Νότιο Σουδάν

Οι δύο εμφύλιοι πόλεμοι

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξέσπασαν οι πρώτες βίαιες συγκρούσεις, λίγο μετά την απόφαση για την ανεξαρτησία του Σουδάν, με το τελευταίο να αποκτά επίσημα την ανεξαρτησία του το 1956. Οι πρώτες συμπλοκές έγιναν μεταξύ στασιαστών στις πόλεις της περιοχής και των δυνάμεων της Βρετανικής Διοίκησης. Από το 1955 έως το 1972 η Σουδανική κυβέρνηση αντιμετώπιζε στην περιοχή τις δυνάμεις των ανταρτών Ανγιάνγα, οι οποίοι ζητούσαν μεγαλύτερη αυτονομία για τον Νότο (Πρώτος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν). Η διαμάχη αυτή ανάμεσα στο βόρειο και το νότιο τμήμα του Σουδάν έληξε τον Μάρτιο του 1972, με την Ειρηνευτική Συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα, ενώ υπολογίζεται πως στοίχισε την ζωή σε περισσότερους από 500.000 ανθρώπους.
Το 1983 ξεσπούν νέες διαμάχες μεταξύ του βόρειου και του νότιου τμήματος της χώρας (Δεύτερος Σουδανικός Εμφύλιος Πόλεμος). Την εποχή αυτή ιδρύεται στην περιοχή ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός του Σουδάν (Sudan People's Liberation Army - SPLA και το πολιτικό του τμήμα Λαϊκό Απελευθερωτικό Κίνημα του Σουδάν, Sudan People's Liberation Movement - SPLM). Οι διαμάχες μεταξύ του Στρατού της Κυβέρνησης του Σουδάν και του SPLA θα κρατήσουν τελικά μέχρι το 2005, όταν οι δυο πλευρές θα υπογράψουν στην Κένυα τη Συνολική Ειρηνευτική Συμφωνία (Comprehensive Peace Agreement - CPA, γνωστή και ως Συμφωνία της Ναϊβάσα). Τα θύματα αυτού του δεύτερου πολέμου υπολογίζονται γύρω στα 2 εκατομμύρια, ενώ περίπου 4 εκατομμύρια κάτοικοι της περιοχής υπολογίζεται πως αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν.

Ανεξαρτησία 2011

Από τις αρχές του 2009, οι βιαιότητες συνεχίστηκαν στην περιοχή, εξαιτίας συγκρούσεων ανάμεσα σε αντίπαλες φυλές με απολογισμό περισσότερους από δυο χιλιάδες νεκρούς μέσα σε έναν χρόνο, όπως επίσης και της επιχείρησης από τους αντάρτες της Ουγκάντας «Στρατός Αντίστασης του Κυρίου» (LRA). Το κοινοβούλιο του Σουδάν στο Χαρτούμ, το Δεκέμβριο του 2009 ψήφισε νόμο με βάση τον οποίο διεξήχθη στις 9-15 Ιανουαρίου του 2011 δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Νότιου Σουδάν.
Λίγες μέρες πριν την διενέργεια του δημοψηφίσματος, ο πρόεδρος του Σουδάν Ομάρ αλ-Μπασίρ δήλωσε έτοιμος να αποδεχθεί και να υποστηρίξει την ανεξαρτησία του Νότιου Σουδάν, αν αυτή αποφασιστεί,  παρά τους φόβους της διεθνούς κοινότητας για νέες ταραχές στην περιοχή .
Την έναρξη του δημοψηφίσματος ακολούθησαν βίαιες συγκρούσεις στα σύνορα με το Βόρειο Σουδάν, όπου δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Μέχρι τις 12 Ιανουαρίου πάνω από το 60% των ψηφοφόρων έχει ήδη λάβει μέρος στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση του νοτίου Σουδάν, ποσοστό αναγκαίο για να θεωρηθεί έγκυρο το αποτέλεσμα.  
Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε ποσοστό 98,83% οι πολίτες ψήφισαν υπέρ της απόσχισης και της ανεξαρτησίας. Το ποσοστό αυτό επιβεβαιώθηκε από τα επίσημα αποτελέσματα. Από τις 3.837.406 έγκυρες ψήφους, μόνο οι 44.888 (1,17%) ήταν υπέρ της διατήρησης της ενότητας με τον βορρά, με τον πρόεδρο Ομάρ αλ-Μπασίρ να δηλώνει ότι δέχεται και σέβεται την επιλογή των Νοτιοσουδανών.
Στις 9 Ιουλίου 2011 το Νότιο Σουδάν έγινε επίσημα ανεξάρτητο κράτος.  Την ημέρα που έγινε ανεξάρτητο αναγνωριζόταν από 41 κράτη. Σήμερα έχουν αναγνωρίσει το Νότιο Σουδάν περισσότερες από 125 χώρες.

Κρίση 2013-14

Στις 14 Δεκεμβρίου 2013 στασίασε μερίδα του στρατού του Νότιου Σουδάν προκαλώντας πολιτική κρίση. Ο πρόεδρος Σάλβα Κίιρ ανακοίνωσε ότι την επομένη κατεστάλη η απόπειρα πραξικοπήματος, όμως οι συγκρούσεις επαναλήφθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου και επεκτάθηκαν πέρα από την πρωτεύουσα, Τζούμπα. Τουλάχιστον 500 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 400 άλλοι τραυματίστηκαν. Για την απόπειρα πραξικοπήματος ο Κίιρ κατηγόρησε τον αντιπρόεδρο Ρίεκ Μακάρ, ο τελευταίος όμως αρνήθηκε ότι έχει σχέση με αυτό. Στις 19 Δεκεμβρίου σκοτώθηκαν 2 Ινδοί στρατιώτες της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στην περιοχή.
Στις 23 Ιανουαρίου 2014 η κυβέρνηση του Νοτίου Σουδάν υπέγραψε στην Αιθιοπία συνθήκη εκεχειρίας με τους αντάρτες του Ρίεκ Μακάρ. Ωστόσο, τους επόμενους μήνες επαναλήφθηκαν οι συγκρούσεις. Έπειτα από 5 μήνες συγκρούσεων, στις 8 Μαΐου 2014 υπογράφηκε συνθήκη για άμεση κατάπαυση του πυρός και σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης από τον πρόεδρο Σάλβα Κίιρ και τον αρχηγό των ανταρτών Μακάρ. Θα ακολουθήσει η ψήφιση νέου Συντάγματος και η διεξαγωγή εκλογών. 
Η χώρα επλήγη και από λιμό, με την ανθρωπιστική κρίση να χαρακτηρίζεται από τo Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, τον Ιούλιο του 2014, ως «η χειρότερη στον κόσμο».
Οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν μέσα στο 2014 και στις αρχές του 2015 διεξήχθησαν ειρηνευτικές συνομιλίες ανάμεσα στον Κίιρ Μαγιαρντίτ και τον Μακάρ. Οι δύο άνδρες υπέγραψαν μια νέα ειρηνευτική συμφωνία για κατάπαυση του πυρός και θεσμοθέτηση δεύτερης θέσης αντιπροέδρου στις 2 Φεβρουαρίου 2015. Ο Μακάρ έγινε πρώτος αντιπρόεδρος και παρέμεινε ως την αντικατάστασή του, τον Ιούλιο του 2016.

Κυβέρνηση

Εκτός από το ισχύον προσωρινό Σύνταγμα του Σουδάν, ανώτατος νόμος είναι και το προσωρινό σύνταγμα του Νότιου Σουδάν του 2005. Με βάση το Σύνταγμα θεσμοθετείται η εκτελεστική εξουσία, που ασκείται από τον Πρόεδρο, ο οποίος είναι αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβερνήσεως, καθώς επίσης και αρχηγός του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού του Σουδάν. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Τζον Γκαράνγκ, ιδρυτής του SPLA/M ως το θάνατό του, στις 30 Ιουλίου 2005. Ο αντιπρόεδρός του, Σάλβα Κιίρ Μαγιαρντίτ ορκίστηκε ως πρώτος αντιπρόεδρος του Σουδάν και πρόεδρος του Νότιου Σουδάν στις 11 Αυγούστου 2005. Ο Ρίεκ Μακάρ τον αντικατέστησε στο αξίωμα του αντιπροέδρου. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και από τη Νομοθετική Συνέλευση του Νότιου Σουδάν. Επίσης, με βάση το Σύνταγμα, η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και το ανώτατο δικαστικό όργανο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Στις 23 Ιουλίου 2013 ο Μαγιαρντίτ απέλυσε το σύνολο των μελών της κυβέρνησής του, μαζί με τον αντιπρόεδρο Μακάρ.

Γλώσσες

Το Νότιο Σουδάν αποτελείται από περισσότερες από 200 εθνοτικές ομάδες και οι γλώσσες που ομιλούν είναι ίδιες με εκείνες που μιλούν στις γειτονικές χώρες Κένυα, Αιθιοπία, Ουγκάντα, και Σουδάν. Η αγγλική και η αραβική της Τζούμπα είναι και οι δυο επίσημες γλώσσες, μαζί με τις τοπικές γλώσσες στις πόλεις. Οι τρεις κύριες γλώσσες είναι οι Θονγκτζένγκ (3 εκατ. ομιλητές), Θοκ Νάαντ (1.599.000 ομιλητές) και η Σιλούκ (περισσότεροι από 1 εκατ. ομιλητές).

Πληθυσμός

Αναφορικά με τη σύνθεση του πληθυσμού, η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα είναι οι Ντίνκα και ακολουθούν οι Νουέρ και οι Σιλούκ Επίσης, στο Νότιο Σουδάν ζουν και οι Ατσόλι (Acholi), Μούρλε (Murle), Μπάρι, Νουβιανοί, Κούκου, Φαν, Μαμπάν, Ζαντί, Οντούκ και άλλοι.
Το 2009 το βόρειο Σουδάν ξεκίνησε μια νέα απογραφή πληθυσμού, καθώς τα αποτελέσματα εκείνης του 2008 απορρίφθηκαν από τον πληθυσμό.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 58,6 χρόνια (57,7 χρόνια οι άνδρες και 59,6 οι γυναίκες).