google/wiki40b huggingface dataset:
Μεντελική κληρονομικότητα

Με τον όρο Μεντελική (ή Μεντελιανή) κληρονομικότητα εννοούμε μια σειρά νόμων που επιχειρούν να περιγράψουν τη μετάδοση κληρονομικών χαρακτηριστικών από γενιά σε γενιά. Οι νόμοι αυτοί διατυπώθηκαν για πρώτη φορά το 1864 από τον βοτανολόγο και μοναχό Γκρέγκορ Μέντελ (Gregor Mendel), γι' αυτό είναι γνωστοί και ως νόμοι του Μέντελ. Οι νόμοι του Μέντελ αποτελούν την πρώτη εμπεριστατωμένη διαπραγμάτευση του ζητήματος της κληρονομικότητας και ταυτόχρονα τον πυρήνα ιδεών της κλασικής γενετικής.

Ο πρώτος νόμος - Νόμος διαχωρισμού των αλληλόμορφων γονιδίων

Ο Μέντελ αρχικά διασταύρωσε φυτά μικρού ύψους με φυτά μεγάλου ύψους. Διαπίστωσε ότι τα φυτά της δεύτερης γενιάς ήταν όλα ψηλά. Με άλλα λόγια, το χαρακτηριστικό του μικρού ύψους φαινόταν να έχει 'εξαφανιστεί'. Στη συνέχεια, ο Μέντελ διασταύρωσε αυτά τα φυτά δεύτερης γενιάς μεταξύ τους. Διαπίστωσε ότι οι απόγονοι τους ήταν ψηλά και κοντά φυτά, σε αναλογία 3:1. Το χαρακτηριστικό δηλαδή του μικρού ύψους, με κάποιο τρόπο είχε διατηρηθεί. Ο Μέντελ επίσης διαπίστωσε ότι τα αρσενικά και θηλυκά φυτά συνεισφέρουν στον ίδιο βαθμό στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών των απογόνων.
Συμπέρανε λοιπόν ότι κάθε οργανισμός διαθέτει δύο παράγοντες για κάθε χαρακτηριστικό (πχ. για το ύψος υπάρχουν οι παράγοντες 'ψηλό φυτό' και 'κοντό φυτό') και με τυχαίο τρόπο συνεισφέρει έναν από αυτούς στον απόγονό του. Έτσι, αν οι παράγοντες που πάρει από τους προγόνους του ένα φυτό είναι ίδιοι, τότε το φυτό θα είναι ανάλογα ψηλό ή κοντό. Αν οι παράγοντες είναι διαφορετικοί, τότε θα υπερισχύσει ο ένας από αυτούς. Ο Μέντελ ονόμασε επικρατή τα χαρακτηριστικά που υπερισχύουν και υπολειπόμενα αυτά που (προσωρινά) δεν εκφράζονται. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, το χαρακτηριστικό 'ψηλό φυτό' είναι το επικρατές, ενώ το χαρακτηριστικό 'κοντό φυτό' είναι το υπολειπόμενο.
Σήμερα είναι γνωστό ότι αυτό που ο Μέντελ αποκαλούσε γενετικοί παράγοντες είναι τα γονίδια, συγκεκριμένες δηλαδή αλληλουχίες DNA. Τα γονίδια που ελέγχουν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό (πχ. το ύψος) βρίσκονται στη ίδια θέση στα ομόλογα χρωμοσώματα και ονομάζονται αλληλόμορφα γονίδια.
Σύμφωνα λοιπόν με τον πρώτο νόμο του Μέντελ, τα αλληλόμορφα γονίδια δεν αναμιγνύονται, ούτε αλλοιώνονται το ένα από το άλλο, αλλά διαχωρίζονται και κατανέμονται σε διαφορετικούς γαμέτες. Οι απόγονοι προκύπτουν από τον τυχαίο συνδυασμό των γαμετών. Ο πρώτος νόμος του Μέντελ για την κληρονομικότητα αναφέρεται και ως νόμος διαχωρισμού των αλληλόμορφων γονιδίων.
Γκραντ Ετάνγκ

Γεωγραφία

Η Γκραντ Ετάνγκ είναι ένας πλημμυρισμένος κρατήρας ηφαιστείου. Οι αποδείξεις προτείνουν ότι η Γκραντ Ετάνγκ είναι συνδεδεμένη με το Κικ εμ Τζέννυ ένα νησιωτικό ηφαίστειο.
Η Γκραντ Ετάνγκ έχει υψόμετρο 1.800 πόδια (550 μέτρα) πάνω από τη θάλασσα. Έχει βάθος 20 πόδια (περίπου 6 μέτρα).

Ονομασία

Η Γκραντ Ετάνγκ (Grand Etang) σημαίνει μεγλαλη λίμνη, όπου το Γκραντ σημαίνει μεγάλος και το Ετάνγκ σημαίνει λίμνη.

Άλλες πληροφορίες

Ένας μπορεί να ανακαλύψει οικοζώνες εξαιτίας της μεγάλης ποικιλίας ζώων στο Πάρκο. Υπάρχει μάλιστα μια γαλάζια λίμνη-κρατήρας ηφαιστείου που αργότερα γέμισε με νερό που βρίσκεται πάνω από 1.700 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Οι τουρίστες κάνουν πεζοπορία γύρω από τη λίμνη. Υπάρχουν επίσης πολλά ζώα όπως πολύχρωμα τροπικά πουλιά, μικρές σαύρες, πολλές ορχιδέες και ίσως ακόμα και αρμαντίλλο. Απέναντι από τη λίμνη και είναι ορατό το όρος Κουά Κουά.
Διευθυντήριο (Ρωσία)

Ιστορικό

Το Διευθυντήριο ιδρύθηκε με διάταγμα της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης στις 14 Σεπτεμβρίου 1917. Το Διευθυντήριο ήταν υπεύθυνο για τις “δημόσιες υποθέσεις μέχρι την ίδρυση του Υπουργικού Συμβουλίου”. Το Διευθυντήριο δημιουργήθηκε για την επίλυση της κρίσης που απέρρεε από το πραξικόπημα Κορνίλοφ και την κατάρρευση της Δεύτερης Προσωρινής Κυβέρνησης.
Στις 8 Οκτωβρίου, με τον σχηματισμό του 3ου συνασπισμού, το Διευθυντήριο καταργήθηκε.
Με το Διευθυντήριο η Ρωσία ανακηρύχθηκε δημοκρατία και διαλύθηκε η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Ευάγγελος Θεοδώρου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1921 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας. Ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση στον Πειραιά, και το 1938 εισήχθη πρώτος στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε με άριστα το 1943, και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Από το 1949, άρχισε να αρθρογραφεί στο περιοδικό Εκκλησία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1951-1952 δίδαξε στην «Προπαρασκευαστική Σχολή Διακονισσών» της Αποστολικής Διακονίας. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Μάρμπουργκ της Γερμανίας την περίοδο 1952-1953 σπουδάζοντας θεολογία, φιλοσοφία, ψυχολογία, παιδαγωγική και κοινωνιολογία.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1954 αναγορεύτηκε διδάκτορας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ από το 1959 εξελέγη υφηγητής στην έδρα της Πρακτικής Θεολογίας, διδάσκοντας για δύο χρόνια Κατηχητική, Λειτουργική και Εκκλησιαστική Ρητορική. Διετέλεσε τακτικός καθηγητής Ομιλητικής και Λειτουργικής στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1961 έως το 1968 και στη συνέχεια έως το 1988 τακτικός καθηγητής Πρακτικής Θεολογίας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης και αυτής των Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974, αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1979-1980 και πρύτανης το επόμενο.
Εκτός από τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, δίδαξε στη Σχολή Διακονισσών, στο Ανώτατο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, στο Φροντιστήριο υποψηφίων κατηχητών στην Αποστολική Διακονία, στη Σχολή Πολέμου, στη Σχολή Εθνικής Αμύνης καθώς και στο Ραδιοφωνικό Πανεπιστήμιο Βερολίνου. Ακόμη δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια εκτός Ελλάδας. 
Πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 2018.

Έργο

Ανέπτυξε σημαντική εκκλησιαστική δράση. Υπήρξε διευθυντής της Αποστολικής Διακονιάς κατά την περίοδο 1967-1970, ενώ εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος σε διεθνή θεολογικά συνέδρια και συνδιασκέψεις. Υπήρξε διευθυντής σύνταξης των περιοδικών Εκκλησία, Θεολογία, και Εφημέριος, ενώ υπήρξε μέλος αρκετών επιστημονικών φορέων και ιδρυμάτων. Χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ο εισηγητής του θεσμού και της χειροτονίας των διακονισσών, και οι μελέτες του πάνω σε αυτό έχουν διεθνή απήχηση.

Συγγραφικό έργο

Είχε σημαντικό συγγραφικό έργο, το οποίο κάλυπτε τους τομείς της Πρακτικής Θεολογίας, της Φιλοσοφίας και της Κοινωνιολογίας. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες.
Match Money

Το Match Money είναι  εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί πανελλαδικά. Την εφημερίδα εκδίδει η εταιρεία Εκδόσεις Match Money Ε.Π.Ε, με έδρα την Καλλιθέα. Εκδότες της εφημερίδας είναι οι δημοσιογράφοι Λεωνίδας Μποσινάκης και Ευάγγελος Μπαλίκος. Η εφημερίδα Match Money εκδίδεται κάθε Τρίτη και Παρασκευή, με 64-120 σελίδες, και ανήκει στον κλάδο των Προγνωστικών Αθλητικών Παιχνιδιών.   
Η έκδοση της εφημερίδας ξεκίνησε τον Οκτώβριο 2003. Αντικείμενο της εφημερίδας Match Money είναι η ενημέρωση και παρουσίαση των ειδήσεων και εξελίξεων στο χώρο του Αθλητισμού, του Στοιχήματος και των Τυχερών παιχνιδιών. 
Σήμερα η κυκλοφορία της κυμαίνεται περίπου στα 22.000 φύλλα εβδομαδιαίως. Η εφημερίδα Match Money καθιέρωσε τα ένθετα περιοδικά για το στοίχημα στις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις (Euro 2008, World Cup 2010, Champions League 2008-09, 2009-10, 2010-11), ενώ εξέδωσε το πρώτο ελληνικό περιοδικό για το Πόκερ χόλντεμ.
Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;

Πλοκή

Η Μάρθα και ο Τζορτζ είναι ένα ζευγάρι μεσήλικων, που έχει προσκαλέσει στο σπίτι εναν νεαρό συνάδελφο του Τζορτζ, τον Νικ και τη σύζυγό του Χάνεϊ. Από το ένα ποτήρι στο άλλο και με συνεργούς το περασμένο της ώρας και το αλκοόλ, οι τέσσερίς τους επιδίδονται σε ένα παιχνίδι όμοιο με το «παιχνίδι της αλήθειας» το οποίο οδηγεί τα δύο ζευγάρια στο ξεγύμνωμα των εαυτών τους και ειδικά των οικοδεσποτών. Η Μάρθα ουσιαστικά κατηγορεί τον Τζορτζ πως είναι ένας αποτυχημένος που κατάφερε να ανέλθει επαγγελματικά χάρη στον πατέρα της,  ενώ ο Τζορτζ κατηγορεί τη Μάρθα πως είναι ένα κορίτσι κακομαθημένο και ανάξιο. Και οι δυο εκμεταλλεύονται την αθωότητα των δύο νεαρών καλεσμένων χλευάζοντας τους ίδιους αλλά και τα προβλήματα του ζευγαριού των οποίων σχεδόν ζήλευαν την ανεμελιά απέναντι στα συντρίμμια ενός γάμου, τώρα πια κομματιασμένου σαν αυτόν της Μάρθας και του Τζορτζ. Σε ένα κρεσέντο μιζέριας, η Μάρθα και ο Τζορτζ, μόνοι πλέον μετά την αποχώρηση των καλεσμένων τους, βρίσκονται να κλαίνε πάνω από το πτώμα ενός φανταστικού παιδιού, οπού ο Τζορτζ εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία το έκανε να "πεθάνει". Αλλά, ποιος ξέρει, ίσως να είναι η αρχή μιας νέας ισορροπίας...
Η φιγούρα της Βιρτζίνια Γουλφ δεν έχει σε τίποτα να κάνει με το δράμα: ο τίτλος είναι ένα λογοπαίγνιο με το τραγούδι Ποιος φοβάται το μεγάλο κακό λύκο; (Who's Afraid of the Big Bad Wolf?), όπου ο Τζορτζ και η Μάρθα μουρμουρίζουν κάποιες φορές, ζωντανεύοντας έτσι τον "κακό λύκο" που βρίσκεται στην ύπαρξή τους, και την ίδια στιγμή την "Βιρτζίνια Γουλφ" που υπάρχει μέσα τους, ανισόρροπη και αυτοκαταστροφική όπως ο γάμος τους, ακόμα και αν μερικές φορές το νεότερο ζευγάρι φαίνεται να είναι μια ονειρική αναπαράσταση, μια έκδοση της Μάρθας και του Τζορτζ που γεννήθηκε μόνο από το μυαλό και των δύο.

Παραστάσεις

Η πρώτη παράσταση στο Μπροντγουέι ήταν σε σκηνοθεσία του Άλαν Σναϊντερ και είδε στη σκηνή τους Ούτα Χάγκεν (Μάρθα), Άρθουρ Χιλ (Τζορτζ), Τζορτζ Γκριτζαρντ (Νικ) και Μελίντα Ντίλον (Χόνεϊ).
Η πρώτη παράσταση στην Ιταλία ήταν ένα μεγάλο πολιτιστικό και εθιμικό γεγονός: ο σκηνοθέτης ήταν ο ήδη καταξιωμένος Φράνκο Τζεφιρέλι και οι ηθοποιοί που υποδύονταν το ώριμο ζευγάρι ήταν δύο από τις μεγάλες μορφές του ιταλικού θεάτρου : ο Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο (ο οποίος βραβεύτηκε ως ο καλύτερος ηθοποιός της εποχής) και η Σάρα Φεράτι, μαζί με τον Ουμπέρτο Ορσίνι και τη Μανουέλα Αντρει. 
Στην Ελλάδα έχει ανέβει πολλές φορές, με τους βασικούς ρόλους να έχουν ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος.
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;".
Ελληνίδες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Μάρθα
Επτά λόφοι της Ρώμης

Ιστορία

Αρχικά τους επτά λόφους κατελάμβαναν μικροί οικισμοί και εγκαταστάσεις, οι οποίοι ήταν ξέχωροι μεταξύ τους και όχι ενωμένοι ή αναγνωρισμένοι ως μία πόλη με την ονομασία "Ρώμη". Οι κάτοικοι των επτά λόφων άρχισαν να συμμετέχουν σε μια σειρά θρησκευτικών αγώνων, οι οποίοι σφυρηλάτησαν δεσμούς μεταξύ των ομάδων αυτών. Έτσι έλαβε την ύπαρξή της η Ρώμη, καθώς οι ξέχωροι αυτοί οικισμοί ενώθηκαν και λειτουργώντας ως μία ομάδα, αποξήραναν τις ελώδεις κοιλάδες, που βρισκόταν ανάμεσά τους, μετατρέποντάς τες σε αγορές (fora).

Άλλοι λόφοι

Η νότια απόληξη του Εσκουιλίνου λόφου έχει ιδιαίτερο όνομα: είναι ο Όππιος λόφος (Mons Oppius). Ο Βατικανός Λόφος (Collis Vaticanus) βρίσκεται βορειοδυτικά του Τίβερη και δεν ανήκει στους Επτά Λόφους της Ρώμης. Παρομοίως δεν καταμετρώνται στους παραδοσιακούς Επτά Λόφους ο Πίνκιος Λόφος (Mons Pincius) στα βόρεια και ο Γιανίκουλουμ (Ianiculum) στα δυτικά. Άλλοι είναι οι: monte Mario (βορειοδυτικά), mons Cispius (άλλη απόληξη του Εσκουιλίνου) και Velian (μεταξύ Παλατίνου και Οππίου, μικρότατος).

Σήμερα

Από τους Επτά Λόφους της σημερινής Ρώμης στους πέντε (Αβεντίνος, Καίλιος, Εσκουϊλίνος, Κυρινάλιος και Βιμινάλιος) βρίσκονται μνημεία, κτίσματα και πάρκα. Ο Καπιτωλίνος στεγάζει το Δημαρχείο της Ρώμης και ο Παλατίνος είναι αρχαιολογική περιοχή. 
Η πόλη της Κωνσταντινούπολης χτίστηκε και αυτή επί επτά λόφων κατά το πρότυπο της Ρώμης.
Αγαμέμνων Χριστόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του πολιτικού Τζαννέτου Χριστόπουλου και μέλος της πολιτικής οικογένειας Χριστόπουλου. Αδερφός του ήταν ο Ασημάκης Χριστόπουλος. 
Εξελέγη βουλευτής Ολυμπίας στις εκλογές του 1873.
Μικρόδασος Κιλκίς

Ιστορικά στοιχεία

Την περίοδο των Ελληνιστικών χρόνων κατοικείται ο οικισμός στη θέση Τραπέζι, στο Μικρόδασος, κοντά στην όχθη του Αξιού, όπου υπήρχε ναός του Απόλλωνα. Άγαλμα του Απόλλωνα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς, και πρόσφατα ανακαλύφθηκε και η νεκρόπολη του οικισμού.
Παρά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870 οι κάτοικοι του Σμολίου παρέμειναν πιστοί στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1879 με την εγκατάσταση του Βούλγαρου ουνίτη επισκόπου στο Κιλκίς, Νείλου Ισβόρωφ, οι κάτοικοι του χωριού ασπάστηκαν την Ουνία. Μετά το 1893, όταν ο νέος Βουλγαρουνίτης επίσκοπος, Λάζαρος Μλαντένωφ προσχώρησε στην Βουλγαρική εξαρχία, οι Σμολιώτες προσχώρησαν σταδιακά και αυτοί στη Βουλγαρική εκκλησία. Μετά την συνθήκη του Νεϊγύ, το 1919, και το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ του 1924 οι κάτοικοι αποχώρησαν στη Βουλγαρία. Στο χωριό συνήφθησαν δύο από τις σημαντικότερες μάχες του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή. Στις 13 Ιανουαρίου του 1905 ο οπλαρχηγός Μιχαήλ Σιωνίδης με το σώμα του, κατατρόπωσε τον κομιτατζή Αργύρη και την τσέτα του (σκοτώθηκαν 13 κομιτατζήδες). Την 1η Μαρτίου του ίδιου έτους οι τσέτες του Αποστόλ Πέτκωφ και του Σάββα Μιχαΐλοφ, οι οποίες αριθμούσαν 42 άνδρες, περικυκλώνονται στο Σμόλι από Οθωμανικό στρατό και μπασιμποζούκους (ατάκτους, τουρκικά başıbozuk). Μετά από 4-5 ώρες αιματηρών συγκρούσεων σκοτώνονται 36 μέλη από τις τσέτες μαζί με τον βοεβόδα Σάββα Μιχαΐλοφ. Σώζονται μόνον ο πληγωμένος στη φτέρνα Αποστόλ Πέτκωφ και 5 άνδρες. Η Οθωμανική κυβέρνηση επιβράβευσε όλους όσους συμμετείχαν στην επιχείρηση απονέμοντας μετάλλια, δίνοντας προαγωγές και διανέμοντας χρήματα.

Αξιοθέατα

Δίπλα στο χωριό, στην όχθη του Αξιού, υπάρχει το ξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα σε μια τοποθεσία μεγάλου φυσικού κάλλους, όπου καταλήγει το μονοπάτι του Αξιού που ξεκινά από το Πολύκαστρο.
Ακούγοντας τη σιωπή (ταινία)

Πλοκή

Μια νεαρή γυναίκα η Νάστια, φτάνει στη Μόσχα για σπουδές στο Ωδείο και σκέφτεται ότι η αδελφή της, Άλια θα την βοηθήσει να βρει ένα μέρος να μείνει. Η αδελφή της, όμως, μπορεί να της προσφέρει μόνο τη στέγη του νοσοκομείου, όπου ο γιος της είναι σε αναμονή για μεταμόσχευση νεφρού. Εν τω μεταξύ, η μόνη πηγή χρημάτων για αυτούς είναι μια πλούσια οικογένεια, πιο συγκεκριμένα ο Ντμίτρι, ο οποίος είναι ένας πλούσιος επιχειρηματίας, για τον οποίους έχει εργαστεί η Άλια ως καθαρίστρια. Στη συνέχεια έρχεται ένα ειδύλλιο μεταξύ της Νάστια και του Ντμίτρι.
Ρον Ράινχαρτ

Καριέρα

Ο Ρον Ράινχαρτ (πραγ. όνομα Ρόναλντ Χίλμπας) γεννήθηκε στο Νόργουολκ της Καλιφόρνια.
Το 1987, ο Ράινχαρτ εντάχθηκε στους Dark Angel, περιοδεύοντας μαζί τους πριν ηχογραφήσουν το δίσκο "Leave Scars" το 1989, το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Scars" το 1990 και το "Time Does Not Heal" το 1991.
Το 1992, οι Dark Angel διαλύθηκαν και ο Ράινχαρτ δημιούργησε τους Hunger μαζί με τον Έρικ Μέγιερ, τον μπασίστα Γκρεγκ Ρο και το ντράμερ Ρ. Ντ. Ντέιβις, κυκλοφορώντας ένα ντέμο πριν διαλυθούν.
Το 1997, σχημάτισε τους Oil μαζί με τον κιθαρίστα Μπλέικ Νέλσον, τον μπασίστα Τζόναθαν Τίμενς και το ντράμερ Τζέισον Βάντερ Παλ. Εκείνη τη χρονιά, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Oil" για να συνεχίσουν με το δίσκο "Refine", το 2000. Ο Ράινχαρτ επέστρεψε στους Dark Angel το 2002, υποφέροντας ένα σοβαρό τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη το Μάιο του 2003, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Choice Cuts Off the Chopping Block" με τους Oil.
Ο Ράινχαρτ συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας μέχρι το 2005, όταν αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τους Dark Angel οι οποίοι αποφάσισαν να διαλυθούν, ενώ διέλυσε και τους Oil σταματώντας οριστικά τη μουσική του καριέρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, ανακοινώθηκε η επανένωση των Dark Angel με τον Ράινχαρτ να αναλαμβάνει και πάλι τα φωνητικά.
Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο

Δόγης της Βενετίας

Ο Πιέτρο Γ΄ συμμετείχε με τον Γκυ σε εκστρατεία εναντίον του Θεοβάλδου Β΄, δούκα του Σπολέτο και κέρδισε την υποστήριξη του Βερεγγάριου για μια έφοδο στην Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Πιέτρο Δ΄ νίκησε τον πατέρα του αλλά δεν τον σκότωσε, στην συνέχεια εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας. Η πρώτη του πράξη ήταν η τύφλωση και η απέλαση του επισκόπου του Καστέλλο που κατηγορήθηκε για μαγεία, συγκάλεσε Συνέλευση τον Ιούνιο του 960 που απαγόρευσε με νόμο το δουλεμπόριο.
Ο Πιέτρο Δ΄ απέκτησε με την βοήθεια του αυτοκράτορα μια σειρά από εμπορικά προνόμια τόσο για τους Βενετούς γενικά όσο και για τον ίδιο και την οικογένεια του. Την ίδια στιγμή ο αυτοκράτορας Ιωάννης Α΄ Τσιμισκής τον απειλούσε με πόλεμο άν δεν σταματούσε το εμπόριο με τους Σαρακηνούς με τους οποίους η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν σε σκληρό πόλεμο. Ο Πιέτρο Δ΄ υπέκυψε και διέκοψε το εμπόριο με τους Μουσουλμάνους.

Δολοφονία

Ο προστάτης του Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πέθανε (973) και ο διάδοχος του Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν απασχολημένος με εξεγέρσεις στην Γερμανία, οι αντίπαλοι του στην Βενετία βρήκαν την ευκαιρία να τον εκθρονίσουν, τον κλείδωσαν στα ανάκτορα και έβαλαν φωτιά. Η φωτιά εξαπλώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης που κάηκε και στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Ο δόγης και ο μικρότερος γιος του με την δεύτερη σύζυγο του Βαλντράντα Πιέτρο Ε΄ θανατώθηκαν και τα σώματα τους ρίχτηκαν στο σφαγείο, αργότερα βρέθηκαν και τάφηκαν με τιμές στην εκκλησία του Αγίου Ιλαρίωνος, τον διαδέχτηκε ο Πιέτρο Α΄ Ορσεόλο από την Οικογένεια Ορσεόλο.
Ο μεγαλύτερος γιος του Βιτάλε που επέζησε δραπέτευσε στην Σαξονία και ξεκίνησε συνωμοσία εναντίον του νέου δόγη.

Οικογένεια

Ο Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο χώρισε για πολιτικούς λόγους την πρώτη σύζυγο του Γιοβανίτσια Καντιάνο και την πίεσε να αποσυρθεί στην μονή του Σάντα Ζαχαρία, μαζί της απέκτησε δυο παιδιά τον μελλοντικό δόγη Βιτάλε Καντιάνο και την Μαρίνα Καντιάνο που παντρεύτηκε τον μελλοντικό δόγη Τριμπούνο Μέμμο. Ο Πιέτρο Δ΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (966) την Βαλντράντα της Τοσκάνης, κόρη του Ουμβέρτου του Σπολέτο και συγγενή του Όθων Α΄ που του έφερε τεράστια προίκα με περιοχές όπως το Τρεβίζο, η Φριούλι και η Φερράρα. Με την δεύτερη σύζυγο του απέκτησε έναν γιο τον Πιέτρο Ε΄ που σκοτώθηκε μαζί του στον εμπρησμό του 976.
Μαθουσάλα

Στην αφήγηση της Γένεσης

Στο βιβλίο της Γένεσης αναφέρεται ως γιος του Ενώχ και πατέρας του Λάμεχ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 187 ετών. Μελετητές της Βίβλου υποστηρίζουν ότι πέθανε στον κατακλυσμό, αλλά το κείμενο δεν ξεκαθαρίζει τα αίτια του θανάτου του. Κάποιοι άλλοι τον συνδέουν με την περίοδο χάριτος του Θεού προς τους ανθρώπους που τερματίστηκε με τον θάνατο του Μαθουσάλα και την έναρξη του Κατακλυσμού.

Στο Βιβλίο του Ενώχ

Στο απόκρυφο Βιβλίο του Ενώχ επαναλαμβάνεται ότι ήταν γιος του Ενώχ και ότι είχε αδέρφια. Ο συγγραφέας του βιβλίου (ψευδεπίγραφη αναφορά στον Ενώχ ως συγγραφέα) πληροφορεί τον Μαθουσάλα για τον Κατακλυσμό και την έλευση της Μεσσιανικής Βασιλείας.
Πρώτιστα

Ταξινόμηση

Σε παλαιότερες ταξινομήσεις τα Πρώτιστα ή και λεγόμενα «Πρωτόκτιστα» (Protoctista) αποτελούσαν ίδιο βασίλειο που περιλάμβανε κυρίως τους ευκαρυωτικούς μονοκύτταρους οργανισμούς που συμπεριλαμβάνονταν τα φύκη και τα πρωτόζωα.

Πιο πρόσφατες ταξινομήσεις

Πρόσφατα αναθεώρησε την ταξινόμηση του αφού συνένωσε το βασίλειο των Χρωμιστών με το ανθυποβασίλειο των Κυψελιδωτών για να δημιουργήσει την υπερομάδα Χρωμοκυψελιδωτά (Chromalveolata). Τo επιχείρημα γι' αυτή τη συνένωση έγγειται στο ότι ακόμη και τα Κυψελιδωτά (συνομοταξία  Μυζόζωα) περιέχουν, είτε είδη που φωτοσυνθέτουν (υποσυνομοταξία Δινομαστιγωτά), είτε είδη που έχουν χάσει τη δυνατότηττα να φωτοσυνθέτουν (υποσυνομοταξία Σπορόζωα) αλλά έχουν κατάλοιπα χλωροπλαστών, τους λεγόμενους κορυφοπλάστες (apicoplasts).
Βίμποργκ (Ρωσία)

Ιστορία

Το 1293, κατά την περίοδο της λεγόμενης «Τρίτης Σουηδικής Σταυροφορίας», στην περιοχή χτίστηκε το Κάστρο του Βίμποργκ, από τον Σουηδό στρατάρχη Τόρκελ Κνούτσον. Μέτα την συμφωνία του Nöteborg το 1323, η πόλη αναγνωρίστηκε ως κομμάτι της Σουηδίας, ενώ στην διάρκεια του Ρώσο-Σουηδικού πολέμου του 1496-1499, αντιστάθηκε στην παρατεταμένη πολιορκία από τον ρώσο στρατάρχη Daniil Shchenya. Τελικά ο Μεγάλος Πέτρος κατέλαβε την πόλη κατά την διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου (το 1710), με την συνθήκη του Νίισταντ να επισημοποιεί την προσάρτηση της πόλης στην πλευρά της Ρωσίας.
Ο Αλέξανδρος ο Πρώτος της Ρωσίας, μετά την προσάρτηση ολόκληρης πια της Φινλανδίας στην Ρωσία, ενσωμάτωσε την πόλη και την επαρχία της στο νεοσύστατο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας, το 1812. Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, η Φινλανδία διακήρυξε την ανεξαρτησία της. Κατά την διάρκεια του Φινλανδικού Εμφυλίου πολέμου το Βίμποργκ ελεγχόταν αρχικά από τους Κόκκινους, έως τις 29 Απριλίου 1918 όταν καταλήφθηκε από τους Λευκούς. Κατά τον Μεσοπόλεμο, η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, ενώ αποτελούσε την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας.
Την περίοδο του Χειμερινού πολέμου μεγάλο μέρους του πληθυσμού εγκατέλειψε την πόλη, η οποία με τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας (Μάρτιος 1940) πέρασε υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Φινλανδοί κατέλαβαν ξανά την πόλη στις 29 Αυγούστου 1941. Τελικά το Βίμποργκ έπεσε στα χέρια του Κόκκινου Στρατού στις 20 Ιουνίου 1944, αλλά οι Φινλανδοί κατάφεραν να σταματήσουν την σοβιετική επίθεση στη μάχη του Tali-Ihantala, ενώ μετά την Ανακωχή της Μόσχας (19 Σεπτεμβρίου 1944), επέστρεψαν στα σύνορα που ορίζονταν από τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας.
Τον Σεπτέμβριο του 1944 η πόλη πέρασε από την Καρελο-Φινλανδική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, στην οποία ανήκε μέχρι τότε, στην περιφέρεια Λένινγκραντ.
Tomb Raider (βιντεοπαιχνίδι, 1996)

Τρόπος παιχνιδιού

Σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού είναι η αλληλεπίδρασή του παίκτη με το περιβάλλον και η ανάμειξη στοιχείων δράσης και εξερεύνησης.

Πλοκή

Η περιπέτεια της Lara Croft ξεκινάει όταν προσλαμβάνεται από μία πλούσια επιχειρηματία, την Jacqueline Natla, για να ανακτήσει ένα κομμάτι ενός τεχνουργήματος που ονομάζεται Scion, από τη χαμένη πόλη της Βιλκαμπάμπα. Η Lara, όμως, προδίδεται από την εργοδότρια της, και αρχίζει την αναζήτηση δύο άλλων κομματιών του Scion, ώστε να το εμποδίσει από το να πέσει στα χέρια της Natla.

Κυκλοφορία

Το Tomb Raider σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, καθώς πούλησε περισσότερα από 7 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το παιχνίδι θεωρείται ότι άσκησε μεγάλη επιρροή στη βιομηχανία των παιχνιδιών, καθώς αποτέλεσε πρότυπο για πολλά τρισδιάστατα παιχνίδια δράσης περιπέτειας που ακολούθησαν.
Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ της Πομερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη της Σαξονίας. 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ από τα 14 έτη του. Στην αρχή ήταν στην εξουσία μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη-Φρειδερίκο· το 1569 επέκτεινε τον έλεγχό του στο Μπαρτ και στο Νόιενκαμπ. Εκεί ίδρυσε τυπογραφείο το 1582 και τύπωσε τη "Βίβλο τού Μπαρτ", μεταφρασμένη από τον Γιαχάννες Μπούγκενχάγκεν στη γλώσσα της Κάτω Γερμανίας. Το 1587 ίδρυσε την πόλη Φράντσμπουρκ για να ανταγωνιστεί το Στράλσουντ.
1025 Ρίμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρίμα εκτιμάται σε 5,5 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι Xe, ενώ το άλβεδό της είναι 0,40. Η Ρίμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά ανά 3 ώρες και 35 λεπτά.