Μιχαίας (βιβλίο)

Ιστορικό πλαίσιο

Ο πρώτος στίχος του βιβλίου προσδιορίζει τον προφήτη ως «Μιχαία του Μορεσήθ» (μια κώμη ή χωριό στη νότια Ιουδαία) και γράφει ότι έζησε κατά τις βασιλείες των Ιωθάμ, Άχαζ και Εζεκία, δηλαδή περίπου κατά το δεύτερο μισό του 8ου αιώνα π.Χ.
Η δράση του Μιχαία αντιστοιχεί στην εποχή κατά την οποία, μετά από μακρά περίοδο ειρήνης, ο Ισραήλ και οι άλλοι λαοί της περιοχής τέθηκαν υπό την αυξανόμενη πίεση της επιθετικής και ταχέως επεκτεινόμενης Αυτοκρατορίας των Ασσυρίων. Μεταξύ του 734 και του 727 π.Χ. ο Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ διεξήγε σχεδόν ετησίως εκστρατείες στην Ιουδαία, καθιστώντας τις πόλεις του Ισραήλ, του Ιούδα και των Φιλισταίων υποτελείς, δεχόμενος φόρους από την Αμμών, τη Μωάβ και την Εδώμ, και απορροφώντας τη Δαμασκό (το βασίλειο των Αραμαίων) στην Ασσυριακή Αυτοκρατορία. Μόλις γνωστοποιήθηκε ο θάνατος του Τιγκλάθ Πιλεσέρ, το βόρειο Βασίλειο του Ισραήλ επαναστάτησε, με αποτέλεσμα αντεπίθεση των Ασσυρίων και την καταστροφή της πρωτεύουσας Σαμάρειας το 721, μετά από πολιορκία τριών ετών. Ο Μιχαίας στο α΄ 2-7 ερμηνεύει αυτό το ιστορικό γεγονός: Η Σαμάρεια, γράφει, καταστράφηκε από τον Θεό εξαιτίας των αμαρτιών της ειδωλολατρίας, της καταπιέσεως των φτωχών και της καταχρήσεως εξουσίας. Οι ασσυριακές επιθέσεις στο βόρειο βασίλειο του Ισραήλ οδήγησαν σε ροές προσφύγων στο Βασίλειο του Ιούδα, οι οποίες θα αύξησαν τις κοινωνικές πιέσεις και εντάσεις, ενώ ταυτοχρόνως οι αρχές στην Ιερουσαλήμ ήταν υποχρεωμένες να επενδύουν τεράστια ποσά σε αμυντικές δαπάνες.
Οι Ασσύριοι επιτέθηκαν στο Βασίλειο του Ιούδα το 701 π.Χ. από την ακτή και τη Σεφελά, τη συνοριακή περιοχή που περιελάμβανε το χωριό του Μιχαία, όπως επίσης και τη Λαχίδα, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιούδα. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί το υπόβαθρο των στίχων α΄ 8-16, όπου ο Μιχαίας προειδοποιεί τις πόλεις για την επερχόμενη καταστροφή (η Λαχίς αναφέρεται ξεχωριστά ως «αρχηγός της αμαρτίας», κατηγορούμενη για τις διεφθαρμένες πρακτικές τόσο της Σαμαρείας, όσο και της Ιερουσαλήμ). Στους στ. β΄ 1-5 ο προφήτης καταγγέλλει την αρπαγή γης και οικιών.

Συγγραφή

Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι μόνο τα τρία πρώτα κεφάλαια του Μιχαία γράφτηκαν από τον ίδιο ή βασίζονται στα λόγια του. Το υπόλοιπο υλικό είναι μεταγενέστερο και προέρχεται από την εποχή μετά την ανοικοδόμηση του Ναού το 515 π.Χ., έτσι ώστε οι αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. φαίνεται να είναι τα χρόνια στα οποία ολοκληρώθηκε το βιβλίο. Το πρώτο στάδιο της συγγραφής ήταν η συλλογή και η συναρμογή κάποιων προφορικών λόγων του πραγματικού Μιχαία (η ύλη των κεφ. α΄ ως γ΄), όπου ο προφήτης επιτίθεται σε όσους κάνουν περιουσίες με την καταπίεση και παρουσιάζει την εισβολή των Ασσυρίων στο Βασίλειο του Ιούδα ως τιμωρία Κυρίου για τους διεφθαρμένους ηγέτες του Βασιλείου, προφητεύοντας ότι ο Ναός θα καταστραφεί. Η προφητεία αυτή δεν εκπληρώθηκε κατά την εποχή του Μιχαία, αλλά εκατό χρόνια αργότερα, όταν η χώρα αντιμετώπισε τους Βαβυλώνιους και οι προφητείες του Μιχαία επεκτάθηκαν ώστε να ταιριάζουν στη νέα κατάσταση. Ακόμα αργότερα, όταν η Ιερουσαλήμ κυριεύθηκε από τους Βαβυλώνιους, το βιβλίο αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε και άλλο, ώστε να αντανακλά τις περιστάσεις της εξορίας και της κοινότητας μετά την εξορία.

Θεματικές

Ο Μιχαίας διατρέχει το μέλλον των εβραϊκών βασιλείων μετά τη Βαβυλωνιακή Αιχμαλωσία. Παρόμοια με τον Ησαΐα, το βιβλίο περιέχει ενόραση της τιμωρίας του Ισραήλ και της δημιουργίας ενός «υπολείμματος», κάτι που θα ακολουθηθεί από μία παγκόσμια ειρήνη με κέντρο τη Σιών, υπό την ηγεσία ενός νέου μονάρχη από τον Οίκο του Δαυίδ. Ο λαός πρέπει να είναι δίκαιος, να στραφεί προς τον Κύριο και να περιμένει το τέλος της τιμωρίας του. Ωστόσο, ενώ ο Ησαΐας οραματίζεται τον Ισραήλ να ενώνεται με «τα έθνη» υπό τη βασιλεία του Κυρίου, ο Μιχαίας προσβλέπει στην κυριαρχία του Ισραήλ επί των άλλων εθνών. Στον βαθμό που ο Μιχαίας εμφανίζεται να παίρνει υλικό και να ξαναδουλεύει μέρη του Ησαΐα, φαίνεται να έχει σχεδιασθεί, τουλάχιστον μερικώς, για να παράσχει μία αντίστιξη σε αυτό το μεγαλύτερο σε έκταση βιβλίο.