google/wiki40b huggingface dataset:
Ναυάγιο (Ζάκυνθος)

Το Ναυάγιο της Ζακύνθου ή ο "Παναγιώτης", είναι ένα ναυάγιο πλοίου στην απομονωμένη ακτή Άη Γιώργης της Ζακύνθου, και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα του νησιού.
Το πλοίο εντοπίστηκε την 5η Οκτωβρίου 1980 από περιπολικό σκάφος της Θαλάσσιας Οικονομικής Αστυνομίας και διαπιστώθηκε ότι μετέφερε λαθραία τσιγάρα. Η αξία των περίπου 2.000 κιβωτίων τσιγάρων εκτιμήθηκε στα 30 εκατομμύρια δραχμές. Το πλήρωμα υποστήριξε πως, αφού επί τρεις μέρες το πλοίο λόγω των κακών καιρικών συνθηκών περιφερόταν μεταξύ Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου, εξαιτίας μηχανικής βλάβης προσάραξαν στο ακρωτήρι Σχοινάρι. Για δύο μέρες παρέμειναν αποκλεισμένοι σε σπηλιά και μετά βρήκαν καταφυγιο στο χωριό Βολίμες.
Μέχρι τότε, η ακτή ονομαζόταν Άη Γιώργης, ενώ πλέον είναι ευρέως γνωστή απλώς ως "Ναυάγιο". Η παραλία βρίσκεται σε δυσπρόσιτο μέρος και μπορεί να προσεγγιστεί μόνο μέσω θαλάσσης ή αέρα.
Στην αρχή οι κάτοικοι είχαν θορυβηθεί εξαιτίας της περιβαλλοντολογικής καταστροφής που πίστευαν πως θα δημιουργούσε το συγκεκριμένο καράβι με το φορτίο του, και κατ' επέκταση και στον τουρισμό του νησιού. Όμως λίγο καιρό μετά αποτέλεσε πόλο έλξης για τουρίστες εγχώριους και μη, ενώ κατατάσσεται στις ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας και του κόσμου.

Ιδιοκτησιακό καθεστώς

Για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ναυαγίου δεν υπήρχε διαμάχη μέχρι την εκπόνηση από πλευράς του Δήμου Ζακύνθου και του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων μελέτης για την παρέμβαση στο ναυάγιο με σκοπό τη συντήρηση και την προστασία του. Σε εκείνο το σημείο εμφανίστηκε έγινε κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων από την πλευρά του ως φερόμενου ως συνιδιοκτήτη Αλέξανδρου Σουλάνη (με 30%, με τους άλλους δύο φερόμενους ως συνδιοκτήτες τους Παναγιώτη-Γεράσιμο Λυσικάτου με 50% και Ευστράτιο-Λαμπρινό Σταυράκη με 20%). Η εκδίκαση της υπόθεσης στις 9-7-2016 απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.Οι ιδιοκτήτες  άσκησαν το ένδικο μέσω της Έφεσης κατά της αποφασεως.  Το Πλοίο Παναγιώτης ανήκει μέχρι σήμερα σε ιδιώτες .

Κινηματογραφικά γυρίσματα

Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2015, άρχισαν τα γυρίσματα στο νησί της Ζακύνθου καθώς στην Λήμνο και στην Αράχωβα από ένα κορεάτικο συνεργείο για την παραγωγή της σειράς «Απόγονοι του Ήλιου» (Descendants of the Sun). Η σειρά έχει λάβει καλές κριτικές και έχει υψηλό ποσοστό τηλεθεάσεων.
Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1968 στο Ασκαίν της Γαλλίας σε ηλικία 70 ετών.
Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος»

Εγκαταλελειμμένο αεροσκάφος

Το Boeing 737 ανήκε αρχικά στη British Airways, ενώ αργότερα περιήλθε στην ιδιοκτησία της Kuwait Airways και πραγματοποιούσε επί σειρά ετών απευθείας πτήσεις από την Ευρώπη στην Αμερική (κατά κύριο λόγο στις ΗΠΑ), έχοντας μεγάλη αυτονομία καυσίμου χωρίς να χρειάζεται ανεφοδιασμό σε κάποιο αεροδρόμιο της «Γηραιάς Ηπείρου». Μετά την κατάρρευση των «Δίδυμων Πύργων», πολλές αεροπορικές εταιρείες μείωσαν το μεταφορικό τους έργο προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έτσι, η Kuwait Airways αναγκάστηκε να αφήσει το συγκεκριμένο αεροσκάφος στο αεροδρόμιο της Χρυσούπολης, χρησιμοποιώντας το ως χώρο στάθμευσης, πληρώνοντας ένα συμβολικό ενοίκιο για το πάρκινγκ.
Με τα χρόνια, το συγκεκριμένο Boeing 737 κατάντησε «κουφάρι», αφού δεν έχει πλέον πτητική ικανότητα, ενώ για ένα χρέος προς το ελληνικό δημόσιο από την αεροπορική εταιρεία του Κουβέιτ, το αεροσκάφος κατασχέθηκε πέρασε στην κυριότητα του Υπουργείου Οικονομικών. Έκτοτε, έγιναν αρκετοί πλειοδοτικοί διαγωνισμοί, όμως ουσιαστικό ενδιαφέρον για το αεροσκάφος δεν υπήρξε, το οποίο πλέον είτε θα αξιοποιηθεί για χρήση ανταλλακτικών είτε με έναν διαφορετικό τρόπο, πρωτόγνωρο μεν για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά σύνηθες για πολλές χώρες του εξωτερικού.

Σχολή εκπαίδευσης πιλότων

Στον Αερολιμένα εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από την 1η Ιουλίου 2006 η σχολή εκπαίδευσης πιλότων αεροσκαφών Egnatia Aviation.
Μπακλαβάς

Ο μπακλαβάς (Τουρκ.: Baklava) είναι ένα γλύκισμα που συναντάται σε πολλές κουζίνες της Μέσης Ανατολής και των πρώην Οθωμανικών χωρών. Το γλύκισμα φτιάχνεται με ζύμη φύλλου και περιέχει γέμιση ξηρών καρπών, συνήθως φουντούκι, φυστίκι ή καρύδι, και παίρνει την γλυκιά του γεύση από σιρόπι ζάχαρης ή μελιού.
Ο μπακλαβάς είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε όλο τον πρώην Οθωμανικό κόσμο. Συνήθως σερβίρεται μετά από το γεύμα και συνοδεύεται από Τούρκικο καφέ.
Η πόλη Γκαζιαντέπ στην Τουρκία φημίζεται για τον μπακλαβά της και θεωρείται ως η πόλη στην οποία γεννήθηκε το γλύκισμα. Το 2008, η Τουρκία κατοχύρωσε τον Μπακλαβά ως Π.Ο.Π. μέσω του Τουρκικού γραφείου ευρεσιτεχνιών.

Ιστορία

Αν και η ιστορία του μπακλαβά δεν είναι καλά καταγεγραμμένη, πολλές χώρες διεκδικούν τη δημιουργία του. Παρ’ όλα αυτά, η επικρατέστερη θεωρία είναι πως το γλύκισμα δημιουργήθηκε από Τουρκικά φύλα της Κεντρικής Ασίας, ενώ τελειοποιήθηκε στις κουζίνες των ανακτόρων του σουλτάνου, στο παλάτι Τοπκαπί. 
O Βρυώνης (1971) υποστήριξε ότι το ελληνικό γλύκισμα κοπτή ήταν η βυζαντινή έκδοση του σημερινού μπακλαβά. Παρ'όλα αυτά ο Τσάρλς Πέρι (1994) υποστήριξε ότι ενώ η κοπτή περιείχε ξηρούς καρπούς και μέλι, η συνταγή δεν περιλάμβανε ζύμη. Συγκεκριμένα, στην προετοιμασία του βράζανε σε λάδι, μέλι και νερό φρούτα, τα ανακατεύανε με ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς και το σερβίρανε.  Ο Πέρι υποστήριξε επίσης ότι πρώτοι οι Τούρκοι της Κεντρικής Ασίας ξεκίνησαν να φτιάχνουν ψωμί με πολλά επίπεδα ζύμης και έδειξε ότι ο χαμένος κρίκος ανάμεσα στον μπακλαβά των τούρκικων φυλών που κατοικούσαν στην Κεντρική Ασία και στον σημερινό μπακλαβά των Τούρκων της Τουρκίας, είναι το γλυκό pakhlavası, το οποίο δημιούργησαν οι κάτοικοι του Αζερμπαϊτζάν. Η μόνη διαφορά του με τον σημερινό μπακλαβά, είναι ότι η ζύμη, αν και είχε πολλά επίπεδα, δεν ήταν ζύμη φύλλου κρούστας, η οποία δημιουργήθηκε πρώτη φορά στις κουζίνες του ανακτόρου Τοπκαπί.
Σύμφωνα και με τον Άντριου Ντάλμπυ, δεν υπάρχει πουθενά ο μπακλαβάς σε αρχαιοελληνικές, αραβικές ή βυζαντινές πηγές, πριν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η παλαιότερη συνταγή ενός είδους πρωτο-μπακλαβά υπάρχει σε ένα Κινέζικο-Μογγολικό βιβλίο με συνταγές του 1330, με την ονομασία güllach. Σήμερα, στη μοντέρνα Τουρκική κουζίνα, υπάρχει το παρόμοιο γλυκό güllac. Σε αυτό το γλυκό, λεπτά φύλλα ζύμης ψήνονται με γάλα και ζάχαρη. Το γλυκό αυτό σερβίρεται με καρύδια και φρέσκα ρόδια.

Ονομασία

Η λέξη μπακλαβάς προέρχεται πιθανόν από τη μογγολική ρίζα baγla- που σημαίνει 'τυλίγω' με την Τουρκική κατάληξη -v.
Γενιά Μπιτ

Ετυμολογία

Ο όρος μπιτ (beat) σημαίνει κυριολεκτικά το ρυθμό ή το κτύπημα. Ως περιγραφικός όρος της γενιάς των Μπιτ εισήχθη από τον Τζακ Κέρουακ περίπου το 1948 όταν θέλησε να περιγράψει τον κοινωνικό και καλλιτεχνικό του περίγυρο στο μυθιστοριογράφο Τζον Κλέλον Χολμς και με αυτό τον τρόπο δήλωνε επιπλέον τις έννοιες κουρασμένος, χτυπημένος, νικημένος ή ακόμα μακάριος (beatific). Ο όρος συνδέεται ακόμα και με το ρυθμό της τζαζ μουσικής.
Πολύ συχνά ο αμερικανικός Τύπος προωθούσε τον όρο μπίτνικ, ο οποίος ήταν μεταγενέστερος. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Χερμπ Κεέν της εφημερίδας San Francisco Chronicle το 1958 και είχε προέλθει από το όνομα του ρωσικού δορυφόρου Σπούτνικ 1. Ο όρος αυτός πολύ σύντομα καθιερώθηκε και —χωρίς να εκφράζει την γενιά των μπιτ— συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με το στερεότυπο, του αριστερού επαναστάτη, του αντικοινωνικού και μη συμβατικού στοιχείου.

Ιστορία

Όπως και πολλά ακόμα λογοτεχνικά ή καλλιτεχνικά ρεύματα, η γενιά των Μπιτ είχε ως αφετηρία μια ολιγομελή ομάδα λογοτεχνών που συνδέονταν φιλικά μεταξύ τους. Ο κεντρικός πυρήνας των μπίτνικς περιλάμβανε τον συγγραφέα Τζακ Κέρουακ, τον ποιητή Άλλεν Γκίνσμπεργκ και τον Γουίλιαμ Μπάροουζ, οι οποίοι γνωρίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1940 στην περιοχή του Μανχάταν και με επίκεντρο το Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Σταδιακά προστέθηκαν και άλλες μονάδες, όπως οι ποιητές Γκάρι Σνάιντερ, Μάικλ ΜακΛουρ και Γκρέγκορι Κόρσο και o συγγραφέας και εκδότης Λόρενς Φερλινγκέτι, ειδικότερα με την μετακίνηση της ομάδας στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο.
Κεντρικό ρόλο στην εξάπλωση της μπιτ λογοτεχνίας διαδραμάτισαν δύο σημαντικά έργα, το μυθιστόρημα Στο Δρόμο (On the road, 1951) του Κέρουακ και το ποίημα Ουρλιαχτό (Howl, 1955) του Γκίνσμπεργκ, που αποτελούν έως σήμερα τα πλέον δημοφιλή δείγματα της μπιτ λογοτεχνίας. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Ουρλιαχτού ο Γκίνσμπεργκ οργάνωσε μια βραδιά ανάγνωσης ποίησης, στις 7 Οκτωβρίου του 1955, στη Γκαλερί 6 στο Σαν Φρανσίσκο. Η ανάγνωση είχε τον τίτλο "Έξι ποιητές στη Γκαλερί 6" και αποτέλεσε τον καταλύτη που συγκέντρωσε το λογοτεχνικό ύφος της ανατολικής ακτής και των ποιητών των δυτικών ακτών της Αμερικής. Ο Μίχαελ Μκλούρ, ο οποίος παρευρίσκετο στην ανάγνωση ποίησης, γράφει χαρακτηριστικά:
150 άνθρωποι στο ακροατήριο εκείνη τη νύχτα αποθέωσαν τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ καθώς έφθανε στον επίλογο του Ουρλιαχτού. Ο καθένας ήξερε ότι ένα ανθρώπινο εμπόδιο είχε σπάσει και ότι μια ανθρώπινα φωνή και ένα σώμα είχε εκσφενδονιστεί ενάντια στο σκληρό τοίχο της Αμερικής και όλων των στρατών, ναυτικών, ακαδημιών και άλλων οργάνων.
Ο εκδότης Λώρενς Φερλινγκέττι, ο οποίος παρευρέθηκε στην εκδήλωση, έστειλε στον Άλλεν Γκίνσμπεργκ ένα τηλεγράφημα στο οποίο του δήλωνε την προσφορά του να δημοσιεύσει την ποίησή του, στον εκδοτικό του οίκο City Lights. Το Ουρλιαχτό πολύ σύντομα απαγορεύτηκε ως άσεμνο, αλλά έπειτα από μια σειρά δικών επετράπη τελικά η δημοσίευσή του. Η δημοσιότητα που συγκέντρωσαν οι δικαστικές διαμάχες συντέλεσαν καθοριστικά στην εξάπλωση του έργου και της μπιτ λογοτεχνίας γενικότερα. Ο εκδοτικός οίκος City Lights δημοσίευσε έκτοτε πολλά έργα μπιτ λογοτεχνών και αποτέλεσε σε ένα βαθμό σύμβολο της μπιτ λογοτεχνικής παραγωγής.
Μπρούνο Φράτους

2011

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2011 έκανε τον καλύτερο χρόνο στα ημιτελικά των 50 μέτρων με ελεύθερο: 21.76. Στον τελικό τερμάτισε στην πέμπτη θέση, με επίδοση 21.96 δευτερολέπτων. Στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2011 στην Γουαδαλαχάρα κέρδισε τρία μετάλλια: δύο χρυσά σε σκυταλοδρομίες και το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο.

Ολυμπιακοί Αγώνες 2012

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 μπήκε στον τελικό των 50 μέτρων με ελεύθερο, όπου τερμάτισε στην τέταρτη θέση πίσω από τον συμπατριώτη του και τον κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, Κέσαρ Κιέλο.

2013–2015

Ο Φράτους εγχειρίστηκε τον Μάιο του 2013 για την επίλυση του τραυματισμού που είχε στον δεξιό του ώμο. 
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες 2014 στο Σαντιάγο, στα 50 μέτρα με ελεύθερο, καταρρίπτοντας το ρεκόρ αγώνων.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο.

Ολυμπιακοί Αγώνες 2016

Πηγαίνοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν από τους αγαπημένους για μετάλλιο. Μπήκε στον τελικό των 50 μέτρων με ελεύθερο, αλλά τερμάτισε μόλις στην έκτη θέση. Σε μια συνέντευξη είπε: "Για κάποιον λόγο, δεν ήμουν έτοιμος να κολυμπήσω γρηγορότερα από αυτό. Δεν έχω ιδέα τι γίνεται. Αυτή η χρονιά δεν πήγε πολύ καλά." Πριν τους αγώνες, ο Φράτους υπέφερε από χρόνιο πόνο στην πλάτη.

2017–2020

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 4x100 μέτρα ελεύθερο μαζί με την ομάδα της Βραζιλίας, όπου κατέρριψαν το ρεκόρ της Νότιας Αμερικής από το 2009. Στα 50 μέτρα με ελεύθερο, μπήκε στον τελικό και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, με 21.27 δευτερόλεπτα.
Τον Σεπτέμβριο του 2018 υποβλήθηκε ξανά σε εγχείριση για τη διόρθωση μερικής ρήξης του υποπλακτικού τένοντα του ώμου, λείποντας σε σημαντικές διοργανώσεις.
Μαρία του Ανζού

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1422 στη Μπουρζ, παντρεύτηκε τον δεύτερο ξάδελφό της, βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ζ΄, και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας. Ήταν η μητέρα του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΑ΄. Δοκίμασε την απιστία του συζύγου της από την ερωμένη του Αγνή Σορέλ.
Ελληνικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών

Το Ατομικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών είναι μια από τις σημαντικότερες διοργανώσεις σε εθνικό επίπεδο στην Ελλάδα στο σκάκι. Στο πρωτάθλημα του 2009, το οποίο διεξήχθη στο Αργοστόλι από τις  4 έως τις  14 Δεκεμβρίου, με σύστημα πουλ απλών συναντήσεων και με τη  συμμετοχή 10 σκακιστριών, αναδείχθηκε νικήτρια η Βέρα Παπαδοπούλου .

Πολυνίκες

Με 8 πρωταθλήματα είναι η
Άννα-Μαρία Μπότσαρη και η Μαρίνα Μακροπούλου. Στο  πρωτάθλημα του 1986 η Άννα-Μαρία Μπότσαρη ήταν
συμπροταθλήτρια με την Ευφροσύνη Κασιούρα. Η Ευαγγελία Κοντού έχει 4 πρωταθλήματα.
Η Μαρία Πετράκη, η Άρτεμις Φουρίκη, η Κατερίνα Παυλίδου, και η
Αικατερίνη Φαχιρίδου έχουν από 3 πρωταθλήματα στο ενεργητικό τους. Η Αικατερίνη
Νίκα έχει 2 πρωταθλήματα στο ενεργητικό της. Από 1
πρωτάθλημα στο ενεργητικό τους έχουν οι: Κλειώ Μουζινά, Ευφροσύνη Κασιούρα,
Ασπασία Γιαϊτζή – Κοτρωνιά, Μαρία Κοβάτσου, Βέρα Παπαδοπούλου και Χαριτωμένη Μαρκαντωνάκη.
Τέμενος Ομεριέ

Η θέση της εκκλησίας – Ιστορικό

Κοντά στην Αρχιεπισκοπή και τις άλλες εκκλησίες που περικλείονται στα Βενετικά τείχη της πρωτεύουσας, ορθώνεται το Τέμενος Ομεριέ ή της Εμερκές, όπως είναι καλύτερα γνωστός στους κατοίκους στη Λευκωσία.
Πρώτος ο Ντε Μας Λατρί ταύτισε το τέμενος Ομεριέ, στο νότιο τμήμα της παλαιάς Λευκωσίας μεταξύ των προμαχώνων Costanza και Podocataro, με την εκκλησία της Αγίας Μαρίας, του μοναστηριού των Αυγουστινιανών. Βασίστηκε σε δυο ταφόπετρες με ονόματα μοναχών του Τάγματος των Αυγουστινιανών. Οι ταφόπετρες αυτές βρίσκονται στο πάτωμα του τεμένους μέχρι το 1940.

Κατασκευή και μετέπειτα χρήση

Κατά τον 17ο αιώνα υπήρχε ακόμη ερειπωμένο μοναστήρι. Σήμερα, εκτός από το κτίριο του ναού, σώζεται στη βορειοανατολική πλευρά του τείχους με πόρτα αναγεννησιακού ρυθμού, που θεωρείται ότι ανήκε στα μοναστηριακά κτίρια.  Κατά το 15ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας. Το κτίριο αυτό σωζόταν ερειπωμένο μέχρι το ύψος του δεύτερου ορόφου κατά τις αρχές του 20ού αιώνα.
Η σωζόμενη εκκλησία χρονολογείται στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα. Αποτελείται από ένα κλίτος διαστάσεων 41x11 μέτρων περίπου, που αρχικά καλυπτόταν με σταυροθόλια. Στα ανατολικά υπάρχει τρίπλευρη αψίδα και στα δυτικά νάρθηκα με 3 τόξα στην πρόσοψη. Το κεντρικό τόξο είναι μεγαλύτερο από τα άλλα, που διατηρούν όμως το ίδιο ύψος εξαιτίας της κάθετης προέκτασης της βάσης τους πάνω από τις κολόνες.

Αρχιτεκτονική

Η αρχιτεκτονική του κτιρίου είναι γενικά πολύ απλή, με βαριές εξωτερικές όψεις.  Ξεχωρίζει η αψιδωτή είσοδος στο δυτικό τοίχο, που φέρει αξιόλογο γλυπτό διάκοσμο.
Η εκκλησία πρέπει να είχε αρχικά ύψος περίπου 15 μέτρα και ήταν ένα από τα πιο επιβλητικά κτίρια της Λευκωσίας.  Το άνω μέρος της, μέχρι το μέσο περίπου του ύψους των παραθύρων καταστράφηκε, πιθανόν από τους κανονιοβολισμούς των Τούρκων κατά τη πολιορκία της Λευκωσίας το 1570.  Αργότερα, οι Τούρκοι συμπλήρωσαν τους τοίχους και κάλυψαν το κτίριο και τον προθάλαμο με ξύλινη στέγη. Το εσωτερικό της εκκλησίας καλύφθηκε με γύψο, ενώ εξωτερικά προστέθηκε ο μιναρές στη βόρεια πλευρά.

Ονομασία

Ονομάστηκε τέμενος Ομεριέ από τους Τούρκους, μετά την πτώση της Λευκωσίας, προς τιμή του προφήτη Ομάρ, που κατά την τουρκική παράδοση, επισκέφτηκε τη Λευκωσία καθ΄ οδόν προς την Αίγυπτο και διανυκτέρευσε στον νάρθηκα της ερειπωμένης εκκλησίας. Ο Τούρκος αρχιστράτηγος  Μουσταφά ταύτισε την εκκλησία με την παράδοση των Αυγουστινιανών, που τροποποιήθηκε κατάλληλα για να λειτουργεί ως τέμενος.
Σήμερα το Τζαμί της Εμερκές είναι ένα μεσαιωνικό μνημείο που επισκέπτονται ντόπιοι και ξένοι, καθώς χρησιμοποιείται από τους Μουσουλμάνους που κατοικούν στην Λευκωσία και γενικά στην Κύπρο για προσευχή, ενώ αποτελεί και πηγή για εξερεύνηση της ιστορίας των μεσαιωνικών θρησκευτικών ταγμάτων της Ευρώπης και της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής.
Πουσγιάν

Ετυμολογία

Σύμφωνα με τους ερευνητές ο οικισμός έχει ονομαστεί ως Πουσγιάν, ως αποτέλεσμα της εποίκησης από οικογένειες της κουρδικής φυλής Πουσγιάν. Λέγεται ότι το Πουσγιάν, σύμφωνα με ερευνητές ότι είναι το αρχαίο όνομα που έζησαν οι τουρκόφωνοι πασιανλάρ στα προχριστιανικά χρόνια κοντά στον ποταμό Αράζ (που βρίσκεται σε μεγάλο μέρος στην Τουρκία). Σε έγγραφα του 1833 υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τους πουσγιανλιλάρ, μια από τις 9 φυλές της επικράτειας του Ναχτσιβάν.
Παπάγια

Καλλιέργεια και χρήσεις

Στη Χαβάη καλλιεργούνται δύο ποικλίες γενετικά τροποποιημένης παπάγιας, η SunUp και η Rainbow, από τη δεκαετία του 1990. Ως το 2004, οι μη γενετικά τροποποιημένες και οι βιολογικές παπάγιες επιμολύνθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις γενετικά μεταλλαγμένες ποικιλίες. Πατρίδα της παπάγιας είναι το νότιο Μεξικό, η Κεντρική Αμερική και η βορειότερη Νότια Αμερική. Σήμερα το φυτό καλλιεργείται στις περισσότερες χώρες με τροπικό κλίμα, όπως στη Βραζιλία, την Ινδία, τη Νότια Αφρική, τη Σρι Λάνκα και τις Φιλιππίνες.
Το ώριμο φρούτο τρώγεται συνήθως ωμό, χωρίς τη φλούδα ή τα κουκούτσια. Το άγουρο πράσινο φρούτο μπορεί να φαγωθεί μαγειρεμένο, ειδικά σε κάρι, σαλάτα και σιγοβρασμένο.Τόσο το πράσινο φρούτο όσο και το ώριμο είναι πλούσια σε ένα ένζυμο, που ονομάζεται παπαΐνη. Αυτό είναι πρωτεάση, που έχει τη δυνατότητα να διαλύει τις σκληρές ίνες του κρέατος, κάτι που ανακαλύφθηκε αιώνες πριν από τους αυτόχθονες Αμερικανούς. Διατίθεται σε ταμπλέτες για τη θεραπεία προβλημάτων που αφορούν την πέψη. Η πράσινη παπάγια, ωμή αλλά και μαγειρεμένη, χρησιμοποιείται στην κουζίνα της Ταϊλάνδης. 
Η παπαΐνη χρησιμοποιείται από πολλούς κατοίκους των χωρών όπου καλλιεργούνται οι παπάγιες, για τη θεραπεία τραυμάτων από αιχμηρά εργαλεία, για εξανθήματα, τσιμπήματα και εγκαύματα. Χρησιμοποιείται ως φάρμακο σε αλοιφή. Ο Χάρισον Φορντ είχε χρησιμοποιήσει παπαΐνη στην πλάτη του για τη θεραπεία του στη διάρκεια γυρισμάτων της ταινίας από τη σειρά "Ιντιάνα Τζόουνς".
Επίσης, ιατρικές έρευνες σε ζώα επιβεβαίωσαν την αντισυλληπτική και αμβλωτική ιδιότητα του φυτού. Οι σπόροι του επίσης έχουν αντισυλληπτικές ιδιότητες στους αρσενικούς πιθήκους (σε συγκεκριμένο είδος).
Οι μαύροι σπόροι είναι εδώδιμοι και έχουν στυφή, πιπεράτη γεύση. Πολλές φορές αλέθονται και χρησιμοποιούνται σε αντικατάσταση του μαυροπίπερου. Σε μερικές περιοχές της Ασίας σιγοψήνουν τα νεαρά φύλλα της παπάγιας και τα τρώνε, όπως το σπανάκι.

Αλλεργίες και παρενέργειες

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχη κατά τη συγκομιδή, καθώς η παπάγια εκκρίνει ένα υγρό όταν δεν είναι αρκετά ώριμη και αυτό μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό και αλλεργική αντίδραση σε ορισμένα άτομα. Ο καρπός επίσης περιέχει ένα αλκαλοειδές, που λέγεται καρπαΐνη, και είναι επικίνδυνο σε μεγάλες ποσότητες. Το αλκαλοειδές αυτό περιέχεται επίσης στους σπόρους και στα φύλλα.
Τζούλιαν ΜακΜάχον

Σταδιοδρομία.

Ο ΜακΜάχον γεννήθηκε στο Σίδνεϊ. Ο πατέρας του, Μπίλυ ΜακΜάχον, ήταν μέλος του Αυστραλιανού κοινοβουλίου με μεγάλη σταδιοδρομία στην πολιτική και η μητέρα του, Σόνια ΜακΜάχον, ήταν φυσικοθεραπεύτρια και μοντέλο. Έχει 2 αδελφές, τη Μελίντα και τη Ντέμπορα.
Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και οικονομικά στο University of Wollongong. Παρ'όλα αυτά, έχει δηλώσει ότι "βαριόταν απίστευτα τα νομικά και τα οικονομικά" και εντέλει αποφάσισε να ακολουθήσει αρχικά σταδιοδρομία στο modeling. Έγινε γνωστός ως μοντέλο σε μεγάλες πρωτεύουσες της μόδας όπως το Μιλάνο, η Ρώμη, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο και συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους οίκους μόδας.
Λίγο αργότερα, έκανε τα πρώτα του βήματα στην ηθοποιία, συμμετέχοντας στη σαπουνόπερα Home and Away. Μετά μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και παρακολούθησε εντατικά μαθήματα φωνητικής για να χάσει την Αυστραλιανή προφορά του. Το 1992 έπαιξε στην ταινία Wet and Wild Summer! και συμμετείχε σε μερικά βίντεο κλιπ της τότε μέλλουσας συζύγου του, Ντάνι Μινόγκ (αδελφή της διάσημης τραγουδίστριας Κάιλι Μινόγκ).
Μετά από πληθώρα ρόλων σε σειρές και ταινίες, το 2000 του έγινε η μεγάλη πρόταση από τον Aaron Spelling να συμμετέχει στη σειρά φαντασίας και μυστηρίου "Οι Μάγισσες" που ήδη είχε γνωρίσει τεράστια επιτυχία για το νεοσύστατο τότε δίκτυο της Warner Bros. Έπαιξε τον ρόλο του Κόουλ Τέρνερ, μισός δαίμονας-μισός άνθρωπος ο οποίος έζησε μία ταραχώδη ερωτική σχέση με τη Φοίβη Χάλιγουελ (Αλίσα Μιλάνο), μία από τις τρεις πρωταγωνίστριες της σειράς. Εγκατέλειψε το καστ της σειράς στον 7ο κύκλο επεισοδίων.
Ο επόμενος μεγάλος ρόλος του ήταν στην ιατρική δραματική σειρά "Nip/Tuck" του NBC η οποία προβαλλόταν από το 2003 μέχρι το 2010. Σε αυτή τη σειρά είχε το ρόλο του πλαστικού χειρουργού Κρίστιαν Τρόι. Με αυτό τον ρόλο κατάφερε να είναι υποψήφιος στις Χρυσές Σφαίρες το 2004 στην κατηγορία του καλύτερου ηθοποιού δραματικής σειράς.
Το 2005, έπαιξε στη ταινία υπέρ-ηρώων "Fantastic Four" η οποία ήταν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας στο box office 330.579.719 δολάρια. Το 2007 έπαιξε στο πλευρό της Σάντρα Μπούλοκ στο υπερφυσικό θρίλερ "Premonition".

Προσωπική ζωή

Ο ΜακΜάχον νυμφεύθηκε την τραγουδίστρια Ντάνιι Μινόγκ το 1994 και τον επόμενο χρόνο πήραν διαζύγιο. Νυμφεύθηκε ξανά με την ηθοποιό Brooke Burns στις 22 Δεκεμβρίου, του 1999 και πήραν διαζύγιο το 2001. Έχουν μαζί μία κόρη, την Madison Elizabeth McMahon, γεννημένη στις 9 Ιουνίου, του 2000.
Νησιωτικό κράτος

Νησιωτικό κράτος ονομάζεται ένα κράτος το οποίο περιορίζεται εντελώς σε νησί ή πολλά νησιά μαζί, ή ένα σύμπλεγμα από πολλές νησιωτικές ομάδες, και έτσι το κράτος αυτό δεν έχει σύνορα με κάποια ήπειρο ή άλλες χώρες. Σαράντα επτά από όλα τα κράτη του κόσμου είναι νησιωτικές χώρες (2008), συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων από τα μικρότερα. Η Αυστραλία δεν περιλαμβάνεται στον πιo πάνω αριθμό, γιατί γεωγραφικά, είναι αρκετά μεγάλη σε έκταση και θεωρείται ως ήπειρος. Επίσης νησιωτικές χώρες δεν θεωρούνται οι εν μέρει νησιωτικές, όπως για παράδειγμα, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μαλαισία, όπως επίσης τα νησιωτικά εξαρτημένα εδάφη, όπως η Γροιλανδία. 
Οι νησιωτικές χώρες ή κράτη μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες κατά προσέγγιση. Η πρώτη είναι η ομάδα των μεγάλων, και πυκνοκατοικημένων εθνών, τα οποία είναι συνήθως κοντά σε μία ήπειρο. Για παράδειγμα η Ιαπωνία, Νέα Ζηλανδία, Σρι Λάνκα, Φιλιππίνες, Κούβα , Ηνωμένο Βασίλειο, Μαδαγασκάρη και η Ινδονησία. Αυτές οι χώρες συνήθως έχουν κοινά πολιτιστικά και κοινωνικοπολιτικά στοιχεία με τους ηπειρωτικούς γείτονές τους. 
Η άλλη ομάδα αποτελείται από τις μικρότερες νησιωτικές χώρες όπως η Κύπρος, Μάλτα, Κομόρες, Μπαχάμες, Τόνγκα, και οι Μαλδίβες. Οι χώρες αυτές τείνουν να είναι πολύ διαφορετικές από χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου. Το μικρό τους μέγεθος συνήθως σημαίνει μικρή σε έκταση γεωργική γη και λίγους φυσικούς πόρους άρα μικρότερη οικονομική δύναμη. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, οι μικρότερες νησιωτικές χώρες του κόσμου έχουν καταστεί κέντρα τουρισμού και αυτό αποφέρει συνήθως ένα καλό εισόδημα. Γι' αυτό το λόγο στα νησιωτικά κράτη, ο κυρίαρχος τομέας της βιομηχανίας είναι συνήθως ο τουρισμός. 
Ορισμένες νησιωτικές χώρες επικεντρώνονται σε ένα ή δύο μεγάλα νησιά, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νέα Ζηλανδία και η Ιαπωνία. Άλλα έχουν κατανεμηθεί σε εκατοντάδες ή χιλιάδες μικρότερα νησιά, όπως οι Φιλιππίνες, Ινδονησία ή οι Μαλδίβες. Ορισμένες νησιωτικές χώρες μοιράζονται μέρος της έκτασης των νησιών τους με άλλες χώρες. Παραδείγματα είναι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, η Αϊτή και η Δομινικανή Δημοκρατία , η Ινδονησία και η Παπούα Νέα Γουινέα.

Κατάλογος ανά ήπειρο

Τα περισσότερα νησιωτικά κράτη βρίσκονται στην Ωκεανία, συνολικά . Στην Ευρώπη υπάρχουν , στην Ασία  και στην Αμερική .
FIFA: Road to World Cup 98

Χαρακτηριστικά

Το παιχνίδι διαθέτει ένα επίσημο soundtrack και μια εκλεπτυσμένη μηχανή γραφικών, επιλογές για την προσαρμογή της ομάδας και του παίκτη, 16 γήπεδα, βελτιωμένη τεχνητή νοημοσύνη και τη λειτουργία Road to World Cup, με όλες τις 172 εθνικές ομάδες που έχουν εγγραφεί στη FIFA. Καμία από τις επόμενες εκδόσεις της σειράς FIFA δεν είχε προσπαθήσει να επαναλάβει την συμμετοχή της κάθε εθνικής ομάδας της FIFA όσο το FIFA 98, μέχρι το 2010 FIFA World Cup South Africa που περιελάμβανε όλες τις 199 ομάδες της FIFA που συμμετείχαν σε προκριματικά.
Για πρώτη φορά σε ένα παιχνίδι FIFA, ο κανόνας του οφσάιντ εφαρμόζεται σωστά. Στα προηγούμενα παιχνίδια, όταν ένας παίκτης βρισκόταν σε οφσάιντ κάνοντας οτιδήποτε εκτός από το να τρέχει, αυτός ο παίκτης θα τιμωρούνταν για οφσάιντ ακόμα και όταν η μπάλα είχε περάσει. Οι εκδόσεις 32-bit και 64-bit του FIFA 98 διορθώνουν αυτό το πρόβλημα έτσι ώστε το παιχνίδι να απονέμει μόνο ένα ελεύθερο λάκτισμα για το οφσάιντ αν η μπάλα περάσει περίπου στο σημείο όπου ήταν ο παίκτης.
Το παιχνίδι διαθέτει 16 γήπεδα που αντιπροσωπεύουν 16 χώρες από τις έξι συνομοσπονδίες της FIFA.

Υποδοχή

Το παιχνίδι ήταν ένα μπεστ σέλλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο για 2 μήνες. Το περιοδικό Play έδωσε στην έκδοση PlayStation ένα 88%. Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι ένα 8.8.