Φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων

Γεωγραφική εξάπλωση

Η φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων περιπλανιέται στα τροπικά νερά (θερμοκρασίας άνω των 22° C, συνήθως θερμότερα από τις άλλες φρεγάτες ) του Ινδικού Ωκεανού, στην περιοχή της Ινδονησίας, μέχρι την Ινδοκίνα στα βόρεια και μέχρι την Β. ΒΔ Αυστραλία, στα νότια. Τόσο οι αναπαραγόμενοι όσο και οι μη-αναπαραγόμενοι πληθυσμοί έχουν καταγραφεί προς αναζήτηση τροφής, σε χαμηλές πυκνότητες στο Ινδο-Μαλαισιανό Αρχιπέλαγος,  στην Νότια Σινική Θάλασσα , στη Θάλασσα Ανταμάν, στον Κόλπο της Ταϊλάνδης, στην Θάλασσα Σούλου και έξω από τις ακτές του ΝΔ. Σουλαουέζι.  Ωστόσο, έρχεται να αναπαραχθεί μόνον στην Νήσο των Χριστουγέννων, γι’ αυτό και θεωρείται Κρισίμως Κινδυνεύον είδος. Τα στοιχεία για αναπαραγωγή στα νησιά Ανάμπας (Anambas) της Ινδονησίας, παραμένουν ελλιπή και αναξιόπιστα.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από την Ινδία, την Ιαπωνία και το Βιετνάμ. 
Πηγές:

Φωλιά

Η φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων μπορεί να φωλιάζει κάθε δεύτερο έτος, σε χαλαρές αποικίες πάνω στα δένδρα, ιδιαίτερα εκείνα των ειδών Terminalia catappa και Celtis timorensis, που φιλοξενούν το 65% των φωλιών,  σε σημεία υπήνεμα των νοτιοδυτικών ανέμων, που πνέουν στην Νήσο των Χριστουγέννων.

Απειλές

Περίπου το 1/4 της περιοχής αναπαραγωγής αποψιλώθηκε πριν από το 1946, για εξόρυξης φωσφορικών αλάτων, ενώ η αποικία Flying Fish Cove εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό, λόγω της αιωρούμενης σκόνης. Αλλά, μελλοντική απώλεια ενδιαιτημάτων είναι ακόμη πιθανή, για τον ίδιο λόγο. Νέα αίτηση για ορυχείο, σε χώρο 250 εκταρίων τροπικού δάσους,  είναι σήμερα υπό αναθεώρηση. Περίπου τα 2/3 των φωλιών βρίσκονται τώρα σε μία (1) ενιαία αποικία, καθιστώντας όμως το σύνολο ευπαθές σε κυκλώνες.
Η λαθροθηρία σταμάτησε -θεωρητικά- στην δεκαετία του 1980. Πιθανή απειλή είναι τα εισηγμένα μυρμήγκια Anoplolepis gracilipes που σχημάτισαν υπερ-αποικίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και εξαπλώθηκαν γρήγορα, για να καλύψουν περίπου το 25% του νησιού (περίπου 3.400 εκτάρια). Τα μέτρα ελέγχου μέχρι στιγμής δεν ήσαν σε θέση να εξαλείψουν την συγκεκριμένη απειλή, ωστόσο οι φρεγάτες δεν δείχνουν να έχουν επηρεαστεί καίρια από αυτήν. Βέβαια, οι αποικίες των μυρμηγκιών, έχουν επηρεάσει δραματικά την οικολογία του νησιού, σκοτώνοντας την κυρίαρχη μορφή ζωής, το καβούρι Gecaroidea natalis, και υποβοηθώντας την διασπορά εντόμων που βλάπτουν τα δέντρα.
Αυτοί οι κίνδυνοι μπορεί να αλλοιώσουν τον βιότοπος αναπαραγωγής του είδους, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα (Hennicke in litt. 2010). Λιγότερο συγκεκριμένες απειλές είναι η υπεραλίευση και η ρύπανση της θάλασσας, καθώς και h εκκαθάριση της βλάστησης και η θήρευση στα γύρω νησιά που δεν φιλοξενούν φωλιές (P. Green και D. O'Dowd in littt. 2003, S. Garnett in litt. 2003, James 2003, Jensen & Tan 2010). Περίπου το 10% των φωλιών, έξω από το εθνικό πάρκο και δεν έχουν καμία επίσημη προστασία (Hill & Dunn 2005). Η εκκαθάριση της βλάστησης σε ακτίνα 300 μ. από τις αποικίες φωλιάσματος θα πρέπει να αποφεύγεται (Hill & Dunn 2005). Τα πτηνά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε εμπλοκές σε αλιευτικά εργαλεία, οπότε η έντονη αλιευτική πίεση στα ύδατα της νοτιοανατολικής Ασίας και η θαλάσσια ρύπανση, αποτελούν σημαντικές απειλές για το είδος (James 2006). Έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για να διαπιστωθεί εάν ένα δυνητικά παράσιτο του αίματος αποτελεί νέα απειλή για το είδος (Hennicke in litt. 2010).

Ιστορικό και κατάσταση πληθυσμού

Το είδος είναι ενδημικό αναπαραγόμενο στην Νήσο των Χριστουγέννων. Το 2003 υπολογίστηκε ότι υπήρχαν 1.171 (± 58) αναπαραγωγικά ζευγάρια. Ο αριθμός των φωλιών ήταν, πιθανώς, μεταξύ 3% και 16% χαμηλότερος το 2003 από ό, τι το 1985 (1.320-1.620 ζεύγη, [Stokes 1988]), αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι ακριβής ένδειξη της δημογραφικής εξέλιξης. Λόγω της αναπαραγωγής κάθε δύο χρόνια, ο συνολικός πληθυσμός είναι 1-2 φορές ο αριθμός των ζευγαριών που φωλιάζουν ετησίως (δηλαδή 1,200-2,400 ζεύγη). Ιστορική ανασκόπηση της έκτασης και της μείωσης των τεσσάρων υπο-αποικιών δείχνουν ότι ο πληθυσμός ήταν περίπου 6.300 ζεύγη αναπαραγωγής ετησίως, αλλά μιώθηκε στα 4.500 μετά το 1910, στα 3.500 μετά το 1945, 2.500 μετά το 1967 και στα 1.500, το 1978. Αν οι υπολογισμοί είναι σωστοί, τότε ο πληθυσμός μειώθηκε κατά περίπου 66% σε τρεις γενιές, από το 1945 έως και το 2003 (James 2003). Το 2003 υπήρχαν τέσσερις υπο-αποικίες (Flying Fish Cove, Dryers, Golf Course, Cemetery) -σήμερα είναι τρεις-, που καλύπτουν έκταση 49 εκταρίων, περίπου (Stokes 1988, James 2003).
Tο είδος έχει μικρό πληθυσμό που αναπαράγεται σε πολύ μικρή περιοχή -σε ένα (1) μόνο νησί- και συνεχίζει να μειώνεται. Για τους λόγους αυτούς, αξιολογείται ως Κρισίμως Κινδυνεύον (CR) από την IUCN.