google/wiki40b huggingface dataset:
Διαστημικό Κέντρο Ζιουκουάν

Το Διαστημικό Κέτρο του Ζιουκουάν (ΔΚΖ) βρίσκεται στην Κίνα. Είναι ένα διαστημοδρόμιο, δηλαδή ένας χώρος εκτόξευσης διαστημικών οχημάτων. Η ακριβής του τοποθεσία είναι στην έρημο Γκόμπι, στην εσωτερική Μογγολία και απέχει περίπου 1.600 χιλιόμετρα από το Πεκίνο.

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1958 κι είναι το πρώτο από τα σημερινά τρία διαστημικά κέντρα της Κίνας. Οι πιο πολλές κινεζικές διαστημικές αποστολές έχουν πραγματοποιηθεί στο Ζιουκουάν. Ονομάστηκε έτσι γιατί η πόλη Ζιουκουάν είναι η κοντινότερη πόλη προς το Κέντρο.
Το διαστημικό αυτό κέντρο είναι στην πραγματικότητα μέρος της διαστημικής πόλης Ντόνφενγκ, που είναι γνωστή ως Βάση 20 ή Βάση του Ντόνγκφενγκ και περιλαμβάνει εγκαταστάσεις δοκιμών πτήσεων, ένα διαστημικό μουσείο κι ένα νεκροταφείο μαρτύρων.

Τρέχουσα χρήση

Το ΔΚΖ χρησιμοποιείται συνήθως για την εκτόξευση οχημάτων σε χαμηλές και μεσαίες τροχιές με μεγάλη τροχιακή κλίση, καθώς επίσης και για τη δοκιμή πυραύλων, μικρού και μεγάλου βεληνεκούς. Οι εγκαταστάσεις του είναι πολύ προχωρημένης τεχνολογίας και παρέχουν υποστήριξη σε κάθε φάση μιας αποστολής εκτόξευσης δορυφόρων. Επίσης περιλαμβάνει τεχνικό κέντρο, πεδίο εκτόξευσης, κέντρο ελέγχου εκτοξεύσεων, αρχηγείο καθώς και κέντρο ελέγχου αποστολών καθώ και άλλου τύπου υποστήριξης λογιστικά συστήματα.
Το κέντρο καλύπτει μια έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 20.000 ανθρώπους. Οι εγκαταστάσεις και ο μηχανισμός υποστήριξης εκτοξεύσεων υπήρχαν και στα διαστημικά κέντρα της Σοβιετικής Ένωσης, μέχρι και τη δεκαετία του 1960, και από εκεί μπορεί να αντλήθηκε τεχνική υποστήριξη για το Ζιουκουάν.
Το ΔΚΖ χρησιμοποιήθηκε για πολλές σημαντικές αποστολές της Κίνας στο διάστημα,όπως του πρώτου κινεζικού δορυφόρου Ντονγκ Φανγκ Χονγκ 1 το 1970, της πρώτης κινεζικής επανδρωμένης αποστολής στο διάστημα Σένζου 5 στις 15 Οκτωβρίου του 2003, της δεύτερης επανδρωμένης κινεζικής αποστολής στο διάστημα τον Οκτώβριο του 2005, καθώς και της τρίτης τον Οκτώβριο του 2008. Χρησιμοποιήθηκε επίσης για την πρώτη κινεζική αποστολή στη Σελήνη το Τσανγκ-ε τον Νοέμβριο του 2007.
Πολυθεϊσμός

Ιστορία

Ο πολυθεϊσμός συγγενεύει με τον παγανισμό και τον παμψυχισμό, σύμφωνα με τους οποίους καθετί στη φύση έχει κάποια θεότητα που το προστατεύει. Σύμφωνα με μερικές ερμηνείες η διάκριση του πολυθεϊσμού και του μονοθεϊσμού βρίσκεται στον τρόπο αντίληψης του θείου στοιχείου, αν κάθε έκφανσή του χρειάζεται να αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή οντότητα, οπότε υπάρχουν πολλές θεότητες, ή αν όλες οι εκφάνσεις του θείου χρειάζεται να αντιμετωπίζονται ως μια ενιαία οντότητα, οπότε υπάρχει ένας θεός.
Στους πρώτους αρχαίους πολιτισμούς η κάθε πόλη είχε και ένα θεό προστάτη, όπως το ίδιο συνέβαινε και σε κάθε άρχοντα και κάθε οικογένεια. Κάθε φορά που μία πόλη κατακτούσε μια άλλη τότε επέβαλλε σε αυτή και τη δική της θεότητα. Παρ' όλα αυτά, στις διάφορες περιοχές του κόσμου άρχισαν να λατρεύονται πολλές θεότητες ταυτόχρονα. Γενικά ο πολυθεϊσμός έχει τοπικό χαρακτήρα, δηλαδή σε κάθε περιοχή του κόσμου λατρεύονται και διαφορετικές θεότητες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν έννοιες, θέματα, κοινωνίες και μορφές ζωής της συγκεκριμένης περιοχής. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν έντονο το φαινόμενο του θρησκευτικού συγκριτισμού, δηλαδή οι κυρίαρχες θεότητες της πολυθεϊστικής θρησκείας μιας περιοχής άρχισαν να λατρεύονται και σε γειτονικές περιοχές ακόμα και αν είχαν δικιά τους ανεξάρτητη πολυθεϊστική θρησκεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ακόμη και οι Ιουδαίοι, των οποίων η θρησκεία θεωρείται ως μονοθεϊστική, προσάρτησαν σε κάποια ιστορική περίοδο στη λατρεία τους βαβυλωνιακές και ασσυριακές θεότητες.
Ερρίκος της Πρωσίας (1862-1929)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας και της Βικτωρίας των Βέττιν, κόρη του Αλβέρτου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Βικτώριας της Βρετανίας.
Μικρότερη αδελφή του ήταν η Σοφία, σύζυγος του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας. Το 1929 ο Ερρίκος απεβίωσε στο ανάκτορο Χέμμελμαρκ του Μπάρκελσμπυ, στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 67 ετών.
Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ

Το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ (αραβικά: جبل النبي شعيب‎, όρος του προφήτη Σουαΐμπ) είναι ένα βουνό που βρίσκεται στο κυβερνείο Σανά στην Υεμένη. Είναι το ψηλότερο βουνό της χώρας και το ψηλότερο βουνό στην Αραβική Χερσόνησο. Είναι μια από τις πιο εξέχουσες κορυφές στον κόσμο και η τρίτη πιο εξέχουσα κορυφή στη Μέση Ανατολή (συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας και το Ιράν).
Το υψόμετρο συχνά αναφέρεται στα 3.760 μέτρα, αλλά δεν υποστηρίζεται από δεδομένα SRTM ή πιο πρόσφατες χαρτογραφικές πηγές. Το ύψος του βουνού είναι 3.666 μέτρα και βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσα της Υεμένης, την Σαναά. Η δεύτερη μεγαλύτερη κορυφή της Υεμένης, η Τζαμπάλ Τιγιάλ, έχει σχεδόν σε ίση απόσταση από την πρωτεύουσα, όπως το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ.
Το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ μπορεί να φαίνεται σαν ένα βραχώδες ύψωμα από το κέντρο παρατήρησης, αλλά από την δυτική πλευρά είναι ένα τεράστιο βουνό που ανεβαίνει από τα 1500-1600 μέτρα. Αυτή η πλευρά σταματά την κίνηση των σύννεφων με κατακρημνίσεις, με αποτέλεσμα αυτή η πλευρά να είναι σχετικά εύφορη. Στην κορυφή του βουνού υπάρχει ένα στρατιωτικό φυλάκιο και το ιερό του προφήτη Σουαΐμπ. Είναι σχετικά δύσκολο να επιτραπεί η ανάβαση στην κορυφή, αλλά τελευταία οι περιορισμοί έχουν χαλαρώσει.
Αν και η κορυφή δεν είναι χιονισμένη σαν τις οροσειρές στον βόρειο Λίβανο και τη Συρία, έχουν υπάρξει αναφορές για χιόνι στην κορυφή και ο παγετός στην κορυφή είναι καθημερινός το χειμώνα. Η ταχύτητα του αέρα είναι πολύ υψηλή στην κορυφή.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2000

33 καλύτεροι

Ο κατάλογος των 33 καλύτερων ποδοσφαιριστών του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Ρωσίας αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια συνόδου της ΡΠΟ, στις 5 Δεκεμβρίου 2000.
Φρεδεγόνδη

Βιογραφία

Η Φρεδεγόνδη  γεννήθηκε σε οικογένεια ταπεινή και άσημη αλλά απέκτησε δύναμη μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Χιλπέριχο Α'. Αρχικά ήταν υπηρέτρια της πρώτης συζύγου του Χιλπέριχου, της Αουντοβέρα. Καθώς την περιγράφουν ως όμορφη και έξυπνη, η Φρεδεγόνδη κυριάρχησε στις αισθήσεις του Χιλπέριχου και τον έπεισε να βάλει την Αουντοβέρα σε μοναστήρι και να την χωρίσει, γεγονός που συνέβη. 
Ο Χιλπέριχος όμως απομακρύνθηκε προσωρινά από την Φρεδεγόνδη και παντρεύτηκε την πριγκίπισσα των Βησιγότθων Γκαλσβίνθα, η οποία δολοφονήθηκε τον ίδιο χρόνο 568, πιθανόν να στραγγαλίστηκε από άνθρωπο του Χιλπέριχου ή από την Φρεδεγόνδη, η οποία διαδέχθηκε τη Γκαλσβίνθα ως βασίλισσα λίγες μέρες αργότερα. 
Αυτή η δολοφονία έφερε τον πόλεμο που κράτησε περισσότερο από 40 χρόνια ανάμεσα στον Χιλπέριχο και τον αδελφό του Σιγιβέρτο Α', βασιλιά της Αυστρασίας και μια πικρή αντιπαλότητα μεταξύ της Φρεδεγόνδης και της Βρουνχίλδης, που ήταν αδελφή της δολοφονημένης βασίλισσας και σύζυγος του Σιγιβέρτου. 
Ο Σιγιβέρτος σύντομα δολοφονήθηκε από ανθρώπους της Φρεδεγόνδης στο Βιτρί (575). Οι γιοι του Χιλπέριχου από την Αουντοβέρα πέθαναν επίσης ξαφνικά και το 584, ο Χιλπέριχος δολοφονήθηκε και από τους σύγχρονους ιστορικούς η βασίλισσα κατηγορήθηκε ότι υποκίνησε και τις τρεις δολοφονίες. Τώρα, με τον γιο της Χλωτάριο Β' πάνω στο θρόνο, μέχρι την ενηλικίωσή του κυβέρνησε η ίδια το φραγκικό βασίλειο, έβαλε όλες τις προσπάθειές της, χωρίς επιτυχία, για να σκοτώσει την Βρουνχίλδη και τον γιο της Χιλδεβέρτο Β΄  και έκανε πόλεμο στην Αυστρασία κατακτώντας το Παρίσι και άλλες πόλεις. Πέθανε από φυσικό θάνατο το 597.
Η Βρουνχίλδη έζησε 16 χρόνια μετά το θάνατο της Φρεδεγόνδης, αυτή όμως κέρδισε μια μεταθανάτια νίκη μέσω του γιου της Χλωτάριου Β'. Η Βρουνχίλδη προδόθηκε από τους εμπίστους της που την παρέδωσαν στον Χλωτάριο κι αυτός, αφού τη βασάνισε την έδεσε στην ουρά ενός αλόγου που με έναν άγριο καλπασμό την έκανε κομμάτια.
Πρίμησι Αχαΐας

Τοποθεσία

Το Πρίμησι βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του βουνού "Τρεμουλάς", κοντά στην βόρεια/ανατολική όχθη του χειμάρρου Κερασιές ή "Ρέμα της Κερασιάς", ο οποίος χύνεται στον Βουραϊκό, σε περιοχή αμέσως μετά τα Καλάβρυτα, παραπλεύρως του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί προς τα Βαλβούσια, το Χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων κ.λπ. Στην περιοχή υπάρχει η ομώνυμη πηγή με συνεχόμενη ροή, από την οποία πήρε το όνομά του ο οικισμός, καθώς και το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου το οποίο βρίσκεται σε μικρό λόφο-απόληξη του βουνού Βελιάς.
Σήμερα, στην περιοχή του οικισμού, έχουν χτιστεί ορισμένες εξοχικές κατοικίες και ένα εστιατόριο που λειτουργεί τους χειμερινούς μήνες, προς εξυπηρέτηση των επισκεπτών του Χιονοδρομικού κέντρου των Καλαβρύτων.

Ιστορία

Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1897 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Καλαβρύτων του τότε Νομού Αχαιοήλιδος· το 1912 υπήχθη στην τότε Κοινότητα Καλαβρύτων ενώ καταργήθηκε ως οικισμός το 1920. Κατά την απογραφή του 1896 είχε 8 κατοίκους ενώ σε αυτήν του 1907 είχε 6 κατοίκους. Πλέον η ονομασία αυτή απαντά μόνο ως τοπωνύμιο, στον χώρο όπου βρισκόταν ο οικισμός, παραλλαγή του οποίου είναι και το "Μπρίσοβο".
Στην περιοχή, όπου βρισκόταν ο οικισμός, έχουν έρθει στο φως αρχαιολογικά κατάλοιπα· από αυτό το σημείο θεωρείται ότι περνούσε ο αρχαίος δρόμος που οδηγούσε από την Κύναιθα στους Λουσούς ενώ η πηγή της περιοχής εικάζεται ότι ήταν η αρχή του υδραγωγείου της αρχαίας Κύναιθας.
Βιτσέντζος Κορνάρος

Βιογραφία

Οι πιο ασφαλείς πληροφορίες για την καταγωγή του Κορνάρου είναι αυτές που δίνει ο ποιητής στο τέλος του έργου του: αναφέρει το όνομα Βιτσέντζος, το οικογενειακό όνομα Κορνάρος, τόπο γέννησης τη Σητεία και το Κάστρο (Ηράκλειο), όπου παντρεύτηκε:
Κ' εγώ δε θε να κουρφευτώ κι αγνώριστο να μ' έχου

μα θέλω να φανερωθώ, κι όλοι να με κατέχου

Βιτσέντζος είν' ο ποιητής και στη γενιά Κορνάρος

που να βρεθή ακριμάτιστος, σα θα τον πάρη ο Χάρος.

Στη Στείαν εγεννήθηκε, στη Στείαν ενεθράφη,

εκεί 'καμε κι εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.

Στο Κάστρον επαντρέυτηκε σαν αρμηνεύγει η φύση,

το τέλος του έχει να γενή όπου ο Θεός ορίσει
Παλαιότερα οι φιλόλογοι τοποθετούσαν την ζωή και την δράση του Κορνάρου γύρω στα μέσα του 17ου αι., πίστευαν δηλαδή ότι η Θυσία του Αβραάμ γράφτηκε το 1635, χρονιά που αναφέρεται στο χειρόγραφο, και ο Ερωτόκριτος αργότερα, μέχρι το 1645 ή το 1648, όταν άρχισε η πολιορκία του Ηρακλείου από τους Οθωμανούς. Μάλιστα ένα επεισόδιο του Ερωτόκριτου που αφηγείται την μονομαχία του Κρητικού με τον Καραμανίτη εθεωρείτο προσθήκη εκ των υστέρων, η οποία έγινε μάλλον κατά τα χρόνια του Βενετοτουρικού πολέμου και απηχούσε τους αγώνες των Κρητικών εναντίον των Οθωμανών. Αυτή η άποψη διατυπώνεται και σε παλαιότερες Ιστορίες της Νεοελληνικής λογοτεχνίας, όπως αυτή του Λίνου Πολίτη και του Κ.Θ. Δημαρά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, ο ποιητής του Ερωτόκριτου ταυτίζεται με έναν βενετοκρητικό Βιτσέντζο Κορνάρο, που γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1553 στην Τραπεζόντα της Σητείας, γιος του Ιάκωβου Κορνάρου καί της Ζαμπέτας Ντεμέτζο. Ήταν γόνος εξελληνισμένης και αρχοντικής βενετσιάνικης οικογένειας, πιθανότατα με μεγάλη περιουσία. Ο αδερφός του, Ανδρέας Κορνάρος, είχε γράψει μια Ιστορία της Κρήτης που δεν εκδόθηκε ποτέ. Έζησε στη Σητεία περίπου μέχρι το 1580 ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε στον Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο). Εκεί έλαβε χώρα ο γάμος του με την Μαριέτα Ζένο, με την οποία απέκτησε και δύο κόρες, την Ελένη και την Κατερίνα. Από το 1591 ανέλαβε διοικητικά αξιώματα, ενώ κατά την διάρκεια της πανούκλας (1591-1593) ανέλαβε καθήκοντα υγειονομικού επόπτη. Υπήρξε επίσης μέλος ενός λογοτεχνικού συλλόγου, της Ακαδημίας των Παράξενων, που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Ανδρέας, επίσης συγγραφέας. Πέθανε στον Χάνδακα το 1613 ή το 1614 από άγνωστη αιτία και θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου. Αυτή η άποψη έχει γίνει αποδεκτή από τους περισσότερους μελετητές.
Την ταύτιση του ποιητή του Ερωτόκριτου με αυτόν τον Κορνάρο δεν αποδέχεται μέχρι σήμερα ο Σπ. Ευαγγελάτος, ο οποίος υποστηρίζει ότι το έργο είναι μεταγενέστερο.
Πάουλ Ραντόμσκι

Η πρώτη εκτέλεση στο Χαϊδάρι

Η πρώτη εκτέλεση στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου έλαβε χώρα στις 7 Δεκεμβρίου 1943 το απόγευμα. To θύμα, το οποίο εκτελέστηκε από τον ίδιο τον Ραντόμσκι, έφτασε στο Χαϊδάρι με δωδεκαμελή ομάδα από τις φυλακές Αβέρωφ το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Πρόκειται για τον έφεδρο υπολοχαγού του ελληνικού στρατού, τον Ισραηλίτη Λευή εξ Ιωαννίνων.  
Ακολουθεί μαρτυρία από τον Κώστα Βατικιώτη, ο οποίος ήταν στις φυλακές Αβέρωφ και μεταφέρθηκε μαζί με τον άτυχο υπολοχαγό Λευή στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.   
«Όταν εφθάσαμεν εις το Χαϊδάρι, ο Διοικητής, κατά το προσκλητήριον του απογεύματος, εκάλεσε τον διερμηνέα και του ενεχείρισεν εν έγγραφον, διέταξε δε συγχρόνως τον δυστυχή κρατούμενον, ο οποίος ήτο ακόμη σιδηροδέσμιος και είχε ταχθεί αριστερά μου, να προχωρήσει πλησίον του. Αφού τον εμαστίγωσεν εις το πρόσωπον εστράφη προς τον διερμηνέα και του είπε να διαβάσει μεγαλοφώνως την έγγραφον διαταγήν του. Και ο διερμηνεύς ανέγνωσε: Ό διοικητής Χαϊδαρίου Ταγματάρχης Ραδόμσκυ θα εκτελέσει ιδιοχείρως ενώπιόν σας τον Λευή, διότι απεπειράθη να δραπετεύσει την ημέραν της συλλήψεώς του. Προσέξατε. Η αυτή τύχη σας περιμένει, αν επιχειρήσετε το ίδιον". Οι παρατεταγμένοι κρατούμενοι επάγωσαν από φρίκην. Ο απαίσιος διοικητής επραγματοποίησεν την απειλήν του. Ετράβηξε το περίστροφον και επυροβόλησε εναντίον του ατυχούς ανθρώπου, ο οποίος εσωριάσθη κατά γης αιμόφυρτος. Ο Γερμανός δολοφόνος ατάραχος διέταξεν τότε να τον πάρωμεν. Πριν όμως τον σηκώσωμεν, επετέθη εναντίον μας με το βούνευρον, τον επήρεν από τα χέρια μας και τον επυροβόλησεν ακόμη μίαν φορά Διέταξε τότε να του αφαιρέσωμεν τα υποδήματα. Ήσαν καινουργή και συνεπώς καλή λεία. Ακολουθούμενοι από τον διοικητή μετεφέραμε το θύμα προς ταφήν και τη υποδείξει του, ελλείψει φτιαριού και σκαπάνης, το εθάψαμε με τα χέρια μας εις ένα λάκκον σκουπιδιών. Ο ατυχής δεν είχεν εκπνεύει ακόμη, όταν τον εκαλύψαμε με το χώμα του Χαϊδαριού».   
Ο Πάουλ Ραντόμσκι απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του τον Φεβρουάριο του 1944, όταν απείλησε σε κατάσταση μέθης να πυροβολήσει τον υπασπιστή του και αντικαταστάθηκε από τον υπολοχαγό Καρλ Φίσερ (Karl Fischer).   
Τα ίχνη του χάθηκαν μετά τον πόλεμο.
Επταγώνια

Τοποθεσία

Η Επταγώνια βρίσκεται σε απόσταση 28 χιλιομέτρων βορειανατολικά της Λεμεσού. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της Παπούτσας, σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Στα δυτικά συνορεύει με τον Αρακαπά, στα νοτιοδυτικά με τη Διερώνα και το Πραστειό Κελλακίου, στα νότια με το Κελλάκι, στα νοτιοανατολικά με το Κλωνάρι, στα ανατολικά με την Ακαπνού και στα βόρεια με τη Μελίνη.

Φυσικό περιβάλλον

Στην καλλιεργήσιμη έκταση του χωριού καλλιεργούνται μανταρινιές, πορτοκαλιές, ελιές, αμυγδαλιές, χαρουπιές, σιτηρά, πατάτες και σταφύλια.

Ιστορία

Πρώτες γραπτές αναφορές σχετικά με την Επταγώνια υπάρχουν από την εποχή της Φραγκοκρατίας. Αποτελούσε ένα από τα κτήματα των Ναϊτών Ιπποτών στη Κύπρο. Όταν το τάγμα διαλύθηκε, το χωριό πέρασε στην κατοχή των Ιωαννιτών Ιπποτών, οι οποίοι είχαν για έδρα το Κολόσσι. Έτσι, αποτέλεσε μέρος της Μεγάλης Κουμανδαρίας.
Πληροφοριακό σύστημα νοσοκομείου

Σκοπός

Στον τομέα της ιατρικής πληροφορικής ο στόχος των πληροφοριακών συστημάτων είναι να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή υποστήριξη των ασθενών και η καλύτερη διοίκηση του νοσοκομείου.
Γιοσιτόσι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Έντο (σημερινό Τόκυο) το 1839. Ο πατέρας του ήταν ένας πλούσιος έμπορος που έχε συνδέσεις με το καθεστώς των σαμουράι. Στην ηλικία των τριών χρονών εγκατέλειψε το σπίτι του για να ζήσει με τον θείο του έναν φαρμακοποιό που του είχε μεγάλη αδυναμία.
Το 1850 στην ηλικία 11 χρονών ο Γιοσιτόσι μαθήτευσε στον Ουταγκάουα Κουνιγιόσι έναν από τους μεγαλύτερους δασκάλους και καλλιτέχνες του ουκίγιο-ε. Ο Κουνιγιόσι έδωσε στον μαθητευόμενό του το γκό Ογαρίγια Γονεχίρο. Γιοσιτόσι θεωρείται σήμερα ο κύριος μαθητής του Κουνιγιόσι. Κατά τη διάρκεια της μαθητείας του ασκήθηκε στην μίμηση των σκίτσων του δασκάλου του και στην τελειοποίηση των δεξιοτήτων. Ο Γιοσιτόσι έμαθε επίσης τις δυτικές μεθόδους ζωγραφικής και χαρακτικής.
Το πρώτο του έντυπο κυκλοφόρησε το 1853, αλλά κανένα άλλο έργο του παρουσιάστηκε για πολλά χρόνια ίσως λόγω της ασθένειας του δασκάλου του Κουνιγιόσι. Μετά το θάνατο του Κουνιγιόσι το 1861, δημιούργησε μόνο το 1862 44 αφίσες. Η πρώιμη του δουλειά ήταν γεμάτη από γραφική βία και θάνατο. Τα θέματά του τα εμπνεύσθηκε από το θάνατο του Κονιγιόσι και τη βία στην χώρα του που διερχόταν πολιτική κρίση στην οποία οι σογκούν Τοκουγκάουα κατήργησαν την φεουδαρχία. Κατά την περίοδο 1862-1863 κυκλοφόρησαν 63 έργα του κυρίως σχέδια για το θέατρο Καμπούκι. Στα τέλη του 1863 ξεκίνησε να σχεδιάζει ακρωτηριασμένα σώματα τα οποία στη συνέχεια εισήγαγε σε άλλα έργα του που απεικόνιζαν σκηνές βίας ή μάχες. Τα έργα του αυτά ήταν δημοφιλή με το κοινό και αυτό ώθησε τη φήμη του Yoshitoshi να μεγαλώσει ως καλλιτέχνης ουκίγιο-ε στο Έντο.

Έργο

Κατά τη διάρκεια της ζωής του παρήγαγε πολλές σειρές εντύπων και έναν μεγάλο αριθμό τριπτύχων τα οποία δημιούργησε με μεγάλο μεράκι. 2 από τις πιο γνωστές αριστουργηματικές σειρές έργων του, ήταν οι 100 Απόψεις του φεγγαριού και 36 φαντάσματα. Το τρίτο έργο του 32 απόψεις εθιμικών και τρόπων συμπεριφοράς θεωρούταν για χρόνια το πιο αντιπροσωπευτικό του έργο. Άλλες λιγότερο γνωστές σειρές του ήταν οι ΄΄Διάσημοι στρατηγοί της Ιαπωνίας, ΄΄Συλλογή επιθυμιών και Ζωές σύγχρονων ανθρώπων. Η ζήτηση για τα έργα του αυξήθηκε μετά τα 1970 όπου μία ανάλυση του έργου του από κρίκους τον αναγόρευσε σε ιδιοφυία και πρωτοπόρο του ουκίγιο-ε στην εποχή του .
Τζόαν Ντίντιον

Βιογραφία

Η Τζόαν Ντίντιον γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια.Το 1956, η Ντίντιον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλει της Καλιφόρνια με πτυχίο Bachelor στις τέχνες και την αγγλική γλώσσα. Κατά την τελευταία χρονιά της φοίτησής της, κέρδισε την πρώτη θέση σε ένα διαγωνισμό που χρηματοδοτούνταν από την Vogue, και τιμήθηκε με μια θέση εργασίας ως βοηθός έρευνας στο περιοδικό.

Ενήλικη ζωή και καριέρα

Έπειτα από δύο χρόνια στη Vogue, η Ντίντιον από κειμενογράφος κατάφερε να προαχθεί σε assistant editor . Εκεί, έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, το Τρέξιμο, το Ποτάμι, το οποίο εκδόθηκε το 1963. Επέστρεψε στην Καλιφόρνια με το νέο σύζυγό της, συγγραφέα Τζον Γκρέγκορι Νταν, και το 1968, δημοσιεύεται το Βαδίζοντας Προς τη Βηθλεέμ, το πρώτο της μυθιστόρημα, μια συλλογή από κομμάτια περιοδικών άρθρων για τις εμπειρίες της στην Καλιφόρνια.
Το Play It As It Lays, το οποίο διαδραματίζεται στο Hollywood, δημοσιεύθηκε το 1970 και το Ένα Βιβλίο της Κοινής Προσευχής δημοσιεύθηκε το 1977. Το 1979 δημοσίευσε Το Λευκό Άλμπουμ, μια άλλη συλλογή των περιοδικών κομματιών από το Life, το Esquire,The Saturday Evening Post, The New York Times, The New York Review of Books.
Τo 1983 δημοσιεύεται το δοκίμιό της, Σαλβαδόρ, το οποίο γράφτηκε μετά από ένα μακρύ ταξίδι δυο εβδομάδων στο Ελ Σαλβαδόρ με το σύζυγό της. Έχει επίσης δημοσιεύσει τη Δημοκρατία , το 1984, το οποίο αφηγείται την ιστορία μιας μακράς αλλά ανεκπλήρωτης ερωτικής σχέση ανάμεσα σε μια πλούσια κληρονόμο και έναν μεγαλύτερο άντρα, έναν αξιωματικός της CIA, στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου και τη ς σύγκρουσης του Βιετνάμ. Το 1987 δημοσιεύει το μυθιστόρημά ,Μαϊάμι, το οποίο εστιάζει στην Κουβανέζικη ομογένεια του Μαϊάμι. Το 1992 δημοσιεύεται το Μετά τον Χένρι, μια συλλογή από δώδεκα γεωγραφικά δοκίμια. Το 1996, κυκλοφόρησε Το Τελευταίο Πράγμα που Ήθελε, ένα ρομαντικό θρίλερ.
Η Ντίντιον άρχισε να γράφει Το Έτος της Μαγικής Σκέψης, μια αφήγηση για το θάνατο του συζύγου της, και για την σοβαρή ασθένεια της κόρης τους, Κιντάνα. 
Το 2011,η Knopf δημοσιεύθηκε το Μπλε Νύχτες, ένα απομνημόνευμα για τη γήρανση. Το βιβλίο επικεντρώνεται στην κόρη της Ντίντιον, Quintana Roo Νταν, η οποία πέθανε λίγο πριν από την δημοσίευση του προηγούμενού της βιβλίου. 
Η Ντίντιον επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ, του οποίου η συγγραφή διδάσκει στην Ντίντιον τη σημαντικότητα της λειτουργίας των προτάσεων σε ένα κείμενο. Άλλες επιρροές περιλαμβάνουν ο συγγραφέας Χένρι Τζέιμς, που έγραφε "τέλειες, έμμεσες, περίπλοκες προτάσεις" και την Τζορτζ Έλιοτ.
Το 2009, η Ντίντιον τιμήθηκε ως επίτιμη διδάκτωρ φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το Πανεπιστήμιο του Yale της απέμεινε την ίδια τιμή το 2011. Στις 3 Iουλίου 2013, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την Ντίντιον ως ένας από τους παραλήπτες του Εθνικού Μετάλλιου Τεχνών και των Ανθρωπιστικών επιστημών, το οποίο απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
Γκάμπι (σκύλος)

Η Γκάμπι (σερβικά: Габи‎) ήταν θηλυκός γερμανικός ποιμενικός σκύλος που εργαζόταν ως φύλακας στο Ζωολογικό κήπο του Βελιγραδίου, στη ΣΔ Σερβίας της ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας. Έγινε διάσημη όταν δέχθηκε επίθεση από ένα ιαγουάρο που το έσκασε από το κλουβί του στις 22 Ιουνίου 1987.

Ιστορία

Στη δεκαετία του 1980 ένα οκτάχρονο γερμανικό ποιμενικό, η Γκάμπι, εγκρίθηκε από το ζωολογικό κήπο και έγινε άτυπη φύλακας ασφαλείας. Το βράδυ της 22ας Ιουνίου 1987, περιπολούσε στο ζωολογικό κήπο με τον φρουρό Στανιμίρ Στάνιτς και ένα αρσενικό γερμανικό ποιμενικό. Στο σκοτάδι ο Στάνιτς δεν πρόσεξε έναν ιαγουάρο που το έσκασε από το κλουβί του. Η Γκάμπι ένιωσε το ζώο και πήδηξε πάνω του, ενώ το άλλο σκυλί έφυγε τρέχοντας από φόβο.
Η Γκάμπι πολέμησε τον ιαγουάρο σε ολόκληρο τον ζωολογικό κήπο, το οποίο έδωσε χρόνο στον Στάνιτς να τηλεφωνήσει στην αστυνομία και να φτάσει. Οι ενέργειές της απέτρεψαν τον ιαγουάρο από το να αποδράσει από τον ζωολογικό κήπο και να σώσει τον Στάνιτς από μια πιθανή επίθεση. Η αστυνομία προσπάθησε ανεπιτυχώς να  συλλάβει τον ιαγουάρο, και τελικά αναγκάστηκε να τον πυροβολήσει για την προστασία του κοινού.
Η Γκάμπι χειρουργήθηκε στο τμήμα Κτηνιατρικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και επέστρεψε πίσω υγιής. Τελικά ανάρρωσε πλήρως και συνέχισε να δουλεύει ως ένα σκυλί φρουράς.
Αργότερα, ο ζωολογικός κήπος ανέγειρε ένα μνημείο για τη Γκάμπι με την επιγραφή: "Ο Σκύλος Γκάμπι, της οποίας η καρδιά της ήταν ισχυρότερη από ό,τι του ιαγουάρου".
Σύνθετος αριθμός

Ο Σύνθετος αριθμός είναι ο αριθμός που έχει έναν τουλάχιστον διαιρέτη επιπλέον από τον εαυτό του και τη μονάδα. Ως εκ τούτου σύνθετος αριθμός είναι ένας οποιοσδήποτε ακέραιος, μεγαλύτερος του 1, που δεν είναι πρώτος αριθμός.

Αναλυτικά

Αναλυτικότερα εάν n είναι ένας ακέραιος και υπάρχουν δύο αριθμοί a > 1 και b < n τέτοιοι ώστε n = a × b, τότε το n είναι σύνθετος αριθμός. Ο αριθμός 1 δεν είναι ούτε πρώτος ούτε σύνθετος. Επίσης όλοι οι άρτιοι αριθμοί μεγαλύτεροι του 2 είναι εξ ορισμού σύνθετοι. Τέλος ο μικρότερος σύνθετος αριθμός είναι ο 4.

Οι πρώτοι 105 σύνθετοι

Οι πρώτοι 105 σύνθετοι αριθμοί  είναι:
4, 6, 8, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 54, 55, 56, 57, 58, 60, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 98, 99, 100, 102, 104, 105, 106, 108, 110, 111, 112, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 128, 129, 130, 132, 133, 134, 135, 136, 138, 140.

Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής

Κάθε σύνθετος αριθμός μπορεί να γραφεί ως γινόμενο δύο ή και περισσοτέρων, όχι απαραίτητα διαφορετικών, πρώτων αριθμών. Αυτό καλείται θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής.

Τύποι σύνθετων

Ένας τρόπος για να επιβεβαιώσουμε ότι ένας αριθμός είναι σύνθετος, είναι να υπολογίσουμε τον αριθμό των πρώτων παραγόντων στον οποίο αναλύεται. Ένας σύνθετος αριθμός που αναλύεται μόνο σε δύο διαφορετικούς πρώτους λέγεται ημιπρώτος (παράδειγμα το 14, που αναλύεται σε 2 · 7 = 14). Επίσης ένας σύνθετος αριθμός με ανάλυση τριών πρώτων παραγόντων καλείται σφηνικός αριθμός (παράδειγμα ο αριθμός 30 =  2 · 3 · 5).