google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Αποστόλου (τενόρος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1860 στο Μενίδι. Τραγουδούσε από παιδί στη βασιλική χορωδία του Παλατιού, και σπούδασε στο Ωδείο της Αθήνας. Εργάστηκε αρχικά ως γραφέας στο Δικαστήριο της Αθήνας και στο Εθνικό τυπογραφείο, ενώ τραγουδούσε στους δρόμους της Αθήνας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1880 έγινε μέλος διαφόρων χορωδιών, μεταξύ άλλων και στη μουσική σχολή του Ναπολέοντα Λαμπελέτ, και υπό την διεύθυνσή του τραγούδησε το 1888 στην όπερα του Σπυρίδωνα Ξύνδα ο Υποψήφιος βουλευτής που ανέβηκε από τον θίασο του Καντακουζηνού και ο Αποστόλου είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στην παράσταση έπαιξε μαζί με τους Πετροζίνη, Μωραϊτίνη και τη Θεανοπούλου. Το μελόδραμα αυτό ήταν η πρώτη παράσταση μελοδράματος στην Ελλάδα. Μετά την παράσταση αυτή ταξίδεψε στο Μιλάνο για να σπουδάσει και εκεί ολοκλήρωσε μαθήματα τενόρου. Αργότερα συνεργάστηκε με τον Σοτζόκιν δίνοντας την πρώτη του παράσταση στη Βενετία το 1890. Από τότε ανέβασε πολλές παραστάσεις κάνοντας το όνομα του διεθνώς γνωστό.
Σύμφωνα με τον Ελληνικό τύπο της εποχής συγκαταλεγόταν στην πρώτη θέση των λυρικών καλλιτεχνών της Ιταλίας και ήταν περιζήτητος με παγκόσμια φήμη. Μάλιστα τον κάλεσε στην αυλή του και ο Ιταλός βασιλιάς Ουμπέρτο για να τραγουδήσει για αυτόν. Τραγούδησε δύο περιόδους στην Σκάλα του Μιλάνου, στις πόλεις Τορίνο, Νάπολι, Αθήνα, Πάτρα, Κάιρο, Αλεξάνδρεια και στην Οδησσό. Μερικά από τα γνωστά έργα που έπαιξε ήταν οι Μέδικοι, Τραβιάτα, Τόσκα, Βέρθερο και Μανόν. Στη Νάπολη συνεργάστηκε με τον Έλληνα τενόρο Χατζηλουκά που έκανε καριέρα στην Ιταλία.
Πέθανε το 1905 στην Νάπολη της Ιταλίας, προετοιμαζόμενος για τη νέα του παράσταση, από ανακοπή καρδιάς. Ο Τύπος της εποχής αναφέρει ότι αιτία γι' αυτό ήταν η άτακτη ζωή που έκανε και οι καταχρήσεις.
Doris

Βιογραφία

Από το 1913 ως το 1916, ο Doris εργάστηκε ως σχεδιαστής και γελοιογράφος σε εφημερίδες και διάφορα περιοδικά της εποχής, ενώ μετά το 1916 έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε σε διάφορα εργαστήρια καλλιτεχνών του Παρισιού. Έμεινε για 15 περίπου χρόνια στο Παρίσι, όπου συνδέθηκε στενά με το Γιώργο Γουναρόπουλο (Γουναρό, 1890 - 1977) και τον Αμεντέο Μοντιλιάνι (Amedeo Modigliani, 1884 – 1920).
Το 1930 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου οργάνωσε την πρώτη ατομική του έκθεση στον «Παρνασσό». Αμέσως αναγνωρίστηκε ως σημαντικός νεωτεριστής ζωγράφος. Στα έργα της μεσοπολεμικής περιόδου, υπό την επίδραση των Γάλλων ζωγράφων Μωρίς ντε Βλαμένκ (Maurice de Vlaminck, 1876 – 1958) και Ραούλ Ντυφύ (Raoul Dufy, 1877 – 1953), παρουσιάζει ένα νεωτεριστικό ύφος, όπου συνδυάζονται εξπρεσιονιστικά και διακοσμητικά στοιχεία. Η ζωγραφική του περιστρέφεται γύρω από χρωματικές διαβαθμίσεις ιμπρεσιονιστικού τύπου και πλούσια λυρική διάθεση.
Ο Doris έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις σ’ όλη την Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία, όπως Exposition d’ un Groupe d’ Artistes Hellenes de Paris (Παρίσι 1926), Μπιενάλε Βενετίας (1936), «Πανελλήνια» (1948) κ. ά.

Τα έργα του

Έργα του βρίσκονται σε μουσεία (Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα, κ.α.) και ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.
Ο Doris δημοσίευσε και την ποιητική συλλογή «Ελιγμοί» (Αθήνα, 1936), ενώ φιλοτέχνησε αφίσες και εικονογράφησε βιβλία και περιοδικά.
Στρατευμένη τέχνη

Στρατευμένη τέχνη ονομάζεται η τέχνη η οποία εκφράζει και υπηρετεί κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία.

Ποιότητα έργων

Η ποιότητα των έργων της στρατευμένης τέχνης μπορεί να είναι υψηλή ή χαμηλή ανάλογα με τους εξής δύο παράγοντες, της ελεύθερης ή επιβεβλημένης στράτευσης του καλλιτέχνη.
Στην πρώτη περίπτωση της ελεύθερης στράτευσης του καλλιτέχνη, εφόσον ο ίδιος υπηρετεί ένα ιδανικό του ανθρώπου και δεν παρεκκλίνει από το αισθητικό κάλλος, τότε μπορεί να έχουμε υψηλή ποιότητα.
Στη δεύτερη περίπτωση της επιβεβλημένης στράτευσης του καλλιτέχνη, τα έργα του λόγω του ότι είναι προπαγανδιστικά και προωθούν ξένους με την τέχνη σκοπούς, και τουτέστιν η άσκηση της πνευματικής δημιουργίας τους είναι καταπιεσμένη και ανελεύθερη, αυτά χαρακτηρίζονται από χαμηλή ποιότητα.
Croquet

Το Croquet είναι ένας συνδυασμός open-source λογισμικού και δικτυακής αρχιτεκτονικής peer to peer που παρέχει την υποδομή για την σύγχρονη επίλυση προβλημάτων σε πραγματικό χρόνο μέσα σε διαμοιραζόμενες προσομοιώσεις. Ο εικονικός χώρος που δημιουργείται βασιζόμενος στην αρχιτεκτονική peer to peer αναπαράγει τους υπολογισμούς και με αυτό τον τρόπο διαδίδει τις οποιεσδήποτε αλλαγές. Επομένως, δεν υπάρχει ανάγκη για servers ή server overhead. Είναι γραμμένο στη γλώσσα Squeak.
Κάτι το οποίο αποτελεί και ένα από τα βασικότερα προβλήματα του ίντερνετ. Το ότι δηλαδή, γίνεται χρήση servers οι οποίοι ουσιαστικά δεν συνεργάζονται μεταξύ τους. Επιπλέον, η πλοήγηση στο ίντερνετ είναι κυρίως μια αρχιτεκτονική χωρίς καταστάσεις (stateless), στο ότι ο server ξεχνάει τον χρήστη και την διάδραση μαζί του. Μερικά άλλα χαρακτηριστικά προβλήματα του ίντερνετ είναι ότι είναι εγγραφοστραφής (document oriented), ότι χρησιμοποιείται ένας γενικός πλοηγητής για κάθε είδους διάδραση και πως η διάδοση της πληροφορίας έχει κυρίως την φορά «άνθρωποι προς πληροφορίες» και όχι «πληροφορίες προς ανθρώπους» ή «άνθρωποι προς ανθρώπους».
Η πλατφόρμα Croquet παρουσιάζει μερικές βασικές ομοιότητες και διαφορές με την τεχνολογία και τις υπηρεσίες του ίντερνετ. Μερικές ομοιότητες είναι πως οι χρήστες έχουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν και να μορφοποιήσουν μια δική τους σελίδα (ή δικό τους κόσμο στα πλαίσια του Croquet) και να συνδέσουν σελίδες (ή κόσμους) μεταξύ τους μέσω υπερσυνδέσεων (ή πυλών, portals). Οι κυριότερες διαφορές των δύο τεχνολογιών είναι πως το Croquet είναι ένα πλήρως δυναμικό περιβάλλον, όπου κάθε στοιχείο είναι ένα συνεργατικό αντικείμενο και πως οι χρήστες μπορούν να τροποποιήσουν τον κώδικά του καθώς αυτός εκτελείται.
Βορειοανατολικό Περιφερειακό Συμβούλιο

Το Βορειοανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο είναι είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις πολιτείες της Βορειοανατολικής Ινδίας, τις Ασσάμ, Αρουνάτσαλ Πραντές, Μανιπούρ, Μεγκαλάγια, Μιζόραμ, Ναγκαλάντ, Σικκίμ και Τρίπουρα.
Οι πολιτείες της Ινδίας έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956. Για την αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων των βορειοανατολικών πολιτειών υπάρχει ένα άλλο συμβούλιο, το Βορειοανατολικό Συμβούλιο, που δημιουργήθηκε από το Νόμο Βορειοανατολικού Συμβουλίου του 1971. Τα υπόλοιπα ζωνικά συμβούλια είναι τα παρακάτω:
Datsun DC-3

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το DC-3 έφερε τον κινητήρα βενζίνης της Nissan με τον κωδικό D10, ένα τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 860 cm³ και ισχύος 20 hp, που μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς, μέσω ενός 3-τάχυτου κιβωτίου ταχυτήτων, με την 1-η σχέση ασυγχρόνιστη. Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, ήταν τα πλαϊνά σήματα στο αμάξωμα, που έγραφαν «DATSUN 20», υποδηλώνοντας έτσι την ιπποδύναμη του κινητήρα. Η τελική ταχύτητα του οχήματος έφτανε τα 70 χλμ/ώρα.

Παραγωγή

Λόγω της τότε δύσκολης οικονομικής κατάστασης της Ιαπωνίας, ωστόσο, το DC-3 δεν γνώρισε καμία απήχηση στο αγοραστικό κοινό, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν μόλις 50 αντίτυπα σειράς DC-3 και από αυτά πωλήθηκαν μόνο τα 30, ενώ η παραγωγή διακόπηκε σε λίγους μήνες. Μάλιστα τα 20 οχήματα που απέμειναν, μετατράπηκαν σε έκδοση ελαφρύ φορτηγό, με την εκ των υστέρων τοποθέτηση ενός νέου σασί σε αυτά. Επίσης, μια ακόμα συγγενική εκδοχή του DC-3 ήταν το Datsun 5147 pick-up.

Αντικατάσταση του DC-3

Τελικώς, ο διάδοχος του DC-3 έφτασε το 1959 και ήταν η σειρά Datsun Sports, γνωστή ως Datsun Fairlady στην Ιαπωνία, η οποία γνώρισε σαφώς μεγαλύτερη απήχηση και μάλιστα διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 1970.
Λειμώνας

Οι Λειμώνες, ή αλλιώς λιβάδια είναι περιοχές όπου η βλάστηση κυριαρχείται από χόρτα (Πόες), αν και άλλες οικογένεις φυτών απαντώνται σε αυτούς. Οι λειμώνες εκτείνονται φυσικά σε όλες τις ηπείρους (πλην της Ανταρκτικής). και στους περισσότερους οικότοπους της Γης.
Gamera 3: Το Ξύπνημα του Ίριδος

Πλοκή

Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο Gamera νίκησε την βασίλισσα Legion, και ο κόσμος έχει πλέον γεμίσει με τα σαρκοβόρα πουλιά Gyaos τα οποία έχουν πλέον εξελιχθεί σε Hyper Gyaos. Σε ένα μικρό χωριό η Αγιάνα μια συναισθηματικά ταραγμένη νεαρή κοπέλα δημιουργεί ένα ψυχικό δεσμό με ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παρασιτικό τέρας, γνωστό και ως Iris, που τρέφεται από την οργή και το μίσος της για τη γιγάντια χελώνα Gamera που κατά λάθος σκότωσε τους γονείς της στο παρελθόν. Αφού τελικά νικήσει τον Iris ο Gamera πρέπει να νικήσει ένα τεράστιο κοπάδι από Gyaos τα οποία έρχονται στην Ιαπωνία για να σκοτώσουν τον Gamera.

Παραγωγή

Ο σκηνοθέτης Σουσούκε Κανέκο σκηνοθέτησε το Gamera: Guardian of the Universe αλλά και το Gamera 2: Attack of Legion. Το Gamera 3 είναι η πρώτη ταινία που ο Κανέκο έγραψε το σενάριο μαζί με τον Καζουνόρι Ίτο, ο οποίος έγραψε το σενάριο των δύο προηγούμενων ταινιών. Ο μουσικός συνθέτης Κό Οτάνι και ο υπεύθυνος των ειδικών εφέ Σίντζι Χιγκούτσι δουλέψαν επίσης στις προηγούμενες δύο ταινίες.

Κυκλοφορία

Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray από την Mill Creek Entertainment και σε DVD από την ADV.

Βραβεύσεις

Το Gamera 3: Revenge of Iris προβλήθηκε το 1999 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο και βραβεύτηκε με το βραβείο Mainichi Film Concours για Καλύτερη Ηχοληψία στην Ιαπωνία. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς και θεωρείται η καλύτερη ταινία της σειράς.
Α.Ο. Ελληνικών Ναυπηγείων

Ιστορικό

Από το 1966 αναφέρεται πως τα Ελληνικά Ναυπηγεία είχαν ποδοσφαιρική ομάδα που συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα εργαζομένων του ΠΣΑΕ (Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητισμού Εργαζομένων). Η ομάδα αυτή είχε συγκροτηθεί από τη συγχώνευση δέκα παλαιότερων, τις οποίες είχαν συγκροτήσει εργαζόμενοι σε διάφορα τμήματα της επιχείρησης. Μετείχε σε όλα τα πρωταθλήματα εργαζομένων από το 1966, που ιδρύθηκε ο ΠΣΑΕ, ως το 1972. Μάλιστα, το 1966 κατέκτησε το "Κύπελλο Ήθους". Διέθετε ιδιόκτητο γήπεδο στους χώρους της επιχείρησης, με αποδυτήρια, λέσχη ψυχαγωγίας και τρία γήπεδα για μπάσκετ - βόλεϊ. Εκτός από το ποδόσφαιρο είχε επίσης ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ, τμήμα κλασικού αθλητισμού και δεύτερη ποδοσφαιρική ομάδα της Σχολής Μαθητευομένων Τεχνιτών "Τ.Ν.Β."
Ως επίσημο αθλητικό σωματείο ιδρύθηκε το 1972 με χρώματα μπλε και άσπρο με την αριθμό 4075/72 απόφαση του πρωτοδικείου Αθηνών. Έδρα του συλλόγου είναι ο Δήμος Χαϊδαρίου και τα γραφεία του συλλόγου βρίσκονται στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Η πλήρης ονομασία του συλλόγου ήταν Φυσιολατρικός και Αθλητικός Όμιλος Ελληνικών Ναυπηγείων "Η ΤΡΙΑΙΝΑ", όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα στον τύπο:
"Δια της υπ' αρίθ. 4075/72 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ενεκρίθη το καταστατικόν του αθλητικού σωματείου υπό την επωνυμίαν "Φυσιολατρικός και Αθλητικός Όμιλος Ελληνικών Ναυπηγείων Η ΤΡΙΑΙΝΑ", όπερ εδρεύει εν Σκαραμαγκά Χαϊδαρίου Αττικής, διοικείται υπό επταμελούς Διοικητικού Συμβουλίου διετούς θητείας και επιδιώκει την καλλιέργειαν και την ανάπτυξιν του Αθλητισμού κατά τα εν τω καταστατικώ αυτού διαλαμβανόμενα. Εν Αθήναις τη 15/9/1972. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος Ιωάννης Γ. Βούλτσης."

Τμήμα πετοσφαίρισης

Η ομάδα βόλεϊ των Ελληνικών Ναυπηγείων είναι πολύ γνωστή, αφού έχει 10 παρουσίες στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής, με καλύτερη θέση την 4η το 1993, όταν κέρδισε την έξοδο της στην Ευρώπη. Πρώτη φορά ανέβηκε στην Α΄ Εθνική το 1982 και παρέμεινε σε αυτή μέχρι το 1988. Το 1991 επέστρεψε στην Α1 Εθνική για να παραμείνει τρία χρόνια. Τα οικονομικά προβλήματα των Ελληνικών Ναυπηγείων είχαν επίδραση και στην ομάδα έτσι ώστε το 1994 να υποβιβαστεί. 
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Ο. Ελληνικών Ναυπηγείων έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Ανδρών (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης.

Τμήμα ποδοσφαίρου

Από τις ομάδες που είχαν ιδρύσει οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά τη δεκαετία του '60 προέκυψε το 1972 η επίσημη ποδοσφαρική ομάδα με το όνομα "Τρίαινα", το οποίο ήταν το όνομα του "Συλλόγου Εργαζομενων Ναυπηγείων Σκαραμαγκά". Η Τρίαινα αγωνιζόταν με αυτό το όνομα στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών από τη σεζόν 1972-73 ως τη σεζόν 1975-76, κατά την οποία βρισκόταν στην Β΄ κατηγορία. Από την επόμενη σεζόν 1976-77 μετονομάστηκε σε "ΑΟ Ελληνικά Ναυπηγεία". Αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα ως τα τέλη της δεκαετίας '80.
Εργοστάσιο Κεραμεικός

Ιστορία

Η ανώνυμος αγγειοπλαστική εταιρία "Κεραμεικός" ιδρύθηκε το 1909 στο Ν.Φάληρο. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους αποφασίζει, εκτός από τη βιομηχανική της παραγωγή, να ασχοληθεί και με τα χειροποίητα κεραμουργήματα. Έτσι καταφέρνει, με εμψυχωτή τον Γενικό Διευθυντή του εργοστασίου Αντώνη Δαρίγου, να παρουσιάσει καλλιτεχνική κεραμική τη δεκαετία του 1920. Στρατολογούνται ικανοί καλλιτέχνες, κεραμιστές καιδιακοσμητές, που με την αισθητική και καλλιτεχνική τους έκφραση ξεφεύγουν από τη σύνορα της διακόσμησης και αγγίζουν πολλές φορές τα όρια της τέχνης.
Το 1930 προσλαμβάνεται ο Πάνος Βαλσαμάκης που είχε σπουδάσει στο Παρίσι κεραμική και ζωγραφική. Η περίοδος 1930-1942 (με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Π. Βαλσαμάκη) θεωρείται η καλύτερη καλλιτεχνική περίοδος του "Κεραμεικού". Αποκορύφωμα αυτής είναι ο θαυμασμός που αποσπά η καλλιτεχνική ομάδα του εργοστασίου στην Α΄ Πανελλήνια Έκθεση στο Ζάππειο το 1938. Από το 1942 ως το 1946 το εργοστάσιο σταματά την παραγωγή του, καθώς επιτάσσεται από τους Γερμανούς. Από το 1947 αρχίζει και πάλι η παραγωγή. Όμως οι εξελίξεις στην τεχνολογία και η εισαγωγή του πλαστικού και του αλουμινίου στη ζωή μας, δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην ελληνική αγγειοπλαστική και φυσικά στον " Κεραμεικό". Το τελειωτικό χτύπημα θα έρθει με το σεισμό του 1981, όταν ένα μεγάλο τμήμα της παραγωγής θα καταστραφεί. Τελικά το εργοστάσιο κλείνει το 1985.
Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων ανήκει στην ελαιουργία ΕΛΑΪΣ.
Password Authentication Protocol

Το Password Authentication Protocol (PAP) είναι ένα απλό πρωτόκολλο αυθεντικοποίησης που χρησιμοποιείται για την αυθεντικοποίηση ενός χρήστη σε κάποιο Διακομιστή Πρόσβασης Δικτύου (Network Access Server, NAS) που μπορεί να χρησιμοποιείται για παράδειγμα από παρόχους υπηρεσιών ίντερνετ. Το PAP χρησιμοποιείται από το πρωτόκολλο PPP. Το PAP μεταδίδει μη κρυπτογραφημένους ASCII κωδικούς μέσω δικτύου και γι αυτό θεωρείται μη ασφαλές. Χρησιμοποιείται ως έσχατη λύση όταν ο απομακρυσμένος διακομιστής δεν υποστηρίζει πιο ισχυρό πρωτόκολλο αυθεντικοποίησης, όπως το CHAP ή το EAP.
Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά - Βόρεια Πράσινη Αριστερά

Ιστορία

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1989, όταν το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, η Ισπανική Ενωμένη Αριστερά, το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα από τη Δανία και ο Συνασπισμός από την Ελλάδα έφτιαξαν μια ομάδα, την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά. Οι Ιταλοί άφησαν την ομάδα, αφότου άλλαξε το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα το όνομά του σε Δημοκράτες της Αριστεράς, και προσχώρησαν στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Σύντομα η ομάδα διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει και κόμματα από άλλες χώρες.
UTC−00:44

UTC−00:44 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC-00:44.
Η ζώνη ώρας UTC-00:44 χρησιμοποιόταν στην Λιβηρία μέχρι τις 1 Μαϊου 1972.Ήταν γνωστή ως Μέσος χρόνος Μονρόβιας ή Ώρα Λιβηρίας. Η ακριβής ζώνη ώρας ήταν η GMT −0ώ 43λ 08δ (βασισμένο στο μεσημβρινό της Μονροβίας) μέχρι να αναγνωριστεί ως GMT−0:44 στις 1 Μαρτίου 1919. Στις 1972 άλλαξε στην ζώνη ώρας UTC.
Ακροφοβία

Η Ακροφοβία ή αλλιώς υψοφοβία είναι η φοβία ενός ατόμου στο να βρεθεί σε μεγάλο ύψος. Αντίθετα με αρκετές φοβίες, η ακροφοβία είναι φοβία μίας κατάστασης, όχι ενός αντικειμένου, ζώου ή κοινωνικής εκδήλωσης. Η ακροφοβία ανήκει στην κατηγορία των ειδικών φοβιών.

Αίτια

Μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφορετικές αιτίες για τις φοβίες γενικά, αλλά οι επιστημονικά αναγνωρισμένες αιτίες μπορεί να είναι επίσης αρκετές. Μία αιτία είναι ότι οι φοβίες είναι αποτέλεσμα συνδυασμού βιολογικών παραγόντων. Άλλες είναι ότι, οι φοβικές αντιδράσεις είναι ένα αποτέλεσμα μάθησης, καθώς και σημαντικός παράγοντας αυτού είναι η παρατήρηση συμπεριφοράς άλλων, ή και ακόμα ότι οι φοβίες είναι αποτέλεσμα απαγορευμένων ή ανεπίτρεπτων επιθυμιών, συναισθημάτων ή διαθέσεων. Όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις φοβιών, το σύμπτωμα μπορεί να αποτελεί την εκδήλωση ενός ασυνείδητου ή βαθύτερου συναισθήματος, ενώ επίσης μπορεί να οφείλεται σε συγκεκριμένες τραυματικές εμπειρίες. Επίσης, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύει κανείς ότι όλοι οι άνθρωποι, είναι γενετικά προγραμματισμένοι να φοβούνται συγκεκριμένες καταστάσεις ή πράγματα. Κατά την πορεία της εξέλιξης, ο φόβος για διάφορα συγκεκριμένα πράγματα, αποτέλεσε την αύξηση της πιθανότητας επιβίωσης του ανθρώπου τότε. Γι' αυτό τον λόγο οι άνθρωποι έχουν μια γενετικά καθορισμένη τάση, ή αλλιώς ετοιμότητα προς συγκεκριμένα πράγματα. Ενίοτε όμως η τάση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικού τύπου αντιδράσεις, δηλαδή φοβίες. Άρα, οι φοβίες είναι κατά ένα μεγάλο μέρος αποτέλεσμα της αρχαίας ιστορίας των ανθρώπων και της εξέλιξής τους.

Συχνότητα εμφάνισης

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, το κάθε άτομο παρουσιάζει τουλάχιστον μία ειδική φοβία. Το γενικό αυτό ποσοστό είναι 7-15%, ενώ η εμφάνιση ποικίλλει για διάφορες υποομάδες φοβιών. Ύστερα, υπάρχει και η διαφορά μέσης ηλικίας εμφάνισης των ειδικών φοβιών. Επιπρόσθετα, οι γυναίκες παρουσιάζουν συχνότερα φοβίες για συγκεκριμένες καταστάσεις, συγκεκριμένα έμψυχα όντα ή και καιρικά φαινόμενα. Για παράδειγμα, για τα ειδή φοβιών που αναφέρθηκαν πιο πριν, οι γυναίκες αποτελούν το 75-90% των περιπτώσεων, Ενώ για τις φοβίες που σχετίζονται με θέαση αίματος, τραυμάτων ή και ενέσεων, οι γυναίκες αποτελούν το 55-70%.
2027 Σεν Γκούο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σεν Γκούο είναι άγνωστα.
Περιφέρεια Ιονίων Νήσων

Ιστορικά στοιχεία

Τα Ιόνια νησιά έχουν πλούσια ιστορία που χάνεται στο βάθος του χρόνου. Ακολούθησαν μια κοινή πορεία στο διάβα του χρόνου ανεξάρτητα από την κυρίως Ελλάδα τα τελευταία 800 χρόνια, και δεν υπήρξαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ούτε έζησαν την Τουρκοκρατία όπως η υπόλοιπη Ελλάδα. Ως Βενετοκρατούμενα δέχθηκαν σημαντικές επιρροές από την Δύση, με αποτέλεσμα να έχουν μια πολιτιστική ιδιομορφία σε σχέση με τις απέναντι ακτές.

Επτάνησος Πολιτεία

Η Επτάνησος Πολιτεία (ιταλικά: Repubblica Settinsulare‎) ήταν ένα κράτος που υπήρξε από το 1800 έως το 1807 κάτω από την διπλή «προστασία» της Ρωσίας και της Τουρκίας, στην οποία απέδιδαν φόρο υποτέλειας. Ήταν η πρώτη φορά που ο Ελληνικός λαός είχε κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνάται από μόνος του, έστω και με κάποιο περιορισμό, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Πσέμισλ Β΄

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Πσέμισλ Α΄ δούκα της Μεγάλης Πολωνίας και της Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου Β΄ του Ευσεβούς. 
Έπειτα από μία μακρά περίοδο υψηλών δουκών της Πολωνίας και δύο ονομαστικών βασιλέων, ήταν ο πρώτος που έγινε κληρονομικός βασιλιάς, κάνοντας έτσι την Πολωνία βασίλειο. Γεννήθηκε τέσσερις μήνες μετά που απεβίωσε ο πατέρας του και γι' αυτό αρχικά κυβέρνησε ο θείος του Μπολέσλαφ ο Ευλαβής. Το 1273 έγινε δούκας τού Πόζναν· όταν ο θείος του απεβίωσε έξι έτη μετά, έγινε δούκας τού Κάλις. 
Κατά την πρώτη περίοδο της εξουσίας του ασχολήθηκε με τοπικά ζητήματα, πρώτα συνεργαζόμενος και μετά ανταγωνιζόμενος τον Ερρίκο Δ΄ τον ενάρετο δούκα της Σιλεσίας-Βρότσλαφ. Η πολιτική αυτή προκάλεσε την εξέγερση της εξέχουσας οικογένειας των Ζάρεμπα και την προσωρινή απώλεια τού Βιέλουν. 
Ήταν ο τελευταίος του κλάδου της Μεγάλης Πολωνίας. Συνεργάστηκε με τον Γιάκουμπ Σβίνκα αρχιεπίσκοπο τού Γκνιέζνο, ζητώντας την ενοποίηση των πριγκιπάτων τού Οίκου των Πιαστ. Απροσδόκητα το 1290 με τη διαθήκη τού Ερρίκου Δ΄ κατάφερε να αποκτήσει το δουκάτο της Κρακοβίας και έτσι τον τίτλο τού υψηλού δούκα της Πολωνίας. Δεν είχε όμως αρκετή υποστήριξη από τους τοπικούς ευγενείς, που υποστήριζαν άλλο μέλος τού Οίκου, τον Βλάντισλαφ Α΄ τον βραχύ και επιπλέον είχε να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες απειλές τού Βεγκεσλάου Β΄ της Βοημίας. Έτσι τελικά αποφάσισε να αποσυρθεί από τη Μικρότερη Πολωνία, που από τότε υπήχθη στον Οίκο των Πρεμυσλιδών.
Το 1293 χάρη στη μεσολάβηση τού αρχιεπισκόπου τού Γκνιέζνο, ήλθε σε συμμαχία με τον Βλάντισλαφ Α΄ τον βραχύ και τον Καζιμίρ Β΄ δούκα της Βέντσιτσα. Ο αντι-Βοημικός αυτός συνασπισμός είχε στόχο την ανακατάληψη της Κρακοβίας, που την κατείχε ο Βεγκέσλαος Β΄. 
Το 1294 απεβίωσε ο Μέστβιν Β΄ δούκας της Πομερανίας και σύμφωνα με τη συνθήκη στο Κένπνο, που υπεγράφη το 1282, ο Πσέμισλ Β΄ κληρονόμησε την Πομερελία (Ανατολική Πομερανία), πράγμα που ενίσχυσε τη θέση του και τού επέτρεψε τη στέψη του ως βασιλιά της Πολωνίας. Η τελετή έγινε το 1295 στο Γκνιέζνο από τον σύμμαχό του Γιάκουμπ Σβίνκα. Όμως εννέα μόνο μήνες μετά ο Πσέμισλ Α΄ δολοφονήθηκε, όταν προσπάθησαν -ανεπιτυχώς- να τον απαγάγουν άνδρες τού μαργράβου τού Βρανδεμβούργου με τη βοήθεια των ευγενών οικογενειών της Πολωνίας Νάλεντς και Ζάρεμπα.
Καμινάρια

Τοποθεσία

Τα Καμινάρια βρίσκονται στα σύνορα τριών επαρχιών: Λεμεσού, Λευκωσίας και Πάφου. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 850 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Περιτριγυρίζεται από βουνοκορφές που φθάνουν μέχρι τα 1025 μέτρα ύψος. Στα ανατολικά συνορεύουν με τις Τρεις Ελιές, στα νοτιοανατολικά με το Φοινί, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Νικόλαο και στα δυτικά με το Μυλικούρι.

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού οφείλεται στα πολλά καμίνια που υπήρχαν στην περιοχή. Τα καμίνια αυτά χρησιμοποιούνταν για την αφαίρεση της ρητίνης από τον πεύκο, η οποία χρησιμοποιείτο για επικάλυψη πήλινων αγγείων, ώστε να αποκτήσουν στεγανότητα.

Ιστορία

Η παλαιότερη γραπτή αναφορά για το χωριό άγεται στον 16ο αιώνα μ.Χ.. Σε έγγραφο στο οποίο καταγράφονται τα ονόματα των χωριών της Κύπρου την εποχή της Φραγκοκρατίας (1191-1489) σημειώνεται δύο οικισμοί, τα Πάνω Καμινάρια και τα Κάτω Καμινάρια. Οι δύο αυτοί οικισμοί άνηκαν στο φέουδο του κόμη της Έδεσσας. Η παράδοση αναφέρει ότι οι δύο οικισμοί δεν βρίσκονταν στη σημερινή τοποθεσία του χωριού. Οι κάτοικοι τους μετακινήθηκαν στον χώρο που βρίσκονται σήμερα τα Καμινάρια γιατί η τοποθεσία αυτή τους παρείχε μεγαλύτερη ασφάλεια από τις επιδρομές.
Είναι πιθανόν το νέο χωριό να δημιουργήθηκε τον 16ο αίωνα, αφού σε έγγραφα από την εποχή της Τουρκοκρατίας (1571-1878) το χωριό αναφέρεται ως Καμινάρια.