Ροστόφ

Ιστορία

Πρόδρομος οικισμός του Ροστόφ είναι το Σάρκοσγιε Γκορόντιστσε, το οποίο μερικοί μελετητές θεωρούν πρωτεύουσα της φυλής των Merya, ενώ άλλοι θεωρούν ότι ήταν εμπορικό κέντρο των Βαράγγων και οχυρό που φύλασσε την εμπορική οδό του Βόλγα. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 862 ως ένας ήδη σημαντικός οικισμός και μέχρι τον 13ο αι. το Ροστόφ ήταν ένα σημαντικό κέντρο του πριγκιπάτου Ροστόφ-Σούζνταλ (αργότερα Βλαντίμιρ-Σούζνταλ). Ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Πριγκιπάτο της Μόσχας το 1474.
Ακόμα κι αφού έχασε την ανεξαρτησία του, παρέμεινε σημαντικό εκκλησιαστικό κέντρο: από το 988 ήταν έδρα επισκόπου, τον 14ο αι. έγινε έδρα αρχιεπισκόπου και προς τα τέλη του 16ου αι., Μητροπολίτη. Ο μητροπολίτης Ιωνάς Σισόεβιτς (ca. 1607-1690) έχτισε το Κρεμλίνο της πόλης, το οποίο θεωρείται από πολλούς ως το αξιολογότερο έξω από τη Μόσχα.
Καταλήφθηκε από τη Χρυσή Ορδή τον 13ο-14ο αι και λεηλατήθηκε από τους Πολωνούς το 1608. Η έδρα του μητροπολίτη μεταφέρθηκε στο Γιαροσλάβλ στα τέλη του 18ου αι. και σήμερα πια δεν είναι παρά μια μικρή ήσυχη πόλη.

Μνημεία

Η κεντρική πλατεία του Ροστόφ καταλαμβάνεται από τον τεράστιο Καθεδρικό της Κοιμήσεως. Δεν είναι γνωστό πότε ανεγέρθηκε το τωρινό κτήριο, πιθανότατα στα μέσα του 16ου αι., αν και τα κατώτερα μέρη της τοιχοποιίας χρονολογούνται στον 12ο αι. Το καμπαναριό οικοδομήθηκε τον 17ο αι. Οι καμπάνες του είναι από τις μεγαλύτερες και τις πιο φημισμένες στη Ρωσία και η καθεμιά έχει το δικό της όνομα: η μεγαλύτερη καμπάνα (1688), βάρους 32 τόνων, ονομάζεται Σισόι προς τιμήν του παλιού μητροπολίτη.
Μια περιοχή μεταξύ της πλατείας του καθεδρικού και της λίμνης επιλέχτηκε από τον Ιωνά Σισόεβιτς για να χτιστεί το συγκρότημα που θα χρησίμευε ως επισκοπική έδρα. Όλες οι εργασίες έγιναν μεταξύ 1667 και 1694. Τα κυριότερα κτήρια είναι οι ναοί του Σωτήρος (1675), του Αγ. Γρηγορίου (1670), του Αγ. Ιωάννου του Αποστόλου (1683) και της Ανάστασης (1670). Το κτιριακό συγκρότημα, που συχνά αποκαλείται Κρεμλίνο, περιλαμβάνει 11 πύργους, παλάτια, αρκετά μικρά καμπαναριά και την μπαρόκ εκκλησία της Παναγίας του Σμολένσκ (1693). Όλες οι εκκλησίες είναι λαμπρά τοιχογραφημένες και διακοσμημένες.
Ο καθεδρικός και οι τέσσερις υψηλοί ναοί του Κρεμλίνου με τους ασημένιους "τυφλούς" τρούλους τους έγιναν το πρότυπο άλλων κτηρίων σε ολόκληρη την πόλη. Αυτή η τάση είναι ιδιαίτερα εμφανής στο ναό του Σωτήρος στην Αγορά και στον καθεδρικό της Μονής της Γεννήσεως, που χτίστηκαν μετά τον 17ο αι. κοντά στα τείχη του Κρεμλίνου. Η αρχαιότερη εκκλησία μέσα στο κέντρο της πόλης αφιερώθηκε στον Αγ. Ισίδωρο τον Τυφλό το 1565. Λέγεται μάλιστα ότι ο Ιβάν ο Τρομερός εκτέλεσε τον αρχιτέκτονα, επειδή η εκκλησία του ήταν κατά πολύ μικρότερη από των προκατόχων του.
Το Κρεμλίνο πλαισιώνεται από δύο μεγάλα μοναστήρια που αντικρίζουν τη λίμνη Νέρο. Αριστερά του Κρεμλίνου βρίσκεται η μονή Αβραάμ, που ιδρύθηκε τον 11ο αι. και είναι από τις παλαιότερες στη Ρωσία. Ο καθεδρικός της ιδρύθηκε από τον Ιβάν τον Τρομερό το 1553 προς τιμήν της κατάκτησης του Καζάν.
Στη μονή Γιακοβλέβσκι, στα αριστερά του Κρεμλίνου και στα προάστια της πόλης, φυλάσσονται τα οστά του Αγ. Δημητρίου του Ροστόφ. Τα περισσότερα οικοδομήματα της μονής χτίστηκαν τον 18ο αι. και στις αρχές του 19ου αι. σε νεοκλασικό ρυθμό. Υπάρχουν επίσης άλλοι δύο ναοί, αφιερωμένοι στη Σύλληψη της Αγ. Άννης και στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Το μοναστήρι στεγάζει επίσης θεολογική σχολή.