Βλαντιμίρ Βορόνιν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Κοργιόβα (Corjova) της επαρχίας Ντουμπασάρι στην πάλαι ποτέ σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Μολδαβίας, στις 25 Μαΐου του 1941. Σπούδασε Οικονομικά και επίσης έκανε νομικές και σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες. Είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά. Πολλοί πιστεύουν ότι έχει επίσης ρωσική υπηκοότητα, καθώς ελάμβανε σύνταξη για το υπουργείο Εσωτερικών, όταν ζούσε εκεί ως πολίτης, το διάστημα 1991-93.

Πολιτική καριέρα

Πρώην διευθυντής αρτοποιείου και αρχηγός της αστυνομίας, αναρριχήθηκε στην εξουσία μέσα από τις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, έγινε μέλος του Ανωτάτου Σοβιέτ και υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών για σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν υπηρετούσε στο τελευταίο αξίωμα τάχθηκε εναντίον της καταστολής των αντισοβιετικών διαδηλωτών το Νοέμβριο του 1989. 
Το 1994 εξελέγη πρώτος γενικός γραμματέας του PCRM. Το 1998 εξελέγη βουλευτής. Έναν χρόνο αργότερα το 1999 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Πέτρου Λουσίνσκι αλλά το κοινοβούλιο δεν ενέκρινε το διορισμό του . Το Φεβρουάριο του 2001 εξελέγη ξανά βουλευτής. Το PCRM κέρδισε 71 επί συνόλου 101 εδρών στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν το Φεβρουάριο του 2001. Παράλληλα το Σύνταγμα άλλαξε και ο πρόεδρος θα εκλεγόταν πλέον από το κοινοβούλιο.

Πρόεδρος

Λίγους μήνες μετά τις εκλογές του 2001, το PCRM όρισε τον Βορόνιν ως τον υποψήφιό του για την προεδρία και στις 4 Απριλίου του 2001 ο Βορόνιν εξελέγη πρόεδρος από το κοινοβούλιο. Επί συνόλου 89 βουλευτών που συμμετείχαν στην ψηφοφορία, 71 ψήφισαν υπέρ του Βορόνιν, 15 υπέρ του Ντουμίτρου Μπράγκις και τρεις ψήφισαν για τον Βαλέριαν Κριστέα. Στις 7 Απριλίου ορκίστηκε και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα σε τελετή στο Κισινάου. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο πρόεδρος μπορούσε να ηγείται ενός κόμματος, με αποτέλεσμα ο Βορόνιν να επανεκλεγεί στην ηγεσία του PCRM.
Ο νέος πρόεδρος υποσχέθηκε να καταπολεμήσει τη φτώχεια και ακολούθησε την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχός του, Πέτρου Λουσίνσκι. Το 2002, έγιναν μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη χρήση της ρωσικής στα σχολεία και της ανακήρυξής της ως επίσημης γλώσσας. Το 2003, η κυβέρνησή του υποχώρησε στο θέμα υπογραφής συμφωνίας που πρότεινε η Ρωσία και που θα καθιστούσε ομοσπονδιακό κράτος την περιοχή της Υπερδνειστερίας. Το 2004,ο Βορόνιν διέταξε «οικονομικό αποκλεισμό» της περιοχής, εξαιτίας του γεγονότος ότι έκλεισαν τα σχολεία όπου διδασκόταν η μολδαβική. 
Το 2005, το Κομμουνιστικό Κόμμα κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές με 56 επί συνόλου 101 εδρών στο κοινοβούλιο και στις 4 Απριλίου του 2005 ο Βορόνιν επανεξελέγη εύκολα για δεύτερη θητεία με 75 ψήφους. Ένας ακόμα υποψήφιος, ο Γκεόργκε Ντούκα, έλαβε μία ψήφο, ενώ υπήρχαν και δύο άκυρα ψηφοδέλτια.
Τον Απρίλιο του 2009 το Κομμουνιστικό Κόμμα αναδείχθηκε νικητής ξανά στις βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, η Αντιπολίτευση αμφισβήτησε τη νίκη και ξέσπασαν βίαια επεισόδια με 1 νεκρή και περισσότερους από 100 τραυματίες. Οι διαδηλωτές εισέβαλαν στις 7 Απριλίου στο κτήριο του Κοινοβουλίου και προέβησαν σε βανδαλισμούς και καταστροφές. Ο Βορόνιν κατηγόρησε τη Ρουμανία για τα επεισόδια και αποφάσισε την απέλαση της πρέσβειρας στο Βουκουρέστι. Παράλληλα αποφάσισε το κλείσιμο των συνόρων με τη Ρουμανία. Η Ρουμανία αρνήθηκε τις κατηγορίες.Στις 10 Απριλίου ο Βορόνιν υποκύπτοντας σε πιέσεις από την αντιπολίτευση ζήτησε κι εκείνος από το Συνταγματικό Δικαστήριο να αποφασίσει υπέρ της ανακαταμέτρησης των ψήφων. Στις 12 Μαΐου του 2009 εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου. Παραιτήθηκε από πρόεδρος στις 11 Σεπτεμβρίου του 2009 και ανακοίνωσε την παράδοση της εξουσίας στους φίλα προσκείμενους προς τη Δύση αντιπάλους του. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο Μιχάι Γκίμπου.

Βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 2010

Στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, κανένα κόμμα δεν εξασφάλισε τη πλειοψηφία, που απαιτείται για το σχηματισμό κυβέρνησης και την εκλογή Προέδρου. Το Κομμουνιστικό Κόμμα του  Βορόνιν πήρε το 40,8% των ψήφων.