google/wiki40b huggingface dataset:
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Νοτενών Αχαΐας

Τοποθεσία

Είχε την ονομασία "Μονή Νοτενών" μέχρι την 16/10/1940, οπότε και διορθώθηκε σε "Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Νοτενών" Βρίσκεται κοντά στο χωριό Σκιαδάς της Δημοτικής Ενότητας Τριταίας, στην Τοπική Κοινότητα του οποίου υπάγεται διοικητικά, στο όρος Ερύμανθος, και συγκεκριμένα στη νότια προέκτασή του και παραφυάδα του που ονομάζεται Σκιαδοβούνι ή "Κακοταραίικο", σε υψόμετρο 879 μέτρων. Οδηγεί εκεί μη ασφαλτοστρωμένος δρόμος τόσο από το χωριό Σκιαδάς όσο και από το χωριό Κακοτάρι της Δημοτικής Ενότητας Λασίωνος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας από την μεριά της Ηλείας. Το μοναστήρι έχει θέα προς το το δρυοδάσος της Κάπελης.

Ιστορικά στοιχεία

Κτίστηκε το 1530 στην αρχική της θέση, η οποία θέση ονομάζεται "Πάνω Παναγιά", και πάνω στα ερείπια αρχαίου Δωρικού ναού, πιθανόν του Απόλλωνα, η οποία έχει εγκαταλειφθεί από της αρχές του 19ου αιώνα, αν και σώζονται ακόμα ο παλιός ναός και οι τοιχογραφίες του από τον 17ο αιώνα. Τα εγκαταλελειμμένα κελιά της "Πάνω Παναγιάς" είχαν φτιαχτεί από τα υλικά του αρχαίου ναού. Μεταφέρθηκε κατόπιν, στις αρχές του 19ου αιώνα, σε χαμηλότερο σημείο αλλά λόγω κατολισθήσεων και κακής συντήρησης ο ναός και τα κελιά του μοναστηριού καταστράφηκαν και το μόνο που σώζεται είναι το καμπαναριό που κτίστηκε αργότερα, το 1833. Στις αρχές του 20ου αιώνα κτίστηκε νέος ναός όπου τοποθετήθηκε η εικόνα της "Παναγίας της Νοτενιώτισσας". Τις δεκαετίες '60, '70 και '90 έγιναν έργα συντήρησης, ανακαίνισης και επέκτασης τόσο στην παλιά όσο και στη νέα θέση.
Πιο πάνω από τον περίβολο του μοναστηριού βρίσκεται το σπήλαιο στο οποίο αγίασε και ασκήτεψε ο Άγιος Ιωακείμ από το χωριό Σκιαδάς Τριταίας. Στο χώρο του σπηλαίου χτίστηκε ναός προς τιμή του Αγίου Ιωακείμ. 
Τον Απρίλιο 1821 οι Τούρκοι σύλησαν το μοναστήρι· αυτήν την πράξη εκδικήθηκε ο Δεληγιώργης Γιαννιάς, που πολέμησε τους Τουρκαλβανούς από το Λάλα Ηλείας και σκοτώθηκε στα Στενά του Κατσαρού στην ομώνυμη μάχη.
Στα 1885 αναφέρεται ότι το μοναστήρι απείχε τότε δυόμισι ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, την έδρα του τότε Δήμου Τριταίας στον οποίο ανήκε διοικητικά.

Ονομασία

Κατά μια εκδοχή, η οικογένεια των Νότηδων βοήθησε στην ανέγερσή της και έτσι η παλιά ονομασία "Νοτενά" προέρχεται από την Αλβανική μορφή του ονόματος Παναγιώτης, δηλ. Νότης. Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι η ονομασία έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, δηλ. από τη θέση του μοναστηριού, στη νότια άκρη του Ερύμανθου, που είναι εκτεθειμένη στους νοτιάδες.

Λοιπά στοιχεία

Απογράφεται ανελλιπώς από τα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά την απογραφή 2001 βρέθηκε να έχει 3 μοναχούς ενώ σε αυτήν του 2011 είχε έναν.
Μερολίθι Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται βορειοδυτικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 39 μέτρα και είναι κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους και ανάμεσα στους οικισμούς Στόμιο και Εξοχικό στα νότια και τα ανατολικά του οικισμού αντίστοιχα και τον Αγρίλη στα βόρεια του οικισμού. Το Μερολίθι απέχει περίπου 3,5 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά.

Ιστορία

Στην ευρύτερη περιοχή του Μερολιθίου, έχουν ανακαλυφθεί τάφοι της ρωμαϊκής εποχής και διάφορα άλλα ευρήματα της βυζαντινής εποχής, τα οποία φανερώνουν την ύπαρξη ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην περιοχή αυτή. Ο οικισμός, όμως, είναι σχετικά σύγχρονος, καθώς το Μερολίθι αναγνωρίστηκε μόλις το 1981 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φιλιατρών, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», μέχρι και το 2010 παρέμεινε διοικητικά στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1928

Οι βουλευτικές εκλογές στις 19 Αυγούστου 1928 έγιναν από την Κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου (είχε αναλάβει προ 1,5 μηνός μετά την πτώση της Κυβέρνησης Αλέξανδρου Ζαΐμη) και έγιναν με ψηφοδέλτιο.

Εκλογική μάχη

Η καθιέρωση του πλειοψηφικού ανάγκασε τα μικρά δημοκρατικά κόμματα να ζητήσουν εκλογική συνεργασία με τους Φιλελευθέρους και ο Βενίζέλος δέχθηκε μετά την ήττα της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι στους συνδυασμούς των Φιλελευθέρων συνεργάστηκαν 21 υποψήφιοι του Παπαναστασίου, 9 του Κονδύλη, 5 του Μιχαλακόπουλου και 5 του Ζαβιτσιάνου. Ο Καφαντάρης δεν δέχθηκε να συνεργαστεί, παρά τις εκκλήσεις των Φιλελευθέρων, και κατάρτισε συνδυασμούς σε 25 από 98 εκλογικές περιφέρειες. Η αντιβενιζελική παράταξη κατήλθε διαιρεμένη. Στην προσπάθεια δημιουργίας κοινού αντιβενιζελικού μετώπου κλήθηκε από το εξωτερικό ο Γεώργιος Στρέιτ, αλλά δενέγινε δεκτός ως επικεφαλής του αντιβενιζελισμού. Κατέβηκε υποψήφιος των Λαϊκών. 
Στις 23 Ιουλίου 1928 ξεκίνησε η προεκλογική μάχη με την ομιλία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτήν διατύπωνε τις νέες κατευθυντήριες γραμμές της εξωτερικής του πολιτικής: συμφιλίωση με την Τουρκία, αναβάθμιση των σχέσεων της Ελλάδας με την Ιταλία. Κανένας υπαινιγμός δεν γινόταν για την Κύπρο, τα Δωδεκάννησα και Βόρρειο Ήπειρο. Στην εσωτερική πολιτική έμφαση δινόταν στην αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής.Την ημέρα των εκλογών ο Καφαντάρης περιοδεύοντας σε προσφυγικούς συνοικισμούς έπεσε θύμα επίθεσης. Επίσης ο Βενιζέλος δέχθηκε αίτημα των αντιπολιτευομένων σχετικά με την παράδοση των εκλογικών βιβλιαρίων από τους εκλογείς στους δικαστικούς αντιπροσώπους μετά την άσκηση του εκλογικού δικαιώματός τους, στις πόλεις όπου χρησιμοποιούντο τα εκλογικά βιβλιάρια, για την αποφυγή διπλοψηφιών.

Η απαγωγή των Μυλωνά και Μελά και ο κίνδυνος αναβολής των εκλογών

Η προεκλογική περίοδος σημαδεύεται από την απαγωγή  δύο υποψηφίων του Καφανταρικού κόμματος στα Ιωάννινα  από ληστές, του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Μυλωνά και του Αλέξανδρου Μελά από την ληστρική ομάδα του Τάκη Κουμπή, ο οποίος ζητούσε για λύτρα το ποσό των έξι εκατομμυρίων δραχμών. Μαζί με τους δύο υποψήφιους απήχθησαν και ο πρώην βουλευτής Χασιώτης ο οποίος τελικά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δήλωσε πως θα αγωνιζόταν για την κατάργηση της ληστείας και θα παραιτούνταν αν δεν πετύχαινε αυτόν τον στόχο, ακόμα κι αν πετύχαινε το υπόλοιπο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Επίσης δήλωσε πως θα αναβάλλονταν οι εκλογές αν δεν αφηνόταν ελεύθερος ο Μυλωνάς.
Πάιονηρ 4

Αποστολή

Μετά από μια επιτυχημένη εκτόξευση του Πάιονηρ 4 επιτευχθεί ο πρωταρχικός στόχος του για την προσέγγιση της Σελήνης, μας έφερε δεδομένα ακτινοβολίας και μιας πολύτιμης παρακολούθησης. Το διαστημικό σκάφος πέρασε σε απόσταση 60 χιλιάδων χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Σελήνης  στις 4 Μαρτίου του 1959 σε 22:25 UTC με ταχύτητα 7.230 χιλιομέτρων ανά ώρα. Η απόσταση δεν ήταν αρκετά μικρή για τον φωτοηλεκτρικό αισθητήρα. Το διαστημικό σκάφος συνέχισε τη διαβίβαση των στοιχείων ακτινοβολίας για 82,5 ώρες, σε μια απόσταση 658.000 χιλιομέτρων  , και έφτασε σε περιήλιο στις 18 Μαρτίου 1959 στις 01:00 UTC.
Οίκος του Τσέρινγκεν

Ο Οίκος του Τσέρινγκεν, γερμ. Haus Zähringen είναι ένας δυναστικός Οίκος της Σουαβίας, που ίδρυσε ένα μεγάλο αριθμό πόλεων σε περιοχές που σήμερα είναι στην Ελβετία και το Μπάντεν-Βυρτεμβέργη. Το όνομα του Οίκου προέρχεται από το -τώρα ερειπωμένο- κάστρο Τσέρινγκεν, που ιδρύθηκε το 1120 κοντά στο Φράιμπουρκ ιμ Μπράισγκαου. 
Ο πρεσβύτερος κλάδος είχε τον τίτλο του δούκα του Τσέρινγκεν και ο πλάγιος κλάδος τον τίτλο του μάργραβου του Μπάντεν (Βάδης). Το 1218 εξαλείφθηκε ο πρεσβύτερος κλάδος και ο πλάγιος κλάδος επέμενε να χρησιμοποιεί και τον τίτλο του δούκα του Τσέρινγκεν.
Νομίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νομίονας (Νομίων) είναι γνωστός κάποιος άρχοντας από την Καρία, οι δύο γιοι του οποίου, ο Αμφίμαχος και ο Νάστης, έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγοί των Καρών, συμμάχων των Τρώων, όπου και σκοτώθηκαν από τον Αχιλλέα. Ο Νομίονας αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Β, στίχος 871).
Χαϊντεραμπάντ-Καρνατάκα

Το Χαϊντεραμπάντ-Καρνατάκα είναι το όνομα που δίνεται στη βορειοανατολική Καρνάτακα της Ινδίας. Είναι το μέρος του Κράτους του Χαϊντεραμπάντ όπου ομιλούνται τα Κανάντα και κυβερνόταν από Νιζάμ μέχρι το 1948. Μετά τη συγχώνευσή του με την Ινδική ένωση, η περιοχή ήταν μέρος της πολιτείας Χαϊντεραμπάντ μέχρι το 1956. Η περιοχή Χαϊντεραμπάντ-Καρνατάκα/Βορειοανατλική Καρνατάκα περιλαμβάνει τις επαρχίες Μπιντάρ, Γιαντγκίρ, Ραϊτσούρ, Κοπάλ και Γκουλμπάργκα του κράτους του Χαϊντεραμπάντ και την επαρχία Μπελάρι του Μαντράς που ανήκει στην σημερινή πολιτεία Καρνάτακα. Η περιοχή της βορειοανατολικής Καρνάτακα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη άγονη περιοχή στην Ινδία.
Η 17η Σεπτεμβρίου 1948 ήταν μια σημαντική ημέρα στην ιστορία του Χαϊντεραμπάντ καθώς η πολιτεία Καρνάτακα συγχωνεύθηκε με την Ινδική Ένωση. Το ιστορικό υπόβαθρο του κινήματος ξεκίνησε με μια νέα εποχή στην Ινδική ιστορία.
Δημήτριος Ζαμάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ίο Ιητών της Θήρας. Ως χημικός επιβεβαίωσε την ύπαρξη πιθανής πετρελαιοπηγής στο Μοσχάτο, που όμως αποδείχθηκε ότι δεν υφίστατο.
Εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 και του Μαΐου του 1915. Εν συνεχεία διετέλεσε γερουσιαστής Αττικοβοιωτίας από το 1929 ως το 1935.
Από τις 24 Νοεμβρίου 1930 ως τις 15 Ιουλίου 1931 υπηρέτησε και ως αντιπρόεδρος της Γερουσίας. Πέθανε το 1945. Την δεκαετία του 1920 αγόρασε σημαντικές εκτάσεις στη Γλυφάδα.
Κάτω Τούμπα

Ορθόδοξοι ναοί

Στην οδό Αρτάκης βρίσκεται ο ΙΝ Αγίου Θεράποντος και Στην οδό Παπάφη ο ΙΝ Αγίου Φανουρίου. Στη συμβολή των οδών Αλεξάνδρου Παπαναστασίου με Μάρκου Μπότσαρη, βρίσκεται ο ναός των Τριών Ιεραρχών που ανήκει στους πιστούς του παλαιού εορτολογίου.

Εκπαίδευση

Στην οδό Καισαρείας βρίσκεται το 27ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης όπου κατασκευάστηκε λίγους μήνες μετά από τον μεγάλο σεισμό του 1978. Ακριβώς πίσω του, το 2005, χτίστηκε το καινούριο 27ο Δημοτικό σχολείο. Στην οδό Αμφιπόλεως βρίσκεται το 101ο Δημοτικό Σχολείο ενώ απέναντι από το ΙΝ Αγίου Θεράποντος βρίσκεται το 72ο και το 19ο. Ακόμη στην οδό Κλεάνθους βρίσκονται το 20ό Λύκειο Θεσσαλονίκης, το 2ο και 4ο Γυμνάσιο Τούμπας, το 2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και το 1ο Πειραματικό Λύκειο Θεσσαλονίκης "Μανόλης Ανδρόνικος".
Γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα

Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα (αγγλικά: GM foods και GMO foods), γνωστά ως γενετικά επεξεργασμένα τρόφιμα ή βιολογικά επεξεργασμένα τρόφιμα, είναι τρόφιμα που παράγονται από οργανισμούς, που έχουν εισαχθεί αλλαγές στο DNA τους, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους της γενετικής μηχανικής. Οι τεχνικές γενετικής μηχανικής επιτρέπουν την εισαγωγή νέων χαρακτηριστικών καθώς και τον μεγαλύτερο έλεγχο των χαρακτηριστικών από προηγούμενες μεθόδους όπως η επιλεκτική διασταύρωση και η μεταλλαξιογένεση, όπου ένας οργανισμός εκτίθεται σε ραδιενέργεια ή χημικά ώστε να δημιουργηθεί μία μη συγκεκριμένη, αλλά μόνιμη αλλαγή.
Η εμπορική πώληση γενετικά τροποποιημένων τροφών ξεκίνησε το 1994, όταν η εταιρεία Calgene προώθησε για πρώτη φορά την ανεπιτυχή ντομάτα της Flavr Savr με βραδεία ωρίμανση. Οι περισσότερες τροποποιήσεις των τροφίμων επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο σε καλλιέργειες με υψηλή ζήτηση από αγρότες όπως η σόγια, το καλαμπόκι, η κανόλα και το βαμβάκι. Οι γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν σχεδιαστεί για αντοχή σε παθογόνους παράγοντες και ζιζανιοκτόνα και για καλύτερα θρεπτικά προφίλ. Γενετικώς τροποποιημένα ζώα έχουν αναπτυχθεί, αν και μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 κανένα δεν ήταν διαθέσιμο στην αγορά, σε οποιαδήποτε χώρα.
Υπάρχει επιστημονική συναίνεση ότι τα διαθέσιμα σήμερα τρόφιμα που προέρχονται από γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες δεν ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία από τα συμβατικά τρόφιμα, αλλά ότι κάθε γενετικά τροποποιημένο τρόφιμο πρέπει να δοκιμάζεται κατά περίπτωση πριν από την εισαγωγή. Ωστόσο, οι πολίτες είναι πολύ λιγότερο πιθανό από ότι οι επιστήμονες να αντιλαμβάνονται τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα ως ασφαλή. Το νομικό και κανονιστικό καθεστώς των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, με ορισμένα έθνη να τα απαγορεύουν ή να τα περιορίζουν, ενώ άλλα τα επιτρέπουν με πολύ διαφορετικούς βαθμούς ρύθμισης.
Ωστόσο, υπάρχουν συνεχιζόμενες ανησυχίες του κοινού σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, τη ρύθμιση, την επισήμανση, τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τις μεθόδους έρευνας και το γεγονός ότι ορισμένοι γενετικώς τροποποιημένοι σπόροι υπόκεινται σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που ανήκουν σε εταιρείες.
Δήμος Σελινόης

Ο Δήμος Σελινόης ήταν βραχύβιος δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε το 1841.

Διοικητική ιστορία

Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20/04/1835 ως δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Κατατάχθηκε στους δήμους  Γ΄ Τάξεως και έδρα του ορίστηκε ο οικισμός  Πετσάκοι. Οι οικισμοί που τον αποτελούσαν ήταν οι εξής: Πετσάκοι, Κυρίτσοβα, Λαπαναγοί, Μονή Μακελλαριάς. Δύο χρόνια αργότερα προσαρτήθηκε στο δήμο ολόκληρος ο Δήμος Κερήνειας με τους οικισμούς Κλαπατσούνα, Βιλιβίνα, Δίγελα, Δουμενά, Βάλτα, Άγιο Παντελεήμονα και τη Μονή Πλατανίτσας. 
Με το Β.Δ. της 19ης Ιουνίου (1ης Ιουλίου) 1841 ο Δήμος Σελινόης καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν προσαρτήθηκαν στο γειτονικό Δήμο Κερπίνης του ίδιου νομού.
Γενικές εκλογές του Κουρασάο (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κουρασάο στις 5 Οκτωβρίου 2016. Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή τους ήταν η 30η Σεπτεμβρίου, όμως η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω του τυφώνα Μάθιου. Συνολικά έλαβαν μέρος 13 κόμματα.

Εκλογικό σύστημα

Τα 21 μέλη του νομοθετικού σώματος (Estates) εκλέγονται με απλή αναλογική. Τα κόμματα που κέρδισαν έδρες στις προηγούμενες εκλογές μπορούν να πάρουν μέρος, ενώ διεξάγονται προκριματικές εκλογές για να καθοριστεί ποια κόμματα μπορούν να συμμετάσχουν. Τα κόμματα απαιτείται να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 1% των ψήφων στις προηγούμενες εκλογές προκειμένου να λάβουν μέρος.

Προκριματικές εκλογές

Πορηγήθηκαν των γενικών εκλογών προκριματικές εκλογές στις 20 και στις 21 Αυγούστου 2016. Μόνο 7 από τα συνολικά 15 κόμματα που έλαβαν μέρος πληρούσαν τις προϋποθέσεις (να έχουν συγκεντρώσει τουλάχιστον 1% στις προηγούμενες εκλογές). Αυτό μεταφράζεται σε 870 ψήφους.
Ξένια Καλογεροπούλου

Βιογραφία

Ο πατέρας της ήταν ιδιωτικός υπάλληλος ενώ η μητέρα της, Ίρα Οικονομίδου, ήταν ζωγράφος και ζούσαν στο Ψυχικό. Σε ηλικία 12 ετών και μετά τον χωρισμό των γονιών της, μετακόμισε με τη μητέρα της στην Κυψέλη.
Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι στη Γαλλία το 1956 στο έργο Γιατρός με το ζόρι, ενώ δυο χρόνια αργότερα στην Αθήνα στο έργο 6ος Αμερικανικός Στόλος.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 στην ταινία Η κυρά μας η μαμή. Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία Γάμος αλά Ελληνικά.
Από το 1965 ως το 1975 σχημάτισε το δικό της θίασο μαζί με τον τότε σύζυγό της Γιάννη Φέρτη. Το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα.

Συγγραφή

Ακολούθησε σταδιοδρομία στη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδικό θέατρο, τα οποία παρουσιάζονταν στο Θέατρο «Πόρτα», όπως ο Οδυσσεβάχ, Ελίζα, Η Πεντάμορφη και το Τέρας, Οικογένεια Νώε, O Ελαφοβασιλιάς, καθώς και το Σκλαβί, που απέσπασε τον Νοέμβριο του 2001 το Βραβείο δραματουργίας «Κάρολος Κουν». Το 2001 τιμήθηκε επίσης με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη.

Παρουσίαση

Στην Ελληνική Τηλεόραση παρουσίασε δύο τηλεπαιχνίδια, ένα τηλεοπτικό σταυρόλεξο το οποίο έφερε τον τίτλο «Ζωντανό σταυρόλεξο» και μεταδόθηκε από την ΕΡΤ (6 Μαρτίου 1983 - 18 Ιουνίου 1986), καθώς και την «Τηλεοπτική τρίλιζα», που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ2 (31 Αυγούστου 1987 - 8 Σεπτεμβρίου 1988). Το 2015 κυκλοφόρησε το βιβλίο της Γράμμα στον Κωστή από τις εκδόσεις «Πατάκη».

Προσωπική ζωή

Έχει παντρευτεί τον συγγραφέα και μεταφραστή Κωστή Σκαλιόρα, ο οποίος πέθανε τον Οκτώβριο του 2013 και υπήρξαν μαζί 37 χρόνια.
Χαμαμιζάντ Ισμαήλ Ντεντέ Εφέντη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1778 στην Κωνσταντινούπολη. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του με τον Μεχμέτ Εμίν Εφέντη, σε ηλικία οκτώ ετών. Παρακολούθησε τελετουργικά στο Yenikapı Mevlevihanesi, ένα μέρος που συγκεντρώνονταν οι Μεβλεβήδες δερβίσηδες. Σπούδασε με τον Αλί Νουτκί Ντεντέ και έμαθε να παίζει αραβικό πλαγίαυλο (νέι) στο Yenikapı Mevlevihanesi. Πήρε τον τίτλο του "Ντεντέ" το 1799. Η μουσική του Ντεντέ Εφέντη εκτιμήθηκε πολύ από τον Σουλτάνο Σελίμ Γ΄ και έτσι στη συνέχεια εκτελούσε τα έργα του στο παλάτι. Είχε συνθέσει εκατοντάδες τραγούδια και τελετουργίες των Μεβλεβήδων. Το 1846 πήγε προσκυνητής στη Μέκκα, αλλά κατά το ταξίδι του προσβλήθηκε από χολέρα και πέθανε. Ο τάφος του βρίσκεται τώρα στη Μέκκα.

Μουσικό έργο

Ο Ντεντέ Εφέντη έδωσε μαθήματα τουρκικής μουσικής στον Τερετζούν Χαμπαρτζούμ (Baba Hamparsum Limonciyan), ο οποίος ανέπτυξε τη σημειογραφία Χαμπαρτζούμ, που έγινε η κύρια σημειογραφία της τουρκικής μουσικής.
Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Τούρκους συνθέτες, έχει δημιουργήσει αριστουργήματα σε όλες τις μορφές και τα μακάμια της τουρκικής μουσικής. Έχει επίσης αναπτύξει τα σύνθετα μουσικά μακάμια "sultanî yegâh", "nev-eser", "saba-buselik", "hicaz-buselik" και "araban kürdî". Σπουδαιότερα έργα του είναι τα επτά κομμάτια των Μεβλεβήδων για Samah. Περισσότερες από διακόσιες συνθέσεις του είναι διαθέσιμες σήμερα.

Το μουσείο του

Το σπίτι του και η μουσική αίθουσά του στην Κωνσταντινούπολη έχουν διατηρηθεί και είναι πλέον μουσείο.
Τζακ Μπράμπαμ

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Χάρστβιλ της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία το οποίο την εποχή εκείνη ήταν μια μικρή κωμόπολη λίγο έξω απ' το Σίδνεϊ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μηχανικός κι αργότερα έγινε κανονικός οδηγός αγώνων. Πρέπει να πω εδώ πως το αυτοκίνητο της οικογένειάς του και τα φορτηγά της Εταιρείας στην οποία εργαζόταν ο πατέρας του ξεκίνησε να τα οδηγεί όταν έγινε 12 ετών και μόλις έγινε 15 ετών σταμάτησε το σχολείο για να εργαστεί. Τότε συνδύαζε την εργασία σ' ένα τοπικό γκαράζ με βραδινά μαθήματα επάνω στον Τομέα των Μηχανών. Επίσης από 13 μέχρι 15 ετών φοίτησε σε ένα Τεχνικό Κολέγιο όπου διδάχθηκε επεξεργασία μετάλλων, ξυλουργική και τεχνικό σχέδιο. Το 1944 ένα μηνα μετά τα 18α γενέθλιά του, στις 19 Μαΐου ο Μπράμπαμ κλήθηκε για στρατολόγηση απ' τη Βασιλική Αεροπορική Δύναμη της Αυστραλίας. Όμως ενώ είχε τη δυνατότητα να γίνει πιλότος, υπήρχε ήδη ένα πλεόνασμα ασκούμενου προσωπικου οπότε η Δύναμη αξιοποίησε τις μηχανολογικές ικανότητες του Μπράμπαμ και τον τοποθέτησε στη θέση του Ιπτάμενου Μηχανικού όπου υπήρχε μια κενή θέση εξ' αιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος ακόμα δεν είχε τελειώσει.

Καριέρα του Μπράμπαμ στη Φόρμουλα 1 ως κανονικού οδηγού αγώνων

Το 1955 ο Μπράμπαμ ξεκίνησε ν' αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 ως κανονικός οδηγός αγώνων. Έλαβε συνολικά μέρος σε 128 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 126. Το 1ο ήταν το Βρετανικό Γκραν Πρι του 1955 και το τελευταίο το Μεξικανικό Γκραν Πρι του 1970. Οι ομάδες για λογαριασμό των οποίων έτρεξε ήταν η Cooper, Rob Walker Racing Team και η ομώνυμη. Κατέκτησε 3 φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών(1959, 1960 και 1966), πέτυχε 14 νίκες, ανέβηκε 31 φορές στο Βάθρο των Νικητών, εκκίνησε 13 φορές απ' την Pole Position, σκόραρε συνολικά 261 βαθμούς και σημείωσε 12 ταχύτερους γύρους. Την 1η νίκη του την πέτυχε στο Μονεγασκικό Γκραν Πρι του 1959 και την τελευταία στο Νοτιαοφρικανικό Γκραν Πρι του 1970. Ο Μπράμπαμ ήταν ο μοναδικός απ' όλους όσους πέρασαν μέχρι σήμερα απ' τη Φόρμουλα 1 ο οποίος 
κατέκτησε τον Παγκόσμιο Τίτλο του οδηγώντας μονοθέσιο δικής του ομάδας.

Ίδρυση της ομώνυμης ομάδας

Το 1962 ο Μπράμπαμ αποφάσισε και ίδρυσε μια δική του ομάδα. Λοιπόν έφυγε απ' την Cooper κι άρχισε να τρέχει μ' αυτήν. Η νέα ομάδα που ονομάστηκε Μπράμπαμ μετείχε στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 μέχρι και το 1992 κι ύστερα αποσύρθηκε οριστικά λόγω χρεωκοπίας. Να πούμε πως η ομάδα έτρεχε με Βρετανική αγωνιστική άδεια κι όχι με Αυστραλέζικη επειδή η έδρα της ήταν στο Μίλτον Κέινς.
Κάστρο του Σίχροφ

Ιστορία

Από το 15ο αιώνα, ένα οχυρό υπήρχε στη θέση που τοποθετείται σήμερα το Σίχροφ. Κατά τη διάρκεια των ετών μεταξύ του 1690 και του 1693, κατασκευάστηκε εκεί ένα μικρό μπαρόκ κάστρο.
Το 1820 το κάστρο αγοράστηκε από την γαλλική αριστοκρατική οικογένεια των Ροχάν, που ζούσε αυτοεξόριστη στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, εξαιτίας της Γαλλικής Επανάστασης. Η 125χρονη ιδιοκτησία από τους Ροχάν αποδείχθηκε ως η πιο σημαντική στην ιστορία του κάστρου.
Το 1945 το κάστρο εθνικοποιήθηκε λόγω των Διαταγμάτων του Μπένες. Το 1950, μια μικρή του έκταση, άνοιξε για το κοινό, εντούτοις, από τη δεκαετία του 1970, το μεγαλύτερο μέρος του κάστρου άνοιξε για τους πολίτες. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, μια εκτεταμένη ανακατασκευή και αποκατάσταση των εξωτερικών και εσωτερικών μερών του κάστρου, καθώς και του πάρκου αυτού, βρίσκεται σε εξέλιξη. Στόχος των έργων αυτών είναι το κάστρο να φθάσει όσο το δυνατό στην αρχική μορφή του, δηλαδή στην κατάσταση που βρισκόταν κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Το 1995 εντάχθηκε κάτω από την προστασία του κράτους ως εθνικό μνημείο πολιτισμικής κληρονομιάς.

Αρχιτεκτονική

Το έως τότε μικρό, ερειπωμένο μπαρόκ κάστρο ανοικοδομήθηκε από τους Ροχάν και ολοκληρώθηκε το 1834. Μια δεύτερη ανοικοδόμησή του (1847-1862), που προσέθεσε ρομαντικό νεογοτθικό ύφος εντός του κάστρου, είναι αυτή στην οποία παραμένει σήμερα. Η ανοικοδόμηση έγινε σύμφωνα με τα σχέδια του Μπερνάρντ Γκρουέμπερ και όλες οι εργασίες διευκολύνθηκαν από εγχώριους καλλιτέχνες και τεχνίτες.
Ο ιδιοκτήτης έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στο πάρκο του κάστρου, σχεδιασμένο σε αγγλικό ρυθμό. Το πάρκο έγινε πρότυπο για τη δημιουργία πολλών βοτανικών κήπων, όπως στο Προυχόνιτσε και το Κονόπιστε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επιτεύχθηκε μια σπάνια εναρμόνιση του εξωτερικού μέρους, του εσωτερικού μέρους και το πάρκου του κάστρου. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τις αρχές της δεκαετίας του 1930, το εσωτερικό του κάστρου ανακαινίστηκε. Ιδιαίτερα πολύτιμα είναι τα εσωτερικά γλυπτά του Πετρ Μπούσεκ, ο οποίος εργάστηκε στο κάστρο για 38 χρόνια.
1980 Τεζκατλιπόκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τεζκατλιπόκα εκτιμάται σε 4,3 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι SU (κατά Tholen) ή SI (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,25. Ο Τεζκατλιπόκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες 14 λεπτά και 46,0 δευτερόλεπτα.
Σιδηρές Πύλες (Δούναβης)

Οι Σιδηρές πύλες (Ρουμ:Porţile de Fier, Σερβ: Ђердапска клисура - Đerdapska klisura, Ουγγρ:Vaskapu-szoros, Τουρκ:Demirkapı, Γερμ:Eisernes Tor) είναι μια σειρά φαραγγιών στα σύνορα Σερβίας και Ρουμανίας, συνολικού μήκους 134 χιλιομέτρων (μαζί με τις ενδιάμεσες κοιλάδες).
Οι Σιδηρές πύλες δημιουργήθηκαν από τον Δούναβη μεταξύ των Νότιων Καρπαθίων και των βόρειων αντερεισμάτων της οροσειράς του Αίμου, διοχετεύοντας τα νερά της Παννονικής θάλασσας στον Εύξεινο πόντο και διαμορφώνοντας το σημερινό Παννονικό βαθύπεδο, διαδικασία που ολοκληρώθηκε πριν από 600.000 χρόνια, στη γεωλογική περίοδο της Πλειστοκαίνου. Σήμερα αποτελούν εθνικά πάρκα της Ρουμανίας και της Σερβίας. Κοντά στις Σιδηρές Πύλες υπάρχει ομώνυμη τεχνητή λίμνη, που σχηματίστηκε από φράγμα που κατασκεύασαν από κοινού Ρουμανία και Σερβία, η οποία τροφοδοτεί υδροηλεκτρικούς σταθμούς των δυο χωρών. Στην περιοχή υπήρχε επίσης η Γέφυρα του Τραϊανού, η οποία για 1.000 χρόνια ήταν η μεγαλύτερη τοξωτή γέφυρα του κόσμου.