Παραμχάνσα Γιογκανάντα

Νεότητα

Ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα γεννήθηκε στη βόρεια Ινδία, στο Γκορακπούρ (Gorakhpur), σε ευσεβή οικογένεια. Το όνομά του, Μουκούντα Λαλ Γκος, άλλαξε όταν έγινε μοναχός, όπως συνήθως γίνεται, και ο γκουρού του, Σουάμι Σρι Γιουκτέσβαρ, τον άφησε να επιλέξει ο ίδιος το νέο του όνομα. Επέλεξε το "Γιογκανάντα", που σημαίνει "μακαριότητα" (ανάντα), μέσω "γιόγκα". Μπήκε στο αρχαίο Μοναστικό Τάγμα της Ινδίας, στον κλάδο "Γκιρί", όπως αυτό συστηματοποιήθηκε χιλιάδες χρόνια πριν από τον διάσημο Σάνκαρα. Σύμφωνα με τον νεότερο αδελφό του, τον Σανάντα Λαλ Γκος, από πολύ μικρή ηλικία η επίγνωση και η εμπειρία της πνευματικότητας του Μουκούντα ήταν ασυνήθιστη. Από τη νιότη του έψαχνε πολλούς σοφούς και αγίους Ινδούς, ελπίζοντας να βρει ένα φωτισμένο δάσκαλο για να τον καθοδηγήσει στην πνευματική του αναζήτηση. Συνάντησε τον γκουρού του, τον Σουάμι Σρι Γιουκτέσβαρ, το 1910 σε ηλικία 17 ετών. Αργότερα ο γκουρού του τον ενημέρωσε ότι τον είχε στείλει σε αυτόν ο Μαχαβατάρ Μπάμπατζι, για μια ειδική αποστολή, να διαδώσει την Κρίγια Γιόγκα στη Δύση.

Θάνατος

Ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα πέθανε (σύμφωνα με τους μαθητές του εισήλθε στο μαχασαμάντι, που σημαίνει τελική, συνειδητή έξοδο από το σώμα του) στις 7 Μαρτίου του 1952. Τις ημέρες που προηγήθηκαν του θανάτου του, άφηνε σαφείς υπαινιγμούς ότι είχε έρθει η ώρα να αφήσει αυτόν τον κόσμο. Παλιότερα είχε πει: "Θα αφήσω αυτόν τον κόσμο όρθιος, μιλώντας για την Ινδία". Η προφητεία επαληθεύθηκε. Σύμφωνα με την αυτόπτη μάρτυρα Ντάγια Μάτα, μια από τις αρχικές και πιο στενές μαθήτριές του, κατά την ολοκλήρωση μιας ομιλίας του προς τιμή του Πρεσβευτή της Ινδίας Binay Ranjan Sen, μίλησε για την Ινδία και την Αμερική, τη συνεισφορά τους στην παγκόσμια ειρήνη και πρόοδο και τη μελλοντική συνεργασία τους, εκφράζοντας την ελπίδα του για έναν "Ενωμένο Κόσμο". Τελείωσε την ομιλία του διαβάζοντας από το ποίημά του "Η Ινδία μου", ολοκληρώνοντας με τη φράση "Εκεί όπου ο Γάγγης, τα δάση, οι σπηλιές των Ιμαλαΐων και οι άνθρωποι ονειρεύονται τον Θεό - είμαι καθαγιασμένος, το σώμα μου άγγιξε αυτή τη γη". Καθώς έλεγε αυτά τα λόγια, ανασήκωσε τα μάτια του στο κέντρο Κουτάστα (στο άτζνα τσάκρα, ανάμεσα στα δύο φρύδια, στο πνευματικό μάτι) και το σώμα του έπεσε στο δάπεδο. H Ινδία τον ανακήρυξε "έναν από τους μεγάλους αγίους της", όπως αναφέρεται στην αγγλική Wikipedia, "commemorative stamp 1977".

Ισχυρισμοί περί μη αποσύνθεσης

Όπως καταγράφθηκε στο Time Magazine στις 4 Αυγούστου 1952, ο Χάρι Τ. Ρόου διευθυντής στο νεκροτομείο του Λος Άντζελες στο Γκέντέιλ της Καλιφόρνια έστειλε στο Self-Realization Fellowship ένα επικυρωμένο από συμβολαιογράφο γράμμα, από το οποίο πάρθηκαν τα ακόλουθα αποσπάσματα:.
«Η απουσία οποιωνδήποτε ενδείξεων οπτικής σήψης στο νεκρό σώμα του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα είναι η πιο εξαιρετικά ασυνήθιστη περίπτωση που έχουμε δει. […] Καμία υλική αποσύνθεση δεν ήταν ορατή στο σώμα του ακόμα και είκοσι μέρες μετά τον θάνατο. […] Καμία ένδειξη μούχλας δεν υπήρχε στο δέρμα του και καμία ορατή αφυδάτωση δεν υπήρξε στους σωματικούς ιστούς. Αυτή η κατάσταση της τέλειας συντήρησης του σώματος είναι, καθ’ όσον γνωρίζουμε από τα ιατρικά χρονικά, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά. […] Την ώρα που παρέλαβε το σώμα του Γιογκανάντα, το προσωπικό του Νεκροτομείου περίμενε να παρατηρήσει, μέσα από το γυάλινο κάλυμμα του φερέτρου, τις συνήθεις ενδείξεις της σταδιακής σωματικής σήψης. Η κατάπληξή μας αυξανόταν καθώς περνούσαν οι μέρες χωρίς να επιφέρουν οποιαδήποτε ορατή αλλαγή στο σώμα καθώς το παρατηρούσαμε. Το σώμα του Γιογκανάντα ήταν προφανώς σε μια απίστευτη κατάσταση μη μεταβλητότητας. […] »Καμία οσμή σήψης δεν αναδύθηκε από το σώμα του οποιαδήποτε στιγμή. […] Η εμφάνιση του Γιογκανάντα στις 27 Μαρτίου, ακριβώς πριν το μπρούτζινο κάλυμμα του φερέτρου τεθεί στη θέση του, ήταν η ίδια όπως στις 7 Μαρτίου. Στις 27 Μαρτίου φαινόταν τόσο φρέσκος και ανέγγιχτος από τη σήψη όσο φαινόταν την ημέρα του θανάτου του. Στις 27 Μαρτίου δεν υπήρχε καμία ένδειξη ώστε να πούμε ότι το σώμα του είχε υποστεί οποιαδήποτε ορατή αποσύνθεση. Γι’ αυτούς τους λόγους δηλώνουμε ξανά ότι η περίπτωση του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα είναι μοναδική στην εμπειρία μας».
O Ρόμπερτ Τοντ Κάρολ στο βιβλίο του The Skeptic's Dictionary (Το Λεξικό του Σκεπτικιστή) έγραψε ότι ο διευθυντής του Φόρεστ Λόουν έδωσε μεν ακριβή αναφορά, αλλά η επίκληση της έλλειψης σημείων αποσύνθεσης ως εξαιρετικό φαινόμενο είναι παραπλανητική. Ένα τυπικά βαλσαμωμένο σώμα δεν θα δείξει σημεία αποσύνθεσης για 1-5 μήνες, χωρίς τη χρήση κατάψυξης ή σχετικής κρέμας.