google/wiki40b huggingface dataset:
Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς στις 5 Ιουνίου του 1656 και σπούδασε σε θρησκευτικό σχολείο Ιησουιτών. Αρχικά σκόπευε να γίνει μέλος του κλήρου στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ωστόσο ο θάνατος του πατέρα του στάθηκε αφορμή για την ενασχόληση του Τουρνεφόρ με τη βοτανική. Εγκαταστάθηκε στο Μονπελιέ, όπου σπούδασε ιατρική και στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής βοτανικής στο Jardin des Plantes, στο Παρίσι, το 1683. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου πραγματοποίησε ταξίδια στη Δυτική Ευρώπη και ιδιαίτερα στα Πυρηναία, όπου συνέλεξε πολλά είδη φυτών. Την περίοδο από το 1700 ως το 1702 επισκέφθηκε τα ελληνικά νησιά και εν συνεχεία την Κωνσταντινούπολη, τα σύνορα του Εύξεινου Πόντου, την Αρμενία και τη Γεωργία, συλλέγοντας φυτά και κάνοντας διάφορες επιστημονικές παρατηρήσεις. Συνοδεύτηκε στα ταξίδια αυτά από τον Γερμανό βοτανολόγο Αντρέας φον Γκουντελσχάιμερ (Andreas von Gundelsheimer, 1668-1715) και τον καλλιτέχνη Κλοντ Ομπριέ (Claude Aubriet, 1651-1743). Η περιγραφή για εκείνο το ταξίδι δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του (Relation d'un voyage du Levant). Ο Τουρνεφόρ παρασύρθηκε από άμαξα και τραυματίστηκε σοβαρά στο στομάχι. Κατάφερε να τον συνεφέρει ένας φίλος του αλλά έχοντας ήδη προβλήματα υγείας, έπειτα από σύντομο χρονικό διάστημα πέθανε στο Παρίσι, στις 28 Δεκεμβρίου του 1708. Ο δρόμος όπου ο επιστήμονας έπαθε το ατύχημα, που τελικά είχε αποτέλεσμα το θάνατό του, φέρει το όνομά του (Rue de Tournefort στο πέμπτο διαμέρισμα (arrondissement) του Παρισιού).
Εθνόσημο της Γροιλανδίας

Το εθνόσημο της Γροιλανδίας είναι ένας μπλε θυρεός με μια πολική αρκούδα. Το σύμβολο αυτό εισήχθη για πρώτη φορά στο εθνόσημο της Δανίας το 1666 και χρησιμοποιείται ακόμα στο οικόσημο της βασιλικής οικογένειας της Δανίας. Η αρκούδα αρχικά φαινόταν να περπατά με φυσιολογικό τρόπο και η όρθια θέση της οριστικοποιήθηκε το 1819. Το 1470 το βασιλικό οικόσημο εμφανίζεται ως Le Roy de Greneland και έχει έναν θυρεό με μια πολική αρκούδα, η οποία περιβάλλεται από τρία πουλιά.  
Το σημερινό εθνόσημο σχεδιάστηκε από το Jens Rosing και καθιερώθηκε την 1η Μαΐου του 1989 από το Κοινοβούλιο. Αποτελείται από μία πολική αρκούδα, σύμβολο της πανίδας της Γροιλανδίας σε μπλε φόντο, το οποίο συμβολίζει τον Ατλαντικό και τον Αρκτικό Ωκεανό, οι οποίοι βρέχουν τη Γροιλανδία.

Ιστορία

Η πολική αρκούδα για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της Γροιλανδίας επί βασιλείας Φρειδερίκου Γ΄, ωστόσο δεν καθιερώθηκε ως σύμβολο παρά μόνο τον 20ό αιώνα. Το 1905 κυκλοφόρησαν ειδικά γραμματόσημα που είχαν επάνω τους το εθνόσημο της Γροιλανδίας.
Σεισμική ροπή

Η σεισμική ροπή είναι μια ποσότητα που χρησιμοποιείται από τους σεισμολόγους για τη μέτρηση του μεγέθους ενός σεισμού. Η σεισμική ροπή ενός σεισμού εκτιμάται συνήθως με τη χρήση της όποιας διαθέσιμης πληροφορίας που μπορεί να ορίσει το μέγεθός και τα στοιχεία του. Για σύγχρονος σεισμούς, η ροπή συνήθως μετριέται με σεισμόγραμμα. Για σεισμούς που έλαβαν χώρα σε μια παλαιότερη εποχή, η ροπή εκτιμάται με γεωλογικές εκτιμήσεις.
308 Πολυξώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πολυξούς υπολογίσθηκε σε 140,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,92 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι ο σπάνιος T και το άλβεδό της είναι 0,048 (από δεδομένα του IRAS). Η Πολυξώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Live in Europe 1993

Στουτγκάρδη, 16 Οκτωβρίου 1993

CD 1

1. Highway Star - 7:20

2. Black Night - 6:15

3. Talk About Love - 4:22

4. A Twist in the Tale - 4:37

5. Perfect Strangers - 6:56

6. The Mule - 2:19

7. Difficult to Cure / Jon Lord solo - 8:08

8. Knockin' at your Back Door - 9:40

9. Anyone's Daughter - 4:16

10. Child in Time - 11:09

11. Anya - 12:14
CD 2

12. The Battle Rages on - 6:37

13. Lazy - 8:55

14. In the Hall of the Mountain King - 1:54

15. Space Truckin'  - 2:26

16. Woman from Tokyo - 2:08

17. Paint it Black / Mandrake Root - 5:35

18. Speed King / Burn - 7:24

19. Hush - 3:32

20. Smoke on the Water - 12:28

Μπέρμιγχαμ, 9 Νοεμβρίου 1993

CD 1

1. Highway Star - 8:12

2. Black Night - 5:19

3. Talk About Love - 4:16

4. A Twist in the Tale - 4:37

5. Perfect Strangers - 6:48

6. Difficult to Cure - 2:51

7. Jon Lord solo - 6:13

8. Knockin' at your Back Door - 8:48

9. Anyone's Daughter - 3:47
CD 2

10. Child in Time - 10:12

11. Anya - 7:16

12. The Battle Rages On... - 6:23

13. Lazy / Drum Solo - 7:21

14. Space Truckin'  - 2:42

15. Woman from Tokyo - 2:22

16. Paint it Black - 7:04

17. Hush - 3:22

18. Smoke on the Water - 9:41
Κάρεϊ Σκάρι

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Κάρεϊ Σκάρι φοίτησε αρχικά στο Οκλαχόμα Α&Μ Κόλετζ (1981-82) κι έπειτα στο Λονγκ Άιλαντ (1982) με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Αποφοίτησε από το Λονγκ Άιλαντ το 1985, σε ηλικία 23 ετών.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Κάρεϊ Σκάρι συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1985 και εξασφάλισε συμβόλαιο με τους Γιούτα Τζαζ, στους οποίους παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Το 1988 αγωνίστηκε αρχικά με τους Νιου Γιορκ Νικς κι έπειτα με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Την περίοδο 1989-90 αγωνίστηκε αρχικά στους Ράπιντ Σίτυ Θρίλλερς, ομάδα της Αμερικής κι έπειτα στους Γκρανόγιερς, ομάδα της Ισπανίας.
Από το 1992 μέχρι και το 1997, ο Κάρεϊ Σκάρι αγωνίστηκε στην Αργεντινή (ΓΕΠΟ Σαν Λουίς και Φέρο Καρίλ Οέστε), στη Γαλλία (ΑSΑ Σο), στο Βέλγιο (Νταμ BAC) και στη Χιλή (UDE Τεμούκο και Κολό Κολό).
Μετά το πέρας της περιόδου 1996-97, ο Κάρεϊ Σκάρι αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
1586 Τίλε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τίλε εκτιμάται σε 14 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1575 ± 0,039. Ο Τίλε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με περίοδο 3 ώρες και 5 λεπτά.
Γιώργος Μάνεσης

Σπουδές

Έως το 1951 στην Ελλάδα με τη μητέρα του Ιωάννα Γιάπαπα-Μάνεση, καθώς και με τον Αlex Thurneyssen.
1951 -1959 στο Μόναχο, υπότροφος του Γερμανικού Υπουργείου Παιδείας στην Staatlichen Hochschule für Musik München με τους Walter Dorfmüeller, Erik Then-Bergh, Oskar Koebel και Maria Hindemith. Δίπλωμα πιάνου το 1956 και διδασκαλίας το 1959 με τον ανώτατο βαθµό της χρονιάς και στις δύο περιπτώσεις.
1954 -1957 Παράλληλες σπουδές στη Νυρεμβέργη με την πιανίστα Olga Karabai.
1959 - 1972 Βιέννη και Νέα Υόρκη: μετεκπαίδευση κοντά στην Alice Pashkus.
1965 - 1985 Γαλλία και Ελβετία: έρευνα Μουσικής - Φιλοσοφίας - Μεταφυσικής καθώς και της σχέσης ποιότητας ζωής και μουσικής εκτέλεσης.

Μουσικοπαιδαγωγική

Απο τον Φεβρουάριο του 1998 διετέλεσε διευθυντής και διδάσκων στη Σχολή Πιάνου του Πανεπιστημίου Indianapolis (έδρα Αθήνας), επίσης το 1977 ως Καθηγητής πιάνου στο Ωδείο Πειραιά με μία μεγάλη τάξη Ανωτέρας Σχολής. Από το 2000 μέχρι το 2015 διετέλεσε καθηγητής πιάνου στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας.
Από το 1972 γίνεται μουσικός σύμβουλος νέων καλλιτεχνών (μαθητών του και μη).
Την περίοδο 1987 – 1997 είναι Διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Λαμίας, από το 1987 μέχρι το 2002 καθηγητής πιάνου στο Δημοτικό Ωδείο Λαμίας, από το 1973 μέχρι το 1977 καθηγητής πιάνου στο Institut de Ribaupierre της Λωζάνης και βοηθός και αντικαταστάτης της Alice Pashkus σε Bιέννη, Ν. Υόρκη και Αθήνα το έτος 1960-1972, προετοιμάζοντας νέους καλλιτέχνες του πιάνου για την σολιστική τους σταδιοδροµία.
Ιδρυτής του καλλιτεχνικού κέντρου "Αρµονία" κοντά στη Λωζάννη 1971-1977, που αποτέλεσε πόλο έλξης πολλών γνωστών καλλιτεχνών από την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική και συγκέντρωνε μια τεράστια συναυλιακή και σεμιναριακή δραστηριότητα, με ευμενέστατες μάλιστα κριτικές από τον ελβετικό τύπο. Το 1988 ιδρύει και προεδρεύει στο κοινωφελές πολιτιστικό σωματείο «Η Τέχνη της Ζωής» - υπεύθυνο για τη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Πορτοχελίου για την Τέχνη και τον Πολιτισμό - το οποίο το 2009  διαδέχεται το επίσης κοινωφελές πολιτιστικό σωματείο "ΟΜΕΔΙΠΟ" (Όμιλος Μελέτης, Έρευνας & Διάχυσης του Πολιτισμού).  
Ο Γ. Μάνεσης από το 1965 και σε συνεργασία με κύκλο επιστημόνων, ειδικών και μαθητών του, άρχισε να πραγματοποιεί έρευνα στους τομείς:
α) κινησιολογία-τεχνική-φυσιολογία &
β) Σχέση και επίδραση της ποιότητας ζωής του καλλιτέχνη στον ήχο και την ερμηνεία. Τα συμπεράσματα αυτής της πολύχρονης έρευνας, χάρη στα οποία ο νέος καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερο ρεπερτόριο, να επικοινωνεί καλύτερα με το κοινό και να παίζει πιο απελευθερωμένα, θα αποτελέσουν το θέμα σχετικού βιβλίου.

Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης & Πολιτισμού Πορτοxελίου

Το 1988 ο Γιώργος Μάνεσης ίδρυσε το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού Πορτοχελίου το οποίο έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με φορείς και εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίου κύρους όπως η Μουσική Ακαδημία της Σόφιας, το Πανεπιστήμιο Indianapolis των Ηνωµένων Πολιτειών, το Υπουργείο Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Ρωσίας, γνωστές ανώτατες κρατικές σχολές της Γερμανίας κ.α. Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, δεκάδες συναυλίες, εκθέσεις, σεμινάρια και συνέδρια κ.τ.λ.
Γιώργος Χ. Θεοχάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δεσφίνα Φωκίδος το 1951. Από το 1965 διαμένει στα  Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας. Εργάσθηκε για πολλά χρόνια ως Τεχνικός μηχανολογικής συντήρησης στη χημική βιομηχανία) στην εταιρεία Αλουμίνιον της Ελλάδος. 
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και Διευθυντής έκδοσης του λογοτεχνικού περιοδικού Εμβόλιμον, το οποίο εκδίδεται από το 1988 στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας. Μετέχει στη σύνταξη της εφημερίδας Book Press. 
Είναι γνώστης της Γαλλικής Γλώσσας.
COBRA

Με την ονομασία COBRA (αλλιώς CoBrA ή Cobra) είναι γνωστή διεθνής καλλιτεχνική ομάδα που δημιουργήθηκε στο Παρίσι το Νοέμβριο του 1948 και υπήρξε ενεργή μέχρι το 1951. Ιδρυτές και κύριοι εκπρόσωποί της ήταν ο Άσγκερ Γιόρν, ο Κριστιάν Ντοτρεμόν και ο Κόνσταντ. Το όνομα της ομάδας προέκυψε από τα αρχικά γράμματα των πόλεων καταγωγής των ιδρυτών της: Κοπεγχάγη, Βρυξέλλες και Άμστερνταμ. Η βελγική πτέρυγα της ομάδας, με ηγέτη τον Ντοτρεμόν, προήλθε από το βελγικό υπερρεαλιστικό κίνημα Le Surréalisme Révolutionnaire που ιδρύθηκε το 1947 απορρίπτοντας τον υπερρεαλισμό του Αντρέ Μπρετόν. Σημαντική συνεισφορά στην COBRA είχε επίσης ο βέλγος ζωγράφος Πιερ Αλετσίνσκι. Η ολλανδική συνεισφορά προήλθε κυρίως από την Πειραματική Ομάδα Ολλανδίας (De Experimentele Groep) που ιδρύθηκε το 1948 από τους Κόνσταντ, Κάρελ Άπελ, Κορνέιγ, Τεό Βόλφεκαμπ και Άντον Ρούσκενς. 
Επηρεασμένη από τις μαρξιστικές ιδέες, αναζήτησε μέσα από πειραματικές μεθόδους νέες διαδρομές καλλιτεχνικής έκφρασης, προς μια νέα «λαϊκή τέχνη», δίνοντας έμφαση στον αυθορμητισμό και εμπνεόμενη από την παιδική ζωγραφική ή πρωτόγονες μορφές τέχνης. Αν και βραχύβια ως ομάδα, τα μέλη της ολοκλήρωσαν αρκετές εκθέσεις, άλλα συλλογικά εγχειρήματα, καθώς και δημοσιεύσεις. Το Νοέμβριο του 1949 μετονομάστηκε σε Διεθνής των Πειραματικών Καλλιτεχνών (γαλλ. Internationale des Artistes Expérimentaux) λόγω του διεθνή χαρακτήρα που αποκτούσε, με συμμετοχή καλλιτεχνών διαφόρων εθνικοτήτων. Παρά την ποικιλομορφία της ομάδας, αναπτύχθηκε τελικά στους κόλπους της ένα αναγνωρίσιμο ύφος, όπως χαρακτηριστικά αποτυπώθηκε και διαμορφώθηκε μέσα από το έργο των Γιορν, Αλετσίνσκι και Άπελ.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013

Το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 2012-13 διεξήχθη με τη συμμετοχή 14 ομάδων.
 
Την άνοδο στο τέλος του πρωταθλήματος εξασφάλισαν η Α.Ε. Νέας Κηφισιάς και τα Τρίκαλα (έπειτα από μετονομασία του προγενέστερου Αίολου Τρικάλων) που κατέλαβαν την πρώτη και τη δεύτερη θέση της βαθμολογίας αντίστοιχα.
Υποβιβάστηκαν οι τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας Γ.Σ. Νίκη Βόλου, Ηράκλειο Ο.Α.Α. και Α.Ε. Δόξα Λευκάδας.
Αλφάβητο Αργυροκάστρου

Το αλφάβητο Αργυροκάστρου, επίσης γνωστή ως αλφάβητο Βέσο Μπέη, είναι ένα από τα αρχικά αλβανικά αλφάβητα του 19ου αιώνα. Παίρνει το όνομά του από την πόλη του Αργυροκάστρου στη Νότια Αλβανία, όπου καταγράφηκε για πρώτη φορά από το μελετητή Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν, επίσης από τον Βέσο Μπέη, πλούσιο ντόπιο μπέη από την διάσημη οικογένεια Αλιζότι που το παρείχε στον Χαν. Ο Χαν το δημοσίευσε στο 1854 στο "Albanesische Studien", στην Ιένα.

Ιστορία

Σύμφωνα με τον Χαν, το αλφάβητο που του έδωσε ο Βέσο Μπέη, χρησιμοποιήθηκε μακράν στους κύκλους της οικογένειας Αλιζότι.
"Τέλος, άλλο ένα αλφάβητο από τη νότια Αλβανία πρέπει να καταγραφεί εδώ, ένα το οποίο ο παρών συγγραφέας χρωστά την ανακάλυψη στον Βέσο μπέη, ο οποίος είναι από τους πιο εξέχοντες αρχηγούς του Αργυροκάστρου, από την οικογένεια των Αλισότ Πασαλιδών. Ο Βέσο Μπέη το έμαθε στα νιάτα του από έναν Αλβανό χότζα ως μυστικό αλφάβητο που κληρονόμησε η οικογένειά του, και το χρησιμοποιούσε για ανταπόκριση με τους συγγενείς του".

Αλφάβητο

Το αλφάβητο, μάλλον αινιγματικό, περιέχει 22 γράμματα.
Κλάους Ντίνγκερ

Kraftwerk

Ο Dinger εμφανίστηκε στη γερμανική μουσική σκηνή  όταν έγινε μέλος των Kraftwerk, αντικαθιστώντας τον προηγούμενο ντράμερ του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ. Στο γκρουπ συμμετείχαν οι Ralf Hutter και Florian Schneider. Αργότερα, όταν ο Hutter αποχώρησε, αντικαταστάθηκε από τον Michael Rother. Με αυτή τη σύνθεση, στην οποία χρεώθηκε και η δημιουργία του άλμπουμ, οι Kraftwerk εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή Beat Club. O Hutter επέστρεψε προς το τέλος της ίδιας χρονιάς, αλλά οι Dinger και Rother είχαν ήδη αποφασίσει να αποχωρήσουν και να φτιάξουν το δικό τους συγκρότημα.

Neu!

To 1971, οι Dinger και Rother δημιούργησαν τους Neu! και κυκλοφόρησαν το πρώτο, ομώνυμο τους άλμπουμ, το οποίο θεωρείται κλασσικό παράδειγμα του μουσικού ρεύματος Krautrock. Ο ήχος motorik φαίνεται χαρακτηριστικά στον τρόπο παιξίματος των ντραμς από τον Dinger, στο 10λεπτο τραγούδι ‘Hallogallo’.
Οι Neu! πριν διαλυθούν, το 1975, κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ Neu! 2 (1973) και Neu! '75 (1975), τα οποία περιέχουν αντίστοιχα τα ‘Super’ και ‘Hero’, δύο από τα πιο γνωστά τραγούδια του Dinger.

La Dusseldorf

Μετά τους Neu!, o Dinger γνώρισε κριτική και εμπορική επιτυχία με το γκρουπ La Dusseldorf. Κυκλοφόρησαν τρία πετυχημένα άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (πούλησαν πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα).

La! Neu?

Μετά τους La Dusseldorf, o Dinger έφτιαξε τους La! Neu?. Το όνομα τους ήταν μια έμμεση αναφορά στα προηγούμενα του συγκροτήματα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, κυκλοφόρησαν κάποια άλμπουμ μέσω της Captain Trip Records, της εταιρείας που κυκλοφόρησε το 1996 τα Neu! 4 και Neu! '72 Live!, χωρίς την έγκριση του Rother.
Αριστείδης Ρίζος Ραγκαβής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1847. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής. Σχολείο πήγε στην Αθήνα μέχρι τα δεκατέσσερα χρόνια του, και μετά πήγε στη Γερμανία και κατατάχτηκε στην στρατιωτική σχολή του Βερολίνου, όπου και αποφοίτησε με βαθμό άριστα το 1866. Έλαβε μέρος στον πόλεμο μεταξύ Πρωσίας και Αυστρίας με τον βαθμό του ανθυπασπιστή του μηχανικού. Ανδραγάθησε και πήρε προαγωγή σε ανθυπολοχαγό. Στην αξιομνημόνευτη Μάχη του Σαδύβα το σύνταγμα στο οποίο υπηρετούσε έπεσε θύμα των πυρών του αυστριακού πυροβολικού και σκοτώθηκαν όλοι οι αξιωματικοί εκτός από τρεις, τον Αριστείδη, τον λοχαγό του και έναν άλλο. Ο Αριστείδης πήρε τον τραυματία λοχαγό τους στους ώμους και τον έσωσε. Μετά από μια τετραετία πήρε μέρος και σε άλλους πολέμους της Γερμανίας και διακρίθηκε στην πολιορκία του Μετς  και του Παρισιού. Διακρίθηκε και προβιβάστηκε σε υπολοχαγό. 
Λόγω των κακουχιών και της κλονισμένης υγείας του επέστρεψε στην Ελλάδα και κατατάχτηκε στον ελληνικό στρατό με βαθμό ανθυπολοχαγού στο σώμα των Σκαπανέων. 
Εργάστηκε στην σύνταξη του χάρτη της Αττικής και στην σύσταση του Γερμανικού επιτελείου. 
Διετέλεσε μέλος και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Παρνασσού και ταμίας της Σχολής των απόρων Παίδων στην Αθήνα. 
Τιμήθηκε από την Γερμανία με το παράσημο του Σιδερένιου Σταυρού.
Η σύζυγός του ήταν το γένος Σπ. Βαλτατζή με την οποία απόκτησε δύο θυγατέρες. 
Απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 1878.
ATR 72

Ανάπτυξη και Σχεδιασμός

Η ανάπτυξη του ATR 72 αναπτύχθηκε από το βραχύτερο ATR 42. Το ATR 72 διαφέρει από τον βραχύτερο "αδερφό" του από την κατά 4,5 m μακρύτερη άτρακτο, το μεγαλύτερο εκπέτασμα φτερών, ισχυρότερους κινητήρες και μεγαλύτερη χωρητικότητα καυσίμων κατά 10%. Ο σχεδιασμός του ATR 72 ανακοινώθηκε το 1986  και η παρθενική πτήση έγινε στις 27 Οκτωβρίου του 1988. Ακριβώς ένα χρόνο αργότερα, στις 27 Οκτωβρίου 1989, η Φιλανδική Finnair δρομολόγησε το αεροσκάφος στην πρώτη του πτήση.
Μέχρι τον Ιανουάριο του 2007, συνολικά 323 ATR 72 έχουν παραδοθεί, με 113 επιπλέον να κατασκευάζονται.

Εκδόσεις

Μέχρι στιγμής, υπάρχουν τρεις κύριες εκδόσεις του ATR 72.

ATR 72-200

Το -200 είναι το αρχικό μοντέλο παραγωγής που φέρει κινητήρες της Pratt & Whitney Canada PW124B με απόδοση 2400 ίππων.

ATR 72-210 (212)

Το -210 (καλείται -212 από την Αμερικανική American Eagle), πρόκειται για το -200 με κινητήρες PW127 απόδοσης 2750 ίππων για βέλτιστη απόδοση υπό συνθήκες θερμού κλίματος και μεγάλου υψομέτρου.

ATR 72-500 (210A/212A)

Κατά την ανάπτυξη του αποκαλούνταν ως -210Α (η American Eagle το αποκαλούσε -212Α), το -500 είναι αναβαθμισμένη έκδοση του -210 που φέρει έλικες έξι λεπίδων με τους πανομοιότυπους κινητήρες PW127F. Άλλες βελτιώσεις περιλαμβάνουν αυξημένο Μέγιστο Βάρος Απογείωσης και βέλτιστη απόδοση, αλλά και μεγαλύτερο αυτοματισμό που μειώνει τον φόρτο εργασίας των πιλότων.

Άλλες εκδόσεις

Προκειμένου να προσελκύσει παραγγελίες από εμπορευματικούς αερομεταφορείς, η ATR παρουσίασε στο Farborough Air Show του 2002 νέα (εμπορευματική) έκδοση εξοπλισμένη με θύρα φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων και σετ μετατροπής σε καθαρά εμπορευματική έκδοση. Σήμερα, οι τρεις μεγαλύτεροι εμπορευματικοί αερομεταφορείς (DHL, FedEx και UPS) χρησιμοποιούν τον τύπο.
Μία VIP έκδοση του -500 είναι διαθέσιμη με πολυτελές εσωτερικό για μεταφορά υψηλόβαθμων κυβερνητικών ή εταιρικών στελεχών.
Υπό παραγωγή βρίσκεται και στρατιωτική έκδοση του -500 εντοπισμού υποβρυχίων, που βασίζεται στην στρατιωτική έκδοση του ATR 42-500  η οποία έχει επιλεχθεί από το Τουρκικό Ναυτικό για εναέρια λιμενική περιπολία και εντοπισμό υποβρυχίων. Το Τουρκικό Ναυτικό έχει παραγγείλει δέκα αεροσκάφη με παράδοση μέχρι το 2010.  Το αεροσκάφος θα είναι εξοπλισμένο με πυραύλους αέρος-εδάφους και τορπίλες εναντίον υποβρυχίων και πλοίων. Θα φέρει επίσης και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και αναγνωριστικά συστήματα. Θα χρησιμοποιείται επίσης και για ναυτικές αποστολές έρευνας και διάσωσης.

ATR στην Ελλάδα

Από το 1989-1990 εμφανίζονται τα πρώτα αεροσκάφη ATR 42. Τα 2 πρώτα SX-BIY KAI SX-BIX λειτουργούσαν στην Ο.Α. για μικρό χρονικό διάστημα.Αργότερα εμφανίστηκαν και τα ΑΤR 72. Μέχρι το 2002, η Ολυμπιακή παρέλαβε 4 ATR 42-320 ιδιόκτητα και 2 μισθωμένα καθώς και 7 ATR 72-202. Επίσης η Aegean Airlines είχαν μέχρι το 2003 αεροσκάφη τύπου ATR 72. Τα ATR της Ολυμπιακής λειτουργούν μέχρι σήμερα κανονικά και χρησιμοποιούνται σε μικρές αποστάσεις μέσα στην Ελλάδα κυρίως στα νησιά καθώς και σε κοντινές αποστάσεις εξωτερικού.
Έρικ Μάσκιν

Βιογραφικό

Ο  Έρικ Μάσκιν διδάσκει κοινωνικές επιστήμες στην έδρα Albert O. Hirschman του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών και είναι επισκέπτης καθηγητής στο Οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, από όπου και πήρε το διδακτορικό του. Το 1976 πήγε στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, όπου ήταν βοηθός ερευνητής στο Jesus College. Δίδαξε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης από το 1977 έως το 1984 και στο Χάρβαρντ από το 1985 έως το 2000, οπότε και μεταπήδησε στο Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών.  
Έχει εργαστεί σε διάφορες περιοχές της οικονομικής επιστήμης, όπως η θεωρία παιγνίων, τα οικονομικά των κινήτρων και η θεωρία των συμβολαίων. Είναι γνωστός κυρίως για τις δημοσιεύσεις του στη θεωρία κατασκευής μηχανισμών, την θεωρία της υλοποιήσης και τα δυναμικά παιχνίδια. Το τρέχον ερευνητικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στη σύγκριση διαφορετικών εκλογικών κανόνων, στην εξέταση των αιτιών των ανισοτήτων και στη μελέτη του σχηματισμού συνασπισμών.
Είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, της Οικονομετρικής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης  και ανταποκριτής της Βρετανικής Ακαδημίας. Διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της Οικονομετρικής Κοινότητας το 2003.
Ζαχαρίας Αθανασίου

Βιογραφία

Σε νεαρή ηλικία, μετοίκησε στην Αίγυπτο, όπου απέκτησε μεγάλη περιουσία και κοινωνικό κύρος, καθώς είχε καταταχθεί στον Αιγυπτιακό στρατό του Μεχμέτ Αλή. Εκεί διακρίθηκε σε διάφορες μάχες και συμπλοκές στην Άνω Αίγυπτο και στην Αραβία. Το 1821, με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Ελλάδα, βρισκόταν στο Κάιρο, όπου είχε καταλάβει επίσημη θέση στα ανάκτορα. Τότε λιποτάκτησε από τον Αιγυπτιακό στρατό και σχημάτισε στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από Έλληνες της Αιγύπτου. Μετέβη στην επαναστατημένη Ελλάδα, και συγκεκριμένα στη Σύρο, προκειμένου να λάβει μέρος στον αγώνα.
Ταξίδεψε από την Αίγυπτο με ένα καΐκι. Στη διαδρομή σήκωσε μία ιδιότυπη ελληνική σημαία. Μέσα σε κόκκινο πανί υπήρχε ο σταυρός του Αγίου Ανδρέα, χιαστί. Υπήρχαν επίσης, τα γράμματα ΕΤΝΑ, που σήμαιναν "έν τούτω νίκα". Στη σημαία εικονίζονταν και το ηφαίστειο Αίτνα.
Μετά την Άλωση της Τρίπολης, συνεργάστηκε με το Χατζηχρήστο κατά την πολιορκία της Πύλου, το 1825, από τον Ιμπραήμ. Πολέμησε μεταξύ άλλων, στη Μάχη των Δερβενακίων, όπου έχασε το ένα του χέρι, και συνεργάστηκε με τους Δήμο Λιούλια, το Μακρυγιάννη και το Νότη Μπότσαρη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Κωνσταντίνο Λαγουμιτζή στις επιχειρήσεις της Αθήνας και στο Μεσολόγγι. Το 1827, στη μάχη του Μετοχίου, στον Πειραιά, ανήκε στη δύναμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, υπηρέτησε στον τακτικό στρατό ως υπαξιωματικός. Εγκαταστάθηκε στη Λαμία, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμπτωχος.
Εθνόσημο του Παναμά

Το εθνόσημο του Παναμά έχει στο κέντρο του τη Διώρυγα του Παναμά. Το κύριο μέρος του αποτελείται από δύο τέταρτα. Το άνω αριστερά έχει ένα ασημένιο φόντο με ένα σπαθί και ένα όπλο. Το εθνόσημο έγινε επίσημο με νόμο, το 1904 από τον Πρόεδρο Μανουέλ Αμαδόρ Γκερρέρο.

Σύμβολα

Το πράσινο φόντο αποτελεί σύμβολο της βλάστησης και στο κέντρο υπάρχει η Διώρυγα του Παναμά, με τις θάλασσες και τον ουρανό, στον οποίο αρχίζει η ανατολή του φεγγαριού πάνω από τα κύματα και ο ήλιος αρχίζει να κρύβεται πίσω από το βουνό, σηματοδοτώντας την ιερή ώρα διακήρυξης της ανεξαρτησίας του Παναμά. Στη δεξιά μεριά υπάρχουν το σπαθί και το όπλο και στην αριστερή το φτυάρι και το τσαπί, που αφορούν την εργατιά. Το τελικό μέρος του εθνοσήμου επίσης χωρίζεται σε δύο τέταρτα: στο πρώτο στη δεξιά πλευρά, εικονίζεται το έμβλημα του πλούτου, η cornucopia, και στα αριστερά σε ασημί φόντο, ο τροχός με τις φτερωτές, σύμβολο προόδου.

Αετός

Πίσω από το θυρεό τον καλύπτει ένας αετός, έμβλημα κυριαρχίας, με το κεφάλι του γερμένο προς τα αριστερά και με τις φτερούγες ανοικτές και έχει κρεμασμένη μια ταινία με το εθνικό ρητό «Pro Mundi Beneficio». Πάνω στον αετό βρίσκονται εννέα χρυσά αστέρια, όσα και οι επαρχίες της δημοκρατίας του Παναμά. Το εθνόσημο κοσμείται από δύο εθνικές σημαίες. Στις 17 Μαΐου 2006 εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση ο νόμος 50 με τον οποίο τροποποιήθηκε ο νόμος 18 του 2002 και προστέθηκε ότι το είδος του αετού που εικονίζεται στο εθνόσημο είναι ο Harpia harpyja.

Τροποποίηση και επίσημη χρήση

Το εθνόσημο τροποποιήθηκε το 1941 διά νόμου και ανάμεσα στα άλλα, άλλαξε και η επιγραφή σε «Solo Dios sobre Nosotros» (Μόνο ο Θεός Υπεράνω Ημών). Ωστόσο, η Εθνοσυνέλευση επέλεξε το «Δικαιοσύνη, Τιμή και Ελευθερία». Το 1946 ο Παναμάς επέστρεψε στο ρητό «Pro Mundi Beneficio». 
Η επίσημη χρήση της σημαίας, του εθνοσήμου και του εθνικού ύμνου του Παναμά θεσμοθετήθηκε το 1949.
Αλίνα Ταλάι

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1989 στην Όρσα από την Γιελένα και τον Γενναδίυ Ταλάι.
Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο
Έχει στην κατοχή της 1 χρυσό και 1 ασημένιο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.