Διεθνής Κρατικός Αερολιμένας Θεσσαλονίκης «Μακεδονία»

Ιστορικό

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή που σήμερα βρίσκεται ο αερολιμένας χρησιμοποιούνταν ως αεροδρόμιο και συνέχισε να λειτουργεί έτσι και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη γερμανική κατοχή σημαντικά έργα μείζουσας σημασίας έλαβαν χώρα, όπως η κατασκευή ενός διαδρόμου 600 μέτρων (2.000 πόδια), ενώ το 1947 ο αερολιμένας άρχισε να εξυπηρετεί πολιτική κίνηση για πρώτη φορά
Το 1950 ο ήδη υπάρχων (10/28) διάδρομος ασφαλτοστρώθηκε σε μήκος 1.800 μ. και το 1952 επεκτάθηκε σε μήκος 2.000 μ.. Την ίδια χρονιά ολοκληρώθηκε η κατασκευή του πρώτου αεροσταθμού, με τον πύργο ελέγχου στην οροφή. Ένα χρόνο αργότερα κατασκευάστηκε νέος διάδρομος (16/34). Το 1958 ο διάδρομος 10/28 ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε σε συνολικό μήκος 2.440 μ. (παρών μήκος), ενώ ο διάδρομος 16/34 επεκτάθηκε στα 2.400 μ., το 1972. Το 2004 τέθηκε σε λειτουργία ένας παράλληλος διάδρομος τροχοδρόμησης για τον διάδρομο 16/34.
Το Σεπτέμβριο του 1965 κατασκευάστηκε νέος αεροσταθμός σε νέα τοποθεσία (τρέχουσα τοποθεσία). Στη περίοδο μεταξύ 1968 και 1973, ο αεροσταθμός επεκτάθηκε, με την κατασκευή ενός δευτέρου ορόφου και του πρώτου ανισόπεδου κόμβου στον αυτοκινητόδρομο. Ο πύργος ελέγχου καταστράφηκε από τον σεισμό της Θεσσαλονίκης το 1978, και για αυτό το λόγο κατασκευάστηκε ένας νέος σε τοποθεσία διαφορετική από τον κύριο αεροσταθμό. Η επόμενη επέκταση του αεροσταθμού έλαβε χώρα σε δύο στάδια, με τα έργα να ξεκινούν το 1991 και το 1993 αντίστοιχα. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1997, ανέλαβε έργα για την αισθητική αναβάθμιση, ανακαίνιση, εκσυγχρονισμό και αναδιοργάνωση των χώρων του αερολιμένα.
Ο αεροσταθμός έλαβε τη παρούσα μορφή του, όταν επιπλέον 19.000 μ² προστέθηκαν στο δυτικό και το ανατολικό του τμήμα, με τα έργα να ολοκληρώνονται το Νοέμβριο του 2000 και τον Ιούνιο του 2003 αντίστοιχα. Η δυτική επέκταση περιελάμβανε τη διεύρυνση του χώρου διεθνών αναχωρήσεων (νέα περιοχή εκτός Σένγκεν), συμπεριλαμβανομένων νέων διοικητικών γραφείων, νέο ιατρείο και το νέο σταθμό ελέγχου των Ολυμπιακών Αερογραμμών. Η ανατολική επέκταση περιελάμβανε νέο χώρο ελέγχου ταξιδιωτών (check-in), νέους χώρους αναμονής και επιπλέον διοικητικά γραφεία για τις αεροπορικές εταιρείες. Σήμερα ο αεροσταθμός έχει συνολική επιφάνεια 32.000 μ². Τέλος, κατά τη διάρκεια 2004-2006 κατασκευάστηκε ο νέος κόμβος από την εθνική οδό στο επίπεδο της εισόδου των αναχωρήσεων, και επίσης δημιουργήθηκαν νέοι χώροι στάθμευσης για αυτοκίνητα, λεωφορεία και ταξί. Το 1992 η ονομασία του αεροδρομίου άλλαξε από «Μίκρα» σε «Μακεδονία».
Τον Ιούνιο 2015, πραγματοποιήθηκε ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία του αεροδρομίου και της ελληνικής αεροπορίας. Η SkyGreece Airlines πραγματοποίησε τη πρώτη της υπερατλαντική πτήση από το Τορόντο του Καναδά με ενδιάμεση στάση στη Βουδαπέστη, λόγω περιορισμών του διαδρόμου στη Θεσσαλονίκη. Η πτήση αυτή ήταν προγραμματισμένη να πραγματοποιείται μια φορά κάθε εβδομάδα, αλλά η SkyGreece διέκοψε όλες της τις πτήσεις στα τέλη Αυγούστου 2015 εξ' αιτίας έλλειψης πόρων και ρίχνοντας την ευθύνη στους κεφαλαιακούς ελέγχους.
Το Δεκέμβριο 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Αερολιμένα Θεσσαλονίκης μαζί με άλλους 13 περιφερειακούς αερολιμένες της Ελλάδος, με την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της κοινοπραξίας Fraport AG/Ομίλου Κοπελούζου και του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της συμφωνίας, η κοινοπραξία θα διαχειρίζεται τα 14 αεροδρόμια για 40 χρόνια. Η έναρξη παραχώρησης έγινε στις 11 Απριλίου 2017 .

Διάδρομοι

Ο αερολιμένας διαθέτει δύο διαδρόμους (10/28 και 16/34) και δύο διαδρόμους τροχιοδρόμησης. Υπάρχουν 22 θέσεις για μικρού τύπου αεροσκάφη και περίπου 20 για ελαφρά.

Σύνδεση με την πόλη

Το Αεροδρόμιο συνδέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης, το Σταθμό Υπεραστικών Λεωφορείων «Μακεδονία», το ΚΤΕΛ Χαλκιδικής και με τον Ανατολικό Σταθμό Μετεπιβίβασης ΙΚΕΑ  μέσω λεωφορειακών γραμμών του ΟΑΣΘ. Έχει προβλεφθεί μελλοντικός σταθμός στο Μετρό Θεσσαλονίκης, μέσω υπέργειας επέκτασης της κατασκευαζόμενης επέκτασης της Καλαμαριάς.

Μέλλον

Ένα σχέδιο, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση το 2002, είχε ως στόχο την αναβάθμιση του αεροδρομίου.

Επέκταση διαδρόμου

Το έργο περιλαμβάνει την επέκταση του υπάρχοντος διαδρόμου προσαπογείωσης 10/28 εντός της θάλασσας. Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού του έργου, 80 Έλληνες και 5 Δανοί πολιτικοί μηχανικοί και επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων εργάστηκαν επί του έργου. Ο διάδρομος προσγειώσεων και ο διάδρομος τροχοδρόμησης θα επεκταθούν κατά 1.150 μ., 1.000 μέτρα μέσα στη θάλασσα και επιπλέον απόσταση ασφαλείας 150 μ., με το διάδρομο να έχει συνολικό τελικό μήκος 3.440 μέτρα. Ο νέος διάδρομος και τμήματα του διαδρόμου τροχοδρόμησης θα εξοπλιστούν με τον κατάλληλο φωτισμό και τα συστήματα ελέγχου τα οποία θα βρίσκονται επιπλέον 750 μ. στη θάλασσα.  
Το έργο υπεγράφη στις 31 Οκτωβρίου 2005 και η ημερομηνία ολοκλήρωσης είχε οριστεί αρχικά τον Ιούλιο του 2011, αλλά εξ' αιτίας οικονομικών προβλημάτων της κατασκευάστριας εταιρείας, αντιδράσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι φοβούνται πιθανούς οικολογικούς κινδύνους με την επέκταση της στεριάς εντός θαλάσσης, το έργο έμεινε πίσω. Τελικά ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου 2019, μετά από καθυστέρηση τουλάχιστον 8 ετών και τεράστια αύξηση του συνολικού κόστους. Ο διάδρομος θα μπορέσει να λειτουργήσει κανονικά το φθινόπωρο του 2019 καθώς απαιτείται ένα διάστημα έξι-οκτώ μηνών ώστε να καταρτιστεί ένα επιχειρησιακό σχέδιο για την ασφαλή χρήση του.  
Η επέκταση του διαδρόμου θα επιτρέψει τη προσγείωση μεγαλύτερων αεροσκαφών και υπερατλαντικών πτήσεων και θα αυξήσει την ασφάλεια, μιας και τα αεροσκάφη θα έχουν μεγαλύτερη ευελιξία και οπτική επαφή σε μέρες με κακές καιρικές συνθήκες καθώς θα διαθέτει και σύστημα ILS.