google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρέας του Μπριέν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκωτιέ/Βάλτερ Β΄ κόμη του Μπριέν & κυρίου του Ραμρύ από τη δεύτερη σύζυγό του, την Ουμπελίνα χήρα του Ανσερίκ ντε Σασεναί ή την Αδελαΐδα, κόρη του Ιωάννη ντε Σουασόν. Έφθασε στους Αγ. Τόπους τον Αύγουστο του 1189 και συμμετείχε στην πολιορκία της Άκρας, διοικώντας το Γαλλικό τμήμα μαζί με τον Ιάκωβο κύριο του Αβέν, τον Ερρίκο Α΄ του Μπαρ και τον Φίλιππο επίσκοπο του Μπωβαί. 
Τον Οκτώβριο ο Σαλαδίνος έκανε νέα επίθεση στους Σταυροφόρους και πολιόρκησε την πόλη. Η νίκη γρήγορα πήγαινε με το μέρος των Σταυροφόρων, που άρχισαν να διασκορπίζονται και το στρατόπεδο περιέπεσε σε αταξία. Ο Ανδρέας που διοικούσε την οπισθοφυλακή, προσπάθησε να σταματήσει τους στρατιώτες που διέφευγαν και τους έστελνε πίσω στη μάχη, αλλά έπεσε από το άλογό του. Ήταν γεμάτος τραύματα και οι απέλπιδες κραυγές του δεν συγκίνησαν τους συντρόφους του, ούτε τον αδελφό του Εράρ Β΄ του Μπριέν, που έφευγαν αφήνοντάς τον. Σκοτώθηκε στη μάχη με άλλους 7000 σταυροφόρους, μαζί με τον Ζεράρ ντε Ριντεφόρ μεγάλο Μάγιστρο των Ναϊτών ιπποτών.
Γυναικοκεντρισμός

Ο γυναικοκεντρισμός είναι η πρακτική, που συχνά υιοθετείται συνειδητά, της τοποθέτησης από κάποιον των γυναικείων ανθρωπίνων υπάρξεων στο κέντρο της θεώρησης του κόσμου και του πολιτισμού και ιστορίας του, και της πρόσληψης της ύπαρξης και κυριαρχίας του γυναικείου τρόπου θέασης και προοπτικής. 
Το αντίστοιχο επίθετο είναι γυναικοκεντρικός.

Γυναικοκεντρισμός και φεμινισμός

Φεμινιστικοί κλάδοι με γυναικοκεντρικές προεκτάσεις θεωρούνται ο πολιτιστικός φεμινισμός, ο φεμινισμός φύλου, ο ποπ φεμινισμός και ο ριζοσπαστικός φεμινισμός.
Χαίρης

Ο Χαίρης (Chaires ) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου. Αναφέρεται μόνο από τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα στο βιβλίο του Αιγυπτιακά. Βασίλεψε 17 έτη και ήταν ο έκτος βασιλιάς της δεύτερης δυναστείας. Ήταν διάδοχος του Σεθένη ενώ τον ίδιο διαδέχτηκε ο Νεφερχέτης. Από τους αρχαιολόγους ταυτίζεται με τον Kara, το όνομα του οποίου έχει βρεθεί στην Άβυδο και στη Σακκάρα.
Όπως μας πληροφορούν οι Ευσέβιος και Αφρικανός που διέσωσαν τα κείμενα του Μανέθωνα, κατά την ηγεμονία του δεν σημειώθηκε τίποτα αξιοσημείωτο.
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου

Ιστορία

Το 1919 στο Πανεπιστήμιου του Αμβούργου υπήρχαν 1.719 φοιτητές. Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στα 6.000 στη δεκαετία του '50. Στη δεκαετία του '60 έφτασε τους 12.600 φοιτητές και την δεκαετία του '70 εκτινάχτηκε στους 19.200. Σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου σπουδάζουν πάνω από 38.000 άτομα, από τους οποίους οι 2.200 είναι από το εξωτερικό. Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60 η πανεπιστημιούπολη Von-Melle-Park, στο κέντρο της πόλης, κοντά στη λίμνη Aussenalster ανανεώθηκε. Το έτος 1974-1975 χτίστηκαν νέα μοντέρνα κτήρια. Κατασκευάστηκε επίσης το «Geomatikum» για τις σχολές των Μαθηματικών και των Επιστημών της Γης που βρίσκεται στο Eimsbüttel (περιοχή του Αμβούργου).
Θεώρημα τομής του Θαλή

Το θεώρημα τομής, που παραδοσιακά αποδίδεται στον Έλληνα μαθηματικό Θαλή, είναι ένα σημαντικό θεώρημα στη στοιχειώδη γεωμετρία γύρω από τις αναλογίες των διαφόρων ευθυγράμμων τμημάτων, τα οποία δημιουργούνται όταν δύο τεμνόμενες μεταξύ τους γραμμές τέμνονται και από ένα ζεύγος παραλλήλων γραμμών. Είναι ισοδύναμο με το θεώρημα περί των αναλογιών σε όμοια τρίγωνα.

Διατύπωση

Όταν δύο τουλάχιστον παράλληλες ευθείες τέμνουν δύο άλλες ευθείες, τότε τα τμήματα που ορίζουν στη μία ευθεία είναι ανάλογα προς τα αντίστοιχα τμήματα της άλλης ευθείας.
Αντώνιος Ηπίτης

Οικογένεια

Ο Ηπίτης γεννήθηκε το 1854 στην Αθήνα από οικογένεια με καταγωγή από την περιοχή της Ηπείρου. Πατέρας του ήταν ο επίσης αξιωματικός Θεόδωρος Ηπίτης, παππούς του ήταν ο ιατρός Πέτρος Ηπίτης, ενώ ο αδελφός του Ιωάννης ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Δράση

Ο Ηπίτης εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Υπηρέτησε στο στράτευμα επί 28 χρόνια μέχρι το 1906, όταν και αποστρατεύτηκε για να ασχοληθεί με το συγγραφικό του έργο, έχοντας ενδιάμεσα λάβει μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Το 1912, όταν ξέσπασε ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος, ανακλήθηκε στην ενεργό δράση ως έφεδρος εξ αποστρατείας και ανέλαβε τη διοίκηση ανεξάρτητης ταξιαρχίας η οποία συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις στα μέτωπα της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου.
Όταν η εμπόλεμη περίοδος τελείωσε, αποστρατεύτηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη Πυροβολικού. Δίδαξε στη Σχολή Ευελπίδων καθώς και στο στρατιωτικό σχολείο των υπαξιωματικών τα μαθήματα της Πολεμικής Τέχνης και της Στρατιωτικής Τεχνολογίας. Παράλληλα, ο Ηπίτης ήταν δωρητής του A΄ Πειραματικού Γυμνασίου Αθηνών, ενώ ο δρόμος που στεγάζεται το κτίριο φέρει το όνομά του. Απεβίωσε το 1927 σε ηλικία 73 ετών.
Υάμπολις

Η Υάμπολις ήταν αρχαία πόλη της Φωκίδας. Βρισκόταν κοντά στα σύνορα με τους Βοιωτούς λίγο πιο βόρεια από τον Ορχομενό. Σύμφωνα με τον Παυσανία η Υάμπολη οικίστηκε από τους Ύαντες, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από την περιοχή της Θήβας από τους Καδμείους. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Όμηρο αλλά δεν είναι βέβαιο ότι η ομηρική Υάμπολις βρισκόταν στην ίδια θέση με την μεταγενέστερη Υάμπολη. Κατά τους Περσικούς πολέμους η Υάμπολη ήταν μία από τις φωκικές πόλεις που καταστράφηκαν από τον στρατό του Ξέρξη. Η πόλη ξαναχτίστηκε αλλά τον 4ο αιώνα π.Χ. καταστράφηκε για δεύτερη φορά από τους Μακεδόνες του Φιλίππου Β΄. Ξαναχτίστηκε κατά την ρωμαϊκή περίοδο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό. Η πόλη τότε διέθετε αγορά, βουλευτήριο, και ένα θέατρο. Από την αρχαία πόλη σώζονται σήμερα τμήματα των τειχών της κοντά στο χωριό Έξαρχος.
Ιππόδαμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιππόδαμος είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ιππόδαμος, που υποτίθεται ότι ήταν γιος του βασιλιά Μέροπα της Περκώτης, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Οδυσσέα, που τον λόγχισε μαζί με τον αδελφό του. Ο Ιππόδαμος αναφέρεται στην Ιλιάδα, όπου παρατηρείται μία σύγχυση: Στη ραψωδία Λ (στίχ. 334) ο αδελφός του, που σκοτώνεται μαζί του, έχει το όνομα Υπείροχος. Αλλά στη ραψωδία Β (στ. 830) μνημονεύονται οι μόνοι αληθινοί γιοί του Μέροπα: οι Άδρηστος και Άμφιος — όχι ο Ιππόδαμος. Επομένως οι Ιππόδαμος και Υπείροχος δεν πρέπει να ήταν γιοι του Μέροπα.
Apis mellifera macedonica

Εορτασμός

Η μέλισσες εορτάζονται κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας, στις 20 Μαΐου. Η 20ή Μαΐου, συμπίπτει με τα γενέθλια του Σλοβένου Anton Janša, ο οποίος κατά τον 18ο αιώνα πρωτοστάτησε στις σύγχρονες τεχνικές μελισσοκομίας στην πατρίδα του και εγκωμίαζε τις μέλισσες για την ικανότητά τους να εργάζονται τόσο σκληρά, ενώ χρειάζονται τόσο λίγη φροντίδα.
Κατά σιτοπωλών

Το Κατά Σιτοπωλών είναι ρητορικός δικανικός λόγος του Λυσία που ανήκει στην κατηγορία των καταγγελτικών λόγων του που γράφτηκε για λογαριασμό του κατηγόρου το 386 π.Χ. περ. και εκφωνήθηκε ενώπιον της Ηλιαίας εναντίον κυρίως των σιτοπωλών και λιγότερο των σιτεμπόρων για λαθραία εισαγωγή σίτου και αισχροκέρδεια.

Υπόθεση

Στην αρχαία Αθήνα η εισαγωγή και, στη συνέχεια, η διάθεση στην αγορά σιταριού τελούσε κάτω από αυστηρότατο έλεγχο. Υπήρχαν οι σιτέμποροι, που όφειλαν να ξεφορτώνουν όλα τα φορτία με τα σιταγωγά τους πλοία στο λιμάνι του Πειραιά και οι σιτοπώλες που θα πουλούσαν στη λιανική το σιτάρι κυρίως εισαγόμενο από τους σιτοβολώνες της Θράκης, της Αιγύπτου, της Σικελίας κ.λ.π. Στους σιτεμπόρους δινόταν άδεια για συγκεκριμένες ποσότητες εισαγωγής σιταριού 50 μέδιμνοι και το επιτρεπόμενο κέρδος ήταν ένας οβολός ανά μέδιμνο.

Σιτοφύλακες

Ενώ οι δέκα αγορανόμοι, ένας από κάθε φυλή, ήταν επόπτες εμπορίου για όλα τα άλλα διακινούμενα αγαθά πλήν σίτου, ήλεγχαν την ποιότητα των διακινουμένων αγαθών και τις τιμές τους, οι σιτοφύλακες ήταν ειδικό σώμα αρχόντων, που εκλέγονταν με κλήρο κάθε χρόνο και ασκούσε την εποπτεία για την εξασφάλιση, διακίνηση και εμπορία του σιταριού.
Ντορόν Πέρκινς

Κολλεγιακή Καριέρα

Ο Ντορόν Πέρκινς εισήχθη το 2001 στο Πανεπιστήμιο "Σάουθίστερν Όρεγκον Κομιούνιτυ Κόλετζ" και δύο χρόνια μετά εισήχθη στο Πανεπιστήμιο "Σάντα Κλάρα", με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνιζόταν στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. 
Από το Πανεπιστήμιο "Σάντα Κλάρα" αποφοίτησε το 2005, σε ηλικία 22 ετών.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Ντορόν Πέρκινς συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 2005, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Τογιότα Αλβάρκ, ομάδα της Ιαπωνίας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2006 ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό της Μπάσκετς Όλντενμπουργκ, στην οποία περίμενε επίσης για ένα χρόνο.
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε στη βελγική Μπρε.
Την τριετία 2008-11 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα του Ισραήλ, αρχικά με τη Μακάμπι Χάιφα (2008-09) κι έπειτα με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (2009-11).
Τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στην ιταλική Καντού, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ουκρανία και τη Ντόνετσκ.
Το 2013 πέρασε από αρκετές ομάδες και συγκεκριμένα από τη Φόσανγκ Λονγκ Λάιονς (Κίνα), τον Ολυμπιακό Πειραιώς και τη Μπεσίκτας (Τουρκία). Στην τουρκική ομάδα παραμένει μέχρι και σήμερα.
Γυναικείο ειδώλιο (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 45.11.81)

Περιγραφή

Είναι από μάρμαρο. Το ειδώλιο εικονίζει γυναικεία μορφή σε χαρακτηριστική στάση με τα χέρια διπλωμένα κάτω από το στήθος, το οποίο είναι έντονα σχηματισμένο, καθώς και οι γλουτοί. Είναι σε καλή κατάσταση, φέρει μερικές φθορές και είναι σπασμένο και ανασυγκολλημένο, ενώ μικρό τμήμα του δεξιού ποδιού έχει χαθεί. Τα ζεύγη οπών στον λαιμό και στο δεξί πόδι προέρχονται από αρχαίες επιδιορθώσεις με χρήση μετάλλου που έχει χαθεί. Η γυναικεία μορφή φοράει στολίδι στα μαλλιά.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ειδώλιο χρονολογείται στην πρωτοκυκλαδική εποχή Α', 3200–2800 π.Χ. σε παραλλαγή Πλαστήρα.
Καφετσής

Καφετσής

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Βλόγγο της Λιδωρίας. Βρέθηκε αρχικά με το σώμα στρατιωτών στην πολιορκία του Λάλα. Μετά την φυγή των Λαλαίων στην Πάτρα ήρθε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς με τους στρατιώτες του ακολουθώντας τον στρατηγό Πλαπούτα. Έδειξε πολύ ζήλο και γενναιότητα στους πολέμους.
Ο Αναγνώστης Δεληγιάννης επιστρέφοντας από την Κωνσταντινούπολη στα Τρίκορφα δυσαρεστήθηκε με την απόφαση που είχε πάρει ο Κανέλλος Δεληγιάννης να αφήσει τα όπλα στον Κολοκοτρώνη, και σκέφτηκε να κάνει συνωμοσία. Άρχισε λοιπόν να κατηχεί τους καπεταναίους της Καρύταινας προσπαθώντας να τους πάρει με το μέρος του. Ο Καφετσής όμως δεν δίστασε να πει το μυστικό στον Κολοκοτρώνη και να χαλάσει τα σχέδια του Δεληγιάννη.
Απόδραση από τον θάνατο

Υπόθεση

Ο Φράνκι, ένας κατάδικος, εγκληματίας και ιθύνων νους εγκληματικής συμμορίας, σχεδιάζει μια παράτολμη απόδραση με την βοήθεια ενός μικροαπατεώνα, του Τόνι, με τον οποίο τελικά γίνονται δίδυμο. Μετά την επιτυχημένη απόδρασή του, ο Φράνκι αποφασίζει να πάρει βίαιη εκδίκηση από κάθε έναν από αυτούς που τον είχαν παγιδέψει και τον είχαν οδηγήσει στη σύλληψη.
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής

Η Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (αγγλικά:  First Lady of the United States (FLOTUS)) είναι ένας ανεπίσημος τίτλος που διατηρεί η σύζυγος του εκάστοτε προέδρου των ΗΠΑ μέχρι τον τερματισμό της προεδρίας.
Η τρέχουσα Πρώτη Κύρια είναι η Μελάνια Τραμπ, από τις 20 Ιανουαρίου του 2017. Είναι η δεύτερη γυναίκα που δεν γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μετά την Βρετανίδα Λουίζα Άνταμς το 1825.
Η θέση δεν έχει κάποιες επίσημες υποχρεώσεις. Παρόλα αυτά, η Πρώτη Κυρία κατέχει σημαντικό ρόλο, ο οποίος έχει εξελιχθεί με το πέρας των χρόνων. Η Πρώτη Κυρία, πρώτα από όλα, είναι η οικοδέσποινα του Λευκού Οίκου και οργανώνει επίσημες τελετές.
Φραγκίσκος του Μεράν

Βιογραφία

Ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος-Ιωάννης-Βαπτιστής γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη αρχιδούκα της Αυστρίας και της Άννας-Μαρίας Πλοχλ, κόρης διευθυντή Ταχυδρομείου. Ο γάμος των γονιών του ήταν μοργανατικός.
Ο πατέρας του διέφυγε με την ερωμένη του Άννα-Μαρία και την παντρεύτηκε, αντίθετα από τη θέληση του πρωτότοκου αδελφού του Φραγκίσκου Α΄ αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Έτσι ο Φραγκίσκος δεν είχε δικαίωμα κληρονομίας των πατρικών ιδιοκτησιών ή του ονόματος Αψβούργων-Λωρραίνης του πατέρα του. Ωστόσο η εκτίμηση του Φραγκίσκου Α΄ προς το πρόσωπο του Ιωάννη και το ότι ο Ιωάννης ήταν προστάτης τον Τεχνών, έκανε τον αυτοκράτορα να απονείμει, επτά έτη μετά τον γάμο, τον τίτλο της βαρώνης του Μπράντχοφεν στην Άννα-Μαρία. Έτσι το 1834 ο Φραγκίσκος έγινε κόμης του Μπράντχοφεν . Δέκα έτη μετά αναβαθμίστηκε σε κόμη του Μεράν.
Όταν ήταν ακόμη παιδί ορίστηκε λάντμανν στη Στυρία, Καρινθία, Καρνιόλη, Τυρόλο και Αυστρία. Έλαβε θέση στην Άνω Βουλή της Αυστρίας το 1842. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1859 στο ανάκτορο Μεράν, στο Γκρατς. Μετά οι ενορίες Σέννα, Στάιντς και Γκουτ Μπραντχοφ αποτέλεσαν μία αδιαίρετη ιδιοκτησία (fideicommis) γι' αυτόν και τους απογόνους του. 
Υπηρέτησε τους αυτοκράτορες της Αυστρο-Ουγγαρίας ως Αυτοκρατορικός και Βασιλικός (Κaiserlich und Κöniglich, Κ.u.Κ.) Σύμβουλος (chamberlain), μέλος του Αυλικού Συμβουλίου και στρατηγός του στρατού. Το 1868 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Απεβίωσε το 1891 στην Οπατίγια της Κροατίας, σε ηλικία 52 ετών.
Φιλίπο Γιουβάρα

Βιογραφία και έργο

Μεγάλωσε στις ισπανικές κτήσεις στην Ιταλία, Σικελία και Νάπολη, όπου ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνογράφος στα διάφορα θέατρα της Μεσίνα, Νάπολης και Ρώμης. Το 1706 εντάχθηκε στην Ακαδημία του Σαν Λούκας. Το 1714 μετακόμισε στη Σαβοΐα όπου εργάστηκε υπό τον Βίκτωρα Αμαδέο Β΄ ως επικεφαλής αρχιτέκτονα της σαβοϊκής αυλής πραγματοποιώντας έργα όπως η κλασικιστική Βασιλική της Σουπέργκα (1731) που λειτούργησε σε μεγάλο βαθμό ως βασιλικό πάνθεον του βασιλείου ή το Περίπτερο Κυνηγιού του Στουπίνγκι (1731). Επίσης σχεδίασε την επέκταση της πρωτεύουσας, Τορίνου, προς τα δυτικά.
Το 1735 ο Γιουβάρα έλαβε την πρόσκληση του Φίλιππου Ε΄ της Ισπανίας για να εργαστεί στην ανανέωση ή ανακατασκευή των βασιλικών ανακτόρων. Ως αποτέλεσμα, σχεδίασε την πρόσοψη του ανακτόρου της Γκράνχα ντε Σαν Ιλντεφόνσο, την κατασκευή του Βασιλικού Ανακτόρου της Μαδρίτης και την ανανέωση του Βασιλικού Ανακτόρου της Αρανχουέθ. Έναν χρόνο αργότερα ωστόσο, ο αρχιτέκτονας απεβίωσε κάτω από περίεργες συνθήκες, με τα έργα του να συνεχίζονται από έτερους αρχιτέκτονες όπως τον μαθητή του, Τζοβάνι Μπατίστα Σακέτι.
Αλέξανδρος Κακλαμάνος

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες, όπως ο Ιάλυσος, ο Ολυμπιακός, ο Αθηναϊκός, ο Πανελευσινιακός, η Σαρλερουά, η Γάνδη, η Σταντάρ Λιέγης, ο ΑΠΟΕΛ, ο Εργοτέλης, η Κέρκυρα, η Ένωση Νέων Παραλιμνίου και η Ρόδος.  
Την περίοδο 2011-2012, αγωνίστηκε στη RU Saint-Gilloise.  
Επίσης, έχει αγωνιστεί για τον Κλεάνθη Παραδεισίου, το Θρασύβουλο, τον Περαμαϊκό και τον Κλεόβουλο Λίνδου.
Προσκοπισμός στην Ελλάδα

Η Ελλάδα υπήρξε μία από τις πρώτες χώρες που εφάρμοσε τον Προσκοπισμό. Το 1910 ο Αθανάσιος Λευκαδίτης ιδρύει την πρώτη ομάδα προσκόπων. Λίγους μήνες μετά τη δημιουργία της πρώτης ομάδας Προσκόπων από μαθητές του Λυκείου Μακρή ανέλαβαν το έργο της οργάνωσης του ελληνικού προσκοπισμού μαζί με τον Αθανάσιο Λευκαδίτη οι Κ. Μελάς, Νικ. Πασπάτης, Φ. Χρυσοβελόνης και Γ. Πανάς. Αυτοί οι πέντε θεωρούνται ιδρυτές της Κίνησης του Προσκοπισμού στην Ελλάδα. Από το 1910 μέχρι σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες ελληνόπουλα έγιναν Πρόσκοποι και μεγαλώνοντας διακρίθηκαν σε όλους τους τομείς της ζωής της ελληνικής κοινωνίας.
Μέσω της Ελλάδας ο Προσκοπισμός επεκτάθηκε και στην Κύπρο. Ηγετικές μορφές του υπήρξαν καθηγητές και διευθυντές σχολείων. Οι Ομάδες της Κύπρου υπάγονταν στο Σώμα Ελλήνων Προσκόπων (ΣΕΠ). Το 1931 λόγω της εξέγερσης των Ελλήνων του νησιού και τα αυστηρά μέτρα που λήφθηκαν, υποχρεώθηκαν να υπαχθούν στο Βρετανικό Σώμα. Μετά την ανεξαρτησία του νησιού (1960) λειτουργούν ως ανεξάρτητο Σώμα, με την επωνυμία Σώμα Προσκόπων Κύπρου (ΣΠΚ).
Στην Ελλάδα, αρμόδιος φορέας είναι το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων που συστάθηκε με το Νόμο 1066/1917, εδρεύει στην Αθήνα και αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.). Έχει χαρακτήρα κοινωφελή, μη κερδοσκοπικό και εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Η σφαγή των Ελλήνων Προσκόπων στη Μικρά Ασία

Ο ελληνικός προσκοπισμός βίωσε και την πιο αιματηρή πτυχή του παγκόσμιου προσκοπισμού. Μικρασιάτες πρόσκοποι σφαγιάστηκαν από Τούρκους το έτος 1919 στο Αϊδίνιο Μικράς Ασίας και το 1922 στα Σώκια και στην Κάτω Παναγιά Μικράς Ασίας.

Η σφαγή στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας

Το Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 14 Μαΐου 1919. Έναν μήνα μετά ο ελληνικός στρατός δέχτηκε επίθεση από Τούρκους Τσέτες και αναγκάστηκε να υποχωρήσει εγκαταλείποντας την πόλη για τρεις ημέρες, κατά τις οποίες ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού και των σωμάτων των προσκόπων που βρίσκονταν στην πόλη.
Συγκεκριμένα στις 17 Ιουνίου 1919, Τούρκοι Τσέτες συνέλαβαν 31 προσκόπους μαζί με τον Τοπικό Έφορο Νίκο Αυγερίδη και τους αρχηγούς τους. Ακολούθως τους εκτέλεσαν διαδοχικά όλους. Συνολικά αναφέρονται 31 πρόσκοποι ανάμεσα στους σφαγιασθέντες Έλληνες του Αϊδινίου.

Η σφαγή στα Σώκια της Μικράς Ασίας

Παρόμοια τραγωδία με αυτή του Αϊδινίου, επαναλήφθηκε τρία χρόνια μετά στην πόλη Σώκια της Ιωνίας, όπου αιχμαλωτίστηκαν από τουρκικό στρατιωτικό σώμα συνολικά 78 πρόσκοποι, από τους οποίους εκτελέστηκαν οι 13.

Η σφαγή στην Κάτω Παναγιά της Μικράς Ασίας

Ένα τρίτο περιστατικό σφαγής προσκόπων αναφέρεται στο χωριό Κάτω Παναγιά στην περιοχή της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας, τον Αύγουστο του 1922, κατά την υποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Μικρά Ασία. Στο χωριό εισέβαλαν τουρκικά σώματα αφήνοντας πίσω τους 800 νεκρούς, ανάμεσά τους και τους 13 νεαρούς πρόσκοπους.
Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ

Πολιτική καριέρα

Το 2000 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές και έλαβε μόλις το 6% των ψήφων . Υπηρέτησε ως Υπουργός βιομηχανίας, εμπορίου και τουρισμού (2005-06). Μετά την παραίτηση του Αζίμ Ιζαμπέκοφ το 2007, ο Αταμπάγιεφ διορίστηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία από τον Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ. Το Κοινοβούλιο με ψήφους 48-3 ενέκρινε το διορισμό του στις 30 Μαρτίου 2007
 Ο Αταμπάγιεφ υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 24 Οκτωβρίου του ιδίου έτους. Στις 28 Νοεμβρίου του 2007 απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του και τον διαδέχθηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία ο Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ. Στις προεδρικές εκλογές τον Ιούλιο του 2009 κατήλθε υποψήφιος και ήρθε δεύτερος με ποσοστό γύρω στο 8%.
Έπειτα από τον εξαναγκασμό του προέδρου Μπακίγιεφ σε παραίτηση και τις συνακόλουθες βουλευτικές εκλογές, ο Αταμπάγιεφ διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία και τέθηκε επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τα κόμματα SDPK, Respublika, και Ata-Zhurt (τα οποία κέρδισαν πλειοψηφία στη Βουλή).
Ο Αταμπάγιεφ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2011 για να διαδεχθεί την Ρόζα Οτουνμπάγεβα. Την ημέρα των εκλογών, στις 30 Οκτωβρίου 2011, κέρδισε με σαρωτική πλειοψηφία (με 63% των ψήφων) τον Ανταχάν Μαντουμάροφ από το κόμμα Ata-Zhurt. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Δεκεμβρίου 2011, και τον διαδέχθηκε ο Σοορονμπάι Τζεενμπέκοφ στις 24 Νοεμβρίου 2017.

Σύλληψη

Στις 7 Αυγούστου 2019 οι ειδικές δυνάμεις της Κιργιζίας επιτέθηκαν στην κατοικία του Αταμπάγιεφ στην Μπισκέκ, με το πρόσχημα των καταγγελιών για διαφθορά. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, τραυματίστηκαν 36 άτομα και σκοτώθηκε ένας στρατιώτης. Σε σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Τζεενμπέκοφ κατηγόρησε τον Αταμπάγεφ για "παραβίαση του συντάγματος". Την επομένη έγινε και δεύτερη επιδρομή, στη διάρκεια της οποίας ο Αταμπάγεφ παραδόθηκε στις δυνάμεις ασφαλείας.
Κίνημα Πέντε Αστέρων

Το Κίνημα Πέντε Αστέρων, επίδραση στην Ελλάδα και ο λαϊκισμός στην Ευρώπη

Το Κίνημα Πέντε Αστέρων και ο λαϊκισμός του επηρέασαν την ελληνική πολιτική σκηνή, με τη δημιουργία του κόμματος Δραχμή, Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων τον Μάιο 2013. Η Δραχμή 5 Αστέρων θεωρήθηκε η ελληνική έκδοση του Κινήματος Πέντε Αστέρων και ο ιδρυτής της, Θεόδωρος Κατσανέβας, αναφέρθηκε ως «ο Έλληνας Μπέπε Γκρίλο». Επιπλέον, το Κίνημα Πέντε Αστέρων θεωρείται ως μέρος μιας πανευρωπαϊκής τάσης προς τον λαϊκισμό, ιδιαίτερα από ευρωσκεπτιστικά κόμματα με παραδείγματα τη Δραχμή 5 Αστέρων, το Σχέδιο Β, το Κόμμα για την Ελευθερία της Ολλανδίας και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στις Ιταλικές εκλογές της 4ης Μαρτίου 2018 το κόμμα κατέκτησε την πρώτη θέση με το 31% των ψήφων (2η πολιτική δύναμη μετά τη κεντροδεξιά συμμαχία).
Τον Φεβρουάριο του 2019, το Κίνημα Πέντε αστέρων παρουσίασε την συμμαχία του με άλλα 4 κόμματα, το «Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδος», «Τζίβι Ντιν» (Κροατία), Λίικε Νιτ (Φινλανδία) και «Κουκίζ ‘15» (Πολωνία) με στόχο την σύνθεση κοινής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο.
Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου το κόμμα έλαβε 17.07% κατακτώντας την τρίτη θέση.
Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας

Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας, 1862-1918

Το Πολυτεχνείο Ρίγας ιδρύθηκε το 1862 και ήταν το πρώτο πολυτεχνείο στην Αυτοκρατορική Ρωσία. Απένεμε διπλώματα γεωργίας,χημείας, μηχανολογίας, μηχανικής, εμπορίου και αρχιτεκτονικής, με προγράμματα εκπαίδευσης στα Γερμανικά. Το 1896 μετονομάστηκε σε Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας και η γλώσσα διδασκαλίας άλλαξε στα ρωσικά.
Με την έναρξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, το 1914, το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρίγας μεταφέρθηκε στη Μόσχα και λειτούργησε εκεί μέχρι το 1918. Στη συνέχεια, ένα μέρος της σχολής επέστρεψε στη Λετονία και εντάχθηκε στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο της Λετονίας. Άλλοι έμειναν στη Ρωσία και δίδαξαν στα πανεπιστήμια εκεί.

Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Ρίγας

Ιδρύθηκε το 1991 σε συνεργασία με το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μπάφαλο (ΗΠΑ) και το Πανεπιστήμιο της Οττάβα (Καναδάς), και ήταν το πρώτο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες της Βαλτικής που πρόσφερε προγράμματα για την απόκτηση Μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (Μάστερ, MBA) στα αγγλικά.
Η Σχολή έχει απονείμει ως τώρα 800 μεταπτυχιακούς τίτλους, κυρίως σε στελέχη μέσου και ανώτερου επιπέδου της Λετονίας και του εξωτερικού. Τα προγράμματα εκπαίδευσης βασίζονται στα πρότυπα και τη δομή των αντίστοιχων Βορειοαμερικανικών σχολών, που περιλαμβάνουν μελέτες περιπτώσεων, ομαδική εργασία και την ενεργό συμμετοχή στις τάξεις.

Κατάταξη

Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας κατατάσσεται στα 800+ καλύτερα του Καταλόγου Καλύτερων Πανεπιστημίων Παγκόσμια για το 2019 του Times. Στις κατατάξεις του QS για το 2019 κατατάχθηκε στις θέσεις 751-800.  Βρίσκεται στην 57η θέση μεταξύ των Πανεπιστημίων Ανατολικής Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας, στη 2η θέση μεταξύ των πανεπιστημίων της Λετονίας (με πρώτο το Πανεπιστήμιο της Λετονίας) και στην 7η θέση μεταξύ των Πανεπιστημίων της Βαλτικής.
Μιχαήλ Κ. Μελάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Μελά. Ακολούθησε καριέρα διπλωμάτη και διετέλεσε γενικός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη (1946), πρεσβευτής στο Κάϊρο (1950), μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και πρεσβευτής στο Λονδίνο την περίοδο 1961 - 1964. Είχε τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο των Ταγμάτων του Γεωργίου Α΄ και του Φοίνικος.
Απεβίωσε στο Παρίσι το 1967. Ήταν σύζυγος της Χριστίνας Καραπάνου, κόρης του Αλέξανδρου Καραπάνου και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Βραβείο Ατομικού Θάρρους

Πρώτη απονομή

Η πρώτη απονομή έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 1989, στον δάσκαλο του σχολείου Νο. 42 της πόλης Ορτζονικιντζέ (νυν Βλαντικαφκάς), Νατάλια Εφίμοβα. Τον Δεκέμβριο του 1988, μαζί με 32 μαθητές της τετάρτης τάξης και ένα σχολικό λεωφορείο πιάστηκαν όμηροι και απελευθερώθηκαν μετά την επιχείρηση "Thunder".

Απονομές

Οι τελετές απονομής του βραβείου έγιναν από το 1992 μέχρι το 1994. Η πρώτη απονομή έγινε στις 10 Ιουνίου 1992.