google/wiki40b huggingface dataset:
Τερέζ Καράτς

Πρώιμα χρόνια

Η Καράτς γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, στις 18 Απριλίου του 1808. Η μητέρας της, Έβα Τακάτς, ήταν συνήγορος των δικαιωμάτων των γυναικών, ενώ ο πατέρας της, Φέρεντς Καράτς, ήταν μηχανικός. Η οικογένεια της ήταν προτεσταντική, ενώ το σπίτι της υπήρξε μέρος που σύχναζαν διανοούμενοι. Η οικογένεια της απέκτησε έξι παιδιά, με την Τερέζ να είναι το δεύτερο. Παρακολούθησε μαθήματα από το 1814 έως και το 1819, στο δημοτικό σχολείο του Πεστ. Αργότερα συνέχισε να μελετάει μόνη της ως αυτοδίδακτη, καθότι δεν μπορούσε να πάει σχολείο, εφόσον έπρεπε να προσέχει τα μικρότερα αδέλφια της. Μεγάλο ρόλο στη ζωή της συνέβαλλε το δεκάμηνο ταξίδι που έκανε στη Βιέννη, το 1824.

Συγγραφική και εκπαιδευτική καριέρα

Οι γυναίκες συγγραφείς τότε στην Ουγγαρία δεν ακολουθούσαν επαγγελματικά το αντικείμενο αυτό. Όμως από το 1822, οι Καράτς, ξεκίνησε να εκδίδει ποιήματα, γρίφους, μυθιστορήματα και άλλα γραπτά της κι έτσι έγινε μια αρκετή αναγνωρίσιμη λογοτεχνική φιγούρα στην Ουγγαρία. Μεταξύ το 1838 και το 1844, συντηρούσε τον εαυτό της, δουλεύοντας ως οικιακή βοηθός σε σπίτια αριστοκρατών, όμως ποτέ δεν σταμάτησε τη λογοτεχνική της σταδιοδρομία. Κατόπιν, ακολούθησε τα χνάρια της μητέρας της κι έγινε συνήγορος των δικαιωμάτων των γυναικών στη χώρα της. Κυριότερο επίκεντρο της, ως ακτιβίστρια, ήταν οι ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, τόσο για τα κορίτσια όσο και για τα αγόρια, ωστόσο. 
Η κοντέσα Μπλάνκα Τελέκι, καταγόμενη από αριστοκρατική οικογένεια, επικοινώνησε με την Καράτς και την προσκάλεσε στη Βουδαπέστη. Η Τελέκι προσπάθησε να την πείσει να ηγηθεί ένα σχολείο θηλέων της ανωτέρας τάξης, όμως η Καράτς δεν δέχτηκε. Παρόλα αυτά, τη βοήθησε να βρει μία άλλη γυναίκα που θα αναλάμβανε τη θέση που της προορίστηκε, την Κλάρα Λεοβέι. 
Μεταξύ το 1846 και το 1859, η Καράτς κατάφερε να αποκτήσει δικό της σχολείο θηλέων στο Μίσκολτς. Το σχολείο εκεί είχε τέσσερις γυναίκες καθηγητές και περιείχε ουγγρικά, γερμανικά, αριθμητική, οικιακά και ραφτική. Κατά αυτή την περίοδο, η Καράτς, υποστήριξε την τοπική κοινότητα, παρέχοντας στους εργάτες αντίγραφα επαναστατικών εφημερίδων, λίγο πριν την επανάσταση του 1848. Αυτήν την περίοδο δημοσίευσε συλλογή ρομαντικών ιστοριών και συγκεκριμένα το 1853. Μεταξύ το 1865 και το 1877, εργάστηκε ως καθηγήτρια ιδιαίτερων μαθημάτων στη Βουδαπέστη. Η φήμη της έφτασε στα αυτιά του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας, που την προσκάλεσε να γίνει δασκάλα του εγγονού του. Ωστόσο, η Καράτς προσκλήθηκε να διευθύνει και το σχολείο της εκκλησίας του Μίσκολτς, ενώ αργότερα έγινε διευθύντρια του σχολείου θηλέων Zrínyi Ilona, έως και το 1859.

Τελευταία χρόνια

Το 1877, μετακόμισε στο Κισουνάλας, ώστε να μειώσει τα έξοδά της και να ζήσει κοντά στους συγγενείς της. Κατά τη δεκαετία του 1880, κυκλοφόρησαν τα απομνημονεύματά της σε ζουρνάλ και δέχτηκαν πολύ καλή κριτική. Απεβίωσε στις 2 Οκτωβρίου του 1892, στο Μπεκές, της Ουγγαρίας.

Κληρονομία

Το σχολείο θηλέων γραμματικής που είχε ιδρύσει, λειτουργεί έως και σήμερα. Το 1993 κυκλοφόρησε βιογραφία για της ζωή της. Το 1985 σχολείο στην Ουγγαρία πήρε το όνομα της.
Εκλογές Συντακτικής Συνέλευσης στη Βενεζουέλα (2017)

Εκλογές διεξήχθησαν στη Βενεζουέλα στις 30 Ιουλίου 2017 για να εκλέξουν τα μέλη της Συντακτικής εθνοσυνέλευσης. Σε αντίθεση με τη Συντακτική Εθνική Συνέλευση του 1999, η οποία συγκροτήθηκε έπειτα από ένα δημοψήφισμα, οι εκλογές του 2017 προκηρύχθηκαν με το προεδρικό διάταγμα του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.
Περίπου τα δύο τρίτα (364) των μελών της Συνέλευσης εξελέγησαν από τους πολίτες, ενώ μέλη από επτά κοινωνικούς τομείς — μεταξύ των οποίων και συνδικαλιστικές οργανώσεις, κοινοτικά συμβούλια, ομάδες ιθαγενών, αγρότες, σπουδαστές και συνταξιούχοι — εξέλεξαν το υπόλοιπο ένα τρίτο (181) των μελών. Το νέο σύνταγμα που πρότεινε η Συντακτική Συνέλευση αποφασίστηκε να τεθεί για έγκριση σε δημοψήφισμα. Η άρνηση της αντιπολίτευσης να συμμετάσχει στις εκλογές σήμαινε ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι της Συντακτικής Συνέλευσης ήταν πιθανό να είναι υποστηρικτές της κυβέρνησης. Οι επερχόμενες περιφερειακές και προεδρικές εκλογές μπορεί επίσης να καθυστερούσαν σε σχέση με τις προβλεπόμενες ημερομηνίες.
Η απόφαση για τη διεξαγωγή των εκλογών έχει επικριθεί από τα μέλη της διεθνούς κοινότητας. Πάνω από 40 χώρες μαζί με υπερεθνικούς οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέλη της Mercosur και του Οργανισμού Αμερικανικών κρατών, καταδίκασαν και δεν αναγνώρισαν τις εκλογές, κάνοντας λόγο για περαιτέρω κλιμάκωση των εντάσεων. Οι χώρες-σύμμαχοι του Μαδούρο — όπως η Βολιβία, η Κούβα, το Εκουαδόρ, η Νικαράγουα, η Ρωσίακαι η Συρία — αποθάρρυναν οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση στην πολιτική της Βενεζουέλας και συνεχάρησαν τον πρόεδρο.

Αποτελέσματα

Στην πρώτη επίσημη ανακοίνωση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων από τον πρόεδρο του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου, αναφέρθηκε ότι 8.089.230 πρόσωπα είχαν ψηφίσει και ότι η συμμετοχή ήταν 41,53%.
Νωρίς το απόγευμα της ψηφοφορίας την ημέρα πριν από την επίσημη ανακοίνωση, ο Χούλιο Μπόρχες, ο πρόεδρος της αντιπολίτευσης-ελεγχόμενη 
από την Εθνική Συνέλευση δήλωσε ότι όχι περισσότερα από δύο εκατομμύρια άνθρωποι είχαν προσέλθει στην κάλπη, δηλώνοντας ότι η CNE αργότερα επίσημα ισχυρίστηκε ότι γύρω στα 8,5 εκατομμύρια είχαν ψηφίσει.
Ανεξάρτητοι αναλυτές εξέφρασαν ότι η προσέλευση ήταν χαμηλότερη από εκείνη που ανέφερε η CNE  – κάπου μεταξύ 11,3% και 21,0%.
Τα μέλη της νεοεκλεγείσας Συντακτικής Συνέλευσης της Βενεζουέλας ορκίστηκαν επίσημα στις 4 Αυγούστου 2017.
Γκαντ Μπεκ

Η ζωή του

Γεννήθηκε στο Βερολίνο της τότε Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος, και η μητέρα του είχε ασπασθεί την εβραϊκή θρησκεία. Μεγάλωσε στο προάστιο Βάισενζε του Βερολίνου και πήγε στο δημοτικό, όπου οι συμμαθητές του τον καταδυνάστευαν. Το 1934 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα σε εβραϊκή σχολή, αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει για να δουλέψει και να βγάλει το μεροκάματο. Το 1941 έγινε μέλος της παγκόσμιας σιωνιστικής οργάνωσης «Hechaluz», με στόχο την μετοίκηση των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Έλαβε ενεργό και οργανωτικό μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί. Στα τελευταία χρόνια του πολέμου διεύθυνε την οργάνωση «Chug Chaluzi», η οποία διέσωσε πολλούς Εβραίους που ζούσαν κρυμμένοι για να μην τους εξοντώσουν οι Ναζί. Στις αρχές του 1945 προδόθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί από την Γκεστάπο και να κρατηθεί σε στρατόπεδο διερχομένων Εβραίων στο Βερολίνο. Μετά το τέλος του πολέμου έζησε στο Μόναχο, μετανάστευσε το 1947 στο Ισραήλ, και ξανά επέστρεψε στην Γερμανία το 1979. Εργάστηκε στενά με τον Χάιντς Γκαλίνσκι, ο οποίος τότε διατελούσε πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων στη Γερμανία.
Το 1955 ο Μπεκ δημοσίευσε τα «αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα ενός ομοφυλόφιλου Βερολινέζου Εβραίου» με τίτλο «Und Gad ging zu David» και δημιούργησε σκάνδαλο. Έκτοτε εμφανίστηκε σε πολλές διαλέξεις και αναγνώσεις ανά την Ευρώπη και Αμερική.
Πινακοθήκη τοπικών σημαιών

Πινακοθήκη Σημαιών περιοχών:

Ρωσικές Περιοχές

Αντιγκέα
Ελβώ

Με την ονομασία Ελβώ ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ένα νησί στο Δέλτα του Νείλου, σε απροσδιόριστη γεωγραφική θέση. Το αναφέρουν τόσο ο Ηρόδοτος (στο Β 140), όσο και ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Στα χρόνια του Σαβάκωνα, γιού του Κάστα, το νησί έγινε το καταφύγιο του τυφλού βασιλιά της Αιγύπτου Άνυση.
Δήμος Αντιγονιδών

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Αντιγονιδών αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Νικόλαος Κωνσταντίνου από το Παλαιό Σκυλλίτσι   .
Ματσχ μπάτζα

Στη Δυτική Βεγγάλη, τη Τρίπουρα, την Οντίσα, το Ασσάμ και το Μπαγκλαντές (μεγαλύτερη Βεγγάλη), τηγανητό ψάρι ή Ματσχ μπατζά είναι μια κοινή λιχουδιά που τρώγεται ως σνακ μαζί με το γεύμα. Παραποτάμια είδη ψαριών, όπως τα μπέτκι, τοπσέι, άαρχ και παμπντά (Ομπόκ παμπντά), και ανάδρομα ψάρι όπως το ιλίς  τηγανίζονται συχνά στην Βεγγαλική κουζίνα, την κουζίνα των Ορίγια και του Ασσάμ. Το λάδι χρησιμοποιείται για το τηγάνισμα των ψαριών μπορεί συχνά να χρησιμοποιηθεί ως ντιπ. Τηγανητά αυγά ψαριών (π.χ. του χίλσα) επίσης τρώγονται συχνά με αυτόν τον τρόπο. Τα ψάρια είναι συχνά τηγανιτά, καθώς τα οστά ψαριών γίνονται τραγανά και εδώδιμα, όπως γίνεται με μικρά ψάρια, όπως το Μαουράλα (Opio cephalus).
Το τηγανητό ψάρι Καριμίν είναι επίσης δημοφιλής στην Κεράλα της Ινδία.
Αθηναΐς της Μηδίας Ατροπατηνής

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής (βασ. 70-38 πΧ) και της Ισιάδας Φιλοστόργου, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας. Ο Αντίοχος Α΄ ήταν γιος της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας, έτσι η Αθηναΐς είχε Αρμενική και Ελληνική καταγωγή. Έλαβε το όνομά της από την εκ μητρός μάμμη της, την Αθηναΐδα Φιλόστοργο Α΄. 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κομμαγηνή. Παντρεύτηκε τον Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής (βασ. 56-31 πΧ) και μετά της Σωφηνής (30-21 πΧ), μάλλον Αρμενικής και Ελληνικής καταγωγής.
Το όνομά της μας είναι γνωστό από νομίσματα, που φέρουν την επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣ ΑΘΗΝΑΪΣ. Από τα νομίσματα μαθαίνουμε, ότι παντρεύτηκε τον Αρταβάσδη Α΄, μάλλον κατά τη βασιλεία του στη Μηδία Ατροπατηνή: στη μία όψη των νομισμάτων εμφανίζεται ο βασιλιάς με τιάρα και επιγραφή στα ελληνικά· στην άλλη πλευρά η Αθηναΐς με πυργωτό διάδημα και επιγραφή στα ελληνικά. Τα νομίσματα χρονολογούνται περί το 30 πΧ.
Ζαν ντε Λιεζ

Βιογραφικά στοιχεία

Το παλαιότερο έργο που μπορεί να αποδοθεί με βεβαιότητα στον Ζαν ντε Λιεζ, ο οποίος απαντάται σε έγγραφα μεταξύ των ετών 1361 και 1381, είναι η κεφαλή από το ταφικό μνημείο που κατασκευάστηκε το 1364 για την πριγκίπισσα Μπόννη της Γαλλίας, κόρη του Καρόλου Ε΄, η οποία απεβίωσε το 1361 σε ηλικία μόλις ενός ή δύο ετών. Η κεφαλή, που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Μέιερ φαν ντεν Μπεργκ στην Αμβέρσα, μαρτυρά ένα ύφος, ήδη ώριμο, το οποίο βασίζεται στην προσεκτική παρατήρηση της ανατομίας και μια τάση απόδοσης των ιδιαίτερων χαρακτηριστών του εικονιζόμενου προσώπου. Τα έργα αυτά αποκαλούνται από τους ιστορικούς της τέχνης «ψευδοπορτραίτα».
Γρήγορα η φήμη του καλλιτέχνη μεγάλωσε. Πληροφορούμαστε ότι το 1364 εργάστηκε για το Βασιλιά της Γαλλίας, προσφέροντας στην κατασκευή της μεγάλης σκάλας του Λούβρου, όντας υπεύθυνος για τα αγάλματα του βασιλικού ζεύγους.
Ανάμεσα στα πιο σημαντικά και αντιπροσωπευτικά ταφικά μνημεία του Ζαν ντε Λιεζ είναι εκείνο της Φιλίππης του Αινώ, Βασίλισσας της Αγγλίας, συζύγου του Εδουάρδου Γ', η οποία απεβίωσε το 1369. Βρίσκεται μέχρι τις μέρες μας σε άριστη κατάσταση διατήρησης στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.
Συγκριτικά, τα ομοιώματα των τάφων που περιέχουν τα ζωτικά όργανα του Καρόλου Δ' και της Ιωάννας του Εβρέ, χρονολογημένα το 1372, είναι κατώτερης ποιότητας και πιθανόν να αποτελούν προϊόντα του εργαστηρίου του. Ίσως αυτό να συνδέεται με το είδος ταφής που επέλεξε ο Κάρολος. Μετά το θάνατό του, τμήματα των λειψάνων του τοποθετήθηκαν προς ανάπαυση σε τρία διαφορετικά μέρη. Αν και το σώμα του τοποθετήθηκε στη Βασιλική του Σαιν-Ντενί, οι Δομινικανοί του Παρισιού παρέλαβαν την καρδιά του και τα υπόλοιπα όργανά του μεταφέρθηκαν στο Αββαείο του Μομπουϊσόν (έξω από το Παρίσι). Λίγο πριν το θάνατό της το 1371, η τρίτη σύζυγός του, Ιωάννα, ξεκίνησε να σκέφτεται θετικά για αυτή την πρακτική. Καθώς η πρακτική εξαπλώθηκε, αυτό σήμαινε περισσότερες παραγγελίες για τους γλύπτες. Τα ομοιώματα του Μομπουϊσόν, σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου, κείτονται σε μία μαύρη πλάκα με επίχρυσες επιγραφές, στήλες και θόλους. Το αριστερό χέρι καθενός αναπαύεται στο στήθος, ενώ το δεξί κρατά ένα σάκο με εντόσθια, προκειμένου να είναι εμφανές τι περιέχει το μνήμα.
Προς το τέλος της ζωής του φιλοτέχνησε το μνημείο της πριγκίπισσας Μαρίας της Γαλλίας (1327-1341) και της αδερφής της, Λευκής της Γαλλίας (1328-1393) για το Σαιν-Ντενί. Το έργο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης με εξαίρεση μια κεφαλή που φυλάσσεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.
Τα έργα του Ζαν ντε Λιεζ μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε ότι επρόκειτο για έναν αναγνωρισμένο αυλικό καλλιτέχνη του οποίου η καταγεγραμμένη καριέρα εκτείνεται από το 1361 μέχρι το θάνατό του, το 1381. Το γεγονός ότι αναλάμβανε τόσο σημαντικές παραγγελίες μας δίνει μια ιδέα για το μέγεθος της εκτίμησης που έτρεφαν προς τις ικανότητές του οι Καπέτοι μονάρχες της Γαλλίας και πόσο μεγάλη ήταν η ζήτηση για το έργο του, ακόμη και κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου ανάμεσα στη Γαλλία και την Αγγλία. Η απογραφή της περιουσίας του μετά το θάνατό του μαρτυρά το μεγάλο μέγεθος των απολαβών του.
Μηχανή σειράς 120 ΟΣΕ (Hellas Sprinter)

Διαδρομή

Σήμερα κυκλοφορούν όλες οι μονάδες, εκτός από τις 4 πρώτες (26). Οι ενεργές μονάδες εξυπηρετούν επιβατηγές αμαξοστοιχίες και συγκεκριμένα υπεραστικές στην γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης, στο τμήμα από την Αθήνα μέχρι τη Θεσσαλονίκη και τοπικές/διεθνείς στη γραμμή Θεσσαλονίκης-Σκοπίων, στο τμήμα από την Θεσσαλονίκη μέχρι την Γευγελή, καθώς και εμπορικές αμαξοστοιχίες. Οι 120 001, 120 002 και 120 003 καθώς και η Η-564, λόγω ατυχήματος, βρίσκονται σε απόθεση.

Δεκαετία του 2000

H H.564, εκτροχιάστηκε στην Παιονία το 2000. Έκτοτε, παρέμεινε εκτός λειτουργίας μέχρι και σήμερα. Το 2004, αποπερατώθηκαν οι πρώτες μονάδες της δεύτερης παραλαβής. Αριθμήθηκαν “120 007” έως “120 030”, σύμφωνα με ένα νέο σύστημα αριθμήσεων του ΟΣΕ, που εισήχθη λίγο πιο πριν. Παρόλο που οι ηλεκτράμαξες με τον κλασικό σχεδιασμό αμαξώματος EuroSprinter δεν αποτελούσαν πλέον μέρος του προγράμματος, ο ΟΣΕ απαίτησε ότι η δεύτερη παραλαβή έπρεπε να είναι ίδια με την πρώτη. Η ζήτηση ομοιότητας εφαρμόστηκε πολύ αυστηρά, με αποτέλεσμα οι νεότερες μονάδες να φέρουν πινακίδες στα φορεία τους που αναγράφουν «Siemens Krauss Maffei Lokomotiven GmbH», το όνομα της εταιρείας που ίσχυε μέχρι το 2001. Η Siemens αναγκάστηκε να ξαναρχίσει και πάλι την παραγωγή του παλαιότερου τεχνικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των «Verschleißpufferbohlen» και των αναλογικών οργάνων για τα ταμπλό. Οι βασικές  διαφορές από την 1η παραλαβή, εκτός από την αρίθμηση, ήταν και το νέο λογότυπο του ΟΣΕ, το οποίο στις μονάδες αυτές ήταν μπλε-ασημί.   
Η πρώτη μονάδα ήταν η 120 007 και η παραγωγή της σειράς ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2005 με την παραλαβή της 120 030. Το 2005, η H 561 ήταν η πρώτη μονάδα της 1ης παραλαβής που έφερε την νέα αρίθμηση, αλλά για άγνωστο λόγο την έφερε στο τέλος του θαλάμου 2. Η μονάδα 120 008, όταν έφυγε από τα εργοστάσια της Siemens στο Μόναχο το 2004, δεν έφτασε ποτέ στην Ελλάδα και παρέμεινε στις εγκαταστάσεις για μερικά χρόνια.Το 2009 η 120 006 μετά από μια ριζική ανακαίνηση, θα λάβει την νέα της αρίθμηση. Το ίδιο και οι υπόλοιπες μονάδες που δεν έλαβαν την νέα αρίθμηση, εκτός της H 564. Σε αντίθεση, ωστόσο, με την 2η παραλαβή, τα λογότυπα του ΟΣΕ δεν είναι μπλε και ασημί, αλλά πορτοκαλί και γκρι.

Δεκαετία του 2010-σήμερα

Το 2009, οι ηλεκτράμαξες δρομολογήθηκαν για πρώτη φορά στην γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Λάρισα-Θεσσαλονίκη.  Μέσα στο 2011, η χρήση τους επεκτάθηκε μέχρι τον σταθμό του Δομοκού. Οι Hellas Sprinter, εξυπηρετούσαν το τμήμα από την Θεσσαλονίκη μέχρι τον Δομοκό. Παρόλο που οι ηλεκτράμαξες της 1ης παραλαβής ανακαινήστηκαν πλήρως, εντούτοις παρέμειναν ακινητοποιημένες στην Ειδομένη. Από τον Ιούνιο του 2018, εξυπηρετούν και το τμήμα Πειραιάς-Λειανοκλάδι. Την άνοιξη του 2019, η ηλεκτροκίνηση στον άξονα ολοκληρώθηκε και οι μηχανές ανέλαβαν το σύνολο τον αμαξοστοιχιών.
Όσκαρ Άλβαρες

Καριέρα

Γεννήθηκε στην Αργεντινή στις 25 Μαΐου του 1948. Την περίοδο 1968-69 αγωνίστηκε στην Μπάνφιλντ της Αργεντινής όπου σημείωσε 2 γκολ σε 16 αγώνες. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στους Νιούελς Ολντ Μπόις του Ροσάριο και την πρώτη του χρονιά έπαιξε σε 6 αγώνες και σημείωσε 1 γκολ.
Το 1972 ο Πορτογάλος προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα Γκόμεζ Ντε Φαρία έφερε από την Αργεντινή στην ομάδα τους Εδουάρντο Ριγάνι (Κοντογεωργάκης), Αλφρέδο Γκλάσμαν (Γκλασμάνης), Χοσέ Πάστερνακ (Παστερνάκης), Εδουάρδο Λίσα, Χουάν Μόντες και Όσκαρ Άλβαρες, οι οποίοι ουσιαστικά δημιούργησαν το θρύλο του Άγιαξ της Ηπείρου.
Με τον ΠΑΣ Γιάννινα ο Άλβαρες σκόραρε 55 γκολ σε δυο περιόδους στην Β΄ Εθνική και άλλα 22 τις επόμενες δυο χρονιές στην Α΄ Εθνική, έτσι έγινε ο 2ος σκόρερ στην ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα με 77 γκολ. Σε αγώνα με τον Αστέρα Αμαλιάδας πέτυχε 6 γκολ. Στις 4 χρονιές που έπαιξε βγήκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 33, 22, 12 και 10 γκολ αντίστοιχα. Με τον ΠΑΣ κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' εθνικής την περίοδο 1973-74 και το παρατσούκλι του ήταν «Αλβάρα». Η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, εξαιτίας της αγάπης του κόσμου. Παρά τη φυγή του το στίγμα του στην ομάδα και την πόλη υπάρχει ως σήμερα.
Το 1976 ο Όσκαρ Άλβαρες μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 1980 ενισχύοντας την επιθετική γραμμή. Την πρώτη του χρονιά (1976-77) σε 32 αγώνες πρωταθλήματος πέτυχε 19 γκολ και βρέθηκε στην 3η θέση των σκόρερ του Ελληνικού πρωταθλήματος. Τα γκολ του βοήθησαν τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το τρεμπλ καθώς αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας, κυπελλούχος Ελλάδας και κυπελλούχος Βαλκανίων. Το 1978 αναδείχθηκε 2ος σκόρερ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό το 1980 έχοντας σημειώσει 55 γκολ για στο πρωτάθλημα τα οποία τον κατέτασσαν τη δεδομένη στιγμή στην 7η θέση των σκόρερ στην ιστορία της ομάδας πίσω από αθλητές με πολύ περισσότερα έτη συνεισφοράς στο σύλλογο (Αντωνιάδη, Δομάζο, Ελευθεράκη, Παπαεμανουήλ, Λουκανίδη, Πανάκη). Επίσης σημείωσε με τον Παναθηναϊκό και άλλα 10 γκολ για το Κύπελλο Ελλάδας και αποτέλεσε έναν από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ στην ιστορία της ομάδας.
Την περίοδο 1980-81 αγωνίστηκε στον Ατρόμητο όπου και τελείωσε την καριέρα του. 
Στο ελληνικό πρωτάθλημα συμμετείχε σε 115 αγώνες και στο κύπελλο σε 12. Στα επτά χρόνια που αγωνίσθηκε στην Α΄ Εθνική, πέτυχε 80 τέρματα και είναι 4ος στην λίστα με τους μεγαλύτερους ξένους σκόρερ. Για να αγωνιστεί στην Ελλάδα είχε αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα.
Νεκτανεβώ Β΄ της Αιγύπτου

Ανεξαρτητοποίηση της Αιγύπτου από τους Πέρσες

Από την εποχή του Πέρση βασιλιά Καμβύση Β' το 525 π.Χ. η Αίγυπτος είχε κατακτηθεί από την Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών αλλά κατάφερε να κερδίσει την ανεξαρτησία της το 404 π.Χ.. όταν ανέβηκε στον θρόνο της Περσίας ο Αρταξέρξης Β'. Μετά την επιβολή της ειρήνης του Ανταλκίδα το 389 π.Χ.  η Κύπρος και η Αίγυπτος έγιναν οι σημαντικότεροι στόχοι της Περσίας για την ολοκλήρωση των κατακτήσεων τους στην Μεσόγειο. Οι Πέρσες έκαναν πολλές προσπάθειες να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο  το 385 π.Χ., 383 π.Χ. και το 373 π.Χ.  χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το 360 π.Χ. ο θείος του Νεκτανεβώ Τέως 2ος Φαραώ της 30ης δυναστείας της Αιγύπτου ξεκίνησε τις προετοιμασίες για πόλεμο με τους Πέρσες, ο ίδιος ο Νεκτανεβώ συνόδευσε τον θείο του σε όλες τις εκστρατείες.

Άνοδος του Νεκταναβώ στον θρόνο της Αιγύπτου

Στις προσπάθειες του Τέως  να συγκεντρώσει χρήματα για τον πόλεμο έβαλε ψηλούς φόρους και λεηλάτησε τις περιουσίες των ναών, οι Αιγύπτιοι εξεγέρθηκαν να τον ανατρέψουν για να τοποθετήσουν Φαραώ τον ίδιο τον ανιψιό του Νεκτανεβώ. Ο Τέως ζήτησε την βοήθεια από τον μεγάλο στρατηγό βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαο και τον Αθηναίο στρατηγό Χαβρία αλλά τελικά δεν τον βοήθησαν γι'αυτό δραπέτευσε στην αυλή της Περσίας αφήνοντας τον θρόνο της Αιγύπτου στον Νεκτανεβώ. Όταν ανέβηκε στον θρόνο της Αιγύπτου ο Νεκτανεβώ Β' αντιμετώπισε την εξέγερση από κάποιον άγνωστο σφετεριστή τον οποίο τελικά κατόρθωσε να υποτάξει με την βοήθεια του βασιλιά της Σπάρτης Αγησίλαου. Ο νέος Πέρσης βασιλιάς ο γηραιός Αρταξέρξης Γ' γιος και διάδοχος του Αρταξέρξη Β' έβαλε βασικό του στόχο να ανακαταλάβει την Αίγυπτο, ο Νεκτανεβώ Β' την περίοδο της ειρήνης κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρό στρατό με Έλληνες μισθοφόρους. Οι Πέρσες του Αρταξέρξη Γ' στις δυο πρώτες εκστρατείες τους στην Αίγυπτο το 354 π.Χ. και το 351 π.Χ. γνώρισαν ισάριθμες ήττες από τον Αιγυπτιακό στρατό του Νεκτανεβώ. Ο Αιγύπτιος Φαραώ βοήθησε την Φοινικική πόλη Σιδώνα και τον βασιλιά της Τεννέ Β' να εξεγερθούν κατά του Αρταξέρξη Γ' το 343 π.Χ., ο Τεννές Β' κατέστρεψε όλες τις προμήθειες των Περσών για τον πόλεμο που προετοίμαζαν με τους Αιγυπτίους.
Κοσμάς Αλεξανδρίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αρκαδιούπολη της Μικράς Ασίας και εγκαταστάθηκε στις Σέρρες σε πολύ μικρή ηλικία.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σερρών με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1946, για να επανεκλεγεί το 
1950 και το 1951.
Στην κυβέρνηση Σοφούλη ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίων Έργων από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 20 Ιανουαρίου 1949.
Υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου ως  υφυπουργός Εφοδιασμού – Διανομών, από τις 4 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 13 Σεπτεμβρίου 1950. Στην κυβέρνηση Σ. Βενιζέλου το Σεπτέμβριο του 1950 υπηρέτησε ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Εφοδιασμού και Διανομών την περίοδο 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 28 Ιανουαρίου 1951.
Απεβίωσε σε ηλικία 47 ετών τον Απρίλιο του 1955.
Το όνομά του φέρει ένας δρόμος των Σερρών.
2525 Ο' Στην

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ο' Στην είναι άγνωστα. Ο Ο' Στην περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ως 4 ώρες περίπου.
Σουλάρι Αρκαδίας

Πληροφορίες

Το όνομα του χωριού προέρχεται από την τουρκική λέξη sular, που σημαίνει νερά: το χωριό βρίσκεται κοντά στα νερά των πηγών του Κεφαλόβρυσου και της Κολοκύθας. Αρχικά πρέπει να αποτελούσε περιφέρεια χωριών, σύμφωνα με τα βενετικά αρχεία. Ένα από τα χωριά της περιφέρειας ταυτίζεται με το σημερινό Σουλάρι, ενώ η Πετρίνα ακολουθεί λίγο παρακάτω σε υψόμετρο 640 μ. μαζί με τον οικισμό Σπαναίικα. 
Το χωριό βρίσκεται στην κοιλάδα του Αλφειού, κοντά στις πηγές του ποταμού Θειούντα, γνωστού σήμερα ως Κουτουφαρίνα, παραποτάμου του Αλφειού. Με το όνομα αυτό, το χωριό εμφανίζεται για πρώτη φορά κατά τον Κρητικό Πόλεμο Τούρκων και Ενετών (1658-1669 για τον έλεγχο της Μεσογείου, συμμετέχοντας στις επαναστάσεις των Ενετών στο βόρειο Ταΰγετο. Ωστόσο, το Σουλάρι και τα άλλα χωριά που επαναστάτησαν παρέμειναν υπό τουρκικό ζυγό. 
Κατά την επανάσταση του 1821 φαίνεται στα αρχεία του κράτους ότι το Σουλάρι συμμετείχε στον αγώνα με τους: Παναγιώτη Μπαρουτά, Αθανάσιο Κουμπαρόπουλο και Νικόλαο Σακούλα κ.ά. 
Στην τοποθεσία Παλαιό Σουλάρι βρισκόταν ο αρχαίος αγροτικός οικισμός της Παλιοδραμπάλας, από όπου περνούσε ο οδικός άξονας της ανατολικής Φαλαισίας, που οδηγούσε από την Μεσσηνία προς το Ορεσθάσιο. Γειτονικός οικισμός του Σουλαρίου ήταν και το Κληματερό, για το οποίο όμως δεν υπάρχουν στοιχεία μετά την Επανάσταση, οπότε και ενώθηκε με το Σουλάρι. 
Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι λιθόκτιστα μέχρι τη δεκαετία του '60, οπότε και το χωριό απέκτησε ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ τα πρώτα οχήματα έκαναν την εμφάνισή τους την επόμενη δεκαετία. 
Ο πληθυσμός του χωριού ήταν μεγαλύτερος κατά το 19ο αιώνα. Μετά το Β' Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν σε μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις ή σε χώρες του εξωτερικού, όπως οι ΗΠΑ.
Αγνάντια Έβρου

Γεωγραφικά στοιχεία

Ανήκει στο Δήμο Αλεξανδρούπολης  και βρίσκεται μετά το Αεροδρόμιο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ, στην αριστερή στροφή, 14 χιλιόμετρα έξω από την πόλη.   Συνορεύει με τα χωριά Άνθεια, Αετοχώρι, Δωρικό και Αρίστεινο.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1995-96

Διεξαγωγή

Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα.

Φάιναλ Φορ

Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία το διήμερο 26 και 27 Απριλίου 1996.
Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης

Προστατευόμενες τοποθεσίες

GR2330009: Η λιμνοθάλασσα Κοτύχι και οι αλυκές Λεχαινών είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000 κατά μία συνολική έκταση 23,44 τ.χλμ.