Fiat Uno

Βασικά στοιχεία

Το Uno σχεδιάστηκε από τον Τζορτζέτο Τζουτζιάρο (Giorgetto Guigaro), ο οποίος του προσέδωσε μια αισθητική πολύ πιο σύγχρονη από αυτήν του προκατόχου Fiat 127. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του αρχικού Uno ήταν 0,34 - τιμή πολύ καλή, ειδικά για μοντέλο μικρών διαστάσεων. Υπήρχε μάλιστα και μία έκδοση ES (Energy Saving) με κάποιες σχεδιαστικές διαφοροποιήσεις, όπως επίπεδα τάσια στους τροχούς, επιτυγχάνοντας έτσι περαιτέρω μείωση του συντελεστή Cd στο 0,33 και διαφορετικές ρυθμίσεις στον κινητήρα και στο κιβώτιο ταχυτήτων, για οικονομικότερη οδήγηση. Ως αποτέλεσμα, η έκδοση ES είχε μειωμένη κατανάλωση καυσίμου κατά 12%.
Επίσημα λανσαρίστηκε στις ευρωπαϊκές αγορές τον Ιανουάριο του 1983, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις ξεκίνησαν τον Ιούνιο. Από την πρώτη στιγμή, το μοντέλο απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό για τους μεγάλους για αυτοκίνητο πόλης εσωτερικούς χώρους, την σύγχρονη αισθητική του και την οικονομία καυσίμου - αποτέλεσμα του χαμηλού βάρους και της πολύ καλής αεροδυναμικής. Μάλιστα το Uno κέρδισε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1984. Σημειωτέον ότι τον ίδιο τίτλο κέρδισε τόσο ο προκάτοχός του, το Fiat 127, όσο και ο διάδοχός του, το Fiat Punto πρώτης γενιάς.
Η απήχηση του Uno παρέμεινε διαχρονική, καθώς στη δεκαετία του 1980 ήταν το αυτοκίνητο με της περισσότερες πωλήσεις στην Ευρώπη. Τον Μάρτιο του 1985, παρήχθη το εκατομμυριοστό Fiat Uno, ενώ τον Οκτώβριο του 1986 έφτασε τα 2 εκατομμύρια αντίτυπα και τον Μάρτιο του 1988 τα 3 εκατομμύρια αντίτυπα.
Το 1985, εισήχθη και ο κινητήρας 1.0 FIRE (Fully Integrated Robotised Engine), με λιγότερα εξαρτήματα, χαμηλότερο βάρος και βελτιωμένες επιδόσεις και οικονομία καυσίμου. Μέσα στο ίδιο έτος, λανσαρίστηκε και η κορυφαία έκδοση Uno Turbo, με κινητήρα 1.3 turbo, αρχικής ισχύος 105 PS (77 kW) και με εξαιρετικά υψηλές επιδόσεις για την κατηγορία του, καθώς η τελική ταχύτητα έφτανε τα 210 km/h (130 mph). Ο κυριότερος αντίπαλος, για τον οποίο και τιμολογήθηκε ανάλογα, ήταν το Peugeot 205 GTI.

Ανανέωση του 1989

Toν Σεπτέμβριο του 1989, το Uno επανασχεδιάστηκε στο εμπρός και πίσω μέρος, υιοθετώντας μία αισθητική παρόμοια με αυτήν του Fiat Tipo του 1988. Ως αποτέλεσμα, στη λεγόμενη δεύτερη σειρά, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου βελτιώθηκε σημαντικά, φτάνοντας στο 0,30 - νούμερο πολύ καλό για αυτοκίνητο πόλης, ακόμα και σήμερα. Tο σαλόνι επίσης ανανεώθηκε αισθητά, με ένα νέο ταμπλό και μεγάλες βελτιώσεις στην ποιότητα κατασκευής.
Η κορυφαία έκδοση Uno Turbo έφτασε σε κυβισμό τα 1.4 λίτρα (1.372 cm³) και σε ισχύ τους 118 PS (87 kW) στις 6.000 στροφές / λεπτό. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, πετύχαινε τελική ταχύτητα 204 km/h (127 mph). Στο άλλο άκρο, η βασική έκδοση των 903 cm³ (1984 - 1993) απέδιδε μόλις 45 PS (33 kW) στις 5.600 στροφές / λεπτό και έφτανε μόλις τα 140 - 145 km/h (87 - 90 mph), ανάλογα με το κιβώτιο ταχυτήτων.

Αντικατάσταση του Uno

Η παραγωγή του Uno στην Ιταλία έληξε το 1995, μαζί με τις πωλήσεις στις ευρωπαϊκές αγορές. Συνολικά παρήχθησαν 6.032.911 αντίτυπα στα ιταλικά εργοστάσια.
Μετά το 1995, συνεχίστηκε η παραγωγή του Uno στην Πολωνία (Ιούνιος 1995 - Oκτώβριος 2002, παρήχθη σε 173.382 αντίτυπα), στη Βραζιλία (από τον Aπρίλιο του 1988 έως τον Δεκέμβριο του 2013, σε 3,6 εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ από το 1990 διατέθηκε και μια φθηνή εκδοχή 1.0 L ως Fiat Mille, δηλαδή «Χίλια», από τον κυβισμό του), στη Νότια Αφρική και στην Ινδία, για τις τοπικές αγορές, ενώ στις άλλες χώρες το Uno αντικαταστάθηκε από το Fiat Punto, που είχε κυκλοφορήσει ήδη από τις αρχές του 1994.