google/wiki40b huggingface dataset:
Ντεν Χέλντερ

Γενικά

Το Ντεν Χέλντερ είναι γνωστό στη χώρα, διότι κοντά στην πόλη βρίσκεται η σημαντικότερη ναυτική βάση -ναύσταθμος- του Ολλανδικού Βασιλικού Ναυτικού. Οι δραστηριότητες γύρω από τον συγκεκριμένο τομέα απασχολούν μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού της πόλης. Συν τοις άλλοις, υπάρχουν και τα αντίστοιχα εκπαιδευτικά ιδρύματα με αντικείμενο τη ναυτική εκπαίδευση των σπουδαστών, όπως λ.χ. το Βασιλικό Ναυτικό Ινστιτούτο (Het Koninglijk Instituut voor de Marine, KIM), αλλά και ναυτικά στρατόπεδα.
Οι περισσότεροι κάτοικοι του δήμου ζουν στην κυρίως ή παλαιά πόλη, στη νέα πόλη (Nieuw-Den Helder) που άρχισε να κτίζεται στη δεκαετία του 1950, και στο Ντε Σχόοτεν (De Schooten) που άρχισε να οικοδομείται το 1960 για κάλυψη οικιστικών αναγκών. Οι υπόλοιποι κάτοικοι ζουν στην κωμόπολη Γιουλιάναντορπ (Julianadorp) και στο χωριό Χάουσντάουνεν (Huisduinen).
Το Ντεν Χέλντερ ανήκει στους λεγόμενους «Αντιλιανούς» (sic) ολλανδικούς δήμους (Antillianengemeenten). Το προσωνύμιο αυτό δίνεται στις πόλεις όπου κατοικεί ένα σχετικά μεγάλο ποσοστό μεταναστών από τις Αντίλλες -ολλανδικές ή μη-. Εδώ ζουν περίπου 1450 εγγεγραμμένοι και περίπου 200 μη εγγεγραμμένοι Αντιλιανοί. Οι περισσότεροι κατοικούν στο Νέο Ντεν Χέλντερ.

Ιστορία

Λόγω της στρατηγικής θέσης του άκρου αυτού της χερσονήσου, της Βόρειας Ολλανδίας, από πολύ νωρίς έφερε πολλαπλές οχυρώσεις. Η περιοχή αρχικά ονομαζόταν Χέλεντορ ("Πύλη της κόλασης"), αργότερα Ντεν Χέλσντερ, (διαβολικός) λόγω της "διαβολικής" οχύρωσης έναντι των εχθρικών ιστιοφόρων. Το όνομα όμως Χέλντερ μπορεί επίσης να προέρχεται από το όνομα Helle / Helde, που σημαίνει λόφος ή λοφώδες.
Το Ντεν Χέλντερ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ολλανδική ναυτιλία. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων εξερευνήσεων και ίδρυσης αποικιών, τα ολλανδικά πλοία ναυπηγούνταν σ' αυτή τη πόλη.

Ναυτική Βάση

Το Ντεν Χέλντερ ξεκίνησε ως ναυτική βάση από τον 18ο αιώνα. Κατά την αγγλο-ρωσική εισβολή τον Αύγουστο του 1799 έγινε απόβαση εδώ απ΄ όπου και καταλήφθηκε η Βατάβια. Ο Αυτοκράτορας Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης, όταν επισκέφθηκε την πόλη το 1811, εντυπωσιάστηκε με τη στρατηγική θέση της και διέταξε την κατασκευή του φρουρίου και πολεμικών ναυπηγείων.

Οι νηοδόχοι κατασκευάστηκαν κατά τα έτη 1813-1827. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1947, ο λιμένας του Χέλντερ έγινε επίσημα η κύρια ναυτική βάση του Ολλανδικού Βασιλικού Ναυτικού και κύριο κέντρο των δραστηριοτήτων του, όπου και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Βέβαια οι σημερινές εγκαταστάσεις τόσο της ναυτικής βάσης όσο και των ναυπηγείων έχουν μετακινηθεί ανατολικότερα και έχουν επεκταθεί για κάλυψη αναγκών. Στην άλλοτε θέση των παλαιών ναυπηγείων στη περιοχή Βίλεμσορντ, που βρίσκεται στα βόρεια της πόλης, σήμερα έχουν αναπτυχθεί εστιατόρια, κινηματογράφος, και άλλες εγκαταστάσεις αναψυχής.

Σημείωση

Στα ναυπηγεία του Ντεν Χέλντερ έχουν ναυπηγηθεί μεγάλες μονάδες (πολεμικά πλοία), του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Ελεάζαρ Αβαράν

Βιογραφία

Ήταν ο 4ος γιος του Ματταθία. Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο 3ος γιος Ιούδας Μακκαβαίος (167-160) και μετά ο 5ος γιος Ιωνάθαν Απφούς (161-143). 
Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτόν, εκτός από το τέλος του στη μάχη. Σύμφωνα με το χειρόγραφο του Αντιόχου, ο πατέρας του τον θεωρούσε ζηλωτή μεταξύ των ζηλωτών, όπως ο Πινχάς (Φινεχάς) της Π. Διαθήκης. Στο βιβλίο των Μακκαβαίων 2, 8:21-23 αναφέρεται, ότι ο Ελεάζαρ πριν από τη μάχη ανέγνωσε μπροστά στον λαό τμήμα της Π. Διαθήκης (Τανάκχ). Έπειτα ξεκίνησε η μάχη (Μακκαβαίων 3, 6:16-19).
Σύμφωνα με το βιβλίο των Μακκαβαίων 1, 6:43-46, κατά τη μάχη του Βεθζεχαρία, ο Ελεάζαρ είδε έναν πολεμικό ελέφαντα με ιδιαίτερο εξοπλισμό και πίστεψε, ότι έφερε τον Αντίοχο Ε΄ των Σελευκιδών. Αποφάσισε να διακινδυνεύσει τη ζωή του και να καρφώσει το δόρι του στην κοιλιά του ελέφαντα. Όμως ο σκοτωμένος ελέφαντας έπεσε επάνω του, σκοτόνωντάς τον επίσης. Παρά τις προσπάθειές του, ο μικρός στρατός των Ιουδαίων νικήθηκε στη μάχη. Ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει, ότι ο Ελεάζαρ, αν και σκότωσε πολλούς στρατιώτες του εχθρού, δεν είχε κάποιο πραγματικό αποτέλεσμα, εκτός από το όνομα που έκανε για τον εαυτό του. Σε άλλη εκδοχή του περιστατικού, από το χειρόγραφο (megillat) του Αντιόχου, το σώμα του Ελεαζάρου ανακαλύφθηκε βυθισμένο στα περιττώματα ενός ελέφαντα.

Το παρωνύμιο Αβαράν

Όλα τα τέκνα του Ματταθία είχαν, εκτός από το κύριο όνομά τους, παρωνύμια (Μακκαβαίων 1, 2:1-5). Έτσι ο Ιούδας ονομάστηκε ΧαΜακαμπί (το σφυρί) και ο Ελεάζαρ κλήθηκε Αβαράν, δηλ. αυτός που τρύπησε (αναφορά στην επίθεσή του στον ελέφαντα) ή το να είσαι λευκός (ένεκα του λευκού δέρματός του).

Ανάμνηση

Η αυτοθυσία του έγινε λαϊκό θέμα από τον Μεσαίωνα, όπου της δόθηκε αλληγορική σημασία, ως προεικόνιση της θυσίας του Χριστού για την ανθρωπότητα. Οι ζωγράφοι έλαβαν την ευκαιρία να σχεδιάσουν έναν ελέφαντα, όπως η χαλκογραφία του Φίλιπ-Τζέιμς ντε Λούθερμπουρκ του 1815. 
Η Ισραηλινή επίκοιση "Ελεάζαρ" στο Γκους Ετζιόν, κοντά στη θέση της μάχης του Βεθ-Ζεχαρία, ονομάστηκε από αυτόν, καθώς και οδοί στην Ιερουσαλήμ και το Τελ-Αβίβ.
Πολιορκία της Πράγας (1794)

Η πολιορκία

Στις 23 Οκτωβρίου (3 Νοεμβρίου) οι στρατιώτες του Σουβόροφ (25.000) έφθασαν στη Πράγα, προάστιο της Βαρσοβίας, και άρχισε τη πολιορκία της πόλης. Την επόμενη, περίπου στις 5 το πρωί, 7 σώματα έφθασαν κοντά στα μισοκατεστρεμένα τείχη της πόλης. Τα ρωσικά σώματα επιτέθηκαν στη Πράγα από διάφορα σημεία. Μεταξύ των υπερασπιστών της πόλης ξέσπασε πανικός, και στις 24 Οκτωβρίου (4 Νοεμβρίου), στις 9 το πρωί, οι Πολωνοί παραδόθηκαν.

Απώλειες

Στη μάχη πέθαναν σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς περίπου 10 με 13 χιλιάδες, ενώ σύμφωνα με τον Καμένσκι μέχρι 20.000 Πολωνοί, ενώ από τη ρωσική πλευρά πέθαναν 580 στρατιώτες και τραυματίστηκαν 960

Μετά την πολιορκία

Ο Σουβόροφ δέχθηκε τους αξιωματούχους από τη Βαρσοβία στο πεδίο της μάχης, ανάμεσα σε πολλά πτώματα, και με αυτό το τρόπο προειδοποίησε τους Πολωνούς για τα αποτελέσμετα της αντίστασης. Τα γεγονότα που διεξήχθαν στη Πράγα καθώς και η πολωνική και γαλλική προπογάνδα απεικόνισε το Σουβόροφ ως σκληρό πολεμιστή. Αλλά, στις 29 Οκτωβρίου (9 Νοεμβρίου) ο διοικητής της Βαρσοβίας παρέδωσε το κλειδί της πόλης στο Σουβόροφ, καθώς επίσης και ένα κουτί με χρυσό και διαμάντια.
Μετά το τέλος της μάχης, ο Σουβόροφ έστειλε γράμμα στην Αικατερίνη Β' με τις λέξες: «Ζήτω! Η Βαρσοβία είναι δική μας» (ρωσ. «Ура! Варшава наша!») και έλαβε απάντηση «Ζήτω! Στρατάρχη Σουβόροφ!» (ρωσ.  «Ура! Фельдмаршал Суворов!»). Για τη κατάληψη της Πράγας, ο Σουβόροφ έλαβε το βαθμό του στρατάρχη.

Γνώμες

Ο Ρώσος στρατηγός φον Κλούγκεν είχε δηλώσει για τη μάχη της Πράγας:
Μας πυροβολούσαν από τα σπίτια και τις στέγες, και οι στρατιώτες μας έμπαιναν στα σπίτια και σκότωναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους <…> Η πίκρα και η δίψα για εκδίκηση έφτασαν το πιο ψηλό βαθμό <…> οι στρατιωτικοί δεν είχαν τις δυνάμεις να σταματήσουν την αιματοχυσία <…> Οι στρατιώτες μας πυροβολούσαν στο πλήθος, χωρίς να βλέπουν σε ποιόν - τα δάκρυα των γυναικών και οι φωνές των παιδιών προκαλούσαν τρόμο στη ψυχή...
Κέτερ Μπετς

Βιογραφία

Γεννημένος στο Port Chester, NY, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει ντραμς, αλλά τελικά το 1946 στράφηκε στο ακουστικό μπάσο. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία παίζοντας με τον τενόρο σαξοφωνίστα Carmen Leggio D.C. σε ηλικία 19 ετών. Στη συνέχεια έπαιξε με τον Εarl Bostic και αργότερα με την Dinah Washington. Το 1957 συνεργάζεται με τον κιθαρίστα Charlie Byrd και συμμετέχει στις Bossa Nova αναζητήσεις της εποχής και δίπλα στην Ella Fitzgerald από το 1965 ως μέλος του Tommy Flanagan Trio. Έμεινε κοντά στην Ella για 24 συνεχή έτη. Ηταν παρών στην τελευταία της εμφάνιση το 1993.
Συμμετέχει σε πλήθος ηχογραφήσεων ως sideman αλλά για πρώτη φορά το 1998 ηχογραφεί ως leader 2 άλμπουμς, το "Bass Buddies and Blues" και το "Βass Buddies, Blues and Beauty too", στην δική του εταιρεία (Κeter Betts music). Στο "Bass Buddies, Blues and Beauty too" φιλοξενεί τη ντίβα Εthel Ennis. Στο άλμπουμ συμμετείχαν και οι Bill Charlap (πιάνο) Pete Minger (τρομπέτα) Tommy Williams Jr.(τρομπέτα) Jerry Weldon (σαξόφωνο) Steve Abshire (κιθάρα) και Denis Mckrel (ντραμς). Το 2000 κυκλοφόρησε το live αλμπουμ "Live at the East Coast Jazz Festival" με τη συμμετοχή της Etta Jones.
Ο Κέτερ Μπετς πέθανε στις 6 Αυγούστου του 2005.
Ντιρχάμ Μαρόκου

Ιστορία

Πριν την εισαγωγή σύγχρονων κερμάτων το 1882, το Μαρόκο κυκλοφόρησε κέρματα από χαλκό σε αξίες των φαλούς, ασημένια κέρματα σε ονομαστική αξία ντιρχάμ και χρυσά κέρματα σε ονομαστική αξία μπεντούκι. Από το 1882 το ντιρζάμ έγινε υποδιαίρεση του Ριάλ Μαρόκου, με 1 ριάλ να ισούται με 10 ντιρχάμ.
Το 1960 επανεισήχθη το ντιρχάμ. Αντικατέστησε το φράγκο ως τη σημαντικότερη νομισματική μονάδα. Το φράγκο συνέχιζε να κυκλοφορεί ως το 1974. 1 ντιρχάμ ήταν ίσο με 100 φράγκα. Το 1974 το φράγκο αντικαταστάθηκε από το σαντίμ.

Κέρματα

Το 1960 εισήχθησαν ασημένια κέρματα του ενός ντιρχάμ. Ακολούθησαν κέρματα από νίκελ του 1 ντιρχάμ και από άργυρο των 5 ντιρχάμ το 1965. Το 1974, με την εισαγωγή του σαντίμ, κόπηκαν νέα νομίσματα σε αξίες του 1 και 5, 10, 20 και των 50 σαντιμάτ, καθώς επίσης και του 1 ντιρχάμ. Τα κέρματα του 1 σαντίμ ήταν από αλουμίνιο, ενώ τα κέρματα μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας ήταν κατασκευασμένα από χαλκονικέλιο. Από το τελευταίο ήταν κατασκευασμένα και τα κέρματα των 5 ντιρχάμ, που πρωτοκυκλοφόρησαν το 1980. Το 1987 αντικαταστάθηκαν από διμεταλλικά κέρματα, που έφεραν δύο ημερομηνίες κοπής, το 1987, με βάση το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και το 1407 με βάση το Μουσουλμανικό Ημερολόγιο.Το 1987 το ½ ντιρχάμ αντικατέστησε τα 50 σαντιμάτ. Το 1995 εισήχθη κέρμα των 10 ντιρχάμ και το 2002 χαλκονικέλινα κέρματα των 2 ντιρχάμ.
Mercedes-Benz W100

Ανάπτυξη

Η εξέλιξη του 600 άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο Nallinger Fritz, ένας μηχανικός που κατείχε ηγετικό ρόλο στην Mercedes-Benz, προώθησε την ανάπτυξη ενός πρότζεκτ για ένα «υπερπολυτελές αυτοκίνητο, για άνεση, ταξίδια και διασκέδαση». Οι σχετικοί προγραμματιστές έλαβαν εντολή να δημιουργήσουν ένα μοντέλο με ιδιαίτερα μακρύ μεταξόνιο. Το ντιζάιν του μοντέλου διαμορφώθηκε από τον Γάλλο Paul Bracq, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της Mercedes-Benz μεταξύ του 1957 και του 1967. Τελικώς, η σχετική μελέτη ολοκληρώθηκε το 1960 και ακολούθησαν 12 διαφορετικές σειρές ελέγχου του προτύπου, το οποίο και διέθετε τα ακριβή χαρακτηριστικά του τελικού αυτοκινήτου.

Παρουσίαση

Τελικώς, το Mercedes-Benz 600 παρουσιάστηκε επίσημα το Σεπτέμβριο του 1963 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης. Μόλις 2 εβδομάδες νωρίτερα πάντως, το 600 είχε αποκαλυφθεί σε δέκα δημοσιογράφους αυτοκινήτου από όλο τον κόσμο.
Το «Grosser Mercedes» / «Grand Mercedes» / «Μεγάλο Mercedes» έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον Τύπο και το κοινό. Θεωρήθηκε τότε ως το πιο σύγχρονο αυτοκίνητο του κόσμου, καθώς διέθετε στάνταρ 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, υδραυλικό τιμόνι, δισκόφρενα και στους 4 τροχούς, αερανάρτηση, ηλεκτρικά καθίσματα, ηλεκτρικά παράθυρα, κλιματισμό, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ηλιοροφή, αυτόματο κλείσιμο στις πόρτες, κεντρικό υποβραχιόνιο με προαιρετικό ψυγείο ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα, ραδιόφωνο, έξτρα τηλέφωνο, ενώ μπορούσε να παραγγελθεί ακόμα και με τηλεόραση για τους πίσω επιβάτες. Η τιμή του ήταν εξαιρετικά υψηλή: ενδεικτικώς στη Γερμανία, κατά την έναρξη των πωλήσεων το 1964, κόστιζε 56.500 γερμανικά μάρκα.
Αν και τυπικώς είχε μπει στην παραγωγή ήδη από τον Αύγουστο, στην πράξη μόλις 3 αντίτυπα κατασκευάστηκαν μέσα στο 1963 και η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε μόλις τον Σεπτέμβριο του 1964. Η πρώτη παράδοση έγινε σε έναν αρχιτέκτονα από τις ΗΠΑ, ενώ το αποκορύφωμα της παραγωγής σημειώθηκε το 1965, με 408 αντίτυπα.
Χάιμε Λορέντε

Πρώιμη ζωή

Ο Λορέντε γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ισπανική πόλη Μούρθια που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ισπανίας. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή που ονομάζεται Χούλια. Σπούδασε υποκριτική στη Ανωτάτη Σχολή Δραματικής Τέχνης της Μούρθια (ισπ.: La Escuela Superior de Arte Dramático de Murcia).
Αρχιπέλαγος Λουισιάντε

Το Αρχιπέλαγος Λουισιάντε (Louisiade Archipelago) βρίσκεται στην Παπούα Νέα Γουινέα και περιλαμβάνει 10 ηφαιστειογενή νησιά. Συνορεύει με τους κοραλλιογενείς υφάλους της Γουινέας στα νοτιοανατολικά, τη Θάλασσα του Σολομώντα στον βορρά και τη θάλασσα των Κοραλλίων στο νότο. Το μεγαλύτερα νησιά είναι η Vanatinai και η Misima. Το 1942 στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο έγινε εδώ η γνωστή ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων. Τα νησιά του Αρχιπελάγους τα ανακάλυψε πρώτος ο Λουί Βαέζ ντε Τόρες (Luis Vαez de Torres) το 1606, ενώ ο Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ (Louis Antoine de Bougainville) το 1768 έδωσε στο αρχιπέλαγος το σημερινό του όνομα από τον Λουδοβίκο ΙΕ', βασιλιά της Γαλλίας.
Το κλίμα στα νησιά είναι τροπικό και καλύπτονται από τροπικά δάση. Υπάρχουν διάφορα ιθαγενή είδη δέντρων καθώς επίσης και πέντε ενδημικά είδη βατράχων, δύο ενδημικά είδη σαυρών, και πέντε ενδημικά είδη πουλιών.
Μαξιμίλιαν Σελλ

Βιογραφία

Ο Μαξιμίλιαν Σελλ ήταν γιος του Ελβετού συγγραφέα Χέρμαν Φέρντιναντ Σελλ και της Βιεννέζας ηθοποιού Μαργκαρέτε Νοέ φον Νόρντμπεργκ. Ήταν αδερφός της Μαρίας, του Καρλ και της Ίμμυ. Μεγάλωσαν στην Αυστρία, κατέφυγαν όμως στην Ελβετία όταν οι Ναζί μπήκαν στην Αυστρία. Εκεί μεγάλωσε στην Βασιλεία και στην Ζυρίχη, όπου (ειδικά στην Ζυρίχη) άνθιζε η μεταπολεμική γερμανόφωνη κουλτούρα. Σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία της τέχνης, γερμανική φιλολογία, μουσική και θέατρο στην Ζυρίχη, την Βασιλεία και το Μόναχο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και δραματουργός, ενώ ταυτόχρονα μάθαινε πιάνο. Το 1961 κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έπαιζε στο Λονδίνο και μετέφραζε έργα του Τζον Όσμπορν (John Osborne) και του Σαίξπηρ. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο και τον κινηματογράφο και βραβεύτηκε για πολλούς από τους ρόλους που έπαιξε.
Οχράνα (Βαλκάνια)

Η Οχράνα (βουλγαρικά: Охрана, κυριολεκτικά: Προστασία) ήταν ένοπλα αποσπάσματα που οργανώθηκαν από κλάδους της πρώην Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ, ВМРО), που αποτελούνταν από σλαβόφωνο πληθυσμό που τάσσονταν υπέρ της Βουλγαρίας, στο κατεχόμενο από τους Ναζί γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και με επικεφαλής αξιωματικούς του βουλγαρικού στρατού. Η Βουλγαρία στόχευε στην απόκτηση της Θεσσαλονίκης και της Δυτικής Μακεδονίας, υπό την ιταλική και τη γερμανική κατοχή και εξέφραζε την ελπίδα να επηρεάσει τους 80.000 Σλάβους που ζούσαν στην περιοχή εκείνο το διάστημα. Η εμφάνιση των Ελλήνων ανταρτών στις περιοχές αυτές, έπεισε τον Άξονα να επιτρέψει το σχηματισμό αυτών των αποσπασμάτων. Ωστόσο, κατά τα τέλη του 1944, όταν φαινόταν ότι ο Άξονας έχανε τον πόλεμο, πολλοί σλαβόφωνοι συνεργάτες των Ναζί, μέλη της Οχράνα και συντάγματα εθελοντών του ΕΜΕΟ (ВМРО) κατέφυγαν στο αντίθετο στρατόπεδο και εντάχθηκαν στο νεοσύστατο κομμουνιστικό ΣΝΟΦ. Η οργάνωση κατάφερε να προσλάβει αρχικά 1.000 έως 3.000 ενόπλους από τη σλαβόφωνη κοινότητα που ζούσε στο δυτικό τμήμα του γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας.
Ναός Επίσκεψης της Θεοτόκου (Βαρσοβία)

Ιστορία

Ο ναός της Παναγίας βρίσκεται στην τοποθεσία αρχαίου τόπου παγανιστικής λατρείας. Θεμέλιο λίθο της εκκλησίας αποτέλεσε ο Ντζάνουζ Α' ο παλαιός, δούκας της Μασοβίας και η σύζυγός του Ντανούτ της Λιθουανίας, το 1410. Η εκκλησία εγκαινιάστηκε το 1411 και από τότε έως σήμερα έχει τροποποιηθεί, κατεδαφιστεί  και ξαναχτιστεί πολλές φορές.
Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του ναού είναι ο πύργος του, που χτίστηκε το 1518 και είναι ορατός από μεγάλη απόσταση. Ο πύργος απεικονίζεται στις παλαιότερες εικόνες της Βαρσοβίας.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η εκκλησία ισοπεδώθηκε εσκεμμένα από τους Γερμανούς και ανακατασκευάστηκε το 1947-1966 από την Μπεάτα Τριλίνσκα.
Πίσω από την εκκλησία βρίσκεται μικρό πάρκο που οδηγεί στην όχθη του ποταμού Βιστούλα. Στην πλατεία που βρίσκεται μπροστά από το ναό, γίνονται συχνά θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες που διοργανώνονται σε τοπικό επίπεδο.
Μύνστερ (διοικητική περιφέρεια)

H διοικητική περιφέρεια Μύνστερ (γερμ. Regierungsbezirk Münster) είναι μια από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει 2.614.361 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2007) και έκταση 6906,96 χμ².

Γεωγραφία

Η διοικητική περιφέρεια Μύνστερ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Μονάχα το νοτιοδυτικό μέρος της διοικητικής περιφέρειας έχει μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού. Η υπόλοιπη έκταση (με εξαίρεση την πόλη Μύνστερ) είναι κυρίως γεωργική. Στην έκτασή της βρίσκονται τρεις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (Kreisfreie Städte).

Γειτονικές περιφέρειες και χώρες

Η διοικητική περιφέρεια Μύνστερ συνορεύει στο βορρά με το κρατίδιο της Κάτω Σαξωνίας, στην ανατολή με την διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ, στο νότο με την διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ και την διοικητική περιφέρεια Ντίσελντορφ. Δυτικά έχει σύνορα με την Ολλανδία.
Ματς Χούμελς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Μπέργκις Γκλάντμπαχ στις 16 Δεκεμβρίου του 1988. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπάγερν. Δεν είχε χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα (αγωνίστηκε μόνο για ένα ματς), έτσι έπαιζε στη Β΄ ομάδα. Σκόραρε 5 γκολ σε 42 αγώνες.
Τον Ιανουάριο του 2008 ο Χούμελς πήγε σαν δανεικός στην Μπορούσια Ντόρτμουντ και κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή. Το Φεβρουάριο του 2009 ο διεθνής αμυντικός υπέγραψε συμβόλαιο με την Ντόρτμουντ έναντι 4.000.000€. Οι επόμενες σεζόν ήταν πολύ επιτυχημένες με 2 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους αμυντικούς της Μπουντεσλίγκα. Στις 10 Μαΐου του 2016 επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την Μπάγερν Μονάχου έναντι 38.000.000€.
Τον Ιούνιο του 2019 επέστρεψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Λήδα Βεντούρα

Η Λήδα Βεντούρα (γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 4 Μαΐου 1958) υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα Αθλητικογράφος. 
Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Πέταλο του Μαλιακού, ενώ πήγαινε για ρεπορτάζ, στις 8 Δεκεμβρίου 1987.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Εργάστηκε ως αθλητική ρεπόρτερ στη ΕΤ2 από το 1981 μέχρι και το 1987.
Το τελευταίο της ρεπορτάζ προβλήθηκε την 1/12/1987 από την ΕΤ-2 στις 8:05 το βράδυ. Ήταν στα πλαίσια της εκπομπής "Έρευνα" και είχε τίτλο "Η ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας".
Στις 7/4/1987, στα πλαίσια της ίδιας εκπομπής, είχε παρουσιάσει το θέμα της ρύπανσης στο Θριάσιο Πεδίο και στην Εύβοια. Το Δεκέμβριο του 1988, απονεμήθηκε βραβείο με το όνομά της, για δημοσιογράφους που προσέφεραν στον χώρο του αθλητισμού.

Ποιήματα

Το 1988 δημοσιεύθηκε από τις εκδόσεις Νέα Σκέψη, η ποιητική της συλλογή "ΤΑΙΜ ΑΟΥΤ".

Βραβείο "Λήδα Βεντούρα"

Στην μνήμη της αθλητικογράφου, καθιερώθηκε χρηματικό έπαθλο που απονέμεται σε πρόσωπα που διακρίθηκαν για την πορεία τους στον αθλητισμό.

Οδός "Λήδα Βεντούρα"

Στο δημοτικό διαμέρισμα των Καναλίων, ο Δήμος Κερκυραίων, ονόμασε στην μνήμη της Λήδας Βεντούρα οδό με το όνομά της.
2561 Μαργκόλιν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μαργκόλιν είναι άγνωστα.
Χώρες του Τρίτου Κόσμου

Ο όρος Χώρες του Τρίτου Κόσμου χρησιμοποιήθηκε το 1952 από τον Γάλλο δημογράφο Αλφρέντ Σωβίν για να περιγράψει τις χώρες που, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, δεν εντάχθηκαν άμεσα στις χώρες του δυτικού συνασπισμού ή σε αυτές του Σοβιετικού μπλοκ. Παρ´ όλ´ αυτά, στις μέρες μας η χρήση του όρου αφορά τις χώρες του πλανήτη με χαμηλό δείκτη ανάπτυξης, ανεξάρτητα από το πολιτικό καθεστώς που κυριαρχεί σε αυτές και είναι πια ισοδύναμη με την έννοια "οι φτωχές χώρες". Κατά προσέγγιση, οι χώρες στις οποίες συνήθως αναφέρεται ο όρος συνιστούν τα δύο τρίτα του πλανήτη.

Η αμφισβήτηση του όρου

Η χρήση του όρου έχει οδηγήσει σε διαφωνίες όσον αφορά στη σημασία του, κάτι που διαφαίνεται και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κοινά αποδεκτός 'αντικειμενικός' ορισμός των εννοιών 'χώρα του Τρίτου Κόσμου' ή 'Τρίτος Κόσμος'. Στους ακαδημαϊκούς κύκλους ο όρος χρησιμοποιείται σπάνια, θεωρώντας ότι είναι αναχρονιστικός, ανακριβής, ή ότι διατηρεί αποικιοκρατικές αντιλήψεις. Σε γενικές γραμμές, οι χώρες που συνήθως περιγράφονται ως 'Τρίτου Κόσμου' παρουσιάζουν χαμηλούς δείκτες οικονομικής, βιομηχανικής ή τεχνολογικής ανάπτυξης. Με αυτή τη λογική, στους ακαδημαϊκούς κύκλους συνήθως προτιμάται ο όρος Αναπτυσσόμενες Χώρες.
Nokia 103

Εξωτερικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του Nokia 103 είναι 107,2×45,1×15,3 χιλ   (4,22×1,78×0,60 ίντσες) ενώ κυκλοφορεί με οθόνη  Monochrome graphic 96×68  εικονοστοιχεία στις 1,36 ίντσες (~87 ppi).Τέλος το βάρος του φτάνει τα 76,6 γρ. (2,68 ουγκιές).

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Nokia 103 δεν υποστηρίζει τη δυνατότητα επέκτασης της εσωτερικής μνήμης ενώ επίσης δεν διαθέτει και κάμερα.
Η συσκευή λειτουργεί με την ισχύ της μπαταρίας  ιόντων λιθίου(Li-Ion) 800 mAh ενώ τέλος υποστηρίζει τα εξής δίκτυα 2G Δίκτυο: GSM 900/1800.
Jaga Jazzist

Επιρροές

Οι Talk Talk, οι Soft Machine, ο John Coltrane, ο Don Cherry, ο Aphex Twin, οι Stereolab, ο Squarepusher and οι Tortoise συχνά αναφέρονται ως οι βασικές τους επιρροές.
Καστανοχώρι Σερρών

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Το προηγούμενο όνομά του χωριού ήταν Ομούρ - Βέη και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα, η οποία μετονομάστηκε το 1922 σε κοινότητα Καστανοχωρίου. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1941, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, άνδρες της αντάρτικης ομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος» πραγματοποίησαν επίθεση εναντίον κατοχικών δυνάμεων που έδρευαν στον οικισμό.
Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινοτήτες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.
Στο Καστανοχώρι ή στην γειτονική Δάφνη γεννήθηκε πριν την επανάσταση του 1821 ο Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών.
Ίβιτσα Γιούρκοβιτς

Καριέρα

Ο Ίβιτσα Γιούρκοβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1992 σε ηλικία 19 ετών στην τοπική Μπόρατς Καπλίνα, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 1994.
Το 1994, μεταπήδησε στην Ίσκρα Στόλατς στην οποία ωστόσο παρέμεινε μόνο για λίγους μήνες καθώς στη συνέχεια μετεγγράφη στη Λοκομοτίβ Μόσταρ, ομάδα της Βοσνίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1994-95.
Από το 1995 μέχρι και το 1999 αγωνίστηκε στη Σλοβενία, αρχικά για λογαριασμό της Ρογκάσκα Ντόνατ (1995-96) κι έπειτα για την Ολύμπια Λιουμπλιάνα (1996-99). Μάλιστα, με την Ολύμπια Λιουμπλιάνα κατάφερε να κατακτήσει αρκετούς εγχώριους τίτλους. Ο λόγος για τα Κύπελλα Σλοβενίας του 1997, του 1998 και του 1999.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1998-99, ο Γιούρκοβιτς αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβενία και να ταξιδέψει στην Τουρκία προκειμένου να αγωνιστεί με την Τουρκ Τέλεκομσπορ. Στην τουρκική ομάδα παρέμεινε για τέσσερα χρόνια έχοντας καταφέρει μάλιστα να φτάσει σε δύο τελικούς κυπέλλου Τουρκίας (2001 και 2003).
Το 2003, ο Γιούρκοβιτς αποφάσισε να αφήσει την Τουρκία και να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα, αγωνιζόμενος αρχικά για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης (2003-04) κι έπειτα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς (2004-05).
Την περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε με τη ρωσική Λοκομοτίβ Ροστόφ, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο επέστρεψε στη Σλοβενία προκειμένου να αγωνιστεί στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.
Το 2007 ταξίδεψε στο Ιράν για λογαριασμό της Κάβε Τεχράν, στην οποία ωστόσο έμεινε για λίγους μόνο μήνες. Το τέλος της σεζόν 2007-2008 τον βρήκε αγωνιζόμενο στην τουρκική Τουρκ Τέλεκομ, ενώ μέσα στο 2008 αποφάσισε να επιστρέψει στη Σλοβενία και την Ούνιον Ολύμπια, η οποία αποτέλεσε και τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του Γιούρκοβιτς.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ίβιτσα Γιούρκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Σλοβενίας.
Έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001 και του 2003.
Ένωση Αποστόλου Παύλου

Σύντομο ιστορικό

Iδρύθηκε το 1999 έπειτα απο την συγχώνευση τριών ομάδων του Μακροχωρίου την «Δόξα»,τον «Εθνικό» και την «Ακαδημία» ωστε να δημιουργήσουν μία δυνατή ομάδα στο Μακροχώρι .Το 2002 ανέβηκε ως δευτεραθλήτρια Ε.Π.Σ. Ημαθίας στη Δ΄ Εθνική όπου θα παραμείνει για μια 8ετία. Επέστρεψε στη Δ' το 2012-13 κι εξασφάλισε τη συμμετοχή στη Γ' Εθνική της επόμενης περιόδου 2013-2014, όπου έκανε καλή σεζόν και πήρε μια ιστορική νίκη με τον Π.Α.Σ. Λαμία 1-0.Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Διονύσης Βούλγαρης ενώ προπονητής ο Κώστας Αραμπατζής. Την επόμενη χρονιά ο Διονύσης Βούλγαρης αποχώρησε από την ομάδα η οποία υποβιβάστηκε στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας.Συνολικά έχει 2 παρουσίες στη Γ' και 9 στη Δ' Εθνική.H E.A.Π. έχει κατακτήσει και 2 κύπελλα ΕΠΣ Ημαθίας