google/wiki40b huggingface dataset:
Βασιλική επιστολή εντολής εγκλεισμού

Βασιλική επιστολή εντολής εγκλεισμού (γαλλικά: lettre de cachet, προφορά:  ​[lɛtʁ də kaʃɛ], λετρ ντε κασέ) ήταν, σύμφωνα με το παλαιό καθεστώς στη Γαλλία, επιστολή με βασιλική εντολή, που διέταζε τη φυλάκιση χωρίς δικαστική απόφαση, την εξορία ή τον εγκλεισμό ανθρώπων που θεωρούνταν ανεπιθύμητοι από τις αρχές. Παρουσίαζε το πλεονέκτημα της διακριτικότητας και της ταχύτητας για τον μονάρχη. Την προτιμούσαν από μια δημόσια δίκη όταν η σημασία της υπόθεσης μπορεί να ζημίωνε το κράτος, όπως η σύλληψη του πρίγκιπα ντε Κοντέ με εντολή του Μαζαρίνου κατά τη διάρκεια των ταραχών της Σφενδόνης.
Ήταν σύμβολο της βασιλικής αυθαιρεσίας και καταργήθηκε κατά τη Γαλλική επανάσταση.

Ιστορικό

Η εξουσία να έκδοσης εντολών εγκλεισμού ήταν ένα βασιλικό προνόμιο που αναγνωρίζονταν από το γαλλικό μοναρχικό αστικό δίκαιο που αναπτύχθηκε κατά τον 13ο αιώνα, καθώς η μοναρχία των Καπετιδών ξεπέρασε την αρχική δυσπιστία της για το ρωμαϊκό δίκαιο. Η αρχή της μπορεί να ανιχνευθεί σε ένα απόσπασμα από τον Πανδέκτη του Ιουστινιανού: στα λατινικά  «Rex legibus solutus est» ή  «Ο βασιλιάς δεν υπόκειται στους νόμους ». Οι Γάλλοι νομομαθείς ερμήνευσαν το σημείο αυτό του Ιουστινειάνειου κώδικα με γενικό τρόπο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάθε «βασιλιάς είναι αυτοκράτορας στο δικό του βασίλειο», δηλαδή κατέχει τα προνόμια νόμιμου απολυταρχισμού που ο νόμος παραχωρούσε στον Ρωμαίο αυτοκράτορα.] 
Αυτό σήμαινε ότι όταν ο βασιλιάς παρενέβαινε άμεσα, μπορούσε να αποφασίσει χωρίς να συμμορφωθεί με τους νόμους, ακόμα και αντίθετα στους νόμους. Αυτό αρχικά συνέβαινε προφορικά και από τον 14ο αιώνα γραπτά.

Διαδικασία

Η διαδικασία ήταν η εξής: η οικογένεια έστελνε στον βασιλιά ένα αιτιολογημένο αίτημα. Σε περίπτωση «δημόσιου σκανδάλου», το αίτημα μπορούσε να προέρχεται από τον πάστορα της ενορίας, τον επίσκοπο της μητρόπολης ή τον τοπικό άρχοντα. Η αστυνομία ερευνούσε και ο έλεγχος επικεντρώνονταν σε δύο σημεία: την ακρίβεια των γεγονότων που αναφέρθηκαν και τη φερεγγυότητα των γονέων του ενδιαφερόμενου προσώπου. Ο κρατούμενος έπρεπε να πληρώνει τη διατροφή του κατά τη διάρκεια της κράτησης. Μερικές φορές απελευθερώνονταν αν δεν ήταν πλέον σε θέση να πληρώσει.
Το γραφείο αναφορών ήταν ανοιχτό στο κοινό στο Παρίσι, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να ζητούν από έναν γραμματέα μία επιστολή εντολής εγκλεισμού. Τα αρχεία που περιείχαν τις αιτήσεις για επιστολές, τα αρχεία των ερευνών και των απελευθερώσεων διατηρήθηκαν στο Ίδρυμα της Βαστίλης και μελετήθηκαν από ιστορικούς.
Στη βάση της σωστής απονομής δικαιοσύνης οι βασιλικές επιστολές εντολής εγκλεισμού καταργήθηκαν κατά τη Γαλλική επανάσταση από τη Συντακτική Συνέλευση τον Μάρτιο 1790 .
1SWASP J140747.93-394542.6

1SWASP J140747.93-394542.6 b

Η ανακάλυψη του συστήματος J1407 και οι ασυνήθιστες εκλείψεις του επισημάνθηκαν για πρώτη φορά από μια ομάδα με επικεφαλής τον αστρονόμο Έρικ Μαμάτζεκ του Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ το 2012. Η ύπαρξη και οι παράμετροι του συστήματος των δακτυλίων γύρω από τον J1407b συνάχθηκαν από την παρατήρηση μιας ιδιαίτερα μακράς και περίπλοκης έκλειψης του μητρικού άστρου, διάρκειας 56 ημερών, κατά τη διάρκεια του Απριλίου και Μαΐου του 2007. Ο με μικρή μάζα J1407b έχει αναφερθεί ως ένας «Κρόνος με αναβολικά» ή «Σούπερ Κρόνος» λόγω του τεράστιου συστήματος δακτυλίων με ακτίνα περίπου 90 εκατομμύρια χιλιόμετρα (0,6 AU). Η περίοδος τροχιάς του J1407b υπολογίζεται περίπου στη μια δεκαετία (3,5 με 13,8 έτη), και η μάζα του το πιθανότερο αγγίζει περίπου 13 έως 26 φορές τη μάζα του Δία, αλλά με σημαντική αβεβαιότητα. Το ουράνιο αυτό σώμα μπορεί να αποκλειστεί ότι είναι αστέρας με ποσοστό βεβαιότητας μεγαλύτερο από 99%. Το σύστημα των δακτυλίων εκτιμάται ότι έχει μάζα παρόμοια με αυτή της Γης. Ένα μεγάλο κενό στους δακτυλίους περίπου 61 εκατομμύρια χιλιόμετρα (0,4 AU) από το κέντρο θεωρείται ως έμμεση απόδειξη για την ύπαρξη ενός φεγγαριού με μάζα μέχρι 0,8 φορές αυτής της Γης.
Ο J1407b είναι ο πρώτος εξωπλανήτης ή καφέ νάνος που ανακαλύφθηκε να διαθέτει σύστημα δακτυλίου με την μέθοδο της φωτομέτρησης διάβασης. Μια ακολουθία εκλείψεων του μητρικού άστρου έλαβε χώρα για μια περίοδο 56 ημερών το 2007. Το μοτίβο ήταν σύμφωνο με αυτό που αναμένεται κατά τη διέλευση μιας μεγάλης συστοιχίας από πολλαπλούς δακτυλίους, υποδεικνύοντας τον υποαστρικό σύντροφο που τελικά ονομάστηκε J1407b. Το σύστημα δακτυλίων του J1407b έχει εξωτερική ακτίνα περίπου 90 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (περίπου 640 φορές μεγαλύτερη αυτής των δακτυλίων του Κρόνου). Εμφανή κενά στους δακτυλίους υποδεικνύουν ύπαρξη φεγγαριών σε τροχιά που έχουν σχηματιστεί με συσσώρευση πυκνότερων δακτυλίων. Το νεαρό της ηλικίας του αστρικού συστήματος (περίπου 16 εκατομμύρια χρόνια) και η μεγάλη μάζα του συστήματος των δακτυλίων (περίπου ίση με αυτή της Γης) συνάδει περισσότερο με το να αποτελεί ένα πρώιμο στάδιο σχηματισμού ενός ή περισσότερων φεγγαριών, αντί για ένα μακροπρόθεσμο και σταθερό σύστημα δακτυλίων σε ένα εξελιγμένο πλανητικό σύστημα (όπως συμβαίνει με τους δακτυλίους του Κρόνου).
Εθνική Μεξικού (ποδόσφαιρο ανδρών)

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας αποτελεί το Εστάδιο Αστέκα, χωρητικότητας 87.000 θεατών, που βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού.
Λιβυρνίδες Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Αμφιτρίτη ΙΙ

Η Λιβύρνις Αμφιτρίτη, εκτοπίσματος 15 τόνων ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας.Ομοίου τύπου πλοία: ‘Κυμοθόη Ι’, 'Πάνθηρας' και 'Δελφίνια'. Το 1870 μετατράπηκε σε φορτηγίδα. Είχε πλήρωμα 4 Υπαξιωματικών και 26 ναυτών.

Γοργώ

Το Γοργώ ήταν Ελληνικό πολεμικό Πλοίο τύπου Βελλού (ή Λιβυρνίς) απομεινάρι του κατά θάλασσα Αγώνα του 1821. (Πιθανώς να πρόκειται για την ομώνυμη υδραίικη Γολέτα του Κυρ. Σκούρτη Γοργώ ύστερα από μετασκευή ).
Το σκάφος αυτό εκτοπίσματος 10 μόλις τόνων μετά τον ερχομό του Βασιλέως Όθωνα γράφτηκε στη δύναμη του Ελληνικού Βασιλικού στόλου με αύξοντα αριθμό 19. Έφερε οπλισμό ένα μικρό πυροβόλο (κανόνι) των 3 λιτρών. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως ταχυδρομικό με παράλληλη περιπολία ως αντιπειρατική ακταιωρός. Τον Οκτώβριο του 1832 ενώ είχε σταλεί με τα σκάφη Σπάρτη και Ευχαρίς στη Πελοπόννησο για καταδίωξη της πειρατείας τούτο μεταπήδησε σε πειρατικό. Για την ενέργεια αυτή ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα συνελήφθησαν και δικάστηκαν.
Τέλος το σκάφος αυτό διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στο Ναύσταθμο του Πόρου πριν το 1840.

Δελφίνια

Ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Ομοίου τύπου πλοία: ‘Κυμοθόη Ι’, 'Πάνθηρας' και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’. Αποσύρθηκε το 1862.

Κυμοθόη Ι

Το 1852 ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Αποσύρθηκε το 1862. Ομοίου τύπου πλοία: 'Δελφίνια', 'Πάνθηρας' και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’.

Πάνθηρας

Όνομα Αθηναϊκής τριήρεως. Ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου το 1852. Ομοίου τύπου πλοία: 'Δελφίνια', ‘Κυμοθόη Ι’ και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Τον Μάρτιο του 1854 είχε εισχωρήσει στον Παγασητικό Κόλπο, όπου συνελήφθη από ένα τουρκικό ατμοκίνητο πολεμικό και οδηγήθηκε στο λιμάνι του Αλμυρού. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερο. Αναφέρεται ότι το 1860 διαλύθηκε.
Μηχανή σειράς Α.501 ΟΣΕ

Διαδρομή

Οι μηχανές σειράς Α.501 εξυπηρετούν εμπορικά τραίνα.

Εργοστασιακός χρωματισμός

Ο εργοστασιακός χρωματισμός των δηζεληλεκτραμαξών (Δ/Η) αποτελείται από κίτρινες οριζόντιες λωρίδες σε πορτοκαλί χρώμα, το οποίο καλύπτει την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Στης μετώπες, οι λωρίδες αυτές δημιουργούν ένα τρίγωνο.

Σημερινός χρωματισμός

Μετά τις μετασκευές, οι μονάδες έλαβαν έναν νέο χρωματισμό, ο οποίος αποτελείται από μία μπλε οριζόντια λωρίδα με λευκό περίγραμμα που καταλήγει σε βέλος επάνω σε πορτοκαλοκόκκινο χρώμα, το οποίο καλύπτει την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων.
Τσιφλικούδια

Τοποθεσία

Στα δυτικά συνορεύει με το Ζακάκι, στα βόρεια με τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Ομόνοια και τον Άγιο Ιωάννη, στα βορειοανατολικά με την Αρναουτογειτονιά και στα ανατολικά με το Τζαμί Τζεντίτ. Το νότιο μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσια. Η μισή έκταση που καταλαμβάνει το νέο λιμάνι Λεμεσού βρίσκεται στα Τσιφλικούδια.

Ιστορικό

Από την έναρξη της Τουρκοκρατίας (1571 μ.Χ.), στα Τσιφλικούδια διέμεναν Οθωμανοί και στη συνέχεια Τουρκοκύπριοι. Με την πάροδο του χρόνου στην περιοχή εγκαταστάθηκαν και Ελληνοκύπριοι. Μετά μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963 και τη δημιουργία θυλάκων από τους Τουρκοκύπριους, ο πληθυσμός των Τουρκοκυπρίων μειώθηκε αφού πολλοί μετακινήθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Λεμεσού. Για το λόγο αυτό, οι Ελληνοκύπριοι αποτελούσαν πλέον την πλειοψηφία των κατοίκων στα Τσιφλικούδια. Συνέχισε ωστόσο να αποτελεί μια από τις τουρκοκυπριακές συνοικίες της Λεμεσού. Σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι στη συνοικία παρέμειναν αρκετοί Τουρκοκύπριοι, οι οποίο δεν εγκαταστάθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα, και οι οποίοι συναναστρέφονταν στην καθημερινότητα με τους Ελληνοκύπριους. Πριν την τουρκική εισβολή του 1974 και την μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, στην περιοχή λειτουργούσαν τουρκικό δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο. Μετά το 1974 όλα τα σχολεία μετατράπηκαν σε ελληνοκυπριακά, τα σημερινά δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο Αγίου Αντωνίου (το οποίο διοικητικά ανήκουν στη συνοικία Αγίου Ιωάννη),  ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των Ελληνοκύπριων προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή.
Στα Τσιφλικούδια βρίσκεται το καρνάγιο Λεμεσού. Στην περιοχή δημιουργήθηκαν το 1968 εργαστήρια  καραβομαραγκών οι οποίοι συντηρούσαν ή κατασκεύαζαν μικρά πλεούμενα. Επιπλέον, στην κατά μήκος της παραλίας λειτουργούσαν πολλές οινοβιομηχανίες, βιομηχανικές μονάδες και βιοτεχνίες, γεγονός που δεν επέτρεψε την μετεξέλιξη της περιοχής, η οποία αποτελεί μία από τις υποβαθμισμένες περιοχές της πόλης. Σήμερα, υπάρχουν σχεδιασμοί και γίνονται προσπάθειες για αναβάθμιση της περιοχής, με αναζωογόνηση και εξωραϊσμό του παραλιακού μετώπου.
Οι οινοβιομηχανίες που λειτούργησαν στην περιοχή ήταν οι πρώτες οινοβιομηχανίες της Κύπρου. Αυτές ήταν η ΚΕΟ, η ΛΟΕΛ, η ΣΟΔΑΠ και η ΕΤΚΟ. Τα κτίρια αυτά όπως και τα κτήρια του Δημοτικού Σφαγείου, του χαρουπόμυλου και οι αποθήκες της Συνεργατικής Χαρουπιών, τα οποία κατασκευάστηκαν από τις αρχές έως τα μέσα του 20ου αιώνα, έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από την κυπριακή κυβέρνηση.
Πληθωρισμός (κοσμολογία)

Στη φυσική κοσμολογία, κοσμικός πληθωρισμός, κοσμολογικός πληθωρισμός, ή απλά  πληθωρισμός είναι μια θεωρία της εκθετικής διαστολής του χώρου στο πρώιμο σύμπαν. Η πληθωριστική εποχή διήρκεσε από τα 10⁻³⁶ δευτερόλεπτα μετά την εικαζόμενη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang)  σε κάποια στιγμή μεταξύ 10⁻³³ και 10⁻³² δευτερόλεπτα μετά τη μοναδικότητα. Μετά την πληθωριστική περίοδο, το Σύμπαν συνεχίζει να επεκτείνεται, αλλά με λιγότερο έντονο ρυθμό.

Γενικά

Η θεωρία του πληθωρισμού αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η θεωρία εξηγεί την προέλευση της μεγάλης κλίμακας δομής του σύμπαντος. Κβαντικές διακυμάνσεις στις μικροσκοπικές πληθωριστικές περιοχές, μεγεθύνθηκαν σε κοσμικό μέγεθος, και έγιναν οι σπόροι για την ανάπτυξη της δομής του Σύμπαντος. Πολλοί φυσικοί πιστεύουν επίσης ότι ο πληθωρισμός εξηγεί γιατί το Σύμπαν φαίνεται το ίδιο προς όλες τις κατευθύνσεις (ισοτροπικό), γιατί η ακτινοβολία υποβάθρου διανέμεται ομοιόμορφα, γιατί το Σύμπαν είναι επίπεδο και γιατί δεν έχουν παρατηρηθεί μαγνητικά μονόπολα.

Ο μηχανισμός

Ο λεπτομερής μηχανισμός της φυσικής σωματιδίων που ευθύνεται για τον πληθωρισμό δεν είναι γνωστός. Το βασικό πληθωριστικό μοντέλο είναι αποδεκτό από τους περισσότερους επιστήμονες, ενώ μια σειρά από προβλέψεις του πληθωρισμού έχουν επιβεβαιωθεί από παρατηρήσεις, ωστόσο, μια σημαντική μειονότητα των επιστημόνων διαφωνεί με αυτή τη θέση. Το υποθετικό πεδίο που πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για τον πληθωρισμό ονομάζεται inflaton.

Οι αρχιτέκτονες

Το 2002, τρεις από τους  αρχιτέκτονες της θεωρίας πληθωρισμού είχαν αναγνωριστεί για τις σημαντικές συνεισφορές τους: οι φυσικοί Άλαν Γκουθ του MIT, ο Αντρέι Λίντε του Στάνφορντ, και ο Πολ Στάινχαρτ του Πρίνστον μοιράστηκαν το διάσημο Βραβείο Dirac  "για την ανάπτυξη της έννοιας του πληθωρισμού στην κοσμολογία". Το 2012, στους Άλαν Γκουθ, και Αντρέι Λίντε απονεμήθηκε το Breakthrough Prize in Fundamental Physics για την εφεύρεση και την ανάπτυξη της πληθωριστικής κοσμολογίας.
1475 Γιάλτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γιάλτας είναι άγνωστα.
Αδελφοί Ραβελιώτη

Οι αδελφοί Ραβελιώτη ήταν αγωνιστές του αγώνα του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία

Πρόκειται για τους Γιάννη και Νικόλαο. Η καταγωγή τους ήταν από το Χωριό Τσιπιανά της επαρχίας Τριπόλεως. Αρχικά παρακινούσαν τους συγχωριανούς τους να επαναστατήσουν, και να σταματήσουν τις σχέσεις τους με τους Τούρκους, και ιδίως με τον Αγά Σεχτεντσίπη.
Έλαβαν μέρος σε πολλές μάχες μέχρι το τέλος της Επανάστασης.
Cool Boarders 2001

Αποδοχή

Το παιχνίδι έλαβε ανάμεικτες προς θετικές κριτικές. Οι ιστοσελίδες GameRankings και Metacritic βαθμολόγησαν με 76.08% και 78/100 την εκδοχή για το PlayStation 2 και με 56.32% και 56/100 την εκδοχή για το PlayStation, αντίστοιχα.
Το CoolBoarders2001 για το PlayStation και το PlayStation 2 ήταν δύο εντελώς διαφορετικά παιχνίδια με το ίδιο όνομα. Μεταξύ άλλων, είχαν διαφορετικά εξώφυλλα, πίστες και φυσική.
Θίσβη Βοιωτίας

Eτυμολογία

Μέχρι το 1915 ονομαζόταν Κακόσι οπότε και μετονομάστηκε σε Θίσβη από το όνομα της παρακείμενης αρχαίας πόλης.

Η αρχαία πόλη

Η Θίσβη ήταν αρχαία βοιωτική πόλη που βρισκόταν στην ίδια θέση με τον σημερινό οικισμό. Ο Όμηρος την αναφέρει στις βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Στα ιστορικά χρόνια ήταν ακμαία βοιωτική πόλη. Στη Θίσβη υπήρχε ιερός ναός της Αρτέμιδος. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας η πόλη πήρε την ονομασία της από την νύμφη Θίσβη. Η πόλη αναφέρεται και από τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά του.
Ο Λούσιας

Περιγραφή

Το μυθιστόρημα αφηγείται τις σκέψεις ενός διανοητικά καθυστερημένου, αλλά κατά τα άλλα αγαθού και αγνού παιδιού που ξέρει να παρατηρεί τον κόσμο και να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Ζει στα Γιάννενα τα πρώτα χρόνια του εμφυλίου και στη μεταπολεμική εποχή. Νοιώθει χαμένο μέσα στο πέλαγος της ζωής, φιλοσοφεί βαθιά την κάθε στιγμή και τις εμπειρίες του. Παρατηρεί και βγάζει συμπεράσματα που πείθουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη.
Αεροπορικό δίκαιο

Παρατηρήσεις

Στην Ελλάδα προ του Β΄ Π.Π. γίνονταν χρήση των όρων "Αέρος Δίκαιον" κατ΄ απόδοση στην ελληνική των ξένων όρων "Air law", "Droit de l' air", και "Luftrecht", καθώς επίσης και "Εναέριον Δίκαιον" κατ΄ απόδοση του γαλλικού όρου "Droit aerien".

Σήμερα όμως επικράτησε ορθότερα ο όρος Αεροπορικό Δίκαιο" υπό τον οποίο περικλείονται όλα τα θέματα που αφορούν την αεροπορία.
Πίτερ Κλες

Βιογραφία

Ο Κλες γεννήθηκε στο Μπέρχεμ του σημερινού Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα. Το 1620 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αλλά το 1621 μετοίκησε στο Χάαρλεμ, όπου γεννήθηκε ο γιος του, ο επίσης ζωγράφος Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ. Αυτός και ο Βίλλεμ Κλέσον Χέντα, ο οποίος επίσης εργαζόταν στο Χάαρλεμ, ήταν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι του είδους ζωγραφικής που αποκλήθηκε "ontbijt" (απεικόνιση σκευών δείπνου). Χρησιμοποιούσαν ήπιες, σχεδόν μονοχρωματικές παλέτες, με τον λεπτό χειρισμό του φωτισμού και των υφών να αποτελούν το κύριο μέσο έκφρασης. Ο Κλες εν γένει επέλεγε αντικείμενα πιο καθημερινής χρήσης σε σχέση με τον Χέντα, αν και τα κατοπινά του έργα έγιναν περισσότερο πολύχρωμα και διακοσμητικά. Οι νεκρές φύσεις του Κλες συνήθως εξυπηρετούν αλληγορικούς σκοπούς, με τα απεικονιζόμενα κρανία να υπενθυμίζουν το θνητό του ανθρώπου. Ορισμένες συνθέσεις του ανήκουν ειδικότερα στο είδος των βάνιτας (vanitas), δηλαδή σε εκείνες τις αλληγορικές νεκρές φύσεις που συμβολίζουν τη ματαιότητα των επίγειων απολαύσεων.
Οι δυο καλλιτέχνες δημιούργησαν διακεκριμένη παράδοση στη ζωγραφική νεκρών φύσεων στο Χάαρλεμ.

Κληρονομιά

Ο Κλες καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ ως δάσκαλος του γιου του, Νικολάες Μπέρχεμ, το 1634 αλλά ο Νικολάες προτιμούσε να ζωγραφίζει τοπία αντί για νεκρές φύσεις και αργότερα, μετά από κάποιο ταξίδι, επέδειξε ταλέντο στη μουσική. Ο Κλες είχε, εκτός από τον γιο του, μαθητές τους Έφερτ φαν Ελστ, Φλόρις φαν Ντάικ, Κρίστιαν Μπέρεντζ, Φλόρις φαν Σχόοτεν και Γιαν Γιανς Τρεκ.
Τριπαράδεισος Συρίας

Ο Τριπαράδεισος ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Άνω Συρίας, γνωστή για τη σύνοδο των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου η οποία έλαβε χώρα εκεί το 321 π.Χ., μετά το θάνατο του αντιβασιλέα Περδίκκα. Κατά τη σύνοδο αυτή επιτεύχθηκε η Συμφωνία του Τριπαράδεισου, στην οποία διευθετήθηκαν τα θέματα της διαχείρισης των κτήσεων της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η γενικότερη οργάνωση της.
Αναφέρεται ότι βρισκόταν στην Κοίλη Συρία, ενώ έχει θεωρηθεί ότι ήταν η πόλη Παράδεισος, στον Ορόντη ποταμό
Μελέτη του 1969 έχει προτείνει ότι ο Τριπαράδεισος είναι η Μπάαλμπεκ του Λιβάνου, η ελληνιστική Ηλιούπολις.
Μεθυλένιο (γενικά)

Ο όρος μεθυλένιο χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην ελληνική βιβλιογραφία για να περιγράψει τη γέφυρα μεθυλενίου που είναι το μεθανοδιύλιο -CH₂-. Επίσης όμως είναι αυτόνομη οργανική ένωση και οργανική ομάδα με διπλό δεσμό το μεθυλιδένιο.

Η γέφυρα μεθυλενίου ή ομάδα μεθυλενίου ή μεθανοδιύλιο

Η γέφυρα μεθυλενίου απαρτίζεται απο δύο άτομα υδρογόνου ενωμένα με ένα άτομο άνθρακα το οποίο διατηρεί δύο ελεύθερες μονάδες σθένους. Έχει τετραεδρική δομη (sp³ υβριδισμό), και δύο ασύζευκτα ηλεκτρόνια και γι' αυτό είναι διρίζα. Με τα δύο ασύζευκτα ηλεκτρόνια σχηματίζει δύο απλούς δεσμούς και είναι η επαναλαμβανόμενη δομική μονάδα των ευθύγραμμων ανθρακικών αλυσίδων. Σε κάθε ομόλογη σειρά της οργανικής χημείας δύο διαδοχικά μέλη διαφέρουν κατά την ομάδα μεθυλένιο.

Το μεθυλιδένιο

Τέλος ο όρος μεθυλένιο χρησιμοποιείται επίσης για την ομάδα μεθυλιδένιο (=CH₂) δηλαδή τον άνθρακα με δύο άτομα υδρογόνου που συνδέεται όμως με διπλό δεσμό με το υπόλοιπο του μορίου.
Ούγος του Χόενλοε-Έρινγκεν

Βιογραφία

Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος-Ευγένιος-Κάρολος-Ούγος γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και ήταν γιος τού Αυγούστου πρίγκιπα τού Χόενλοε-Έρινγκεν και της Λουίζας, κόρης τού Ευγένιου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Έγινε πολιτικός,βιομήχανος εξόρυξης και στρατηγός στους στρατούς της Βυρτεμβέργης και της Πρωσίας. Απεβίωσε στο κάστρο Σλάβεντσιτς.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Πωλίνα-Βιλελμίνη, κόρη τού Καρόλου-Έγκον Β΄ πρίγκιπα τού Φύρστενμπεργκ.
Στέφαν Στεφάνοβιτς Τένκα

Βιογραφία

Ήταν υπάλληλος στην πόλη του Πόρετς μέχρι το 1825. Πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1834. Το 1839 υπουργός δικαιοσύνης και παιδείας. Η Εθνοσυνέλευση που έγινε στις 22 Ιούλιος 1840 κατηγορήθηκε με μια ομάδα ευγενών ότι εργάστηκαν ενάντια στον πρίγκηπα Μιχαήλο και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σερβία και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Ο νέος πρίγκιπας Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς τον διόρισε το 1842 σύμβουλο του κράτους. Το 1848 έγινε πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας έως τις 6 Οκτωβρίου 1857 όπου κατηγορήθηκε για την συμμετοχή του σε προετοιμασία συνωμοσίας εναντίον του Αλέξανδρου Καρατζόρτζεβιτς. Φυλακίστηκε όπου αναφέρεται ότι βασανίστηκε, αργότερα η ποινή του από θάνατο έγινε ισόβια και τέλος εξορίστηκε στην Τουρκία. Στην Σερβία επέστρεψε οταν άλλαξε η δυναστεία κι έπειτα έγινε επίτιμο μέλος της Σερβικής εταιρείας των Γραμμάτων, και πρόεδρος της κατά την περίοδο 10 Μαρτίου έως 22 Ιουλίου 1848.
Οικονομία της Λευκορωσίας

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, όλες οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες αντιμετώπισαν μια βαθιά οικονομική κρίση. Ωστόσο, η Λευκορωσία επέλεξε τον δικό της τρόπο να ξεπεράσει αυτήν την κρίση. Μετά την εκλογή του Αλεξάντερ Λουκασένκο το 1994 ως πρώτου Προέδρου της, η χώρα μπήκε στο δρόμο της «σοσιαλιστικής αγοράς» σε αντίθεση με την στροφή προς τον καπιταλισμός της γειτονικής Ρωσίας. Βάση αυτής της πολιτικής, θεσπίστηκαν διοικητικοί έλεγχοι στις τιμές των προϊόντων και τις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Επίσης, επεκτάθηκε το δικαίωμα του κράτους να παρεμβαίνει στη διαχείριση των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Ως τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης, η Λευκορωσία διέθετε σχετικά καλά αναπτυγμένη βιομηχανική βάση, την οποία διατήρησε και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Η χώρα έχει, επίσης, μια ευρεία γεωργική βάση και ένα υψηλό επίπεδο παιδείας. Μεταξύ των πρώην δημοκρατιών της Σοβιετικής Ένωσης, είχε ένα από τα υψηλότερα πρότυπα διαβίωσης.
Την περίοδο 1991-1995 όλοι οι τομείς της εθνικής οικονομίας επηρεάστηκαν από τη βαθιά οικονομική κρίση που πυροδότησε η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Αρχικά, το γεγονός αυτό προκάλεσε το τέλος των παραδοσιακών οικονομικών διαδικασιών, απότομη πτώση της οικονομικής ικανότητας των επιχειρήσεων και του πληθυσμού των δημοκρατιών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που ήταν βασικοί καταναλωτές των προϊόντων της Λευκορωσίας, παύση της χρηματοδότησης από τη στρατιωτική δύναμη της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι που αντιπροσώπευε σημαντικό μερίδιο στη βιομηχανία της χώρας, κραδασμοί από την ελευθέρωση των τιμών και, πάνω απ΄ όλα, ραγδαία αύξηση των τιμών των πρώτων υλών και των ενεργειακών πόρων. Επιπλέον, η Λευκορωσία, όπως και οι υπόλοιπες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, χαρακτηρίστηκε από γενική έλλειψη ετοιμότητας των κρατικών θεσμών και της κοινωνίας ως προς το σύστημα σχέσεων της αγοράς. Η απότομη αύξηση των τιμών των πρώτων υλών και των ενεργειακών πόρων αποκάλυψε την τεχνολογική αδυναμία της οικονομίας. Ταυτόχρονα, η περιορισμένη ανταγωνιστικότητα των τοπικών προϊόντων, νομικοί διακυβερνητικοί περιορισμοί και η απουσία δεξιοτήτων πάνω στο μάρκετινγκ και τη χρηματοοικονομική διαχείριση εμπόδισαν τους οικονομικούς τομείς της χώρας να αντισταθμίσουν την πτώση της πραγματικής ζήτησης στις πρώην παραδοσιακές αγορές μέσω της κατάκτησης νέων εξαγωγικών αγορών.
Η Τύρφη, ο πιο πολύτιμος ορυκτός πόρος της χώρας, χρησιμοποιείται για καύσιμο και λιπάσμα, καθώς και στη χημική βιομηχανία. Η Λευκορωσία έχει επίσης αποθέματα αργίλου, άμμου, κιμωλίας, δολομίτη, φωσφορώδους άλατος, βραχώδους άλατος και καλίου. Τα δάση καλύπτουν το ένα τρίτο περίπου του εδάφους της χώρας, με αποτέλεσμα η ξυλεία να αποτελεί ένα σημαντικός οικονομικό τομέα.
Το πυρηνικό ατύχημα (26 Απριλίου 1986) στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ, στη γειτονική Ουκρανία, είχε καταστροφική επίπτωση στη Λευκορωσία. Ως αποτέλεσμα της απελευθέρωσης της ραδιενέργειας καταστράφηκε η γεωργία σε ένα μεγάλο μέρος της χώρας και πολλά χωριά εγκαταλείφθηκαν. Η επανεγκατάσταση των κατοίκων και τα ιατρικά έξοδα έπληξαν σημαντικά την οικονομία της χώρας.
Σχέσεις Κύπρου και Κουβέιτ

Οι σχέσεις Κύπρου και Κουβέιτ αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις της Κύπρου και του Κουβέιτ. Η Κύπρος έχει πρεσβεία στη πόλη του Κουβέιτ, ενώ το Κουβέιτ έχει πρεσβεία στη Λευκωσία. Η Κύπρος ήταν μεταξύ των πρώτων χωρών που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κουβέιτ το 1961. Στην Κύπρο υπάρχει κοινότητα Κουβεϊτιανών, ενώ στο Κουβέιτ ζουν αρκετοί Κύπριοι.
Το 2011, με τα εγκαίνια της νέας πρεσβείας του Κουβέιτ στη Λευκωσία, ο πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας υποσχέθηκε στον πρέσβη του Κουβέιτ ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών θα ενισχυθούν περαιτέρω και ότι η Κύπρος δεν θα ξεχάσει ποτέ την συνεισφορά του Κουβέιτ στην σταθεροποίηση της κυπριακής οικονομίας σε περιόδους κρίσης.
Γκντανσκ

Ιστορία

Ιστορικά ήταν ένας σημαντικός θαλάσσιος λιμένας από τους μεσαιωνικούς χρόνους και στη συνέχεια ήταν μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Τμήμα του Βασιλείου της Πρωσίας από το 1793, με ένα μικρό διάλειμμα στους Ναπολεόντιους Πολέμους που ήταν αυτόνομο (1807-1813), έως το 1919 που με την Συνθήκη των Βερσαλλιών ανακηρύχτηκε ελεύθερη πόλη υπό την προστασία της Κοινωνίας των Εθνών.
Το 1939 προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο ενώθηκε με την Πολωνία. Λιγότεροι από το 5% των Γερμανών έμειναν στο Γκντανσκ, σχηματίζοντας τη γερμανική μειονότητα που υπάρχει ως σήμερα.