google/wiki40b huggingface dataset:
Οικογένεια Πεσμαζόγλου

Ιστορία

Η καταγωγή της είναι από την Καππαδοκία, στην οποία εγκαταστάθηκε στα 1700 λόγω της διώξεως των μελών της οικογένειας του Γεωργίου Πεσμά, συμβούλου εξ απορρήτων του Σουλτάνου Αχμέτ Β΄, ύστερα από τον απαγχονισμό του Πεσμά από τον Σουλτάνο Μουσταφά Β΄. Από τότε το επώνυμο μεταβλήθηκε σε "Πεσμαζόγλου" (τα παιδιά του Πεσμά). Ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου, γιος του Γεωργίου Πεσμά, εγκαταστάθηκε στην Σμύρνη, όπου γεννήθηκε ο γιος του Γεώργιος Πεσμαζόγλου. Ο τελευταίος εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια καταφέρνοντας να αποκτήσει τεράστια περιουσία και να διακριθεί στην τοπική κοινωνία.
Τα παιδιά του ίδρυσαν την τράπεζα "Πεσμαζόγλου και Υιοί", η οποία εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες, έχοντας ως πελάτες μεταξύ άλλων τον Γεώργιο Αβέρωφ. Με την εγκατάσταση των μελών της οικογένειας στην Αθήνα, ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου εξαγόρασε την Τράπεζα Αθηνών, μετατρέποντάς την σε ένα από τα σημαντικότερα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας με υποκαταστήματα στην Αίγυπτο και την Τουρκία. Η τράπεζα σταδιακά άλλαξε χέρια. Αρκετά μέλη της οικογένειας Πεσμαζόγλου ασχολήθηκαν με την πολιτική ή κατέλαβαν ακαδημαϊκές θέσεις. Τέλος συνδέθηκαν συγγενικά με σημαντικές οικογένειες, όπως η οικογένεια Μελά, η οικογένεια Μιαούλη, η οικογένεια Καρέλλα των βιομηχάνων κ.α.
Αξιοσημείωτα ήταν και τα ακίνητα της οικογένειας όπως η πολυκατοικία Πεσμαζόγλου (Βασιλίσσης Σοφίας 2 - 4, Αθήνα), το ξενοδοχείο Ακταίο (Νέο Φάληρο), η Στοά Πεσμαζόγλου (Πανεπιστημίου, Αθήνα) κ.α.
Κρουσίνο Α΄ Σομμαρίπα

Υπόθεση της Άνδρου

Η μητέρα του ήταν Αρχόντισσα της Άνδρου αλλά όταν δολοφονήθηκε ο Νικολό νταλε Κάρτσερι (1383), ο νέος δούκας Φραγκίσκος Α΄ Κρίσπος γενάρχης του Οίκος των Κρίσπων της πήρε το πλούσιο νησί της Άνδρου και το έδωσε στην κόρη του Πετρονίλα σύζυγο του Βενετού βάιλου της Ευβοίας Πιέτρο Ζένο που ήταν ικανότατος διπλωμάτης. Η Μαρία Σανούδου αποζημιώθηκε με το φτωχότερο νησί της Πάρου υπό τον όρο να παντρευτεί έναν ασήμαντο ευγενή τον Γκάσπαρο Σομμαρίπα.
Όταν η Μαρία και ο σύζυγός της διαμαρτυρήθηκαν στη Βενετία, η Γαληνότατη πίεσε τον νέο δούκα και κατόρθωσε να τους δώσει και την κυριότητα της Χαλκίδας. Ωστόσο η Μαρία συνέχισε τις διεκδικήσεις της για την Άνδρο μέχρι τον θάνατο της. Όταν η Μαρία απεβίωσε (1426), ο Κρουσίνο Α' κληρονόμησε την Πάρο και την κυριότητα της Χαλκίδας. 
Όταν απεβίωσε και ο Πιέτρο Ζένο ο Κρουσίνο ζήτησε από την Δημοκρατία της Βενετίας να εξεταστεί ξανά η υπόθεσή του σχετικά με την Άνδρο, η Βενετία αποφάσισε να του επιστρέψει την Άνδρο (1440) που είχε αποσπαστεί παράνομα από την μητέρα του πριν από 50 χρόνια. Έδωσε δώρο την γειτονική Αντίπαρο στον γαμπρό του ένα μέλος της Οικογένειας Λορεντάνου.

Αρχαιολογικές ασχολίες

Ο Κρουσίνο ήταν μορφωμένος και αρχαιόφιλος: έκανε ανασκαφές και βρήκε πολλά αρχαία αγάλματα. Όταν ο Κυριακός Αγκωνίτης, ο περιηγητής και αρχαιοδίφης της Αναγέννησης από την Ανκόνα πέρασε από την Πάρο για να θαυμάσει το μάρμαρο που εξήγαγε, ο Κρουσίνο του έδειξε τα αγάλματα που είχε βρει. Ο Κρουσίνο πρόσφερε στον Κυριακό Αγκωνίτη το κεφάλι και το πόδι ενός αγάλματος και εκείνος το έστειλε στον φίλο του Ανδριόλο Ιουστινιάνη - Μπάνκα της Χίου.
Φώνημα

Τα φωνήματα αποτελούν τα ελάχιστα στοιχεία/μονάδες μίας γλώσσας, που παρέχουν διακριτική/διαφοροποιητική λειτουργία στο φωνητικό επίπεδο, για το νόημα του γλωσσικού ήχου.
Η επιστήμη που ασχολείται με τη μελέτη των φωνημάτων μίας συγκεκριμένης γλώσσας, και ειδικότερα με τους γλωσσικούς ήχους που έχουν διακριτική/διαφοροποιητική λειτουργία στο γλωσσικό νόημα, είναι η φωνολογία (phonology). Αν τα μορφήματα είναι οι μονάδες της πρώτης άρθρωσης της γλώσσας, τα φωνήματα είναι οι μονάδες της δεύτερης άρθρωσης. Δεν είναι φορείς σημασίας αλλά χρησιμεύουν στο να διαφοροποιούν σημασιολογικά τις μονάδες της πρώτης άρθρωσης, δηλαδή τα μορφήματα. Αν π.χ. στη λέξη «πόνος» ['ponos]  αντικαταστήσουμε το αρχικό [p] με το [m] θα προκύψει λέξη με διαφορετική σημασία, «μόνος». Σε αυτή την περίπτωση, οι δύο φθόγγοι έχουν «διακριτική λειτουργία» και αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικά φωνήματα.
Αστρονομικό σύστημα χρονολόγησης

To αστρονομικό σύστημα χρονολόγησης βασίζεται στα συστήματα χρονολόγησης μΧ/ΚΕ, όμως ακολουθεί πιο αυστηρά την ακέραια δεκαδική αρίθμιση. Έτσι, διαθέτει έτος μηδέν, τα έτη πριν από αυτό αποδίδονται με αρνητικούς αριθμούς, ενώ τα έτη μετά το έτος μηδέν αποδίδονται με θετικούς αριθμούς. Οι Αστρονόμοι χρησιμοποιούν το Ιουλιανό ημερολόγιο για τα έτη πριν το 1582, συμπεριλαμβάνοντας το έτος 0, και το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τα έτη μετά το 1582 όπως μπορεί να δει κανείς για παράδειγμα στα έργα των Ζακ Κασινί (1740), Σάιμον Νιούκομπ (1898) και Φρεντ Έσπενακ (2007).
Οι καταλήξεις μ.Χ, Κ.Ε., π.Χ και π.Κ.Ε. (μετά Χριστόν. Κοινή Εποχή, προ Χριστού ή Προ Κοινής Εποχής) δεν χρησιμοποιούνται. Το έτος 1 π.Χ/π.Κ.Ε αριθμήται ως έτος 0, το έτος 2 π.Χ. ως έτος -1 και εν γένει το έτος n π.Χ./π.Κ.Ε. αριθμήται ως έτος -(n -1). Τα έτη μ.Χ/Κ.Ε. δεν αλλάζουν και γράφονται είτε με πρόσημο είτε χωρίς, έτσι εν γένει το έτος n μ.Χ./Κ.Ε. είναι απλώς το έτος n ή το έτος +n.
Το σύστημα αυτό ονομάζεται έτσι λόγω της χρήσης του στην αστρονομία. Λίγοι είναι οι επιστημονικοί τομείς εκτός της Ιστορίας που ασχολούνται με χρονολογίες πριν το έτος 1, όπως για παράδειγμα η δενδροχρονολογία, η αρχαιολογία και η γεωλογία, με τις δύο τελευταίες να χρησιμοποιούν περισσότερο το σήστημα χρονολόγησης «χρόνων πριν» (years before present). Αν και οι απόλυτες αριθμητικές τιμές των αστρονομικών και των ιστορικών ετών διαφέρουν κατά μία μονάδα για χρονολογίες πριν το έτος 1, αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη στους υπολογισμούς αστρονομικών συμβάντων όπως εκλείψεις, ή σύνοδοι πλανητών ώστε μέσω αυτών να μπορέσουν να χρονολογηθούν ιστορικά γεγονότα που έχει καταγραφεί ότι συνέπεσαν με την εμφάνιση των φαινομένων.
Αναφιώτικα

Τα Αναφιώτικα είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται στη βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης, στα όρια της συνοικίας της Πλάκας. 
Η συνοικία δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή εργάτες από την Ανάφη, που είχαν έρθει στην Αθήνα για να εργαστούν ως χτίστες στην ανοικοδόμηση της πόλης και στην ανέγερση των ανακτόρων του Όθωνα. Αυτοί αρχικώς κατοικούσαν στη περιοχή της Ζωοδόχου Πηγής στην Οδό Ακαδημίας, όπου το κράτος τους είχε διαθέσει κάποια μικρά οικόπεδα για να εγκατασταθούν οικογενειακώς και μονίμως. Σύντομα όμως οι τιμές των οικοπέδων και των κατοικιών ανέβηκαν υπερβολικά και καθώς οι εργάτες αυτοί δεν είχαν καμία πρόθεση να μετακινηθούν κάπου μακριά αποφάσισαν να εγκατασταθούν παράνομα στον Ιερό Βράχο. Ως πρώτοι οικιστές αναφέρονται ένας ξυλουργός (Γ. Δαμίγος) και ένας κτίστης (Μ. Σιγάλας) από την Ανάφη. Αυτοί μετέφεραν στον Βράχο τα δομικά υλικά με την απαραίτητη μυστικότητα που απαιτούσαν οι συγκυρίες και μέσα σε μία μόνο νύχτα με συλλογική εργασία έστησαν τα δύο πρώτα σπιτάκια της συνοικίας. Μερικές μέρες αργότερα κάποιοι Αθηναίοι από το Ριζόκαστρο αντιλήφθηκαν τα αυθαίρετα κτίσματα και κάλεσαν την Πολεοδομία, αλλά μέχρι να εντοπιστεί ο αρμόδιος και να ενεργήσει δεόντως το παράδειγμά των δύο ακολούθησαν κι άλλοι Αναφιώτες με αποτέλεσμα οι κατοικίες να πολλαπλασιαστούν, με τις αρχές παράλληλα να μην παίρνουν κάποιο δραστικό μέτρο. Το μεγαλύτερο μέρος των Αναφιώτικων χτίστηκε κυρίως κατά την περίοδο της έξωσης του Όθωνα και της μεσοβασιλείας.
Η συνοικία χτίστηκε ακολουθώντας την αρχιτεκτονική των Κυκλάδων. Οι Αναφιώτες αναστήλωσαν παράλληλα με την εγκατάστασή τους, τους δύο ναούς που βρίσκονταν στην περιοχή από τον 17ο αιώνα, τον ναό του Αγίου Συμεών και του Αγίου Γεωργίου των Βράχων. 
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 χτίστηκε προσφυγική συνοικία με παραπήγματα στα ανατολικά των Αναφιώτικων εμπλουτίζοντας την σύνθεση του πληθυσμού. Τη δεκαετία του 1950 τμήμα της συνοικίας κατεδαφίστηκε στα πλαίσια ανασκαφών. Την δεκαετία του 1980 απαλλοτριώθηκε περίπου το 1/3 της συνοικίας προς τα τείχη από το υπουργείο πολιτισμού ώστε να αποκαλυφθεί ο αρχαίος Περίπατος. Τα επόμενα χρόνια η περιοχή μαζί με την Πλάκα αναβαθμίστηκε σημαντικά και σήμερα παραμένουν μόνο 45 οικήματα τα οποία έχουν κηρυχθεί διατηρητέα. Τα οικήματα έχουν επιφάνεια από 8 έως 36 τ.μ. Οι κάτοικοι των Αναφιώτικων σήμερα (2015) είναι 65 και ανάμεσά τους 4 παιδιά.
Δίον Δεκαπόλεως

Το Δίον ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Δεκάπολη της Παλαιστίνης.
Ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο που εγκατέστησε εκεί Μακεδόνες απόμαχους από το Δίον της Πιερίας. Οι ντόπιοι Σημίτες παρέφθειραν την ελληνική ονομασία σε Adun, Idoun, ή Aydoun. Από τον Στέφανο τον Βυζάντιο μαθαίνουμε ότι τα ύδατα της πόλεως ήταν μολυσμένα. Από τον κατάλογο του Βυζαντινού γραμματικού Ιεροκλέους, στον Συνέκδημό του, μαθαίνουμε πως το Δίον ανήκε στην επαρχία Αραβίας με έδρα την Σκυθόπολη. Η πόλη καταστράφηκε από τον βασιλιά των Ιουδαίων Αλέξανδρο Ιανναίο το 83/2 π.Χ. (103 -73 π.Χ.), επειδή οι Μακεδόνες κάτοικοί της αρνήθηκαν να ασπασθούν τον Ιουδαϊσμό. Έτσι διασκορπίστηκαν στις γύρω πόλεις, όπως και οι Πελλαίοι. Με την ρωμαϊκή κατάκτηση (64 π.Χ.) ο Πομπήιος ανοικοδόμησε το Δίον και οι Μακεδόνες επέστρεψαν στην πόλη τους.
Οι σημερινοί επιστήμονες αδυνατούν να ταυτίσουν την ελληνιστική/μακεδονική πόλη του Δίου. Μονάχα εικασίες μπορούν να διατυπώσουν. Αρκετοί συγκλίνουν στην πόλη της Ιορδανίας Al Husn που παράγει κρασί, δημητριακά και ελαιόλαδο, πράγματα απαραίτητα για το εμπόριο μιας τυπικής αρχαιοελληνικής πόλης. Πρόκειται για έναν προσχωσιγενή τόπο (ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ.), με ταφικά μνημεία όλων των περιόδων έως και της βυζαντινής. Άλλοι ερευνητές ταυτίζουν το Δίον με τον λόφο Tell al-Ash'arī. Αρκετοί επίσης υποστηρίζουν ότι η εν λόγω πόλη είναι η μεταγενέστερη ρωμαϊκή Καπιτωλιάς, των χρόνων του Νέρβα και Τραϊανού. Τέλος η ύπαρξη επιβλητικού ελληνιστικού φρουρίου στο Qalat al Rambadh της δυτικής Ιορδανίας, οδηγεί σε μια επιπλέον συνταύτιση με την αγνώστου τοποθεσίας αρχαία πόλη. Σώθηκαν πάντως νομίσματα με γυναικείες μορφές και την επιγραφή ΔΕΙΗΝΩΝ.
Γουλιέλμος Α΄ του Νεβέρ

Ο Γουλιέλμος Α΄, γαλλ. Guillaume I (απεβ. 20 Ιουνίου 1100) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ (1040-1100).

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρενώ Α΄ κόμη του Νεβέρ και της Εντουίγκ των Καπετιδών κόμισσας του Ωσέρ, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.
Το 1040 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ. Η σύζυγός του ήταν κόμισσα του Τοννέρ και ο ίδιος έγινε κόμης του Τοννέρ το 1065.
Νέκταρ

Αναφορά για την αμβροσία

Στην Οδύσσεια του Ομήρου, όταν ο Ερμής κατέβηκε κάτω στην Ωγυγία (νησί της Καλυψώς)σύμφωνα από διαταγή του Δία, η Καλυψώ τον κέρασε νέκταρ και αμβροσία, περιμένοντας να ακούσει τι έχει να της πει, κάνοντας ένα επίσημο γεύμα.
Dream Evil

Τραγούδια

1. Night People (Dio, Goldy, Bain, Appice, Schnell) - 4:06

2. Dream Evil (Dio, Goldy) - 4:26

3. Sunset Superman (Dio, Goldy, Bain, Appice, Schnell) - 5:45

4. All the Fools Sailed Away (Dio, Goldy) - 7:10

5. Naked in the Rain (Dio) - 5:09

6. Overlove (Dio, Goldy, Appice) - 3:49

7. I Could Have Been a Dreamer (Dio, Goldy) - 4:42

8. Faces in the Window (Dio, Goldy, Bain, Appice, Schnell) - 3:53

9. When a Woman Cries (Dio, Goldy, Bain, Appice, Schnell) - 4:43
Ρίτσι Μπλάκμορ

Η παιδική ηλικία

Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1945 στο Γουέστον Σούπερ Μερ του Βόρειου Σόμερσετ και μετακόμισε στο Ίστον του Μίντλσεξ σε ηλικία 2 ετών. Στα 11 του χρόνια, ο πατέρας του του δώρισε την πρώτη του κιθάρα, υπό τον όρο να μάθει να παίζει κάνοντας μαθήματας κλασικής κιθάρας, για ένα χρόνο. Σταμάτησε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και ξεκίνησε να δουλεύει σαν μηχανικός ασυρμάτων στο αεροδρόμιο του Χίθροου, στο Λονδίνο. Εκείνη τη χρονιά, έκανε μαθήματα ηλεκτρικής κιθάρας με τον Τζιμ Σάλιβαν.

Τα πρώτα χρόνια

Το 1960, δημιουργεί μαζί με το φίλο του Μικ Άντεργουντ, το συγκρότημα The Dominators. Αργότερα, προσχώρησαν στους Satellites για να προχωρήσει ο Μπλάκμορ στους Jaywalkers. Στις αρχές του 1962, εντάχθηκε στους Screaming Lord Sutch's Savages και στο τέλος της ίδιας χρονιάς, πήγαν μαζί με τον Άντεργουντ στους The Outlaws. Στους τελευταίους παρέμεινε για δύο χρόνια, ηχογραφώντας έξι σινγκλ. Το Μάιο του 1964 προσχώρησε στους Heinz & The Wild Boys, όπου έπαιξε σε δύο 12" και δώδεκα 7" σινγκλ, μέσα σε ένα χρόνο. Το 1965 επέστρεψε στους Screaming Lord Sutch, για να ηχογραφήσει άλλο ένα σινγκλ και να περιοδεύσει στη Γερμανία και τελικά, να μετακομίσει μόνιμα στο Αμβούργο.
Στα τέλη του 1965, δημιούργησε τους Three Musketeers με τους οποίους έπαιξε μόνο μία συναυλία για να προσχωρήσει στους Crusaders του Νιλ Κρίστιαν για έξι μήνες, διάστημα κατά το οποίο ηχογράφησαν το σινγκλ "My Baby Left Me". Το 1966, ταξίδεψε στην Ιταλία με τους The Trip για να επιστρέψει στη Γερμανία και να ενταχθεί στους Roman Empire.
Στο διάστημα αυτό ο Μπλάκμορ έπαιζε με μία κόκκινη Gibson ES355.

Προσωπική ζωή

Τον Μάιο του 1964, ο Μπλάκμορ παντρεύτηκε την γερμανίδα Μάργκιτ Βόλκμαρ, με την οποία έκανε ένα παιδί, τον Γιούργκεν. Μετά το διαζύγιο τους το 1968, ο Μπλάκμορ παντρεύτηκε την Μπάρμπελ το Σεπτέμβριο του 1969, με την οποία χώρισε στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το 1974 μετακόμισε στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκεί συνέζησε με την τραγουδίστρια όπερας Σοσάννα, η οποία έκανε δεύτερα φωνητικά στο πρώτο άλμπουμ των Rainbow. Το 1978 μετακόμισε στο Κονέκτικατ με την Έιμι Ρόθμαν, την οποία παντρεύτηκε το Μάιο του 1981, αλλά χώρισε δύο χρόνια αργότερα.
Στα 39 του χρόνια, έμαθε να οδηγάει και αγόρασε το πρώτο του αυτοκίνητο. Το 1989 γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγο του και τραγουδίστρια των Blackmore's Night, Κάντις Νάιτ. Παντρεύτηκαν το 2008 και έχουν δύο παιδιά, την Εσμεράλντα και τον Ρόρι Ντ' Αρτανιάν.
Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν

Αποτυπώματα

Υπάρχουν σχεδόν 200 αυτόγραφα και αποτυπώματα χεριών και ποδιών στο τσιμέντο του προαυλίου του θεάτρου.
Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης

Ιστορία

Ο «Γυμναστικός Αθλητικός και Μορφωτικός Σύλλογος Εθνικός Κατερίνης» ιδρύθηκε το 1973. Το 1996 κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών. Τις αγωνιστικές περιόδους 1999-00, 2007-08 και 2008-09 ο Εθνικός αγωνίστηκε στη Γ΄ εθνική κατηγορία, την υψηλότερη που έχει αγωνιστεί. Στη διοργάνωση του κυπέλλου την περίοδο 2007-08 έχει την καλύτερη πορεία στην ιστορία του, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά την Κέρκυρα και τον Λεβαδειακό.
Υδροηλεκτρικό φράγμα Κρεμαστών

Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας

Σε αυτό το φράγμα υπάρχουν εγκατεστημένες 4 μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με συνολική ισχύ 440 MW.
Στις όχθες του ποταμού, έχει τοποθετηθεί μεγάλη υδροηλεκτρική εγκατάσταση που έχει σήραγγα εκτροπής (για όσο νερό δε χρειάζεται ή απειλεί να πλημμυρίσει την περιοχή) με διάμετρο 12,5 μέτρα και μήκος 808 μέτρα. Το φράγμα στα Κρεμαστά έχει ύψος 153 μέτρα και σχηματίζει τεχνητή λίμνη 30.000 στρεμμάτων που μπορεί να χωρέσει 4,7 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερό. Το φράγμα αυτό είναι το ψηλότερο χωμάτινο φράγμα της Ευρώπης και αποτελεί σπουδαίο επίτευγμα για την Ελλάδα, γιατί έλυσε πολλά προβλήματα του εξηλεκτρισμού της χώρας. Ο υδροηλεκτρικός σταθμός λειτουργεί με υδροστροβίλους.
Πληροφορίες για τη λίμνη Κρεμαστών
Εσίκ

Ειρηνευτικό σώμα των ΗΠΑ

Το Εσίκ ήταν ο χώρος φιλοξενίας για τις ειρηνευτικές δυνάμεις των ΗΠΑ (Οργανισμός και πρόγραμμα κοινοτικής βοήθειας), με εθελοντές στο Καζακστάν κατά την διάρκεια προπόνησής τους. Είκοσι οικογένειες τους φιλοξένησαν για 3 μήνες, ξεκινώντας με την είσοδό τους στην χώρα τον Αύγουστο του 2008.
Εγγλέζικα Πάτρας

Τα Εγγλέζικα είναι ένα σύνολο αρχοντικών νεοκλασικών τα οποία αποτελούσαν συνοικία της Πάτρας, μακριά από την πυκνή δόμησής της και σε τότε εξοχική περιοχή, αποπνέοντα έντονα την ατμόσφαιρα και το στοιχείο του κοσμοπολιτισμού. Επρόκειτο για πλούσιες βίλες που βρίσκονταν κυρίως παραθαλάσσια, στην περιοχή από τις Ιτιές μέχρι χαμηλότερα από το Μιντιλόγλι και στην περιοχή Τσαούση, ενώ οι περισσότερες βρίσκονται στο ενδιάμεσο εκείνης της απόστασης, δηλ. στην Παραλία Πατρών.

Ιστορικά στοιχεία

Πρόκειται για συνοικία που δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην περιοχή κατασκεύασαν τις βίλες τους Άγγλοι κάτοικοι της Πάτρας, όπως οι: Χάνκοκ, Μόρφυ, Πίλσχερ, Κρόου και Στίβενς, καθώς και ένας Έλληνας, ο βιομήχανος Κρητικός. Από τους πρώτους αυτούς κατοίκους της, πήρε και την ονομασία «Εγγλέζικα».
Εκείνη την εποχή η περιοχή ήταν εξοχή και βρισκόταν αρκετά έξω από την πόλη της Πάτρας, καθότι ο πολεοδομικός ιστός της δεν είχε ακόμα επεκταθεί όπως σήμερα, έτσι ώστε να εξελιχθεί σύντομα σε τόπο παραθερισμού. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιες από τις βίλες των Άγγλων, μερικές από τις οποίες διέθεταν και γήπεδο τένις, και ορισμένες από αυτές διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. Το 1921 η Οικογένεια Μόρφυ εγκατέλειψε την περιοχή, λόγω της αυξανόμενης κίνησης που είχε δημιουργήσει η Εθνική Οδός Πατρών-Πύργου (η σημερινή Παλαιά Ε.Ο.). Την ακολούθησαν λίγο αργότερα και οι υπόλοιπες αριστοκρατικές οικογένειες, με τελευταία αυτή των Κρόου, οι οποίοι μόλις το 1990 πούλησαν την έπαυλή τους.

Σήμερα

Σήμερα ο όρος «Εγγλέζικα» ονομάζει ένα μέρος όπου έχει περιοριστεί σαν έκταση από αυτό του παρελθόντος, καθώς περιγράφει μια παραθαλάσσια μακρόστενη περιοχή μήκους περίπου 1 χλμ. στη δυτική μεριά των αρχικών Εγγλέζικων και συγκεκριμένα εντός της Παραλίας Πατρών• ένα μέρος αυτής μάλιστα, ταυτίζεται και με την παραλιακή ζώνη της περιοχής Μουρτά. Αυτό συνέβη, γιατί αρχικά η συνοικία στην μεγαλύτερη έκταση της ήταν αραιοκατοικημένη, ιδιαίτερα σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, και μέσα ή δίπλα σε αυτήν έχουν αναπτυχθεί ή και δημιουργηθεί στο πέρας των χρόνων και εδώ και δεκαετίες άλλες συνοικίες (π.χ. Ηπειρώτικα, Εύα, ΠΙΚΠΑ, Μουρτά, Τσαούση), με αποτέλεσμα τα Εγγλέζικα ως περιοχή να περιοριστούν σε μια μικρότερη έκταση όπου τα περισσότερα κτίσματα βρίσκονται σχεδόν το ένα δίπλα από το άλλο και εκ των οποίων τα πιο πολλά διατηρούνται σε άριστη κατάσταση. 
Σήμερα, με την έκταση όπου υφίσταντο, αποτελούν τοπωνύμιο και συνοικία της Παραλίας, όπου με την σειρά της αποτελεί προάστιο της Πάτρας.
Απλαστική αναιμία

Αιτιολογία

Γενικά, στον όρο απλαστική αναιμία δεν περιλαμβάνονται παρόμοιες καταστάσεις που οφείλονται στην παρουσία στο μυελό κακοήθους νόσου, σε ακτινοβόληση και αντικαρκινικά φάρμακα, αλλά ποιοτικές ή ποσοτικές διαταραχές των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Στο 40-70% των περιπτώσεων η αιτία της νόσου είναι άγνωστη, ενώ στις υπόλοιπες τα αίτια είναι κυρίως τοξικά ή λοιμώδη.

Συμπτώματα

Η έναρξη της νόσου είναι συνήθως ύπουλη με εμφάνιση προοδευτικής καταβολής δυνάμεων, εύκολη κόπωση και αδυναμία. Σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύεται από εμφάνιση αιμορραγικών εκδηλώσεων. Η εμφάνιση λοιμώξεων κατά την έναρξη της ασθένειας είναι σπάνια, αντίθετα αυτές αποτελούν σοβαρό πρόβλημα κατά την πορεία και εξέλιξη της νόσου. Επιπλέον, ο ασθενής εμφανίζει ωχρότητα.

Θεραπεία

Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει κατ' αρχήν γενικά μέτρα με ουσιαστική υποστηρικτική θεραπεία και φροντίδα για την απομάκρυνση κάθε πιθανού υπεύθυνου τοξικού παράγοντα. Το 30-80% των αρρώστων ανταποκρίνεται στη φαρμακευτική θεραπεία που είναι ανοσοκατασταλτική. Σε νέα άτομα με βαριά απλαστική αναιμία, θεραπεία επιλογής είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών.
Ίσιντορ Ισαάκ Ράμπι

Βιογραφία

Ο Ράμπι γεννήθηκε σε μια παραδοσιακή εβραϊκή οικογένεια στο Rymanów της Γαλικίας, στην τότε Αυστριακή Αυτοκρατορία (σήμερα ανήκει στην Πολωνία), και πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όταν ήταν παιδί. Το 1919 πήρε το πτυχίο του στη χημεία από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ, και συνέχισε τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια από όπου πήρε το 1927 το διδακτορικό του. Μια υποτροφία του επέτρεψε να πάει στην Ευρώπη και να συνεργασθεί με κορυφαίους φυσικούς όπως ο Νιλς Μπορ, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, Βόλφγκανγκ Πάουλι και Ότο Στερν. Αργότερα επέστρεψε στο Κολούμπια, όπου και παρέμεινε.
Άγγελος Σ. Βλάχος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1915 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήταν γιος του Σταύρου Βλάχου, Ανώτατου Δικαστή στην Αίγυπτο. Καταγόταν από οικογένεια λογίων και δημοσιογράφων και ήταν εγγονός του Άγγελου Βλάχου, ανηψιός του εκδότη της Καθημερινής Γεώργιου Βλάχου και ξάδελφος της Ελένης Βλάχου. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εισήλθε στο διπλωματικό σώμα το 1939.
Χρημάτισε επίσης υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην κυβέρνηση Πιπινέλη από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του 1963, υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 και γενικός διευθυντής του ΕΙΡΤ ( Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως ) από 27 Νοεμβρίου 1974 έως 12 Δεκεμβρίου 1975. 
Το 1985 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 2003, σε ηλικία 88 ετών.

Διπλωματική σταδιοδρομία

Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα διατελώντας, μεταξύ άλλων, γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στην Ρώμη και στην Άγκυρα, γενικός πρόξενος στα Ιεροσόλυμα και την Λευκωσία (την κρίσιμη περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ και της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου), πρέσβης στην Μόσχα καθώς και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών.

Ο ρόλος του στο Κυπριακό

Ο Βλάχος έγινε στόχος έντονων επικρίσεων για την στάση του στο Κυπριακό. Κατηγορήθηκε για εθνική αναξιότητα και θυσία της Κύπρου στον βωμό του κατευνασμού του ΝΑΤΟ και της Τουρκίας. Αντιπαθούσε τόσο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο όσο και τον Γεώργιο Γρίβα, ενώ έβλεπε αρνητικά και τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Η στάση του Βλάχου, ως επίσημου εκπροσώπου στου ελληνικού κράτους στην Λευκωσία και η αμοιβαία εχθρότητά του με τους Μακάριο και Γρίβα, συνέβαλε στην έντονα αρνητική εικόνα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πλειοψηφία των Κυπρίων.
Τζέσυ Παπουτσή

Βιογραφία

Η Τζέσυ Παπουτσή γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1950 στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική. Από τον Ιούνιο του 2008 ήταν παντρεμένη με το συνάδελφό της και στιχουργό Γιάννη Μανιό, με τον οποίο γνωρίζονταν από το 1995. Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Θάνο Καληώρα με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον σκηνοθέτη Γιώργο Καληώρα.
Απεβίωσε στις 1 Ιουλίου του 2018 από όγκο στον εγκέφαλο, σε ηλικία 67 ετών, μετά από 62 ημέρες νοσηλείας στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου "Γεώργιος Γεννηματάς".
Φίλιππος Α΄ του Καστρ, κύριος της Τύρου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γκυ κυρίου τού Καστρ και της Ελβίς των Ιμπελέν κυρίας της Σιδώνας, κόρης τού Μπαλιάν κυρίου τού Ιμπελέν, Ναμπλούς, Καϋμόν και της Μαρίας Κομνηνής.
Το 1228 στη Σταυροφορία των Αλβιγηνών, στην πολιορκία της Βαρίλ ο πατέρας του τραυματίστηκε θανάσιμα από βέλος και ο Φίλιππος τον διαδέχθηκε στις Γαλλικές κυριότητες. Η πρώτη του σύζυγος Ελεονώρα των Κουρτεναί (απεβ. πριν το 1230) ήταν κόρη τού Πέτρου Β΄ και της Γιολάντας Λατίνας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Ο Φίλιππος ακολούθησε τη μερίδα τού θείου του Ιωάννη Α΄ των Ιμπελέν κύριο της Βηρυτού, εναντίον των αντιπροσώπων τού Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. Το 1244 έγινε κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ, αλλά ήταν υφιστάμενος τού Γκωτιέ Δ΄ κόμη τού Μπριέν στη μάχη τού Λα Φορμπί. Ο Φίλιππος ήταν ένας από τους λίγους Χριστιανούς ιππότες, που δραπέτευσε την εκεί καταστροφή. Το 1246 ο Ερρίκος Α΄, τότε αντιβασιλιάς της Κύπρου (τού Οίκου των Λουζινιάν), τον έχρισε κύριο της Τύρου ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του στην μερίδα των βαρόνων. Ενώ η νομιμότητα της δωρεάς αυτής ήταν αμφίβολη, αναγνωρίστηκε από τον Ούγο Α΄ της Κύπρου (τού Οίκου των Πουατιέ) περί το 1269, αλλά ο Ούγος Α΄ διατήρησε το δικαίωμα να αγοράσει πίσω το φέουδο.
Ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά μετά το 1240, με τη Μαρία των Πουατιέ, κόρη τού Ραϋμόνδου-Ρουπέν πρίγκιπα της Αρμενίας & βασιλιά της Αρμενίας. Η Μαρία ήταν κυρία της Τύρου και διεκδικήτρια της Αρμενίας.
Ο Φίλιππος Α΄ ακολούθησε την Ζ΄ Σταυροφορία και χρημάτισε πρέσβης τού Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας για διαπραγματεύσεις ανακωχής και απόσυρσης από τη Δαμιέττη. Το 1256 εκτόπισε τους Βενετούς από την Τύρο, μία πράξη που βοήθησε να συμμετάσχει στον Πόλεμο τού Αγ. Σάββα. Κατά τη σύγκρουση, προσπάθησε να ανακουφίσει τους Γενουάτες της Άκρας το 1258, αλλά απωθήθηκε, πράγμα που βοήθησε την έκβαση τού αγώνα των Βενετών. Το 1256 έχασε το Τορόν από τον σουλτάνο Μπαϊμπάρς, αλλά παρά την προχωρημένη ηλικία του, ο Μπαϊμπάρς φοβήθηκε την ενεργητική του αρχηγεία και την πιθανή επιτυχία των εκκλήσεών του στην Ευρώπη για συνδρομή. Σύμφωνα με τον ανώνυμο χρονογράφο γνωστό ως Ναΐτη της Τύρου, ο σουλτάνος κάλεσε τους Ασσασίνους, ένας από τους οποίους, προσποιούμενος ότι θέλει να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό, μαχαίρωσε πρώτα τον Φίλιππο, όταν εκείνος προσευχόταν στο παρεκκλήσιό του και μετά έπεσε επάνω στον γιο του Ιωάννη. Ο Φίλιππος, πληγωμένος θανάσιμα, φώναξε για βοήθεια· οι φύλακες εισήλθαν αμέσως και εκτέλεσαν τον ασσασίνο. Βλέποντας τον γιο του χωρίς σοβαρό τραύμα, ο Γκυ άφησε τα όπλα του και απεβίωσε.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος στις Γαλλικές κτήσεις του και ο Ιωάννης στην Ανατολή (Ουτρμέρ).