google/wiki40b huggingface dataset:
Αμάλιενμπουργκ

Αρχιτεκτονική

Το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου καταλαμβάνει η κυκλική αίθουσα των Κατόπτρων, στο κέντρο του κτηρίου, όπου καθρέπτες στους τοίχους ανακλούν την έξω φύση. Σχεδιάστηκε από τον Γιόχαν-Μπάπτιστ Τσίμμερμανν (απεβ. 1758) και τον Γιόακιμ Ντήτριχ (απεβ. 1753). Έχει μία αιθέρια ατμόσφαιρα σε χρώματα του αργύρου και του γαλάζιου.
Στο νότιο μέρος της αίθουσας η θύρα οδηγεί στο δωμάτιο ανάπαυσης του εκλέκτορα και στο μπλε δωμάτιο, με πρόσβαση στο ιδιαίτερο υπνοδωμάτιο. Το μπλέ δωμάτιο ήταν το δωμάτιο της συζύγου του εκλέκτορα και το περίπτερο επίσης περιέχει ένα κύριο δωμάτιο για τα κυνηγόσκυλα.
Βόρεια της αίθουσας των Κατόπτρων είναι η είσοδος στο δωμάτιο των Φασιανών και στο δωμάτιο του Κυνηγιού. Γειτονικά με το πρώτο είναι η κουζίνα, η οποία είναι διακοσμημένη με πολύτιμα πλακίδια από το Ντελφτ, που όμως τοποθετήθηκαν σε λάθος θέση. Τα μπλε και λευκά πλακίδια σε κινεζικό στυλ δείχνουν άνθη και πτηνά. Η στόφα Castrol του 1735 κατασκευάστηκε για την κουζίνα και διαθέτει πολλές θέσεις καλυμμένες με διάτρητες πλάκες. Είναι γνωστή και ως στόφα ατμού και ήταν η πρώτη που σχεδιάστηκε για να καλύπτει τελείως τη φωτιά. 
Στην κεντρική κόγχη της ανατολικής πρόσοψης είναι ένα γύψινο ανάγλυφο του Τσίμμερμανν, που παριστά μία κυνηγετική σκηνή με την Άρτεμη ανακεκλιμμένη. Η στέγη έγινε το 1737 σε σχέδια του Τσίμμερμανν με διακοσμητικά βάζα, που όμως εξαφανίστηκαν άγνωστο πότε. Το 1992 ξαναφτιάχτηκαν από τον Χανς Γκάιγκερ: 4 κοσμούν την πρόσοψη και 12 τη μεριά προς τον κήπο. Η στέγη έχει ένα δαντελένιο, κυκλικό κιγκλίδωμα στο κέντρο της, που είναι μία κρυψώνα για το κυνήγι του φασιανού. Τα πτηνά δηλ. οδηγούντο στο Αμάλιεμπουρκ από το πρώην πτηνοτροφείο, όπου εκτρεφόταν οι φασιανοί. Το κτήριο μπορούσε να τροφοδοτηθεί από την κουζίνα του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ, έτσι δεν διαθέτει ιδιωτικό αγρόκτημα, σε αντίθεση με τα άλλα δύο περίπτερα στο πάρκο.
Η αρπαγή της Θέτιδος (Αρχαιολογικά Μουσεία Βερολίνου αρ. F 2279)

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε στο Βούλτσι και αγοράστηκε το 1834 από τον Μπούνσεν στην Ρώμη.

Πάλη του Πηλέα με την Θέτιδα

Το εσωτερικό κοίλο είναι αγγειογραφημένο με την εικόνα του Πηλέα που μάχεται την Θέτιδα. Τα δύο πρωταγωνιστές επιβεβαιώνονται από τις επιγραφές «[Π]ΕΛΕΥΣ» και «ΘΕΘΙΣ». Ο Πηλέας σε στάση πάλης έχει περιζώσει με τα μπράτσα του την τεράστια θεά από την μέση της και την σφίγγει. Έχει δεμένες τις γροθιές του σε λαβή που αποδίδεται σε σχήμα μαιάνδρου. Η θεά προσπαθεί να ξεφύγει και μεταμορφώνεται σε φίδια που περικυκλώνουν τον Πηλέα και τον δαγκώνουν. Μεταμορφώνεται και σε λιοντάρι που ωρύεται στην πλάτη του ήρωα. Ο Πηλέας είναι ντυμένος με κοντό χιτώνα με κοντά μανίκια που καταλήγει παντού σε χελιδονοουρές. Έχει στη μέση ζωσμένο το σπαθί στην αριστερή μεριά. Στον δεξί αστράγαλο φοράει βραχιολάκι. Η μακρυά κόμη είναι δεμένη στον αυχένα με ταινία που στεφανώνει το κεφάλι. Η Θέτιδα φοράει μακρύ χιτώνα με μακρυά μανίκια. Το ύφασμα των χιτώνων του Πηλέα και της Θέτιδας είναι διακοσμημένο με σταυρουδάκια. Κάτω από τον χιτώνα φοράει στενό κορμάκι, ενώ στους ώμους έχει ριγμένο μανδύα, διακοσμημένο με στιγμορόδακες. Η μακριά της κόμη είναι και αυτή όπως του Πηλέα πιασμένη στον αυχένα με πλατύ διάδημα, που είναι διακοσμημένο με φαρδύ μαίανδρο. Η θεά είναι στολισμένη με στρογγυλά σκουλαρίκια στα αυτιά και βραχιόλια στα χέρια. Φίδια ξεκινάν από τα χέρια της και πηγαίνουν και τυλίγονται στο κορμί του Πηλέα, ενώ ένα μικρό λιοντάρι ακολουθεί την εντολή του του δίνει με την ανοιχτή δεξιά παλάμη της.
Γύρω από την εικόνα είναι γραμμένα το όνομα του καλλιτέχνη, έτσι ώστε μαθαίνουμε ότι «ΠΕΙΘΙΝΟΣ ΕΓΡΑΨΕΝ», καθώς και μια επιγραφή αφιερωμένη στον Αθηνόδοτο: «ΑΘΗΝΟΔΟΤΟΣ ΚΑΛΟΣ».

Τρυφερές σκηνές νέων

Το εξωτερικό του αγγείο είναι διακοσμημένο με τρυφερές σκηνές νέων.
Στην Α' όψη εικονίζονται τέσσερα ζευγάρια αγοριών, και ένα αγόρι. Το αγόρι που φοράει μανδύα στέκει στο αριστερό άκρο της σκηνής και στηρίζεται στο ροζιασμένο ραβδί του με σκυμμένο το κεφάλι. Πιο δεξιά στέκει το πρώτο ζευγάρι. Ανταλλάζουν δώρα. Το αγόρι τοποθετεί ένα μήλο στο χέρι του συντρόφου του, ενώ δύο άλλοι του κρατάν το αριστερό χέρι. Ένα άλλο ζευγάρι στο κέντρο δύο αγόρια αγκαλιάζονται τρυφερά, ενώ ο μεγαλύτερος αγγίζει τον μικρότερο. Ο μικρότερος κοιτάει τον σύντροφό του στα μάτια. Κρατάει στο χέρι έναν αρύβαλο με δερμάτινο λουράκι. Ακολουθεί ένα ακόμα ζευγάρι σε παρόμοια στάση. Η εικόνα κλείνει στο δεξιό άκρο με το τέταρτο ζευγαράκι. Ο ένας νέος κρατάει ραβδί και αγκαλιάζει με την παλάμη του τον σβέρκο του συντρόφου του, ενώ αυτός του κρατάει το μπράτσο. Τα ζευγάρια είναι ντυμένα με μανδύες, από τους οποίους άλλοι είναι διάφανοι, και άλλοι είναι μπροστά ανοιχτοί για να φαίνεται το σώμα του νέου.
Η Β' όψη περιέχει τρία ζευγάρια από αγόρια και κορίτσια. Στο αριστερό άκρο ένα κορίτσι χαιρετά το ελαφρά ντυμένο αγόρι της. Στο κέντρο ένα άλλο κορίτσι με σκουλαρίκια πλησιάζει το αγόρι της και του χαρίζει ένα μήλο. Στο δεξιό άκρο ένα κορίτσι συνομιλεί με το αγόρι της, ενώ ανασηκώνει την άκρη του χιτώνα της. Εικονίζεται επίσης ένα κάθισμα με λιονταρίσια πόδια, ενώ κάτω από ένα άλλο κάθισμα κουρνιάζει ένα σκυλάκι.
Αιθιοπικές γενικές εκλογές 2015

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αιθιοπία στις 24 Μαΐου 2015. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη του κυβερνώντος κόμματος (Επαναστατικό Δημοκρατικό Μέτωπο του Αιθιοπικού Λαού ή EPRDF)  και των προσκείμενων σε αυτό κομμάτων με σαρωτική πλειοψηφία. Η αντιπολίτευση, που, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα δεν κέρδισε ούτε μία έδρα στις εκλογές, κατήγγειλε νοθεία και καταστολή των διαφωνούντων από την κυβέρνηση.  Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά το θάνατο, το 2012, του πρωθυπουργού Μέλες Ζενάουι. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώνονται στις 22 Ιουνίου.

Εκλογικό σύστημα

Τα 547 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος "Ο νικητής τα παίρνει όλα" (first-past-the-post).

Πλαίσιο

Συνολικά 1.828 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 547 έδρες, από τους οποίους οι 9 ήσαν ανεξάρτητοι και οι υπόλοιποι εκπροσώπησαν 44 κόμματα. Επί συνόλου 1.828 υποψηφίων, οι 1.527 ήταν άνδρες και οι 801 γυναίκες. H συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 90%, ενώ οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στους εκλογικούς καταλόγους ήταν 36,8 εκατομμύρια. 
Οι ΗΠΑ κατήγγειλαν ότι εμποδίστηκαν από το να στείλουν εκλογικούς παρατηρητές. Σύμφωνα με τους εκλογικούς παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση (τους μόνους που επόπτευσαν την εκλογική διαδικασία), η διαδικασία των εκλογών ήταν "ήρεμη και ειρηνική", ενώ οι εκλογές ήταν επιπρόσθετα "αξιόπιστες", με τους χαρακτηρισμούς "ελεύθερες και δίκαιες" να απουσιάζουν από την αξιολόγησή τους. Επιπλέον, έγινε γνωστό ότι 2 παρατηρητές από την αντιπολίτευση σκοτώθηκαν από δυνάμεις προσκείμενες στο κυβερνών κόμμα στα νότια της χώρας.

Αποτελέσματα

Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν στα τέλη Μαΐου, το κυβερνών Επαναστατικό Δημοκρατικό Μέτωπο του Αιθιοπικού Λαού (EPRDF) και τα αδελφά του κόμματα κατέλαβαν τις 442 έδρες από τις συνολικά 547 του κοινοβουλίου, με την αντιπολίτευση να μένει εκτός κοινοβουλίου. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 22 Ιουνίου.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 2002−2003 ήταν το 15ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πέμπτη φορά σε έξι χρόνια και για 22η συνολικά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν ο Πανελλήνιος και η Ολυμπιάδα Πατρών.
Ναός του Αγίου Τίτου (Ηράκλειο)

Ιστορία

Μετά την ανακατάληψη της Κρήτης από τους Βυζαντινούς το 961, η έδρα της επισκοπής μεταφέρθηκε από τη Γόρτυνα στον Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο), ο οποίος έγινε η πρωτεύουσα του νησιού. Τότε κατασκευάστηκε στον Χάνδακα ο νέος μητροπολιτικός ναός, αφιερωμένος στον απόστολο Τίτο, τον πρώτο επίσκοπο Κρήτης. Ο ναός ήταν μονόχωρος δρομικός. Στο ναό μεταφέρθηκαν διάφορα κειμήλια, ανάμεσα στα οποία η Τιμία Κάρα του Τίτου και η εικόνα της Παναγιάς της Μεσοπαντίτισσας. Το 1210, η Κρήτη πέρασε στην κατοχή των Ενετών και στον ναό εγκαταστάθηκε ο λατίνος αρχιεπίσκοπος. Ο ναός υπέστη ορισμένες τροποποιήσεις, όπως τη διάνοιξη κυκλικού φεγγίτη και την κατασκευή κωδωνοστασίου. Αυτός ο πρώτος ναός καταστράφηκε πριν τα μέσα του 15ου αιώνα.
Ο ναός ξαναχτίστηκε σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής και εγκαινιάστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Φαντίνο Ντάντολο στις 3 Ιανουαρίου 1446. Αν και υπέστη ελαφρές ζημιές από τον σεισμό του 1508, καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 3 Απριλίου 1544, από την οποία όμως διασώθηκαν τα κειμήλια και λείψανα του ναού. Ο ναός επανακατασκευάστηκε στον ίδιο ρυθμό το 1557. Μετά την κατάκτηση του Χάνδακα από τους Τούρκους το 1669, τα κειμήλιά του φυγαδεύτηκαν στην Βενετία και ο ναός μετατράπει σε μουσουλμανικό τέμενος, αφιερωμένο στον Ζαδέ Φαζίλ Αχμέτ Κιοπρουλή, πορθητή του Χάνδακα. Το τέμενος ήταν γνωστό ως Βεζίρ Τζαμί. Το κτίριο καταστράφηκε από τον σεισμό του 1856.
Το σημερινό κτίριο άρχισε να κατασκευάζεται το 1869 σε σχέδιο Αθανασίου Μούση, ο οποίος έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων τον μητροπολιτικό ναό του αγίου Μηνά. Το νέο τέμενος έγινε γνωστό ως Γενί Τζαμί, αν και διατηρούσε το παλιό του όνομα. Μετά την ένταξη της Κρήτης στην Ελλάδα και την ανταλλαγή των πληθυσμών, το κτίριο επισκευάστηκε από την Εκκλησία της Κρήτης και αποδόθηκε στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία στις 3 Μαΐου 1925. Ο μιναρές του τεμένους κατεδαφίστηκε. Στις 15 Μαΐου 1966 επεστράφη στο ναό η κάρα του Αγίου Τίτου από τη Βενετία.
Από το 1974 μέχρι το 1988 πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης του ναού.
Το 2013, ο ναός του αγίου Τίτου ανακηρύχθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο καθεδρικός ναός της αρχιεπισκοπής Κρήτης.
Apropos

Λειτουργία

Ο χρήστης εισάγει την συμβολοσειρά που θέλει να αναζητήσει και η apropos την αναζητά σε όλες τις σελίδες man (man page). Έπειτα η apropos επιστρέφει όλες τις σελίδες man που περιέχουν την συμβολοσειρά αναζήτησης. Η εντολή είναι πολύ χρήσιμη εαν κάποιος αναζητά μια εντολή του συστήματος ή πληροφορίες για αυτήν, αλλά δεν γνωρίζει το ακριβές όνομα της.
Η εντολή apropos είναι ισοδύναμη με την εντολή man -k συμβολοσειρά_αναζήτησης. Παρόμοια σε λειτουργία είναι η εντολή whatis, η οποία όμως επιστρέφει αποτελέσματα όταν ευρεθεί ακριβώς η δοσμένη συμβολοσειρά αναζήτησης, σε αντίθεση με την apropos που δεν έχει αυτό τον περιορισμό.

Παράδειγμα

Στο παράδειγμα που ακολουθεί, χρησιμοποιήθηκε η εντολή apropos για να αναζητηθούν πληροφορίες σχετικά με την συμβολοσειρά «mkdir».

$ apropos mkdir
mkdir (1)            - make directories
mkdir (2)            - create a directory
mkdirat (2)          - create a directory relative to a directory file descriptor
$
Κάθε γραμμή αποτελείται από τρεις στήλες. Η πρώτη στήλη έχει το όνομα της εντολής, η δεύτερη έχει τον αριθμό που δείχνει σε ποια ενότητα της σελίδας man η apropos βρήκε την συμβολοσειρά αναζήτησης και η τρίτη στήλη δείχνει την σύνοψη της εντολής αυτής από την αντίστοιχη σελίδα man.
Επισκοπή Κουρίου

Η Επισκοπή Κουρίου είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Επισκοπής υπήρξε ο Άγιος Φιλωνίδης, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 30 Αυγούστου και ο οποίος μαζι με τον Επίσκοπο Φιλάγριο συνέβαλαν στη διάδοση του Χριστιανισμού στην Κύπρο. Η Επισκοπή φαίνεται να είναι από αρχαιοτάτων χρόνων μιας και ο Επίσκοπος Ζήνων πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενικη Συνοδο.
Σήμερα, η Επισκοπή Κουρίου, δεν έχει Εκκλησιαστική Περιφέρεια, αλλά έχει στενή σχέση με τη Μητρόπολη Λεμεσού, και ο σημερινός Μητροπολίτης Λεμεσού είναι και Πρόεδρος Κουρίου. Ο σημερινός Επίσκοπος Λεμεσού, είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού και Πρόεδρος Αμαθούντος και Κουρίου κ. Αθανάσιος.
Η Επισκοπή Λεμεσού συστάθηκε το 1973 παίρνοντας περιοχές από την Επισκοπή Κιτίου, και μαζί της ανασυστάθηκαν και οι πάλαι ποτέ διαλαμψάσεις Επισκοπές Αμαθούντος και Κουρίου.
Ελεύθεροι Πολίτες

Ιστορικό

Στις 30 Ιανουαρίου 2012, οι Ελεύθεροι Πολίτες ανακοίνωσαν την από κοινού πολιτική, προγραμματική και εκλογική τους συνεργασία, με το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Στις 22 Μαρτίου 2012 ο ανεξάρτητος τότε βουλευτής Αττικής και μέλος της διοικητικής επιτροπής των Ελευθέρων Πολιτών , Βασίλης Οικονόμου, ανακοίνωσε την συνεργασία του με την Δημοκρατική Αριστερά με στόχο τη δημιουργία Κ.Ο.
Στην συνεδρίαση της 11 Νοεμβρίου 2012 με ομόφωνη απόφαση της, η γενική συνέλευση του κόμματος των Ελευθέρων Πολιτών,  προχώρησε στη διαγραφή των 28 ιδρυτικών μελών τα οποία ανακοίνωσαν δημόσια την ένταξη τους σε άλλους κομματικούς φορείς, καθώς και του βουλευτή Βασίλη Οικονόμου.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2012 με απόφαση της νέας Διοικούσας Επιτροπής του κόμματος, η οποία προέκυψε από εκλογές που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης του κόμματος την 11 Νοεμβρίου 2012 δηλώνεται ότι δεν υφίσταται πλέον καμία πολιτική συνεργασία με το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς, καθώς η στάση και η πολιτική που τηρεί και ακολουθεί η Δημοκρατική Αριστερά, βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις προεκλογικές δεσμεύσεις, με τις θέσεις και την πολιτική συμφωνία των Ελεύθερων Πολιτών με την Δημοκρατική Αριστερά και ακυρώνουν την προγραμματική συμφωνία των δύο κομμάτων.
Τέλος στο πλαίσιο της υλοποίησης της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των ιδρυτικών μελών του κόμματος που πραγματοποιήθηκε στις 10/11/2012 και της σχετικής απόφασης της Διοικούσας Επιτροπής, την Κυριακή 20-01-2013 στην αίθουσα Βόλεϊ του Σ.Ε.Φ διοργανώθηκε το  Ιδρυτικό Συνέδριο του κόμματος. Μετά τις ψηφοφορίες εκλέχθηκαν άμεσα από τους συνέδρους ο πρόεδρος του κόμματος Μ. Νικητάκης και ο γραμματέας του κόμματος Α. Ρόσσιος. Επίσης εξελέγησαν τα 50 μέλη της Εθνικής Επιτροπής και 14 αναπληρωματικά.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 το κόμμα με ανακοίνωση που εξέδωσε, δήλωσε την στήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πτέρυγα νεολαίας

Η Ελεύθεροι Νέοι, ήταν η οργάνωση των νέων του κόμματος, ιδεολογικά και προγραμματικά ομάδα προσκείμενη σε αυτό.
Λανσάνα Κουγιατέ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κομπά στις 15 Ιουλίου 1950 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κονακρί. Ακολούθησε πολιτική και διπλωματική καριέρα. Το 1992 έγινε μόνιμος απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών στη Γουινέα. Το 1997 ανέλαβε Γραμματέας της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας (ECOWAS), αξίωμα που κατείχε μέχρι το 2002. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με τη Λεγεώνα της Τιμής.

Πρωθυπουργία

Ο Κουγιατέ διορίστηκε πρωθυπουργός στις 26 Φεβρουαρίου 2007. Ο διορισμός του είχε αποτέλεσμα να τερματιστεί η κρίση της κυβέρνησης με τα συνδικάτα, τα οποία άλλωστε πρότειναν τον Κουγιατέ στον πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ.
Στις 20 Μαΐου του 2008 ο Κουγιατέ απολύθηκε. από τον Πρόεδρο Κοντέ με Προεδρικό Διάταγμα και αντικαταστάθηκε την ίδια ημέρα από τον Αχμέτ Τιντιάν Σουαρέ
Ο Κουγιατέ έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές του 2010, στον πρώτο γύρο και ήρθε 4ος με ποσοστό 7,04%.
Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου

Συλλογές

Στις συλλογές του μουσείου φιλοξενούνται ευρήματα ανασκαφών από την ιταλοκρατία και νεότερων ανασκαφών, στη Ρόδο και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα από τη Μυκηναϊκή, τη Γεωμετρική, την Κλασική και την ελληνιστική περίοδο, ακόμα και μνημειακή γλυπτική της ρωμαϊκής περιόδου, που στοχεύουν στην ανάδειξη και την κατανόηση της αρχαίας ιστορίας της Ρόδου.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου εποπτεύεται από την ΚΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Ο μύθος της αράχνης

Ανάλυση

Σε πρώτο πλάνο ένα δωμάτιο με πέντε γυναίκες υφάντριες με αδράχτι, κλωστογυρίστρα και λοιπά σύνεργα και υλικά στην προετοιμασία του μαλλιού. Στο βάθος, πίσω τους είναι τρεις καλοντυμένες γυναίκες που φαίνεται να εξετάζουν ένα μωσαϊκό που απεικονίζει μια μυθολογική σκηνή. Θεματικά είναι αινιγματικό καθόσον δεν είναι γνωστός μέχρι σήμερα ο πραγματικός σκοπός αυτού του έργου.
Παράδοξο του ενδιαφέροντος αριθμού

Το Παράδοξο

Η προσπάθεια να χαρακτηριστούν όλοι οι αριθμοί με αυτόν τον τρόπο οδηγεί σε ένα παράδοξο ή μία αντινομία του ορισμού. Οποιαδήποτε υποθετική κατάτμηση των φυσικών αριθμών σε ενδιαφέροντες και Μη-Ενδιαφέροντες φαίνεται να αποτυγχάνει. Αφού ο ορισμός του «ενδιαφέροντος» βασίζεται συνήθως σε μία υποκειμενική, διαισθητική έννοια. Πρέπει να γίνει κατανοητή ως μία ημιχιουμοριστική εφαρμογή της αυτοαναφοράς, για να να δημιουργηθεί αυτό το παράδοξο.
Το παράδοξο μπορεί να πάψει να είναι παράδοξο σε αυτό το παράδειγμα, εάν ο όρος «ενδιαφέρων» οριστεί αντικειμενικά αντί υποκειμενικά: για παράδειγμα, ως μη ενδιαφέρων αριθμός μπορεί να οριστεί ο μικρότερος ακέραιος αριθμός που δεν εμφανίζεται σε μια καταχώρηση της On-Line Εγκυκλοπαίδειας Ακέραιων Ακολουθιών. Βρέθηκε αρχικά να είναι ο αριθμός 11630, στις 12 Ιουνίου του 2009. Αργότερα έγινε 12407 από τον Νοέμβριο του 2009 τουλάχιστον μέχρι τον Νοέμβριο του 2011. Έπειτα έγινε 13794 από τον Απρίλιο του 2012, μέχρι που εμφανίστηκε στη σειρά  A218631 κάπου στις 3 Νοεμβρίου του 2012. Από το Νοέμβριο του 2013, ο αριθμός αυτός έγινε 14228, τουλάχιστον μέχρι τις 14 Απριλίου του 2014. Να σημειωθεί ότι αυτός ο ορισμός του μη-ενδιαφέροντος είναι δυνατός μόνο και μόνον επειδή το σύστημα λιστών OEIS παραθέτει μόνο ένα πεπερασμένο αριθμό αριθμών, για κάθε καταχώρηση. 
Ωστόσο, καθώς υπάρχουν πολλά και σημαντικά αποτελέσματα στα μαθηματικά που κάνουν χρήση της αυτο-αναφοράς όπως το Γκέντελ Θεώρημα της Ατέλειας, το παράδοξο μπορεί να δείχνει τη δύναμη της αυτο-αναφοράς, και έτσι αγγίζει σοβαρά προβλήματα σε πολλούς τομείς της επιστήμης.
Ο μαθηματικός και φιλόσοφος Alex Bellos πρότεινε, το 2014, σαν υποψήφιο ελάχιστο μη-ενδιαφέροντα αριθμό να είναι ο 247, επειδή ήταν, εκείνη την εποχή, "ο ελάχιστος αριθμός που να μην έχει τη δική του σελίδα στη Wikipedia".
Νικηφόρος Διογένης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ρωμανού Δ΄ και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας. Αδέλφια είχε: από τον πρώτο γάμο του πατέρα του με την Άννα Αλουσιανή τον Κωνσταντίνο και από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του με την Ευδοκία, τον Λέοντα.
Το 1070 ο Νικηφόρος και ο Λέων στέφθηκαν συν-Αυτοκράτορες του πατέρα τους. Το επόμενο έτος οι Δούκες εκτόπισαν τον Ρωμανό Δ΄ και έφεραν στο θρόνο τον γιο της Ευδοκίας από τον πρώτο της γάμο, τον Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα (1071-78). Αυτός έστειλε σε μονή τον Νικηφόρο, τον Λέοντα και την Ευδοκία. Έπειτα στασίασε ο στρατηγός Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης, που ανέλαβε την εξουσία (1078-81), ώσπου άλλος στασιαστής, ο στρατηγός Αλέξιος Α΄ τον εκτόπισε και πήρε το θρόνο (1081-1118). Ο Κομνηνός πήρε τα δύο αδέλφια στο Παλάτιο και τα μεγάλωσε σαν παιδιά του. Τον Νικηφόρο τον έκανε δούκα της Κρήτης (μάλλον το 1092-94). Πρέπει με τον διορισμό του να απέκτησε σημαντικά κτήματα εκεί.
Το 1087 απεβίωσε ο Λέων σε μάχη με τους Πετσενέγκους. Ο Νικηφόρος είχε θετικά χαρακτηριστικά: προσωπικότητα και παράστημα· τον Ιούνιο του 1094 άρχισε να συνωμοτεί εναντίον του Αλεξίου Α΄. Η Άννα Κομνηνή εξιστορεί πως "ήταν από τη φύση του ρωμαλέος, με φαρδύ στήθος, ξανθός, υψηλότερος όλων, καυχιόταν πως έμοιζε με τους μυθικούς Γίγαντες".}} Η στάση περιέλαβε πολλούς έμπιστους και συγγενείς του Αλεξίου Α΄, όπως η Μαρία των Βαγρατιδών (σύζυγος του Μιχαήλ Ζ΄ και Νικηφόρου Γ΄), ο Μιχαήλ Ταρωνίτης σύζυγος της Μαρίας Κομνηνής (αδελφής του Αλεξίου Α΄), ο ίδιος ο αδελφός του Αδριανός Κομνηνός, συγκλητικοί, αξιωματικοί, αριστοκράτες. Η ιστορικός δεν αναφέρει άλλα ονόματα, όχι διότι δεν γνώριζε, αλλά διότι θα ήταν πάρα πολλά.
Ο Νικηφόρος προσπάθησε προσωπικά δύο φορές να δολοφονήσει τον Αλέξιο Α΄. Την πρώτη φορά ήταν μία υπηρέτρια μπροστά από τον Αυτοκράτορα και τη δεύτερη τον σταμάτησε ένας φρουρός. Ο Αλέξιος υποψιάστηκε τον Νικηφόρο και διέταξε τον Αδριανό να ερευνήσει· αυτός όμως ήταν μέλος της συνωμοσίας και είπε ότι δεν βρήκε κάτι. Τότε ο Αλέξιος Α΄ συνέλαβε τον Νικηφόρο, που μετά από βασανιστήρια ομολόγησε όλους. Τυφλώθηκε το 1094· ο Αδριανός δεν ξαναεμφανίζεται στις πηγές και ο Ταρωνίτης σώθηκε με την παρέμβαση της συζύγου του Μαρίας.
Ο Νικηφόρος αποσύρθηκε στα κτήματά του και πέρασε την υπόλοιπη ζωή του μελετώντας κλασική λογοτεχνία, βάζοντας γραμματείς να του διαβάζουν τα κείμενα. Το 1095 ένας τυχοδιώκτης, ο ψευδο-Διογένης, προσποιήθηκε ότι ήταν ο Νικηφόρος και έπεισε τους αρχηγούς των Κουμάνων Μπονιάκ και Τουγκορκάν να εισβάλλουν στη Ρωμανία. Αυτοί διέσχισαν τον Ίστρο (Δούναβη) και κατέλαβαν το θέμα Παρίστριον, αλλά απωθήθηκαν πίσω από τον Ρωμαϊκό στρατό, που οδηγούσε ο Αλέξιος Α΄.
Δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

Δολοφονία

Ο Νίκος Τεμπονέρας ήταν ο πρώτος νεκρός στη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου· ακολούθησαν τέσσερα θύματα στην Αθήνα από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο κατάστημα Κ. Μαρούσης στη διάρκεια διαδήλωσης. Δράστης της δολοφονίας ήταν ο Γιάννης Καλαμπόκας, δημοτικός σύμβουλος της Νέας Δημοκρατίας στην Πατρα και πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ. Η δολοφονία έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1991. Ο Καλαμπόκας χτύπησε θανάσιμα τον Τεμπονέρα με λοστό στο κεφάλι στη διάρκεια βίαιων επεισοδίων που σημειώθηκαν στο υπό κατάληψη Σχολικό Συγκρότημα 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας στην πλατεία Βουδ.  Ο Καλαμπόκας επικεφαλής των ομάδων αυτών μαζί με τους Μυλωνά, Σπίνο, Γραμματικα, Γραμματικόπουλο, με λοστούς και ρόπαλα επιχείρησαν να σπάσουν τη κατάληψη, την οποία υποστήριζαν αρκετοί γονείς και καθηγητές, μεταξύ των οποίων και ο δολοφονηθείς Τεμπονέρας, ιδιαίτερα αγαπητός, σύμφωνα με τις μετέπειτα μαρτυρίες και καταθέσεις, στους μαθητές του.

Μετέπειτα γεγονότα

Η δολοφονία του Τεμπονέρα, η οποία συνέβη σε μία περίοδο οξείας πολιτικής αντιπαράθεσης, ξεσήκωσε κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών σε όλη την Ελλάδα. Την επαύριο της δολοφονίας του, ο υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος παραιτήθηκε και η πρόταση νόμου για τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία αποσύρθηκε.
Ο Καλαμπόκας δικάστηκε στο Βόλο έχοντας ως συνηγόρους υπεράσπισής του τρία κορυφαία ονόματα του τότε νομικού κόσμου, όλους προερχόμενους πολιτικά από το χώρο της ΝΔ. και συγκεκριμένα τους Απόστολο Ανδρεουλάκο, Κώστα Κωνσταντινίδη (καθηγητής Ποινικού Δικαίου), γνωστός από τη δίκη για το Σκάνδαλο Κοσκωτά όπου συμμετείχε ως δημόσιος κατήγορος) και Επαμεινώνδα Ζαφειρόπουλο (πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ). Καταδικάστηκε πρωτόδικα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως σε ισόβια κάθειρξη (απόφαση 22-24/93 ΜΟΔ Βόλου) ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε σε 17 χρόνια και 3 μήνες (απόφαση 59/94 ΜΟΕ Λάρισας) και, τελικώς, ύστερα από αναίρεση της απόφασης από τον Άρειο Πάγο, σε 16 χρόνια και 9 μήνες. Αποφυλακίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1998, έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής που του επιβλήθηκε. 
Το τότε Σχολικό Συγκρότημα 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας και νυν 3ο Γυμνάσιο Πάτρας τόπος δολοφονίας του Τεμπονέρα καθώς και τα 2ο λύκειο Ιλίου και 3ο γυμνάσιο Ιλίου, σήμερα φέρουν το όνομά του. Επίσης το όνομά του δόθηκε σε μια σήραγγα της Ολυμπίας Οδού κοντά στην Πάτρα.
Κλείστρο φωτογραφικής μηχανής

Το κλείστρο είναι ένα μηχανικό σύστημα που καθορίζει για πόσο χρόνο θα περνά φως μέσα από τον φακό, για να φτάσει και να επηρεάσει το φιλμ. Η ακρίβεια που έχει στους χρόνους και ο αριθμός των ταχυτήτων που έχουν, είναι τα βασικότερα στοιχεία στην κατασκευή και στην ποιότητα των κλείστρων και είναι εκείνα, που καθορίζουν και την τιμή τους.Τα περισσότερα κλείστρα έχουν ορισμένους χρόνους για τον ανοιγοκλείσιμό τους.
Τα είδη των κλείστρων είναι:

1)Το μεταλλικό κλείστρο μέσα στον φακό

Βρίσκεται μέσα στα στοιχεία, που αποτελούν τον φακό, και είναι φτιαγμένο από λεπτές μεταλλικές λεπίδες, που συνδέονται μεταξύ τους και ανοιγοκλείνουν ταυτόχρονα.
Τα κλείστρα αυτά είναι πολύπλοκα στην κατασκευή τους, και αποτελούνται από συστήματα γραναζιών και ελατηρίων, που συνδυάζονται για να μας δώσουν την κατάλληλη ταχύτητα.Στις περισσότερες ερασιτεχνικές μηχανές, το κούρδισμα του κλείστρου γίνεται τη στιγμή, που γυρίζουμε τον μοχλό για να προχωρήσει το φιλμ στη μηχανή.

2)Το επίπεδο κλείστρο

Αποτελείται από ένα πάνινο ρολό με μία σχισμή σε ένα σημείο του, που το πλάτος της είναι μεταβλητό.Το ρολό αυτό πολλές φορές το αποκαλούμε "ριντώ", και μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το ρολό των παραθύρων.
Τοποθετείται σχεδόν σε επαφή με το φωτοευαίσθητο υλικό και όταν ελευθερώσουμε το ελατήριο, που το συγκρατεί, τότε η σχισμή κινείται μπροστά από το φιλμ και τυλίγεται από την άλλη πλευρά.Έτσι το φιλμ δεν εκτίθεται ολόκληρο στο φως.

Παλαιότερα επίπεδα κλείστρα

Τα παλαιότερα επίπεδα κλείστρα είχαν στο ριντώ, σχισμές κομμένες σε διάφορες αποστάσεις και με διαφορετικό πλάτος η κάθε μία. Με αυτόν τον τρόπο για να βγάλουμε μια ορισμένη ταχύτητα κουρδίζαμε το κλείστρο μόνο μέχρι τη στιγμή που θέλαμε να το χρησιμοποιήσουμε.

Σύγχρονα επίπεδα κλείστρα

Είναι φτιαγμένα από δύο τμήματα, τα οποία είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, που το ένα ακολουθεί το άλλο.Στην επαναφορά του ριντώ με το κούρδισμα τα δύο αυτά τμήματα ενώνονται έτσι ώστε δεν υπάρχει κίνδυνος να φωτιστεί το φιλμ.