google/wiki40b huggingface dataset:
Μοντεσκιέ

Βιογραφία

Γόνος οικογένειας δικαστικών, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1689 κοντά στην πόλη Μπορντό, στη δυτική Γαλλία. Σπούδασε νομικά και στη συνέχεια εκλέχτηκε σύμβουλος στο τοπικό κοινοβούλιο του Μπορντό το 1714. Το 1716 κληρονομεί την μεγάλη περιουσία των γονιών του, και αρχίζει πρώτα να ασχολείται με τις επιστήμες, κυρίως την βοτανική και την ανατομία. Το ίδιο έτος εκλέγεται στην Ακαδημία Επιστημών του Μπορντό. Κληρονομεί επίσης από τον θείο του το αξίωμα του δικαστικού προέδρου, την περιουσία του και το όνομα Μοντεσκιέ.
Τα επόμενα χρόνια μελετά επιστήμες και συγγράφει διάφορες εργασίες περί της ηχούς, των νεφρικών αδένων, της βαρύτητας των σωμάτων κλπ. Αργότερα στρέφεται προς τις ανθρωπιστικές σπουδές μέσω της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας και  το 1721 δημοσιεύει ανώνυμα στην Ολλανδία τις Περσικές Επιστολές, όπου  απεικονίζει με σατιρική διάθεση την γαλλική κοινωνία εκείνη την περίοδο μέσα από τα  μάτια δύο Περσών. Το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μέχρι το 1725 διαμένει στο Παρίσι όπου κάνει κοσμική ζωή συχνάζοντας σε διάφορα σαλόνια. Το 1726 αναγκάζεται να πουλήσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του για να ξεπληρώσει χρέη. 
Το 1728 εκλέγεται μέλος της γαλλικής Ακαδημίας, και στην συνέχεια αναχωρεί για ταξίδι στην Ευρώπη. Επισκέπτεται πολλές χώρες, την Ιταλία, την Ουγγαρία και την Αυστρία το 1728, στη συνέχεια την Γερμανία(1729) και μετά την Ολλανδία). Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών μελετά προσεκτικά Γεωγραφία, Οικονομία, Πολιτική καθώς και τα έθιμα των χωρών που επισκέπτεται. Τη διετία 1729-1730 διαμένει στην Αγγλία, μετά από πρόσκληση του λόρδου Τσέστερφιλντ. Επιστρέφει στην Γαλλία το 1731, στον πύργο της Μπρεντ, όπου και αφιερώνεται στην συγγραφή του Πνεύματος των Νόμων. 
Το 1745 εν τέλει, δημοσιεύεται το "Πνεύμα των Νόμων", ανώνυμα σε εκδοτικό οίκο της Γενεύης, και γίνεται δεκτό με μεγάλη επιτυχία. Το 1754 συγγράφει το Essay sur le gout Δοκίμιο περί Γούστου για την Εγκυκλοπαίδεια, κατά παράκλησιν του ντ' Αλαμπέρ.
Αστρίτ Αϊντάρεβιτς

Σε συλλόγους

Η καριέρα του ξεκίνησε το 2006 από τη σουηδική Φάλκενμπεργκς. Το 2009 πήρε μεταγραφή για τη Λίβερπουλ και στη συνέχεια για τη Λέστερ. Στην πορεία, έπαιξε σε διάφορες ομάδες, μεταξύ αυτών η Σταντάρ Λιέγης και η Χέλσινγκμποργκ. Από τον Δεκέμβριο του 2016 είναι παίκτης της ΑΕΚ, με την οποία έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου το 2017.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Αϊντάρεβιτς έπαιξε στις εθνικές ομάδες U17, U19, U21 και U23 της εθνικής Σουηδίας, καθώς εγκαταστάθηκε εκεί με την οικογένειά του όταν ήταν δύο ετών. Με την ομάδα U23 έπαιξε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Το 2017 δήλωσε πως θέλει να αγωνιστεί με την Εθνική Αλβανίας και έκανε το ντεμπούτο του σε έναν φιλικό αγώνα με την Τουρκία.
1270 Ντατούρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ντατούρα δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), όπως προσδιορίσθηκε μόλις το 2008. Η Ντατούρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 21,5 λεπτά.
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών

Το Σούπερ Καπ Ευρώπης για το βόλεϊ ανδρών ήταν μία σημαντική διοργάνωση της πετοσφαίρισης σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο. Διεξήχθη για 13 χρόνια, από το 1988 έως το 2000, με μια ενδιάμεση διακοπή το 1998. Στις πρώτες 8 διοργανώσεις (μέχρι το 1995) συμμετείχαν μόνο οι νικητές του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Από το 1996 και στις 4 τελευταίες διοργανώσεις, συμμετείχε και η νικήτρια του CEV Cup αλλά και η δευτεραθλήτρια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν συνολικά 4 ομάδες.
Μυθιστορία

Ο όρος μυθιστορία χρησιμοποιείται στην ελληνική φιλολογική ορολογία ως απόδοση του αγγλικού romance, που αναφέρεται σε ένα λογοτεχνικό αφηγηματικό είδος που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα αρχικά στη Γαλλία, με τα έργα του Chrétien de Troyes, και αργότερα εξαπλώθηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το περιεχόμενό της είναι κατά κύριο λόγο ερωτικό και η πλοκή περιπετειώδης: αφηγείται τα κατορθώματα ενός ήρωα προκειμένου να κερδίσει την αγαπημένη του και να ζήσει μαζί της. Διαδραματίζεται συνήθως σε ιπποτικό περιβάλλον και συχνά είναι έντονο το υπερφυσικό ή και μαγικό στοιχείο. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μυθιστορίας είναι ο ιδεαλιστικός χαρακτήρας και η απόσταση από την πραγματικότητα που την διαφοροποιεί από τον ρεαλισμό του μυθιστορήματος. Οι πρώτες μυθιστορίες ήταν έμμετρες, αλλά αργότερα εμφανίστηκαν και έργα σε πεζό λόγο. Οι τρεις μεγάλοι κύκλοι θεμάτων από τους οποίους αντλούσαν κυρίως οι μεσαιωνικές μυθιστορίες ήταν ο Βρετανικός (ο κύκλος του Βασιλιά Αρθούρου), ο Ρωμαϊκός, που περιλάμβανε έργα με θέμα από την αρχαιότητα, και ο Γαλλικός (γύρω από τον Καρλομάγνο).

Ζητήματα ορολογίας

Η διάκριση μεταξύ μυθιστορίας (romance) και μυθιστορήματος (novel) χρησιμοποιείται διεθνώς μόνο στην αγγλόφωνη βιβλιογραφία, ενώ αρκετοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι αυτή η διάκριση δεν έχει νόημα. Μέρος της αγγλόφωνης βιβλιογραφίας χρησιμοποιεί επίσης τον όρο romance για να αναφερθεί και στα αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα.
Ο ελληνικός όρος μυθιστορία χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Αδαμάντιο Κοραή ως μετάφραση του γαλλικού roman, με τη σημασία της «πλαστής ιστορίας ερωτικών παθημάτων». Την ίδια εποχή χρησιμοποιούνταν και οι όροι ρωμανόν και ρομάντζο, αλλά για αρκετά χρόνια επικράτησε ο όρος μυθιστορία για τη δήλωση του εκτενούς αφηγηματικού είδους που σήμερα ονομάζεται μυθιστόρημα. Ο τελευταίος όρος σταδιακά από τα μέσα του 19ου αι. άρχισε να επικρατεί έναντι του μυθιστορία και τελικά καθιερώθηκε.
Η σύγχρονη ελληνική φιλολογία χρησιμοποιεί τον όρο μυθιστορία (συχνά παράλληλα με τον όρο μυθιστόρημα) για να αναφερθεί στα εκτενή ερωτικά αφηγήματα των βυζαντινών χρόνων, λόγια και δημώδη (Τα κατά Ροδάνθην και Δοσικλέα, Τα καθ' Υσμίνην και Υσμινίαν, Καλλίμαχος και Χρυσορρόη, Λίβιστρος και Ροδάμνη, Αχιλληίς κ.α.), τον Διγενή Ακρίτη και τον Ερωτόκριτο.
Ο όρος ρομάντζο, το περιεχόμενο του οποίου ταιριάζει γενικά με το περιεχόμενο της μυθιστορίας, έχει αποκτήσει πλέον περισσότερο υποτιμητική σημασία, δηλώνοντας ένα «χαμηλού επιπέδου ερωτικό αφήγημα», έχει χρησιμοποιηθεί ωστόσο και στα ελληνικά για την απόδοση του romance.
Πολιτιστικές απεικονίσεις της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας

Η Ελισάβετ Α' της Αγγλίας έχει εμπνεύσει καλλιτεχνικά και πολιτιστικά έργα για πάνω από τέσσερις αιώνες. Οι ακόλουθες λίστες καλύπτουν διάφορα είδη, διαχρονικά έργα τέχνης, και πρόσφατες εμφανίσεις στην λαϊκή κουλτούρα, τις ταινίες και τα μυθιστορήματα. Τα λήμματα εκπροσωπούν πορτραίτα που ο αναγνώστης έχει μια μεγαλύτερη ευκαιρία να αντιμετωπίσει  από ότι έναν πλήρη κατάλογο.
Τερί Ρακόν

Καριέρα

Γεννημένος στο Βιλνέβ-Σαιν-Ζορζ του Βαλ-ντε-Μαρν, ο Ρακόν πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, την 1η Μαΐου 2004, σε αναμέτρηση απέναντι στην ΡΚ Λανς. Το καλοκαίρι του 2004, εντάχθηκε στην ΦΚ Λοριάν, υπό την μορφή δανεικού για ένα έτος. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την τελευταία στις 3 Σεπτεμβρίου, απέναντι στην Ανζέ ΣΚΟ, ενώ πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας στις 22 Οκτωβρίου, σε αναμέτρηση απέναντι στην ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός. Την επόμενη σεζόν, επέλεξε να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του μαζί της στις 1 Αυγούστου 2005, απέναντι στην ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες.
Τον Αύγουστο του 2007, ο Ρακόν μεταγράφηκε στην Τσάρλτον Αθλέτικ. προτού πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα περίπου έναν μήνα αργότερα απέναντι στην Στόκπορτ Κάουντι.
Στις 20 Μαρτίου 2008, έγινε γνωστό ότι ο Ρακόν είχε συμφωνήσει να μεταγραφεί στην Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον υπό την μορφή δανεικού για το υπόλοιπο της σεζόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους Seagulls στις 8 Απριλίου, απέναντι στην Σάουθεντ Γιουνάιτεντ. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Τσάρλτον Αθλέτικ μετά το πέρας της περιόδου δανεισμού του.
Μετά την επιστροφή του στην ομάδα, έλαβε λίγες ευκαιρίες να αγωνιστεί την ομάδα για την σεζόν 2007–08. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους Addicks στις 25 Νοεμβρίου 2008, απέναντι στην ΚΠΡ. Ο Ρακόν, τελικώς, βρήκε θέση στην αρχική ενδεκάδα του συλλόγου για το υπόλοιπο της σεζόν 2008–09, καθώς η ομάδα του υποβιβάστηκε. Τις επόμενες δύο σεζόν που ακολούθησαν, αποτελούσε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας, καθώς αυτή αγωνιζόταν στην Λιγκ Ουάν.
Στις 21 Ιουνίου 2011, ο Ρακόν συμφώνησε για την υπογραφή συμβολαίου με την Μίλγουολ, ένα συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών ως ελεύθερη μεταγραφή. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 9 Αυγούστου 2011, απέναντι στην Πλύμουθ. Έχασε το σύνολο της σεζόν 2011–12, λόγω τραυματισμού του στον αστράγαλο. Δεν επέστρεψε στην ενεργό δράση παρά μόνο στις 25 Αυγούστου 2012, σε αναμέτρηση απέναντι στην Σέφιλντ Γουένσντεϊ.
Με το πέρας της σεζόν 2012–13, ο Ρακόν έμεινε ελεύθερος από τον σύλλογο του Λονδίνου.

Πόρτσμουθ

Στις 24 Ιανουαρίου 2013, ο Ρακόν μεταγράφηκε στην Πόρτσμουθ, υπογράφοντας συμβόλαιο δανεισμού για διάρκεια ενός μήνα λόγω των πολλαπλών προβλημάτων τραυματισμών που αντιμετώπιζαν οι Pompeys. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 9 Φεβρουαρίου, σε μία αναμέτρηση απέναντι στην Μπόρνμουθ. Με το πέρας της σεζόν, επέστρεψε στην Μίλγουολ.
Στις 3 Οκτωβρίου, ως ελεύθερος συμβολαίου, πλέον, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας ενός μήνα με τους Pompeys.

Διεθνής Καριέρα

Τον Μάρτιο του 2009, ο Ρακόν έλαβε μέρος στην προετοιμασία της Εθνικής Γουαδελούπης ενόψει του Gold Cup, αγωνιζόμενος σε ολόκληρη την διάρκεια φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Καέν.
Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την Γουαδελούπη στο Gold Cup του 2011, στις 7 Ιουνίου 2011, απέναντι στον Παναμά.
Hard Again

Το άλμπουμ

Τον Οκτώβριο του 1976, ο Γουότερς υπέγραψε στην "Blue Sky Records", εταιρεία του Τζόνι Γουίντερ. Πρώτη ηχογράφηση του υπήρξε το "Hard Again", που θεωρείται ο δίσκος με τον οποίο επέστρεψε στις επιτυχίες. Προήλθε μετά από πρόταση του Γουίντερ στον καλλιτέχνη, για να επανηχογραφήσουν κάποια κλασικά κομμάτια του. Το πρώτο τραγούδι που έπαιξαν ήταν το "Mannish Boy" και οι ηχογραφήσεις ολοκληρώθηκαν μετά από μόλις τρεις ημέρες. Για την συγκεκριμένη διαδικασία, ο Γουότερς χρησιμοποίησε το συγκρότημα που τον συνόδευε συνήθως, με τον κιθαρίστα Μπομπ Μάργκολιν, τον πιανίστα Πάιντοπ Πέρκινς, τον αρμονίστα Τζέιμς Κότον και το ντράμερ Γουίλι Σμιθ.
Εκτός του "Mannish Boy", επανηχογράφησαν τα "I Want to Be Loved" και "I Can't Be Satisfied", ενώ το "The Blues Had a Baby and They Named It Rock and Roll, Pt. 2" συνέγραψε ο Μπράουνι ΜακΓκί και το "Bus Driver" ο Τέρι Άμπραχαμσον.
Ο δίσκος ανέβηκε ως το # 143 του Billboard, όντας ο πρώτος δίσκος του Γουότερς που μπήκε στους αμερικάνικους καταλόγους επιτυχιών μετά το "Fathers and Sons" του 1969. Το "Hard Again" κέρδισε βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Ethnic or Traditional Folk Recording".
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Ultimate Guitar" με 9,9 / 10, ο Robert Christgau με 4 / 5, το "The Music Box" με 5 / 5, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Q" με 4 / 5.
Λίμνη Αντουάν

Η λίμνη Αντουάν είναι μια λίμνη στο νησί Γρενάδα. Έχει έκταση 17 εκτάρια και βρίσκεται σε υψόμετρο 6 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Καταλαμβάνει ένα στρογγυλό ηφαιστειακό κρατήρα που απέχει 500 μέτρα από τη θάλασσα. Πιθανότατα σχηματίστηκε όταν η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε και αλληλεπίδρασε με το ζεστό μάγμα πριν από 14.000 χρόνια. Ο πυθμένας της λίμνης καλύπτεται από ιζήματα σε βάθος 7 μέτρων. Αυτά τα ιζήματα αποτελούνται από στρώματα γύρης των γύρω φυτών και η διαφορετική σύνθεσή τους αποκαλύπτει τα διαφορετικά φυτά που φύονταν γύρω από τη λίμνη.
Γύρω από τη λίμνη υπάρχει ένα έλος με Montrichardia arborescens, Cladium jamaicense, Acrostichum danaeifolium, Eleocharis flavescens και Nymphaea ampla. Κοντά στη λίμνη υπάρχουν καλλιέργειες ζαχαροκάλαμων, μπανανών, κακαόδεντρων και κοκοφοινίκων και βοσκότοποι.
Ζουπανία Μπιέλιοβαρ και Κρίζεβτσι

Η Ζουπανία Μπιέλιοβαρ και Κρίζεβτσι (κροατικά: Bjelovarsko-križevačka županija, ουγγρικά: Belovár-Kőrös vármegye), ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από ο 1918 έως το 1929 ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Κροατίας με πρωτεύουσα την πόλη Μπιέλιοβαρ.

Ιστορία

Δημιουργήθηκε πρώτη φορά στα πλαίσια της Αυστροουγγαρίας το 1871 σαν Ζουπανία Μπιέλοβαρ με πρώτο προσωρινό διοικητική τον Ιβάν Τρνσκί όπου παρέμεινε στην θέση του για έναν χρόνο. Το 1872 δημιουργήθηκε και ο θυρεός της περιοχής. Το 1886 συγχωνεύεται με την Ζουπανία Κρίζεβτσι που υπήρχε από τον 15ο αιώνα παίρνοντας την μετέπειτα ονομασίας της.
Το με την διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 σαν αναπόσπαστο τμήμα της Κροατίας έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η διοικητική περιοχή τότε ήταν η πιο πυκνοκατοικημένη και η μεγαλύτερη στην Κροατία. Με την διοικητική διαιρεση του 1922 καταργήθηκε το 1924 και εντάχτηκε στην Όμπλαστ Όσιγεκ και την διοικητική περιοχή του Ζάγκρεμπ.

Πληθυσμός

Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 είχε 332.592 κατοίκους, σύμφωνα με τη γλώσσα που μιλούσαν ήταν χωρισμένη ως εξής: κροατική γλώσσα: 253687 Σερβική γλώσσα: 44.533 Ουγγρικά: 14.224 Γερμανικά: 4.235
Ιερά Μητρόπολις Νικαίας

Ιστορικά στοιχεία

Η Μητρόπολη Νικαίας ιδρύθηκε το 1967, αν και η αρχική απόφαση για την ίδρυση της είχε ληφθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος στις 15 Νοεμβρίου 1965. Αρχικά περιελάμβανε τέσσερις δήμους (Νίκαιας, Κερατσινίου, Περάματος και Κορυδαλλού), που μέχρι τότε υπάγονταν στη μητρόπολη Πειραιώς. Τον Ιανουάριο του 1971 προστέθηκαν στη δικαιοδοσία της και οι Δήμοι Αιγάλεω, Χαϊδαρίου και Αγίας Βαρβάρας.

Διατελέσαντες μητροπολίτες

Από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα έχουν διατελέσει συνολικά τρεις μητροπολίτες Νικαίας. Ο  πρώτος Μητροπολίτης Νικαίας , Γεώργιος Παυλίδης (1967-1990), ο Ιάκωβος Παπαθανασίου-Γκίνης (1990-1995) και ο νυν Μητροπολίτης, Αλέξιος Βρυώνης (1995 - σήμερα).

Παρεκκλήσια

Ανάμεσα στα παρεκκλήσια της μητρόπολης ξεχωρίζουν ο ιστορικός Ναός Αγίου Νικολάου Κερατσινίου και το παρεκκλήσι των Ταξιαρχών του ομώνυμου ναού του Κορυδαλλού, που χρονολογείται από το 16ο αιώνα. Ο ιστορικός ναός της Αγίας Βαρβάρας, του ομώνυμου δήμου, αν και γεωγραφικά περιλαμβάνεται στα όρια της μητροπόλεως, διοικητικά ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

Μονές

Στο δυναμικό της μητρόπολης συγκαταλέγονται και δύο μόνες. Η μονή Αγίων Πατέρων Α' και Ζ' Οικουμενικών Συνόδων, η οποία είναι ανδρική μονή, βρίσκεται στο Πέραμα και θεμελιώθηκε το 2004 και εγκαινιάσθηκε το 2009 και η μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου, η οποία είναι γυναικεία και βρίσκεται στο Σκαραμαγκά.

Κτιριακά συγκροτήματα

Πέραν των ενοριών και των παρεκκλησίων η μητρόπολη διαθέτει τρία κτιριακά συγκροτήματα. Καταρχήν το μητροπολιτικό μέγαρο, που βρίσκεται στην πλατεία Οσίας Ξένης της Νίκαιας, χρονολογείται από το 1972 και φιλοξενεί πέραν των άλλων βιβλιοθήκη και μουσείο με κειμήλια από τη Μικρά Ασία. Επιπλέον το πνευματικό κέντρο (Π. Ράλλη 247, Νίκαια) και τις παιδικές κατασκηνώσεις στη Στεφάνη Βοιωτίας, οι οποίες καταστράφηκαν το 2007, εξαιτίας των πυρκαγιών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλά επαναλειτούργησαν το 2009 στην περίοδο Θηλέων των Αύγουστο, ύστερα από πλήρη ανακαίνιση. Σημειωτέον επίσης είναι, είναι ότι ο χώρος φιλοξενίας άνωθεν της τραπεζαρίας, όπου εκοιμήθει και ο μακαριστός πρώτος Μητροπολίτης Νικαίας κυρός Γεώργιος όπου έμεινε άθικτος και παραμένει έως σήμερα.

Τοπικές εορτές

Η μητρόπολη Νικαίας πανηγυρίζει δύο φορές το χρόνο. Των αγίων 318 θεοφόρων πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου και των αγίων θεοφόρων πατέρων της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, καθώς και οι δύο έλαβαν χώρα στη Νίκαια της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας.
Επιπλέον, ως κατεξοχήν προσφυγική Μητρόπολη, όπου κατοικούν απόγονοι Μικρασιατών, την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Σεπτέμβριος), τιμάται η μνήμη των μαρτύρων μητροπολιτών Χρυσοστόμου Σμύρνης, Προκοπίου Ικονίου, Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Ευθυμίου Ζήλων και των συν αυτοίς Μικρασιατών νεομαρτύρων.

Περιοδικές εκδόσεις

Κατά τη δεκαετία του 70' και του 80' και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90' εκδόθηκαν από τη μητρόπολη διάφορα περιοδικά, και συγκεκριμένα τα: Ομολογία, Φως στην πορεία του λαού και Σαλπίσματα.
Από το Σεπτέμβριο του 2002 ξεκίνησε η επανακυκλοφορία του εντύπου Ομολογία, το οποίο εκδίδεται σε μηνιαία βάση (έντεκα φύλλα ανά έτος).
Λεωνίδας Αλβάνας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λεωνίδας Αλβάνας προερχόταν από οικογένεια μορφωμένων Κερκυραίων ευγενών. Ήταν αδελφός του νομομαθούς εκκλησιαστικού φιλολόγου και λογίου, Φρειδερίκου Αλβάνα (1827-91) και της επίσης λογίας Μαργαρίτας Αλβάνα-Μηνιάτη (1821-77). Υπήρξε μέλος (εταίρος) της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας. Ο Αλβάνας έγραψε -αποκλειστικά- φωνητική μουσική, συγκεκριμένα, για φωνή και ορχήστρα ή όργανα, χορωδιακά και αρκετά τραγούδια. Η μελωδική γραμμή των συνθέσεών του είναι απλή, με χαρακτηριστικό επτανησιακό χρώμα. Τα έργα, φαίνεται ότι, ήταν πολύ δημοφιλή στην Κέρκυρα και τα Επτάνησα του 19ου αιώνα. Τα περισσότερα στοιχεία για τις συνθέσεις του υπάρχουν καταχωρημένα στο Μοτσενίγειο Ιστορικό Αρχείο Νεοελληνικής Μουσικής (φάκελος αρ. 717, Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών).
Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ.) του νομού Κερκύρας εντοπίστηκε ένας βιβλιοδετημένος τόμος, ο οποίος περιείχε εικοσιένα τραγούδια για φωνή και πιάνο του συνθέτη (Αρχείο Δ. Κόλλα, Φ. 23/ υπ. 18). Φωτοαντίγραφο του συγκεκριμένου τόμου υπάρχει στη συλλογή παρτιτούρων της Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας. Τα τραγούδια που περιέχονται στον τόμο είναι όλα χειρόγραφα, κατά πάσα πιθανότητα από το χέρι τού ιδίου τού Αλβάνα, ενώ είναι αριθμημένα με αριθμό opus από το 1 ως το 21, χωρίς όμως κάποια χρονολογική ένδειξη. Χρησιμοποιείται τόσο η ελληνική όσο και η ιταλική γλώσσα, ενώ σε πέντε περιπτώσεις το κείμενο απαντά και στις δύο γλώσσες. Οι στιχουργοί, ωστόσο, είναι άγνωστοι, πλην του τραγουδιού Όνειρον και όρκος, opus 21, σε στίχους του Κερκυραίου Ιωάννη Ρινόπουλου. Αν και, όλα σχεδόν, τα έργα είναι γραμμένα για φωνή (ή δύο φωνές) και πιάνο, στη σύνθεση Elegia per Canto e Violino, opus 15, η γραμμή του βιολιού μπορεί να εκτελεστεί εναλλακτικά από παιδική φωνή. Επίσης, η ρομάντζα Amelia, opus 19 είναι γραμμένη για Φωνή και Κιθάρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι, τα περισσότερα από τα έργα φέρουν αφιέρωση σε κάποιο πρόσωπο.
Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων

Tο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.) ιδρύθηκε στις 12  Οκτωβρίου του 1867 με πρωτοβουλία του τότε προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου Δημ. Ν. Λεβίδη και από πενήντα ακόμη  κρατικούς κατά κύριο λόγο υπαλλήλους, οι οποίοι ίδρυσαν Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία «Μετοχικόν Ταμείον προς περίθαλψην των υπαλλήλων και των οικογενειών των», με κεφάλαια τις εκούσιες καταθέσεις τους.
Τα πρώτα μερίσματα καταβλήθηκαν το 1874 και αντιστοιχούσαν στο σύνολο των καταθέσεων των μετόχων μέχρι και το 1882 .
Το 1887 τα καταβαλλόμενα μερίσματα αντιστοιχούσαν  στο 30-40% των καταθέσεων των μετόχων. 
Το 1893,  με την πτώχευση της Ελλάδος επί Κυβερνήσεως Χαρ. Τρικούπη, και τη μείωση των τόκων από τα χρεόγραφα, μειωθήκαν ακόμη περισσότερο τα καταβαλλόμενα μερίσματα.
Το 1896 συντάσσεται το Μητρώο των μετόχων, στο οποίο καταχωρίστηκαν οι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1885 εγγραφέντες μέτοχοι του ταμείου. 
Το 1905 ζητήθηκε από πολλούς μετόχους η διάλυση του Ταμείου επειδή το ποσό του μερίσματος μειώθηκε κάτω και από το μισό.
Έως και το 1917 συνεχίστηκε η μείωση των μερισμάτων λόγω των αθρόων απολύσεων, της κατάργησης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και της μη εγγραφής νέων μετόχων. 
Σταθμός στην ιστορία του Ταμείου αποτελεί ο Ν.1636/1919 με τον οποίο το Ταμείο εισήλθε στο δημόσιο χώρο και η συμμετοχή σε αυτό  με το Ν.Δ. 12/2-1/3/1923  έγινε υποχρεωτική από την 1η Απριλίου του 1923   για όλους τους εν ενεργεία πολιτικούς υπαλλήλους με ελάχιστες εξαιρέσεις,  ορίζεται δε ως ειδικό Ταμείο του Κράτους υπαγόμενο στην αρμοδιότητα του Υπουργείου των Οικονομικών.
Με  το Νόμο 1500/1953 που καθιερώνεται ο θεσμός της 35ετιας λόγω των αθρόων παραιτήσεων, τα  συνολικά ποσά για τα καταβαλλόμενα μερίσματα υπερέβησαν το σύνολο των εισροών του Ταμείου και έτσι τα έτη 1965-1968  αναγκάστηκε να συνάψει άτοκο δάνειο με το Δημόσιο.
Το 2005 ψηφίζεται ο Ν.3336/05 με τον οποίο καθιερώνεται νέος τρόπος υπολογισμού του μερίσματος, καθώς και η αναπροσαρμογή των μερισμάτων.
Η εφαρμογή του νόμου αυτού είχε σα συνέπεια να απομακρύνει το Ταμείο από τη βασική καταστατική του διάταξη που είναι η «κατ’ αναλογία του ποσού των καταθέσεων ενός εκάστου παροχή μερίσματος».
Το 2011, με το Ν.4024/2011 καθιερώνεται νέος τρόπος υπολογισμού του μερίσματος, προκειμένου να επαναφέρει το Ταμείο στη βασική καταστατική του διάταξη για τον τρόπο υπολογισμού του μερίσματος.
Ακόμη, καθιερώνεται η υπαγωγή του Ταμείου στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1970-71

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1970-71 ήταν η δεύτερη κατά σειρά και τρίτη συνολικά διοργάνωση που ολοκληρώθηκε με διπλό Τελικό. Σε αυτήν, πρώτευσε και κατέκτησε το τρόπαιο η ιταλική Σίμενταλ Μιλάνο αναδεικνυόμενη ως η τρίτη διαφορετική ομάδα της χώρας της που κέρδιζε αυτό το κύπελλο, σε μόλις 5 διοργανώσεις. Οι μιλανέζοι του Τσέζαρε Ρουμπίνι επικράτησαν της τότε σοβιετικής Σπαρτάκ Λένινγκραντ με αρκετή δυσκολία, αφού στον πρώτο τελικό ηττήθηκαν με διαφορά 10 πόντων. H κάτοχος του τίτλου Φιντές Νάπολη ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τα προημιτελικά.

Διαδικασία διεξαγωγής

Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε έναν προκριματικό γύρο (με έντεκα ζευγάρια σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια τρεις γύρους (φάση των "14", προημιτελικός και ημιτελικός) πάντα με διπλές συναντήσεις, έως τον επίσης διπλό Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν είκοσι έξι.

Προκριματική φάση

Τα επτά "εισιτήρια" εξασφάλισαν οι Ολίμπια Μιλάνο, Ρασίνγκ Μαλίν, Ζουβεντούτ, MAFC Ουγγαρίας, Παναθηναϊκός Αθήνας, Λέγκια Βαρσοβίας, Στεάουα Βουκουρεστίου, Ντούκλα Πράγας, Ζάνταρ Ζάρα, Μπάλκαν Μπότεφ Βουλγαρίας και Βισύ Γαλλίας. "Χαμένοι" ήσαν, αντίστοιχα, η Καζαμπλάνκα από το Μαρόκο, η Λαροσέτ Αράντια από το Λουξεμβούργο, το Εδιμβούργο του Ηνωμένου Βασιλείου, η αυστριακή Ράντενταϊν, η ΦφΛ Όσναμπρικ από τη Δυτική Γερμανία, το Ρέικιαβικ, η Γαλατά Σαράι, η ολλανδική Χάαρλεμ, η Νεντόρι Τιράνων, το NMKY Ελσίνκι και η Πόρτο FCB.

Φάση των "14"

Ολίμπια (171-145 επί της Μαλίν), Ζουβεντούτ (176-128 επί της MAFC), Λένινγκραντ  (180-131 τη Στεάουα) προκρίθηκαν άνετα, ενώ με σχετική δυσκολία πέρασαν η Χαποελ (146-140 επί του ΠΑΟ), η Λέγκια (163-158 σε βάρος του Ελσίνκι), η Ζάνταρ (151-146 επί της Ντούκλα) και η Μπαλκάν σε βάρος της Βισύ (82-50 και 56-80).
Εθνική Χονγκ Κονγκ (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Το Χονγκ Κονγκ δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε μετρά παρουσίες σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυναικών. Στο Πρωτάθλημα Ασίας της FIBA Asia συμμετείχε για πρώτη φορά το 1968, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Το 1513 απεβίωσε στο Χάλλε σε ηλικία 49 ετών.