google/wiki40b huggingface dataset:
Αντρέ Βίλας Μπόας

Τα πρώτα βήματα

Στην ηλικία των 16 ετών ο Αντρέ Βίλας Μπόας (οπάδος της Πόρτο) ζούσε στο στο ίδιο τετράγωνο με τον τότε προπονητή της Πόρτο ΦΚ τον Άγγλο Μπόμπι Ρόμπσον. Μετά από συζήτηση μεταξύ των δύο ο νεαρός  ζήτησε να του επιτρέψει να παρακολουθεί τις προπονήσεις της Πόρτο ΦΚ.Μάλιστα, εξέφραζε την άποψη, πως ο Ρόμπσον θα έπρεπε να δίνει περισσότερες ευκαιρίες στον τότε νεαρό άσο του συλλόγου, Ντομίνγκος Πασιένσια τον οποίο ο Μπόας νίκησε ως προπονητή στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ  κόντρα στη Σπόρτινγκ Μπράγκα.Ο Ρόμπσον διόρισε Βίλας Μπόας  στο τμήμα παρατήρησης της  Πόρτο ΦΚ.Υπό την καθοδήγηση του Ρόμπσον, ο οποίος ήταν εντυπωσιασμένος με την άπταιστη γνώση  της αγγλικής γλώσσας , πέτυχε να πάρει το πρώτο δίπλωμα προπονητικής της UEFA στην κλάση C μόλις στην ηλικία των 17 ετών στην Σκωτία .Τότε είχε μια σύντομη θητεία ως προπονητής της εθνικής ομάδα κάτω των 21 ετών των Βρετανικών Παρθένών Νήσών.Το 2002 ξαναγυρίσει στην Πόρτο ΦΚ ως βοηθός του Ζοζέ Μουρίνιοτου άλλου προστατευόμενου του Μπόμπι Ρόμπσον.Ακολούθησε ως βοηθός προπονητή τον Μουρίνιο στις Τσέλσι και Ίντερ.

Ακαντέμικα

Την έναρξη της σεζόν 2009-10, ο Αντρέ Βίλας Μπόας εγκαταλείπει τον Μουρίνιο για να ακολουθήσει καριέρα πρώτου προπονητή.Πρώτος σταθμός η Ακαντέμικά ο Αντρέ Βίλας Μπόας καλείται να αναπληρώσει την κενή θέση που δημιουργήθηκε από την παραίτηση του Ροτζέριο Γκονζάλβες τον Οκτώβριο του 2009.Όταν προσλήφθηκε ο Βίλας Μπόας η Ακαντέμικα βολοδέρνει στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας χωρίς ακόμα νίκη. Υπό την καθοδήγηση του νεαρού προπονητή η Ακαντέμικα παίζει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο και τερματίζει τελικά στην 11η θέση 10 βαθμούς μακριά από την ζώνη του υποβιβασμού.Φτάνει μάλιστα έως τα ημιτελικά του Πορτογαλικού Λίγκ καπ όπου και χάνει δύσκολα από την Πόρτο] με ένα γκολ προς το τέλος του αγώνα.

Τσέλσι

Στις 21 Ιουνίου 2011 η Τσέλσι καταβάλει στην Πόρτο το ποσό των  15 εκατομμυρίων € ως αποζημίωση για να αποκτήσει τον Αντρέ Βίλας Μπόας την ίδια μέρα ο Πορτογάλος υπέβαλεί την παραίτησή του από προπονητής της Πόρτο και μία μέρα μετά αναλαμβάνει επίσημα την θέση του προπονητή της Τσέλσι.Στην Τσέλσι η πίεση και η κακή πορεία στην Πρέμιερ Λιγκ οδηγούν την Τσέλσι στην απόφαση να απολύσει τον Πορτογάλο μανατζερ.

Τότεναμ Χότσπερ

Στις 3 Ιουλίου 2012 η Τότεναμ Χότσπερ ανακοινώνει την συμφωνία της με τον Αντρέ Βίλας Μπόας για 3 χρόνια.Την σεζόν 12/13 η Τότεναμ Χότσπερ με τον Άντρε Βίλας Μπόας στον πάγκο πραγματοποιεί με εξαιρετική πορεία τερματίζοντας στην 5η θέση της Πρέμιερ Λιγκ.Παρόλα αυτά το κακό ξεκίνημα την επόμενη σεζόν τον οδήγησε στην έξοδο.

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης

Αμέσως με την ανακοίνωση της απόλυσης του η ρώσικη ομάδα τον προσέγγισε και έτσι έγινε προπονητής της ρώσικης ομάδας. Εκεί κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο πριν παραιτηθεί από την ομάδα για οικογενειακούς λόγους.

Σανγκάη SIPG

Μέτα την αποχώρηση του από την ρώσικη ομάδα,υπέγραψε ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο με την κινέζικη ομάδα Σαγκάη SIPG,αντικαθιστώντας τον Σβέν Γκόραν Έρικσον.
Έλεγχος

Σχολικός έλεγχος

Ο σχολικός έλεγχος είναι το έγγραφο στο οποίο αναγράφεται η βαθμολογία του κάθε μαθητή και δίνεται στον κηδεμόνα του στο τέλος του κάθε τριμήνου. Μόλις τον υπογράψει ο κηδεμόνας του μαθητή, τον παίρνει αυτός και τον επιστρέφει στο σχολείο του για να γράψουν τη βαθμολογία του επόμενου τριμήνου.
Έτος

Το έτος είναι ο χρόνος μεταξύ δύο επαναλήψεων ενός γεγονότος σχετικού με την τροχιά της Γης ή γενικότερα ενός πλανήτη γύρω από τον ήλιο του. Συγκεκριμένα στην περίπτωση της Γης, έτος είναι ο χρόνος που χρειάζεται για μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο, 365 περίπου γήινες ημέρες. Κατ' επέκταση, αυτό μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε πλανήτη: για τον Άρη για παράδειγμα, μιλάμε για "Αρειανό έτος", το οποίο διαρκεί περίπου όσο δύο γήινα.
Παλιότερα, όταν οι άνθρωποι πίστευαν ότι η Γη δεν κινείται, το έτος προσμετρούνταν με βάση τις ορατές αλλαγές στη φύση που προκαλεί η εναλλαγή των εποχών, οι οποίες κι αυτές με τη σειρά τους είναι αποτέλεσμα της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, ή βάσει των ισημεριών και ηλιοστασίων. Το ημερολογιακό έτος αποτελεί το χρόνο που απαιτείται για την επανάληψη δύο ημερομηνιών με το ίδιο όνομα, και η διάρκειά του ποικίλλει ανάλογα με το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται. Για παράδειγμα, το γρηγοριανό έτος διαρκεί περίπου 365.2425 ημέρες ενώ το Ιουλιανό έτος περίπου 365.25 ημέρες.
Το 594 π.Χ. ο Σόλων ο Αθηναίος καθιέρωσε το έτος ως μέτρηση του χρόνου. Αποτελείτο από 12 μήνες που είχαν 29 και 30 μέρες ο κάθε μήνας.

Σύμβολο

Δεν υπάρχει καθολικώς αποδεκτό σύμβολο για το έτος ως μονάδα χρόνου. Το Διεθνές Σύστημα Μονάδων δεν κάνει κάποια πρόταση για αυτό. Τα πρότυπα NIST SP811 και ISO 80000-3:2006 προτείνουν τη χρήση του συμβόλου a από την λατινική λέξη για το έτος, annus. Στα αγγλικά χρησιμοποιούνται κάποιες φορές οι συντομογραφίες y ή yr, ειδικά στη γεωλογία και την παλαιοντολογία, όπου χρησιμοποιούνται και τα kyr, myr, byr (χιλιάδες, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια έτη αντίστοιχα) καθώς και παρόμοιες συντομογραφίες.
Μερνεφθά

Βιογραφία και βασιλεία

Ήταν ο τρίτος γιος και συνολικά το 13ο παιδί του Ραμσή Β΄ και της συζύγου του Ισετνοφρέτης. Σύζυγοί του έγιναν η αδελφή του, Ισισνοφρέτη, και η Ταχάτ. Απέκτησε δύο υιούς, οι οποίοι τον διαδέχθηκαν. Λόγω της μακράς βασιλείας του πατέρα του, ο Μερνεφθά ήταν ήδη κοντά στα εβδομήντα όταν διαδέχτηκε τον πατέρα του, ενώ οι αδελφοί του είχαν αποβιώσει. Έλαβε το ανώτατο αξίωμα του Φαραώ στις 28 Ιουνίου 1213. Σύμφωνα με τον Μανέθωνα κυβέρνησε 19 χρόνια και 6 μήνες. Οι ιστορικές πηγές τεκμηριώνουν 9 χρόνια και 3 μήνες. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του κατέπνιξε διάφορες εξεγέρσεις στη Συρία, Λιβύη, Νουβία. Έστειλε επίσης μια σοδειά δημητριακών στον βασιλιά των Χετταίων Σουππιλουλιούμα Β΄ για να τους βοηθήσει σε καιρό λιμού.

Ο τάφος του

Η νεκρόπολη του Μερνεφθά βρίσκεται στην κοιλάδα των Βασιλέων. Ο τάφος του ήταν ανοικτός από την αρχαιότητα. Περιέχει δύο σαρκοφάγους από γρανίτη και υπολείμματα μιας τρίτης από αλάβαστρο. Η μούμια του ανακαλύφθηκε το 1898 από τον Βίκτορ Λορέ στον τάφο του Αμένοφη Β΄, όπου είχε μεταφερθεί στα τέλη της 20ής δυναστείας. Ονομάζεται λευκή μούμια λόγω του χρώματός της.
Μπούκοβο (μπαχαρικό)

To μπούκοβο είναι βαλκανικό μπαχαρικό το οποίο ανήκει στην οικογένεια των καψικών (λατ. Capsicum annum) και αποτελείται από αποξηραμμένες και θρυμματισμένες κόκκινες πιπεριές (γλυκές ή καυτερές). Έχει κόκκινο κεραμιδί χρώμα και πικάντικη γεύση. Συνήθως χρησιμοποιείται σε κρεατικά και σάλτσες και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της Βορειοελλαδίτικης κουζίνας. Στη Μεσανατολίτικη κουζίνα συναντάται με την ονομασία πουλ μπιμπέρ (κατά λέξη «νιφάδες πιπεριάς»).
Υπάρχουν δύο είδη μπούκοβου, το γλυκό και το καυτερό. Το κάθε είδος προκύπτει από την αντίστοιχη ποικιλία κόκκινης πιπεριάς που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του (γλυκιά/καυτερή). Η καλύτερη ποικιλία του είναι εκείνη που προκύπτει από θρυμματισμένους κόκκους τριμμένους σε λάδι, πράγμα που το διατηρεί φρέσκο και επιτρέπει την ομοιόμορφη διάχυση του αρώματος χωρίς να έχει μαγειρευτεί.
Θεωρείται ότι το μπαχαρικό αντλεί την ονομασία του από το αντίστοιχο τοπωνύμιο, το οποίο είναι κοινό στις σλαβικές γλώσσες και προέρχεται από τον σλαβικό τύπο bukv «βαλανιδιά».
Τζόνι Χαλιντέι

Προσωπική ζωή

Στις 12 Απριλίου 1965 παντρεύτηκε τη Σιλβί Βαρτάν με την οποία απέκτησε έναν γιο. Ο διεθνής τύπος τους χαρακτήρισε ως "χρυσό ζευγάρι". Χώρισαν το 1980.
Τελευταία του σύζυγος ήταν η Λετισιά Μαρί-Κριστίν Μπουντού με την οποία είχαν δύο υιοθετημένα κοριτσάκια από το Βιετνάμ.

Ελλάδα

Κατά τη διάρκεια τουρνέ το 1973 εμφανίστηκε και στην Ελλάδα. Η επίδραση του στην ελληνική κοινωνία φαίνεται από το γεγονός ότι ο Χρηστάκης είχε χαρακτηριστεί σαν ο Έλληνας Τζόνι Χαλιντέι.
Ελλοπίων

Ο Ελλοπίων από την Πεπάρηθο ήταν αρχαίος Έλληνας Σωκρατικός φιλόσοφος. Τον αναφέρει μόνο ο Πλούταρχος.
Πτωχευτικό Δίκαιο

Το Πτωχευτικό Δίκαιο αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο του Εμπορικού Δικαίου που ρυθμίζει θεσμικά περιπτώσεις πτώχευσης και γενικότερα τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών.
Βερολίνο, η Συμφωνία μιας Μεγαλούπολης

Περιεχόμενο

Η ταινία είναι ένα ταξιδιωτικό ντοκιμαντέρ στο Βερολίνο του μεσοπολέμου. Ξεκινάει με σκηνές της σιδηροδρομικής ατμομηχανής περνώντας μέσα από λιβάδια και γραφικά προάστια φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό στο κέντρο της πόλης. Συνεχίζει με πλάνα μέσα στην πόλη, στους πολυσύχναστους δρόμους. Είναι πρωινή ώρα και ο κόσμος ξεκινάει για να πάει στην δουλειά. Ο ρυθμός της πόλης σφύζει όλο και πιο γρήγορα. Η κάμερα μπαίνει μέσα σε μια φάμπρικα, όπου οι μηχανές ήδη σφυρηλατούν με γρήγορο ρυθμό. Το ρολόι χτυπάει 12. Είναι μεσημέρι. Ο ρυθμός της πόλης με μιας σταματάει για λίγο και κάνει ένα μικρό διάλειμμα για ξαναξεκινήσει με γρήγορο ρυθμό από το απόγευμα μέχρι το βράδυ. Το έργο τελειώνει με απογευματινές σκηνές αναψυχής στα παρκάκια και τις λίμνες, μέχρι που το τραίνο και πάλι ξεκινάει και μας παίρνει για να μας πάει και πάλι έξω από την πόλη.

Σχόλια και κριτικές

Η ταινία είναι ένα ντοκιμαντέρ που περιγράφει την τότε σύγχρονη ζωή στην μεγαλούπολη του Βερολίνου. Το Βερολίνο την εποχή εκείνη ήταν μια πόλη που γνώριζε βιομηχανική ανάπτυξη, συνοδευόμενη με τα φαινόμενα της αστυφιλίας, του συνωστισμού, της φτώχειας των κατώτερων τάξεων. Ο Ρούτμαν σκιαγραφεί την ζωή της μεγαλούπολης σαν έναν ζωντανό οργανισμό που έχει τον δικό του ρυθμό. Αγουροξυπνημένος το πρωϊνό, πολυάσχολος όλη τη μέρα και διασκεδάζοντας το βράδυ πριν πάει για ύπνο. Παράλληλα ακολουθεί μια δομή παρόμοια με αυτή των συμφωνικών έργων κλασσικής μουσικής. Για να πετύχει την ατμόσφαιρα της αγχωτικής ζωής χρησιμοποιεί βιαστικές, σύντομες σκηνές, μια πρωτόγνωρη τεχνική για την εποχή εκείνη.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015

Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την ανάδειξη των μισών από τα μέλη του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου διεξήχθησαν στις 3 Οκτωβρίου 2015  με ποσοστό συμμετοχής 35,26%.

Εκλογικό σύστημα

Την ημέρα των εκλογών το 40μελές Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο αποτελείτο από 20 έμμεσα εκλεγμένα μέλη και ισάριθμα διορισμένα μέλη. Τα 20 αιρετά μέλη εξελέγησαν από 7 εκλεκτορικά κολέγια. Τα 4 μέλη αναδείχθηκαν από τα εμιράτα του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι, ενώ τα κολέγια των Σαριά και Ρας αλ Καϊμά εξέλεξαν 3 και τα κολέγια των εμιράτων Αϊμάν, Φουτζέιρα και Ουμ αλ Κουγάιν εξέλεξαν 2. Μόνο γύρω στο ένα τρίτο του πληθυσμού ήταν μέλη των εκλεκτορικών κολεγίων.
Οι εκλογές διενεργήθηκαν με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων, με απαιτούμενο για τους υποψήφιους την συγκέντρωση ποσοστού τουλάχιστον 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, προκειμένου να εκλεγούν. Ο κάθε ψηφοφόρος είχε τόσες πολλές ψήφους όσες ήταν οι έδρες που εξελέγησαν από το κολέγιό τους.

Πλαίσιο

Συνολικά 330 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, από τους οποίους οι 252 ήταν άντρες και οι 78 γυναίκες. Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 6 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου.
Φίλιπ Μίλερ

Βιογραφία

Ο Φίλιπ Μίλερ ήταν γιος ενός αγρότη από τα περίχωρα του Ντέτφορντ (Deptford). Ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Κένετ (Mary Kennet). 
Από το 1721 μέχρι λίγο πριν από το θάνατό του ήταν υπεύθυνος του Φυσικού Κήπου του Τσέλσι (Chelsea Physic Garden). Συνέγραψε αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων Το λεξικό του κηπουρού (Gardener's Dictionary, 1731), όπου περιγράφονται μέθοδοι για τη βελτίωση ανθόκηπων και οπωρώνων.
Ο Μίλερ διατηρούσε αλληλογραφία  με άλλους βοτανολόγους και συνέλεγε δείγματα φυτών από όλα τα μέρη της γης, πολλά από τα οποία καλλιέργησε για πρώτη φορά στην Αγγλία.
Ο Μίλερ για πολλά χρόνια αρνιόταν να χρησιμοποιήσει στα συγγράμματά του το διωνυμικό σύστημα του Καρόλου Λινναίου και προτιμούσε τις ταξινομήσεις των Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ και Τζων Ραίη. Για πρώτη φορά το 1768 με την όγδοη έκδοση του Gardener's Dictionary υιοθέτησε τη διωνυμική ταξινόμηση, παρόλο που και προηγουμένως είχε περιγράψει διάφορα φυτά όπως για παράδειγμα  τον λάρικα και τη βανίλια χρησιμοποιώντας το σύστημα του Λινναίου. 
Το 1733 ήταν ο πρώτος που έστειλε σπόρους βαμβακιού στην Αμερική.
Οπλομαχία

Η οπλομαχία ή μονομαχία ήταν η ονομασία που είχε δοθεί από τους Αρχαίους Έλληνες στην ξιφασκία με βαρύ οπλισμό, ως αντιπαράθεση προς τους αγώνες γυμνής πάλης (πάλη, πυγμή και παγκράτιο).
Η οπλομαχία έκανε την εμφάνισή της από την εποχή του Ομήρου, ο οποίος περιέγραφε μονομαχία μεταξύ του Διομήδη και του Αίαντα.
Η ξιφασκία είχε ιδιαίτερη πέραση στους Έλληνες από τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο Πλάτων αναφέρθηκε στο έργο του υπό τον τίτλο Λάχης τα αδέρφια Ευθύδημο και Διονυσόδωρο, τα οποία και παρουσίασε ως ιδιαιτέρως εγνωσμένης αξίας εκπαιδευτές στην χρήση όπλων. Παράλληλα, ενέταξε το συγκεκριμένο άθλημα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ιδανικής, σύμφωνα με τον ίδιο, πόλης. Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο συγκεκριμένος τύπος επαγγελματία εκπαιδευτικού έλαβε την ονομασία του οπλομάχου, ενώ είχε ως ρόλο την εκμάθηση των βασικών επί της ξιφασκίας στους νέους στην διάρκεια της εφηβείας τους, αντίστοιχης της σύγχρονης στρατιωτικής υπηρεσίας.
Η οπλομαχία ήταν μέρος του προγράμματος ορισμένων αγώνων, ιδιαίτερα στη Σάμο και τα Θησεία της Αθήνας.
Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης

Βιογραφία

Ο Θεόδωρος Α' ήταν υιός του Μανουήλ Λάσκαρη (γεν.π.1140) και της Ιωάννας Καράτζαινας (γεν.π.1148). Ήταν στρατιωτικός και γαμπρός του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (1195-1203). Γεννήθηκε γύρω στα 1175 και όντας μέλος επιφανούς οικογένειας του Βυζαντίου προωθήθηκε γρήγορα σε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα, στα οποία και διακρίθηκε για την γενναιότητα και τις ικανότητές του.
Το 1204, την παραμονή της πτώσης της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους κατά τη Δ΄ Σταυροφορία και ενώ ο Αλέξιος Ε΄ Μούρτζουφλος είχε εγκαταλείψει την Πόλη, ο λαός εξέλεξε ως αυτοκράτορα τον αδελφό του Κωνσταντίνο Λάσκαρη. Οι συνθήκες όμως οδήγησαν στη φυγή των Λασκαριδών από την Πόλη και τη διαφυγή τους στη Μικρά Ασία.
Εκεί την ηγεσία της αντίστασης ανέλαβε ο Θεόδωρος, ο οποίος αφού κατάφερε να επιβληθεί στους Μικρασιάτες μεγιστάνες άρχισε τον πόλεμο κατά των Σταυροφόρων και των αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας. Μεταξύ των προσφύγων από την Πόλη συγκαταλεγόταν και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με πολλούς κληρικούς, έτσι γύρω στο 1208 στέφθηκε αυτοκράτορας.
Το 1211 ο Θεόδωρος Λάσκαρης συγκρούεται με τους Σελτζούκους Τούρκους και τον Σουλτάνο Καϊκοσρού (Καϊχοσχρόης) στην κοιλάδα του Μαιάνδρου (μάχη της Αντιόχειας) και πετυχαίνει αναπάντεχη νίκη. Ο στρατός του, μόλις 2000 άνδρες με πιο αξιόμαχο τμήμα ένα σώμα 800 μισθοφόρων ιππέων από την Ιταλία, μειονεκτούσε φανερά από τους Τούρκους και μετά τις πρώτες συμπλοκές αρχικά φαινόταν ότι θα έχανε τη μάχη. Όταν όμως ο Θεόδωρος συναντάται προσωπικά με Σουλτάνο, ρίχνει το άλογο και φονεύει τον αναβάτη του ανατρέποντας έτσι την έκβαση της μάχης. Σύμφωνα με βυζαντινές πηγές αναφέρεται πως ο Θεόδωρος κάρφωσε το Σουλτάνο στην καρδιά, ενώ ο σελτζούκος ιστορικός Ιμπν Μπιμπί πως τον αποτέλειωσε "Φράγκος". Ο ιστορικός Γεώργιος Ακροπολίτης αναφέρει πως το κεφάλι του Καϊκοσρού κόπηκε χωρίς να σφαγεί από το βασιλέα ή από άλλον της συνοδείας του. 
Οι επιτυχίες του, καθώς και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Λατίνοι στα Βαλκάνια από τους Βουλγάρους οδήγησαν τελικά στην υπογραφή συνθήκης ειρήνης με τον Ερρίκο αυτοκράτορα της Λατινικής Αυτοκρατορίας, το 1214 στο Νυμφαίο, με βάση την οποία οι Λατίνοι περιορίζονταν σε μια στενή λωρίδα στη βορειοδυτική Μικρά Ασία. Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με την οργάνωση του κράτους του, την ενίσχυση της οικονομίας και του στρατού πάνω σε υγιείς βάσεις και την προετοιμασία της επιστροφής στην Κωνσταντινούπολη. 
Πέθανε ξαφνικά το 1222, σε ηλικία 47 ετών, αφήνοντας ως διάδοχό του τον γαμπρό του, Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη.

Νομίσματα

Ο Θεόδωρος Α' αντικατέστησε τα τραχέα εξ ηλέκτρου με τα τραχέα αργυρά.
Επίσης έκοψε και τραχέα από κράμα χαλκού με λίγο άργυρο. Τα νομισματοκοπεία του ήταν στη Μαγνησία και στη Νίκαια.
Στο τραχύ αργυρό εικονίζεται στα αριστερά ο αυτοκράτορας να κρατά σκήπτρο στο δεξί χέρι και πατριαρχικό σταυρό στο αριστερό, ενώ στα δεξιά ο Χριστός τον ευλογεί στο κεφάλι με το δεξί του χέρι. Στην άλλη όψη στέκονται ο άγιος Θεόδωρος στα αριστερά και η Θεοτόκος στα δεξιά.

Γενεαλογία

Γενεαλογία Ρωμαίων Αυτοκρατόρων 717 - 1453
Σαν Κάντιντο

Ιστορία

Αναφέρεται για πρώτη φορά με το όνομα Ίντια (India) το 769, Ίντιχα (Intihha) το 822 και Intichingen το 1070. Πιστεύεται ότι προέρχεται από τα λατινικά "Indius" ή "Intica". Το ιταλικό όνομα της πόλης Σαν Κάντιντο δόθηκε όταν η πόλη πέρασε στην Ιταλία μετά από πρόταση του Ettore Tolomei ο οποίος είχε προτείνει την Drava San Candido.
Στην περιοχή αρχικά ιδρύθηκε ένα μοναστήρι το 769 από τον Βαυαρό δούκα. Τότε η περιοχή ανήκε στο δουκάτο της Βαυαρίας και γύρω από αυτό το μοναστήρι δημιουργήθηκε η σημερινή πόλη. Η πόλη εξελίχθηκε σε θρησκευτικό κέντρο της περιοχής, αργότερα πέρασε στην εξουσία του κόμη του Τιρόλο, Σλάβων, και τέλος της Αυστρίας. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή ήταν δίπλα στο μέτωπο του πολέμου της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας. Με τη συνθήκη του 1919 η πόλη πέρασε στην κατοχή της Ιταλίας. Τότε χτίστηκαν δυο στρατόπεδα στην πόλη για τον στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής. Το Ίννικεν αποτελούσε το τέλος της σιδηροδρομικής γραμμής του αυστριακού δικτύου που την ένωνε με την υπόλοιπη Αυστρία.

Μνημεία

Το οχυρωμένο συγκρότημα Stiftskirche Innichen είναι το σημαντικότερο αξιοθέατο της πόλης. Χτίστηκε το 1043 στον χώρο του μοναστηριού των Βενεδικτίνων που ιδρύθηκε το 769 από τον Tassilo ΙΙΙ της Βαυαρίας και στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Σλάβους. Χαρακτηριστικό του είναι ο πανύψηλος πύργος ενώ στο εσωτερικό του φιλοξενεί πολλά έργα τέχνης και πίνακες ζωγραφικής. Θεωρείται το πιο σημαντικό μνημείο ρομανικού ρυθμού στο Νότιο Τιρόλο.
Η μονή του Αγίου Λεοπόλδου χτίστηκε το 600 μ.Χ. και τον 16ο αιώνα εγκαταστάθηκαν εκεί φραγκισκανοί μοναχοί. Στην μονή οι μοναχοί κατασκεύασαν πύργο ενώ είχε και σημαντική βιβλιοθήκη που σήμερα έχει μεταφερθεί στο Μπολτζάνο.
Στην πόλη υπάρχουν η εκκλησία του San Michele του 1735, με χαρακτηριστικό της το καμπαναριό και τα τοξωτά παράθυρα της με αγάλματα. Το παρεκκλήσι του Αγίου Τάφου κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή χτίστηκε το 1653 από τον "Georg Paprion", ταβερνιάρη, μετά από ένα προσκύνημά του στους Αγίους Τόπους, ο οποίος τον έφτιαξε ως μια μικρογραφία αντίγραφο του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ.
Λίγο έξω από την πόλη είναι τα ιαματικά λουτρά δημοφιλή από τους αρχαίους χρόνους και εμφανίζονται για πρώτη φορά σε έγγραφα του δέκατου έκτου αιώνα. Το 1856 εκεί χτίστηκε σανατόριο, αργότερα ξενοδοχείο και το 1851 χτίστηκε κι ένας μικρός ναός πάνω σε ερείπια προχριστιανικού χώρου λατρείας.
Εκπαίδευση στην Κύπρο

Πρωτοβάθμια εκπαίδευση

Στο ακαδημαϊκό έτος 2012-2013 υπήρχαν 340 δημοτικά σχολεία με 49.612 φοιτητές και 4.144 εκπαιδευτικούς.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στην Κύπρο είναι ένα εξαετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα για φοιτητές ηλικίας 12 έως 18 ετών. Ο Άνω κύκλος της Δημόσιας Δευτεροβάθμιας Γενικής Εκπαίδευσης προσφέρει τριετές πρόγραμμα για μαθητές ηλικίας 15-18 ετών.
Αποτελείται από το Γυμνάσιο, όπου η κύρια συγκέντρωση είναι μια γενική ανθρωπιστική εκπαίδευση. Η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των 15 ετών. Από εκεί φοιτούν στο Λύκειο, ένα πιο ευέλικτο εκπαιδευτικό σύστημα που προσφέρει διάφορες ειδικότητες ανάλογα με τις κλίσεις, τις δεξιότητες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών. Διατίθενται τεχνικές και επαγγελματικές πίστες.

Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Η ανώτερη ή τριτοβάθμια εκπαίδευση παρέχεται από ένα δίκτυο κρατικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων και σχολών. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πιστοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 2005 και απαιτούν ειδική άδεια λειτουργίας και ανάθεσης πτυχίων. Αυτό καθορίστηκε στο νόμο περί ιδιωτικών πανεπιστημίων του 2005.
Σήμερα τα ακόλουθα πανεπιστήμια διαθέτουν άδεια από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού για την έκδοση ακαδημαϊκών τίτλων:
Ολύμπιο Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ

Δομή

Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΟΠΝ ΣΕΚ, οι οποίες αγωνίζονται σε μόνους νοκ άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο.
Ferrari 575M Maranello

Εκδόσεις

Η καμπριολέ εκδοχή της προκατόχου, γνωστή ως Ferrari 550 Barchetta, διακόπηκε όταν άρχισε να παράγεται η Ferrari 575M Maranello. Μόνο κατά το τελευταίο έτος παραγωγής της Ferrari 575M, το 2005, κατασκευάστηκε τελικώς μια διάδοχος ανοικτή σειρά, που ονομάστηκε Ferrari 575 Superamerica. Η περιορισμένη αυτή έκδοση, καθώς παρήχθη σε μόλις 559 αντίτυπα, έφερε μια ειδική δομή οροφής targa, από ηλεκτροχρωμικό γυαλί. Ήταν στερεωμένη σε σταθερό άξονα πίσω από τα προσκέφαλα και μπορούσε να περιστραφεί κατά 180 μοίρες, καθώς και να αποθηκεύεται πίσω στο πορτ-μπαγκάζ. Ειδικά για την 575 Superamerica, ο κινητήρας V12 είχε επαναρυθμιστεί, έτσι ώστε να αποδίδει 533 hp (397 kW; 540 PS). Μάλιστα η Ferrari την προώθησε τότε επίσημα ως το ταχύτερο καμπριολέ παγκοσμίως, καθώς είχε τελική ταχύτητα 320 km/h (199 mph).
Από το 2003, επίσης, η Ferrari 575M διατέθηκε και με έξτρα κιβώτιο ταχυτήτων «F1». Το κιβώτιο αυτό προέρχεται από την Φόρμουλα 1 και το σύστημα επιτρέπει την εναλλαγή μέσω «paddles» (μοχλών) πίσω από το τιμόνι. Ανάλογα και με το πρόγραμμα προσαρμογής, για την άνεση ή τις επιδόσεις, οι χρόνοι αλλαγής ταχυτήτων ήταν πολύ σύντομοι. Οι αλλαγές σχέσεων της Maranello F1 με το ημι-αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν κατά 5 δέκατα του δευτερολέπτου ταχύτερες από αυτές με το χειροκίνητο κιβώτιο. Μάλιστα από την πρώτη στιγμή σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι αγοραστές στράφηκαν προς το κιβώτιο ταχυτήτων F1 και είναι εντυπωσιακό ότι από τα 2.056 αντίτυπα της 575M που κατασκευάστηκαν συνολικά, μόλις τα 177 παρήχθησαν με το χειροκίνητο κιβώτιο. Από την άλλη όμως, οι 575M με το χειροκίνητο αναμένεται να γίνουν άκρως συλλεκτικές στο μέλλον και με εξαιρετικά υψηλές τιμές μεταπώλησης, λόγω της σπανιότητάς τους.
Από το 2004, η 575 διατέθηκε προαιρετικά και με ένα ειδικό πακέτο ανάρτησης, γνωστό ως 575 GTC, δηλαδή Gran Τurismo Competizione. Αυτό το είδος ανάρτησης είχε σχεδιαστεί ειδικά για χρήση σε αγώνες και συνοδεύτηκε από ένα πακέτο πιο σπορ εμφάνισης, που έφερε, για παράδειγμα, νέα εξάτμιση, αν και στην πράξη η ιπποδύναμη του κινητήρα παρέμεινε αμετάβλητη.
Στις αρχές του 2006, παρήχθη η τελευταία 575. Σχεδόν αμέσως ήρθε η διάδοχός της, η Ferrari 599.
Νεοπτόλεμος (μυθολογία)

Ο μύθος

Ο Νεοπτόλεμος, ο οποίος ονομαζόταν και Πύρρος (στα Κύπρια  Έπη ), ανατράφηκε στο ανάκτορο του παππού του στη Σκύρο. Μετά τον θάνατο του Αχιλλέα, ο Νεοπτόλεμος πείστηκε από τον Οδυσσέα να πολεμήσει στην Τροία γιατί ήταν δισέγγονος του Αιακού και, σύμφωνα με κάποιο χρησμό, η Τροία δεν θα κυριευόταν χωρίς τη βοήθεια ενός απογόνου του Αιακού, επειδή εκείνος είχε βοηθήσει στην κατασκευή των τειχών της.
Ο Νεοπτόλεμος φορώντας τότε το θώρακα και τον οπλισμό του πατέρα του, που του έδωσε ο Οδυσσέας, αναδείχτηκε ήρωας στην άλωση της Τροίας. Ήταν ένας από τους πρώτους που εισχώρησαν στην Τροία εξερχόμενος από τον Δούρειο Ίππο. Σκότωσε τον Πρίαμο και το γιο του Έκτορα, Αστυάνακτα, ενώ φέρεται να θυσίασε στον τάφο του πατέρα του την κόρη του Πριάμου Πολυξένη και να πήρε μαζί του ως λάφυρο τη σύζυγο του Έκτορα, Ανδρομάχη.
Για την επιστροφή του υπάρχουν διάφορες παραδόσεις. Σύμφωνα με μια εκδοχή εγκαταστάθηκε στην Ήπειρο, όπου έγινε βασιλιάς των Μολοσσών, ενώ μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου παντρεύτηκε την κόρη του Μενέλαου και της Ελένης, Ερμιόνη, την οποία όμως ο πατέρας της είχε προηγουμένως υποσχεθεί στον Ορέστη. Ο τελευταίος φέρεται όμως να τον σκότωσε στους Δελφούς, όπου έλεγαν πως υπάρχει και ο τάφος του Νεοπτολέμου, ενώ οι κάτοικοι της περιοχής τον λάτρευαν ως ήρωα. Ο Παυσανίας αναφέρει πως ο Νεοπτόλεμος σκοτώθηκε από ιερέα του Απόλλωνα πάνω στην εστία του ναού του.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο τάφος του Νεοπτόλεμου βρισκόταν κοντά στην είσοδο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, αργότερα όμως τα λείψανά του μεταφέρθηκαν σε τέμενος που αφιερώθηκε στη μνήμη του.

Τέμενος του Νεοπτόλεμου

Βρισκόταν στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών και ήταν αφιερωμένο στον Νεοπτόλεμο. Βρισκόταν στο ύψος του ναού του Απόλλωνα, βορειοανατολικά αυτού, στα δυτικά της Στοάς του Αττάλου, δίπλα από το ανάθημα του τετράρχη της Θεσσαλίας, Δαόχου Β'. Το τέμενος ήταν περίβολος και είχε διαστάσει 11x7 μέτρα. Εντός αυτού, υπήρχε ο τάφος του Νεοπτόλεμου καθώς και βωμός στον βόρειο τοίχου της περιβόλου. Κατά το 338 π.Χ., μετά τη μάχη της Χαιρώνειας είχε ανακαινιστεί από τους Θεσσαλούς, οι οποίοι τιμούσαν ιδιαίτερα τον Νεοπτόλεμο.