Παμπ

Ιστορία

Οι κάτοικοι της Μεγάλης Βρετανίας συνήθιζαν να πίνουν μπύρα από την Χάλκινη Εποχή (Bronze Age). Με την άφιξη όμως των Ρωμαίων στη Βρετανία και την ανάπτυξη ενός ασφαλούς ρωμαϊκού οδικού δικτύου, δημιουργήθηκαν τα πρώτα πανδοχεία, που ονομάζονταν «ταβέρνες» (tabernae), όπου οι ταξιδιώτες μπορούσαν να φάνε, να πιούνε και να περάσουν τη νύχτα τους. Μετά την αποχώρηση των Ρωμαίων και την πτώση στη συνέχεια των ρωμαιοβρετανικών βασιλείων, οι Αγγλοσάξονες δημιούργησαν στις πιο πολλές πόλεις τοπικές μπυραρίες, τις ονομαζόμενες από τότε «παμπ» (pub).
Το 1393, ο βασιλιάς Ριχάρδος Β' υποχρέωσε τους ιδιοκτήτες να τοποθετούν έξω από τις παμπ πινακίδες (pub signs), με τις οποίες θα σηματοδοτούνταν οι παμπ και να εγκαταλειφθεί η παλιά συνήθεια να τοποθετούν ένα θάμνο έξω από την πόρτα τους. Κι ακόμη, επειδή οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν αναλφάβητοι, επιλέγονταν ονόματα που απεικόνιζαν ιστορικές προσωπικότητες, οικόσημα ή μορφές ζώων, ώστε να είναι εύκολα αναγνωρίσιμες.
Η μεγαλύτερη παμπ σήμερα σε όλη τη Μεγάλη Βρετανία είναι «Το Φεγγάρι κάτω από το Νερό» (The Moon Under Water) στο Μάντσεστερ, ενώ η παμπ «Γε Ολντ Φάιτιν Κοκς» (Ye Olde Fighting Cocks) στην πόλη Σαιντ-Άλμπανς (St. Albans) κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες, ως η αρχαιότερη παμπ στην Αγγλία, χρονολογούμενη από τον 11ο αιώνα. Δύο παμπ στην Οξφόρδη – «Ο Αετός και το Παιδί» (The Eagle and the Child) και «Το Αρνί και η Σημαία» (Lamb and Flag) – ήταν συνήθης τόπος συγκέντρωσης των «Ίνκλινγκς» (Inklings), μιας λογοτεχνικής ομάδας, που περιελάμβανε τους Άγγλους μυθιστοριογράφους Τζων Ρόναλντ Ρόυελ Τόλκιν (J. R. R. Tolkien), ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός με το έργο του «Ο άρχοντας των δακτυλιδιών», και Κλάιβ Σταπλς Λιούις (C. S. Lewis).

Ιστορικές παμπ στο Λονδίνο

Όλες σχεδόν οι λονδρέζικες παμπ συνδέονται με πολλές διασημότητες από το χώρο της πολιτικής, των γραμμάτων και της τέχνης. Ο Κάρολος Ντίκενς, όπως και ο χρονικογράφος Σάμιουελ Πέπυς (Samuel Pepys), ήταν τακτικοί θαμώνες στην ιστορική παμπ «Γε Ολντ Τσεσάιρ Τσιζ» (Ye Olde Cheshire Cheese), η οποία, χάρη στο διάσημο Άγγλο συγγραφέα Δρ Σάμιουελ Τζόνσον (Samuel Johnson), έγινε το στέκι των ανθρώπων του πνεύματος.
Η παραδοσιακή παμπ «Φιτζρόυ Τάβερν» (Fitzroy Tavern), από τη δεκαετία κυρίως του 1920 ως τα μέσα του 1950, ήτα τόπος συνάντησης συγγραφέων και καλλιτεχνών, όπως των Ντύλαν Τόμας, Ογκάστους Τζων και Τζωρτζ Όργουελ. Το «Τζορτζ Ιν» (George Inn) στην ιστορική περιοχή του Σάδορκ (Southwark) και στη νότια όχθη του Τάμεση, κοντά στη Γέφυρα του Λονδίνου (London Bridge), είναι ένα παραδοσιακό πανδοχείο, που χρονολογείται από το 17ο αιώνα. Στο ιστορικό «Σπάνιαρντς Ιν» (Spaniards Inn) στο βόρειο Λονδίνο σύχναζε ο σεσημασμένος ληστής το 18ου αιώνα Ντικ Τέρπιν, ενώ στους διάσημους θαμώνες του περιλαμβάνονταν οι ποιητές Σέλεϊ, Κητς και Μπάιρον, ο ηθοποιός Ντέιβιντ Γκάρικ και ο ζωγράφος Τζόσουα Ρέυνολντς.
Πολλές από τις παμπ στο Σόχο του Λονδίνου, όπως η παμπ «Κόατς εντ Χόρσες» (Coach and Horses), ήταν από τη δεκαετία του 1950 κέντρα μποέμικης ζωής και δημοφιλείς χώροι συνάντησης λογοτεχνών και καλλιτεχνών. Το «Φρεντς Χάουζ» (French House), στην καρδιά του Σόχο, ήταν τόπος συγκέντρωσης της γαλλικής αντίστασης κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κι εδώ σύχναζε ο στρατηγός Ντε Γκολ.
Η παμπ «Το Κόκκινο Λιοντάρι» (The Red Lion) στην Πλατεία του Κοινοβουλίου (Parliament Square), κοντά στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, είναι η μπυραρία που συχνάζουν τα μέλη του κοινοβουλίου και οι πολιτικοί συντάκτες. Υπάρχει μάλιστα μέσα στην παμπ ένας κώδωνας, που καλεί τους βουλευτές πίσω στο κοινοβούλιο, όταν πρόκειται να λάβουν μέρος σε κάποια ψηφοφορία. Μια άλλη παμπ στην περιοχή του Μέιφερ (Mayfair), η «Punch Bowl”, ήταν συνδεδεμένη με τα ονόματα της ποπ τραγουδίστριας Μαντόνα (Madonna) και του Γκάι Ρίτσι (Guy Ritchie). Η παμπ «Coleherne» στην περιοχή Ερλς Κορτ (Earls Court), μια παμπ για γκέι, προσήλκυε διάσημους ομοφυλόφιλους, όπως τους Φρέντι Μέρκιουρι, Κένι Έβερετ και Ρούντολφ Νουρέγιεφ.