google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη για τα ορυχεία

Η μάχη για τα ορυχεία ήταν πολεμικές επιθέσεις των αντιστασιακών οργανώσεων (κατά κύριο λόγο του ΕΛΑΣ), εναντίον στην εκμετάλλευση των Ελληνικών ορυχείων για τις ανάγκες του στρατού Κατοχής.

Η κατάσταση

Τα ορυχεία ήταν ιδιοκτησία Ελληνικών επιχειρήσεων που υπέγραφαν συμβόλαιο παραχώρησης βάσει πολυετών συμβολαίων. Αν και η ποιότητα της εξόρυξης των ορυχείων δεν ήταν ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο, οι ανάγκες του στρατού Κατοχής λόγω του αποκλεισμού του από τη διεθνή αγορά, τα καθιστούσε χρήσιμα για την κάλυψη των αναγκών.
Μάλιστα ειδικά για το χρώμιο ο εφοδιασμός του είχε κριθεί από το υπουργείο Οικονομίας της Γερμανίας ως αποφασιστικής σημασίας.

Αναγκαστική εργασία

Το 1942 οι Γερμανοί προσπάθησαν να βρουν εργατικό δυναμικό από την Εβραϊκή κοινότητα, η οποία όμως εξαγόρασε την απαλλαγή της, ενώ στη περιοχή της Μακεδονίας, χρησιμοποιήθηκαν Κροάτες εργάτες και παράλληλα έγινε διερεύνηση για προσπάθεια χρησιμοποίησης Ρώσων αιχμαλώτων.
Το 1943 της αδυναμίας εξεύρεσης εργατικού δυναμικού λόγω της εξάπλωσης της Αντίστασης, χρησιμοποιήθηκαν ως εργάτες άτομα που συλλαμβάνονταν σε μπλόκα των αρχών Κατοχής, ενώ τοποθετήθηκαν στα ορυχεία αποσπάσματα Γερμανικού μηχανοκίνητου τάγματος.

Αποτίμηση

Μεταπολεμικά ο Άλμπερτ Σπέερ σε συνέντευξη του είχε αναφέρει ότι ο αγώνας των ανταρτών στην Ελλάδα δημιουργούσε προβλήματα γιατί υπήρχαν επιπτώσεις στη πολεμική παραγωγή μας κυρίως σε έλλειψη βωξίτη και χρωμίου.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Χ. Χατζηιωσήφ η ιστοριογραφία τείνει να αποδίδει μεγαλύτερη σημασία σε αψιμαχίες παρά σε μάχες για τη λειτουργία των ορυχείων.
Αιγυπτιακές βουλευτικές εκλογές 2015

Στις Αιγυπτιακές βουλευτικές εκλογές αναδείχθηκαν τα μέλη της  Βουλής των Αντιπροσώπων. Η ψηφοφορία έγινε σε 2 φάσεις, από τις 17 Οκτωβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου 2015. Το νέο, εκλεγμένο, κοινοβούλιο  ήταν επιφορτισμένο με το έργο της αναθεώρησης των νόμων που ψηφίστηκαν χωρίς τη συνεδρίαση της προηγούμενης βουλής.

Πλαίσιο

To νέο κοινοβούλιο αποτελείται από 596 έδρες, με τις 448 να εκλέγονται μέσω του συστήματος μεμονωμένων υποψηφίων, οι 120 με πλειοψηφικό σύστημα με λίστες κομμάτων και άλλοι 28 βουλευτές επιλέγονται από τον πρόεδρο. 
Η πρώτη φάση έγινε από τις 17 ως τις 28 Οκτωβρίου 2015 σε 14 κυβερνητικές επαρχίες στις περιοχές της Άνω Αιγύπτου και του Δυτικού Δέλτα. Στις περιοχές εκείνες οι απόδημοι Αιγύπτιοι ψήφισαν στις 26 και στις 27 Οκτωβρίου. Η δεύτερη φάση διήρκεσε από τις 21 Νοεμβρίου ως τις  2 Δεκεμβρίου 2015 στις υπόλοιπες κυβερνητικές επαρχίες των περιοχών του Κεντρικού και Ανατολικού Δέλτα. Από τις 30 Νοεμβρίου ως την 1η Δεκεμβρίου ψήφισαν οι απόδημοι.
Στην πρώτη φάση έλαβαν μέρος 2.573 μεμονωμένοι υποψήφιοι για 226 έδρες.
Μοπτί

Γεωγραφία

Η Μοπτί βρίσκεται κεντρικά του Μαλί, νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Μοπτί και νότια της Επαρχίας Ανσονγκό. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Φατομά, στην δυτική όχθη του Ποταμού Νίγηρα, στο σημείο στο οποίο συμβάλει με το ποταμό Μπανί. Βρίσκεται σε συνταγμένες 14°30′Β 4°12′Δ.

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Μοπτί.
Σάιλα Στάιλζ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1982 στο Άρμστρονγκ της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Αποφοίτησε από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετακόμισε στο Βανκούβερ, όπου πόζαρε γυμνή για διάφορες ερωτικές ιστοσελίδες. Στα 18 της εργάστηκε ως γυμνή χορεύτρια στριπτίζ. Τελικά μετακόμισε στο Λος Άντζελες τον Αύγουστο του 2000, όπου ξεκίνησε καριέρα στον ερωτικό τομέα του κινηματογράφου. Παντρεύτηκε τον Μπομπ Φράιντλαντ, τον οποίο χώρισε το 2003. Ο τύπος ασχολήθηκε μαζί της λόγω ενός σκανδάλου με τον πρώην αναπληρωτή σερίφη του Όραντζ Κάουντι, Τζωρτζ Ζαραμίγιο. Έφυγε από τη ζωή στα 35 της χρόνια, την 9η Νοεμβρίου 2017.
Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση

Η Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση (ČST) ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1953 στην Τσεχοσλοβακία. Λειτουργούσε μέχρι τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, όταν η Τσεχοσλοβακία διαλύθηκε.

Ιστορία

Η ČST ξεκίνησε ως ενιαίο κανάλι, μεταδίδοντας πρόγραμμα καθημερινά για λίγες ώρες. Η πρώτη μετάδοση προγράμματος ήταν μια μικρή παράσταση από τον Φράντισεκ Φιλίποφσκι την 1η Μαΐου 1953. Στις 11 Φεβρουαρίου του 1955, μεταδόθηκε η πρώτη ζωντανή εκπομπή με έναν αγώνα χόκεϊ επί πάγου από την Πράγα.
Όπως όλα τα άλλα μέσα ενημέρωσης στην Κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία, ο σταθμός υπόκειντο σε μεγάλη λογοκρισία. Ωστόσο, ως μέρος της διαδικασίας κοινωνικής απελευθέρωσης, το 1968, για λίγες μέρες το ČST προέβαλλε εκπομπές για την Άνοιξη της Πράγας. Ωστόσο, το 1969, το κανάλι επέστρεψε στο ίδιο καθεστώς λογοκρισίας όπως και προηγουμένως, το οποίο επηρέασε και τα υπόλοιπα εθνικά μέσα ενημέρωσης.

Έναρξη δεύτερου καναλιού

Στις 10 Μαΐου του 1970, η Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση άρχισε να εκπέμπει ένα δεύτερο κανάλι, το ČST TV2.

Μετακίνηση σε έγχρωμο

Στις 9 Μαΐου του 1973 το κανάλι υπέστη τεχνικές βελτιώσεις, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες τακτικές έγχρωμες εκπομπές στο TV2. Το πρώτο κανάλι ακολούθησε δύο χρόνια μετά. 
Στο τέλος της δεκαετίας, το 1979, εγκαινιάστηκε ένα κτίριο και ένα στούντιο στο Κάβτσι χόρι της Πράγας, το οποίο στέγαζε το τμήμα ειδήσεων της ČST.

Διαίρεση του ČST TV2

Μετά το Νοέμβριο του 1989, το κανάλι αναμορφώθηκε ριζικά. Το πρώτο πρόγραμμα μετονομάστηκε σε F1 (ομοσπονδιακό κανάλι), ενώ το δεύτερο πρόγραμμα διασπάστηκε στο ČTV (Τσεχία) και S1 (Σλοβακία). Στις 14 Μαΐου 1990 εγκαινιάστηκε ένα τρίτο τσεχικό κανάλι, γνωστό ως ΟΚ3 (τσεχία: Otevřený kanál tři, ελληνικά: Ανοικτό Κανάλι τρία), χρησιμοποιώντας τις συχνότητες που προορίζονταν για τα σοβιετικά κανάλια. Ένα παρόμοιο κανάλι για τους Σλοβάκους τηλεθεατές, το ΤΑ 3, δημιουργήθηκε στις 6 Ιουνίου 1991 (εξέπεμψε από τον Αύγουστο του 1991 έως τον Ιούλιο του 1992).

Βελούδινη Επανάσταση

Κατά τη διάρκεια της βελούδινης Επανάστασης, το προσωπικό της ČST μπήκε στο πλευρό των διαδηλωτών πολύ γρήγορα, επιτρέποντας τους να διαδώσουν σημαντικά μηνύματα. Επίσης προβλήθηκαν έκτακτες εκπομπές από τις διαδηλώσεις.
C5H10

O μοριακός τύπος C₅H₁₀, με μοριακή μάζα 70,1 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 70,1329 ± 0,0047), αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 1, και είναι κοινός για τους ακόλουθους ισομερείς υδρογονάνθράκες:
Βίλα Καρρέ

Ιστορία

Το φθινόπωρο του 1956, ο έμπορος έργων τέχνης Λουί Καρρέ και η σύζυγός του ζήτησαν από τον Αλβάρ Αάλτο να τους σχεδιάσει μία κατοικία σε ένα οικόπεδο στην κορυφή ενός λόφου, κοντά στο χωριό Bazoches-sur-Guyonne με θέα το τοπίο του Δάσους Ραμπουιγιέ. Το σπίτι θα έπρεπε να διαθέτει χώρο για την έκθεση των έργων τέχνης, αλλά να αποφευχθεί η ομοιότητα με μία γκαλερί. Του ζητήθηκε, επίσης, να σχεδιάσει και τον περιβάλλοντα χώρο, καθώς και τα έπιπλα και τον γενικότερο εξοπλισμό του σπιτιού.
Η κατασκευή του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1959. Μετά το θάνατο του Λουί Καρρέ το 1977, στη βίλα κατοικούσε η σύζυγός του Όλγα μέχρι το 2002 και πλέον βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Φινλανδικού Πολιτιστικού Ιδρύματος, ενώ από το καλοκαίρι του 2007 είναι επισκέψιμο έναντι αντιτίμου, για όποιον το επιθυμεί.

Αρχιτεκτονική της Βίλας Καρρέ

Το συνολικό εμβαδόν της κατοικίας είναι 450 τετραγωνικά μέτρα. Η είσοδος στο κτίριο γίνεται μέσω ενός ευρύχωρου χωλ, το οποίο συνδέει τους κύριους με τους δευτερεύοντες χώρους. Σε αυτό ο Aalto έχει τοποθετήσει 2 μεγάλα panels, τα οποία μπορούν να υποδεχτούν τα έργα τέχνης του ιδιοκτήτη. Έτσι, λειτουργεί ως ένας εκθεσιακός, ημιδημόσιος χώρος που σε οδηγεί στους υπόλοιπους χώρους της βίλας. Ένα ενιαίο ξύλινο πάτωμα συνδέει το χωλ αρμονικά με το σαλόνι, του οποίου η θέα πλαισιώνεται από ένα μεγάλο άνοιγμα. Στο πλάι βρίσκονται τα 2 ξεχωριστά δωμάτια του ζευγαριού, τα οποία οδηγούν σε μία εξωτερική αυλή. Στην άλλη μεριά του κτιρίου βρίσκονται η κουζίνα, η τραπεζαρία, το γραφείο και ένας ξενώνας. Μία σκάλα στο χώρο της κουζίνας οδηγεί στον όροφο, όπου βρίσκονται τα δωμάτια του προσωπικού.
Στον περιβάλλοντα χώρο, ο αρχιτέκτονας τονίζει την τοπογραφία δημιουργώντας φυσικά σκαλοπάτια και ένα μικρό κοίλο θέατρο, ενώ μέσα στην πλαγιά κρύβεται το γκαράζ. Μια πισίνα ολοκληρώνει την εικόνα του φυσικού περιβάλλοντος τοπίου.
Το πάνω μέρος των εξωτερικών τοίχων αποτελείται από βαμμένα λευκά τούβλα και μάρμαρο, ενώ το κάτω μέρος από γκρι ασβεστόλιθο. Ξύλο έχει χρησιμοποιηθεί για την καμπύλη εσωτερική οροφή, αλλά και επιμέρους σε άλλα σημεία.

Αρχιτεκτονική Τομή

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τομή του κτιρίου. Το δάπεδο του ισογείου ακολουθεί την τοπογραφία του οικοπέδου, δηλαδή ουσιαστικά καθορίζεται από το ίδιο το φυσικό τοπίο. Καθοριστικό στοιχείο της σύνθεσης των κύριων χώρων αποτελεί η εσωτερική οροφή, καθώς και αυτή ακολουθεί κατ' αντιστοιχία την κλίση του εδάφους και με την πλαστικότητα της μορφής της διατρέχει κατα μήκος το κτίριο και ενοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους. Με την κίνηση αυτή, ο Aalto κρύβει τα δωμάτια προσωπικού που βρίσκονται στον όροφο, εκμεταλλευόμενος τη διαφορά ύψους που δημιουργείται με τη στέγη.
Η οροφή της κατοικίας είναι κεκλιμένη δίνοντας την αίσθηση του λόφου, στον οποίο βρίσκεται το κτήριο, αλλά και στοχεύοντας στο μοναδικό, ίσως, σημείο της κοντινής περιοχής, στο οποίο η θέα από το σαλόνι είχε ενδιαφέρον. Σήμερα αυτή η θέα κόβεται από ψηλά δέντρα που έχουν φυτευτεί στην περιοχή.
Ιωάννης Β΄ της Κλέβης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Κλέβης & κόμη του Λα Μαρκ και της Ελισάβετ των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ.
To 1521 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Γ΄.
Ιωάννης Σηφάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1962 στη Μυτιλήνη της Λέσβου. Αποφοίτησε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ασχολείται με υδροηλεκτρικά έργα. 
Ο Σηφάκης ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας και αργότερα εντάχθηκε στον Συνασπισμό της Αριστεράς, των κινημάτων και της οικολογίας. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 ήταν μέλος της επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στη Πέλλα.
Εξελέγη βουλευτής Πέλλας για τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015.
Ξυλόφουρνος

Πλεονεκτήματα

Ένας ξυλόφουρνος λειτουργεί με μικρή κατανάλωση ξύλου, διατηρεί τη θερμοκρασία του και αναπτύσσει μεγάλες θερμοκρασίες.
Σασουόλο

Ιστορία

Η πρώτη ιστορική αναφορά στην πόλη της Σασουόλο έγινε το 980 μΧ. Το 1078 οι πρόξενοι της Σασουόλο συμμάχησαν με την Μοντένα. Το 1373 η πόλη πέρασε κάτω από τον έλεγχο της οικογένειας Έστε, από την απόφαση των ίδιων των κατοίκων της πόλης, με σκοπό να έχουν την δυνατότητα να παίρνουν νερό από τον ποταμό Σέκχια. Η πόλη ήταν κομμάτι του δουκάτου της Μοντένας μέχτι τον 19o αιώνα.

Γεωγραφία

Η Σασουόλο βρίσκεται στην βόρεια Ιταλία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνα. Είναι στα σύνορα της επαρχίας της. Σημαντικά αξιοθέτα στην πόλη αποτελούν, το παλάτι της Σασουόλο, και η εκκλησία του Αγίου Γκουσιέπε.

Οικονομία

Η Σασουόλο έχει μία μεγάλη βιομηχανία πλακακίων, και αποτελεί ένα από τα βασικότερα οικονομικά κέντρα της περιοχής. Η ανάπτυξη της Σασουόλο άρχισε από την δεκαετία του 50.

Αθλήματα

Η Σασουόλο έχει μία γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα, ονόματι ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο, που παίζει στην πρώτη εθνική Ιταλίας, Σέριε Α , αλλά και κατά την χρονιά 2016-2017 και στο Γιουρόπα Λιγκ.
Σημαία της Κολομβίας

Η σημαία της Κολομβίας είναι οριζόντια και τρίχρωμη (κίτρινη, μπλε και ερυθρή) και υιοθετήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1861.
Η κίτρινη λωρίδα καταλαμβάνει το άνω μισό της σημαίας και οι μπλε και ερυθρές καταλαμβάνουν το ένα τέταρτο του χώρου, η καθεμιά.
Το αρχικό σχέδιο της σημαίας με τα τρία χρώματα οφείλεται στον Φρανσίσκο ντε Μιράντα. Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για το συμβολισμό των χρωμάτων. Το κίτρινο φέρει στο νου τα πλούσια εδάφη της χώρας και το γαλάζιο συμβολίζει τους δύο ωκεανούς που την περιβάλλουν. Το κόκκινο αφορά το αίμα των ηρώων που χύθηκε για την επίτευξη της ανεξαρτησίας της χώρας.
Μάχη της Βασόρας (1914)

Υπόβαθρο

Μετά την κατάληψη της Φάο από τους Βρετανούς, ο οθωμανικός στρατός ξεκίνησε πορεία προς τη Βασόρα. Οι Βρετανοί είχαν αποστολή να προστατεύσουν τα περσικά κοιτάσματα πετρελαίου γι' αυτό και προχώρησαν προς τον ποταμό για τη Βασόρα.

Μάχη

Στις 7 Νοεμβρίου 1914, τα βρετανικά στρατεύματα ξεκίνησαν την πορεία από τη Φάο μέχρι τη Βασόρα. Οι Οθωμανοί επιτέθηκαν στο βρετανικό στρατόπεδο στην αυγή της 11ης Νοεμβρίου, αλλά ηττήθηκαν. Οι Οθωμανοί ετοίμασαν αμυντικές θέσεις στο Σάιχαν και στις 15 Νοεμβρίου, οι Βρετανοί επιτέθηκαν. Οι Οθωμανοί ηττήθηκαν, χάνοντας 250 στρατιώτες και οι Βρετανοί συνέχισαν να προωθούνται. Η κύρια οθωμανική θέση βρισκόταν στην περιοχή που οι Βρετανοί ονόμαζαν Σαχίλ. Οι Οθωμανοί είχαν στην περιοχή 4.500 στρατιώτες στους ελαιώνες και σε τοιχώματα. Στις 19 Νοεμβρίου, οι Βρετανοί προωθήθηκαν με δύο ταξιαρχίες του βρετανικού και του ινδικού πεζικού, με μερικές δυνάμεις πυροβολικού και ιππικού. Η προώθηση τους ήταν δύσκολη λόγω της δυνατής καταιγίδας, ενώ τα πυρά των Οθωμανών (είτε από τουφέκια είτε από πυροβόλα) ήταν ανακριβείς. Τα βρετανικά και τα ινδικά στρατεύματα πίεσαν τα οθωμανικά, ενώ το βρετανικό πυροβολικό βομβάρδιζε επιτυχώς τα οθωμανικά χαρακώματα, αναγκάζοντας τους Οθωμανούς να υποχωρήσουν άτακτα. Λόγω της κατάστασης του εδάφους, το ιππικό ήταν ανίκανο να καταδιώξει τους Οθωμανούς - οι απώλειες των Οθωμανών ανέρχονταν στους 1.000 στρατιώτες, ενώ οι Βρετανοί και οι Ινδοί έχασαν μονάχα 350 στρατιώτες. Στον ποταμό, οι Βρετανοί συνάντησαν μια αντιπροσωπεία από την Βασόρα, η οποία τους ανακοίνωσε πως οι Οθωμανοί είχαν εγκαταλείψει την πόλη και ζήτησε την άφιξη των βρετανικών στρατευμάτων και τη λήξη της λεηλασίας. Στις 21 Νοεμβρίου, τα ινδικά στρατεύματα κατέλαβαν την Βασόρα.

Επακόλουθα

Η κατάληψη της Βασόρας από τους Βρετανούς ήταν σημαντικό βήμα για την προστασία των περσικών πετρελαιοπηγών και διυλιστηρίων. Ωστόσο, η ασάφεια της επιχείρησης ανάγκασε τους Βρετανούς να προχωρήσουν μέχρι τον ποταμό.
Βιμινάλιος λόφος

Ο Βιμινάλιος ή Ουιμινάλιος λόφος, λτιν. collis Viminalis είναι ο μικρότερος από τους επτά λόφους της Ρώμης. Είναι ένα άκρο σαν δάκτυλο, που "δείχνει" προς την κατεύθυνση του κέντρου της Ρώμης, μεταξύ του Κυριναλίου βορειοδυτικά και του Εσκουιλίνου λόφου στα νοτιοανατολικά του.
Είναι η θέση του Θεάτρου της Όπερας και ο Τερματικός Σταθμός των Σιδηροδρόμων. Στην κορυφή του Βιμινάλιου λόφου είναι το ανάκτορο του Βιμιναλίου, που στεγάζει το αρχηγείο του Υπουργείου των Εσωτερικών, έτσι ο όρος Ιλ Βιμινάλε σημαίνει το Υπουργείο των Εσωτερικών.
Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο ο λόφος έγινε πρώτα μέρος της πόλης της Ρώμης μαζί με τον Κυρινάλιο κατά τη βασιλεία του Σέρβιους Τούλιους, έκτου βασιλιά της Ρώμης, τον 6ο αι. πΧ.
Δημήτρης Πετρόπουλος

Βίος

Ο Δημήτρης Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Τριφυλλία το 1906 και μεγάλωσε στην Ολυμπία. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1929 έως το 1943, στη Θράκη, την Πελοπόννησο, και το Παλαιό Φάληρο.Μετά από εισήγηση του Γεώργιου Μέγα μετατέθηκε στο Λαογραφικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών τον Οκτώβριο του 1943. Έλαβε υποτροφία για δύο χρόνια από τη Γαλλική κυβέρννηση και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Εργάστηκε στη Βιβλιοθήκη του Institut de France και υπέβαλε διδακτορική διατριβή με θέμα τη σύγκριση στο ελληνικό δημοτικό τραγούδι: La comparaison dans la chanson populaire grecque, 1954
Από το 1961 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, στην έδρα Θρησκείας και ιδιωτικού βίου των αρχαίων Ελλήνων και της Λαογραφίας και το 1972 ομότιμος καθηγητής. Πέθανε στις 17 Απριλίου του 1979

Οι απόψεις του για τη λαογραφία

Κατά τον Πετρόπουλο έχει μια διττή σημασία η Λαογραφία: να ερμηνεύσει κι όχι να συντηρήσει την παράδοση και να συμβάλει στην συναδέλφωση των λαών, έχει δηλαδή μια βαθιά ανθρωπιστική αποστολή.
Οσουίν της Ντέιρα

Χριστιανική λατρεία

Σύμφωνα με τα Αγγλικά έθιμα της εποχής η εκδίκηση ενός φόνου θα μπορούσε να επιστραφεί στο περισσότερο συγγενικό πρόσωπο του δολοφόνου, δολοφόνος θεωρήθηκε ο ίδιος ο Οσουί και το περισσότερο συγγενικό του πρόσωπο ήταν η γυναίκα του. Ο Οσουί μετανιωμένος για τον φόνο ίδρυσε ένα μοναστήρι στο οποίο κατέφυγε ο ίδιος και η οικογένεια του προσευχόταν συνεχώς και ζητώντας την συγχώρεση του θεού και την ανάπαυση της ψυχής του Οσουίν, το μοναστήρι ήταν το ίδιο στο οποίο ο Οσουίν αργότερα ανακηρύχτηκε Άγιος. Ο Οσουίν της Ντέιρα ήταν ένας από τους πολλούς Αγγλοσάξονες βασιλείς οι οποίοι ανακηρύχτηκαν αργότερα άγιοι ένας από αυτούς ήταν και ο Εδουάρδος ο Μάρτυρας.     
Ο Οσουίν τάφηκε στο Τίνεμαουθ αλλά ο τόπος ταφής του αργότερα ξεχάστηκε, ακούγεται ότι έγινε γνωστός από έναν μοναχό με το όνομα Εδμόνδος. Υπήρξε λατρεία του Αγίου Οσουίν σαν χριστιανού μάρτυρα επειδή πέθανε "αν όχι για την πίστη του Χριστού τουλάχιστον για την λατρεία του Χριστού". Η Αγγλική χριστιανική κοινότητα στο Νορθάμπερλαντ είναι αφιερωμένη στον Άγιο Οσουίν η οποία ανηγέρθη το 1886 και μπορεί να συγκεντρώσει 150 πιστούς, έχει έξι καμπάνες στην οροφή και τακτικές υπηρεσίες για το καμπαναριό κάθε Κυριακή. Η Καθολική κοινότητα του Τίνεμαουθ με την εκκλησία βρίσκεται κοντά στον τόπο ταφής του Οσουίν.
Μαυσωλείο του Λανυεζόλ

Αρχαιολογικές ανασκαφές

Το ταφικό σύνολο ήρθε στο φως το 1813 από τα χώματα λοφίσκου που το κάλυπταν και το 1840, το μνημείο, γνωστό ως « ρωμαϊκός τάφος », τοποθετήθηκε στην λίστα των κατηγοριοποιημένων ιστορικών μνημείων της Γαλλίας. Το 1880, οι βάσεις ενός άλλου μνημείου ήρθαν στο φως, λίγα μέτρα νοτιότερα του μαυσωλείου.
Ερρίκος Α΄ του Άνχαλτ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου κόμη του Άνχαλτ και της Μπριγκίττε/Γιούττας των 'Εστριντσεν, κόρης του Κνούτου Ε΄ της Δανίας.
Το 1252 απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, που διάιρεσαν το Άνχαλτ: ο Ερρίκος Β΄ πήρε το Άσερσλεμπεν, ο Βερνάρδος Α΄ το Μπέρνμπουρκ και ο Ζήγκφρητ Α΄ το Τσερμπστ.
Σάδοκος

Βίος

Βασίλεψε υποτελείς του πατέρα του Σιτάλκη ενώ οι Αθηναίοι του είχαν απονείμει τον τίτλο του Αθηναίου πολίτη. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου πρέσβεις από τις αντίπαλες πόλεις των Αθηναίων βρέθηκαν στην αυλή του Σιλτάκη . Το ίδιο διάστημα βρίσκονταν εκεί και πρέσβεις των Αθηναίων οι οποίοι έπεισαν τον Σάδοκο να τους παραδώσει τους πρέσβεις όπου και τους μετέφεραν στην Αθήνα ρίχνοντας τους σε βάραθρο, χωρίς δίκη.
Προύσα

Ιστορία

Η αρχαιότερη καταγεγραμμένη θέση, ήταν η Κίος, η οποία δόθηκε από τον Φίλιππο Ε της Μακεδονίας στον Προυσία Α΄ της Βιθυνίας το 202 π.Χ., ως δώρο για τη βοήθεια του εναντίον της Περγάμου και της Ηράκλειας της Παφλαγονίας (σήμερα Καραντενίζ Ελεγκλί). Ο Προυσίας μετονόμασε την πόλη από το όνομά του σε Προύσα. 
Εξελίχθηκε σε μεγάλη και σημαντική πόλη κατά την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ενώ ήταν η δυτική εσχατιά του δρόμου του μεταξιού. Το 1326 έπεσε στα χέρια των Οθωμανών, και ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μέχρι την κατάληψη της Αδριανούπολης το 1365, η Προύσα κατείχε εξέχουσα διοικητική θέση στην Αυτοκρατορία. Ο Αλγερινός μαχητής Αμπντ Αλ Καντίρ βρήκε καταφύγιο στην πόλη, ενώ ο γνωστός ακόλουθος του Σουφισμού Ισμαήλ Χακκί Μπουρσεβί έχει ενταφιαστεί στην Προύσα.
Ο Έλληνας αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος, ο Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης Κάρολος Κουν και η πρώτη γυναίκα πιλότος πολεμικού αεροπλάνου της Τουρκίας, Σαμπιχά Γκιοκτσέν, ήταν Προυσιώτες.
Βαγγέλης Νάστος

ΠΑΟΚ

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα εφηβικά του ΠΑΟΚ, στον οποίο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1996, αγωνίστηκε επτά χρόνια και το 2003 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Το 2000 και το 2001 δόθηκε δανεικός σε Λάρισα και Καλαμάτα αντίστοιχα.

Ιταλία

Το χειμώνα του 2003 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο ιταλικό πρωτάθλημα και μεταγράφηκε στην Περούτζια, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Από το 2005 ως το χειμώνα του 2007 ανήκε στη Βιτσέντζα, ενώ μεταπήδησε στην Άσκολι, όπου έμεινε ως το καλοκαίρι του 2009.

Ατρόμητος

Το 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ατρόμητου Αθηνών. Με την ομάδα του Περιστερίου έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2011 και το 2012. Αποτελούσε έναν από τους αρχηγούς του συλλόγου και αποχώρησε το καλοκαίρι του 2015.

Βέροια

Ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη Βέροια την περίοδο 2015-16.
Παραλία Παντελεήμονος Πιερίας

Τουρισμός

Η Παραλία Παντελεήμονος αποτελεί το κεντρικό θέμα της διαφημιστικής καμπάνιας του Νομού Πιερίας. Οι εγκαταστάσεις της περιοχής είναι δομημένες ώστε να εξυπηρετούν τουρίστες ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Πάνω από 10 κάμπινγκ γεμίζουν κάθε καλοκαίρι από νέους και τουρίστες ξένων χωρών, κυρίως από τις Ανατολικές Χώρες, ενώ υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια καθώς επίσης και ξενοδοχεία 3 ή 4 αστέρων.
Η Παραλία Παντελεήμονος προσφέρεται και για θαλάσσια σπορ, ενώ υπάρχουν και εγκαταστάσεις για μπάσκετ, τένις, πινγκ πονγκ και πετοσφαίριση στην άμμο. Το καλοκαίρι υπό την αιγίδα του δήμου διοργανώνεται τουρνουά μπάσκετ και βόλεϋ. Παράλληλα, κάθε καλοκαίρι στο Κάστρο του Πλαταμώνα, πάνω από την παραλία, διοργανώνεται το Φεστιβάλ Ολύμπου με θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών. Το Φεστιβάλ διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού.

Διοικητικά

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Νέο Παντελεήμονα και τον Παντελεήμονα αποτελούν την τοπική κοινότητα Παντελεήμονας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ολύμπου του δήμου Δίου - Ολύμπου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Αναφέρεται ως οικισμός το 1971. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 34 κάτοικοι.
Digital download (μουσική)

Digital download (στα ελληνικά ψηφιακή λήψη) στη μουσική ονομάζεται η μεταφορά μουσικών αρχείων (άλμπουμ ή τραγουδιών μεμονωμένα) μέσω ίντερνετ σε μια ψηφιακή συσκευή που μπορεί να τα αναπαράγει. Ο όρος περιλαμβάνει τόσο τη νόμιμη λήψη, που πραγματοποιείται μέσω αγοράς των αρχείων από ψηφιακά καταστήματα μουσικής, όσο και την παράνομη λήψη τους από διαδικτυακούς ιστοτόπους. Δεν πρέπει να συγχέεται με το streaming, δηλαδή τη ροή μουσικής μέσω υπηρεσιών, όπως το Spotify και το Apple Music, ούτε με την προσωρινή αποθήκευσή τους σε αυτές τις υπηρεσίες για ακρόασή τους εκτός σύνδεσης.
Ξεκίνησε στις αρχές του εικοστού αιώνα, με τη διάδοση του διαδικτύου και έγινε ιδιέταιρα δημοφιλές στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του. Τα τελευταία χρόνια, η μέθοδος αυτή έχει κυριαρχήσει στη μουσική βιομηχανία. Σύμφωνα με αναφορές της εταιρίας Nielsen, οι ψηφιακές λήψεις αποτέλεσαν το 55.9% της αγοράς μουσικής το 2012. Το μουσικό κατάστημα iTunes της Apple έκανε έσοδα ύψους 1,1 δισ. Δολαρίων κατά το πρώτο τρίμηνο του οικονομικού έτους.

Ψηφιακά καταστήματα

Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή ψηφιακά καταστήματα μουσιής ανήκουν τα iTunes Store, Amazon MP3, Google Play, Nokia Music Store και Xbox Music. Τα μουσικά αρχεία που έχουν αγοραστεί μερικές φορές κωδικοποιούνται από τη Digital rights management (Διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων), η οποία περιορίζει την αντιγραφή της μουσικής ή την αναπαραγωγή τραγουδιών που έχουν αγοραστεί σε συγκεκριμένες εφαρμογές αναπαραγωγής. Είναι σχεδόν πάντα συμπιεσμένα, χρησιμοποιώντας έναν κωδικοποιητή (συνήθως MPEG-1 Layer 3, Windows Media ή AAC), ο οποίος μειώνει το μέγεθος του αρχείου και τις απαιτήσεις χωρητικότητας.
Πλαγιάρι Πέλλας

Γεωγραφία

Το Πλαγιάρι βρίσκεται στους πρόποδες όρους Παϊκου, μεταξύ της Λάκκας και της Αραβησσού. Είναι κτισμένο δίπλα στην επαρχιακή οδό Αραβήσσου - Εξαπλάτανου και απέχει 15 χλμ. ΒΔ. από τα Γιαννιτσά. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και κυρίως τη καλλιέργεια ροδάκινων, καπνού και δρεπτού τριαντάφυλλου. Στο χωριό λειτουργεί ο Πολιτιστικός Σύλλογος "η Ελπίδα", που διαθέτει χορευτικό τμήμα και μικρό φωτογραφικό αρχείο.

Ιστορία - Ονομασία

Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1926, ήταν Ισπερλίκ (στα τουρκικά σημαίνει "ο τόπος του Σπύρου"), οπότε και μετονομάστηκε σε Πλαγιάρι. Το 1918 αναγνωρίστηκε ως κοινότητα Ισπερλίκ με έδρα τον οικισμό. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και τη Συνθήκη της Λωζάνης στο εγκαταστάθηκαν χριστιανοί από το Πλαγιάρι της Καλλιπόλης, ενώ άλλες προσφυγικές ομάδες κατοίκησαν στο Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης, στην Καρδία και την Αγία Παρασκευή. Στο χωριό σήμερα κατοικούν και οικογένειες Βλάχων από τη Βλάστη Κοζάνης και τα Μεγάλα Λιβάδια.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πλαγιαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύρρου του Δήμου Πέλλας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 349 κατοίκους.