Φρειδερίκος Β΄ της Έσσης-Χόμπουρκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χόμπουρκ (σημερινά Λουτρά Χόμπουργκ φορ ντερ Χόε) και ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ λάντγκραβου της Έσσης-Χόμπουρκ και της Μαργαρίτας-Ελισάβετ, κόρης του Χριστοφόρου κόμη του Λάινινγκεν-Βέστερμπουρκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1638 αφήνοντας τον Φρειδερίκο Β΄ και τα αδέλφια του στη φροντίδα της μητέρας τους. Μορφώθηκε με ιδιωτικούς διδασκάλους, μαζί με τα παιδιά του εξαδέλφου του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Το 1648 έσπασε το πόδι του και πέρασε ένα διάστημα αναρρώνοντας στα Λουτρά Πφέφερς. 
Όταν ο στρατάρχης Ερρίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν εμφανίστηκε στην περιοχή, ο Φρειδερίκος εστάλη από τη μητέρα του να διαπραγματευθεί την ασφάλεια του Χόμπουρκ. Ο στρατάρχης του πρότεινε να μείνει στον στρατό του και να εκπαιδευτεί στρατιωτικά, αλλά η μητέρα του το αρνήθηκε.
Στα 16 έτη του έκανε τη Μεγάλη Περιήγηση στην Ιταλία και τη Γαλλία και μετά εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Δεν παρακολουθούσε συστηματικά, αλλά προτιμούσε να μαθαίνει ξιφασκία, ιππασία, χορό και να τελειοποιήσει τα γαλλικά του.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Μια και ο πρωτότοκος αδελφός του Γουλιέλμος-Χριστόφορος, όταν ενηλικιώθηκε, ανέλαβε τη διακυβέρνηση, ο Φρειδερίκος Β΄ αποφάσισε να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1654 έγινε συνταγματάρχης στον στρατό του Καρόλου Ι΄ Γουσταύου Βίττελσμπαχ της Σουηδίας. Το 1659, στην επίθεση της Κοπεγχάγης, κατά τους Βόρειους Πολέμους, τραυματίστηκε τόσο ώστε να του ακρωτηριάσουν το κάτω δεξί πόδι. Προήχθη σε υποστράτηγο και απέκτησε ξύλινο πόδι. Ο βασιλιάς τον έκανε κυβερνήτη της Λιβονίας, αλλά το 1660 απεβίωσε και τα πράγματα άλλαξαν σημαντικά· ο Φρειδερίκος Β΄ άφησε το επόμενο έτος τη Σουηδία. 
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μπράχε, πλούσια χήρα του Μπεγκτ Οξενστιέρνα, ιδιαίτερου Συμβούλου του βασιλιά. Με τα χρήματά της αγόρασε εκτάσεις στο Βρανδεμβούργο και έγινε φίλος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1669 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το επόμενο έτος νυμφεύτηκε την ανιψιά του εκλέκτορα Λουίζα-Ελισάβετ. Από Λουθηρανός έγινε Μεταρρυθμιστής και εισήλθε στην υπηρεσία του Βρανδεμβούργου ως στρατηγός. Το 1672 έγινε διοικητής όλου του στρατού. Το 1672 και 1674 συμμετείχε στον Ολλανδικό Πόλεμο, μάλιστα στην Αλσατία πολέμησε εναντίον των Γάλλων του Τουρέν. Κατά τη Σουηδική εισβολή του 1675 ως διοικητής του ιππικού, επιτέθηκε στο Σουηδικό στρατό στη μάχη του Φέρμπελιν και προκάλεσε βαριές απώλειες. Όμως το έκανε χωρίς εντολή, κάτι που δυσαρέστησε τον εκλέκτορα. 
Το 1676-78 έλαβε μέρος στις εκστρατείες στην Πομερανία και διαπραγματεύθηκε τη Συμφωνία του Σαιν-Ζερμαίν το 1679.

Λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ

Άφησε το στρατό. Το 1669 ο πρωτότοκος αδελφός του πώλησε το Χόμπουργκ στον δευτερότοκο Γεώργιο Χριστιανό. Αυτός αργότερα το έδωσε στους δανειστές του και απεβίωσε το 1677. Ο Φρειδερίκος αγόρασε το Χόμπουργκ και διέμενε εκεί. Το 1681 απεβίωσε ο πρωτότοκος και ο Φρειδερίκος ανέλαβε τη διακυβέρνηση ως Φρειδερίκος Β΄. Έκτισε το μπαρόκ ανάκτορο Χόμπουρκ και έφτιαξε ένα εργοστάσιο υαλουργίας και ένα άλατος, χωρίς όμως επιτυχία. Ήταν πιο επτυχής η εγκατάσταση Ουγενότων και Βαλδενσιανών προσφύγων από τη Γαλλία στο Φρίντριχσντορφ και στο Ντόρνχολτσχαουζεν. Ο αλχημιστής της Αυλής του τού έφτιαξε ένα πρόσθετο πόδι με ελατήρια και αργυρούς συνδέσμους και τον αποκαλούσαν ο λάντγκραβος με το αργυρό πόδι.
Η Λουίζα-Ελισάβετ έκανε 12 τέκνα και απεβίωσε το 1690. Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν 59 ετών όταν νυμφεύτηκε για τρίτη φορά μία από τον Οίκο της μητέρας του και έκανε τρία τέκνα ακόμη. Ταξίδευσε στη Λειψία για να συναντήσει τον Κάρολο ΙΒ΄ (εγγονό του Καρόλου Ι΄). Ασθένησε από πνευμονία και απεβίωσε το 1708 στο Χόμπουργκ σε ηλικία 75 ετών.

Λογοτεχνικές αναφορές

Είναι ο ήρωας του έργου Πρίγκιπας Φρειδερίκος του Χόμπουρκ: ωδή στη μάχη του Φέρμπελιν του Χάινριχ φον Κλάιστ. Γράφτηκε το 1809-10 και εκδόθηκε το 1821. Ο χαρακτήρας που περιγράφεται στο έργο δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Από αυτό εμπνεύστηκε το ο πρίγκιπας του Χόμπουρκ ο Χανς Βέρνερ Χέντσε, όπερα που γράφτηκε το 1958 και εκτελέστηκε το 1960. Επίσης ταινίες του κινηματογράφου, όπως αυτή του Μάρκο Μπελότσιο του 1997.