google/wiki40b huggingface dataset:
Αλεξάντρ Οπάριν

Βιογραφία

Ο Οπάριν πήρε πτυχίο από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1917 και το 1927 έγινε καθηγητής βιοχημείας. Το 1924 διατύπωσε μια θεωρία για τη ζωή στη Γη, με βάση την οποία η ζωή αναπτύχθηκε σταδιακά μέσω χημικής εξέλιξης οργανικών μορίων σε μία αρχέγονη σούπα. Το 1935 μαζί με τον Ακαδημαϊκό Αλεξέι Μπαχ ίδρυσαν το Ινστιτούτο Βιοχημείας της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1939 έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ, ενώ το 1946 πλήρες μέλος. Τη δεκαετία του 1940 και το 1950 υποστήριξε τις ψευδοεπιστημονικές θεωρίες του Τροφίμ Λίσενκο και της Όλγας Λεπεσίνσκαγια. Το 1970 εξελέγη πρόεδρος της «Διεθνούς Εταιρείας για τη Μελέτη της Προέλευσης της Ζωής». Πέθανε σε ηλικία 86 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι.
Ο Οπάριν έγινε Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας το 1969, έλαβε το Βραβείο Λένιν το 1974 και τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ το 1979 για «εξαιρετικά επιτεύγματα στη βιοχημεία». Του δόθηκε ακόμα 5 φορές το Παράσημο Λένιν.
La vie en rose

Διασκευές

Το 1992 έγινε μία ακόμη διασκευή αυτού του τραγουδιού από την Ταλία (Thalia) στα ισπανικά με τίτλο "La Vida En Rosa". Το τραγούδι αυτό βρίσκεται στον δίσκο της που ονομάζεται "Love" και κυκλοφορεί στην Aμερική κάτω από την διεύθυνση 2 εταιριών "Melody/Fonovisa. Η ισπανική εκδοχή ωστόσο είχε επίσης απήχηση στους Γάλλους, που έκαναν επιτυχία της χρονιάς 1992 το συγκεκριμένο τραγούδι, καθώς και το άλμπουμ LOVE της Ταλία, λόγω της απήχησης που είχε η σειρά στην οποία πρωταγωνιστούσε η Ταλία, "Μαρία Μερσέντες" , όπου το τραγούδι της σειράς εμπεριεχόταν στο δίσκο.
"La vie en rose" τιτλοφορείται επίσης κινηματογραφική ταινία (ελληνικός τίτλος "Ζωή σαν τριαντάφυλλο", που εξιστορεί την ζωή της Εντίθ Πιάφ, την οποία ενσαρκώνει η ηθοποιός Μαριόν Κοτιγιάρ.
Το 2015 το εκτέλεσε η Μαντόνα στην περιοδεία της Rebel Heart Tour, σε κάθε σταθμό.
Ανατόλιος Λαοδικείας

Βίος

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια άγνωστο πότε. Είχε λάβει φροντισμένη εκπαίδευση, η οποία κάλυπτε την φιλοσοφία, τη ρητορική, την αριθμητική,τη γεωμετρία, την αστρονομία, τη φυσική. Θα συστήσει φιλοσοφική σχολή διδάσκοντας αριστοτελική φιλοσοφία. Δεν αποκλείεται να δίδασκε και θεολογικά μαθήματα. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Βρουχείου, προστίου της Αλεξάνδρειας από τους Ρωμαίους, θα λάβει ενεργό δράση υπέρ των αμάχων πολιορκημένων. Θα μεταναστεύσει στην Παλαιστίνη όπου ο ηλικιωμένος Θεότεκνος Καισαρείας θα τον χειροτονήσει βοηθό επίσκοπο με την προοπτική να τον διαδεχθεί στον επισκοπικό θρόνο. Όμως εκείνος μεταβαίνοντας στην Αντιόχεια με σκοπό να συμμετάσχει σε σύνοδο που θα έκρινε τις απόψεις του Παύλου Σαμοσατέα,΄ πέρασε από τη Λαοδίκεια την περιόδο που είχε μείνει κενή η επισκοπική έδρα της πόλεως, μετά το θάνατο του επισκόπου Ευσέβιου, και τοποθετήθηκε επίσκοπος από τους Χριστιανούς της πόλης. Είναι άγνωστο το πότε πέθανε. Ο χρόνος ακμής του πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ 250-275

Συγγραφικό έργο

Ο Ευσέβιος μας πληροφορεί πως ο Ανατόλιος ήταν πολυγραφότατος, αλλά μνημονεύει δύο από τα έργα του. 
Έτσι αναφέρει τα: Περί Πάσχα, στο οποίο εισάγει τον δεκαεννεαετή πασχάλιο κύκλο. Ο εορτασμός του Πάσχα καθορίζεται την Κυριακή μετά την εαρινή ισημερία, Περί δεκάδος και των εντός αυτής αριθμών, το οποίο διασώζεται στην ελληνική και τη λατινική και ίσως να είναι μέρος ενός ευρύτερου έργου του, με τον τίτλο Αριθμητικών εισαγωγών. Επίσης αναφέρει διάφορα θεολογικά μελετήματα.
Καθολικό Αχαΐας

Λοιπά στοιχεία

Στην ευρύτερη περιοχή πιστεύεται πως βρισκόταν η αρχαία Βούρα.
Το Καθολικό υπήρξε έδρα της "πάλαι ποτέ διαλαμψάσης" Επισκοπής Κερνίτσης και Καλαβρύτων, της οποίας επίσκοποι υπήρξαν διαπρεπείς μορφές της εκκλησιαστικής και εθνικής ιστορίας, όπως ο μέγας ρήτωρ Ηλίας Μηνιάτης κατά την Ενετοκρατία και ο Προκόπιος κατά την επανάσταση του 1821. Αυτής της Επισκοπής ιστορική διαδοχή αποτελεί η Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Σμόλικας

Οικολογία

Ο Σμόλικας καλύπτεται από πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει κυρίως μαυρόπευκο, ρόμπολο, οξιά και διάφορα φυλλοβόλα. Κάτω από την υψηλότερη κορυφή του σχηματίζεται η δρακόλιμνη. Μικρότερες παροδικές αλπικές λίμνες σχηματίζονται σε λοιπά σημεία του βουνού.

Σημαντικότερες κορυφές

Ο Σμόλικας διαθέτει πολλές κορυφές με υψόμετρο πάνω από 1600 μέτρα. Αυτές είναι οι: Μόσια (2610μ), Κούτσουρο ( 2318μ ), Καπετάν Τσεκούρα (2253μ), Μπογντάνι ή Βούζι (2239μ), Αλογότοπος (2230μ), Παλιοστρούγγι ( 2221μ ), Μισσοράχη ( 2217), Νταλιάπολη ( 2077μ), Πέτρα Γκαγκαράντζα ( 2045μ), Σμίλιανη (2014μ), Σκούρτζα ( 1799μ),   Ανίτσα ( 1700μ),  Κίρκορη ( 1860μ),  Ζεκίρι ( 1700μ), Ταμπούρι ( 1878μ), Γύφτισα ( 1752 ), Προφήτης Ηλίας Φούρκας ( 1650μ), και Κλέφτης ( 1846μ)
Δημοφιλείς αναβάσεις στην κορυφή του Σμόλικα γίνονται από τη Σαμαρίνα στα ανατολικά, από την Αγία Παρασκευή (ή Κεράσοβο) στα βόρεια και απο το Παλιοσέλι και τους Πάδες απο τα Νότια.
Τζωρτζ Άιζαρντ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τζωρτζ Άιζαρντ γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας και ήταν γιος του Ραλφ Άιζαρντ, ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του Ηπειρωτικού Κονγκρέσου και γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από τη Νότια Καρολίνα, και της Άλις ΝτεΛάνσεϋ, ανιψιάς του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης Τζέιμς ΝτεΛάνσεϋ. Το 1792 αποφοίτησε από το Κολλέγιο της Φιλαδέλφια, που σήμερα είναι γνωστό ως Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Φοίτησε σε στρατιωτικές ακαδημίες στην Αγγλία και τη Γερμανία και έλαβε εκπαίδευση μηχανικού του στρατού στη Γαλλία.

Στρατιωτική καριέρα

Ο Τζωρτζ Άιζαρντ επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Νοέμβριο του 1797 και ανέλαβε υπηρεσία ως Υπολοχαγός στο σώμα μηχανικών του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε διοριστεί από το Γραμματέα Πολέμου Τζέιμς Μακχένρυ για να επιβλέπει την κατασκευή του Κάστρου Pinckney στην Νότια Καρολίνα.
Τον Ιανουάριο του 1800 έγινε βοηθός στο στρατόπεδο του Διοικητή του Στρατού Αλεξάντερ Χάμιλτον. Λίγους μήνες αργότερα, προσκλήθηκε στην Πορτογαλία από τον Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών (William Loughton Smith), για να αναλάβει καθήκοντα ως γραμματέας του, θέση την οποία αποδέχθηκε. Έφυγε από την Πορτογαλία το επόμενο έτος και επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παραιτήθηκε επισήμως από τα καθήκοντά του στο στρατό τον Ιούνιο του 1803.
Τον Μάρτιο του 1812, ο Τζωρτζ Άιζαρντ διορίστηκε ως Συνταγματάρχης στο πρόσφατα οργανωμένο 2ο σύνταγμα αεράμυνας του πυροβολικού των Ηνωμένων Πολιτειών. Προήχθη σε Ταξίαρχο ένα χρόνο αργότερα, και υπηρέτησε ως δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Βάντε Χάμπτον Α΄ μέχρι την παραίτησή του, οπότε ο Άιζαρντ τον διαδέχθηκε. Προήχθη σε Στρατηγός τον Ιανουάριο του 1814, και έγινε υπεύθυνος του Στρατού των Βορείων για την προστασία της Λίμνης Champlain, μέχρι να κληθεί να ενισχύσει το στρατό του Νιαγάρα. Αποστρατεύθηκε τον Ιούνιο του 1815.

Πολιτική καριέρα

Ο Τζωρτζ Άιζαρντ διορίστηκε ως Κυβερνήτης της επικράτειας του Αρκάνσας στις 4 Μαρτίου 1825, και υπηρέτησε το αξίωμα αυτό μέχρι τον θάνατό του στις 22 Νοεμβρίου 1828. Ο Ρόμπερτ Κρίττεντεν τον αναπλήρωσε στο αξίωμα όσο αυτό παρέμεινε κενό, δηλαδή από τις 22 Νοεμβρίου 1828 μέχρι τις 9 Μαρτίου 1829, διότι μέχρι την άφιξη της είδησης του θανάτου του Τζωρτζ Άιζαρντ στην Ουάσινγκτον, Π.Κ., ο Άντριου Τζάκσον είχε εκλεγεί πρόεδρος και η Γερουσία αρνήθηκε να εγκρίνει την επιλογή του Τζον Κουίνσι Άνταμς για κυβερνήτη, προτιμώντας να περιμένει την ανάληψη της εξουσίας από τον Τζάκσον.

Θάνατος

Ο Τζωρτζ Άιζαρντ πέθανε από επιπλοκές ουρικής αρθρίτιδας στο Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας. Αρχικά είχε ενταφιαστεί κοντά σε ένα σχολείο στο Λιτλ Ροκ. Μετά την ίδρυση του ιστορικού κοιμητηρίου Mount Holly στο Λιτλ Ροκ, η σωρός του μεταφέρθηκε εκεί το 1843, όπου και παραμένει.

Δημόσια μνήμη

Η Κομητεία Άιζαρντ του Αρκάνσας πήρε το όνομά της από τον Τζωρτζ Άιζαρντ. Η αυθεντική μονάδα πυροβολικού του Στρατηγού Άιζαρντ εξακολουθεί να υφίσταται ως το 1ο Τάγμα του 3ου συντάγματος αεράμυνας του πυροβολικού των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Εκλογές στο Σάαρλαντ

Στο γερμανικό κρατίδιο του Σάαρλαντ διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag).

2009

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Αυγούστου 2009 η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) και οι Σοσιαλδημοκράτες (SDP) υπέστησαν σημαντικές απώλειες. Πρωθυπουργός παρέμεινε ο Πέτερ Μίλερ, επικεφαλής  συνασπισμού των CDU, FDP και των Πρασίνων.
Μονή Ξενοφώντος

Ιστορία

Η Μονή ιδρύθηκε λίγο πριν το 998. Με σιγίλλιο του Πατριάρχη Γαβριήλ Δ΄ έγινε κοινοβιακή το 1784 και έκτοτε λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Η σημερινή μορφή της μονής είναι αποτέλεσμα σειράς επισκευών και επεκτάσεων που ολοκληρώθηκαν στο τέλος περίπου του 18ου αιώνα. Η Μονή Ξενοφώντος έχει δύο Καθολικά τιμώμενα στον Άγιο Γεώργιο. Το παλαιότερο είναι από τα μικρότερα του Αγίου Όρους και ο νάρθηκας του εφάπτεται ουσιαστικά στην ανατολική πλευρά της Τράπεζας. Οι πολύ ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του κυρίως ναού είναι του Κρητικού ζωγράφου Αντωνίου και χρονολογούνται περί το 1544. Το νεότερο Καθολικό θεμελιώθηκε από το Φιλόθεο το 1817, και περατώθηκε σε είκοσι χρόνια. Η μονή κατέχει ως μέγα θησαύρισμα τη θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου της Οδηγήτριας.
Κατά την εποχή του Ρώσου μοναχού Βασιλείου Μπάρσκι (1744) αναφέρεται, και περιέργως μεταξύ μόνο των Ρώσων, ως φημισμένο ίαμα - θαυματουργό, νερό που ανέβλυζε στην άμμο στην αριστερή πλευρά της παραλίας της Μονής.
Την τελευταία τριακονταπενταετία, με την καθοδήγηση του Γέροντος και Καθηγουμένου Αρχιμ. Αλεξίου, καταβάλλεται αγώνας για πνευματική προσφορά και την αποκατάσταση του κτηριακού συγκρότηματός της και για την συνέχιση των πατροπαράδοτων τεχνών, όπως η αγιογραφία και η ξυλογλυπτική.

Εξαρτήματα

H μονή Ξενοφώντος έχει εξαρτήματά της, τη Σκήτη Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, δύο Κελλιά, του Aγίου Τρύφωνα και του Αγίου Νεκταρίου που βρίσκονται στην γεωγραφική της περιοχή, και το αντιπροσωπείο της του Αγίου Ανδρέα στις Καρυές. Σε αυτά εγκαταβιώνουν πέντε μοναχοί. Επίσης διαθέτει τέσσερα Καθίσματα. Στα εξαρτήματά της διαβιούν δεκαπέντε μοναχοί.

Μοναστική δύναμη

Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 50-55 άτομα.

Τοποθεσία

Είναι παραθαλάσσια, επί της δυτικής πλευράς της χερσονήσου, σε απόσταση είκοσι λεπτών από τη Μονή Δοχειαρίου και πενήντα λεπτών από τη Μονή Αγίου Παντελεήμονος.

Άξια ενδιαφέροντος

Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες το παλαιό καθολικό με τις τοιχογραφίες της κρητικής σχολής (1544), το παρεκκλήσιο του Αγίου Δημητρίου καθώς και την τράπεζα όπου φέρονται τοιχογραφίες του 1475.

Τέχνες

Στα διακονήματα των μοναχών συμπεριλαμβάνεται η ανάπτυξη της τέχνης της ξυλογλυπτικής (εκκλησιαστικές κατασκευές και άλλες κατασκευές με ξύλο) αλλά και της τέχνης της αγιογραφίας, συνεχίζοντας πατροπαράδοτα την κατασκευή χειροποίητων εικόνων. Κορυφαίο δείγμα αποτελεί η εικόνα της Παναγίας της Ξηροκρήνης που αγιογραφήθηκε το έτος 2016 από τον μοναχό Λουκά Ξενοφωντινό και φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης.
Γιάννης Παπουλίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιάννης Παπουλίδης γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1968 στην Αθήνα. Πατέρας του είναι ο Τάκης Παπουλίδης, παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου και του Παναθηναϊκού, που διέπρεψε τις δεκαετίες 1950-60.
Ως ποδοσφαιριστής ο Γιάννης Παπουλίδης αναδείχθηκε στις ακαδημίες του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως επαγγελματίας από τη σεζόν 1986-87. Ήταν αμυντικός και έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 7 Σεπτεμβρίου 1986 σε ηλικία 18 ετών. Με το σύλλογο γνώρισε αρκετές επιτυχημένες σεζόν, όπως η περίοδος 1986-87 που τερμάτισε στην 4η θέση κερδίζοντας τη συμμετοχή του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και η σεζόν 1988-89, που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου αποκλείοντας ΠΑΟΚ (0-2, 3-0) και Λάρισα (2-0, 0-0), για να ηττηθεί από τον Παναθηναϊκό με 1-3 στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Στο δεύτερο μισό της περιόδου 1993-94 μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, χωρίς όμως η εκεί παρουσία του να είναι ιδιαίτερα πετυχημένη.
Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες νέων, ελπίδων και μία φορά με την ολυμπιακή ομάδα στις 18/5/1988 σε αγώνα κατά της Ρουμανίας για το προολυμπιακό τουρνουά (σκορ: 2-3). Αν και κλήθηκε στην Εθνική ανδρών δεν χρίστηκε διεθνής.
Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας - Θράκης

Θέσπιση

Οι αποκεντρωμένες διοικήσεις θεσπίστηκαν, και ως ΟΤΑ, στις 1 Ιανουαρίου 2011 στο πλαίσιο μιας εκτεταμένης μεταρρύθμισης της διοικητικής δομής της χώρας, με το νόμο του Καλλικράτη (νόμος 3852/2010).
Απολαμβάνουν διοικητική και οικονομική αυτονομία και έχουν αρμοδιότητες στον πολεοδομικό, περιβαλλοντικό και ενεργειακό τομέα, στη δασοκομία, στη μετανάστευση και στην ιθαγένεια. Εκτός αυτού, έχουν την εντολή να εποπτεύουν τους αυτοδιοικούμενους φορείς πρώτου και δεύτερου επιπέδου: τους δήμους και τις περιφέρειες, στην περίπτωση αυτή τους 60 δήμους της Κεντρικής Μακεδονίας, της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, καθώς και τις ίδιες τις δύο αυτές περιφέρειες.

Χαρακτηριστικά

Η Μακεδονία και η Θράκη είναι η μεγαλύτερη από τις επτά αποκεντρωμένες διοικήσεις και με συνολικό πληθυσμό 2.490.290, είναι επίσης η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή, μετά την αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Επίσης έχει έκταση 32.968 τ.χλμ

Γενικός γραμματέας

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση διοικείται από έναν Γενικό Γραμματέα ο οποίος διορίζεται ή απολύεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου κατόπιν αιτήματος του Υπουργού Εσωτερικών και ως εκ τούτου θεωρείτο ο ανώτερος εκπρόσωπος.

Κατάλογος των γενικών γραμματέων

*Ευθύμιος Σώκος, Ιανουάριος 2011 - Αύγουστος 2012
*Αθανάσιος Καρούντζος (ΠΑΣΟΚ), Αύγουστος 2012 - Φεβρουάριος 2015
*Ιωάννης Σάββας, 05.2017 - σήμερα
Μπουρζουαζία

Η μπουρζουαζία είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν κυρίως αστοί και κτηματίες. Ιστορικά, η τάξη της μπουρζουαζίας προέρχεται από την τάξη των εμπόρων του μεσαίωνα, οι οποίοι αντλούσαν εξουσία και επιρροή από την εργασία και τον πλούτο τους, σε αντίθεση με αυτούς των οποίων η εξουσία προερχόταν από την καταγωγή και την κτήση γης. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο όρος περιγράφει την τάξη στην οποία ανήκουν τα μέσα παραγωγής πλούτου.
Είναι γαλλική λέξη και προέρχεται από τη λέξη "bourgeois", που σημαίνει "κάτοικος μιας πόλης". Ο όρος έχει συνήθως αρνητική χροιά και χρησιμοποιείται υποτιμητικά υποδηλώνοντας συντηρητισμό και αντιδραστικότητα.
Σε μια σύγχρονη (20ός αιώνας) πολιτική ανάλυση, ο ελληνο-αμερικανός καθηγητής κοινωνιολογίας James Petras ισχυρίζεται ότι οι αξίες της μπουρζουαζίας υιοθετούνται από αριστερούς διανοούμενους οι οποίοι  επιδιώκουν καταξίωση, αναγνώριση, καθώς και διασύνδεση με μπουρζουά ιδρύματα και κύκλους. Με τον τρόπο αυτό διαιωνίζεται η ηγεμονία της μπουρζουαζίας, παρ' ότι χρησιμοποιείται η ρητορεία της αριστερής διαμαρτυρίας και του αντι-ηγεμονισμού.
Αθανάσιος Αυγερινός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 5 Ιουλίου 1900. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε αριστούχος σε ηλικία 19 ετών. Το 1922 διορίστηκε δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας και αργότερα μετατέθηκε στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1952 με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού του Αλέξανδρου Παπάγου και στις εκλογές του 1958 και του 1961 με την Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1980 και κηδεύτηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε.
Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς

Σύλλογοι

Ο Κιτσάνοβιτς ξεκίνησε το μπάσκετ στη Ζελέζνιτσαρ Τσάτσακ, ομάδα β΄ κατηγορίας. Στο γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα πρωτοεμφανίστηκε το 1971 με τη μεγάλη ομάδα της πόλης, την Μπόρατς. 
Το 1972 μεταγράφηκε στην Παρτίζαν, όπου συνάντησε τον άλλο μεγάλο σκόρερ της δεκαετίας του '70, το σμολ φόργουορντ Ντράζεν Νταλιπάγκιτς. Οι δυο τους οδήγησαν την ομάδα στους πρώτους τίτλους της ιστορίας της: Πρωτάθλημα και Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας, Κύπελλο Κόρατς.
Το 1981 υπέγραψε στην ιταλική Σκαβολίνι Πέζαρο, με την οποία κατέκτησε το 1983 το Κύπελλο Κυπελλούχων (επίσης ο πρώτος τίτλος στην ιστορία της ομάδας).
Το καλοκαίρι του 1983 αποφάσισε να φύγει απ' τη Σκαβολίνι, μετά από ένα περιστατικό με Ιταλούς παίκτες σε αγώνα του Ευρωμπάσκετ. Εντάχθηκε στη γαλλική Ρασίνγκ Παρί, όπου και έκλεισε την καριέρα του στο τέλος της σεζόν.
Συνέχισε να ασχολείται με το άθλημα ως διοικητικό στέλεχος της Παρτίζαν.

Εθνική Γιουγκοσλαβίας

Ο Κιτσάνοβιτς ξεκίνησε από τις «μικρές» εθνικές, όταν ακόμα αγωνιζόταν στην άσημη Ζελέζνιτσαρ. Ήταν δεύτερος σκόρερ της ομάδας που κατέκτησε τα Ευρωμπάσκετ Παίδων και Εφήβων, το 1971 και 1972 αντίστοιχα. Το 1971 συμμετείχε επίσης στην ομάδα που κατέκτησε το χρυσό στους Μεσογειακούς Αγώνες - τυπικά η διοργάνωση είναι επιπέδου ανδρών, οι Γιουγκοσλάβοι όμως συνήθως έστελναν νέους παίκτες για να αποκτήσουν εμπειρία.
Με την «κανονική» εθνική ανδρών ντεμπουτάρισε το 1973 στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας σε όλες τις σημαντικές διοργανώσεις έως το 1983, συνολικά έξι Ευρωμπάσκετ, τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα και δύο Ολυμπιακούς Αγώνες. Ανέβηκε στο βάθρο 10 φορές, τις μισές στην πρώτη θέση, με κορυφαία στιγμή τους Ολυμπιακούς της Μόσχας (1980).
Εκτός μεταλλίων έμεινε μόνο στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας (1983), κατά το οποίο πάντως προκάλεσε μια από τις βιαιότερες συμπλοκές που έχουν γίνει σε μεγάλο τουρνουά. Ήταν σε αγώνα εναντίον της Εθνικής Ιταλίας για τη φάση των ομίλων, όταν μία κλωτσιά-καράτε σε αντίπαλο παίκτη εξελίχθηκε σε γενικευμένη σύρραξη εντός του αγωνιστικού χώρου. Ανάμεσα στα πολλά που συνέβησαν στη συνέχεια, ο Κιτσάνοβιτς καταδιώχθηκε στα δημοσιογραφικά θεωρεία, όπου τον «υποδέχθηκαν» οι Ιταλοί αθλητικογράφοι χτυπώντας τον με τα καπάκια των γραφομηχανών τους, ενώ ταυτόχρονα ο Γκόραν Γκρμπόβιτς κυνηγούσε τους Ιταλούς παίκτες με ένα ψαλίδι. Μετά απ' αυτό ο Κιτσάνοβιτς δεν ξανάπαιξε στην εθνική ομάδα, ανοίγοντας έτσι το δρόμο της πρώτης πεντάδας σε ένα δεκαεννιάχρονο γκαρντ, τον Ντράζεν Πέτροβιτς.

Πολιτική

Διετέλεσε Υπουργός νεολαίας και αθλητισμού από τις 31 Ιουλίου 1991 έως τις 24 Σεπτεμβρίου 1992.
Ηλεκτρονικά καταστήματα

Τομείς ηλεκτρονικών καταστημάτων

Οι τομείς που καλύπτουν τα ηλεκτρονικά καταστήματα είναι σχεδόν όλοι οι τομείς του λιανικού εμπορίου. Μπορεί να συναντήσει κανείς Διαδικτυακά σουπερμάρκετ, καταστήματα τροφίμων, καταστήματα κοσμημάτων, βιβλιοπωλεία, καταστήματα πάσης φύσεως ηλεκτρονικών ειδών, ηλεκτρικών συσκευών, ρουχισμού κτλ. Συναντώνται, επίσης, καταστήματα προσφοράς υπηρεσιών, όπως έκδοσης πάσης φύσεως εισιτηρίων, τραπεζικών συναλλαγών ("e-banking"), κράτησης ξενοδοχείων και εστιατορίων κτλ. αλλά και καταστήματα που διεξάγουν ηλεκτρονικό τζόγο.
Όλεγκ Προτάσοφ

Καριέρα

Ξεκίνησε να αγωνίζεται από την ηλικία των 8 ετών, όταν η τοπική ομάδα του Ντνιπροπετρόφσκ, Ντνίπρο, τον ένταξε στις ακαδημίες της. Στις μικρές ομάδες αγωνίστηκε μέχρι το 1981, όταν εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα. Με την φανέλα της Ντνίπρο αγωνίστηκε με επιτυχία μέχρι το 1987, κατακτώντας 1 φορά το πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης (1983) ενώ αναδείχθηκε επίσης τρεις συνεχόμενες φορές (1985, 1986, 1987) πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και καλύτερος Σοβιετικός ποδοσφαιριστής το 1987. 
Στη συνέχεια μεταγράφηκε στη Ντιναμό Κιέβου με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1990, κατακτώντας 1 φορά το πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης (1990). Ολοκληρώνοντας τη θητεία του στη Ντιναμό Κιέβου, ήταν πλέον ένας από τους καλύτερους επιθετικούς ποδοσφαιριστές στον κόσμο. Τα 125 γκολ που σημείωσε συνολικά με τις Ντνίπρο και Ντιναμό, τον κατέταξαν στη θέση του όγδοου σκόρερ όλων των εποχών στο πρωτάθλημα της χώρας του.
Το 1990 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό μαζί με τους συμπατριώτες του Γκενάντι Λιτόφτσενκο και Γιούρι Σάβιτσεφ και η άφιξή τους στην Ελλάδα έμεινε στη ιστορία με το όνομα ως η έλευση των «Μιγκ» καθώς αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες μεταγραφικές κινήσεις του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στα τέσσερα χρόνια που αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, δεν κατάφερε να κατακτήσει πρωτάθλημα, κατέκτησε όμως μία φορά το κύπελλο Ελλάδας (1992) και το Σούπερ Καπ Ελλάδας (1992). Συνολικά με τη φανέλα του Ολυμπιακού συμμετείχε σε 83 αγώνες και σημείωσε 48 γκολ. 
Το 1994 μεταγράφηκε στην Γκάμπα Οσάκα της Ιαπωνίας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για μία σεζόν.
Το 1996 επέστρεψε στην Ελλάδα, όταν αποκτήθηκε από τη Βέροια. Με τη φανέλα της Βέροιας αγωνίστηκε έως το 1998, σημειώνοντας συνολικά σε 62 αγώνες 11 τέρματα. 
To 1998 αποκτήθηκε από την Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε την περίοδο 1998-1999 και σε 28 συμμετοχές σημείωσε 5 γκολ.
Το καλοκαίρι του 1999 μεταγράφηκε στον Πανελευσινιακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όποτε και αποφάσισε να κλείσει την καριέρα του.

Εθνική Σοβιετικής Ένωσης

Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που αγωνίστηκαν με την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ, καθώς είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της με 29 γκολ (πίσω από τον Όλεγκ Μπλαχίν που έχει σημειώσει 42).
Συμμετείχε σε 2 Παγκόσμια Κύπελλα, το 1986 στο Μεξικό και το 1990 στην Ιταλία. 
Το 1988 ήταν φιναλίστ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στη Δυτική Γερμανία όπου η Ολλανδία του Μάρκο Βαν Μπάστεν και του Γκούλιτ του στέρησαν το τρόπαιο.
Οι Έλληνες φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν στις 23 Μαρτίου το 1988, όταν στο φιλικό αγώνα Ελλάδας-ΕΣΣΔ 0-4 ο Προτάσοφ σημείωσε 3 γκολ.

Καριέρα προπονητή

Από το 2002 έως το 2004 εργάστηκε ως προπονητής στον Ολυμπιακό και το 2003 κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας κάτι που δεν κατόρθωσε ως ποδοσφαιριστής. 
Το 2005 πέρασε από την τεχνική ηγεσία της Στεάουα Βουκουρεστίου και κατάφερε να προκριθεί από τους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ χωρίς να δεχθεί γκολ. Το καλοκαίρι του 2009 αναλαμβάνει προπονητής του Ηρακλή από τον οποίον απομακρύνεται τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανέλαβε προπονητής της Ροστόφ.
Σκουτάρι Λακωνίας

Αρχαία πόλη

Στην μυκηναϊκή περίοδο της Ελλάδας, θεωρήθηκε πως στο σημείο υπήρξε μια πόλη που ονομαζόταν Βορθόνα, η οποία τώρα είναι βυθισμένη. Στην Αρχαία Ελλάδα η πόλη ονομαζόταν Ασίνη. Η πόλη ήταν υπό σπαρτιατικό έλεγχο. Το 218 π.Χ., οι κάτοικοι της Ασίνης νίκησαν τον στρατό του Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας που πολιορκούσε την πόλη. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου ανήκε στη Σπάρτη, αν και οι περισσότερες από τις άλλες πόλεις της περιοχής ανήκαν στους Ελευθερολάκωνες.

Σύγχρονη πόλη

Η σύγχρονη πόλη του Σκουταρίου ιδρύθηκε το 1453 μ.Χ. από πρόσφυγες από την ομώνυμη περιοχή της Κωνσταντινούπολης, που εκδιώχτηκαν από τους Οθωμανούς κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα έπεσε στους Οθωμανούς Τούρκους, η Μάνη παρέμεινε ελεύθερη. Τον 17ο και τον 18ο αιώνα, το Σκουτάρι έγινε καταφύγιο πειρατών που ανταγωνίζονταν το Όιτυλο. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να κατακτήσουν τη Μάνη το 1770 και έκαναν πολιορκία στον πύργο της οικογένειας Γρηγοράκη, που ήταν από τις ισχυρότερες στη Μάνη και της οποίας η βάση ήταν το Σκουτάρι και τον ανατίναξαν με πυρίτιδα μετά από τριήμερη πολιορκία. Ο οθωμανικός στρατός νικήθηκε αργότερα στη Μάχη της Βρωμοπηγάδας, στην πεδιάδα έξω από το Σκουτάρι και απομακρύνθηκε από τη Μάνη. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να κυριεύσουν ξανά το Σκουτάρι το 1815, αλλά νικήθηκαν και υποχώρησαν. Το 1832 αναγνωρίστηκε η Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος και το Σκουτάρι έγινε μέρος της. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την εισβολή της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, το Σκουτάρι κατελήφθη.

Πρόσφατη ιστορία

Τώρα, το Σκουτάρι είναι μια γαλήνια πόλη με περίπου 150 κατοίκους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Χτυπήθηκε από δασική πυρκαγιά τις τελευταίες ημέρες του Ιουλίου του 2007, που ευτυχώς δεν κάλυψε τόσο μεγάλη έκταση όσο οι επικίνδυνες πυρκαγιές του 2006. Αρκετοί πυροσβέστες, ελικόπτερα και αεροπλάνα πολεμούσαν για αρκετές ημέρες με τη φωτιά, η οποία άφησε πίσω τις καμένους ελαιώνες και δάση.

Γεωγραφία

Το Σκουτάρι χτίστηκε σε ένα λόφο περίπου 50 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Συνδέεται με έναν δρόμο που συνδέει το ακρωτήριο Ταίναρο με το Γύθειο, ο οποίος περικυκλώνει το ανατολικό μισό της χερσονήσου. Οι γεωργικές εκτάσεις βρίσκονται στις κοιλάδες, τα βουνά κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της περιοχής και τα δάση καλύπτουν τις κοιλάδες, ειδικά γύρω από το χωριό και η υπόλοιπη γη αποτελείται από βράχους, θάμνους και λιβάδια. Ο Κόλπος του Σκουταρίου βρίσκεται ακριβώς στα ανατολικά και περιβάλλεται από βράχους και επικίνδυνα τοπία.
Διάδημα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π689)

Περιγραφή

Αποτελείται από δέκα χρυσά ελάσματα, όλα σε σχήμα ζεύγους αντιθετικών αετών.

Ιστορική τοποθέτηση

Το περιδέραιο είναι πιθανόν σύμβολο εξουσίας. Κατατάσσεται στον 16ο αιώνα π.Χ..