google/wiki40b huggingface dataset:
Α.Ο. Βασιλάτικα

Ιστορία

Ο Αθλητικός Όμιλος Βασιλατίκων  ιδρύθηκε το 1983 από μια παρέα νέων ανθρώπων καθαρά για χόμπυ και από αγάπη για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Αυτός που είχε την ιδέα για την ίδρυση της ομάδας και αυτός που ξεκίνησε όλες τις διαδικασίες είναι ο Βλαχόπουλος Σπυρίδων του θεοφίλου(Πόλιος) ο οποίος παραμένει ενεργό μέλος της ομάδας.
Στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Κέρκυρας συμμετέχει από το 1988 μέχρι και σήμερα συνεχώς και αναδείχτηκε πρωταθλητής στην Γ' κατηγορία δύο φορές την περίοδο 1998-99 και 2002-2003 και από τότε συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Β'κατηγορίας.Την χρονιά 2012-13 αναδείχτηκε πρωταθλήτρια ομάδα στην Β' κατηγορία  και συμμετέχει  στην Α' κατηγορία Κέρκυρας όπου υποβιβάζεται.   Την επόμενη χρονιά τερματίζει 3ος στην Βαθμολογία και αγωνίστηκε στα μπαράζ όπου έχασε την άνοδο στα πέναλντι από τον Εθνικό Περουλάδων.

Χρώματα και έμβλημα

Τα χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το λευκό.
Το έμβλημα της ομάδας απεικονίζει έναν ποδοσφαιριστή και ένα στεφάνι από δάφνες.

Στάδιο

Ο Α.Ο Βασιλάτικα χρησιμοποιεί για τα εντός έδρας παιχνίδια του το Γήπεδο Περιβολίου καθώς η ομάδα δεν έχει δικό της Γήπεδο στο χωριό.
Βουλευτικές εκλογές στον Άγιο Μαρίνο 2008

Στον Άγιο Μαρίνο διεξήχθησαν πρόωρες γενικές εκλογές στις  9 Νοεμβρίου 2008. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν μετά την κατάρρευση της κεντροαριστερής κυβέρνησης, που είχε κερδίσει τις προηγούμενες εκλογές, το 2006.
Τον Ιούνιο του 2008, εξαιτίας διαφωνιών στους κόλπους των εταίρων του κυβερνητικού συνασπισμού- που συναποτελούσαν το Κόμμα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (PSD), η Λαϊκή Συμμαχία (AP) και η Ενωμένη Αριστερά (SU- αποχώρησε από το συνασπισμό το κόμμα της Λαϊκής Συμμαχίας, με αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης. Το PSD αποπειράθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με ισχνή πλειοψηφία με τη SU και το κόμμα Σανμαρινέζοι για την Ελευθερία (SpL),όμως 2 διαφωνούντα κόμματα του PSD έφυγαν από το κόμμα αυτό και σχημάτισαν το Arengo και Ελευθερία (AL), με αποτέλεσμα ο συνασπισμός να χάσει την πλειοψηφία του στο Κοινοβούλιο.

Ο νέος εκλογικός νόμος που εγκρίθηκε νωρίτερα το 2008 εισήγαγε αρκετές αλλαγές, όπως το απαιτούμενο ποσοστό του 3,5% για την είσοδο στη Βουλή και μία πριμοδότηση για τον συνασπισμό που θα κέρδιζε τις εκλογές, αντίστοιχα με το εκλογικό σύστημα των ιταλικών πόλεων.
Στις εκλογές αναμετρήθηκαν δύο μεγάλοι συνασπισμοί: το Σύμφωνο για τον Άγιο Μαρίνο (κεντροδεξιός) και οι Μεταρρυθμίσεις και Ελευθερία (κεντροαριστερός).
Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος

Βιογραφικό

Ο Μακάριος Γρινιεζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1973. Σπούδασε στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και κατόπιν Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Χριστιανική Ηθική στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, στην Ιστορία της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στην Βιοηθική στο Πανεπιστήμιο του Monash. Το 2002 υπέβαλε διδακτορική διατριβή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης με θέμα: «Κλωνοποίηση: Θεραπευτικαί καί ἀναπαραγωγικαί προοπτικαί καί ἐνδεχόμεναι συνέπειες αὐτῆς» και αναγορεύτηκε έτσι διδάκτορας με βαθμό Άριστα. Από το 2003 δίδαξε στην Πατριαρχική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης και ως επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα Πανεπιστήμια. Τον Μάιο του 2015 εξελέγη πρώτος Κοσμήτορας του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας της Εκκλησίας της Εσθονίας.
Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος στις 18 Οκτωβρίου 1993 και πρεσβύτερος στις 25 Ιουνίου 1997. Στις 23 Απριλίου 1998 προχειρίστηκε αρχιμανδρίτης στην Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη, ενώ την Κυριακή του Πάσχα του 2008 ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος του απένειμε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου στο Φανάρι.
Στις 27 Απριλίου 2015 εξελέγη Επίσκοπος Χριστουπόλεως και χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά Ηρακλείου στις 16 Μαΐου 2015. Κατόπιν ανέλαβε καθήκοντα βοηθού επισκόπου στην Εκκλησία της Εσθονίας, τις θεολογικές και κατηχητικές δράσεις της οποίας ανέλαβε να οργανώσει. Συμμετείχε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης το 2016 ως σύμβουλος της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 
Στις 9 Μαΐου 2019 εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας και ενθρονίστηκε στις 29 Ιουνίου 2019.

Συγγραφικό έργο

Ο Μακάριος Γρινιεζάκης έχει πλούσιο συγγραφικό έργο, μεταξύ των οποίων:
Στυλιανός Χούτας

Αντιστασιακή Δράση

Κατά την περίοδο της Γερμανοϊταλικής Κατοχής συγκρότησε την τοπική αντιστασιακή οργάνωση Ελλάς-Ελευθερία(ΕΕ) που αργότερα επονομάστηκε σε Ανεξάρτητη Εθνική Οργάνωση Βάλτου(ΑΕΟΒ). Συνελήφθη από τις Ιταλικές αρχές της  Αμφιλοχίας στις 18 Απριλίου 1942 όπου μετά από μικρό χρονικό διάστημα αφέθηκε ελεύθερος. Ενώθηκε με τον ΕΔΕΣ την 27η Αυγούστου 1942 που πήραν την ονομασία «Εθνικαί Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών – ΕΟΕΑ».  Με δική του πρωτοβουλία και προτροπή επεκτάθηκε η επιρροή των ΕΟΕΑ και στις περιοχές Ξηρομέρου και Τριχωνίδας Αιτωλοακαρνανίας. Τελικώς όμως η περιοχή της Τριχωνίδας διοικήθηκε από το αρχηγείο Τριχωνίδος υπό τον Οπλαρχηγό  Γεώργιο Παπαϊωάννου. Στις αρχές του Ιανουαρίου 1943 έλαβε τον Εδεσίτικο τίτλο του Προέδρου Επαρχιακής Επιτροπής Εθνικού Αγώνος Βάλτου, ηγούμενος συγχρόνως των ενόπλων τμημάτων του και την 22η Μαρτίου 1943 αρχηγός των ΕΟΕΑ Βάλτου. Αρχικώς η στρατιωτική δύναμη του έλαβε την ονομασία Ι τάγμα Βάλτου και αργότερα σε ταξιαρχία Βάλτου με δύναμη 1080 περίπου αντρών.  
Ως Αρχηγός Βάλτου, ο Στυλιανός Χούτας σημείωσε εξαιρετική πολεμική δράση σε σωρεία συμπλοκών και μαχών που έδωσε εναντίον των δυνάμεων κατοχής με αποκορύφωμα της δράσης του στην  μάχη στο Μακρυνόρος και συγκεκριμένα:.
Ράλλης Κοψίδης

Καταγωγή - Οικογένεια - Σπουδές

Ο Κοψίδης γεννήθηκε στο Κάστρο Λήμνου στις 5 Νοεμβρίου 1929. Ήταν γιος του Αθανασίου Κοψίδη και της Δέσποινας Προδρομίδου. Ο πατέρας του, Αθανάσιος Κοψίδης, καταγόταν από την Ανατολική Θράκη και πριν το 1922 η οικογένειά του ασχολείτο με τη ναυτιλία ενώ η μητέρα του, Δέσποινα Προδρομίδου, καταγόταν από το Ιντζεσού, χωριό που ανήκε στη μητρόπολη Καισαρείας της Καππαδοκίας. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στο Κάστρο της Λήμνου, όπου η Δέσποινα παντρεύτηκε τον Αθανάσιο Κοψίδη και το 1929 απέκτησαν τον Ράλλη, που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη Λήμνο. Το 1945, η οικογένεια Κοψίδη εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί γνώρισε τη σύζυγό του Μαρία, με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη ζωγράφο Σοφία Κοψίδη.
Φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Αλεξανδρουπόλεως (1948-49) και από το 1949 και για τέσσερα χρόνια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο εργαστήριο του Ανδρέα Γεωργιάδη, εγκατέλειψε όμως τις σπουδές του κατά το τελευταίο έτος φοίτησης. Από το 1953 ως το 1959 μαθήτευσε κοντά στο Φώτη Κόντογλου και συνεργάστηκε μαζί του στην εικονογράφηση εκκλησιών. Η μαθητεία του κοντά στους δυο αυτούς καλλιτέχνες, σε συνδυασμό με τα βιώματά του από τη Λήμνο, διαμορφώνουν την καλλιτεχνική του προσωπικότητα. Στο έργο του συνδυάζει τα βιώματα από τη λαϊκή, μεταβυζαντινή παράδοση και τις σπουδές του κοντά στους τεχνίτες του χρωστήρα. Εκτός από τη ζωγραφική καταπιάστηκε με την χαρακτική, την εικονογράφηση βιβλίων, τη συγγραφή, την αρθρογραφία και την αγιογραφία.
Οργάνωσε ατομικές εκθέσεις σε πολλές ελληνικές πόλεις αλλά και στο εξωτερικό ( Γερμανία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Καμερούν ). Το 1989 η Εθνική Πινακοθήκη τον τίμησε με μια μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων του στην Αθήνα και στην Αλεξανδρούπολη. Με αναδρομική έκθεση τον τίμησε και ο Δήμος Πάτρας το 1994. Αγιογραφίες του κοσμούν διάφορες εκκλησίες στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Κορυφαία θεωρείται το "Όραμα του Αποστόλου Παύλου" στο ναό του Αγ. Παύλου του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambésy της Γενεύης με τα έντονα οικολογικά στοιχεία, όπου απεικονίζεται η σύγχρονη αγωνία για την περιβαλλοντική καταστροφή. Το έργο αυτό γνώρισε πανευρωπαϊκή προβολή. Οι εικόνες του χαρακτηρίστηκαν ως μια καινοτόμος προσπάθεια να συνδυαστεί η παραδοσιακή εικαστική μορφολογία με ένα μοντέρνο στυλ στην αγιογράφηση των ορθοδόξων εκκλησιών. Επίσης, αγιογραφίες του υπάρχουν στο μοναστήρι Chevetogne του Βελγίου. 
Χαρακτικά του Ράλλη Κοψίδη κοσμούν δεκάδες βιβλία, όπως: Γ. Μέγα "Ελληνικά Παραμύθια Ι και ΙΙ" (1998, 1999), Γ. Ιωάννου "Παραμύθια του λαού μας" (1998), Αγ. Καρακατσάνη "Φώτης Κόντογλου" (2006), Μ. Βεϊνόγλου "Το μεγάλο πλοίο" (1994). Επίσης, είναι και ο ίδιος πεζογράφος. Εξέδιδε το περιοδικό «Κάνιστρο» από το 1972 ως το 1974 και έχει συγγράψει και εικονογραφήσει πολλά βιβλία.
Πέθανε στις 14 Αυγούστου του 2010 στη Γλυφάδα.
Βρωμαιθανικό οξύ

Παραγωγή

Αυτή η ένωση παρασκευάζεται (συνήθως) με βρωμίωση του αιθανικού οξέος:
Μια παραλαγή της παραπάνω αντίδρασης αποτελεί η διεργασία Χελλ-Βόλχαρντ-Ζελίνσκυ (Hell-Volhard-Zelinsky process):
Χιλπέριχος Β΄

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χιλδέριχου Β΄ της Αυστρασίας και μετά και της Νευστρίας-Βουργουνδίας και της Μπίλιχιλντ των Μεροβιγγείων, κόρης τού Σιγιβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας. 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του σκοτώθηκε 5ετής με τους γονείς του. Ο Χιλπέριχος Β΄ που ήταν βρέφος, κρύφτηκε από κάποιους σε μία μονή για να προφυλαχθεί τη ζωή του από την αλληλόφθονη έριδα τού Οίκου του. Εκεί ανατράφηκε ως Δανιήλ, ώσπου το 715 απεβίωσε ο γιος τού εξαδέλφου του Δαγοβέρτος Γ΄ των Φράγκων. Τότε πάρθηκε από τη μονή 43 ετών και ανασηκώθηκε επάνω στην ασπίδα από τους πολεμιστές της Νευστρίας, όπως ήταν το έθιμο αναγόρευσης ενός βασιλιά. Έλαβε το όνομα Χιλπέριχος Β΄, αν και λόγω της μοναστικής ανατροφής του ήταν διαφορετικός από τον πέντε γενιές πίσω πρόγονό του Χιλπέριχο Α΄.
Μαγιορδόμος στη Νευστρία ήταν ο Ράγκενφριντ, που ανακηρύχθηκε το 714, σε αντίθεση με τον Θευδοάλδο των Αρνουλφιδών (εγγονό τού Πεπίνου τού Χέρσταλ και τον προόριζε για διάδοχό του). Συνήθως οι βασιλείς της περιόδου αυτής ήταν πιόνια του μαγιορδόμου, όμως ο Χιλπέριχος Β΄ ήταν πολεμιστής και αρχηγός, πρώτος στη μάχη. Μαζί με τον Ράγκενφριντ εισέβαλε στην Αυστρασία, συνάντησε όμως εκεί την Πλέκτρουδις, σύζυγο τού Πεπίνου και τον Κάρολο Μαρτέλο, γιο τού Πεπίνου που υποστήριζε τον ανιψιό του Θευδοάλδο για μαγιορδόμο. Τότε ο Χιλπέριχος Β΄ συμμάχησε με τον Ρέντμπαντ ηγεμόνα των Φρισίων και έδωσε μάχη με τον Κάρολο πλησίον της Κολωνίας. Νίκησε ο Χιλπέριχος Β΄ και ο Κάρολος διέφυγε στα όρη Άιφελ. Ο Χιλπέριχος Β΄ πολιόρκησε στην Κολωνία την Πλέκτρουδις, η οποία αναγνώρισε τον Χιλπέριχο Β΄, παρέδωσε τον θησαυρό της Αυστρασίας και παραιτήθηκε της διεκδίκησης τού εγγονού της Θευδοάλδου από το αξίωμα τού μαγιορδόμου.
Αντιοχίς της Κομμαγηνής

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής και της Ισιάδος Φιλοστόργου. Αδέλφια της ήταν ο Μιθριδάτης Β΄ της Κομμαγηνής, ο Αντίοχος πρίγκιπας της Κομμαγηνής, η Αθηναΐς σύζυγος τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και η Λαοδίκη σύζυγος τού Ορόντη Β΄ της Παρθίας. 
Το όνομά της και αυτό τού πατέρα της προέρχεται από τους Σελευκίδες: ο Αντίοχος Α΄ ήταν γιος της Λαοδίκης Θ΄ Θεάς, κόρης τού Αντιόχου Η΄ Γρυπού της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή της. Παντρεύτηκε έναν -αγνώστου σε εμάς ονόματος- άνδρα και είχε τέκνο την Άκα Α΄. Απεβίωσε ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας τού 30 και τις αρχές της δεκαετίας του 20 πΧ. Τάφηκε μαζί με τη μητέρα της και την κόρη της στο σημείο ταφής του Καρακούς, γνωστό ως ο τύμβος (tumulus) τού Καρακούς.
Σίντι Μοχάμεντ Ουλντ Μπουμπακάρ

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Ατάρ της Μαυριτανίας στις 31 Μαΐου του 1957. 
Τον Απρίλιο του 1983 έγινε περιφερειακός έφορος στη Νουαντιμπού και στη συνέχεια τεχνικός σύμβουλος του Υπουργείου Οικονομικών και Εμπορίου τον Νοέμβριο του  1983. Το Μάρτιο του 1984 ανέλαβε γενικός έφορος της Μαυριτανίας. Επί προεδρίας του Τάγια αναρριχήθηκε σε διάφορα οικονομικά πόστα.
Τον Οκτώβριο του 1990 ανέλαβε υπουργός Οικονομικών και διορίστηκε πρωθυπουργός στις 18 Απριλίου του 1992. Απολύθηκε από τον πρόεδρο Τάγια στις 2 Ιανουαρίου του 1996. Στις 6 Ιανουαρίου του 1996 εξελέγη γενικός γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος (Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) PRDS. Ανέλαβε διευθυντής του προεδρικού συμβουλίου το 2001 και πρεσβευτής της χώρας του στη Γαλλία το 2004. Έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα στις 3  Αυγούστου του 2005, ο Τάγια ανατράπηκε. Ο Μπουμπακάρ επέστρεψε από τη Γαλλία στις 6 Αυγούστου και διορίστηκε πρωθυπουργός από το νέο καθεστώς στις 7 Αυγούστου. Ο διορισμός του έγινε λίγο μετά την παραίτηση του τελευταίου πρωθυπουργού πριν την ανατροπή του Τάγια, του Σγκερ Ουλντ Μπαρέκ (Sghair Ould M'Bareck) . Όπως όλα τα μέλη του στρατιωτικού συμβουλίου που κυβέρνησε τη χώρα την περίοδο από το 2005 ως το 2007, δεν επετράπη στον Μπουμπακάρ να κατέλθει υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2007. Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών και την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων από το συνταγματικό συμβούλιο, ο Μπουμπακάρ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 31 Μαρτίου και του ζητήθηκε να παραμείνει ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός, έως ότου αναλάβει ο νέος πρόεδρος, Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί, στις 19 Απριλίου. Ο νέος πρόεδρος διόρισε πρωθυπουργό τον Ζέιν Ουλντ Ζεϊντάν στις 20 Απριλίου.
Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011

Θύματα των ταραχών

Κατά τις συμπλοκές με δυνάμεις της αστυνομίας σκοτώθηκαν από 300 ως 684 άτομα(ανάμεσα στα οποία 135 διαδηλωτές, 12 αστυνομικοί, 12 δραπέτες της φυλακής και ένας διευθυντής φυλακών.

Διάλυση του κόμματος του Μουμπάρακ

Το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Αιγύπτου αποφάσισε τη διάλυση του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο ήταν το κόμμα του πρώην προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ. Όπως ανακοίνωσε το δικαστήριο, το κόμμα θα παραδώσει την περιουσία του στο κράτος. Παλαιότερα, ορισμένοι δικηγόροι είχαν ζητήσει διάλυση του κόμματος, κατηγορώντας το για διαφθορά. 
Το Εθνικό Δημοκρατικό κόμμα μετονομάστηκε σε Νέο Εθνικό κόμμα, ενώ ηγέτης ορίστηκε ο αντιπολιτευόμενος Ταλάτ Σαντάτ, γιος του δολοφονηθέντος πρώην προέδρου της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ. Ο Σαντάτ απηύθυνε έκκληση στις αντικαθεστωτικές ομάδες κατά την περίοδο της κυβέρνησης του Μουμπάρακ να προσαρτηθούν στο νέο κόμμα.
Το δικαστήριο έβγαλε την απόφαση αυτή μερικές μόνο μέρες μετά την ανακοίνωσή του για την ανάκριση του Μουμπάρακ και των γιων του. Ο Μουμπάρακ νοσηλεύεται σε νοσοκομείο του Σαρμ ελ-Σέιχ σε κρίσιμη κατάσταση.

Οικονομικές επιπτώσεις

Η τιμή του πετρελαίου Μπρέντ άγγιξε τα 100 δολάρια, στις 31 Ιανουαρίου 2011, στις διεθνείς αγορές, καθώς εντείνονταν οι ανησυχίες για την πολιτική κατάσταση στην Αίγυπτο. Πρόκειται για ιστορικό υψηλό τιμής που ξεπέρασε αυτή του Οκτωβρίου του 2008. Οι τιμές του πετρελαίου είχαν αυξηθεί και νωρίτερα λόγω φόβων ότι οι διαδηλώσεις μπορεί να οδηγούσαν στο κλείσιμο της διώρυγας του Σουέζ.
Από την άλλη ο γενικός γραμματέας  του ΟΠΕΚ Αμπντάλα αλ Μπάντρι δήλωσε ότι «Ο ΟΠΕΚ ανησυχεί για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο αλλά δεν βλέπει λόγο για άμεση αύξηση της παραγωγής του καθώς δεν υφίστανται ελλείψεις σε πετρέλαιο». Τόνισε επίσης ότι δεν θεωρεί αναγκαία τη σύγκλιση συνάντησης του οργανισμού σε επίπεδο υπουργών πριν από την προγραμματισμένη για τον Ιούνιο του 2011, αν και οι Υπουργοί Πετρελαίου θα έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις στο περιθώριο διεθνούς ενεργειακής διάσκεψης στη Σαουδική Αραβία στις 22 Φεβρουαρίου 2011. 
Από την άλλη ο υπουργός πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας Άλι αλ Ναΐμι μιλώντας σε διάσκεψη στην Γενεύη δήλωσε ότι «Η πολιτική μας είναι να διατηρήσουμε πλεονάζουσα την παραγωγική ικανότητα πετρελαίου  τουλάχιστον 1,5 έως 2 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου την ημέρα για να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε και οποτεδήποτε παραστεί ανάγκη».
Αλί Μοχάμεντ Γκέντι

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το 1952 και ανήκει στη φατρία Χαουίγιε. Γιος συνταγματάρχη, ο Γκεντί σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μογκαντίσου κτηνίατρος και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Πίζα της Ιταλίας. Για ένα διάστημα εργάστηκε για λογαριασμό του μη κυβερνητικού οργανισμού Terra Nuova.

Μεταφορά της κυβέρνησης

Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εργάστηκε για τη συμφιλίωση των αντίπαλων παρατάξεων. Το 2004 έγινε Πρωθυπουργός, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Έπειτα από μία αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του, η κυβέρνηση πήγε σε εξορία, στην Κένυα. Το  2005 εγκαταστάθηκε στο Τζογουόρ , μία από τις δύο προσωρινές πρωτεύουσες, μαζί με την Μπαϊντόα.

Εμφύλιος και νίκες

Το Μάρτιο του 2006 ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στη Συμμαχία για την Αποκατάσταση της Ειρήνης και της Αντιτρομοκρατίας (ARPCT) και στην Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων (ICU) για τον έλεγχο του Μογκαντίσου, οι οποίες εντάθηκαν το Μάιο του ιδίου έτους. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην Μπαϊντόα και κάθε έκκληση για εκεχειρία από τον Γκεντί έπεσε στο κενό. Μάλιστα, απολύθηκαν όλοι οι φιλοπόλεμοι υπουργοί.
Στα τέλη του 2006, ο στρατός της Σομαλίας, υποβοηθούμενος από το στρατό της Αιθιοπίας σημείωσε πολλές νίκες εναντίον των ισλαμιστών και μπήκε στη Μογκαντίσου, όπου ο Γκεντί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό, σε αντίθεση με τους Αιθίοπες συμμάχους.

Ελπίδες για ειρήνη

Την Πρωτοχρονιά του 2007 ανακοίνωσε ότι είχε παρέλθει η εποχή των πολεμοχαρών ηγετών και έπειτα από την κήρυξη στρατιωτικού νόμου για ένα τρίμηνο, ο πρωθυπουργός ζήτησε τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων. Στη συνέχεια προέβη στο διορισμό νέων δικαστών.

Δεύτερη δολοφονική απόπειρα και παραίτηση

Στις 3 Ιουνίου του 2007 ο Γκεντί έγινε για δεύτερη φορά στόχος δολοφονικής απόπειρας, που κόστισε τη ζωή σε 7 άτομα . Ο ίδιος κατηγόρησε την Αλ Κάιντα για την επίθεση αυτή, η οποία συνέβη με παγιδευμένο αυτοκίνητο.
Στις 29 Οκτωβρίου του 2007 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.
Γεωργία Κοκλώνη

Βιογραφία

Γεννημένη στις 7 Μαΐου του 1981, διακρίνεται στα 60μ. και 100μ.
Η σημαντικότερη από τις επιτυχίες της είναι το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Μαδρίτης 2005, όπου με χρόνο 7.18 βρέθηκε πίσω μόνο από τη Βελγίδα Kim Gevaert και μπροστά από μία άλλη σπουδαία Ελληνίδα σπρίντερ στα πρώτα της βήματα, τη Μαρία Καρασταμάτη, γεννημένη το 1984. Το μετάλλιο αυτό ήταν το δεύτερο για την ίδια σε τέτοια διοργάνωση καθώς το 2002, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου της Βιέννης, σε ηλικία μόλις 21 ετών, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μπροστά από μεγαθήρια του Ευρωπαϊκού στίβου.

Παρουσία σε διεθνείς αγώνες

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4 Χ 100 αποτελούμενη από τις Μαρίνα Βασαρμίδου – Φρόσω Πατσού – Μαρία Καρασταμάτη και την ιδία, χωρίς να διακριθεί. Δεν πρέπει να λησμονηθεί, το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές κάτω των 23 ετών με επίδοση 11.33. Έχει επίσης συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου το 2002, όπου κατέκτησε την 9η θέση, μένοντας εκτός τελικού για ελάχιστα εκατοστά του δευτερολέπτου. Το παλμαρέ της συμπληρώνει η 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2001 στο Έντμοντον με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4 Χ 100 αποτελούμενη από την ίδια, τη Φρόσω Πατσού, την Όλγα Καϊδατζή και την Κατερίνα Θάνου με χρόνο 43.25. Το 2006 δεν αγωνίστηκε στον κλειστό στίβο, για μια καλύτερη χρονιά στον ανοιχτό και για ξεκούραση.

Πανελληνιονίκης και μετέπειτα πορεία

Κατέκτησε για πρώτη φορά την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2006 που έλαβε χώρα στα Τρίκαλα με επίδοση 11.48. Αγωνίστηκε στο Μπρούνο Τζάουλι στην Θεσσαλονίκη όπου πήρε την 1η θέση με 11.38 προσφέροντας 8 υπερπολύτιμους πόντους στη γυναικεία εθνική ομάδα, που τη βοήθησαν στην άνοδο στη Super League. Μεγάλος στόχος της ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Γκέτεμποργκ όπου είχε βάσιμες ελπίδες να φτάσει στον μεγάλο τελικό, κάτι σίγουρα στις δυνατότητές τις. Ταξίδεψε με φετινή επίδοση 11.33, που τη φέρνει στην 11η θέση από τις μετέχουσες.Ξεκίνησε τις προσπάθειές της στην 4η προκριματική σειρά, όπου παρά την κακή εκκίνηση έτρεξε την απόσταση σε 11.29, τερματίζοντας 3η και σημειώνοντας νέο ατομικό ρεκόρ. Ωστόσο, τα πράγματα έγιναν δύσκολα στη συνέχεια καθώς είχε να αντιμετωπίσει 5 σπουδαίες Ευρωπαίες σπρίντερ. Τερματίζοντας 5η με 11.29 και ισοφαρίζοντας το ατομικό της ρεκόρ, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό για 0,003δευτ., στον οποίο περνούσαν οι τέσσερις πρώτες από κάθε σειρά, μολονότι στην 1η ημιτελική σειρά η 4η αθλήτρια που προκρίθηκε έκανε χρόνο 11.41.
Τον Ιούλιο του 2009, στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Πεσκάρα της Ιταλίας, η Κοκλώνη κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στα 100μ. των γυναικών με χρόνο 11.41 και ένα χάλκινο με την ομάδα 4Χ100.
Ακρόπολις ΙΦ

Ιστορικό

Η Ακρόπολις είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε στη Στοκχόλμη την άνοιξη του 1968. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1968 και ακολούθησε το ποδόσφαιρο τμήμα την άνοιξη του 1969. Οι δραστηριότητες για τους νέους ξεκίνησαν το 1975. 
Ο σύλλογος είχε στενές σχέσεις με άλλους ποδοσφαιρικούς συλλόγους της Στοκχόλμης, όπως η AΪK Στοκχόλμης και η Μπρομαποϊκάρνα, ωστόσο και οι δύο συνεργασίες έχουν τερματιστεί. 
Το 1987, η Ακρόπολις προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην 3η Κατηγορία. Το 2006 προβιβάστηκε στη 2η Κατηγορία, όπου έμεινε μέχρι το 2012. Το 2014, η Ακρόπολις προβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία. Ως πρωτοεμφανιζόμενη στην 1η κατηγορία, εξασφάλισε μία θέση στα προκριματικά για την άνοδο στη Σούπερεταν στο τελευταίο αγώνα της εναντίον της ΙΦΚ Λούλεα.
Έλενα Σούκοβα

Προσωπική ζωή

Η Σούκοβα προέρχεται από τσεχική οικογένεια με παράδοση στην αντισφαίριση. Η μητέρα της, Βέρα Σούκοβα, ήταν φιναλίστ στο Γουίμπλεντον το 1962. Ο πατέρας της, Σιρίλ Σουκ Β΄, ήταν πρόεδρος της Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Ο αδελφός της, Σιρίλ Σουκ, είναι πρώην επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης.
Έχει σπουδάσει ιατρική, ψυχολογία, κι εργάζεται σήμερα στην Τσεχική ομοσπονδία σαν αθλητικός ψυχολόγος, επίσης είναι μέλος σε πολλές οργανώσεις και συλλόγους σχετικούς με την αντισφαίριση.

Καριέρα

Η Σούκοβα έγινε επαγγελματίας το 1981. Η παγκόσμια κατάταξή της στην καριέρα της ήταν Νο4 στο απλό και το Νο 1 στο διπλό γυναικών. Ήταν φιναλίστ δύο φορές στο Αυστραλιανό όπεν το 1984 και το 1989 και στο δύο φορές στο Αμερικανικό όπεν το 1986 και το 1993. Στα διπλά γυναικών και σε τουρνουά Γκραμ σλαμ κέρδισε τέσσερις τίτλους στο Γουίμπλεντον, δύο στο Αμερικανικό όπεν, έναν στο Αυστραλιανό όπεν και έναν στο Γαλλικό Όπεν. Στο μεικτό κέρδισε τρεις φορές στο Γουίμπλεντον, μία στο Αμερικανικό όπεν και μία στο Γαλλικό Όπεν.
Έχει κατακτήσει δύο ασημένια μετάλλια σε Ολυμπιακούς αγώνες και στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Γιάνα Νοβότνα, το 1988 και το 1996. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από την Κορεάτισα Κιμ, στο διπλό με συμπαίκτρια την Νοβότνα έχασαν στον τελικό από το Αμερικανικό ζευγάρι των Σρίβερ και Γκάρισον. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στο απλό παραιτήθηκε στο δεύτερο παιχνίδι κι αποκλείστηκε. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο και στο διπλό με συμπαίκτρια την Νοβότνα έφτασαν πάλι στον τελικό όπου έχασαν από τις Αμερικανίδες Τζίτζι Φερνάντεζ και Μέρι Φερνάντεζ.
Ο Σούκοβα έπαιξε για την Τσεχοσλοβακία στο Φεντ καπ από το 1981 έως το 1996 σε 13 διοργανώσεις με ρεκόρ 57 νίκες και 16 ήττες. Επίσης κατέκτησε το Φεντ καπ τέσσερις φορές, το 1983, το 1984, το 1985 και το 1988. Με συμπαίκτη τον Μίροσλαβ Μεζίρ κερδίσαν το εναρκτήριο Κύπελλο Χόπμαν για την Τσεχοσλοβακία το 1989.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, Η Σούκοβα κέρδισε 10 τίτλους στο απλό και 69 στα διπλά. Παρά τη συνταξιοδότησή της από την επαγγελματική καριέρα το 1998, συμμετείχε πάλι στο μεικτό του Γουίμπλεντον το 2006 με τον αδελφό της Κιρίλ όπου έχασαν στον πρώτο αγώνα τους και αποκλείστηκαν. Κατέκτησε δύο φορές το "WTA TOUR" το 1989 και το 1990.
Μπομπ Χόσκινς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1942 στο Δυτικό Σάφοκ της Αγγλίας. Είχε συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και σειρές και αναγνωρίστηκε παγκοσμίως. 
Το 1986 πρωταγωνίστησε στην ταινία Mona Lisa και κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ των Καννών, τη Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού ρόλου, το BAFTA Α' Ανδρικού ρόλου και έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Επίσης, το 1997 κέρδισε το βραβείο καλύτερου Ευρωπαίου ηθοποιού της χρονιάς στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Το 2012 ανακοίνωσε ότι σταματά την υποκριτική, καθώς διαγνώσθηκε με Πάρκινσον. Απεβίωσε το 2014 από πνευμονία.