google/wiki40b huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1981-82

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1981-82 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1982-83.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1982-83. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1982-1983.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1980-81, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1981-82 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1980-81 Ευαγόρας Πάφου και ΑΠΟΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Αλκή Λάρνακας και ο Άρης Λεμεσού που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1981-82.
Γουριανά Άρτας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός είναι κτισμένος βόρεια της Άρτας, σε υψόμετρο 500 μέτρων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, τα Γουριανά υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αγνάντων. Με βάση τη  διοικητική διαίρεση που προέκυψε από το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Το 1821, κοντά στο χωριό σημειώθηκε συμπλοκή ανάμεσα σε Έλληνες επαναστάτες και μικρή οθωμανική δύναμη, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν τα Γουριανά φοβούμενοι ενδεχόμενες αντεκδικήσεις από πλευράς Οθωμανών. Το 1881 συμπεριλήφθηκε στα 26 χωριά των Τζουμέρκων που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Αξιοθέατα

Στη θέση Τζιούμα κοντά στον οικισμό βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας (κτίσμα του 17ου αιώνα). Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι ο αρχαιολογικός χώρος της ακρόπολης Γουριανών (ανάμεσα στο χωριό και τον γειτονικό Ρωμανό), καθώς και ο παλιός νερόμυλος των Γουριανών που έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο μνημείο.
Ιωάννης Χατζόπουλος

Ο Ιωάννης Χατζόπουλος (1862-1918) ήταν Έλληνας στρατηγός, διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού, ο οποίος το 1916 φυλακίστηκε μαζί με τους άντρες του στο Γκέρλιτς της Γερμανίας.
Ο Χατζόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1862. Υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού, πολέμησε στον ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13.
Το 1916, ήταν ο διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού στην ανατολική Μακεδονία, με έδρα την Καβάλα. Το σώμα είχε αποστρατευτεί από τη βασιλική ελληνική κυβέρνηση στην Αθήνα και πλέον στο στράτευμα είχε απομείνει μόνο ένα μέρος της αρχικής δύναμής του. Όταν ο βουλγαρικός Στρατός, με την στήριξη γερμανικών δυνάμεων, εισέβαλε στην Ανατολική Μακεδονία τον Αύγουστο του 1916, η Ελληνική κυβέρνηση δεν επέτρεψε στον Χατζόπουλο να προσφέρει βοήθεια στην Ελλάδα υπερασπίζοντας την επαρχία. Ως αποτέλεσμα, αυτός και το μεγαλύτερο μέρος των ανδρών του—464 αξιωματικοί και 6.373 στρατιώτες παραδόθηκαν στους Γερμανούς και φυλακίστηκαν για το υπόλοιπο του πολέμου στο Γκέρλιτς. Τα γεγονότα αυτά προκάλεσαν την άμεση αντίδραση των ελλήνων αξιωματικών. Αμέσως ξέσπασε στρατιωτική εξέγερση με την υποστήριξη της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ στην Θεσσαλονίκη συστάθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης, οδηγώντας στην επίσημη ένταξη της Ελλάδας στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.
Ο Χατζόπουλος πέθανε στο Γκέρλιτς στις 28 Απριλίου του 1918.
Τουρκικά Ιερά του Μέρκε

Τα Τουρκικά Ιερά του Μέρκε βρίσκονται στο νότιο Καζακστάν, περίπου 37 χιλιόμετρα νότια του σημερινού Μέρκε στην επαρχία Τζαμπίλ. Είναι σε ύψος 3.000 μέτρων στην ορεινή περιοχή του Κιργκίζκι Αλατάου. Υπάρχουν περισσότερα από 170 ιερά σε έκταση σχεδόν 250 τ.χλμ. Οι περιοχές είναι πολύ καλά διατηρημένες αυτή τη στιγμή λόγω της απομόνωσης και της σχετικής δυσκολίας πρόσβασης. Κάθε χώρος μπορεί να περιλαμβάνει μικρές στήλες (μία έως τέσσερις), ενδεχομένως να αντιπροσωπεύουν τους προγόνους θαμμένους από κάτω.

Κατάσταση Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Αυτός ο χώρος προστέθηκε στον Ενδεικτικό Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο στις 24 Σεπτεμβρίου του 1998, στη Μικτή κατηγορία (Πολιτιστική και Φυσική). (βλέπε Κατάλογος των Μνημείων Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Καζακστάν)
Κουρτέσι Ηλείας

Ιστορία

Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Σούβαρδον.
Ο οικισμός απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.
Με το ΦΕΚ 50Α της 25/07/1879 ο οικισμός προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων, ενώ με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Καπελέτου. Με το ΦΕΚ 258Α της 13/10/1924 αποσπάται από την κοινότητα Καπελέτου και προσαρτάται στην κοινότητα Μαζίου. Την 08/08/1928 με το ΦΕΚ 156Α μετονομάζεται σε Ελαιότοπος. Με το ΦΕΚ 276Α της 23/09/1977 ξαναλλάζει όνομα και ονομάζεται πλέον Κουρτέσιον. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Λοιπά στοιχεία

Στο χωριό δραστηριοποιείται ο ποδοσφαιρικός σύλλογος "Α.Π.Ο. Κουρτεσίου" που παίζει στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα του Νομού Ηλείας. Τις τελευταίες δεκαετίες το χωριό αντιμετωπίζει συχνά πυκνά πλημμυρικά φαινόμενα λόγω της υπερχείλισης του χειμάρρου "Γουβός". Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Εταιρεία Σπαστικών Βορείου Ελλάδος

Γενικά

Η Ε.Σ.Β.Ε. είναι ειδικά αναγνωρισμένο φιλανθρωπικό σωματείο που εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε το 1970 στη Θεσσαλονίκη ως Σύλλογος Γονέων και μετατράπηκε σε Εταιρεία το 1980. Από τότε δέχεται ως μέλη της εκτός από τους γονείς και τα ίδια τα άτομα με ειδικές ανάγκες ή και συγγενείς τους μέχρι β΄ βαθμού και φίλους της υπόθεσης. Σύμφωνα με το καταστατικό, την πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο έχουν πρόσωπα με αναπηρίες και συγγενείς τους. Η Ε.Σ.Β.Ε. στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτήριο που ανεγέρθηκε με δαπάνες των δημόσιων επενδύσεων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και βρίσκεται όπισθεν της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου (περιοχή Δήμου Πυλαίας).

Στόχοι

Οι στόχοι της Ε.Σ.Β.Ε. είναι αφενός να παρέχει υπηρεσίες στα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους και αφετέρου να συντελέσει ώστε να δημιουργηθούν στην κοινωνία οι κατάλληλες συνθήκες για την ισότιμη ένταξη των ανάπηρων.
2664 Έβερχαρτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Έβερχαρτ εκτιμάται σε 10,9 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,045 ± 0,013.
Μιναμότο νο Γιοριτόμο

Η ζωή του

Γεννήθηκε την δεκαετία του 1140 στην Ιαπωνία. Ίδρυσε το Σογκουνάτο Κακαμούρα και ήταν αρχηγός της φατρίας Μιναμότο. Είχε αποκτήσει μεγάλη δύναμη αφού εξαφάνισε μια άλλη φατρία, που ονομαζόταν Τάιρα. Μετά τον θάνατο του, αν και οι σόγκουν προέρχονταν από τους Μιναμότο, η πραγματική εξουσία ανήκε στην Μασάκο Χότζο, τη χήρα του.
Αγγλική Σχολή Λευκωσίας

Ίστορία

Ιδρύθηκε το 1900 από τον αγγλικανό ιερέα αιδεσιμώτατο Φράνκα Τόρβας Νιούχαμ (Frank Darvall Newham), κατά τη διάρκεια της Βρετανικής αποικιοκρατίας της Κύπρου. Αρχικά γίνονταν δεκτά στη σχολή μόνο τα παιδιά των Βρετανών αποικιοκρατών του νησιού και οι κτιριακές εγκαταστάσεις της σχολής βρίσκονταν εντός των μεσαιωνικών τειχών της Λευκωσίας. Στις σημερινές κτιριακές της εγκαταστάσεις μετακινήθηκε το 1939.
Η σχολή ξεκίνησε ως ιδιωτική επιχείρηση, αλλά από τις 12 Μαΐου 1930 ο Βρετανός κυβερνήτης είχε πάρει τον πλήρη έλεγχο. Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου από τη βρετανική κατοχή το 1960, ο έλεγχος πέρασε στην κυπριακή κυβέρνηση. Ο σκοπός πλέον της σχολής είναι η εκπαίδευση παιδιών από όλες τις κοινότητες της Κύπρου, Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες και Λατίνους.
Αν και η κοινότητα των Τουρκοκυπρίων αντέδρασε αρχικά με το επίτευγμα, τελικά το υποστήριξε καθώς ένας απόφοιτος της σχολής, τον Δεκέμβριο του 2010, παρουσίασε μια συνοπτική εργασία σύμφωνα με την οποία 1301 Τουρκοκύπριοι είχαν περάσει από τη σχολή, μέχρι τότε, και 94 εξ αυτών βραβεύθηκαν, στο δε τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου της εργασίας παίρνει θέση υποστηρίζοντας τη σπουδαιότητα της σχολής στον τομέα της αναγνωρισιμότητας των σπουδών τους, τονίζοντας ουσιαστικά το πρόβλημα αναγνωρισιμότητας των σπουδών που επιφέρει στην περιοχή το υπάρχον πολιτικό αδιέξοδο.
Διάσκεψη της Μόσχας (1941)

Η πρώτη Διάσκεψη της Μόσχας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έλαβε χώρα από τις 29 Σεπτεμβρίου έως και την 1 Οκτωβρίου του 1941 στην ομώνυμη πόλη της Ρωσίας.
Ο Άβερελ Χάριμαν, Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΣΣΔ, εκπροσωπώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ο λόρδος Μπίβερμπρουκ, εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο, συναντήθηκαν με τον Ιωσήφ Στάλιν (ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης) για να εγγυηθούν ότι οι δύο αυτές ηγετικές συμμαχικές δυνάμεις θα βοηθούσαν και θα υποστήριζαν την Σοβιετική Ένωση στον κοινό αγώνα κατά της Ναζιστικής Γερμανίας.
Ποπονίδες

Οι Ποπονίδες ή Ποπονιανοί ήσαν φραγκική οικογένεια, πιθανώς προερχόμενη από τους Ροβερτιανούς, ενώ όφειλε την ονομασία της στην συχνότητα της χρήσης εντός αυτής του ονόματος Πόπο. Γενάρχης της φαίνεται να ήταν ο Ροβερτιανός Κανκόρ, υιός του Ρομπέρ Α΄ ντε Εσμπάι.
Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους κλάδους της οικογένειας των Ροβερτιανών, οι Ποπονίδες κατάγονταν από την Γερμανία. Ως αποτέλεσμα, οι κόμητες του Χένεμπεργκ, του Χένεμπεργκ-Άσαχ, του Χένεμπεργκ-Σχλόισινγκεν και πιθανώς οι μαρκήσιοι του Σβάινφουρτ κατάγονταν από τους Ποπονίδες και, συνεπώς, τους Ροβερτιανούς, ενώ εξακολούθησαν να υφίστανται έως την Αναγέννηση.
Με τους Ποπονίδες συνδέεται, επίσης, ο Οίκος του Μπάμπενμπερκ και πιο συγκεκριμένα ο Ερρίκος του Μπάμπενμπερκ, πολεμιστής στην υπηρεσία του Καρόλου Γ΄ του Παχύ, αποβιώσας στην διάρκεια της μάχης εναντίον των Νορμανδών εμπρός στα τείχη του Παρισιού το 886.
Εθνικός Ύμνος του Τζιμπουτί

Ο εθνικός ύμνος του Τζιμπουτί υιοθετήθηκε το 1977, με την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία. Οι στίχοι είναι του Aden Elmi κι η μουσική από τον Abdi Robleh.
Κυδωνιά Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Κυδωνιά βρίσκεται στα Κρούσσια Όρη, νότια της λίμνης Κερκίνης στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Ποντοκερασιά και Ίσωμα. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Χότζα Ογλαρή ή Κοτσαλάρ και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε σε αυτό 11 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Το χωριό χαρακτηρίστηκε ως "μαρτυρικό" το 2014 με το υπ' αριθμ. 139/08.10.2014 Προεδρικό Διάταγμα.

Ολοκαύτωμα Κρουσσίων

Στην περιοχή των Κρουσσίων έδρασε από τις πρώτες μέρες της κατοχής η ένοπλη ανταρτική ομάδα "Αθανάσιος  Διάκος" με αρχηγό τον Χριστόδουλο Μόσχο (καπετάν Πέτρο) που είχε συγκροτηθεί από την αντιστασιακή οργάνωση "Ελευθερία" της Θεσσαλονίκης (βλ. Η γέννηση της Εθνικής Αντίστασης). Λόγω της δράσης που ανέπτυξε εναντίον των κατοχικών στρατευμάτων οι Γερμανοί οργάνωσαν επιχείρηση αντιποίνων. Στις 25 Οκτωβρίου 1941 ισχυρές μηχανοκίνητες δυνάμεις των Ες Ες και ταγμάτων θανάτου κύκλωσαν από μακριά σε δυο ζώνες την περιοχή και τα χωριά. Εισέβαλαν ταυτόχρονα στα χωριά Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), που μετά από υπόδειξη συνεργατών τους θεωρήθηκαν ως κέντρα των ανταρτών. Αφού συγκέντρωσαν τον ανδρικό πληθυσμό, από 15 χρονών και πάνω, τους εκτέλεσαν και εν συνεχεία ισοπέδωσαν και τα τρία χωριά. Οι εκτελέσεις του άμαχου πληθυσμού έγιναν στις πλατείες του Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς. Στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν και 10 κάτοικοι από το γειτονικό Ίσωμα που βρέθηκαν στο χωριό. Στο Κλειστό αφού τους έβαλαν μέσα στην εκκλησία την γκρέμισαν με δυναμίτες. Όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Συνολικά εκτελέστηκαν 96 πατριώτες.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το όνομα Χότζα Ογλαρή να προσαρτάται στην κοινότητα Μουσγαλή που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κυδωνιά, το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1951 καταργήθηκε.
Τζες Γκλυν

Βιογραφία

Η Τζες Γκλυν, όπως είναι το καλλιτεχνικό της όνομα, γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1989 στο Λονδίνο όπου και μεγάλωσε.
Ρόνι Τζόρνταν

Βιογραφία

Γεννήθηκε ως Ronald Laurence Albert Simpson στο Λονδίνο. Άρχισε να γίνεται γνωστός με τη συμμετοχή του στο ηχογράφημα του ράπερ Guru Jazzmatazz, Vol. 1, το οποίο κυκλοφόρησε το 1993. Τα τραγούδια του επίσης παρουσιάστηκαν στο συλλεκτικό άλμπουμ Stolen Moments: Red Hot + Cool , το οποίο κυκλοφόρησε το 1994 για λογαριασμό της οργάνωσης Red Hot Organization. Από τα μουσικά θέματα του Τζόρνταν γνωστό είναι και το So what.
Από την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου το 1992, με τίτλο Antidote, τα κομμάτια του Τζόρνταν βρέθηκαν στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών του περιοδικού Billboard . Εξάλλου, έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, όπως το βραβείο ΜΟΒΟ (The MOBO Best Jazz Act Award) ,το βραβείο Γκίμπσον για τον καλύτερο κιθαρίστα της τζαζ ( Gibson Guitar Best Jazz Guitarist Award), ενώ το 2000 για το A Brighter Day ήταν υποψήφιος για ένα Βραβείο Γκράμι στην κατηγορία καλύτερο άλμπουμ της σύγχρονης τζαζ.
Ντάγκλας Φέρμπανκς

Βιογραφία

Γεννημένος στο Ντένβερ του Κολοράντο, ο Φέρμπανκς ήταν ένας από τους  μεγάλους σταρ της εποχής του βωβού κινηματογράφου.Το πραγματικό του όνομα ήταν Ντάγκλας Ήλτον Τόμας Ούλμαν (Douglas Elton Thomas Ullman) και το επίθετο Φέρμπανκς, το πήρε μετά το διαζύγιο που πήραν οι γονείς του, και ο ίδιος ήταν σε μικρή ηλικία.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός από τα εφηβικά του χρόνια, συμμετέχοντας σε σχολικές αλλά και σε τοπικές παραγωγές στο Ντένβερ. Το 1900 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έπαιξε στο Μπρόντγουεϊ κωμικούς και δραματικούς ρόλους με επιτυχία. Το 1909 γνώρισε και παντρεύτηκε την Άννν Μπεθ Σάλι, με την οποία απέκτησε τον γιο του, τον Ντάγκλας Φέρμπανκς τον Νεότερο. Ως πετυχημένος ηθοποιός του θεάτρου, σύντομα τράβηξε την προσοχή του ο κινηματογράφος, κάνοντας το ντεμπούτο του το 1915, με την ταινία του Ντέιβιντ Γκρίφιθ, "Το εργαστήριο". Ακολούθησαν πολλές ταινίες που έκαναν τον Φέρμπανκς ιδιαιτέρα δημοφιλή,
Το 1919 ο Φερμπανκς ίδρυσε μαζί με τον Ντέιβιντ Γκριφιθ, τον Τσάρλι Τσάπλιν και την Μαίρη Πίκφορντ, το ανεξάρτητο στούντιο United Artists, με την πρώτη τους ταινία "Ο Βασιλιάς", με πρωταγωνιστή  τον Φέρμπανκς. Ο Ντάγκλας Φέρμπανκς και η Μαίρη Πίκφορντ παρότι ήσαν και οι δύο παντρεμένοι, συνήψαν ερωτικό δεσμό, προκαλώντας μεγάλο σκάνδαλο εκείνη την εποχή. Αργότερα πήραν και οι δύο διαζύγιο και παντρεύτηκαν το 1920. Ήταν το πρώτο ζευγάρι του Χόλυγουντ που βρισκόταν συνεχώς στα φώτα της δημοσιότητας. Το σπίτι τους στο Μπέβερλι Χιλς, γνωστό και ως Πίκφερ ήταν τόπος συνάντησης για τους κοσμικούς και τους αστέρες του θεάματος.
Από το 1920 έως και το 1926 Φέρμπανκς πρωταγωνίστησε σε μεγάλες επιτυχίες του βωβού κινηματογράφου, όπως "Η Μάσκα του Ζόρο (1920)", "Οι Τρεις Σωματοφύλακες  (1921)", "Ο Κλέφτης της Βαγδάτης (1924)", και "Ο Μαύρος Πειρατής (1926)". Στις αρχές του 1930 και το τέλος του βωβού κινηματογράφου, η καριέρα του θα αρχίσει να φθίνει, οδηγώντας τον σε διαζύγιο με την Πίκφορντ το 1933. Η τελευταία του ταινία ήταν "Η Ιδιωτική Ζωή του Δον Ζουάν" το 1934. Έκανε ένα τρίτο γάμο με την Συλβία Ασλευ το 1936.
Ο Ντάγκλας Φέρμπανκς πέθανε σε ηλικία των 56 ετών από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του στην Σάντα Μόνικα.
Κλεομένης Τσιτσάρας

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Σπυρίδωνος Τσιτσάρα. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Σ. Τσιτσάρας.
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στις εκλογές του 1950. Είχε διατελέσε γενικός διοικητής Ηπείρου.
Τριταία Φωκίδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Τριταία βρίσκεται στην ενδοχώρα της Φωκίδας, στο μέσο περίπου της απόστασης από την Ιτέα στο Γαλαξείδι και ΒΔ. του κόλπου της Ιτέας. Έχει πληθυσμό 141 κατοίκους σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μαζί με την Κίρρα, θεωρούνται από τις παλαιότερα κατοικημένες περιοχές του Ελλαδικού χώρου καθώς αρκετοί αρχαιολόγοι τοποθετούν στην ευρύτερη περιοχή την αρχαία κωμόπολη Ύπνια στην οποία αναφέρονται τόσο ο Θουκυδίδης όσο και ο Παυσανίας. Το χωριό ονομαζόταν Κολοπετινίτσα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Μονοδένδρι και στην συνέχεια σε Τριταία το 1928. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ονομασία "Κολοπετινίτσα" έχει προκύψει από παραφθορά της λέξης "Καλοπετεινίτσας", η οποία αναφερόταν στο χωριό επειδή  σε αυτό υπήρχαν καλοί πετεινοί=κοκόρια για κοκορομαχίες.
Μεγιδδώ

Τοποθεσία

Εξουσίαζε κάποτε μια κύρια στρατιωτική και εμπορική οδό που συνέδεε την Ασία και την Αφρική. Η τοποθέτηση της ανάμεσα απο τις πόλεις Ασώρ και Γεζέρ την έκανε μια πολύ σημαντική στρατηγική τοποθεσία. Βρίσκεται κοντά στις όχθες του ποταμού Κισών (γνωστός ως και χείμαρρος Κισών λόγω του ότι φούσκωνε με τις χειμερινές βροχές). Η Μεγιδδώ βρίσκεται σε μία πεδιάδα κοντά στην οροσειρά του Καρμήλου.

Το έργο του Βασιλιά Σολομώντα στην Μεγιδδώ

Ο Σολομώντας κατά την βασιλεία του (972 π.χ.) ήταν αυτός που φρόντισε για την ανοικοδόμηση πολλών πόλεων όπως της πυρποληθείσας Γεζέρ, της Μεγιδδώ αλλά και της Ιερουσαλήμ. Για να προστατεύσει την Μεγιδδώ απο τους εχθρούς του ο Βασιλέας οχύρωσε την πόλη με υπερηψωμένα τοίχη και πύλες.

Η Μεγιδδώ στην Θρησκεία

Το τελευταίο βιβλίο της Βίβλου, η Αποκάλυψη, αναφέρει μία επικείμενη συγκέντρωση όλων των βασιλιάδων της γης στον Αρμαγεδδώνα (που σημαίνει όρος της Μεγιδδώ) για την τελική μάχη Θεού και Διαβόλου (Αποκάλυψη του Ιωάννη 16:14 - 16)
Μόναχο (ταινία)

Σύνοψη

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου μία ομάδα Παλαιστινίων, μέλη της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης, εισβάλουν στο Ολυμπιακό χωριό κρατώντας ομήρους 9 ισραηλινούς αθλητές και σκοτώνοντας άλλους 2. Οι διαπραγματεύσεις με τις αρχές δεν καταλήγουν πουθενά και μοιραία 21 ώρες μετά, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Μονάχου γράφεται ο επίλογος μιας τραγωδίας. Έπειτα από μια αποτυχημένη επιχείρηση των γερμανικών αρχών, όλοι οι όμηροι καταλήγουν νεκροί. Σε απάντηση αυτού του τρομοκρατικού χτυπήματος η Ισραηλινή κυβέρνηση με απόλυτη μυστικότητα οργανώνει την αντεπίθεσή της με σκοπό την ανεύρεση και δολοφονία 13 Παλαιστινίων που φέρονται ως υπεύθυνοι για το σχεδιασμό αυτής της επίθεσης. Αυτή την άκρως επικίνδυνη αποστολή θα επιχειρήσει να φέρει εις πέρας ο ειδικός πράκτορας της Μοσάντ, Άβνερ, έχοντας στο πλευρό του μία ολιγομελή ομάδα πρακτόρων.
Μονοδένδρι Ιωαννίνων

Γενικά στοιχεία

Το Μονοδένδρι είναι κτισμένο στο βόρειο άκρο του Ζαγορίου σε υψόμετρο 1060 μέτρων, κοντά στον παραπόταμο του Αώου, Βοϊδομάτη και απέχει 41 χλμ από τα Ιωάννινα. 
Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο - ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κατασκευής - ναός του Αγίου Αθανασίου, που αναστηλώθηκε με δαπάνη των αδελφών Ριζάρη και δεσπόζει στην κεντρική πλατεία (μεσοχώρι) του χωριού, ο ναός του Αγίου Γεωργίου ( ανακαινίστηκε το 1538 ) το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής που ιδρύθηκε το 1412 από τον βοεβόδα Μιχαήλ Θερειανό επί κυριαρχίας Καρόλου Τόκκου στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και βρίσκεται στο χείλος του φαραγγιού του Βίκου, ο αρχαιολογικός χώρος στη θέση Γενίτσαρη και οι πέτρινοι πύργοι στη θέση Οξιά. Το χωριό διαθέτει και ένα αμφιθεατρικά κτισμένο πέτρινο θέατρο όπου την θερινή περίοδο αποτελεί χώρο τέλεσης πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στο Μονοδένδρι υπάρχουν επίσης εκθεσιακό κέντρο και Ριζάρειος Χειροτεχνική Σχολή , τα οποία υπάγονται στη Ριζάρειο Σχολή. ￼
Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την χειμερινή περίοδο. Αρκετά δημοφιλή είναι και τα ορειβατικά μονοπάτια που διαπερνούν το χωριό.

Ιστορικά στοιχεία

Αρχικά, το Μονοδένδρι φαίνεται να υπήρξε μια κοινότητα από κοινού με την Βίτσα υπό την ονομασία Βιζίτσα ή Βεζίτσα. Κατά τον 17ο αιώνα, λόγω της αύξησης του πληθυσμού οι οικισμοί αυτονομήθηκαν και το Μονοδένδρι έλαβε τη σημερινή του ονομασία ( ως τότε λεγόταν Άνω Μαχαλάς ). Κατά την πρώτη περίοδο της ιστορίας του οικισμού, ξεχωρίζει η κυριαρχία της ντόπιας οικογένειας των γαιοκτημόνων Θερειανών. Το 1750 ιδρύθηκε στο Μονοδένδρι το πρώτο σχολαρχείο, όπου μεταξύ άλλων δίδαξαν εκεί οι λόγιοι Αναστάσιος Σακελλάριος, Διονύσιος Παπαρρούσης, Νεόφυτος Δόττος, Μιχαήλ Τουρτούρης κ.ά. 
Κατά τα χρόνια της κυριαρχίας του Αλή πασά, κτίστηκε στο Μονοδένδρι οχυρό προς την πλευρά του Βίκου. Το 1870, στο Μονοδένδρι υπήρχαν τρία σχολεία εκ των οποίων το ένα ήταν παρθεναγωγείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1846 μετά από δωρεές των αδελφών Ριζάρη κ.ά και αποτελούσε το παλαιότερο σχολείο κορασίδων στο Ζαγόρι. Παράλληλα, με έτερη δωρεά ενισχύθηκε και το σχολαρχείο. Την ίδια χρονική περίοδο, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε περίπου 700 κατοίκους. Το 1895, σύμφωνα με τα στοιχεία της οθωμανικής απογραφής, στο Μονοδένδρι ζούσαν 466 άτομα.

Επιφανείς κάτοικοι

Το Μονοδένδρι υπήρξε η γενέτειρα των εθνικών ευεργετών Μάνθου και Γεωργίου Ριζάρη, του λόγιου Αναστασίου Τάγη, του ιερομόναχου και ελληνιστή, Διονυσίου Παπαρρούση, του διευθυντή της Ζωσιμαίας σχολής Μιλτιάδη Πανταζή, του δημάρχου Αθηναίων Ιωάννη Κόνιαρη και των πανεπιστημιακών Αναστασίου Ζίννη και Δημητρίου Σεμιτέλου. Από το χωριό κατάγεται, σύμφωνα ορισμένους, ο Όσιος Ανδρέας ο Ερημίτης και Θαυματουργός που έζησε την εποχή του Μιχαήλ Β' του Κομνηνού δεσπότη της Ηπείρου (1234 - 1271), ενώ κατ΄ άλλους από τη Σιβίστα Ευρυτανίας (σημερινό Πρατοβούνι).
Χιντέο Ιτοκάβα

Βιογραφικά δεδομένα

Γεννημένος στο Τόκιο, ο Ιτοκάβα περνούσε δύο τάξεις ανά έτος στο σχολείο και απεφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1935 με πτυχίο αεροναυπηγικής. Το 1941, σε ηλικία 29 ετών, έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ασχολήθηκε με τη σχεδίαση αεροσκαφών στην Εταιρεία Αεροσκαφών Νακατζίμα, δημιουργώντας το μονοθέσιο μαχητικό μοντέλο Nakajima Ki-43, γνωστό επίσης με το παρατσούκλι «Χαγιαμπούσα» (= πετρίτης) και στους Αμερικανούς πιλότους ως «Όσκαρ».
Ο Ιτοκάβα έγινε καθηγητής α΄ βαθμίδας το 1948. Το 1955 εργάσθηκε στον σχεδιασμό του «Πυραύλου-μολύβι» για λογαριασμό του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας. Απεχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1967 και ίδρυσε ένα ινστιτούτο.
Πολυτάλαντη και πολυσχιδής προσωπικότητα, ο Ιτοκάβα συνέγραψε 49 βιβλία, πολλά από τα οποία ευπώλητα. Στον αθλητισμό, ασχολήθηκε με το μπάσκετ, το γκολφ και την κολύμβηση. Στη μουσική, ασχολήθηκε με την ενορχήστρωση και έπαιζε ποικίλα μουσικά όργανα, όπως βιολοντσέλο, φυσαρμόνικα, πιάνο, βιολί και ταϊσόγκοτο (έγχορδο όργανο που εφευρέθηκε στην Ιαπωνία, γνωστό και ως «άρπα της Ναγκόγια»). Ενδιαφερόταν επίσης για τα εγκεφαλικά κύματα, το μα-τζονγκ, τη φιλοσοφία και τα αγγλικά θεατρικά έργα.
Μαραθεύτικο

Το Μαραθεύτικο είναι μια αρχαία ποικιλία σταφυλιών, η οποία υπάρχει μόνο στην Κύπρο. Είναι επίσης γνωστή ως Βαμβακάδα, Βαμβακίνα, Παμπακιά, Μαυροσπούρτικο, Αλουποστάφυλο. Καλλιεργείται σε μικρές ποσότητες σε όλο το νησί, κυρίως στην Πιτσιλιά. Το Μαραθεύτικο δεν έχει ερμαφρόδιτα λουλούδια. Έτσι το μαραθεύτικο απαιτεί συμφύτευση με άλλες ποικιλίες, προκειμένου να επιτευχθεί γονιμοποίηση και ανάπτυξη του καρπού. 
Στατιστικές του 2004 αποκαλύπτουν ότι το μαραθεύτικο καλλιεργείται σε μια έκταση 125 εκταρίων, αντιπροσωπεύοντας λιγότερο από το 1% των καλλιεργούμενων αμπελώνων του νησιού.