google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης του Γκέρλιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ, κόρης του Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας. Βαπτίστηκε με το όνομα του πάππου του Ιωάννη του τυφλού της Βοημίας.
Ήταν τριών ετών όταν έγινε μάργραβος της Μοραβίας και εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου, αν και τις περιοχές τις διοικούσαν στην πραγματικότητα ο θείος του Ιωάννης-Ερρίκος και ο πρωτότοκος αδελφός του Βεντσεσλάβος Δ΄.
Το 1377 ο πατέρας του τού παραχώρησε ένα μέρος της Άνω Λουσατίας, το Γκέρλιτς, που το αναβάθμησε σε δουκάτο. Έγινε ο μόνος δούκας του Γκέρλιτς. Το επόμενο έτος ο Κάρολος Δ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βεντσεσλάβος Δ΄, στου οποίου την Αυλή στην Πράγα έμενε ο Ιωάννης. Όταν ενηλικιώθηκε, διέμενε στο Γκέρλιτς. Το 1385 ο Βεντσεσλάβος Δ΄ τον όρισε διοικητή του Βρανδεμβούργου, που ανήκε στον δευτερότοκο αδελφό του Σιγισμούνδο. Το επόμενο έτος ορίστηκε διοικητής του Λουξεμβούργου. Στο Γκέρλιτς έκανε διώξεις εναντίον των Εβραίων και στο τέλος με διάταγμα τους εκτόπισε, αν και το 1383 σε γειτονική περιοχή τους έδιναν προνόμια. Έμπιστος και καγκελάριός του ήταν ο Όλμπραμ αρχιεπίσκοπος της Πράγας.
Η θέση του Βεντσεσλάου Δ΄ στη Γερμανία διαρκώς εξασθενούσε, όμως ο Ιωάννης παρέμεινε πιστός υποστηρικτής του. Όταν ο Βεντσεσλάβος Δ΄ ήλθε σε διαμάχη με τον εξάδελφό του Ιάκωβο και ο Ιάκωβος τον αιχμαλώτισε στην Αυστρία, ο Ιωάννης παρενέβη: κατέλαβε την Πράγα και με στρατό εκστράτευσε εναντίον του Ιακώβου, ο οποίος αναγκάστηκε να τον ελευθερώσει. Ωστόσο ο Βεντσεσλάβος Δ΄ δεν τον αντάμειψε και ο Ιωάννης αποσύρθηκε στο Γκέρλιτς. Απεβίωσε το 1396 σε ηλικία 26 ετών, στο αββαείο του Νόιτσελλε στη Νότια Λουσατία, ίσως δηλητηριασμένος. Το δουκάτο του Γκέρλιτς αποσυντέθηκε στα σύνορα, που είχε πριν τη δημιουργία του.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1962–63

Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1962-63 διεξήχθη σε επτά κατηγορίες. Ήταν το πρώτο πρωτάθλημα έπειτα από την καθιέρωση της μόνιμης Β΄ Εθνικής, με συνέπεια να είναι αποδυναμωμένο, αφού οι δέκα ισχύροτερες αθηναϊκές ομάδες αγωνίζονταν στις δύο εθνικές κατηγορίες. Τα επόμενα χρόνια όλο και περισσότερες ομάδες της ΕΠΣΑ ανέβαιναν στις εθνικές κατηγορίες κάνοντας το τοπικό πρωτάθλημα όλο και ασθενέστερο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλυσιακός που μαζί με τη δευτεραθλήτρια Δόξα Βύρωνα ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
Καντάσομπα

Η Καντάσομπα είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.384 κατοίκους. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά της Καντάσομπα, Αγκαρεχίμομπα και Χατσιισάομπα.
Γλώσσα Ουαντάρ

Η Ουαντάρ (Βαντέε ρατζούλου, Οντ) είναι μια διάλεκτος της γλώσσας Τελούγκου που ομιλείται μεταξύ της κάστας των Ουαντάρ που ζει στη Νότια Ινδία, ειδικά στη Καρνάτακα όπου απολαμβάνει το καθεστώς Προγραμματισμένης Κάστας. Ο αριθμός των ομιλητών της είναι 171.725 (απογραφή 2001), αναφέρεται ως Βαντάρι υπό Τελούγκου). Ο Εθνολόγος την αντιμετωπίζει ως ξεχωριστή Δραβιδική γλώσσα στενά συνδεδεμένη με τη Τελούγκου, αλλά χωρίς σαφείς λόγους. Η Ουαντάρ δείχνει τη στενή συνάφεια με τους Βραχμάνους Καϊκάντι και Τσιτπαβάν.
Τατζίκοι

Πληθυσμός

Ο συνολικός πληθυσμός των Τατζίκων υπολογίζεται σήμερα περί τα 20.000.000 άτομα. Ένα πολύ μεγάλο μέρος, περίπου το 1/3 διαμένει, στο Ουζμπεκιστάν, άλλο 27% στο Αφγανιστάν, και το υπόλοιπο μοιράζεται στην ίδια χώρα, το Πακιστάν και το Ιράν.

Ιστορία

Οι Τατζίκοι θεωρούνται κληρονόμοι ενός παλαιού πολιτισμού μόνιμα εγκατεστημένων (όχι νομάδων) στο ιρανικό οροπέδιο απ΄ όπου και εξαπλώθηκαν στη γύρω κεντρική Ασία κατά τους προϊστορικούς χρόνους σε μια έκταση που εκτείνονταν από την Κασπία θάλασσα μέχρι τα σύνορα της Κίνας. Βρέθηκαν υπό τη δυναστεία τω Αχαιμενιδών και τη δυναστεία των Σασανιδών όπου η περσική επίδραση υπήρξε πολύ μεγάλη. Αργότερα όταν τουρκικά φύλα μετανάστευσαν στη περιοχή που διέμεναν οι Τατζίκοι άσκησαν και αυτά μεγάλη επίδραση στον πολιτισμό τους.

Γλώσσα

Γλώσσα τους είναι η τατζική ή τατζικική που κατά τους γλωσσολόγους αποτελεί ένα μικτό ιδίωμα της αρχαΐζουσας περσικής φαρσί και δαρικής, επηρεασμένη με πολλά δάνεια γλωσσών των γύρω λαών η οποία γράφεται με κυριλλική γραφή ή αραβική γραφή.

Θρήσκευμα

Ως προς το θρήσκευμα οι περισσότεροι είναι μουσουλμάνοι Σουνίτες, κάποιοι εξ αυτών είναι Σιίτες και κάποιοι πολύ λιγότεροι που ζουν απομακρυσμένοι σε ορεινές περιοχές ακολουθούν το ζωροαστρισμό.
Ιωάννης Σβορώνος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 / 27 Απριλίου του 1863 στη Μύκονο. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε αρχικά στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών την οποία και εγκατέλειψε προκειμένου να επιδοθεί στη νομισματολογία και αργότερα αρχαιολογία. Σπούδασε με υποτροφία της Κυβερνήσεως νομισματική (1883-1887) στο Βερολίνο, Λονδίνο και Παρίσι. Δημοσίευσε το 1890 το πρώτο του σύγγραμμα Numismatique de la Crete ancienne, το οποίο και βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, όπου και προσελήφθη αμέσως προκειμένου να βοηθήσει στην σύνταξη του "Corpus numorum". Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε νομισματογνώμονας του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών όπου και εργάστηκε σ' αυτό μέχρι τον θάνατό του. Αργότερα, το 1899, ανέλαβε διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου. Το 1918 εκλέχθηκε καθηγητής της Νομισματικής, μετρολογίας και σφραγιδολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, θέση που διατήρησε μέχρι το 1920.  Διετέλεσε πρόεδρος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Κράτους.
Ίδρυσε και διεύθυνε τη Διεθνή Εφημερίδα της Νομισματικής Αρχαιολογίας (Journal International d’Archéologie Numismatique). Βραβεύτηκε από την Γαλλική Ακαδημία των Επιγραφών. Ακόμη, έλαβε το χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Νομισματικής Εταιρείας του Λονδίνου το 1914 και το βραβείο Huntington της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας το 1921.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 25 Αυγούστου / 7 Σεπτεμβρίου 1922.
Εξίσωση

Γνωστοί και άγνωστοι

Οι εξισώσεις συχνά εκφράζουν σχέσεις μεταξύ δοσμένων ποσοτήτων, τις γνωστές και τις ποσότητες που δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη, τις άγνωστες. Συνηθίζεται οι άγνωστοι δηλώνονται με γράμματα από το τέλος του αλφαβήτου, x,y,z,w,...(ή φ,χ,ψ,ω,...) και οι γνωστοί με γράμματα από την αρχή του αλφαβήτου a,b,c,d,...(ή α,β,γ,...). Ο άγνωστος για τον οποίο η εξίσωση είναι αληθής ονομάζεται λύση ή ρίζα (μαθηματικά) της εξίσωσης. Σε μια σειρά ταυτόχρονων εξισώσεων, ή σύστημα εξισώσεων, οι πολλαπλές εξισώσεις δίνονται με πολλαπλούς αγνώστους. Λύση του συστήματος είναι οι τιμές των αγνώστων που καθιστούν όλες τις εξισώσεις αληθείς.
Μαξίμ Ζος

Στη Γαλλία

Ο Ζος ξεκίνησε την καριέρα του από την Σοσό, προερχόμενος από τις ακαδημίες του συλλόγου και πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στην Λιγκ 1, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με σκορ 2–2 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν στις 14 Μαΐου 2005. Στις πρώτες του δύο σεζόν με την Σοσό, σημείωσε μόλις 9 συμμετοχές, με αποτέλεσμα την παραχώρησή του υπό την μορφή δανεικού για την σεζόν 2006–07 στην Σταντ Μπρεστουά, η οποία αγωνιζόταν στην Λιγκ 2.
Το ντεμπούτο του Ζος με την Σταντ Μπρεστουά έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2006 σε μια εντός έδρας ισοπαλία με σκορ 0–0 απέναντι στην Μονπελιέ ΣΚ. Όταν ο δανεισμός του στην Μπρεστ ολοκληρώθηκε, είχε πραγματοποιήσει συνολικά 20 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με την ομάδα.
Αφότου πέρασε την σεζόν 2007–08 στην Σοσό, στις 28 Αυγούστου 2009, ο Ζος υπέγραψε στην Ανζέ ΣΚΟ ως δανεικός για διάστημα μίας σεζόν.

Λίτεξ Λόβετς

Στις 6 Ιουλίου 2011, ο Ζος μεταγράφηκε στην βουλγάρικη Λίτεξ Λόβετς, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας, λαμβάνοντας, ταυτόχρονα, τον αριθμό 6, στη φανέλα του, μετά την αποχώρηση από την ομάδα του Ιβαΐλο Πετκόφ.
Μόβρη

Γεωγραφία

Βρίσκεται νότια της πεδιάδας της δυτικής Αχαΐας και καταλαμβάνει μεγάλη έκταση της ενδοχώρας του δήμου Δυτικής Αχαΐας. 
Στις βόρειες παρυφές και πρόποδες του βρίσκονται τα χωριά Βυθούλκας, Ελαιοχώρι, Κρίνος, Πουρνάρι και το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου Μπάδα. Στα βορειοανατολικά βρίσκονται: η Άρλα και η Φώσταινα. Στα δυτικά βρίσκονται τα χωριά: Πέτας, Ριόλος και Ματαράγκα, καθώς και το μοναστήρι του Φιλοκαλίου. Στα νότια βρίσκονται τα χωριά: Πολύλοφο (Μπράτι) και Αγίος Νικολάος (Σπάτα) καθώς και τα μοναστήρια της Αγίας Μαρίνας Μαρίτσης καθώς και του Αγίου Νικολάου Σπάτων. Στο κεντρικό τμήμα του βουνού βρίσκεται: ο εγκαταλελειμμένος και ερειπωμένος πλέον οικισμός των Τσαγκαραίικων.
Υπήρξε φυσικό σύνορο των πρώην δήμων Μόβρης και Ωλενίας ενώ ένα μικρό μέρος του ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εκτείνεται εξ ολοκλήρου στον νεοπαγή Δήμου Δυτικής Αχαΐας και αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς.

Ονομασία

Πριν τη Φραγκοκρατία το βουνό ονομαζόταν "Μαυρονέρι". Το όνομά του, που απαντάει και ως "Μόβρα" ή "Μόβρι", είναι παραφθορά του ονόματος "Μαύρα" (στα γαλλικά: Mauvre) κατόπιν της συγχύσεως του παλιού ονόματος "Μαυρονέρι" του όρους αυτού με το νησί της Αγίας Μαύρας, δηλ. τη Λευκάδα, από τους Φράγκους κατακτητές της περιοχής.
Δημήτριος Μπαρλαούτας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημήτριος Μπαρλαούτας γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στα Γιαννιτσά Πέλλας της Μακεδονίας. Υπήρξε μεγάλος παιδαγωγός και δάσκαλος σε αρκετές Ελληνικές σχολές της Κεντρικής Μακεδονίας. Δίδαξε στη σχολή της Νάουσας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Μεταξύ των μαθητών του, ήταν και ο πρόκριτος Ζαφείριος Θεοδοσίου Λογοθέτης τον οποίο δίδαξε και κατ' ιδίαν στην οικία του. Διατέλεσε υπεύθυνος της βιβλιοθήκης της Νάουσας, η οποία διέθετε τότε 3.000 τόμους. Το σχολικό έτος 1821 - 1822 δίδασκε στα Γιαννιτσά, αλλά εισχώρησε στην πολιορκούμενη Νάουσα για να διασώσει τη βιβλιοθήκη. Το 1821 φιλοξένησε προσωρινά στην οικία του στη Νάουσα τον Δημήτριο Ίπατρο, ο οποίος επισκέφτηκε την πόλη, προκειμένου να μυήσει τους πρόκριτους στη Φιλική Εταιρεία. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 συμμετείχε στα γεγονότα της Νάουσας και κατά την καταστροφή της πόλης, διέσωσε το μεγαλύτερο μέρος του υλικού της βιβλιοθήκης, κρύβοντάς το, σε υπόγεια κρύπτη (αργότερα το μεγαλύτερο μέρος των διασωθέντων περιέπεσε στους ιεραπόστολους του προτεσταντισμού). Το 1822 καρατομήθηκε από τους Οθωμανούς, μετά την ανακατάληψη της Νάουσας.
Μεχμέτ Αλί Ταλάτ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κερύνεια, στις 6 Ιουλίου του 1952 και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κύπρο. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος και Ηλεκτρονικός Μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής στην Άγκυρα. Πρωτοστάτησε ως φοιτητής στην ίδρυση του πρώτου συνδικάτου των Τουρκοκυπρίων (KOGEF) και ανέλαβε πρώτος Πρόεδρός του. Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά.

Πολιτική καριέρα

Ο Ταλάτ ήταν ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (Cumhuriyetçi Türk Partisi). Ήταν Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στην κυβέρνηση της ΤΔΒΚ, μετά τις εκλογές του 1993. Στην επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού ανέλαβε το ίδιο υπουργικό αξίωμα και έπειτα έγινε αντιπρόεδρος στην τρίτη κυβέρνηση συνασπισμού. Εξελέγη βουλευτής το 2003. Έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού στις 13 Ιανουαρίου του το 2004 και εν συνεχεία κέρδισε στις «εκλογές» στις 20 Φεβρουαρίου του 2005. Στη συνέχεια σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με εταίρους το δικό του κόμμα (CTP) και το Δημοκρατικό Κόμμα (DP). 
Μετά τη νίκη του ΡΤΚ στις παράνομες βουλευτικές εκλογές στις 20 Φεβρουαρίου του 2005, ηγήθηκε της δεύτερης κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ CΤP και DP. Στις 17 Απριλίου του 2005 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΤΔΒΚ και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον αποσυρθέντα Ραούφ Ντενκτάς, ενώ την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ. Κυβέρνησε ως το 2010, οπότε ηττήθηκε στις εκλογές από τον πρωθυπουργό του, Ντερβίς Έρογλου.
Στις θετικές ενέργειές του για τους Ελληνοκυπρίους, θα πρέπει να αναφερθεί η απόφασή του να επαναλειτουργήσει ο ναός του Αγίου Μάμαντα στην κατεχόμενη Μόρφου.
Η ταχύτατη ανέλιξή του για Τούρκο πολιτικό προκαλεί εντύπωση. Μόνο τους τελευταίους 18 μήνες  ο Ταλάτ συναντήθηκε με περισσότερους ξένους αξιωματούχους από όσους δέχθηκαν να δουν τον Ντενκτάς από το 1974. 
Το 2006 η Διεθνής Ομοσπονδία Ράλι αντιτάχθηκε στην επιλογή του Ταλάτ να απονείμει το τρόπαιο στο νικητή του τουρκικού Γκραν Πρι Φελίπε Μάσα και θεώρησε ότι το γεγονός ότι ο Ταλάτ ήταν επικεφαλής ενός μη αναγνωρισμένου κράτους σήμαινε αντίθεση στην πολιτική ουδετερότητας της Ομοσπονδίας.
 Τελικά η απονομή έγινε αλλά η Τουρκία τιμωρήθηκε με πρόστιμο.
Διαζαβοριριδίνη

«Μητρική» και «θυγατρικές» διαζαβοριριδίνες

Η διαζαβοριριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» της παραγώγων (ανόργανων και οργανικών), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «διαζαβοριριδίνες».
Δυτικό Πακιστάν

Το Δυτικό Πακιστάν (ούρντου: مغربی پاکستان‬‎, Mag̱ẖribī Pākistān, ΔΦΑ: [məɣrɪbiː pɑːkɪstɑːn]; Βεγγαλικά: পশ্চিম পাকিস্তান‎, Pôśchim Pākistān) ήταν ένας από τους δύο θύλακες που δημιουργήθηκαν στο σχηματισμό του σύγχρονου Κράτους του Πακιστάν μετά την Διχοτόμηση της Ινδίας το 1947. Τα σύνορα του Δυτικού Πακιστάν αντιστοιχεί με τα σύνορα του σημερινού Πακιστάν.
Μετά την ανεξαρτησία από τους Βρετανούς το 1947, το Κράτος του Πακιστάν χωρίστηκε σε δύο θύλακες, τον δυτικό και τον ανατολικό που χωρίζονταν από τη Δημοκρατία της Ινδίας. Η δυτική πτέρυγα του Πακιστάν αποτελούταν από τρεις επαρχίες με κυβερνήτη (Βορειοδυτικά σύνορα, Δυτικό Παντζάμπ και Επαρχία Σιντ), μια επαρχία με Επικεφαλής Επίτροπο (Επαρχία Μπαλουχιστάν) και την Ένωση Κρατών του Βελουχιστάν, μαζί με αρκετά άλλα ανεξάρτητα πριγκιπικά κράτη (κυρίως τα Μπαχαβαλπούρ, Τσιτράλ, Ντιρ, Χούνζα, Χαϊρπούρ και Σβατ), την Ομοσπονδιακή Περιφέρεια Πρωτεύουσας γύρω από το Καράτσι και τις φυλετικές περιοχές. Η ανατολική πτέρυγα της νέας χώρας, το νέο Ανατολικού Πακιστάν – σχημάτιζε την ενιαία επαρχία Ανατολική Βεγγάλη (συμπεριλαμβανομένης της πρώην Ασσαμέζικης περιοχής Σιλέτ).
Το Δυτικό Πακιστάν ήταν πολιτικά κυρίαρχο, παρόλο που το Ανατολικό Πακιστάν είχε πάνω από το μισό του πληθυσμού. Ωστόσο είχε δυσανάλογα μικρό αριθμό εδρών στη Συντακτική Συνέλευση. Αυτή η ανισότητα των δύο τμημάτων και η γεωγραφική απόσταση μεταξύ τους πιστεύεται ότι ήταν η αιτία για τη καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός νέου συντάγματος. Για την μείωση των διαφορών μεταξύ των δύο περιφερειών, η κυβέρνηση αποφάσισε να αναδιοργανώσει τη χώρα σε δύο διαφορετικές επαρχίες κάτω από τη πολιτική Μία Μονάδα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός Τσόντρι Μουχαμάντ Αλί στις 22 Νοεμβρίου 1954.
Το 1970, ο Πρόεδρος-Συνταγματάρχης Γιαχία Χαν θέσπισε μια σειρά από εδαφικές, συνταγματικές και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές οι αλλαγές καθιέρωσαν τις επαρχιακές συνελεύσεις, το κρατικό κοινοβούλιο και τα σημερινά σύνορα των τεσσάρων επαρχιών του Πακιστάν. . Την 1η Ιουλίου 1970, το Δυτικό Πακιστάν μετονομάστηκε σε "Πακιστάν" κάτω από το Νόμο αρ. 1970, όπου διαλύθηκε το σύστημα "Μία Μονάδα" και αφαιρέθηκε ο όρος "Δυτικό", μετονομάζοντας το σε Πακιστάν. Η σειρά δεν είχε καμία επίδραση στο Ανατολικό Πακιστάν, το οποίο διατήρησε το όνομα από το 1955. Η επόμενη χρονιά χαρακτηρίστηκε από τις σκηνές του εμφυλίου πολέμου που είχε ως αποτέλεσμα την απόσχιση του Ανατολικού Πακιστάν ως Μπαγκλαντές.
Τυπικό των Καρυών

Το Τυπικό των Καρυών (σερβικά : Карејски типик), Είναι ένα σερβικό ορθόδοξο τυπικό του 12ου αιώνα γραμμένο το 1199 από τον Άγιο Σάββα, το πρώτο Αρχιεπίσκοπο των Σέρβων (ιδρυτή της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας ), ο νεότερος γιος του Στέφανου Νεμάνια.
Δημοσιεύτηκε μαζί με τον κατάλογο χειρογράφων στα κυριλλικά από το μοναστήρι Χιλανδαρίου το 1908. Είναι γραμμένο σε περγαμηνή.
Σερζ Λατούς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σερζ Λατούς γεννήθηκε στη Βαν στις 12 Ιανουαρίου 1940. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, φιλοσοφία και οικονομικές επιστήμες. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris-Sud (Ορσέ). Έχει διδάξει επίσης στη Λιλ της Γαλλίας, καθώς και στο Κονγκό και το Λάος.
Μουσά Τοϊμπού

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1962. Προτού κατέλθει στην πολιτική εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στην Αλγερία.
Αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στον Ανζουάν τον Ιούνιο του 2008, έχοντας και την υποστήριξη του προέδρου της Ένωσης των Κονορών, Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί. Οι εκλογές κρίθηκαν απαραίτητες για να αναλάβει ο διάδοχος του ανατραπέντος Μοχάμετ Μπακάρ έπειτα από την εισβολή στο Ανζουάν το Μάρτιο του 2008. Ο Τοϊμπού κέρδισε 52,42% των ψήφων στον δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 29 Ιουνίου, επικρατώντας του αντιπάλου του, Μοχάμετ Τζανφαρί, που έλαβε 47,5%. Ο πολιτικός δήλωσε ότι ήξερε πώς να σταματήσει την υπανάπτυξη στο Ανζουάν και υποστήριξε την παραμονή κάποιων στελεχών που είχαν υπηρετήσει το προηγούμενο καθεστώς (του Μπακάρ) στα αξιώματά τους, εξαιτίας της εμπειρίας τους αλλά και για λόγους εθνικής συμφιλίωσης. Η επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 5 Ιουλίου του 2008.
Το 2009 έγινε Κυβερνήτης και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ανισί Σαμσιντέν (Anissi Chamsidine).
Πωλίνα

Βιογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. Έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη Γαλλική Φιλολογία, χωρίς όμως να φοιτήσει ποτέ. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής, έχει θεατρική παιδεία και μιλά αγγλικά και γαλλικά. Το 1974 ξεκίνησε ερασιτεχνικά το τραγούδι και πρωτοεμφανίστηκε στο On the Rocks. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε όλες τις μεγάλες νυχτερινές πίστες δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Το 1981 ξεκίνησε η πεντάχρονη συνεργασία της με τον Γιώργο Μαρίνο στη Μέδουσα. Κέρδισε 2 βραβεία σε φεστιβάλ της Αυστρίας και του Τόκιο με τραγούδια του Κώστα Τουρνά και του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου. Πήρε μέρος στο Διαγωνισμό της Γιουροβίζιον του 1979, κάνοντας φωνητικά στο τραγούδι "Σωκράτης", που ερμήνευσε η Ελπίδα. Μετείχε και στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 1977 ερμηνεύοντας το τραγούδι "Ζει". Άρχισε τη δισκογραφία με την «Mπιρίμπα» των Σταμάτη Kραουνάκη και Χάρη Χαλκίτη, το 1986. Έχει 11 προσωπικούς δίσκους στις εταιρείες SONY και EMI κι έχει συμμετάσχει σε δουλειές πολλών συναδέλφων της.
Έκανε αρκετές επιτυχίες στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ("Μπιρίμπα", "Πους απς", "Πάμε για τρέλλες στις Σεϋχέλλες", "Ράδιο αγάπη μου" κλπ.), ενώ συνεργάστηκε με αρκετούς γνωστούς συνθέτες, ιδιαίτερα με τον Σταμάτη Κραουνάκη.
Θεά Μέλισσα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1118)

Περιγραφή

Πρόκειται για χρυσή πλάκα σχήματος ορθογωνίου. Περιέχει ανάγλυφη παράσταση της θεάς Μέλισσας. Αριστερά και δεξιά της Μέλισσας βρίσκεται ανθός με επτά και οκτώ πέταλα αντίστοιχα. Η θεά πετάει με τα χέρια τεντωμένα στο πλάι, και τις παλάμες κλειστές. Το σώμα της από την μέση και κάτω καταλήγει σε κοιλιά εντόμου. Φοράει το χαρακτηριστικό αιγυπτιακό μαντίλι των Φαραώ.
Θέμα Σεβαστείας

Το Θέμα Σεβάστειας ήταν επαρχία (θέμα) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που βρισκόταν στην βορειοανατολική Καππαδοκία και την Μικρά Αρμενία στην σημερινή Τουρκία. Ως θέμα ιδρύθηκε το 911 και επέζησε ως την πτώση του στους Σελτζούκους Τούρκους ως επακόλουθο της Μάχης του Ματζικέρτ το 1071.
19η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 19η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα K. 132 (γερμανικά: Sinfonie in Es-Dur Köchelverzeichnis 132) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1772, όταν ο συνθέτης ήταν 16 ετών.
Γεώργιος Βουστρώνιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κύπρο. Σπούδασε στην Ρώμη και κατατάχτηκε στο Τάγμα του Ιησού.
Απεβίωσε το 1610 πολύ νέος 24 χρονών πολυμαθής θεολόγος και ειδήμων της ελληνικής, λατινικής και ιταλικής γλώσσας.
Δολάριο Τρινιδάδ και Τομπάγκο

Ιστορία

Το δολάριο εισήχθη στο 1898. Κυκλοφορούσε μαζί με τη Βρετανική λίρα με το 1 δολάριο να είναι ίσο με 4 σελίνια και 2 πένες. Από το 1935 το νόμισμα ήταν ισότιμο με το  Δολάριο Βρετανικών Δυτικών Ινδιών. Το 1951 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε βρετανικά εδάφη στην Καραϊβική και έτσι αντικαταστάθηκαν τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούσε ως τότε το Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Τα κέρματα κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1955 και το 1964 το Τρινιδάδ και Τομπάγκο εισήγαγε το δικό του δολάριο, αντικαθιστώντας το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής, σε ίση αξία. Το δολάριο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο και το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι τα τελευταία δύο νομίσματα στον κόσμο που διατηρούν το  παλαιό σύστημα ισοτιμίας του μία λίρα ισούται με 4 δολάρια και 8 σεντς. Το 1976 και τα δύο νομίσματα σταμάτησαν να έχουν σχέση.

Κέρματα

Το 1966 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 σεντς. Αρχικά κυκλοφόρησε ένα μεγάλο σε μέγεθος κέρμα του 1 δολαρίου το 1969 και ξανά το 1979, για να αντικατασταθεί με ένα μικρότερου μεγέθους το 1995 . Τα 1 και 5 cents είναι κατασκευασμένα από χαλκό, ενώ οι άλλες αξίες είναι από χαλκονικέλιο. Οι εμπρόσθιες όψεις σε όλα τα κέρματα περιλαμβάνουν το εθνόσημο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο, ενώ από το 1976 η πίσω όψη εικονίζει το εθνικό πτηνό ή λουλούδι μαζί με την ονομαστική αξία μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας. Τα κέρματα των 50 cent και του 1 δολαρίου σπάνια κυκλοφορούν.
Βααλβάρη

Η Βααλβάρη (αγγλικά: Vaalbara) ήταν μια υπερήπειρος του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα που αποτελούνταν από τον Κρατώνα Κάαπβαλ (τώρα βρίσκεται στην ανατολική Νότια Αφρική) και τον Κρατώνα Πιλμπάρα (τώρα βρίσκεται στην βόρειοδυτική Δυτική Αυστραλία). Ο Ε. Σ. Τσένεϊ όρισε το όνομά της από τα τέσσερα τελευταία γράμματα του ονόματος του κάθε κρατώνα. Οι δύο κρατώνες αποτελούνται από φλοιό που χρονολογείται από 2,7 ως 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια, γεγονός που καθιστά την Βααλβάρη την αρχαιότερη ήπειρο της Γης.

Αποδείξεις για την Βααλβάρη

Ο κρατώνας Κάαπβαλ της Νότιας Αφρικής και ο κρατώνας Πιλμπάρα της Δυτικής Αυστραλίας έχουν παρόμοιες ακολουθίες κάλυψης πρώιμης Προκάμβριας. Το τεκτονοστρωματογραφικό πεδίο από γρανίτη-πράσινο νεφρίτη της Κάαπβαλ και το ανατολικό άκρο της Πιλμπάρα υποδεικνύουν τέσσερις μεγάλες πτώσεις μετεωριτών μεταξύ 3,2 και 3,5 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν.
Οι υψηλές θερμοκρασίες που προκλήθηκαν από την δύναμη της πρόσκρουσης έτηξαν τα ιζήματα προς σχηματισμό μικρών γυάλινων σφαιριδίων. Μικροσφαιρίδια 3,5 δισεκατομμυρίων ετών υπάρχουν στη Νότια Αφρική και σφαιρίδια ίδιας ηλικίας έχουν βρεθεί στη Δυτική Αυστραλία, τα οποία αποτελούν τα αρχαιότερα γνωστά προϊόντα πρόσκρουσης. Τα σφαιρίδια μοιάζουν με τους υαλώδεις σφαιρουλίτες (χόνδρους) σε ανθρακούχους χονδρίτες, οι οποίοι βρίσκονται σε πλούσιους σε άνθρακα μετεωρίτες και στο σεληνιακό έδαφος.
Εντυπωσιακά παρόμοιες λιθοστρωματογραφικές και χρονοστρωματογραφικές δομικές ακολουθίες μεταξύ αυτών των δύο κρατώνων έχουν βρεθεί για την περίοδο μεταξύ 3,5 και 2,7 δισεκατομμυρίων χρόνων πριν. Παλαιομαγνητικά δεδομένα από δύο υπερβασικά συμπλέγματα στους κρατώνες έδειξαν ότι πριν 3.870 εκατομμύρια χρόνια οι δύο κρατώνες θα μπορούσαν να είναι μέρος της ίδιας υπερηπείρου. Τόσο ο κρατώνας της Πιλμπάρα, όσο και του Κάαπβαλ εμφανίζουν εκτενή ρήγματα, τα οποία ήταν ενεργά 3.470 εκατομμύρια χρόνια πριν κατά τη διάρκεια ηφαιστειακής δραστηριότητας και συμπίπτουν χρονικά με τα στρώματα της πρόσκρουσης.

Προέλευση της ζωής

Οι κρατώνες Πιλμπάρα και Κάαπβαλ αποτελούν μερικά από τα παλαιότερα πετρώματα της Γης και περιέχουν καλά διατηρημένα μικροαπολιθώματα του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα. Μια σειρά διεθνών αποστολών γεωτρήσεων αποκάλυψε ίχνη μικροβιακής ζωής και φωτοσύνθεσης από τον Αρχαιοζωικό τόσο στην Αφρική όσο και στην Αυστραλία.
Τα παλαιότερα ευρέως αποδεκτά στοιχεία φωτοσύνθεσης από πρώιμες μορφές ζωής είναι μοριακά απολιθώματα που βρέθηκαν σε σχιστόλιθους 2,7 δισεκατομμυρίων ετών στον κρατώνα Πιλμπάρα. Αυτά τα απολιθώματα έχουν ερμηνευθεί ως ίχνη ευκαρυωτών και κυανοβακτήριων, αν και ορισμένοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτοί οι βιοδείκτες θα πρέπει να έχουν εισαχθεί σε αυτά τα πετρώματα αργότερα και χρονολογούν τα απολιθώματα σε 2,15–1,68 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Αυτό το χρονικό διάστημα είναι σύμφωνο με εκτιμήσεις που βασίζονται σε μοριακά ρολόγια που χρονολογούν τον τελευταίο κοινό πρόγονο των ευκαρυωτών στα 1866-1679 εκατομμύρια χρόνια. Εάν τα απολιθώματα της Πιλμπάρα αποτελούν ίχνη πρώιμων ευκαρυωτών, θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ομάδες που εξαφανίστηκαν πριν προκύψουν οι σύγχρονες ομάδες.