Οικολογικός σχεδιασμός

Ο οικολογικός σχεδιασμός προïόντων αναφέρεται στην  ένταξη του οικολογικού παράγοντα, σε όλα τα στάδια του Κύκλου Ζωής αυτών, με σκοπό την ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, χωρίς τα προïόντα να στερούνται την λειτουργική, αισθητική, νομική και ανταγωνιστική τους δυναμικότητα. Εναλλακτικά ο οικολογικός σχεδιασμός αναφέρεται ως περιβαλλοντικός σχεδιασμός, ενώ συνδέεται άμεσα με την βιωσιμότητα, καθώς πλέον, μέσα στα πλαίσιά του, λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η οικολογική συνείδηση, ο υπερπλυθησμός, η οικονομική κρίση, ο υπερκαταναλωτισμός και οι ανθρώπινες ανάγκες.

Εξέλιξη έννοιας

Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως ο οικολογικός σχεδιασμός έχει τις ρίζες πολύ παλιά, στην προïστορική εποχή, όταν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής έχτιζαν τα σπίτια τους, και κατασκεύαζαν τα εργαλεία τους με απόλυτα φυσικά υλικά. Οι συνειδητοποιημένες χρήσεις της έννοιας όμως άργησαν πολύ να βρεθούν στο προσκήνιο. Θεωρείται πως μέσα στη δεκαετία του ’60 οι προσπάθειες που έγιναν σχετικά με το σχεδιασμό οικολογικών κτιρίων, συντέλεσαν στην ανάδειξη της σημασίας του οικοσυστήματος και του ζωντανού οργανισμού, καθώς και τα ίδια τα κτίρια άρχισαν να θεωρούνται ως αυτόνομα οικοσυστήματα και όχι «μηχανές για διαβίωση», μια άποψη του Λε Κορμπυζιέ που είχε αρχίσει να απορρίπτεται. Το «Ολοκληρωτικό Αστικό Οίκημα» στο Μπέρκλευ της Καλιφόρνιας, μια πρωτοβουλία των βιολόγων Μπιλ και Χέλγκα Ολκόφσκι, ξεκίνησε να υλοποιείται το 1973, και ήταν μια προσπάθεια δημιουργίας ενός απολύτως αυτόνομου οικήματος, το οποίο θα εξασφάλιζε την μικρότερη δυνατή κατανάλωση σε πόρους, αξιοποίώντας την ηλιακή ενέργεια, και ανακυκλώνοντας τους ίδιους του τους πόρους. Επιπλέον η ενεργειακή κρίση έθεσε ερωτήματα για την εξάρτηση του σύγχρονου ανθράπου από τα ορυκτά καύσιμα. Στη συνέχεια, κατά τη δεκαετία του ’80, εξελίχθηκαν οι τεχνολίες εκμετάλλευσης της ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Η έννοια των οικολογικών προïόντων άρχισε να διαδίδεται όλο και εντονότερα, και έτσι το 1990 εκδόθηκε «Ο οδηγός του πράσινου καταναλωτή» » από τους Τζον Έλκινγκτον, Τζούλια Άιλες και Τζόελ Μακόουερ. Επίσης, το 1987 εισήχθηκε για πρώτη φορά η ένννοια της «βιώσιμης ανάπτυξης» μετά από σχετική αναφορά της Παγκόσμιας Επιτροπής για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη. Το 1992 στο συνέδριο  “The Agenda 21: The Earth Summit Strategy to Save Our Planet”, τέθηκε ουσιαστικά το ερώτημα για τη σημασία του ρόλου των σχεδιαστών στα σχετικά με το περιβάλλον θέματα. Τότε άρχισε να υιοθετείται  η άποψη πως ο σχεδιασμός πρέπει να εστιάζεις στις ανάγκες του ανθρώπου, οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ανεξάρτητες των οικολογικών συνεπειών της όποιας σχεδιαστικής απόφασης για την ικανοποίηση αυτών. Ο ρόλος του σύγχρονου σχεδιαστή απαιτεί από μέρος του, την ικανότητα σχεδίασης του Κύκλου Ζωής του προïόντος. Αυτή η προσέγγιση παρέχει, όχι μόνο καλύτερο έλεγχο της περιβαλλοντικής απόδοσης του προïόντος, αλλά και ανταγωνιστικότερα χαρακτηριστικά σε αυτό.

Απόψεις

Για πολλούς τα ωφέλη του οικολογικού σχεδιασμού είναι πολλά και ποικίλα. Αρχικά, βελτώνεται η περιβαλλοντική επίδοση των προïόντων καθώς εφαρμόζεται ολιστικός έλεγχος της συμπεριφοράς αυτού. Για τον ίδιο λόγο υπάρχει συστηματικότερη επίβλεψη των εφαρμοζόμενων διεργασιών, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της παραγωγικής δραστηριότητας και της ποιότητας του παραγώμενου προïόντος. Επιπλέον, οι αυξημένες σχεδιαστικές απαιτήσεις που επιβάλλει ο οικολογικός σχεδιασμός θεωρούνται κίνητρο για την εύρεση καινοτομιών. Επιπλέον, γίνονται συνεχώς νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να μπορούν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις να ενταχθούν στον οικολογικό ανταγωνισμό, αλλά για να περιοριστούν τα νομικά προβλήματα κατά την εισαγωγή και εξαγωγή οικολογικών προïόντων. Από την άλλη, ο αντίλογος για τον οικολογικό σχεδιασμό, αφορά το κόστος παραγωγής των περιβαλλοντικά φιλικών προïόντων, καθώς συχνά το κόστος τους είναι αρκετά υψηλότερο από αυτό των αντιστοίχων λιγότερο φιλικών.