google/wiki40b huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1948-49

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1948-49 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 10η φορά και πρώτη μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Παναθηναϊκός εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1948-49.

Β΄ κατηγορία

Συμμετείχαν 19 ομάδες, αφού δεν έλαβε μέρος η Μικρασιατική Αθηνών, η οποία απορροφήθηκε από τη Δόξα Αγ. Σώστη (Αθηνών). Με το καταστατικό της Μικρασιατικής εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία ο "Π.Ο. Ψυχικού". Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (18 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Αθηνών κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και με την άνοδο μιας ομάδας από τη Γ΄ (Νέα Ελβετία), την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με 20 ομάδες.

Πρωτάθλημα Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ)

Τη σεζόν αυτή το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ) διεξήχθη υπό την αιγίδα της ΕΠΣΑ και αποτέλεσε ένα είδος Δόκιμης κατηγορίας, όπως καθιεωρώθηκε να λέγεται τα επόμενα χρόνια. Το Νοέμβριο του 1948 στην ΟΠΑΣΑ ανήκαν οι εξής 25 σύλλογοι-μέλη: Άμυνα Αμπελοκήπων, Σεπολιακός, Φωστήρ Κοπανά, Γκυζιακός, Αστήρ Αγ. Γεωργίου, Λευκός Αστήρ, Ένωσις Ασυρμάτου, Ένωσις Αγ. Νικολάου, Ένωσις Αγ. Ελεούσης, ΑΕ Καλλιθέας, Ένωσις Καισαριανής, Λαρισαϊκός, Ένωσις Πολυγώνου, Άμιλλα, Αναγέννησις Γαλατσίου, Αναγέννησις Ψυρρή, ΠΕΑΚΟ Μεταξουργείου, Φωστήρ Καισαριανής, Ένωσις Βυζαντίου, Προμηθεύς Γκύζη, Δάφνη Αμπελοκήπων, Αργοναύτης, Καραμεραϊκός Αγ. Αναργύρων, Αστήρ Καλλιθέας, Ένωσις Αγ. Παντελεήμονος.
Τελικά, στο πρωτάθλημα που ονομάστηκε "Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ/ΟΠΑΣΑ" έλαβαν μέρος 12 σωματεία σε αγώνες ενός γύρου και ο νικητής ανέβηκε στην Γ΄ ΕΠΣΑ.
Κάτω Ραβένια Ιωαννίνων

Γενικά στοιχεία

Το χωριό Κάτω Ραβένια βρίσκεται σε υψόμετρο 560 μέτρων. Είναι τριγυρισμένο από δάση και ακαλλιέργητη έκταση. Είναι χτισμένο σε ομαλό και πολύ βατό μέρος. Το 1912 το χωριό αριθμούσε 100 οικογένειες και 622 κατοίκους. Ο αριθμός αυτός με το πέρασμα των χρόνων μειώθηκε αρκετά με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν 30 οικογένειες και 75-80 μόνιμοι κάτοικοι. Αποτελεί το ησυχαστήριο της περιοχής με πολύ καλό κλίμα, με φιλόξενους και ευγενικούς ανθρώπους. Έχει θέα προς την Τύμφη, τον κάμπο του Παρακαλάμου, το Καλπάκι και προς τα βουνά Κασιδίαρης και Νεμέρτσικα.

Ονοματολογία

Η ονομασία του χωριού έχει απασχολήσει πολλούς. Έτσι το Υπουργείο Εσωτερικών το 1927 όρισε Συμβούλιο Τοπωνυμιών για την ονομασία διάφορων χωριών που έφεραν τουρκικά η σλαβικά ονόματα. Για τα Κάτω Ραβένια η μεν λέξη «κάτω» μπήκε σε αντιδιαστολή με την λέξη «άνω» και είναι καθαρά Ελληνική. Αμφισβητήθηκε η δεύτερη λέξη «Ραβένια» η οποία μένει ακαθόριστη διότι συγχέεται η Σλαβική, η Ελληνική και η Τουρκική γλώσσα. Σε πολλά σημεία της Ελλάδας υπάρχει η λέξη «Ραβένια ή Ρεβένια». Το Συμβούλιο τοπωνυμιών αποφάσισε να ονομάσει τα Άνω Ραβένια με το όνομα «Καλλιθέα» και τα Κάτω Ραβένια απλώς «Ραβένια». Υπήρξαν όμως αντιδράσεις των κατοίκων του χωριού και έτσι παρέμεινε η ονομασία Άνω και Κάτω Ραβένια.

Αξιοθέατα

Το χωριό έχει δυο εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο, μονόκλιτη εκκλησία με χαγιάτι που είναι και η παλαιότερη (χρονολογείται στον 18ο αιώνα). Το τέμπλο της κοσμείται από εικόνες των 12 Αποστόλων και σύμφωνα με επιγραφή χρονολογείται στο 1773. Δίπλα της βρίσκεται, η νεότερη, της Γέννησης της Θεοτόκου. Είναι τρίκλιτη και είναι η κεντρική εκκλησία του χωριού, που χτίστηκε το 1910 . Εκεί υπάρχει ομώνυμη φορητή εικόνα, σχετικά μεγάλων διαστάσεων, σε προσκυνητάρι, ζωγραφισμένη από Χιονιαδίτες ζωγράφους το 1819 ..
Η Περιοχή Αγιοί είναι μοναδική σε ομορφιά. Εδώ μέσα σε μια σπηλιά λειτούργησε το ξακουστό Μοναστήρι, με το οποίο είναι συνυφασμένο και το γνωστό δημοτικό τραγούδι «Πάπα-Γιώργης» (...όλα τα κάστρα πάτησε κι όλα τα μοναστήρια / το μοναστήρι στους Αγίους δεν μπορεί να πατήσει...). Δίπλα στο Μοναστήρι υπάρχει το φαράγγι του Γορμού, παραπόταμου του Καλαμά, το οποίο αποτελεί μνημείο της φύσης με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα που διαθέτει. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας αποτελεί μια πρόκληση και κατά τους χειμερινούς μήνες τα νερά του Γορμού προσφέρονται για ραφτιγκ. Το μικρό μαγαζάκι στην όχθη του σου προσφέρει ξεκούραση και δροσιά τα ζεστά μεσημέρια του καλοκαιριού.
Περικλής Μελέαγρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1872. Πέθανε νεότατος στο Παρίσι το 1893.
Θερινή ώρα στον Μαυρίκιο

Η περίοδος θερινής ώρας του Μαυρίκιου άρχιζε την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, και τελείωνε την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, δηλαδή η ευρωπαϊκή περίοδος θερινής ώρας ανάποδα. 
Επαναχρησιμοποιήθηκε το 2008, ωστόσο δεν επαναλήφθηκε η θερινή ώρα το 2009.
Στη βοή της καταιγίδος

Υπόθεση

Μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Φρανκ ΜακΚλάουντ (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ) ταξιδεύει προς το Κι Λάργκο, όπου βρίσκεται το πανδοχείο του Τζορτζ Τεμπλ, ενός συμπολεμιστή του, ο οποίος πέθανε ηρωϊκά. Η χήρα του φίλου του, Νόρα (Λορίν Μπακόλ) και ο ανάπηρος πατέρας του, Τζέιμς (Τζον Μπάριμορ) τον υποδέχονται εγκάρδια, αλλά λίγο αργότερα πιάνονται και οι τρεις όμηροι από την συμμορία των γκάνγκστερ του Τζόνι Ρόκκο (Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον). Οι άνδρες του κακοποιού καταλαμβάνουν το πανδοχείο μέχρι να περάσει η κακοκαιρία. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται στο σαλόνι του πανδοχείου είναι εκρηκτική καθώς οι αιχμάλωτοι έρχονται σε σύγκρουση με τους εγκληματίες. Μόνο ο ΜακΚλάουντ είναι ικανός να βάλει τον Ρόκκο στη θέση του, αλλά η μεταπολεμική πραγματικότητα τον έχει κάνει να απεχθάνεται τις συγκρούσεις...

Παραγωγή

Η ταινία αποτελεί μεταφορά του θεατρικού έργου του Μάξγουελ Άντερσον που παρουσιάστηκε το 1939 στο Μπρόντγουεϊ για 105 παραστάσεις. Πρωταγωνιστές του θεατρικού ήταν ο Πωλ Μιούνι, η Γιούτα Χάγκεν και ο Τζέιμς Γκρέγκορι. Το 1948 ο Τζον Χιούστον και ο σεναριογράφος και αργότερα σκηνοθέτης Ρίτσαρντ Μπρουκς συνεργάστηκαν για τη συγγραφή του σεναρίου βασισμένο στο θεατρικό. Η ταινία αποτέλεσε την τέταρτη από τις 6 συνεργασίες του Χιούστον με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και την τέταρτη και τελευταία συνεργασία του Μπόγκαρτ με τη σύζυγο του Λορίν Μπακόλ. Ο χαρακτήρας του Τζόνι Ρόκκο τον οποίο υποδύεται ο Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον είναι βασισμένος σε εκείνον του Αλ Καπόνε, ενώ ο σεναριογράφος Ρίτσαρντ Μπρουκς προσέθεσε κάποια στοιχεία από τη ζωή του γκάνγκστερ Λάκι Λουτσιάνο στον Τζόνι Ρόκκο. Ο χαρακτήρας της Γκέιλ Ντόουν είναι βασισμένος σε εκείνον της Γκέι Ορλόβα, φιλενάδας του Λάκι Λουτσιάνο. Ο ρόλος της Γκέιλ ερμηνεύτηκε από την ηθοποιό Κλαίρ Τρέβορ, η οποία βραβεύτηκε με όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την συμμετοχή της στην ταινία. Ο συγγραφέας Φίλιπ Φούρια υποστήριξε ότι η σκηνή στην οποία η Τρέβορ τραγουδάει το Moaning Low της χάρισε το όσκαρ. Στο ρόλο του πεθερού της Νόρα Τέμπλ, εμφανίζεται ο Λάιονελ Μπάριμορ, ο οποίος βρισκόταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο αρθίτιδας και ήταν χρόνια καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. 
Παρά το γεγονός ότι ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ είναι ο πρωταγωνιστής της ταινίας στους τίτλους έναρξης αναγράφεται πρώτα το όνομα του Έντουαρντ Ρόμπινσον, το οποίου το άστρο είχε αρχίσει ήδη να δύει το 1948, σε αντίθεση με του Μπόγκαρτ, ο οποίος βρισκόταν σε συνεχή άνοδο. Το 1948 ο Μπόγκαρτ εμφανίστηκε και σε ένα άλλο φιλμ του Χιούστον, στην ταινία "Ο Θησαυρός της Σιέρρα Μάντρε" (The Treasure Of Sierra Madre, 1948). Τα γυρίσματα διήρκεσαν 78 ημέρες στα πλατό της Γουόρνερ, με ελάχιστες εξωτερικές λήψεις στην στην Φλόριδα. Η προβολή της ταινίας στους κινηματογράφους έλαβε θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς.
Ελάφι

Περιγραφή & οικολογία

Ζουν σε πυκνά δάση ζευγαρωτά ή πολλά μαζί (αγέλες) και τρέφεται με χλόη, χόρτα ή και με τη φλούδα από τους κορμούς των μικρών δέντρων, τους οποίους επίσης καταστρέφει τρίβοντας επάνω τα κέρατά του, όταν είναι η εποχή να αλλάξει το δέρμα του. Μερικά είδη συχνάζουν και σε έλη. Το ελάφι συναντάται σε πολλές παραλλαγές (με κέρατα ή χωρίς, μεγαλόσωμο ή μικρόσωμο, με ουρά ή χωρίς, με χαυλιόδοντες ή όχι με μεγάλα ή μικρά αυτιά κλπ.) σε όλο τον κόσμο εκτός από την Αφρική και την Αυστραλία. Στην Αμερική είναι μεγαλόσωμα, στην Κίνα μικρόσωμα χωρίς κέρατα, στην Ιάβα και Σουμάτρα μεγάλα με κοντά κέρατα, στην Ευρώπη μέτρια κλπ. 
Το κόκκινο ελάφι, που το συναντάμε στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και της Μικράς Ασίας, έχει μήκος ως 2,30 μ. και ύψος ως 1,50 μ. και ζυγίζει ως 100 κιλά. Έχει σπάνια ευκινησία και τρέχει πολύ γρήγορα κάνοντας πηδήματα μέχρι 8 μέτρα. Ζει γύρω στα 40 με 50 χρόνια. Στην Ελλάδα συναντιέται στον Όλυμπο, στα βουνά της Ηπείρου και σε μερικά ορεινά μέρη της Μακεδονίας. Έχει εχθρούς όλα τα αρπακτικά ζώα και τον άνθρωπο. Το μόνο όπλο για την άμυνά του είναι το γρήγορο τρέξιμό του και οι οξύτατες αισθήσεις του. Το θηλυκό του, που δεν έχει κέρατα, γεννά μια φορά το χρόνο (κάθε 10 μήνες) 1 ως 2 ελαφάκια που τα θηλάζει και τα αγαπά πολύ. Το ζευγάρι είναι τόσο αγαπημένο μεταξύ του που αν τύχει να σκοτωθεί το ένα, το άλλο είναι δυνατό να πεθάνει από λύπη και μαρασμό, έχοντας περιπλανηθεί πολλές μέρες.
Έξαρχος Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Έξαρχος βρίσκεται προς στα βορειοανατολικά όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Βούρινου, σε περιοχή με πολλές πηγές και νερά. Νότια και δίπλα στο χωριό ξεκινάει ο χείμαρρος Μαυρόλακος ενώ βορειοδυτικά και μακρύτερα ο Ξερόλακος. Απέχει 35,5 χλμ. ΒΑ. από τα Γρεβενά (μέσω Κνίδης) και 22 χλμ. ΝΔ. από τη Σιάτιστα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, αρχικά ο οικισμός βρισκόταν 600 μέτρα δυτικότερα, επειδή όμως ένας χείμαρρος χώριζε το χωριό στα δύο, μετακινήθηκε στην τωρινή του θέση. Σε πεζοπορική απόσταση 2 - 2,5 ωρών Α.-ΒΑ. και σε υψόμετρο 1.863 μ. είναι η κορυφή του Βούρινου με θέα το οροπέδιο των Γρεβενών. Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται κάτοικοί του ως αφιερωτές  της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή).
Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στο νομό Γρεβενών. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Βάρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Εξάρχου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 110 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 62.
Λεωνίδας Βογιατζίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Άνδρο και ήταν γιος του Θρασύβουλου Βογιατζίδη. Ήταν εφοπλιστής και στις γερουσιαστικές εκλογές 1929 εξελέγη γερουσιαστής Κυκλάδων με εξαετή θητεία.
Απεβίωσε στις 4 Νοεμβρίου 1934 εν ενεργεία γερουσιαστής.
Living with the Past

Βραβεία

Living with the Past (βίντεο)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
1313 Βέρνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βέρνας εκτιμάται σε 11 ως 14 km. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Βέρνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 28 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Βέρνας εκτιμάται σε 100 ως 105 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.

Δορυφόρος

Η ύπαρξη ενός δορυφόρου της Βέρνας ταυτοποιήθηκε από παρατηρήσεις της καμπύλης φωτός της που έγιναν από τις 6 ως τις 12 Φεβρουαρίου 2004 από τους René Roy, Stefano Sposetti, Nicolas Waelchli, Donald P. Pray, Nathanaël Berger, Christophe Demeautis, Daniel Matter, Russell I. Durkee, Alain Klotz, Donn R. Starkey, Vincent Cotrez και Raoul Behrend. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στις 12/2/2004. Ο δορυφόρος, στον οποίο δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 (1313) 1, υπολογίζεται ότι έχει διάμετρο περίπου 11 km, περιφέρεται σε απόσταση περίπου 35 km από τη Βέρνα και με περίοδο περιφοράς 1,061 ± 0,005 γήινη ημέρα, δηλαδή σε σύγχρονη περιστροφή.
Ο Ροζ Πάνθηρας ξαναχτυπά

Πλοκή

Ο πρώην αρχιεπιθεωρητής Ντρέυφους δραπετεύει απο το σανατόριο με μοναδικό σκοπό τη δολοφονία του νέου αρχιεπιθεωρητή Κλουζό , του βασικού υπαίτιου του ψυχολογικού του προβλήματος . Σε ρόλο κακού ο Ντρέυφους εκβιάζει την ανθρωπότητα με μια μηχανή μαζικής και ολικής καταστροφής αν δε θανατωθεί ο Κλουζό , ο οποίος τον αναζητά υπό την απειλή 22 πληρωμένων δολοφόνων από όλο τον κόσμο .
Αχμάντ Τετζάν Κάμπαχ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1932. Έγινε πρόεδρος της χώρας μετά τη νίκη του στις εκλογές του 1996 και κυβέρνησε μέχρι την ανατροπή του, σε στρατιωτικό πραξικόπημα τον Μάιο του 1997, από τον Τζόνι Πολ Κορόμα, ενώ η περίοδος της κυριαρχίας του αμαυρώθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο με το Ηνωμένο Επαναστατικό Μέτωπο. Ο Κάμπαχ αυτοεξορίστηκε στη Γουινέα. Το 1998, έπειτα από επέμβαση της Νιγηρίας και με την υποστήριξη άλλων χωρών της Δυτικής Αφρικής, αποκαταστάθηκε στην εξουσία. Στις 7 Ιουλίου 1999 υπέγραψε, μαζί με τον ηγέτη των ανταρτών, Φοντάι Σάνκοχ, τη συνθήκη του Λομέ.

Στις αρχές του 2002, ο εμφύλιος πόλεμος τερματίστηκε επίσημα στη χώρα, με την παράδοση των όπλων από τους αντάρτες, στις 18 Ιανουαρίου 2002. Την ίδια χρονιά επανεξελέγη στην Προεδρία της χώρας. Η πρώτη σύζυγός του, Πατρίσια, πέθανε το 1998. Απέκτησαν 4 παιδιά. Το 2008 ξαναπαντρεύτηκε.
Λίγο πριν πεθάνει, εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο: «Coming from the brink».
Τον διαδέχθηκε στην προεδρία, τον Σεπτέμβριο του 2007 ο Έρνεστ Μπάι Κορόμα.
Μπόντο

Πολιτισμός

Η τοπική εφημερίδα του Μπόντο είναι η Avisa Nordland. H Avisa Nordland ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 2002 μέσω μιας αμφιλεγόμενης συγχώνευσης των δύο ανταγωνιστικών εφημερίδων της πόλης, την Nordlandsposten και την Nordlands Framtid. Το 2013, η εφημερίδα μετακόμισε σε ένα νέο κτίριο γραφείων που ονομάζεται Central Atrium.
Το Νορβηγικό Μουσείο Αεροπορίας και το Μουσείο Νόρντλαντ βρίσκονται στο Μπόντο. Το Μουσείο Νόρντλαντ έχει τέσσερις εκθέσεις: Τους αλιευτικούς χώρους του Λοφότεν, ένα έκθεμα των Σαάμι, ένα θησαυρό των Βίκινγκ και μια έκθεση για την ιστορία του Μπόντο από το 1816 έως το 2000.
Ο Καθεδρικός Ναός του Μπόντο χτίστηκε το 1956 και αποτελεί μεταπολεμική αρχιτεκτονική, ενώ η Εκκλησία Μποντιν λίγο έξω από το κέντρο της πόλης χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και αντιπροσωπεύει μια τυπική μεσαιωνική πέτρινη εκκλησία.
Το νέο Πολιτιστικό Κέντρο Στορμεν άνοιξε το 2014 και περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, αίθουσα συναυλιών και θέατρο. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τους Daniel Rosbottom και David Howarth. Το Μπόντο διοργανώνει κάθε καλοκαίρι τα πολιτιστικά φεστιβάλ Nordland Musikkfestuke και Parkenfestivalen, καθώς και το ελεύθερο και εθελοντικό Bodø Hardcore Festival στις αρχές του χειμώνα.
Στο Μπόντο βρίσκεται το Fram Kino, ο πρώτος κινηματογράφος στη Νορβηγία που άνοιξε το 1908.
Αντώνιος Μαυρογορδάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Τσεσμέ και ήταν γιος του Ευστράτιου Μαυρογορδάτου, μέλους παλαιάς χιώτικης οικογένειας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1890 (περιφέρεια Κυκλάδων), του 1902, του 1905 και του 1915 (περιφέρεια Κυκλάδων). 
Απεβίωσε στη Σύρο στις 24 Απριλίου 1926. Ήταν παντρεμένος τρείς φορές, μεταξύ των οποίων και με την Ευγενία Γιαννοπούλου, αδερφή του Περικλή Γιαννόπουλου, και είχε μια κόρη.
Συνδικαλιστική ελευθερία

Η συνδικαλιστική ελευθερία αποτελεί κοινωνικό και αμυντικό δικαίωμα που περιλαμβάνει την ελευθερία ίδρυσης συνδικαλιστικής οργάνωσης και συμμετοχής σ' αυτήν ή σε άλλη ήδη υπάρχουσα. Έχει συγκεκριμένο σκοπό την προστασία και την προώθηση των εργασιακών και οικονομικών συμφερόντων των εργαζομένων. Τα μέσα που χρησιμοποιεί για την επίτευξη του στόχου της είναι η απεργία και η σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας (ΣΕΕ). Φορείς του εν λόγω δικαιώματος είναι τόσο ο κάθε εργαζόμενος που βρίσκεται σε σχέση εξηρτημένης εργασίας όσο και ο εργοδότης που απασχολεί τέτοιους εργαζόμενους.

Ιστορική Εξέλιξη

Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα η συνδικαλιστική ελευθερία δεν ήταν απλά ανύπαρκτη αλλά και έννοια απαγορευμένη στην παγκόσμια έννομη τάξη. Στην εποχή, όμως, της Βιομηχανικής Επανάστασης, οι νέες κοινωνικές συνθήκες επέβαλλαν τη δημιουργία συνδικαλιστικών οργανώσεων ως μία προσπάθεια αυτοπροστασίας των εργαζομένων έναντι των εργοδοτών. Έτσι, σταδιακά, την περίοδο της απαγόρευσης του εν λόγω δικαιώματος ακολούθησε η περίοδος της ανοχής, η οποία και τερματίστηκε με την αναγνώρισή του και τη συνταγματική κατοχύρωσή του. 
Πρώτη η Μ. Βρεττανία επέτρεψε τον συνδικαλισμό, το 1824, αν και μέχρι το 1875 έθετε αυστηρούς περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας. 
Στη Γερμανία η απαγόρευση σύστασης συνδικαλιστικής οργάνωσης έπαψε το 1848. Το 1919, με το Σύνταγμα της Βαϊμάρης η συνδικαλιστική ελευθερία κατοχυρώθηκε και συνταγματικά, γεγονός που αποτελεί παγκόσμια πρωτοπορία.
Στη Γαλλία επιτράπηκε το 1864 και η πλήρης κατοχύρωσή της έγινε το 1884.
Νεφέλες (κωμωδία)

Ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο

Ο μεγάλος κωμωδιογράφος καυτηριάζει τα φροντιστήρια των σοφιστών στην Αθήνα και την "προοδευτική" παιδεία που παρείχε την εποχή εκείνη ο Σωκράτης. Εκθέτει τις αρνητικές συνέπειες που είχε η σύγχρονη σοφιστική κίνηση σε ιδιωτικό επίπεδο, τις επιδράσεις της σοφιστικής επιχειρηματολογίας στον χώρο της οικογένειας και παρουσιάζει την υπονόμευση των πατροπαράδοτων ηθών και κανόνων, αναλύοντας την κρίση της ηθικής και της πολιτικής στην αθηναϊκή κοινωνία, την παρακμή του παλαιού εκπαιδευτικού συστήματος και την πάλη των δύο γενεών. Η κωμωδία σατιρίζει τους σοφιστές της Αρχαίας Αθήνας και, ιδιαίτερα το Σωκράτη, που διαφθείρει υποτίθεται τους νέους με τη διδασκαλία του, παρόλο που ο Σωκράτης δεν δίδαξε ποτέ την σοφιστεία. Το όνομα του έργου οφείλεται στις Νεφέλες (τις νεφελώδεις δηλαδή ιδέες της φιλοσοφίας), τις οποίες, κατά τον ποιητή, ο Σωκράτης θεωρεί θεές, μαζί με το Χάος και τη Γλώσσα, και μ' αυτές αντικαθιστά τους θεούς της πόλης.

Η υπόθεση

Ο Στρεψιάδης, ένας γέρος Αθηναίος χωριάτης, παντρεμένος με μία αριστοκράτισσα Αθηναία, εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα κι απέκτησαν ένα γιο, τον Φειδιππίδη, που αναθρεμμένος σαν αριστοκράτης, έφτασε στο σημείο να καταχρεώσει τον πατέρα του με τις σπατάλες του και την άσωτη ζωή του. Στριμωγμένος ο Στρεψιάδης από τους δανειστές του παίρνει την απόφαση να στείλει το γιο του στο Φροντιστήριο του Σωκράτη για να μάθει τον άδικο και τον δίκαιο λόγο, ώστε να μπορεί να δικαιώνεται στις δίκες και να γλιτώσει από τα διάφορα δανεικά και τους δανειστές. Ο Φειδιππίδης, δεν έχει καμιά όρεξη να κλειστεί στη σχολή κι έτσι, ο γέρο-Στρεψιάδης, αναγκάζεται να φοιτήσει ο ίδιος στο Φροντιστήριο. Γρήγορα όμως ο Σωκράτης τον διώχνει ως ανεπίδεκτο μαθήσεως και τελικά πείθει τον γιο του να φοιτήσει στη σχολή του μεγάλου φιλοσόφου. Σύντομα θα αντιληφθεί πως όλα τα μαθήματα που πήρε ο γιος του, θα τα πληρώσει ο ίδιος και πικρά μάλιστα...
Γαλαξίας Ηλιοτρόπιο

Ιστορικό

Ο Μεσιέ 63 ήταν το πρώτο αντικείμενο που ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν, τις 14 Ιουνίου 1779. Την ίδια μέρα ο Σαρλ Μεσιέ τον συμπεριέλαβε στον κατάλογό του. Ήταν από τα πρώτα 14 αντικείμενα που αναγνωρίστηκαν ως «σπειροειδή νεφελώματα» (σπειροειδείς γαλαξίες) από τον Κόμη του Ρος το 1850.
Στον γαλαξία Ηλιοτρόπιο έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN 1971I, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 11,8.

Χαρακτηριστικά

Ο πυρήνας του Μεσιέ 63 έχει διάμετρο 6 λεπτών της μοίρας και έχει απαλή εμφάνιση. Η εσωτερική και η εξωτερική περιοχή των βραχιόνων έχει έντονη διαφορά στην επιφανειακή λαμπρότητα, η οποία εντοπίζεται σε απόσταση 50΄΄ από τον πυρήνα (περίπου 2,7 kpc). Στους βραχίονες εντοπίζονται πολλές περιοχές ΗΙΙ. Ο πυρήνας του περιβάλλεται από νεαρά άστρα.

Κοντινοί γαλαξίες

Αν και σε απόσταση 6 μοιρών, ο γαλαξίας Ηλιοτρόπιο και ο γαλαξίας της Δίνης ανήκουν στην ίδια ομάδα γαλαξιών, την ομάδα Μ51.
Ουδέτερος Δήμος

Ο Ουδέτερος Δήμος (πορτογαλικά: Município Neutro) ήταν η ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για το ειδικό διοικητικό καθεστώς της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο μεταξύ του 1834, όταν ανακηρύχθηκε στο Πρόσθετο Νόμο στο Βραζιλιάνικο Σύνταγμα του 1824, και του 1889, όταν η δημοκρατία ανακηρύχθηκε στη Βραζιλία. Ωστόσο, αυτό το όνομα μόνο έπαψε να υπάρχει επίσημα με την ψήφιση του Συντάγματος του 1891.
Στο ρεπουμπλικανικό σύνταγμα, η διοικητική μονάδα μετατράπηκε στην Ομοσπονδιακή Περιοχή, του οποίου η πολιτική κατάσταση άλλαξε και πάλι, με τη δημιουργία της πολιτείας Γκουαναμπάρα το 1960. Τέλος συγχωνεύθηκε εκ νέου με την πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1975.

Ιστορία

Μετά τη μεταφορά της πορτογαλικής αυλής στην πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο, η αυτονομία ότι η επαρχία του Ρίο ντε Τζανέιρο που φιλοδοξούταν δεν επετεύχθη με τον ίδιο τρόπο που έγινε στις άλλες επαρχίες της Βραζιλίας, καθώς ο υπουργός του Βασιλείου, μια θέση που ουσιαστικά ήταν ένα υποκατάστατο για το αντιβασιλιά σχετικά με το Ρίο ντε Τζανέιρο, στον οποίο είχε ανατεθεί η διοίκησή του.
Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο ήταν η αυτοκρατορική πρωτεύουσα, το οποίο σήμαινε ότι ο υπουργός θα πρέπει να διαχειριστεί όλη την επαρχία, μέσω των "ανακοινώσεων", οι οποίες οδήγησαν τα δημοτικά συμβούλια των πόλεων που εκείνη την εποχή να αυξάνονται αλματωδώς, λόγω της επέκτασης και ενίσχυσης των φυτείες καφέ στην Κοιλάδα Παραΐμπα, η οποία έχει ήδη ξεπεράσει τη δύναμη των φυτειών ζαχαροκάλαμου στη βόρεια περιοχή της επαρχίας.
Αυτές οι διαφορές σε σχέση με άλλες διοικητικές μονάδες της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας που δημιουργήθηκαν κατά το έτος 1834 είχαν ως αποτέλεσμα τη μετατροπή του δήμου του Ρίο ντε Τζανέιρο σε Ουδέτερο Δήμο, παραμένοντας ως πρωτεύουσα, ενώ η επαρχία τώρα έχει την ίδια πολιτική και διοικητική οργάνωση με τις άλλες, με τη πρωτεύουσά της στην Βίλα Ρεάλ ντα Πράια Γκράντε, η οποία τον επόμενο χρόνο μετονομάστηκε σε Νικθερόι (σημερινό Νιτερόι).
Ήδη η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο είχε δημαρχείο, το οποίο θα αναλάμβανε τη φροντίδα της ζωής της πόλης, χωρίς παρέμβαση από την επαρχία και το πρόεδρο το 1889, μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Βραζιλία. Η πόλη συνέχισε να είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας και στη συνέχεια ο Ουδέτερος Δήμος έγινε η Ομοσπονδιακή Επαρχία. Με την μετακίνηση της πρωτεύουσας στη Μπραζίλια, η πρώην Ομοσπονδιακή Επαρχία μετετράπη στην πολιτεία της Γκουαναμπάρα.
Χρήστος Σολωμονίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1897 Σμύρνη και ήταν γιος του ποιητή και εκδότη της εφημερίδας Αμάλθεια, Σωκράτη Σολωμονίδη. Αρίστευσε, τόσο στο σχολείο στη Σμύρνη, όσο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Διεύθυνε την καθημερινή εφημερίδα «Θάρρος» που εκδίδονταν στην Σμύρνη, ενώ ήταν συντάκτης στον «Ελεύθερο Λόγο» στην Αθήνα. Διετέλεσε δικηγόρος στον Άρειο Πάγο, νομικός σύμβουλος στο ΠΙΚΠΑ, δικαστικός σύμβουλος με βαθμό Αρεοπαγίτου στον ΟΔΕΠ, κυβερνητικός εκπρόσωπος στο ΕΙΡ. Επίσης πολιτεύτηκε και έγινε βουλευτής, Υπουργός Πρόνοιας και Υφυπουργός Γενικός διοικητής Ηπείρου. 
Προς τιμή του ονομάστηκε η «οδός Σολωμονίδη» στην Νέα Σμύρνη.
Απόλυτο μέγεθος

Απόλυτο μέγεθος στο Ηλιακό Σύστημα

Για τα σώματα του Ηλιακού Συστήματος (πλανήτες, κομήτες και ιδίως αστεροειδείς) χρησιμοποιείται ένα «απόλυτο μέγεθος» με διαφορετικό ορισμό: Συγκεκριμένα, εδώ το απόλυτο μέγεθος ορίζεται ως το φαινόμενο μέγεθος m που θα είχε το ουράνιο αυτό σώμα αν βρισκόταν σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας τόσο από τον Ήλιο όσο και από τη Γη, και σε γωνία φάσεως μηδέν. Αυτό στην πραγματικότητα θα ήταν αδύνατο, αφού θα απαιτούσε ο παρατηρητής να βρίσκεται στο κέντρο του Ηλίου, αλλά είναι βολικό ως μέτρο συγκρίσεως. Για να μετατρέψουμε ένα αστρικό απόλυτο μέγεθος σε «πλανητικό», απλώς αφαιρούμε 31,67.
457 Αλεγκένια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αλεγκένια είναι άγνωστα. Οι διαστάσεις της δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 40 χιλιόμετρα.
Ηλεκτρικό φορτίο

Ιστορία

Οι πρώτες αναφορές σε φαινόμενα που σχετίζονται με το ηλεκτρικό φορτίο καταγράφονται από τον Θαλή το Μιλήσιο, ο οποίος διαπιστώνει ότι ορισμένα υλικά, όπως για παράδειγμα το ήλεκτρο ή κεχριμπάρι (αν το τρίψουμε με ξηρό ύφασμα) ή το γυαλί (αν το τρίψουμε με μετάξι), έχουν τη ιδιότητα να συγκρατούν ελαφριά αντικείμενα, όπως τρίχες. Στην αρχαία Ελλάδα επίσης, ήταν γνωστό ότι η ιδιαίτερα έντονη τριβή ενός υλικού μπορούσε να προκαλέσει σπινθήρα. 
Μέχρι τις μέρες μας, διάφορα πειράματα έχουν δείξει ότι υπάρχουν δύο είδη ηλεκτρικού φορτίου, τα οποία ονομάστηκαν αρνητικό και θετικό (Η επιλογή έγινε από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο αυθαίρετα, με την έννοια δηλαδή ότι θα μπορούσαν να είχαν ονομαστεί και ανάποδα - «θετικό» το «αρνητικό» και «αρνητικό» το «θετικό»).