google/wiki40b huggingface dataset:
Χείλος

Τα χείλη είναι σαρκώδεις πτυχές οι οποίες περιβάλλουν το στόμα στους ανθρώπους και πολλά ζώα. Είναι μαλακά, κινούμενα και χρησιμεύουν στην κατανάλωση τροφής και στην άρθρωση λέξεων. Τα ανθρώπινα χείλη είναι απτικά όργανα και μπορούν να γίνουν ερωτογενείς ζώνες κατά τη διάρκεια του φιλιού ή άλλων πράξεων.

Ανατομία

Το άνω και κάτω χείλος περιβάλλουν το στόμα. Εκτείνονται προς τα πάνω μέχρι τις ρινοχειλικές αύλακες και κάτω μέχρι τη γεννειοχειλική αύλακα. Αποτελούν την μεταβατική ζώνη ανάμεσα στο δέρμα και στον βλεννογόνο του στόματος. Η μεταβατική αυτή ζώνη έχει συνήθως χρώμα από καστανό μέχρι κόκκινο. Το κομμάτι των χειλιών εντός του στόματος ονομάζεται προδρομική μοίρα και καλύπτεται από βλεννογόνο. Στο εσωτερικό του στόματος βρίσκονται οι χαλινοί των χειλέων, οι οποίοι εκτείνονται από τα ούλα μέχρι το χείλος.
Η αιμάτωση των χειλιών γίνεται από τις άνω και κάτω χειλικές αρτηρίες, οι οποίες αναστομώνονται και σχηματίζουν έναν αρτηριακό δακτύλιο. Οι άνω χειλικές εκφύονται από τις προσωπικές και υποκόγχιες αρτηρίες και οι κάτω χειλικές από τις προσωπικές και γενειακές αρτηρίες. Η νεύρωση του άνω χείλους γίνεται από τους άνω χειλικούς κλάδους των υποκόγχιων νεύρων (κλάδος του δεύτερου κλάδου του τριδύμου) και του κάτω χείλους από τους κάτω χειλικούς κλάδους των γενειακών νεύρων (κλάδος του τρίτου κλάδου του τριδύμου). Η λεμφική παροχέτευση του άνω και κάτω χείλους γίνεται από τους υπογνάθιους και υπογενείδιους λεμφαδένες αντίστοιχα.
Τα χείλη περιέχουν τον άνω και κάτω χειλικό μυ και τον σφικτήρα του στόματος.

Λειτουργίες

Τα χείλη δρουν, εξαιτίας της παρουσίας του σφικτήρα του στόματος, ως βαλβίδα η οποία ελέγχει την είσοδο ή έξοδο από το στόμα και την ανώτερη πεπτική και αναπνευστική οδό, όπως για παράδειγμα για τη συγκράτηση τροφής και το ρόφημα υγρών. Αυτή η λειτουργία τους είναι απαραίτητη στον θηλασμό. Επίσης, τα χείλη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή διαφόρων ήχων για τον σχηματισμό ομιλίας και στο σφύριγμα. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν απώλεια της ακοής μπορεί να διαβάζουν χείλια για να καταλάβουν το περιεχόμενο της ομιλίας χωρίς να την ακούν πραγματικά. Επίσης είναι ευαίσθητα απτικά όργανα.
Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού νευρικών απολήξεων, τα χείλη είναι ερωτογενής ζώνη, παίζοντας καίριο ρόλο στο φιλί. Επίσης, τα χείλη είναι ορατή έκφραση της γυναικείας γονιμότητας. Μελέτες πάνω στη φύση της ανθρώπινης έλξης από ψυχολόγους έχουν καταλήξει ότι η ελκυστικότητα μιας γυναίκας συνδέεται με τις ορμόνες κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Αντίθετα με την επίδραση της τεστοστερόνης στο αντρικό πρόσωπο, τα οιστρογόνα «διατηρούν» μια πιο παιδική εμφάνιση στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εφηβείας και ωριμότητας. Όσο περισσότερα οιστρογόνα έχει μια γυναίκα τόσο μεγαλύτερα μάτια και γεμάτα χείλη έχει, χαρακτηριστικά που θεωρούνται ως πιο γυναικεία. Το κραγιόν είναι μια προσπάθεια να φανεί ότι μία γυναίκα έχει περισσότερα οιστρογόνα από όσο έχει στην πραγματικότητα, και έτσι είναι πιο ελκυστική και γόνιμη.
Αθανάσιος Κοκκώνης

Βιογραφία

Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και το ημιγυμνάσιο του Λιτοχώρου και εν συνεχεία φοίτησε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν έλαβε πτυχίο, αν και ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εργάστηκε ως υπάλληλος στη συνεταιριστική ένωση ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος).
Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ανέλαβε πρώτος πρόεδρος του συλλόγου της Παροικίας Λιτοχωριτών της συμπρωτεύουσας (1953-63) και με μέριμνά του δόθηκαν υποτροφίες σε Λιτοχωρίτες μαθητές και οικοδομήθηκαν ή επισκευάστηκαν ναοί. Επίσης, την εποχή εκείνη καθιερώθηκε και ο εορτασμός του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και διοργανώθηκαν πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος για πρώτη φορά στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1965 αλλά δεν εξελέγη. Ο Κοκκώνης εξελέγη Δήμαρχος Λιτοχώρου στις δημοτικές εκλογές του 1975, με ποσοστό 52,2% από τον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 30 Μαρτίου 1975. Ήταν εκ νέου υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, το 1978 αλλά δεν κατάφερε να επανεκλεγεί.
Απεβίωσε το 1985.

Λογοτέχνης

Έγραψε ποιήματα και θεατρικά μονόπρακτα, χωρίς όμως να φροντίσει για την έκδοσή τους. Τα περισσότερα από αυτά αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα του: "Το γκρεμισμένο μοναστήρι", "Ο Αη Γιάννης ξανακτίστηκε", "Το χωριό μου" κ.ά.
Έζικο του Μπάλλενστετ

Βιογραφία

Είναι γνωστός και με το όνομα Χέζιχο. Ίσως ήταν γιος του Αδαλβέρτου Α΄ κόμη του Μπάλλενστετ και της Χίντας, κόρης του Όντο Α΄ μαργράβου του Όστμαρκ, αλλά δεν είμαστε βέβαιοι γι' αυτό. Αδέλφια του ήταν η Ούτα φον Μπάλλενστετ, σύζυγος του Έκαρτ Β΄ των Εκκαρτιδών μαργράβου του Μάισεν, η Χάτσεχα ηγουμένη του Γκέρνροντε και ίσως ο Ντήτριχ.
Το 1045 απεβίωσε η Ούτα και το επόμενο έτος ο σύζυγός της Έκαρτ. Οι κτήσεις τους επεστράφησαν στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας, αλλά ο Έζικο κατάφερε μεγάλες περιοχές της κληρονομιάς τους να περάσουν υπό τον έλεγχο του αββαείου του Γκέρνροντε, όπου η αδελφή του Χάτσεχα ήταν ηγουμένη.
Λούντβιχ Φόιερμπαχ

Βίος και ιδέες

Σπούδασε θεολογία, αλλά στη συνέχεια στράφηκε στη φιλοσοφία και παρακολούθησε επί δύο χρόνια τα μαθήματα του Χέγκελ στο Βερολίνο. Το 1828 άρχισε τις σπουδές του στις φυσικές επιστήμες στο Ερλάνγκεν. Δύο χρόνια αργότερα εξέδωσε ανώνυμα το πρώτο βιβλίο του με τίτλο Σκέψεις για τον θάνατο και την αθανασία (Gedanken über Tod und Unsterblichkeit), στο οποίο απέρριπτε την έννοια τής προσωπικής αθανασίας της ψυχής. Εξέδωσε κατόπιν τα έργα Αβελάρδος και Ελοίζα (Abalard und Heloise, 1834), Πιερ Μπάιλ (Pierre Bayle, 1838) και Περί φιλοσοφίας και χριστιανισμού (Über Philosophie und Christenthum, 1839), στο οποίο υποστήριξε ότι ο χριστιανισμός είχε προ πολλού εξαφανιστεί όχι μόνον από την έλλογη σκέψη αλλά και από τη ζωή του ανθρώπου, και δεν ήταν παρά μια έμμονη ιδέα. Την άποψη αυτή ανέπτυξε περαιτέρω στο σημαντικότερο έργο του με τίτλο Η ουσία του χριστιανισμού (Das Wesen des Christentums, 1841), στο οποίο υποστήριξε ότι, καθόσον ο άνθρωπος είναι αφ´ εαυτού του αντικείμενο τής σκέψης του, η θρησκεία δεν είναι παρά η συνείδηση του απείρου, δηλαδή η συνειδητοποίηση του απείρου της συνείδησης. Η σκέψη αυτή οδηγεί στην αντίληψη ότι ο Θεός είναι απλώς η εξωτερικευμένη προβολή τής εσωτερικής φύσης του ανθρώπου.
Η σκέψη του επέδρασε στην ανάπτυξη της μαρξιστικής διαλεκτικής. Έγινε γνωστός κυρίως για την επίδραση που άσκησε στον Μαρξ και για την ανθρωπολογική ερμηνεία του τής θεολογικής σκέψης, με επίκεντρο τον άνθρωπο. Υποστήριξε ότι ιδιότητες τού Θεού όπως η παγγνωσία, η δικαιοσύνη και η αγάπη αποτελούν αντανάκλαση αντίστοιχων αναγκών της ανθρώπινης φύσης. Επίσης, προώθησε την άποψη ότι η αντίληψη ότι ο Θεός υπάρχει ανεξάρτητα από την ύπαρξη τού ανθρώπου, οδηγεί στην πίστη στην αποκάλυψη και στα μυστήρια, τα οποία αποτελούν στοιχεία ενός ανεπιθύμητου θρησκευτικού υλισμού. Ο Φόιερμπαχ διέψευσε ότι ήταν άθεος αλλά ταυτόχρονα υποστήριζε ότι ο Θεός του χριστιανισμού είναι μια αυταπάτη.
Καταφέρθηκε εναντίον τής θρησκευτικής ορθοδοξίας, ενώ ορισμένες απόψεις του υιοθετήθηκαν αργότερα από οπαδούς ακραίων λύσεων στη διαμάχη ανάμεσα στην Εκκλησία και το κράτος στην Γερμανία, καθώς και από τους ηγέτες του αγώνα της εργασίας εναντίον του κεφαλαίου. Ο Φόιερμπαχ δεν συμμετείχε ενεργά σε κάποιο πολιτικό κίνημα. Πέθανε στη Νυρεμβέργη το 1872.
Λιμνοθάλασσα Επανομής

Η λιμνοθάλασσα Επανομής βρίσκεται στο ακρωτήρι Μύτικας , 5 χιλιόμετρα νότια και δυτικά του νομού Επανομής, με συνολική έκταση 830 εκτάρια. Πρόκειται για μια μικρή λιμνοθάλασσα με αμμώδη ακτή, χειμάρρους, αλμυρόβαλτο και αμμοθίνες. Αποτελεί «Καταφύγιο άγριας ζωής» σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Αναπαράγονται συνολικά κάτι παραπάνω από 186 είδη πουλιών.

Είδη πουλιών που συναντάς στην περιοχή

Ο κορμοράνος (phalacrocoraxcarbo), και ο λευκοτσικνιάς (Egrettagarzetta), μικρά και μεγάλα αρπακτικά όπως το Σαΐνι (Accipiterbrevipes), ο πετρίτης (falcoperegrines), η αετογερακίνα (buteorufinus) και ο χειμωνόκιρκος(circuscyaneus) ενώ από πάπιες το μοναδικό είδος που συναντάται συχνά είναι η βαρβάρα (Tadornatadorna). Ακόμα στην περιοχή υπάρχουν πολλά παρυδάτια πουλιά όπως η αβοκέτα (Recurvirostaavosetta), oκαλαμοκανάς (Himantopushimantopus), το φλαμίγκο (Phoenicopterusruber), η πετροτουρλίδα (Burhinusoedicneus), και ο μαχητής (Philomachuspygnax). Επίσης εδώ κανείς συναντά το νεροχελίδονο (Glareolapratincola), τομαυροκέφαλο γλάρο (Larusmelanocephalus) και διάφορα γλαρόνια, όπως το χειμωνογλάρονο (Sternascadvicensis), το ποταμογλάρονο (Sternahirundo) και το μουστακογλάρονο (Chlidoniashybridus). Επιπλέον ,υπάρχουν και πιο ‘’περίεργα πουλιά’’ αναφορικά με τα χρώματά τους ή τη συμπεριφορά τους, όπως το γιδοβύζι (Caprimulguseuropaeus), η χαλκοκουρούνα (Coraciasgarrulous), ο βαλκανικός δρυκολάπτης(Dendrocopossyriacus), η χαμοκελάδα (Anthuscampestris) και ο αετομάχος(Laniuscollurιο).
Αρχάγγελος-Ανθούπολη (συνοικία Λακατάμιας)

Τοποθεσία

Στα βορειοδυτικά συνορεύει με το Παλαιομέτοχο, στα βόρεια με την Έγκωμη και τη Χρυσελεούσα (Δήμος Στροβόλου), στα νότια με την Αγία Παρασκευή και τον Άγιο Νικόλαο, στα νοτιοδυτικά με τον Συνοικισμό Ανθούπολης και την Κάτω Δευτερά και στα δυτικά με τους Αγίους Τριμιθιάς.

Ιεροί ναοί

Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Καμουφλάζ Αυτοπροσωπογραφία

Ανάλυση

Ο Άντι Γουόρχολ έφτιαξε τον πίνακα Αυτοπροσωπογραφία μερικούς μήνες πριν το θάνατό του, τον Φεβρουάριο του 1986.
Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία πόλαροϊντ του σε συνδυασμό με ακρυλικό πολυμερικό χρώμα σε μεταξοτυπία. για να παράγει μια σειρά με μοτίβα καμουφλάζ πάνω στο πρόσωπο που περιβάλλεται από μαύρο χρώμα.
Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης περιγράφει το έργο: «Ο Γουόρχολ εμφανίζεται ως μια στοιχειωμένη, εξωπραγματική μάσκα. Το κεφάλι του επιπλέει σε ένα σκοτεινό μαύρο κενό και το πρόσωπο και τα μαλλιά του είναι χλωμά σαν φάντασμα, καλυμμένα σε ένα μιλιταριστικό μοτίβο καμουφλάζ πράσινου, γκρι και μαύρου χρώματος. »
Υπάρχει μια αντίθεση μεταξύ του απρόσωπου μοτίβου καμουφλάζ, το οποίο παραπέμπει σε κίνδυνο και στον χαρακτήρα της παράδοσης των πορτρέτων, όπου υπάρχει άμεση επαφή με το θεατή αν και σε αυτή την περίπτωση γίνεται με ένα απατηλό προστατευτικό κάλυμμα. Οι διφορούμενες χρήσεις του καμουφλάζ που προκαλεί την προσοχή όταν εφαρμοστεί με μια σύγχρονη ματιά και αντίθετα της στρατιωτικής χρήσης, γοήτευαν τον Γουόρχολ.
Μια εκδοχή του έργου βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας με ροζ και φούξια χρώματα στο ίδιο μαύρο φόντο. Μια άλλη εκδοχή παρόμοια με εκείνη που φυλάσσονται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφεια αποτελεί μέρος της Εθνικής Πινακοθήκης της σύγχρονης συλλογής έργων τέχνης της Βικτώριας.
Γιορτή του κρασιού της Βοστόνης

Η Γιορτή του κρασιού της Βοστόνης (αγγλ. Boston Wine Festival) διοργανώνεται ετησίως από το 1989 στη Βοστώνη, Ιδρύθηκε από τον Chef Daniel Bruce και είναι το μακροβιότερο φεστιβάλ κρασιού και εστίασης των Ηνωμένων Πολιτειών. Διαρκεί τρεισήμισι μήνες και συμπεριλαμβάνει πολλές διοργανώσεις κάθε εβδομάδα.
Τουμπεκί

Το Τουμπεκί (τουρκ. tömbeki) λέγεται ο καπνός που χρησιμοποιούν στον αργιλέ. Στα καφενεία μέχρι τον μεσοπόλεμο ήταν διαδεδομένος ο αργιλές. Εκεί το τουμπεκί το έκοβε ο παρασκευαστής του, ο «ταμπής», σε πολύ μικρά κομμάτια. Ο βαθμός στον οποίο το «ψιλοέκοβε» φανέρωνε την τέχνη του, έτσι ώστε όσο πιο ψιλοκομμένο ήταν το τουμπεκί τόσο καλύτερη θεωρούνταν η ποιότητά του.

Εκφράσεις

Υπάρχουν διάφορες ερμηνίες για την προέλευση της έκφρασης «κάνε τουμπεκί» που μεταφορικά σημαίνει σώπα, βούλωσ' το.
Τον αργιλέ τον ετοίμαζαν οι «ταμπήδες» των καφενείων και επειδή αυτοί έπιαναν την κουβέντα και αργούσαν να τον προσφέρουν στον πελάτη, εκείνος με τη σειρά του φώναζε: «Κάνε τουμπεκί», δηλαδή σταμάτησε τις συζητήσεις και φτιάξε τον καπνό.
Η λέξη τουμπεκί ετυμολογικά θυμίζει την ισπανική λέξη tabacco που σημαίνει καπνός και έχει προέλευση από τη γλώσσα Taino της Καραϊβικής.
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 2008

Ιωάννης Κασουλίδης

Ο Ιωάννης Κασουλίδης, υποστηρίζεται από τον ΔΗΣΥ, Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών, την Κίνηση Πολιτικού Εκσυγχρονισμού, το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα και την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Ευρωβουλευτής Κύπρου. Έχει διατελέσει υπουργός εξωτερικών Κύπρου.

Δημήτρης Χριστόφιας

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ, τους Ενωμένους Δημοκράτες, την Έπαλξη Ανασυγκρότησης του Κέντρου και την Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών. Μέχρι την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ και Πρόεδρος της Βουλής.

Τάσσος Παπαδόπουλος

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, υποστηρίζεται από το Δημοκρατικό Κόμμα, το ΣΚ ΕΔΕΚ, το Ευρωπαϊκό Κόμμα, το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών και το ΑΔΗΚ. Μέχρι το Φεβρουάριο του 2008 ήταν πρόεδρος της Κύπρου.

Μετέπειτα εξελίξεις

Στις 6 Μαρτίου 2008, ύστερα από την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο, με 36 ψήφους υπέρ, καμία εναντίον και 15 αποχές, ο Μάριος Καρογιάν, έπειτα από πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΔΗ.ΚΟ.
Κοινοβούλιο της Ναβάρρας

Το Κοινοβούλιο της Ναβάρρας (Ισπανικά Parlamento de Navarra, Βασκικά Nafarroako Parlamentua) ή επίσης γνωστό ως Cortes de Navarra είναι το αυτόνομο μονοθάλαμο κοινοβούλιο της Ναβάρρας.

Εξουσίες

Οι εξουσίες του κοινοβουλίου ρυθμίζονται από τον "Οργανικό Νόμο για την Επανενοποίση και την Βελτίωση του Αυτόνομου Καθεστώτος της Ναβάρρας" (Ley Orgánica de Reintegración y Amejoramiento del Régimen Foral de Navarra, επίσης γνωστός ως LORAFNA). Αυτές οι εξουσίες περιλαμβάνουν την εκπροσώπηση των κατοίκων της Ναβάρρας, η έγκριση των νόμων και του Γενικού Προϋπολογισμού και η εκλογή και ο έλεγχος του Προέδρου, όπως σε κάθε άλλο κοινοβουλευτικό σύστημα.

Σύνθεση

Στο παρόν, το Κοινοβούλιο συντίθεται από 50 μέλη. Το μέγεθος του σώματος ορίζεται από το νόμο μεταξύ 40 και 70 εδρών. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται απευθείας για τετραετείς θητείες και ανανεώνονται ταυτόχρονα.
Στις εκλογές του 2007, 22 έδρες κερδήθηκαν από την Λαϊκή Ένωση της Ναβάρρας, 12 από το Ναι Ναβάρρα, 12 από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ναβάρρας, 2 από την Σύγκλιση Δημοκρατών της Ναβάρρας, και 2 από την Ενωμένη Αριστερά της Ναβάρρας
Στις εκλογές του 2011, 19έδρες κέρδισε η  Λαϊκή Ένωση της Ναβάρρας, 9 το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ναβάρρας, 8 το Ναβάρρα Ναι, 7 το Bildu, 4 το Λαϊκό Κόμμα και 3 η Ενωμένη Αριστερά.
Αλφόνσος Α΄ των Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και της Ελεονόρα της Ιβρέας-Τρασταμάρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Αδέλφια του ήταν η Ισαβέλλα, η Βεατρίκη, ο Φερδινάνδος, ο νόθος Ιούλιος, ο καρδινάλιος Ιππόλυτος Α΄ και ο Σιγισμούνδος.
Το 1505 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά το πρώτο έτος της εξουσίας του ανακάλυψε μία συνωμοσία των αδελφών του Φερδινάνδου και Ιουλίου εναντίον αυτού και του Ιππόλυτου. Το 1506 έγινε η δίκη τους με τις κατηγορίες προσβολής του ηγεμόνα (lèse majesté) και εσχάτης προδοσίας, βρέθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Λίγο πριν ο Φερδινάνδος και ο Ιούλιος τοποθετηθούν στην αγχόνη, πληροφορήθηκαν ότι ο αδελφός τους μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη. Φυλακίστηκαν στον Τόρρε ντέι Λεόνι· ο Φερδινάνδος απεβίωσε εκεί έπειτα από 34 έτη ειρκτής, ενώ ο Ιούλιος ελευθερώθηκε έπειτα από 53 έτη από τον Αλφόνσο Β΄.
Κατά τους Ιταλικούς πολέμους υποστήριξε πότε τον έναν αντίπαλο και πότε τον άλλον, ανάλογα με το συμφέρον του. Εισήλθε στην Ένωση του Καμπραί εναντίον της Βενετίας· παρέμεινε σύμμαχος του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας ακόμη και όταν ο πάπας Ιούλιος Β΄ ντελλα Ρόβερε ειρήνευσε με τη Βενετία. Όταν οι κάτοικοι της Μπολόνια εξεγέρθηκαν εναντίον του πάπα Ιουλίου Β΄ και ανέτρεψαν το χάλκινο άγαλμά του επάνω από την πύλη, έργο του Μιχαήλ Αγγέλου, ο Αλφόνσος Α΄ έλαβε τα τεμάχια, τα έλιωσε χυτεύοντας το κανόνι Λα Τζούλια και το τοποθέτησε στις επάλξεις του. Ο πάπας τον αφόρισε το 1510 και δήλωσε τα φέουδά του προσαρτημένα στο Παπικό κράτος.
Έπειτα ο Αλφόνσος Α΄ πολέμησε επιτυχώς εναντίον της Βενετίας και του Παπικού κράτους· κέρδισε τη μάχη της Πολεζέλλα, προσάρτησε τη Μπολόνια και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νίκη των Γάλλων στη Ραβέννα το 1512. Οι νίκες του βασιζόταν στο πυροβολικό του: το χυτήριό του ήταν το καλύτερο της εποχής του. Μάλιστα στις δύο προσωπογραφίες του από τον Τισιανό ποζάρει με το χέρι του επάνω από το στόμιο ενός κανονιού.
Συμμετείχε στην εκστρατεία του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων εναντίον του πάπα Κλήμη Ζ΄ των Μεδίκων. Το 1530 ο πάπας τον αναγνώρισε ως ιδιοκτήτη των κατασχεμένων δουκάτων Μόντενα και Ρέτζο. Απεβίωσε το 1534 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Έρκολε Β΄.
Βίσμπυ

Ιστορία

Η περιοχή κατοικούνταν κατά τους προϊστορικούς χρόνους, στην Εποχή του Λίθου, μάλλον λόγω του φυσικού λιμανιού και της πρόσβασης σε νερό. Κατά το 900 η πόλη ήταν ένα μεγάλο κέντρο εμπορίου, όπως αποδεικνύεται από το μεγάλο αριθμό αραβικών, αγγλοσαξονικών και άλλων νομισμάτων που βρέθηκαν στο νησί. Το 12ο αιώνα, χτίστηκε ο καθεδρικός ναός της Παναγίας στην πόλη (1190-1225) και στα επόμενα χρόνια χτίστηκαν κι άλλες εκκλησίες και το εξωτερικό τείχος της, μήκος περίπου 3,5 χιλιομέτρων.
Το Βίσμπυ γνώρισε μεγάλη άνθηση κυρίως λόγω της Χανσεατικής Ένωσης, καθώς και της γεωγραφικής θέσης του νησιού ανάμεσα στους ναυτικούς δρόμους ανάμεσα στη Ρωσία και τη δυτική Ευρώπη. Κατά τα έτη 1349-1350, η πόλη χτυπήθηκε από τη Μαύρη Πανώλη. Το 1361, κατακτήθηκε από το Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας. Η πόλη πέρασε στα χέρια πειρατών της Βαλτικής και το 1411 ο βασιλιάς Ερρίκος της Πομερανίας κατασκεύασε το κάστρο του Βίσμποργκ και κατέφυγε εκεί, οπότε και η πόλη μετατράπηκε σε πειρατικό άνδρο και παρήκμασε το εμπόριο. Τελικά, το 1525, λόγω διαμάχης των εμπόρων της με τους Γερμανούς, αυτοί άρχισαν να καίνε τις εκκλησίες της πόλης, αφήνοντας ανέπαφο μόνο τον Καθεδρικό ναό.
Το νησί Γκότλαντ κατακτήθηκε και πάλι από τη Σουηδία το 1645 και η πόλη Βίσμπυ αναπτυσσόταν με αργούς ρυθμούς. Η πόλη αναπτύχθηκε και πάλι εμπορικά μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα. Το 1808 κατακτήθηκε από τη Ρωσία, αλλά λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε στα χέρια των Σουηδών.
Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το μεσαιωνικό φεστιβάλ της, το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε Αύγουστο από το 1984. Για μία εβδομάδα, όλοι οι κάτοικοι ντύνονται με παραδοσιακά μεσαιωνικά κουστούμια και πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις και διαγωνισμοί.
Τα τελευταία χρόνια, ολόκληρο το νησί Γκότλαντ ακολουθεί περιβαλλοντική πολιτική, καθώς ανανεώσιμες μορφές ενέργειες εφαρμόζονται στις περισσότερες υποδομές του νησιού, κυρίως στην πρωτεύουσα.
Στο Βίσμπυ βρίσκεται επίσης ένα από τα 13 Campus του Πανεπιστημίου της Ουψάλα, γνωστότερο ως Uppsala universitet-Campus Gotland, όπως και η έδρα του Κέντρου Συγγραφέων και Μεταφραστών της Βαλτικής Θάλασσας.
Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου

Μαρκήσιος του Μομφερράτου

Σε διατάγματα της εποχής του εμφανίζεται πολύ ισχυρός άντρας, ο Οίκος των Αλεράμιτσι βγήκε απο την αφάνεια και απέκτησε ισχυρή πολιτική επιρροή στην Ιταλική χερσόνησο. Είναι ασαφές πότε ξεκίνησε να κυβερνά, εμφανίζεται πρώτη φορά σε διάταγμα (1111), ακολούθησαν άλλα διατάγματα (1126, 1133) που εμφανίζεται με συγγενείς του να ιδρύουν την Κιστερκιανή μονή της Σάντα Μαρία ντι Λουτσέντιο στο Τορίνο. Από το 1111 ήταν οπαδός του Ερρίκου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την ίδια χρονιά η εκκλησία του Βία Φραγκιγκένα με αυτοκρατορικό διάταγμα περνά στο Τορίνο. Την ίδια χρονιά ο Ρενιέ και ο ξάδελφος του Ομπέρτο Α΄ του Οτσιμιάνο δωρίζουν το μοναστήρι του Σαιν Εβασίου του Καζάλε στην μονή του Σαιν Μαρτίνο του Ζενζάνο, η πράξη αυτή δείχνει ότι η περιοχή του Οτσιμιάνο ήταν στο παρελθόν έδρα βασιλέων. 
Ο Ρενιέ δώρισε το μερίδιο του στο Λανγκιάνο στο στην μονή του Σαιν Σεκόντο ντι Τέρρα Ρόσσα που σχετίζεται με το αβαείο της Φρουτουαρία, βρέθηκε μαζί με τον αυτοκράτορα όταν παραχωρούσε πολλά κάστρα στον ανιψιό του Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας
Πράσινη Κάρτα (ποδόσφαιρο)

Η πράσινη κάρτα χρησιμοποιείται μόνο στην Β κατηγορία Ιταλίας. Έχει να κάνει με το "ευ αγωνίζεσθαι" και η πράσινη κάρτα θα δίνεται σε έναν ποδοσφαιριστή όταν αυτός κατά τη  διάρκεια του αγώνα διαφήμισε το αθλητικό πνεύμα με κάποια ενέργειά του ή βοήθησε στη ροή του. Το ίδιο μέσο προσθέτει πως θα υπάρχει σχετική βαθμολογία όσον αφορά στις πράσινες κάρτες και στο τέλος της σεζόν ο "καλύτερος των καλύτερων" θα βραβευτεί από τη διοργανώτρια αρχή. Η πρώτη πράσινη κάρτα εμφανίστηκε στον Ιταλό ποδοσφαιριστή Κριστιάν Γκαλάνο που έγραψε ιστορία
Άννα Αντρουσένκο

Βιογραφία

Η Άννα Αντρουσένκο γεννήθηκε στην περιοχή Ντονέτσκ της Ουκρανίας . Το 2012 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Θεάτρου  Στσέπκιν του Μπορίς Κλιούεφ.
Η Άννα έχει συμμετάσχει σε παραγωγές της Εθνικής Ακαδημίας Maly Theatre και το παιδικό θέατρο τα έργα "Η ιστορία του περιπλανώμενου πρίγκιπα", "Ο Μάγος του Οζ", "Puss in Boots" στη σκηνή "Vernadsky , 13". 
Η διάσημη ηθοποιός είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη ρωσική μυστική τηλεοπτική σειρά "Closed School" (Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) με συμπρωταγωνιστές τους: Αντόν Χαμπάροφ, Πάβελ Πριλούτσνι, Αλεξέι Κοριακόφ, Τατιάνα Κοσματσιόβα, Αγκάτα Μουτσενίτσε και Προχόρ Ντουμπράβιν. Άννα έπαιξε το ρόλο ενός κοριτσιού δεκαέξι ετών την Ελίζαμπεθ Βινογκράτοβα, η οποία υπέστη καρδιακή ανεπάρκεια και μετά από μεταμόσχευση καρδιάς ανακάλυψε ότι διαθέτει ψυχικές ικανότητες. Το 2012 έγινε γνωστό ότι έχει επιλεγεί για τον κύριο ρόλο στη Ρωσική προσαρμογή της ισπανικής τηλεοπτικής σειράς Άγγελος ή δαίμονας (Ангел или демон) . Το 2013, έγινε γνωστό ότι έχει επιλεγεί για το ρόλο της Βαλέρια στη σειρά " Major" , που θα κυκλοφορήσει το 2014.
Ιωάννης Δεμερτζής

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Δεμερτζής γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στις Σέρρες. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τους Βούλγαρους κομιτατζήδες αλλά και τις Οθωμανικές αρχές καθόλη την ταραγμένη περίδο του Μακεδονικού Αγώνα. Ως επικεφαλής του σώματος έδρασε στις περιοχές Σερρών, Δαρνακοχωρίων και Κάτω Τζουμαγιάς (Ηρακλείας). Συνεργάστηκε πολλές φορές, σε κοινές επιχειρήσεις με την οπλαρχηγό Σοφία Χατζηπανταζή.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1994

Μη συμμετέχουσες χώρες

Παρότι η Γιουγκοσλαβία δεν έλαβε μέρος, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το τρίτο κανάλι της Σερβικής Ραδιοτηλεόρασης.
Κρατικός Αερολιμένας Επιταλίου

Υποδομή

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1 μέτρου (3 πόδια) από την επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο κατεύθυνσης 13/31, μήκους 648 μέτρων (2.127 πόδια). Οι υποδομές επαρκούν για την υποστήριξη υπερελαφρών αεροσκαφών.
Δομιανοί Ευρυτανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Οι Δομιανοί βρίσκονται στις δυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) και πιο συγκεκριμένα στους πρόποδες του όρους Μισιάκα. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας Καρδίτσας και απέχει 33 χλμ. Β.-ΒΔ. του Καρπενησίου. Η γύρω περιοχή είναι κατάφυτη από έλατα, καστανιές, καρυδιές, κερασιές και πλατάνια. Έχει πέτρινα σπίτια, παραδοσιακά καλντερίμια, πολλά τρεχούμενα νερά και το χωριό, από το 1978 με το ΦΕΚ Δ-594 α/ 13.11.1978, έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Το πιο ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι η ιερά μονή Κοίμησης της Θεοτόκου ή  Παναγίας της Δομιανίτισσας, που από το 1991 έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο "... επειδή διασώζει χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία του τέλους του 18ου αι., καθώς και αντιπροσωπευτικά έργα της αγιογραφικής σχολής Φουρνά Eυρυτανίας". Έχει ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του 1787 με βυζαντινή τεχνοτροπία και έχει κτιστεί πάνω σε παλιότερης των αρχών του 16ου αιώνα που είχε καεί δύο φορές. Το 1611 επειδή οι μοναχοί του συμμετείχαν σε πριν του 1821 κινήματα και το 1770 στα Ορλωφικά. Κάθε Δεκαπενταύγουστο το μοναστήρι πανηγυρίζει με πλήθος προσκυνητών από τη γύρω περιοχή. Πιθανολογείται ότι το όνομα του χωριού είναι παράφραση του ονόματος Δαμιανός που υπήρξε ο πρώτος μοναχός του. Στη περιοχή "Τσιούμα", πάνω στο χείμαρρο Πέρα Ρέμα υπάρχει σε πολύ κακή κατάσταση μονότοξο πέτρινο γεφύρι που ονομάζεται "καμάρα των Δομιανών". Πιθανολογείται ότι κτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και ένωνε τους Δομιανούς με την Αγία Παρασκευή και Αγία Τριάδα.

Διοικητικά

Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912, ανήκε στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα ορίστηκαν οι Δομιανοί. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Παρασκευή, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δομιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κτημενίων του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 204 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 161.