google/wiki40b huggingface dataset:
Κατερίνα Βασιλάκου

Βιογραφία

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Θανάση Μυλωνά (πέθανε το 1989). Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά. 
Πέθανε από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο.

Θέατρο

Η Κατερίνα Βασιλάκου, μετά την σχολή του Εθνικού θεάτρου και για τέσσερα χρόνια [1962-1965] βρέθηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου έπαιξε σε δέκα έργα: Νίνα στον "Γλάρο" του Τσέχωφ, Βιόλα στην "Δωδέκατη Νύχτα" του Σαίξπηρ, ακόμα στα έργα "Οθέλλος" του Σαίξπηρ, "Ο Αρχοντοχωριάτης" του Μολιέρου, "Τρισεύγενη" του Κωστή Παλαμά, "Νησί της Αφροδίτης" του Αλέξη Πάρνη, "Ματωμένος γάμος" του Λόρκα, "Ο Επιθεωρητής" του Γκόγκολ, "Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας" του Γεώργιου Θεοτοκά, "Νικόλαος Γαλάτης" του Σπύρου Ευαγγελάτου. Στα έργα αυτά έπαιξε στο πλευρό μεγάλων ηθοποιών όπως η Κυβέλη, η Αλέκα Παΐζη, ο Τίτος Βανδής, ο Χρήστος Ευθυμίου κ.ά. και με σκηνοθέτες-δασκάλους όπως ο Σωκράτης Καραντινός, Αλέξης Σολομός, Πέλος Κατσέλης, Μήτσος Λυγίζος, Μίνως Βολανάκης, Σπύρος Ευαγγελάτος.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα [1965-1968] παίζει σε σημαντικούς θιάσους της εποχής: στην "Ελληνική λαϊκή σκηνή" της Χριστίνας Σύλβα "Το ερωτικό κυνήγι" του Λετράζ, στην "Ελληνική σκηνή" της Άννας Συνοδινού στο "Πόλεμος και Ειρήνη" του Τολστόι, στο θίασο της κυρίας Κατερίνας στα έργα "Δεν θα τα πάρεις μαζί σου" του Κάουφμαν και "Η μάμα" του Ρουσέν και στο θίασο Βουτσά-Χρονοπούλου-Ρίζου σε δύο Ελληνικές κωμωδίες.
Χανς Μπούργκμαϊρ ο πρεσβύτερος

Βιογραφικά στοιχεία

Έκανε τα πρώτα του βήματα στο επάγγελμα υπό την εποπτεία του πατέρα του, Τόμαν Μπούργκμαϊρ, στη γενέτειρά του, το Άουγκσμπουργκ. Το 1488 βρήκε θέση στο εργαστήριο του Μάρτιν Σόνγκαουερ στην Αλσατία προκειμένου να ολοκληρώσει τη μαθητεία του. Επιστρέφοντας στο Άουγκσμπουργκ το 1490, ο Μπούργκμαϊρ εργάστηκε στο πλευρό του Έρχαρντ Ράτντολτ, σχεδιάζοντας έργα χαρακτικής. 
Το 1498 απέκτησε άδεια άσκησης επαγγέλματος στην πόλη και από το έτος αυτό εμφανίζεται στα αρχεία της συντεχνίας ζωγράφων με δικούς του μαθητές. Δεν άργησε να λάβει τις πρώτες σημαντικές του παραγγελίες: τη διακόσμηση, από κοινού με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες, την αίθουσα συγκέντρωσης των μοναχών του Δομινικανού μοναστηριού στο Άουγκσμπουργκ. Το 1503 ο Μπούργκμαϊρ πραγματοποίησε εκπαιδευτικό ταξίδι στην περιοχή του Κάτω Ρήνου, συμπεριλαμβάνοντας την Κολωνία και πιθανώς τις Κάτω Χώρες. Γενικά πιστεύεται πως ταξίδεψε επίσης και στη βόρεια Ιταλία, ίσως το 1507, δεδομένου ότι το προσωπικό του ύφος αποτελεί συνδυασμό της βορειογερμανικής παράδοσης και των μοτίβων της ιταλικής Αναγέννησης. Καθώς ο Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471 – 1528) καθιέρωνε παρόμοια νόρμα στη Νυρεμβέργη, ο Μπούργκμαϊρ πραγματοποιούσε το ίδιο στο Άουγκσμπουργκ. 
Τα πολύπτυχα του Μπούργκμαϊρ και άλλες θρησκευτικές του συνθέσεις συνέβαλαν στη διάδοση της αναγεννησιακής τέχνης στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ο καλλιτέχνης παρήγαγε γύρω στα 700 έργα χαρακτικής, ενώ ανέπτυξε και καινούριες τεχνικές για το μέσο αυτό. Υπήρξε, για παράδειγμα, ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που χρησιμοποίησαν μεθόδους χρωματικής εκτύπωσης. Όπως και ο Ντύρερ, ο Μπούργκμαϊρ έλαβε παραγγελίες από τον Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α' (1459 – 1519) και διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στα φιλόδοξα εικαστικά έργα του μονάρχη, περιλαμβανομένης της εικονογράφησης των αυτοβιογραφικών βιβλίων «Theuerdanck» και «Weisskunig». Επίσης φιλοτέχνησε το μεγαλύτερο μέρος της «Θριαμβικής Πομπής του Μαξιμιλιανού Α'», μια σειρά από 139 ξυλογραφίες, που σχεδιάστηκαν ως μια συνεχής ζωφόρος κατά την περίοδο από το 1508 έως το 1519. Ο Μπούργκμαϊρ επίσης ανέλαβε παραγγελίες από έτερους σημαντικούς πάτρωνες των ημερών του, όπως ο Ελέκτωρ της Σαξονίας, Πρίγκιπας Γουλιέλμος Δ' της Βαυαρίας και η οικογένεια Φούγγερ. Ο γιος του καλλιτέχνη, Χανς Μπούργκμαϊρ ο νεότερος (1500 – 1559), ακολούθησε τα επαγγελματικά βήματα του πατέρα και του παππού του.
2805 Κάλλε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κάλλε είναι άγνωστα.
Μεταλλεία Χαλκιδικής

Μαντεμοχώρια

Για την κατάσταση των κοινοτήτων αυτών πριν από το 1821 έγραψε αρκετά ο διπλωμάτης, δημοσιολόγος και περιηγητής Ντέιβιντ Ούρκχαρτ. Κατ΄αυτόν  οι κοινότητες της Χαλκιδικής, γνωστές τότε ως Μαντεμοχώρια (τουρκ. Madem=μετάλλευμα) ή Μαδεμοχώρια, αποτελούσαν πριν την επανάσταση του 1821 ομοσπονδία αυτόνομη δώδεκα κωμοπόλεων με 360 χωριά. Οι κωμοπόλεις αυτές ονομάζονταν:
Γαλάτιστα, Βάβδος, Ριανά, Στανός, Βαρβάρα, Λιαρίγκοβη (Αρναία), Νοβοσέλο (Νεοχώρι), Μαχαλάς (Στάγειρα), Ίσβορος (Στρατονίκη), Χωρούδα, Ρεβινίκια (Μεγάλη Παναγιά) και Ιερισσός που καθεμιά είχε υπό την δικαιοδοσίαν της ορισμένο αριθμό χωριών. Κάθε κωμόπολη έστελνε κατ΄ έτος τον αντιπρόσωπόν της στην πρωτεύουσα που ήταν τότε ο Μαχαλάς. Και οι δώδεκα αυτοί αντιπρόσωποι εξέλεγαν τέσσερις άρχοντες που ονομάζονταν τότε βικελίδες με έναν γραμματέα ο καθένας και ασκούσαν την ανωτάτην διοικητική και δικαστική εξουσία της όλης ομοσπονδίας. Οι μόνοι οσμανίδες που υπήρχαν στα Μαντεμοχώρια ήταν ένας αξιωματικός ο μαδέμ-αγάς και μερικοί γύρω απ΄ αυτόν, στρατιώτες όχι περισσότεροι από είκοσι.
Στα τέλη όμως του 1806 ο διαβόητος σε ισχύ και πλούτο Ισμαήλμπεης των Σερρών πέτυχε από την Υψηλή Πύλη να ανατεθεί σ΄ αυτόν ο διορισμός του μαδέμ-αγά. Οι χωρικοί εργάζονταν για δικό τους λογαριασμό στα μεταλλεία και κατέβαλλαν έκτοτε στο θησαυροφυλάκιο της Κωνσταντινούπολης ετήσιο φόρο 220 οκάδων αργύρου καθαρού. Εκτός όμως από αυτά κάθε οικογένεια πλήρωνε κατ΄ αποκοπήν την αξία κάποιου ποσού σίτου και κριθαριού για τη διατροφή του μαδέμ-αγά, των στρατιωτιών του και των βικελίδων. Με την πάροδο όμως του χρόνου ελαττώθηκε η πρόσοδος από τα μεταλλεία είτε εξαιτίας της ατέλειας της επεξεργασίας είτε ίσως της απροθυμίας πλέον των Μαδεμοχωριτών. Το περίεργο είναι ότι για να αποφύγουν κάθε αφορμή επέμβασης προτιμούσαν να συμπληρώνουν τις 220 οκάδες αργύρου αγοράζοντας ισπανικά τάληρα που τα λιώνανε και τα στέλνανε στη συνέχεια στο θησαυροφυλάκιο της Κωνσταντινούπολης.

Η κατάσταση μετά την ελληνική επανάσταση του 1821

Είναι αυτονόητο ότι όλα άλλαξαν μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 στην οποία συμμετείχαν οι Χαλκιδικιώτες. Οι κωμοπόλεις και τα χωριά καταστράφηκαν και οι κάτοικοι διασκορπίσθηκαν. Οι Μαδεμοχωρίτες αποδεκατισμένοι επανήλθαν αργότερα στα ίδια, αλλά υπάχθηκαν στην άμεση δικαιοδοσία του πασά και του καδή της Θεσσαλονίκης, από τον οποίον διορίζονταν ο μαδέμ-αγάς που είχε απόλυτη επί των κατοίκων εξουσία ζωής και θανάτου. Εκτός όμως απ΄αυτό υποχρεώθηκαν να πληρώνουν χαράτσι, δέκατον και τους επιβεβλημένους κοινώς άλλους φόρους.
Θυσσαγέτες

Οι Θυσσαγέτες ήταν αρχαίος λαός της στέπας που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι κατοικούσε στο βορειο-ανατολικό τμήμα της Σκυθίας.
Ο Ηρόδοτος σημειώνει ότι επρόκειτο για έναν πολυπληθή λαό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και κύριο μέσο επιβίωσης και προσπορισμού το κυνήγι. Μπορούσε κάποιος να τους συναντήσει μετά από πορεία επτά ημερών, κινούμενος βόρεια μετά την έρημο των Βουδίνων.
Σόποτ (Σερβία)

Ιστορία

Η Σόποτ πήρε το όνομα της από την ομώνυμη πηγή που βρίσκεται στην περιοχή, εκεί χτίστηκε επί Τουρκοκρατίας μία ταβέρνα κι έπειτα ένα πανδοχείο. Η ταβέρνα χτίστηκε στο δρόμο από το Βελιγράδι που οδηγούσε στην Τόπολα, στην τοπθεσία αυτή έγινε το 1804 η Μάχη της Σόποτ. Όλη η περιοχή ανήκε τότε στο χωριό Ροποτσέβα. Περίπου το 1838 άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή κάτοικοι από τα γύρω χωριά και ιδρύθηκε ο οικισμός που το 1893 έγινε επίσημα πόλη.
Το 1905 η Σόποτ με τη γειτονική Ροποβτσεμ ήταν ένας δήμος, και ένα χρόνο αργότερα διαχωρίζονται και αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 100 σπίτια με 414 κατοίκους.
Δυτική Σιβηρία

Η Δυτική Σιβηρία (ρωσικά: Западная Сибирь‎) είναι μέρος της ευρύτερης Σιβηρίας. Εκτείνεται μεταξύ των Ουραλίων και του Γενισέι που χωρίζουν την Σιβηρία σε δύο μέρη.
Η περιοχή της Δυτικής Σιβηρίας καταλαμβάνει 2.5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σχεδόν το 80% της Δυτικής Σιβηρίας βρίσκεται εντός της Δυτικής Σιβηρικής Πεδιάδας. Τα μεγαλύτερα ποτάμια της περιοχής είναι ο Ιρτίς και ο Ομπ.
Φρανσίσκο Μέντες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1939. Πολέμησε υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας του αλλά και του Πρασίνου Ακρωτηρίου από τους Πορτογάλους. Ο Μέντες διορίστηκε πρώτος πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισσάου το 1973 και ανέλαβε να αναπτύξει προγράμματα σοσιαλιστικού τύπου. Μερίμνησε επίσης για εθνική συμφιλίωση.
Στις 7 Ιουλίου του 1978 δολοφονήθηκε υπό συνθήκες μυστηρίου και οι περισσότεροι θεωρούν ότι το κόμμα PAIGC ενεπλάκη πιθανότατα στη δολοφονία του.
Ως εκπρόσωπος του αφρικανικού εθνικισμού. ο Μέντες τιμάται τόσο στη χώρα του όσο και στο Πράσινο Ακρωτήριο. Το χαρτονόμισμα των 100 πέσος είχε τη μορφή του, ενώ πολλά σχολεία και οδοί φέρουν το όνομά του. Επίσης, στην Πράια το διεθνές αεροδρόμιο λέγεται "Διεθνές Αεροδρόμιο Φρανσίσκο Μέντες".
Τίφανι Τραμπ

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

Η Trump γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και είναι το μόνο παιδί του Donald Trump και της δεύτερης γυναίκας του, Marla Maples. Ανατράφηκε από τη μητέρα της στην Καλιφόρνια, όπου έζησε μέχρι την αποφοίτησή της από το λύκειο. Εκπαιδεύτηκε στο Viewpoint School στο Καλαμπάσας και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου ειδικεύτηκε στην κοινωνιολογία και τις αστικές μελέτες, το 2016.

Μουσική και μόδα

Το 2014, ενώ φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, η Τραμπ κυκλοφόρησε ένα τραγούδι "Like a Bird" (Σαν Πουλί), και αργότερα είπε σε μια συνέντευξη με την Όπρα Γουίνφρεϊ ότι ήταν να αξιολογηθεί κατά πόσον θα αναλάβει τη μουσική της καριέρα "στο επόμενο επίπεδο ως επαγγελματίας". Η Τραμπ έχει επίσης εργαστεί ως βοηθός στο Vogue και έγινε μοντέλο για το 2016 Andrew Warren fashion show κατά τη διάρκεια του New York Fashion Week.

Προσωπική ζωή

Σύμφωνα με την Τραμπ, είναι εγγεγραμμένη να ψηφίσει στην Πενσυλβάνια ως μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών του 2016, ήρθε σε ρήξη με τον πατέρα της και άλλα μέλη της οικογένειας Τραμπ στις εμφανίσεις της καμπάνιας.
Έχει δεσμό με τον Ρος Μεκάνικ, τον οποίο γνώρισε ενώ ήταν και οι δύο φοιτητές στο Πεν. Ο πατέρας του Ρος, ο Τζόναθαν Μεκάνικ, είναι ο πρόεδρος του τμήματος ακινήτων του δικηγορικού γραφείου της Fried, Frank, Harris, Shriver & Jacobson.
Στην προσωπική της σελίδα στο Instagram, διαθέτει πάνω από 200.000 followers.
Πέτρος Κατσαΐτης

Βίος

Γεννήθηκε περίπου στα μέσα του 17ου αιώνα μεταξύ του 1660 και 1665, πιθανώς στο Ληξούρι Κεφαλληνίας και απεβίωσε μετά από περιπετειώδη βίο στον ίδιο τόπο μεταξύ του 1737 και 1742. Φέρεται πως έλαβε μέρος στον ενετοτουρκικό πόλεμο, η λήξη του οποίου βρήκε τους Ενετούς κύριους της Πελοποννήσου βάσει της συνθήκης του Κάρλοβιτς. Μετά την επανάκτηση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους ο Κατσαΐτης απεστάλη αιχμάλωτος στα Χανιά στην υπηρεσία ενός αγά. Επέστρεψε στην Κεφαλληνία με την άδεια του αφέντη του, προκειμένου να αναζητήσει τα χρήματα της εξαγοράς της ελευθερίας του Το 1693 συμμετείχε για δεύτερη φορά στον πόλεμο Ενετών και Τούρκων και πιστοποιημένα επέστρεψε πίσω στο Ληξούρι για λίγο ανάμεσα στο 1698-99 προκειμένου να τακτοποιήσει οικογενειακές του υποθέσεις, να επιστρέψει στην Πελοπόννησο και αργότερα να μεταβεί στην Κρήτη μέσω της αιχμαλωσίας του. Ξεχασμένος από συγγενείς και φίλους ο Κατσαΐτης επέστρεψε στο Αργοστόλι και κατόπιν στο Ληξούρι το 1720, 25 χρόνια μετά τη δεύτερη φυγή του. Απεβίωσε χωρίς  απογόνους και είναι αμφίβολο αν είχε παντρευτεί ποτέ στη ζωή του.
Το πνεύμα των νόμων

Το Πνεύμα των Νόμων είναι το κυριότερο συγγραφικό έργο του Μοντεσκιέ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Γενεύη το 1748, μετά από 30 χρόνια συγγραφής.
Τα δεκατρία πρώτα βιβλία, που αποτελούν το πρώτο μέρος του έργου, αναπτύσσουν την γνωστή θεωρία των τριών τύπων διακυβέρνησης, που ανάγεται στον Αριστοτέλη, δηλαδή τη δημοκρατία, τη μοναρχία και το δεσποτισμό. Το δεύτερο μέρος, από το 14ο έως το 19ο βιβλίο, πραγματεύεται τις υλικές και φυσικές επιδράσεις (έδαφος, κλίμα κλπ) στα ήθη και τους θεσμούς της ανθρώπινης κοινωνίας. Τέλος, το τρίτο μέρος του έργου, από το 20ο μέχρι το 26ο βιβλίο, μελετά διαδοχικά την επίδραση των κοινωνικών παραγόντων, του εμπορίου, του νομίσματος κλπ., πάνω στα ήθη, τα έθιμα και τους νόμους. Πέραν αυτών υπάρχουν και τα τελευταία βιβλία, που αναφέρονται στην μελέτη της φεουδαλικής νομοθεσίας και περιέχουν σειρά ιστορικών εικόνων και παραδειγμάτων .
Θα θεωρούσα τον εαυτό μου ως ευτυχέστερο των θνητών, αν μπορούσα να συμβάλω στα να θεραπευτούν οι άνθρωποι από τις προλήψεις τους. Ονομάζω εδώ προλήψεις όχι αυτό που προκαλεί την άγνοια ορισμένων πραγμάτων, αλλά αυτό που προκαλεί την άγνοια του ίδιου του εαυτού μας

Το Πνεύμα των Νόμων, πρόλογος
Αρκετές από τις ιδέες που εμπεριέχονται στο πνεύμα των νόμων χρησιμοποιήθηκαν στην σύνταξη του γαλλικού συντάγματος, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, κυρίως η θεωρία του διαχωρισμού των εξουσιών, ενώ και το αμερικανικό σύνταγμα δανείστηκε ιδέες από το έργο αυτό του Μοντεσκιέ.
Στο πνεύμα των νόμων ο Μοντεσκιέ θεωρεί ως το ιδανικό πολίτευμα όχι τη δημοκρατία, αλλά ένα αριστοκρατικό, αλλά πολύ φιλελεύθερο πολίτευμα. Πριν το κάνει αυτό όμως αναλύει εις βάθος όλους τους νόμους, τόσο εκείνης της εποχής, όσο και των προηγούμενων εποχών.
Θεόδωρος Τριθύριος

Βιογραφία

Γεννημένος στην Αντιόχεια κατά τη διάρκεια του 7ου αι., ο Τρίθυρος ήταν Έλληνας Χριστιανός ταμίας, που εργαζόταν για τον βυζαντινό Αυτοκράτορα Ηράκλειο και ήταν εξαιρετικά πιστός σε αυτόν. Απολάμβανε υπεροχή κάτω από τον τίτλο του "σακελλάριου", δηλ. του βυζαντινού ταμία.
Στο 634 ο Αυτοκράτορας έστειλε τον αδελφό του, τον Θεόδωρο για την καταπολέμηση της εισβολής του στρατού των μουσουλμάνων στην Ατζναντάιν, όπου ηττήθηκε. Για την ήττα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Θεόδωρος κατηγόρησε τον αιμομικτικό γάμο τού αδελφού του με την ανιψιά του Μαρτίνα. Ο Ηράκλειος αμέσως τον καθαίρεσε από την θέση του και τον έφερε πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Με την καθαίρεση του Θεόδωρου, ο Ηράκλειος διόρισε τον Τριθύριο να αναλάβει στρατιωτικό ρόλο, όπως την διοίκηση του στρατού του αδελφού του. Οι ιστορικοί αναφέρουν, ότι ο Ηράκλειος ήθελε να δώσει τα ηνία στον Θεόδωρο, όχι επειδή του ήταν πιστός, αλλά επειδή ήταν συνονόματοι με τον αδελφό του και ότι οι στρατιώτες δεν θα αισθανόταν πολύ την αντικατάσταση του αδελφού του.
Το 635, ωστόσο, τα πράγματα είχαν αρχίσει να λαμβάνουν σοβαρές διαστάσεις, όταν τα Ρωμαϊκά στρατεύματα ηττήθηκαν σε αρκετές άλλες μάχες. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην οικονομική δυσπραγία και τη μη παροχή των μισθών από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα στρατεύματα. Ο Τριθύριος τοποθετήθηκε σε άλλο ρόλο. Τις περισσότερες φορές, ο ρόλος του Τριθύριου με το στρατό, υπηρέτησε ως σταθερός στρατηγός. Μια ορισμένη κόπωση είχε γεμίσει τον αέρα και ο Ηράκλειος είχε διαλύσει πολλά συντάγματα για λόγους οικονομίας. Δεν υπήρχε ενθουσιασμός για την ένταξη στον στρατό, ωστόσο η παρουσία του Αυτοκρατορικού ταμία ενθάρρυνε τις προσλήψεις μισθοφόρων.
JQuery

Η jQuery είναι μια βιβλιοθήκη JavaScript σχεδιασμένη να απλοποιήσει την υλοποίηση σεναρίων (scripting) στην πλευρά του πελάτη (client-side) της HTML και υποστηρίζει πολλαπλούς φυλλομετρητές Ιστού. Κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2006 από τον Τζον Ρέριγκ (John Resig). Χρησιμοποιείται σε πάνω από το 65% των 10.000 ιστοτόπων με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα.
H jQuery είναι ελεύθερο λογισμικό, με άδεια MIT.

Χρήση της βιβλιοθήκης

Η jQuery είναι ένα αρχείο JavaScript, που περιέχει όλες τις λειτουργίες. Μπορεί να συμπεριληφθεί σε μια ιστοσελίδα παρέχοντας το αρχείο τοπικά
<script type="text/javascript" src="jquery.js"></script>
ή έχοντας έναν σύνδεσμο σε έναν από τους πολλούς διακομιστές που τη φιλοξενούν.
<script src="http://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.9.1/jquery.min.js"></script>
Ιουλία Τρούσσα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Βόλο και σπούδασε μουσική στο «Ωδείο Αθηνών» από το οποίο αποφοίτησε με άριστα και Α΄ βραβείο παμψηφεί. Με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. συνεχίζει τις σπουδές της στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης, δίπλα στους διαπρεπείς καθηγητές Γιόζεφ Βιτ και Έρικ Βέρμπα.
Η επιτυχής σταδιοδρομία της άρχισε στην Αυστρία, τη Γερμανία και την Ελβετία, ερμηνεύοντας ρόλους σε όπερες, καθώς και ορατόρια, λειτουργίες και λήντερ. Στην Αμερική εμφανίστηκε με μεγάλες ορχήστρες, όπως του Κολεγίου του Νιου Τζέρσεϋ, τη συμφωνική του Σινσιννάτι, καθώς και σε λυρικά θέατρα.
Ως πρωταγωνίστρια της Λυρικής έχει ερμηνεύσει τα κύρια γυναικεία πρόσωπα σε παραστάσεις μελοδραμάτων του Βέρντι, του Μότσαρτ, του Γκουνώ, του Λεονκαβάλο, του Μασνέ, του Τσαϊκόφσκι, του Μπιζέ και του Σαμάρα.
Ως σολίστ συνεργάστηκε με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, τη συμφωνική της Ε.Ρ.Τ., την ορχήστρα της Αγίας Πετρούπολης και τη συμφωνική της Σόφιας. Στην Κωστάντζα της Ρουμανίας τραγούδησε με ιδιαίτερη επιτυχία το «Ρέκβιεμ» του Βέρντι.
Το 2000 τιμήθηκε με το «Μεγάλο Βραβείο Μουσικής» της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Είναι καθηγήτρια μονωδίας στο «Ωδείο Αθηνών» και στο Δημοτικό Ωδείο του Βόλου.
Αράπουσα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Φρειδερίκος Χριστιανός του Μάισεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας και της Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Δ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Ο Αλβέρτος-Λεοπόλδος-Φρειδερίκος-Χριστιανός-Συσβέστρος-Άννο-Μακάριος γεννήθηκε στη Δρέσδη. Το 1968 απεβίωσε στο Σαμεντάν της Ελβετίας σε ηλικία 75 ετών.
Εκκλησία Αγίου Αθανασίου των Ελλήνων

Tοποθεσία

Η εκκλησία βρίσκεται στο IV Ρωμαϊκό Rione Campo Marzio περίπου 220 μέτρα βορειοδυτικά της Piazza di Spagna με τη διάσημη Ισπανική Σκάλα.
Γκουέν Στεφάνι

1969-1985: Πρόωρη ζωή

Η Στεφάνι γεννήθηκε στις 3 οκτωβρίου του 1969, στο Φούλερτον, Καλιφόρνια, και μεγάλωσε ως ρωμαιοκαθολική στο Αναχέιμ, Καλιφόρνια. Ονομάστηκε  από μια αεροσυνοδό στο 1968 μυθιστόρημα Αεροδρόμιο, και το μεσαίο όνομά της, Ρενέ, προέρχεται από Τις Τέσσερις Κορυφές"τη διασκευή του 1968 από Τα Αριστερά Banke's  του τραγουδιού του  1966 "Φύγε Μακρυά Ρενέ". ο πατέρας της, ο Ντένις Στεφάνι, είναι Ιταλοαμερικανός  και εργάστηκε ως στέλεχος μάρκετινγκ της Yamaha . Η μητέρα της, η Πάττυ (το γένος Φλιν), εργάστηκε ως λογίστρια, πριν γίνει νοικοκυρά.Οι γονείς της ήταν οπαδοί της φόλκ μουσικής και την εξέθεσαν σε αυτήν την μουσική από καλλιτέχνες όπως ο Μπόμπ Ντίλαν και Emmylou Harris. έχει δύο μικρότερα αδέλφια, την Τζιλ και ο Τοντ, και έναν μεγαλύτερο αδερφό που τον λένε Έρικ. Ο Έρικ ήταν ο πιανίστας των Χωρίς Αμφιβολία πριν εγκαταλείψει το συγκρότημα για να ακολουθήσει μια καριέρα στο animation για Το Simpsons.

1986–2004: No Doubt

Ο αδελφός της Έρικ γνώρισε στη Γκουέν τον ήχο της 2 Tone, τους Madness και Selecter και, το 1986, την κάλεσε να κάνει φωνητικά στους No Doubt, τη μπάντα που ο ίδιος είχε σχηματίσει. Τελικά, το 1991, η μπάντα υπέγραψε συμβόλαιο με την Interscope Records. Η μπάντα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της με το ομότιτλο  άλμπουμ το 1992, αλλά ο ήχος τους δεν γνώρισε επιτυχία, λόγω της δημοτικότητας του grunge. Πριν από την mainstream επιτυχία και των δύο, No Doubt, και Πανέμορφη, η Στεφάνι συνέβαλε guest φωνητικά στο "Είδα Κόκκινο" στην Πανέμορφη 1994 το άλμπουμ να Ληστέψουν την Κουκούλα. Η Στεφάνι απέρριψε την επιθετικότητα των θηλυκών grunge καλλιτεχνών και αναφέρεται στη Ξανθιά τραγουδίστρια Debbie Harry's για τον συνδυασμό της δύναμης και του σεξ απίλ της ως μια σημαντική επιρροή. Το τρίτο άλμπουμ του "Χωρίς Αμφιβολία", το Τραγικό Βασίλειο (1995), το οποίο ακολούθησε Το Beacon Street Συλλογή (1995), πήρε περισσότερο από τρία χρόνια για να φτιαχτεί. Πέντε singles κυκλοφόρησαν από το Τραγικό Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του "Μη Μιλάς", το οποίο το οδήγησε στο Hot 100 Airplay στο τέλος του έτους του 1997. Η Στεφάνι εγκατέλειψε τις σπουδές της για ένα εξάμηνο για την περιοδεία για το Τραγικό Βασίλειο , αλλά δεν είχε επιστρέψει όταν η περιοδεία διήρκεσε δυόμισι χρόνια. Από το 2014 και μετά, το άλμπουμ πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, Στα τέλη του 2000,το περιοδικό Rolling Stone την ονόμασε "Η Βασίλισσα της Εξομολόγητικής Pop".
Μεχμέτ Ακίφ Αλακούρτ

Βιογραφία

Ο Μεχμέτ Ακίφ Αλακούρτ γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1979 στο χωριό Ορντού της Τουρκίας. Με ύψος 1,90 , ο Αλακούρτ από μικρός είχε αγάπη για την υποκριτική και αυτό τον οδήγησε σε έναν από τους πιο πετυχημένους ηθοποιούς της χώρας του. Με τη βοήθεια της μητέρας του, εγγράφηκε στο πρακτορείο μοντέλων της Νεσέ Ερμπέρκ και το 2001 έλαβε το τίτλο "Best Model of Turkey". Ξεκίνησε τη καριέρα του ως ηθοποιός τo 2003 με τη σειρά "Σπασμένος Καθρέπτης" (Kırık Ayna). Το 2016 δήλωσε πως αποχωρεί από το χώρο της υποκριτικής και δεν θα εμφανιστεί ξανά στην οθόνη.
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως

Θεογονία

Οι μαρτυρίες μας επιτρέπουν να υποθέσουμε με σχετική ακρίβεια ότι το πρώτο γεγονός στη διαδικασία της δημιουργίας κατά τη κοσμογονική αφήγηση υπήρξε η ανάδυση του Ατούμ, του θεού της Ηλιούπολης από τα αρχέγονα, χαοτικά ύδατα του Νουν. Εξαιτίας του γεγονότος ότι κατά την εποχή των κειμένων των Πυραμίδων ο Ατούμ είναι ήδη ταυτισμένος με τον Ρα, η ανάδυσή του ερμηνεύεται ως άφιξη του φωτός που διαλύει το χαοτικό σκότος του Νουν. Σε αυτή την όψη του ο Ρα-Ατούμ συμβολίζεται με το πτηνό Μπένου ή φοίνιξ. Σε μία άλλη όψη που φέρει τις ιδιότητες του Κεπερά ή Κεπρί, ο Ατούμ Ρα συμβολίζεται με τον σκαραβαίο, εκείνον που έρχεται σε ύπαρξη, μεταγενέστερο σύμβολο του ανατέλλοντος ηλίου. 
Ολοκληρωμένος στο αρχέγονο λόφο γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκε το αρχιτεκτόνημα του ναού της Ηλιούπολης, αλλά μόνος, ο Ατούμ ενώθηκε με τη σκιά του - σε μια άλλη εκδοχή του μύθου αυνανίστηκε.
Φτύνοντας ο Ατούμ δημιούργησε τον γιο του Σου και εμέσσοντας την κόρη του Τεφνούτ. Την εποπτεία των δύο θεοτήτων ανέλαβε το ανεξάρτητο Μάτι του Ατούμ (ουντζάτ ή/και ουτσάτ). Το μάτι αναζητά τις δύο θεότητες στα χαοτικά ύδατα του Νουν με στόχο της επανένωση τους με τον μοναχικό και συνεπώς αδύναμο Ατούμ. Η επανένωση και η μεταμόρφωση του μοναδικού οφθαλμού του Ατούμ σε Ουραίο θέτει ένα τέλος στην πρώτη θεογονική φάση της αυτοδημιουργίας του Ατούμ, με την επιστροφή των Σου και Τεφνούτ. Παρόλο που στο μυθολογικό σώμα η Τεφνούτ δε φαίνεται να χαίρει ιδιαίτερης προσοχής, ωστόσο ως Μαγιέτ καθίσταται υπεύθυνη θεότητα για την παγκόσμια τάξη. Εκπρόσωπος της ζωής ο Σου, εκπρόσωπος της παγκόσμιας τάξης η Τεφνούτ γίνονται οι κατάλληλες θεότητες για τη συνέχιση του κύκλου της δημιουργίας και την εγκαθίδρυση μιας κοινωνικής τάξης. 
Η τρίτη θεϊκή γενεά, ο Γκεμπ και η Νουτ, διαμορφώνουν τη μυθική γεώσφαιρα (Ουρανός και Γη), πάνω στην οποία η τέταρτη γενεά Σετ, Νέφθυς, Όσιρις και Ίσις οικοδομεί το μυθικό τέλειο βασίλειο ή «χρυσό αιώνα».

Κοσμογονία

Όταν ο Ατούμ επανενώθηκε με τον Σου και την Τεφνούτ, έκλαψε από τη χαρά του και από τα δάκρυά του γεννήθηκαν άνθρωποι. Με την επιστροφή των παιδιών του ο Ατούμ εγκατέλειψε τα αρχέγονα ύδατα και ξεκίνησε τη δημιουργία του κόσμου. Ο Σου και η Τεφνούτ γέννησαν τον Γκεμπ-Γη και την Νουτ-Ουρανό. Οι δύο τελευταίοι έγιναν γονείς με τη σειρά τους τεσσάρων θεοτήτων οι οποίες, ωστόσο, δε διέθεταν τις κοσμικές συσχετίσεις των προγόνων τους.
Θεότητες όπως ο Ώρος με τις τέσερις αδελφές και τους τέσσερις αδελφούς του συμπληρώνουν την ηλιουπολιτική κοσμογονία δημιουργώντας την πολυμορφία της ζωής πάνω στη γη.
Νηολόγηση

Σημασία νηολόγησης

Όπως τα φυσικά πρόσωπα έτσι και το πλοίο έχει κάποια μόνιμη κατοικία.  Ο τόπος αυτός για τα πλοία είναι ο λιμένας νηολόγησης, που επιλέγεται ελεύθερα από τον πλοιοκτήτη, που χρησιμεύει όχι μόνο ως χαρακτηριστικό στοιχείο του πλοίου, αλλά και ως τόπος στον οποίο πραγματοποιούνται όλες οι πράξεις που αφορούν υποθήκευση, παραχώρηση, δικαστική εκποίηση αυτού κλπ.
Η νηολόγηση του πλοίου αποτελεί την θεμελιώδη πράξη για την απόκτηση εθνικότητας και ύψωση της σημαίας του.
Αβεντίνος

Αβεντίνος

Οι πληροφορίες για τον Αβεντίνο βασιλιά της Άλμπας προέρχονται από την ρωμαϊκή μυθολογία κυρίως από την Αινειάδα του Βιργίλιου κατά την οποία ήταν γιός του μεγαλύτερου ήρωα της Αρχαίας Ελλάδος Ηρακλή και της ιέρειας Ρέας. Είχε συμμαχήσει με το βασιλιά των Ρουτούλων Τούρνου ο οποίος πολεμούσε στην Ιταλία τους Τρώες φυγάδες του Αινεία.
Λόγω της μυστικής γέννησής του σε έναν από τους επτά λόφους που ήταν χτισμένη η Ρώμη επειδή η μητέρα του ήταν ιέρεια και απαγορευόταν τότε να έχει παιδιά, πήρε το όνομα του μετέπειτα βασιλιά της Άλμπας καθώς και η συνοικία της Ρώμης μέχρι σήμερα.