Λόβετς

Ονομα

Το όνομα πιθανόν προέρχεται από τη Σλαβική ρίζα λοβ. "κυνήγι" + τη Σλαβική κατάληξη -ετς.

Γεωγραφία

Το Λόβετς βρίσκεται στην περιοχή του Αίμου της βόρειας Βουλγαρίας, στις όχθες του ποταμού Οσαμ, και συνδυάζει ορεινό και πεδινό ανάγλυφο. Το ανατολικό τμήμα της πόλης περιβάλλεται από ένα οροπέδιο ύψους 250 μ., όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο πάρκο του Λόβετς Στράτες και το νοτιοδυτικό τμήμα  περιβάλλεται από τους λόφους Χισάρια και Μπας Μπουνάρ. Στα βορειοδυτικά το ανάγλυφο μεταβάλλεται σταδιακά προς τις πεδιάδες της γειτονικής Επαρχίας του Πλέβεν. Το μέσο υψόμετρο του Λόβετς είναι περίπου 200 μ. και το ψηλότερο σημείο της πόλης είναι ο Λόφος Ακμπαίρ στα 450 μ.

Αρχαία ιστορία

Το Λόβετς είναι από τις αρχαιότερες πόλεις της Βουλγαρίας. Ιχνη ανθρώπινων δραστηριοτήτων από τα πανάρχαια χρόνια βρέθηκαν στην περιοχή, κυρίως σε σπήλαια κοντά στην πόλη. Ο λόγος ήταν η ευνοϊκή τοποθεσία μεταξύ των βουνών και της πεδιάδας και η παρουσία ποταμού. 
Οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης ήταν η Θρακική φυλή των Μελανδιτών, που ίχνη τους χρονολογούνται από τον 4ο ή 3ο π. Χ. αιώνα. Ιδρυσαν την πρωτεύουσά τους στην περιοχή με το όνομα Mέλτα, που βρισκόταν στη σημερινή διατηρητέα συνοικία Βαρόσα.  Αργότερα, όταν τα Βαλκάνια καταλήφθηκαν από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ιδρύθηγκε κοντά στη σημερινή πόλη ένας στρατιωτικός σταθμός ονόματι Prezidium, που βρισκόταν σε σημαντική στρατηγική θέση πάνω σε ένα από τους κύριους Ρωμαϊκούς δρόμους, τμήματα του οποίου μπορούμε να δούμε σήμερα στο Λόβετς.

Μεσαίωνας

Η πρώην Ρωμαϊκή ακρόπολη Χισάρια, που βρίσκεται στον ομώνυμο λόφο, ήταν ο τόπος όπου το 1187 υπογράφηκε η συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Βουλγαρικής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ανακηρύχθηκε επίσημα η επιστροφή της Βουλγαρίας στον Ευρωπαϊκό χάρτη, σημαδεύοντας την ίδρυση της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Το 12ο αιώνα το Λόβετς ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο και μια από τις γνωστότερες πόλεις της Βουλγαρίας.
Η Τουρκική εισβολή στα μέσα του 14ου αιώνα δεν έθιξε την πόλη αλλά το φρούριο Χισάρια καταλήφθηκε τελευταίο από όλα το 1446, αν και επί μακρόν αργότερα η πόλη απολάμβανε προνόμια, όπως η απαγόρευση στους Τούρκους να εγκαθίστανται εκεί ή να παίρνουν τα παιδιά των Βουλγάρων ως γενίτσαρους.

Οθωμανική κυριαρχία

Το 17ο αιώνα το Λόβετς (Λόφτσα στα Τουρκικά) ήταν για μια ακόμη φορά σημαντικό εμπορικό κέντρο και μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Βουλγαρίας και για το λόγο αυτό η πόλη τότε ονομαζόταν Αλτίν Λόβετς (Χρυσό Λόβετς από τα Τουρκικά).
Την εποχή των επαναστατικών οργανώσεων κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας το Λόβετς ήταν το κέντρο των επιχειρήσεων της Εσωτερικής Επαναστατικής Οργάνωσης του Βασίλ Λέβσκι. Συνελήφθη από τον Τουρκικό στρατό στο χωριό Κάκρινα κοντά στο Λόβετς και αργότερα απαγχονίσθηκε στη Σόφια. Στην παλιά πόλη του Λόβετς βρίσκεται το μεγαλύτερο μουσείο για το Βασίλ Λέβσκι στη Βουλγαρία, που περιέχει πολλά προσωπικά του αντικείμενα, όπως ημερολόγια, ρούχα και όπλα.
Μεταξύ 1872 και 1874 ο Βούλγαρος αρχιμάστορας Νικόλα Φίτσεφ, γνωστός επίσης ως Κόλιου Φίτσετο, ανήγειρε την περίφημη Σκεπαστή Γέφυρα (Покрит мост), πάνω από τον ποταμό Οσαμ, τη μόνη του είδους της στα Βαλκάνια. Η γέφυρα κάηκε το 1925 αλλά ανακατασκευάσθηκε το 1931. Σήμερα συνδέει την παλιά με τη νέα πόλη και είναι γεμάτη καφέ, μικρά εστιατόρια και πολλά καταστήματα αναμνηστικών.
Κατά το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878 έγινε  στο Λόβετς μια σημαντική μάχη, γνωστή ως Μάχη της Λόβτσα. Ο πόλεμος και αρκετές επιδημίες και μεταναστεύσεις στη Βλαχία μείωσαν δραστικά τον πληθυσμό. Υπήρχε μεγάλος αριθμός θυμάτων από το Βουλγαρικό πληθυσμό. Αμέσως μετά την απελευθέρωση του τουρκοκρατούμενου Λόβετς, σύμφωνα με απογραφή που έγινε από την Προσωρινή Ρωσική Κυβέρνηση, μειώθηκε από 15.000 σε 4.500 ανθρώπους, λόγω των αισθητών ανθρώπινων απωλειών και της εκτόπισης του Τουρκικού πληθυσμού. Για εκδίκηση ο Τουρκικός στρατός αποκεφάλισε 4.500 Βούλγαρους σε μια νύχτα, ενώ στην περίοδο 500 χρόνων Τουρκοκρατίας στο Λόβετς σφαγιάστηκαν 800.000 Βούλγαροι. Πολλές Τουρκικές οικογένειες εκδιώχθηκαν από το Ρωσικό στρατό και οι Μουσουλμάνοι του Λόβετς, γνωστοί ως "Λοφτσαλιλάρ", μετανάστευσαν σε διάφορα μέρη της Τουρκίας (κυρίως Κωνσταντινούπολη, Αδριανούπολη και Προύσα.

Νεότερα χρόνια

Στα νεότερα χρόνια το Λόβετς ήταν εκεί όπου ξεκίνησε η σύγχρονη διδασκαλία ξένων γλωσσών στη Βουλγαρία. Ξεκινώντας από το Αμερικανικό κολλέγιο, που ιδρύθηκε εκεί το 1881, η πρώτη σχολή ξένων γλωσσών ιδρύθηκε στο Λόβετς το 1950. Αρχικά στη σχολή αυτή διδάσκονταν τρεις γλώσσες : Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Ομως λίγο αργότερα η διδασκαλία Αγγλικών και Γαλλικών μεταφέρθηκε στη Σόφια και τη Βάρνα αντίστοιχα με την ίδρυση των πρώτων γλωσσικών σχολών στις πόλεις αυτές : την Πρώτη Σχολή Αγγλικής Γλώσσας στη Σόφια το 1954 και τη Σχολή Γαλλικής Γλώσσας στη Βάρνα το 1958. Καθώς την περίοδο 1959-1984 τα Γερμανικά ήταν η μόνη διδασκόμενη γλώσσα η σχολή στο Λόβετς ονομάστηκε ανεπίσημα Γερμανική Σχολή (Немската гимназия).

Διασημότητες του Λόβετς

Το Λόβετς είναι η γενέθλια πόλη του Βούλγαρου δραματουργού και μυθιστοριογράφου Ντιμιτάρ Ντίμοφ (Dimitar Dimov, 1909 – 1966), του συνθέτη Λιουμπομίρ Πίπκοφ (Lyubomir Pipkov, 1904 – 1974), όπως και του πρώτου Βούλγαρου κοσμοναύτη του Σουγιούζ – 33  (Απρίλιος 1979)  Γκιόργκι Ιβάνοφ (Georgi Ivanov, γεν. 1940).