google/wiki40b huggingface dataset:
Σαράντης

Σαράντης, ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (όνομα βαφτιστικό).

Ετυμολογία του ονόματος

Από τη γιορτή των αγίων Τεσσαράκοντα (καθημ. άγιοι Σαράντα). Σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη, κατ’ ανάλογο τρόπο προς το βαφτιστικό Λαμπρινός/Λαμπρινή από τη Λαμπρή. Το αριθμητικό σαράντα από το μεσαιωνικό σαράκοντα, από το αρχαιοελληνικό τεσσαράκοντα, με αποκοπή της πρώτης συλλαβής, η οποία το Μεσαίωνα θεωρήθηκε άρθρο: τές σαράκοντα, ενώ η αποβολή της συλλαβής -κο- απαντά σε πολλά αριθμητικά, λ.χ. τριάκοντα - τριάντα, ἑξήκοντα - ἑξῆντα κτλ.

Ονομαστική εορτή

Στις 9 Μαρτίου, των αγίων Σαράντα, οι οποίοι μαρτύρησαν στη Σεβάστεια (Sivas) της Μικράς Ασίας κατά τους χρόνους του Λικινίου (307–323). Την ημέρα αυτή, η οποία κατά το παλαιό ημερολόγιο (Ιουλιανό ημερολόγιο) έπεφτε πάντοτε μέσα στη Μεγάλη Σαρακοστή, η Εκκλησία, προς τιμήν των, διατάσσει αργία και παραγγέλνει κατάλυση οίνου και ελαίου. Βάσει της εκκλησιαστικής αυτής επιεικούς παραγγελίας είχε καθιερωθεί το δίστιχο, το οποίο ίσως να ακούγεται και σήμερα:
Των άι-Σαράντων είναι,
ας χορέψουμε κι ας είναι.

Διάδοση του ονόματος

Σε μια απόπειρα στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Σαράντης/Σαράντος παρουσιάζεται ως το 111ο πιο συχνό όνομα ανάμεσα στα αντρικά. Το όνομα οφείλει την ιδιαίτερη διάδοσή του στη Λακωνία στη βυζαντινή μονή των αγίων Σαράντα, που, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή η οποία σώζεται, κτίστηκε το έτος 1305 επί βασιλείας του αυτοκράτορα Ανδρόνικου του πρεσβύτερου (1283–1328)

Ως επώνυμο

Στον τηλεφωνικό κατάλογο, σημειώνει ο Τριανταφυλλίδης, αναγράφονται τα επώνυμα: Σαραντάρης, Σαραντέας, Σαράντης, Σαραντίδης, Σαραντίτης, Σαραντόπουλος, Σαραντινός.
Snow

Βιογραφία και έργο

Γεννήθηκε στο Νορθ Γιορκ του Οντάριο στις 30 Οκτωβρίου του 1969, στην επαρχία του Τορόντο. Σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκε στο Άγιαξ του Οντάριο.Τον ανακάλυψε ο DJ Μέρβιν Πρινς, με καταγωγή από την Τζαμάικα. Το όνομα Snow σημαίνει "Super Notorious Outrageous Whiteboy" (Σούπερ Διαβόητο Εξοργισμένο Λευκό Αγόρι) και του δόθηκε από τον Πρινς. Ο τελευταίος πήγε το Snow στην πόλη της Νέας Υόρκης και τον σύστησε στον MC Shan, ο οποίος με τη σειρά του σύστησε τον καλλιτέχνη σε δισκογραφικούς παραγωγούς. Ως αποτέλεσμα, ο τραγουδιστής υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Motorjam/Elektra. Το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1993 με τίτλο 12 Inches of Snow. Την παραγωγή ολόκληρου του άλμπουμ ανέλαβαν οι MC Shan και Μέρβιν Πρινς, καθώς ο Snow βρισκόταν στη φυλακή, κατηγορούμενος για επίθεση.
Μόλις αποφυλακίστηκε, το πρώτο του σινγκλ, με τίτλο "Informer" ("Καταδότης"), σε στίχους του Μέρβιν Πρινς έκανε μεγάλη επιτυχία. Το άλμπουμ πούλησε πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και το σινγκλ "Informer" παρέμεινε στην πρώτη θέση στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών των ΗΠΑ επί 7 συνεχείς εβδομάδες. Το "Informer" καταγράφηκε δύο φορές στο Βιβλίο των Παγκοσμίων Ρεκόρ Γκίνες ως το πλέον ευπώλητο σινγκλ στην ιστορία της αμερικανικής ρέγκε μουσικής, όπως επίσης και το σινγκλ της ρέγκε με τις περισσότερες πρωτιές σε μουσικούς καταλόγους επιτυχιών. Το δεύτερό του σινγκλ, με τίτλο "Girl I've Been Hurt", ήταν στο #19 στο Hot 100.
Το 1995 αποχώρησε από τον Snow ο άνθρωπος που τον ανακάλυψε, ο Μέρβιν Πρινς. Έτσι, ο MC Shan συνεργάστηκε στο δεύτερό του άλμπουμ, με τίτλο Murder Love. Το άλμπουμ αυτό αλλά και τα επόμενα δεν έκαναν επιτυχία, όπως το παρθενικό του. Το 2000 επέστρεψε στις επιτυχίες με το "Everybody Wants to Be Like You", και ξανά το 2002 με το "Legal".

Βραβεύσεις

Ο καλλιτέχνης προτάθηκε για εννέα συνολικά βραβεία Τζούνο (Juno) και κέρδισε το εν λόγω βραβείο το 1994, για το καλύτερο ηχογράφημα ρέγκε μουσικής, με το "Informer".
Επιτύμβια λήκυθος (Αρχαιολογικό Μουσείο Κεραμεικού)

Ιστορική αναδρομή

Η λήκυθος επιτράπηκε από την μεταρρύθμιση των ταφών του Δημήτριου Φαληρέα. Στην Αθήνα οι λήκυθοι γίνονταν από οπτή γη. Το σχήμα της ληκύθου χρησίμευε ως τεκτονικό κόσμημα των τάφων. Επήλθε και η συνήθεια της καύσης των νεκρών και επίθεση της τέφρας των νεκρών σε κάλπη.

Περιγραφή

Πρόκειται για ομορφότατη λίθινη λήκυθο. Φέρει ανάγλυφη παράσταση που εικονίζει την νεκρή με επιγραφή: «Θηρεύς Φειδέστρατος Ξεναρέτη Αυτόδικος Ερχιεύς». Δύο άνδρες όρθιοι δεξιώνονται. Πιο πίσω ένας έφηβος που φοράει πέτασο ακολουθείται από άλογο.
Πέτρος Πέννας

Βιογραφία

Έζησε από την παιδική και εφηβική του ηλικία όλα τα δραματικά γεγονότα πριν και μετά την απελευθέρωση των Σερρών. Σπούδασε Νομικά και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, εκδίδοντας το 1938 το περιοδικό "Σερραϊκά Χρονικά". Πήρε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στην Πίνδο. Μαζί με άλλους προχώρησε στην καταγγελία των βουλγαρικών ωμοτήτων που είχαν διαπραχθεί στις Σέρρες. Ήταν ο ιδρυτής της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Σερρών - Μελενίκου, της οποίας διετέλεσε και γενικός γραμματέας και πρώτος πρόεδρος.

Σταδιοδρομία

Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα , όπου άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) αλλά δεν εξελέγη, συγκεντρώνοντας 6.990 ψήφους. Συνολικά εξελέγη δύο φορές βουλευτής Σερρών, το 1935 και το 1950 με το Λαϊκό Κόμμα. Από το 1946 ως το 1950 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας.
Πέθανε το 1994 και κηδεύτηκε από το Β΄ Νεκροταφείο Αθηνών.  Ήταν παντρεμένος με την Πιπίτσα Πέννα και απέκτησαν παιδιά.
Κώστας Πρετεντέρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στο Πειραματικό Γυμνάσιο. Από μαθητής άρχισε να γράφει νούμερα για επιθεωρήσεις. Συνεργάστηκε με τον Γιώργο Οικονομίδη σε ραδιοφωνικές εκπομπές και επιθεωρήσεις. Το 1953 παρουσίασε στο θέατρο Περοκέ, το έργο του Και ο μήνας έχει Εννιά. Το 1962 συνεργάζεται με τον Ασημάκη Γιαλαμά σε έργα πρόζας. Σε συνεργασία με το θίασο της κυρίας Κατερίνας παρουσιάζει το έργο Τα παιδιά μας οι κέρβεροι. Τα επόμενα δέκα χρόνια μαζί με τον Ασημάκη Γιαλαμά έγραψαν είκοσι κωμωδίες που παρουσιάστηκαν από τους καλύτερους θιάσους και μεταφέρθηκαν με μεγάλη επιτυχία και στον κινηματογράφο. Χαρακτηριστικότερα δείγματα της δουλειάς τους είναι τα θεατρικά έργα: Δεσποινίς Διευθυντής (1963), Μιας Πεντάρας Νιάτα (1965), Τζένη Τζένη (1966),  Κάτι Κουρασμένα Παληκάρια (1967), Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1967). Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε σαν σεναριογράφος μαζί με τον Γιώργο Οικονομίδη και τον Ασημάκη Γιαλαμά το 1954 στην ταινία Χαρούμενο Ξεκίνημα. Συνολικά αναφέρονται 55 θεατρικά έργα, κωμωδίες και επιθεωρήσεις, τα οποία έγραψε ή συμμετείχε στο διάστημα 1953 με 1978.
Ο Κώστας Πρετεντέρης εργάστηκε ως χρονογράφος στον ημερήσιο τύπο, όπως οι εφημερίδες: Βραδυνή, Αθηναϊκή, Καθημερινή, Ελευθεροτυπία. Τη δεκαετία του ’60 συμμετείχε σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές, όπως: Το Ημερολόγιο ενός Θυρωρού, Τα καθημερινά του καθημερινού με τον Δημήτρη Χορν, Το Νυφικό Κρεβάτι με την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν. Στην τηλεόραση έγραψε τα σενάρια για αρκετές τηλεοπτικές σειρές: Ο Κύριος Συνήγορος (1970), Η Κοκορόμυαλη, Η Γειτονιά μας (1972), Ο Ονειροπαρμένος (1973), κ.ά..
Το 1998 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εστία βιβλίο με τρία θεατρικά έργα του Κώστα Πρετεντέρη με τη συμπλήρωση 20 χρόνων από το θάνατό του. Το βιβλίο περιλαμβάνει τα έργα: Ο κουνενές, το τελευταίο που έγραψε, Η κόμισσα της φάμπρικας και Ενας ιππότης για τη Βασούλα που έγραψε από κοινού με τον Ασημάκη Γιαλαμά.
Ο Πρετεντέρης ήταν πατέρας του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη.

Ραδιόφωνο

Ο Κώστας Πρετεντέρης δε μεσουράνησε μόνο ως θεατρικός και κινηματογραφικός συγγραφέας, αλλά και γράφοντας κείμενα για ραδιοφωνικές εκπομπές. Κυρίως τη δεκαετία του ’60, οι εκπομπές του ήταν πρώτες σε δημοτικότητα. Κάποιες από αυτές ήταν: Τα καθημερινά του καθημερινού με τον Δημήτρη Χορν και Το ημερολόγιο ενός θυρωρού με τον Παντελή Ζερβό, την Σαπφώ Νοταρά, τον Σταύρο Ξενίδη και τον Γιάννη Βογιατζή. Η δημοφιλία του Ημερολόγιου ενός θυρωρού, το οδήγησε στην τηλεοπτική του διασκευή, όμως μετά τον θάνατο του δημιουργού του.
Ειρήνη Μητροπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Η Μητροπούλου ξεκίνησε την καριέρα της φορώντας τα χρώματα Άρη Πετρούπολης. Ακολούθησε η θητεία της στον Α.Ο. Γαλατσίου, από τον οποίο έλαβε τελικά μεταγραφή στο Σπόρτιγκ Αθηνών. Η αθλήτρια έζησε από κοντά τη λεγόμενη «χρυσή εποχή» του Σπόρτιγκ, όταν ο σύλλογος κατέκτησε πολλαπλά Πρωταθλήματα Ελλάδος κατά τη δεκαετία του 1990 (1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1999). Επίσης η Μητροπούλου ήταν παρούσα στους τελικούς οπότε και ο σύλλογος κατέκτησε δύο Κύπελλα Ελλάδος (1997 · 1997), αλλά και σε δύο ακόμη που η ομάδα κατετάγη τελικά δεύτερη.
Σήμερα η Μητροπούλου αγωνίζεται στη ΦΕΑ Ν.Φιλαδέλφειας / Ν. Χαλκηδόνας συμβάλλοντας κατά πολύ στην άνοδό της στην Α1 Εθνική Κατηγορία, αλλά και στη συμμετοχή της νεοφώτιστης ομάδας στον τελικό του Κυπέλλου το 2010 (5η συμμετοχή για τη Μητροπούλου).
Με την Εθνική Ελλάδος Γυναικών έχει συμμετάσχει στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 και η τελευταία της συμμετοχή με το εθνόσημο ήταν το 2001. Εντούτοις, αναμένεται να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 στην Τσεχία.
Χατζηκεμαλεντίνογλου Αλαεντίν Πασάς

Προσωπική ζωή

Ο Αλαεντίν ήταν ως προσωπικότητα σεμνός και έζησε σχετικά ταπεινά, σε αντίθεση με τον περιπετειώδη και πολεμοχαρή αδελφό του (με τον οποίο πάντως συνεργάστηκε άψογα). Αν και στο αξίωμά του περιλαμβάνονταν επίσης στρατιωτικές αρμοδιότητες, δε συμμετείχε ιδιαίτερα σε εκστρατείες. Έχτισε από την προσωπική του περιουσία δύο τζαμιά και ένα μοναστήρι δερβίσηδων.
Πέθανε σχετικά πρόωρα στην Προύσα το έτος 1331 ή 1332. Για την ακριβή ηλικία του μπορούν να γίνουν μόνο εικασίες: οι γονείς του είχαν παντρευτεί το 1280 και ο αδελφός του Ορχάν (που εμφανίζεται στις περισσότερες πηγές ως πρωτότοκος) είχε γεννηθεί το 1281, επομένως το πιο πιθανό είναι πως πέθανε γύρω στα 45 του.
Χέρμαν Ε΄ του Μπάντεν-Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέρμαν Δ΄ μαργράβου του Μπάντεν και της Μπέρτας, κόρης του Λουδοβίκου παλατινού κόμη του Τύμπινγκεν.
Στην έριδα για τη διαδοχή του Γερμανικού θρόνου το 1198, ο Χέρμαν Ε΄ έλαβε το μέρος του Φιλίππου των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας, αλλά από το 1208 πήγε με το μέρος του Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων, που εκλέχθηκε βασιλιάς. Ήταν πιστός ακόλουθος του διαδόχου του Φρειδερίκου Β΄ των Χοενστάουφεν (ανιψιού του Φιλίππου). Ο Χέρμαν Ε΄ ίδρυσε τις πόλεις Πφόρτσχαϊμ, Μπάκνανκ και Στουτγάρδης, μάλιστα η πρώτη έγινε έδρα του μαργραβάτου.
Τάφηκε στο Μπάκνανκ· το 1248 η χήρα του μετέφερε τη σορό του στο Λίχτενχαλ.
Ανάγλυφο Ελευσίνιων Μυστηρίων (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 126)

Περιγραφή

Είναι από πεντελικό μάρμαρο. Οι διαστάσεις του είναι εξαιρετικά σπάνιες, ύψους 2,20 και πλάτους 1,52 μέτρα. Στο ανάγλυφο αυτό εικονίζονται οι δύο ελευσίνιες θεές Δήμητρα και Περσεφόνη, και στην μέση ο Τριπτόλεμος, αν και οι γνώμες διαφέρουν ως προς τις επί μέρους λεπτομέρειες. Κατά την επικρατούσα γνώμη η Δήμητρα είναι η προς αριστερά του θεατού στεκάμενη. Είναι ντυμένη με μακρύ μέχρι τα πόδια αχειρίδωτο χιτώνα. Στηρίζει το αριστερό χέρι σε σκήπτρο, ενώ με το δεξί δίνει στον νεαρό κάποιο άγνωστο αντικείμενο που είναι κατασκευασμένο από χαλκό, και ίσως να είναι στάχυα. Το παιδί είναι έτοιμο να παραλάβει το αντικείμενο με το δεξί, ενώ με το αριστερό κρατάει το ιμάτιό του. Η θεά Περσεφόνη στέκει στα δεξιά. Στηρίζεται στο έδαφος με το δεξί της πόδι, φοράει μακρύ ως τα πόδια χειριδωτό χιτώνα και πλούσιο πτυχόμενο ιμάτιο. Κρατεί στο αριστερό μεγάλη δάδα που στηρίζεται στο έδαφος, ενώ με το δεξί ακουμπάει το κεφάλι του νεαρού παιδιού. Ίσως να κρατούσε στεφάνι. 
Κατά τον ρουχισμό όμως φαίνεται ότι η θεά με το σκήπτρο ίσως να είναι η Περσεφόνη, διότι ο ιματισμό της είναι πολύ απλούστερος. Τέτοιο ρούχο φορούσαν οι παρθένες και όχι οι δέσποινες, ενώ το βαρύς και πλούσιος ιματισμός της άλλης θεάς ταιριάζει περισσότερο στη Δήμητρα.

Ερμηνεία

Η σκηνή παρουσιάζει μάλλον κάποιο σημαντικό στιγμιότυπο των Ελευσινίων μυστηρίων. Παρόλη την δυσκολία της ερμηνείας των προσώπων και την δυσκολία της εξακρίβωσης της πράξης, το ανάγλυφο είναι ιδιαίτερα πολύτιμο για την ιστορία της τέχνης. Η άκρα θρησκευτική κατάνυξη που το διαπερνάει είναι μοναδική στην αρχαία τέχνη. Η διάπλαση των μορφών, ο σχηματισμός της κόμης και η πτυχώσεις των ιματισμών δείχνουν έργο ύψιστης τελειότητας και τέχνης. Το μοναδικό σε μέγεθος και τέχνη ανάγλυφο μάλλον δεν ήταν αναθηματικό, αλλά λατρευτικό. Αντιγράφηκε αργότερα και από τους Ρωμαίους, ενώ αντίτυπό του εκτίθεται και στο Μουσείο της Νέας Υόρκης.

Ιστορική τοποθέτηση

Επειδή το ιμάτιο της θεάς με τον δαυλό παρουσιάζει αρχαϊκά στοιχεία, το ανάγλυφο συγκαταλέγεται στην εποχή, όταν η τέχνη δεν είχε ακόμα απαλλαγεί εντελώς από τους αρχαϊσμούς. Χρονολογείται περίπου στους μέσους χρόνους του 5ου αιώνα π.Χ.
Γάγγραινα

Διάγνωση και  Εξέλιξη ασθένειας

Η πάθηση μπορεί να προχωρήσει πολύ γρήγορα. Αυτό μπορεί να συνεχίζεται για εβδομάδες ή και για μήνες. Η μη έγκαιρη διάγνωση μπορεί να οδηγήσει τον ασθενή σε σηπτικό σοκ. Η εμβολή μεγάλων αρτηριών σε οποιαδήποτε περιοχή του οργανισμού μπορεί να προκαλέσει γάγγραινα της περιοχής που εκτείνεται περιφερικά του σημείου αυτού. Η πάθηση αποτελεί συχνά επιπλοκή λοιμώξεων, κρυοπαγημάτων συνθλιπτικών κακώσεων ή παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης. Συχνά η γάγγραινα συνέβαινε στα πόδια στρατιωτών οι οποίοι πολεμούσαν στα χιόνια και πάθαιναν κρυοπαγήματα. Πρόκειται για τοπικές βλάβες, συνήθως των κάτω άκρων, από το ψύχος. Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο και η προκαλούμενη αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης μπορεί να οδηγήσει σε γάγγραινα. Η πάθηση μπορεί να περιορίζεται σε μια μικρή περιοχή π.χ. σε ένα δάκτυλο αλλά είναι δυνατό να καταλαμβάνει σημαντικό τμήμα του ποδιού. Υπάρχουν περιπτώσεις που η ροή αίματος στα πόδια μπορεί να σταματήσει απότομα ή σταδιακά. Και στις δύο περιπτώσεις το πόδι γίνεται ωχρό και παγωμένο ενώ ο πόνος ποικίλλει. 
Οι πιθανότητές  για την ανάπτυξη γάγγραινας είναι υψηλότερες, εάν ο ασθενής έχει διαγνωσθεί με διαβήτη ή αθηροσκλήρωση τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την ροή του αίματος.
Γκαμπριέλ Σούρερ

Καριέρα

Ο Γκαμπριέλ Σούρερ ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της τοπικής Atlético de Rafaela. Σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να διακριθεί και να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα μεγαλύτερων ομάδων. Πράγματι, το 1990 πήρε μεταγραφή στην Club Atlético Lanús, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996, πραγματοποιώντας συνολικά 200 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 23 γκολ.
Το 1996, έκανε το μεγάλο βήμα και άφησε την Αργεντινή και την Club Atlético Lanús και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Racing Santander, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, πραγματοποιώντας συνολικά 68 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 5 γκολ. 
Το 1998, η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια κατέθεσε επίσημη πρόταση ύψους 4.000.000 ευρώ για την απόκτηση του Σούρερ, η οποία και έγινε αποδεκτή. Ο Σούρερ έμεινε στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια δύο χρόνια έχοντας 47 εμφανίσεις και 3 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2000, η UD Las Palmas έδειξε ενδιαφέρον για την απόκτηση του Σούρερ, προσφέροντας στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια 2.700.000 ευρώ. Η πρόταση έγινε αποδεκτή, και ο Σούρερ αγωνίστηκε με τα χρώματα της UD Las Palmas για τα επόμενα δύο χρόνια (64 συμμετοχές, 4 γκολ)
Το 2002, ο Γκαμπριέλ Σούρερ αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας 56 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ. 
Το καλοκαίρι του 2004, άφησε την Ισπανία και τη Ρεάλ Σοσιεδάδ για την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό. Με τους ερυθρόλευκους αγωνίστηκε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο αλλά και Τσάμπιονς Λιγκ. Συνολικά πραγματοποίησε 40 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 1 γκολ.
Το 2006 είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τη CA Independiente de Avellaneda, ομάδα της Αργεντινής, και στη συνέχεια μεταπήδησε και πάλι στην Ισπανία για λογαριασμό αυτήν την φορά της Μάλαγα ΚΦ. Στη Μάλαγα παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2007, οπότε και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γκαμπριέλ Σούρερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αργεντινής το 1995. Συνολικά μετράει 4 εμφανίσεις με τα χρώματα της Εθνικής Αργεντινής.

Προπονητική καριέρα

Το καλοκαίρι του 2009, κι αφού είχε σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα, ο Σούρερ ανέλαβε προπονητής αρχικά στις ακαδημίες της Club Atlético Lanús, κι έπειτα στην πρώτη ομάδα.
Το 2012, ανέλαβε πόστο προπονητή στην Argentinos Juniors.
Δήμος Νέστου

Ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Νέστου διαιρείται σε 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους πριν την εφαρμογή του Καλλικράτη. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Περιοχή

Στο ανατολικό όριο του Δήμου κυλάει ο ποταμός Νέστος ένα από τα πέντε μεγαλύτερα ποτάμια της Ελλάδας. Το δέλτα του ποταμού, έκτασης 550.000 στρεμμάτων, αποτελεί 'Υδροβιότοπο Διεθνούς σημασίας' και μέρος του Εθνικού Πάρκου που περιλαμβάνει τις λίμνες Βιστωνίδα και Ισμαρίδα. Επίσης μαζί με τις Λιμνοθάλασσες της Κεραμωτής αποτελεί προστατευόμενο οικότοπο NATURA 2000.
Αυστραλιανός ποιμενικός

Ο αυστραλιανός ποιμενικός είναι φυλή σκύλου. Έχει πυκνό τρίχωμα με κατεβασμένα, τριγωνικά αυτιά. Το χρώμα του ποικίλει από πορτοκαλί, γκρι, μαύρο ή καφέ.  
Το σκυλί αναπτύχθηκε από φυλή ή φυλές από τη Χώρα των Βάσκων στη Δυτική Ευρώπη. Οι Βάσκοι το έφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν προηγουμένως ζήσει μόνο για λίγο στην Αυστραλία πριν μετακομίσουν στην Αμερική. Η φυλή δεν έχει καμία σχέση με την Αυστραλία.
Υπάρχουν διάφορες διαφορετικές θεωρίες σχετικά με τη σχέση της φυλής με την Αυστραλία, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση. Είναι παρόμοια σε εμφάνιση με τις δημοφιλείς φυλές του Αγγλικού Ποιμενικού και Μπόρντερ Κόλλι, με έρευνες να έχουν διαπιστώσει ότι οι Αυστραλοί Ποιμενικοί και οι Μπόρντερ Κόλι είναι στενά συνδεδεμένοι μεταξύ τους.
Οι Αυστραλοί Ποιμενικοί αυξήθηκαν σε δημοτικότητα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό μέσω ροντέο, εκθέσεων αλόγων και ταινιών της Ντίσνεϋ για την τηλεόραση.
Οι αυστραλιανοί ποιμενικοί είναι εξαιρετικά εκτιμημένοι για τις δεξιότητές τους στην υπακοή. Όπως όλες οι φυλές εργασίας, ο ποιμενικός έχει σημαντική ενέργεια και συνήθως χρειάζονται μια δουλειά για να τους κρατήσουν απασχολημένους. Συχνά υπερέχουν στα αθλήματα σκυλιών, όπως η ευκινησία των σκύλων και το φρίσμπι και είναι επίσης εξαιρετικά επιτυχημένα ως σκυλιά αναζήτησης και διάσωσης, σκυλιά καταστροφών, σκυλιά ανίχνευσης, σκυλιά-οδηγοί, σκυλιά σέρβις και σκυλιά θεραπείας. Θεωρούνται η 17η δημοφιλέστερη φυλή σκυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Χαρακτηριστικά

Ο αρσενικός Αυστραλιανός ποιμενικός φτάνει μέχρι τα 58 εκατοστά ύψος και τα 30 κιλά ενώ ο θηλυκός τα 53 εκατοστά ύψος και τα 25 κιλά σωματικού βάρους. Συχνά το ένα του μάτι έχει διαφορετικό χρώμα από το άλλο, το γεγονός αυτό μαζί με τα διάφορα χρώματα του τριχώματος του και και των χρωματικών σχημάτων γύρω από τα μάτια του, έχουν οδηγήσει ορισμένους να τον αποκαλούν ώς «το μάτι του φαντάσματος»

Χαρακτήρας

Ως ποιμενικός σκύλος εργασίας είναι ιδιαίτερα ευφυής σκύλος, η φιλική του και παιχνιδιάρικη διάθεση σε συνδυασμό με την αγάπη του για τα παιδιά, τον κάνουν ιδανικό σκύλο για μια οικογένεια.
Αγαθάγγελος (κείμενο)

O Αγαθάγγελος είναι ένα προφητικό και αποκαλυπτικό χριστιανικό κείμενο, που φέρεται ότι γράφτηκε από κάποιον ιερομόναχο Αγαθάγγελο το 1279 στη Μεσσήνη της Σικελίας.
Πιστεύεται ότι στην πραγματικότητα, το έγραψε ο λόγιος ιεράρχης Θεόκλητος Πολυειδής, που έζησε τον 17ο και 18ο αιώνα. O Θεόκλητος Πολυειδής καταγόταν από την Αδριανούπολη της Θράκης, υπήρξε αρχιμανδρίτης Πολυανής και Βαρδάρων και μέγας εκκλησιάρχης στο Άγιον Όρος, έζησε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και γνώριζε -εκτός από ελληνικά- λατινικά και γερμανικά.
Το έργο έχει επανεκδοθεί πολλές φορές με μεταγενέστερες προσθήκες. Ήταν γνωστό στους Έλληνες πριν την Επανάσταση του 1821, προσφέροντας παρηγορία και ελπίδα για ανάσταση της Ορθοδοξίας και του Γένους. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του αφορά μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία και η Ρωσία, ενώ ως κύριο αντίπαλο της Ορθοδοξίας θεωρεί το Καθολικό και Προτεσταντικό δόγμα. Αναφορές που έγιναν δημοφιλείς μετά την Επανάσταση, όπως περί "ξανθού γένους" (δηλαδή των Ρώσων), λέγεται ότι είναι προσθήκες του Ρήγα Φεραίου ή των περί αυτόν, ώστε να τονώσουν το φρόνημα των Ορθοδόξων.
Ο Αγαθάγγελος διαπνέεται από τη νοσταλγία της τελικής νίκης των υπόδουλων Ορθοδόξων Χριστιανών και την αποκατάσταση μιας χριστιανικής αυτοκρατορίας. Θεωρείται ότι ίσως αποτελεί μια ύστατη υπόμνηση του οικουμενικού χαρακτήρα του Ελληνισμού.
Θυάτειρα

Ιστορία

Κατά την κλασική περίοδο αποτελούσε το όριο μεταξύ Λυδίας και Μυσίας. Η πόλη ονομαζόταν Πελοπία αλλά μετονομάστηκε σε Θυάτειρα από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα το 281 π.Χ. επειδή κατά την διάρκεια νικηφόρας μάχης του στην περιοχή εναντίον του Λυσίμαχου γεννήθηκε η κόρη του. Προς τιμήν της κόρης του που γεννήθηκε ταυτόχρονα με την νικηφόρα μάχη ονομάστηκε η πόλη Θυάτειρα, λέξη που σήμαινε θυγατέρα. Πληθώρα Μακεδόνων στρατιωτικών αποίκων εγκαταστάθηκαν για να φυλάσσουν τα Θυάτειρα. Αργότερα κατά το 190/89 π.Χ. απετέλεσε την βάση των πολεμικών επιχειρήσεων του Αντιόχου Γ΄ εναντίον των Ρωμαίων. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια χάρη στην βαθιά μπλε βαφή που παρήγαγε από την φυτική ουσία λουλάκι. 
Η πόλη ήταν από τις πρώτες της Μικράς Ασίας που εκχριστιανίστηκε και αποτέλεσε στην συνέχεια μία από τις επτά πρώτες χριστιανικές κοινότητες στην Μικρά Ασία στις οποίες στάλθηκε από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη το έργο του «Αποκάλυψη». Πιστεύεται πως από την πόλη πέρασε ο Απόστολος Παύλος και ο Απόστολος Σίλας. Πιθανόν ο Παύλος πέρασε από την πόλη κατά το δεύτερο ή το τρίτο του ταξίδι κάτι που δεν είναι επιβεβαιωμένο. Σήμερα στην θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η τουρκική πόλη Ακ Χισάρ (Ak Hisar, το Λευκό Κάστρο), που εξελληνίστηκε σε Αξάριον.
Επίσης, η πρώτη Χριστιανή επί ευρωπαϊκού εδάφους, ήταν η Λυδία που καταγόταν από τα Θυάτειρα. Ήταν έμπορος πορφύρας και διέμενε στους Φιλίππους της Μακεδονίας, όπου και βαπτίστηκε χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο μαζί με όλη την οικογένειά της.
Ναυαγιστής

Με το όνομα ναυαγιστές φέρονταν παλαιότερα όχι εκείνοι που είχαν υποστεί ναυάγιο, (οι ναυαγοί), αλλά εκείνοι που προκαλούσαν ναυάγια για ίδιο όφελος. Οι ναυαγιστές ήταν χερσαίοι πειρατές, κάτοικοι συνήθως άξενων ακτών, που με διάφορα δόλια μέσα, φώτα ή σήματα σε διερχόμενα πλοία παρέσερναν αυτά για προσγειάλωση σε υφάλους και προκαλούσαν ναυάγια όπου και ακολουθούσε λεηλασία και η προώθηση των αιχμαλώτων στα σκλαβοπάζαρα.
Μέχρι τελευταία, της εποχής των ιστιοφόρων πλοίων, σημειώνονταν τέτοιες περιπτώσεις, όπως και κάποτε στα πρόσγεια του Βοσπόρου στον Εύξεινο όπου κυρίως Λαζοί παρέσερναν σε προσάραξη ελληνικά ιστιοφόρα, που όταν ναυαγούσαν έσπευδαν στη συνέχεια να προσφέρουν τις "καλές τους υπηρεσίες", για τη διάσωση των επιβαινόντων και την πληρωμή τους από το φορτίο που "διέσωζαν" ως νόμιμα σώστρα. Στην αρχαιότητα συνέβαιναν πολύ χειρότερα και μάλιστα σε ευρωπαϊκές ακτές.
Ακριβώς τέτοιοι ναυαγιστές ήταν και οι Καβύλοι που κατοικούσαν στις ακτές της Αλγερίας, που όμως σιγά - σιγά εκπολιτίσθηκαν και μετεβλήθηκαν σε ναυαγοσώστες. Μάλιστα ένας φύλαρχος εξ αυτών των πρώην Καβύλων, από τα περίχωρα της Μπουζέ, τιμήθηκε το 1868 από τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας με το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος για τη διάσωση ναυαγών, (όπως σημειώνεται στο "Jur de la Graviere - "Les corsaires barbaresques XVIII"). Περιώνυμοι επίσης ναυαγιστές, μέχρι τελευταία, ήταν και οι παράλιοι κάτοικοι της Σομαλίας. Όταν τα ναυτικά κράτη αποφάσισαν την από κοινού χρηματοδότηση για ανέγερση Φάρου στο ακρωτήριο Γουανταφούι, ο μοναδικός που έφερε αντιρρήσεις προβάλλοντας περίεργα προσκόμματα ήταν ο ίδιος ο Σουλτάνος της Χώρας, αφού "...έτσι θα εξέλιπαν τα ναυάγια τα οποία και απετέλουν την μεγίστη πρόσοδο της επικράτειάς του".