Πάπας Κάλλιστος Γ΄

Βιογραφία

Ο Αλφόνσο Μποργία γεννήθηκε στην Λα Τορρέτα, κοντά στη Βαλένθια, σήμερα Ισπανία αλλά τότε Βασίλειο της Βαλένθια υπό το Στέμμα της Αραγωνίας. Η πρώιμη σταδιοδρομία του ξεκίνησε ως καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Λιέϊδα και μετά ως διπλωμάτης στην υπηρεσία των Βασιλέων της Αραγωνίας, ειδικά κατά την Σύνοδο της Βασιλείας (1431–1437).  Έγινε καρδινάλιος στις 2 Μαϊου 1444 αφού ο Αλφόνσο πέτυχε διπλωματικά τη συμφιλίωση του Πάπα Ευγένιου Δ΄ (1431–1447) με το βασιλιά Αλφόνσο Ε' της Πορτογαλίας. 
Ο Πάπας Κάλλιστος υπηρέτησε ως πάπας για τρία έτη. Ανέβηκε στον παπικό θρόνο το 1455 ως Κάλλιστος Γ΄ σε πολύ προχωρημένη ηλικία(77 ετών) ως  συμβιβαστικός υποψήφιος, υπερτερώντας στην ψηφοφορία του Έλληνα Βησσαρίων του Τραπεζούντιου. Από τους ιστορικούς θεωρήθηκε ως ασθενικός και ανίκανος. Τον ίδιο χρόνο, εξέδωσε την παπική βούλα Inter Caetera στην Πορτογαλία. Αυτή η βούλα εξουσιοδοτούσε τους Πορτογάλους να μειώσουν τους μη χριστιανούς σκλάβους. Με αυτό τον τρόπο ο πάπας έδωσε σιωπηρή συγκατάθεση ότι η υποδούλωση των Αφρικανών δεν ήταν αντιθετη με το λόγο του Θεού και τις διδασκαλίες της ίδιας της εκκλησίας, απαλάσσοντας τους δουλεμπόρους από το φόβο τιμωρίας. Αυτό όμως ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τη θέση του Πάπα Ευγένιου Δ', ο οποίος στη βούλα "Sicut Dudum" του 1435 υπογράμμιζε πως και οι μη χριστιανοί έχουν δημιουργηθεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του Θεού, κι έτσι έχουν ίσα δικαιώματα όπως όλοι οι άνθρωποι. 
Καθοριστικός στόχος της πολιτικής του, στον οποίο έλαβε ουσιαστική υποστήριξη και από τον δραστήριο καρδινάλιο Βησσαρίωνα, ήταν η σύγκληση μιας σταυροφορίας εναντίον των Τούρκων, που είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη το 1453. Ωστόσο δεν βρήκε παρά μόνο ασθενική ανταπόκριση από τους Χριστιανούς βασιλείς στο κάλεσμα του παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές του.  
Ο Πάπας Κάλλιστος Γ' έκανε καρδινάλιους δυο από τους ανιψιούς του, ένας από τους οποίους, ο Ροντρίγκο Μποργία, αργότερα ανήλθε στον παικό θρόνο ως Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, μένοντας γνωστός για την ακολασία και διαφθορά του.
Στις 29 Ιουνίου 1456, διέταξε οι καμπάνες να κρούονται το μεσημέρι σε όλες τις Καθολικές εκκλησίες, καλώντας τους Χριστιανούς για προσευχή. Καθώς τα νέα ταξίδευαν με κάποια καθυστέρηση, αυτή η διαταγή συνδέθηκε με την σταυροφορία για να αρθεί η Πολιορκία του Βελιγραδίου (4 ως 22 Ιουλίου 1456), που έληξε με σπουδαία νίκη των Ούγγρων εναντίον των Τούρκων. Εις ανάμνηση αυτής της νίκης, ο Κάλλιστος Γ΄ διέταξε η γιορτή της Μεταμόρφωσης να γίνεται στις 6 Αυγούστου.
Διέταξε μια νέα δίκη για την Ιωάννα της Λωραίνης (περ. 1412–1431), που τη δικαίωσε μετά θάνατον, αποδεχόμενη οτι άδικα είχε καταδικασθεί και εκτελεσθεί.
Το προπαπικό έμβλημα του Κάλλιστου Γ΄ ήταν ένα βόδι που βόσκει.

Η "βούλα εναντίον του κομήτη"

Σύμφωνα με μια ιστορία, η οποία εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε μια μεταθανάτια βιογραφία του το 1475 κι αργότερα ωραιοποιήθηκε και έγινε δημοφιλής από τον Πιέρ Σιμόν Λαπλάς, ο Κάλλιστος Γ΄ αφόρισε τον Κομήτη του Χάλεϊ όταν εμφανίστηκε το 1456, γιατί πίστεψε ότι ήταν άσχημος οιωνός για τους Χριστιανούς υπερασπιστές του Βελιγραδίου, οι οποίοι τότε πολιορκούνταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Καμία γνωστή αρχική πηγή δεν υποστηρίζει την αυθεντικότητα της ιστορίας αυτής. Η παπική βούλα του Κάλλιστου Γ΄ της 29ης Ιουνίου 1456, που καλούσε για δημόσια προσευχή για την επιτυχία της σταυροφορίας, δεν αναφέρεται στον κομήτη, και στις 6 Αυγούστου, όταν η πολιορκία έσπασε, ο κομήτης δεν ήταν ορατός από την Ευρώπη ή την Τουρκία για αρκετές εβδομάδες.