Δανάη Καρά

Τα πρώτα χρόνια

Η Δανάη Καρά γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1953 στην Κωνσταντινούπολη και εκεί ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη μουσική στην ηλικία των πέντε ετών, το 1958, στο Δημοτικό Ωδείο Κωνσταντινούπολης με τον Φρίντριχ (Φέρντι) φον Στάτσερ (Friedrich von Statzer), μαθητή των Έμιλ φον Ζάουερ (Emil von Sauer) και Φρίντριχ Βύρερ (Friedrich Wührer). Μετανάστευσε στην Ελλάδα το 1966, όπου και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών με την πιανίστα Μαρία Χαιρογιώργου-Σιγάρα, μαθήτρια των Αλφρέντο Καζέλλα (Alfredo Casella) και Μαργκερίτ Λονγκ (Marguerite Long), και το συνθέτη Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη για τη θεωρητική της εκπαίδευση, λαμβάνοντας το «Δίπλωμα Σολίστα Πιάνου», καθώς και το «Ανώτατο Δίπλωμα Θεωρίας» με τη διάκριση «Πρώτου Βραβείου» και «Χρυσού Μεταλλίου της Ιφιγένειας και Ανδρέα Συγγρού» το 1972.
Ολοκλήρωσε τον κύκλο ανώτερων σπουδών αποφοιτώντας σαν υπότροφος από τη «Σχολή Τζούλλιαρντ» («Juilliard School of Music») στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών το 1978 με «Μπάτσελορ Μουσικης» (BΜ) και «Μάστερ Μουσικής» (MΜ) (1978). Στην ίδια σχολή δίδαξε ως βοηθός καθηγητή. Η καλλιτεχνική της ιδεολογία επηρεάστηκε από τους καθηγητές της, τον πιανίστα Τζέικομπ Λατάινερ (Jacob Lateiner), καθώς επίσης και από τον συνθέτη Ντέιβιντ Ντάιαμοντ (David Diamond). Πέρα από την παραλαβή της μουσικής κληρονομιάς της Ιζαμπέλλα Βενγκέροβα (Isabelle Vengerova) από τον Λατάινερ, η Καρά έχει μελετήσει και με τους Ιβάν Μόραβετς (Ivan Moravec) και Νίνα Σβετλάνοβα (Nina Svetlanova), μαθήτρια του Χάινριχ Νόιχαους (Heinrich Neuhaus).

Μουσική Καριέρα

Με πρώτο ατομικό ρεσιτάλ στην ηλικία των δεκαέξι ετών (1969) στην Αθήνα, η Δανάη Καρά έχει δώσει συναυλίες σε διεθνή κλίμακα σε πολυάριθμες χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, Ρωσίας και στις πρώην Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης.
Η Καρά περιόδευσε εκτενώς κατά τη διάρκεια των ετών 1979 έως 2009, σαν σολίστ, λαμβάνοντας μέρος σε φεστιβάλ και συναυλίες με πολυάριθμες ορχήστρες όπως η Συμφωνική Ορχήστρα Άαρχους (Aarhus Symphony Orchestra), όλες οι Ελληνικές Ορχήστρες, η Ορχήστρα του Λονδίνου, η Συμφωνική της Μπανκόκ, της Βουδαπέστης, της Λιθουανίας, του Φεστιβάλ του Σερβαντίνο, η Εθνική Ορχήστρα του Μοντπελλιέ, η ορχήστρα Βιρτουόζοι της Μόσχας, η Φιλαρμονική Σόφιας, η Ορχήστρα Μοτσαρτέουμ του Ζάλτσμπουργκ, η Ορχήστρα Δωματίου Βιέννης, και πολλές άλλες.
Ανάμεσα στους διευθυντές ορχήστρας με τους οποίους έχει συνεργαστεί υπήρξαν οι Τζιανκάρλο Αντρέττα (Giancarlo Andretta), Ματίας Μπάμερτ (Matthias Bamert), Χανς Γκραφ (Hans Graf), Τζων Τζωρτζιάντες (John Georgiadis), Φιλίπ Εντρεμόν (Philippe Entremont), Μιλτιάδης Καρύδης, Τζέικομπ Κοβάλσκι (Jakob Kowalski), Αλεξάντερ Λάζαρεφ (Alexander Lazarev), Φρίντμαν Λάιερ (Friedemann Layer), Κρίστιαν Μαντεάλ (Christian Mandeal), Αλέξανδρος Μυράτ (Alexander Myrat), Ρομπέρτας Σερβένικας (Robertas Servenikas) και Βλάντιμιρ Σπιβάκοφ (Vladimir Spivakov).
Στο ενεργητικό της έχει πολυάριθμες ζωντανές αναμεταδόσεις από την Ελληνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση (ΕΡΤ , νυν ΝΕΡΙΤ), την EBU, το Baku Radio & Television, το Radio Educación, το Radio UNAM, το Radio France, το France Musique, το WDR  Γερμανίας, το WGBH Boston, το WQXR-FM New York, το Glastonbury Radio και το BBC Radio 3.
Ως μουσικός δωματίου έχει συνεργαστεί με τη μεσόφωνο Μαρκέλα Χατζιάνο, τον μπάσο Χριστόφορο Σταμπόγλη, τη βιολoνίστα Χιντέκο Ουνταγκάβα (Hideko Udagawa, ιαπωνικά: 宇田川杰子) και τα κουαρτέτα εγχόρδων  «Βότσες» («Voces»), «Άουερ» («Auer») και «Κρόγκερ» («Kroger»).
Ως «Artist-In-Residence», δίδαξε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος/ΝΤΗΡΗ από το 1987 έως το 2012.
Η δισκογραφία της που πραγματοποιήθηκε με τις εταιρείες Naxos Records, Universal/Decca Records, Agorá Musica, Philips/PolyGram, Millenium Archives, EMI Classics και Lyra, είχε διεθνή απήχηση και αναγνώριση. Πιο συγκεκριμένα, η Καρά απόσπασε την προσοχή των ειδικών τόσο γιά τις πρώτες εκτελέσεις σημαντικών έργων όσο και για τα ασυνήθιστα έργα που έφερε στο προσκήνιο με ηχογραφήσεις όπως τα «Τρία Κοντσέρτα για Πιάνο», του Μέντελσον (Mendelssohn), το «Κοντσέρτο για Πιάνο» του Σισιλιάνου, τα «Κοντσέρτα για Πιάνο» του Νίκου Σκαλκώτα, τις «62 Σονάτες» του Τσιμαρόζα (Cimarosa), κύκλους έργων του  Μπράμς (Brahms), τα «Έργα για Πιάνο» του Δημήτρη Μητρόπουλου, τα «Έργα για Πιάνο» του Μάνου Χατζιδάκι, και άλλα γνωστά άλμπουμ της. Η Δανάη Καρά έλαβε το «Βραβείο Δισκογραφίας 2000» από την «Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής».
Για τη διαρκή αφοσίωσή της και αποφασιστικότητα να φέρει στο προσκήνιο αγνοημένα έργα, όπως το μνημειώδες «Τρίτο Κονσέρτο για Πιάνο» του Νίκου Σκαλκώτα το 2003 στο Παρίσι, η Καρά τιμήθηκε από το «Εθνικό Συμβούλιο Μουσικής» και μέλος του «IMC/UNESCO» με το «Ελληνικό Βραβείο Μουσικής 2003».