google/wiki40b huggingface dataset:
Ατταλίδα φυλή

Με την ονομασία Ατταλίς (αρχαία ελληνικά: Ἀτταλίς) ή Ατταλίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Ατταλίδα (γενική Ατταλίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Ατταλεύς ή Ατταλίδης (αρχαία ελληνικά: Ἀτταλεύς) ή  (άρθρο πληθυντικού: οι) Ατταλείς ή Ατταλίδες (αρχαία ελληνικά: Ἀτταλείς ή Ἀτταλίδαι), για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις πρόσθετες φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και της αρχαίας Αττικής, η οποία ήρθε να συμπληρώσει τις προηγούμενες φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι κάτοικοι της οποίας κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της Ατταλίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.

Ονομασία

Η Ατταλίδα, πήρε το όνομά της σε απόδοση τιμής προς τον βασιλιά της Περγάμου τον Άτταλο A΄ και ιδρύθηκε περί το 200 π.Χ.. Ο Άτταλος Α΄ της Περγάμου ως "επώνυμος ήρωας" και αρχηγέτης φυλής είχε στην Αθήνα μεγάλο ανδριάντα, καθώς και δικό του "ιερόν" με ίδιον λεγόμενο "ατταλίδη ιερέα". Σημειώνεται ότι οι φυλές της Αρχαίας Αθήνας λάμβαναν ονομασίες μεγάλης φήμης ηρώων της αρχαιότητας που εξ αυτού λέγονταν για τις ίδιες τις φυλές ή τους τόπους που τιμώνταν "επώνυμοι ήρωες".  
Ταυτόχρονα με την ίδρυση αυτής της φυλής καταργήθηκαν οι φυλές Αντιγονίς και Δημητριάς και απέμειναν η Πτολεμαΐς και οι αρχικές δέκα που είχε ιδρύσει ο Κλεισθένης, δηλαδή την περίοδο από το 201/200 π.Χ. έως το 126/7 μ.Χ. υπήρχαν συνολικά 12 φυλές.
Στην Ατταλίδα φυλή εκτός από τους δήμους που αποδόθηκαν από τις προγενέστερες φυλές, δημιουργήθηκε ένας ακόμα, ο Δήμος Απολλωνιείων, που ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της συζύγου του Αττάλου Α΄, της Απολλωνίδας.
Ποσειδώνας του Αρτεμισίου

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε στην θάλασσα έξω από το Αρτεμίσιο της Εύβοιας, στο σημείο που είχε ναυαγήσει ένα πλοίο στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. Προηγήθηκε η εύρεση του αριστερού χεριού το 1926 και του υπόλοιπου αγάλματος το 1928. Η εύρεση δημοσιεύτηκε από τον Γεώργιο Οικονόμο το 1928 στα Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών. Η εξερεύνηση του ναυαγισμένου πλοίου διακόπηκε το 1928 λόγω του θανάτου ενός από τους δύτες και από τότε δεν επαναλήφθηκε. Πιστεύεται ότι το πλοίο μετέφερε ελληνικά έργα προς εξαγωγή με προορισμό την Ιταλία.
Όθων Γ΄ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Ματθίλδης, κόρης του Κορράδου Β΄ .
Η διακυβέρνησή του με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ χαρακτηρίστηκε από την επέκταση του μαργραβάτου: προσάρτησε το υπόλοιπο των Τέλτοβ και Μπάρνιμ, το Ούκλερμαρκ, την κυριότητα του Στάργκαρτ, το Λούμπουστσλαντ και τις περιοχές του Νόιμαρκ ανατολικά του Όντερ. Ενδυνάμωσαν τη θέση του Βρανδεμβούργου μέσα στο Γερμανικό βασίλειο· το 1256 ο Όθων Γ΄ ήταν υποψήφιος για βασιλιάς. Ίδρυσαν πόλεις και ανέπτυξαν τις δίδυμες πόλεις Κελν και Βερολίνο. Επέκτειναν το κάστρο των Ασκάνια στο Σπάννταου και το έκαναν έδρα τους.
Πριν αποβιώσουν διαίρεσαν το μαργραβάτο σε δύο μέρη: ένα για τους απογόνους του Ιωάννη Α΄ και ένα για εκείνους του Όθωνα Γ΄. Ως τότε τα μέλη του Οίκου τους εθάπτοντο στο αββαείο του Λέχνιν, που περιήλθε στο δεύτερο μέρος, έτσι οι απόγονοι του Ιωάννη Α΄ ίδρυσαν το 1258 την Κιστερκιανή μονή Μάριανσεε για την ταφή τους. Το 1266 άλλαξαν γνώμη και ίδρυσαν τη μονή Χορίν, 8 χλμ νοτιοδυτικά της προηγούμενης. Το 1274 μετέφεραν τη σορό του ΙΩάννη Α΄ από το Μάριανσεε στο Χορίν. Ο κλάδος του Όθωνα Γ΄ εξέλιπε το 1317 και ο εγγονός τού Ιωάννη Α΄, ο Βάλντεμαρ, ενοποίησε το μαργραβάτο.
Το 1267 απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του από κοινού στο Ζάλτσβεντελ.
Η Θεσσαλία της Δευτέρας

Η Θεσσαλία της Δευτέρας είναι εβδομαδιαία πολιτική και αθλητική εφημερίδα του Βόλου. 
Ανήκει στην εταιρία «Θεσσαλικές Διανομές», στην οποία μετέχουν κατά 50% οι «Θεσσαλικές Εκδόσεις» και από 25% ο Κώστας Τόλης (εφημερίδα Ενημέρωση Τρικάλων) και Θανάσης Τσάβαλος (εφημερίδα Θεσσαλική Ηχώ Καρδίτσας). Εκδότης της εφημερίδας είναι ο Βασίλης Δανός και διευθυντής σύνταξης ο Κώστας Τσαμπάζης. 
Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 13 Σεπτεμβρίου 1971 με την ονομασία Η Πρωινή της Δευτέρας. Στις 18 Δεκεμβρίου 1995 το όνομά της άλλαξε στο σημερινό. Από τις 28 Σεπτεμβρίου 1997, κυκλοφορεί και στους τέσσερις νομούς της Θεσσαλίας. Βραβεύτηκε το 1998 από την «Κοινωνία των Πολιτών».
Αρχιμήδης (επιγραμματοποιός)

Αμφισβητούμενης ταυτότητας ποιητής ενός επιγράμματος (VII 50) της Παλατινής Ανθολογίας. Στο κείμενο του Jacobs διαβάζουμε ΑΡΧΙΜΗΛΟΥΣ. Στα σχόλιά του αναφέρει το σχόλιο του λημματιστή «αρχιμήδους σκοπτικόν» αλλά συμφωνεί με τον Brunck ότι το επίγραμμα πρέπει να αποδοθεί στον Αρχίμηλο. Ο Waltz δεν βλέπει για ποιον λόγο δεν πρέπει ν’ αποδοθεί το επίγραμμα στον μεγάλο μαθηματικό. Ο Paton δέχεται την ύπαρξη ενός αγνώστου εποχής Αρχιμήδη και η εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα το αποδίδει στον Αρχίμηλο.
Βιντεοπαιχνίδι δράσης

Γενικά

Ένα παιχνίδι δράσης αποτελείται από αποστολές. Θέτονται αποστολές που πρέπει να επιτελεστούν, και έτσι αποκτούνται χρήματα ή ξεκλειδώνονται άλλες αποστολές ή διάφορα αντικείμενα που είναι βασικά για τον πρωταγωνιστή. Ακόμη, στα περισσότερα παιχνίδια υπάρχουν όπλα που χρειάζονται στις επόμενες αποστολές. Τέλος, στα αριστερά η στα δεξιά της οθόνης είτε του υπολογιστή είτε της τηλεόρασης, υπάρχει μια μπάρα ζωής που δείχνει σε τι κατάσταση βρίσκεται ο παίχτης.

Ιστορία

Το πρώτο παιχνίδι δράσης κυκλοφόρησε το 1978 με το όνομα Space Invaders. Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε το Asteroids. Το 1980 κυκλοφόρησε το Pacman, ακολούθησε το 1982 το Robotron 2084, το 1984 το Paperboy και στα τέλη της δεκαετίας του '80 το Doom.

Επιδράσεις

Σε σχολή οικονομικών στο Ελσίνκι της Φινλανδίας παρατηρήθηκε πως τα παιχνίδια δράσης ακονίζουν τη σκέψη, καθώς ο παίκτης χρησιμοποιεί τη σκέψη του για την επίλυση μυστικών. Παρόμοιο περιστατικό είχε συμβεί και στο Πανεπιστήμιο της Ρότσεστερ της Αγγλίας, όπου μαθητές που έπαιξαν το παιχνίδι Unreal Tournament 3 βελτίωσαν την απόδοση της όρασής τους κατά 20%.
Σούσνιαρι (Ντέρβεντα)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μάγιστρος

Ο μάγιστρος ήταν ανώτατο αξίωμα της πολιτείας στην ύστερη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 
Το αξίωμα ανάγεται στις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου. Κατά την υστερορωμαϊκή/πρωτοβυζαντινή περίοδο, ο μάγιστρος των οφφικίων (λατινικά: magister officiorum) ήταν επικεφαλής της παλατινής γραμματείας, των τεσσάρων ιερών σκρινίων (sacra scrinia). Η θέση του μάγιστρου είχε ιδιαίτερη σημασία λόγω του ελέγχου του επί των λεγόμενων μαγιστριανών (agentes in rebus), των διαβόητων ειδικών πρακτόρων της κεντρικής κυβέρνησης. Σταδιακά το αξίωμα ενισχύθηκε εις βάρος των υπάρχων του πραιτωρίου, και ο μάγιστρος ανέλαβε επιπλέον την επιστασία της αυτοκρατορικής φρουράς των σχολών, του δημοσίου δρόμου, των κρατικών εργοστασίων (fabricae) και των παραμεθόριων στρατευμάτων (limitanei). Κατά τον 6ο αιώνα, ο μάγιστρος μαζί με τον ύπαρχο της Ανατολής αποτελούσαν τους δυο πιο ισχυρούς υπουργούς του βυζαντινού κράτους.
Τον ύστερο 7ο ή τον 8ο αιώνα, με την πολυδιάσπαση των μεγάλων υστερορωμαϊκών υπουργείων σε αυτόνομα «σέκρετα», και την απώλεια των στρατιωτικών του αρμοδιοτήτων, ο μάγιστρος χάνει την ισχύ του. Μέχρι το β΄ ήμισυ του 9ου αιώνα υπήρχαν ένας ή δύο μάγιστροι ως οι πιο σημαντικοί σύμβουλοι του αυτοκράτορα, εκ των οποίων ο πρεσβύτερος ονομαζόταν πρωτομάγιστρος. Μετά ο τίτλος μετατράπηκε σε καθαρά τιμητικό αξίωμα («αξία δια βραβείου»), που παρέμεινε όμως ο υψηλότερος μη αυτοκρατορικός τίτλος στην βυζαντινή ιεραρχία μέχρι το β΄ ήμισυ του 10ου αιώνα. Ο τίτλος του μάγιστρου συναντάται συνήθως μαζί με άλλα αξιώματα. Έτσι ο επί Θεοφίλου Μανουήλ ο Αρμένιος και ο Βάρδας, θείος του Μιχαήλ Γ΄, υπήρξαν μάγιστροι και δομέστικοι των σχολών, επί Λέοντος Στ΄ ο Στυλιανός Ζαούτζης ήταν μάγιστρος και λογοθέτης του δρόμου πριν γίνει βασιλεοπάτωρ, και ο Ρωμανός Λεκαπηνός ήταν μάγιστρος και μέγας εταιρειάρχης πριν γίνει βασιλεοπάτωρ. Σταδιακά πολλαπλασιάστηκαν οι κάτοχοί του, από 12 επί Λέοντος Στ΄ σε 24 επί Νικηφόρου Φωκά, όταν και υπερκεράστηκε από άλλα αξιώματα, τον πρόεδρο και τον σεβαστοφόρο. Παύει να αναφέρεται μετά τις αρχές του 12ου αιώνα. Μεταξύ των τελευταίων συγκαταλέγεται ο Αλέξιος ο Μάγιστρος (11ος-12ος αι.), μαθητής του Συμεών του Νέου Θεολόγου. Ο Αλέξιος τιμήθηκε με το κρατικό αξίωμα του Μαγίστρου των θείων βασιλικών οφφικίων των τάξεων του ιερού παλατίου.
Μυλοχώρι Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μυλοχώρι βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Δύσωρον (μέρος των Κρουσσίων) σε υψόμετρο 390 μέτρων. Το χωριό απέχει 14 χλμ. βόρεια της πόλης του Κιλκίς και 70,5 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Ανατολικά του χωριού ρέει ο Σπανός που καταλήγει στον ποταμό Γαλλικό. Επί τουρκοκρατίας ονομάζονταν Αλέξια. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αντιγονείας, που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1934 με το ΦΕΚ 341Α-08/10/1934 αποσπάται στον νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Μηλοχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αντιγόνεια, τη Γάβρα και το Μονολίθι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αντιγονείας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 79 μόνιμους κατοίκους.
Ούτε σε αυτή την περίπτωση

Το έργο Ούτε σε αυτή την περίπτωση (Ισπανικά: Tampoco) είναι το 36ο από τη σειρά χαρακτικών Οι Συμφορές του Πολέμου του Ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Ο Γκόγια δεν αποκάλυψε που αποσκοπούσε η δημιουργία αυτών των χαρακτικών, ωστόσο οι ιστορικοί της τέχνης θεωρούν τη σειρά ως μια εικαστική διαμαρτυρία κατά της βίας της επανάστασης της 2ας Μαΐου του 1808, τον ακόλουθο πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου κατά την περίοδο 1808-1814, και την οπισθοχώρηση του φιλελευθερισμού μετά την παλινόρθωση της μοναρχίας των Βουρβόνων.

Το έργο

Ο τίτλος του συγκεκριμένου έργου σχετίζεται άμεσα με τον τίτλο του προηγούμενου (35ου) χαρακτικού της σειράς, Κανείς δεν ξέρει γιατί. Εδώ ο Γκόγια δίνει έμφαση στον κεντρικό άξονα της σύνθεσης, ο οποίος είναι ο κρεμασμένος. Η σημασία του τοπίου είναι μειωμένη καθώς η μορφή του νεκρού δεσπόζει σε πρώτο πλάνο. Όλα εδώ μοιάζουν να έχουν χάσει το νόημά τους. Ο Γάλλος στρατιώτης παρακολουθεί τον κρεμασμένο Ισπανό χωρικό ψύχραιμος, δίχως να δείχνει ικανοποίηση αλλά ούτε και μίσος για τον αντίπαλο. Δείχνει να προβληματίζεται για τη ματαιότητα του πολέμου. Η μεγάλη πέτρα στην οποία ακουμπά τον αγκώνα του προοριζόταν, προφανώς, να φιλοξενήσει κάποια επιγραφή, η οποία όμως δεν προστέθηκε ποτέ. To 1633 o Ζαν Καλό είχε απεικονίσει μια μαζική εκτέλεση διά απαγχονισμού κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου. Εδώ ο κεντρικός άξονας είναι το δέντρο και δίνεται περισσότερη έμφαση στο φόντο. Όπως αναφέρεται στους στίχους που συνοδεύουν το χαρακτικό πρόκειται για ληστές που είναι άξιοι της μοίρας τους. Διακόσια περίπου χρόνια αργότερα, ο Γκόγια εστιάζει στην αγριότητα και τη ματαιότητα του συμβάντος δίχως να παίρνει το μέρος κανενός.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1933

Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1933 διεξήχθη στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ στις 29 Ιανουαρίου. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ξανά ο Παναθηναϊκός Α.Ο.

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα

Διεξήχθη στις 29 Ιανουαρίου στην Αθήνα, σε απόσταση 9 χλμ.
Κατανομή πιθανότητας

Εισαγωγή

Οι μεταβλητές διακρίνονται σε ποιοτικές(ή κατηγορικές) οι οποίες παίρνουν τιμές που δεν είναι αριθμοί και στις ποσοτικές που οι τιμές που παίρνουν είναι αριθμοί και διακρίνονται σε διακριτές και συνεχείς.
Για να ορίσουμε τις κατανομές πιθανοτήτων για τις απλές περιπτώσεις, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ διακριτές και συνεχείς τυχαίες μεταβλητές των ποσοτικών μεταβλητών. Στην διακριτές μεταβλητές, κάποιος μπορεί εύκολα να εκχωρήσει μια πιθανότητα σε κάθε πιθανή τιμή: για παράδειγμα, όταν ρίχνοντας ένα αμερόληπτο ζάρι , κάθε μία από τις έξι τιμές 1 έως 6 έχει την πιθανότητα 1/6. Στις συνεχείς μεταβλητές οι τιμές που μπορούν να πάρουν είναι οποιεσδήποτε τιμές που μπορεί να υπάρχουν σε ένα διάστημα (κ,λ) όπου κ,λ ανήκουν στους πραγματικούς αριθμούς.Επίσης σε μια συνεχή μεταβλητή οι πιθανότητες μπορεί να είναι μη μηδενικές μόνο εάν αναφέρονται σε χρονικά διαστήματα.

Αθροιστική συνάρτηση κατανομής

Επειδή μια κατανομή πιθανότητας Pr στην πραγματική γραμμή προσδιορίζεται από την πιθανότητα της τυχαίας μεταβλητής Χ  σε ημι-ανοικτό διάστημα (-∞, x], η κατανομή πιθανοτήτων που χαρακτηρίζονται από αθροιστική συνάρτηση κατανομής της είναι:
F(x)=Pr[X≤x] για όλα τα x∈R

Διακριτή κατανομή πιθανότητας

Μια διακριτή κατανομή πιθανότητας είναι μια κατανομή πιθανοτήτων που χαρακτηρίζεται από μια συνάρτηση μάζας πιθανότητας. Έτσι, η κατανομή μιας τυχαίας μεταβλητής Χ είναι διακριτή, και το Χ ονομάζεται διακριτή τυχαία μεταβλητή, αν
ΣPr(X=u)=1
ως u διασχίζει το σύνολο όλων των δυνατών τιμών των Χ.Ως εκ τούτου, μια τυχαία μεταβλητή μπορεί να αναλάβει μόνο ένα πεπερασμένο ή άπειρο αριθμό τιμών.Η τυχαία μεταβλητή είναι μία διακριτή μεταβλητή. Ο αριθμός των πιθανών τιμών είναι άπειρος, ακόμα κι αν οι πιθανότητες τους να πλησιαζουν στο 1, οι πιθανότητες μπορούν να μειωθούν στο μηδέν αρκετά γρήγορα. Για παράδειγμα, εάν Pr(X=u)= 1/2ⁿ για n=1,2,... έχουμε το άθροισμα των πιθανοτήτων 1/2 + 1/4 + 1/8 + ... = 1

Είναι γνωστό ότι οι  διακριτές κατανομές πιθανοτήτων που χρησιμοποιούνται στη στατιστική μοντελοποίηση περιλαμβάνουν την κατανομή Poisson, την κατανομή Bernoulli,την διωνυμική κατανομή, την γεωμετρική κατανομή, και την αρνητική διωνυμική κατανομή. Επιπλέον, η διακριτή ομοιόμορφη κατανομή χρησιμοποιείται συνήθως σε προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών που κάνουν ίσης πιθανότητας τυχαίες επιλογές μεταξύ ενός αριθμού επιλογών.
Διακίδειος Σχολή Λαού

Ιστορία

Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1877 από τον "Αχαϊκό Σύλλογο" σαν Σχολή Λαού, που είχε ιδρυθεί λίγους μήνες πριν με σκοπό την ίδρυση και λειτουργία σχολής με σκοπό την "ηθικήν και κοινωνικήν βελτίωσιν του λαού εν γένει". Η σχολή λειτουργούσε όχι με μαθήματα αλλά με εκλαϊκευμένες διαλέξεις, για να είναι κατανοητές στον απλό λαό, που έδιναν καθημερινά από νομικούς, ιατρούς εκπαιδευτικούς και λόγιους της πόλης. Οι μαθητές που γίνονταν δεκτοί ήταν ανεξαρτήτου ηλικίας, ακόμα και γυναίκες, και από όλα τα κοινωνικά στρώματα ακόμα και μαθητές άλλων σχολείων. Αναφέρεται ότι οι διαλέξεις που ανακοινώνονταν και από τον τύπο είχαν μεγάλη επιτυχία και στην αίθουσα διαλέξεων γινόταν το αδιαχώρητο. Τα θέματα των διαλέξεων ήταν Πολιτική Οικονομία, Διοικητικό Δίκαιο, Υγιεινή, Ιστορία, Γεωγραφία, Χριστιανική Ηθική και Εμπορικό Δίκαιο. 
Το 1881 παύτηκε η λειτουργία της σχολής από την Αχαϊκό σύλλογο και, κατά τον Τριανταφύλλου, την ανέλαβε ο Σύλλογος Αλληλοβοήθειας των Εργατών, η "Ομόνοια"· κατά τον Νίκο Τόμπρο, ο σύλλογος "Ομόνοια" ίδρυσε νέα σχολή λαού και δεν συνέχισε την παλιά. Η Ομόνοια μετέφερε τη σχολή από το κτίριο του Αχαϊκού συλλόγου, όπου λειτουργούσε, στο κτίριο του εκπαιδευτηρίου Χρυσανθόπουλου και την επόμενη χρονιά στο εκπαιδευτήριο Πορφυρόπουλου. Το 1883 την εποπτεία της σχολής, η οποία λειτούργησε σαν ανεξάρτητη, ανέλαβε τριμελής επιτροπή, όπου άλλες φορές ως εξαμελής και άλλες ως οκταμελής συνεχίζει να διοικεί -μέχρι σήμερα- την σχολή. Ανάμεσα σε αυτούς που έδιναν διαλέξεις ήταν ο Χρήστος Κορύλλος. Τα μαθήματα ήταν τα ίδια με την προηγούμενη περίοδο· προστέθηκαν η αρχαία ελληνική ιστορία, ερμηνεία των ιερών γραφών και φυσική ιστορία. Το 1885-86 η σχολή δεν λειτούργησε, για να επαναλειτουργήσει τον επόμενο χρόνο μέχρι το 1889 που σταμάτησε πάλι. 
Το 1895 ο Σύλλογος των εν Πάτραις Καλαβρυτινών ανέλαβε την επαναλειτουργία της σχολής δίνοντας διαλέξεις στα γραφεία του συλλόγου. Η σχολή λειτούργησε μέχρι το 1912, που διέκοψε την λειτουργία της λόγω του βαλκανικού πολέμου· πρόεδρος της επιτροπής μεταξύ άλλων ήταν και ο Μητροπολίτης Ιερόθεος Μητρόπουλος. Το 1896 στην αίθουσα της σχολής λαού παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στον Πατραϊκό λαό ο φωνογράφος. Η αίθουσα ήταν ακτάμεση και μέσα σε απόλυτη σιγή ο καθηγητής Αθανασιάδης παρουσίασε τον φωνόγραφο κάνοντας διάφορες δοκιμές.
Το 1932 έγινε επανασύσταση της Σχολής με πρωτοβουλία του Ιωάννη Σιγαλού και λειτούργησε σε διάφορα κτίρια της πόλης. Σκοπός της σχολής αναφέρεται "η επιμόρφωσις του λαού" και απευθυνόταν σε ενηλίκους. Το 1940, με την έναρξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, σταματά εκ νέου την λειτουργία της.
Το 1949 επανσυστάται από τον Αριστείδη Αντωνιάδη συνεχίζοντας την λειτουργία της έως σήμερα. Το 1950 ο Ιωάννης Διακίδης δώρισε στην σχολή το κτίριο που στεγάζεται έως σήμερα, ισόγειο κτίσμα επί της οδού Κανάρη 58. Προς τιμήν του Διακίδη πήρε την ονομασία "Διακίδειος Σχολή Λαού".
Κέντρο Κράτησης Μεταναστών Παγανής

Το κέντρο κράτησης μεταναστών Παγανής είναι κέντρο κράτησης στο νησί της Λέσβου. Το κέντρο στεγάζει παράνομους μετανάστες που φτάνουν στο έδαφος της Ελλάδας με βάρκες από την Τουρκία.
Σε μια ανακαινισμένη πρώην αποθήκη στη Λέσβο, το κέντρο σχεδιάστηκε να στεγάζει 300 άτομα, ωστόσο έφτανε να στεγάζει ακόμα και 1.200 μετανάστες κατά περιόδους, με αποτέλεσμα οι μετανάστες να ζουν υπό άθλιες συνθήκες. Στις 18 Αυγούστου 2009, 160 ανήλικοι πρόσφυγες που κρατούνταν σε ενιαίο χώρο και μοιράζονταν την ίδια τουαλέτα, ξεκίνησαν απεργία πείνας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή τους.
Το φθινόπωρο του 2009 ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη επισκέφθηκε το κέντρο κράτησης. Μετά η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να κλείσει το Παγάνι και άλλα παρόμοια υπερπλήρη κέντρα κράτησης στα Ανατολικά Νησιά του Αιγαίου. Το κέντρο κράτησης έκλεισε για 20 μέρες τον Νοέμβριο του 2009. Τον Απρίλιο του 2010, οι κάτω αίθουσες ήταν κλειστές και λειτουργούσε μόνο ο πάνω όροφος, ενώ πλέον στέγαζε μόνο 30-40 άτομα.
Ούλριχ φον Χούτεν

Βίος

Ο Ούλριχ φον Χούτεν γεννήθηκε στον πύργο του Στάκελμπεργκ στις 21 Απριλίου 1488. Προερχόταν από οικογένεια Φρανκόνων ιπποτών. Αρχικά προοριζόταν από την οικογένειά του για να σταδιοδρομήσει στον κλήρο, και το 1499 εισήχθη στη μονή της Φούλντα αλλά το 1505 την εγκατέλειψε λόγω απέχθειας προς τον κλήρο. Πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας για σπουδές και συνεχίζει στην Ερφούρτη, Λειψία, Γκράιφσβαλντ (Greifswald). Το 1512-1513 και 1513-1517 ταξιδεύει στην Ιταλία.Το 1517 ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός τον έστεψε ποιητή και προσλήφθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς στην υπηρεσία του. Το 1518 στην Δίαιτα της Ερφούρτης καταδικάζει επίσημα τον Παπισμό και τους Γερμανούς ηγεμόνες που καταπίεζαν την ιπποτική τάξη από την οποία και προερχόταν.  Προσχώρησε στη Λουθηρανική μεταρρύθμιση επιχειρώντας να της προσδώσει κοινωνικό περιεχόμενο, χωρίς όμως την επιδοκιμασία του Λούθηρου.Ο Χούτεν δεν έχει ενδιαφέροντα θεολογικά (το πρόβλημα της ψυχής ή η θελογική αναθεώρηση του Λουθηρανισμού) αλλά επιμέρους ζητήματα,όπως ο γάμος των κληρικών.Καταδιωγμένος λόγω των πεποιθήσεών του κατέφυγε στη Ζυρίχη κοντά στον Ζβίγγλιο, εκεί πέθανε στις 31 Αυγούστου του 1523.

Συγγραφικό έργο

Έγραψε Επιστολές ασήμων ανδρών, βιβλίο στρεφόμενο κατά του κλήρου. Σατιρικό ποίημα κατά των εχθρών της επιστήμης. Κατά της Ρωμαιοκρατίας προέβαλε τον Αρμίνιο ως ήρωα του Γερμανικού έθνους και αποτελεί διαχρονικό σύμβολο στη γερμανική γραμματεία. Επίσης εξέδωσε το έργο του Λορέντζο Βάλα σχετικά με την Ψευδοκωνσταντίνειο δωρεά με ειρωνική αφιέρωση προς τον Πάπα.
Μίστικο

Το ξεκίνημα

Ξεκίνησε να προπονείται για να γίνει παλαιστής σε ηλικία 15 ετών. Ο πατέρας του που ήταν πρώην παλαιστής και μετά το τέλος της καριέρας του, διοργάνωνε αγώνες πάλης, έγινε προπονητής του. Ο αδερφός του, που ακολουθούσε και εκείνος τον δρόμο της επαγγελματικής πάλης, έφυγε από την ζωή όταν εκείνος ήταν 18 ετών, κάτι που συμμάδεψε τον Ουρίβε.

Ιαπωνία - Μεξικό

Το 2003 και για τον υπόλοιπο χρόνο, πήγε στην Ιαπωνία και έφτιαξε το όνομά του, ενώ η επόμενη χρονιά (2004), τον βρήκε στην μεγαλύτερη εταιρεία πάλης του Μεξικό. Εκεί έμεινε ως το 2011 και έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της. Ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο και έγινε παγκοσμίως γνωστός, για τις εντυπωσιακές του εναέριες κινήσεις.

WWE

Το 2011, η μεγαλύτερη εταιρεία επαγγελματικής πάλης παγκοσμίως, το WWE, του κάνει πρόταση συνεργασίας και ο "Μίστικο" κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του. Μετά από παρουσίασή του και διαφήμισή του για αρκετές εβδομάδες, έκανε το ντεμπούτο του στις 25 Μαρτίου του 2011. Στις 18 Ιουλίου, τιμωρήθηκε με αποκλεισμό 30 ημερών από την εταιρεία, λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Την θέση του πήρε ο Ούνικο, ένας παλαιστής, με τον οποίο έχει βρεθεί αντιμέτωπος πάρα πολλές φορές στο Μεξικό. Ο τελευταίος παρίστανε τον Σιν Κάρα, αλλά αλλαγμένος σε αντιπαθητικό προς το κοινό παλαιστή. Με την επιστροφή του αληθινού μασκοφόρου, ξετυλίχθηκε το σενάριο τους επόμενους μήνες. Από τις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, έμεινε εκτός δράσης λόγω σοβαρού τραυματισμού, για τους επόμενους έξι μήνες και επέστρεψε στις 19 Μαΐου του 2012.
Νώε για μια Εβδομάδα

Περίληψη

Ο νεοεκλεγμένος στο Κονγκρέσο Evan (Στιβ Καρέλ)μετακομίζει από τη Νέα Υόρκη σε ένα προάστιο της Βιρτζίνια. Τη φαινομένικα ήσυχη εκεί ζωή του έρχεται να ταράξει ο Θεός (Μόργκαν Φρίμαν) όταν εμφανίζεται και του αναθέτει να φτιάξει μια κιβωτό για να προφυλαχθεί από έναν επερχόμενο κατακλυσμό. Η οικογένεια του δεν μπορεί να καταλάβει αν ο Evan περνάει μια απλή κρίση της μέσης ηλικίας η αν έχει εμπλακεί σε γεγονότα βιβλικών διαστάσεων.
Α.Π.Σ. Ατρόμητος Πατρών

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1929 αρχικά με έδρα την συνοικία Μαρκάτο και την ονομασία «Άρης Πατρών» για να μετακομίσει τότε στα Ζαρουχλέικα και να μετονομαστεί σε «Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ατρόμητος Πατρών», επί προεδρίας Ντίνου Βασιλοπούλου. Στις 23 Νοεμβρίου 1929 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο Πατρών.
Από ιδρύσεως του διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ αργότερα διατηρούσε και τμήμα μπάσκετ το οποίο σήμερα είναι ανενεργό. Το 2004 ίδρυσε θυγατρική ποδοσφαιρική ομάδα, τον Ατρόμητο Ζαρουχλέικων. Από την αγωνιστική περίοδο 2011-12 διαθέτει και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.

Ατρόμητος Ζαρουχλέικων

Θυγατρική ομάδα του Ατρόμητου Πάτρας που ιδρύθηκε το 2004 από μέλη που αποχώρησαν από τον Ηρακλή Πατρών. Έδρα έχει την συνοικία των Ζαρουχλέικων και χρώματα μπλέ-πορτοκαλί κι αγωνίζεται στην Β΄κατηγορία της ΕΠΣ Αχαΐας. Την ομάδα την στελεχώνουν αθλητές μικρής ηλικίας μέχρι 20 ετών.

Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών

Το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου του συλλόγου ξεκίνησε να υφίσταται από τη σεζόν 2011-12 και στα πρώτα βήματα της γυναικείας ομάδας υπήρξε σχετική επιφύλαξη από τον κόσμο. Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία.
Βόινο

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό βρίσκεται επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Νέρετβα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Αρμάν Λοπές

Βιογραφία

Είναι ο μεγαλύτερος υιός οικογένειας με τρία παιδιά.
Το 1961, προκειμένου να αποφύγει την στρατολόγησή του για να πολεμήσει στο μέτωπο του Πολέμου της ανεξαρτησίας της Αγκόλα, αναχώρησε για την Γαλλία, κατόπιν σχετικής υπόδειξης του παππού του (στρατιώτη στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Ήταν στις 3 Νοεμβρίου 1961 που έφτασε στην Gare d'Austerlitz.
Ξεκίνησε να εργάζεται σε δημόσια έργα και στη συνέχεια σε ένα κατάστημα επίπλων, όπου και ανέλαβε χρέη μεταφορέα με αποτέλεσμα να ταξιδέψει σχεδόν όλη την Γαλλία.
Το 1966, η ποδοσφαιρική ομάδα της Ουνιάο Ντεσπορτίβα ος Λουζιτάνος ιδρύθηκε από εργαζόμενος στα επιπλοποιεία του Σαιν-Μωρ και με πρόεδρο τον Ζοζέ Λέμπρ. Ο Λοπές ανέλαβε χρέη προέδρου το 1971. Το 1972, ξεκίνησε να εργάζεται για μία εταιρεία με ειδίκευση την εκμετάλλευση της άμμου και ίδρυσε την δική του επιχείρηση στη διάρκεια του ίδιου έτους. Οι Lusitanos άρχισαν σταδιακά να ανεβαίνουν τις κατηγορίες στην πυραμίδα του γαλλικού ποδοσφαίρου φτάνοντας στην PH το 1981. Μετά από οχτώ χρόνια στην ίδια κατηγορία, η ομάδα ξεκίνησε νέα ανοδική πορεία πετυχαίνοντας την άνοδο 5 φορές σε διάστημα οκτώ ετών. Η ομάδα της πορτογαλικής κοινότητας έφτασε στο Νασιονάλ το 1996, όπου και παρέμεινε για διάστημα δύο σεζόν προτού επιστρέψει στο CFA για να επιστρέψει εκ νέου για μία σεζόν, την περίοδο 2001-2002.
Το 2002, ανέλαβε χρέη προέδρου της USC, η οποία βρισκόταν τότε στην D2, της οποίας και παραμένει πρόεδρος μέχρι σήμερα. Είναι επίσης socio της πορτογαλικής Μπενφίκα.
Ταυτόχρονα, είναι πρόεδρος της Société Francilienne de Béton (κύριου χορηγού της ομάδας του από το 2003), καθώς και του ραδιοφωνικού σταθμού Radio Alfa.