Ψηφοφορία στη Eurovision

Ο νικητής του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision επιλέγεται από ένα σύστημα ψηφοφορίας με θέσεις. Κάθε χώρα απονέμει δύο σετ 12, 10, 8-1 βαθμών στα 10 πιο αγαπημένα τραγούδια: ένα σετ από την επαγγελματική κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλε-ψηφοφορία. Το ισχύον σύστημα έχει τεθεί σε ισχύ από το 2016.

Γενικά

Μικρές, δημογραφικά ισορροπημένες επιτροπές αποτελούμενες από απλούς ανθρώπους είχαν χρησιμοποιηθεί για να ταξινομήσουν τις συμμετοχές, αλλά μετά την ευρεία χρήση της τηλεφωνικής ψηφοφορίας το 1998, οι διοργανωτές του διαγωνισμού κατέφυγαν στις επιτροπές μόνο σε περίπτωση δυσλειτουργίας σε τηλεοπτικές υπηρεσίες. Το 2003, η δυσλειτουργία του τηλεφωνικού κέντρου της Eircom. Ο ιρλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός RTÉ δεν έλαβε εγκαίρως τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών από την Eircom και αντικατέστησε τις ψήφους από μια ομάδα κριτών [2]. Μεταξύ του 1997 και του 2003 (τα πρώτα χρόνια της τηλεοπτικής μετάδοσης), οι γραμμές ανοίχτηκαν στο κοινό μόνο για πέντε λεπτά μετά την παράσταση και την ανακεφαλαίωση του τελικού τραγουδιού. Μεταξύ 2004 και 2006 οι γραμμές άνοιξαν για 10 λεπτά και από το 2007 έως το 2009 ανοίχτηκαν για 15 λεπτά. Το 2010 οι θεατές είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, αλλά αυτό ακυρώθηκε για το διαγωνισμό του 2012.
Το BBC επικοινώνησε με τις περιφερειακές επιτροπές τηλεφωνικά για να επιλέξει τους νικητές του 1956 και η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Οργανώσεων (παραγωγοί του διαγωνισμού) αργότερα άρχισε να επικοινωνεί με διεθνείς επιτροπές μέσω τηλεφώνου. Αυτή η μέθοδος συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι το 1993. Το επόμενο έτος είδε τον πρώτο δορυφορικό σύνδεσμο στις επιτροπές.
Για να ανακοινώσουν τις ψηφοφορίες, οι παρουσιαστές του διαγωνισμού συνδέονται με δορυφόρο σε κάθε χώρα με τη σειρά τους και προσκαλούν έναν εκπρόσωπο για να διαβάσουν τις ψήφους της χώρας στα γαλλικά ή στα αγγλικά. Οι παρουσιαστές αρχικά επανέλαβαν τις ψήφους και στις δύο γλώσσες, αλλά από το 2004 οι ψηφοφορίες έχουν μεταφραστεί λόγω χρονικών περιορισμών. Για να αντισταθμιστεί ο αυξημένος χρόνος ψηφοφορίας που απαιτείται από μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχουσών χωρών, από το 2006 διαβάζονται δυνατά μόνο οκτώ, 10 και 12 βαθμοί χωρών. Οι ψηφοφορίες ενός έως επτά σημείων προστίθενται αυτόματα στον πίνακα αποτελεσμάτων, ενώ ο εκπρόσωπος της κάθε χώρας εισάγεται. Ο πίνακας αποτελεσμάτων εμφανίζει τον αριθμό των σημείων που κάθε χώρα έχει λάβει και, από το 2008, μια γραμμή προόδου που δείχνει τον αριθμό των χωρών που ψήφισαν.

Υψηλότερα σκορ

Το "A Million Voices" που τραγούδησε η Ρωσίδα καλλιτέχνης Πωλίνα Γκαγκάρινα, έγινε το πρώτο τραγούδι που κέρδισε πάνω από 300 πόντους χωρίς να κερδίσει τον διαγωνισμό. Με ένα νέο σύστημα ψηφοφορίας που εισήχθη το 2016, η Αυστραλία έγινε η πρώτη χώρα που κέρδισε πάνω από 500 πόντους χωρίς να κερδίσει το διαγωνισμό. Το 2017, η Βουλγαρία έγινε η πρώτη μη κερδοσκοπική είσοδος που σημείωσε πάνω από 600 πόντους, ενώ η Πορτογαλία έγινε η πρώτη χώρα που κέρδισε πάνω από 750 πόντους - κερδίζοντας τον διαγωνισμό ως αποτέλεσμα αυτού. Καθώς ο αριθμός των χωρών που ψηφίζουν και τα συστήματα ψηφοφορίας ποικίλλουν, ίσως είναι πιο σημαντικό να συγκρίνετε ποιο ποσοστό όλων των βαθμών που έχουν απονεμηθεί στον ανταγωνισμό που έλαβε κάθε τραγούδι (υπολογιζόμενο από τους δημοσιευμένους πίνακες αποτελεσμάτων. Κερδίζοντας τραγούδια με το ποσοστό όλων των ψήφων.

Ισοβαθμίες

Μια διαδικασία για ισοβαθμία εφαρμόστηκε μετά τον διαγωνισμό του 1969, στον οποίο η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισαν την πρώτη θέση. Χωρίς να υπάρχει σύστημα που να σβήνει την ώρα, καθορίστηκε ότι και οι τέσσερις χώρες θα απονεμηθούν στον τίτλο. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η Αυστρία, η Φινλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και η Πορτογαλία δεν συμμετείχαν το επόμενο έτος.
Στη διαδικασία, μερικές φορές γνωστή ως αντίστροφη μέτρηση, αν δύο (ή περισσότερες) χώρες συνδέουν το τραγούδι που λαμβάνει σημεία από τον μεγαλύτερο αριθμό χωρών είναι ο νικητής. Εάν υπάρχει ακόμα ισοπαλία, ένας δεύτερος ισοπαλικός μετράει τον αριθμό των χωρών που έδωσαν δώδεκα πόντους σε κάθε θέση στην ισοπαλία. Οι ισοπαλίες συνεχίζονται με δέκα βαθμούς, οκτώ σημεία και ούτω καθεξής έως ότου επιλυθεί η ισοπαλία. Εάν η ισοπαλία δεν μπορεί να επιλυθεί αφού ο αριθμός των χωρών που αποδίδουν ένα σημείο στο τραγούδι είναι ίσος, το τραγούδι που εκτελείται νωρίτερα με την τρέχουσα σειρά δηλώνεται νικητής, εκτός εάν η χώρα υποδοχής εκτελούσε νωρίτερα (στην περίπτωση αυτή το τραγούδι που εκτελέστηκε αργότερα θα ήταν νικητής). Ο κανόνας αυτός αρχικά εφαρμόζεται μόνο στους δεσμούς πρώτης θέσης, αλλά από το 2008 έχει εφαρμοστεί σε όλα τα μέρη.
Το 1991, η διαδικασία ισοβαθμίας εφαρμόστηκε όταν η Σουηδία και η Γαλλία είχαν 146 βαθμούς στο τέλος της ψηφοφορίας. Την εποχή εκείνη, ο κανόνας του break tie ήταν ελαφρώς διαφορετικός. Ο πρώτος κανόνας της ισοπαλίας (η χώρα που υποστηρίζεται από τις περισσότερες άλλες χώρες κερδίζει) δεν ήταν ακόμη σε χρήση και ο ισχύων κανόνας για τον πρώτο καθορισμό της χώρας με τις ψήφους από τις περισσότερες χώρες δεν προστέθηκε μέχρι το 2003. Τόσο η Σουηδία όσο και η Γαλλία έλαβαν τους μέγιστους δώδεκα πόντους τέσσερις φορές. Όταν μετρήθηκε ο αριθμός βαθμολογιών δέκα βαθμών, η Σουηδία, εκπροσωπούμενη από την Carola και το "Fångad av en stormvind", διεκδίκησε την τρίτη της νίκη αφού έλαβε πέντε βαθμολογίες δέκα βαθμών έναντι των δύο. Το γαλλικό τραγούδι "Le Dernier qui a parlé ...", το οποίο ερμήνευσε η Amina, τερμάτισε δεύτερο με το μικρότερο χάσιμο.

Μηδέν βαθμοί

Καθώς κάθε συμμετέχουσα χώρα εκτελεί μια σειρά ψηφοφοριών προτιμήσεων, στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος βαθμολόγησης είναι σπάνιο το γεγονός ότι ένα τραγούδι αποτυγχάνει να λάβει οποιεσδήποτε ψήφοι. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα σημαίνει ότι το τραγούδι απέτυχε να κάνει τα δέκα πιο δημοφιλή τραγούδια σε οποιαδήποτε χώρα.
Τα πρώτα μηδενικά σημεία της Eurovision βαθμολογήθηκαν το 1962, με νέο σύστημα ψηφοφορίας. Όταν μια χώρα τελειώνει με μηδέν, αναφέρεται συχνά στα Αγγλόφωνα μέσα ενημέρωσης ως μηδενικά σημεία ή μηδενικά σημεία, αν και λανθασμένα. Το γραμματικό γαλλικό για "κανένα σημείο" δεν είναι σημείο βάρους ή σημείο zéro, αλλά καμία από αυτές τις φράσεις δεν χρησιμοποιείται στον διαγωνισμό. Οι βαθμολογίες χωρίς βαθμολογία δεν ανακοινώνονται από τους παρουσιαστές.

2016 και εξής: Ένα τμήμα της ψηφοφορίας

Με το νέο τηλεοπτικό σύστημα που ανακοινώθηκε στο διαγωνισμό του 2016, δεν κατέστη δυνατό να σημειωθούν σημεία ούτε στη φάση της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής ούτε στην τηλεοπτική πορεία. Ένα συνολικό "μηδενικό σημείο" ήταν δυνατό, αλλά πολύ λιγότερο πιθανό.
Το 2016, η συμμετοχή της Τσεχικής Δημοκρατίας "I Stand" δεν έλαβε βαθμούς από την τηλεψηφοφορία. Έλαβαν 41 πόντους από τις επιτροπές. Το 2017, η συμμετοχή της Ισπανίας "Do It For Your Lover" δεν έλαβε κανένα βαθμό από τις επιτροπές. Έλαβαν 5 πόντους από την τηλεόραση. Επίσης, το 2017, η συμμετοχή της Αυστρίας "Running on Air" δεν έλαβε πόντους από την τηλεψηφοφορία, αλλά κέρδισε 93 πόντους από τις επιτροπές.

Junior Eurovision

Καμία συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Νέων Eurovision δεν έλαβε ποτέ μηδέν βαθμούς. Μεταξύ του 2005 και του 2015, κάθε διαγωνιζόμενος ξεκινά με 12 βαθμούς για να αποτρέψει ένα τέτοιο αποτέλεσμα [29]. Ωστόσο, δεν υπήρξε μια κατάσταση στην οποία οι 12 βαθμοί που λαμβάνονται αρχικά θα παρέμεναν ως μοναδικά σημεία. Στις 15 Οκτωβρίου 2012, η ​​EBU ανακοίνωσε ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού Νέα "Επιτροπή Κριτών" εισήχθη στο σύστημα ψηφοφορίας. Η κριτική επιτροπή αποτελείται από μέλη ηλικίας 10 έως 15 ετών και εκπροσωπεί κάθε συμμετέχουσα χώρα. Ένας εκπρόσωπος της κριτικής επιτροπής θα ανακοινώσει τότε τα σημεία 1-8, 10 και τα μέγιστα 12 όπως αποφασίστηκαν από τα μέλη της κριτικής επιτροπής. [30] Το 2016 η κριτική επιτροπή των παιδιών αφαιρέθηκε και, αντί αυτού, κάθε χώρα απονέμει 1-8, 10 και 12 πόντους από τις επιτροπές ενηλίκων και παιδιών, εξαλείφοντας επίσης τον τηλεοπτικό αγώνα από τον διαγωνισμό. Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων ήταν επίσης παρόντες στο διαγωνισμό του 2016, με τον καθένα από τους συμμετέχοντες να μπορεί να απονείμει 1-8, 10 και 12 βαθμούς.