google/wiki40b huggingface dataset:
Devrim

Το Devrim (στα ελληνικά: Επανάσταση) ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε και παράχθηκε στην Τουρκία από την εταιρεία Eskişehir Demiryolu Fabrikası (Σιδηροδρομικό Εργοστάσιο του Εσκί Σεχίρ).

Ιστορικά στοιχεία

Το 1961, ο πρόεδρος της Τουρκίας Τζεμάλ Γκιουρσέλ πρόσταξε 24 μηχανικούς, που εργάζονταν σε διάφορες εταιρείες, να κατασκευάσουν ένα αυτοκίνητο σχεδιασμένο και κατασκευασμένο πλήρως στην Τουρκία. Αυτό το αυτοκίνητο θα έπρεπε να επιδειχθεί κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Ημέρας της Δημοκρατίας στις 29 Οκτωβρίου 1961.
Μετά από 130 μέρες βιαστικής εργασίας στο εργοστάσιο στο Εσκί Σεχίρ, το οποίο αργότερα έγινε το εργοστάσιο TÜLOMSAŞ, οι μηχανικοί κατάφεραν να κατασκευάσουν τέσσερα πρωτότυπα του αυτοκινήτου. Το ένα ήταν μαύρο και τα υπόλοιπα ήταν χρώματος κρεμ. Ονομάστηκε «Devrim» (η τουρκική λέξη για την Επανάσταση).
Το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικά σφιχτό, παρόλα αυτά τέσσερα αυτοκίνητα μπόρεσαν να ολοκληρωθούν και δύο από αυτά τα αυτοκίνητα στάλθηκαν στην Άγκυρα για τις εορταστικές εκδηλώσεις. Η στίλβωση του μαύρου αυτοκινήτου έγινε πάνω στο τρένο προς την Άγκυρα. Κανένα από τα αυτοκίνητα δεν ήταν γεμάτο βενζίνη, ως προφύλαξη ασφαλείας, παρά μόνο με λίγο καύσιμο μόνο για κάποιους ελιγμούς.

Επίσημη δοκιμή

Δεδομένου ότι το ποσοστό συμπίεσης είχε αυξηθεί για να ενισχύσει την απόδοση του κινητήρα, καύσιμο με υψηλά οκτάνια απαιτούνταν για να λειτουργήσει τις μηχανές χωρίς να υποστούν το λεγόμενο μικροχτύπημα του κινητήρα. Αυτού του είδους καύσιμο ήταν τότε διαθέσιμο μόνο στην Άγκυρα εκείνη την περίοδο. Την ημέρα των εορτασμών, ο πρόεδρος, Τζεμάλ Γκιουρσέλ εισήλθε στο μαύρο αυτοκίνητο πριν αυτό να εφοδιαστεί με καύσιμα για μια τελετουργική διαδρομή. Μετά από μόλις εκατό μέτρα, το όχημα σταμάτησε.
Στη συνέχεια ο πρόεδρος αποχώρησε από το μαύρο αυτοκίνητο και πήρε το δεύτερο αυτοκίνητο (το οποίο είχε προηγουμένως εφοδιαστεί με καύσιμα) και μετέβη στο Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ. Στη συνέχεια τα δύο αυτοκίνητα ολοκλήρωσαν τις τελετουργικές διαδρομές χωρίς κανένα πρόβλημα. Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων την επόμενη μέρα ήταν γεμάτα αρνητικά σχόλια εναντίον του προέδρου, του οποίου η περιπέτεια με το αμάξι που σταμάτησε αποτέλεσε θέμα γέλιου για πολλά χρόνια.
Το Devrim ποτέ δεν βρέθηκε ποτέ σε μαζική παραγωγή. Ένας λόγος για αυτό ήταν ότι τα αυτοκίνητα ήταν κατασκευασμένα πρωτότυπα και η παραγωγική διαδικασία τους δεν ήταν καλά τεκμηριωμένη, με τα τεχνικά σχέδια να παραμένουν σχεδόν άγνωστα από τη φάση της παραγωγής τους. Ένας άλλος λόγος ήταν ότι η ζήτηση δεν ήταν αρκετά υψηλή ώστε να καταστήσει εφικτή τη μαζική παραγωγή.
Πάπας Γρηγόριος ΙΑ΄

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μωμόν, στη σύγχρονη κοινότητα (commune) του Rosiers-d'Égletons, στη Λιμοζέν το 1329. Διαδέχθηκε τον Ουρβανό Ε΄ (1362–70) το 1370 και ήταν ο τελευταίος από τους Πάπες της Αβινιόν.
Κατά το ποντιφικάτο του δραστικά μέτρα λήφθηκαν εναντίον των αιρέσεων που είχαν αναπτυχθεί στη Γερμανία, την Αγγλία και άλλα μέρη της Ευρώπης· μια ειλικρινής προσπάθεια έγινε επίσης να προκληθεί μια μεταρρύθμιση στα διάφορα μοναστικά τάγματα. Οι δεκαεννέα προτάσεις του Τζον Ουίκλιφ (περ. 1320–84) και τα δεκατρία άρθρα του Sachsenspiegel καταδικάσθηκαν επίσης από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄ το 1377.
Η επιστροφή του στη Ρώμη στις 17 Ιανουαρίου 1377, αποδίδεται εν μέρει στις συγκινητικές λέξεις της Αικατερίνης της Σιένα. Αυτό προσπαθήθηκε από τον προκάτοχο του Γρηγορίου, Ουρβανό Ε΄, χωρίς επιτυχία. Η επιχείρηση αναβλήθηκε από μια σύγκρουση μεταξύ του πάπα και της Φλωρεντίας, γνωστή ως "ο Πόλεμος των Οκτώ Αγίων" για τους "Οκτώ για τον Πόλεμο," οι Φλωρεντινοί δικαστές υπεύθυνοι για τη διεξαγωγή του πολέμου. Ο Πάπας έθεσε τη Φλωρεντία υπό απαγόρευση για μια περίοδο.
Ο Γρηγόριος ΙΑ΄ δεν επιβίωσε μακράν από αυτήν την αφαίρεση, πεθαίνοντας στις 27 Μαρτίου 1378. Μετά τον θάνατό του το Κολλέγιο των Καρδιναλίων πιέσθηκε από τον Ρωμαϊκό όχλο, ο οποίος εισέβαλε στην αίθουσα της ψηφοφορίας, να ψηφίσει έναν Ιταλό Πάπα για τον παπικό θρόνο. Αυτός ο Ιταλός Πάπας ήταν ο Ουρβανός ΣΤ΄. Λίγο μετά την εκλογή του, ο Ουρβανός κέρδισε την εχθρότητα των Καρδιναλίων. Με την ενθάρρυνση του Γάλλου βασιλιά, οι καρδινάλιοι επέστρεψαν στην Αβινιόν και το 1378 εξέλεξαν έναν Γάλλο πάπα, τον Κλήμεντα Ζ΄.
Αργότερα, το Δυτικό Σχίσμα δημιουργημένο από την επιλογή ενός αντίπαλου πάπα έβαλε τους κατοίκους της Ευρώπης σε ένα δίλημμα παπικής πίστης. Αυτό το σχίσμα δεν επιλύθηκε πλήρως έως τότε που συγκλήθηκε η Σύνοδος της Κωνσταντίας (1414-1418) από μια ομάδα των καρδιναλίων. Η σύνοδος τολμηρά εκθρόνισε τους τρέχοντες πάπες και το 1417 εξέλεξε τον Μαρτίνο Ε΄ ως διάδοχό τους. Το χάος του Δυτικού Σχίσματος έτσι επέφερε μεταρρυθμιστικές συνόδους και τους έδωσε τη δύναμη για το ποιος εκλεγόταν, αντικαθιστώντας (για μια περίοδο) το Κολλέγιο των Καρδιναλίων.
Δανιήλ Φουρλάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης στις αρχές του 16ου αιώνα. Σπούδασε οκτώ χρόνια φιλοσοφία, νομική και ιατρική επιστήμη στην Πάδοβα, και έλαβε διδακτορική δάφνη και στις τρεις.
Μετά τις σπουδές του επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου επί αρκετό διάστημα εξάσκησε την ιατρική, αλλά αποδήμησε ξανά για πολιτικούς λόγους στη Βενετία. Δίδαξε εκεί φιλοσοφία σε διάφορους ευγενείς. Διορίστηκε στη συνέχεια καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, όπου και δίδαξε μέχρι τον θάνατό του.
Ο Φουρλάνος υπήρξε διακεκριμένος λόγιος και ιατρός της εποχής του, με ευρωπαϊκή αναγνώριση και ακτινοβολία. Ο Γ. Ζαβίρας αναφέρει ότι ο σύγχρονος του Φουρλάνου Κων. Ζερβός σε επιστολή του προς τον Κρούσιο, γράφει για τον Ρεθύμνιο λόγιο τα εξής: «Ο Φουρλάνος είναι έν τε τη ιατρική και φιλοσοφία τα μάλιστα εξησκημένος». Παραλλήλως, ο Φουρλάνος υπήρξε και αξιόλογος συγγραφέας.
Απεβίωσε το 1596.
Bell 212

Εξέλιξη

Βασισμένο σε μία μεγεθυνμένη άτρακτο από Bell 205, το Bell 212 αρχικά αναπτύχθηκε για τις Καναδικές ένοπλες δυνάμεις με τον κωδικό CUH-1N, ο οποίο αργότερα άλλαξε σε CH-135. Η αρχική παραγγελία για τον Καναδά αφορούσε 50 μονάδες, με μία επιλογή για ακόμα 20. Την ίδια περίοδο οι Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις παρήγγηλαν 141 ελικόπτερα, με τον κωδικό UH-1N. 
Από το 1971, το 212 αναπτύχθηκε για μία πλειάδα εμπορικών εφαρμογών. Μία από τις πρώτες χρήσεις του ελικοπτέρου ήταν η υποστήριξη εξέδρων άντλησης πετρελάιου, από την Νορβηγική εταιρεία CHC Helicopter.Σήμερα το 212 χρησιμοποιείται για δασικές επιχειρήσεις, θαλάσσια έρευνα και διάσωση καθώς και εφοδιασμός αποστολών στον Αρκτικό Κύκλο. 
Το κύριο στροφείο του 212 κινείται από δύο κινητήρες Pratt & Whitney Canada PT6T-3, με απόδοση 1,800 ίππους έκαστος. Σε περίπτωση αστοχίας του ενός κινητήρα, ο άλλος έχει την δυνατότητα να κρατήσει το ελικόπτερο στον αέρα, διατηρόντας ταχύτητα πλεύσης με μέγιστο βάρος.
Το 1979 το 212 έγινε το πρώτο Αμερικανικό ελικόπτερο που πουλήθηκε στην Κίνα, κατόπιν παραγγελίας από την Κινεζική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. 
Ο κωδικός του ελικοπτέρου, όπως χρησιμοποιείται από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (International Civil Aviation Organization - ICAO) στα σχέδια πτήσης, είναι B212.
Το Bell 412 αποτελεί εξέλιξη του Bell 212, με κύρια διαφορά την χρήση του τετράφυλλου στροφείου.

Το Bell 212 σε Ελληνική υπηρεσία

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί τέσσερα Bell 212 σε ρόλους μεταφοράς υψηλών προσώπων (VIP). Τα ελικόπτερα επιχειρούν από την 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα διατίθενται επιχειρησιακά στην 358 Μοίρα «Φαέθων» ενώ συντηρούνται και υποστηρίζονται από τη Μοίρα Συντήρησης Ελικοπτέρων (ΜΣΕ/Π).
Σουμερία (προ-κατακλυσμιαία περίοδος)

Αγώνες για την ηγεμονία της Σουμερίας κατά την προ-κατακλυσμιαία εποχή

Ήδη, όπως ήταν αναμενόμενο, οι πρώτες αχτίδες της Ιστορίας αποκαλύπτουν και τον πολεμικό ανταγωνισμό μεταξύ των υπαρχόντων πόλεων για την ηγεμονία της χώρας. (Εκτός από πολιτικός, ο αγώνας αυτός ήταν και οικονομικός καθώς η κυριαρχία στο ήδη κατασκευασθέν, από την προηγούμενη (ή ακόμα και την προ-προηγούμενη) χιλιετηρίδα, αρδευτικό δίκτυο έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στην επιβίωση του πληθυσμού της κάθε πόλης). 
Έτσι με την ανάσυρση της προϊστορικής αχλύος ο ηγεμονικός ρόλος εμφανίζεται στις πόλεις της Νότιας Σουμερίας με πρώτη την Ερύθεια (Eridu) και δεύτερη την Πατίγηριδα (Bad-tibira).  Στην συνέχεια, η ηγεμονία περνά στην Κεντρική Σουμερία με την Λαράγεια (Larak). 
Τέταρτη στον ρόλο αυτό εμφανίζεται απροσδόκητα η Σίππαρις (Sippar), μία πόλη που βρισκόταν στα Βόρεια, στην Ακκαδία, έξω από την κυρίως Σουμερία (Πιθανότατα την εποχή αυτή, οι Σουμέριοι συγκατέλεγαν και την Ακκαδία στην Συβαρτία χώρα (διαφαίνεται ετυμολογική σχέση Sippar < Subar), μία ονομασία που πρέπει να χρησιμοποιούσαν αρχικά για όλη την χώρα που εκτεινόταν βόρεια από την Κάτω Μεσοποταμία. Επομένως κατά την ίδρυσή της, και κατά τους προηγούμενους αιώνες, η Σίππαρις (Sippar) πρέπει ήταν μία Σουμεριακή εμπορική αποικία, σε μία αλλοεθνή περιοχή). Τελικά, με βάση πάντοτε τον Σουμεριακό βασιλικό κατάλογο (Sumerian royal list), η ηγεμονία επιστρέφει στην Κεντρική Σουμερία και ειδικότερα στην πόλη Συροππάγεια (Suruppak) που η ηγεμονία της τερματίζεται από τον Κατακλυσμό (πριν το 2900 π.χ.).

Κατακλυσμός

Ο Κατακλυσμός είναι αρκετά περίπλοκο θέμα. Φαίνεται όμως ότι γύρω στο 2900 π.χ. μία συγκυρία κλιματικών παραγόντων οδήγησε σε μία πρωτοφανή, για κάθε ιστορική περίοδο, καταστροφή. Πιθανόν μία πολύμηνη περίοδος υπερβολικών βροχοπτώσεων οδήγησε τους μεγάλους ποταμούς της Μεσοποταμίας (Τίγρις και Ευφράτης) να πλημμυρίσουν σε τεράστια έκταση με αποτέλεσμα να καταστρέψουν όλο το εξαιρετικό αρδευτικό δίκτυο που επί σειρά αιώνων οι κάτοικοι της Νότιας Μεσοποταμίας (Σουμέριοι και Προ-Σουμέριοι) είχαν κατασκευάσει και που είχε μετατρέψει την χώρα τους στην Εδέμ (Eden) της Βίβλου. Το γεγονός αυτό πέρασε στις θρησκείες των διαφόρων λαών ως θεϊκό έργο.

Σημείωση

Η απόδοση των ονομάτων των αρχαίων πόλεων της Σουμερίας στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι δόκιμη. Έγινε από τον IonnKorr σύμφωνα με τους γλωσσολογικούς κανόνες που ακολουθούσαν οι αρχαίοι Έλληνες όταν εξελλήνιζαν αλλόγλωσσες ονομασίες. Προφανώς δεν μπορεί να προβλεφθεί επακριβώς πως θα απέδιδαν οι αρχαίοι τις ονομασίες των πόλεων αυτών. Απλά οι παρατιθέμενες ονομασίες αποτελούν μία πιθανή προσέγγιση.
Σπαγγέτι

Τo σπαγγέτι είναι είδος λεπτού, χωρίς τρύπα, μακαρονιού το οποίο διεθνώς αναγνωρίζεται ως Ιταλικής προέλευσης. Ως σπαγγέτι προσδιορίζονται ωστόσο και όλα τα μακαρόνια που έχουν μέγεθος τουλάχιστον 7 και συνηθέστερα τα μεγέθη 9 μέχρι 11. Τα Ιταλικά ξερά σπαγγέτι φτιάχνονται από σιμιγδάλι σκληρού σίτου, αλλά εκτός της Ιταλίας, μπορεί να γίνει με άλλα είδη του αλευριού. Παραδοσιακά, τα περισσότερα σπαγγέτι ήταν 50cm μακριά, αλλά μικρότερη μήκη έγιναν δημοφιλή κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού του 20ου αιώνα και σήμερα τα σπαγγέτι είναι συνήθως διαθέσιμα σε μήκη 25-30cm.
Πολλές ιταλικού τύπου μακαρονάδες κανονικά φτιάχνονται με "σπαγγέτι" όπως η καρμπονάρα, η μπολονέζ και η ναπολιτάνα.

Ετυμολογία

Η λέξη προέρχεται από τον πληθυντικό της ιταλικής λέξης spaghetto που με τη σειρά του είναι υποκοριστικό της λέξης spago δηλαδή λεπτός σπάγκος.
Ο μικρός τυμπανιστής

Οι απαρχές

Το τραγούδι, με τον αρχικό τίτλο "Carol of the Drum", δημιουργήθηκε από την Κ.Κ. Ντέιβις με βάση ένα παραδοσιακό τσεχικό τραγούδι, το «Tluče bubeníček». Η Ντέιβις ενδιαφερόταν να δημιουργήσει κομμάτια για ερασιτεχνικές χορωδίες, ιδίως κοριτσιών: το χειρόγραφό της αναφέρεται σε χορωδιακό έργο στο οποίο η μελωδία αποδίδεται από σοπράνο, με τμήματα για τενόρο και βαθύφωνο να παράγουν τον «ρυθμό του τύμπανου» και συνοδεία πιάνου «για τις πρόβες μόνο». Στην επικεφαλίδα περιγραφόταν ως «τσεχικά κάλαντα ελεύθερα προσαρμοσμένα υπό K.K.D.» (τα αρχικά αντικαταστάθηκαν μετά από το ψευδώνυμο «C.R.W. Robinson», υπό το οποίο δημοσίευε μερικές φορές τα έργα της η Ντέιβις).
Το "Carol of the Drum" κίνησε το ενδιαφέρον των Αυστριακών Trapp Family Singers, που το ηχογράφησαν για λογαριασμό της εταιρείας Decca Records το 1951, στον πρώτο τους δίσκο για αυτή. Το 1957 το τραγούδι ηχογραφήθηκε με ελφρώς τροποποιημένη ενορχήστρωση, από τους Jack Halloran Singers για το άλμπουμ τους Christmas Is A-Comin' (εταιρεία Dot Records). Ο Χένρυ Ονοράτι της Dot γνώρισε το τραγούδι στον φίλο του ενορχηστρωτή και διευθυντή ορχήστρας Χάρυ Σιμεόνε και το επόμενο έτος, όταν η 20th Century Fox Records τον προσέλαβε για να δημιουργήσει έναν χριστουγεννιάτικο δίσκο, ο Σιμεόνε και ο Ονοράτι επέφεραν μικρές αλλαγές στη μελωδία, και ο πρώτος μετονόμασε το "Carol of the Drum" σε "The Little Drummer Boy" και το ηχογράφησε με τη χορωδία του για το άλμπουμ αυτό, το Sing We Now of Christmas.
Το άλμπουμ αυτό και το συγκεκριμένο τραγούδι του γνώρισαν τεράστια επιτυχία. Το 1963 η συλλογή  επανεκδόθηκε υπό τον νέο τίτλο The Little Drummer Boy: A Christmas Festival, για να επωφεληθεί από τη δημοφιλία του τραγουδιού, και το επόμενο έτος κυκλοφόρησε και σε στερεοφωνικό ήχο. Το 1965 ο Σιμεόνε ηχογράφησε μια νέα εκδοχή για τον δίσκο του O' Bambino: The Little Drummer Boy. Το ηχογράφησε για τρίτη και τελευταία φορά το 1981 για ομώνυμο άλμπουμ της Holiday Records.

Στην ελληνική γλώσσα

Ως πρώτη εκτέλεση του «Μικρού τυμπανιστή» στην ελληνική αναφέρεται εκείνη του 1970 από τη «Χορωδία Ο.Τ.Ε. Αθηνών» υπό τον Αλέξανδρο Παπαγιαννόπουλο (άλμπουμ Μελωδίαι από την Χορωδία του Ο.Τ.Ε., 1971). Ωστόσο, η μετάφραση των στίχων που επεκράτησε είναι της Κικής Καψάσκη (άλμπουμ Κική Καψάσκη-Λάμπρου ‎– Παιδικά Χριστούγεννα Και Πρωτοχρονιά, 1979).
Αθανάσιος Τσαυτάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης γεννήθηκε στη Δράμα το 1947. Τελείωσε εκεί τις γυμνασιακές του σπουδές. Στη συνέχεια φοίτησε στο Τμήμα Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Απέκτησε Μεταπτυχιακό δίπλωμα και Διδακτορικό δίπλωμα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στις Η.Π.Α., όπου απέκτησε το δεύτερο Διδακτορικό του δίπλωμα το 1979.  
Το 1982 επέστρεψε στην Ελλάδα, και εκλέχτηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τελικά προτίμησε τη θέση του Καθηγητή Γενετικής στη Γεωπονική Σχολή του Α.Π.Θ. στη Θεσσαλονίκη. Την περίοδο 1986 - 1987 υπήρξε επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπίλεφελντ της Γερμανίας.  
Την περίοδο 1997 - 1999 διατέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ), ενώ την περίοδο 1999 - 2000 διατέλεσε Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Ανάπτυξης. Από το 1998 είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής, ενώ από το 2001 είναι εκλεγμένος Διευθυντής του Ινστιτούτου Αγροβιοτεχνολογίας, στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας και
Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ). Από το 2002, όταν εκλέχτηκε, είναι πρόεδρος του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών & Μουσείου Τεχνολογίας. 
Έχει ασχοληθεί ερευνητικά με πολλούς κλάδους της Γενετικής, της Γονιδιωματικής Τεχνολογίας, της Βελτίωσης, της Βιοποικιλότητας, των Γενετικών Πόρων της Βιοτεχνολογίας, της παραγωγής και ελέγχου των Τροφίμων και ιδιαίτερα με την αξιοποίηση Μοριακών Διαγνωστικών Μεθόδων.
Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης είναι τεχνικός εμπειρογνώμονας της Ε.Ε. για την υλοποίηση των
Οδηγιών που αναφέρονται στους Γενετικώς Τροποιημένους Οργανισμούς (Γ.Τ.Ο.). Είναι μέλος των διαχειριστικών επιτροπών για την βιοτεχνολογική έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1983 έως σήμερα σε διάφορα προγράμματα. Στον ΟΟΣΑ συμμετείχε στην Επιτροπή για τα Γενετικά Τροποποιημένα Φυτά και Τρόφιμα και την σύσταση του Οργανισμού για την Ασφάλεια τροφίμων. Την περίοδο 1992 - 1994 ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Γενετικής Βελτίωσης των Φυτών, ενώ το διάστημα 1994 - 1999 υπήρξε μέλος του Εθνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Έρευνας (ΕΓΣΕ). 
Ο Αθανάσιος Τσαυτάρης είναι επίσης, μέλος της Επιτροπής ELSA (Ethical Legal Social Aspects) για τις προόδους της Βιοτεχνολογίας της Ε.Ε. και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης Βελτιωτών των Φυτών (EUCARPIA).
Στις δύο εκλογικές διαδικασίες του 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. 
Στις 21 Ιουνίου του 2012, ορκίστηκε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Κυβέρνηση Αντωνίου Σαμαρά, θέση την οποία διατήρησε έως τις 9 Ιουνίου 2014.
World of Tanks

Φυλές

Clans (Πολεμικές φυλές, τάγματα μάχης) είναι τάγματα που ενώνονται κάτω από έναν αρχηγό που έχει ιδρύσει το τάγμα. Συνήθως τα τάγματα μάχης, ζητούν πιο πολλές απαιτήσεις για να συμμετάσχει ο παίκτης.
Λεώδοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λεώδοχος είναι γνωστός ένας από τους Αργοναύτες, δηλαδή τους ήρωες που έλαβαν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Σε αντίθεση με τους περισσότερους Αργοναύτες, δεν αναφέρεται στις πηγές κάποιο ξεχωριστό ή αξιόλογο κατόρθωμα του Λεωδόχου. Ο Λεώδοχος μνημονεύεται μόνο στους συγγραφείς που ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των Αργοναυτών στους εξήντα, δηλαδή στο μέγιστο που απαντάται στις πηγές.
Τροπάριο

Λειτουργικά βιβλία με τροπάρια

Υπάρχουν επίσης τροπάρια για τον Εσπερινό, τον Όρθρο και τη Θ. Λειτουργία, για κάθε ημέρα της εβδομάδος και για κάθε εορτή. Τα τροπάρια περιλαμβάνονται στα Λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, που είναι σήμερα σε χρήση όπως το Ωρολόγιον (τροπάρια των ωρών της ημέρας), η Παρακλητική ή Οκτώηχος (τροπάρια ανά Ήχο εβδομάδας), τα Μηναία (τροπάρια ακινήτων εορτών), το Τριώδιο και το Πεντηκοστάριο για την (κινητή) περίοδο πριν και μετά το Πάσχα αντίστοιχα. Το εκκλησιαστικό βιβλίο που καθορίζει πόσα και ποια τροπάρια ψάλλονται σε κάθε ακολουθία, ονομάζεται Τυπικόν.
Βιβλία που περιέχουν το μέλος (μουσική εκφορά) των τροπαρίων είναι τα εξής: Αναστασιματάριο, Ειρμολόγιο, Στιχηράριο, Δοξαστάριο, Ευλογητάριο, Ανοιξαντάριο, Κεκραγάριο, Πασαπνοάριο, Κοντακάριο ανάλογα με το είδος των τροπαρίων.
Αλέξανδρος Παππάς (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Παρισιού και κατά την περίοδο 1909 - 1922 υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής ουρολογικών νόσων στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ενώ το 1926 ανέλαβε την διεύθυνση της γ΄ χειρουργικής πτέρυγας του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός". Συμμετείχε, το 1919, στη Συνθήκη των Βερσαλλιών ως εκπρόσωπος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.
Στις εκλογές του 1928 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την υποστήριξη του Κόμματος των Εθνικών Δημοκρατικών.  Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη (1926), Υφυπουργός Υγιεινής, με υπουργό τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στις κυβερνήσεις τελευταίου (Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929) ενώ το 1930 διαδέχτηκε τον Βενιζέλο στον υπουργικό θώκο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 1932, οπότε και παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου. Υπήρξε μαζί με τον Απόστολο Δοξιάδη από τους ιδρυτές της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, ως Υγειονομική Σχολή Αθηνών, και γι' αυτό το λόγο στην είσοδο της σχολής, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα, είναι τοποθετημένη η προτομή του.
Υπήρξε, επίσης, τέκτονας και μέλος της στοάς "Αρμονία".
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φωτιάδη και γιος τους ήταν ο γλύπτης Γιάννης Παππάς.
Μίνα Ορφανού

Βιογραφία

Μεγάλωσε στην Κάλυμνο. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας της προέβη σε επαναπροσδιορισμό φύλου. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην ταινία Στρέλλα, ο οποίος της χάρισε βραβεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά και από την συμμετοχή της στην σειρά του MEGA "Οι Βασιλιάδες".
Έχει κερδίσει Βραβείο Α' Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου , ενώ και άλλα Βραβεία. 
Έχει επίσης Υποψηφιότητα για Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου , που θεωρούνται αντίστοιχα των Αμερικανικών Βραβείων Όσκαρ. 
Συμμετείχε στο βίντεο-κλιπ της Ελένης Φουρέιρα για το τραγούδι "Πιο έρωτας πεθαίνεις" μαζί με άλλους γνωστούς ηθοποιούς όπως η Εβελίνα Παπούλια και ο Νίκος Αναδιώτης.
Επίσης εκτός από Ηθοποιός , είναι  γνωστή Ζωγράφος , Διακοσμήτρια και Τηλεοπτική Προσωπικότητα.
Αθανάσιος Παπαχριστοδούλου

Βιογραφία

Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ήταν αρχηγός ΕΔΕΣ στην περιοχή της Μακεδονίας. Αργότερα ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Με τη σύζυγό του, Μαρίνα, απέκτησαν παιδιά.
Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη σε πολεμική διαθεσιμότητα και απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών. Κηδεύτηκε στις 6 Ιουλίου 1966 από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Εθνόσημο της Ιρλανδίας

Το εθνόσημο της Ιρλανδίας είναι ένας γαλάζιος θυρεός με την κελτική άρπα (εθνικό σύμβολο από το 13ο αιώνα). Η άρπα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1536, επί βασιλείας Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται από τις 9 Νοεμβρίου 1945. Λέγεται και άρπα του Brian Boru, του Βασιλιά της Ιρλανδίας. Αυτή η άρπα εικονίζεται και στα κέρματα ευρώ της χώρας.
Ιωάννης της Κάτω Έσσης

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Α΄ λάντγκραβου της Έσσης και της Μέχτιλντ της Κλέβης. Η μητέρα του ήταν η 2η σύζυγος του Ερρίκου Α΄, ο οποίος από την 1η σύζυγό του είχε γιους τον Ερρίκο και τον Όθωνα Α΄. Ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. 
Το 1292 η Μέχτιλντ ζητούσε μερίδιο για τον γιο της. Αυτό οδήγησε σε ένοπλη σύγκρουση και η Μέχτιλτ κατάφερε ο Ερρίκος Α΄ να λάβει ως συγκυβερνήτη, εκτός του Ερρίκου, τον Ιωάννη το 1296. Το 1298 απεβίωσε ο Ερρίκος και τον διαδέχθηκε ο Όθων Α΄ ως συγκυβερνήτης. Το 1308 απεβίωσε και ο Ερρίκος Α΄ και οι δύο γιοί του διαίρεσαν την κτήση του: ο Όθων Α΄ έλαβε την Άνω Έσση, γύρω από τον ποταμό Λαν, με πρωτεύουσα το Μάρμπουργκ και ο Ιωάννης έλαβε την Κάτω Έσση με πρωτεύυσα το Κάσσελ.

Η διακυβέρνησή του

Το Γκούντενσμπεργκ ήταν υποθηκευμένο στον Αλβέρτο Β΄ Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ· ο Ιωάννης κατέκτησε την πόλη και ανάγκασε τον Αλβέρτο Β΄ να δεχθεί την αποπληρωμή του χρέους. Ο Ερρίκος Ζ΄ του Οίκου Λουξεμβούργου της Γερμανίας τον διόρισε προστάτη τριών πόλεων στη Θουριγγία, όμως ο Φρειδερίκος Α΄ Βέττιν μάργραβος του Μάισσεν το θεώρησε εισβολή στο έδαφός του και πήρε τα όπλα για να σταματήσει τη διείσδυση: ο Ιωάννης ηττήθηκε και αποσύρθηκε στο Κάσσελ για να συνέλθει.
Έτσι το σχέδιο τού  Ιωάννη να κτίσει μία οχυρή πόλη στην προς τη Θουριγγία μεριά του ποταμού Φούλντα δεν ευοδώθηκε. Απεβίωσε από την επιδημία του 1311 στο Κάσσελ και τάφηκε στη μονή του Άναμπεργκ. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Όθων Α΄, ο οποίος επανένωσε έτσι την Εσση.
Πιερ-Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ

Σαιντ-Ετιέν

Το 2011 υπέγραψε στη Σαιντ-Ετιέν, με την οποία κατέκτησε το 2013 το Λιγκ Καπ Γαλλίας και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2012-2013.

Μπορούσια Ντόρτμουντ

Το 2013 έγινε παίκτης της Μπορούσια Ντόρτμουντ και κατέκτησε δύο Σούπερ Καπ (2013 και 2014) και ένα Κύπελλο Γερμανίας (2017). Επίσης, ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της Μπουντεσλίγκα για τη σεζόν 2014-2015 και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα και ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, ήταν στην καλύτερη oμάδα του Γιουρόπα Λίγκ τη σεζόν 2015-2016.

Άρσεναλ

Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ.
Καρλ φον Ντράις

Βιογραφία

Ο Καρλ Ντράις γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1785 στην Καρλσρούη και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1851 στην ίδια πόλη. Από το 1803 μέχρι το 1805, ο Ντράις σπούδασε αρχιτεκτονική, γεωπονία και φυσική στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Αρχικά διορίστηκε ως δασικός υπάλληλος, στη συνέχεια όμως αφοσιώθηκε στη δημιουργία μίας σειράς εφευρέσεων.
Η σημαντικότερη εφεύρεση του Ντράις ήταν η «ντραιζίνα», μία πρώιμη μορφή ποδηλάτου χωρίς πετάλια. Η ντραιζίνα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη από ξύλο. Μη διαθέτοντας πετάλια, ο αναβάτης την έθετε σε κίνηση σπρώχνοντας με τα πόδια του προς τα πίσω. Η κατασκευή του Ντράις έγινε γνωστή και ως «hobby-horse», αντανακλώντας την πεποίθηση των οπαδών της ότι θα αντικαθιστούσε το βασικό μεταφορικό μέσο του 19ου αιώνα, το άλογο. 
Η αποδοχή της draisienne από το κοινό ήταν μεγάλη. Το 1819, τα «hobbyhorses» εμφανίστηκαν στους δρόμους της Βοστόνης και της Νέας Υόρκης, ενώ σύντομα προωθήθηκαν νόμοι που απαγόρευαν τη χρήση τους σε πεζοδρόμια.