google/wiki40b huggingface dataset:
Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης

Το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Κ.Ι.Θ.)  ιδρύθηκε ως «Ιστορικό Αρχείο Πόλης Θεσσαλονίκης» στις 28 Ιουλίου 1983 με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε “Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης” το 1984 και έκανε την πρώτη εμφάνιση του το 1985 με την συμμετοχή του στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 2300 ετών της Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του Κέντρου στις εορταστικές εκδηλώσεις ήταν μια μεγάλη έκθεση ιστορικών τεκμηρίων, που παρουσιάστηκε στον εκθεσιακό χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Τον Οκτώβριο του 1995 εγκαινιάστηκαν οι νέες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του, στην πλατεία Ιπποδρομίου, δωρεά του ζεύγους Αναστασίου και Ιουλίας Μπίλλη.
Το Κέντρο Ιστορίας υπάγεται στη Δ/νση Βαφοπουλείου & Πνευματικών Ιδρυμάτων του Δήμου Θεσσαλονίκης, εποπτεύεται δε, από Συμβουλευτική Επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από διακεκριμένους επιστήμονες και ανθρώπους των γραμμάτων της πόλης. Η Συμβουλευτική Επιτροπή του Κ.Ι.Θ. ορίζεται με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης και παρά το συμβουλευτικό της ρόλο, κατευθύνει τις δραστηριότητες του Κ.Ι.Θ. και αποφασίζει για τον προγραμματισμό του. 
Καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του έχει αναπτύξει δράσεις και προγράμματα για την προαγωγή και ανάπτυξη της έρευνας και της ιστοριογραφίας της Θεσσαλονίκης.

Εγκαταστάσεις

Το τριώροφο κτήριο, στο οποίο στεγάζεται το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνει εκθεσιακό χώρο στο ισόγειο, γραφεία διοίκησης στον 1ο όροφο, ειδική βιβλιοθήκη με αναγνωστήριο στον 2ο όροφο και αίθουσα διαλέξεων - συνεδρίων στον 3ο όροφο.
Η είσοδος για το κοινό σε όλους τους χώρους του Κέντρου Ιστορίας Θεσσαλονίκης είναι ελεύθερη.
Ωράριο λειτουργίας βιβλιοθήκης: Δευτέρα-Παρασκευή 8:00-14:00
Ωράριο λειτουργίας εκθεσιακού χώρου: Δευτέρα-Παρασκευή 8:00-14:00 & 18:00-21:00
Υπερτροφές

Οι υπερτροφές είναι όρος του μάρκετινγκ που αφορά σε τροφές οι οποίες είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά όπως οι βιταμίνες, τα ω-3 λιπαρά οξέα, τα ιχνοστοιχεία και ένας μεγάλος αριθμός ουσιών με υποτιθέμενη αντιοξειδωτική δράση. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι οι τροφές αυτές ασκούν ευεργετική επίδραση στον οργανισμό, ωστόσο ο όρος δεν χρησιμοποιείται συνήθως από ειδικούς, διαιτολόγους και επιστήμονες της διατροφής, πολλοί από τους οποίους αμφισβητούν ότι συγκεκριμένα τρόφιμα έχουν τα οφέλη για την υγεία που ισχυρίζονται οι υποστηρικτές τους. Μια τροφή καταλήγει στο να χαρακτηριστεί ως υπερτροφή, εφόσον υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κλινικών ερευνών που να πιστοποιούν τα οφέλη της κατανάλωσης της συγκεκριμένης τροφής στον οργανισμό. 
Το 2007, η εμπορία των προϊόντων ως "υπερτροφών" απαγορεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός εάν συνοδεύεται από ειδικό εγκεκριμένο ισχυρισμό υγείας που υποστηρίζεται από αξιόπιστη επιστημονική έρευνα.

Ιστορική εξέλιξη

Από την αρχαιότητα υπάρχουν ισχυρισμοί για τη σύνδεση της διατροφής με τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Οι διατροφικές ανάγκες ενός αθλητή για παράδειγμα, στην αρχαία Ελλάδα ήταν πολύ μεγάλες εξαιτίας του πολύ δύσκολου τρόπου ζωής και της συνεχούς προπόνησης. Στη διατροφή του περιλαμβάνονταν  κρεμμύδια και σκόρδα, πίτες φτιαγμένες με αλεύρι, κριθάρι και μία ενεργειακή μπάρα που ονομαζόταν σήσαμις κι ήταν φτιαγμένη από μέλι και σουσάμι κάτι σαν το σημερινό παστέλι. Με αυτόν τον τρόπο αποκτούσαν αντοχή και αποκατάσταση του οργανισμού μετά από προπονητικές και αγωνιστικές επιβαρύνσεις. Με το πέρασμα των χρόνων ανακαλύφτηκε ότι τα φρούτα και τα λαχανικά προσφέρουν πολύ περισσότερα συστατικά εκτός από υδατάνθρακες. 
Σύμφωνα με την Cancer Research UK, «ο όρος« superfood » είναι πραγματικά ένα εργαλείο μάρκετινγκ, με ελάχιστη επιστημονική βάση.  Αν και οι σούπερ τροφές συχνά προάγονται ως πρόληψη ή θεραπεία ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, η Cancer Research UK προειδοποίησε ότι "δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μια γενικά υγιή και ισορροπημένη διατροφή"  . Σύμφωνα με την Catherine Collins, επικεφαλής διαιτολόγο στο νοσοκομείο του Αγίου Γεωργίου στο Λονδίνο, ο όρος μπορεί να είναι επιβλαβής: "Υπάρχουν τόσες πολλές λανθασμένες ιδέες για τις υπερτροφές που δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Ίσως είναι καλύτερα να καταργήσουμε πλήρως τον όρο αυτό"."
Συκέα Φωκίδας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Συκέα είναι κτισμένη δυτικές πλαγιές της Γκιώνας κάτω από πανύψηλη κατακόρυφη βραχοσειρά. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Καστριώτισσας - Λιδωρικίου, σε απόσταση 5,5 χλμ. από το Λευκαδίτι και Β του Λιδωρικίου σε 17 χλμ.
Τα σημαντικότερα αξιοθέτα της περιοχής είναι τα πολλά αναρριχητικά πεδία της Γκιώνας, ένα από τα οποία η «ορθοπλαγιά του Λάζου» ή «ορθοπλαγιά της Συκιάς» ή «ορθοπλαγιά της Γκιώνας» σε υψόμετρο 1200 μ., με κλίση αρνητική και υψομετρική διαφορά περίπου 1100 μ. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα αναρριχητικά πεδία των Βαλκανίων και της Ευρώπης. Κάτω από το χωριό και προς το «Λαζόρεμα» υπάρχουν γραφικά σπήλαια με σημαντικότερο, σε απόσταση 2 χλμ., το σπήλαιο Αρσαλή με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Εντός του υπάρχει ο ναΐσκος της Ζωοδόχου Πηγής, κτισμένος από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Πίσω από το ιερό υπάρχει λιμνούλα μικρού βάθους, όπου σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας. Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται το παραδοσιακό «αντάμωμα» και το πανηγύρι του χωριού. Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι ο ενοριακός ο ναός της Αγίας Παρασκευής και τα εξωκλήσια του Αγίου Αθανάσιου και Αγίου Γεωργίου.

Ιστορία

Η ονομασία της Συκέας πιθανόν να προέρχεται από τις λέξεις σκιά, ισκιά. Το 1836 προσαρτάται στο Δήμο Αιγιτίου, το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα και το 1940 διορθώνεται το όνομα από Συκιά σε Συκέα. Η παλαιότερη θέση του χωριού ήταν στη Μεγάλη Βρύση, στη θέση «Παλιοχώρια», όπου υπάρχουν ενδείξεις συνεχούς κατοίκησης από τους κλασσικούς χρόνους. Ανάμεσα στο χωριό και το διπλανό Λευκαδίτι, στη θέση «Κάργιο» βρίσκεται αποκλείστρα που την περίοδο της Τουρκοκρατίας έσωσε πολύ κόσμο.
Σουόνι Μπιν

Θρύλος

Σύμφωνα με το The Newgate Calendar, ο Σουόνι Μπιν γεννήθηκε στο Ανατολικό Λόθιαν κατά τη διάρκεια του 1500. Ο πατέρας του έσκαβε χαντάκια και κούρευε θάμνους. Ο Μπιν προσπάθησε να αναλάβει την οικογενειακή δουλειά, αλλά γρήγορα συνειδητοποίησε ότι δεν του ταίριαζε η τίμια εργασία.
Έφυγε από το σπίτι με την γυναίκα του Άγκνες Ντάγκλας, η οποία είχε τις ίδιες προτιμήσεις με εκείνον. Το ζευγάρι πήγε να μείνει στην παράκτια σπηλιά Μπενάν, στην ακτή Ερσάιρ, όπου ζούσαν χωρίς να τους έχουν ανακαλύψει για 25 χρόνια. Η σπηλιά είχε βάθος γύρω στα 200 μέτρα και κατά τη διάρκεια της υψηλής παλίρροιας η είσοδός της έκλεινε από το νερό.
Αναχώρηση πολεμιστή για τη μάχη (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Περιγραφή

Είναι χάλκινο σφυρήλατο έλασμα με ανάγλυφη παράσταση χωρισμού. Ένας άνδρας, ίσως ο Αμφιάραος ανεβαίνει στο άρμα του. Ο ηνίοχός του είναι ήδη έτοιμος και τον περιμένει για να φύγουνε. Ο πολεμιστής γυρίζει για μια τελευταία φορά και αποχαιρετάει την αγαπημένη του γυναίκα και το παιδί.

Ιστορική τοποθέτηση

Το έργο προέρχεται από εργαστήριο της Ανατολικής Ιωνίας και χρονολογείται στο 580 π.Χ.
Εξολοθρευτής Άγγελος

Υπόθεση

Η ταινία περιγράφει το δείπνο μίας παρέας αριστοκρατών σε κάποιο σπίτι. Μετά το δείπνο, οι καλεσμένοι μεταφέρονται στο σαλόνι από το οποίο, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, είναι αδύνατο να εξέλθουν. O εγκλεισμός τους, στο διάστημα των επόμενων ημερών, οδηγεί στην απώλεια της αξιοπρέπειάς τους και την υποταγή στα ένστικτά τους. 
Το κυρίως θέμα της αδυναμίας εκπλήρωσης μίας επιθυμίας, αναδεικνύεται συχνά στις ταινίες του Μπουνιουέλ, όπως στη Χρυσή Εποχή ή στο Σκοτεινό αντικείμενο του πόθου.
Φίλυρο

Ιστορία

Το Φίλυρο ήταν ένα φτωχό τουρκοχώρι. Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν εδώ από τα βάθη της Μικράς Ασίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής κατοχής. Επίσης το Φίλυρο (Γιάλετζικ) πριν από την εγκατάσταση των Μικρασιατών και Ποντίων Ελλήνων προσφύγων υπήρξε παραθεριστικό μέρος Τούρκων. Οι Τούρκοι αποχώρησαν αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912-1913. Απομεινάρια της τουρκικής παρουσίας ήταν ένα τζαμί, μερικά σπίτια του χωριού και η ονομασία του, Γιάλετζικ. Η ονομασία του σχετίζεται πιθανότατα με το καλό κλίμα και τα δασωμένα βουνά του, δεδομένου ότι στα τούρκικα Γιαϊλά σημαίνει παραθέριση. Το 1914 φτάνουν και εγκαθίστανται στο Φίλυρο τρεις μεγάλες οικογένειες από διάφορα μέρη του Πόντου και του Καυκάσου, αλλά κυρίως από την επαρχία του Καρς. Οι οικογένειες αυτές είναι πρόγονοι των σημερινών Φιλυριωτών. Προτίμησαν το βουνό, το Γιάλετζικ, επειδή επικοινωνούσε με τη Θεσσαλονίκη και τα γύρω χωριά. Οι πρώτοι δρόμοι κατασκευάζονται γύρω στα 1917-1918 με τη βοήθεια των Άγγλων, για την κάλυψη των αναγκών του στρατού. Οι δρόμοι παρέμειναν χωματόδρομοι ως το 1950 οπότε έγινε χαλικόστρωση. Το 1967-1968 κατασκευάζεται άσφαλτος και το χωριό ηλεκτροδοτείται. Όσον αφορά την ύδρευση, η τροφοδότηση με νερό γίνονταν από το τουρκικό δίκτυο. Επίσης, υπήρχαν πολλά πηγάδια, ρεματιές και πηγές που ανάβλυζαν πόσιμο νερό. Λόγω των γεωτρήσεων τα νερά εξαντλήθηκαν. Οι αποδόσεις των χωραφιών ήταν πολύ μικρές αφού ο τόπος δε διέθετε γόνιμες εκτάσεις. Παράλληλα αναπτύχθηκε αξιόλογη κτηνοτροφία. Σταδιακά οι συνθήκες διαβίωσης βελτιώθηκαν. Ωστόσο πρόβλημα αποτελούσε για πολλά χρόνια η έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Παρά τις δυσκολίες εκείνων των εποχών, τη θερινή εποχή κάθε Κυριακή και γιορτή στήνονταν χοροί στην πλατεία και στο δάσος του χωριού που κρατούσαν ως το βράδυ.

Σήμερα

Το Φίλυρο μαζί με το Ασβεστοχώρι, την Εξοχή, τον Χορτιάτη, το Πανόραμα και την Πυλαία αποτελούν τον Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη. Ο πληθυσμός του Φιλύρου ανέρχεται στα 5.495 (απογραφή πληθυσμού-κατοικιών 2011). Ελάχιστοι σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία και οι περισσότεροι είναι εργαζόμενοι στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα. Έχει τρία νηπιαγωγεία, δωδεκαθέσιο δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λυκειο. Το κοσμεί μία μεγαλοπρεπής εκκλησία, ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου και μικρά εκκλησάκια όπως ο Προφήτης Ηλίας και ο Όσιος Νικάνορας. Το χωριό έχει τακτική αστική συγκοινωνία με τη γραμμή 64(και τις υπογραμμές 64Α, 64Β, 64Ε και 64Κ) του ΟΑΣΘ που ξεκινάει από το Νέο Σταθμό Θεσσαλονίκης και φτάνει μέσω Νεάπολης στο Φίλυρο. Στην πλατεία και το δάσος του χωριού υπάρχουν πολλές ταβέρνες με εκλεκτές γεύσεις. Στο Φίλυρο προγραμματίζεται από δωρεά του ιδρύματος Νιάρχου παιδιατρικό νοσοκομείο και θα είναι έτοιμο τον Οκτώβριο του  2024.
Δούβιανη

Θρησκεία

Στο χωριό βρίσκεται η διάσημη Μονή Δούβιανης που χρονολογείται τον 6ο αιώνα καθώς και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Εκπαίδευση

Ένα Ελληνικό σχολείο ιδρύθηκε κοντά στην Δούβιανη από το 1777. Το πρώτο σχολείο του ίδιου του χωριού, ένα Ελληνικό δημοτικό σχολείο, ιδρύθηκε το 1853, ενώ μια σχολή κοριτσιών άνοιξε αργότερα το 1914.
Πέτρος Ραϋμόνδος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτόοτκος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας των Τρανκαβέλ, κόρης τού Σάντσο κόμη της Γασκώνης. 
Ο πατέρας του έκανε και τρίτο γάμο με την Αλμοντίς, κόρη τού Βερνάρδου Α΄ κόμη τού Λα Μαρς, με την οποία απέκτησε τρεις γιούς ακόμη. Ο Πέτρος-Ραϋμόνδος ανησυχούσε για την επιρροή της και μάλλον φοβούμενος, ότι εξ' αιτίας της ο πατέρας του θα τον αποκλήρωνε, τη σκότωσε. Έτσι αποκληρώθηκε και εξορίστηκε.
Το 1073 ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ έδωσε εντολή σε καρδιναλίους να τιμωρήσουν τον Πέτρο-Ραϋμόνδο με μία ασυνήθιστη ποινή: αντί τού να γίνει μοναχός ή να πάει σε προσκύνημα, τού επέβαλε να μην φέρει όπλα για 24 έτη, με εξαίρεση την περίπτωση της υπεράσπισης τού εαυτού του έναντι εχθρών και της συμμετοχής του σε μάχη εναντίον των Σαρακηνών. Έτσι ο Πέτρος-Ραϋμούνδος για να διατηρήσει τον πλούτο και την επιρροή του δεν είχε παρά να συμμετάσχει στην Ανακατάκτηση και να κερδίσει από τη λεηλασία.
Περιφερειακή Οδός Ιωαννίνων

Διαδρομή

Ο δρόμος ξεκινάει στο Αθλητικό Κέντρο Ιωαννίνων (Πανηπειρωτικό Στάδιο) στα νότια των Ιωαννίνων από την Εθνική Οδό 5 προς τα δυτικά. Διασταυρώνεται με την Εθνική Οδό 6 και τελειώνει στο αεροδρόμιο των Ιωαννίνων σε διασταύρωση με την Εθνική Οδό 20. Το μήκος της οδού είναι περίπου 11 χιλιόμετρα. Στο βόρειο τμήμα της διέρχεται από μία σήραγγα μήκους 400 μέτρων.

Χαρακτηριστικά δρόμου

Ο δρόμος είναι εθνική οδός με μια λωρίδα ανά κατεύθυνσή. Το όριο ταχύτητας είναι 90 χιλιόμετρα.
Ελ Κούρου

Το Ελ Κούρου ήταν ένα από τα βασιλικά νεκροταφεία που χρησιμοποιήθηκε από την Νουβική βασιλική οικογένεια. Ο Ράισνερ ανάσκαψε τις βασιλικές πυραμίδες. Οι περισσότερες από αυτές χρονολογούνται στην πρώτη Κουσιτική περίοδο, από τον Αλάρα (795–752 π.Χ.) μέχρι τον Ναστασέν (335–315 π.Χ.). 
Η περιοχή χωρίζεται σε τρία μέρη από δύο ουάντι. Το κεντρικό μέρος φαίνεται ότι είναι το παλιότερο και περιέχει αρκετούς θολωτούς τάφους που χρονολογούνται πριν το Βασίλειο της Νάπατα. Ο Ράισνερ πίστευε ότι ο παλιότερος τάφος, Tum.1, χρονολογείται στην εποχή του Φαραώ Σωσένκ Α΄ (περ. 850 π.Χ.) και προηγείται του Βασιλείου της Νάπατα για περίπου 200 χρόνια. Σήμερα μελετητές (π.χ. Kendall, Hakem, Totok) πιστεύουν ότι το παλιότερο νεκροταφείο χρονολογείται από την εποχή των Ραμεσσιδών και χρονολογούν τις παλιότερες ταφές στο τέλος της Εικοστής Δυναστείας (περ. 1070 π.Χ.), αν και ο Kendall άλλαξε την άποψή του και τώρα υποστηρίζει μια χρονολογία πιο κοντινή σε εκείνη που είχε προτείνει ο Ράισνερ. 
Το ψηλότερο μέρος του νεκροταφείου περιέχει τέσσερεις θολωτούς τάφους ( (Tum. 1, 2, 4 and 5). Στα βόρεια, κατά μήκος του βορειότερου ουάντι βρίσκεται ο Tum. 6. Στα ανατολικά των τύμβων βρίσκεται μια σειρά με τουλάχιστον οκτώ πυραμίδες. Μία από αυτές εισέρχεται εν μέρει σε ένα θολωτό τάφο, τον Tum. 19. Η νοτιότερη πυραμίδα από αυτή τη σειρά των πυραμίδων ανήκει στον Καστά και (πιθανόν) στη σύζυγό του Πεμπατζμά. Πριν αυτό αυτή τη σειρά υπάρχει άλλη μια σειρά πυραμίδων που περιλαμβάνει εκείνες του Πιύ, Σαμπακά και Τανταμανί. 
Νότια της πυραμίδας του Πεμπατζμά, χρειάζεται να διασχίσει κανείς το νοτιότερο ουάντι για να φτάσει στις νοτιότερες πυραμίδες. Αυτές είναι των βασιλισσών Ναπαραγέ (K.3), Κχενσά (K.4), Καλχατά (K.5), και Αρτί (K.6).

Ταφές αλόγων

Περίπου 120 μέτρα βορειοδυτικά των πυραμίδων K.51–K.55 βρέθηκαν τέσσερεις σειρές τάφων που περιείχαν ταφές αλόγων. Οι σειρές περιείχαν τέσσερεις, οκτώ, οκτώ και τέσσερεις ταφές αντίστοιχα. Οι τέσσερεις τάφοι στην πρώτη σειρά πιθανόν χρονολογούνται από την εποχή του Πιύ, οι τάφοι στη δεύτερη σειρά την εποχή του Σαμπακά, οι τάφοι στην τρίτη την εποχή του Σεμπιτκού, και αυτοί στην τέταρτη σειρά στην εποχή του Τανταμανί.   
Οι τάφοι είχαν συληθεί, αλλά είχαν μείνει αρκετά στοιχεία για να προσδιορίσουν ότι τα άλογα ήταν όλα θαμμένα σε όρθια στάση, με όλα τα διακοσμητικά στοιχεία της ιπποσκευής.
Τζέρεμι Χαντ

Καριέρα

Ο Χαντ αγωνίστηκε στο πανεπιστήμιο του Μέμφις από το 2002 ως το 2007, παρατείνοντας την φοίτηση του κατά ένα έτος μετά την αποβολή του το 2005 όταν έσπασε το χέρι του σε διαπληκτισμό εκτός γηπέδων. Τον Αύγουστο του 2006, επανήλθε στην πανεπιστημιακή ομάδα, μετά από έλεγχο της ακαδημαϊκής επιτροπής και αγωνίστηκε για άλλον ένα χρόνο ολοκληρώνοντας την κολεγιακή του καριέρα έχοντας παίξει σε 103 αγώνες με μέσο όρο 11,1 πόντων και 3,4 ριμπάουντ.
Αφού αγωνίστηκε στην NBA D-League με τους Μπουτ Ντέρντέβιλς, συνέχισε στο πρωτάθλημα Πολωνίας με την Στάρογκραντ Γκντάνσκι για την σεζόν 2007-08. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Καϊζερσλάουτερν, πριν μεταγραφεί στους 99ers της Κολωνίας για την σεζόν 2008-09. Υπέγραψε στην πορτογαλική Φερπίντα Πόρτο το 2009, όπου είχε 12,3 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 3,3 ασίστ ανά αγώνα.
Το καλοκαίρι του 2010, συμφώνησε με την Τέλεκομ Βόννης, με την οποία κατέλαβε την 13η θέση στην Μπουντεσλίγκα. Την σεζόν 2011-12 ξεκίνησε στην Αργεντινή και την Κουίμσα Σαντιάγο ντελ Εστέρο, αλλά το Νοέμβριο του 2011 μεταγράφηκε στον ΚΑΟΔ, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 16 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 7,9 πόντους και μαζεύοντας 4,4 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στον Άρη, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια. Με την φανέλα των "κίτρινων", αγωνίστηκε σε 38 αγώνες πετυχαίνοντας 205 πόντους.
(82075) 2000 YW134

Δορυφόρος

Το (82075) 2000 YW134 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 250 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 1.900 χιλιομέτρων σε τρεις ημέρες. Έχει λάβει την προσωρινή ονομασία S/2005 (82075) 1. Αποτελούν διπλό σύστημα. Ανακαλύφθηκε από την κάμερα NICMOS του ΔΤΧ τις 25 Οκτωβρίου 2002.
Χαράλαμπος Θεοπέμπτου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χαράλαμπος Θεοπέμπτου γεννήθηκε στην Αγλαντζιά στις 26 Νοεμβρίου 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ηλεκτρονική μηχανική στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου.
Το 1986 διορίστηκε λέκτορας στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ). Τον Μάρτιο του 2013 εργοδοτήθηκε ως λέκτορας στο Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Περιβάλλοντος του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Είναι χήρος και έχει δύο υιούς. Σύζυγος του ήταν η Εύη Θεοπέμπτου, πρώτη πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων.

Πολιτική διαδρομή

Το 1990 ξεκίνησε να αναμιγνύεται με την περιβαλλοντική οργάνωση Οικολογική Κίνηση Κύπρου η οποία τότε είχε αναπτύξει πολύ έντονη δράση. Το 1996, μαζί με άλλα μέλη της Οικολογικής Κίνησης, υπόγραψε το ιδρυτικό καταστατικό με το οποίο δημιουργήθηκε το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών στο οποίο εκλέγηκε σε διάφορα σώματα.
Τον Ιούλιο του 2006 διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο ως ο πρώτος Επίτροπος Περιβάλλοντος της Κύπρου. Με την εκλογή του στο προεδρικό αξίωμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας το Μάρτιο του 2008 τον επαναδιόρισε στη θέση του Επιτρόπου Περιβάλλοντος, θέση στην οποία παρέμεινε έως τη λήξη της θητείας της κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2013. Στα καθήκοντα του περιλαμβανόταν η υποβολή απόψεων για περιβαλλοντικά θέματα που συζητούνται στο Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου, η διερεύνηση, ο συντονισμός και η παροχή συμβουλών προς Δημόσιες Αρχές και ιδιωτικό τομέα για θέματα τις αρμοδιότητας του.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.
Ως βουλευτής, είναι αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής  Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Πεκίνο

Ιστορία

Από το 723 π.Χ. αναφέρεται στην Ιστορία με το όνομα Κι. Το 1151 γίνεται αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Αργότερα, οι Μογγόλοι αυτοκράτορες Τζένγκις Χαν και Κουμπλάι Χαν την έκαναν έδρα τους και το Πεκίνο γνώρισε μεγάλη ακμή. Σ' αυτήν την ακμή τη βρήκε όταν έφτασε εκεί ο εξερευνητής Μάρκο Πόλο, που την περιέγραψε ως παραμυθένια πόλη. Κατά το 1860 και 1900 το Πεκίνο καταλήφθηκε από στρατεύματα των Μεγάλων Δυνάμεων.
Έπαψε να είναι πρωτεύουσα της Κίνας στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η Κίνα είχε πρωτεύουσα τη Ναντζίνγκ. Μετά την επικράτηση όμως της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949 έγινε πρωτεύουσά της. Φιλοξένησε επίσης, τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008.
Η κεντρική πλατεία του Πεκίνου, η πλατεία Τιεν Αν Μεν (απο τις μεγαλύτερες πλατείες του κόσμου) έγινε αρκετές φορές θέατρο συγκρούσεων του λαού με το καθεστώς, με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της λαϊκής εξέγερσης του 1989.

Οικονομία

Το 2005, το ονομαστικό ΑΕΠ του Πεκίνου ήταν 681.45 δισεκατομμύρια γουάν (RMB) (περίπου 84 δισεκατομμύριο δολ. ΗΠΑ), μια ετήσια αύξηση 11,1% από το προηγούμενο έτος. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του ήταν 44.969 RMB, μια αύξηση 8,1% από το προηγούμενο έτος και σχεδόν διπλάσιο απ' ό,τι το 2000. Οι πρωτοβάθμιες, δευτεροβάθμιες και τριτογενείς βιομηχανίες άξιζαν 9,77 δισεκατομμύρια RMB, 210.05 δισεκατομμύρια RMB και 461.63 δισεκατομμύρια RMB. Το διαθέσιμο αστικό κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν 17.653 γουάν, μια πραγματική αύξηση 12,9% από το προηγούμενο έτος. Το κατά κεφαλήν καθαρό εισόδημα των αγροτικών κατοίκων ήταν 7.860 RMB, μια πραγματική αύξηση του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος 9,6%, το χαμηλότερο 20% εισοδημάτων κατοίκων αύξησε το κατά κεφαλήν του εισόδημα 16,7%, 11,4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες από το ποσοστό αύξησης του εισοδήματος του ψηλότερου 20% των εισοδημάτων.
Το 2005, συνολικά 28.032 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα της στέγασης της ακίνητης περιουσίας πωλήθηκαν, για συνολικά 175.88 δισεκατομμύρια γουάν. Ο συνολικός αριθμός αυτοκινήτων που καταχωρήθηκαν στο Πεκίνο το 2004 ήταν 2.146.000, εκ των οποίων 1.540.000 ήταν ιδιόχρηστα (μια ετήσια αύξηση 18,7%).
Γιάννης Λάτσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κατάκολο της Ηλείας, το 1910. Ξεκίνησε από μικρή ηλικία την ναυτιλιακή του σταδιοδρομία. Στα μετέπειτα έτη, συνεργάστηκε με τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας για την μεταφορά πετρελαίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι για το χτίσιμο της περιουσίας του στηρίχτηκε πολύ στους ισχυρούς φίλους του, με τους οποίους είχε συνάψει καλές σχέσεις. Το 1969, την περίοδο της Χούντας, ίδρυσε την "Πετρόλα Ελλάς", ενώ το 1972 αγόρασε έκταση 1.770 στρεμμάτων στην Ελευσίνα, για να κατασκευάσει διυλιστήρια. Το 1980, αγόρασε την "Bank de Depots" από την οικογένεια Ωνάση. Επίσης, είχε στην κατοχή του, μέχρι τον θάνατό του, την τράπεζα "EFG Eurobank Ergasias". Το 1970, ίδρυσε το  Ίδρυμα Υποτροφιών Ι.Σ. Λάτσης και το 1990, το Ίδρυμα Αποκαταστάσεως Ομογενών εξ Αλβανίας. Με δικά του χρήματα, ανέγειρε το Λάτσειο Κολέγιο. 
Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα από την Ελληνική Δημοκρατία και με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Με δικά του έξοδα αναπαλαίωσε το Θέατρο Απόλλων στον Πύργο, ενώ επίσης με δικά του έξοδα έχτισε το Λάτσειο Δημοτικό Μέγαρο, στην ίδια πόλη. 
Το 2003 σε ηλικία 93 χρονών έφυγε από την ζωή. Ήταν νυμφευμένος με την Εριέττα Τσουκαλά και απέκτησε 3 παιδιά, τον Σπύρο, την Μαργαρίτα και την Μαριάννα, τελευταία σύντροφο του ηθοποιού Νίκου Κούρκουλου. Tην ίδια χρονιά, η Forbes τον ανακήρυξε ως τον 101ο πιο πλούσιο άνθρωπο, με την περιουσία του να εκτιμάται στα 5.4 δισεκατομμύρια δολάρια.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1943

Η 16η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1999, έλαβε χώρα στις 2 Μαρτίου 1944. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2010-11

Προκριματικοί Γύροι

Η κλήρωση για τους δύο πρώτους προκριματικούς γύρους έγινε στις 21 Ιουνίου 2010. Μετά τα αποτελέσματά τους πραγματοποιήθηκε κλήρωση για τον 3ο προκριματικό γύρο, στις 16 Ιουλίου 2010. Όπως και όλες οι υπόλοιπες κληρώσεις, πραγματοποιήθηκε στη Νιόν της Ελβετίας.