google/wiki40b huggingface dataset:
Άλαν Σάντατζ

Βιογραφικά στοιχεία και έρευνα

Ο Σάντατζ γεννήθηκε στην Άιοβα Σίτυ της πολιτείας Αϊόβα από γονείς εβραϊκής καταγωγής και απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι το 1948. Πήρε το διδακτορικό του το 1953 από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια. Ο Σάντατζ υπήρξε ο καλύτερος από τους μαθητές και ο «διάδοχος» του ονομαστού αστρονόμου Έντγουιν Χαμπλ (Edwin Powell Hubble), συνεχίζοντας το ερευνητικό του πρόγραμμα στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Από τη δεκαετία του 1950 ως τη δεκαετία του 1970 ο Sandage θεωρείτο ως ο κορυφαίος παρατηρησιακός κοσμολόγος, καθώς έχει συμβάλει σημαντικά σε όλες τις πτυχές της κοσμολογικής κλίμακας αποστάσεων.
Ο Σάντατζ άρχισε να εργάζεται στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Το 1958 δημοσίευσε την πρώτη καλή εκτίμηση για την τιμή της Σταθεράς του Hubble: 75 km/s/Mpc, που είναι κοντά και στην τιμή που γίνεται αποδεκτή σήμερα. Αργότερα πάντως έγινε ο κύριος υποστηρικτής της χαμηλής τιμής της σταθεράς (γύρω στα 50 km/s/Mpc, που υποδήλωνε ηλικία του Σύμπαντος περί τα 20 δισεκατομμύρια έτη).
Ο Σάντατζ διεξήγαγε φασματικές μελέτες σφαιρωτών αστρικών σμηνών και συνεπέρανε ότι είχαν ηλικία «τουλάχιστον 25 δισεκατομμυρίων ετών». Αυτό τον οδήγησε στην υπόθεση ότι το Σύμπαν δεν διαστέλλεται συνεχώς από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα, αλλά ότι διαστέλλεται και συστέλλεται με περίοδο 80 δισεκ. έτη. Σήμερα γίνεται δεκτό ότι το Σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς, και ότι η ηλικία του είναι 13 δισεκατομμύρια έτη.
Ο Σάντατζ επίσης ήταν γνωστός για την ανακάλυψη στον Γαλαξία Μεσιέ 82 πιδάκων (jets) που εκτινάσσονται από τον πυρήνα του, ενώ ανεκάλυψε και τον αστεροειδή 96155 1973 ΗΑ (στις 27 Απριλίου 1973).
Ο Σάντατζ πέθανε από καρκίνο στο πάγκρεας σε ηλικία 84 ετών, στο Σαν Γκάμπριελ της Καλιφόρνια.

Προσωπικές απόψεις

Σε ηλικία 50 ετών ο Σάντατζ έγινε Χριστιανός. Απάντησε στην ερώτηση «Μπορεί κάποιος να είναι ταυτόχρονα επιστήμονας και Χριστιανός;» ως εξής: «Ναι. Καθώς είπα και πριν, ο κόσμος είναι υπερβολικά περίπλοκος σε όλα τα μέρη του και τις διασυνδέσεις τους ώστε να οφείλεται στην τύχη και μόνο.»
Στο βιβλίο του Lee Strobel The Case For Faith, ο Sandage αναφέρεται ότι είπε: «Το εκπληκτικότερο πράγμα για μένα είναι η ίδια η ύπαρξή μου. Πώς μπορεί η άψυχη ύλη να οργανώνεται έτσι ώστε να σκέπτεται τον εαυτό της;» (σ.92).
2960 Οχτάκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Οχτάκι είναι άγνωστα. Ο Οχτάκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 19 λεπτά (Polishook κ.ά. 2011).
Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας

Απώλεια του θρόνου, του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία

Με το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ούγου Μάγνου η μητέρα τους υποστήριξε τον ίδιο τον Ροβέρτο σαν διάδοχο του θρόνου, ο πατέρας τους αντίθετα όρισε σαν διάδοχο τον δεύτερο αδελφό του Ερρίκο. Με την υποστήριξη της μητέρας τους ο ίδιος και ο αδελφός του Ερρίκος επαναστάτησαν εναντίον του πατέρα τους Ροβέρτου Β΄ αναγκάζοντάς τον βασιλιά να οπισθοχωρήσει στο Παρίσι. Μετά το θάνατο του πατέρα τους (1031) έκανε νέα επανάσταση ενάντια στον αδελφό του Ερρίκο Α΄ ξανά με την υποκίνηση της Κωνσταντίας του Αρλ, μετά τον θάνατο και της μητέρας τους επήλθε ειρήνη, ο Ροβέρτος συμβιβάστηκε αφού του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία (1032).

Ληστρικές δραστηριότητες

Ο Ροβέρτος δεν είχε έλεγχο επάνω στους υποτελείς του, διότι έμεινε γνωστός σαν βαρόνος ληστής, αφού λεηλατούσε συνεχώς τους υποτελείς του και ιδιαίτερα τις εκκλησίες, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση η διάρρηξη στο αββαείο του Αγίου Γερμανού στην Οσέρ. Έδιωξε τη σύζυγό του Ηλί του Σεμούρ· ακολούθησε η δολοφονία του αδελφού της Ζοκεράν και ο φόνος του πατέρα της Νταλμάς Α΄ του Σεμούρ: ο Ροβέρτος Α΄ σκότωσε τον πεθερό του με τα ίδια του τα χέρια (1048). Την ίδια χρονιά ο Αρντουάν επίσκοπος του Λανγκρ αρνήθηκε να εγκαινιάσει την εκκλησία του Σεννεσί, επειδή -όπως αναφέρει- φοβήθηκε την βιαιότητα του δούκα.
Ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος σκοτώθηκε σε μάχη σε νεαρή ηλικία (1059) και ο δεύτερος γιος του Ερρίκος, γενάρχης του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, πέθανε πριν από τον ίδιο (1074). Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας.
Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας

Η Βασιλεία του

Η βασιλεία του Ερρίκου Β΄ χαρακτηρίστηκε από τους πολέμους με την Αυστρία, και τη δίωξη των προτεσταντών. Ο Ερρίκος Β΄ τους τιμώρησε σκληρά, καίγοντας τους ζωντανούς ή αποκόπτοντας τις γλώσσες τους για τη διάδοση των προτεσταντικών πεποιθήσεών τους. Ακόμη και εκείνοι που υποψιάζονταν ότι ήταν προτεστάντες θα μπορούσαν να φυλακιστούν για την υπόλοιπη ζωή τους. 
Ο ιταλικός πόλεμος 1551-1559, γνωστός ως πόλεμος Αψβούργων - Βαλουά, άρχισε όταν ο Ερρίκος Β΄ κήρυξε τον πόλεμο ενάντια στον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας,με την πρόθεση της εκ νέου κυριαρχίας της Ιταλίας και της εξασφάλισης των γαλλικών, παρά Αψβουριανών, συμφερόντων στη κυριαρχία των ευρωπαϊκών υποθέσεων. 
Μετά από την παραίτηση του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας και τη διάσπαση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων το 1556 του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και του Φερδινάρδου Α΄ της Αυστρίας, η εστίαση του πολέμου μετατοπίστηκε στη Φλαμανδική περιοχή, όπου ο Φίλιππος, νίκησε τους Γάλλους. Η είσοδος της Αγγλίας στον πόλεμο οδήγησε στη γαλλική κατάληψη του Καλαί. Αν και γαλλικός στρατός λεηλάτησε τις ισπανικές Αψβουργιανές κτήσεις στις Κάτω Χώρες ο Ερρίκος Β΄ εν τούτοις αναγκάστηκε να δεχτεί την ειρήνη, με την οποία αρνήθηκε περαιτέρω αξιώσεις στην Ιταλία.

Θάνατος

Ο Ερρίκος Β΄ ήταν άπληστος κυνηγός και συμμετείχε σε κονταρομαχίες και πρωταθλήματα της εποχής. Στις 30 Ιουνίου 1559, στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής, για να γιορτάσει την Συνθήκη Καμπρεζί με τους εχθρούς του, τους Αψβούργους της Αυστρίας και για να γιορτάσει το γάμο της κόρης του Ελισάβετ των Βαλουά με τον Αψβούργο Βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, πληγώθηκε θανάσιμα από μια αγκίδα από τη λόγχη του λοχαγού Γκαμπριέλ Μοντγκόμερι, της σκωτικής φρουράς, σε κονταρομαχία. Διαπέρασε το αριστερό μάτι του, διαπέρασε τον εγκέφαλο και βγήκε μέσω του αυτιού του. Υπέφερε τρομερά, και παρά τις προσπάθειες του βασιλικού χειρουργού, πέθανε στις 10 Ιουλίου 1559.
1386 Στορερία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Στορερίας δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. O φασματικός τύπος της είναι Ch. Η Στορερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 40 λεπτά.
Ποταμιά Ζαγορίου Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ποταμιά συμπεριλαμβάνεται στα Ζαγοροχώρια και ειδικότερα στο ανατολικό Ζαγόρι. Το χωριό είναι κτισμένο κοντά στην συμβολή του Άραχθου με τον Ζαγορίτικο ποταμό και επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Μηλιωτάδων. Απέχει 26 χλμ ΒΑ. της πόλης των Ιωαννίνων και 2,5 χλμ. ΝΑ. από τους Μηλιωτάδες με τους οποίους συνδέεται μέσω της γέφυρας του Καμπέρ Αγά. Η γέφυρα πήρε το όνομά της από από τον Καμπέρ Αγά που έδωσε τα χρήματα για την κατασκευή του και έχει χαρακτηριστεί  ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1982. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κρυόβρυσης. Το 1997 αποσπάσθηκε και προσαρτήθηκε στο δήμο Ανατολικού Ζαγορίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ποταμιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.
Διαδοχή στο βρετανικό θρόνο

Η διαδοχή στο βρετανικό θρόνο καθορίζεται από την καταγωγή, το φύλο (για αυτούς που γεννήθηκαν στις ή πριν από τις 28 Οκτωβρίου 2011), τη νομιμότητα και τη θρησκεία. Σύμφωνα με το κοινό δίκαιο, το Στέμμα κληρονομείται από τα παιδιά ενός μονάρχη ή από τον κοντινότερο συγγενή του, σε περίπτωση ατεκνίας. Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του 1689 και η Πράξη του Διακανονισμού του 1701 περιορίζουν τη διαδοχή στο θρόνο στους νόμιμους Προτεστάντες απογόνους της Σοφίας του Αννοβέρου που βρίσκονται σε «Κοινωνία με την Εκκλησία της Αγγλίας». Οι σύζυγοι των Ρωμαιοκαθολικών ήταν αποκλεισμένοι από το 1689 μέχρι την τροποποίηση του νόμου το 2015. Οι Προτεστάντες απόγονοι εκείνων που αποκλείστηκαν επειδή ήταν Ρωμαιοκαθολικοί μπορούν να ενταχθούν στη διαδοχή.
Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ είναι η σημερινή μονάρχης και ο κληρονόμος της είναι ο μεγαλύτερος γιος της, Κάρολος, πρίγκιπας της Ουαλίας. Στη συνέχεια της γραμμής διαδοχής ακολουθεί ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, Δούκας του Κέιμπριτζ, ο μεγαλύτερος γιος του πρίγκιπα της Ουαλίας. Τρίτος στη σειρά είναι ο πρίγκιπας Γεώργιος, μεγαλύτερο παιδί του Δούκα του Κέιμπριτζ, ακολουθούμενο από την αδελφή του, την πριγκίπισσα Σάρλοτ και τον μικρότερο αδερφό τους, πρίγκιπα Λούις. Έκτος στη γραμμή διαδοχής είναι ο πρίγκιπας Χάρι, Δούκας του Σάσσεξ, ο νεότερος γιος του πρίγκιπα της Ουαλίας. Σύμφωνα με τη Συμφωνία του Περθ, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2015, μόνο οι πρώτοι έξι στη σειρά διαδοχής θα πρέπει να έχουν τη συγκατάθεση του μονάρχη πριν παντρευτούν. Χωρίς αυτή τη συγκατάθεση, αυτοί και τα παιδιά τους αποκλείονται από τη διαδοχή.
Βάθρο του Αγρίππα

Περιγραφή

Πρόκειται για μεγάλο τετράγωνο βάθρο που υψώνεται δίπλα στην πλατιά σκάλα μπροστά στα Προπύλαια. Αποτελείται από το θεμέλιο ορθογώνιου σχήματος 4,5 μέτρων ύψους και διαστάσεων 3,31 μ. επί 3,80 μ., και από το κύριο τμήμα ύψους 8,91 μ. που προς τα πάνω γίνεται στενότερο.. Έχει φτιαχτεί από γαλαζωπό μάρμαρο του Υμηττού. Η κορνίζα που προεξέχει, και η βάση φτιάχτηκαν από λευκό πεντελικό μάρμαρο. Το θεμέλιο φτιάχτηκε από κροκαλοπαγή λίθο και από πωρόλιθο. Η τοιχοδομία του κύριου τμήματος είναι η ψευδοϊσόδομος, συνήθης κατά τους ελληνιστικούς χρόνους.
Πάνω στο βάθρο υπήρχε ένα χάλκινο τέθριππο άρμα. Στη δυτική πλευρά του βάθρου υπάρχει η ακόλουθη επιγραφή:
(Ὁ δῆ)μος Μ(ᾶρκον) Ἀγρίππα(ν)

Λε(υκίου) υἱόν

τρὶς ὕ(πατ)ον τὸν (ἑ)α(τ)οῦ

ε(ὐερ)γέτη(ν).
Δηλαδή ηνίοχος στο άρμα ήταν ο Μάρκος Αγρίππας, φίλος της Αθήνας και γαμπρός του Αυτοκράτορα της Ρώμης Αυγούστου.
Εντούτοις η αρχιτεκτονική του μνημείου παραπέμπει σε εποχή προγενέστερη της ρωμαϊκής. Μοιάζει με τα μνημεία που στήθηκαν στους Δελφούς από τον Άτταλο Α΄ και τον Ευμένη Β΄, βασιλείς της Περγάμου. Σημειωτέον ότι κάτω από την προαναφερθείσα επιγραφή διακρίνονται τα ίχνη παλαιότερης. Πιθανότερο λοιπόν θεωρείται ότι καταρχήν το βάθρο τοποθετήθηκε από τον Ευμένη Β΄, με αφορμή μια νίκη του στα Παναθήναια του 178 π.Χ. Πάνω ήταν ένα τέθριππο άρμα με τον Ευμένη και τον αδελφό του Άτταλο. Περί το 27 π.Χ. το τέθριππο αυτό έδωσε τη θέση του σ' εκείνο με τον Μάρκο Αγρίππα. Από το μνημείο σήμερα σώζεται μόνο το βάθρο.
Χόρχε Μπουκάι

Βιογραφία

Ο Χόρχε Μπουκάι γεννήθηκε το 1949 σε μια λαϊκή γειτονιά του Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε να εργάζεται στην ηλικία των δεκατριών ετών και ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές. Είναι γιατρός και ψυχοθεραπευτής της σχολής Γκεστάλτ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Του Μπουένος Άιρες το 1973. 
Ειδικεύτηκε στη θεραπεία των νοητικών ασθενειών εργαζόμενος αρχικά σε νοσοκομεία και κλινικές και, εν συνεχεία, δίνοντας διαλέξεις σε ιδρύματα, κολέγια, θέατρα, καθώς και σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς.
Όταν αποφάσισε να ασχοληθεί και με τη συγγραφή, είδε περισσότερα από δώδεκα βιβλία του να μεταφράζονται σε -τουλάχιστον- δεκαεπτά γλώσσες και να τοποθετούνται πρώτα στις λίστες των ευπώλητων κάθε χώρας. 
Εργάζεται ως ψυχοθεραπευτής ενηλίκων, ζευγαριών και κοινωνικών ομάδων. Ζει στα προάστια του Μπουένος Άιρες με τη γυναίκα του και τα δύο του παιδιά.
Αντώνιος Οικονόμου (αρχαιολόγος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1850 στη Σύμη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και τη Γερμανία με υποτροφία της Κυβέρνησης, ως μαθητής του Ερρίκου Μπράουν. Επέστρεψε και εργάστηκε αρχικά (1880-1886) ως γυμνασιάρχης στην Θεσσαλονίκη ενώ το 1892 έγινε καθηγητής της Αρχαιολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, θέση την οποία κράτησε έως τον θάνατο του. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1891 έως το 1902 και έκανε αρχαιολογικές ανασκαφές στον Κεραμεικό την περίοδο 1896-1897.
Απεβίωσε στις 13 Φεβρουαρίου 1902 στην Αθήνα.
Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ

Βιογραφικά στοιχεία

Η Δούκισσα ντε λα Βαλλιέρ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1644, στη Βαλλιέρ της πόλης Τουρ, εξ ου και το προσδιοριστικό όνομά της. Ήταν αριστοκρατικής οικογένειας από την οποία και κληρονόμησε τον ομώνυμο τίτλο της Δούκισσας.
Σε ηλικία μόλις 17 ετών έγινε ερωμένη του τότε νεαρού Βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΔ΄. Από τη σχέση αυτή, που προήλθε χωρίς καμία υστεροβουλία, η Λουΐζα δεν απεκόμισε το παραμικρό όφελος. Έπειτα από έξι χρόνια δεσμού, και ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Μαρίας της Αυστριακής, δηλαδή το 1667 όταν ο Λουδοβίκος αναγνώρισε ως τέκνα του τα παιδιά που εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει με την Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ, εκείνη αποποιήθηκε τον επίσημο τίτλο της ερωμένης του Βασιλέως.
Όταν αργότερα ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ συνδέθηκε με την Μοντεσπάν (Μαντάμ ντε Μοντεσπάν) η Λουΐζα δέχθηκε σιωπηλά το πικρό ποτήρι του τραυματισμού της αξιοπρέπειάς της παραμένοντας όμως στα ανάκτορα και υπηρετώντας ως θαλαμηπόλος τη νέα ευνοούμενη του Βασιλέως. Παρά ταύτα όμως δεν άντεξε και απογοητευμένη στράφηκε στο μοναχισμό καταφεύγοντας σε μοναστήρι των Βενεδικτίνων. Κατόπιν όμως πολλών προσπαθειών και ενεργειών του Κομπλέρ, η Λουΐζα επέστρεψε στα Ανάκτορα, αλλά και πάλι απήλθε αυτή τη φορά οριστικά σε μοναστήρι των Καρμηλιτών.
Η Δούκισσα ντε λα Βαλλιέρ πέθανε τελικά στο Παρίσι στις 6 Ιουνίου του 1710.

Τέχνες

Η ζωή της Δούκισσας ντε λα Βαλλιέρ πολλές φορές έχει απασχολήσει ως θέμα συγγραφείς και λογοτέχνες της Ευρώπης και ειδικότερα της Γαλλίας αλλά και αρκετούς ζωγράφους. Πολλοί κριτικοί ζωγραφικών πινάκων είχαν εκφράσει την άποψη ότι ο Λε Μπραίν απεικόνισε τη μορφή της Λουΐζας ντε λα Βαλλιέρ στη «Μαγδαληνή» του, τελικά όμως αποδείχθηκε πως αυτό δεν είναι ακριβές.
Θεόδωρος Ρετσίνας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Άργος και ήταν από τους πρώτους οικιστές του Πειραιά. Ήταν γιος του Γεωργίου Ρετσίνα και αδέρφια του ήταν ο Αλέξανδρος Ρετσίνας και η Έλλη Ζαλοκώστα. Κληρονόμησε και ανέπτυξε την οικογενειακή κλωστοϋφαντουργική επιχείρηση. Σταδιακά αγόρασε τα μερίδια των αδελφών του και έτσι έγινε ο κύριος μέτοχος της επιχείρησης. Τα έξι εργοστάσιά του έφτασαν στο σημείο να απασχολούν 2.000 εργάτες. 
Ήταν από τους λίγους βιομηχάνους της εποχής που επιχείρησαν και πέτυχαν να αναμειχθούν ενεργά στην πολιτική σκηνή του τόπου, εκλεγμένος βουλευτής (1899) του Τρικουπικού κόμματος, αφού ήδη είχε μια μακρά επιτυχημένη πορεία στα αυτοδιοικητικά δρώμενα της πόλης του Πειραιά ξεκινώντας από δημοτικός σύμβουλος (1866, 1874) και έχοντας διατελέσει δύο φορές δήμαρχος (1887-1895) με την καθοριστική βοήθεια της οικογένειας Μουτζοπούλου. Στην εποχή του ο Πειραιάς άλλαξε όψη. Επίσης ήταν εμπνευστής του αθλητικού συλλόγου του Ομίλου Ερετών (1885), ο οποίος αποτελούσε μια κλειστή ομάδα της Αθηναϊκής και Πειραϊκής ελίτ της εποχής. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής Λιμανιού στον Πειραιά ενώ χρημάτισε πρόεδρος (1901-1902), στην 3η Σύνοδο, της ΚΒ' Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές της 7/2/1899.
Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Ζωντανού, κόρη μεγαλεμπόρου, και είχε πάρει προίκα 350.000 δραχμών, ποσό τεράστιο για την εποχή. Η εγγονή του, Ντόρα Ρετσίνα, παντρεύτηκε με τον Κωνσταντίνο Δρούλια.
Λάουρα Νάργες

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1990 στο Μέντεν της Γερμανίας από Ελληνίδα μητέρα και Γερμανό πατέρα. Από την πλευρά της μητέρας της κατάγεται από τον Λιθότοπο Σερρών. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον χορό έχοντας ως πρότυπο την Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Στα 17 της, αποφάσισε να λάβει μέρος στον ελληνικό τηλεοπτικό διαγωνισμό χορού «So You Think You Can Dance» που προβλήθηκε από το MEGA, κίνηση που αποτέλεσε αφορμή να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, όπου και ολοκλήρωσε το σχολείο. Σπούδασε δημοσιογραφία στο ANT1 MediaLab και έπειτα συνέχισε με σπουδές Business-Marketing στο Medditeranean College of Greece, από όπου και αποφοίτησε.

Καριέρα

Το 2008 πέρασε από οντισιόν για το μουσικό κανάλι MAD TV και ανέλαβε τρεις εκπομπές, που λέγονταν  «Magestics», «Your Space» και «MAD Countdown». Το 2011 παρουσίασε τον ελληνικό τελικό της Eurovision αλλά και την εκπομπή «Escape» σην ΕΤ1, μαζί με τον Ηλία Παπαχαραλάμπους. Τη σεζόν 2011-2012 ήταν συμπαρουσιάστρια του Θέμου Αναστασιάδη και του Βαγγέλη Περρή στη σατιρική εκπομπή «ΟΛΑ» στον ΑΝΤ1 ενώ έπαιξε και στη διαδικτυακή σειρά «Flatmates» ως ηθοποιός.
Την σεζόν 2012-2013 συμμετείχε στην ελληνική εκδοχή του σόου Dancing with the stars όπου κατέκτησε την 3η θέση και την επόμενη σεζόν ήταν μέλος του πάνελ της εκπομπής «Το Πρωινό» στον ΑΝΤ1 με παρουσιαστές τον Γιώργο Λιάγκα και την Φαίη Σκορδά. Παράλληλα, παρουσίασε και την διαδικτυακή εκπομπή «City Hopping» στο κανάλι ΑΝΤ1 Web TV. 
Τo 2017 συμμετείχε στην ελληνική εκδοχή του reality Survivor στον ΣΚΑΪ και για τρεις μήνες έμεινε στον Άγιο Δομίνικο για τις ανάγκες του παιχνιδιού. Αγωνίστηκε με την ομάδα των Διασήμων και αποχώρησε στο επεισόδιο 54.
Από το 2017 μέχρι το 2019 ήταν παρουσιάστρια των backstage του μουσικού talent show The Voice of Greece, στον ΣΚΑΪ ενώ το 2019, παρουσίασε με την Μπάγια Αντωνοπούλου, την εκπομπή «Survivor Πανόραμα», η οποία κόπηκε πρόωρα.
Αλεβίζος Αλεβιζόπουλος

Ο Αλεβίζος Αλεβιζόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν από την Τρίπολη. Πήρε μέρος στην Πολιορκία της Τρίπολης και ήταν τσαούσης του Σπηλιωτόπουλου, υπασπιστή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ακολούθησε επίσης τον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Διακρίνονταν για το επιβλητικό παρουσιαστικό του και για την δραστήρια ενεργητικότητά του.
Δυτική Ρουάντα

Γεωγραφία

Η Δυτική Ρουάντα βρίσκεται δυτικά της Ρουάντα. Καλύπτει όλη την δυτική πλευρά της. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Νότια, στα βορειοανατολικά με τη Βόρεια, στα νοτιοανατολικά με το Μπουρουντί, στα βορειοανατολικά με την Ουγκάντα και στα δυτικά, στα νοτιοδυτικά και στα βορειοδυτικά με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Έχει έκταση 5.882 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Ανατολική και τη Νότια.

Δημογραφία

Η Δυτική Ρουάντα έχει 2.008.319 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά τη Νότια και την Ανατολική. Έχει πυκνότητα 341,5 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Ανατολική.
Σφαγή του Καρυοφύτου

Με την διατύπωση αυτή έχει γίνει γνωστή και έχει καταγραφεί η δολοφονία τουλάχιστον 38 αθώων και αόπλων κατοίκων του χωριού Άνω Καρυόφυτο Ξάνθης, από τις δυνάμεις των βουλγάρων κατακτητών, στις 9 Σεπτεμβρίου του 1944.
Στο χώρο της θυσίας πραγματοποιείται, κατά καιρούς, επετειακο μνημόσυνο.

Τι προηγήθηκε

Το πρωΐ της 9ης Σεπτεμβρίου του 1944 και έξω από το Καρυόφυτο, ομάδα Ελλήνων ανταρτών υπό τον Καπετάν-Μάρκο (Μερκούριος Γεκτίδης) προσέβαλλε μια εμπροσθοφυλακή βουλγαρικού τμήματος, σκοτώνοντας αρκετούς από τους άνδρες του. Σύντομα όμως ο εχθρός ανασυγκροτήθηκε με ενισχύσεις που κατέφθασαν από τις γύρω περιοχές (Σταυρούπολη, Νεοχώρι, Λεκάνη αλλά και Ξάνθη) με αποτέλεσμα την υποχώρηση των ελλήνων μαχητών.
Σαν αντίποινα για την επίθεση αυτή ισχυρές βουλγαρικές δυνάμεις κύκλωσαν το χωριό και στη συνέχεια επιδόθηκαν σε μια ανελέητη σφαγή όσων αμάχων δεν είχαν προλάβει ή θελήσει να καταφύγουν στα βουνά. Αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους σε ομάδες, αρχικά λεηλάτησαν και εν συνεχεία πυρπόλησαν όλα τα σπίτια. Κατόπιν οδήγησαν τους κρατούμενους (κυρίως άνδρες) πολίτες σε διάφορα σημεία του χωριού (στο σχολείο, στην εκκλησία, στο "καραγάτσι", στην "αχλαδιά του Κασαπάκη") όπου τους εκτέλεσαν ομαδικά. Παράλληλα νεαρές γυναίκες βιάσθηκαν και δολοφονήθηκαν άγρια ακόμη και βρέφη λίγων μηνών δεν γλύτωσαν. Αναφέρονται δε περιπτώσεις που κάποιους άνδρες τους έκαψαν ζωντανούς ενώ άλλους τους έσφαξαν. Επιπλέον οι επιδρομείς τουφέκισαν και τον διορισμένο (κατοχικό) πρόεδρο του χωριού Βασίλιε Καίσεφ, ο οποίος τους εκλιπαρούσε να μην πειράξουν τους αμάχους.

Ο απόηχος

Την επομένη ημέρα το χωριό παρουσίαζε την εικόνα ολοκληρωτικής καταστροφής. Συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, η πλειονότητα των κατοικιών και μαγαζιών του είχε μεταβληθεί σε ερείπια. Ο συνολικός απολογισμός της θηριωδίας των βουλγάρων στρατιωτών ήταν 38 δολοφονημένοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων αρκετά παιδιά και πολλοί γέροντες.
Οι δολοφόνοι και οι ντόπιοι συνεργοί τους εντούτοις παρέμειναν, μέχρις σήμερα, ατιμώρητοι.
Ράζνγιτσι

Το ράζνγιτσι (ražnjići) είναι δημοφιλής σπεσιαλιτέ των Δυτικών Βαλκανίων. Αποτελείται από ψητό κρέας σε σουβλάκι, ισοδύναμο με το ελληνικό σουβλάκι και το τουρκικό σασλίκ. Το όνομα προέρχεται από το ράζανι που σημαίνει "σουβλάκι".
Φραγκουλαίικα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Φραγκουλαίικα βρίσκονται στους πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός), στη βόρεια έξοδο του φαραγγιού της Κλεισούρας και νότια της λίμνης Λυσιμαχίας. Μέσα από το χωριό περνάει η εθνική οδός Αγρινίου - Αντιρρίου (ΕΟ 5) και στα βόρεια ενώνεται με τα Γιατσαίικα. Απέχει 21,5 χλμ. Β.-ΒΔ. του Μεσολογγίου και 15,5 χλμ. Ν. του Αγρινίου. Η περιοχή του φαραγγιού από το χωριό μέχρι το Χρυσοβέργι (νότια είσοδος) μαζί με το βουνό Αράκυνθος είναι ενταγμένο στο δίκτυο Natura (Φύση)  2000. Νότια, μέσα στο φαράγγι και προς την κατεύθυνση των Κάτω Ελληνικών υπάρχει καταρράκτης που αναφέρεται ως "καταρράκτης της Κλεισούρας". Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1928 με το όνομα Φραγκουλέϊκα ως μέρος της τότε κοινότητας Ελληνικών. Το 1931 συστάθηκε κοινότητα με το ΦΕΚ 2Α-07/01/1931 και έδρα τον οικισμό του οποίου το όνομα διορθώθηκε σε Φραγκουλαίικα το 1940. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Φραγκουλαίικων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 61 κατοίκους.
Φρενίτις

Περίληψη

Ένας πρώην πιλότος, ο Ρίτσαρντ, αναζητεί καταφύγιο στα σπίτια, διαδοχικά, της φιλενάδας του, του φίλου του Μπόμπ, και στην πρώην σύζυγό του. Ο φίλος του βιάζει και στραγγαλίζει τις δύο γυναίκες και ενοχοποιεί τον ίδιο στην αστυνομία, η οποία τον συλλαμβάνει. Ένας καχύποτος επιθεωρητής της αστυνομίας όμως αναζητεί και βρίσκει τον πραγματικό ένοχο, ο οποίος στο μεταξύ επιχειρεί να δολοφονήσει τον Ρίτσαρντ που έχει δραπετεύσει από το αστυνομικό τμήμα κι έχει καταφύγει στο σπίτι του.

Παρατηρήσεις

Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Άρθουρ Λα Μπερν Goodbye Piccadilly, Farewell Leicester Square. Η ταινία αναπαράγει τα χιτσκοκικά κινηματογραφικά στοιχεία: το κυνήγι του αθώου, τη διαστροφική ασφάλεια της οικογένειας, την παρεξήγηση, το σασπένς, το μαύρο χιούμορ. Ο Χίτσκοκ επιλέγει κοινούς, καθημερινούς ανθρώπους, μέρη καθημερινά, προσδίδοντας στο φιλμ ένα ρεαλισμό και μιαν αληθοφάνεια.
NASA World Wind

Το NASA World Wind είναι ένα ελεύθερο πρόγραμμα γραφικής απεικόνισης της γης το οποίο είναι διαθέσιμο στο Διαδίκτυο. Κατασκευάστηκε από την NASA και χρησιμοποιεί δεδομένα από δορυφορικές φωτογραφίες της καθώς και δεδομένα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS).

Πνευματικά δικαιώματα

Tο πρόγραμμα είναι διαθέσιμο σε όλους και οι εικόνες / χάρτες με τα στρώματα Landsat Global Mosaic, Blue Marble και οι χάρτες της USGS διανέμονται ελεύθερα.
Μπαμπ Μενάρα

Ετυμολογία

Ευρισκόμενη στα δυτικά του παλαιού τείχους, έλαβε την ονομασία Μπαμπ Μενάρα («Πύλη του Φαναριού»), κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας των Χαφσιδών (βασίλευσαν από το 1228 έως το 1574), όταν μία ελαιολιχνία ή φανάρι τοποθετήθηκε προκειμένου να φωτίζει τον δρόμο των καραβανιών. Είναι, επίσης, γνωστή ως «Πύλη της Τρελής».

Περιγραφή

Εκτός της συγκεκριμένης πύλης ευρισκόταν, κατά την διάρκεια της περιόδου των Χαφσιδών μοναρχών, στρατώνας εντός του οποίου διέμεναν Χριστιανοί φρουροί, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από την Αραγωνία και την Καταλωνία, οι οποίοι στρατολογούνταν από τους Σουλτάνους για την προσωπική προστασία τους. Ένδειξη της ανοχής η οποία υφίστατο εντός του χαφσιδικού βασιλείου, ο στρατώνας διέθετε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Φραγκίσκο, ενώ οι φρουροί ήσαν ελεύθεροι να ασκούν την θρησκευτική λατρεία τους.
Ο τοπικός πληθυσμός έδωσε στην συγκεκριμένη τοποθεσία όπου ευρισκόταν ο στρατώνας την ονομασία Ρμπατ Εν Νασσάρα ή «συνοικία των Χριστιανών».