google/wiki40b huggingface dataset:
Οζλέμ Γιλμάζ

Βιογραφία

Η Özlem γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1986 στην Κωνσταντινούπολη. Από μικρή ηλικία ήθελε να ασχοληθεί με την υποκριτική και όλοι έλεγαν ότι είχε ταλέντο.Έτσι όταν τελείωσε το λύκειο μπήκε στη σχολή Καλών Τεχνών του Müjdat Gezen και ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιός.Όμως εξαιτίας του ξαφνικού θανάτου του πατέρα της διέκοψε για λίγο τις σπουδές της,τις οποίες ολοκλήρωσε το 2006 και από τότε έχει συμμετάσχει σε αρκετές σειρές στη χώρα της.Τον χειμώνα του 2013 η Οζλέμ έκανε τα πρώτα της βήματα και στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας στην ταινία εποχής Karaoğlan,στην οποία υποδύθηκε μια πριγκίπισσα. Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος της στη σειρά Unutulmaz - Μοιραίος Έρωτας ως Εντά. Το 2013 συμμετείχε στη σειρά Kaçak (Φυγάς) η οποία προβάλλεται στο κανάλι ATV. Στο τέλος της πρώτης σεζόν ο χαρακτήρας της πέθανε, και έτσι αποχώρησε για να πρωταγωνιστήσει στην σειρά Emanet που θα προβάλλεται από το κανάλι Fox Tv. Ωστοσο τα νουμερα τηλεθεασης δεν ηταν ικανοποιητικα και η σειρα κοπηκε στα 13 μολις επεισοδια. Σχεδον αμεσως μετα η Οζλεμ συμφωνησε να πρωταγωνιστησει στη νεα σειρα του Atv με τιτλο Μαυρο Ψωμι (Kara Ekmek) η ποια βρισκεται στα πρωτα επεισοδια της προβολης της και σημειωνει ηδη υψηλα νουμερα τηλεθεασης.

Προσωπική Ζωή

Η Οζλέμ είχε σχέση για τέσσερα χρόνια με τον τραγουδιστή Μπερκσάν Οζέρ (Berksan Özer). Γνωρίστηκαν κατά τη συνεργασία τους για την τηλεοπτική σειρά Sevret Avcısı. Μάλιστα ετοιμάζονταν να παντρευτούν, όμως τελικά χώρισαν το 2011. Ωστόσο τα ΜΜΕ της Τουρκίας της είχαν χρεώσει σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στη σειρά (unutulmaz-μοιραίος έρωτας) Σερχάν Γιαβάς (Serhan Yavaş) και φήμες έλεγαν ότι αυτός ήταν ο λόγος του χωρισμού της με τον Μπερκσάν. Παρόλα αυτά η σχέση αυτή δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ αφού και η Οζλέμ και ο Σερχάν δήλωναν πως είναι μονό φίλοι. Το 2011 η Οζλέμ εκανε δεσμο με τον δικηγόρο Αχμέτ Αγιάρ (Ahmet Ayar) με τον οποιο παντρευτηκε στις 25 Οκτωβριου του 2013. Ωστοσο ο γαμος του ζευγαριου τελειωσε τον Μαρτιο του 2015 τελειως συνενετικα και αθορυβα και διερευσε στον τυπο απο μια ανακοινωση που εκανε η ιδια η Οζλεμ οταν ηδη ειχε βγει το διαζυγιο.

Οζλέμ Γιλμάζ και Ελλάδα

Η Οζλέμ Γιλμάζ έκανε τη πρώτη της εμφάνιση στα ελληνικά τηλεοπτικά δρώμενα μέσω του Mega, με την προβολή της σειράς Μοιραίος Έρωτας (Unutulmaz) στις 18 Μαρτίου του 2012 η οποία σημειώνε ποσοστά άνω του 40%.
Σημαία της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

Η σημαία της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας καθιερώθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1958. Σχεδιάστηκε από τον πρώτο Πρόεδρο του αυτόνομου εδάφους του Ουμπάνγκι- Σαρί, Μπαρτελεμί Μπογκάντα, ο οποίος πίστευε ότι «η Γαλλία και η Αφρική πρέπει να πορευτούν από κοινού». Για το λόγο αυτό έκανε συνδυασμό του κόκκινου, του άσπρου και του μπλε, που είναι τα χρώματα στη Σημαία της Γαλλίας με τα παναφρικανικά χρώματα (κόκκινο, πράσινο και κίτρινο). Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα που χύθηκε από το λαό του έθνους, για να φέρει την ανεξαρτησία, όπως και για την προστασία του κράτους. Το μπλε χρώμα εκπροσωπεί τον ουρανό και την ελευθερία, το λευκό την ειρήνη και την αξιοπρέπεια και τέλος, το κίτρινο αποτελεί σύμβολο της ανεκτικότητας και το πράσινο της ελπίδας και της πίστης.
Πασχαλινός φοίνικας

Ο Πασχαλινός φοίνικας (πολωνικά: Palma wielkanocna‎, λιθουανικά: Verba‎) είναι ένα παραδοσιακό Πολωνικό και Λιθουανικό έθιμο συμβολικής διακόσμησης που σχετίζεται με την Κυριακή των Βαΐων. Το έθιμο τηρείται και από τους απόδημους Πολωνούς του εξωτερικού.

Εμφάνιση και σύνθεση

Παραδοσιακά, οι Πασχαλινοί φοίνικες ετοιμάζονται την Τετάρτη των Τεφρών (πρώτη Τετάρτη της Σαρακοστής), από κλάδους ιτιάς (με ίουλους). Καθώς τα φοινικόδεντρα δεν είναι ενδημικά στην Πολωνία, χρησιμοποιούνται κλαδιά ιτιάς ως συμβολικά υποκατάστατα των κλαδιών φοίνικα. Ο Πασχαλινός φοίνικας διακοσμείται με κορδέλες,  αποξηραμένα λουλούδια ή άλλα φυτά.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, γύρω από το Βίλνιους (πολωνικά: Wilno‎, τώρα ανήκει στη Λιθουανία αλλά μεσοπολεμικά ήταν μέρος της Πολωνίας), οι διακοσμήσεις που έμοιαζαν με στολισμένους φοίνικες άρχισαν να πωλούνται κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων. Οι πασχαλινοί φοίνικες δεν ξεπερνούσαν σε ύψος το 0,5 μέτρο, σύντομα έγιναν δημοφιλείς σε ολόκληρη την Πολωνία και σημαντικές ποσότητές τους εξήχθησαν στη Γαλλία. Πιθανολογείται ότι ίσως προέρχονται από σχέδιο του Πολωνού μεσοπολεμικού καλλιτέχνη Φερντίναντ Ρούστζτσυτς.
Ένας Πασχαλινός φοίνικας μπορεί να φθάσει σε ύψος και τα 10 μέτρα. Στον διαγωνισμό για Πασχαλινούς φοίνικες, που πραγματοποιείται ετήσια από το 1958, το 2011 μία συμμετοχή ξεπέρασε σε ύψος τα 36 μέτρα και ήταν ο υψηλότερος Πασχαλινός φοίνικας που έχει καταγραφεί ποτέ.
Υπάρχουν πολλές περιφερειακές παραλλαγές στον τρόπο που ετοιμάζονται οι Πασχαλινοί φοίνικες στην Πολωνία. Στα νότια της χώρας, κλάδοι ιτιάς διαφόρων μηκών δένονται μαζί, ίσως με κλάδους φουντουκιάς ή ψάθα, και η διακόσμηση ολοκληρώνεται με ένα μεγάλο μπουκέτο από λουλούδια και άλλα στολίδια, με συμπεριλαμβανόμενο έναν χρυσό σταυρό. Στην περιοχή Κουρπιέ ο Πασχαλινός φοίνικες στολίζεται σε όλο το μήκος του με λουλούδια. Το Εθνογραφικό Μουσείο της Κρακοβίας διαθέτει πάνω από 200 Πασχαλινούς φοίνικες στη συλλογή του.

Πολιτιστική σημασία

Οι Πασχαλινοί φοίνικες είναι ένα σημαντικό μέρος των Πολωνικών Πασχαλινών εορτασμών. Καθαγιάζονται σε μια εκκλησία και στη συνέχεια παρελαύνουν. Σε ορισμένες περιοχές το έθιμο θέλει να χρησιμοποιούνται οι φοίνικες για να ραντίσουν ένα σπίτι με νερό, να ταΐζονται σε ζώα, να διακοσμούν τις αγιογραφίες, και να καίγονται προς τέφρα που φυλάσσεται για τις τελετές της Τετάρτης των Τεφρών του επόμενου έτους. Λέγεται ότι οι Πασχαλινοί φοίνικες φέρνουν καλή συγκομιδή όταν «φυτεύονται» σε ένα χωράφι.
Όπως και άλλα Χριστιανικά σύμβολα και παραδόσεις, το έθιμο του Πασχαλινού φοίνικα ίσως προέρχεται από παγανιστικές θρησκείες στις οποίες η ιτιά διέθετε ευεργετικές ιδιότητες, και συμβόλιζε την μακροχρόνια ζωή και την αναγέννηση. Με τον καιρό, η ιτιά υιοθετήθηκε ως Χριστιανικό σύμβολο στην Πολωνία.
Φακόχοιρος

Περιγραφή

Τα θηλαστικά αυτά μπορούν να φτάσουν το μήκος των 190 εκ. 45 από τα οποία ανήκουν στην ουρά και ύψος ως το ακρώμιο 75 εκ. Είναι χοντρά και άχαρα με παχύ, ρυτιδωμένο δέρμα γκρίζου χρώματος, με λίγες σκληρές τρίχες πιο πυκνές στη σπονδυλική στήλη όπου σχηματίζουν ένα είδος χαίτης. Οι Φακόχοιροι έχουν στο ρύγχος τους τέσσερις κρεάτινες αποφύσεις από τις οποίες πήραν και το όνομά τους. Δύο από αυτές βρίσκονται κάτω από τα μάτια,ενώ οι άλλες δύο ανάμεσα στα μάτια και στα χείλη. Τα κεφάλια των Φακόχοιρων είναι πολύ ανεπτυγμένα και έχουν μικρά και μυτερά αυτιά. Τα ρύγχη τους είναι επιμηκή και από τα χείλη εξέχουν οι πάνω χαυλιόδοντες, που είναι οι κυρτοί προς τα πάνω, στερούνται σμάλτου και αναπτύσονται συνεχώς, φτάνοντας μερικές φορές το μήκος των 50 εκατοστών. Οι Φακόχοιροι που περιλαμβάνουν μερικά υποείδη, ζούν κατά αγέλες με οικογενειακή βάση (ένας αρσενικός, μια θηλυκή και τα μικρά τους, που συνήθως είναι γύρω στα 1-8 μικρά) στις σαβάνες της Αφρικής, στα νότια της Σαχάρας και τρέφονται με βολβούς και ρίζες. Υφίσταται εντατικό κυνήγι για το κρέας, τους χαυλιόδοντές τους και για το δέρμα τους,που χρησιμοποιείται κατά πολλούς τρόπους.
Άγιος Ιωάννης Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βορειοδυτικά από την Κορώνη από την οποία απέχει 6,5 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχει περίπου 35,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 81 μέτρα και απέχει 1,5 περίπου χιλιόμετρο από τη θάλασσα του Μεσσηνιακού κόλπου. Κοντά στον Άγιο Ιωάννη βρίσκονται, προς τα βορειοανατολικά του τα Βουνάρια σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων, προς τα ανατολικά του οι Κόμποι και τα Περούλια σε αποστάσεις 1 και 2,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοανατολικά του η Μυρτιά και η Αγία Τριάδα σε αποστάσεις 4 και 5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νότιά του το Χαρακοπιό σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορικό του οικισμού

Η περιοχή του οικισμού, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Ο οικισμός πάντως είναι σχετικά νέος, καθώς ο Άγιος Ιωάννης αναγνωρίσθηκε και προσαρτήθηκε μόλις το 1993 στην Κοινότητα Χαρακοπίου, όπου και παρέμεινε ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Άγιος Ιωάννης υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Άγιος Ιωάννης ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Ο Άγιος Ιωάννης σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Χαρακοπίου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Αγία Τριάδα, Άγιος Ισίδωρος, Κοτρωνάκια, Μυρτιά, Ποταμιά και Χαρακοπιό (έδρα).

Κτίρια – αξιοθέατα

Εκτός από τα σπίτια και τα εξοχικά τα οποία εκτείνονται κατά μήκος της επαρχιακής οδού Ριζόμυλου-Κορώνης, υπάρχει η μικρή εκκλησία του οικισμού ο Ιερός Ναός της Αγίας Κυριακής, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν επίσης διάφορες τουριστικές & ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα, ενώ στα αξιοθέατα του οικισμού περιλαμβάνονται οι κοντινές παραλίες της περιοχής του Χαρακοπιού.
Aston Martin Rapide

Ονομασία

Πρόκειται για την πολυαναμενόμενη διάδοχο του προηγούμενου σεντάν της εταιρείας, της Aston Martin Lagonda, η παραγωγή της οποίας είχε λήξει τον Ιανουάριο του 1990, δηλαδή 20 χρόνια πριν το λανσάρισμα της Rapide. Το όνομα «Rapide» επελέγη ως αναφορά στην Lagonda Rapide, ένα πολυτελές σεντάν της εταιρείας Lagonda, η οποία είναι σήμερα μέρος της Aston Martin. Η σημερινή Rapide βασίστηκε στο σασί της Aston Martin DB9, αλλά με μακρύτερο κατά 30 εκατοστά μεταξόνιο.

Εισαγωγή

Μία πρώτη εντύπωση για το νέο μοντέλο δόθηκε τον Ιανουάριο του 2006, στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, όταν και παρουσιάστηκε το αρχικό concept car. Η τελική έκδοση παραγωγής της Rapide αποκαλύφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009, στο Σαλόνι της Φρανκφούρτης. Τα πρώτα αντίτυπα κύλησαν από τη γραμμή παραγωγής τον Μάιο του 2010, με την βασική τιμή τότε στα 199.950 δολάρια. Στην Ευρώπη, η βασική της τιμή καθορίστηκε τότε στα 180.000 ευρώ.
Μαστραντώνης Αχαΐας

Ιστορία

Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον πρώτο οικιστή που λεγόταν "Μαστραντώνης". Αναφέρεται πρώτη φορά το 1713, ότι αποτελούσε με την Αγία Μαρίνα μία ενορία. Το 1835 εντάχτηκε στον Δήμο Ερυμανθίας και, όταν καταργήθηκε, το 1841 στον τότε δήμο Τριταίας έως το 1912, που αποτέλεσε οικισμό της Κοινότητας Μανεσίου Πατρών. Μεταξύ 1997-2010, με το Πρόγραμμα Καποδίστριας, αποτέλεσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Μανεσίου Πατρών, και από το 2010 κ.εξ., με το Πρόγραμμα Καλλικράτης,  αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Μανεσίου.
322 Φαιώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φαιούς υπολογίσθηκε σε 70,8 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 372 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι M (μεταλλικός) και το άλβεδό της είναι 0,088 (από δεδομένα του IRAS). Η Φαιώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 35 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Φλίντερς Πέτρι

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1853 στο Τσάρλτον του Λονδίνου. Γονείς του ήταν ο Γουίλιαμ Πέτρι, γεωδαίτης και μηχανικός το επάγγελμα, και η Άννα, το γένος Φλίντερς, θυγατέρα του εξερευνητή της Αυστραλίας Μάθιου Φλίντερς. Ο Φλίντερς Πέτρι λόγω της ασθενικής του φύσης δεν πήγε σχολείο, αλλά διδάχτηκε γράμματα στο στενό οικογενειακό του περιβάλλον. Σε ηλικία οκτώ χρονών έπαθε νευρικό κλονισμό και σταμάτησε τα μαθήματα για δύο χρόνια. Του άρεσε όμως πολύ το διάβασμα, και έτσι διεύρυνε τον ορίζοντα των γνώσεών του, ανάλογα με τα πολύπλευρα ενδιαφέροντά του. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την μελέτη και την καταμέτρηση διαφόρων ρωμαϊκών και προϊστορικών μνημείων στην Αγγλία, μεταξύ των άλλων του Στόουνχετζ. Το 1877, σε ηλικία 19 ετών δημοσίευσε τη μελέτη του αυτή με τον τίτλο Inductive Metrology or the Recovery of Ancient Measurements from the Monuments. Αργότερα έκανε σημαντικές έρευνες με πολλά και αξιολογότατα ευρήματα, και έγινε ο πρωτοπόρος της αιγυπτιολογίας, αρχαιολογίας και παλαιοπαθολογίας. Απεβίωσε στις 28 Ιουλίου 1942 στην Ιερουσαλήμ.
Κωνσταντίνος Αιλιανός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ΄ όπου και κατέστει διδάκτωρ της Διπλωματικής Ιστορίας. Το 1966 εισήλθε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως διπλωματικός ακόλουθος απ΄ όπου και τερμάτισε τη σταδιοδρομία του το 2005. Έχει υπηρετήσει σε πολλές πρεσβείες και ως Πρέσβης στη Πολωνία, Ινδία και Γερμανία. Τον Απρίλιο του 1999 ανέλαβε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 2000 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας στη Προεδρία της Δημοκρατίας μέχρι τη λήξη της θητείας του Κ. Στεφανόπουλου (2005).
Τέλος τον Απρίλιο του 2006 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Υπήρξε καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και διπλωματικός σύμβουλος της Σχολής Εθνικής Αμύνης (1981-1983).
Έχει τιμηθεί με τον "Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα" καθώς και με άλλες ξένες διακρίσεις.
Είναι έγγαμος, έχει δύο τέκνα, ομιλεί Γαλλικά, Αγγλικά και Γερμανικά και είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Αλέκος Ξένος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1912. Ορφανός από μικρή ηλικία, από δύο ετών, και από τους δύο γονείς, ήρθε σε επαφή με τη μουσική μέσω του λαϊκού τραγουδιστή Σπύρου Μορούλια. Οργανωμένα όμως γνώρισε τον χώρο με τον αρχιμουσικό Ιωάννη Πήλικα. Ξεκίνησε ως τρομπονίστας συμμετέχοντας στις ορχήστρες μελοδραματικών θιάσων που επισκέπτονταν τη Ζάκυνθο. Όταν έφθασε στην ηλικία των 20 ετών κατατάχθηκε στη Μουσική Φρουρά Αθηνών. Την ίδια εποχή γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών  (μελέτησε τρομπόνι)  όπου και σπούδασε θεωρητικά με τους Δ. Μητρόπουλο, Φ. Οικονομίδη και Γ. Σκλάβο.  
Από το 1936 υπήρξε ενεργή η συμμετοχή του σε συνδικαλιστικούς αγώνες και στην ίδρυση της ΚΟΑ. 
Το 1941 εντάσσεται στο ΕΑΜ και ορίζεται γραμματέας στην Αχτίδα Διανοουμένων - Καλλιτεχνών του ΚΚΕ. Σε όλη τη διάρκεια της κατοχής συμμετέχει ενεργά στην αντίσταση, συμβάλλει στη δημιουργία ΕΑΜίτικων μουσικών ομάδων και στην έκδοση της παράνομης εφημερίδας του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου «Ο Μουσικός». Συλλαμβάνεται δυο φορές, αλλά ξεφεύγει. Μελοποίησε πολλά αντιστασιακά τραγούδια με πιο χαρακτηριστικό αυτό του "Καπετάν Άρη - Μικρό Χωριό".
Το 1947 απολύθηκε από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και το 1950 από την Ορχήστρα του ΕΙΡ, λόγω των πολιτικών του απόψεων. ( Είχε προταγωνιστικό ρόλο στο σαμποτάζ της μεγάλης γιορτής που ετοίμαζαν οι γερμανοί το 1943 στο θέατρο Ολύμπια για την άνοδο του Γ¨ Ράιχ έτσι έχασε τη θέση του στην Κρατική Ορχήστρα και πέρασε στην παρανομία). 
Συνέγραψε το συμφωνικό του ποίημα «Ο Διγενής δεν πέθανε», έργο εμπνευσμένο από την θυσία του Νίκου Μπελογιάννη. Η πρώτη εκτέλεση του έργου έγινε από τη Συμφωνική Ορχήστρα του ΕΙΡ (1952), σε διεύθυνση Ανδρέα Παρίδη. Ο ίδιος αρχιμουσικός το διηύθυνε στο Λένινγκραντ (1958), όπου απέσπασε ενθουσιώδη σχόλια. Το 1963 έγραψε τον «Σπάρτακο» και το 1964 το «Κύπρος - Ελλάδα μας», για να τιμήσει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, τις θυσίες των ανθρώπων του νησιού.
Μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν μέλος του ΚΚΕ και στρατευμένος στο λαϊκό κίνημα.
Ο Αλέκος Ξένος Πέθανε στην Αθήνα το 1995.
Το 2003 εκδόθηκε ο κατάλογος έργων του Αλέκου Ξένου, εκπονημένος από το συνθέτη Διονύση Μπουκουβάλα, στο τεύχος 18 του περιοδικού Μουσικολογία.
Το  2014  κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία και το αρχείο του Αλέκου Ξένου σε επιμέλεια του μουσικολόγου Αλέξανδρου Χαρκιολάκη (βιβλιοθήκη του Μουσείου Μπενάκη).
Πολύκλειτος

Γενικά

Η Ήρα του Πολυκλείτου που βρίσκονταν στο Ηραίον Άργους, που δεν σώζεται, χρυσελεφάντινη και αυτή ήταν ανάλογη και εφάμιλλη του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Ολυμπίου Διός του Φειδία στην Ολυμπία. Όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας: «παρίσταντο μεγαλοπρεπώς και εύθρονος, γυμνούς έχουσα τους από ελεφαντοστούν βραχίονες, διάδημα περιδεδεμένη που κοσμούσαν οι Χάριτες και οι Ώρες, βοώπις (:Βους + ωψ= με μεγάλους οφθαλμούς) και υπέρτατη». Στο ένα χέρι κρατούσε ρόδι στο άλλο σκήπτρο που πάνω του στεκόταν ένας κόκκυγας (κότσυφας). Σύμφωνα με την παράδοση είναι ο Δίας που πρωτοεμφανίστηκε στην Ήρα με αυτή τη μορφή. Μία ιδέα για τη δημιουργία αυτή μπορούμε ν΄ αντλήσουμε από τα νομίσματα που απόκεινται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Άργους που όμως λόγω των μικρών διαστάσεων οι γλυπτικές παραστάσεις πάνω στο διάδημα αντικαταστάθηκαν με απλά κοσμήματα. Αυτής της Ήρας αντίγραφο θεωρείται η προτομή που εκτίθεται στην Λουδοβικία έπαυλη της Ρώμης.Εξέδωσε και σχετικό εγχειρίδιο ο «Κανών« και ως αρχιτέκτονας εφάρμοζε «την αρμονία και το κάλλος» οικοδομήσας θέατρο στην Επίδαυρο που σώζονται αξιόλογα λείψανα.

Επιδράσεις

Τα περισσότερα στοιχεία για την πολυκλείτεια δημιουργία έχουν αντλήσει τόσο οι αρχαίοι, όσο και οι νεότεροι ερευνητές από τον Κανόνα του. Ιδιαίτερα ως σύμβολο της νεανικής, αθλητικής και συμμετρικής μορφής έχει εκτεθεί εδώ και πολλές δεκαετίες ένα σύγχρονο χάλκινο αντίγραφο του Κανόνα στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου του Μονάχου, που αποτελεί οδηγό για τους νέους στη μελέτη της κλασικής ομορφιάς και του ελληνικού δημιουργικού πνεύματος.
Γεώργιος Κανδηλάπτης

Βιογραφία

Ο Κανδηλάπτης γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1881 στην Αργυρούπολη του Πόντου και ήταν το νεώτερο από τα τέσσερα παιδιά του Θεόδωρου και της Κυπαρισσίας ή Παρέσας Κανδηλάπτη. Το 1899 μετά την αποφοίτησή του από την Γ΄ τάξη του σχολαρχείου του Φροντιστηρίου Αργυρούπολης ακολούθησε σταδιοδρομία εκπαιδευτικού διδάσκοντας από το 1899 μέχρι το 1914 σε χωριά της επαρχίας Χαλδίας, στο Ερζιγγιάν (τουρκ: Erzincan) αλλά και - στη γενέτειρά του - Αργυρούπολη. Το 1914, στα πλαίσια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου καλείται να καταταγεί στον οθωμανικό στρατό, κηρύττεται όμως φυγόστρατος και το διάστημα 1920-1922 εξορίζεται πρώτα στο Ερζερούμ και έπειτα στο Ερζιγγιάν.
Αργότερα υπήρξε μέλος της επιτροπής ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και το καλοκαίρι του 1924 αποχώρησε από την γενέτειρά του και κατέφυγε στην Ελλάδα όπου εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αλεξανδρούπολη, μεταφέροντας μαζί του σημαντικά ιστορικά κειμήλια της ιστορίας του Πόντου που συγκέντρωνε από το 1916 (χρυσόβουλα αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας, τα οστά του Αλεξίου Δ' Κομνηνού, χειρόγραφα βιβλιοθηκών κλπ) διασώζοντάς τα από την καταστροφή.
Στην Ελλάδα συνέχισε την εκπαιδευτική του δραστηριότητα διδάσκοντας σε δημοτικά σχολεία διαφόρων περιοχών του νομού Έβρου (Αλεξανδρούπολη, Αισύμη, Σουφλί κλπ) μέχρι και τη συνταξιοδότησή του το 1951. Απεβίωσε μετά από σύντομη ασθένεια στις 14 Ιανουαρίου του 1971 στην Αλεξανδρούπολη.

Οικογενειακή κατάσταση

Ο Κανδηλάπτης ήταν παντρεμένος από το 1908 με την Αγγελική Λουκά μαζί με την οποία απέκτησε επτά παιδιά (τέσσερα αγόρια και τρία κορίτσια). Ένα από τα παιδιά του ήταν ο πεσόντας κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, ανθυπολοχαγός ΠΖ Θεόδωρος Κανδηλάπτης, του οποίου το όνομα φέρει στρατόπεδο της Αλεξανδρούπολης.

Διακρίσεις

Στις 29 Ιουνίου του 1966, το ελληνικό κράτος τίμησε την προσφορά του Κανδηλάπτη στα γράμματα, απονέμοντάς του σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα.

Συγγραφικό έργο

Εκτός από εκπαιδευτικός, ο Κανδηλάπτης διετέλεσε από νεαρή ηλικία δημοσιογράφος και αρθρογράφος, συνεργαζόμενος με εφημερίδες και περιοδικά όπως ο Φάρος της Ανατολής (Τραπεζούντα), ο Κόσμος της Οδησσού, ο Αργοναύτης του Μπατούμι, ο Παιδικός Κόσμος κλπ. Η δραστηριότητά του συνεχίστηκε και μετά την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, δημοσιεύοντας μέχρι το 1969 περίπου 400 δοκίμια, άρθρα και μελέτες και λογοτεχνικά σε περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας, της Μακεδονίας και της Θράκης. Παράλληλα μέχρι το 1971 (έτος θανάτου του) είχαν εκδοθεί δώδεκα βιβλία του, ενώ μέρος του, μεγάλου σε όγκο, ανέκδοτου έργου του εκδόθηκε μετά το 2001.
Φαύλος κύκλος

Ιστορία

Ο αρχικός φιλοσοφικός όρος είναι το «εν αρχή αιτείσθαι» του Αριστοτέλη που αργότερα μεταφράστηκε petitio principii στα λατινικά και επικράτησε ως φιλοσοφικός όρος. Ουσιαστικά σημαίνει «αιτώ εξ αρχής την πρότασή μου», δηλαδή ότι η αλήθεια της πρότασής μου εξαρτάται από την αληθινότητα του ίδιου του υπό εξέταση ζητήματος.
Γράφει ο Αριστοτέλης στο Όργανον (Τα Λογικά):
«Το να αιτείς ή να προϋποθέτεις το ζήτημα σημαίνει (για να το εκφράσουμε όσο πιο γενικότερα γίνεται) ότι αποτυγχάνεις να αποδείξεις το αιτούμενο. Αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να συμβεί αυτό. Για παράδειγμα, αν η μορφή του επιχειρήματος δεν είναι συλλογιστική, τότε ο [επιχειρηματολογών] μπορεί να επιχειρηματολογήσει μέσω προτάσεων οι οποίες δεν είναι τόσο γνωστές ή είναι παντελώς άγνωστες, ή μπορεί να προσπαθήσει να αποδείξει το επακόλουθο μέσω των ίδιων του των συνεπειών. Διότι η απόδειξη προηγείται αυτού το οποίο είναι βέβαιο και έρχεται πρωτύτερα. Όμως το εν αρχή αιτείσθαι δεν είναι τίποτε από αυτά. [...] Εάν, ωστόσο, η σχέση μεταξύ Β και Γ είναι τέτοια, ώστε αυτά να είναι ταυτόσημα, ή ευθέως εναλλάξιμα, ή επαλλήλως εφαρμόσιμα, τότε [ο επιχειρηματολογών] αιτεί εν αρχή. [...] Εν αρχή αιτείσθαι σημαίνει το να αποδεικνύεις αυτό που δεν είναι πασιφανές μέσω του εαυτού του».
Εναλλακτικός λατινικός όρος είναι ο Petitio Quæsiti, που προτάθηκε από τον Fowler στην Παραγωγική Λογική του (1887).

Παραλλαγές

Ο Φαύλος Κύκλος χρησιμοποιείται με παρόμοιο τρόπο προς «αποφυγήν του αιτείσθαι». Όσοι χρησιμοποιούν αυτή την παραλλαγή εξηγούν ότι από το επιχείρημα λείπει μία πρόταση και έτσι δεν γίνεται αντιληπτή η κυκλική συλλογιστική του.
Στο Modern English Usage (Σύγχρονη Χρήση της Αγγλικής), ο Fowler ταξινομεί τον φαύλο κύκλο κάπως διαφορετικά. Γράφει: «Η πλάνη του να θεμελιώνει κάποιος το συμπέρασμά του στο ότι εκκρεμούν τόσες αποδεικτικές διαδικασίες όσες απαιτούνται και για το ίδιο το συμπέρασμα». Αυτό είναι περισσότερο γνωστό ως Πλάνη των πολλών ερωτημάτων.