google/wiki40b huggingface dataset:
Γιόχαν Χουγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 1 Ιουνίου 1765 στην Κωνσταντία (Konstanz). Ο πατέρας του ήταν σιδεράς. Έμαθε γράμματα και πήγε στο γυμνάσιο και συνέχισε σπουδάζοντας φιλοσοφία στο λύκειο της Κωνσταντίας. Το 1783 πήρε μεταγραφή στο τμήμα καθολικής θεολογίας του πανεπιστημίου Άλμπερτ Λούντβιχ του Φράιμπουρκ. Το έτος 1788/1789 παρακολούθησε το ιερατικό σεμινάριο (Priesterseminar) στο Μέερσμπουργκ και χειροτονήθηκε ιερέας το 1789 στην μητρόπολη της Κωνσταντίας. Υπηρέτησε ως ιερέας και διορίστηκε ως καθηγητής των ανατολικών γλωσσών και της Παλαιάς Διαθήκης στο Φράιμπουρκ, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1793. Το 1793 διορίστηκε καθηγητής της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. 
Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 1846 στο Φράιμπουρκ. Ο τάφος του βρίσκεται ακόμη σήμερα στο παλαιό νεκροταφείο του Φράιμπουρκ. Το ταφικό του μνημείο είναι έργο του γλύπτη Γιόζεφ Άλοις Κνίττελ.
Άντριαν Όλιβερ

Καριέρα

Ο Όλιβερ αγωνίστηκε με υποτροφία στην ομάδα του κολεγίου της Ουάσινγκτον την σεζόν 2007-08, παίζοντας σε 38 αγώνες με μέσο όρο 4,7 πόντων και τον Δεκέμβριο του 2007 ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει για προσωπικούς λόγους. Συνέχισε στο κολέγιο του Σαν Χοσέ, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στη νίκη της ομάδας του εναντίον του βόρειου Κολοράντο με 89-78 στις 20 Δεκεμβρίου 2008, όπου πέτυχε 27 πόντους.
Την σεζόν 2009-10, είχε μέσο όρο 22,5 πόντων, όντας πέμπτος σκόρερ του κολεγιακού πρωταθλήματος. Στις 24 Ιανουαρίου 2010, αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος για εκείνη την εβδομάδα, κερδίζοντας το βραβείο Όσκαρ Ρόμπερτσον.
Μετά την αποφοίτηση του, υπέγραψε συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με την ομάδα του Άρη, από τον οποίο αποχώρησε μετά από τρεις αγώνες για το πρωτάθλημα και έναν ακόμη για το κύπελλο, όπου σκόραρε 16 πόντους στην ήττα των "κίτρινων" από τον Ολυμπιακό με 59-80.
Μετά την προσπάθεια του να αγωνιστεί στο ΝΒΑ με τις ομάδες των Σακραμέντο Κινγκς και των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, υπέγραψε στην NBA D-League για τους Ρίνο Μπίγκχορνς, με τους οποίους είχε 6,6 πόντους σε πέντε αγώνες. Το Νοέμβριο του 2012, επανήλθε στους Μπίγκχορνς, όπου παρέμεινε για μόλις είκοσι ημέρες.
Τον Μάρτιο του 2014, υπέγραψε στους Ταρανάκι Μάουντενερς από τη Νέα Ζηλανδία, σημειώνοντας ρεκόρ πόντων με τους 42 που πέτυχε στη νίκη με 126-90 εναντίον των Σούπερ Σίτι Ρέιντζερς. Τον Αύγουστο του 2014, υπέγραψε στην μεξικάνικη Φουέρτζα Ρέτζια, στην οποία αγωνίστηκε μόλις σε έναν αγώνα.
Ευστράτιος Παπαευστρατίου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση το 1974, όπου συγκέντρωσε 4.360 σταυρούς..
Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1977 με 11.761 σταυρούς. Τον Ιανουάριο του 1981 διορίστηκε ευρωβουλευτής της ΝΔ μαζί με άλλα 13 άτομα. και εξελέγη ευρωβουλευτής τον Οκτώβριο του 1981, υπηρετώντας ως το 1984.
Από τις 7 Οκτωβρίου 1989 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Αιγαίου.
Πέθανε το 2006.
Ιδιωτική τραπεζική

Ο όρος ιδιωτική τραπεζική ή εχέμυθη τραπεζική (αγγλικά: private banking) αναφέρεται σε τραπεζικές, επενδυτικές και άλλες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες που παρέχονται από τις τράπεζες στους ιδιώτες που επενδύουν πολύ μεγάλης τάξης μεγέθους αξίας περιουσιακά στοιχεία. Ο όρος «ιδιωτική» αναφέρεται στην εξυπηρέτηση των πελατών, η οποία προσφέρεται σε μία πιο προσωπική βάση από ότι στην πιο μαζική αγορά της λιανικής τραπεζικής, συνήθως μέσω ειδικών συμβούλων της τράπεζας. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο ιδιωτική τράπεζα, ο οποίος μπορεί να αναφέρεται σε μη συσταθέν σε ανώνυμη εταιρία τραπεζικό ίδρυμα, ή μπορεί να αναφέρεται σε μια μη εισηγμένη σε χρηματιστήριο εταιρία τραπεζικής δραστηριότητας, ή μπορεί να αναφέρεται σε τραπεζικό ίδρυμα μη διοικούμενο από το δημόσιο, ανάλογα με το ισχύον εταιρικό δίκαιο ανά κράτος.
Η λέξη «ιδιωτικό» παραπέμπει σε τραπεζικό απόρρητο, σε υπηρεσίες απόλυτης εχεμύθειας ως προς τον εύπορο πελάτη, σε υπηρεσίες ελαχιστοποίησης των φόρων με προσεκτική κατανομή των περιουσιακών στοιχείων ή με την απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων από τις φορολογικές αρχές. Οι ελβετικές και ορισμένες υπεράκτιες τράπεζες έχουν επικριθεί για τη συνεργασία αυτή με άτομα που ασκούν φοροδιαφυγή ή δραστηριότητες όπως το ξέπλυμα χρήματος. Παρά το γεγονός ότι η φορο-απάτη είναι ποινικό αδίκημα στην Ελβετία, η φοροδιαφυγή είναι μόνο αστικό αδίκημα και δεν απαιτείται οι τράπεζες να κοινοποιούν πληροφορίες στις φορολογικές αρχές.
Μπελάλ Μουχαμάντ

Πρώτα χρόνια

Ο Μουχαμάντ γεννήθηκε στην ένωση Μουσαπούρ, στο Σαντουίπ του Τσιταγκόνγκ. Η μητέρα του ήταν η Μαχμούντα Χανόμ και ο πατέρας του ήταν ο Μουλάβι Μουχαμάντ Γιακούμπ. Ήταν ενεργό μέλος της επιτροπής της Φοιτητικής Ένωσης του Τσιταγκόνγκ στα φοιτητικά χρόνια του. άρχισε να εργάζεται ως υποεκδότης της Dainik Azadi το 1964 και επίσης εντάχθηκε στο Ραδιόφωνο του Πακιστάν το ίδιο έτος. Η γυναίκα του πέθανε το 1973 και ο γιος τους, ο Ανάντα, πέθανε το 1998 σε ηλικία 32 ετών.

Απελευθερωτικός πόλεμος το 1971

Στις 7 Μαρτίου 1971, όταν το μη συνεργατικό κίνημα ξεκίνησε με την ομιλία του από τον Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν, ο Μοχαμμάντ ήταν τότε κυβερνητικός αξιωματούχος και εργάστηκε ως σεναριογράφος και καλλιτέχνης για Ραδιόφωνο του Πακιστάν. Πίστευε ότι το ραδιόφωνο ήταν ισχυρό θεμέλιο για το έθνος. Έτσι, εφύηρε την ιδέα του Κέντρου Σουαντίν Μπάνγκλα Μπετάρ. Καθώς ήταν ασυρματιστής, είχε κάποια εμπειρία σχετικά με το θέμα. Σε εκείνες τις ημέρες, ο ραδιοφωνικός σταθμός του Τσιταγκόνγκ είχε συσκευή αποστολής σημάτων 10 KW, η οποία είχε μια ακτίνα περιοχής ακρόασης 50 μιλίων.
Ο Μπελάλ, μαζί με δύο φίλους του και συν-διοργανωτές, τους Αμπντουλάχ Αλ-Φαρούκ, τον Αμπούλ Κασέμ Σάντουιπ και δύο απρόθυμους μηχανικούς, που με κάποιο τρόπο κατάφεραν να πείσουν, όρισαν το σταθμό συσκευής αποστολής σημάτων στο Καλουργκάτ και ίδρυσε το Κέντρο Σουαντίν Μπάνγκλα Μπετάρ.
Ήταν ο ενορχηστρωτής και διοργανωτής της διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Μπαγκλαντές από το κέντρο Καλουργκάτ Μπετάρ αφού ο Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν τη διακήρυξε και ανακοινώθηκε από τον Ζιαούρ Ραχμάν εξ ονόματος του Σέιχ Μουτζίμπ στις 27 Μαρτίου του 1971. Ο Μπελάλ διορίστηκε ως βοηθός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού στο 1 Ιουνίου 1971.

Βραβεία

Ο Μοχαμμάντ έλαβε το Βραβείο Ημέρας της Ανεξαρτησίας το 2010, για τη συμβολή του στην ανεξαρτησία και τον Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπαγκλαντές. Έλαβε επίσης το Λογοτεχνικό Βραβείο της Βεγγαλικής Ακαδημίας για τη λογοτεχνία για τις υποθέσεις του απελευθερωτικού πολέμου κατά το 2011.

Θάνατος

Ο Μοχαμμάντ πέθανε στις 30 Ιουλίου 2013 σε ηλικία 77 ετών, στη Μονάδα Εντατικής θεραπείας στον Νοσοκομείο Απόλλο της Ντάκα. Δώρισε το σώμα του, το οποίο παρελήφθη από το Ιατρικό Κολλέγιο Σερ-ε-Μπάνγκλα για τη χρήση των φοιτητών ιατρικής.
Λίππε

Περιγραφή και Ιστορία

Ο ποταμός Λίππε έχει χρησιμοποιηθεί ως εμπορικός δρόμος ήδη από την Ρωμαϊκή εποχή. Για τους Ρωμαίους ο ποταμός ήταν μια είσοδος για τη Γερμανία, και εισερχόμενοι μετά στον ποταμό Ρήνο μπορούσαν να ελέγχουν την περιοχή γύρω από το Παντερμπόρν. Ο ποταμός χρησίμευε και για τη μεταφορά εφοδίων, επομένως στις όχθες του ήταν χτισμένα πολλά Ρωμαϊκά στρατόπεδα. Τα τελευταία 200 χρόνια πολλά από τα στρατόπεδα αυτά έχουν αναγνωριστεί, και κυρίως το στρατόπεδο στο Χάλτερν που είναι πιθανό να ήταν η πρώην έδρα του πρίγκιπα Τιβέριου. Η απόσταση ανάμεσα στα στρατόπεδα είναι περίπου 30 χιλιόμετρα. Τα σημερινά Ρωμαϊκά στρατόπεδα που έχουν αναγνωριστεί είναι τα: Όλφεν, Χάντεν, Χάλτερν, Όμπεραντεν, Χόλστερχαουσεν, Ανρέππεν και Μπέγκιγκχαουσενν.
Σήμερα, ο ποταμός εμφανίζεται να έχει διπλή υδάτινη πορεία: Στο άνω μέρος, ανατολικά της πόλης του Χαμ, οι περιοχές είναι αγροτικές. Νότια της πόλης του Χαμ,οι βιομηχανικές υποδομές και τα λύματα που αποβάλλουν χαρακτηρίζουν την κατάσταση του ποταμού. Παρόλο που ο Λίππε είναι εν μέρει πλωτός από το 1820, κρίθηκε ανεπαρκής για τη μεταφορά βιομηχανικών προϊόντων.
Ιστορικά, οι προϋποθέσεις για μια αλλαγή του τοπίου άρχισαν με την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Κολωνίας-Μίντεν τη δεκαετία του 1840 που θα συνέδεε τους οικισμούς γύρω από τον Ρήνο όπως η Κολωνία με λιμάνια στον ποταμό Βέζερ αλλά και με την πόλη Χαμμ. Επιπλέον, αυτός ο αυτοκινητόδρομος ενίσχυσε σημαντικά την ανάπτυξη των βιομηχανιών ατσαλιού και άνθρακα στη βόρεια περιοχή του Ρουρ. Τα ανθρακωρυχεία που άνοιξαν στα μέσα του 19ου αιώνα στην περιοχή Έμσερ αναπτύχθηκαν προς τα βόρεια τις επόμενες δεκαετίες. Το ίδιο συνέβη και με τα ανθρακωρυχεία γύρω από τον Λίππε, ώσπου άρχισαν να γίνονται οι πρώτες κατολισθήσεις και το νερό του ποταμού άρχισε να μολύνεται.Η ιστορική πόλη του Χαμμ καθώς και οι πόλεις Λούνεν, Χάλτερν και Ντόρστεν από μικροί οικισμοί που ήταν κάποτε άρχισαν να επεκτείνονται λόγω της ύπαρξης των ορυχείων στην ευρύτερη περιοχή. Η εκβιομηχάνιση της περιοχής προκάλεσε ακόμη σοβαρότερα προβλήματα μόλυνσης στους παραποτάμους του Λίππε καθώς και στο ίδιο τον Λίππε. Ως λύση στο πρόβλημα, ιδρύθηκαν οι περιοχές καθαρισμού λυμάτων του Σεσεγκενόσενσαφτ το 1913 και του Λιπέβερμπαντ το 1926.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η μόλυνση του ποταμού δεν αποτελούσε δημόσιο θέμα συζήτησης αλλά η περιβαλλοντική πολιτική άλλαξε στις επερχόμενες δεκαετίες. Περιβαλλοντικά προγράμματα σε εθνικό επίπεδο και ιδιαίτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση οδήγησαν στο να καταβληθούν τεράστιες προσπάθειες βελτίωσης του ευρύτερου περιβάλλοντος.
Κίμων Ε. Μαραγκός

Βιογραφικό

Ο Κίμων Μαραγκός γεννήθηκε στην πόλη Ζίφτα της Αιγύπτου, όπου ζούσαν οι γονείς του. Πατέρας του ήταν ο Ευάγγελος Μαραγκός, έμπορος βαμβακιού με καταγωγή από τη Λήμνο, ο οποίος ζούσε στην Αίγυπτο τουλάχιστον από το 1875. Το όνομά του περιλαμβάνεται σε κατάλογο δωρητών υπέρ των σχολείων της Λήμνου, κατοίκων της αιγυπτιακής πόλης Ζαγαζίκ, με ημερομηνία 17/29 Μαρτίου 1875.
Ως παιδί τα πρώτα χρόνια μεγάλωσε στη Λήμνο, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο δημοτικό σχολείο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αίγυπτο, όπου τελείωσε τη βασική εκπαίδευση. Από το 1923 ως το 1931 δημοσίευε σατυρικά σκίτσα και σχόλια στο εβδομαδιαίο πολιτικό περιοδικό "Maalesh", το οποίο κυκλοφορούσε στην Αλεξάνδρεια και στο Κάιρο.
Το 1929 μετέβη στο Παρίσι, όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην "Ecole Libre des Sciences Politiques". Εκεί άρχισε να συνεργάζεται με γνωστά περιοδικά και εφημερίδες, υπογράφοντας τα σκίτσα του με τα αρχικά του: Kem (Kimon Evan Marengo). Εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτικούς γελοιογράφους της εποχής του και συνεργάστηκε με σημαντικές γαλλικές, αγγλικές και αμερικανικές εφημερίδες. Το 1938 έχει ήδη εγκατασταθεί στην Αγγλία και του ανατέθηκε ο σχεδιασμός της κάρτας του μενού της 50ής επετείου της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών.
Το 1939 γράφτηκε στην Οξφόρδη με σκοπό να σπουδάσει ιστορία και γλώσσες. Όμως, με το ξέσπασμα του Β' παγκοσμίου πολέμου προσλήφθηκε στο Υπουργείο Πληροφοριών. Στη διάρκεια του πολέμου φιλοτέχνησε πάνω από 3.000 φυλλάδια, αφίσες και πολιτικές γελοιογραφίες για λογαριασμό της προπαγάνδας κατά των Γερμανών. Εκτός από τις εφημερίδες και τα περιοδικά, οι γελοιογραφίες του τυπωνόταν στα πακέτα τσιγάρων και στα φακελάκια τσαγιού που στέλνονταν στο μέτωπο προς εμψύχωση των πολεμιστών. Μετείχε, επίσης, ως σύμβουλος του συμμαχικού στρατηγείου σε θέματα Μέσης Ανατολής και, μεταξύ άλλων, δημιούργησε αφίσες σε αραβικές και περσικές διαλέκτους, προπαγανδίζοντας την υποστήριξη των Συμμάχων από τους συγκεκριμένους λαούς.
Μεταπολεμικά αποφοίτησε από την Οξφόρδη και η διατριβή του είχε θέμα: "Το σκίτσο ως πολιτικό όπλο στην Αγγλία: 1783-1832" ("The Cartoon as a Political Weapon in England: 1783-1832"). Επίσης, έγραψε οκτώ βιβλία και σχεδίασε χριστουγεννιάτικες κάρτες.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε και έζησε στο Λονδίνο, όπου πέθανε το 1988. Πήρε τη βρετανική υπηκοότητα και γι' αυτό αναφέρεται ως Βρετανός. Με τη σύζυγό του, Ούνα, απέκτησαν δύο γιους, το Ρίτσαρντ και τον Αλέξανδρο.
Περιοχή Τσιούρε

Γεωγραφία

Η Τσιούρε βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα βόρεια με τη Συνοικία Ανκουάμπε, στα βορειοδυτικά με τη Συνοικία Μοντεπουέζ, στα δυτικά με τη Συνοικία Ναμούνο, στα νότια με τις Εράτι και Μέμπα και στα βορειοανατολικά με τη Συνοικία Μεκούφι της Επαρχίας Ναμπούλα.  
Έχει συνολική έκταση 4.210 km² (1.630 τ.μ.).
Υπάρχει ένα νοσοκομείο που είναι υπό κατασκευή. Μόλις τελειώσει θα είναι το πρώτο στη Συνοικία[1].
Ο άνθρωπος από σίδερο

Πλοκή

Η ταινία τοποθετείται στο Γκντανσκ του 1980. Στα ναυπηγεία της πόλης οι εργάτες απεργούν. Μεταξύ αυτών οργανωτικό ρόλο παίζει ο ακτιβιστής και μέλος του Συνδικάτου Μάτσιεκ Τόμτσικ. Ένας φιλοκαθεστωτικός ραδιοφωνικός δημοσιογράφος και συντάκτης, ονόματι Βίνκελ, στέλνεται εκεί από τον αρχηγό της Ραδιοφωνικής Επιτροπής, ώστε να συλλέξει ενοχοποιητικά στοιχεία σε βάρος του Τόμτσικ.
Σε μια αναδρομή στο παρελθόν βλέπουμε τον Τόμτσικ ως ηγετικό στέλεχος των φοιτητών να συμμετέχει τον Μάρτη του 1968 στις φοιτητικές ταραχές της Πολωνίας και να προσπαθεί -μάταια- να πείσει τον ναυτεργάτη πατέρα του να υποκινήσει τους εργάτες των ναυπηγείων σε συμπόρευση. Αργότερα, τον Δεκέμβρη του 1970, κατά τη διάρκεια της εργατικής εξέγερσης οι ρόλοι αντιστρέφονται και οι φοιτητές αρνούνται να συμμετάσχουν στην κίνηση των εργατών. Κατά τη διάρκεια αυτών των ταραχών ο Ματέους Μπίρκουτ, πατέρας του Τόμτσικ, δολοφονείται από παραστρατιωτικούς. Ο Τόμτσικ εγκαταλείπει τις σπουδές του και γίνεται λιμενεργάτης. Αποπέμπεται όταν προσπαθεί να συνδικαλίσει τους εργάτες και να τους παρακινήσει σε εξέγερση, ενώ στη συνέχεια φυλακίζεται. Μετά την αποφυλάκιση επανέρχεται στην εργασία του.
Ξανά στο παρόν, βλέπουμε τον Βίνκελ ως δημοσιογράφο προσκείμενο στην κυβέρνηση, να εμποδίζεται από τους απεργούς να πλησιάσει την πύλη των ναυπηγείων. Στο πλήθος που βρίσκεται κοντά στην πύλη, ο Βίνκελ ξεχωρίζει έναν φίλο του, τον Τζίτκα, ο οποίος προηγουμένως εργαζόταν στην τηλεόραση του Γκντανσκ. Ο Τζίτκα του δίνει πληροφορίες σχετικά με τον Τόμτσικ, ο οποίο αποδεικνύεται ότι ήταν φίλος του από το κολέγιο. Ο Βίνκελ στο πλαίσιο της έρευνας για τον Τόμτσικ, γνωρίζει μεταξύ άλλων την σύζυγό του και ρεπόρτερ Αγκνιέσκα, από την οποία κυρίως μαθαίνει για το παρελθόν και την πορεία του Τόμτσικ. Όσο περισσότερες λεπτομέρειες μαθαίνει, τόσο αναθεωρεί την θέση του, ώστε τελικά ο δημοσιογράφος οδηγείται στο να παραιτηθεί από την θέση του στο κρατικό ραδιόφωνο και να μην κάνει ποτέ το ρεπορτάζ για τον Τόμτσικ.
Κώστας Προύσαλης

Καριέρα

Ο Κώστας Προύσαλης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ζαφειράκη Νάουσας, τοπική ομάδα της γενέτειράς του. Στην ομάδα της Νάουσας παρέμεινε μέχρι το 1998, οπότε και μετεγγράφη στον ΠΑΟΚ.
Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης παρέμεινε για έξι χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2004 μεταπήδησε στην ΕΑ Πατρών. Στην ομάδα της Πάτρας παρέμεινε μέχρι το 2006.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Προύσαλη ήταν ο Παναθηναϊκός, στον οποίο παρέμεινε μόλις για μία σεζόν (2006-07) καταφέρνοντας ωστόσο να κατακτήσει με το τριφύλλι ένα Κύπελλο Ελλάδας.
Την πενταετία 2007-12, ο Κώστας Προύσαλης αγωνίστηκε αποκλειστικά σε ομάδες της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στον Άρη (2007-08), στον ΠΑΟΚ (2008-09) και στον Ηρακλή (2009-12). Συνολικός απολογισμός τίτλων κατά τη διάρκεια της παρουσίας του αυτής στις ομάδες της Θεσσαλονίκης ήταν ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ελλάδας. Και τα δύο τα κατέκτησε με τη φανέλα του Ηρακλή το 2012.
Το καλοκαίρι του 2012 αποφάσισε να αφήσει την Ελλάδα και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Ναρμπόν, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια. Τον Μάϊο του 2014, ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτηση του Προύσαλη από τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το Λίνγκ Καπ. Από τον Ολυμπιακό αποχώρησε το καλοκαίρι του 2015.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κώστας Προύσαλης έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής 60 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1992-93

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1992-93 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1993-94. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1992-93, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1993-94 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1993-94. 
Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1993-94. Η 12η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1992-93, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1993-94 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1993-94.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Τζαχάς

Μάχη του Λεβουνίου

Το 1091 μ.Χ λίγο έξω από την Κωνσταντινούπολη διεξάγεται η μάχη στο Λεβούνιο. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Α' ο Κομνηνός στρατολογώντας 50.000 Έλληνες από την Θράκη, την Μακεδονία, την Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Β. Αιγαίου, πληρώνοντας 5000 Δυτικούς Μισθοφόρους και με την βοήθεια 40.000 Κουμάνων (πρόκειται για μια ιδιόμορφη κοινοπολιτεία ευρω-ασιατικών νομαδικών και ημινομαδικών φύλων που είχαν φήμη ικανών πολεμιστών οι οποίοι ήταν εύστοχοι με βέλη) νικά του Πετσενέγκους που αριθμούσαν 110.000 πολεμιστές. Η συντριπτική ήττα των Πετσενέγκων από τους Βυζαντινούς και τους Κουμάνους στην μάχη του Λεβουνίου χάλασε τα σχέδια του Τζαχά.
Μετά το τέλος της μάχης 100.000 Πετσενέγκοι κείτονταν νεκροί ενώ οι απώλειες για το αυτοκρατορικό στρατό ήταν 12.500 άνδρες και των Κουμάνων 6.500. Η μάχη στο Λεβούνιο ήταν η αρχή του τέλους για τους Πετσενέγκους. Η νίκη των Βυζαντινών και ολοκληρωτική ήττα των Πετσενέγκων σταμάτησε οριστικά τις επιδρομές τους και τα σχέδια του Τούρκου εμίρη της Σμύρνης, Τζαχά, ο οποίος το 1090 είχε συνεργαστεί με τους Πετσενέγκους με απότερο σκοπό την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης με την βοήθειά τους. Το 1092 ο Τζαχάς πάντρεψε την κόρη του με το σουλτάνο του Ρουμ, Κιλίτς (ή Κιλίτζ) Αρσλάν Α΄, σε μια προσπάθεια να σχηματίσει μία νέα συμμαχία εναντίον των Βυζαντινών. Ο Αλέξιος, όμως, πέτυχε να στρέψει τον Κιλίτς Αρσλάν εναντίον του. Το 1094, κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου στη Σμύρνη, ο Κιλίτς Αρσλάν δολοφόνησε τον μεθυσμένο Τζαχά. Τον Τζαχά διαδέχθηκε ο γιος του, που όμως έχασε τα εδάφη του από τους Βυζαντινούς μετά την μάχη του Δορυλαίου.
Νικόλαος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσάς και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν. 
Απεβίωσε το 1919 στην Αγ. Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ) σε ηλικία 60 ετών, άγαμος.
Αγάπης Αγώνας Άγονος

Περίληψη του έργου

Στην αρχή του έργου παρουσιάζεται ο Φερδινάνδος, Βασιλιάς της Ναβάρρας, και οι τρεις ευγενείς φίλοι του (Μπερόουν, Ντυμέν, Λονγκαβίλ), οι οποίοι παίρνουν όρκο να αφιερωθούν στη μελέτη για τρία ολόκληρα χρόνια: θα περιοριστούν στη βιβλιοθήκη, θα νηστεύουν μια φορά την εβδομάδα, θα κοιμούνται μόνο λίγες ώρες κάθε βράδυ και θα στερηθούν τη συντροφιά των γυναικών.
Ωστόσο, ο ένας από αυτούς υπενθυμίζει στο βασιλιά ότι στη χώρα καταφτάνουν η πριγκίπισσα της Γαλλίας με συνοδεία τρεις όμορφες αυλικές της (Ροζαλίνα, Μαρία, Κατερίνα), θέτοντάς τους σε πειρασμό: ο βασιλιάς και οι φίλοι του ερωτεύονται την πριγκίπισσα και τη συνοδεία της. Η κεντρική πλοκή διανθίζεται από μικρές κωμικές ιστορίες, όπως, για παράδειγμα, την προσπάθεια "κατάκτησης" μιας χωριατοπούλας από το χαζό Κοστάρ και τον Ισπανό ξιφομάχο Δον Αντριάνο ντε Αρμάδο, καθώς και το ανέβασμα μιας παράστασης από δυο λόγιους, τον Σερ Ναθάνιελ και τον Ολοφέρνη.
Στο τέλος αυτής της παράστασης, υπάρχει μια "δυσάρεστη" ανατροπή. Φτάνει η είδηση ότι ο πατέρας της πριγκίπισσας πέθανε κι εκείνη πρέπει να γυρίσει πίσω για να διεκδικήσει το θρόνο. Ο βασιλιάς και οι φίλοι του ορκίζονται πίστη στις αγαπημένες τους, αλλά εκείνες, μην έχοντας πειστεί για το αν η αγάπη τους είναι τόσο δυνατή, ισχυρίζονται ότι πρέπει να περιμένουν ένα χρόνο και μια μέρα για να αποδείξουν την αλήθεια των λόγων τους.

Σχετικά με το έργο

Το τέλος είναι κάπως ασυνήθιστο για σαιξπηρικό έργο και γενικότερα κωμωδία της ελισαβετιανής περιόδου. Ωστόσο, το Αγάπης Αγώνας Άγονος συχνά θεωρείται ως το πιο κραυγαλέα "διανοητικό" έργο του Σαίξπηρ, καθώς βρίθει από εκλεπτυσμένα λογοπαίγνια, λογοτεχνικές αναφορές και μια συρραφή των τότε ποιητικών φορμών. Ίσως το έργο γράφτηκε για να παρουσιαστεί στα Inns of Court, όπου θα γινόταν σίγουρα περισσότερο κατανοητό. Το σχολαστικό του χιούμορ δεν είναι κατανοητό από όλους και αποτελεί ίσως την αιτία που το έργο δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο δημοφιλή του Σαίξπηρ.
Τράμπζονσπορ ΜΚ

Ιστορία

Έπειτα από τον υποβιβασμό της ομάδας Άλπελα από την πρώτη κατηγορία την περίοδο 2007–08, οι ιθύνοντες της Τράμπζονσπορ αγόρασαν τα δικαιώματα της ομάδας από την εταιρεία Ülker, παίρνοντας έτσι τη θέση της στη δεύτερη κατηγορία από την περίοδο 2008–09. Την ίδια περίοδο η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, στην οποία και συμμετείχε για πρώτη φορά την περίοδο 2009–10.
Ρώσοι Δεκεμβριστές

Οι Δεκεμβριστές, όπως αποκλήθηκαν, ήταν Ρώσοι επαναστάτες στο πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα, οι οποίοι σχεδίασαν και τελικά υλοποίησαν ένα καθαρά στρατιωτικό κίνημα με στόχο την κατάργηση του φεουδαρχικού συστήματος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Η επαναστατική ενέργειά τους εκδηλώθηκε στις 14 Δεκεμβρίου του 1825, αλλά ενώ αρχικά σημείωσε κάποια επιτυχία, τελικά οι επαναστατικές δυνάμεις συντρίφτηκαν από το πυροβολικό του τσάρου Νικόλαου Α΄ και οι ηγέτες του κινήματος συνελήφθησαν, φυλακίσθηκαν και εντέλει στις 15 Ιουλίου του 1826 απαγχονίσθηκαν οι πέντε θεωρούμενοι σαν πρωταίτιοι (Παύλος Ιβάνοβιτς Πέστελ, Ριλέεφ, Αποστόλ Μουράβιεφ, Μ. Π. Μπεστούζεφ-Ριούμιν, Καχόφσκυ). Οικτρή τύχη περίμενε και όσους απ’ τους συλληφθέντες επέζησαν, καθώς καταδικάσθηκαν σε πολύχρονη καταναγκαστική εργασία και στάλθηκαν εξορία σε κάτεργα στη Σιβηρία.
Περιφερειακό αστικό πάρκο του Μόντε Ορλάντο

Γεωγραφία

Το Μόντε Ορλάντο είναι ένα υψηλό ακρωτήρι με στάθμη θαλάσσης 171, στην επαρχία της Λατίνα, όπου βρίσκεται η πόλη Γκαέτα, και είναι μια φυσική προέκταση προς το Τυρρηνικό Πέλαγος, των Ορέων Αουρούντσι (Προαπέννινο του Λάτσιο).
Το Όρος, εκτός της νότιας πλευράς του, δεν κατοικείται καθώς καλύπτεται από δάση.
Το Μόντε Ορλάντο συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με μια ελαφρώς λοφώδη λωρίδα γης (τον ισθμό), όπου εκεί βρίσκεται το χωριό, η σύγχρονη συνοικία, και από τη μια πλευρά το πολιτικό και το στρατιωτικό λιμάνι, και από την άλλη πλευρά η παραλία Σεράπο.

Γεωλογία

Το έδαφος αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ασβεστόλιθο του μεσο-καινοζωικού αιώνα (190-25 εκατομμύρια χρόνων), το υπόλοιπο έδαφος αποτελείται από βράχια, ρήγματα, κοκκινόχωμα και σπήλαια (μεταξύ άλλων και το Σπήλαιο του Τούρκου).
Πρέπει να σημειωθεί η ύπαρξη απολιθωμάτων βενθικών τρηματοφόρων,  ασβεστούχων θαλάσσιων φυκών και ρουδιστών.

Καθιέρωση έκταση

Το Πάρκο ιδρύθηκε με τον περιφερειακό νόμο ΝΟ.47, της 22ης Οκτωβρίου 1986 και έχει έκταση 53 εκτάρια + 7 (συμπεριλαμβανομένης της ηπειρωτικής χώρας), + άλλα 30 στο βυθό της θάλασσας. Μέγιστο ύψος 171 μέτρα, όπου βρίσκεται το μαυσωλείο του Λούτσιο Μουνάτζιο Πλάνκο.

Ιστορία

Τον 16ο αιώνα ενσωματώθηκε στο φρούριο της Γκαέτας.

Αξιοθέατα

Μέσα στο πάρκο μπορεί κανείς να θαυμάσει την Μοντάνια Σπακάτα, ένα είδος μνημείου κοντά στην θάλασσα, όπου σχηματίζει ένα είδος φαραγγιού με θέα τη Τυρρηνική θάλασσα, ιδιαίτερα ελκυστικά και επισκέψιμα απ 'ευθείας από το λόφο. Αμέσως πριν από αυτό, μπορεί κανείς να θαυμάσει το Σπήλαιο του Τούρκου.
Στην κορυφή του Μόντε Ορλάντο βρίσκεται το μαυσωλείο, που χτίστηκε το 22.π.Χ.,του Λούτσιο Μουνάτζιο Πλάνκο, ρωμαίος ύπατος, ο οποίος πέθανε στην Γκαέτα.

Χλωρίδα και πανίδα

Η βλάστηση κυριαρχείται από  κλασικούς μεσογειακούς θάμνους, ενώ η πανίδα από τον Σκαντζόχοιρο, τη Μυγαλή, το Φίδι της Γυάρου, το Πετρίτη, τον Κορμοράνο, το Νυχτοκόρακα, τον Σφηκιάρη, το Μελισσοφάγο κλπ.

Δραστηριότητες

Τα μονοπάτια επιτρέπουν την πεζοπορία όπως και ποδηλασία ανάμεσα στο πράσινο και στο μεγαλείο της θέας.
Μόνο σε ορισμένες παράκτιες περιοχές του Μόντε Ορλάντο, επιτρέπεται το ψάρεμα, τις οποίες δεν διαχειρίζεται ο διευθυντής του πάρκου. 
Υπάρχουν επίσης πολλές διαδρομές για αθλητική ορειβασία αλλά και για παραδοσιακή ορειβασία στο βράχο με θέα τη θάλασσα.