Μάξγουελ Φράι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Liscard, μέρος της Wallasey στο Cheshire. Ο πατέρας του Ambrose Fry, βιομήχανος, γεννήθηκε στον Καναδά και η μητέρα του ήταν η Lily Thompson. Είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Muriel και την Νόρα, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Σίδνεϊ. Για την οικογένεια και τους φίλους του, ήταν γνωστός ως Maxi ή Max.
Σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων της Λίβερπουλ απ’ όπου αποφοίτησε με διάκριση. Το πρόγραμμα σπουδών του περιλάμβανε τον κλάδο της πολεοδομίας ως σημαντική συνιστώσα και ο ίδιος διατήρησε το ενδιαφέρον του για τον πολεοδομικό σχεδιασμό σε όλη τη μετέπειτα σταδιοδρομία του. Αποφοίτησε το 1923 και ήρθε σε επαφή με τους Wells Coates και Morton Shand, ιδρυτές της Modern Architecture Research Group (MARS), μια ομάδα της οποίας ο Φράι έγινε ηγετικό μέλος. Το 1924 εντάχθηκε στο πολεοδομικό γραφείο του Adams και Thompson στο Λονδίνο. Αποκηρύσσοντας την κλασσική αρχιτεκτονική δηλώνει ότι δεν υπάρχει καμία θέση γι αυτήν σε ένα τεχνοκρατικό κόσμο. Τα πρώτα έργα του δείχνουν την ισχυρή επιρροή από τον Ludwig Mies van der Rohe. Επόμενη θέση του ήταν επικεφαλής βοηθός στο αρχιτεκτονικό τμήμα του Southern Railway.
Το 1926 παντρεύτηκε την πρώτη σύζυγό του Ethel Leese με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Ann. Σύντομα πήραν διαζύγιο. Το 1930 επέστρεψε στην Adams και Thomson ως εταίρος.

Μοντερνισμός

Τα πρώτα έργα του Φράι για την δεκαετία του 1930 περιλαμβάνουν κυρίως κατοικίες.
Από το 1934 έως το 1936 ο Φράι εξασκήθηκε δίπλα στον Βάλτερ Γκρόπιους. Από το 1937 ως το 1942 εργάστηκε ως γραμματέας, με τον Arthur Korn στη θέση του προέδρου, στη διοικητική επιτροπή της ομάδας MARS. 
Από το 1943-45 ο Φράι έγινε σύμβουλος σχεδιασμού πόλεως στη Δυτική Αφρική. Κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου παντρεύτηκε τη Jane Drew, και μαζί ίδρυσαν την εταιρία τους Fry, Drew and Partners to 1946 στο Λονδίνο η οποία ειδικεύεται στο σχεδιασμό έργων μεγάλης κλίμακας στις τροπικές χώρες. Το ζευγάρι συνεργάστηκε πάνω σ ένα μεγάλο οικοδομικό πρόγραμμα εκπαίδευσης στη Δυτική Αφρική, όσο η Βρετανία βρισκόταν σε ανάκαμψη μετά το πέρας του πολέμου. Η πιο σημαντική κατασκευή την περίοδο αυτή είναι το συγκρότημα στο πανεπιστήμιο Ibadan της Νιγηρίας. Μαζί με την Drew δημοσίευσαν βιβλία για την αρχιτεκτονική στις τροπικές χώρες.

Μεταπολεμικά

Το 1951 ο Λε Κορμπυζιέ κάλεσε τους Φράι και Drew να συνεργαστούν μαζί του για την κατασκευή της Τσαντιγκάρ, της νέας πρωτεύουσας της Πολιτείας του Πουντζάμπ στην Ινδία. Το έργο αυτό αποτέλεσε μια πρόκληση για την ομάδα σχεδιασμού η οποία ήρθε αντιμέτωπη με τις ακραίες καιρικές συνθήκες της περιοχής και τα περιορισμένης διαθεσιμότητας δομικά υλικά. Το ζευγάρι σε συνεργασία και με τον Pierre Janneret κατασκεύασε κατοικίες χαμηλού κόστους για την νέα πρωτεύουσα.

Τα επόμενα χρόνια

Τα επόμενα χρόνια, στα έργα του Φράι συμπεριλαμβάνονται το Pilkington Glass Head Office building στην Αγία Ελένη του Lancashire (1963) και το Αρχηγείο της Rolls Royce στο Derby. 
Ο Φράι ήταν επίσης ζωγράφος, συγγραφέας και ποιητής και συναναστρεφόταν με σύγχρονους για την εποχή του καλλιτέχνες.
Υπηρέτησε στο συμβούλιο του βασιλικού Ινστιτούτου Βρετανών Αρχιτεκτόνων, της οποίας διετέλεσε αντιπρόεδρος στο 1961-62. Του απονεμήθηκε το Βασιλικό Χρυσό Μετάλλιο του Ινστιτούτου το 1964. Επίσης υπηρέτησε στην Βασιλική Επιτροπή  Καλών Τεχνών και στο συμβούλιο της Royal Society of Arts. Διορίστηκε CBE το 1955, εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Acádemie Flamande, το 1956, και επίτιμο μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων το 1963. Προς το τέλος της ζωή  του έγινε καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στη Βασιλική Ακαδημία.
Με τη συνταξιοδότησή του το 1973, ο Φράι και η σύζυγός του μετακόμισε από το Λονδίνο σε ένα εξοχικό σπίτι στην Cotherstone, όπου και πέθανε το 1987 στην ηλικία των 88 ετών.