google/wiki40b huggingface dataset:
Στοχαστική μουσική

Η Στοχαστική μουσική είναι μουσική που έχει συντεθεί με μεθόδους στοχαστικών διαδικασιών και τυχαίων μεταβλητών. Είναι μία συνθετική μέθοδος που συσχετίζει τη μουσική με τα μαθηματικά και τη φυσική. Ο κύριος εκπρόσωπος του είδους είναι ο Ιάννης Ξενάκης, που εισήγαγε τον όρο κατά τη δεκαετία του 1950 και πρωτοπόρησε σε αυτό.

Ιστορία

Ο όρος στοχαστικός χρησιμοποιείται σε πολλά επιστημονικά πεδία, ιδιαίτερα όπου χρησιμοποιούνται τυχαίες ή στοχαστικές διαδικασίες για να αναπαραστήσουν συστήματα ή φαινόμενα που φαίνεται πως μεταβάλλονται με τυχαίο τρόπο. Χρησιμοποιείται στη βιολογία, τη χημεία, την οικολογία, τις νευροεπιστήμες, τη φυσική, σε τεχνολογικά και μηχανικά πεδία όπως η επεξεργασία εικόνας, η επεξεργασία σήματος, η θεωρία πληροφορίας, η επιστήμη υπολογιστών, η κρυπτογραφία, οι τηλεπικοινωνίες και στις οικονομικές αγορές. Επίσης στις τέχνες, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις κατασκευές, κ.α. Ετυμολογικά, το όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη «στόχος».
Ο Ξενάκης καινοτόμησε χρησιμοποιώντας μαθηματικούς αλγορίθμους και εφαρμογές λογισμικού στις μουσικές παραγωγές του. Το 1955-56 σύνθεσε το Πιθοπρακτά όπου χρησιμοποίησε νόμους στατιστικής μηχανικής των αερίων. Το 1957-58 σύνθεσε το Διαμορφώσεις χρησιμοποιώντας αρχές στατιστικής κατανομής σημείων σε ένα επίπεδο. Στο Αχορρίψεις (1956-57) χρησιμοποίησε ελάχιστα όρια, κανονική κατανομή στα ST/10 και Ατρέας (1962), Μαρκοβιανές αλυσίδες στα Αναλογικά του, θεωρία παιγνίων στα Duel (1959) και Στρατηγική (1962), θεωρία ομάδων στο Νόμος Άλφα (1966), θεωρία συνόλων στα Έρμα (1960-61) και Εόντα (1963), κίνηση Μπράουν στο Ν'σίμα (1975).
Νωρίτερα, καλλιτέχνες όπως ο Τζων Κέιτζ είχαν συνθέσει έργα αλεατορικής μουσικής και indeterminate (απροσδιόριστης) μουσικής, που βασίζονταν σε τυχαίες παραμέτρους που δεν διέπονται από αυστηρά μαθηματικούς κανόνες όπως η στοχαστική μουσική. π,χ, η Μουσική των Αλλαγών (1951) του Τ. Κέιτζ βασίστηκε στα εξάγραμμα του Ι Τσινγκ. Οι Λετζάρεν Χίλερ και Λέοναρντ Ισαάκσον χρησιμοποιήσαν Μαρκοβιανές αλυσίδες και γεννήτριες γραμματικής στο έργο τους Illiac Suite (1957).
Πλέον, υπάρχουν τεχνικές παραγωγής ηλεκτρονικής μουσικής και γεννήτριες μουσικής που ενσωματώνουν λειτουργίες τυχαιοποίησης.
National Space Science Data Center

Το National Space Science Data Center (NSSDC, Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Διαστημικής) είναι τομέας του Τμήματος Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της NASA. Δημιουργήθηκε με σκοπό την αρχειοθέτηση των δεδομένων και των μετρήσεων των διαστημικών αποστολών της NASA. Εδρεύει στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Το NSSDC προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση σε δεδομένα της NASA τόσο στο κοινό όσο και σε ερευνητές. Τα δεδομένα που διατίθενται είναι μετρήσεις από πειράματα και φωτογραφίες.

Γενικός Κατάλογος διαστημικών αποστολών

Το NSSDC συντηρεί τον κατάλογο Διεθνούς Ονοματοδοσίας για όλες τις διαστημικές αποστολές που έχουν εκτοξευτεί, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης, και όλους τους τεχνητούς δορυφόρους που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Αυτές οι πληροφορίες, μαζί με τροχιακά δεδομένα και γενικότερες πληροφορίες σχετικά με κάθε αποστολή είναι διαθέσιμες στον ανοικτό Γενικό Κατάλογο του NSSDC.
Αλυκή Πάρου

Γενικά στοιχεία

Η Αλυκή φαίνεται να συγκροτήθηκε ως αυτόνομος οικισμός κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 καθώς καταγράφηκε για πρώτη φορά στις απογραφές του ελληνικού κράτους το 1961 με πληθυσμό 116 κατοίκων. Με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε σε αξιόλογο τουριστικό προορισμό. Διαθέτει παραλίες όπως ο Άγιος Νικόλαος, η Αλυκή και η Πίσω Αλυκή. Στην Αλυκή γεννήθηκε το 1943 ο λαογράφος και καλλιτέχνης Μπενέτος Σκιαδάς. Διοικητικά υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Αγκαιριάς της επαρχίας Πάρου ενώ από το 1997 και μετά υπάγεται στον δήμο Πάρου.

Πολιτισμός

Στην Αλυκή βρίσκεται το μουσείο κυκλαδικής λαογραφίας του Μπενέτου Σκιαδά ενώ κατά τη θερινή περίοδο διοργανώνονται τα τοπικά τα πανηγύρια του Άη Γιάννη του Κλείδωνα κατά τον Ιούνιο, του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου και της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου.
Ρίχεντσα του Νόρτχαϊμ

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και της Γερτρούδης των Μπρουνονιδών, κόρης του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν.
Γ.Σ. Κεραυνός Κρηνίδων

Ιστορία

Ο «Γυμναστικός Σύλλογος Κεραυνός Κρηνίδων» ιδρύθηκε το 1945. Τα περισσότερα χρόνια έχει αγωνιστεί στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας και κυρίως στην Α΄ Κατηγορία. Στο παρελθόν αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική τη διετία 1984-1986 και από την περίοδο 2006–07, όταν και τερμάτισε στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 43 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, τερμάτησε στην 8η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς.
Την περίοδο 2008–09 κατέλαβε την 5η θέση με 57 βαθμούς, ενώ στην ίδια θέση τερμάτησε και την αμέσως επόμενη περίοδο συγκεντρώνωντας 50 βαθμούς. Την περίοδο 2010–11 τερμάτησε στη 15η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς και γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες.
Οι Αντίζηλοι (τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Ο Άγγλος Λόρδος Μπρετ Σενκλαίρ και ο Αμερικάνος Ντάνι Γουάιλντ είναι δύο πλούσιοι playboys, που συνεργάζονται με τον δικαστή Φούλτον για να ερευνήσουν τα εγκλήματα που  η αστυνομία δεν μπορεί να επιλύσει. Αυτοί οι δύο άνδρες είναι εντελώς αντίθετοι, αλλά  γίνονται πολύ καλοί φίλοι μέσα από τις περιπέτειες τους, και συνεχώς διακινδυνεύουν τη ζωή τους ο ένας για τον άλλο.
Ντάνι Γουάιλντ (Τόνι Κέρτις).
Μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές της Νέας Υόρκης, κάτι που διαμόρφωσε και τον χαρακτήρα του. Δραπέτευσε από αυτές τις γειτονίες κατατασσόμενος στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ και αργότερα έγινε εκατομμυριούχος επενδύοντας σε επιχειρήσεις πετρελαίου. Ο ίδιος ο Curtis είχε μια πολύ δύσκολη παιδική ηλικία στο Μπρονξ και υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Ήταν 46 ετών όταν πρωταγωνίστησε τους Αντίζηλους, αλλά εκτέλεσε όλα τα  ακροβατικά και τις σκηνές μάχης μόνος του.
Λόρδος Μπρετ Σενκλαίρ (Ρότζερ Μουρ).
Είναι Βρετανός ευγενής, με σπουδές στο Χαρόου και στην Οξφόρδη, πρώην αξιωματικός του Στρατού. Επίσης είναι πρώην οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων.
Μπέρτχολντ Άουερμπαχ

Βιογραφία

Ο Άουερμπαχ γεννήθηκε το 1812 στον οικισμό Νόρντστεττεν, κοντά στο Χορμπ αμ Νέκαρ του βασιλείου της Βυρτεμβέργης. Αν και αρχικά προοριζόταν για ραβίνος, εν τέλει αποξενώθηκε από τον ορθόδοξο εβραϊσμό, επηρεασμένος από το έργο του φιλόσοφου του 17ου αιώνα Μπαρούχ Σπινόζα και ακολούθως στράφηκε προς τη λογοτεχνία.
Το 1836 εξέδωσε το δοκίμιο «Ο εβραϊσμός και η νεότερη λογοτεχνία» και ακολούθησε το επόμενο έτος μια νουβέλα εμπνευσμένη από τη ζωή του Σπινόζα, ενώ μερικά χρόνια αργότερα δημοσίευσε μια μετάφραση κειμένων του Ολλανδοεβραίου φιλοσόφου. Σημαντικότερο λογοτεχνικό έργο του Άουερμπαχ θεωρείται το τετράτομο Schwarzwälder Dorfgeschichten (ελληνικά: «Χωριάτικες ιστορίες από τον Μέλανα Δρυμό») που εκδόθηκε από το 1843 μέχρι το 1853. Άλλα βιβλία του είναι το δίτομο «Ποιητής και έμπορος», οι «Ξυπόλητοι», το «Εντελβάις» κ.ά.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Άουερμπαχ ήρθε σε επαφή και ανέπτυξε φιλίες με Εβραίους λογοτέχνες και διανοούμενους όπως ο Μόζες Χες και ο Μόριτζ Χάρτμαν. Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου του 1882 στις Κάννες της Γαλλίας.

Αποτίμηση

Ο Άουερμπαχ ασχολήθηκε με τη χειραφέτηση των Εβραίων, στην οποία είναι αφιερωμένη και το πρώιμο έργο του «Ο εβραϊσμός και η νεότερη λογοτεχνία». Αργότερα απέκτησε διεθνή φήμη με τις «Χωριάτικες ιστορίες από τον Μέλανα Δρυμό». Στα έργα του ξεχώρισαν οι περιγραφές της αγροτικής ζωής και των χαρακτήρων, η σύγκριση ανάμεσα στους ανθρώπους της υπαίθρου και των αστικών κέντρων (όπου εξιδανικεύονται οι πρώτοι), καθώς και οι φιλοσοφικές του απόψεις. Αν και ενίοτε η εργογραφία του δεν εντάσσεται στην κεντρική σκηνή της γερμανικής λογοτεχνίας, εντούτοις θεωρείται ένας από τους προδρόμους του γερμανικού ρεαλισμού.
Μουζάκι Ηλείας

Ιστορία - Διοικητικές μεταβολές

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Γουμερίων και ορίζεται ως έδρα του. Το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από το Δήμο Γουμερίας και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Ωλένης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ορίζεται ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". 
Ο οικισμός Μουζιάκι απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από το Λαντσόη, την έδρα του τότε Δήμου Ωλεναίων.

Λοιπά στοιχεία

Τα τελευταία χρόνια εντοπίζονται στην περιφέρεια του χωριού προβλήματα με την αγροτική οδοποιία και τη βύθιση μέρους της.
Μυκηναϊκό νεκροταφείο Βούντενης

Οικισμός

Ο προϊστορικός οικισμός της Βούντενης, με διάρκεια κατοίκησης περίπου πεντακοσίων ετών (1500-1050 π.Χ.), αποτέλεσε μια απο τις σημαντικότερες περιφερειακές εγκαταστάσεις του ευρύτερου Μυκηναϊκού κόσμου. Ο οικισμός στη θέση Μπόρτζι, λόγω της φυσικής οχύρωσης και απόκρυψης που παρέχει η λοφοσειρά στους πρόποδες του Παναχαϊκού όρους, αποτέλεσε τον κεντρικό πυρήνα ενός ευρύτερου συνόλου, μικρότερων οικισμών που είχαν αναπτυχθεί στα πεδινά της γύρω περιοχής. Η γεωγραφική θέση έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση και ανάπτυξη του οικισμού, καθώς έδινε τη δυνατότητα επόπτευσης της θαλάσσιας περιοχής καθώς και γρήγορης διαφυγής στα ορεινά σε περίπτωση κινδύνου. Στη θέση του σημερινού έλους της Αγυιάς υπήρχε εκείνη την εποχή φυσικό λιμάνι, που παρείχε τη δυνατότητα διεξόδου στη θάλασσα και ελέγχου ολόκληρου του Πατραϊκού κόλπου. Επίσης οι πλούσιες και εύφορες εκτάσεις μπορούσαν να προσφέρουν επάρκεια γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων για την αυτάρκη διαβίωση των κατοίκων. Η ύπαρξη μαλακού υπεδάφους συντέλεσε στη δημιουργία νεκροταφείου νοτιοανατολικά του οικισμού σε πλαγιά λόφου (θέση "Αμυγδαλιά"), στα δυτικά του σημερινού οικισμού της Βούντενης.

Νεκροταφείο

Στα δυτικά του σημερινού οικισμού της Βούντενης και νοτιοανατολικά του προϊστορικού οικισμού, στη θέση Αμυγδαλιά, ανακαλύφθηκε, αρχικά από τις ανασκαφές του Νικόλαου Κυπαρίσση και στη συνέχεια του Λάζαρου Κολώνα, το Μυκηναϊκής τεχνοτροπίας νεκροταφείο. Σε έκταση 18 στρεµµάτων ανακαλύφθηκαν 78 θαλαμωτοί τάφοι ποικίλων σχημάτων και διαστάσεων, ενώ νεότερες έρευνες υπέδειξαν πιθανές θέσεις για δεκάδες ακόμα. Οι περισσότεροι τάφοι που εξερευνήθηκαν ήταν κτερισμένοι με κυκλική, τετραγωνική, πεταλόσχημη ή τετράπλευρη μορφή με θόλο, με ποικίλες διαστάσεις και πολλαπλές ταφές. Οι μεγαλύτεροι τάφοι είναι οι υπ' αριθμόν 4 και 75 που λόγω του μεγέθους τους εικάζεται πως ανήκαν σε αξιωματούχους ή άρχοντες. Τα αντικείμενα καθημερινής χρήσης που ανακαλύφθηκαν, όπως αγγεία, κοσμήματα, εργαλεία, όπλα και σκεύη, αποδεικνύουν τον πλούτο, την ευμάρεια και τις εμπορικές σχέσεις των κατοίκων της περιοχής. Τα περισσότερα αντικείμενα μεταφέρθηκαν σε αποθήκες και τα σημαντικότερα ευρήματα εκτίθενται στο κοντινό Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών.
Χρυσοπηγή Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Χρυσοπηγή βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τις βόρειες πλαγιές του Μακρυνόρους. Απέχει 52 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία και 30,5 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Άρτα. Η παλιά της ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Παληοκουτσή που σημαίνει ότι η γύρω περιοχή δεν είχε παραγωγικά εδάφη. Ο οικισμός αναπτύχθηκε γύρω στα 1770 με 1840 κυρίως από νομάδες Ηπειρώτες που τότε ήταν στην τουρκική κυριαρχία και έτσι αναφέρεται το 1928 να ανήκει στην τότε κοινότητα Φλωριάδας. Το 1953 με το ΦΕΚ 86Α - 11/04/1953 μετονομάστηκε σε Χρυσοπηγή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Φλωριάδα, το Ελαιόφυτο, το Καθαροβούνι, την Καστριώτισσα, την Παλαιά Φλωριάδα, το Παλαιόκαστρο και τη Χρυσορράχη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φλωριάδας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 231 κατοίκους.
Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου

Ονομασία

Ο Ταύρος έλαβε αυτό το όνομα καθώς οι Μικρασιάτες πρόσφυγες οι οποίοι κατοίκησαν στην περιοχή το 1922 προέρχονταν από την ευρύτερη περιοχή της οροσειράς του Ταύρου της Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα από τις πόλεις Αττάλεια, Αλλάγια κ.ά.
Το Μοσχάτο καθιερώθηκε να ονομάζεται έτσι πιθανώς λόγω των αμπελώνων που υπήρχαν έως και τον 19ο αιώνα.
Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 1985, από πρώην μέλη  του ΕΚΚΕ / Μ-Λ ΚΚΕ.

Θέση για τον Ρωσικό σοσιαλιμπεριαλισμό

Σύμφωνα με τις θέσεις της, η ΟΑΚΚΕ, διεξάγει αγώνα κυρίως κατά του «ρώσικου σοσιαλιμπεριαλισμού» στα πλαίσια, της μαοϊκής στρατηγικής των τριών κόσμων. Ο ρώσικος σοσιαλιμπεριαλισμός, κατά την ΟΑΚΚΕ, μετά το 1991 περνάει σε νέα φάση αφού : «(...) η περεστρόικα και η «μεταρρύθμιση» ήταν οι απόπειρες της πιο βαθιάς σοσιαλφασιστικής Ρωσίας να αυτονομηθεί από την ΕΣΣΔ για να επιχειρήσει από κείνη τη στιγμή και πέρα να ξανασυσπειρώσει γύρω της μια νεοτσαρική αυτοκρατορία από τα συντρίμμια της ΕΣΣΔ. Αυτή είναι η εποχή του «ψόφιου κοριού» που τελειώνει στις μέρες μας με τη δημιουργία του ρωσοκινεζικού πολεμικού άξονα.»

Θέση για Νεοναζιστικό άξονα Ρωσίας, Κίνας, Ιράν

Σύμφωνα με τις θέσεις της οργάνωσης,υπάρχει συμμαχικός άξονας τον οποίο συγκροτούν Ρωσία - Κίνα - Ιράν, υπό τη γενική καθοδήγηση της πρώτης, τον οποίο χαρακτηρίζει ως νεοναζιστικό. 
Υποστήριξε το Ισραήλ στη μάχη που αυτό έδωσε το καλοκαίρι του 2006 ενάντια στη Χεζμπολλάχ, καθώς η ΟΑΚΚΕ θεωρεί πως ο αντισημιτισμός, σήμερα εκφράζεται με το αίτημα της διάλυσης του κράτους του Ισραήλ.

Η αρνητική θέση για μια σειρά μαζικών κινητοποιήσεων

Επίσης συνηθίζει να τάσσεται κατά διάφορων κινητοποιήσεων στην Ελλάδα, ειδικά εκείνων που θεωρεί ότι καθοδηγούνται από το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θεωρεί πως μετά το 1990 αυτά δεν εκφράζουν τις διαθέσεις της πλατιάς μάζας των εργαζομένων και ειδικά του προλεταριάτου.

Παραγωγικό Σαμποτάζ

Κεντρικό ρόλο στην ανάλυση της Οργάνωσης παίζει η έννοια του "παραγωγικού σαμποτάζ". Αυτό η ΟΑΚΚΕ το ορίζει σαν την καταστροφή του παραγωγικού κεφαλαίου στην Ελλάδα, είτε μέσω του γκρεμίσματος και κλεισίματος ήδη υπαρχουσών παραγωγικών μονάδων, πολλές φορές με αριστερά στη μορφή επιχειρήματα (οικολογικά, δήθεν αντικαπιταλιστικά, αρχαιολογικά κλπ.), είτε μέσω της παρεμπόδισης των επενδύσεων της ντόπιας και της δυτικής αστικής τάξης.

Συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε.

Τάσσεται (από το Νοέμβρη του 1995 και τη 2η Συνδιάσκεψή της) στρατηγικά υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για μια ένωση αστικών κρατών που γίνεται με συναίνεση και όχι με βία, ότι στο εσωτερικό της η κύρια πλευρά δεν είναι η ιμπεριαλιστική επιβολή του μεγάλου κράτους προς το μικρότερο.
Στο πλαίσιο της θέσης της για την ανάγκη ενίσχυσης της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης, η οργάνωση τάχθηκε υπέρ του Ευρωσυντάγματος.

Συμμετοχή σε εκλογές

Από το 1989 έχει συμμετάσχει σε όλες τις εθνικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, εκτός από εκείνες του 1990 και του 2015. Στις εθνικές εκλογές του 1996 συνεργάστηκε εκλογικά με την πολιτική οργάνωση Ουράνιο Τόξο. Στις ευρωεκλογές του 2004 έλαβε 5.090 ψήφους (0,08%), στις βουλευτικές εκλογές του 2007 2.473 (0,03%) και στις ευρωεκλογές του 2009 2.808 (0,05%).
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ζυγωτό

Το ζυγωτό προκύπτει από την ένωση του σπερματοζωάριου και του ωάριου.
Κατά την σεξουαλική επαφή, τα σπερματοζωάρια συναντούν το ωάριο και το γονιμοποιούν. Το ζυγωτό(ή ωόν)σχηματίζει ένα σύνολο κυττάρων που θα εξελιχθεί σε έμβρυο.
Νικολής Αποστόλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1770. Απέκτησε πολλά χρήματα ως αρχιπλοίαρχος και εκπρόσωπος της ναυτιλιακής εταιρίας του οίκου Ράλλη από τη Χίο. Πήρε μέρος στο κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη και κατά τη διάρκεια της επανάστασης το 1821, για τους σκοπούς της οποίας διέθεσε έξι πλοία και πολλά χρήματα, συμμετείχε σε πολλές ναυτικές επιχειρήσεις, ως επικεφαλής του ψαριανού στόλου, κατά του τουρκικού στόλου, προκειμένου να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του τελευταίου με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Στα μέσα του Απριλίου του 1821 κατάφερε να βυθίσει ένα τουρκικό πλοίο και να αιχμαλωτίσει άλλα τέσσερα κοντά στη Σμύρνη τα οποία τα μετέφερε στα Ψαρά μαζί με 450 Τούρκους αιχμαλώτους. Μετά τη σφαγή στα Ψαρά το 1824 βρήκε καταφύγιο, μαζί με άλλους Ψαριανούς, στις Σπέτσες ενώ αργότερα, όπως προκύπτει από τα δημοτολόγια του δήμου Ερμούπολης, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε, μαζί με άλλες ψαριανές οικογένειες, στη Σύρο. Με την έκρηξη της επανάστασης, αυτός διεύθυνε τον πρώτο στολίσκο των Ψαριανών από επτά καράβια και τα οδήγησε στα παράλια της Ιωνίας, όπου ήταν μαζεμένα τα εχθρικά στρατεύματα έτοιμα να ορμήσουν και να υποτάξουν την Πελοπόννησο.
Στο Λιμάνι της Σμύρνης επιτέθηκε εναντίον επτά χιλιάδων εχθρών στα πλοία έτοιμοι να αποπλεύσουν. Ο Αποστόλης βύθισε ένα από τα πλοία και αιχμαλώτισε τέσσερα άλλα γεμάτα τρόφιμα και και πολεμοφόδια. Αιχμαλώτισε και 450 στρατιώτες, και με όλα τα λάφυρα μαζί επέστρεψε στα Ψαρά. Η πράξη του αυτή τρόμαξε τον εχθρό και ο στρατός του διασκορπίστηκε.
Έλαβε μέρος και σε πολλές άλλες ναυμαχίες, στην Κώ και στα στενά της Αλικαρνασσού και διακρίθηκε για την πολεμική του ανδρεία και την αντοχή. Πολέμησε στον Γέροντα, στη Μυτιλήνη, στην Κρήτη, και αλλού.
Ταλαιπωρημένος από τις κακουχίες πέθανε τελικά στην Αίγινα στις 6 Απριλίου 1827. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Πόρο.
Ο Νικόλαος Αποστόλης είχε ιδρύσει το 1810 Ναυτικό Επιμελητήριο στα Ψαρά.
Βοροτάν

Γεωγραφία

Ο Βοροτάν πηγάζει στο βόρειο μέρος της νότιας αρμενικής Περιφέρειας Σιουνίκ, ρέει επί 119 χιλιόμετρα σε αρμενικό έδαφος, με κατεύθυνση γενικώς προς τα νοτιοανατολικά, και μετά επί άλλα 59 χιλιόμετρα μέσα στο Ναγκόρνο - Καραμπάχ, προτού χυθεί στον Αράξη στα σύνορα με το Ιράν. Η λεκάνη απορροής του Βοροτάν έχει έκταση 5.650 km², ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 21,5 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Από την πηγή του σε υψόμετρο 3.045 μέτρα μέχρι τη συμβολή του με τον Αράξη τα νερά του κατεβαίνουν 1.223 μέτρα.
Ο ποταμός διαρρέει κυρίως ορεινά εδάφη και σε μερικές τοποθεσίες έχει διανοίξει βαθιά φαράγγια. Οι πόλεις Σισιάν (Αρμενία) και Κουμπατλί (στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ) είναι κτισμένες στις όχθες του, μάλιστα η δεύτερη είναι γνωστή στα αρμενικά και ως «Βοροτάν». Κατά τη Σοβιετική εποχή, τρεις ταμιευτήρες με υδροηλεκτρικούς σταθμούς κατασκευάσθηκαν κατά μήκος του ρου του Βοροτάν.
Σε μία προσπάθεια να αυξηθεί ο όγκος νερού της Λίμνης Σεβάν, μία σήραγγα μήκους 21,6 χιλιομέτρων διανοίχθηκε για να μεταγγίσει νερό από τον Βοροτάν στη λίμνη. Η κατασκευή της άρχισε τη δεκαετία του 1980, αλλά σταμάτησε όταν είχαν διανοιχθεί τα 18 χιλιόμετρα, εξαιτίας της πολεμικής συγκρούσεως μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για τη διεκδίκηση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το αρμενικό κράτος ολοκλήρωσε τελικώς τη διάνοιξή της το 2003.
Θεωρία αυτομάτων

Στη Θεωρητική πληροφορική, θεωρία αυτομάτων είναι η μελέτη των μαθηματικών αντικειμένων που ονομάζονται αφηρημένες μηχανές ή αυτόματα και των υπολογιστικών προβλημάτων που μπορούν να λυθούν με αυτά.
Το σχήμα δεξιά παρουσιάζει μια μηχανή πεπερασμένων καταστάσεων, η οποία ανήκει σε μια γνωστή κατηγορία αυτομάτων. Το αυτόματο αυτό αποτελείται από καταστάσεις (που απεικονίζονται με κύκλους), και μεταβάσεις (που απεικονίζονται με βέλη). Καθώς το αυτόματο βλέπει ένα σύμβολο εισόδου, εκτελεί μια μετάβαση (ή πήδημα) σε άλλη κατάσταση, ανάλογα με τη συνάρτηση μετάβασης (η οποία δέχεται την τρέχουσα κατάσταση και το τελευταίο σύμβολο ως εισόδους).
Η θεωρία αυτομάτων είναι πολύ σχετική με τη θεωρία τυπικών γλωσσών. Ένα αυτόματο είναι η πεπερασμένη περιγραφή μιας τυπικής γλώσσας, η οποία μπορεί να είναι άπειρο σύνολο. Τα αυτόματα συνήθως κατηγοριοποιούνται ανάλογα με το είδος της τυπικής γλώσσας που αναγνωρίζουν.
Τα αυτόματα παίζουν σημαντικό ρόλο στη θεωρία υπολογισμού, τη σχεδίαση μεταγλωττιστών, και την τυπική επαλήθευση.
Λαρύσιο

Με το όνομα Λαρύσιον ή Λαρύσιον όρος φέρεται από την ιστορική αρχαιότητα το ύψωμα, λόφος, παρά τη βορειοδυτική ακτή του Λακωνικού Κόλπου, που αποτελεί την εσχατιά ορεινών παραφυάδων του Ταϋγέτου και του οποίου το ύψος φθάνει περίπου τα 190 μ.
Στους ανατολικούς και βορειοανατολικούς πρόποδες του Λαρύσιου είναι κτισμένη η πόλη του Γυθείου, ενώ στην υπερυψωμένη νοτιο-ανατολική εσχατιά του είναι κτισμένο το χωριό Μαυροβούνι, που σήμερα σχεδόν έχει ενωθεί με το Γύθειο. Οι Γυθειάτες αποκαλούν το Λαρύσιο με το όνομα Κούμαρος και επικρατέστερα Ακούμαρος.
Πρώτος που έκανε αναφορά στο Λαρύσιο όρος ήταν ο Παυσανίας που προσδιόριζε δι΄ αυτού τη θέση της νησίδας Κρανάης, συμπληρώνοντας πως πάνω στο Λαρύσιο ο Πάρις έκτισε αρχαίο ναό προς τιμή της "Αφροδίτης της Μιγωνίτιδας".
Στο όρος αυτό έχουν βρεθεί πολλά όστρακα της προϊστορικής περιόδου γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η περιοχή κατοικείτο από την εποχή εκείνη. Ετυμολογικά το όνομα Λαρύσιον δεν έχει ακόμα εξηγηθεί, αν και πολλοί το συσχετίζουν με την προελληνική λέξη Λάρισα.

Ανεξήγητη όμως κρίνεται η νεότερη ονομασία του όρους ως Κούμαρος και η επικρατέστερη σήμερα ονομασία του σε Ακούμαρος. Μια εξήγηση για το πρώτο όνομα δίνεται ετυμολογικά από τον θάμνο κουμαριά (ή κουμαρέα) του οποίου ο καρπός είναι τα κούμαρα, που μπορεί να προήλθε από το κατάφυτο με κουμαριές, εξ ου και το όνομά του. Στη δε νεότερη ακόμη ονομασία Ακούμαρος το προστιθέμενο Α στην αρχή του ονόματος μπορεί να είναι είτε επιτατικό (αθροιστικό), είτε στερητικό. Ως επιτακτικό μάλλον πρέπει ν΄ αποκλεισθεί δεδομένου ότι ο λόφος σήμερα δεν έχει ούτε ένα τέτοιο θάμνο. Συνεπώς θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι είναι στερητικό. Τέτοια αποδοχή όμως κρίνεται πολύ λεπτή αφού ως όνομα θα έπρεπε να ήταν παλαιότερο του Κούμαρου, αφού ο λόφος είχε απογυμνωθεί από θάμνους από παλαιότερα χρόνια. Έτσι οι περισσότεροι συμφωνούν ότι το Α τελικά είναι ευφωνικό, δηλαδή προστέθηκε χάριν ευφωνίας «στον Κούμαρο…στον Ακούμαρο».
Από γεωλογική έρευνα το Λαρύσιο όρος αποτελείται από ασβεστολιθικά πετρώματα.