Lincoln Town Car

Βασικά στοιχεία

Το Lincoln Town Car ήταν από τα τελευταία μοντέλα που διατήρησαν τα πρότυπα των αμερικανικών λιμουζινών του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, το 4-πορτο σεντάν αμάξωμά του βασιζόταν σε πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» (αντί για αυτοφερόμενο, όπως ονομάζεται το ενιαίο δομικό σύνολο) και ο κινητήρας του ήταν αποκλειστικά V8 βενζίνης, με διάταξη «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση» μέσω ενός 4-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου. Επιπλέον, οι τεράστιες εξωτερικές διαστάσεις του, το έκαναν να ξεχωρίζει έντονα όχι μόνο από όλα τα αντίπαλα Ευρωπαϊκά μοντέλα, αλλά ακόμα και από τα άλλα Αμερικανικά μοντέλα της ίδιας εποχής. Ως αποτέλεσμα, το Town Car αναφερόταν συχνά ως το τελευταίο «πλοίο ξηράς», όπως ονομάζονται συχνά τα υπερβολικά μεγάλα Αμερικανικά αυτοκίνητα που κατασκευάζονταν από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970. 
Οι εσωτερικοί χώροι του Town Car ήταν επίσης τεράστιοι, ενώ παράλληλα το σαλόνι, το ταμπλό και το τιμόνι έφεραν πολυτελή επένδυση ξύλου και δέρματος υψηλής ποιότητας. Ειδικότερα τα δερμάτινα καθίσματα έγιναν στάνταρ με την εισαγωγή της τρίτης γενιάς, την σεζόν του 1998, αν και ήδη από την πρώτη γενιά είχαν επικρατήσει στα περισσότερα αντίτυπα και από τη δεύτερη γενιά σε όλα σχεδόν τα αντίτυπα. Δύο επιπλέον ρετρό στοιχεία του Town Car, κατά τα παραδοσιακά αμερικανικά πρότυπα, σπάνια πλέον στη σύγχρονη ιστορία της αυτοκίνησης, ήταν ο επιλογέας ταχυτήτων πάνω στην κολώνα του τιμονιού και το ενιαίο, μονοκόμματο μπροστινό κάθισμα, σχεδόν ίδιου σχήματος με το πίσω, έχοντας έτσι αποκλειστικά 6-θέσιο σαλόνι.
Επίσης, τα τελευταία 15 έτη της παραγωγής του, μετά τη λήξη της παραγωγής της Cadillac Fleetwood το 1996, το Lincoln Town Car ήταν και το τελευταίο πολυτελές μοντέλο με τα παραδοσιακά αυτά στοιχεία, καθώς τα συγγενικά Ford Crown Victoria και Mercury Grand Marquis ήταν κατά πολύ φθηνότερα και δεν είχαν θεωρηθεί ποτέ επίσημα ως αυτοκίνητα πολυτελείας. Επίσης, κατά τα 15 αυτά έτη, ήταν και το ακριβότερο Αμερικανικό σεντάν (αν και αρκετά φθηνότερο σε σύγκριση με τα Ευρωπαϊκά πολυτελή αυτοκίνητα μεγάλων διαστάσεων), καθώς και το μεγαλύτερο σεντάν παραγωγής στη Βόρεια Αμερική, με τις 2 πρώτες γενιές του να φτάνουν σε μήκος τα 5,56 - 5,57 μέτρα και την τρίτη γενιά τα 5,47 μέτρα. Μάλιστα στην τρίτη γενιά του, παρά τις ήδη τεράστιες διαστάσεις του, στα τέλη του 2000 λανσαρίστηκε και μία έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο, το Town Car L με το εντυπωσιακό μήκος των 5,62 μέτρων, η οποία και διατηρήθηκε έως τη λήξη της παραγωγής του μοντέλου, το 2011.
Λόγω των ξεχωριστών αυτών ιδιοτήτων, το Town Car γνώρισε εξαιρετικά μεγάλη απήχηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο ως ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο, όσο και στις εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, ενώ ήταν και η δημοφιλέστερη λιμουζίνα με σωφέρ στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Γενικότερα, θεωρήθηκε ως ένα από τα κορυφαία μοντέλα σε άνεση, ευρυχωρία και πολυτέλεια στο σαλόνι, ομαλή ποιότητα κύλισης και εξαιρετικά χαμηλή στάθμη θορύβου στο εσωτερικό του - αποτέλεσμα του ιδιαίτερα στρωτού και αθόρυβου κινητήρα V8, καθώς και της προσεγμένης ηχομόνωσης. Επιπλέον, έφερε πολύ καλή φήμη ως αξιόπιστο πολυτελές αυτοκίνητο, με ευκολία συντήρησης και αντοχή σε βάθος χρόνου. Ως ένα από τα λίγα επιβατικά αυτοκίνητα με «χτιστό» πλαίσιο κατασκευής, είναι ανθεκτικό και επιτρέπει εύκολη επισκευή μετά από μικροατυχήματα, χωρίς να χρειάζεται να ισιώσει το σασί. Πολλά μάλιστα αντίτυπα και από τις 3 γενιές του Town Car, σε χρήση από εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, έχουν διανύσει ακόμα και πάνω από 400.000 μίλια / 640.000 χιλιόμετρα επιτυχώς. 
Επιπρόσθετα, το «χτιστό» πλαίσιο του Town Car είχε ως αποτέλεσμα την εύκολη μετατροπή του σε εκδοχές λιμουζίνας με πολύ μακρύτερο μεταξόνιο από το εργοστασιακό, καθώς αρκούσε να γίνει μία επιμήκυνση στο δάπεδο στήριξης της πλατφόρμας του και μετά να «χτιστεί» το επιπλέον αμάξωμα σε αυτήν. Αντιθέτως, στο αυτοφερόμενο αμάξωμα πρέπει το σασί να κοπεί στα δύο εντελώς, να κατασκευαστεί ένα ολόκληρο ενδιάμεσο πλαίσιο και μετά να «ξαναραφτούν» τα δύο μισά του αρχικού πλαισίου εκατέρωθεν του ενδιάμεσου πλαισίου. Για τον λόγο αυτό, το Lincoln Town Car γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα και ως ενοικιαζόμενη λιμουζίνα μεγάλου μήκους, ακόμα και εκτός ΗΠΑ - σημειωτέον ότι μολονότι το μοντέλο (και γενικώς η εταιρεία Lincoln) δεν διατέθηκε ποτέ επίσημα στην Ευρώπη, ωστόσο πολλές εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων εισήγαγαν και διέθεσαν κάποια αντίτυπά του, συνήθως με aftermarket μακρύτερο μεταξόνιο, σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, και σε όλες γνώρισε κάποια απήχηση ως λιμουζίνα για κοσμικές εκδηλώσεις.
Τον Απρίλιο του 2004, λανσαρίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και μία εργοστασιακής κατασκευής τεθωρακισμένη έκδοση, διαθέτοντας τότε το υψηλότερο επίπεδο βαλλιστικής προστασίας από κάθε κατασκευαστή αυτοκινήτων στη Βόρεια Αμερική και με εξαιρετικά υψηλή τιμή πώλησης, που άρχιζε στα 144.995 δολάρια, σχεδόν κατά 100.000 δολάρια υψηλότερη από την τιμή της συμβατικής έκδοσης. Επίσης, ένας μικρός αριθμός αντιτύπων της έκδοσης αυτής διατέθηκε μέσω επίσημων εξαγωγών και στον Καναδά, στο Μεξικό και στις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής.

Συγγενικά μοντέλα

Ο κινητήρας, το κιβώτιο ταχυτήτων και το δάπεδο στήριξης της πλατφόρμας του Lincoln Town Car ήταν πάντα κοινά με τα φθηνότερα Ford Crown Victoria και Mercury Grand Marquis, όπως και, έως την σεζόν του 2002, το ταμπλό του. Ωστόσο, όλα τα υπόλοιπα εσωτερικά συστατικά, τα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος, οι ενισχύσεις στο αμάξωμα και οι πλευρικοί αερόσακοι ήταν εντελώς διαφορετικά στο Town Car.
Επίσης, σε αντίθεση με την, εμφανώς παρόμοια μεταξύ τους, αισθητική των Crown Victoria και Grand Marquis, η εξωτερική εμφάνιση όλων των γενεών του Town Car είχε αρκετές διαφοροποιήσεις από αυτά, με αποτέλεσμα ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να αντιληφθεί την συγγένεια με την πρώτη ματιά.