Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ

Μενίρ

Υπάρχουν τρεις μεγάλες ομάδες μεγαλιθικών μνημείων ευθυγραμμισμένων σε γραμμές - η Μενέκ, η Κερμάριο  και η ομάδα Κερλεσκάν - οι οποίες πρέπει να αποτελούσαν ενιαία ομάδα στο παρελθόν, αλλά σταδιακά χωρίστηκαν, καθώς οι λίθοι χρησιμοποιήθηκαν για άλλους λόγους (κατασκευή οδικού δικτύου ή οικοδομών). Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1860.
Τα μενίρ είναι κατασκευασμένα από γρανίτη, ορυκτό που αφθονούσε στην περιοχή.
Μενέκ
Αυτές οι γραμμές αποτελούν το πιο αντιπροσωπευτικό σύνολο μενίρ: Πρόκειται για 1099 μενίρ που βρίσκονται σε έκταση μήκους 1.165 μέτρων και πλάτους 100 μέτρων και κατανέμονται σε 11 σειρές. Οι λίθοι έχουν ύψος από 0,6 έως 4 μέτρα. Οι σειρές του Μενέκ αρχίζουν στα νοτιοδυτικά από ένα ημικυκλικό κρόμλεχ που περιλαμβάνει 71 πέτρες, μερικές από τις οποίες φθάνουν ως τα σπίτια του χωριού Μενέκ. Ένα πολύ ερειπωμένο κρόμλεχ υπάρχει στα ανατολικά.
Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το 1889.
Κερμάριο
Μετά από μια άδεια έκταση 250 μέτρων αρχίζουν οι γραμμές του Κερμάριο. Εδώ υπάρχουν τα μεγαλύτερα μενίρ. Ευθυγραμμισμένα σε 10 παράλληλες σειρές μήκους 1120 μέτρων ορθώνονται συνολικά 982 μενίρ, ύψους 0,5 ως 6,40 μέτρων. Ένα ντολμέν βρίσκεται επικεφαλής της γραμμής.
Εκεί κοντά βρίσκεται το Τετράπλευρο του Μανιό το οποίο αποτελείται από πολλές γρανιτοειδείς πλάκες ύψους 1 μέτρου τοποθετημένες μαζί.  Υπάρχει επίσης ο Γίγαντας του Μανιό που έχει ύψος 6 μέτρων.
Το σύνολο έχει ταξινομηθεί ως ιστορικό μνημείο από το 1900.
Κερλεσκάν
Αυτές οι γραμμές βρίσκονται 400 περίπου μέτρα μακρύτερα και περιέχουν 540 μενίρ ύψους 0,8 ως 4 μέτρων που κατανέμονται σε 13 γραμμές μήκους 880 μέτρων. Στο τέλος υπάρχει ένα κρόμλεχ αποτελούμενο από 39 μενίρ. Αυτή είναι η καλύτερα διατηρημένη ευθυγράμμιση. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το 1889.
Οι παράλληλες γραμμές του Κερλεσκάν επεκτείνονται σε ένα δάσος που βρίσκεται πέρα από το δρόμο που οδηγεί στην Τρινιτέ-συρ-Μερ με το Πετί-Μενέκ, το οποίο έχει πλέον αποκατασταθεί και το οποίο αποτελεί αντικείμενο ταξινόμησης ως ιστορικό μνημείο από τις 12 Μαρτίου 1923.

Τύμβοι

Υπάρχουν αρκετοί τύμβοι στην περιοχή, επιχώματα γης που έχουν χτιστεί πάνω από τάφους. Συνήθως εμφανίζουν μία είσοδο που οδηγεί σε έναν κεντρικό θάλαμο που περιείχε νεολιθικά αντικείμενα.
Τύμβος Σαιν Μισέλ
Ο τύμβος του Σαιν Μισέλ κατασκευάστηκε μεταξύ του 5.000 π.Χ. και του 3.400 π.Χ. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της περιοχής. Έχει μήκος 125 μέτρα, πλάτος 60 μέτρων στη βάση και ύψος 12 μέτρα. Σχηματίζει ένα ορθογώνιο που η διαγώνιος του έχει ανατολικό – δυτικό προσανατολισμό. Σε βάθος οκτώ μέτρων, υπάρχει μια κρύπτη σε σχήμα τραπεζίου. Το επίχωμα περικλείει μια σειρά νεκρικών θαλάμων, από τους οποίους ο κυριότερος βρίσκεται στο κέντρο και περιέχει αξιόλογα κτερίσματα.
Ένα εκκλησάκι χτίστηκε στην κορυφή το 1663. Το σημερινό κτίριο είναι ταυτόσημη ανακατασκευή του παρεκκλησίου του 1663 και χτίστηκε το 1926.

Ντολμέν

Υπάρχουν πολλά ντολμέν διάσπαρτα γύρω από την περιοχή. Αυτά τα μνημεία γενικά θεωρούνται νεκρικοί θάλαμοι. Ωστόσο, το όξινο έδαφος της Βρετάνης έχει διαβρώσει τα οστά. Κατασκευάστηκαν με αρκετές μεγάλες πέτρες που στήριζαν μία οριζόντια πέτρα και έπειτα θάφτηκαν κάτω από ένα ανάχωμα γης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανάχωμα δεν υπάρχει πλέον, μερικές φορές λόγω αρχαιολογικής ανασκαφής, και παραμένουν μόνο οι μεγάλες πέτρες.

Θεωρίες

Η χρησιμότητά των μεγαλιθικών μνημείων και της διάταξής τους, είναι ακόμη άγνωστη. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η θέση τους δεν είναι τυχαία. Από τη δεκαετία του 1720 εμφανίστηκε αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη λειτουργία τους. Το 1796 ο Λα Τουρ ντ'Ωβέρνι θεωρούσε ότι χρησιμοποιήθηκαν από τους Δρυίδες για τις τελετουργίες τους. Το 1805, ο A. Maudet de Penhoët υποστήριξε ότι αντιπροσώπευαν αστέρια στον ουρανό και ότι συνδέονταν με τη θέση του ήλιου.
Μεταξύ των πιο πρόσφατων μελετών στη δεκαετία του ’70 επιστήμονες θεώρησαν ότι επρόκειτο για σεληνιακό παρατηρητήριο, ωστόσο και αυτή η θεωρία αμφισβητήθηκε. Η έρευνα συνεχίζεται...

Θρύλοι

Αν και οι πέτρες χρονολογούνται από το 4500 π.Χ., διαμορφώθηκαν διάφοροι μύθοι, οι οποίοι προέκυψαν από τους ρωμαϊκούς και αργότερα τους χριστιανικούς χρόνους. Ένας χριστιανικός μύθος που συσχετίστηκε με τις πέτρες έδειχνε ότι ήταν εθνικοί στρατιώτες που καταδίωκαν τον Πάπα Κορνήλιο, ο οποίος τους μετέτρεψε σε πέτρα και από τότε στέκονται μαρμαρωμένοι στη νοτιοδυτική Γαλλία. 
Η Βρετάνη έχει τις δικές της τοπικές εκδοχές του κύκλου του Αρθούρου. Η τοπική παράδοση ισχυρίζεται ότι ο λόγος που βρίσκονται σε τέτοιες τέλειες ευθείες γραμμές είναι ότι είναι μια ρωμαϊκή λεγεώνα που μετατράπηκε σε πέτρα από τον μάγο Μέρλιν.