google/wiki40b huggingface dataset:
Πελλάνα Λακωνίας

Ιστορία

Η Πελλάνα κατοικήθηκε από την πρωτοελλαδική περίοδο ενώ κατά τη μυκηναϊκή περίοδο κτίστηκαν μεγάλοι θολωτοί τάφοι που δείχνουν την ισχύ και των πλούτο των αρχόντων της περιοχής. 
Κατά τον 4ο ή 3ο αι. π.Χ., όταν η Σπάρτη διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο, τοίχισε την ακρόπολη της Πελλάνας. Ο περιηγητής Παυσανίας στα Λακωνικά αναφέρει το τειχος αλλά και το ιερό του Ασκληπιού και την Πελλανίδα πηγή. Επίσης αναφέρει ότι μια νεαρή κοπέλλα έπεσε μέσα στην Πελλανίδα και εξαφανίστηκε, ενώ το πέπλο της αναδύθηκε αργότερα από μια άλλη πηγή.

Μυκηναϊκό νεκροταφείο

Στην Πελλάνα, στη θέση Σπηλιές (750μ. από το κέντρο του χωριού), ανασκάφηκε κατά διαστήματα, από το 1926 ως το 1995, μυκηναϊκό νεκροταφείο. Εκεί βρίσκονται μερικοί από τους πιο εντυπωσιακούς (αλλά συλημμένους) μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους. Ο μεγαλύτερος από τους θολωτούς τάφους είναι βασιλικός των πρώιμων μυκηναϊκών χρόνων (περί το 1500 π.Χ.) και ο θόλος του έχει διάμετρο πάνω από 10 μέτρα. Η στέγη του έχει καταρρεύσει και τώρα προστατεύεται από μεταλλική οροφή. Στούς άλλους τάφους υπάρχουν βαθειά ορύγματα στο έδαφος, τα οποία χρησίμευαν ως χώροι απόθεσης των οστών των νεκρών, όταν υπήρχε έλλειψη χώρου στο θάλαμο.

Ακρόπολη (Παλαιόκαστρο)

Στην κορυφή του λόφου Παλαιόκαστρο, πρόσφατες ανασκαφές αποκάλυψαν λείψανα κατοίκησης των πρωτοελλαδικών χρόνων (περί το 2500 π.Χ.). Πρόκειται ίσως για ανακτορικό κτίριο. Στις πλαγιές του λόφου έχουν αποκαλυφθεί πρωτοελλαδικός τύμβος με ταφές, καθώς και τμήμα οικισμού μυκηναϊκών, κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων. Έχει επίσης βρεθεί μνημειώδης πλακόστρωτος δρόμος μυκηναϊκής εποχής, με μεταγενέστερες συντηρήσεις, ο οποίος πρέπει να οδηγεί σε σημαντικό κτίριο, ίσως μυκηναϊκό ανάκτορο. Στη βυζαντινή εποχή ανήκει μια δεξαμενή (κιστέρνα).
Σύμφωνα με τον ανασκαφέα Θεόδωρο Σπυρόπουλο, αρχαιολόγο και έφορο αρχαιοτήτων Σπάρτης, σε αυτή την ακρόπολη βρισκόταν η ομηρική Λακεδαίμων, όπου κατά το έπος είχαν το ανάκτορό τους ο Μενέλαος και η Ωραία Ελένη. Η αντίθετη άποψη θεωρεί τη θέση της Πελλάνας αρκετά απομακρυσμένη, σε σχέση με τους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους του Μενελαΐου και του Βαφειού.
Στην ακρόπολη της Πελλάνας υπάρχουν τμήματα τείχους ελληνιστικής εποχής και κατάλοιπα των χρόνων της Φραγκοκρατίας.
Οσσετία

Η Οσσετία (Οσσετικά: Ир, Ирыстон, Ir, Iryston, ρωσικά: Осе́тия‎, γεωργιανά: ოსეთი, μεταγραφή: Oseti) είναι εθνογλωσσική περιοχή που βρίσκεται και στις δύο πλευρές των ορέων του Μεγάλου Καυκάσου, σε μεγάλο βαθμό κατοικημένη από Οσσέτιους. Η Οσσετική γλώσσα είναι μέρος του Ανατολικού Ιρανικού κλάδου της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένεια. Η Οσσετόφωνη περιοχή νότια από την κύρια οροσειρά του Καυκάσου αναγνωρίζεται από τις περισσότερες χώρες ως μέρος της Γεωργίας, αλλά υπό τον έλεγχο της υποστηριζόμενης από τη Ρωσία ντε φάκτο κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Νότιας Οσσετίας. Το βόρειο τμήμα της περιοχής αποτελείται από τη δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας–Αλανίας εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Κύριες πόλεις της Οσσετίας είναι το Τσχινβάλι και το Βλαντικαφκάς. Πρωτεύουσα της Βόρειας Οσσετίας-Αλανίας είναι το Βλαντικαφκάς και της Νότιας Οσσετίας το Τσχινβάλι.
Νικόλ (τραγουδίστρια)

Βιογραφία

Η Νικόλ ερμήνευσε τη γερμανική συμμετοχή στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1982, κατακτώντας την πρώτη θέση με το τραγούδι, «Ein bißchen Frieden» («Λίγη ειρήνη»), σε μουσική του Ραλφ Σίγκελ και στίχους των Μπερντ Μάινουνγκερ και Πάουλ Γκρίντους (αγγλική έκδοση). Όταν επανέλαβε το τραγούδι μετά την ανακοίνωση της τελικής βαθμολογίας, τραγούδησε μέρη του τραγουδιού στα αγγλικά, γαλλικά, ολλανδικά μαζί με το γερμανικό πρωτότυπο. Το 1983, πήρε τη δεύτερη θέση (πίσω από την ουγγρική μπάντα Neoton Familia) στο Διεθνές Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού στο Τόκιο με το τραγούδι των Ραλφ Σίγκελ και Ρόμπερτ Γιουνγκ «So viele Lieder sind in mir».
Παντρεύτηκε τον Βίνφριντ Ζάιμπερτ (Winfried Seibert) το 1984 και έχουν δύο κόρες και δύο εγγόνια.
Η Νικόλ ήταν επίσης η νικήτρια του γερμανικού Schlagerparade το 1991 με το τραγούδι «Ein leises Lied».
Η πλήρης αγγλική έκδοση του τραγουδιού «Λίγη ειρήνη» (αγγλικά: «A Little Peace») είχε μεγάλη επιτυχία και έγινε το 500ό νούμερο ένα single στον κατάλογο με τις μουσικές επιτυχίες (UK Singles Chart). Πλήρεις εκδόσεις ηχογραφήθηκαν στα γαλλικά («La Paix sur Terre»), ολλανδικά («Een beetje vrede»), τα ισπανικά («Un poco de paz»), δανικά («El smule fred»), σλοβενικά («Malo miru»), ρωσικά («Немного мира»), πολωνικά («Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca») και ουγγρικά («Egy kis nyugalmat kívánok én», από την προαναφερθείσα μπάντα Neoton Familia).
Τον Οκτώβριο του 2010 κυκλοφόρησε το άλμπουμ, 30 Jahre mit Leib Seele und, ένα άλμπουμ με τα καλύτερα τραγούδια για την 30η επέτειο της μουσικής της σταδιοδρομίας.
Στο πρόγραμμα του BBC4 Η Eurovision στα 60 περιέγραψε τα συναισθήματά της, όταν συνειδητοποίησε ότι το Ισραήλ είχε δώσει 12 βαθμούς για το τραγούδι της. Συνεχίζοντας ανέφερε πόσο σημαντικό ήταν για εκείνη αναφορικά με την ιστορία της Γερμανίας, και στη συνέχεια προσκλήθηκε στην Ιερουσαλήμ για να ερμηνεύσει τραγούδια, εν μέσω της σύγκρουσης με τον Λίβανο.
Κιτόι πολιτισμός

Οι Κιτόι (Kitoi) ήταν προϊστορικός λαός της Ρωσίας που ζούσε γύρω από τη λίμνη Βαϊκάλη ανάμεσα στην 3η και 2η χιλιετία π.Χ. 
Δεν έχει διασωθεί το πραγματικό όνομα τους, το όνομα Κιτόι δόθηκε από τους επιστήμονες. Ήταν κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες, κυνηγούσαν και έτρωγαν ζώα όπως ελάφια, τάρανδους, άλκες, ψάρια από τη λίμνη, ενώ μάζευαν φρούτα και μανιτάρια. Χρησιμοποιούσαν λίθινα εργαλεία που τα κατασκεύαζαν οι ίδιοι. Ζούσαν σε μεγάλες ομάδες χωρίς να έχουν πολλές και συχνές επαφές μεταξύ τους. Οι μετακινήσεις τους ήταν περιορισμένες και όχι πολλή μακριά από την περιοχή που ζούσαν. Σύμφωνα με τις έρευνες σε σκελετούς, αυτός ήταν και ο λόγος που οι Κιτόι χάθηκαν αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχουν καθόλου παιδικές ταφές, κάτι που δείχνει περιορισμό των γεννήσεων και σταδιακή εξαφάνιση τους.
Έχουν βρεθεί πολλά προϊστορικά νεκροταφεία της φυλής  με ταφές πλούσιες σε κτερίσματα, το σημαντικότερο είναι στη περιοχή Σαγκάν Ζάμπα, που θεωρείται από την αρχαιότητα ιερός χώρος και χρησιμοποιούταν ακόμα μέχρι τον 20ο αιώνα από Σαμάνους. Σύμφωνα με τις ανασκαφικές έρευνες για άγνωστο λόγο οι Κιτόι εγκατέλειψαν την περιοχή ή χάθηκαν σαν λαός και έτσι έμεινε ακατοίκητη για 700-800 χρόνια. Έχουν βρεθεί πολλές τοιχογραφίες σε σπήλαια και βράχους.
Σήμερα με το ίδιο όνομα είναι γνωστό βουνό και ποταμός της Ρωσίας και πόλη των ΗΠΑ στην Αλάσκα.
Γεωργία στη Σερβία

Η Γεωργία στην Σερβία εξακολουθεί να είναι ένας σημαντικός τομέας της σερβικής οικονομίας, με εξαγωγές ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο. Η συνολική έκταση της γεωργικής γης υπερβαίνει τα 6.12 εκατομμύρια εκτάρια. Η γεωργική παραγωγή είναι πιο έντονη στην βόρεια Σερβία, στην εύφορη Παννονική Πεδιάδα, και στις νότιες πεδιάδες δίπλα στον Σάβα, στον Δούναβη και τον Μεγάλο Μοράβα.
Από το 1948 υπήρξε μια απότομη πτώση στην γεωργική δραστηριότητα, όταν τα τρία τέταρτα του πληθυσμού ασχολούνταν στην γεωργία, ενώ σήμερα είναι το ένα τέταρτο.

Παραγωγή

Η Σερβία παράγει κυρίως δημητριακά, φρούτα και λαχανικά που συνθέτουν ένα σημαντικό μέρος του ΑΕΠ και των εξαγωγών. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός βατόμουρων (84.299 μετρικοί τόνοι, δεύτερη μετά την Ρωσία) και δαμάσκηνων (146.776 μετρικοί τόνοι, δεύτερη μετά την Κίνα) στον κόσμο. Επίσης είναι σημαντική παραγωγός αραβοσίτου (6.158.120 μετρικοί τόνοι, κατατάχθηκε 35η παγκοσμίως) και σιταριού (2.095.400 μετρικοί τόνοι, κατετάγη 35η παγκοσμίως). Η παραγωγή των ζαχαρότευτλων (2.299.770 μετρικοί τόνοι) και των ηλιοσπόρων (454.282 μετρικοί τόνοι) καλύπτουν την εγχώρια ζήτηση για ζάχαρη και φυτικό λάδι, και επιτρέπει την εξαγωγή 180.000 τόνων ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κρασί

Υπάρχουν σχεδόν 70.000 εκτάρια αμπελώνων στην Σερβία, που παράγουν 425.000 τόνους σταφυλιών τον χρόνο. Η Σερβία είναι μια από τις 15 μεγαλύτερες οινοπαραγωγικές χώρες του κόσμου. Η πλειοψηφία της παραγωγής πραγματοποιείται σε τοπικά οινοποιεία. Η παραγωγή κρασιού το 2004 ήταν 1.550.000 λίτρα.
Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ

Υπηρεσίες στον Ερρίκο Η΄

Η Οικογένεια Νέβιλ ήταν μια από τις παλιότερες και ισχυρότερες οικογένειες του βορρά με μεγάλη παράδοση σε στρατιωτικές υπηρεσίες στον βασιλιά με ανταλλάγματα παροχές τίτλων και εδαφών. Ο πατέρας του βρέθηκε στην αυλή σαν ο βασικότερος συνταξιούχος ευγενής του βασιλιά. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας στην Γαλλία (1513) και στέφτηκε ιππότης μετά την κατάληψη της Τουρνέ. Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου για την Γιορκσάιρ (1529), ο πιο πιστός του ευγενής στην ακτή ήταν ο ξάδελφος του Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ γιος του ομώνυμου Σερ Μάρμαντιουκ Κόνσταμπλ και της αδελφής της μητέρας του Τζόυς Στάφορντ. Ο πατέρας του Τζων Νέβιλ πέθανε στα τέλη του 1530 και ο ίδιος διορίστηκε την ίδια χρονιά μέλος του Συμβουλίου του Βορρά, ήταν ένας από τους ευγενείς που υπέγραψαν το αίτημα στον πάπα Κλήμη Ζ΄ για το διαζύγιο του Ερρίκου Η΄ με την Αικατερίνη της Αραγoνίας. Κέρδισε τα έσοδα από τα εδάφη του στις 17 Μαρτίου 1531 και έζησε αρχηγικά τον περισσότερο χρόνο στο κάστρο του Σνέιπ στην Γιορκσάιρ αλλά και μερικές φορές στο Οβάικ του Γούστερσαϊρ.
Συμμετείχε στο Προσκύνημα της Χάριτος σε έναν αμφίβολο ρόλο (1536), συνελήφθη από τους επαναστάτες και στην συνέχεια ομολόγησε ότι "ο ρόλος του ήταν πολύ δύσκολος και επικίνδυνος". Τον Νοέμβριο του 1536 ήταν εκπρόσωπος των επαναστατών στις διαπραγματεύσεις του με τους βασιλικούς και βοήθησε για την αμνηστία τους. Επέστρεψε στην πατρίδα του και βοήθησε την επόμενη χρονιά για την άνοδο του Μπιγκόντ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του στην αυλή του Τσάρτερχαουζ σε έναν φίλο του λόρδου Ράσελ. Ο Τζων Νέβιλ πέθανε στις 2 Μαρτίου 1543 στο Λονδίνο και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιν Πολ.
Ντρόγκο της Καμπανίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ μαγιορδόμου της Φραγκίας, δούκα & πρίγκιπα των Φράγκων και της Πλέκτρουντε, κόρης του Χούγκομπερτ σενεσάλη και κόμη του παλατιού επί Θευδερίχου Γ΄ και των γιων του. Αμφιθαλής αδελφός του ήταν ο Γκρίμοαλντ.
Απεβίωσε το 708 σε ηλικία 38 ετών και τάφηκε στο ναό Σαιν-Πιέρ-ω-Νονναί του Μετς. Επειδή ο πρώτος γιος του Ούγος ήταν τότε μοναχός, τον διαδέχθηκε ο δεύτερος, ο Αρνούλφος ως δούκας της Βουργουνδίας. Ο Γκρίμοαλντ και ο πατέρας του απεβίωσαν το 714.
Μοσχοφόρος

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Υμηττού, ενώ η βάση είναι από ασβεστόλιθο. Έχει ύψος 1,65 μέτρα και παρουσιάζει έναν γεροδεμένο νεανία που βηματίζει φέροντας στους ώμους του ζωντανό μόσχο γάλακτος. Κρατάει με το δεξί χέρι τα μπροστινά και με το αριστερό τα πίσω πόδια του ζώου. Το άγαλμα είναι μικρότερο του φυσικού, δίνει όμως την αίσθηση ενός ψηλού, λεπτού μα και γεροδεμένου νεαρού. Φοράει χλαμύδα που φτάνει ως την μέση των μηρών του, καλύπτει ώμους και μπράτσα, ενώ μπροστά αφήνει το στήθος ακάλυπτο. Η κόμη είναι δεμένη ψηλά στο κεφάλι με ταινία, και οι μακριές μπούκλες πέφτουν μπροστά στον μακρύ και ωραίο λαιμό. Το μέτωπο είναι επίπεδο και κάθετο, το πρόσωπο χαρωπό και φωτεινό. Ο δε μόσχος είναι ήρεμος, αρτιμελής και ζωηρούλης.

Στην βάση του είναι σκαλισμένη επιγραφή από δεξιά προς τα αριστερα: 
«(Ρ)ΟΜΒΟΣ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΠΑΛΟΥ ΥΙΟΣ».

Ερμηνεία

Συχνά συναντάμε το θέμα του νεανία που φέρει τετράποδο στην αρχαία τέχνη, πολύ πριν αλλά και μετά τον μοσχοφόρο. Άλλοτε προβατάκι, κριάρι, ή όπως εδώ, ένα μοσχαράκι. Παρόλα τα τραύματα και θραύσματα που υπέστη, το γλυπτό είναι φανερώτατα έργο αριστουργηματικό, και ίσως το καλύτερο του είδους του. Πολλά έχουν ειπωθεί για να το ερμηνεύσουν, και του έχουν δώσει πολλά ονόματα ως τώρα. Το έχουν πει «Απόλλων νόμιος», «Ερμής δαμαληφόρος» και «Θησεύς». Είπαν ότι είναι ανάθημα αποικίας, σήμα θυσίας και αρχαΐζον μίμημα.
Ο Ρόμβος που πρόσφερε το άγαλμα θα ήταν ευγενής κάτοικος της Αττικής, και εύπορος ικανός να πληρώσει τον αριστουργηματικό τεχνίτη που το κατασκεύασε. Προφανώς θυσίασε και ένα μοσχάρι, ίσως στην θεά Αθηνά, αφού την εποχή εκείνη κυρίως ναός ήταν ο πρώτος ναός της Αθηνάς στον λόφο της Ακρόπολης, ο λεγόμενος αρχαίος Παρθενώνας, ο οποίος καταστράφηκε μαζί με όλα τα αναθήματα το έτος 480 π.Χ.

Ιστορική τοποθέτηση

Η πρώιμη αττική τεχνοτροπία του μοσχοφόρου και η πρώιμη ιωνική επιρροή δείχνουν ότι το έργο είναι του 6ου π.Χ. αιώνα, περίπου του 560 π.Χ.
Νιτροαιθανικό οξύ

Με οξείδωση γλυκίνης

Με οξείδωση γλυκίνης με υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂) ή υπεροξύ (RCO₃H) παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:

Με καρβοξυλίωση νιτρομεθυλαλαγονιδίων

Με καρβοξυλίωση με διοξείδιο του άνθρακα (CO) νιτρομεθυλαλογονιδίων (O₂NCH₂X), μέσω αλομαγνησιακών ενώσεων (αντιδραστήρια Grignard) παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:

Με υδρόλυση νιτροαιθανονιτριλίου

Με υδρόλυση νιτροαιθανονιτριλίου (O₂NCH₂CN) σε όξινο περιβάλλον παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:

Με οξείδωση 1,4-δινιτροβουτενίου-2, 2-νιτροαιθανόλης-1 ή νιτροαιθανάλης

1. Με οξείδωση 1,4-δινιτροβουτενίου-2(O₂NCH₂CH=CHCH₂NO₂) παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:
2. Με οξείδωση 2-νιτροαιθανόλης (O₂NCH₂CH₂OH) παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:
3. Με οξείδωση νιτροαιθανάλης (O₂NCH₂CHO) παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:

Από (νιτρομεθυλο)μηλονικό οξύ

Από (νιτρομεθυλο)μηλονικό οξύ [HOOCCH(CH₂NO₂)COOH] παράγεται νιτροαιθανικό οξύ:

΄Οξινος χαρακτήρας και καρβονικά άλατα

Το νιτροαιθανικό οξύ είναι ένα ασθενές μονοβασικό οξύ. Aντιδρά με ορισμένα μέταλλα και βάσεις σχηματίζοντας άλατα με σύγχρονη έκλυση υδρογόνου ή νερού αντίστοιχα:

Αποκαρβοξυλίωση

1. Με θέρμανση νιτροαιθανικού νατρίου παίρνουμε διοξείδιο του άνθρακα και νιτρομεθάνιο::
2. Με ηλεκτρόλυση νιτροαιθανικού νατρίου (μέθοδος Kolbe), παράγονται διοξείδιο του άνθρακα και 1,2-δινιτροαιθάνιο:
3. Με θέρμανση αλάτων του με ασβέστιο (ή βάριο) παράγεται 1,3-δινιτροπεοπανόνη:
4. Με επίδραση βρωμίου σε νιτροαιθανικό άργυρο παράγεται νιτρομεθυλοβρωμίδιο - Αντίδραση Hunsdiecker:

Αναγωγή

1. Το νιτροαιθανικό οξύ ανάγεται με σίδηρο και υδροχλωρικό οξύ (HCl) προς γλυκίνη:
2. Τo νιτροαιθανικό οξύ ανάγεται με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH₄) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH₄) προς 2-αμινοαιθανόλη:

Οξείδωση

Τo νιτροαιθανικό οξύ οξειδώνεται σε νιτροαιθανικό υπεροξύ από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂), σε όξινο περιβάλλον:

Εστεροποίηση

Με επίδραση αλκοολών παράγονται νιτροαιθανικοί εστέρες:

Επίδραση πυκνού θειικού ή υδροχλωρικού οξέος

Με επίδραση πυκνού θειικού οξέος (H₂SO₄) ή πυκνού υδροχλωρικού οξέος (HCl) παράγεται αιθανοδιικό οξύ::
Υπογίγαντας

Στην αστροφυσική υπογίγαντας ονομάζεται κάθε αστέρας που είναι λαμπρότερος από τον μέσο όρο των αστέρων της Κύριας Ακολουθίας (νάνοι) του ίδιου φασματικού τύπου, αλλά όχι τόσο λαμπρός όσο οι γίγαντες αστέρες. Αντιστοιχεί στην τάξη λαμπρότητας IV της διδιάστατης ταξινομήσεως Μόργκαν-Κήναν, όπου ΙΙΙ είναι οι γίγαντες αστέρες και V οι νάνοι.
Οι υπογίγαντες είναι όλοι εξελιγμένοι αστέρες που βρίσκονται στο στάδιο του τερματισμού της συντήξεως υδρογόνου στον πυρήνα τους και οι οποίοι μετατρέπονται σε γίγαντα αστέρα. Σε αστέρες με τη μάζα του Ήλιου, αυτή η παύση των πυρηνικών αντιδράσεων προκαλεί τη συστολή των κεντρικών περιοχών, οπότε η πίεση και η θερμοκρασία αυξάνονται αρκετά ώστε να αρχίσουν να συντήκουν υδρογόνo σε ένα κέλυφος γύρω από τον αστρικό πυρήνα. Αυτό προκαλεί τη διόγκωση του αστέρα πέρα από την αρχική του διάμετρο και τον οδηγεί προς τον κλάδο των γιγάντων στο διάγραμμα Hertzsprung-Russell. Στην αρχή του σταδίου του υπογίγαντα, όπως π.χ. συμβαίνει στον αστέρα Πρόκυνα A, η διάμετρος και η λαμπρότητα αυξάνονται, αλλά η επιφανειακή θερμοκρασία του αστέρα δεν έχει μειωθεί σημαντικά, ούτε το αρχικό του χρώμα έχει μεταβληθεί: αυτό συμβαίνει αργότερα και συντείνει στο να παραμένει η ολική λαμπρότητα περίπου σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια του σταδίου του υπογίγαντα, ένα χαρακτηριστικό που φαίνεται αμέσως στα διαγράμματα Hertzsprung-Russell των σφαιρωτών σμηνών.
Αγία Ειρήνη Ηρακλείου

Γεωγραφία

Η Αγία Ειρήνη βρίσκεται στο Β. τμήμα του νομού Ηρακλείου, σε λοφώδη τοποθεσία στις βόρειες απολήξεις του Γιούχτα, πάνω στο δρόμο προς Κνωσό και Αρχάνες. Βρίσκεται σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150 και απέχει από το Ηράκλειο 8 χλμ. περίπου, προς τα Ν.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 42 (1961), 34 (1971), 659 (2001), 91 (2011).

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»

Ο οικισμός είναι προσαρτημένος στον δήμο Ηρακλείου από το 1924 (Πηγή: eetaa.gr)
Survivor Series '05

Το Survivor Series (2005) ήταν μια διοργάνωση pay-per-view (PPV) της εταιρείας πάλης World Wrestling Entertainment (WWE).

Λεπτομέρειες

Το Survivor Series υποστηρίχθηκε από την Delta Force: Black Hawk Down της NovaLogic και διεξάχθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2005 στο Joe Louis Arena στο Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν. Στο σόου συμμετείχαν παλαιστές και απο τα δύο brands της εταιρείας, το WWE Raw και το WWE SmackDown. Έξι αγώνες είχαν προγραμματιστεί για την κάρτα του ppv.
Τω πρότω απώ τα κίρια γαιγονότα ήταν ένας αγόνας Survivor Series 5 εναντήον 5. Εκί ι ομάδα του SmackDown ήρθε αντιμέτωπη με την Ομάδα του Raw. Η Ομάδα του SmackDown καίρδησαι με τον Ράντυ Όρτον να αποκλείει τον Σον Μάικλς και να μένει ο μοναδικός επιζών σε αγώνα Survivor Series για τρίτη συνεχόμενη χρονηά. Στους άλλους αγώνες του σόου, ο Πρωταθλητής WWE Τζον Σίνα νίκησε τον Κερτ Ανγκλ για να διατηρήσει τον τίτλο του. Ένας άλλος αγώνας ήταν ένας Last Man Standing μεταξύ του Τριπλ Έιτς και του Ρικ Φλερ. Ο Τριπλ Έιτς κέρδισε τον αγώνα αφού ο Φλερ δεν κατάφερε να σηκωθεί μέχρι ο διαιτητής να μετρήσει ως το δέκα.
Anticlea elegans

Περιγραφή

Τα άνθη είναι πράσινα-λευκά με 6 πέταλα και είναι διατεταγμένα σε όρθιες ταξιανθίες που ονομάζονται βότρυες. Αναπτύσσεται σε ύψος 0,6 m. Τα φύλλα είναι μακριά, περιορισμένα και επίπεδα. Φύλλα που στερούνται την οσμή κρεμμυδιού. Τα σπέρματα είναι σε κάψουλες. Το φυτό αναπτύσσεται από ένα βολβό που δεν έχει οσμή κρεμμυδιού. Τα Zygadenus elegans αναπτύσσονται, μερικές φορές σε μεγάλους αριθμούς, σε υγρά ορεινά λιβάδια όσο τόσο ψηλά όσο η γραμμή των δέντρων. Συνήθως περίπου ύψους 0,3 m. Μπορεί σε ευνοϊκές συνθήκες να φτάσει το διπλάσιο ύψος, ανθίζοντας νωρίς το μεσοκαλόκαιρο ανάλογα το υψόμετρο. Όπως το όνομά του, elegans, δηλώνει είναι αρκετά ελκυστικό. Τα άνθη του είναι μεγάλα και τα πέταλα είναι εμφανώς επισημασμένα με καρδιές - ή σχήματος ζυγού πράσινους «αδένες» στη βάση των πετάλων.

Ιστορία

Το όνομα του γένους προέρχεται από την ελληνική λέξη "ζυγός". Το σωστό όνομα θα πρέπει να γράφεται με ένα "Y", αλλά επειδή ήταν Zigadenus όταν δημοσιεύθηκε αρχικά, παραμένει ορθογραφικά ορθό. Εντούτοις, αυτό είναι ένα αμφισβητούμενο ζήτημα, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι πρέπει να αναταξινομηθεί ως είδος της Anticlea.

Συστατικά

Ζυγαδενίνη

Φαρμακευτικές Χρήσεις

Το Zygadenus elegans χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως εξωτερικό φάρμακο. Οι Ινδιάνοι Μπλάκφουτ εφάρμοζαν ένα βρεγμένο από πολτοποιημένους βολβούς επίδεσμο για να ανακουφίσουν τον πόνο των μωλώπων, των διαστρεμμάτων και των ρευματισμών.

Κτηνιατρικές Χρήσεις

Η συνιστώμενη θεραπεία για ένα πρόβατο 45 κιλών είναι τα 2 mg θειικής ατροπίνης και 8 mg πικροτοξίνης. Σε ορισμένες περιοχές αυτό πωλείται εμπορικά ως δισκία Zygadenus elegans.

Τοξικότητα

Το Zygadenus elegans είναι θανατηφόρο. Θα πρέπει να μην καταναλώνεται ποτέ. Αν και οι βολβοί λέγεται ότι περιέχουν την υψηλότερη συγκέντρωση αλκαλοειδών, παιδιά φημολογείται ότι έχουν δηλητηριαστεί τρώγοντας τα άνθη και τα φύλλα. Αμέτρητα πρόβατα έχουν πεθάνει από τη βόσκηση αυτών των φυτών. Τα βοοειδή και τα άλογα επηρεάζονται επίσης. Τα γουρούνια θεωρούνται άνοσα. Σε περίπτωση δηλητηρίασης, θα πρέπει να προκαλείται αμέσως εμετός και να αναζητείται ιατρική φροντίδα.
Καρλ φον Πιλότυ

Βιογραφία

Ο πατέρας του Πιλότυ, Φερδινάνδος, ήταν διακεκριμένος λιθογράφος. Το 1840 ο Καρλ έγινε δεκτός στην Ακαδημία του Μονάχου για να σπουδάσει ζωγραφική με δασκάλους τον Schorn και τον Schnorr. Με το τέλος των σπουδών του, ταξίδεψε για ένα σύντομο διάστημα στο Βέλγιο, την Γαλλία και την Αγγλία. Επέστρεψε στο Μόναχο και άρχισε να ζωγραφίζει ιστορικά θέματα με επικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Το 1854 παρουσίασε τον πίνακα Η άνοδος του βασιλιά Μαξιμιλιανού Α΄ στην Καθολική Συμμαχία και το επόμενο έτος (1855) παρουσίασε τον πίνακα Ο Σένι εμπρός στο πτώμα του Βαλλενστάιν, έργο που του εξασφάλισε την έδρα ζωγραφικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. 
Συνέχισε να ζωγραφίζει ιστορικά θέματα από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα και τα νεότερα χρόνια. Πέθανε το 1886 αφήνοντας ημιτελές το έργο Θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 
Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος του γερμανικού ρεαλισμού (ή γερμανικού ακαδημαϊσμού) του 19ου αι. Μεταξύ των μαθητών συγκαταλέγονται και μερικοί πολύ γνωστοί Έλληνες ζωγράφοι όπως ο Νικηφόρος Λύτρας, ο Νικόλαος Γύζης και ο Κωνσταντίνος Βολανάκης.
Βασίλης Δωρόπουλος

Ζωή και σπουδές

Ο Βασίλης Δωρόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεσοποταμία Καστοριάς από όπου σε ηλικία 23 ετών μετακόμισε με τη μητέρα του στο Παρίσι. Σπούδασε αρχικά ζωγραφική και μετά γλυπτική στην Ecole Superieure des Beaux Arts του Παρισιού, κοντά στους διάσημους Γάλλους γλύπτες Cecar, Martin Etiene και Colamarini.

Εκθέσεις

Πήρε μέρος σε πολλές ατομικές εκθέσεις (Καστοριά 1967, Παρίσι 1973, Chantilly 1977) και σε πανελλήνιες (1971, 1973, 1975). Πήρε επίσης μέρος στα Salon  του Παρισιού και σε εκθέσεις διεθνείς και ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Κλοπή έργων του

Περίπου πενήντα έργα του γλύπτη Βασίλη Δωρόπουλου κλάπηκαν από το σπίτι του, όπου βρίσκεται και το ατελιέ του, στο Θησείο. Πρόκειται για έργα από μπρούντζο, κυρίως μικρογλυπτά, που κλάπηκαν κατά την περίοδο απουσίας του εικαστικού καλλιτέχνη από την Ελλάδα. Η κλοπή διαπιστώθηκε από τους οικείους του.
Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επαρχίας Κερύνειας

Ίδρυση

Στην επαρχία Κερύνειας πρίν από την ίδρυση της ΕΠΟΕΚ διοργανώνονταν τοπικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου με πρωτοβουλία των συλλόγων της επαρχίας, ενώ κάποια από τα σωματεία είχαν ενταχθεί σε ομοσπονδίες της επαρχίας Λευκωσίας. Η ΕΠΟΕΚ ιδρύθηκε το 1970 ύστερα απο πρωτοβουλία του εφόρου ποδοσφαίρου της ΑΕΚ Καραβά Γιάννη Κούβακα και τη συμπαράσταση παραγόντων σωματείων από άλλες κοινότητες όπως ο Τάκης Σκουρίδης από τον Λάρνακα της Λαπήθου, ο δάσκαλος Σοφοκλής Κοτζιαμάνης από τον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας, ο Χρυσόστομος Αγαθοκλέους από την Λάπηθο και άλλοι. Πρώτος πρόεδρος της ΕΠΟΕΚ εξελέγη ο Γιάννης Κούβακας.

Κυπελλούχοι

Παράλληλα με το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, η ΕΠΟΕΚ είχε και διοργάνωση κυπέλλου. Κυπελλούχος για τις περιόδους 1972-73 και 1973-74 ήταν ο Ίκαρος Αγίου Γεωργίου. Δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για τις κυπελλούχες ομάδες των προηγούμενων περιόδων.

Διάλυση

Η ΕΠΟΕΚ διέκοψε την λειτουργία της το 1974 εξαιτίας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και την κατάληψη της επαρχίας Κερύνειας από τα τουρκικά στρατεύματα. Κάποια απο τα σωματεία της δραστηριοποιούνται στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου σαν προσφυγικά-πολιτιστικά σωματεία.
Γιοάχιμ Στράιχ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1951 στο Βίσμαρ (Wismar) και αφού αγωνίστηκε αρχικά σε ομάδες νέων της γενέτειράς του, μεταγράφηκε το 1967 στη Χάνσα Ρόστοκ όπου και έπαιξε για πρώτη φορά σε ανδρική ομάδα. Στην Χάνσα έμεινε μέχρι το 1973 και επόμενος σταθμός του ήταν το Μαγδεβούργο, στο οποίο και έκλεισε την καριέρα του το 1985. Με τη φανέλα του Μαγδεβούργου πανηγύρισε αρκετούς τίτλους, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1974, όπου παρά το γεγονός ότι έχασε λόγω τραυματισμού τον μεγάλο τελικό με τη ΑΚ Μίλαν ήταν ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας. Πέτυχε συνολικά 229 γκολ σε 378 συμμετοχές στα πλαίσια του Πρωταθλήματος και 17 γκολ σε 42 αναμετρήσεις στα κύπελλα Ευρώπης.
Ο Στράιχ θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε η πρώην Ανατολική Γερμανία και είναι πρώτος σε τέρματα και συμμετοχές με την Εθνική της Ανατολικής Γερμανίας, μετρώντας 53 γκολ σε 98 συμμετοχές. Ήταν μάλιστα μέλος της ομάδας, που έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1974 σημειώνοντας 2 γκολ σε 4 αναμετρήσεις. Έχει επίσης κατακτήσει ένα χάλκινο μετάλλιο με την ποδοσφαιρική Ολυμπιακή ομάδα της χώρας του.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής, περνώντας από τους πάγκους του Μαγδεβούργου, της Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ και της Τσβίκαου.
Radio Nord

Το Radio Nord υπήρξε ο δεύτερος εμπορικός ραδιοσταθμός της Σουηδίας. Λειτούργησε από τις 8 Μαρτίου 1961. Εξέπεμπε από το καράβι MS Bon Jour, το οποίο αγκυροβολούσε στα διεθνή ύδατα. Ιδιοκτήτης του σταθμού ήταν ο Φινο-Σουηδός Τζακ Κότσακ. Η εκπομπή στα μεσαία κύματα περιείχε δελτίο ειδήσεων, αθλητική ενημέρωση, μουσική και διαφημίσεις. Ακουγόταν τις απογευματινές και νυχτερινές ώρες και κάλυπτε μεγάλο μέρος της Σουηδίας. Ο σταθμός έκλεισε και έπαψε να λειτουργεί στις 20 Ιουνίου 1962, μετά από νομοσχέδιο της Σουηδικής βουλής κατά των πειρατικών σταθμών.