google/wiki40b huggingface dataset:
Ιστορία εκδόσεων του Android

Alpha

Υπήρχαν τουλάχιστον δύο εσωτερικές κυκλοφορίες στο εσωτερικό της Google και την OHA πριν η Beta κυκλοφορήσει το Νοέμβριο του 2007. Οι ονομασίας που επιλέχθηκαν στις εσωτερικές εκδόσεις ήταν "Astro Boy", "Bender» και "R2-D2". Ο Dan Morrill δημιούργησε μερικά από τα πρώτα λογότυπα μασκότ, αλλά το σημερινό πράσινο λογότυπο του Android σχεδιάστηκε από την Irina Blok. Ο διαχειριστής του έργου, ο Ryan Gibson, ο οποίος σχεδίασε το καθεστώς των ονομασιών γλυκισμάτων που έχει χρησιμοποιηθεί για την πλειονότητα των δημοσίων κυκλοφοριών του λειτουργικού, ξεκινώντας με το Android 1.5.

Ιστορικό των εκδόσεων με το επίπεδο API

Οι παρακάτω πίνακες δείχνουν τις ημερομηνίες κυκλοφορίας και βασικά χαρακτηριστικά όλων των Android και τις ενημερώσεις του λειτουργικού συστήματος μέχρι σήμερα, που απαριθμούνται χρονολογικά από την επίσημη application programming interface (API).

Οι απαιτήσεις υλικού

Η κύρια πλατφόρμα υλικού για το Android είναι η αρχιτεκτονική ARM, ενώ επίσημα υποστηρίζονται επίσης οι x86 και MIPS αρχιτεκτονικές. Και οι δύο 64-bit και 32-bit εκδόσεις των τριών αρχιτεκτονικών που υποστηρίζονται από την απελευθέρωση του Android 5.0, ανεπίσημο έργο του Android-x86, που είχε παράξει υποστήριξη για την x86 και MIPS αρχιτεκτονικές πριν από την επίσημη υποστήριξη. Από το 2012, οι συσκευές Android με επεξεργαστές Intel άρχισαν να εμφανίζονται, συμπεριλαμβανομένων των τηλεφώνων και των ταμπλετών. Αν κερδίσουμε την υποστήριξη για πλατφόρμες 64-bit, το Android έγινε για πρώτη φορά να τρέχει σε 64-bit x86 και, στη συνέχεια, στο ARM64.
Οι ελάχιστες απαιτήσεις υλικού έχουν αναβαθμιστεί σε βήματα με την πάροδο του χρόνου, με τις νέες κυκλοφορίες εκδόσεων του Android. Αρχικά το ελάχιστο ήταν 32 MB μνήμης RAM αλλά λιγότερο από 128 MB δεν συνιστάται, με το πρώτο κινητό τηλέφωνο HTC Dream ("ναυαρχίδα") που χρησιμοποιούσε 192 MB RAM με 32 MB μνήμης flash, και αρχιτεκτονική ARM με επεξεργαστή 200 MHz (ARMv5). Από το Νοέμβριο του 2013 και με την νέα έκδοση Android 4.4, που είναι για συσκευές ARM-based που απαιτούν ARMv7 επεξεργαστή (το Android 5.0 υποστηρίζει επίσης ARMv8-Α), ενώ η ελάχιστη ποσότητα της μνήμης RAM είναι 512 MB. Η απαιτούμενη ελάχιστη μνήμη που είναι διαθέσιμη για το Android 4.4 είναι 340 MB, και όλες οι συσκευές με λιγότερα από 512 MB μνήμης RAM, πρέπει να αναφέρονται ως "χαμηλής μνήμης RAM" συσκευές.
Τον Οκτώβριο του 2011, με το Android 4.0, η μονάδα επεξεργασίας γραφικών (GPU) υποστηρίζει πλέον το OpenGL ES 2.0 (και το ES 1.0), και η επιτάχυνση υλικού έγινε υποχρεωτική, ανεξάρτητα από το εάν οι εφαρμογές χρησιμοποιούν άμεσα το OpenGL ES ή όχι. Αργότερα, το Android 4.3 πρόσθεσε υποστήριξη για το OpenGL ES 3.0 αν χρησιμοποιείται, με παράλληλη την υποστήριξη και για τις δύο παλαιότερες εκδόσεις (ES 2.0 και 1.0) που εξακολουθεί να είναι υποχρεωτική.
Εκτός από την εκτέλεση απευθείας σε x86 με βάση το υλικό, το Android μπορεί επίσης να τρέχει σε x86 αρχιτεκτονική με τη χρήση ενός εξομοιωτή Android το οποίο είναι μέρος του Android SDK, ή με τη χρήση BlueStacks ή του Andy.
Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία

Ιστορικό

Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία ιδρύθηκε το 1976 από βουλευτές και στελέχη που αποχώρησαν από την ΕΚ-ΝΔ. Την ηγετική ομάδα αποτελούσαν οι Αλέξανδρος Μαγκάκης, Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς, Δημήτρης Τσάτσος και Τάσος Μήνης.
Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία μαζί με το ΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΔΑ υπό τον Ηλία Ηλιού, τη Σοσιαλιστική Πορεία του Νίκου Κωνσταντόπουλου και τη Χριστιανική Δημοκρατία υπό τον Νίκο Ψαρουδάκη, συγκρότησαν τη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων, η οποία στις ελληνικές βουλευτικές Εκλογές του 1977 έλαβε ποσοστό 2,72%, χωρίς να εκλεγούν εκπρόσωποι από την Πρωτοβουλία.
Το 1978, ύστερα από εισήγηση του Μαγκάκη, η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία, ανέστειλε τη δράση της, συμπορευόμενη με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα στελέχη, ο Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς εντάχθηκε στο ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. του Γιάγκου Πεσμαζόγλου.
Κράξιμο (περιοδικό)

Το Κράξιμο υπήρξε περιοδική έκδοση από το 1981 μέχρι το 1993 και εκδιδόταν από την τρανς ακτιβίστρια, Πάολα (κατά κόσμον Παύλο Ρεβενιώτη).
Το περιοδικό κυρίως παρουσίαζε ανθρώπους γύρω από την ομοφυλοφιλική κουλτούρα και ήταν ένα από τα πρώτα περιοδικά αυτού του είδους στην Ελλάδα. Στο εξώφυλλο του αυτοχαρακτηριζόταν σαν περιοδικό επαναστατικής ομοφυλόφιλης έκφρασης ενώ ως υπέρτιτλος υπήρχε η φράση «Οποιαδήποτε εργασία με σκοπό το κέρδος, είναι πορνεία».
Η gay απελευθέρωση, το AIDS, η ανδρική πορνεία αλλά και συνεντεύξεις ήταν το κυρίως το περιεχόμενο του. Υπήρχαν επίσης μόνιμες στήλες για τον πολιτισμό και αφιερώματα, όπως στους  πορνοκινηματογράφους, μαρτυρίες «παραστρατημένων παιδιών», ντοκουμέντα για τις διώξεις των ομοφυλόφιλων από τη Χούντα αλλά και από τους Ναζί κλπ., ενώ φιλοξενήθηκαν κείμενα των Φελίξ Γκουαταρί, Ηλία Πετρόπουλου, Μίνου Αργυράκη, Αλέξη Μπίστικα, Τάκη Σπετσιώτη, Κατερίνας Γώγου, Γιώργου Χρονά κλπ. και συνεντεύξεις με τους Ντίνο Χριστιανόπουλο, Μιχάλη Ράπτη, Μαλβίνα Κάραλη, Χρόνη Μίσσιο, Δημήτρη Παπαϊωάνου, Κώστα Ταχτσή και άλλους.
Το περιοδικό συντηρήθηκε οικονομικά από φίλους, επώνυμους και μη. Το 1983 μηνύθηκε από πρώην διοικητή της Ασφάλειας ως πορνογράφημα και ότι διαφθείρει τα ήθη και έθιμα. Η εκδότρια Πάολα καταδικάστηκε σε τετράμηνη φυλάκιση κι ένα μεγάλο χρηματικό πρόστιμο, η φυλάκισή της, όμως, τελικά αποφεύχθηκε χάρη στην άμεση κινητοποίηση των ομοφυλοφιλικών οργανώσεων του εξωτερικού, καθώς και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η υπόθεση είχε απασχολήσει και τη Διεθνή Αμνηστία.
Ιωσήφ Βενέδικτος της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ο Ιωσήφ-Βενέδικτος-Μάριος-Πλασίντο γεννήθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Τορίνο και ήταν ο πέμπτος γιος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας και της Μαρίας-Αντωνίας-Φερδινάνδας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Ε΄ βασιλιά της Ισπανίας. Την ημέρα της γέννησής του αποκλήθηκε κόμης της Μοριάνα.
Κατά την προέλαση του Ναπολέοντα Α΄ στο Πεδεμόντιο, διέφυγε μαζί με τους αδελφούς του Βίκτωρα-Εμμανουήλ, Μαυρίκιος Ιωσήφ και Κάρολο-Φήλικα στη Σαρδηνία, όπου έμειναν στο παλάτσο Καρκασόνα.
Το 1796 άλλαξε ο τίτλος του σε κόμης του Άστι.
Το 1799 ο μεγαλύτερος αδελφός τους Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄ έθεσε τον Μαυρίκιο διοικητή στο Σάσαρι, στα βορειοδυτικά της Σαρδηνίας, αλλά έπειτα από τρεις μήνες απεβίωσε από ελονοσία. Τότε ανέλαβε ο Ιωσήφ ως διοικητής του Σάσαρι. Τρία έτη μετά ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε από τους σπασμούς της ασθένειας το 1802. Τάφηκε στον Καθεδρικό ναό στο Αλγκέρο της Σαρδηνίας, όπου είχε τοποθετηθεί και ο αδελφός του.
Γκόγκες

Οι γκόγκες ή σπανιώτερα γκόγκιζες είναι παραδοσιακό ζυμαρικό της Λακωνίας και της Αργολίδας. Παρασκευάζονται από αλεύρι, νερό και αλάτι, και έχουν σχήμα κοντινό σε κυλινδρικό - παραλληλόγραμμο μήκους 3-4 εκατοστών που ανάλογα με την παρασκευή, μπορεί να έχει αρχίσει να διπλώνεται. Το σχήμα αυτό προκύπτει γιατί κατά την παρασκευή τους, δημιουργούνται κυλινδρικά τμήματα, πάχους παρόμοιου με το μικρό δάκτυλο, τα οποία κόβονται σε μήκος 3-4 εκατοστών και στη συνέχεια πιέζονται σύροντας το δάκτυλο στη μια τους πλευρά για να αρχίσει να διπλώνεται, μοιάζοντας σαν κοχύλι. Μετά το βράσιμο και στράγγισμα, περιχύνονται με καυτό λάδι (ή βούτυρο) και τριμμένη μυζήθρα. Οι γκόγκες συνήθως σερβίρονται ως πλήρες πιάτο και όχι ως συνοδευτικό άλλου φαγητού. Οι γκόγκες είναι φαγητό που παραδοσιακά φτιαχνόταν χειροποίητα τις Απόκριες. Σήμερα είναι διαθέσιμο και από βιοτεχνίες παραγωγής τοπικών ζυμαρικών και σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια της περιοχής της Λακωνίας και ιδιαίτερα στη Μονεμβασιά και της Αργολίδας αλλά και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και αλλού  σε εστιατόρια με τοπικά πελοποννησιακά πιάτα.
Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων

Περίληψη

Μια αμερικανική υπηρεσία αντικατασκοπίας κατασκευάζει έναν μυστικό πράκτορα, τον Κάπλαν. Τα μέλη ενός άλλου δικτύου κατασκόπων με επικεφαλής τον Βάνταμ, ταυτίζουν με τον Κάπλαν τον Ρότζερ Θόρνχιλ, ο οποίος είναι ένας διαφημιστής στο επάγγελμα. Αρχικά απαγάγεται από αυτούς, όμως κατορθώνει να τους ξεφύγει. Οδηγεί στον τόπο όπου τον κρατούσαν την αστυνομία η οποία τελικά δεν βρίσκει τίποτα. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα πιο πολύ όταν σκοτώνεται στα χέρια του ένας αντιπρόσωπος του Ο.Η.Ε. και ενοχοποιήται. Τότε αρχίζει το ανθρωποκυνηγητό. Στό τρένο με το οποίο ταξιδεύει, γνωρίζεται με την Εύα, μια διπλή πράκτορα, η οποία εξυπηρετεί τον Βάνταμ, και θέλει να παρασύρει τον Θόρνχιλ και να τον στείλει σε ένα ένα ραντεβού θανάτου, όπου μόνος σε ένα χωράφι δέχεται επίθεση από ένα ψεκαστικό αεροπλάνο. Την τελευταία στιγμή γλιτώνει. Στη συνέχεια εντοπίζει την Εύα με τον Βάνταμ, ο οποίος τον απειλεί πως θα τον σκοτώσει. Συλλαμβάνεται από την αστυνομία όμως ο Θόρνχιλ, και ο αρχηγός της αντικατασκοπίας είναι που θα του αποκαλύψει όλη την αλήθεια.
Όμως η Εύα, η οποία στην πραγματικότητα δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Βάνταμ, βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Σπέυδει να τη βοηθήσει εμποδίζοντας τον Βάνταμ να διαφύγει και μαζί με την Εύα καταφεύγουν στο όρος Ράζμορ όπου βρίσκονται τα μεγάλα πορτρέτα των τεσσάρων προέδρων των Η.Π.Α. Εκεί αφού παλεύει με αυτούς με τους πράκτορες του Βάνταμ, γλιτώνει καταλήγοντας στην αγκαλία της Εύας.

Eρμηνείες της ταινίας

Η ταινία πρόκειται για την αφήγηση μιας μύησης: ο ήρωας της ταινίας, ο Ρότζερ Θόρνχιλ, έρχεται σε ρίξη με το πεπρωμένο του, που του επιβάλεται από τις περιστάσεις. Αρχικά είναι ένας μη ενηλικιωμένος που οδεύει προς την ωριμότητα μέσα από τις περιπέτειες στις οποίες τον βάζουν οι όι δύο αντίπαλες ομάδες των κατασκόπων. Ο Θόρνχιλ κατακτώντας την Εύα στο τέλος της ταινίας, κατάκτηση και σεξουαλική (το τρένο το οποίο εισέρχεται στην σήραγγα έχει σεξουαλική συμβολική σημασία), τότε ωριμάζει κι ο ήρωας. Ο Θόρνχιλ μέχρι τη σύλληψή του από την αστυνομία και την αποκάλυψη από τον αρχηγό της αντικατασκοπίας της αλήθειας, δεν είναι παρά ένας παθητικός θεατής των όσων του συμβαίνουν. Από εκεί και μετά αυτονομείται και δρα σαν ήρωας.

Παρατηρήσεις

Όσα διαδραματίζονται στον Ο.Η.Ε. είναι γυρισμένα σε στούντιο, κι αυτό επειδή μετά την ταινία The Glass Wall (1953), απαγορεύθηκαν τα γυρίσματα στο κτίριο του Οργανισμού. Ο Χίτσκοκ χρησιμοποίησε κρυφές κάμερες και έναν φωτογράφο προκειμένου να τραβήξει φωτογραφίες από το εσωτερικό των χώρων του  κτιρίου προκειμένου να να γίνει πιστότερη αναπαράσταση των ντεκόρ του στούντιο.
Τρύφαινα

Βιογραφικά στοιχεία

Κατά την παιδική της ηλικία ο πατέρας της ήρθε σε σύγκρουση με την αδελφή και βασίλισσά του, Κλεοπάτρα Β', και αναγκάστηκε να διαφύγει με τη νέα του σύζυγο, Κλεοπάτρα Γ', και τα παιδιά του στο νησί της Κύπρου το 131 π.Χ. Η αποκατάσταση της ηρεμίας στην Αλεξάνδρεια άργησε να έρθει, ωστόσο ο Πτολεμαίος Η' κατάφερε να ανακτήσει το θρόνο το 130/29 π.Χ. Ο βασιλιάς άφησε την τελευταία του πνοή το 116 π.Χ. αφήνοντας πίσω του δύο γιους, τον Πτολεμαίο και τον Πτολεμαίο Αλέξανδρο, καθώς και τρεις κόρες: την Τρύφαινα, που έγινε το 124/23 π.Χ. βασίλισσα της Συρίας, την Κλεοπάτρα Δ', που παντρεύτηκε το μεγαλύτερο από τους δυο αδελφούς της και την Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα τους, ο θρόνος της Αιγύπτου, έμενε στην Κλεοπάτρα Γ', με την προϋπόθεση να μοιραζόταν τη βασιλεία με έναν από τους γιους της, όποιον αυτή προτιμούσε. Η Κλεοπάτρα σκόπευε να επιλέξει για τους δικούς της λόγους το νεότερο αδελφό, τον Αλέξανδρο, όμως οι αλεξανδρινοί τελικά έκριναν εκείνοι επιβάλλοντας τον Πτολεμαίο, που έμεινε στην ιστορία ως Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος.
Η Κλεοπάτρα Γ' ανάγκασε το γιο της να λάβει διαζύγιο από την αδελφή του, Κλεοπάτρα Δ', ώστε να παντρευτεί την Κλεοπάτρα Σελήνη. Τότε η Κλεοπάτρα Δ', αφού συγκέντρωσε στρατό στην Κύπρο πήγε στην Συρία, όπου και πρόσφερε το χέρι και το στρατό της στον διεκδικητή του θρόνου των Σελευκιδών, Αντίοχο Θ' Κυζικηνό. Ο τελευταίος βρισκόταν σε πόλεμο με τον ετεροθαλή αδελφό του και σύζυγο της Τρύφαινας, Αντίοχο Η' Γρυπό για το θρόνο της Συρίας. Η Κλεοπάτρα Δ' βρισκόταν στην Αντιόχεια όταν η πόλη κατελήφθη από τον Αντίοχο Γρυπό, και για να σωθεί κατέφυγε στο ναό του Απόλλωνα στη Δάφνη. Ο Αντίοχος επιθυμούσε να της χαρίσει τη ζωή, είτε για διπλωματικούς λόγους είτε από φόβο για την ιεροσυλία. Ωστόσο η Τρύφαινα ήταν ανένδοτη και παρότρυνε τον άντρα της να τη θανατώσει. Καθώς η Κλεοπάτρα άγγιζε το βωμό, τα χέρια της αποκόπηκαν ώστε να μεταφερθεί έξω και έτσι πέθανε ενώ καταριόταν την αδελφή της (112 π.Χ.) Ένα χρόνο αργότερα, την Τρύφαινα αιχμαλώτισε ο Αντίοχος Κυζικηνός, τη βασάνισε και τη θανάτωσε.
Τρύφων Αλεξιάδης

Τόπος και Ημερομηνία Γέννησης

Γεννήθηκε το 1960 στην Καβάλα από γονείς δασκάλους και μεγάλωσε στα χωριά Ξεριάς και Χρυσοχώρι Καβάλας. Έχει καταγωγή παππούδων και γιαγιάδων από Καππαδοκία, Πελοπόννησο  και Ανατολική Θράκη. Από το 1972 κατοικεί στον Κορυδαλλό και από το 2003 μέχρι σήμερα στη Νίκαια.

Οικογενειακή κατάσταση

Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Γιάννου και έχουν δύο κόρες την Κατερίνα και την Ευδοκία, οι οποίες εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και διαμένουν στη Νίκαια.

Σπουδές

Είναι Οικονομολόγος, πτυχιούχος ΑΣΟΕΕ (Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων)

Επαγελματική-Πολιτική σταδιοδρομία

Από το τρίτο έτος των σπουδών του, εργάστηκε σε λογιστήρια μεγάλων επιχειρήσεων, μέχρι τον διορισμό του στο Υπουργείο Οικονομικών το 1987.  
Ενεργοποιήθηκε πολιτικά στην Αριστερά από τα φοιτητικά του χρόνια (ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ – Β’ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ) και συμμετείχε στην ίδρυση του Συνασπισμού και στην εξέλιξή του σε ΣΥΡΙΖΑ από διάφορες θέσεις ευθύνης. 
Στις 18.7.2015 ορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών με Πρωθυπουργό τον Α. Τσίπρα, θέση την οποία διατήρησε στις 28.8.2015 με Πρωθυπουργό τη Β. Θάνου στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση και μετέπειτα στις 23.9.2015 με Πρωθυπουργό τον Α. Τσίπρα. Κατά τη διάρκεια της 16μηνης θητείας του ως Αναπληρωτής Υπουργός, είχε αρμοδιότητα κυρίως σε θέματα φορολογικών εσόδων και ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. 
Από τους πρώτους μήνες της Υπουργικής του θητείας καταγράφηκε (βάσει των στοιχείων της Βουλής) στην πρώτη θέση σε ομιλίες και απαντήσεις σε επίκαιρες ερωτήσεις, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν βουλευτής. Διετέλεσε μέλος της Διυπουργικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς και της Διυπουργικής Επιτροπής για την αξιολόγηση του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Με την ολοκλήρωση της θητείας του (ανασχηματισμός 5.11.2016) κατέθεσε πλήρη απολογισμό και προγραμματισμό (). 
Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας δράσης του στα κοινά, είχε εκλεγεί:
-         Μέλος της Κεντρικής Διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
-         Αντιπρόεδρος στο Ταμείο Επαγγελματικής Ασφάλισης του Υπουργείου Οικονομικών.
-         Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Εφοριακών και Πρόεδρος του Συλλόγου Εφοριακών Αττικής και Κυκλάδων.

Είναι Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και Συντονιστής του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ.
Ρόμπιν Ουίλιαμς

Θάνατος

Ο 63χρονος ηθοποιός βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Η αιτία του θανάτου του ήταν, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, «αυτοκτονία από ασφυξία». Ο Ουίλιαμς πάλευε με την κατάθλιψη τα τελευταία χρόνια και πρόσφατα είχε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Η γυναίκα του τον είδε ζωντανό στο σπίτι τους την Κυριακή το βράδυ. Το επόμενο πρωί τηλεφώνησε στην αστυνομία λέγοντας πως «ο σύζυγός της δεν ανέπνεε». Σύμφωνα με μαρτυρίες οικείου του προσώπου, τις τελευταίες ημέρες πριν βάλει τέλος στην ζωή του, αισθανόταν τόσο καταβεβλημένος που κοιμόταν έως και 18 ώρες την ημέρα.
Λιμναία (Θεσσαλία)

Η Λιμναία (αρχαία ελληνικά: Λιμναία) ή Λιμναίο (Λιμναίον) ήταν μια πόλη της Ιστιαιώτιδας στην αρχαία Θεσσαλία, η οποία κατελήφθη από τους Ρωμαίους το 191 π.Χ.
Η θέση της πόλης βρίσκεται εντός των ορίων του Βλοχού.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1978

Το τουρνουά του 8ου παγκόσμιου πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης έλαβε χώρα στη Μανίλλα, την πρωτεύουσα των Φιλιππινών. Όπως συνέβη και στο Πουέρτο Ρίκο, στην προηγούμενη διοργάνωση, οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι Σοβιετικοί, και οι διοργανωτές, οι Φιλιππινέζοι δεν συμμετείχαν στην προκριματική φάση των τριών ομίλων, αλλά προκρίθηκαν κατευθείαν στους ομίλους της τελικής φάσης.
Οι Γιουγκοσλάβοι, που είχαν στις τάξεις τους παίκτες όπως ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς και ο Κρέζιμιρ Τσόσιτς και μια επιθετική νοοτροπία στο παιχνίδι τους, έφτασαν στο τίτλο του πρωταθλητή αήττητοι. Οι ΗΠΑ κατέβασαν στο τουρνουά, για άλλη μια φορά, μια φτωχή -σε δυναμική- ομάδα που λεγόταν Athletes in Action. Συνεπώς, παίξανε μικρό ρόλο στη διοργάνωση και η πέμπτη θέση που κατέλαβαν ήρθε φυσιολογικά.
Fire and Water

Τραγούδια

1. Fire and Water (Fraser, Rodgers) - 4:02

2. Oh I Wept (Kossoff, Rodgers) - 4:26

3. Remember (Fraser, Rodgers) - 4:20

4. Heavy Load (Fraser, Rodgers) - 5:19

5. Mr. Big (Fraser, Rodgers, Kirke, Kossoff) - 5:55

6. Don't Say You Love Me (Fraser, Rodgers) - 6:01

7. All Right Now (Fraser, Rodgers) - 5:32
Κάρμεν Περέιρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1937 και η κάθοδός της στην πολιτική έλαβε χώρα το 1962, οπότε και έγινε μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο σύζυγός της ήταν επίσης δραστήριο στέλεχος στο αντιαποικιοκρατικό κόμμα.
Αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Σενεγάλη και έπειτα μετέβη στη Σοβιετική Ένωση, όπου σπούδασε Ιατρική.
Επέστρεψε στη χώρα της αργότερα και έγινε ενεργή σε ζητήματα υγείας και πολιτικής.

Πολιτική καριέρα

Εξελέγη βουλευτής και κατά την περίοδο του στρατιωτικού καθεστώτος του Νίνο Βιέιρα υπηρέτησε και στο αξίωμα της Προέδρου της Βουλής. Όταν τέθηκε σε ισχύ νέο Σύνταγμα το 1984 η Πρόεδρος της Βουλής έγινε για ελάχιστο χρονικό διάστημα (τριών ημερών) προσωρινή Πρόεδρος, από τις 14 Μαΐου ως τις 16 Μαΐου του 1984. Συνέχισε να είναι Πρόεδρος της Βουλής ως την απόλυσή της από το Νίνο Βιέιρα, το 1992, με το αιτιολογικό της ανεπάρκειας και της ανευθυνότητας από μέρους της. Πέθανε στην Μπισάου στις 4 Ιουνίου 2016.
Πόλιε (Ντέρβεντα)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Τουγιέν Κουάνγκ

Ιστορία

Το γαλλικό φυλάκιο στο Τουγιέν Κουάνγκ υπερασπιζόταν για τέσσερις μήνες, από δύο επιχειρήσεις της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, εναντίων των 12.000 στρατιωτών του Στρατού του Γιουνάν και τον Στρατό της Μαύρης Σημαίας (από τον Αύγουστο του 1884 έως τον Απρίλιο του 1885). Η Πολιορκία του Τουγιέν Κουάνγκ θυμάται ως ένα από τα πιο γνωστά κατορθώματα της Λεγεώνας, και τιμάται στον πρώτο στίχο του "Le Boudin", το οποίο είναι το κύριο εμβατήριο της Λεγεώνας. 
Κατά τη διάρκεια του γαλλικού προτεκτοράτου, το Τουγιέν Κουάνγκ υπηρέτησε ως φυλάκιο. Κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ οι Βιέτ Μινχ έκαναν την παράδοση των Λεγεωνάριων στο μνημείο της Μάχης του Τουγιέν Κουάνγκ στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας (1946-54).

Διοικητικές διαιρέσεις

Τα φουόνγκ στα οποία χωρίζεται η πόλη είναι τα εξής: Χουνγκ Ταν, Νονγκ Τιέν, Ι Λα, Μινχ Ξουάν, Φαν Τιέτ, Ταν Κουάνγκ, Ταν Χα. Η πόλη χωρίζεται στις ακόλουθες κοινότητες  Τρανγκ Ντα, Αν Τουόνγκ, Λουόνγκ Βουόνγκ, Αν Χανγκ, Τάι Λονγκ, Ντόι Καν.
Καλαμιάς Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του οικισμού είναι πιθανότατα φυτωνυμική και προέρχεται από τα πολλά καλάμια που φύονται στην περιοχή. Δημιουργήθηκε μετεπανασταστικά από κατοίκους της ορεινής Κάτω Ποταμιάς, που κατέβαιναν προς στα παραλιακά και χαμηλότερα εδάφη, και όταν απέκτησε τη μορφή πιο μόνιμης εγκατάστασης αναφέρεται για πρώτη φορά στις απογραφές της περιόδου 1848-1851 με την ονομασία «Καλύβια Ποταμιάς» χωρίς ένδειξη πληθυσμού.
Αμυδών

Η Αμυδών ή (μεταγενέστερα) Αβυδών ήταν η Ομηρική πρωτεύουσα της Παιονίας στη περιοχή του κάτω ρου του Αξιού της Αμφαξίτιδας. Η θέση της Αμυδώνος δεν είναι βέβαιη. Πιθανολογείται ότι, λόγω της έκτασης και της κεντρικής θέσης αυτής της εγκατάστασης σε σχέση με τους υπόλοιπους οικισμούς της περιοχής, βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο κοντά στο Αξιοχώρι (πρώην Βαρδαρόφτσα), παρά τον Αξιό ποταμό, μεταξύ Αξιοχωρίου και Άσπρου.
Το αμάρτημα της μητρός μου

Πλοκή

Αρχικά ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τα κύρια πρόσωπα του έργου, την Αννιώ, τη μοναδική αδελφή που ο ίδιος γνωρίζει, η οποία είναι άρρωστη, και τη χήρα μητέρα τους, η οποία είναι προσηλωμένη σ' αυτήν και παραμελεί τα τρία αγόρια της. Η αρρώστια της Αννιώς επιδεινώνεται και τελικά πεθαίνει και η μητέρα υιοθετεί μια ψυχοκόρη, που τη μεγαλώνει με υπερβολική στοργή και την παντρεύει, για να υιοθετήσει στη συνέχεια ένα άλλο, πολύ μικρό κοριτσάκι, κάτι που προξενεί την έντονη αντίδραση των αγοριών.
Στις αντιδράσεις των γιων της, η μητέρα αποφασίζει να τους αποκαλύψει το τρομερό μυστικό της: Η εμμονή της με τις υιοθεσίες κοριτσιών οφείλεται σε ένα τραγικό γεγονός, για το οποίο νιώθει τύψεις εδώ και χρόνια. Οι ενοχές που τη βασάνιζαν ήταν επειδή η ίδια είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της ένα από τα παιδιά της (το μοναδικό τότε κοριτσάκι της, που ήταν βρέφος) και οι υιοθεσίες είχαν ως στόχο την εξιλέωσή της και την αναπλήρωση του τραγικού κενού.
Οι τύψεις της δεν μπόρεσαν να απαλυθούν ούτε και μετά τη συγχώρεση του Πατριάρχη Ιωακείμ στην Κωνσταντινούπολη, όπου και την οδήγησε ο γιος της για να εξομολογηθεί, με την ελπίδα να γαληνέψει η ψυχή της. Όπως χαρακτηριστικά λέει στον γιο της μετά τη συγχώρεση:
Τί νὰ σὲ 'πῶ, παιδί μου! Ὁ Πατριάρχης εἶναι σοφὸς καὶ ἅγιος ἄνθρωπος. Γνωρίζει ὅλαις ταῖς βουλαῖς καὶ τὰ θελήματα τοῦ Θεοῦ, καὶ συγχωρνᾶ ταῖς ἀμαρτίαις ὅλου τοῦ κόσμου. Μά, τί νὰ σὲ 'πῶ! Εἶναι καλόγερος. Δέν ἔκαμε παιδιὰ, γιὰ νὰ 'μπορῇ νὰ γνωρίσῃ, τί πρᾶγμα εἶναι τὸ νὰ σκοτώσῃ κανεὶς τὸ ἴδιο τὸ παιδί του!
Αϊσέ Σουλτάν (σύζυγος του Οσμάν Β΄)

Βιογραφία

Η Αϊσέ Σουλτάν γεννήθηκε το 1607 και ήταν κόρη του Αχμέτ Εφέντι. Είχε δεσμούς με την αυτοκρατορική οικογένεια. Η γιαγιά της ήταν μια από τις κόρες της Χατιτζέ Σουλτάν, κόρης του Σελίμ Α΄ και αδελφής του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν Χανίμ Σουλτάν. Ήταν, επίσης, εγγονή του πολιτικού Περτέβ Πασά.
Ο γάμος της με τον Οσμάν φαίνεται να έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1620 καθώς την συνάντησε τον Δεκέμβριο του 1619. Μετά το θάνατο του Οσμάν το 1622 έμεινε στο αυτοκρατορικό παλάτι. Η τελευταία καταγεγραμμένη παρουσία της ήταν το 1640.
Πέθανε μετά το 1640. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο Εγιούπ νεκροταφείο, στην Κωνσταντινούπολη. Τάφηκε μαζί με τον πατέρα της και τα άλλα μέλη της οικογένειας της.
Ηλίας Χατζοπλάκης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο χωριό Καρδιτσομάγουλα Καρδίτσας το 1935 και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυση του κινήματος και κατήλθε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος, χωρίς να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 2.857 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές, το 1977 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με το ΠΑΣΟΚ με 7.287 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές που οδήγησαν σε νίκη το ΠΑΣΟΚ, το 1981 με 7.547 ψήφους. Αργότερα προσχώρησε στο ΔΗΚΚΙ και το 1996 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος.
Απεβίωσε το 2014 σε ηλικία 78 ετών και κηδεύτηκε από τον ναό του Αγίου Τρύφωνα στην Παλλήνη.
Parastratiosphecomyia stratiosphecomyioides

Σημάδια και χρωστικές ουσίες

Το έντομο παρουσιάζει μια ατελή μορφή εξελικτικής προσαρμογής που ονομάζεται Βατεσιανός μιμητισμός (Batesian mimicry), όπου η μύγα έχει χρώμα και δερμικό μοτίβο τέτοιο ώστε να μοιάζει με δηκτικά είδη δίπτερων έτσι ώστε να μην την πλησιάζουν θηρευτές.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1994-95

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1994-95 ήταν το 3ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπλάκμπερν Ρόβερς για 3η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ εξασφάλισαν εκτός από την Μάντσεστερ και οι Νότιγχαμ, Λίβερπουλ και Λιντς ενώ την έξοδο στο κύπελλο κυπελλούχων εξασφάλισε η Έβερτον.
Τζουζέπε Φαρίνα

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στο Τορίνο, ο Φαρίνα ήταν γιος του Τζιοβάνι Κάρλο Φαρίνα (1884-1957), ιδρυτή της αμαξοστοιχίας Stabilimenti Farina. Ξεκίνησε να οδηγά ένα δικύλινδρο Temperino στην ηλικία των εννέα ετών. Ο Φαρίνα έγινε Δόκτωρ Πολιτικός Μηχανικός (αν και ορισμένες πηγές αναφέρουν τη μηχανική). Διακρίθηκε επίσης για τις ικανότητές του στο σκι, το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό. Είχε μια μικρή καριέρα ως αξιωματικός του ιππικού με τον ιταλικό στρατό. Εγκατέλειψε τον στρατό για να ασχοληθεί με τους αγώνες αυτοκινήτου.
Ενώ ήταν ακόμα στο πανεπιστήμιο, ο Φαρίνα αγόρασε το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα μεταχειρισμένο Alfa Romeo, με το οποίο αγωνίστηκε στον αγώνα Αόστα-Γκραν Σαν Μπερνάρντο. Προσπαθώντας να νικήσει τον πατέρα του συγκρούστηκε και τραυματίστηκε στον ώμο και το πρόσωπο, δημιουργώντας μια τάση που συνέχισε σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Ο πατέρας του τερμάτισε τέταρτος.