google/wiki40b huggingface dataset:
Ρενώ Α΄ του Νεβέρ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λαντρύ/Λάντεριχ Δ΄ κυρίου του Μονσώ (π.972-1026) και της Ματθίλδης του Μακόν (π.983-1005), κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Όθωνα-Γουλιέλμου των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας.
Η μητέρα του έφερε ως προίκα το Νεβέρ στον Οίκο του πατέρα του, των κυρίων του Μονσώ (Monceaux). Ο Ρενώ Α΄ απεβίωσε στη μάχη του Σενιελαί εναντίον του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας
1656 Σουόμι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σουόμι εκτιμάται σε 7,86 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,156 ± 0,032. Ο Σουόμι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες και 35 λεπτά, μία γρήγορη περιστροφή για αστεροειδή.
Στάρα μάσλινα

Παρουσίαση

Το μέγεθος του κορμού είναι της τάξεως των 10 m³.
Το δέντρο αποτελεί αντικείμενο προστασίας βάση νόμου από το 1963.

Θρύλος

Ένας θρύλος αναφέρει πως κατά την διάρκεια οικογενειακών διαφορών, μία συνέλευση κάτω από το δέντρο επέτρεπε την επίλυσή τους.
Αντώνης Αρώνης

Καριέρα

Ο Αντώνης Αρώνης έκανε μεγάλη καριέρα σαν υδατοσφαιριστής με τη φανέλα του Εθνικού αλλά και του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το εγχώριο νταμπλ του 1992, το οποίο ήταν και το πρώτο στην ιστορία του ερυθρόλευκου συλλόγου. Προπονητής της τότε πρωταθλήτριας ομάδας του Πειραιά ήταν ο Νίκος Λουκάτος.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αντώνης Αρώνης ήταν μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Ελλάδος πόλο και μάλιστα αγωνίστηκε με το εθνόσημο σε τρεις συνεχόμενος Ολυμπιακόυς αγώνες και συγκεκριμένα του 1980, του 1984 και του 1988. Μάλιστα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες (1984) ήταν και ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής.

Προεδρία ΣΕΦ

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2012, η γενική Γραμματεία Αθλητισμού ανακοίνωσε πως ο Αντώνης Αρώνης θα είναι ο νέος πρόεδρος του Σταδίο Ειρήνης και Φιλίας.
1Q84

Πλοκή

Είναι ένα περίπλοκο παζλ του οποίου τα κομμάτια φαίνονται να αλλάζουν σχήμα όταν προσπαθείς να τα τοποθετήσεις στη θέση τους ή ένα παζλ το οποίο όταν ολοκληρωθεί καταλήγει σε μία εικόνα τέλειου κενού.
Η πλοκή, η οποία διαρθρώνεται μέσα από την παράλληλη αφήγηση τριών χαρακτήρων, κάτω από μία περιπετειώδη συναρπαστική φαντασμαγορική επιφάνεια λέξεων, εικόνων και αισθήσεων, είναι απλή: μία ιστορία αγάπης, η οποία διαδραματίζεται το 1984. Η Αομάμε και ο Τένγκο θα διασχίσουν τον τόπο και το χρόνο, θα βαδίσουν ανάποδα σε ημερολόγια και χάρτες, θα περιπλανηθούν και θα ρισκάρουν τα πάντα μέσα στο άκρως ποιητικό και επικίνδυνο σύμπαν του Μουρακάμι για να βρουν ο ένας τον άλλον.

Κριτική

H εφημερίδα The Guardian αποκάλεσε το 1Q84 ένα παγκόσμιο γεγονός από μόνο του και μία υπεράσπιση της ίδιας της έννοιας του μυθιστορήματος, ενώ η εφημερίδα The Japan Times έγραψε ότι ίσως αποτελέσει ένα απαραίτητο ανάγνωσμα για όσους θέλουν να καταλάβουν τη σύγχρονη ιαπωνική κουλτούρα.
Παράλληλα δεν έλειψαν και οι πολύ αρνητικές κριτικές, οι οποίες θεώρησαν το 1Q84 σαφώς υποδεέστερο εν σχέσει με άλλα έργα του Μουρακάμι.
Κρήνη Ριμόντι

Παρουσίαση

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η κρήνη αυτή ανεγέρθηκε το 1629 από τους Ενετούς. Πήρε την ονομασία της από τον Αλβίζε Ριμόντι, τότε διοικητή της πόλης. Ο θυρεός της οικογένειας Ριμόντι είναι ακόμη ορατός επάνω στο μνημείο.
Η κρήνη περιλαμβάνει τέσσερις κίονες Κορινθιακού Ρυθμού, οι οποίοι χωρίζουν τρεις κεφαλές λεόντων, από το στόμιο των οποίων και ρέει το νερό της κρήνης. Αρχικά, η κρήνη προστατευόταν από έναν θόλο, του οποίου, ωστόσο, δεν απομένουν, σήμερα, παρά μονάχα μερικά υπολείμματα.
Νίκο Ρόσμπεργκ

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου του 1985 στο Βισμπάντεν της Γερμανίας. Είναι γιος του Παγκόσμιου Πρωταθλητή του 1982 Κέκε Ρόσμπεργκ και της Γερμανίδας συζύγου του Σίνα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των εφηβικών του χρόνων στο Μονακό μαζί με την οικογένειά του και έως σήμερα ζει εκεί. Μιλάει πολύ καλά Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά και Γαλλικά αλλά πολύ λίγο Φινλανδικά, παρ' όλο που μαθαίνει τη γλώσσα. Κατά τα πρώτα χρόνια της καριέρας του στο μηχανοκίνητο αθλητισμό, αγωνιζόταν άλλοτε υπό Γεμανική και άλλοτε υπό τη Φινλανδική σημαία. Στη Φόρμουλα 1 όπως και σε όλα τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα που διοργανώνει η FIA, η εθνικότητα του κάθε οδηγού πιστοποιείται απ' το διαβατήριό του, εκεί αγωνίζεται κάτω από τη Γερμανική σημαία μόνο.

Κατάκτηση του 1ου Παγκόσμιου πρωταθλήματος στη Φόρμουλα 1

Στον τελευταίο αγώνα του 2016 ο οποίος έλαβε χώρα στο Άμπου Ντάμπι στις 27 Νοεμβρίου 2016, ο 2 οδηγοί της Mercedes εκκίνησαν απ' τις 2 πρώτες θέσεις και τερμάτισαν στις ίδιες. Όμως για το Βρετανό οδηγό Λιούις Χάμιλτον, το γεγονός πως κέρδισε τον αγώνα δεν αρκούσε για
να τον στέψει για 3η συνεχή χρονιά Παγκόσμιο πρωταθλητή. Για να συμβεί αυτό έπρεπε κι ο Ρόσμπεργκ να τερματίσει σε θέση εκτός βάθρου. Εφόσον λοιπόν αυτό δε συνέβη, ο Ρόσμπεργκ πανηγύρισε το 1ο του Παγκόσμιο πρωτάθλημα, κάτι το οποίο είχε πετύχει κι ο πατέρας του ο Φινλανδός Κέκε Ρόσμπεργκ το 1982. Έτσι ο Ρόσμπεργκ έγινε ο 2ος οδηγός που κέρδισε πρωτάθλημα έχοντας κάνει το ίδιο κι ο πατέρας του αρκετά χρόνια νωρίτερα. Μέχρι τώρα ο μοναδικός ήταν ο Βρετανός Ντέιμον Χιλ.
Ράσκα Γκόρα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό βρίσκεται επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Νέρετβα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Αναιμία

Συμπτώματα

Η αναιμία αναγνωρίζεται ως ωχρότητα του δέρματος και των επιπεφυκότων του ματιού, ωχρότητα, όμως, δε σημαίνει υποχρεωτικά και ύπαρξη αναιμίας. Στα συμπτώματα του ασθενούς με αναιμία συμπεριλαμβάνονται επίσης ταχυκαρδία, αίσθημα κόπωσης, δύσπνοια στην κόπωση, φύσημα, ζάλη, εμβοές στα αυτιά, κεφαλαλγία. Τα συμπτώματα, ωστόσο, του αναιμικού αρρώστου εξαρτώνται όχι μόνο από τη βαρύτητα της κατάστασης αλλά και από την ταχύτητα εγκατάστασης της αναιμίας και το υποκείμενο νόσημα.

Ταξινόμηση

Τα αίτια της αναιμίας μπορούν να ταξινομηθούν με βάση το παθοφυσιολογικό αίτιο σε τρεις βασικές κατηγορίες: ελαττωμένη παραγωγή ερυθροκυττάρων, αυξημένη καταστροφή ερυθροκυττάρων (αιμόλυση) και μεθαιμορραγική αναιμία. Παρακάτω αναφέρονται τα κύρια αίτια κάθε κατηγορίας:

Αναιμία οφειλόμενη κυρίως σε μείωση της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων

α) Έλλειψη ερυθροποιητικού παράγοντα
στη σύνθεση της αίμης (σιδηροπενική αναιμία)
στη σύνθεση του DNA (μεγαλοβλαστική αναιμία)
β) Σε άγνωστους μηχανισμούς (αναιμία χρόνιων παθήσεων)
γ) Μυελοφθισική αναιμία (λευχαιμία, λεμφώματα)
δ) Απλαστική αναιμία (διαταραχή στο πρόδρομο κύτταρο των ερυθροκυττάρων)

Αιμολυτική αναιμία

Είναι οφειλόμενη σε αυξημένη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων
α) Αιμολυτική αναιμία από αίτια ενδοερυθροκυτταρικά (μεσογειακή αναιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία)
β) Αιμολυτική αναιμία από αίτια εξωερυθροκυτταρικά (αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία)

Μεθαιμορραγική αναιμία

Είναι οφειλόμενη σε απώλεια αίματος που οφείλεται σε:
α) Αιμορραγία από το πεπτικό σύστημα λόγω γαστρορραγίας ή εντερορραγίας
β) Αιμορραγία από το αναπνευστικό σύστημα λόγω αιμόπτυσης
γ) Αιμορραγία από το ουροποιητικό σύστημα λόγω αιματουρίας
δ) Κακώσεις
Ντέιβιντ Λόιντ Τζόνστον

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1941 στο Οντάριο. Το 1963 έλαβε το πτυχίο της πτυχίο Bachelor of Arts στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δύο χρόνια αργότερα, έλαβε πτυχίο Νομικής (LL.B) από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, και το 1966 έκανε σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κουΐνς στον Καναδά. Ειδικεύτηκε σε θέματα εταιρικού δικαίου και της κυκλοφορίας και τη ρύθμιση της ασφάλειας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Χάρβαρντ έπαιξε χόκεϊ και βρέθηκε στο «Hall of Fame» των σπορ του πανεπιστημίου.
Μετά την αποφοίτησή του, εντάχθηκε στο ακαδημαϊκό. Το 1966 στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο διορίστηκε καθηγητής δικαίου καθώς επίσης έλαβε την αντίστοιχη θέση στο Πανεπιστήμιο Κουΐνς το 1968,. Κατά τα έτη 1974-1979 διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Δυτικού Οντάριο. Από το 1979 έως το 1994 διετέλεσε Διευθυντής και Αντιπρόεδρος του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ. Μετά την παραίτηση από τη θέση του τον Ιούλιο του 1994 παρέμεινε καθηγητής δικαίου στο πανεπιστήμιο. Τον Ιούνιο του 1999 διορίστηκε διευθυντής του Πανεπιστημίου του Ουότερλου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2010. Μια μέρα αργότερα ανέλαβε γενικός κυβερνήτης του Καναδά.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος και έχει πέντε κόρες.
Inferno: Last in Live

Τραγούδια

CD 1

1. Intro - 1:36

2. Jesus, Mary & the Holy Ghost (Dio, Grijalva, Appice) - 3:27

3. Straight Through the Heart (Dio, Bain) - 5:48

4. Don't Talk to Strangers (Dio) - 6:03

5. Holy Diver (Dio) - 4:59

6. Drum Solo (Appice) - 4:02

7. Heaven and Hell (Dio, Iommi, Butler, Ward) - 7:29

8. Double Monday (Dio, Grijalva, Appice) - 3:18

9. Stand Up and Shout (Dio, Bain) - 4:08

10. Hunter of the Heart (Dio, Grijalva, Appice) - 5:15
CD 2

11. Mistreated / Catch the Rainbow (Blackmore, Coverdale, Dio) - 10:11

12. Guitar Solo (Grijalva) - 3:39

13. The Last in Line (Dio, Campbell, Bain) - 6:54

14. Rainbow in the Dark (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 4:56

15. The Mob Rules (Dio, Butler, Iommi) - 3:37

16. Man on the Silver Mountain (Dio, Blackmore) - 2:11

17. Long Live Rock and Roll (Dio, Blackmore) - 4:14

18. We Rock (Dio) - 5:40
Μπαινίτης

Ο μπαινίτης είναι μικρογραφική δομή του χάλυβα που προκύπτει όταν ο χάλυβας θερμανθεί σε θερμοκρασία ανώτερη από την θερμοκρασία ωστενιτοποίησης και κατόπιν ψυχθεί σε τελική θερμοκράσια κατώτερη από την θερμοκρασία σχηματισμού περλίτη (δηλ. χαμηλοτέρη από περίπου 550°C) και υψηλότερη από την θερμοκρασία της έναρξης σχηματισμού μαρτενσίτη Mₛ (περίπου 250°C). 
Η δομή του μπαινίτη, που αποτελείται από φερρίτη και σεμεντίτη, ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1930 από τους αμερικανό μεταλλουργό Έντγκαρ Μπαιν και τον μαθητή του Ντάβενπορτ (E. S. Davenport).

Σχηματισμός και δομή του μπαινίτη

Κατά την απότομη ψύξη του χάλυβα, ο ωστενίτης μετασχηματίζεται μετατοπιστικά δίνοντας πλακίδια ή λωρίδες φερρίτη προσανατολισμένες προς μία κατεύθυνση, όπως συμβαίνει και κατά τον μαρτενσιτικό μετασχηματισμό. Ωστόσο, εξαιτίας της σχετικά υψηλής θερμοκρασίας του, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει κατά τον μαρτενσιτικό μετασχηματισμό, ο άνθρακας προλαβαίνει να διαφύγει από το πλέγμα του ωστενίτη και σχηματίζει σεμεντίτη (Fe₃C) . 
Για τελικές θερμοκρασίες 400–550°C, ο σεμεντίτης σχηματίζεται ανάμεσα στις προσανατολισμένες λωρίδες του φερρίτη, οπότε γίνεται λόγος για ανώτερο μπαινίτη. Για τελικές θερμοκρασίες 250–400°C, ο άνθρακας σχηματίζει  βελόνες σεμεντίτη μεγέθους της τάξης του 0,5 μm, μέσα στις προσανατολισμένες λωρίδες του φερρίτη, οπότε γίνεται λόγος για κατώτερο μπαινίτη.
Η θερμοκρασία έναρξης σχηματισμού του μπαινίτη (Bₛ) εξαρτάται από την παρουσία άλλων κραματικών στοιχείων και υπολογίζεται από την παρακάτω εμπειρική σχέση:

Μπαινιτικοί χάλυβες

Ο μπαινίτης παρουσιάζεται συχνά κατά την βαφή των χαλύβων. Ο ρυθμός ψύξης στο εσωτερικό των διαφόρων προϊόντων χάλυβα (πλάκα, φύλλο, ράβδος, κ.λπ.) είναι πιο χαμηλός από τον ρυθμό ψύξης στο εξωτερικό. Οπότε, αν το πάχος του χάλυβα είναι σχετικά μεγάλο, στο εξωτερικό των  βαμμένων αντικειμένων δημιουργείται μαρτενσίτης, αλλά στο εσωτερικό μπορεί να δημιουργηθεί μπαινίτης.
Η σκληρότητα του μπαινίτη είναι της τάξης των 400 HB (Brinell). Δηλαδή ο μπαινίτης είναι πολύ πιο σκληρός από τον φερρίτη, τον περλίτη και τον ωστενίτη, αλλά λιγότερο σκληρός από τον μαρτενσίτη και τον σεμεντίτη.
Ωστόσο, υπάρχουν και χάλυβες χαμηλού άνθρακα και με 0,5% κ.β. μολυβδαίνιο και ίχνη βορίου (~0,003% κ.β.) που σχηματίζουν πολύ εύκολα μπαινίτη για πολύ διαφορετικές τιμές ρυθμού ψύξης.  Οι χάλυβες αυτοί αποκαλούνται μπαινιτικοί. Οι μπαινιτικοί χάλυβες με 0,2% κ.β. C παρουσιάζουν υψηλή εφελκυστική αντοχή που κυμαίνεται από 600 έως 1200 MPa. Μάλιστα όσο πιο χαμηλή είναι η θερμοκρασία Bₛ, τόσο μεγαλύτερη είναι η αντοχή του μπαινιτικού χάλυβα. Όμως, η αύξηση της αντοχής συνοδεύεται από απώλεια ολκιμότητας. 
Οι μπαινιτικοί χάλυβες συνήθως δεν χρειάζονται περαιτέρω θερμική κατεργασία για βελτίωση των μηχανικών τους ιδιοτήτων. Επιπλέον, σε αντίθεση με τους μαρτενσιτικούς χάλυβες, είναι εύκολα συγκολλήσιμοι. Οι μπαινιτικοί χάλυβες βρίσκουν πολλές εφαρμογές στην αυτοκινητοβιομηχανία.  Οι σύγχρονοι νανομπαινιτικοί χάλυβες παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, μιας και η εφελκυστική αντοχή τους φτάνει τα 2500 MPa και είναι αρκετά όλκιμοι.
Πυρηνική σύντηξη

Ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας

Η ενέργεια που απελευθερώνεται, οφείλεται στο γεγονός ότι η ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο στα προϊόντα της σύντηξης, είναι μικρότερη από το άθροισμα των ενεργειών σύνδεσης που χαρακτηρίζει κάθε αντιδρών συστατικό της σύντηξης (μέχρι τον σχηματισμό του σιδήρου. Κατά την παραγωγή βαρύτερων πυρήνων υπάρχει ενεργειακό έλλειμμα). Οπότε με τη δημιουργία των προϊόντων στη διαδικασία της σύντηξης, υπάρχει ένα "περίσσευμα" ενέργειας, που οφείλεται στη διαφορά των ενεργειών σύνδεσης και αυτή απελευθερώνεται στο περιβάλλον με μορφή κινητικής ενέργειας στα παραπροϊόντα (πχ σωματίδια β ή νετρίνα ηλεκτρονίου) και με τη μορφή ακτινοβολίας γάμμα.

Ποια στοιχεία μπορούν να δημιουργήσουν σύντηξη

Πυρηνική σύντηξη μπορούν να δημιουργήσουν μόνον ελαφρά στοιχεία, όπως τα ισότοπα του υδρογόνου. Με την θέρμανση αερίου υδρογόνου σε υψηλές θερμοκρασίες, προκαλούνται συγκρούσεις των πυρήνων των ατόμων του υδρογόνου, τόσο ορμητικές και βίαιες που τελικά αυτοί συνενώνονται δημιουργώντας σταδιακά, πυρήνες ενός άλλου στοιχείου (μεταστοιχείωση), του ηλίου, εκλύοντας ταυτόχρονα θερμική ενέργεια.
Δρίνος (Αλβανία)

Περιγραφή

Ο Δρίνος πηγάζει κοντά στην πόλη Κούκεσι, στα βορειοανατολικά της Αλβανίας, στη συμβολή του Μαύρου με τον Λευκό Δρίνο. Στη συνέχεια ρέει δυτικά για περίπου 335 χλμ. μέσω των Αλβανικών Άλπεων και της Φιέρζα. Φτάνει στα υψίπεδα Ντουκαγίνι, ρέοντας στη συνέχεια νότια μέσω των Απρίπα ε Γκούριτ, Τοπλάνα, Ντούσμαν, Κομάν, Βιέρντα Μάζρεκ, Ραγκράμ και Πάλε Λαλέϊ. Στη Βάου ι Ντέγια, εισέρχεται στη χαμηλή πεδιάδα της Σκόδρας και χωρίζεται σε δύο κλάδους. Ο ένας εκβάλει στον κόλπο του Δρίνου στην Αδριατική Θάλασσα νοτιοδυτικά της Λέζα, σχηματίζοντας το Στόμιο του Δρίνου (αλβανικά: Gryk' e Drinit‎). Ο άλλος εκβάλει στον ποταμό Μπούνα κοντά στο Κάστρο Ροζάφα. 
Ξεκινώντας τη μέτρηση από τις πηγές του Λευκού Δρίνου, το μήκος του ποταμού είναι 335 χλμ., καθιστώντας τον Δρίνο τον μακρύτερο ποταμό της Αλβανίας. Ο Μαύρος Δρίνος πηγάζει από τη λίμνη Οχρίδα κοντά στην Στρούγκα και διέρχεται από την ανατολική Αλβανία και τη δυτική Βόρεια Μακεδονία. Ο Λευκός Δρίνος πηγάζει από το όρος Ζλεμπ, βόρεια της πόλης Ιπέκιο στην επαρχία των Μετοχίων του Κοσσυφοπεδίου και από εκεί ρέει στην Αλβανία. 
Στη λεκάνη του περιλαμβάνονται οι διασυνοριακές υπολεκάνες της λίμνης Σκόδρας (μεγαλύτερη λίμνη της Νότιας Ευρώπης), της λίμνης Οχρίδας (μία από τις αρχαιότερες λίμνες στον κόσμο), της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας και των παραποτάμων του, δηλαδή του Μαύρου Δρίνου, του Λευκού Δρίνου και του Μπούνα. Όλες αυτές οι υπολεκάνες και οι παραπόταμοι φιλοξενούν πολλά είδη θηλαστικών, ανώτερων φυτών, εντόμων, αμφιβίων, ψαριών και πτηνών. 
Ο Δρίνος είναι εξαιρετικά σημαντικός για την αλβανική οικονομία, ειδικά για την ηλεκτροπαραγωγή του. Τέσσερις υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας της Αλβανίας (χωρητικότητα άνω των 1200MW). Η τεχνητή Λίμνη Φιέρζα (αλβανικά: Liqeni i Fierzës‎) η οποία σχηματίστηκε από το φράγμα της Φιέρζα είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Αλβανίας με έκταση 73 τ. χλμ.. Η δεύτερη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη βρίσκεται επίσης σε αυτόν τον ποταμό. Η λίμνη Βάου ι Ντέγια (αλβανικά: Liqeni i Vaut të Dejës‎) καλύπτει έκταση 25 τ. χλμ.. Η κατασκευή του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Φιέρζα προκάλεσε διαμάχες στη δεκαετία του 1980. Χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία, η αλβανική κυβέρνηση διέταξε την πλήρωση του ταμιευτήρα με νερό, γεγονός που προκαλούσε καταστροφές σε μερικές παραμεθόριες περιοχές του Κοσσυφοπεδίου, τότε μέρος της Γιουγκοσλαβίας. Η κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας διαμαρτυρήθηκε, αλλά δε βρέθηκε καμία λύση. Έτσι, σήμερα, η λίμνη Φιέρζα βρίσκεται ανάμεσα σε Αλβανία και Κοσσυφοπέδιο.
Markarian 231

Ο Markarian 231 ή UGC 8058 είναι γαλαξίας Σίφερτ Τύπου 1 ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1969 στα πλαίσια έρευνας για τον εντοπισμό γαλαξιών με ισχυρή υπεριώδη ακτινοβολία. Βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος και απέχει περίπου 581 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Στον Markarian 231 υπάρχει το πλησιέστερο στην Γη γνωστό κβάζαρ και στον πυρήνα του υπάρχει υπερμεγέθης δυαδική μαύρη τρύπα.

Χαρακτηριστικά

Είναι ιδιαίτερα έντονος ο σχηματισμός νέων άστρων στον γαλαξία. Στο κέντρο του υπάρχει δακτύλιος αστρογέννεσης όπου ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστέρων φτάνει τις 100 ηλιακές μάζες κάθε χρόνο. Το 2015 ανακαλύφθηκε ότι η μεγάλη μαύρη τρύπα (με μάζα 150 εκατομμύρια φορές αυτή του Ήλιου) που βρίσκεται στο κέντρο του έχει ως συνοδό δεύτερη μαύρη τρύπα με μάζα τέσσερα εκατομμύρια φορές αυτή του Ήλιου. Για να ολοκληρωθεί μία πλήρης τροχιά της μιας μαύρης τρύπας πέριξ της άλλης χρειάζονται 1,2 χρόνια.
126 Βελέδα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βελέδας είναι 44,82 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 94 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 1,25 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 783 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23,1 m/sec (85,3 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Βελέδας είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,172. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Βελέδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ημέρες, 8 ώρες και 44 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Σε κάθε περιστροφή της το φαινόμενο μέγεθός της μεταβάλλεται κατά 0,22 μέγεθος.
Ρόδη (Ιβηρία)

Η Ρόδη (στα αρχαία ελληνικά Ῥόδη, ή Ῥόδος και στα λατινικά Rhodus) ήταν μια εμπορική αρχαιοελληνική αποικία στην σημερινή ακτή της Καταλονίας, στον κόλπο της Ρόζες, πολύ κοντά στην έτερη αποικία του Εμπορίου. Τα αρχαιολογικά της απομεινάρια εντοπίζονται στο φρούριο της σημερινής πόλης της Ρόζες, στην οποία δίνει και το όνομά της.

Προέλευση

Αρχικά η αποικία της Ρόδης θεωρείτο ότι είχε ιδρυθεί από τους Ροδίους κατά τον 8ο ή 7ο αιώνα π.Χ. Τόσο το όνομα της πόλης, τα εμβλήματά της μα και οι αρχαίες πηγές έδειχναν προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, οι αρχαιολογικές έρευνες δεν ανακάλυψαν ευρύματα παλαιότερα του 4ου αιώνα π.Χ., εποχή κατά την οποία αυτοί που κυριαρχούν στην Δυτική Μεσόγειο είναι οι Φωκαείς, και η μεγάλη τους αποικία, η Μασσαλία. Πιθανότατα λοιπόν πρόκειται για έναν λιμενικό οικισμό, δημιούργημα της Μασσαλίας, που δέχθηκε επιρροές και από τη γειτονική, κι επίσης φωκαϊκή, αποικία του Εμπορίου.

Ιστορία

Ο εμπορικός πυρήνας της Ρόδης εδραιώθηκε κατά τον τρίτο τέταρτο του 4ου αιώνα, μάλλον ως δευτερεύον λιμάνι της Μασσαλίας, η οποία το χρησιμοποιούσε για να διοχετεύει από εκεί το πλεόνασμα σίτου που παρήγαγε η πεδιάδα της. Από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. η Ρόδη έζησε μια οικονομική άνθηση που την ώθησε προς την ανεξαρτιτοποίησή της από τη Μασσαλία και στην ισχυροποίηση του χαρακτήρα της ως πόλη. Εκείνη την περίοδο χτίστηκαν δημόσια κτίρια, ένα νέο λιμάνι, κόπηκαν νομίσματα (με την επιγραφή «ΡΟΔΕΤΩΝ» και την εικόνα ενός τριαντάφυλλου) και η επιρροή της πόλης έφτασε μέχρι το σημερινό Έρο της Γαλλίας.
Ο τρίτος αιώνα υπήρξε επίσης εποχή ακμής για την Ρόδη, με την εξαγωγή κεραμικών και την ενσωμάτωσή της στο καρχηδονιακό εμπορικό δίκτυο στην Ιβηρική και τις Βαλεαρίδες, σε αντίθεση με την ρωμαϊίζουσα Μασσαλία. Πιθανότατα τέτοια οικονομική ανάπτυξη συνέβαλε και σε δημογραφική άνθηση ενόσω οι σχέσεις με το γειτονικό Εμπόριο κυμαινόταν μεταξύ της εμπορικής συνεργασίας και της ανοικτής αντιπαλότητας.
Ο Β' Καρχηδονιακός Πόλεμος ώθησε τις δύο ελληνικές αποικίες της καταλανικής ακτής να ταχθούν με το μέρος των Ρωμαίων. Εν τούτοις, οι αντιδράσεις των Ιβήρων στην αυξανόμενη ρωμαϊκή εξουσία τους οδήγησε σε μια σειρά από εξεγέρσεις, που δεν άφησαν αδιάφορη την Ρόδη, πόλη με σημαντικό πληθυσμό ιθαγεννών. Κατά τη ρωμαϊκή εκστρατεία του Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα εναντίον των Ιβήρων, η Ρόδη πολιορκήθηκε και μετά την υποταγή της, μετατράπηκε σε ένα ήσσωνος σημασίας οικισμό («castellum») υπό τον έλεγχο του Εμπορίου.
Δεν έχουν βρεθεί ίχνη οικιστικής παρουσίας στης Ρόδη μετά τον 2ο αιώνα, κάτι που επιβεβαιώνει την απομόνωσή της σχετικά με το ρωμαϊκό αστικό δίκτυο της σημερινής Καταλονίας. Μάλλον επανήλθε για λίγο στο προσκήνιο κατά τον 4ο και 5ο αιώνα, εκμεταλευόμενη την παρακμή του Εμπορίου, μέχρι την καταστροφή της από του Βάσκονες τον 6ο αιώνα.
Θεοδόσιος Παπαγιαννακόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θεοδόσιος Παπαγιαννακόπουλος, γιος του Αναγνώστη Παπαγιαννακόπουλου κατάγονταν από τα Μαγούλιανα της τότε επαρχίας Καρυταίνης και νυν Γορτυνίας. Πολέμησε καθ' όλη την διάρκεια του αγώνα του 1821 ως εκατόνταρχος (επικεφαλής 100 ανδρών) και μάλιστα στις σπουδαιότερες μάχες, Δερβενακίων, Κορίνθου, Τριπόλεως, Ναυπλίου, Γράνας, Δολιανών, Παλαιών Πατρών, Μ. Σπηλαίου. Διετέλεσε τόσο υπό τις διαταγές του γενικού αρχηγού Θ. Κολοκοτρώνη (όπως καταμαρτυρεί και ο Θείος του Φωτάκος Χρυσανθακόπουλος στο κεφάλαιο των απομνημονευμάτων του για το Μ. Σπήλαιο) αλλά και άλλων στρατηγών (Νικηταρά, Κανέλλου Δεληγιάννη, Χατζηχρήστου, Ν. Πετιμεζά, Β. Πετιμεζά, Δ. Πλαπούτα και Σωτ. Θεοχαρόπουλου) όπως προκύπτει από βεβαίωση που βρίσκεται στον φάκελο του στο τμήμα χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Σε αυτή την βεβαίωση, οι παραπάνω στρατηγοί πιστοποιούν τον αφανή αυτόν ήρωα ως έναν από τους πρωταγωνιστές της επανάστασης του 1821. Ο Θεοδόσιος Παπαγιαννακόπουλος, μετοίκησε στα Φίλια Καλαβρύτων μετά την απελευθέρωση, το 1840, όπου διετέλεσε πρώτος γραμματοδιδάσκαλος  και έγινε γαμβρός της οικογένειας των Σακελλαρόπουλων. Μετέπειτα υπηρέτησε ως δημοδιδάσκαλος σε διάφορα μέρη της Πελοποννήσου. Τα εγγόνια του προερχόμενα από τον κλάδο του γιου του Αθανάσιου Παπαγιαννακόπουλου, μετέτρεψαν το επώνυμο από Παπαγιαννακόπουλοι σε Θεοδοσίου λαμβάνοντας το νέο επώνυμο τους από το βαπτιστικό όνομα του Θεοδόσιου Παπαγιαννακόπουλου (εκ του Θεοδοσίου δηλαδή), προς τιμήν του.
Δίων των Συρακουσών

Οικογένεια

Ο Δίων ήταν γιος του Συρακούσιου πολιτικού Ιππαρίνου, ο οποίος είχε υπηρετήσει μαζί με τον Διονύσιο Α΄ στον στρατό των Συρακουσών. Ο Δίων είχε δύο γνωστά αδέλφια, τον Μεγακλή και την Αριστομάχη. Η Αριστομάχη παντρεύτηκε τον Διονύσιο Α΄, ο οποίος νυμφεύθηκε ταυτοχρόνως και τη Δωρίδα τη Λοκρή. Παρά το ότι η αδελφή του Δίωνα ήταν η πλέον αγαπητή στον λαό των Συρακουσών, ήταν η Δωρίς εκείνη που γέννησε τον διάδοχο του Διονυσίου, τον μετέπειτα Διονύσιο Β΄.
Αλλά και η Αριστομάχη απέκτησε τέσσερα τέκνα. Από αυτά τα ανίψια του Δίωνος, η Σωφροσύνη παντρεύτηκε τον Διονύσιο Β΄ και η Αρετή παντρεύτηκε τον ίδιο τον Δίωνα (με τον γιο τους να ονομάζεται Ιππαρίνος από το όνομα του παππού και ταυτόχρονα προπάππου του).