google/wiki40b huggingface dataset:
Απόλλων Σαυροκτόνος

Με την ονομασία Απόλλων Σαυροκτόνος είναι γνωστά διάφορα μαρμάρινα Ρωμαϊκά γλυπτά του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ., τα οποία αποτελούν αντίγραφα του αρχικού ελληνικού από τον Πραξιτέλη κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. το οποίο ήταν ορειχάλκινο. Τα αγάλματα αυτά αναπαριστούν ένα γυμνό νεαρό ενήλικα ο οποίος θεωρείται πως είναι ο θεός Απόλλωνας, καθώς ετοιμάζεται να πιάσει μια σαύρα που σκαρφαλώνει στον κορμό ενός δέντρου.

Το πρωτότυπο

Ο Ρωμαίος ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ. Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, αποδίδει την παράσταση του αγάλματος στον Πραξιτέλη κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ ο Ρωμαίος ποιητής του 1ου αιώνα μ.Χ. Μαρτιάλης έγραψε ένα επίγραμμα σχετικά με την παράσταση του αγάλματος.
Το Μουσείο Τέχνης του Κλήβελαντ στις ΗΠΑ έχει στην κατοχή του μέρος ενός ορειχάλκινου αγάλματος με την παράσταση αυτή, το οποίο αγόρασε το 2004 από ιδιωτικό συλλέκτη στην Ελβετία ενώ αναφέρεται πως το άγαλμα κατά το 1930 βρισκόταν στη Γερμανία. Θεωρείται πιθανό πως πρόκειται για το αυθεντικό ελληνικό άγαλμα από τον 4ο αιώνα π.Χ. όμως δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα πλήρως η αυθεντικότητα του αγάλματος από την επιστημονική κοινότητα, ενώ η κυβέρνηση της Ελλάδος έχει εγείρει αμφισβητήσεις σχετικά με την νομιμότητα της κατοχής του αγάλματος από το μουσείο καθώς υποστηρίζει ότι βρέθηκε σε θαλάσσια περιοχή του Ιονίου Πελάγους ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία, και παρόμοιες αμφιβολίες έχει εκφράσει και η κυβέρνηση της Ιταλίας.

Αναπαραστάσεις και αντίγραφα

Η κύρια αναπαράσταση του αγάλματος εικάζεται πως μπορεί να αναφέρεται έμμεσα στη μάχη του Απόλλωνα εναντίον του Πύθωνα, τέρατος της ελληνικής μυθολογίας. Εναλλακτικά η σαύρα αναπαριστάται ως ένα από τα χαρακτηριστικά του θεού με την θεραπευτική του ιδιότητα ο οποίος καταπολεμά τις ασθένειες, βάσει των επιθέτων όπως σμινθεύς (εξολοθρευτής των ποντικιών) ή παρνόπιος (εξολοθρευτής των ακρίδων) τα οποία συχνά αποδίδονταν στους θεούς από τους αρχαίους Έλληνες.
Υπήρξαν επίσης αντίγραφα του αγάλματος σε μικρή κλίμακα κατά την Ρωμαϊκή εποχή, ενώ η θεματολογία του Απόλλωνα και της σαύρας συναντάται επίσης και σε Ρωμαϊκά φηφιδωτά.
Το μαρμάρινο αντίγραφο που βρίσκεται στο Λούβρο, στεγάζονταν προγενέστερα στη συλλογή Μποργκέζε και αγοράστηκε από τον Ναπολέοντα το 1807. Έχει ύψος 1,49 μέτρα (έκθεμα Ma 441), με το αριστερό χέρι και την κεφαλή της σαύρας να είναι σύχρονες αποκαταστάσεις. Υπάρχουν επίσης αντίγραφα του αγάλματος τα οποία φιλοξενούνται στα μουσεία του Βατικανού στο Βατικανό (έκθεμα 750), και τα Εθνικά Μουσεία του Λίβερπουλ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η αναπαράσταση έχει επίσης αποτυπωθεί σε νομίσματα του 2ου αιώνα μ.Χ. της αρχαίας Νικόπολης στην Ήπειρο.
Ροβέρτος Β΄ του Λοριτέλο

Βιογραφία

Ο πατέρας του είχε επεκτείνει τα εδάφη του εισβάλλοντας στο παπικό κράτος. Τον διαδέχθηκε το 1107, όταν εκείνος απεβίωσε. Δεν συνέχισε την επεκτατική πολιτική του πατέρα του, αλλά ήταν φιλικά διακείμενος προς την Εκκλησία. Πήρε μέρος στο Συνέδριο της Τρόια που συγκάλεσε ο πάπας Πασχάλιος Β' στα εδάφη του το 1115 και σε αυτό που συγκάλεσε ο πάπας Κάλλιστος Β' το 1120.
Ιαπωνικές γλώσσες

Η Ιαπωνική ή Ιαπωνική-Ριουκιουανή γλωσσική οικογένεια περιλαμβάνει την Ιαπωνική γλώσσα που ομιλείται στην κύρια νησιά της Ιαπωνίας, καθώς και τις Ρουκιουανές γλώσσες που ομιλούνται στα Νησιά Ριουκίου. Ο όρος Ιαπωνικές γλώσσες επινοήθηκε από τον Λέον Σεραφείμ, και η οικογένεια είναι ευρέως αποδεκτή από τους γλωσσολόγους, σε αντίθεση με την αμφιλεγόμενη Αλταϊκή υπόθεση. 
Η κοινή προγονική γλώσσα είναι γνωστή ως Πρωτοϊαπωνική ή Πρωτοϊαπωνοριουκιουανή. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της ταξινόμησης είναι ότι η πρώτη διάσπαση της οικογένειας είχε ως αποτέλεσμα το διαχωρισμό όλων των διαλέκτων των Ιαπωνικών από όλες τις ποικιλίες των Ριουκιουανών. Σύμφωνα με τον Σιρό Χατόρι, αυτός ο διαχωρισμός συνέβη κατά τητης περιόδου Γιαμάτο (250-710).
Ερνάν Πέρες

Αρχή και Βιγιαρεάλ

Ο Ερνάν Πέρες έπαιξε στην πρώτη κατηγορία της Παραγουάης το 2007, με την ομάδα Τακουάρι.  Ωστόσο, σημείωσε ελάχιστες εμφανίσεις λόγω σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο.
Στις 30 Ιουλίου 2009, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Βιγιαρρεάλ. Αρχικά, έπαιξε 2 χρόνια στις ρεζέρβες και έπειτα ανέβηκε στην πρώτη ομάδα της Βιγιαρεάλ τη σεζόν 2011-12, όπου έκανε και το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, με αντίπαλο τη Νάπολι.
Στις 31 Ιανουαρίου 2014, υπέγραψε στον Ολυμπιακό για 3,5 χρόνια. Το ντεμπούτο του, με τη νέα του ομάδα, το έκανε στις 5 Φεβρουαρίου 2014, εναντίον του Πανιωνίου. Στις 13 Απριλίου 2014, τραυματίστηκε σοβαρά για ακόμη μία φορά(ρήξη χιαστών), στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, εναντίον του Απόλλωνα.
Στις 30 Ιανουαρίου του 2015, επέστρεψε στην Ισπανία για χάρη της Ρεάλ Βαγιαδολίδ, όπου παρέμεινε σε αυτήν μέχρι το τέλος της σεζόν.

Εσπανιόλ

Στις 3 Ιουλίου του 2015, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Εσπανιόλ, αφού προηγουμένως το συμβόλαιό του με τη Βιγιαρρεάλ είχε λήξει.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έκανε το ντεμπούτο με την εθνική Παραγουάης το Μάρτιο του 2010. Το 2011, σε ηλικία 21 ετών, έγινε μέλος της αποστολής της εθνικής του για το Κόπα Αμέρικα.
Αρσάμης (σατράπης της Αιγύπτου)

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Ξέρξη Α΄ τού Μακρόχειρα από μίας αγνώστου σε εμάς ονόματος. Ετεροθαλή αδέλφια του -όλα από την Αμήστριδα- ήταν ο Δαρείος, ο Υστάσπης και ο Αρταξέρξης Α΄, ο οποίος σκότωσε τους δύο προηγούμενους ως μεγαλύτερους για να ανέλθει στον θρόνο.
Σύμφωνα με τον Κτησία τον Κνίδιο ο Σαρσαμάς ορίστηκε σατράπης από τον στρατηγό Μεγάβυζο. Πιο πριν ο Ίναρος Β΄ πρίγκιπας της Αιγύπτου είχε εξεγερθεί εναντίον τού Αρταξέρξη Α΄ και στη μάχη εξόντωσε τον τελευταίο σατράπη της Αχαιμένη (αδελφό τού Ξέρξη Α΄). Το 454 πΧ ο Αρσάμης σύντομα μετά την τοποθέτησή του, κατέβαλε την εξέγερση, με το να νικήσει τις Αθηναϊκές ενισχύσεις, που εστάλησαν στο Δέλτα τού Νείλου.
Έπειτα από την εξέγερση ανέλαβε συμφιλιωτική πολιτική προς τους Αιγυπτίους, με σκοπό να αποφύγει οτιδήποτε θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέες στάσεις· μάλλον γι' αυτό επέτρεψε στον γιο τού Ίναρου, τον Θαννύρα να διατηρήσει την κυριαρχία του σε μέρος τού Δέλτα, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος.
Η σταδιοδρομία του αυτή αναφέρεται μόνο από ελληνικές πηγές. Η μετέπειτα ζωή τού Αρσάμη είναι γνωστή από επιστολές στα Αραμαϊκά, κυρίως Εβραίων ιερέων της νήσου Ελεφαντίνης και αποτελούν μέρος των παπύρων της Ελεφαντίνης, που χρονολογούνται από το 428 πΧ και μετά. Είναι γνωστό ότι το 423 πΧ υποστήριξε τον ανιψιό του Δαρείο Β΄ στο επιτυχημένο πραξικόπημά του· αργότερα κλήθηκε στα Σούσα το διάστημα 410-407/6 πΧ, όπως αναφέρουν άλλα τεκμήρια, όπως οι επιστολές που αντάλλαξε με τον επιστάτη των ιδιοκτησιών του Νακτίχορα και με τον Αρτάβαντ, που ενεργούσε μάλλον ως σατράπης της Αιγύπτου στο μεσοδιάστημα της απουσίας του.
Το 410 πΧ στην Ελεφαντίνη οι δύο κοινότητες, των Αιγυπτίων και των Εβραίων -που είχαν η καθεμία τους δικούς της ναούς, τού Κνουμ και του Γιαχού αντίστοιχα- ήλθαν σε διαμάχη. Οι Εβραίοι ήταν αρκετά ανεκτοί από τους Πέρσες κατακτητές, αλλά θυσίαζαν έναν κριό, πράγμα προσβλητικό για τους ιερείς τού γειτονικού ναού τού κριοκέφαλου θεού Κνουμ. Με αφορμή μία από τις απουσίες τού Αρσάμη, οι ιερείς τού Κνουμ διέφθειραν τον τοπικό στρατιωτικό διοικητή Βινταρανάγκ· έπειτα υποκίνησαν και επέτυχαν την καταστροφή τού ναού τού Γιαχού. Όταν ο Αρσάμης επέστρεψε, τιμώρησε τους Αιγυπτίους δράστες και απαγόρευσε τη σφαγή κριών στους Εβραίους. Οι τελευταίοι πολλές φορές ζήτησαν την ανακατασκευή τού ναού τους, αλλά δεν εισακούσθηκαν για καιρό.
Ο Αρσάμης δεν αναφέρεται μετά το 406 πΧ και φαίνεται, πως απεβίωσε πριν την Αιγυπτιακή απελευθέρωση, που επιτεύχθηκε από τον φαραώ Αμυρταίο το 404 πΧ.
Ο Αρσάμης είναι επίσης γνωστός από έναν σφραγιστικό κύλινδρο, που εμφανίζεται να σκοτώνει τους εχθρούς Σάκες (Σκυθικό φύλο)· στον κύλινδρο υπάρχουν γεράκια, που φέρουν το στέμμα της Κάτω και Άνω Αιγύπτου.
Φωτορύπανση

Φωτορύπανση ή ρύπανση τεχνητού φωτισμού ονομάζεται το φαινόμενο το οποίο σημειώνεται στον ουρανό πάνω από αστικά κέντρα και γενικά τοποθεσίες με πολλά φώτα, κατά το οποίο ο ουρανός είναι πιο φωτεινός από το κανονικό με αποτέλεσμα να υπάρχει μειωμένη αντίθεση μεταξύ των αστέρων και του φόντου του ουρανού. Το φαινόμενο αυτό συνεπάγεται περιορισμένη απόδοση των τηλεσκοπίων και γενικότερα υποβάθμιση των αστρονομικών παρατηρήσεων, καθώς ο τεχνητός φωτισμός αποκρύπτει τα ουράνια σώματα, με εξαίρεση τα φωτεινότερα. Σύμφωνα με ένα γενικότερο ορισμό, φωτορύπανση είναι κάθε υπερβολικός, άστοχα κατευθυνόμενος ή ενοχλητικός τεχνητός φωτισμός.
Η φωτορύπανση αποτελεί πάντως ιδιαίτερο πρόβλημα για τους αστρονόμους και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους σήμερα τα μεγάλα αστεροσκοπεία χτίζονται σε απομονωμένες τοποθεσίες, μακριά από πόλεις και μεγάλους οικισμούς.

Φωτορύπανση και χρήση της ενέργειας

Υπέρμαχοι της εξοικονομήσεως ενέργειας πιστεύουν ότι η φωτορύπανση πρέπει να καταπολεμηθεί με τη μεταβολή των συνηθειών της κονωνίας έτσι ώστε ο τεχνητός φωτισμός να χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά, με λιγότερη σπατάλη και περιορισμό της δημιουργίας ανεπιθύμητου ή άσκοπου φωτισμού. Αρκετές οργανώσεις στη βιομηχανία αναγνωρίζουν πλέον τη φωτορύπανση ως σημαντικό ζήτημα. Π.χ. το `Ιδρυμα Μηχανικών Φωτισμού στη Μεγάλη Βρετανία παρέχει στα μέλη του πληροφόρηση για τη φωτορύπανση, τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί και τρόπους για τη μείωσή της.
Επειδή δεν ενοχλούνται όλοι από τις ίδιες πηγές φωτισμού, είναι σύνηθες η «ρύπανση» φωτισμού για κάποιον να είναι επιθυμητή για κάποιον άλλο όχι. Τυπικό παράδειγμα είναι η διαφήμιση, όπου ο διαφημιστής επιθυμεί κάποια συγκεκριμένα φώτα να είναι ισχυρά και ορατά από περισσότερες πλευρές, παρότι άλλοι τα βρίσκουν ενοχλητικά. Κάποιες άλλες μορφές φωτορύπανσης είναι πιο αποδεκτές από άλλες.
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Αντρέα ντέλλα Ρόμπια)

Περιγραφή

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εικονίζεται γονατιστός μπροστά στην αγία Θεοτόκο Παρθένο Μαρία. Συνοδεύεται από τάγμα αγγέλων χερουβείμ, ενώ ένα βάζο με κρίνους είναι τοποθετημένο προς τιμή της. Το ανάγλυφο φέρει την λατινική επιγραφή: «ECCIE (sic) A(n)CILLA DO(min)I FIAT MIHI SECV(n)DUM VERMUM TVV(m)»
Αγαθάγγελος (ιστορικός)

Ο συγγραφέας

Ο Αγαθάγγελος παρουσιάζεται στο έργο του ως γραφέας προερχόμενος από την Ρώμη και ο οποίος είχε μάθει λατινικά και ελληνικά. Αναφέρει ότι κλήθηκε από τον Βασιλιά Τιριδάτη Δ΄ της Αρμενίας (Βασιλιάς από το 298 ως 330) στην αυλή της Αρταξάτης ώστε, ως γραμματέας, να συγγράψει ένα χρονικό με τα γεγονότα της εποχής εκείνης.
Με βάση στοιχεία του έργου του, έχει αποδειχθεί σήμερα ότι ο Αγαθάγγελος, πιθανότατα ένα ψευδώνυμο, στην πραγματικότητα έζησε κατά τον 5ο αιώνα και συνέγραψε τα κείμενά του στα αρμένικα.

Το έργο

Ο Αγαθάγγελος συνέγραψε το κείμενό του κατά το 451. Το έργο αυτό ξεκινά με την ανάληψη της εξουσίας από τους Σασσανίδες στην Περσία (224) και ολοκληρώνεται λίγο μετά τον θάνατο του Γρηγορίου Φωστήρος στις αρχές του 4ου αιώνα. Πάντως, ορισμένα τμήματα του έργου φαίνεται να έχουν, σήμερα, χαθεί. Δανειζόμενος στοιχεία από τον Κοριούν, ο Αγαθάγγελος με το κείμενό του καθιερώνει το επίσημο δόγμα της Αρμένικης Εκκλησίας του 5ου αιώνα.
Ο Αγαθάγγελος επηρέασε μεγάλο αριθμό ύστερων Αρμενίων ιστορικών, με κυριότερο τον Φαύστο τον Βυζάντιο, ο οποίος παρουσιάζει το έργο του, Ιστορία της Αρμενίας ως την συνέχεια του έργου του Αγαθάγγελου (μέχρι το 387), ή τον Μωυσή της Χορέν.
Αλβέρτος Α΄ της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερνάρδου δούκα της Σαξονίας και της Μπριγκίττε των Έστριντσεν, κόρης του Κνούτου Ε΄ της Δανίας.
Το 1260 απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών και τάφηκε στο αββαείο του Λέχνιν.
Βένδις

Στην ελληνική μυθολογία η Βένδις ή Βένδεια ήταν χθόνια τοπική θεότητα της Θράκης. Η λατρεία της γινόταν σε βαθιές σπηλιές κι οι γιορτές της είχαν οργιαστικό χαρακτήρα, μοιάζοντας με αντίστοιχες φρυγικές τελετές προς τιμήν του Σαβάζιου, με τον οποίο συσχετίζεται σε αρκετές πηγές της αρχαιότητας.
Όταν η λατρεία της εισήχθη στην υπόλοιπη Ελλάδα ως χθόνια ή σεληνιακή θεότητα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη ή την Εκάτη, ενώ ως θεά του κυνηγιού ταυτίστηκε με την Άρτεμη ή χρησιμοποιήθηκε ως προσωνύμιό της (Άρτεμις Βενδίδα).
Κατά τους κλασσικούς χρόνους, οι Θράκες που είχαν μετοικήσει στην Αθήνα γιόρταζαν στον Πειραιά τα Βενδίδεια τη 19η ημέρα του μήνα Θαργηλιώνα, γιορτή στην οποία αναφέρεται ο Πλάτων στην Πολιτεία του. Στη Μουνιχία, άλλωστε, υπήρχε ναός αφιερωμένος στη Βένδιδα, αλλά και στη Μουνιχία Άρτεμη.
Διάδημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 2099)

Περιγραφή

Αποτελείται από μια χρυσή λεπτή λουρίδα, η οποία φοριόταν σαν διάδημα. Είναι διακοσμημένη με δώδεκα λιονταροκεφαλές, κάθε μία μέσα σε κύκλο από χάνδρες, ημιτελή στο αριστερό μέρος. Στα δύο άκρα είναι κομμένο στρογγυλό και φέρει από μια οπή για να δένεται.
Škoda 100

Κινητήρες και επιδόσεις

Οι κινητήρες της σειράς είχαν μεταφερθεί αυτούσιοι από τους προκατόχους Škoda 1000 MB και 1100 MB. Κατά συνέπεια, ήταν τετρακύλινδροι, τετράχρονοι, βενζίνης, και είχαν χωρητικότητες στα 988 και στα 1.107 κυβικά εκατοστά (cm³). Όπως και στους προκατόχους Škoda 1000 MB και 1100 MB, η τοποθέτηση του κινητήρα ήταν στο πίσω μέρος του αμαξώματος και η μετάδοση της κίνησης στους πίσω τροχούς. Η μέγιστη ισχύς των κινητήρων ήταν 48 και 53 ίπποι αντίστοιχα στα 1.0 και 1.1 λίτρα, με την τελική ταχύτητα να φτάνει τα 125 και 135 χιλιόμετρα την ώρα, στα 1.0 και 1.1 λίτρα αντίστοιχα. Στις σπορ εκδόσεις 110 LS και την 2-πορτη 110 R η ισχύς έφτανε τους 62 ίππους και η τελική ταχύτητα τα 145 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ στις αγωνιστικές 120 S και την 2-πορτη 130 RS η ισχύς έφτανε τους 64 και τους 140 ίππους αντίστοιχα.
Ζαχαρίας Παπαγιαννούλης

Ο ιερέας Ζαχαρίας Παπαγιαννούλης ήταν Έλληνας βυζαντινός βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Όταν μαθήτευε στην Αθήνα έγραψε τον θεματογραφικό κώδικα που φυλάγεται στην βιβλιοθήκη στις Μηλεαίς της Θεσσαλίας με τον αύξοντα αριθμό 117. Επίσης συνέλεξε και συνεστάχωσε και τις επιστολές διδασκάλων της Αθήνας και του Πηλίου, που φυλάγονται στην ίδια βιβλιοθήκη με τον αύξοντα αριθμό 26.
Μουσείο Παύλου Μελά

Το κτήριο

Η οικία αποτελεί αντιπροσωπευτικό κτίσμα τοπικής αρχιτεκτονικής των χωριών της ιστορικής περιοχής των Κορεστείων. Πρόκειται για διώροφο κτίσμα λόγω της κλίσης του εδάφους, όπου το ισόγειο είναι χτισμένο με λιθόκτιστους τοίχους, ο πρώτος όροφος με ελαφριά υλικά από πλίνθους και με τετράρριχτη ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη. Τα λιγοστά ανοίγματα ενώνουν την βαριά κατασκευή των τοίχων και δίνουν φρουριακή μορφή στον όγκο του.

Η ίδρυση του μουσείου

Η οικία Καντζάκη, που αποτελεί σήμερα τον χώρο του μουσείου, εξαγοράστηκε το 1970 από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καστοριάς, προκειμένου να διασωθεί το κτήριο που σκοτώθηκε ο αγωνιστής του Μακεδονικού Αγώνα Παύλος Μελάς και να αναδειχθεί η ιστορία αυτής της περιόδου στην περιοχή της Καστοριάς και της Φλώρινας. Το 1978, το κτήριο χαρακτηρίστηκε το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό και διατηρητέο μνημείο ως σημείο αναφοράς και ιστορικής μνήμης των γεγονότων του Μακεδονικού Αγώνα και του θανάτου του Παύλου Μελά. Το 2010 ολοκληρώθηκαν εργασίες αναστήλωσης και ανάδειξης του μουσείου και του περιβάλλοντος χώρου από την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, με την συνδρομή του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη.

Τα εκθέματα

Οι εσωτερικοί χώροι του μουσείου διατηρούν την εσωτερική διαρρύθμιση και μορφή ενός λαϊκού σπιτιού της περιοχής των Κορεστείων των αρχών του 20ου αιώνα, διατηρώντας τον χώρο όπως υπήρξε κατά την επιχείρηση του οθωμανικού αποσπάσματος. Παρουσιάζονται προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας Καντζάκη, όπλα από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα, στολές Μακεδονομάχων και φωτογραφίες των Μακεδονομάχων που έδρασαν στην περιοχή μεταξύ της Καστοριάς και της Φλώρινας. Η σημασία του μουσείου δεν έγκειται τόσο στα εκθέματά του, αλλά περισσότερο στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την κρίσιμη ιστορική περίοδο.

Πρόσβαση και λειτουργία

Το χωριό Μελάς βρίσκεται κτισμένο στους νότιους πρόποδες του όρους Βίτσι, 16 χλμ. από την Καστοριά μέσω της επαρχιακής οδού Καστοριάς-Φλώρινας μέσω Κορεστίων (Βιτσίου). Την ευθύνη συντήρησης και λειτουργίας του μουσείου έχει αναλάβει ο  σύλλογος «Οι φίλοι του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα» και συνεργαζόμενοι γυναικείοι σύλλογοι της περιοχής. Το μουσείο λειτουργεί καθημερινά έπειτα από συνεννόηση, ενώ δεν καταβάλλεται εισιτήριο.
Gnumeric

Χαρακτηριστικά

Το Gnumeric υποστηρίζει διάφορους τύπους αρχείων (αγγλικα: format), αρχείων Micorsoft Excel (xlsx) και ODF. Επίσης υποστηρίζει τους τύπους CSV, Microsoft Works spreadsheets (*.wks), HTML, LaTeX, Lotus 1-2-3, OpenDocument και Quattro Pro, ενώ το ίδιο το Gnumeric λειτουργεί με το δικό του format (αρχεία XML συμπιεσμένα με gzip και κατάληξη .gnm ή .gnumeric).
Το πρόγραμμα εξάγει ακριβή αποτελέσματα και αξιοποιείται στην στατιστική ανάλυση και άλλες επιστημονικές εργασίες.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03

Η διοργάνωση

Στην 61η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 2002-03 μετείχαν συνολικά 52 ομάδες (16 Α' εθνικής, 16 Β' εθνικής και 20 Γ' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Από τη σαιζόν αυτή καταργείται εκ νέου η προκριματική φάση των ομίλων κι έτσι υπήρξαν μόνο διπλοί νοκ άουτ αγώνες. 
Στον τελικό έφτασαν μετά από 33 χρόνια ο ΠΑΟΚ και ο Άρης, σε μία επανάληψη του τελικού του 1970 κι ενώ ο Άρης ως τη στιγμή εκείνη δεν είχε άλλη συμμετοχή σε τελικό κυπέλλου. Τη φορά αυτή ο τελικός έγινε στο γήπεδο της Τούμπας (έδρα του ΠΑΟΚ) και όχι στο Καυτανζόγλειο, το οποίο ανακατασκευαζόταν την περίοδο εκείνη εν όψει των επερχόμενων Ολυμπιακών αγώνων. Για πρώτη φορά πάντως από το 1970 διεξήχθη τελικός στη Θεσσαλονίκη (εξαιρουμένου του πρώτου αγώνα του διπλού τελικού του 1992).
Στην πορεία του προς τον τελικό ο Άρης απέκλεισε διαδοχικά: Χανιά, Πατραϊκό, ΠΑΣ Γιάννινα, Εθνικό Αστέρα και Αιγάλεω, ενώ ο ΠΑΟΚ είχε περισσότερο δύσκολο έργο αποκλείοντας (και μάλιστα αήττητος) με τη σειρά του: Λεωνίδιο, Ολυμπιακό Βόλου, ΟΦΗ, Ολυμπιακό και ΑΕΚ.
Τελικά ο ΠΑΟΚ πήρε την άτυπη ρεβάνς, κερδίζοντας τον αντίπαλό του με το ίδιο σκορ της προ 33ετίας ήττας του, 1-0. Ο προπονητής του Άγγελος Αναστασιάδης έγινε ο μοναδικός που κατάφερε να κερδίσει κύπελλο με την ομάδα του τόσο ως ποδοσφαιριστής (1974), όσο και ως προπονητής.
Επίθεση με μαχαίρι στο Παρίσι το 2018

Στις 12 Μαΐου 2018 ένας 21χρονος, γεννημένος στην Τσετσενία, Γάλλος μουσουλμάνος οπλισμένος με μαχαίρι, σκότωσε έναν πεζό και τραυμάτισε αρκετούς ακόμα κοντά στην Όπερα Γκαρνιέ στο Παρίσι της Γαλλίας, πριν πυροβοληθεί θανάσιμα από την αστυνομία. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι η Γαλλία "πλήρωσε ακόμη μια φορά το τίμημα αίματος, αλλά δεν υποχωρεί ούτε σπιθαμή ενάντια στους εχθρούς της ελευθερίας".
Ο ύποπτος, που αναγνωρίστηκε ως ο Καμζάτ Αζίμοφ, ήταν ενταγμένος σε λίστα παρακολούθησης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας από το 2016. Το Πρακτορείο Ειδήσεων Amaq δημοσίευσε ένα βίντεο ενός ατόμου με κουκούλα να δηλώνει υποταγή στον ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι και φερόταν να είναι ο δράστης. Η επίθεση είναι υπό διερεύνηση ως τρομοκρατική.

Το περιστατικό

Η επίθεση σημειώθηκε γύρω στις 8:47 μ.μ., στο δεύτερο διαμέρισμα του Παρισιού. Αστυνομικοί αρχικά προσπάθησαν δύο φορές να σταματήσουν τον δράστη με μη θανατηφόρο όπλο ηλεκτροπληξίας πριν τον πυροβολήσουν θανάσιμα όταν το όπλο ηλεκτροπληξίας απέτυχε να τον ακινητοποιήσει.

Ο δράστης

Ο ύποπτος ονομάζεται Καμζάτ Αζίμοφ (Khamzat Azimov), Γάλλος πολίτης και φοιτητής νοσηλευτικής, γεννημένος το 1997 στην Τσετσενία. Ήρθε με τους γονείς του στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όπου χορηγήθηκε στην οικογένειά του καθεστώς πρόσφυγα το 2004. Μεγαλωμένος στο Στρασβούργο, στην περιοχή της Αλσατίας, το 2010 η μητέρα του έγινε Γαλλίδα πολίτης, γεγονός που του επέτρεψε να πολιτογραφηθεί και ο ίδιος. Ο τότε 19χρονος ύποπτος κατέστη πρόσωπο ενδιαφέροντος για την DGSI το 2016, όταν ορισμένοι από τους γνωστούς του σχεδίαζαν να ταξιδέψουν στη Συρία. Είχε λευκό ποινικό μητρώο, ωστόσο το NBC ανέφερε ότι ο "ύποπτος ήταν σε λίστα παρακολούθησης της αστυνομίας για ριζοσπαστισμό". Μια δικαστική πηγή ανέφερε σε γαλλικά μέσα ενημέρωσης ότι οι γονείς του κρατούνταν για ανάκριση.
Ο Εισαγγελέας Φρανσουά Μολίν δήλωσε ότι ο δράστης φώναξε "Allahu Akbar" κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Ένας σχολικός φίλος του Αζίμοφ, ο Αμπντούλ Χακίμ Α, συνελήφθη στο Στρασβούργο και μεταφέρθηκε στο Παρίσι. Λίγο πριν την επίθεση, είχε στείλει στην αδελφή του ένα μήνυμα ενός "άσματος τζιχάντ που χρησιμοποιείται τακτικά από το Ισλαμικό Κράτος", από ένα από τα τουλάχιστον οκτώ κινητά του τηλέφωνα.
Χαττούσα

Αρχαιολογικές έρευνες

Ο Ιρλανδός ιεραπόστολος Ουίλιαμ Ράιτ (1837-1899) ανακάλυψε τυχαία στο τουρκικό χωριό Μπογιάζκιοϊ, 150 χλμ. ανατολικά της Άγκυρας, μνημείο με ιερογλυφικά όμοια με αυτά που έχουν εμφανιστεί στις αρχαιολογικές έρευνες στο Χαλέπι της Συρίας όπου ζούσε. Εξέδωσε βιβλίο (1884) με τίτλο Οι άνθρωποι της Χαττούσας. Οι ανασκαφές στην Χαττούσα ξεκίνησαν το 1906 από τον Γερμανό αρχαιολόγο Χούγκο Βίνκλερ (1863-1913) και τον συμπαραστάτη του Θεόδωρο Μακρίδη Μπέη, υπό την αιγίδα της Γερμανικής Εταιρείας της Ανατολής, και συνεχίστηκαν ολόκληρο τον 20ό αιώνα. Ο Βίνκλερ ανακάλυψε το βασιλικό αρχείο με 10.000 πινακίδες σε σφηνοειδή ακκαδική γραφή, σε γλώσσα άγνωστη, αλλά όμοια με εκείνη του λαού των Kheta στις αιγυπτιακές επιστολές. Μετά το θάνατο του Βίνκλερ ο κορυφαίος Τούρκος αρχαιολόγος Ταξίν Οζγούτς (Tahsin Ozguc 1916-2005) συνέχισε επί πολλές δεκαετίες τις ανασκαφές στην Χαττούσα. Η σημαντικότερη ανακάλυψή του ήταν ο ιερός βράχος του Γιαζιλίκαγια (Yazilikaya) με απεικονίσεις θεών και βασιλέων των Χετταίων στην περίοδο της δόξας τους. Οι έρευνες συνεχίζονται ακόμα και σήμερα υπό την διεύθυνση του καθηγητή αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο Τίμοθι Χάρισον με πολυάριθμη ομάδα, στην οποία συμμετέχουν 47 αρχαιολόγοι από οκτώ χώρες.
Περιοχή Τανταχίμπα

Τμήματα

Η Περιοχή Τανταχίμπα (Tandahimba District), διαιρείται διοικητικά σε 3 Τομείς, οι οποίοι διαιρούνται σε 30 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):

Κλίμα

Η ετήσια βροχόπτωση στην Περιοχή κυμαίνεται μεταξύ 900mm και 1000mm και η μέση θερμοκρασία είναι μεταξύ 
28° C και 30° C.
Όρθρος

Προέλευση και εξέλιξη

Ο χρόνος «όρθρου βαθέος» (Λκ. 24,1) ή «πρωί, σκοτίας έτι ούσης» (Ιω. 20,1), κατά τον οποίο οι Μυροφόρες διαπίστωσαν το θαυμαστό γεγονός της αναστάσεως του Χριστού, υπήρξε πιθανότατα η καταβολή της ακολουθίας του Όρθρου, όπως φαίνεται και από σχετική εντολή του επισκόπου Καρχηδόνος Κυπριανού. Στις Αποστολικές Διαδοχές υπάρχει η παραίνεση για ορθρινή προσευχητική σύναξη. 
Η αρχή της βρίσκεται στην πράξη του ιουδαϊκού ναού και στην ιδιωτική προσευχή των Εβραίων, την οποία ακολουθεί και ο Χριστός, όπως μαρτυρείται και στο Ευαγγέλιο. Αλλά και στην ορθόδοξη λατρεία βλέπουμε ήδη από τον 4ο αιώνα η ακολουθία του Όρθρου να είναι διαμορφωμένη. 
Η ακολουθία του Όρθρου αποτελούνταν αρχικά από ψαλμούς, ωδές, αναγνώσεις και ευχές.  Κατά τους τρεις πρώτους χριστιανικούς αιώνες εξελίχθηκε από τους μοναχούς, ιδιαίτερα τους ιεροσολυμίτες, και εισήχθη στον Ναό της Αναστάσεως. Στη συνέχεια διαδόθηκε από τους προσερχόμενους σε αυτόν προσκυνητές σε όλον τον χριστιανικό κόσμο. Από τον 7ο αιώνα μ.Χ. παγιώνεται η τυπική διάταξη του Όρθρου στις μονές και τους ναούς, με τις ανάλογες προσαρμογές και τυπικές διατάξεις που προβλέπονται ανάλογα με την ημέρα και την εορτή.

Περιεχόμενο και θεματική του Όρθρου

Η ακολουθία του Όρθρου είναι μία δοξολογία και ευχαριστία στον Χριστό. Επίσης είναι μία παράκληση προς τον Κύριο με την ανατολή της καινούργιας ημέρας. Συγχρόνως είναι η καλύτερη πνευματική προετοιμασία για τη Θεία Λειτουργία, που θα επακολουθήσει μετά το πέρας της ακολουθίας του Όρθρου. Ο Όρθρος είναι μία ακολουθία δοξολογίας και ευχαριστίας προς τον Θεό, που αξίωσε τον άνθρωπο να διέλθει τη νύχτα και να δει και πάλι το φως της ημέρας, που είναι τύπος του αληθινού φωτός, του Χριστού. Επίσης είναι μία δέηση για την ευλογία των έργων του ανθρώπου, που θα πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κατά τις ημέρες δε που η Εκκλησία τιμά Αγίους ή ενθυμείται γεγονότα από τη ζωή του Χριστού ή της Παναγίας, ο Όρθρος εμπλουτίζεται με ύμνους που τιμούν και υμνούν τα εορτάζοντα πρόσωπα ή παρουσιάζουν τη σημασία για τη ζωή της Εκκλησίας και του πιστού των γεγονότων που εορτάζονται.

Τύποι Όρθρου

Υπάρχουν τρεις τύποι Όρθρου:   
α) Της Κυριακής
β) των Δεσποτικών, Θεομητορικών και των εορταζομένων Αγίων εορτών
γ) των καθημερινών.
Τού Όρθρου προηγείται ο Εσπερινός, το Απόδειπνο και το Μεσονυκτικό.