google/wiki40b huggingface dataset:
Κάστρο Τρεμουλά

Το Κάστρο Τρεμουλά είναι φράγκικο κτίσμα, ερειπωμένο σήμερα, που βρίσκεται στα Καλάβρυτα απέναντι από το Κάστρο των Καλαβρύτων, πάνω σε μια παρυφάδα του Χελμού που ανομάζεται Τρεμουλάς. Το όνομα Τρεμουλάς προέρχεται απο παραφθορά του γαλλικού ονόματος του κατασκευαστή του που λεγόταν "Λα Τρεμουάιγ".
Πιστεύεται ότι κτίστηκε τον 14ο αιώνα από τον Νικολά ντε Λα Τρεμουάιγ, απόγονο της οικογένειας των βαρώνων της Χαλανδρίτσας. Υπάρχει και η εκδοχή ότι ίσως χτίστηκε από άλλο μέλος της οικογένειας. Ο Νικόλαος ήταν φεουδάρχης της Μιτόπολης και άλλων περιοχών, αναφέρεται και βαρώνος της Χαλανδρίτσας, και πιθανότατα είχε και στην περιοχή τιμάρια.
Ο ιστορικός Γ. Παπανδρέου εκφράζει την άποψη ότι στη Βαρωνία των Καλαβρύτων μετά τον Ιωάννη ντε Τουρναί η οικογένεια Τουρναί έμεινε χωρίς απογόνους και η βαρωνία πέρασε στους Λα Τρεμουάιγ. Η άποψη αυτή δικαιολογεί το χτίσιμο του πύργου σε αυτή την περιοχή.
Εθνική Μεξικού U23 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Μεξικού U23 (ή Ολυμπιακή ομάδα Μεξικού) είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα του Μεξικού για ποδοσφαιριστές κάτω των U23. Ελέγχεται από την Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και εκπροσωπεί το Μεξικό στους Παναμερικανικούς Αγώνες και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έχει κερδίσει ένα χρυστό μετάλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, που είναι και το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο της χώρας.
Όθων Α΄ του Μόσμπαχ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μόσμπαχ και ήταν ο τέταρτος γιος του Ρούπρεχτ και της Ελισάβετ Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ μαργράβου της Νυρεμβέργης.
Ζιζέλ Μπούντχεν

Προσωπική ζωή

Η Ζιζέλ, από το 2000 μέχρι το 2005 διατηρούσε σχέση με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Τον Δεκέμβριο του 2006 ξεκίνησε να βγαίνει με τον  παίκτη του αμερικανικού ποδοσφαίρου Τομ Μπρέιντι, με τον οποίο παντρεύτηκαν στις 26 Φεβρουαρίου 2009, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Τον Μπέντζαμιν Μπρέιντι (9 Δεκεμβρίου 2009) και την Βίβιαν Λέικ Μπρέιντι (5 Δεκεμβρίου 2012).
Δημήτριος Τσιριμώκος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη Τσιριμώκου. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας στις εκλογές του 1865 και επανεξελέγη σε αυτές του 1869, του 1872, του 1873 και του 1874. 
Γιος του ήταν ο Ιωάννης Δ. Τσιριμώκος, δικηγόρος και βουλευτής.
Σαμ Λόιντ

Προσφορά

Ως συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων, δημιούργησε περίπου 800 προβλήματα, πολλά από τα οποία είχαν ιδιοφυή θέματα. Ο Λόιντ πήρε στις 11 Οκτωβρίου 1856 πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό προβλημάτων της "New York Clipper", σε ηλικία 15 ετών.
Ως παίκτης αγωνιστικού σκακιού ο Λόιντ ήταν, στην ακμή του, μεταξύ των καλυτέρων παικτών των Η.Π.Α.. Είχε λάβει μέρος στο διεθνές τουρνουά στο Παρίσι το 1867 και η καλύτερη απόδοσή του ήταν στη Νέα Υόρκη το 1886. Σύμφωνα με τις μετρήσεις Chessmetrics είχε την 15η θέση στον κόσμο.
Ο Λόιντ εξέδιδε το μηνιαίο "Περιοδικό γρίφων του Σαμ Λόιντ" ("Sam Loyd's Puzzle Magazin") γεμάτο με σπαζοκεφαλιές. Για μερικούς γρίφους αθλοθετούσε βραβείο 1000 δολάρια σε όποιον θα έστελνε λύση.
Επειδή ήταν οπαδός και των γρίφων Τάνγκραμ, ο Λόιντ δημοσίευσε ένα βιβλίο με 700 μοναδικά σχέδια Τάνγκραμ και ένα φαντασιώδες ιστορικό της δημιουργίας με Τάνγκραμ. Σε Ευρώπη και Αμερική υπήρχε τότε μια μανία για το Τάνγκραμ, και το δημοφιλές βιβλίο του Λόιντ του εξασφάλισε ένα σημαντικό εισόδημα.
Ο Λόιντ έγινε γνωστός σε πολύ κόσμο το 1878, όταν επινόησε τον γρίφο Δεκαπέντε. Ο γρίφος είναι ένα τετραγωνικό πλαίσιο που έχει μέσα 15 τετραγωνικές ψηφίδες σε διάταξη 4×4 οπότε υπάρχει μια θέση κενή. Οι ψηφίδες μπορούν να ολισθαίνουν και πρέπει να δημιουργηθεί μια εικόνα ή να μπουν σε μια σειρά οι ψηφίδες.
Το βιβλίο του "Κυκλοπαίδεια γρίφων" ("Cyclopedia of Puzzles") δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό του, το 1914, από τον γιό του Σαμ Λόιντ Τζούνιορ, που ήταν κι αυτός προβληματιστής.

Το πρόβλημα "Κατεργάρικα γαϊδούρια"

Ένα άλλου είδους πρόβλημα είναι αυτό που λέγεται "Κατεργάρικα γαϊδούρια" (Trick donkeys). Στο πρόβλημα αυτό ο αναγνώστης πρέπει να αποκόψει τους αναβάτες έτσι, ώστε να καβαλλικέψουν τα γαϊδούρια. Το πρόβλημα λύνεται με οπτική απάτη.
Φάκρα Γιούνους

Βιογραφικά στοιχεία

Εργαζόταν ως χορεύτρια σε κακόφημη γειτονιά στο Πακιστάν, όταν γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Μπιλάλ Καρ (Bilal Khar), υιό του Γκουλάμ Μουσταφά Καρ, πρώην Κυβερνήτη και Πρόεδρο της τοπικής κυβέρνησης στην επαρχία Πουντζάμπ του Πακιστάν. Μετά από τρία χρόνια έγγαμου βίου, αποφάσισε να ζητήσει διαζύγιο από τον σύζυγό της, καθώς τον κατηγόρησε ότι ασκούσε σε αυτήν φυσική και λεκτική βία. Τον Μάιο του 2000, κατά δήλωσή της, της επιτέθηκε με οξύ, παρουσία του πεντάχρονου γιού της από άλλον άνδρα.
Ο πρώην άνδρας της ισχυρίστηκε ότι κάποιος άλλος χρησιμοποίησε το όνομα του και προέβει στην επίθεση. Το γεγονός της επίθεσης και η εκδίκαση της υπόθεσης προσέλκυσε τον ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, που σημείωναν στις ανταποκρίσεις τους, τον μεγάλο αριθμό επιθέσεων με οξύ στη χώρα (8.500 επιθέσεις το 2011). Κατάφερε να αθωωθεί από όλες τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν. Αργότερα, η Φάρκα Γιουνούς μετέβει στη Ρώμη για να προβεί σε πλαστικές επεμβάσεις, με την βοήθεια της πρώην πεθεράς και μητριάς του πρώην άνδρα της Τεμινά Ντουρανί. Η μετάβαση της στην Ιταλία υπήρξε στην αρχή επεισοδιακή, αφού οι ιταλικές αρχές αρνήθηκαν τη χορήγηση άδειας εισόδου, αλλά μετά από πίεση της ιταλικής κοινής γνώμης, της επιτράπηκε να εισέλθει και να συνεχίσει τη θεραπεία της. Η πρώην πεθερά της, κατάφερε να εξασφαλίσει επίσης χορηγίες από την εταιρία καλλυντικών «Saint Angelic» και από την ιταλική κυβέρνηση. Η ιταλική οργάνωση «Smile Again», ευαισθητοποιημένη από το γεγονός, προχώρησε σε δράσεις ενάντια στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των γυναικών στο Πακιστάν.
Στις αρχές του Μαρτίου του 2012, κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Saving Face», της βραβευμένης με Έμμυ Πακιστανής δημοσιογράφου Σαρμίν Ομπάιντ-Τσινόι και του Αμερικανού Ντανιέλ Τζανγκ. Η υπόθεση του βασίστηκε πάνω στις επιθέσεις με οξύ κατά γυναικών στο Πακιστάν. Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ είχε βραβευτεί τον προηγούμενο μήνα, με Όσκαρ Μικρού Μήκους, το πρώτο που κατέκτησαν Πακιστανοί δημιουργοί, και Έμμυ καλύτερου ντοκιμαντέρ. Λίγες μέρες αργότερα από την προβολή της ταινίας, και αφού ολοκλήρωσε 39 πλαστικές επεμβάσεις σε διάστημα δέκα χρόνων, αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον έκτο όροφο κτιρίου της Ρώμης. Η βράβευση του ντοκιμαντέρ και το ατυχές γεγονός της αυτοκτονίας της τον ίδιο μήνα, αναθέρμανε το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης για το προσωπικό της δράμα. Η σωρός της, μεταφέρθηκε από την Τεμινά Ντουρανί στο Πακιστάν, τυλιγμένη με την πακιστανική και την ιταλική σημαία. Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος Εντχί στο Κανταχάρ. Η ταφή της έγινε στο Καράτσι.
Διονύσιος Οικονομόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1830. Αποδήμησε στην Αίγυπτο. Απεβίωσε το 1890 στο Κάιρο.
Λοχ Νες

Η Λοχ Νες (αγγλικά: Loch Ness) είναι μεγάλη, βαθιά λίμνη γλυκού νερού στα Χάιλαντς της Σκωτίας η οποία βρίσκεται περίπου 37 χιλιόμετρα ( 23 μίλια) νοτιοδυτικά του Ινβερνές. Η επιφάνειά της είναι 15,8 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η Λοχ Νες είναι περισσότερο γνωστή για κάποιες υποτιθέμενες εμφανίσεις του Τέρατος του Λοχ Νες. Η λίμνη συνδέεται με το νότιο άκρο του ποταμού Όιχ και ένα τμήμα το κανάλι καλεντόνιαν με το Λοχ Όιχ. Στο βόρειο άκρο υπάρχουν τα στενά της Μπόνα τα οποία καταλήγουν στο Λοχ Ντόχφορ, το οποίο τροφοδοτεί τον ποταμό Νες και ένα άλλο τμήμα του καναλιού στο Ινβερνές. Είναι μια σειρά αλληλένδετων, σκοτεινών σωμάτων νερού στη Σκωτία. Η ορατότητα του νερού είναι εξαιρετικά χαμηλή λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε τύρφη στο περιβάλλον έδαφος.
Η Λοχ Νες είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Σκωτίας όσον αφορά την έκταση επιφάνειας, με έκταση 56,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μετά την Λοχ Λόμοντ, αλλά λόγω του μεγάλου βάθους της, είναι η μεγαλύτερη σε όγκο. Το μέγιστο βάθος της είναι 230 μέτρα, κάνοντάς την τη δεύτερη βαθύτερη λίμνη στη Σκωτία μετά από τη Λοχ Μόραρ. Περιέχει περισσότερο γλυκό νερό απ 'όλες τις λίμνες στην Αγγλία και την Ουαλία μαζί, και είναι το μεγαλύτερο σώμα νερού στο ρήγμα Γκρέιτ Γκλεν, το οποίο εκτείνεται από το Ινβερνές στα βόρεια μέχρι το Φορτ Γουίλιαμ νότια.
Νικόλαος Κοντογιαννόπουλος

Οικογένεια

Ήταν παντρεμένος με την Κωκώ Παρασκευοπούλου (απεβ. 11 Απρ 1990) και γιος του είναι ο επίσης βουλευτής, Βασίλειος Κοντογιαννόπουλος, ο οποίος χρημάτισε και υπουργός Παιδείας επί κυβερνήσεως της ΝΔ το 1990.
Φραγκίσκος της Μπέζα

Βιογραφία

Ο Φρανσίσκο-Σαβιέρ-Ζοζέ-Αντόνιο-Μπέντο-Ουρμπάνο ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμπουρκ. Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.
Του δόθηκε το δουκάτο τού Μπέζα, έγινε ηγούμενος τού Κράτο και κύριος τού Ινφαντάντο. Το σχέδιο να νυμφευτεί τη Μαρία-Μαγδαληνή των Αψβούργων-Αυστρίας, αδελφή της Μαρίας-Άννας (συζύγου τού Ιωάννη Ε΄) δεν ευοδώθηκε.  Ο πάπας Κλήμης ΙΑ΄ ζήτησε συνδρομή στον αγώνα κατά των Οθωμανών και το 1716 ο Ιωάννης Ε΄ έστειλε έναν στόλο (armada) Πορτογαλικών πλοίων για βοήθεια της Βενετίας και της Αυστρίας στους πολέμους τους εναντίον των Τούρκων. Αρχηγός ήταν ο Φραγκίσκος και ο Λόπο Φουρτάντο ντε Μενντόσa κόμης τού Ρίο Γκράντε.
Απεβίωσε το 1742 στο Γκουίντα ντας Γκαέιρας στο Όμπιντος. Τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα στη Λισαβόνα.
Οίκος των Σασσανιδών

Ο Οίκος των Σασσανιδών είναι μία δυναστεία, που μέλη της έγιναν βασιλείς (shah-an-shah, βασιλείς βασιλέων ή αυτοκράτορες) της Περσίας. Διαδέχθηκαν τους Πάρθους Αρσακίδες το 224 και ήταν η τελευταία Περσική δυναστεία, αφού το 651 τη χώρα κατέλαβαν οι Άραβες.
Αμίρι Κούρντι

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ο Κούρντι διακρίθηκε στις ακαδημίες του Πανιωνίου, όπου στη συνέχεια προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε στη Σούπερλιγκ. 
Στις 21 Αυγούστου 2014, υπέγραψε στην Αλ Αχλί του Πρωταθλήματος Σαουδικής Αραβίας. 
Τον Ιούλιο του 2018, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από τον Πανιώνιο, επιστρέφοντας στην ομάδα που αναδείχθηκε.
Μιχαήλ Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Γ΄)

Βιογραφία

Ήταν ο δεύτερος γιος του Ανδρόνικου Γ΄ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας (Άννας) της Σαβοΐας. Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας του ήταν Αυτοκράτορας, έτσι ονομάστηκε πορφυρογέννητος. Ο Ανδρόνικος Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη. Το 1341 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Όταν ο νέος Αυτοκράτορας θέλησε να απομακρύνει τον φιλόδοξο κηδεμόνα του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, προκλήθηκε η διαμάχη των ετών 1352-57. Τότε ο Ιωάννης Ε΄ έστειλε τον Μιχαήλ στον Στέφανo-Ουρός Δ΄ Δουσάν της Σερβίας ως εγγύηση συμμαχίας. Μετά από αυτό δεν τον αναφέρουν οι πηγές.
Γλυφάδα

Γλυφάδα και Αμερικανική Βάση

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου, στο γειτονικό Ελληνικό υπήρχε μεγάλη βάση της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά οι περισσότεροι Αμερικανοί στρατιωτικοί ζούσαν στην Γλυφάδα, ειδικά στην παραλιακή ζώνη. Οι Αμερικανοί επέδρασαν καταλυτικά στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής Γλυφάδας σε όλα τα επίπεδα, από την κουζίνα μέχρι τη διασκέδαση. Από την Γλυφάδα ξεκίνησε, μεταξύ άλλων, η μαζική κατανάλωση της κόκα κόλα στην Ελλάδα, η διάδοση των ταχυφαγείων (φαστ-φουντ), τα νυχτερινά κλαμπ κ.α.

Η Γλυφάδα σήμερα

Στη Γλυφάδα υπάρχουν δύο μαρίνες, πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο, αθλητικά κέντρα, δέκα αθλητικοί σύλλογοι εκτός των πολλών άλλων, καθώς και διάφορα πολιτιστικά ιδρύματα. Στη Γλυφάδα έχουν ανεγερθεί σημαντικά μνημεία όπως ο μαρμάρινος ανδριάντας του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στην πλατεία της Αγίας Τριάδας καθώς και το  μνημείο των Γ. Σεφέρη και Οδ. Ελύτη στην οδό Λαμπράκη.
Η Γλυφάδα διασχίζεται σε όλο το μήκος της, από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης, με την σχεδόν παράλληλη προς αυτήν παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος και τοπικά στην 'Aνω Γλυφάδα από την οδό Δ. Γούναρη. Ο δήμος χωρίζεται σε δύο βασικά τμήματα: την Άνω Γλυφάδα, που περιλαμβάνει την Τερψιθέα, την Άνω Γλυφάδα, το Πυρνάρι, την Ευρυάλη, την Αίγλη, την Αιξωνή, τα Δικηγορικά, και την Κάτω Γλυφάδα που περιλαμβάνει το κέντρο της πόλης και τον Άγιο Νικόλαο και γειτνιάζει με τους δήμους Ελληνικού- Αργυρούπολης και Βούλας. Η Τερψιθέα αποτελεί το βορειότερο και πυκνότερα δομημένο τμήμα του δήμου και περικλείεται από τα Μαυροβούνια (τμήμα του Υμηττού), την Άνω Γλυφάδα και το Δήμο Αργυρούπολης-Ελληνικου
Ιερόθεος Μονεμβασίας

Ο Ιερόθεος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Χρημάτισε μαθητής του Θεοφάνη Ελεαβούλκου, και διδάσκαλος του Ιερεμίου Β’. Συνόδευσε τον Ιερεμία στην Ρωσία με σκοπό την καθίδρυση πέμπτου εκεί Πατριαρχείου.
Ο Αρσένιος τον ονομάζει «σοφόν, θείον, έμπειρον σοφίας, αρχιθύτην μέγιστον της Πελοποννήσου».

Συγγράμματα

Τα συγγράμματα του Ιερόθεου τα αναφέρει ο Χρονογράφος και τα θαύμασαν και αυτοί οι Τσόρκοι.
Χριστόφορος Νέζερ (1903-1995)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1903 και πέθανε στην Αθήνα το 1995.
Καταγόταν από τη βαυαρική οικογένεια Νέζερ, που είχε έρθει στην Ελλάδα με τον Όθωνα. Έλαβε μέρος σε αρκετές ταινίες του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Καρλ Κράτσαϊζεν

Έργο

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα ο Κράτσαϊζεν, αυτοδίδακτος ζωγράφος και σχεδιαστής, φιλοτέχνησε αρκετά τοπία και πορτρέτα, τα περισσότερα με μολύβι και χαρτί. Χαρακτηριστικά τοπία είναι αυτά του Ναυπλίου και της Ακρόπολης, καθώς και του πρώτου ελληνικού ατμόπλοιου, του Καρτερία, στον κατάπλου του οποίου στον Πόρο ο Κράτσαϊζεν ήταν παρών. Το πιο σημαντικό μέρος του έργου του όμως αποτελούν δεκαεννιά πορτέτα μορφών της επανάστασης, φιλοτεχνημένα είτε στα στρατόπεδα από τα οποία πέρασε ή στην Γ' Εθνοσυνέλευση, στην οποία ήταν παρών. Το ημιτελές πορτρέτο του Γ. Καραϊσκάκη είναι φιλοτεχνημένο λίγο πριν το θάνατό του. Το σύνολο του έργου του είναι 91 πίνακες, από τα οποία 21 είναι υδατογραφίες τοπίων και τα υπόλοιπα 70 σχέδια με μολύβι προσώπων, μνημείων και πολεμικές συνθέσεις.
Επιστρέφοντας στη Γερμανία ο Κράτσαϊζεν λιθογράφησε τα σχέδιά του και τα κυκλοφόρησε, από το 1827 έως το 1831, σε επτά λευκώματα με το γενικό τίτλο Bildnisse ausgezeichneter Griechen und Philhellenen nebst einigen Ansichten und Trachten. Nach der Natur gezeichnet und herausgegeben von Karl Krazeisen (Προσωπογραφίες των διασημοτέρων Ελλήνων και Φιλελλήνων, μαζί με μερικές απόψεις και ενδυμασίες σχεδιασμένες εκ του φυσικού και δημοσιευμένες από τον Καρλ Κράτσαϊζεν). Το καθένα από αυτά περιείχε 3-4 προρτρέτα και ένα ή δυο ελληνικά τοπία. Τα λευκώματα έγιναν πολύ δημοφιλή την εποχή εκείνη, εν είδει πολεμικής ανταπόκρισης, και παρά το λιτό και σχετικά απλοϊκό τους χαρακτήρα αποτέλεσαν βάση για πολλά πορτρέτα των επαναστατών που εμφανίστηκαν αργότερα. Στο σχέδιο του Κράτσαϊζεν, που πέθανε το 1878 στο Μόναχο, βασίστηκε η μορφή του Κολοκοτρώνη που εμφανιζόταν στο πεντοχίλιαρο του 1984.
Ψήφισμα 68/262 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών

Το Ψήφισμα 68/262 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ψηφίστηκε και υοθετήθηκε στις 27 Μαρτίου του 2014 από την 68η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ως απάντηση προς τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας και με τίτλο "Εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας". Το μη δεσμευτικό ψήφισμα, το οποίο υποστηρίχθηκε από 100 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της Γενικής Συνέλευσης για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της και υπογράμμισε την ακύρωση του Κριμαϊκού δημοψηφίσματος του 2014. Έντεκα (11) έθνη ψήφισαν κατά, ενώ 58 απείχαν, και επιπλέον 24 κράτη απουσίαζαν όταν διεξήχθη η ψηφοφορία.
Το ψήφισμα εισήχθη από τον Καναδά, την Κόστα Ρίκα, τη Γερμανία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και την Ουκρανία. Η υοθέτηση του ψηφίσματος είχε προηγηθεί των ανεπιτυχών προσπαθειών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο συγκάλεσε επτά συνεδρίες για την αντιμετώπιση της Κριμαΐκής κρίσης, μόνο για να αντιμετωπίσουν το ρωσικό βέτο.
Χροιά ούρων

Η χροιά ή το χρώμα των ούρων οφείλεται εν πολλοίς στη σύσταση του αίματος αφού προέρχονται από αυτό. Συγκεκριμένα προέρχονται από το φιλτράρισμα του αίματος στους νεφρούς κατά το οποίο απομακρύνονται επιβλαβείς ή άχρηστες ουσίες του μεταβολισμού αραιωμένες στο νερό. Το χρώμα των ούρων προσδιορίζεται πάντα κατά την γενική εξέταση των ούρων. 
Φυσιολογικά η χροιά των ούρων είναι κίτρινη ή ωχροκίτρινη. 

Σε διάφορες μεταβολικές και παθολογικές καταστάσεις μπορεί να πάρει και άλλα χρώματα όπως λαμπερό κίτρινο, καστανό, ερυθρό κ.α. Η ένταση της χροιάς αντανακλά το ποσό του αποβαλλόμενου νερού σε σχέση με την ποσότητα διαφόρων αποβαλλόμενων μεταβολιτών (μετρημένων ανά 24ωρο). Το χρώμα των ούρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας εμπειρικός δείκτης της υδάτωσης ατόμων π.χ. που βρίσκονται σε θεραπεία ή αθλούνται.

Συλλογή ούρων

Απαιτούνται πρώτα πρωινά ούρα μέσης ούρησης.

Μέτρηση της χροιάς των ούρων με αναλυτή ούρων

Οι αυτόματοι αναλυτές των ούρων μπορούν να προσδιορίσουν με μεγάλη ακρίβεια το χρώμα των ούρων. Χρησιμοποιείται κατά κανόνα η μέθοδος της ανακλασιμετρίας.

Ένταση χροιάς ούρων

Μεγάλη συγκέντρωση μεταβολιτών στα ούρα οδηγεί σε πιο έντονο χρώμα σε σχέση με τα αραιά ούρα. Η ποσότητα των υγρών που πίνουμε επηρεάζει το χρώμα των ούρων. Όταν πίνουμε πολλά υγρά τότε το χρώμα των ούρων γίνεται πολύ ανοικτό. Τα ούρα σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι σχεδόν άχρωμα. Αντίθετα, στη στέρηση υγρών και στην αφυδάτωση, τα ούρα παίρνουν ένα πολύ σκούρο κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα. 

Το χρώμα των ούρων αποτελεί σημαντικό δείκτη της κατάστασης ενυδάτωσης των ατόμων σε αθλητικά και ιατρικά θεραπευτικά προγράμματα.

Ουρολοίμωξη

Τα ούρα παίρνουν ένα θολό σκούρο κίτρινο χρώμα.

Ουρολιθίαση

Τα ούρα αποκτούν ένα θολό σκούρο κίτρινο χρώμα.

Αιματουρία

Το αίμα στα ούρα, τους δίνει ένα χρώμα κόκκινο ή ροζ. Το χρώμα των ούρων δεν επαρκεί όμως για να διαγνωστεί η αιματουρία η οποία αποτελεί σύνηθες εύρημα στις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις). Ο λόγος είναι ότι το ίδιο χρώμα μπορούν να δώσουν στα ούρα τα παντζάρια, τα μούρα, χρωστικές ουσίες που προστίθενται σε τρόφιμα καθώς και ορισμένα καθαρτικά φάρμακα που χορηγούνται για τη δυσκοιλιότητα.

Παθήσεις του ήπατος

Στην π.χ. οξεία ιογενή ηπατίτιδα και στη κίρρωση τα ούρα αποκτούν ένα έντονο κίτρινο χρώμα που οφείλεται στην αυξημένη συγκέντρωση χολερυθρίνης.

Χολόσταση

Τα ούρα αποκτούν χρώμα σκούρου καφέ ή χρώματος όπως του τσαγιού. Το ίδιο χρώμα μπορεί να προκληθεί από μερικά φάρμακα και χρωστικές ουσίες που περιέχονται σε τροφές.

Λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων

Π.χ. βιταμίνες. Τα ούρα μπορεί να αποκτήσουν ζωηρό κίτρινο χρώμα.

Λήψη φυσικών τροφίμων που έχουν υδατοδιαλυτές χρωστικές

Π.χ. τα σπαράγγια μπορούν να δώσουν μια πρασινωπή ή μπλε χροιά στα ούρα. Διαφορετική από τη συνήθη κίτρινη χροιά στα ούρα μπορούν να δώσουν χρωστικές ουσίες στα φαγητά καθώς και φάρμακα όπως η αμιτρυπτιλίνη, η ινδομεθακίνη, η ριφαμπικίνη, η δοξορουμπικίνη (χημειοθεραπευτικό φάρμακο), η φεναζοπυριδίνη και η γουαρφαρίνη.
Επαρχία Τζαμαλπούρ

Η Επαρχία Τζαμαλπούρ (βεγγαλικά: জামালপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από το 1978. Το διοικητικό κέντρο εδρεύει στο Τζαμαλπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.032 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.089.366 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 21.5%, σημαντικά κατώτερο σε σχέση με το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 97.74% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι ενώ το 1.98% είναι Ινδουιστές.
Γιώργος Μητσάκης

Βιογραφία

Ήρθε με την οικογένεια του στην Καβάλα το 1935 και αργότερα έμειναν σε ένα χωριό κοντά στο Βόλο. Ο Μητσάκης πρωτοέρχεται σε επαφή με τη λαϊκή μουσική στη Μαγνησία αλλά σύντομα θα αναζητήσει την τύχη του στη Θεσσαλονίκη. Γνωρίζεται με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Χατζηχρήστο και καταλήγει στον Πειραιά, την πόλη που θα αγαπήσει, το 1939.
«Γράφαμε για τον καημό, το γλέντι, το μεράκι του λαϊκού ανθρώπου», έλεγε. «Εδινα την ερώτηση και αμέσως την απάντηση. Τότε παίζαμε εμείς οι ίδιοι τα τραγούδια μας. Τραγουδούσα σόλο, πρίμα, έπαιζα μπουζούκι, κιθάρα ο γέρος Καρίπης, μπαγλαμά ο τυφλός ο Χρυσίνης και εγώ μπροστά στο μικρόφωνο κι ο κόσμος άκουγε. Και όταν κανένας φώναζε, Μητσάκη δάσκαλε παίξε μου ένα "βασανισμένο", του έκανα το χατίρι..."Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει...". Αυτά τραγουδούσα, τα βάσανα και τις ελπίδες του λαϊκού ανθρώπου. Αυτόν τον κόσμο αντιπροσώπευα στα τραγούδια μου, πέντε χιλιάδες το σύνολο. Εκεί έπιανε το τραγούδι. Τον εφοπλιστή τι να τον συγκινήσει αυτό το είδος; Δε θα το καταλάβει, όσο σπουδαγμένος και να είναι...»
Καταβόθρες Κάψια

Περιγραφή

Οι καταβόθρες εμφανίζονται σε ασβεστολιθικά εδάφη, με έντονη διάβρωση από το νερό, το οποίο έπειτα από πολλά χρόνια διαπερνώντας τα πετρώματα, δημιουργεί κοιλότητες-σπήλαια.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας δημιουργίας της φύσης είναι το Σπήλαιο Κάψια.
Το 1880 στις καταβόθρες Κάψια κτίστηκε ένα τοιχίο που τις περιβάλει και ένας τυπικός έλεγχός του το 1887 στάθηκε αφορμή για την ανακάλυψη του ομώνυμου σπηλαίου. Ο μηχανικός που διεξήγαγε τον έλεγχο εισήλθε από τη φυσική είσοδο, με αποτέλεσμα να αντικρίσει αυτό το ιδιαίτερο σπήλαιο της περιοχής.

Σημασία

Η σημασία αυτού του φαινομένου για τη περιοχή είναι μεγάλη καθώς οι καταβόθρες αποστραγγίζουν τα νερά των βροχών και αποτρέπουν τις πλημμύρες στον κάμπο. Αξιοσημείωτη είναι η περιδίνηση που παρατηρείται, όταν σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων η λεκάνη της καταβόθρας γεμίζει και το νερό διοχετεύεται στις φυσικές τρύπες με τεράστια ορμή.
Αρεδιού

Ιστορία

Παρά το γεγονός ότι η περιοχή έχει κατοικηθεί από τους αρχαίους χρόνους  η σημερινή Αρεδιού, ιδρύθηκε από κατοίκους των γύρω παλιών οικισμών, και ενοικιαστές γεωργικής γής κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας (1200-1490) .
Εκτιμάται ότι τα τρία τέταρτα του πληθυσμού των γύρω οικισμών χάθηκαν και ολόκληρα χωριά κάηκαν, όταν  η Μαύρη Πανώλη χτύπησε στις  δεκαετίες του 1340-70 αλλάζοντας έτσι τον δημογραφικό χαρακτήρα της περιοχής.
Tο όνομα του χωριού συνδέεται με το όνομα του Αρράς Ντιου Τζιοάν ο οποίος ήταν ο γαιοκτήμονας του υφιστάμενου χωριού .Ο Αρράς-Ντιου ήταν ένας μεσάζων για τους ευγενείς και τους αγρότες, και πράκτορας εποχιακών εργατών.  Το όνομα καθιερώθηκε, λόγω του ότι η τοποθεσία  ονομαζόταν το τσιφλίκι του Αρρας- Ντιου. Στην τουρκική, προφέρεται ως Αρραδιου.Τελικά, το όνομα του χωριού κατέληξε  στο Αρεδιού.
Υπάρχουν ακόμη δύο εκδοχές για το όνομα του χωριού:
Η πρώτη συνδέει το όνομα του χωριού με το βυζαντινό όνομα Αρέτιος που στη γενική πτώση γίνεται Αρετιού.
Η τοπική παράδοση συνδέει το όνομα του χωριού με την Αρετή, τη βασιλοπούλα από την Ταμασό που έκανε συχνά περίπατο με το άλογό της στο χωριό. Μια μέρα, όμως, καθώς έκανε τον συνηθισμένο περίπατό της, είχε ένα ατύχημα και έχασε τη ζωή της. Κάποιοι αναφέρουν πως σκοτώθηκε όταν το άλογό της ξαφνιάστηκε και την έριξε κάτω, ενώ άλλοι ότι πνίγηκε στο ποτάμι, όταν προσπάθησε να το διασχίσει με το άλογό της.
Με την οθωμανική κατάκτηση του νησιού το 1570 ξεκίνησε ο εξισλαμισμός, "με σκοπό τη μείωση του χριστιανικού πληθυσμού". Το 1591, μερικές οικογένειες από το πλέον ερειπωμένο χωριουδάκι Κουλουπάδες προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ (Τουρκοκύπριοι) και εγκαταστάθηκαν στο Αρεδιού, με αντάλλαγμα  τα προνόμια στο νερό του ποταμού Κούτη και του άρχοντα Αρράς κτήματα.

Ασχολίες

Οι κάτοικοι του χωρίου ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία και ιδιαίτερα με την ελαιοκαλλιέργεια. Στο Αρεδιού εδρεύει και ο ΕΑΣ Αρεδιού που αγωνίζεται στη ΠΟΕΛ.