Κωνσταντίνη

Ιστορία

Η πόλη δημιουργήθηκε αρχικά από τους Φοίνικες, οι οποίοι την ονόμασαν Σέβα (βασιλική πόλη). Αργότερα μετονομάστηκε σε Κίρτα, από τον Νουμίδη βασιλιά Σύφαξ, ο οποίος τη μετέτρεψε σε πρωτεύουσα του. Η πόλη κατελήφθη από τη Νουμιδία, τη χώρα του λαού Βερβέρων, αφού οι Φοίνικες νικήθηκαν από τους Ρωμαίους στον Γ΄ Καρχηδονιακό Πολέμο. Το 112 π.Χ. η πόλη καταλήφθηκε από τον Ιουγούρθα ο οποίος νίκησε τον ετεροθαλή αδελφό του Άντερμπαλ. Αργότερα η πόλη χρησίμευσε ως βάση για τους Ρωμαίους στρατηγούς Καικίλιο Μέτελλο και Γάιο Μάριο στον πόλεμό τους εναντίον Ιουγούρθα. Αργότερα, με την απομάκρυνση του βασιλιά Τζούμπα Α΄ και τους υπόλοιπους υποστηρικτές του Πομπήιου στην Αφρική (περ. 46), ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε ιδιαίτερα δικαιώματα στους πολίτες της Κίρτα, γνωστά σήμερα ως Colonia Sittlanorum.
Το 311, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του αυτοκράτορα Μαξεντίου και του σφετεριστή Δομητίου Αλεξάνδρου (πρώην κυβερνήτη της Αφρικής), η πόλη καταστράφηκε. Ξαναχτίστηκε το 313, που πήρε το όνομά της από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, ο οποίος είχε νικήσει τον Μαξέντιο. Έχοντας καταληφθεί από τους Βανδάλους το 432, η Κωνσταντίνη επέστρεψε στη Βυζαντινή Εξαρχία της Αφρικής (δηλαδή στη Βόρεια Αφρική) από το 534 μέχρι το 697. Κατακτήθηκε από τους Άραβες τον 7ο αιώνα, και έλαβε το όνομα Κουσαντίνα.
Η πόλη ανέκαμψε τον 12ο αιώνα και υπό τον Αλμποχάντ και Χαφσίντ ήταν και πάλι μια ευημερούσα αγορά, με συνδέσεις προς την Πίζα, τη Γένοβα και τη Βενετία. Από το 1529 ήταν κατά διαστήματα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κυβερνιόταν από Τούρκο μπέη (διοικητή). Ο Σαλά Μπέης, ο οποίος κυβέρνησε την πόλη το 1770-1792, τη διανθίζει και έχτισε ένα μεγάλο μέρος της μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής που είναι ακόμα και σήμερα ορατή σε μεγάλο βαθμό.
Το 1826 ο τελευταίος Μπέης, ο Αχμέντ Μπέη μπεν Μοχάμεντ Τσέριφ, έγινε ο νέος αρχηγός του κράτους. Ηγήθηκε μιας σθεναρής αντίστασης εναντίον των γαλλικών δυνάμεων, που εισέβαλαν στην Αλγερία τέσσερα χρόνια αργότερα. Στις 13 Οκτωβρίου 1837 η περιοχή καταλήφθηκε από τη Γαλλία, και από το 1848 μέχρι το 1962 ήταν αναπόσπαστο μέρος της γαλλικής αποικίας και έδρα του νομού Κωνσταντίνης.
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στη Βόρεια Αφρική (1942-1943), η Κωνσταντίνη και η κοντινή πόλη Σετίφ χρησιμοποιήθηκαν από τις συμμαχικές δυνάμεις ως επιχειρησιακές βάσεις.
Το 1880, ενώ εργαζόταν στο στρατιωτικό νοσοκομείο Κωνσταντίνης, ο Σαρλ Λουί Αλφόνς Λαβεράν ανακάλυψε ότι η αιτία της ελονοσίας είναι ένα πρωτόζωο, αφού παρατήρησε τα παράσιτα σε μια κηλίδα αίματος που έλαβε από ένα στρατιώτη που μόλις είχε πεθάνει από ελονοσία. Για αυτή την παρατήρησή του έλαβε το Βραβείο Νόμπελ για την Φυσιολογίας την Ιατρική το 1907. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που δείχθηκε ότι πρωτόζωα είναι η αιτία κάποιων νόσων. Το έργο του βοήθησε να εμπνεύσει τους ερευνητές και τους κτηνιάτρους σήμερα για να προσπαθήσει να βρει μια θεραπεία για την ελονοσία σε ζώα.

Γεωγραφία

H Κωνσταντίνη είναι κτισμένη σε ένα βραχώδες οροπέδιο, σε υψόμετρο 650 μέτρων. Την πόλη περιβάλλει μια βαθιά χαράδρα η οποία οχυρώνει φυσικά την πόλη. Ο ποταμός Ρούμελ βρίσκεται στην ανατολική χαράδρα, η οποία έχει απότομα τοιχώματα ύψους 200 μέτρων. Ο ποταμός σε ένα σημείο γίνεται υπόγειος και εμφανίζεται ξανά περίπου 2 χιλιόμετρα, σχηματίζοντας καταρράκτες. Πληθώρα γεφυρών περνούν πάνω από το ποταμό Ρούμελ, ενώ μια οδογέφυρα διασχίζει τη χαράδρα.

Αξιοθέατα

Αν και πολλοί πολιτισμοί πέρασαν από την Κωνσταντίνη, άφησαν λίγα ίχνη επειδή τα παλιά κτίρια γκρεμίζονταν και κτίζονταν στη θέση τους καινούργια. Στην Κωνσταντίνη έχουν βρεθεί τέχνεργα από τους προϊστορικούς χρόνους, ενώ σε σπηλιές υπάρχουν ζωγραφιές και λιβυκές εγχαράξεις. Στον καρχηδονιακό χώρο Ελ Χόφρα βρέθηκαν σχεδόν χίλιες στήλες, οι οποίες σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο της Κίρτα (που βρίσκεται στην πόλη) και στο Λούβρο, ενώ μέσα στην πόλη υπάρχουν διάσπαρτα τα ερείπια του ρωμαϊκού υδραγωγείου και άλλων ρωμαϊκών έργων. Τα ρωμαϊκά λουτρά βρίσκονταν κοντά στη γέφυρα Σίνι Μ'σιντ. Αρκετά ισλαμικά μνημεία, τεμένη και τείχη στη μεντίνα, χρησιμοποιούν υλικά από τα ρωμαϊκά κτίσματα.
Η μεντίνα κατασκευάστηκε πάνω σε ασβεστόλιθο. Κτίστηκε βαθμιδωτά από το κάσμπαχ μέχρι τη φτωχογειτονιά Σούικα. Η παλαιά πόλη περιβάλλεται από τις δύο πλευρές από το φαράγγι του Ρούμελ και την τρίτη από ένα γκρεμό. Γέφυρες συνδέουν τη μεντίνα με την υπόλοιπη πόλη. Παραμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας και στη συνέχεια σταδιακά κατάστραφηκε από υπερπληθυσμό και έλλειψη συντήρησης. Η μεντίνα έχει πλούσια ιστορική και αρχιτεκτονική κληρονομιά, όπως τα παλιά τζαμιά, το παλάτι του Μπέη και τα σπίτια που χρονολογούνται από τον 16ο και 17ο αιώνα. Από το 1990 αποτελεί μνημείο εθνικής κληρονομιάς.
Το παλάτι του Αχμέντ Μπέη είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά μνημεία. Κατασκευάστηκε την περίοδο 1826 με 1835 από τον Αχμέντ Μπέηη Χατζ, ήρωα της αντίστασης έναντι των αποικιοκρατών στην ανατολική Αλγερία. Έχει εμβαδό 5.600 τετραγωνικά μέτρα. Το παλάτι ξεχωρίζει εξαιτίας του μαυριτανικού μπαρόκ ύφους του και έχει επιρροές από άλλα ευρωπαϊκά και ανατολίτικα ρεύματα. Ο μπέης κατά τη διάρκεια του χατζ γοητεύθηκε από την αρχιτεκτονική των πόλεων από τις οποίες περνούσε. Πολύχρωμα κεραμικά διακοσμούν τους τοίχους και αναπαριστούν αρκετές αραβικές πόλεις. Τα κτίρια του παλατιού περιβάλλουν τρεις κήπους και τρεις διαδρόμους. Μια πτέρυγα του παλατιού ήταν χαρέμι.
Το θέατρο της περιοχής της Κωνσταντίνης κτίστηκε την περίοδο 1861-1883 σε στυλ ιταλικής όπερας εκεί που στο παρελθόν βρισκόταν ο στρατώνας των γενίτσαρων. Είναι το πρώτο μεγάλο κτίσμα που κατασκεύασαν οι Γάλλοι, όπως και το μνημείο για τους πεσόντες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.