Ντάβιντ Σβαρτς (εφευρέτης)

Πρώτα χρόνια

Ο Ντάβιντ Σβαρτς γεννήθηκε στο Κέζτελι του Βασιλείου της Ουγγαρίας, το οποίο τότε ήταν μέρος της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, και ήταν γιος Εβραίων γονέων. Ήταν έμπορος ξυλείας ο οποίος μεγάλωσε στην πόλη Ζουπάνια, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του βίου του στο Άγκραμ, πρώην τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.
Αν και δεν είχε ιδιαίτερη τεχνική κατάρτιση, άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον στην τεχνολογία και ανέπτυξε βελτιώσεις για τα μηχανήματα ξυλείας.

Σκέψεις για το πρώτο αερόπλοιο

Ο Σβαρτς άρχισε να ενδιαφέρεται για τα αερόπλοια κατά τη δεκαετία του 1880. Αυτό συνέβη όταν εργάζονταν μακριά από την πατρίδα του επιβλέποντας την υλοτομία ορισμένων δασικών εκτάσεων. Καθώς η δουλειά διήρκεσε περισσότερο από το προγραμματισμένο, η γυναίκα του του έστειλε βιβλία για να περνά τα βράδια του. Σε αυτά περιλαμβανόταν ένα βιβλίο μηχανικής. Αν και ο Σβαρτς ενθουσιάστηκε, δεν είναι βέβαιο ότι αυτό τον ενέπνευσε να κατασκευάσει το δικό του αερόπλοιο. Η δουλειά του στον τομέα ξυλείας αντιμετώπισε προβλήματα λόγω της εμμονής του και, όπως και οι άλλοι πρωτοπόροι της αεροπορίας, εμπαίχτηκε. Παρ' όλα αυτά, η σύζυγός του Μέλανι τον υποστήριξε. Ο Σβαρτς στη συνέχεια πρότεινε τη χρήση του αλουμινίου για την κατασκευή του αερόπλοιου.

Δεύτερο αερόπλοιο στο Βερολίνο

Το 1894, ο Καρλ Μπεργκ απέκτησε μία σύμβαση για την κατασκευή αερόπλοιου για τη Βασιλική Κυβέρνηση της Πρωσίας, αναφερόμενη στον Σβαρτς ως συντάκτη της ιδέας. Ο Μπεργκ είχε ήδη εμπειρία με το τότε καινοτόμο αλουμίνιο και έπρεπε αργότερα να κατασκευάσει εξαρτήματα για το πρώτο αερόπλοιο του Ζέπελιν. Με οικονομική και τεχνική βοήθεια από τον Μπεργκ και την επιχείρηση του, το αερόπλοιο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε.
Η κατασκευή άρχισε το 1895 στο στρατόπεδο του Τέμπελχοφ στο Βερολίνο. Για κάποιο χρονικό διάστημα το Πρωσικό Τάγμα Αερόπλοιων παραχώρησε τους χώρους και το προσωπικό του στη διάθεση του Σβαρτς. Τα εξαρτήματα κατασκευάστηκαν στο εργοστάσιο του Καρλ Μπεργκ και, υπό την καθοδήγηση του Σβαρτς, συναρμολογήθηκαν στο Βερολίνο. Μία λέμβος, επίσης από αλουμίνιο, τοποθετήθηκε στο πλαίσιο. Προσαρτημένος στη λέμβο ήταν ένας κινητήρας Daimler 12 ίππων ο οποίος κινούσε αλουμινένιους έλικες. Ένας από τους έλικες χρησιμοποιούνταν για την κίνηση του αεροσκάφους.
Λόγω καθυστερήσεων, το αερόπλοιο πληρώθηκε για πρώτη φορά με αέριο και δοκιμάστηκε στις 9 Οκτωβρίου 1896, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά, επειδή το υδρογόνο που παραδόθηκε από το Vereinigte Chemische Fabriken δεν ήταν της απαιτούμενης καθαρότητας, παρέχοντας μη επαρκή ανύψωση. Ωστόσο, ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι μια δοκιμή πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1896. Διαπιστώθηκε ότι χρειαζόταν αέριο με πυκνότητα 1,15 κιλά ανά κυβικό μέτρο. Το αέριο αυτής της ποιότητας δεν μπορούσε παραχθεί για κάποιο χρονικό διάστημα και δοκιμαστικές πτήσεις δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μέχρι τον Νοέμβριο του 1897, περίπου δέκα μήνες μετά το θάνατο του Σβαρτς.

Κληρονομιά

Την περίοδο της δοκιμαστικής πτήσης και για δεκαετίες μετά, γράφτηκαν διάφορα γεγονότα, μερικές φορές συγκρουόμενα ή παραπλανητικά. Αργότερα, ο Μπεργκ, καθώς και ο γιος του, θα έγραψαν αρνητικά για τις εμπειρίες τους με τον Σβαρτς.
Ορισμένες πηγές αναφέρουν πως ο Κόμης Φερδινάνδος φον Ζέπελιν αγόρασε την ευρεσιτεχνία του Σβαρτς από τη χήρα του το 1898, ενώ άλλες υποστηρίζουν πως ο κόμης χρησιμοποίησε το σχέδιο του:
Ο Τσβι Ρότεμ (1903–1980) έγραψε τη μοναδική γνωστή βιογραφία του Σβαρτς, με τίτλο David Schwarz: Tragödie des Erfinders. Zur Geschichte des Luftschiffes. Ο Ρότεμ έγραψε πως τόσο ο Μπεργκ όσο και ο Σβαρτς επιθυμούσαν να κρατήσουν το έργο τους κρυφό.