google/wiki40b huggingface dataset:
Τζουζέπε Μποτάι

Τα Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στην Ρώμη και ο πατέρας ήταν έμπορος, δημοκράτης και άθεος, ενώ από την πλευρά της μητέρας του μετείχε σε ένα καθολικό περιβάλλον. Βαφτίστηκε κρυφά με πρωτοβουλία της παραμάνας του και προσέγγισε ακόμα περισσότερο τον Καθολικισμό και την μοναρχία σε αντίδραση στις δημοκρατικές και αθεϊστικές ιδέες του πατέρα του. Φοίτησε στο Λύκειο Torquato Tasso και στην συνέχεια γράφτηκε στην Νομική σχολή.

Πολιτική και Στρατιωτική Πορεία

Πολέμησε στο Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο ως εθελοντής στο επίλεκτο σώμα των Arditi, όταν η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστροουγγαρία όπου και παρασημοφορήθηκε επανειλημμένως. Μετά τον πόλεμο εντάχθηκε στο κίνημα των φουτουριστών και συνεργάστηκε με τον Φιλίππο Τομάζο Μαρινέττι στο περιοδικό Φουτουριστική Ρώμη (Roma Futurista). Το 1919 συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Μπενίτο Μουσολίνι και έγινε οπαδός του κινήματος του. Εργάστηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα Il popolo d' Italia (Ο λαός της Ιταλίας) που εξέδιδε ο Μουσουλίνι.Το 1922 πήρε μέρος στην Πορεία στην Ρώμη και συμμετείχε σε συγκρούσεις εναντίον των κομμουνιστών. Το 1923 ίδρυσε το περιοδικό Critica Fascista, ενώ στις εκλογές του 1924 υπήρξε πρώτος στη λίστα υποψηφίων. Την ίδια εποχή κατηγορήθηκε για ιδεολογική απόκλιση και ρεβιζιονισμό και διαγράφηκε από το Φασιστικό κόμμα, αποκαταστάθηκε λίγο αργότερα και στην συνέχεια διατύπωσε το Κορπορατιβιστικό κράτος που απέβλεπε στην κατάπαυση των κοινωνικών συγκρούσεων μέσα στο εθνικό κράτος. Διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας των Συντεχνιών (1926 - 1929) και κατόπιν υπουργός (1929 - 1932). Συνέταξε τον Εργασιακό Χάρτη (Carta del Lavoro) που εντάχθηκε στο φιλοσοφικό και ιδεολογικό υπόβαθρο του Φασιστικού κόμματος. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής Συντεχνιακής και Πολιτικής οικονομίας στην Πίζα, ενώ το 1935 έγινε κυβερνήτης της Ρώμης και το 1938 διετέλεσε υπουργός Σχολικής Παιδείας, πολιτική θέση που κράτησε μέχρι το 1943.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια του πολέμου και λόγω του πολέμου συγκρούστηκε με τον Μπενίτο Μουσολίνι, αποπέμφθηκε το 1943 και καταψήφισε τον Ντούτσε. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο στην δίκη της Βερόνας (1943) και διέφυγε στο Βατικανό. Άλλαξε μέτωπο και κατατάχθηκε στην Λεγεώνα των Ξένων μέχρι το 1948 πολεμώντας ενάντια στο Γ Ράιχ, λαμβάνοντας μέρος στις Συμμαχικές εκστρατείες στη Γαλλία και τη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ιταλία αφού δόθηκε Γενική Αμνηστία και ίδρυσε το πολιτικό περιοδικό ABC 1953 με το οποίο καυτηρίαζε την δημοκρατία και εξυμνούσε τις αρετές του φασισμού και απεβίωσε στην Ρώμη.
Γιώργος Κούσας

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 2000. Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ενώ για την επόμενη πενταετία (2005-2010) υπήρξε ποδοσφαιριστής του ΠΑΣ Γιάννινα. Από το 2010 μέχρι το 2017 φόρεσε τη φανέλα του Παναιτωλικού. Τον Ιούλιο του 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕ Λάρισας. Έπειτα από μικρή παραμονή στην ΑΕΛ το 2017, ο Κούσας μεταγράφηκε στον Άρη Λεμεσού. Στις 7 Αυγούστου του 2018 μεταγράφηκε στον Ηρακλή.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει υπάρξει διεθνής με την Εθνική Ελπίδων.

Διακρίσεις

Την περίοδο 2011-12, πήρε το βραβείο του καλύτερου τέρματος για την 21η αγωνιστική του πρωταθλήματος από τη Super League και τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών.
Ανδρέας Μιχαηλίδης (Κύπριος βουλευτής)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 29 Δεκεμβρίου 1952. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Είναι εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Χατζηπαύλου.
Είναι νυμφευμένος με την Νάτα Λεμή και έχει ένα υιό και μια κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχθηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε. Η διαφορά του από τον τελευταίο εκλεγέντα βουλευτή του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού ήταν μόλις 15 ψήφοι.
Ως βουλευτής, διετέλεσε γραμματέας της Βουλής, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων.
Στις 17 Ιανουαρίου 2019 διορίστηκε από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, στη θέση του προέδρου του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, αναλαμβάνοντας στις 28 Ιανουαρίου 2019.
Μαρία Κομνηνή, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν κόρη του σεβαστοκράτορος Ισαακίου Κομνηνού από την πρώτη του σύζυγο Θεοδώρα Καματηρά. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Πιρόσκας (Ειρήνης) των Άρπαντ, κόρης του Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας.
Ο θείος της Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων την μνήστευσε με τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, αλλά λίγο αργότερα ο αρραβώνας χάλασε. Το 1156 ο θείος της την πάντρεψε με τον Στέφανο των Άρπαντ, δούκα της Ουγγαρίας. Ο Στέφανος είχε συνωμοτήσει εναντίον του πρωτότοκου αδελφού του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας· όταν απέτυχε, έφυγε από τη χώρα και βρήκε καταφύγιο στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης. Το 1162 ο Γκέζα Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 15ετής γιος του Στέφανος Γ΄. Τότε ο Μανουήλ Α΄ ετοίμασε εκστρατεία για να αποκαταστήσει τον δούκα Στέφανο στο θρόνο, αλλά οι βαρόνοι της Ουγγαρίας εξέλεξαν τον δευτερότοκο Λαδίσλαο Β΄. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Λαδίσλαος Β΄, έτσι βασιλιάς έγινε ο δούκας ως Στέφανος Δ΄. Όμως ο Στέφανος Γ΄ το 1165 νίκησε τον θείο του Στέφανο Δ΄ και αποκαταστάθηκε ως βασιλιάς της Ουγγαρίας. Ο Στέφανος Δ΄ αναγκάστηκε να φύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου απεβίωσε το ίδιο έτος. Εκεί απεβίωσε και η σύζυγός του Μαρία Κομνηνή το 1190.

Οικογένεια

Το 1156 παντρεύτηκε τον τρίτο εξάδελφό της Στέφανο Δ΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.
1564 Σερβία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σερβίας εκτιμάται σε 22 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος της είναι X (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Σερβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 8 λεπτά (Brinsfield 2010).
Αγκινάρα

Χαρακτηριστικά

Η ρίζα της αγκινάρας είναι πασσαλώδης και προχωρεί βαθιά στο έδαφος.
Τα φύλλα της είναι μεγάλα με βαθιές σχισμές, χρώμα γκριζωπό στο κάτω μέρος και το στέλεχός της είναι μακρύ με διακλαδώσεις. 
Πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες κατά την άνοιξη ή το φθινόπωρο ενώ ο βλαστός της ξεραίνεται το καλοκαίρι.

Κατανάλωση

Από το φυτό χρησιμοποιείται στη μαγειρική το άνθος, που έχει σχήμα σφαιρικό, λίγο μακρύ και σαρκώδες. Μαγειρεύεται αφού καθαριστεί από τα πέταλα και το χνούδι, ενώ στην Κρήτη τρώγεται και ωμή με λεμόνι, πολύ νόστιμη και "ειδικός" μεζές για τσικουδιά.
Τα εξωτερικά πέταλα του άνθους καταλήγουν σε αγκαθωτή άκρη και είναι σκληρά, μπορούν δε να χρησιμοποιηθούν και για τροφή των ζώων.
Η αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β1, Β2, νιασίνη και C.

Καλλιέργεια

Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Αργολίδα,ιδιαίτερα στην περιοχή των Ιρίων και της Κάντιας, στην Κρήτη και στην Μεσσηνία (όπου βρίσκουμε κυρίως την "άγρια" αγκινάρα με μεγάλα αγκάθια στα πέταλα), στη Λακωνία, στην Κέρκυρα, στην Ηλεία και αλλού, ενώ καλλιεργείται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, την Βρετανία και την Γαλλία.

Γιορτές

Στα Ίρια Αργολίδας κάθε Μάιο μήνα διεξάγεται η γιορτή της αγκινάρας.
Πρωτέας (δορυφόρος)

Ανακάλυψη

Ο Πρωτέας ανακαλύφθηκε από φωτογραφίες που τράβηξε το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2 δύο μήνες πριν φτάσει στο σύστημα του Ποσειδώνα τον Αύγουστο του 1989. Ο Stephen P. Synnott και ο Bradford A. Smith ανακοίνωσαν την ανακάλυψη στις 7 Ιουλίου του 1989 και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία S/1989 N 1 . Το επίσημο όνομα Πρωτέας του δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991 .
Γουλιέλμος του Σέντερμανλανντ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν. 
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Τούλλγκαρν. Έκανε γάμο στο Τσάρσκογιε Σέλο με την Μαρία Παύλοβνα, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Ελλάδας και απέκτησαν γιο τον Λένναρτ. Όμως ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος: όπως έγραψε ο Λένναρτ στην Αυτοβιογραφία του, η μητέρα του Μαρία ένοιωθε, ότι παντρεύτηκε κάποιον κατώτερό της και συμπεριφερόταν εγωιστικά. Αυτή επέμενε να την αποκαλούν Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότης, ενώ ο άνδρας της ήταν μόνο Βασιλική Υψηλότης· ο Γουσταύος Ε΄ αποδέχθηκε την επιθυμία της νύφης του. Επιπρόσθετα έλεγε για τον άνδρα της, ότι δεν ήταν ερωτικά ικανός. Όταν ο ιατρός της Άξελ Μούντχε την πλησίασε ερωτικά, η Σουηδική βασιλική οικογένεια τον υποστήριξε· η Μαρία αισθάνθηκε απέχθεια με τους Μπερνντότ και ζήτησε διαζύγιο, που της δόθηκε το 1914 και επέστρεψε στη Ρωσία.
Από τότε ο Γουλιέλμος έκανε σχέση με τη Ζανν ντε Τραμκούρ. Διέμεναν στην ιδιοκτησία Στένχαμμαρ, κοντά στο Φλεν. Ζούσαν μαζί, κάτι δεν επιτρεπόταν εκείνη την εποχή για μέλη της βασιλικής οικογένειας, έτσι η Ζανν ονομαζόταν σπιτονοικοκυρά της ιδιοκτησίας. Το 1952 πήγαν να επισκεφθούν τον Λένναρτ· στην επιστροφή οδηγούσε ο Γουλιέλμος, αλλά λόγω μίας χιονοθύελλας στο Στέρνχοβ του Σέντερμανλανντ έπαθαν δυστύχημα και η Ζανν απεβίωσε. Ο Γουλιέλμος δεν συνήλθε από το συμβάν. 
Ήταν αξιοσημείωτος φωτογράφος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων στα Σουηδικά, υπογράφοντας με το όνομα πρίγκιπας Γουλιέλμος. Όπως επέβαλλε το πρωτόκολλο, έμεινε μακριά από την πολιτική, εκτός από την περίπτωση της δολοφονίας του Δανού θεατρικού συγγραφέα και πάστορα Κάι Μουνκ το 1944, μάλλον από την Γκεστάπο. Τότε η Σουηδία κατεχόταν από τους Γερμανούς και ο Γουλιέλμος, μαζί με άλλους, καταδίκασε την πράξη στην εφημερίδα Ελεύθεροι Δανοί.
Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στον ύπνο του.
Τάι τσι τσουάν

Το τάι τσι τσουάν (στην παραδοσιακή Κινεζική: 太極拳, την απλοποιημένη Κινεζική: 太极拳 και στην πινγίν: tàijíquán) είναι πολεμική τέχνη ήπιας εξάσκησης, που χρησιμοποιείται ενίοτε και για θεραπευτικούς σκοπούς. Επίσης συνήθως ασκείται και για ποικίλους άλλους προσωπικούς λόγους: είναι σκληρή και μαλακή τεχνική πολεμικής τέχνης με αγώνες επίδειξης και ασκήσεις μακροζωίας. Κατά συνέπεια, σε μια πληθώρα μορφών εκπαίδευσης υπάρχουν, παραδοσιακές όπως και μοντέρνες μορφές εκπαίδευσης, που αντιστοιχούν σε αυτούς τους στόχους. 
Ο όρος τάι τσι τσουάν μεταφράζεται όπως «υπέρτατη τελική γροθιά», «απεριόριστη γροθιά», «η πολύ μεγάλη του μποξ» ή απλώς «τελική» (Τάι=ανώτατη, Τσι=ενέργεια, Τσουάν=γροθιά).

Σχολές

Σήμερα, το τάι τσι τσουάν έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότερες σύγχρονες μορφές του τάι τσι τσουάν αναπτύσσονται και τώρα, τουλάχιστον σε μία από τις πέντε παραδοσιακές σχολές: Chen, Yang, Wu / Hao, Wu, και Sun.

Διαφορές τσι κουνγκ και τάι τσι

Το τάι τσι είναι πιο πολύπλοκο κινησιολογικά και χορογραφικά, επικεντρώνεται περισσότερο στη φόρμα και είναι μια πολεμική τέχνη. Αντίθετα, το τσι κουνγκ επικεντρώνεται στην υγεία και την ευζωία. Ενώ στη Δύση το τάι τσι είναι πιο γνωστό, στην Κίνα το τσι κουνγκ αποτελεί μέρος της καθημερινότητας για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού.
Αρτεμίτα Ασσυρίας

Η Αρτεμίτα ήταν μία ελληνική πόλη (κατά την ελληνιστική εποχή) στην επαρχία της Απολλωνιάτιδος ή επαρχία Σιττακινής) της ανατολικής Μεσοποταμίας. Υπήρξε γενέτειρα του Έλληνα ιστορικού Απολλοδώρου. Βρισκόταν στην οδό από την Σελεύκεια προς το όρος Ζάγρος της Μηδίας.
Σύμφωνα με τον Ισίδωρο τον Χαρακηνό η πόλη λεγόταν αλλιώς και Χάλασσαρ και απείχε από την Σελεύκεια περίπου 15 σχοίνους (82 χλμ.). Ο Herzfeld υποστηρίζει ότι το Χάλασσαρ προήλθε από τις ακκαδικές λέξεις (u)gar-sallu, αλλά μάλλον πρόκειται για εκβαρβαρισμό της γειτονικής πόλεως Χάλας που βρισκόταν στην διπλανή επαρχία Χαλωνίτιδα.
Ο Στράβων στα γεωγραφικά του (11.11.7.) μνημονεύοντας τον Απολλόδωρο, τοποθετούσε την Αρτεμίτα στην Βαβυλωνία και μάλιστα σε ίση απόσταση από την Κασπία θάλασσα και από τον Περσικό κόλπο (8.000 στάδια, δηλ. 1260 χλμ. σε στάδια του Ερατοσθένους). Λίγο πιο κάτω ο ίδιος γεωγράφος κάνει πιο συγκεκριμένη την απόσταση μεταξύ Αρτεμίτας και Σελευκείας γύρω στα 500 στάδια (78,75 χλμ. σύμφωνα με τον Ερατοσθένη και 92,50 σύμφωνα με τον Αρτεμίδωρο). Αντιθέτως ο Πευτιγγεριανός πίνακας υπολογίζει την απόσταση της πόλης από την Κτησιφώντα στα 61 ρωμαϊκά μίλια (93,3 χλμ.). Ο ποταμός Σίλλας (σημ. Diyala) διέρρεε την Αρτεμίτα. Ο Ισίδωρος αναφέρει την Αρτεμίτα ως ελληνική πόλη, συμφωνόντας με τον Πλίνιο (Nat. his. 6.117) που την καταλέγει ως ίδρυμα των Μακεδόνων. Ο Τάκιτος (Annals 6.41.) αναφέρει ότι στην πόλη αυτή -όπως και στις άλλες πόλεις της Μεσοποταμίας- έστειλαν οι Ρωμαίοι το 31 μ.Χ. κάποιον Πάρθο που προσποιείτο πως ήταν ο Τιριδάτης Β΄ για να τον χρησιμοποιήσουν ενάντια στον Αρτάβανο Β΄.
Για την σασσανιδική περίοδο της πόλεως ο E. Herzfeld διατείνεται ότι μετονομάστηκε από τον Χοσρόη Β΄ σε Δασταγέρδη, μια βασιλική πόλη. Σε κάποια όμως αραβικά δρομολόγια βρέθηκε η ονομασία Karka Artemita, πράγμα που υπαινίσσεται ότι η εν λόγω πόλη ίσως να υπήρξε διάφορος της Δασταγέρδης (Henning, op. cit., p. 942 nn. 1-2). Βάσει των αρχαίων μαρτυριών, η τοποθεσία της Αρτεμίτας πρέπει να αναζητηθεί στις όχθες του Σίλλα ποταμού. Μπορεί να είναι στην περιοχή Šahrābān στα ερείπια του Eski Baghdad (W. S. W. Vaux, Dictionary of Greek and Roman Geography, ed. W. Smith, I, London, 1896, col. 227. K. Miller, Itineraria Romana, col. 743), είτε στην επαρχία της Baqūba (M. Streck in Pauly-Wissowa, Supplementband I, 1903, col. 145; F. Lasserre, ed., Strabo, Geography 8, Paris, 1975, p. 149).
Ιωσήφ Ματβέγιεβιτς Ντρίζε

Βραβεία και διακρίσεις

Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν το 1967, καθώς και με το βραβείου του Επίτιμου ραδιοφωνικού χειριστή της ΕΣΣΔ (1977). Έχει βραβευτεί με το βραβείο του Διακεκριμένου σχεδιαστή της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 2012. 
Επίσης, έχει βραβευτεί με το Τάγμα του Λένιν (δύο φορές), με το Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, με το Εργατικό Κόκκινο Λάβαρο, και με τέσσερα μετάλλια "Για τις υπηρεσίες στην Πατρίδα τρίτου βαθμού", το 2002.
Νικομήδειον

Το Νικομήδειον ήταν ελληνιστική πόλη στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. 
Η ίδρυσή της ανάγεται πιθανότατα στον βασιλιά της περιοχής 'Νικομήδη Α' (που ίδρυσε και την Νικομήδεια). Η ύπαρξη της πόλεως αυτής από πουθενά αλλού δεν πιστοποιείται, παρά μόνο από τον ιστορικό Φλάβιο Αρριανό (στο βιβλίο του «Βιθυνιακά») και από το λεξικό του Σουϊδα στο λήμμα «Νικομήδεια» (δοκεί δε της Νικομηδείας παρώνυμον είναι και το εν Βιθυνία Νικομήδειον εμπόριον αυτό Βιθυνίας). 
Η θέση της ελληνιστικής αυτής πόλης τυγχάνει όλως άγνωστη.
58534 Λόγος

Ζωή

Ο 58534 Λόγος έχει και ένα ακόμα σώμα, με το οποίο σχηματίζουν ένα διπλό σύστημα. Ανακαλύφθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2001 ύστερα από παρατηρήσεις σε εικόνες που λήφθηκαν από το Hubble Space Telescope, από τους K. S. Noll, D. C. Stephens και την ομάδα τους (Space Telescope Science Institute), που αποτελούταν από τους W. M. Grundy, J. Spencer, R. L. Millis, M. W. Buie, D. Cruikshank, S. C. Tegler, και W. Romanishin. Η ανακοίνωσή του έγινε στις 11 Φεβρουαρίου 2002.
Μετά την ανακάλυψή του έλαβε το προσωρινό όνομα S/2001 (58534) 1, ενώ αργότερα έλαβε το όνομα (58534) Λόγος I Ζωή (58534 Logos I Zoe), από την ελληνική λέξη Ζωή. Περιφέρεται με τον Λόγος γύρω από ένα κοινό βαρύκεντρο με ημιάξονα τροχιάς 8010 ± 80 χλμ., σε 312 ± 3 ημέρες με εκκεντρότητα 0,45 ± 0,03. Η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι 66 χλμ. και η μάζα του (0,15 ± 0,02) × 1018 kg.
Ζωρζ ντε Ρεζιμπύς

Ιστορία

Ο Ζωρζ ντε Ρεζιμπύς γεννήθηκε στο Επαλάνζ, δήμο του καντονίου του Βω, στην περιοχή της γαλλόφωνης Ελβετίας. Ο πατέρας του, Πιέρ ντε Ρεζιμπύς, ήταν απόγονος ιταλικής οικογένειας καταγόμενης από την Μπολόνια.
Μουρίνες Αχαΐας

Τοποθεσία

Βρίσκονται σε ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου. Η γύρω περιοχή έχει πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, κυρίως ελαιώνες και αμπελώνες.

Λοιπά στοιχεία

Οι Μουρίνες κατοικούνται από λίγες οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Οίκος των Μπωφόρ

Ο Οίκος των Μπωφόρ (αγγλ. House of Beaufort) είναι οίκος της Αγγλίας, κλάδος του Οίκου των Λάνκαστερ. Μέλη του διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο κατά τον λεγόμενο Πόλεμο των Δύο Ρόδων. Το όνομα των Μπωφόρ έλκει την καταγωγή του από το ομώνυμο κάστρο στην Καμπανία της Γαλλίας, το οποίο κάποτε ανήκε στον Ιωάννη της Γάνδης 1ο Δούκα του Λάνκαστερ και τρίτο υιό του Εδουάρδου Γ΄.
Γενάρχης του Οίκου είναι ο Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος κόμης του Σόμερσετ, υιος του Ιωάννη της Γάνδης και της τότε ερωμένης του Αικατερίνης Σουάινφορντ (Katherine Swynford). Ο Ιωάννης της Γάνδης από την Αικατερίνη είχε, εκτός από τον Ιωάννη Μπωφόρ, άλλα τρία εξώγαμα τέκνα: τον Ερρίκο, τον Θωμάς και την Ιωάννα. Τελικά το 1396 νυμφεύτηκε την Αικατερίνη και τα τέκνα τους νομιμοποιήθηκαν από τον Ριχάρδο Β΄ και τον Πάπα Βονιφάτιο Θ΄.
Οι Μπωφόρ υπήρξαν ισχυρή και πλούσια οικογένεια από την ίδρυσή της. Το κύρος τους αυξήθηκε όταν το 1399 ο Ερρίκος Δ΄ (υιός του Ιωάννη της Γάνδης και της πρώτης συζύγου του Λευκής του Λάνκαστερ), εστέφθη βασιλιάς της Αγγλίας. Το 1406 ο Ερρίκος Δ΄ θέσπισε ότι παρά τη νομιμοποίησή τους, οι Μπωφόρ δεν νομιμοποιούνταν στη διαδοχή του θρόνου. 
Ο πρώτος υιός Ιωάννης Μπωφόρ είχε ήδη αναδειχθεί σε κόμη (earl) του Σόμερσετ το 1397. Ο δεύτερος υιός Ερρίκος έγινε επίσκοπος, Λόρδος Καγκελάριος και Καρδινάλιος· ο τρίτος υιός Θωμάς έγινε δούκας του Έξετερ· και η κόρη Ιωάννα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ραλφ ντε Νέβιλ 1ο Κόμη του Ουέστμορλαντ. Οι Ερρίκος και Θωμάς έμειναν άτεκνοι, ωστόσο τα τέκνα της Ιωάννας έμελλε να γίνουν δούκες της Υόρκης, του Νόρφολκ, του Μπάκινγκχαμ και άλλων κομητειών. Πέμπτη απόγονός της ήταν η Κάθριν Παρ, η τελευταία σύζυγος του Ερρίκου Η΄.
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που επικράτησε να λέγεται Πόλεμος των Ρόδων, οι Μπωφόρ υποστήριξαν τον Ερρίκο ΣΤ΄, εγγονό του Ερρίκου Δ΄, από τον Οίκο του Λάνκαστερ.
Από τους γιους του Ιωάννη Μπωφόρ κόμη του Σόμερσετ, δύο είχαν απογόνους: ο πρώτος ήταν ο Ιωάννης, που η κόρη του Μαργαρίτα Μπωφόρ είχε γιο τον Ερρίκο Ζ΄ Τυδόρ· ανήλθε στον αγγλικό θρόνο διά της γραμμής διαδοχής από τη μητέρα του. Ο δεύτερος γιος Εδμόνδος Μπωφόρ 2ος Δούκας του Σόμερσετ, καθώς και οι τρεις υιοί του, σκοτώθηκαν σε μάχη κατά τον Πόλεμο των Δύο Ρόδων, όπου οι Μπωφόρ είχαν μεγάλες απώλειες. Ο πρώτος από τους τρεις, ο Ερρίκος 3ος δούκας του Σόμερσετ, είχε νόθο γιο τον Κάρολο Σόμερσετ, 1ο δούκα του Ουώρτσεστερ.
Πεντάκις εγγονός του τελευταίου ήταν ο Ερρίκος Σόμερσετ, 3ος Μαρκήσιος του Ουώρτσεστερ (1629–1700), που συνέβαλε ώστε ο Κάρολος Β΄ να ανέβει στο θρόνο (βλ. και Βασιλική Παλινόρθωση (Αγγλία)). Για την προσφορά του, ο Κάρολος Β΄ τον αντάμειψε καθιστώντας τον 1ο Δούκα του Μπωφόρ.
Στις ημέρες μας ο Οίκος (από την κατ' άρρενες διαδοχή) εκπροσωπείται από τον Ντέιβιντ Σόμερσετ, 11ο Δούκα του Μπωφόρ.
Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα (σειρά)

Ιστορικό

Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα ξεκίνησε το 1998, όταν ο Κίνι έφερε μια ιδέα για ένα αδύναμο μέσης εκπαίδευσης παιδί ονόματι Γκρεγκ Χέφλι που έγραψε για την προσωπική του ζωή. Το 2004, η ιστοσελίδα FunBrain και ο Κίνι κυκλοφόρησαν μια διαδικτυακή έκδοση του ημερολογίου ενός σπασίκλα. Το βιβλίο έγινε ένα στιγμιαίο χτύπημα και η ηλεκτρονική έκδοση έλαβε περίπου 20 εκατομμύρια προβολές μέχρι το 2009. Πολλοί σε απευθείας σύνδεση αναγνώστες ζήτησαν μια έντυπη έκδοση. Ο Κίνι είχε συμφωνήσει και το 2007, Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα δόθηκε στη δημοσιότητα. Μέχρι σήμερα, δεκατρία βιβλία έχουν κυκλοφορήσει, συν ένα με τίτλο Φτιάξε το δικό σου βιβλίο και ένα με τίτλο Πώς γυρίστηκε η ταινία, ενώ έχουν δημιουργηθεί τρεις ταινίες. Το 2009, ο Κίνι ονομάστηκε ένας από τους 100 "πιο σημαντικούς ανθρώπους" του περιοδικού Time στον κόσμο.

Ταινία

Τα πρώτα τρία βιβλία της σειράς έχουν βγει και στον κινηματογράφο από την 20th Century Fox.
Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει σε DVD και Blue-ray από την ODEON.
Πρωταγωνιστούν οι Zachary Gordon, Robert Capron, Steve Zahn, Rachael Harris και Devon Bostick.
Εκκλησία Σαιν-Ζωρζ (Φοσουά)

Περιγραφή

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τοποθεσία

Η εκκλησία ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Φοσουά, στον νομό της Αιν.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το μνημείο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1903.
Εθνική Ονδούρας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ονδούρας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στους αγώνες Τορνέο ντελ Σεντενάριο οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν στην Πόλη της Γουατεμάλας το Σεπτέμβριο του 1921, χάνοντας 10–1 από τη Γουατεμάλα.
Στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 ήρθε αντιμέτωπη τη μισητή της αντίπαλό, το Ελ Σαλβαδόρ, γεγονός που αποτέλεσε την αφορμή το ξέσπασμα του πολέμου του ποδοσφαίρου ο οποίος διήρκεσε 100 ώρες. Το 1981 κέρδισε το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονσιπ και προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονσιπ του 1985 τερμάτησε στη δεύτερη θέση, χάνοντας στον τελικό με 2–1 από τον Καναδά.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Εστάδιο Ολίμπικο Μετροπολιτάνο, χωρητικότητας 37.325 θεατών, το οποίο βρίσκεται στο Σαν Πέδρο Σούλα.
Θεόδωρος Μέξης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Χατζηγιάννη Μέξη. Ήταν μέλος της ισχυρής οικογένειας Μέξη και αδέλφια του ήταν οι Νικόλαος και Παναγιώτης Μέξης. Εργάστηκε στα πλοία του πατέρα του ως καπετάνιος. Κατά τη διάρκεια ενός εκ των ταξιδιών αιχμαλωτίστηκε από Αλγερινούς πειρατές αλλά κατάφερε να επιστρέψει στις Σπέτσες. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα ως πλοίαχος στα πλοία του πατέρα του. 
Μετά την επανάσταση ασχολήθηκε με τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις στα πλοία που διατηρούσε. Στις εκλογές του 1847 εξελέγη βουλευτής Σπετσών . 
Ήταν παντρεμένος με την Κονδυλία Ανδρούτσου και είχαν αποκτήσει δύο γιους. Δισέγγονός του ήταν ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης.
Blackburn B-3

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το 1930 το Υπουργείο Αεροπορίας εξέδωσε την απαίτηση Μ.1/30 που αφορούσε την ανάπτυξη νέου τορπιλοπλάνο βομβαρδιστικό για τα αεροπλανοφόρα προς αντικατάσταση των Blackburn Ripon. Το νέο αεροσκάφος θα έπρεπε να προωθείται από κινητήρα Rolls-Royce Buzzard ή Armstrong Siddeley Leopard. Ζητήθηκε η κατασκευή πρωτοτύπων από τις Blackburn, Handley Page και Vickers. Η πρώτη παρουσίασε διπλάνο που είχε άτρακτο με σκελετό από ατσάλινες δοκούς και υφασμάτινη επικάλυψη, με τον κινητήρα Buzzard. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 8 Μαρτίου 1932. Το αεροσκάφος αυτό συνετρίβη εξ αιτίας αστοχίας του κινητήρα τον Ιούνιο του επόμενου έτους. Επειδή είχε δημιουργηθεί κατόπιν παραγγελίας του Υπουργείου, το αεροσκάφος είχε τον αριθμό σειράς RAF S1640και ήταν γνωστό ως Μ.1/30 (από την ομώνυμη απαίτηση).
Μετά την χαλάρωση των απαιτήσεων, η Blackburn κατασκεύασε με ίδιους πόρους δεύτερο αεροσκάφος με υδατοστεγή άτρακτο μεταλλικής κατασκευής, το οποίο βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα στις 24 Φεβρουαρίου 1933. Επειδή αυτό ήταν προϊόν της εταιρείας, πήρε ονομασία δοκιμών για πολιτικά αεροσκάφη κλάσης Β και ονομάστηκε Β-3, παρόλο που ήταν γνωστό και σαν M.1/30A. Επειδή τα αεροσκάφη που συμμετείχαν στον διαγωνισμό δεν κάλυπταν τις απαιτήσεις του Υπουργείου, κανένα δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.