google/wiki40b huggingface dataset:
Σφαγή του Μπορ

Η σφαγή του Μπορ ήταν δολοφονία περίπου 2.000 αμάχων στο Μπορ στις 15 Νοεμβρίου του 1991 κατά τη διάρκεια του Β' σουδανικού εμφυλίου. Η σφαγή πραγματοποιήθηκε ως επί το πλείστον από Νούερ μαχητές του SPLA-Nasir, με επικεφαλής τον Ρίεκ Ματσάρ και από παραστρατιωτική ομάδα, γνωστή ως Λευκός στρατός των Νούερ. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία τουλάχιστον 2.000 Ντίνγκα σκοτώθηκαν, αν και ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανώς υψηλότερος. Στα χρόνια που ακολούθησαν, εκτιμάται ότι περίπου 25.000 ή περισσότεροι πέθαναν από την πείνα και τα ζώα τους είτε κλάπηκαν ή πυροβολήθηκαν εσκεμμένα, ενώ οι συγκρούσεις τούς εκτόπισαν από τα καλλιεργημένα εδάφη τους. Εκείνη την εποχή ο Ρίεκ Ματσάρ χαρακτήρισε το περιστατικό ως «προπαγάνδα» και «μύθο». Το 2012, ζήτησε συγγνώμη δημοσίως για την συμμετοχή του στην σφαγή.
Εθνική Ουζμπεκιστάν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Μετά την αποχώρηση από τη Σοβιετική Ένωση, το Ουζμπεκιστάν έδωσε τον πρώτο αγώνα του εναντίον του Τατζικιστάν στις 17 Ιουνίου του 1992. Το Ουζμπεκιστάν ήταν σταθερά η πιο ισχυρή ομάδα από τα νέα έθνη της Κεντρικής Ασίας (Καζακστάν που εισήλθε στην UEFA το 2006, Κιργιστάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν). Ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ειδικά από τη Ρωσία, την Κροατία και τα Βαλκάνια, την χαρακτήρισαν ως «Κροατία της Ασίας» λόγω των πολλών ταλαντούχων ποδοσφαιριστών της, παρόμοιων με αυτούς της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Κροατίας.

Στάδιο

Έδρα της ομάδας αποτελεί το Στάδιο Μπουνιοντκόρ, χωρητικότητας 34.000 θεατών, όπως και το Στάδιο Παχτακόρ Μαρκαζίι, χωρητικότητας 35.000 θεατών, που βρίσκονται στην Τασκένδη.
Βιβλίο των Ωρών

Το Βιβλίο των Ωρών είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο χριστιανικών προσευχών που προορίζεται για την κατ' ιδίαν άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων του πιστού. Υπήρξε ιδιαίτερα διαδεδομένη καλλιτεχνική μορφή στη Βόρεια Ευρώπη από το Μεσαίωνα και μετά. 
Οι Ώρες είναι οι διαιρέσεις της ημέρας που έχουν καθοριστεί για προσευχή προς τιμήν της Παρθένου κι έτσι προκύπτει το όνομα του βιβλίου. Η σύνθεσή του ποίκιλε. Στην αρχή υπήρχε το λειτουργικό ημερολόγιο του έτους, που συχνά συνοδευόταν από εικονογραφήσεις με τις εργασίες των μηνών και τα ζώδια. 
Οι τόμοι εμπλουτίζονταν με μικρογραφίες, συχνά εξαιρετικής ποιότητας, που καθιστούσαν το βιβλίο αντικείμενο πολυτελείας. Η αυξημένη ζήτηση για τέτοια βιβλία είχε εξέχουσα σημασία για την ανάπτυξη της γοτθικής εικονογράφησης χειρογράφων.
Με την εικονογράφηση τέτοιων βιβλίων καταπιάστηκαν σημαντικοί καλλιτέχνες όπως οι Γιαν βαν Άικ, οι αδερφοί Λίμπουργκ και ο Ζαν Φουκέ.
Οδός Cork

Η οδός Cork ή Cork Street είναι ένας δρόμος στο Mayfair στο West End του Λονδίνου , στην Αγγλία.
Η οδός έχει κατεύθυνση κατά προσέγγιση προς τα βορειοδυτικά, από τη διασταύρωση του κτιρίου Μπάρλινγκτον με τους κήπους Μπάρλινγκτον, και βρίσκεται κοντά στον Οίκο Μπάρλινγκτον που στεγάζει την Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Είναι παράλληλη με, και ακριβώς προς τα ανατολικά της οδού Νιου Μποντ. Ο κοντινότερος σταθμός του μετρό είναι ο Γκριν Παρκ.
Το 2012 δημιουργήθηκε η εκστρατεία «Σώστε την Οδό Κορκ» ως σημείο σύγχρονων τεχνών. Με πάνω από 13.000 υποστηρικτές, έλαβε μεγάλο ενδιαφέρον από τα μέσα ενημέρωσης.
Φάιτ Χάρλαν

Βιογραφία

Ο Φάιτ Χάρλαν ήταν γιος του συγγραφέα Βάλτερ Χάρλαν. Η μητέρα του λεγόταν Αντέλε. Γεννήθηκε στο Βερολίνο. Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Αδέλφια του ήταν ο Βάλτερ, η Έστερ, ο Πέτερ, και τα μικρότερα αδέρφια του, ο Μόριτζ, η Μπέρτα-Ελίζε και η Νέλε. Έμαθε την τέχνη του αργυροχόου. Αργότερα πήρε μαθήματα ηθοποιίας και πήρε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις. Το 1916 δήλωσε εθελοντής και πολέμησε στο δυτικό μέτωπο.
Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε από το 1919 ως το 1922 στο θέατρο στο Βερολίνο. Το 1922 παντρεύτηκε την εβραϊκής καταγωγής τραγουδίστρια Ντόρα Γκέρσον, την οποία χώρισε μετά από δύο χρόνια. Το 1929 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χίλντε Κέρμπερ, την οποία χώρισε εννέα χρόνια αργότερα. Το 1033 παντρεύτηκε την Κριστίνα Ζέντερμπάουμ.
Σκηνοθέτησε αρκετά ναζιστικά και αντισημιτικά έργα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο καταδικάστηκε, το πόρισμα όμως αναιρέθηκε, και ο Χάρλαν σταμάτησε να εργάζεται.
Σαγούντο

Ιστορία

Ιδρύθηκε κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., με το όνομα Ζάκανθα, ως αποικία των Ζακυνθαίων και απείχε 7 στάδια (1,3 χλμ.) από τη θάλασσα. Λεγόταν αλλιώς και Ζάκυνθος ή Ζακυνθαίων πόλις. Αμέσως μετά την ίδρυσή της, η Ζάκανθα κατέστη μεγάλη εμπορική πόλη. Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. η πόλη ήταν γνωστή ως Άρση. Ο ιστορικός Πολύβιος (Γ΄ 16,6) αναφέρει την πολιορκία της Ζακάνθης από τον 26χρονο Αννίβα (218 π.Χ.), στην οποία αν και οι Ζακυνθινοί ζήτησαν την ρωμαϊκή βοήθεια (η οποία δεν έφθασε ποτέ), αντιστάθηκαν αλλά δεν απέτρεψαν την άλωση και την καταστροφή της. Αργότερα η πόλη ανοικοδομήθηκε από τους Ρωμαίους κατακτητές που εκλατίνισαν την ονομασία της σε Saguntum.
Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ

Οι Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ (BWV 988) είναι έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, γραμμένο για τσέμπαλο με δύο πληκτρολόγια. Αποτελείται από μία άρια και τριάντα παραλλαγές και θεωρείται σήμερα ένα από τα κορυφαία δείγματα της τεχνικής της παραλλαγής. Πήραν το όνομά τους από τον Γερμανό βιρτουόζο του τσέμπαλου, οργανίστα και συνθέτη Γιόχαν Γκότλιμπ Γκόλντμπεργκ (1727-1756).
Εκδόθηκε το 1741 ως το τέταρτο μέρος μιας σειράς έργων του Μπαχ για πληκτροφόρα (Clavier-Übung), με γενικό τίτλο «Άσκηση για πληκτροφόρο αποτελούμενη από μία άρια με διάφορες παραλλαγές για τσέμπαλο με δύο πληκτρολόγια». Στο εξώφυλλο περιγράφεται ακόμα ως έργο προς ψυχική τέρψη των φιλόμουσων (στο πρωτότυπο: denen Liebhabern zur Gemu ̈ths-Ergetzung verfertiget).
O πρώτος βιογράφος του Μπαχ, Γιόχαν Νίκολαους Φόρκελ, παραδίδει μια ανεκδοτολογική αναφορά σχετικά με την προέλευση του έργου που περιέχει, όμως, σημαντικές ανακρίβειες. Εκείνη την εποχή ο νεαρός βιρτουόζος Γκόλντμπεργκ βρισκόταν στην στην υπηρεσία του κόμητος Χέρμαν Καρλ φον Κάιζερλινγκ (1697-1754). Ο κόμης, που από το 1733 υπηρετούσε ως Ρώσος πρεσβευτής στη Δρέσδη, ήταν πάτρονας και φίλος του Μπαχ, έχοντας μεσολαβήσει το 1736 ώστε να του απονεμηθεί ο τίτλος του βασιλικού συνθέτη της αυλής της Σαξωνίας. Κατά τον Φόρκελ, ο κόμης υπέφερε από αϋπνίες και ο Γκόλντμπεργκ αναγκαζόταν να του κρατά συντροφιά κατά τη διάρκεια της νύχτας παίζοντας μουσική στο διπλανό δωμάτιο. Σε μία από τις συναντήσεις του με τον Μπαχ, του είχε τότε ζητήσει να γράψει ένα «απαλό και ελαφρώς εύθυμο» έργο που θα μπορούσε να παίζει για εκείνον ο Γκόλντμπεργκ. Αν και από την αναφορά του Φόρκελ φαίνεται πως οι Παραλλαγές ήταν έργο κατά παραγγελία, η πρώτη έκδοση του 1741 δεν φέρει καμία αφιέρωση, όπως θα απαιτούσε σε αυτή την περίπτωση το πρωτόκολλο. Επιπλέον, θεωρείται αμφίβολο το έργο να γράφτηκε έχοντας τον νεαρό βιρτουόζο του κόμη κατά νου ως ερμηνευτή, καθώς η τεχνική του δυσκολία αλλά και η περίοδος σύνθεσής του (περ. 1739-40) μάλλον δεν ανταποκρίνονταν στην ηλικία και τις δεξιότητες του δωδεκάχρονου ή δεκατριάχρονου τότε Γκόλντμπεργκ.
Το έργο βασίζεται σε ένα θέμα 32 μέτρων. Η άρια έχει τη μορφή μίας σαραμπάντας και όλες οι παραλλαγές μπορούν να χωριστούν σε δέκα ομάδες τριάδων, στις οποίες έναν χορό (π.χ. μία φουγκέτα) διαδέχεται ένα κομμάτι τύπου αραμπέσκ και τέλος ακολουθεί ένας κανόνας. Δομούνται πάνω σε ένα επίμονο βάσιμο (basso ostinato) το οποίο υπόκειται σε μικρότερες ή μεγαλύτερες αλλαγές. Εννέα από τις παραλλαγές είναι δίφωνες (υπ’ άρ. 1, 5, 7, 8, 11, 14, 17, 20, 27), δεκατρείς από αυτές τρίφωνες (υπ’ αρ. 2, 3, 6, 9, 12, 13, 15, 18, 19, 21, 24, 25, 26), όπως και η άρια, και οι υπόλοιπες τετράφωνες (υπ’ αρ. 4, 10, 22, 30) ή σε γραφή με 2-3 ή 2-4 φωνές (υπ’ αρ. 16, 23, 28, 29). Με εξαίρεση τις παραλλαγές υπ’ αρ. 15, 21, και 25 σε σολ ελάσσονα, όλες οι υπόλοιπες είναι σε σολ μείζονα.
Σιλέτ

Ετυμολογία

Το όνομα Σιλχέτ είναι αγγλοποίηση του Σριχάττα. Στις ινδοάριες γλώσσες, το Σρι σημαίνει κύρος ή ομορφιά. Η λέξη Χάττα (χάατ) είναι όρος για μια αγορά. Στα αρχεία της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, το όνομα Σριχάττα χρησιμοποιούν ως το όνομα για την επαρχία στο Βεγγαλικό Σουμπάχ. Στις Βρετανικές Ινδίες, η Σριχάττα έγινε γνωστή ως Σιλχέτ στα Αγγλικά.
Αλ Ραγιάν ΣΚ

Ποδόσφαιρο

Στο ποδόσφαιρο έχει κατακτήσει 7 Qatari League (1975-76, 1977–78, 1981–82, 1983–84, 1985–86, 1989–90, 1994–95), 4 Qatar Crown Prince Cup (1995, 1996, 2001, 2012), 5 Emir of Qatar Cup (1999, 2004, 2006, 2010, 2011, 2013), 4 FA Cup (1978, 1980, 1982, 1983) και 3 Sheikh Jassem Cup (1992, 2000, 2012). Αγωνίζεται στο Ahmed bin Ali Stadium, χωρητικότητας 27000 θεατών.
Αντώνιος Γκύντερ του Όλντενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου διαδόχου και μετά τιτουλάριου μεγάλου δούκα του Όλντενμπουρκ και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Βάλντεκ & Πυρμόντ.
Γεννήθηκε στο Λένσαν του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ο πάππος του Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ μέγας δούκας του Όλντενμπουρκ πιέστηκε να παραιτηθεί το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αντώνιος-Γκύντερ σπούδασε και έλαβε δίπλωμα στη Δασοκομία. Ζούσε με την οικογένειά του στην ενορία Γκύλντενσταϊν του Χάρμσντορφ, στο Σλάσβιχ-Χόλσταϊν. Επίσης κατείχε το κάστρο Οϊτίν και το κάστρο Ράστεντε.
Το 1970 διαδέχθηκε τον πατέρα του στον τίτλο. Απεβίωσε το 2014 στο Χάρμσντορφ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 91 ετών.
Ηγεμόνιος

Ο Ηγεμόνιος ήταν αντιμανιχαϊστής συγγραφέας που έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Δεν μας διασώζεται από πουθενά καμιά πληροφορία για την προσωπικότητά του. Έγραψε περί το 325 και 348 έναν επινοημένο διάλογο, ο οποίος τοποθετείται περί το 275 δήθεν, ανάμεσα στον ορθόδοξο επίσκοπο της δυσπροσδιόριστης πόλης Κάρχαρη της Μεσοποταμίας Αρχέλαο, και κάποιου μανιχαίου, με σκοπό την καταπολέμηση του μανιχαϊσμού. Αποτελεί σημαντική πηγή για τον Μανιχαϊσμό, ενώ πολλοί μεταγενέστεροι συγγραφείς γράφοντας κατά του μανιχαϊσμού,δανείστηκαν πολλές πληροφορίες ή και αυτούσια χωρία από αυτόν. Το κείμενο σώζεται σε κακή λατινική απόδοση του 4ου αιώνα μ.Χ. με τον τίτλο: Acta Archelai και τον πιο εκτενή, Thesaurus sive disputatio habita in Carcharis civitate Mesopotamiae Archelai episcopi adversus Manen.
Αικατερίνη Μόρτιμερ, κόμισσα του Γουόρικ

Παιδικά χρόνια

Ο πατέρας της ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης της Αγγλίας με την βασίλισσα Ισαβέλλα της Γαλλίας από την εποχή που εκθρονίστηκε ο σύζυγος της Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας μέχρι την σύλληψη και την εκτέλεση του ίδιου του Μόρτιμερ από τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο της ερωμένης του Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Ο Εδουάρδος Β΄ φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και ακούγεται ότι βρήκε βίαιο θάνατο από την σύζυγο του και τον εραστή της. Η Αικατερίνη ήταν 16 ετών την εποχή που ο πατέρας της θανατώθηκε με απαγχονισμό στο Τίμπουρν στο Λονδίνο (29 Νοεμβρίου 1300).

Γάμος

Η Αικατερίνη παντρεύτηκε σε ηλικία 5 ετών τον Τόμας Μποσάμπ, 11ο κόμη του Γουόρικ μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Γκυ Μποσάμπ, 10ου κόμη του Γουόρικ και της Αλίκης Τοενί  (19 Απριλίου 1319). Ο γάμος τους χρειάστηκε παπική απαλλαγή επειδή είχαν συγγένεια τρίτου και τέταρτου βαθμού, ο σύζυγος της διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία δυο ετών και η Αικατερίνη έγινε κόμισσα του Γουόρικ από την εποχή που παντρεύτηκε μεχρι τον θάνατο της. Ο γάμος έγινε τον Ιούλιο του 1318 και έφερε διαμάχη ανάμεσα στις δυο οικογένειες για την ηγεμονία του Έλφαελ που δόθηκε στην Αικατερίνη σαν προίκα. Η κηδεμονία του Μποσάμπ σύμφωνα με τους όρους του γάμου δόθηκε στον πεθερό του Ρότζερ Μόρτιμερ.
Η Αικατερίνη Μόρτιμερ έγινε σημαντική φυσιογνωμία στην αυλή του Εδουάρδου Γ΄, είχε μεγάλη εύνοια από την βασίλισσα Φιλίππη του Αινώ η οποία της έκανε την τιμή να την κάνει νονά στην εγγονή της Φιλίππη, 5η κόμισσα του Όλστερ (1355). Η τιμή αυτή της βασίλισσας περιγράφεται από τον συγγραφέα του 19ου αιώνα Άγκνες Στρικλάντ (1796 - 1874) που αναφέρει "η νονά της Φιλίππης, η κόμισσα του Γουόρικ ήταν κυρία μεγάλης τιμής".
Υστάσπης (γιος του Ξέρξη Α΄)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ξέρξη Α΄ τού Μεγάλου και της Αμήστριδος, κόρης τού Οτάνη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Δαρείος και νεότερος ο Αρταξέρξης Α΄.
Τον Ξέρξη Α΄ που φονεύθηκε το 465 πΧ από τον υπουργό του Αρτάβανο, τον διαδέχθηκε ο Αρταξέρξης Α΄, αφού πρώτα εξόντωσε τους δύο μεγαλύτερος αδελφούς του. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο Σικελιώτη ο Υστάσπης ήταν σατράπης της Βακτρίας, την εποχή που απεβίωσε ο πατέρας του. Όμως η δήλωση αυτή τού Διόδωρου δεν συμφωνεί με την αναφορά τού Κτησία τού Κνίδιου, όπου περιγράφει έναν Αρτάβανο (όχι τον υπουργό που φόνευσε) ως σαράπη της Βακτρίας, ο οποίος τότε εξεγέρθηκε. Ίσως ο Υστάσπης να είναι αυτός που εξεγέρθηκε.
Ο Δαρείος και ο Υστάσπης φημολογείται, ότι φονεύθηκαν από τον Αρταξέρξη Α΄.
Βράσταμα Χαλκιδικής

Ιστορικά στοιχεία

Τα Βράσταμα ή Βραστά είναι από τους παλαιότερους οικισμούς της Χαλκιδικής. Στη θέση του επισημάνθηκε αρχαία πόλη, με άγνωστη σήμερα ονομασία και το ίδιο το χωριό αναφέρεται ως Βράσταμα σε πηγές του 9ου αιώνα. Οι κάτοικοι των Βραστάμων συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821 μεταξύ αυτών ήταν ο Δημήτριος Παραδείσης. Τα Πλανά είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια και τα μνημονεύει ο Ξενοφών στο έργο του "Κύρου Ανάβασις", με το όνομα 'Ασσα. Εκεί, σύμφωνα με το συγγραφέα πέρασαν τα περσικά στρατεύματα 8 μήνες.

Μνημεία και αξιοθέατα

Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι συμπολιούχος με τον Άγιο Γεώργιο. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1814, καθώς είχε καεί από τους Τούρκους. Στο λόφο όπου βρίσκεται υπήρχε αρχαίος ναός. Επίσης, στη θέση Μικρόκαμπος βρίσκεται η σπηλιά του Οσίου Ευθυμίου, που ασκήτευσε στην περιοχή.  Το σπήλαιο αυτό είναι κτισμένο πάνω σε ένα βράχο. Η μνήμη του τιμάται στις 14 Οκτωβρίου. Ο επισκέπτης μπορεί ακόμα να θαυμάσει τα αιωνόβια δέντρα στον περίβολο της Παναγίας και των Αγίων Αναργύρων (πανηγυρίζει 1 Ιουλίου). Επίσης, υπάρχουν οι ναοί της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου) και πανηγύρι γίνεται και στις 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θεοτόκου).
Σεισμός στη Θήβα (1914)

Ο σεισμός στη Θήβα του 1914 σημειώθηκε στην περιοχή της Θήβας στις 4ης Οκτωβρίου, λίγο πριν τις 8 το πρωί. Ο σεισμός ήταν επιφανειακός, είχε μέγεθος 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, επίκεντρο την πόλη Θήβας και προκάλεσε το θάνατο ανθρώπων και τεράστιες υλικές καταστροφές.
Την ώρα του σεισμού, η πόλη καλύφθηκε από ένα σύννεφο σκόνης, όπως ανέφεραν χωρικοί που ήταν στους γύρω λόφους.
Οι περισσότερες οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην αυλή του γυμνασίου, λόγω των συχνών ισχυρών δονήσεων που επικρατούσαν όλη την ημέρα.
Γλώσσα Μεϊτέι

Η Μεϊτέι (μεϊτέι: ꯃꯤꯇꯩꯂꯣꯟ, επίσης γνωστή ως Μανιπουρική) είναι σινοθιβετιανή γλώσσα με περίπου 1.8 εκατομμύρια ομιλητές. Ομιλείται κυρίως στην ινδική πολιτεία Μανιπούρ της βορειοανατολικής Ινδίας. Στη Μανιπούρ η Μεϊτέι χρησιμοποιείται επίσης ως γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ των κατοίκων. Είναι η επίσημη γλώσσα της ινδικής πολιτείας Μανιπούρ και χρησιμοποιείται ευρέως στις κυβερνητικές υπηρεσίες της Μανιπούρ. Ένας μικρότερος αριθμός ομιλητών της Μεϊτέι ζει σε γειτονικές ινδικές πολιτείες όπως στο Ασσάμ και τηΤρίπουρα, αλλά και σε γειτονικές χώρες όπως το Μπανγκλαντές και η Βιρμανία. Παρά τον σχετικά μεγάλο αριθμό ομιλητών, η ΟΥΝΕΣΚΟ θεωρεί την γλώσσα Μεϊτέι ως ευάλωτη.
Κάστρο του Σπις

Ιστορία

Ο λόφος στον οποίο είναι κτισμένο είναι το κάστρο κατοικείται εδώ και 40.000 χρόνια. Στις αρχές της πρώτης χιλιετίας μ.Χ., ο πολιτισμός του Πούτσοβ, ίσως Δάκιοι, Κέλτες και άλλες φυλές, κατασκεύασε στο λόφο μεγάλο περιτειχισμένο οικισμό, τα ίχνη του οποίο ανασκάφησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Ο οικισμός αυτός έκοβε και δικό του νόμισμα. Ο οικισμός αυτός πιθανόν ήταν το οικονομικό και διοικητικό κέντρο του ανατολικού Σπις. Ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. και οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στον γειτονικό λόφο Ντρέβενικ.
Το σημερινό κάστρο χρονολογείται στο πρώτο μισό του 12ου αιώνα και αναπτύχθηκε γύρω από ένα μεγάλο στρογγυλό πύργο. Στο κέντρο του τοποθετήθηκε ένα μεγάλος κίονας. Δίπλα στον πύργο κατασκευάστηκαν δεξαμενές, κατοικίες και εργαστήρια. Όμως, αυτός ο πύργος καταστράφηκε στο τέλος του 12ου αιώνα ή στις αρχές του 13ου. Ο λόφος στις αρχές του 13ου αιώνα οχυρώθηκε εκ νέου. Εκείνη την περίοδο κατασκευάστηκε το λεγόμενο Ρομανικό Ανάκτορο. Δίπλα του ανεγέρθη νέος πύργος, όπου στεγαζόταν η φρουρά του κάστρου. Το 1241, το κάστρο πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τους Τατάρους. Πολλές άλλες μάχες έλαβαν χώρα κοντά στο κάστρο στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Η ιδιοκτησία του κάστρου συνέχισε να είναι αιτία μαχών και τον 14ο αιώνα. Το κάστρο έγινε έδρα κομητείας. Στα μέσα του 14ου αιώνα κατασκευάστηκε και δεύτερη πτέρυγα στο κάστρο, η σημερινή μεσαία πτέρυγα.
Το 1443, ο Γιαν Γίσκρα κατέλαβε το κάστρο το 1443 και επέκτεινε τις οχυρώσεις, με αποτέλεσμα το κάστρο να φτάσει στο σημερινό του μέγεθος. Στη δυτική πλαγιά κατασκεύασε επίσης ένα μικρό οχυρό. Οι νέοι προμαχώνες είχαν διαστάσεις 285 επί 115 μέτρα. Η κατώτερη αυλή στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για εμπορικούς σκοπούς. Το 1460 το κάστρο κατέλαβε ο βασιλιάς της Ουγγαρίας, ο οποίος το 1464 το δώρισε στους ευγενείς Ίμριχ και Στέφαν Ζαμπόλσκι. Οι αδελφοί Ζαπόλσκι, αν και είχαν στην κατοχή τους 70 κάστρα, επέλεξαν το κάστρο του Σπις για έδρα τους, εκσυγχρονίζοντάς το. O Ιωάννης Ζαπόλια, βασιλιάς της Ουγγαρίας, γεννήθηκε στο κάστρο. Το 1528, το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Αψβούργων, οι οποίοι το 1531 το δώρισαν στον Αλέξιο Τούρτσο. Η οικογένεια Τούρτσο ανακατασκεύασε το κάστρο σε αναγεννησιακό ρυθμό. Μετά το θάνατο του τελευταίου κληρονόμου το 1636, η οικογένεια Τσάκι κατέλαβε το κάστρο, το οποίο παρέμεινε στην κατοχή της μέχρι το 1945.
Το 1780, το κάστρο καταστράφηκε από πυρκαγιά και παρέμεινε ερειπωμένο. Το 1961 ανακηρύχθηκε Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο και άρχισε η αναστήλωσή του. Στο κάστρο έλαβαν χώρα συστηματικές αρχαιολογικές και αρχιτεκτονικές μελέτες από το 1969 μέχρι το 1979. Στη συνέχεια ανακαινίστηκε και το 1983 η κάτω πτέρυγα έγινε προσβάσιμη στο κοινό. To 2005, το κάστρο δέχθηκε 170.000 επισκέπτες.
Σήμερα το κάστρο αποτελεί μουσείο. Στο παρεκκλήσι στεγάζεται μουσείο για την ιστορία του κάστρου, ενώ στα εκθέματα υπάρχουν πανοπλίες και μια έκθεση για τη δικαιοσύνη στον Μεσαίωνα.
Διαδραστικός πίνακας

Διαδραστικοί πίνακες στην εκπαίδευση

Οι διαδραστικοί πίνακες έκαναν την πρώτη εμφάνιση τους στον χώρο της εκπαίδευσης της Αγγλίας μόλις το 2007 με κάλυψη 98% στα σχολεία Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και 100% στα σχολεία Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σήμερα χρησιμοποιούνται σε αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων κυρίως στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία.
Στην Ελλάδα είχε ξεκινήσει συζήτηση σχετικά με την αξία του νέου αυτού μέσου στην εκπαίδευση τουλάχιστον από το 2007 . Το 2010 ξεκίνησε η διαδικασία για τον εξοπλισμό δημόσιων δημοτικών σχολείων και γυμνασίων  με διαδραστικά συστήματα, ενώ τον Φεβρουάριο του 2014 εγκρίθηκε από την ΕΕ η επιχορήγηση ενός έργου προμήθειας άλλων 36804 διαδραστικών πινάκων.
Απασχόληση

Απασχόληση είναι η επίσημη ονομασία της μισθωτής εργασίας. Αποτελεί δηλαδή σύμβαση μεταξύ δύο μερών, του εργοδότη και του εργαζόμενου. Οι σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους, οι κανόνες υγιεινής και ασφαλείας, το καθεστώς συνδικαλιστικών οργανώσεων και ελευθεριών τους, και γενικά οι κανόνες που εφαρμόζονται στην παροχή εξαρτημένης εργασίας ρυθμίζονται από το εργατικό δίκαιο.
Εκτός από τον κλάδο του δικαίου η έννοια της απασχόλησης μελετάται επίσης από την οικονομική επιστήμη. Για παράδειγμα εξετάζονται οι συνθήκες που ευνοούν την αύξηση ή μείωση της απασχόλησης και μείωση ή αύξηση, αντίστοιχα, της ανεργίας.
Βεβαίως, υπάρχει η περίπτωση το άτομο να ασκεί εργασία η οποία δεν έχει επισήμως καταγραφεί και το προϊόν (ως εκ τούτου και τα εισοδήματα από την αμοιβή) της οποίας είναι αδήλωτα. Σε αυτή την περίπτωση, το εν λόγω άτομο ασκεί μαύρη εργασία και δεν καταγράφεται επισήμως ως απασχολούμενο.
Το ποσοστό απασχόλησης είναι ο αριθμός των απασχολούμενων διαιρούμενος με το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας.
Cornerstones: 1967-1970

Τραγούδια του δίσκου

1. Hey Joe (Roberts) - 3:32
2. Purple Haze (Hendrix) - 2:51
3. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:22
4. Foxy Lady (Hendrix) - 3:18
5. Crosstown Traffic (Hendrix) - 2:21
6. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:01
7. Voodoo Chile (Slight Return) (Hendrix) - 5:13
8. Have You Ever Been (To Electric Ladyland) (Hendrix) - 2:09
9. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 4:10
10. Stepping Stone (Hendrix) - 4:09
11. Room Full of Mirrors (Hendrix) - 3:18
12. Ezy Ryder (Hendrix) - 4:09
13. Freedom (Hendrix) - 3:27
14. Drifting (Hendrix) - 3:48
15. In From the Storm (Hendrix) - 3:43
16. Angel (Hendrix) - 4:28
17. Fire (Hendrix) - 3:57
18. Stone Free (Hendrix) - 6:20

Βραβεία

Cornerstones: 1967-1970 (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Ωριά

Επισημάνσεις

Από την εξιστόρηση αυτή επισημαίνονται τα ακόλουθα λαογραφικά σημεία: η Ωριά είναι μια όμορφη ηρωίδα, υψηλόβαθμη (Βασίλισσα ή Πριγκίπισσα), που κατέχει κάστρο, δηλαδή περιτείχιο οικοδόμημα που όμως είναι πολύ σημαντικό αφού δέχεται συνεχείς πολιορκίες που καταλήγουν άκαρπες. Αυτός που μηχανεύτηκε τη εκπόρθηση φέρεται ως γιος Ελληνίδας και ειδικότερα χριστιανής (αφού κατέφυγε ένας μοναχός), ενώ στο τέλος της αφήγησης το κάστρο αναφέρεται ως Χώρα.
Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα (Βουλγαρία)

Το Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα (βουλγαρικά : Националлиберална партия) ήταν ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1920 από τη συγχώνευση του Φιλελεύθερου κόμματος, του Λαϊκού κόμματος των Φιλελευθέρων και του  Νέου Φιλελεύθερου κόμματος.] Ωστόσο, καθώς τα τρία κόμματα είχαν προηγουμένως φιλογερμανική εξωτερική πολιτική κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου άλλα μέρη ήταν αρχικά απρόθυμα να συνεργαστούν με το κόμμα. Στις εκλογές του Απρίλη του 1923 το κόμμα έλαβε 5.3% της εθνικής ψηφοφορίας, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα. Το κόμμα συμμετείχε τον Ιούνιο του 1923 στο πραξικόπημα που ανέτρεψε τη κυβέρνηση της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης, και κέρδισε επτά έδρες στις εκλογές τον Νοέμβριο του 1923 παίρνοντας το 12% των ψήφων.
Το κόμμα αργότερα άρχισε να χωρίζεται σε μικρότερες ομάδες. Στις εκλογές του 1927 η κύρια παράταξη κατέβηκε σε συμμαχία με την Δημοκρατική συμμαχία όπου η συμμαχία κέρδισε 174 έδρες και την πλειοψηφία στην Εθνική Συνέλευση. Η παράταξη Kyorchev κατέβηκε σε συμμαχία με τη παράταξη Τομόφ της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης και το Δημοκρατικό κόμμα και κέρδισε επτά έδρες.
Στις εκλογές του 1931 η κύρια παράταξη συνέχισε με το συνασπισμό με τη Δημοκρατική συμμαχία αλλά έχασε τις εκλογές από τη Λαϊκή συμμαχία, μια συμμαχία η οποία περιελάμβανε την παράταξη Πετρόφ.
Τον Μάιο του 1936 το κόμμα εντάχθηκε στη συμμαχία των πέντε ("Petkorta"), μια ομάδα από πέντε κόμματα που στόχευαν στην αποκατάσταση του συντάγματος του Τάρνοβο με διαπραγματεύσεις με τον τσάρο Μπόρις Γ΄. Το κόμμα έλαβε 2,3% των ψήφων στις εκλογές του 1939 με το κόμμα των πέντε να διαλύετε το ίδιο έτος.
Ένα κόμμα που ονομάζεται Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα <<Στέφαν Σταμπόλοφ>> ιδρύθηκε μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, και ήταν μέρος του Συνασπισμού για τη συμμαχία για τη Βουλγαρία στις βουλευτικές εκλογές του 1991. Το κόμμα συμμετείχε μόνο του στις βουλευτικές εκλογές του 1994, αλλά έλαβε μόλις 0,06% των ψήφων.