράπηκε σε επαγγελματικό σωματείο, καλύπτοντας το κενό που δημιουργήθηκε έπειτα από τη διάλυση δυο παλιότερων επαγγελματικών ομάδων που υπήρχαν στην πόλη.
Ως τότε δεν είχε πετύχει κάποια σημαντική διάκριση. Το 1941 κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, αν και δεν αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία, στην οποία ανέβηκε για πρώτη φορά το 1945. Υποβιβάστηκε αλλά το 1950 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, μόλις ένα χρόνο μετά την νέα άνοδό της από τη 2η κατηγορία. Το 1964 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων. Ως τη δεκαετία του ’80 δεν κατέκτησε κάποιο σημαντικό τίτλο αλλά από το 1984 ως το 1989 αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλήτρια και δυο φορές κυπελλούχος Γαλλίας. Μάλιστα, το 1987 κατέκτησε το νταμπλ. Την εποχή εκείνη είχε και την πρώτη σημαντική ευρωπαϊκή της διάκριση φθάνοντας ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1984.
Αφού μεσολάβησε μια περίοδος κάμψης και υποβιβασμού στην 2η κατηγορία, επανήλθε στις επιτυχίες, τόσο στη Γαλλία, όσο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1996, στον οποίο έχασε από τη Μπάγερν Μονάχου. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εκείνης της σεζόν συμμετείχε ως κάτοχος του Κυπέλλου Ιντερτότο. Φτάνοντας ως τον τελικό, πέτυχε κάτι που δεν επανέλαβε ως τώρα καμιά άλλη ομάδα του Ιντερτότο.

Έδρα

Ο σύλλογος αγωνίζεται στο Stade Chaban Delmas, χωρητικότητας 34.000 θεατών, το οποίο φέρει το όνομα ενός παλιού δημάρχου της πόλης του Μπορντό. Παλιότερα ονομαζόταν Parc Lescure.

Εμφάνιση

Τα χρώματα του συλλόγου είναι το σκούρο μπλε (bleus marine) και το λευκό. Οι φανέλες του είναι μπλε με ένα χαρακτηριστικό λευκό V στο στήθος.
Ιωάννης Ζ΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ & Σβερίν και της Άννας-Σοφίας του Χόεντσολερν, κόρης του Αλβέρτου δούκα της Πρωσίας.
Το 1592 απεβίωσε στο Στάργκαρτ σε ηλικία 34 ετών.
Ρίτσαρντ Κρόσμπι

Μνημείο προς τιμήν του Ρίτσαρντ Κρόσμπι

Ο Καλλιτέχνης: Το άγαλμα, το οποίο σχεδιάστηκε από τον γνωστό Ιρλανδό καλλιτέχνη Ρόρυ Μπρέσλιν, ώστε να αναπαριστά την νεανική περιέργεια του και πολλά μπρούτζινα αντικείμενα που αναπαριστούν αεροπορική θεματική. Το γλυπτό, το οποίο διακοσμείται από διάφορες εικόνες, δίνει ένα αίσθημα καλλιτεχνίας, υπερβολής και διακόσμησης αντάξιο της εποχής που πραγματοποιήθηκε η πτήση. Έχει σχεδιαστεί ώστε να λειτουργεί για τη μνημόνευση του Ρίτσαρντ Κρόσμπι και της τρομερής περιέργειας και αποφασιστικότητάς του ενώ ταυτόχρονα είναι έργο τέχνης.
Παρασκήνιο: Στις 19 Ιανουαρίου 1785, ώρα 2:40μμ, ο Κρόσμπι απογειώθηκε, από τον εκθεσιακό χώρο στους κήπους Ράνελα με τα Grand Air Balloon και Flying Barge με το οποίο σκόπευε να διασχίσει την Ιρλανδική θάλασσα.
Προς το τέλος του 1784, ο Κρόσμπι εξέθεσε το «Αεροναυτικό Άρμα» του σε έκθεση στους Κήπους Ράνελα στο Δουβλίνο. Κατασκευασμένο από ξύλο που ήταν καλυμμένο με ύφασμα, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από τον ίδιο, το Άρμα αναπαριστούσε ένα πλοίο, με πηδάλιο διεύθυνσης και κουπιά, με τα οποία σκόπευε να αποκτήσει τη δυνατότητα πλοήγησης στον αέρα, μειώνοντας την εξάρτηση από την διεύθυνση του αέρα. Η πρώτη πτήση του έλαβε χώρα στις 19 Ιανουαρίου 1785 στο Ράνελα, και την παρακολούθησαν πάνω από 35.000 άνθρωποι. Το αερόστατο και το άρμα ήταν βαμένα με υπέροχο τρόπο με τα όπλα της Ιρλανδίας υποστηριζόμενα από την Αθηνά και τον Ερμή, και με εμβληματικές φιγούρες του ανέμου. Η αεροπορική φορεσιά του Κρόσμπι «αποτελούνταν από χιτώνα λαδωμένου μεταξιού, χωρισμένο από λευκή γούνα, το γιλέκο του και βράκες όλα μαζί σε λευκό σατέν με σχήμα κιλτ, και μπότες μαρόκο, καθώς και καπέλο μοντέρο από δέρμα λεοπάρδαλης».
Ο Κρόσμπι σκόπευε να διασχίσει την θάλασσα της Ιρλανδίας, αλλά λόγω του σκοταδιού που έπεφτε από νωρίς τα απογεύματα του χειμώνα, αποφάσισε να προσγειωθεί στο Κλοντάρφ. Προσπάθησε να διασχίσει το στενό της Ιρλανδίας στις 19 Ιουλίου 1785, (αψηφώντας την απαγόρευση σε πτήσεις αεροστάτων που είχε θέσει σε ισχύ ο Λόρδος Δήμαρχος του Δουβλίνου μιας και οι κάτοικοι της πόλης περνούσαν πολύ χρόνο παρατηρώντας τον ουρανό αντί να εργάζονται), αλλά προσγειώθηκε περίπου στα μισά της διαδρομής λόγω έντονης καταιγίδας, και διασώθηκε από τον Κυβερνήτη Γουόλμιτ της φορτηγίδας Dun Laoghaire, η οποία ακολουθούσε την πορεία του.
Αποκάλυψη: Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008, στη 1μμ στους Κήπους Ράνελα, σε συνεργασία με τη Σύμβουλο του Φεστιβάλ Τεχνών Ράνελα, Μαίρη Φρίχιλ (που αντιπροσώπευε τον Λόρδο Δήμαρχο) αποκάλυψε ένα γλυπτό προς τιμήν του Ρίτσαρντ Κρόσμπι, του «πρώτου ιπτάμενου Ιρλανδού». Το άγαλμα αποκαλύφθηκε από τη Σύμβουλο Μαίρη Φρίχιλ με τη βοήθεια του Φρανκ Μακνάλλυ της εφημερίδας Irish Times και της Ρόουζ Ντόχερτυ (μητέρας του παγκοσμίου σταρ του σνούκερ, Κεν Ντόχερτυ).
Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δουβλίνου και το Τμήμα Περιβάλλοντος, Κληρονομιάς και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, χρηματοδότησαν την κατασκευή του αγάλματος.
Jubileum Volume II

Τραγούδια του δίσκου

1. The Return of the Darkness and Evil (Quorthon) - 4:59
από το "Scandinavian Metal Attack"
2. Burnin' Leather (Quorthon) - 3:54
πρώην ακυκλοφόρητο
3. One Rode to Asa Bay (Quorthon) - 9:20
από το "Hammerheart"
4. The Golden Walls of Heaven (Quorthon) - 5:23
από το "Blood Fire Death"
5. Call from the Grave (Quorthon) - 4:58
από το "Under the Sign of the Black Mark"
6. Die in Fire (Quorthon) - 3:36
πρώην ακυκλοφόρητο
7. Shores in Flames (Quorthon) - 10:44
από το "Hammerheart"
8. Possessed (Quorthon) - 2:40
από το "The Return"
9. Raise the Dead (Quorthon) - 3:40
από το "Bathory"
10. Total Destruction (Quorthon) - 3:50
από το "The Return"
11. Bond of Blood (Quorthon) - 7:37
από το "Twilight of the Gods"
12. Twilight of the Gods (Quorthon) - 13:40
από το "Twilight of the Gods"
Ρουζάκι Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας, σε υψόμετρο 81 μέτρα και απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από την Κυπαρισσία και από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.

Ιστορία

Το Ρουζάκιον είναι οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940 και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κυπαρισσίας, ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κτίρια

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στην Κυπαρισσία.
Πουαντιγισμός

Ο πουαντιγισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα που ξεκίνησε στη Γαλλία το 19ο αιώνα. Εισηγητής του υπήρξε ο Γάλλος μετα-ιμπρεσσιονιστής ζωγράφος, Ζωρζ Σερά (Georges Seurat, 1859-91). Στηρίζεται στη θεωρία του Σεβραίν που βασίζεται στην ψευδαίσθηση του ματιού όταν επηρεάζεται από τα γειτονικά χρώματα. Σύμφωνα με τον πουαντιγισμό όλα τα πράγματα στη φύση πρέπει να διατηρούν την καθαρότητά τους και να μην επεμβαίνουμε με την όρασή μας. Το φως και το χρώμα, που χρησιμοποιούνται και αποτελούν το μέσο, πρέπει να είναι καθαρά ώστε να επιτυγχάνεται ο στόχος, δηλαδή ένα αποτέλεσμα που διαθέτει σταθερό φως.

Ετυμολογία

Η λέξη πουαντιγισμός (στα γαλλικά pointillisme) προέρχεται από τη γαλλική «point» που σημαίνει τελεία.

Τεχνοτροπία

Τα χρώματα δεν αναμειγνύονται στην παλέτα αλλά τοποθετούνται μεμονωμένα, κουκίδα κουκίδα, και απευθείας πάνω στον καμβά. Το αποτέλεσμα είναι να συγχωνεύονται οι λεπτομέρειες των χρωμάτων ως σύνολο με τη βοήθεια του εγκεφάλου και όχι της όρασης, όταν κοιτά κανείς τον πίνακα από απόσταση. Βασίζεται στην τεχνοτροπία κατά την οποία απορρίπτεται η χρήση γραμμών και γεννάται ένα αποτέλεσμα από κουκίδες βασικών χρωμάτων (π.χ. κόκκινο και άσπρο).

Ο πουαντιγισμός σε αντιδιαστολή με τον ντιβιζιονισμό

Ο πουαντιγισμός αφορά την τεχνική που τοποθετούνται οι τελείες πάνω στον καμβά ενώ ο ντιβιζιονισμός, αναφέρεται στον τρόπο που διαχωρίζεται το χρώμα από τα διάφορα οπτικά εφέ. Η διαφορά τους έγκειται πως οι ντιβιζιονιστές χρησιμοποιούν μεγαλύτερες πινελιές, κάτι σαν μικρό κόμμα, παρά μικρές τελείες. Οι οπαδοί του ντιβιζιονισμού επιθυμούν να μεταφέρουν το φως με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια π.χ. φως ηλιοβασιλέματος, αντανακλάσεις φωτός, ακτινοβολία. Όσον αφορά τη θεματολογία οι ντιβιζιονιστές προτιμούν κοινωνικά θέματα ενώ οι πουαντιγιστές εικόνες από την αστική ή κοσμική ζωή.