google/wiki40b huggingface dataset:
Ποντολίβαδο Καβάλας

Ιστορία

Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού, προς την Πετροπηγή, βρίσκεται περίβολος τειχών, συγκρότημα κατοικιών και ευρήματα κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων, τα οποία έχουν ταυτοποιηθεί ως η αρχαία Πίστυρος. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι σφραγίσματα θασιακών αμφορέων του 6ου μέχρι του 2ου π. Χ. αιώνα. Επίσης, στο Ποντολίβαδο ανακαλύφθηκαν αργυρά αρχαϊκά νομίσματα.
Το Ποντολίβαδο στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 330 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ποντολίβαδο εγκαταστάθηκαν 24 οικογένειες προσφύγων και συνολικά 82 πρόσφυγες, με το χωριό να αποκτά αμιγώς προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 135 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 346 κ., 1951: 220 κ., 1961: 126 κ., 1971: 145 κ., 1981: 214 κ..
Το Ποντολίβαδο αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και εντάχθηκε το 1927 στην κοινότητα Δουκαλίου (Πετροπηγής) και το 1933 στην κοινότητα Νέας Κώμης, στην επαρχία Νέστου, της οποίας έγινε έδρα το 1969. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσούπολης. Στην τοπική κοινότητα Ποντολίβαδου εντάσσεται επίσης το χωριό Νέα Κώμη. Το Ποντολίβαδο χωρίστηκε σε δυο συνοικισμούς μετά την διέλευση της Εγνατίας οδού. Κακώς όμως αναφέρεται ως άνω και κάτω Ποντολίβαδο, κανονικά το Ποντολίβαδο είναι ένα, άπλα χωρίζεται ως άνω ή κάτω συνοικισμός και όχι ως δυο διαφορετικά χωριά.
Νατζέγια Μαλασάι

Καριέρα

Η Νατζέγια Μαλασάϊ ξεκίνησε την πετοσφαίριση σε ηλικία δώδεκα ετών στην μικρές ομάδες της Άτλαντ του Μπαρανοβίτσι στις οποίες αγωνίστηκε μέχρι και το 2008. Τη χρονιά εκείνη μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα της Άτλαντ, υπογράφοντας επαγγελματικό συμβόλαιο, και συμμετείχε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Λευκορωσίας την περίοδο 2007-08. Στην Άτλαντ παρέμεινε μεχρι το Καλοκαίρι 2013 κατακτώντας άλλα τρία πρωταθλήματα Λευκορωσίας τα έτη 2009, 2011 και 2012, ενώ το 2012-13 κατέκτησε με την ομάδα της τη δεύτερη θέση. 

Τις δυο επόμενες περιόδους αγωνίστηκε στο Ρώσικο πρωτάθλημα με τα χρώματα της Προτόν του Μπαλάκοβου, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2015, οπότε αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2017 και κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας τις περιόδους 2015-16 και 2016-17, καθώς και το Ασημένιο Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2017, όπου υπήρξε από τις βασικές πρωταγωνίστριες των ερυθρόλευκων στην κορυφαία μέχρι τότε πορεία τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Μετά τη λήξη του συμβολαίου της με τον Ολυμπιακό, επέστρεψε στην πατρίδα της και εντάχθηκε στην Μιντσάνκα του Μινσκ, με την οποία κέρδιε το Πρωτάθλημα Λευκορωσίας 2017-18 αλλά και το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Συνομοσπονδίας (CEV Cup) το 2018.

Διεθνής καριέρα

Η Νατζέγια Μαλασάϊ είναι βασικό στέλεχος της Εθνικής Λευκορωσίας. Ξεκίνησε το 2007 στην ομάδα νεανίδων και προήχθη στην ομάδα γυναικών το 2009. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές διοργανώσεις, όπως σε προκριματικούς Παγκοσμίου Πρωταθλήματος,  σε αγώνες της Ευρωπαϊκής λίγκας και σε προκριματικούς ή τελικούς των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων από το 2009 έως το 2018.
Τουλούζη

Πολιτική

H μεγαλύτερη σύγχρονη πολιτική φυσιογνωμία της Τουλούζης είναι ο χαρισματικός δήμαρχος Ντομινίκ Μπωντί (Dominique Baudis) την εικοσαετία (1983 – 2001). Αρχικά περίφημος δημοσιογράφος, πολεμικός ανταποκριτής στον Λίβανο διαδέχθηκε (1983) στην δημαρχία της Τουλούζης σε ηλικία 36 ετών τον πατέρα του Πιέρ Μπωντί (Pierre Baudis), η οικογένεια των Μποντί παρέμενε η ισχυρότερη στην Τουλούζη καθ´όλη την διάρκεια του 19ου αιώνα. Στάθηκε και περίφημος ιστορικός συγγραφέας, γράφοντας πολλές ιστορίες όπως την βιογραφία των κομήτων της Τουλούζης και την περιγραφή των Σταυροφοριών του μεσαίωνα.
Κατά την διάρκεια της δημαρχίας του ανέβασε σημαντικά ψηλά την πόλη της Τουλούζης σε όλους τους τομείς, αναστηλώθηκαν όλα τα μεσαιωνικά μνημεία, χτίστηκαν θέατρα, μουσεία αναγεννησιακού ρυθμού, πάρκα, τόποι διασκέδασης του κοινού. Ανέλαβε την κατασκευή του μετρό όπως και ολόκληρη υπόγεια πόλη για το πάρκινγκ των αυτοκινήτων, εκμηδενίζοντας τα κυκλοφοριακά προβλήματα. Εκμηδένισε τα χρέη της πόλης την εποχή που το μέσο χρέος στην Ευρώπη μιας πόλης με τον πληθυσμό της Τουλούζης ήταν γύρω στα 1.200 ευρώ, με αυτό τον τρόπο κατάφερε να σταματήσει και τα δημοτικά τέλη των κατοίκων.
Το 2000 ο Δομήνικος Μπωντί ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του, αποφάσισε να αποχωρήσει από τη δημαρχία με την δικαιολογία ότι ήταν ήδη ο πιο μακρόβιος δήμαρχος που έχει περάσει από την Γαλλική επανάσταση, οφείλοντας να παραχωρήσει την θέση του σε κάποιον νέο. Ο Μπωντί διορίστηκε πρόεδρος του Ανωτάτου Γαλλικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου ενώ ο διάδοχος του βρέθηκε στο πρόσωπο του Φιλίπ Ντουστ – Μπλαζί (Philippe Douste – Blazy). Ο Ντουστ – Μπλαζί ήταν ως τότε πετυχημένος δήμαρχος της Λούρδης εξελέγη στις εκλογές (2001) και δήμαρχος της Τουλούζης. Αποδείχθηκε άξιος αν και δεν ήταν δυνατό να φτάσει σε αξία τον αμίμητο προκάτοχο του. Σύντομα όμως αποδείχτηκε ότι ήθελε να κάνει πολιτική σταδιοδρομία στο Παρίσι εγκαταλείποντας την Τουλούζη. Άφησε διάδοχο του τον ως τότε αντιδήμαρχο Jean-Luc Moudenc που αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων, και μετά από εκκλήσεις ο Ντουστ – Μπλαζί επιστρέφει (2007) στην Τουλούζη.

Οικονομία

Η Τουλούζη είναι ένα σημαντικό βιομηχανικό και επιστημονικό κέντρο. Εκτός από τα τρία πανεπιστήμια (Toulouse I, Toulouse II, Toulouse III) βρίσκονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις τις βιομηχανίας αεροσκαφών Airbus.
Λάμπρος Φωτιάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1752. Έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές «Διδάσκαλος του Γένους».
Το όνομα του Φωτιάδη έχει συνδεθεί άρρικτα με το γλωσσικό ζήτημα και την αλληλογραφία του με το Δημήτριο Καταρτζή-Φωτιάδη (1730-1807).
Το εύρος της ποιητικής του παραγωγής ήταν μεγάλο όπως μαρτυρεί ο μαθητής του Δημήτριος Σχινάς σε σχετική «Νεκρολογία» του:
«συνέθετο Ποιήματα παντοία: Ανακρεόντεια, λέγω, Ημιιάμβεια, Ηρωελεγεία, Ηρωικά, Σαπφικά, Πινδαρικά, Τροχαϊκά, Επίμικτα, Ιαμβεία, Πτερύγια, Βωμούς, Πελέκεις, Ωά, Σύριγγας, και ως έπος ειπείν, πάντα Ποιήσεως είδη της Ποιητικής ιδέας και στομβότητος ου κατόπιν απολειπόμενα». 
Διετέλεσε σχολάρχης στην Ακαδημία του Βουκουρεστίου επί δεκατρία χρόνια. Ερμήνευσε τα έργα των δέκα ρητόρων, ολόκληρο τον Ξενοφώντα, τις Μούσες του Ηροδότου, τα συγγράμματα του Θουκυδίδη, τους λόγους του Γρηγορίου, και πολλά άλλα.
Απεβίωσε στο Βουκουρέστι το 1805.
Η αναφερόμενη ως εικόνα του είναι ξυλογραφία από το περιοδικό Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1863]]
Αμπελάκια Αχαΐας

Ιστορία

Ο οικισμός είναι σχετικά πρόσφατος και πρωτοαναφέρεται σε απογραφές μόλις το 1981. Από τότε αναφέρεται αυτοτελώς στις απογραφές. Το όνομά του αναφέρεται στην ύπαρξη αμπελλοκαλλιεργειών στην ευρύτερη περιοχή.
Φίλιππος της Ελλάδας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νοσοκομείο Αγ. Μαίρη του Πάντινγκτον, στο Γουεστμίνστερ του Λονδίνου και είναι ο τρίτος γιος του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Θ΄ της Δανίας.
Θείες του είναι η Σοφία (βασίλισσα τη Ισπανίας ως σύζυγος του Χουάν Κάρλος) και η Μαργαρίτα Β΄ της Δανίας. Εξάδελφός του είναι ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Ισπανίας. Είναι ομώνυμος με τον εξάδελφο του πάππου του Παύλου, τον Φίλιππο πρίγκιπα της Ελλάδας, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου μετά τον γάμο του με την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο γάμος των γονιών του έγινε το 1964. Το 1965 γεννήθηκε η αδελφή του Αλεξία στην Κέρκυρα και το 1967 ο αδελφός του Παύλος στο Τατόι. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους επικράτησε δικτατορία και τον Δεκέμβριο ο Κωνσταντίνος Β΄ αποπειράθηκε αντικίνημα, που όμως δεν επέτυχε και αναγκάστηκε να καταφύγει με την οικογένειά του στη Ρώμη, όπου το 1969 γεννήθηκε ο γιος του Νικόλαος. Τελικά η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου το 1983 γεννήθηκε η Θεοδώρα και τρία έτη μετά ο Φίλιππος. 
Ο Φίλιππος εργάζεται ως αναλυτής επενδύσεων στη Νέα Υόρκη.
Τζέιμς Ουόρθι

Πηγή

• James Worthy in Basketball-Reference.com
Μπουρτζ Αλ Αράμπ

Σχεδιασμός και κατασκευή

Ο σχεδιασμός του κτηρίου ανατέθηκε στον Τομ Ράιτ της εταιρείας WS Atkins PLC, ενώ την επίβλεψη του σχεδιασμού και της κατασκευής είχε ο Καναδός μηχανικός Ρικ Γκρέγκορι της ίδιας εταιρείας. Αρχικά κατασκευάστηκε το τεχνητό νησί (1994), σε σχήμα ιστίου, αποτελούμενο από δύο βραχίονες σε σχήμα Λ· το ενδιάμεσο κενό διαμορφώνει εσώκλειστο αίθριο, όπως φαίνεται και στην άνω φωτογραφία. Στα λόγια του αρχιτέκτονα, ο πελάτης ήθελε μια κατασκευή-σημείο αναφοράς για το Ντουμπάι, κατά τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί η Όπερα του Σύδνεϋ, το Μπιγκ Μπεν, ο Πύργος του Άιφελ στις αντίστοιχες πόλεις. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό του κτηρίου ήταν η συνύφανσή του με το τοπωνύμιο, έτσι ώστε να λειτουργήσει ως σύμβολο της πόλης.
Η κατασκευή διήρκεσε μόλις πέντε χρόνια και τα εγκαίνια έλαβαν χώρα τον Δεκέμβριο του 1999.

Τεχνικά στοιχεία

Αρκετά στοιχεία της όλης κατασκευής αποτέλεσαν πρωτότυπη εργασία, όπως το τεχνητό νησί, επάνω στο οποίο θεμελιώθηκε ο πύργος. Για τη θεμελίωση του νησιού αυτού καθεαυτού χρειάστηκε η βύθιση 230 πασάλων οπλισμένου σκυροδέματος, μήκους 40 μέτρων έκαστος, επί αμώδους πυθμένα. Στη συνέχεια δημιουργήθηκε μια επιφάνεια από βράχους, η οποία εγκιβωτιώθηκε σε οπλισμένο σκυρόδεμα κυψελώδους σχήματος, το οποίο και θα προστατέψει την κατασκευή από τη διάβρωση. Περισσότερα από τρία χρόνια δαπανήθηκαν για την προετοιμασία του εδάφους, ενώ η κατασκευή του κτηρίου ολοκληρώθηκε σε περίπου δυόμιση χρόνια. Για την κατασκευή χρειάστηκαν περισσότεροι από 70.000 κυβ. μ. σκυροδέματος καθώς και 9.000 τόνοι χάλυβα. 
Το εσωτερικό αίθριο του κτηρίου φτάνει τα 180 μ. σε ύψος, ενώ ο πύργος θεωρείται το δεύτερο ψηλότερο ξενοδοχείο του κόσμου (εξαιρούνται οι παρακείμενες κατασκευές μεικτής χρήσης). Ο Πύργος του Ρόδου (Rose Rayhaan), επίσης στο Ντουμπάι, είναι κατά ένδεκα μέτρα ψηλότερος από τον Μπουρτζ Αλ Αράμπ.

Δωμάτια και σουίτες

Παρά το μέγεθός του, ο Πύργος των Αράβων διαθέτει μόνο 28 διόρωφα επίπεδα, συνολικής χωρητικότητας 207 σουιτών. Η μικρότερη τέτοια σουίτα καταλαμβάνει έκταση 169 τ.μ., ενώ η μεγαλύτερη διαθέτει 780 τ.μ. Τα περισσότερα δωμάτια είναι διακοσμημένα έτσι ώστε να αντιπαραβάλλεται η δύση με την ανατολή, ενώ τα λουτρά διαθέτουν περίτεχνα μωσαϊκά.
Οι τιμές των δωματίων ποικίλουν, από τα 1.000 περίπου δολλάρια, έως τα 27.000, ανά διανυκτέρευση.

Εστιατόρια

Στην κορυφή του ξενοδοχείου βρίσκεται το εστιατόριο Al Muntaha (Το Ύψιστο), το οποίο περιστρέφεται προσφέροντας μια εκπληκτική θέα στην πόλη του Ντουμπάι. Οι υαλοπίνακές του εκτείνονται 27 μ. από τον κύριο όγκο του κτηρίου, ενώ η πρόσβαση γίνεται μέσω ενός ανελκυστήρα, ο οποίος επίσης προσφέρει πανοραμική θέα. 
Ένα δεύτερο εστιατόριο με το όνομα Al Mahara (Η Αχιβάδα), διαθέτει ένα μεγάλο ενυδρίο χωρητικότητας περίπου 10.000.000 λίτρων, ενώ η πρόσβαση γίνεται μέσω μιας προσομοιωμένης υποβρύχιας διαδρομής. Η αντοχή του ενυδρείου στην πίεση του νερού επιτυγχάνεται με ακρυλικούς υαλοπίνακες, πάχους 18 εκ.
Κάρολος της Καλαβρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ροβέρτου βασιλιά της Νάπολης και της Γιολάντας του Οίκου της Βαρκελώνης.
Ο πατέρας του ήταν γιος του Καρόλου Β΄ βασιλιά της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, ενώ η μητέρα του ήταν κόρη του Πέτρου Γ΄ βασιλιά της Αραγωνίας και της Κωνσταντίας των Χοενστάουφεν βασίλισσας της Σικελίας(-Νάπολης).
Λίγα είναι γνωστά για τη νεανική του ζωή: μπορούμε να υποθέσουμε ότι έζησε στην αυλή του πάππου του Καρόλου Β΄. Όταν το 1309 ο Κάρολος Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος ως βασιλιάς της Νάπολης, απονεμήθηκε στον Κάρολο ο τίτλος του δούκα της Καλαβρίας και ορίστηκε γενικός διοικητής του βασιλείου. Ο πατέρας του ήθελε να τον θέσει αρχηγό της στρατιωτικής βοήθειας, που έστειλε στους Φλωρεντιανούς, αλλά τελικά πήγε ο θείος του Πέτρος η Καταιγίδα και ο εξάδελφός του Κάρολος πρίγκιπας του Τάραντα, οι οποίοι σκοτώθηκαν στη μάχη του Μοντεκατίνι με τους Πισάτες το 1315.
Τελικά το 1325 οι Φλωρεντίνοι νίκησαν με τη βοήθεια του κοντοτιέρου Καστρούτσιο στο Αλτοπάσιο και έθεσαν τον Κάρολο κύριο της πόλης αυτής. Ο Κάρολος προσπάθησε να ανακαταλάβει τη Σικελία από τον εξάδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ βασιλιά της νήσου, έστειλε μάλιστα και τον Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν εκεί, αλλά χωρίς επιτυχία. Το Μάρτιο του 1328 γεννήθηκε η πρώτη κόρη του Ιωάννα. Όταν ο Κάρολος απεβίωσε το Νοέμβριο του 1328, λίγο μετά, το Μάιο του 1329 γεννήθηκε η δεύτερη κόρη του Μαρία. Το 1343 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε η πρώτη κόρη τού Καρόλου, η Ιωάννα Α΄ της Νάπολης.
Τάκης Μίχαλος

Καριέρα

Ο Τάκης Μίχαλος έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο υπέγραψε τελικά το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1963, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Ο Τάκης Μίχαλος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. 
Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε για 13 χρόνια (1962-75) καταφέρνοντας να κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1969, 1971).
Το 1975, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να ασχολείται με το άθλημα από το πόστο του προπονητή.

Προπονητική καριέρα

Ο Τάκης Μίχαλος ανέλαβε το 1979 προπονητής της Γλυφάδας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια, καταφέρνοντας μάλιστα να την οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας του 1984.
Την περίοδο 1985-86, ανέλαβε προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Από το 1986 είχε σημαντικό ρόλο ως assistant coach της Εθνικής Ανδρών κρατώντας το ρόλο του ομοσπονδιακού προπονητή για 15 συναπτά έτη ως το 2002. Μέσα σε αυτά τα χρόνια πήγε σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες (1992, 1996 και 2000) σε δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα και σε 7 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Το 1996 ήταν assistant coach της ομάδας που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο FINA Cup που διοργανώηθηκε στην Αθήνα. 
Παράλληλα οδήγησε την Εθνική Εφήβων στο χάλκινο μετάλλιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Τάκης Μίχαλος έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1968, 1972), σε Ευρωπαικό Πρωταθλημα (1970) αλλά και σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1973).
Ντόνι Μάμιτσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μαία (μυθολογία)

Μύθοι

Σύμφωνα με τους ομηρικούς ύμνους, η Μαία ζούσε απομονωμένη σε μια σπηλιά στην Κυλλήνη. Εκεί ενώθηκε με τον Δία όπου αργότερα: «Ζηνί τέκε κύδιμον Ερμήν, ιερόν λέχος εισαναβάσα» (= γέννησε στον Δία τον δοξασμένο θεό Ερμή, από τον ύπνο της στο ιερό κρεβάτι) (Ησιόδου Θεογονία 938).
Μετά τη γέννησή του, η Μαία έβαλε τον Ερμή να κοιμηθεί, εκείνος όμως πήδηξε από την κούνια του και βγήκε έξω. Καθώς έπαιζε, βρήκε μια χελώνα, με το καβούκι της οποίας δημιούργησε μια λύρα. Το ίδιο βράδυ έφτασε στην Πιερία, όπου σκαρφίστηκε ένα κόλπο και έκλεψε τα βόδια του θεού Απόλλωνα. Η Μαία αρνήθηκε να πιστέψει τον Απόλλωνα, που αποκάλεσε τον Ερμή κλέφτη, και τότε ο Δίας πήρε το μέρος του Απόλλωνα. Τελικά, ο Απόλλωνας αντάλλαξε τα βόδια για τη λύρα που είχε φτιάξει ο Ερμής.
Η Μαία προστάτεψε, επίσης, τον Αρκάδα από τη μανία και την οργή της θεάς Ήρας, που μετέτρεψε τη μητέρα του, Καλλιστώ, σε αρκούδα.
Αγία Μαρίνα Αχαΐας

Ιστορία

Το όνομα του χωριού προέρχεται από τον ενοριακό του ναό. Αναφέρεται σε βενετικό έγγραφο του 1699 ότι το χωριό είχε την υποχρέωση "παροχής φορβής δια το ιππικόν". Το 18ο αιώνα αποτελούσε μαζί με το Μαστραντώνη μία ενορία.
Ο οικισμός απείχε πέντε τέταρτα δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε μιάμιση ώρα δρόμο από την Προστοβίτσα καθώς και ότι είχε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).
Το 1932 ξεκίνησαν ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, και πιο συγκεκριμένα σε λόφο στη θέση "Παναγιά", όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως πλήθος ευρημάτων. Θεωρείται ότι σε αυτή την τοποθεσία βρισκόταν η αρχαία πόλη-κράτος της Τρίτειας και από την παραφθορά του ονόματος της οποίας ονομάστηκε όλη η ευρύτερη περιοχή ως Τριταία.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Βραχίονας του Ωρίωνα

Ο βραχίονας του Ωρίωνα είναι μικρός σπειροειδής βραχίονας του Γαλαξία ο οποίος έχει πλάτος 3.500 ετών φωτός (1.100 παρσέκ) και μάκρος 10.000 ετών φωτός (3.100 παρσέκ), και εντός του βρίσκεται το Ηλιακό Σύστημα της Γης. Είναι γνωστός επίσης ως ο βραχίονας του Ωρίωνα-Κύκνου καθώς και ως ο Τοπικός Βραχίονας, ή η Γέφυρα του Ωρίωνα.
Ονομάστηκε έτσι βάσει του αστερισμού του Ωρίωνα, ο οποίος είναι από τους πλέον ευδιάκριτους αστερισμούς στο βόρειο ημισφαίριο της Γης κατά την διάρκεια του χειμώνα. Εντός του βρίσκονται κάποια από τα διασημότερα αστέρια και ουράνια σώματα όπως ο Βετελγόζης, ο Ρίγκελ, οι αστέρες της ζώνης του Ωρίωνα, και το νεφέλωμα του Ωρίωνα.
Ο βραχίονας βρίσκεται μεταξύ του βραχίονα της Τροπίδος-Τοξότη (προς το κέντρο του Γαλαξία) και του βραχίονα του Περσέα. Βάσει στοιχείων του 2013 εκτιμήθηκε ότι ο βραχίονας του Ωρίωνα μπορεί να αποτελεί παρακλάδι του πολύ μεγαλύτερου βραχίονα του Περσέα.
Εντός του βραχίονα βρίσκεται η Ζώνη Γκουλντ, και εντός της η Τοπική Φυσαλίδα, και ακολούθως εντός της το Τοπικό Διαστρικό Νέφος, και τέλος εντός του το Ηλιακό Σύστημα όπου βρίσκεται η Γη.
Προτεσταντικό Γυμνάσιο της Ερφούρτης

Ιστορία του διδασκαλείου

Η σχολή κτίστηκε το 1561 στις αίθουσες του μοναστηριού του καθολικού τάγματος των Αυγουστίνων ερημιτών, όπου ήταν μοναχός και ο Μαρτίνος Λούθηρος ο μεταρρυθμιστής. Μετά το 1820 αποκαλείται Βασιλικό Γυμνάσιο (Königliches Gymnasium), και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το σχολείο λέγεται αυστηρά Κρατικό Γυμνάσιο (Staatliches Gymnasium). Εξ αιτίας των νέων εκπαιδευτικών νόμων της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας το ίδρυμα καταργείται το 1950.

Νέα αρχή

Δύο χρόνια μετά τη γερμανική επανένωση, το 1992, παλιοί μαθητές μεριμνούν για να επανιδρυθεί η σχολή των κάτω από την σκέπη της Ευαγγελικής Εκκλησίας στη Γερμανία. Στη θέση του πρώην οικοδομήματος στην οδό Σίλερ, εκλέγεται τόπος μέσα στη πόλη δίπλα στην εκκλησία των Δομινικανών.

Σημερινή εικόνα

Την περίοδο 2017-18 669 μαθητές εκπαιδεύονται από 46 δασκάλους. Μολονότι στις ξένες γλώσσες και στη μουσική και στις καλές τέχνες ρίχνεται το κέντρο βάρους, επίσης η γυμναστική και οι φυσικές επιστήμες εκτιμώνται σχεδόν το ίδιο καλάι στο κανόνα των μαθημάτων. Αδελφοποιημένο γυμνάσιο βρίσκεται στη Βουδαπέστη .
Απόστολος Ματόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Απόστολος Ματόπουλος γεννήθηκε το 1868 στο Γιδά (Αλεξάνδρεια) Μακεδονίας. Εντάχθηκε αρχικά (1904) στο σώμα του Γεώργιου Γιώτα (Γκόνου), προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη Βουλγαρική τρομοκρατία στα χωριά γύρω από τη λίμνη των Γιαννιτσών. 
Ο Απόστολος Ματόπουλος είχε αναπτύξει φιλία με τον φιλέλληνα Οθωμανό Χαλίλ μπέη των Καβασίλων, του οποίου η μητέρα ήταν Ελληνίδα. Αυτό ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο κατά τη δράση του στο Μακεδονικό αγώνα, καθώς ο Χαλίλ μπέης πολλές φορές τον βοηθούσε. Σύντομα, ο Απόστολος Ματόπουλος αναδείχτηκε σε υπαρχηγό του Γεώργιου Γιώτα και στη συνέχεια αποφασίστηκε η αυτόνομη δράση του με μικρό ένοπλο σώμα. Η επιρροή του στους τοπικούς πληθυσμούς ήταν ιδιαίτερα έντονη και πολλές φορές καλούνταν να πάρει το ρόλο του δικαστή σε προσωπικές διενέξεις των χωρικών. Συνεργάστηκε στο βάλτο των Γιαννιτσών με τους οπλαρχηγούς Στέφανο Παπαγάλο, Κ. Σάρρο (Κάλα) και Ι. Γαρέζο (Λέφα). Την άνοιξη του 1907 ο Απόστολος Ματόπουλος μετέφερε την περιοχή δράσης του σώματός του στα δυτικά περίχωρα της Θεσσαλονίκης. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 1907 αναδιοργάνωσε το σώμα του και ανέλαβε να δρα στην ανατολική πτέρυγα του βάλτου των Γιαννιτσών. 
Μετά την επανάσταση των Νεότουρκων, αποφάσισε να μην παραδώσει τα όπλα και συνέχισε τη δράση στην ανατολική πλευρά του Βάλτου. Στο μεταξύ, ο πρακτικός "ιατρός" Αντωνάκης Αντωνιάδης (από το Πήλιο), ο οποίος υπήρξε πολύτιμος συνεργάτης και φίλος του Απόστολου Ματόπουλου, συνεργάστηκε με το νέο καθεστώς των Νεοτούρκων ελπίζοντας σε μια ανώτερη θέση στη διοίκηση. Με τις παραινέσεις του Αντωνάκη και του Χαλίλ μπέη (που ήταν συγγενής με τον, εκ των πρωτεργατών των Νεοτούρκων, Εμβέρ μπέη), ο Απόστολος Ματόπουλος πείστηκε να παραδόσει τα όπλα, καθώς και τα όπλα που είχε κρύψει στο βάλτο ο Γεώργιος Γιώτας πριν αναχωρήσει για την Αθήνα. 
Ο Γκόνος Γιώτας κατά την επάνοδό του στη Μακεδονία το 1909, πληροφορήθηκε από τους χωρικούς την παράδοση των όπλων και υπέβαλε αναλυτική αναφορά στο Υπουργείο Εξωτερικών, κατηγορώντας τον Απόστολο Ματόπουλο ότι παρέδωσε τα όπλα για να αποκομίσει χρηματικά οφέλη. 
Το 1911 ο Απόστολος Ματόπουλος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια, καθώς είχε πληροφορηθεί ότι κινδυνεύει από τον Γκόνο Γιώτα. Όταν το Φεβρουάριο του 1911 ο Γκόνος Γιώτας σκοτώθηκε σε επιχείρηση του Οθωμανικού στρατού, ο Απόστολος Ματόπουλος κατηγορήθηκε ότι αυτός ενημέρωσε τις Οθωμανικές αρχές για την παρουσία του Γκόνου στο Νησί Ημαθίας. Οι Ελληνικές αρχές για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, φυγάδευσαν τον Απόστολο Ματόπουλο στις ΗΠΑ (θεωρώντας ότι η ενέργειά του ήταν προϊόν παραπλάνησης).Με τη βοήθεια του Κ. Μαζαράκη Αινιάνα και του Δ. Κάκκαβου, φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ. Διέμεινε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνιας έως το τέλος της ζωής του το 1951, μην προλαβαίνοντας να επιστρέψει στην Ελλάδα όπως είχε προγραμματίσει.
2318 Λουμπάρσκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λουμπάρσκι είναι άγνωστα.
Βαμβακάδα

Περιγραφή

Το έντομο Μαρσαλίνα η ελληνική, είναι κίτρινου χρώματος και ζει ρουφώντας τον χυμό των πεύκων, κυρίως από την τραχεία πεύκη (Pinus brutia) και, σε μικρότερη κλίμακα, από την χαλέπιο πεύκη (Pinus halepensis), την δασική πεύκη (Pinus sylvestris) και την κουκουναριά (Pinus pinea), παράγοντας δε τα γλυκά μελιτώματα (τις κοκκινωπές σταγόνες).
Μπορεί να βρεθεί σε ρωγμές και κάτω από το «πιτίκι» (το νεκρό φλοιό του κορμού) αυτών των δέντρων, κρυμμένη κάτω από το λευκό βαμβακόμορφο (βαμβακάδα ή βαμβακίαση) κερί που εκκρίνει. Η κυριότερη μορφή αναπαραγωγής, είναι η παρθενογένεση.
Το έντομο παράγει μια σακχαρώδη έκκριση ― μελίτωμα ― και η οποία συλλέγεται από τις μέλισσες. Οι μελιτώδεις εκκρίσεις λαμβάνουν χώρα δυο φορές το χρόνο, κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου. Στην Ελλάδα και Τουρκία, περίπου το 60% της παραγωγής μελιού είναι πευκόμελο και προέρχεται από αυτό το παράσιτο.

Αμφισβήτηση

Λόγω του ότι το έντομο απομυζά χυμούς από το πεύκο και παράγει τα γλυκά μελιτώματα, πληγώνει το δέντρο. Κατασκευάζουν κάποιο είδος κουκουλιού, τη βαμβακάδα, η οποία δημιουργεί στο πεύκο, μια αντιαισθητική εικόνα.
Δημιουργήθηκαν δυο παρατάξεις, από τη μια οι μελισσοκόμοι οι οποίοι θεωρούν ότι υπάρχει οικονομικό όφελος από την ύπαρξη του εντόμου αυτού και φροντίζουν για την αναπαραγωγή του και από την άλλη οι πολίτες οι οποίοι θεωρούν ότι το έντομο, σε κάποιο βάθος χρόνου, καταστρέφει τα δέντρα και ξεραίνει τη λιγοστή χλωρίδα της Αττικής.
Παράλληλα, το 2000 το Ελληνικό Υπουργείο Γεωργίας, κυκλοφόρησε μια έκδοση, με συγγραφέα τον γεωπόνο Θανάση Μπίκο, στην οποία περιγράφονταν τρόποι μετάδοσης – εμβολιασμού των πεύκων με το έντομο, ώστε να γίνουν μελιτοφόρα. Οι πολίτες όμως, διαμαρτυρήθηκαν σε τέτοιο βαθμό, που πρότειναν τo μποϋκοτάζ του πευκόμελου.
Έτσι, συστάθηκε να αποφευχθεί αυστηρώς η περαιτέρω εξάπλωση της Μαρσαλίνας της ελληνικής, στα πευκοδάση της περιοχής της Αττικής.
Εκκλησία της Άουρα

Περιγραφή

Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1804, υπό την διεύθυνση του Μίκαελ Πιίμανεν.
Το χωριστό κωδωνοστάσιο χρονολογείται από το 1774.
Το εκκλησιαστικό όργανο με 15 σειρές αυλών παραδόθηκε το 1990 από το εργοστάσιο κατασκευής εκκλησιαστικών οργάνων του Χανς Χάινριχ.
Το μνημείο προς τιμήν των νεκρών κατά την διάρκεια του πολέμου στρατιωτών φιλοτεχνήθηκε από τον Γιούσι Βίκαϊνεν το 1956.