Γεωγραφία της Εσθονίας

Η Εσθονία βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, στο επίπεδο βορειοδυτικό τμήμα της ανυψούμενης Ανατολικοευρωπαϊκής Πλατφόρμας, σε γεωγραφικό πλάτος από 57,3 έως 59,5 μοίρες Βόρειο και γεωγραφικό μήκος από 21,5 έως 28,1 μοίρες Ανατολικό. Βρέχεται από τον Φιννικό Κόλπο στα βόρεια, ενώ ανατολικά συνορεύει με τη Ρωσία και νότια με τη Λετονία. Το μέσο υψόμετρο της χώρας πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι μόλις 50 μέτρα.
Το κλίμα είναι θαλάσσιο: υγρό με σχετικώς ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Τα αποθέματα πετρελαιούχων σχιστόλιθων και ασβεστόλιθων, μαζί με τα δάση που καλύπτουν το 47% της εκτάσεως της χώρας, έχουν σημαντικό οικονομικό ρόλο σε αυτή τη γενικώς φτωχή σε φυσικούς πόρους χώρα. Η Εσθονία έχει περισσότερες από 1.400 λίμνες (φυσικές και τεχνητές), πολλούς τυρφώνες, 2.355 νησιά και ακτογραμμή μήκους 3.794 χιλιομέτρων, με πολυάριθμους όρμους και στενά. Το εμπορικό λιμάνι Μούουγκα του Ταλίν προσφέρει ένα από τα καλύτερα από απόψεως εγκαταστάσεων ελεύθερα πάγου λιμάνια της Ευρώπης.
Η γεωστρατηγική θέση της Εσθονίας προκάλεσε πολλούς πολέμους στο έδαφός της μεταξύ άλλων αντίπαλων δυνάμεων. Το 1944, υπό τη σοβιετική κατοχή, οι περιφέρειες Γιάανιλιν και Πέτσερι προσαρτήθηκαν στην επικράτεια της Ρωσικής ΣΟΣΔ. Το νομικό καθεστώς αυτών των εδαφών δεν έχει ακόμη πλήρως διευθετηθεί, αν και ούτε η Εσθονία ούτε η Ρωσία δεν έχουν εδαφικές αξιώσεις.

Φυσική γεωγραφία

Η Εσθονία είναι μια πεδινή χώρα με έκταση 45.228 τ.χλμ.. Η Εσθονία έχει μακρά ακτογραμμή με αβαθή νερά κατά μήκος της Βαλτικής Θάλασσας, με λίγα μεγάλα και πολλά μικρά νησιά (νησίδες). Τα δύο μεγαλύτερα νησιά είναι το Σάαρεμαα (ονομασία που σημαίνει «νησιωτική γη»), που είναι το δεύτερο σε έκταση ολόκληρης της Βαλτικής, και το Χιίουμαα, αμφότερα δημοφιλείς τόποι διακοπών για τους Εσθονούς. Το υψηλότερο σημείο της χώρας βρίσκεται στα νοτιοανατολικά, όπου υπάρχουν λόφοι. Η Εσθονία έχει περί τα 18.000 τ.χλμ. δάσους, 9.260 τ.χλμ. αρόσιμης γης, 2.520 τ.χλμ. λειβαδιών και περίπου 1.810 τ.χλμ. βοσκοτόπων. Η μεγαλύτερη από τις λίμνες της Εσθονίας είναι η Πέιπους (έκταση 3.555 τ.χλμ., η πέμπτη μεγαλύτερη της Ευρώπης), την οποία όμως μοιράζεται με τη Ρωσία, σχηματίζοντας μεγάλο μέρος των μεταξύ τους συνόρων. Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Εσθονίας, η Βόρτσγιαρβ, βρίσκεται στο κέντρο της χώρας, αλλά είναι 13 φορές μικρότερη της Πέιπους. Οι σημαντικότεροι από τους πολλούς (αλλά μικρούς) ποταμούς της χώρας είναι ο Νάρβα (επίσης στα σύνορα με τη Ρωσία) και ο Έμαγιγκι.
Μια μικρή ομάδα από πρόσφατους κρατήρες από προσκρούσεις μετεώρων, ο μεγαλύτερος από τους οποίους ονομάζεται Κάαλι, βρίσκεται στη Σάαρεμαα. Πιστεύεται ότι η πτώση των μετεώρων παρατηρήθηκε από τους κατοίκους της περιοχής κατά την Εποχή του Σιδήρου.
Τα χερσαία σύνορα της Εσθονίας με τη Λετονία διατρέχουν 333 χλμ. και τα ρωσικά σύνορα διατρέχουν 324 χιλιόμετρα. Από το 1920 έως το 1945, τα σύνορα της Εσθονίας με τη Ρωσία, που καθορίστηκαν από την ειρηνευτική συνθήκη του Ταρτού του 1920, εκτείνονταν πέρα από τον Ποταμό Νάρβα στα βορειοανατολικά και πέρα από την πόλη του Πετσέρι στα νοτιοανατολικά. Το έδαφος αυτό, έκτασης περίπου 2.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενσωματώθηκε στη Ρωσία από τον Ιωσήφ Στάλιν στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κλίμα

Η Εσθονία έχει θαλάσσιο κλίμα: υγρό με σχετικώς ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια, ενώ οι 4 εποχές έχουν σχεδόν ίση διάρκεια. Οι μέσες θερμοκρασίες κυμαίνονται από 16,3 °C στα νησιά μέχρι 17,1 °C στο εσωτερικό τον Ιούλιο (ο θερμότερος μήνας) και από −3,5 °C στα νησιά μέχρι −7,6 °C στο εσωτερικό τον Φεβρουάριο (ο ψυχρότερος μήνας). Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 568 χιλιοστόμετρα, με την πιο βροχερή περίοδο να είναι τα τέλη του θέρους.

Αριθμητικά και άλλα δεδομένα

Έκταση:
Ολική: 45.228 km²
Ξηρά: 42.288 km²
Εσωτερικά ύδατα: 2.840 km²
Χερσαία σύνορα:
Ολικό μήκος: 657 km
: Λετονία 333 km, Ρωσία 324 km
Μήκος ακτογραμμής: 3.794 km
Χωρικά ύδατα:12 ναυτικά μίλια (22,2 km)
Ακραία σημεία:
Χαμηλότερο σημείο: Βαλτική Θάλασσα, 0 m
Υψηλότερο σημείο: Σούουρ Μουναμιάγκι (= «Βουνό του Αυγού»), 317 m
Φυσικοί πόροι: Πετρελαιούχος σχιστόλιθος (ιδίως κουκερσίτης), τύρφη, φωσφορίτης, γαλάζιος πηλός, ασβεστόλιθος, άμμος, δολομίτης, καλλιεργήσιμη γη, δάση
Χρήσεις γης:
Αρόσιμη γη: 14,65%
Μόνιμες καλλιέργειες: 0,14%
Υπόλοιπο: 85,21% (2012)
Ολικοί ανανεώσιμοι υδάτινοι πόροι: 12,81 km³ (2011)
Κατανάλωση γλυκού νερού (οικιακή/βιομηχανική/αγροτική):
Εθνική: 1,8 km³/yr (3% / 97% / 0%)
Κατά κεφαλή: 1337 m³/yr (2009)