Βέρα Μπρίτεν

Βιογραφικές πληροφορίες

Η Βέρα Μπρίτεν ήταν μοναχοκόρη του Τόμας Μπρίτεν (Thomas Brittain), ενός εύπορου βιομηχάνου χαρτιού, και της Ίντιθ Μπέρβον (Edith Bervon). Γεννήθηκε στο Newcastle-under-Lyme στις 29 Δεκεμβρίου 1893. Εκπαιδεύτηκε στο σπίτι της από μια γκουβερνάντα και ύστερα σε ένα σχολείο του Σάρεϊ (Surrey), όπου ένας από τους εκπαιδευτικούς της την έφερε σε επαφή με τις ιδέες της Δωροθέας Μπίλ (Dorothea Beale) και της Έμιλι Ντέιβις (Emily Davies). Επίσης, η Μπρίτεν εντυπωσιάστηκε πολύ από την ανάγνωση του έργου "Γυναίκες και Εργασία" (Women and Labour) του Όλιβερ Σράινερ (Olive Schreiner). 
Η νεαρή Βέρα επιθυμούσε να συνεχίσει στο πανεπιστήμιο αλλά ο πατέρας της θεωρούσε ότι ο βασικός σκοπός της εκπαίδευσης ήταν να προετοιμάσει τις γυναίκες για το γάμο. Τελικά, ο Τόμας Μπρίτεν μεταπείστηκε και επέτρεψε στη Βέρα να γραφτεί στο Κολλέγιο Σόμερβιλ (Somerville College) της Οξφόρδης. 
Το 1914 η Βέρα γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Ρόλαντ Λέιτον (Roland Leighton), έναν φίλο του μοναδικού αδερφού της, του Έντουαρντ. Με το ξέσπασμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου ο Ρόλαντ και ο Έντουαρντ κατατάχτηκαν στο βρετανικό στρατό. Η Βέρα ήθελε, επίσης, να εμπλακεί στην πολεμική προσπάθεια και αποφάσισε να εγκαταλείψει το κολλέγιο και να γίνει νοσοκόμα. Κατατάχτηκε στην εθελοντική οργάνωση πρώτων βοηθειών «Voluntary Aid Detachment» και υπηρέτησε στην Αγγλία και στη Γαλλία. Τον Άυγουστο του 1915 αρραβωνιάστηκε το Ρόλαντ Λέιτον αλλά τέσσερις μήνες αργότερα αυτός σκοτώθηκε στο Δυτικό Μέτωπο. Την ίδια τύχη είχε ο αδερφός της, Έντουαρντ, και αρκετοί από τους στενούς φίλους της.

Συγγραφικό ξεκίνημα

Μετά τον πόλεμο η Βέρα επέστρεψε στο Κολλέγιο Σόμερβιλ, όπου γνώρισε τη Γουίνιφρεντ Χόλτμπαϊ (Winifred Holtby). Οι δυο γυναίκες αποφοίτησαν μαζί, το 1921, και μετακόμισαν στο Λονδίνο, όπου έλπιζαν να καθιερωθούν ως συγγραφείς. 
Τα πρώτα δύο μυθιστορήματα της Βέρας πούλησαν ελάχιστα αντίτυπα και αγνοήθηκαν από τους κριτικούς. Ήταν τα: «The Dark Tide» (1923) και «Not Without Honour» (1925). Μεγαλύτερη επιτυχία είχε ως δημοσιογράφος και τη δεκαετία του ’20 δημοσιογραφούσε στο φεμινιστικό περιοδικό Time and Tide. Επίσης, εξέδωσε δύο βιβλία για το ρόλο των γυναικών, τα: «Women's Work in Modern Britain» (1928) και «Halcyon or the Future of Monogamy» (1929).

Πολιτικές ανησυχίες

Κατά τη δεκαετία του 1920 οι πολιτικές αντιλήψεις της Βέρας έγιναν πιο ριζοσπαστικές. Εγκατέλειψε τους Φιλελεύθερους και εντάχτηκε στο Εργατικό Κόμμα. Κάποια περίοδο σχεδίαζε να γίνει βουλευτίνα αλλά μετά το γάμο της με τον Αμερικανό ακαδημαϊκό Τζορτζ Κάτλιν (George Catlin), πήγε να ζήσει στις ΗΠΑ. Όμως, δυσκολεύτηκε να εγκλιματιστεί στην Αμερική. Γι’ αυτό έπειτα από τη γέννηση των δύο παιδιών της, του Τζον (1927) και της Σίρλεϊ (1930) επέστρεψε στην Αγγλία, όπου ζούσε με την Γουίνιφρεντ Χόλτμπαϊ. 
Στον πρώτο τόμο της αυτοβιογραφίας της, «Testament of Youth» (Γεύση της Νιότης, 1933), η Μπρίτεν έγραψε για την προσπάθειά της να μορφωθεί και για τις εμπειρίες της ως νοσοκόμα κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το βιβλίο έγινε αμέσως ανάρπαστο τόσο στη Μεγάλη Βρετανία όσο και στις ΗΠΑ. Μετά το θάνατο της Γουίνιφρεντ Χόλτμπαϊ, το 1935, η Βέρα εξέδωσε ένα βιβλίο για τη φιλία τους, το «Testament of Friendship» (Γεύση Φιλίας). 
Τη δεκαετία του 1930 η Βέρα έγινε οπαδός της ειρήνης και το 1934 υποστήριξε τον Ρίτσαρντ Σέπαρντ και την οργάνωση ειρήνης που είχε ιδρύσει, την Peace Pledge Union. Υπήρξε μία από τους ηγέτες της οργάνωσης αυτής κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Από το Σεπτέμβριο του 1939 άρχισε να εκδίδει ένα μικρό περιοδικό, στο οποίο διατύπωνε τις απόψεις της για τον πόλεμο, το «Letters to Peace Lovers» (Γράμματα στους Εραστές της Ειρήνης). Αυτό την έκανε εξαιρετικά αντιδημοφιλή καθώς το περιοδικό ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση για τους βομβαρδισμούς αστικών περιοχών στη ναζιστική Γερμανία.
Το 1943 η Μπρίτεν επιχείρησε να εξηγήσει τις ειρηνιστικές της αντιλήψεις στο βιβλίο της «Humiliation with Honour» (Έντιμη Ταπείνωση). Ακολούθησε το «Seeds of Chaos», που ήταν μια επίθεση στην κυβερνητική πολιτική των βομβαρδισμών.

Φεμινίστρια

Μετά τον πόλεμο η Βέρα έγραψε την ιστορία του γυναικείου κινήματος στο βιβλίο «Lady into Women» (1953) και άλλα βιβλία, μεταξύ των οποίων έναν δεύτερο τόμο αυτοβιογραφίας το «Testament of Experience» (Γεύση της Εμπειρίας, 1957), το «Women at Oxford» (1960) καθώς και μια βιογραφία του βρετανού πολιτικού του Εργατικού Κόμματος και ειρηνιστή Φρέντερικ Πίθικ-Λόρενς (Frederick Pethick-Lawrence). 
Η Βέρα Μπρίτεν υπήρξε σκληρή πολέμιος των πυρηνικών όπλων και το 1957 με επιφανείς προσωπικότητες, όπως ο Πρίστλι (J. B. Priestley), ο Μπέρτραντ Ράσελ (Bertrand Russell) κ.ά., ίδρυσαν την Οργάνωση για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό «Campaign for Nuclear Disarmament» (CND). 
Η Βέρα Μπρίτεν παρέμεινε ενεργός στο Κίνημα Ειρήνης ως το θάνατό της, που επήλθε στις 29 Μαρτίου 1970.