google/wiki40b huggingface dataset:
Venus Airlines

Ιστορικό

Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε το 1992 ως μια από τις πρώτες ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες που απέκτησε πιστοποιητικό αερομεταφορέα (A.O.C.) από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.). Ξεκίνησε τα δρομολόγια τον Απρίλιο του 1993 χρησιμοποιώντας ένα αεροσκάφος τύπου McDonnell Douglas MD-83 για ναυλωμένες πτήσεις μεταξύ, Σκανδιναβίας, Γερμανίας, Ελβετίας, Γαλλίας και Ελλάδας.  Κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου του 1994 αποκτήθηκε ένα αεροσκάφος McDonnell Douglas MD-87 και ένα Boeing 757-200.
Η Venus Airlines υπέφερε οικονομικά εξαιτίας γραφειοκρατικών διαδικασιών αλλά και του ανταγωνισμού.  Μέχρι τη περίοδο 1995/96 οι επιχειρησιακές λειτουργίες είχαν μειωθεί και τα Boeing 757 είχαν αποσυρθεί.
Στέφανος Κορκολής

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Σεπτεμβρίου 1960 και μεγάλωσε στα Πατήσια. Θείος του είναι ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης Μίμης Πλέσσας ενώ παππούς του ο Διονύσιος Κορκολής. Ο Στέφανος δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο, για να αποκαλύψει το μουσικό του ταλέντο, αφού από την ηλικία των τεσσάρων χρονών είχε την ικανότητα να απομνημονεύει με μεγάλη ευκολία κομμάτια κλασικής μουσικής και να τα αναπαράγει στο πιάνο σχεδόν αυτούσια. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών υπό την καθοδήγηση της αείμνηστης Μαρίκας Παπαϊωάννου και υπό τη διδασκαλία της Φοίβης Βάλληνδα, απ’ όπου απέκτησε το δίπλωμα πιάνου και αμέσως μετά ταξίδεψε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές του –με υποτροφία του Γαλλικού κράτους– δίπλα στην διεθνούς φήμης πιανίστρια Υβόν Λεφεμπούγ (Yvonne Lefébure). Εκεί παρακολούθησε ταυτόχρονα μαθήματα σύνθεσης, ενορχήστρωσης, διεύθυνσης ορχήστρας και μουσικής κινηματογράφου, ενώ είχε τη χαρά και την τιμή να παρακολουθήσει σεμινάρια με τους σπουδαίους συνθέτες Πιερ Μπουλέζ και Άστορ Πιατσόλα αλλά και με άλλους φημισμένους δασκάλους της μουσικής. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι γνώρισε τη διάσημη Αργεντίνα πιανίστρια Μάρτα Άρχεριτς (Martha Argerich), με την οποία τον ένωσαν δεσμοί φιλίας και αμοιβαίας καλλιτεχνικής εκτίμησης. Χάρη στη Μάρθα γνώρισε τον Βλαντίμιρ Χόροβιτς και κατά τη διάρκεια της σύντομης μαθητείας του δίπλα του ο Στέφανος έμαθε για την πραγματική αξία της μουσικής, διδάχτηκε τεχνικές που μόνο ένας μουσικός αυτού του επιπέδου θα μπορούσε να του μεταγγίσει.
Στο μεταξύ ο Στέφανος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ωδείο των Παρισίων (Conservatoire de Paris) και στην École Normale de Μusique και επιπλέον κέρδισε το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής σύνθεσης για σύγχρονο μπαλέτο στο Διεθνές Φεστιβάλ της Βαλ-ντε-Μαρν (Val-de-Marne).
Ανήκει στο δυναμικό της Panik Entertainment Group, στο label της Panik Oxygen, από την οποία, το 2018, κυκλοφόρησε το δίσκο «Θαθελα αυτήν την μνήμη να την πω», με 21 συνθέσεις σε ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη. Ο δίσκος, που απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από κριτικούς και μελετητές του σπουδαίου Αλεξανδρινού ποιητή, έγινε χρυσός.
Μυριέλλα Κουρεντή

Βιογραφικό

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Επί 14 χρόνια έκανε κλασσικό μπαλέτο με το σύστημα RAD (Royal Academy of Dancing) ενώ έκανε και 12 χρόνια Πρωταθλητισμό στη συγχρονισμένη κολύμβηση. Σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στην Δραματική Σχολή Θέμελιο του Νίκου Βασταρδή όπου και αποφοίτησε τρία χρόνια μετά.

Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο τη σεζόν 2007-2008 στην κωμική σειρά "1 μήνας και κάτι" σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Την επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε στην νεανική σειρά του ALPHA "Γ4" του Λάκη Λαζόπουλου ενώ συμμετείχε και σε ένα επεισόδιο της σειράς Η Πολυκατοικία. Ακολούθησε ο ρόλος της Σάννυς Χατζηκώστα στην καθημερινή σειρά του MEGA Κλεμμένα Όνειρα τις σεζόν 2011-2014. Το 2014 συμμετείχε στο φιλανθρωπικό show τραγουδιού Just the 2 Of Us του MEGA όπου και αναδείχτηκε η μεγάλη νικήτρια  . Τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Παρθένα Ζωή, ενώ την ίδια σεζόν έλαβε μέρος στον έκτο κύκλο του χορευτικού show Dancing with the stars όπου έφτασε μέχρι την τελική τετράδα . Της σεζόν 2018-2019 έχει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά "Ελεύθερη Σχέση" στο OPEN. Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνιστεί στη σειρά Ελα στη θέση μου

Κινηματογράφος

Το 2010 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία "Ο θάνατος που ονειρεύτηκα", ενώ ακολούθησε η ταινία "Meeting". Το 2013 έλαβε μέρος στην ταινία "Love in the end". Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στις ταινίες μικρού μήκους "Never Stop Searching" και "It's Worth More Than You Think". Για την ταινία "Never Stop Searching" ήταν υποψήφια για το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ της Μαδρίτης . Το 2017 συμμετείχε στην ταινία "Άραγε που".
Γ.Α. Ίρις Νέας Σμύρνης

Ο αθλητικός σύλλογος Γυναικείες Αθλοπαιδειές Νέας Σμύρνης "ΙΡΙΣ" (ΓΑΝΣ "ΙΡΙΣ") είναι γυναικείο σωματείο βόλεϊ. Αγωνίζεται στην Β΄ ΕΘΝΙΚΗ κατηγορία του Εθνικού Περιφερειακού Πρωταθλήματος και ανήκει στον Β' όμιλο που υπάγεται στην Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. Το 2013 τερμάτισε 2η και έφτασε στα play off ανόδου.

Ιστορία

Η ΓΑΝΣ "Ίρις" ιδρύθηκε στις 29 Μαρτίου 1982 από 23 κατοίκους της Νέας Σμύρνης, με σκοπό να δημιουργήσουν μια ομάδα βόλεϊ κοριτσιών, στην οποία να αθλούνται τα παιδιά τους.
Η Ίρις είναι μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής (ΕΣΠΕΔΑ). Εκτός από το γυναικείο τμήμα, διατηρεί τμήματα μικρότερων ηλικιών: νεανίδων, κορασίδων, παγκορασίδων και μίνι βόλεϊ.
Σκοπός του σωματείου είναι κυρίως η καλλιέργεια του γυναικείου αθλητισμού και δευτερευόντως ο πρωταθλητισμός. Στην 30χρονη λειτουργία της η Ίρις ανέδειξε αρκετές αθλήτριες υψηλού επιπέδου με κορυφαία την Σοφία Καραθανάση, η οποία αγωνίστηκε στις εθνικές ομάδες κορασίδων και νεανίδων την τριετία 2001 ως 2004.
Στην ακαδημία και στις αγωνιστικές ομάδες του συλλόγου (παγκορασίδες, κορασίδες, νεανίδες) αθλούνται συνολικά πάνω από 60 αθλήτριες.
Έδρα του σωματείου είναι το Δημοτικό Γυμναστήριο Ν. Σμύρνης, οδός Αρτάκης & Εθνικής Στέγης στην Άνω Νέα Σμύρνη. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το μαύρο (κόκκινη φανέλα - μαύρο παντελονάκι)
Βουτσίλοβατς

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του Σάβα, παραποτάμου του Δούναβη.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Γενικές εκλογές του Μπαχρέιν (2014)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπαχρέιν στις 22 Νοεμβρίου 2014, με έναν δεύτερο γύρο στις 29 Νοεμβρίου στις περιφέρειες όπου κανείς υποψήφιος δεν συμπλήρωσε άνω του 50% των ψήφων. Στις εκλογές δεν πήραν μέρος σε ένδειξη διαμαρτυρίας η σιιτική ισλαμιστική αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε συμμετοχή της τάξης του 52,6%, παρότι η αντιπολίτευση ισχυρίστηκε ότι η προσέλευση στις κάλπες δεν ξεπέρασε το 30%. Συνολικά 9 πολιτικά κόμματα πήραν μέρος στις εκλογές. Η ορκωμοσία της Εθνοσυνέλευσης με τη νέα της σύνθεση έγινε στις 14 Δεκεμβρίου.
Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Σκαλιστήρη, καθώς και εγγονός του Δημητρίου Σκαλιστήρη (1815-1883). Σπούδασε στην École centrale des arts et manufactures στο Παρίσι, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1921. Αρχικά άσκησε το επάγγελμα του μηχανικού σε ανθρακωρυχείο στη Βορεία Γαλλία και στη συνέχεια πήγε στη Γερμανία. Εργάστηκε για λογαρισμό της AEG στο Βερολίνο και κατόπιν στην Αθήνα, μέχρι το 1924 ή το 1929, που άνοιξε ιδιωτικό γραφείο τεχνικών έργων. Το 1932 ανακάλυψε κοιτάσματα βωξίτη στη Μάνδρα Ελευσίνας και τον επόμενο χρόνο άρχισε την εκμετάλλευσή τους, με την οικονομική στήριξη της Τράπεζας Αθηνών.  Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στη Νάξο και τη Λέσβο. Το 1947 εξαγόρασε την πλειοψηφία των μετοχών της «Ανώνυμης Εταιρείας Επιχειρήσεων εν Ελλάδι», η οποία κατείχε μεταλλεία λευκόλιθου και λιγνίτη στην Εύβοια. Σύντομα η εταιρεία αυτή μετεξελίχθηκε στο «Συγκρότημα Σκαλιστήρη», με μεταλλευτικές εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα.
Τη δεκαετία του 1950 προχώρησε σε σημαντικές επενδύσεις, εκμεταλλευόμενος την Αμερικανική Βοήθεια και με οικονομική ενίσχυση από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και επεκτάσεις των επιχειρήσεών του σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως σε Παρνασσό, Κύμη, Δράμα, Μυτιλήνη και στη Γκιώνα. Το 1951 ίδρυσε την «Α.Ε. Μεταλλεία Βωξίτου Ελευσίνος», την οποία αναβάθμισε με σύγχρονα μηχανήματα φτάνοντας να εξάγει 300.000 τόνους ετησίως, σε σύνολο ελληνικών εξαγωγών 330.000 τόνων. Το 1964 εγκαινίασε ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια εμπλουτισμού μαγνησίτη στην Ευρώπη. Υπήρξε επίσης μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.
Απεβίωσε το 1967. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο γιους, τον Αλέξανδρο και τον Μιχάλη Σκαλιστήρη.
Αίγισθος

Ο μύθος

Αποτελεί τον καρπό της ανοσιώτερης αιμομιξίας, ήταν γιος του Θυέστη και της κόρης του Πελοπίας από τη Λαοδάμεια και κατά το γένος από πατέρα αλλά και μητέρα Τανταλίδης, που για ολόκληρο το γένος του Ταντάλου, από της σφαγής του πατρός του Πέλοπα, η αγανάκτηση των Ολυμπίων θεών εκδηλωνόταν σε κάθε γενεά με φρικαλεότητες εκ μέρους των μελών, έτσι ώστε όλοι να εξοντωθούν.
Τον Θυέστη είχε εκδιώξει από τις Μυκήνες ο Ατρέας, μεγαλύτερος αδελφός του, αφού προηγουμένως του είχε προσφέρει σε γεύμα τα ίδια του τα παιδιά, επειδή είχε καταφέρει να σαγηνέψει τη σύζυγό του Αερόπη με αποτέλεσμα να σφετεριστεί το θρόνο. 
Εκδιωκόμενος ο Θυέστης ζήτησε άσυλο στον Βασιλέα της Ηπείρου Θεσπρώτη όπου κάποιο βράδυ βίασε την κόρη του που χωρίς να το ξέρει είχε και εκείνη καταφύγει στην αυλή του ίδιου Βασιλέως. Καρπός του έρωτα αυτού ήταν ο Αίγισθος που αργότερα δολοφόνησε το θείο του, Ατρέα, κι έτσι ο πατέρας του Θυέστης πήρε ξανά την εξουσία των Μυκηνών. Αργότερα, ο γιος του Ατρέα,ο ισχυρός βασιλιάς Αγαμέμνονας, πήρε ξανά την εξουσία και έδιωξε και τους δυο από τις Μυκήνες. 
Όταν ο Αγαμέμνονας έφυγε για την Τροία, όπου έλειψε πάνω από δέκα χρόνια, η γυναίκα του Κλυταιμνήστρα έζησε με τον Αίγισθο, κάνοντας μαζί του τρία παιδιά.
Στην επιστροφή του Αγαμέμνονα, ο Αίγισθος σε συνεργασία με την Κλυταιμνήστρα τον παρέσυρε και τον σκότωσε, μαζί με τους συντρόφους του και την Κασσάνδρα, τη σκλάβα του.
Τον Αίγισθο και την Κλυταιμνήστρα, τους σκότωσε ο Ορέστης, γιος του Αγαμέμνονα, για να εκδικηθεί το φόνο του παππού και του πατέρα του.
Είναι ένας από τους λίγους  μυθικούς ήρωες για τον οποίο ο Όμηρος το χαρακτήρισε δόλιο προδότη και του έμεινε ο χαρακτηρισμός
και από αρχαίους και σύγχρονους συγγραφείς χωρίς να βρούνε λόγια κατανόησης ή δικαιολογίας.
Γκάρεθ Μπάρι

Άστον Βίλα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον. Από εκεί, μετακόμισε στην Άστον Βίλα ως νεαρός ακόμα, και πέρασε 12 χρόνια στο σύλλογο. Υπήρξε αρχηγός της Άστον Βίλα και είναι ένατος παίκτης σε εμφανίσεις με την ομάδα όλων των εποχών.

Μάντσεστερ Σίτι

Τον Ιούνιο του 2009, μεταγράφηκε στην Μάντσεστερ Σίτι με 12 εκατομμύρια λίρες αποζημίωση για την πρώην ομάδα του, ενώ ο ίδιος υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο συνεργασίας. Με την φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι, κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας, το 2011 και τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ την επόμενη χρονιά. Τον Αύγουστο του 2013, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Έβερτον.

Έβερτον

Μετά από μια πετυχημένη σεζόν ως δανεικός στην Έβερτον, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 3 ετών με την ομάδα του Λίβερπουλ. To 2016, έγινε ο τρίτος ποδοσφαιριστής στην Πρέμιερ Λιγκ που έφτασε τις 600 συμμετοχές μετά τον Ράιαν Γκιγκς και τον Φρανκ Λάμπαρντ.

Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον

Τον Αύγουστο του 2017, μεταγράφηκε στην Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον.

Εθνική Αγγλίας

Ο Μπάρι είναι διεθνής με την Εθνική Αγγλίας. Έκανε την πρώτη του συμμετοχή το 2000. Ως το 2012, έχει 53 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 3 γκολ. Ήταν μέλος της Εθνικής Αγγλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010.
Ναυμαχία του Άθω

Η Ναυμαχία του Όρους Άθω (επίσης γνωστή και ως Ναυμαχία του Αγίου Όρους ή Μάχη της Λήμνου) πραγματοποιήθηκε από τις 27 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου του 1807 και αποτέλεσε σημαντική ναυμαχία του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1806-1812). Διεξήχθη ένα μήνα μετά τη νίκη των Ρώσων, υπό τον Ντιμίτρι Σενιάβιν (Dmitry Senyavin), επί των Τούρκων στη Ναυμαχία των Δαρδανελίων. Η νίκη στη ναυμαχία του Άθω εξασφάλισε τη Ρωσική κυριαρχία στο Αιγαίο για το υπόλοιπο του πολέμου.

Η ναυμαχία

Η ναυμαχία ξεκίνησε με την υποχώρηση του Σενιαβίν από τα Δαρδανέλια, τα οποία είχε αποκλείσει από τον Μάρτιο, προς τον Ρωσικό ναύσταθμο στην Τένεδο. Ο Τούρκος διοικητής, Σεβιτ Αλί Καπουντάν Πασάς (Kapudan Pasha Seyit-Ali), αποτόλμησε έξοδο επικεφαλής ενός στόλου που αποτελούνταν από εννέα θωρηκτά, πέντε φρεγάτες και πέντε ακόμα πλοία από το στενό προς το Αιγαίο. Ο Σενιαβίν, διακόπτοντας την υποχώρησή του βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Οθωμανικό στόλο μεταξύ του όρους Άθω και της Λήμνου.
Από προηγούμενη εμπειρία του, ο Σενιαβίν γνώριζε ότι οι Οθωμανοί πολεμούσαν γενναία, εκτός αν η ναυαρχίδα τους βυθιζόταν ή αιχμαλωτιζόταν. Έτσι διέταξε τον Αλεξέι Γριγ (Aleksey Greig) και άλλους πλοιάρχους των θωρηκτών του να επικεντρώσουν την επίθεσή τους στα τρία Τουρκικά επικεφαλής πλοία, ενώ τα υπόλοιπα Ρωσικά πλοία θα απέτρεπαν τις Τουρκικές φρεγάτες να παράσχουν βοήθεια.
Οι Ρώσοι προσέγγισαν τον εχθρικό στόλο σε δύο παράλληλες γραμμές αποτελούμενες από 5 θωρηκτά έκαστη, γυρίζοντας προς το Βορρά ώστε να περάσουν παράλληλα με την Τουρκική γραμμή. Στη διάρκεια της μάχης τρία Οθωμανικά θωρηκτά και τέσσερις φρεγάτες, περίπου το ένα τρίτο του στόλου του Σουλτάνου, βυθίστηκε ή υποχρεώθηκε να προσαράξει. Ο υπόλοιπος στόλος κατέφυγε στην ασφάλεια των Δαρδανελίων. Καθοδόν προς τα Δαρδανέλια οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να αυτοβυθίσουν ένα ακόμα θωρηκτό και μία φρεγάτα κοντά στη Θάσο, στις 4 Ιουλίου, ενώ έχασαν μία ακόμα φρεγάτα και ένα ιστιοφόρο κοντά στη Σαμοθράκη στις 5 Ιουλίου.
Ως επακόλουθο της ναυμαχίας η Οθωμανική Αυτοκρατορία απώλεσε ένα αξιόμαχο στόλο, για περισσότερο από μία δεκαετία, και υπέγραψε ανακωχή με τη Ρωσία στις 12 Αυγούστου.
Μιλτιάδης Κοιμήσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στην Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής της 9ης Μεραρχίας. Υπήρξε μέλος της επαναστατικής επιτροπής του 1922, μάρτυρας κατηγορίας στην Δίκη των έξι καθώς και διοικητής της Σχολής Ευελπίδων κατά την περίοδο 1929 - 1930. Το 1933 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποστρατήγου λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα του Πλαστήρα (1933). Το 1935 ύστερα από το κίνημα των Πλαστήρα - Βενιζέλου συνελήφθη, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε ως ένας από τους επικεφαλής της οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα». 
Η συμμετοχή του στο κίνημα ήταν ελάχιστη και η εκτέλεση του ιδίου - όπως και του Αναστάσιου Παπούλα - θεωρείται ως αντεκδίκηση της αντιβενιζελικής παράταξης για τη μεταστροφή του Κοιμήση το 1922 και τη στάση του κατά τη Δίκη των έξι.
Κύπελλο Σερβίας και Μαυροβουνίου (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου ξεκίνησε το 1992-1993, την επόμενη χρονιά από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και θεωρείται συνέχεια του Γιουγκοσλαβικού κυπέλλου. Το 2005-2006 έγινε η τελευταία διοργάνωση, αφού διαλύθηκε η ένωση της Σερβίας και Μαυροβουνίου.
Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές

Ιστορία της συγγραφής

Η πρώτη έμπνευση για την συγγραφή του μυθιστορήματος προήλθε από την περιπέτεια της απαγωγής και δολοφονίας του μωρού της οικογένειας του διάσημου αεροπόρου Τσαρλς Λίντμπεργκ. 

Την 1η Μαρτίου του 1932 απήχθη από το δωμάτιο του, στην έπαυλη της οικογένειας Λίντμπεργκ στα περίχωρα της Νέας Υόρκης, ο 20 μηνών γιός του Τσαρλς και της Άνν Λίντμπεργκ. Την εξαφάνιση ανακάλυψε η νταντά του μωρού, - μαζί με ένα ανώνυμο γράμμα που ζητούσε 50.000 δολλάρια ως λύτρα - που ειδοποίησε τον Λίντμπεργκ και αυτός με τη σειρά του, τηλεφώνησε στην αστυνομία. Μέσα σε είκοσι λεπτά, ο χώρος είχε περικυκλωθεί από αστυνομικά αυτοκίνητα, αλλά το μωρό δεν βρέθηκε. Στις 6 Μαρτίου στάλθηκε εκ νέου ανώνυμο γράμμα που ζητούσε 70.000 δολλάρια. Η απαγωγή προκάλεσε το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων και κατ' επέκταση και της κοινής γνώμης. Τα συμβαίνοντα στην υπόθεση έτυχαν μεγάλης δημοσιότητας, κινητοποιηθήκε ολόκληρος ο αστυνομικός μηχανισμός των Η.Π.Α, συμπεριλαμβανόμενου και του νεοσύστατου τότε FBI. Προσήχθησαν και ανακρίθηκαν δεκάδες ύποπτοι αλλά τελικά, ο Λίντμπεργκ αναγκάστηκε να παραδώσει τα λύτρα την 1η Απριλίου του 1932. Ωστόσο, οι δράστες κωλισιεργούσαν στην επιστροφή του μωρού, μέχρι που στις 12 Μαϊου, ένας οδηγός φορτηγού εντόπισε τυχαία στο παρακείμενο της έπαυλης δάσος, ένα πτώμα μωρού που τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν του μικρού Τσαρλς. Τον Ιούνιο η αστυνομία άρχισε να υποπτευέται ότι η απαγωγή ήταν σχεδιασμένη από κάποιο μέλος του υπηρετικού προσωπικού. Ύποπτη θεωρήθηκε η καμαριέρα της Άνν Λίντμπεργκ, εξαιτίας των αντιφατικών καταθέσεων που έδωσε, η οποία όμως αυτοκτόνησε στις 10 Ιουνίου του 1932. Αργότερα και αφού επιβεβαιώθηκε το άλλοθι της, η κοπέλα κρίθηκε αθώα, αλλά ήταν πια αργά. Αυτά ήταν όλα όσα ήξερε η Κρίστι για την υπόθεση, αφού οι εξελίξεις της (σύλληψη και εκτέλεση του δράστη) έγιναν μετά το 1934 και αφού είχε ήδη κυκλοφορήσει το μυθιστόρημα.

Ο χώρος δράσης του εγκλήματος, το Οριάν Εξπρές δηλαδή, ήταν οικείο στην Κρίστι αφού αρχής γενομένης από το 1928 είχε ταξιδέψει αρκετές φορές με αυτό το τραίνο, όταν πήγαινε να συναντήσει τον αρχαιολόγο σύζυγό της, Μαξ Μάλλοουαν. Η ίδια είχε μια δυσάρεστη εμπειρία το 1931, κατά το ταξίδι της επιστροφής, όταν η καταρρακτώδης βροχή που άρχισε έξω από την Κωνσταντινούπολη κατέληξε σε κατακλυσμό. Αυτή, η γνώση για το Οριάν Εξπρές, της επέτρεψε να περιγράψει και να χρησιμοποιήσει με ακρίβεια τα στοιχεία του τραίνου, όπως πόμολα, πόρτες, γάντζους, κάνοντας ρεαλιστικότερες τις λεπτομέρειες του εγκλήματος.
Οσίσμιοι

Οι Οσίσμιοι (λατινικά: Osismii) ήταν ένας από τους γαλατικούς λαούς της ομάδας των Αρμορικανών Κελτών. Η επικράτεια των Οσίσμιων αντιστοιχούσε περίπου στο έδαφος του γαλλικού νομού Φινιστέρ και στο δυτικό τμήμα του νομού Κοτ-ντ'Αρμόρ στη Βρετάνη, στη βορειοδυτική Γαλλία.
Το όνομά τους σημαίνει «οι υψηλότεροι» ή «αυτοί του τέλους του κόσμου» όνομα που ταιριάζει με το όνομα του νομού Φινιστέρ (κυριολεκτικά Finis Terrae, τέλος της Γης).

Ιστορικές αναφορές

Αυτός ο λαός είναι λίγο γνωστός αν και αναφέρεται από τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον Καρχηδόνιο Ιμίλκα ως Oestrymnis, που αναφέρεται στη χερσόνησό τους. Αναφέρεται επίσης, τον 4ο αιώνα π.Χ. με το όνομα του Ostimioi (Ὠστιμίων) από τον Έλληνα εξερευνητή και γεωγράφο Πυθέα τον Μασσαλιώτη.
Οι Οσίσμιοι αναφέρονται από τον Ιούλιο Καίσαρα στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου και από άλλους αρχαίους συγγραφείς, όπως τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, τον Στράβωνα και τον Πτολεμαίο. Σύμφωνα με αυτούς τους συγγραφείς, αν και υποτάχθηκαν στη Ρώμη το 57 π.Χ., συμμετείχαν στην εξέγερση των Βενετών το 56 π.Χ. και έστειλαν ενισχύσεις στον Βερκιγγετόριξ στη μάχη της Αλεσίας.
Ο Καίσαρ τους αναφέρει ως μέλη της Αρμορικανής ομοσπονδίας.

Επικράτεια

Σύμφωνα με τον Στράβωνα ο λαός των Οσίσμιων καταλάμβανε το δυτικό άκρο της χερσονήσου της Βρετάνης. Τα ανατολικά σύνορα τους, ήταν οι ποταμοί Μπλαβέ και Ελί, που τους χώριζαν από τους Βενετούς. Τα σύνορα με τους Κοριοσολίτες είναι λιγότερο καλά τεκμηριωμένα. Η ανακάλυψη ενός θησαυρού κοντά στο Γκενγκάν δείχνει ότι αυτή η περιοχή ανήκε στους Οσίσμιους και ότι τα σύνορα θα πρέπει να τοποθετηθούν μεταξύ Γκενγκάν και Σαιν-Μπριέκ.
Το βασικό τους οχυρό (oppidum) ήταν το στρατόπεδο Άρτους που βρίσκονταν στη σημερινή κοινότητα Γιελγκουάτ του Φινιστέρ. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Γαλατίας, η επικράτειά τους είχε για πρωτεύουσα το Βόργκιουμ, το σημερινό Καραί. Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα ήταν το Βοργκάνιουμ (πιθανώς στο Πλουνεβαντέ) και το Γιωντέ κοντά στο Λανιόν.
Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες  έδειξαν ότι οι Οσίσμιοι ήταν αρκετά ισχυροί, πλούσιοι και ισχυροί όσο και οι όμοροί τους Βένετοι και ότι ήλεγχαν ένα μέρος των ναυτικών μεταφορών στη Μάγχη. Τα θεμέλια μεγάλων οικοδομημάτων που ανακαλύφθηκαν στο Καραί, πολλές μυλόπετρες και ίχνη αποθηκών μαρτυρούν τη σημασία της καλλιέργειας των δημητριακών στην περιοχή τους. Επιπλέον, πολλά αντικείμενα από σίδηρο, χαλκό, χρυσό και ασήμι που ανακαλύφθηκαν σε αυτό το έδαφος μαρτυρούν μια πραγματική μεταλλουργική βιοτεχνία.

Ο θησαυρός του Λανισκά

Ένα σημαντικό νομισματικό σύνολο, ο «θησαυρός του Λανισκά», ανακαλύφθηκε το καλοκαίρι του 2007 κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών. Αυτές οι ανασκαφές αποκάλυψαν σε ένα περίβολο την παρουσία ενός θησαυρού 545 κερμάτων που ήταν διασκορπισμένα σε αρκετές εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα. Αυτή η ανακάλυψη περιλάμβανε 58 στατήρες και 487 τέταρτα του στατήρα, χαρακτηριστικό των νομισμάτων που εκδόθηκαν από τους Οσίσμιους. Είναι η πιο σημαντική νομισματική συλλογή που ανακαλύφθηκε στη Βρετάνη.
Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ

Τα Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ είναι ετήσιες βραβεύσεις που απονέμει ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) από το 1954, στους κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνικού αθλητισμού, έπειτα από ψηφοφορία μεταξύ των αθλητικών συντακτών.

Ιστορικό

Η ετήσια απονομή αθλητικών βραβείων ξεκίνησε δοκιμαστικά το 1954 από μία ολιγομελή παρέα αθλητικογράφων, που είχαν ιδρύσει το "Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου" (ΣΑΤ), που αργότερα μετονομάστηκε σε "Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών" ή "ΠΣΑΤ". Στη συνέχεια καθιερώθηκε και σταδιακά εξελίχθηκε σε γιορτή του ελληνικού αθλητισμού. Αποτελεί πλέον καταξιωμένο θεσμό στην ελληνική κοινωνία. Η βράβευση θεωρείται ύψιστη τιμή για έναν αθλητή. Η απονομή γίνεται παρουσία πλήθους κόσμου και πολλών επισήμων, ενώ την τελετή της απονομής έχει τιμήσει συχνά με την παρουσία του ακόμα και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ιατζουντίν Αχμέτ

Πρώτα χρόνια και πανεπιστημιακή καριέρα

Στη δεκαετία του 1950 έκανε σπουδές στο πανεπιστήμιο της Ντάκα και στη συνέχεια στις ΗΠΑ, στο πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν.
Έπειτα έγινε επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας του Μπανγκλαντές στο Τμήμα Επιστημών του Εδάφους. Σύντομα έφτασε στο βαθμό του καθηγητή. Εργάστηκε επίσης ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κόρνελ στις ΗΠΑ και σε πανεπιστήμια της Γερμανίας το 1984. Είναι παντρεμένος με τη Δρα Ανουάρα Μπεγκούμ και έχουν έναν γιο. Από προηγούμενο γάμο του, ο Αχμέτ έχει επίσης έναν γιο και μία κόρη.

Πολιτική καριέρα

Το 1991 ανέλαβε σύμβουλος στην υπηρεσιακή κυβέρνηση εκείνης της χρονιάς. Την ίδια χρονιά ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Δημοσίων Υπηρεσιών, ως το 1993.

Προεδρία (2002 - 2009)

Το 2002 έγινε πρόεδρος του Μπανγκλαντές, καθώς ήταν ο μοναδικός που έβαλε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές.

Επέμβαση καρδιάς

Στις 23 Μαΐου του 2006 εισήχθη σε νοσοκομείο και οι πληροφορίες ανέφεραν ότι ήταν σοβαρά άρρωστος. Με συμβουλή των γιατρών του εισήχθη στη Σιγκαπούρη την επομένη ημέρα και υποβλήθηκε σε επιτυχή εγχείριση μπάι πας, στο νοσοκομείο Μάουντ Ελίζαμπεθ.

Σύμβουλος υπηρεσιακής κυβέρνησης

Μετά την αποτυχία των κυριοτέρων πολιτικών κομμάτων να συμφωνήσουν σε υποψήφιο για το πρωθυπουργικό αξίωμα, ο Αχμέτ ορκίστηκε ανώτερος σύμβουλος της υπηρεσιακής κυβέρνησης στις 29 Οκτωβρίου του 2006. Η Σεΐχ Χασίνα, αρχηγός του Συνδέσμου Αγουάμι ήταν αντίθετη στην ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Αχμέτ, κατηγορώντας τον ότι ευνοούσε τη Χαλίντα Ζία και το δικό της Εθνικιστικό Κόμμα. Το Δεκέμβριο του 2006 παραιτήθηκαν 4 σημαντικού σύμβουλοι της κυβέρνησης και η αντιπολίτευση ζητούσε την παραίτηση του Αχμέτ.

Παραίτηση από ανώτερος σύμβουλος

Ο Αχμέτ παραιτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 2007 από το αξίωμα του ανώτατου συμβούλου της υπηρεσιακής κυβέρνησης και παραδέχθηκε την αποτυχία της Εφορευτικής Επιτροπής και της δικής του κυβέρνησης να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για διεξαγωγή εκλογών. Οι εκλογές αναβλήθηκαν και ανακοινώθηκε ότι η χώρα είχε κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Την επομένη ημέρα, ο Αχμέτ διόρισε το Φαχρουντίν Αχμέτ στο αξίωμα του ανώτατου συμβούλου.
Η θητεία του ως Προέδρου έληγε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2007. Ωστόσο, ανακοινώθηκε ότι θα παρέμενε στην εξουσία μέχρι την εκλογή ενός νέου Κοινοβουλίου, στα τέλη του 2008. Στη συνέχεια το Κοινοβούλιο αυτό θα εκλέξει νέο Πρόεδρο, με βάση το Σύνταγμα της χώρας. Το Φεβρουάριο του 2009 τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Ζιλούρ Ραχμάν.
Ο Αχμέτ πέθανε το Δεκέμβριο του 2012.