google/wiki40b huggingface dataset:
Οισοφάγος Barrett

Ο Οισοφάγος  τύπου Barrett είναι μία επικίνδυνη παθολογική κατάσταση προ-καρκινικού χαρακτήρα, που αναπτύσσεται στον βλεννογόνο του οργάνου, ως επιπλοκή  της παλινδρόμησης των τροφών και του γαστρικού υγρού, κατόπιν οισοφαγίτιδας. Ουσιαστικά πρόκειται για μεταπλασία του κατώτερου τμήματος του επιθηλίου του οισοφάγου, καθώς τα κύτταρά του σταδιακά αλλάζουν μορφή (από πλακώδη) και μετατρέπονται σε κυλινδρικά (εντερική μετάπλαση) που ομοιάζουν με εκείνα του στομάχου. Το αίτιο της παλινδρόμησης είναι, συνήθως, η ελαττωμένη ικανότητα του οισοφαγικού σφιγκτήρα να μην επιτρέπει την επιστροφή των τροφών και του υγρού του στομάχου προς τον οισοφάγο. Νεώτερες απόψεις, ωστόσο, ενοχοποιούν μία ομάδα πρωτεϊνών (κυτοκίνες) η αντιδραστική παραγωγή των οποίων από τα κύτταρα του πάσχοντα οισοφάγου, προκαλεί την εμφάνιση του Barrett. Ο οισοφάγος κινδυνεύει να εμφανίσει, μεταγενέστερα, αλλοιώσεις δυσπλαστικού χαρακτήρα (χαμηλόβαθμη ή/και υψηλόβαθμη δυσπλασία) οι οποίες (αν αφεθούν δίχως παρακολούθηση) είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Η διάγνωση του οισοφάγου Barrett επιβεβαιώνεται μετά από γαστροσκόπηση και βιοψία. Η πρόληψη είναι δυνατή με βελτίωση των διατροφικών συνηθειών ενώ η θεραπεία επιτυγχάνεται, κυρίως, με χειρουργική αφαίρεση της βλάβης
Πατριαρχικό παλάτι του Σρέμσκι Κάρλοβτσι

Περιγραφή

Το παλάτι ανεγέρθηκε μεταξύ του 1892 και του 1895, βάση σχεδίου του, καταγόμενου από το Βελιγράδι, αρχιτέκτονα Βλατιμίρ Νίκολιτς, στην θέση του παλαιού «Κονακιού του Πασά». Η ιδέα της ανέγερσης νέας κατοικίας για την φιλοξενία του πατριαρχείου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας οφείλεται στον Μητροπολίτη Στέφαν Στρατιμίροβιτς, ενώ υλοποιήθηκε από τον Πατριάρχη Γκεόργκιγιε Μπράνκοβιτς.
Το κτίριο αποτελείται από ένα υπόγειο, ένα ισόγειο και έναν όροφο, ενώ ο σχεδιασμός του είναι της μορφής του κυριλλικού γράμματος «Ш». Στην κεντρική εσωτερική πτέρυγα του κτιρίου ευρίσκεται παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο. Από αρχιτεκτονικής άποψης, το παλάτι, το οποίο συνδυάζει νεοαναγεννησιακά και νεομπαρόκ στοιχεία, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του ιστορικιστικού ρυθμού. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην κύρια πρόσοψη, η οποία είναι διακοσμημένη με μία κεντρική προεξοχή, με μία βεράντα, καθώς και μία μνημειακή σκάλα και έναν θόλο. Η συγκεκριμένη πρόσοψη χαρακτηρίζεται, επίσης, από προεξοχές παρούσες σε κάθε γωνία.
Η διακόσμηση του παρεκκλησίου του Αγία Δημητρίου, δηλαδή το εικονοστάσιο, οι θρόνοι, τα υαλογραφήματα και οι τοιχογραφίες, οφείλονται στον Ούρος Πρέντιτς, ο οποίος εργάστηκε εκεί έως το 1896.

Θησαυρός της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Το πατριαρχικό παλάτι φιλοξενεί εικόνες και εικονοστάσια, τα οποία ανήκουν στην Επαρχία της Συρμίας, ενώ δεν χρησιμεύουν, πλέον, για λατρευτικούς σκοπούς. Φιλοξενεί, επίσης, πορτραίτα των μητροπολιτών και των υψηλών αξιωματούχων της Εκκλησίας, αντικείμενα τα οποία υπάγονται στην κατηγορία των διακοσμητικών τεχνών. Η βιβλιοθήκη διαθέτει χειρόγραφα, καθώς και σπάνια βιβλία.
Κακαβάς Παναιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας

Σημείωση

Σε απόσταση 500 μέτρων νοτιοδυτικά υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κακαβάς Θεστιέων.
Βίλα ντας Πόμπας

Γεωγραφία

Η Πόμπας βρίσκεται βορειοδυτικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και βορειοανατολικά του Δήμου Παούλ. Είναι ένας από τους βορειότερους οικισμούς του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται νότια της Σιναγκόγκα και νοτιοανατολικά της Ριμπέιρα Γκράντε, σε συντεταγμένες 17°08′45″ Β 25°00′45″ Δ.

Άποψη

Τα περισσότερα σπίτια χτίζονται από πέτρα και τσιμέντο.

Δημογραφία

Η Βίλα ντας Πόμπας έχει 1.818 κατοίκους (2005). Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της είναι αγρότες.

Οικονομία

Στην Βίλα ντας Πάμπας παράγονται κυρίως μπανάνες και ανανάς. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες είναι η γεωπονία και το ψάρεμα.
Ομοσπονδία Χόκεϊ Ινδίας

Ιστορία

Συστάθηκε το 2009, έπειτα από την αποβολή της Ινδικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ από την Ινδική Ολυμπιακή Ομοσπονδία το 2008.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2010

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2010, διεξήχθη στις 21 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 10000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μαγγίνας του Ολυμπιακού, ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.
Βασίλειος Γρίβας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του Νοεμβρίου 1910 και του Δεκεμβρίου 1915. 
Απεβίωσε το 1927.
Omega TV Cyprus

Ιστορία

Το Omega ξεκίνησε ως "Ο Λόγος" στις 25 Απριλίου του 1992, καθώς αποτελεί τον πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό στην Κύπρο και ανήκει εξ ολοκλήρου στην Εκκλησία της Κύπρου. Από το 1999, το "Λόγος TV" ξεκίνησε μια συνεργασία με την "Τηλέτυπος Α.Ε." της Ελλάδας και μετέπειτα διαβιβάστηκε με το διακριτικό σήμα του Mega Channel στα τέλη του έτους (11 Οκτωβρίου).
Τη Δευτέρα 5 Ιουνίου 2000 συστάθηκε η "Τηλέτυπος Κύπρου ΛΤΔ" η οποία ανέλαβε την διαχείριση του καναλιού μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου 2015 που χρεοκόπησε και ανέλαβε η "Τηλέτυπος Υπηρεσίες ΛΤΔ" η οποία συστάθηκε εφτά μήνες πριν. Την Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2016, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που υπήρχαν στο ελληνικό κανάλι, μετονομάστηκε μεταβατικά σε MegaOne ενώ έχει δημιουργήσει μια πύλη ειδήσεων ονόματι "TVOne News" με ειδήσεις από την Κύπρο και την Ελλάδα. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2017 το κανάλι μετονομάστηκε σε TVOne και την επόμενη χρονιά (25 Οκτωβρίου) σε Omega με την ειδησεογραφική πύλη να μετατρέπεται στο "Omega Live".
Εδουάρδος του Ανγκουλέμ

Βάπτιση του μικρού Εδουάρδου

Το πατρικό του όνομα ήταν συνηθισμένο στην πατρίδα του την εποχή του ιδιαίτερα μετά τον 13ο αιώνα, πήρε το όνομα από τον παππού του βασιλιά Εδουάρδο Γ΄, η ημερομηνία γέννησης του αμφισβητείται κατά άλλους γεννήθηκε το 1363, κατά άλλους το 1364 και το πιο πιθανό το 1365. Η πιο πιθανή ημερομηνία σύμφωνα με ένα γράμμα που στάλθηκε στην μητέρα του Ιωάννα του Κεντ στις 4 Φεβρουαρίου 1365 είναι 27 Ιανουαρίου 1365. Το νέο της γέννησης του διαδόχου ενθουσίασε τόσο πολύ τον παππού του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Γ΄ που υποσχέθηκε στον αγγελιοφόρο Ιωάννη Ντέλβες ετήσιο μισθό 40 λίρες μέχρι το τέλος της ζωής του.
Η βάπτιση του Εδουάρδου έγινε τον Μάρτιο του 1365 στον πύργο της Ανγκουλέμ με πολυτελέστατες τελετές αφού ο πατέρας του ήθελε να κάνει επίδειξη στους Ακουιτανούς με τους οποίους βρισκόταν εκείνη την εποχή σε διαμάχη παρουσία 154 λόρδων, 706 ιπποτών και 18.000 αλόγων με συνολικό κόστος 400 λίρες, ένας από τους νονούς του ήταν ο επίσκοπος Ιωάννης του Κρουά. Το όνομα το οποίο επέλεξε ο πατέρας του να τον βαπτίσει σχετίζεται με το όνομα του ιδίου του μαύρου πρίγκηπα, του παππού του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ όπως και των τριών τελευταίων Άγγλων βασιλέων, στον Οίκο της Υόρκης ειδικά ήταν το δημοφιλέστερο όνομα.

Θάνατος σε νηπιακή ηλικία από την μαύρη πανώλη

Ο Εδουάρδος της Ανγκουλέμ πέθανε σε νηπιακή ηλικία λόγω της βουβωνικής πανώλης,  Η ημερομηνία θανάτου του είναι ασαφής και συνήθως αναφέρεται ο Ιανουάριος του 1371 αλλά τα Χρονικά του Βίγκμορ (1370) αναφέρουν ως ακριβή ημερομηνία την 29η Σεπτεμβρίου την εορτή του Αρχάγγελου Μιχαήλ.
O πατέρας του Εδουάρδος ο μαύρος πρίγκηψ έμαθε τον θάνατο του μετά την επιστροφή του από την πολιορκία της Λιμόζ, στενοχωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό και η άσχημη κατάσταση της υγείας του χειροτέρευσε ακόμα περισσότερο. Τον Εδουάρδο της Ανγκουλέμ στην νηπιακή του ηλικία πολλοί τον παρομοίαζαν σαν τον Ιησού, είχε όλα τα προτερήματα του πατέρα του και του παππού του τα οποία δεν κληρονόμησε ο μικρότερος αδελφός του Ριχάρδος ο οποίος ήταν τελικά ο επόμενος διάδοχος του Αγγλικού θρόνου.
Πριν ο μαύρος πρίγκηπας αναχωρήσει για την Αγγλία άφησε τον μικρό του αδελφό Ιωάννη της Γάνδης να ρυθμίσει τις λεπτομέρειες της ταφής του μικρού Εδουάρδου στο Μπορντό, παρουσία όλων των βαρόνων της Γασκώνης και του Πουατού. Η εκταφή του έγινε (1389) υπό τις οδηγίες του μικρότερου αδελφού του βασιλιά Ριχάρδου Β΄ και μεταφέρθηκε στην Αγγλία όπου τάφηκε στο παιδικό κοιμητήριο του Λάνγκλεϊ, μεταξύ (1540 - 1607) το κοιμητήριο λεηλατήθηκε και η σωρός του Εδουάρδου μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Ώστίν Φριάρς (1598). Ο αδελφός του βασιλιάς Ριχάρδος Β΄ τον απεικονίζει στην γνωστή εικόνα με το προσκύνημα του Αγίου Βρέφους το οποίο βρίσκεται σήμερα στην Εθνική βιβλιοθήκη του Λονδίνου.
Δημήτριος Καθενιώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα και το 1904 εξήλθε της Σχολής Ευελπίδων με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Συμμετείχε ως μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου στο Κίνημα στο Γουδί το 1909. Συμμετείχε επίσης στους Βαλκανικούς Πολέμους ως επιτελικός, και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο Γενικό Στρατηγείο, αναλαμβάνοντας καθήκοντα συνδέσμου σε διάφορες αποστολές.

Μία από εκείνες τις αποστολές, η κρισιμότερη ίσως για την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου έναντι του Ποντιακού Ζητήματος και την τύχη του Ποντιακού Ελληνισμού, ήταν η τοποθέτησή του με το βαθμό του συνταγματάρχη ως στρατιωτικού εκπροσώπου στον Πόντο, ακριβώς την εποχή των διώξεων κατά του ελληνογενούς στοιχείου και της συνεχούς ανόδου του Κεμαλισμού.
Την εποχή εκείνη ο Δημήτριος Καθενιώτης υπέβαλε έκθεση με λεπτομερή στοιχεία των γεγονότων και των καταστάσεων που συνέβαιναν, καθώς και των προοπτικών που διαγράφονταν, από τα οποία εξαγόταν το συμπέρασμα ότι ήταν αδύνατη η ένωση του Πόντου με την Ελλάδα.
 
Έτσι, με βάση τη λεγόμενη "Έκθεση  Καθενιώτη" ο Ελευθέριος Βενιζέλος απέρριψε το αίτημα των Ποντίων για αυτόνομο κράτος ή για ένωση, ως καθαρή ουτοπία, προσανατολιζόμενος σε λύση της συνεργασίας του ποντιακού και αρμενικού στοιχείου σε ομοσπονδιακό κράτος με αυτονομία για τους Ποντίους εντός αυτού. Η θέση αυτή του Βενιζέλου επέφερε όπως ήταν αναμενόμενο την έντονη αποδοκιμασία του από τους Ποντίους, τον επόμενο όμως χρόνο βρέθηκε μια συμβιβαστική κατεύθυνση επίλυσης μετά από προτάσεις του Μητροπολίτη Τραπεζούντας (1913-1938) Χρύσανθου, μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών (1938-1940).
Αργότερα ο Καθενιώτης προήχθη σε υποστράτηγο και διετέλεσε κατά σειρά στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι, διοικητής της 11ης Μεραρχίας, διοικητής της Σχολής Πολέμου (1926), και τέλος υπαρχηγός και αργότερα αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (1933-35). Πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου του 1947.
Ισμαήλ

Βίος

Επειδή η Σάρρα ήταν στείρα, ζήτησε από τον Αβραάμ να έχει σχέσεις με την δούλη της Άγαρ και την έδωσε στον Αβραάμ για παλλακίδα. Όταν έμεινε έγκυος, η Άγαρ περιφρονούσε τη Σάρρα κι εκείνη το είπε στον Αβράαμ, ο οποίος της είπε να κάνει ότι νομίζει καλό. Η Σάρρα άρχισε να της φέρεται άσχημα και εκείνη έφυγε μακριά της. (Γε 16:1-6) Ένας άγγελος βρήκε την Άγαρ και τη νουθέτησε να γυρίσει στην κυρία της. Ο Αβραάμ ήταν 86 ετών κατά τη γέννηση του Ισμαήλ.  Η Σάρρα γέννησε τον Ισαάκ όταν ο Ισμαήλ ήταν δεκατεσσάρων. Σε μια γιορτή για την απογαλάκτιση του Ισαάκ, η Σάρρα είδε τον Ισμαήλ να παίζει με τον γιο της και ζήτησε από τον Αβραάμ να διώξει την Άγαρ και τον Ισμαήλ. Ο Αβραάμ δυσαρεστήθηκε, αλλά αφού ο Θεός τον διαβεβαίωσε ότι θα φροντίσει για την Άγαρ και το παιδί, τους έδιωξε αφού τους έδωσε ψωμί και νερό. Ενώ η Άγαρ ήταν μαζί με τον γιο της στην έρημο Βηρ-σαβεέ και το νερό είχε τελειώσει, απελπισμένη εγκατέλειψε το παιδί της κάτω από τη σκιά ενός θάμνου και απομακρύνθηκε κλαίγοντας για να μην δει το θάνατό του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και της έδειξε ένα πηγάδι με καθαρό νερό. Εκεί υποσχέθηκε ξανά πως από τον Ισμαήλ θα προέλθει ένα μεγάλο έθνος. Αργότερα, ο Ισμαήλ συμφιλιώθηκε με τον Ισαάκ και είδε τον πατέρα του πριν πεθάνει. (Γένεση 25,7-10). Έζησε στη έρημο Φαράν ως νομάδας. Παντρεύτηκε μια Αιγύπτια και απέκτησε 12 γιους και μία κόρη, την Βασεμάθ ή Μαελέθ (Μαχαλάθ), την οποία παντρεύτηκε ο Ησαύ (Γένεση 28,9. Γένεση 36,3). Από τους απογόνους του προήλθαν κάποιες αραβικές φυλές,οι Φοίνικες και άλλοι(Γένεση 25,12-18. Α' Παραλειπομένων 1,28-31). Πέθανε σε ηλικία 137 ετών.
Το στοίχημα του Πασκάλ

Το στοίχημα του Πασκάλ είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα επιχείρημα που προέβαλε ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Μπλεζ Πασκάλ τον 17ο αιώνα. Το επιχείρημά του για την πίστη στο Θεό βασιζόταν στην ιδέα ότι είναι προς το δικό μας συμφέρον να πιστεύουμε στον Θεό. Υποστηρίζει ότι υπάρχουν δυο ενδεχόμενα, είτε ο θεός υπάρχει είτε δεν υπάρχει. Στην πρώτη περίπτωση, η πίστη στον Θεό οδηγεί σε μέγιστο κέρδος, ενώ η μη πίστη σε μέγιστη ζημιά. Αν δεν υπάρχει Θεός, όμως, η πίστη ή μη πίστη στον θεό δεν επιφέρει μεγάλες συνέπειες. Το στοίχημα δέκτηκε κριτική τόσο από την ορθόδοξη θεολογία όσο και από τον Αθεϊσμό.

Κριτική του επιχειρήματος

Ο Βολταίρος, που έζησε μια γενιά μετα τον Πασκάλ, δεν αποδέκτηκε το στοίχημα του Πασκάλ καθώς το έκρινε ως παιδικό. Ισχυρίστηκε ο Βολταίρος πως όσο και να θέλει κάποιος να πιστέψει στον Ιησού για να σωθεί, με βάση το στοίχημα του Πασκάλ, το αποτέλεσμα θα είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μια αδύναμη πίστη. Ο Πασκάλ δεν πρότεινε το επιχείρημα του πάντως ως απόδειξη για την ύπαρξη του θεού, αλλά ως πραγματιστική επιλογή που έχει να κάνει κάθε άνθρωπος. 
Σύμφωνα με τον γάλλο φιλόσοφο Étienne Souriau για να αποδεκτεί κάποιος το στοίχημα του Πασκάλ, πρέπει να είναι σίγουρος ότι ο Θεός θα τιμήσει το στοίχημα, κάτι το οποίο δεν έίναι σίγουρο. Κάνει την σύγκριση με ένα ανόητο, ο οποίος βλέπει ένα φύλλο να επιπλέει στην επιφάνεια ενός ποτάμού που διχάζεται λίγο παρακατω, σκέφτεται για μερικά δευτερόλεπτα και λέει: «Στοιχηματίζω ενα εκατομύριο ευρώ με τον Ροθτσιλ ότι θα πάρει την αριστερή πλευρά». Και τελικά όντως περνει την αριστερή πλευρά, αλλά δυστυχως ο Ροθτσιλ ποτέ δεν ειπε ποτε οτι αποδέχεται το στοίχημα. .

Επιχείρημα του λάθος θεού

Από την στιγμή που υπάρχουν πολλές θρησκείες και άρα θεοί, μερικοί υποστηρίζουν πως αυτό πρέπει να ζυγιστεί, σε ένα επιχείρημα γνωστό ως επιχείρημα από την ασυνέπεια των αποκαλύψεων. Σύμφωνα με αυτό, οι πιθανότητες να πιστέψει κανείς στον λάθος θεό είναι αυξημένες και μαθηματικά καταρρίπτει το πλεονέκτημα που δίνει το στοίχημα του πασκάλ.  Ο Ντενίς Ντιντερό, σύγχρονος του Βολταίρου σχολίασε «και ένας Ιμάμης μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο» . Ο J. L. Mackie σημειώνει πως «μονο στην εκκλησία μπορει να βρει κάποιος σωτηρία, αλλά μπορει να μην είναι η ρωμαιοκαθολική εκκλησία, αλλά η εκκλησία των αναβαπτιστών, ή των Σουνίτων μουσουλμάνων, ή της Κάλι ή του Όντιν.»

Επιχείρημα της ανειλικρινούς πίστης

Μερικοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι το στοίχημα του Πασκάλ είναι για όσους δεν πιστεύουν πραγματικά και τους οδηγεί σε μια ανειλικρινή και ανήθική επιλογή για να κερδίουν μια αιώνια ανταμοιβή. Επιπλέον, είναι ανόητο να πιστεύουν πως κάποιος θεός ο οποίος είναι δίκαιος και πάνσοφος δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί αυτή την στρατηγική εκ μέρους του «πιστού».
Μαχαιρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μαχαιρέας (Μαχαιρεύς) είναι γνωστός ένας ιερέας των Δελφών, γιος του Δαίτα. Ο Μαχαιρέας κατά την παράδοση ονομάσθηκε έτσι από τη «δελφικήν μάχαιραν». Ο Ησύχιος γράφει ότι το μαχαίρι αυτό είχε μόνο μπροστά μία κόψη από σίδερο, χαρακτηριστικό που θύμιζε ότι ήταν σε χρήση σε κάποια πανάρχαια εποχή, τότε που τα μαχαίρια ήταν πέτρινα. Το μαχαίρι αυτό το χρησιμοποιούσαν κυρίως στις θυσίες. Με μία τέτοια μάχαιρα σκοτώθηκε και ο Νεοπτόλεμος στους Δελφούς, επειδή εναντιώθηκε στη συνήθεια των ιερέων να αποσπούν τεμάχια από το θυσιαζόμενο ζώο για λογαριασμό τους. Ο Σχολιαστής του Πινδάρου λοιπόν αναφέρει ότι πολλοί ποιητές θεωρούσαν τον Μαχαιρέα ως τον φονιά του Νεοπτολέμου.
Κατά τον Στράβωνα ο Μαχαιρεύς ήταν πρόγονος του Βράγχου, του ιερέα των Διδύμων. Η παράδοση αυτή υποδεικνύει ότι υπήρχε εξάρτηση του ιερού των Διδύμων από τους Δελφούς.
Ινεμούρι

«Ινεμούρι» (ιαπωνικά: 居眠り‎) ονομάζεται στην ιαπωνική γλώσσα η συνήθεια του να κοιμάται κανείς σε ώρα εργασίας, σε καθιστή στάση. Η ιαπωνική αυτή λέξη σημαίνει κυριολεκτικά «ύπνος ενώ είναι κάποιος παρών» και αποτελεί μια κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στην Ιαπωνική κοινωνία, καθώς υποτίθεται ότι αυτός που λαγοκοιμάται έχει κουραστεί πολύ από προηγούμενη εργασία και ενδέχεται να θεωρηθεί σκληρά εργαζόμενος. Ινεμούρι θεωρείται και ο ύπνος στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η λέξη «ινεμούρι» προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «ιρού» (το «ι») που σημαίνει υπάρχω και «νεμούρι» που σημαίνει ύπνος. Όλο μαζί, ινεμούρι, σημαίνει ότι αν και κοιμάμαι είμαι παρών. Αναπόσπαστο μέρος της συνήθειας αυτής είναι και ο τρόπος με τον οποίο κοιμάται κανείς. Είναι αποδεκτή η καθιστή, όσο δυνατόν στητή στάση που δείχνει ότι δεν κοιμάται κάποιος βαθιά, αλλά συμμετέχει. Από κοινωνιολογική άποψη, το ινεμούρι είναι διαφορετικό όχι μόνο μόνο από τον νυχτερινό ύπνο, αλλά και από τον μεσημεριανό ύπνο ή τον ύπνο σε μια πολυθρόνα. Σε πολυχρονικές κοινωνίες, όπως είναι η Ιαπωνική, μια τέτοια δραστηριότητα γίνεται αποδεκτή και δείχνει τη συμμετοχή κάποιου, ενώ σε δυτικές, μονοχρονικές, κοινωνίες μια τέτοια πρακτική δε γίνεται αποδεκτή ή θεωρείται προβλητική.
Χαρακτηριστικά, οι μαθητές που κοιμούνται κατά τη διάρκεια του μαθήματος θεωρούνται σκληρά εργαζόμενοι που ίσως ξενύχτησαν το βράδυ για να αντεπεξέλθουν στην εξαντλητική ύλη και απαιτήσεις των εκεί σχολείων. Η στάση τους αυτή δε θεωρείται προβληματική ούτε από άλλους μαθητές, ούτε από καθηγητές. Αντίστοιχα, βουλευτές κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών διαδικασιών μπορούν να αποκοιμηθούν, χωρίς αυτός ο ύπνος να κατακριθεί ούτε από άλλους συμμετέχοντες, ούτε από τον τύπο. Στην εργασιακή ηθική θεωρείται σημαντικότερο το κατά πόσο είναι δεσμευμένος κανείς με τους στόχους του, το χρόνο που επενδύει και την προσπάθειά του για την οργάνωση στην οποία ανήκει και λιγότερο με την συγκέντρωση που μπορεί να έχει σε κάποιες χρονικές στιγμές. Το ινεμούρι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί αποτέλεσμα εξάντλησης από την κούραση της εργασίας ή τη νυχτερινή εργασία (και συνεπώς έλλειψη ύπνου). Αντίθετα, ο νυχτερινός ύπνος δε θεωρείται τόσο σημαντικός, οπότε είναι αποδεκτό να εργάζεται κανείς αρκετά αργά αντί να αφιερώνει όλες τις νυχτερινές ώρες σε ύπνο.
Δημήτριος Ορεινός

Βιογραφία

Ήταν γιος του πρόκριτου Κωνσταντίνου Ιωάννου του Χιλίαρχου
Αν και δεν είχε προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως, παρ'όλα αυτά κατόρθωσε να εκλεγεί δύο φορές δήμαρχος Αιγίου (1841-1845 και 1849-1853). Επίσης χρημάτισε επί σειρά ετών βουλευτής Αιγιαλείας (1844-1858). Απεβίωσε εν ενεργεία βουλευτής το Νοέμβριο του 1858.
Βελιμάχι Αχαΐας

Γενικά στοιχεία

Γειτονιές του χωριού είναι οι: Κορύτα, Λελούδη, Κάτω Ρούγα, Τσιγγαναίικα, Τσιρμαίικα. Οικογενειακά επίθετα που απαντώνται στο χωριό είναι πχ.: Αναστασόπουλος, Ανδρικόπουλος, Κακαφώνης, Καραγιάννης, Καρακάσης, Καρνάρης, Κωνσταντινόπουλος, Ντάβλας, Παπασπυρόπουλος, Τσαουρδάς, Φωτόπουλος κ.λπ. Γνωστό τοπωνύμιο του χωριού είναι η περιοχή Ντασκά, στην οποία κατασκευάστηκε το 2014 το ομώνυμο φράγμα-λιμνοδεξαμενή.
Οι μεγαλύτερες εκτάσεις του χωριού είναι δημόσιοι βοσκότοποι. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη δασοκομία.
Στην πρώην κοινότητα ανήκει και η Μονή των Αγίων Πάντων. Το χωριό έχει άλλους πέντε ναούς: τον κοιμητηριακό Άγιο Γεώργιο, τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Αθανάσιο, τον Άγιο Νικόλαο και το Γενέθλιον της Θεοτόκου (Παναγίτσα).

Ιστορικά στοιχεία

Σχετικά με το όνομα του χωριού υπάρχει μια ερμηνεία ότι ίσως να έχει αλβανική προέλευση και να σημαίνει εύφορη κορυφή.
Το 1713 προεστός του χωριού ήταν ο Ιω. Τσαλαμιδάς. Ο οικισμός απείχε δύο ώρες και ένα τέταρτο δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τρεις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα και ότι είχε σχολείο (γραμματείο).
Κατά την περίοδο της δημογραφικής του ακμής αναφέρεται ότι κάτοικοι του χωριού έφυγαν και δημιούργησαν το χωριό Βελιμάχι στη Γορτυνία Αρκαδίας.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ερυμανθίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Βελιμαχίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Βαγγέλης Τόγιας

Ο Βαγγέλης Τόγιας (Χαλκίδα, 23 Μαρτίου 1972) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν προπονητής.

Ποδοσφαιρική καριέρα

Γεννήθηκε στην Χαλκίδα το 1972 και το 1982 κάνει τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο, στις ακαδημίες του Α.Ο. Χαλκίδας. Το 1988, σε ηλικία 16 χρονών, κάνει ντεπούτο στη Γ΄ Εθνική, με τη φανέλα της πρώτης ομάδας του Α.Ο. Χαλκίδας. Με τα χρώματα των νερατζούρρι συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1993, οπότε και μεταγράφεται στον Αχαρναϊκό. Με τη φανέλα του Αχαρναϊκού αγωνίστηκε δύο χρονιές, επίσης στη Γ΄ Εθνική. 
Το 1995 μεταγράφεται στην Προοδευτική. Με την Προοδευτική, αγωνίστηκε αρχικά δύο σεζόν στη Β΄ Εθνική, όταν τη δεύτερη προβιβάστηκε στην Α΄ Εθνική, στην οποία έκανε ντεμπούτο το 1997. 
Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 1998 μεταγράφηκε στον Πανηλειακό, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε δύο χρόνια, επίσης στην Α΄ Εθνική. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2000, με τη λήξη της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου και στα μέσα πλέον της σεζόν 1999-00, επέστρεψε στην Προοδευτική, όπου και ολοκλήρωσε τη σεζόν. 
Ακολούθως, το καλοκαίρι του 2000 μεταγράφηκε στον Ακράτητο, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Χαλκηδόνα. Τον Ιανουάριο του 2004, στα μισά της σεζόν 2003-04 μεταγράφηκε ξανά στην Προοδευτική και το 2005 μετακινείται στη Λαμία για τον Α.Σ. Λαμία, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ένα χρόνο στη Γ΄ Εθνική.
Το 2006 επιστρέφει στην Εύβοια για την Α.Ε. Χαλκίδας. Με τη φανέλα της Α.Ε. Χαλκίδας, κατέκτησε αρχικά το πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣ Ευβοίας, όμως, στις αρχές της επόμενης χρονιάς, τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι και αναγκάζεται να αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση, δίνοντας τέλος ουσιαστικά στην καριέρα του.

Προπονητική καριέρα

Έπειτα την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική. 
Αρχικά ανέλαβε την Ένωση Διρφύων και στη συνέχεια κατά σειρά τους Α.Ο. Νέας Αρτάκη και Α.Π.Κ.Ο. Δροσιάς, και κατόπιν τις Μικτές Ομάδες της ΕΠΣ Ευβοίας για δύο χρόνια. Στη συνέχεια, το 2013 ανέλαβε τον Α.Ο. Αυλωναρίου, στον οποίο εργάστηκε δύο σεζόν. Το 2015 ανέλαβε τον Α.Ο. Μακρυκάπας στον οποίο εργάζεται μέχρι σήμερα.
Στρογγύλη

Η Στρογγύλη ήταν ηφαιστειακό νησί, το οποίο δημιουργήθηκε κατά την περίοδο του πλειοτεταρτογενούς, και το οποίο χρωστούσε το όνομα του στο κυκλικό σχήμα του. Το ηφαιστειακό σύστημα που την δημιούργησε είναι το πιο ενεργό της Ελλάδας και ένα από τα πιο βίαια στον κόσμο. Τα τελευταία 400.000 χρόνια έχει δώσει 12 καταστροφικές εκρήξεις, οι οποίες κατά κανόνα προκαλούσαν καλδερικό βύθισμα. Στην συνέχεια γίνεται σταδιακά ανάδυση νέων ηφαιστειακών κώνων, μια διαδικασία που συνεχίζεται μέχρι την επόμενη καταστροφική έκρηξη. Μετά την Μινωική έκρηξη, γύρω στο 1613 π.Χ., στο κεντρικό τμήμα του νησιού δημιουργήθηκε ελλειψοειδής καλδέρα, της οποίας ο άξονας από βορρά έως νότο είναι περίπου 11 χιλιόμετρα και ο άξονας από ανατολή προς δύση 7,5 χιλιόμετρα, ενώ απομεινάρια του προϊστορικού νησιού είναι η σημερινή Σαντορίνη, η Θηρασία  και το Ασπρονήσι. 
Το ηφαιστειακό σύστημα της Στρογγύλης θεωρείται ότι έχει παράξει τουλάχιστον έξι με επτά ηφαιστειακούς κώνους, περιλαμβανομένων αυτών στην περιοχή της χερσονήσου Ακρωτηρίου, π.χ. κοντά στο σημερινό Μαυροραχίδι.
Μια μικρή δίοδος μεταξύ της θέσης που βρίσκεται σήμερα ο Φάρος του Ακρωτηρίου και του Ασπρονησίου επέτρεπε στην θάλασσα να εισέρχεται σε μία καλδέρα, στο κέντρο της οποίας χέρσευε η κορυφή ενός υποθαλάσσιου ηφαιστείου αντίστοιχου με τις σημερινές Καμένες. Ο κώνος της Μινωικής έκρηξης πρέπει να βρισκόταν κοντά στα σημερινά Φηρά, κάτι που αποδεικνύεται από το μεγαλύτερο πάχος στην περιοχή αυτή των πρώτων στρώσεων ηφαιστειακής κίσσηρης.
Η Στρογγύλη ήταν κατοικημένη ήδη από το 6.000 π.Χ., όπως αποδεικνύεται από ευρήματα που έχουν βρεθεί σε ορυχείο στα Φηρά, ενώ μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί προεκρηξιακοί οικισμοί ή ενδείξεις οικισμών στην Θηρασιά, στο Ακρωτήρι και στο Μεγαλοχώρι της Σαντορίνης. Ειδικά στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου έχει βρεθεί μεγάλος αριθμός από τοιχογραφίες που μας δίνουν μία αρκετά καλή εικόνα του τοπίου πριν από την μεγάλη ηφαιστειακή καταστροφή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τοιχογραφία της Άνοιξης. Θεωρείται ότι είχε από τις πλουσιότερες πανίδες και χλωρίδες στο Αιγαίο.