google/wiki40b huggingface dataset:
Σέφιλντ Γουένσντεϊ

Πρώτα χρόνια

Παρόλο που δεν έχουν βρεθεί σύγχρονα αποδεικτικά στοιχεία για να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός, πιστεύεται ότι η «Γουένσντεϊ Κρίκετ Κλαμπ» (The Wednesday Cricket Club) δημιουργήθηκε το 1820. Παρ' όλ' αυτά, ένα άρθρο του 1842 στο περιοδικό Bell's Life αναφέρει ότι ο σύλλογος ιδρύθηκε ήδη από το 1816.
Η ονομασία του συλλόγου οφείλεται στο ότι την Τετάρτη τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου ήταν εκτός εργασίας. Ξεκίνησε αρχικά στο Νιου Γκράουντ του Ντάρναλ και συχνά χρησιμοποιούνταν η ονομασία Ντάρναλ Γουένσντεϊ, ενώ αγωνιζόταν και στο Χάιντ Παρκ. Το 1855 αποτελούσε έναν από τους έξι συλλόγους που συνέβαλαν στην κατασκευή του Μπράμαλ Λέιν, όπου και παρέμειναν για πολλά χρόνια.
Οι διάσημοι παίκτες που έχουν εκπροσωπήσει το σύλλογο του κρίκετ περιλαμβάνουν τον Χάρι Σάμσον, ο οποίος σκόραρε 162 στους πάγους το 1841, τον Τόμ Μάρσντεν, ο οποίος σκόραρε 227 για τη Σέφιλντ και Λέστερ εναντίων της Νότιγχαμ το 1826 και ο Τζορτζ Άλιετ, προτού γίνει ένας από το επιλεγμένο συγκρότημα παικτών που έπαιξαν και στα δύο τμήματα του συλλόγου.
Το βράδυ της Τετάρτης 4 Σεπτεμβρίου 1867 πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση στο ξενοδοχείο Adelphi για να διαπιστωθεί εάν υπήρχε ενδιαφέρον μεταξύ των μελών του συλλόγου ώστε να σχηματίσουν έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, για να κρατήσει την ομάδα δεμένη κατά τους χειμερινούς μήνες. Η πρόταση αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής, με πάνω από 60 μέλη να εγγραφούν για τη νέα ομάδα την πρώτη νύχτα. Ο πρώτος αγώνας της ομάδας ήταν ενάντια στη Δε Μεκάνικς στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, κερδίζοντας με τρία γκολ και τέσσερις «πόντους» (rouges).
Κώστας Καλούδης

Καριέρα

Ο Καλούδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στους "κίτρινους" της Θεσσαλονίκης το 1966, παίζοντας ως εφεδρικός σε λίγους αγώνες της σεζόν 1966-67. Η παρουσίες του στην ομάδα του Άρη αυξάνονταν με το πέρασμα του χρόνου, και το 1967-68 έπαιξε σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Το 1968-69, έπαιξε σε 14 αγώνες πετυχαίνοντας συνολικά 68 πόντους, με μέσο όρο 4,9 ανά αγώνα. Την επόμενη σεζόν, έπαιξε σε 21 παιχνίδια του Άρη, χάνοντας μόνο την εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στην πρώτη αγωνιστική, πετυχαίνοντας 140 πόντους (μ.ο. 6,7). Το 1970-71, αγωνίστηκε σε 21 από τους 26 αγώνες που έδωσε η ομάδα του, σκοράροντας 205 πόντους με μέσο όρο 9,8 ανά αγώνα.
Κορυφαία του χρονιά με τους "κίτρινους" υπήρξε το 1972-73, όταν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων στους 22 από τους 25 αγώνες που συμμετείχε, σκοράροντας συνολικά 427 πόντους με μέσο όρο 17,1 ανά αγώνα. Μετά την σεζόν αυτή, αποσύρθηκε πρόωρα από την ενεργό δράση λόγω προβλήματος στο γόνατο.
Ασίνιος Κουαδράτος

Αναφορές σε αυτόν και τα έργα του

Στον Ασίνιο Κουαδράτο με το πλήρες όνομά του αναφέρονται ο Στέφανος ο Βυζάντιος, στα λήμματα Γηλύς και Μεσσήνη, ο Αγαθίας, ο Ευάγριος ο Σχολαστικός . Στον Σούδα, καταγράφεται ως «Κορδάτος».

Τα έργα του

Από τα έργα του, γνωστά σε εμάς είναι η Ρωμαϊκή Χιλιαρχία, τα Παρθικά και ένα επίγραμμά του. Υπάρχει επίσης μια υπόθεση από τους ερευνητές για ακόμη ένα έργο με τίτλο Γερμανικά.

Ρωμαϊκή χιλιαρχία

Το έργο του Κουαδράτου για την ιστορία της Ρώμης, αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο αλλού ως «Ρωμαϊκή Χιλιαρχία», αλλού ως «Ρωμαϊκή Χιλιάς», απλά ως «Ρωμαϊκή»  ή στον Σούδα και στην Ιστορία των Αυγούστων (Historia Augusta) ως «Χιλιετηρίς». Ο τίτλος, Χιλιαρχία, παραπέμπει σε ιστορία που περιλαμβάνει χίλια χρόνια, είτε για τον εορτασμό που έκανε για την χιλιετία to 248 ο Φίλιππος ο Άραβας (Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 244 έως το 249).
Στον Σούδα και τον Στέφανο τον Βυζάντιο αναφέρεται ότι αποτελείτο από δεκαπέντε βιβλία. Από τον Σούδα δίνεται η πληροφορία ότι η Χιλιετηρίς κάλυπτε την περίοδο από την ίδρυση της Ρώμης μέχρι την εποχή του Αλεξάνδρου Σεβήρου (ο οποίος πέθανε το 235).

Παρθικά

Τα «Παρθικά», αναφέρονται και αυτά στα Εθνικά του Στεφάνου του Βυζαντίου. Τα μικρά αποσπάσματα που έχουν σωθεί στα λήμματα για τα Σόλυμα, Συρβανή και Τιγρανόκερτα, δεν επιτρέπουν την μονοσήμαντη ταυτοποίηση της χρονικής περιόδου και το θέμα που πραγματεύονταν. Υποθέσεις μελετητών είναι ότι αφορούσε κάποιον πόλεμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εναντίον των Σασσανιδών. Αναφορές υπάρχουν μέχρι το ένατο βιβλίο των Παρθικών. Θεωρείται ότι θα μπορούσαν να έχουν γραφεί είτε για να εορταστεί η εκστρατεία του Αλεξάνδρου Σεβήρου το 232-233, στην οποία αντιμετώπισε τον πρώτο Σασσανίδα ηγέτη Αρντασίρ (Ardashir), είτε για πόλεμο που έγινε δέκα χρόνια αργότερα και στον οποίο πήραν μέρος ο Γορδιανός Γ΄, ο πραιτωριανός έπαρχος Τιμησίθεος και ο Φίλιππος ο Άραβας, ο οποίος αργότερα έγινε αυτοκράτορας.

Πιθανώς άλλο έργο: Γερμανικά

Ο Αγαθίας ο Σχολαστικός στο έργο του Περί της Ιουστινιανού βασιλείας αναφέρει πληροφορίες από τα Γερμανικά του Ασινίου Κουαδράτου. Με βάση αυτό το κείμενο μελετητές θεωρούν πιθανό ότι υπήρχε και έργο του με όνομα «Γερμανικά», ενώ άλλοι θεωρούν την υπόθεση αυτή δεν υπάρχει ικανή στήριξη.

Βιογραφία / Οικογένεια

Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για άλλες δραστηριότητές του ή την οικογένειά του, παρά μόνο εκτιμήσεις.
Στην Ολυμπία, έχει βρεθεί επιγραφή με την οποία τιμάται κάποιος C. Ασίνιος Κουαδράτος (το C αποδίδεται συνήθως ως Caius, Γάιος), ανθύπατος (πιθανότατα της Αχαΐας) και «Ύπατος αποδεδειγμένος» (consul designatus), γιατί τίμησε την Ολυμπία με τους λόγους και τις πράξεις του. Θεωρείται ότι πιθανότατα αυτός είναι το ίδιο πρόσωπο με τον ιστορικό. 
Θεωρείται από μελετητές ότι ήταν μέλος της οικογένειας των Ασινίων της Αρχαίας Ρώμης και συγκεκριμένα παιδί του Γάιου Ιουλίου Ασινίου Κουαδράτου (Gaius Julius Asinius Quadratus), αδελφού του Γάιου Ασινίου Ρούφου (Gaius Asinius Rufus, γεννημένου περίπου το 160) και του Γάιου Ασινίου Κουαδράτου Πρότιμου (Gaius Asinius Quadratus Protimus γεννημένου περίπου το 165), Ανθυπάτου της Αχαΐας περίπου το 211 ή το 220.
Μακόντε (φυλή)

Ιστορία

Οι Μακόντε αντιστάθηκαν επιτυχώς το κυνήγι από τους Αφρικανούς, Άραβες και τους Ευρωπαίους δουλεμπόρους. Δεν περιήλθαν στην αποικιοκρατική δύναμη, μέχρι τη δεκαετία του 1920. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 η επανάσταση που έδιωξε τους Πορτογάλους από τη Μοζαμβίκη, ξεκίνησε από την πατρίδα των Μακόντε, στο οροπέδιο Mueda. Την περίοδο που αυτό το επαναστατικό κίνημα ήταν γνωστό ως "Frelimo", ένα μέρος της χρηματοδοτικής στήριξης, προήρχετο από την πώληση των γλυπτών Μακόντε. Οι Μακόντε είναι περισσότερο γνωστοί για τα ξυλόγλυπτά τους και την τήρησή τους στις εφηβικές τελετουργίες.
Ομιλούν τη γλώσσα Μακόντε, επίσης γνωστή ως Τσιμακόντε (ChiMakonde), μια γλώσσα Μπαντού, η οποία σχετίζεται στενά με τη γλώσσα Γιάο (Yao language). Πολλοί ομιλούν άλλες γλώσσες, όπως Αγγλικά στην Τανζανία, Πορτογαλικά στη Μοζαμβίκη, Σουαχίλι και Μακούα (Makua) και στις δύο χώρες.
Οι Μακόντε είναι παραδοσιακά μια μητρογραμμική κοινωνία όπου τα παιδιά και οι κληρονομίες ανήκουν στις γυναίκες και οι σύζυγοι μετακομίζουν στο χωριό της συζύγου των. Παραδοσιακή η θρησκεία τους είναι μια ανιμιστική μορφή της προγονικής λατρείας και συνεχίζεται και σήμερα, αν και οι Μακόντε της Τανζανίας είναι κατ'όνομα Μουσουλμάνοι και εκείνοι από τη Μοζαμβίκη είναι Καθολικοί ή Μουσουλμάνοι. Στις τελετουργίες των Μακόντε, όταν ένα κορίτσι γίνεται γυναίκα, Μουϊντίνι (Muidini) γίνεται η καλύτερη χορεύτρια από την ομάδα των κοριτσιών που συμμετέχει στις τελετουργίες.

Η τέχνη των Μακόντε

Οι Μακόντε παραδοσιακά χαράζουν οικιακά αντικείμενα, φιγούρες και μάσκες. Μετά τη δεκαετία του 1930, η τέχνη των Μακόντε σήμερα, έχει γίνει μέρος της σημαντικής σύγχρονης τέχνης της Αφρικής. Ο πιο διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης ήταν ο Τζωρτζ Λιλάνγκα (George Lilanga).
Μασάλι (πόλη)

Μασάλι (αζερικά: Masallı) ονομάζεται η πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Μάσαλι στο Αζερμπαϊτζάν. Το 2013, ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 9.600 κατοίκους.
Άγιος Γαβριήλ ο Ιβηρίτης

Ο Άγιος Γαβριήλ ο Ιβηρίτης έζησε τον 11ο αιώνα.

Βίος

Ο Γαβριήλ ο Ιβηρίτης ήταν μοναχός στη Μονή Ιβήρων και ασκήθηκε κοντά σε μια σπηλιά. Σύμφωνα με την παράδοση η Παναγία του εμφανίστηκε ζητώντας του να κατεβει στην κοντινή παραλία προκειμένου να μαζέψει την εικόνα της την περίφημη Πορταΐτισσα,πράγμα που έκανε. Τιμάται στις 13 Μαΐου μαζί με τους άλλους Ιβηρίτες Όσιους Ευθύμιο, Ιωάννη και Γεώργιο.
Ντεμιυπερκύβος

Στην γεωμετρία, ο ντεμιυπερκύβος ή ημιυπερκύβος (που ονομάζεται επίσης ν-ντεμικύβος ή ν-ημικύβος, διεθνώς: demihypercube, n-demicube, n-hemicube, ή half measure polytope) είναι μία τάξη ν-πολυτόπου που κατασκευάστηκε από την εναλλαγή ενός ν-υπερκύβου, συμβολίζεται με ηγν (ενώ η οικογένεια των υπερκύβων, με γν). Οι μισές από τις κορυφές ενός υπερκύβου διαγράφονται και σχηματίζονται έτσι νέες έδρες. Οι 2ν έδρες γίνονται 2ν (ν-1)-ντεμικύβοι, και σχηματίζονται 2ν (ν-1)-πλέγματα εδρών στη θέση των διαγεγραμμένων κορυφών.
Όλοι οι υπερκύβοι παίρνουν και το πρόθεμα ντεμί- στο όνομά τους: ντεμί-κύβος, ντεμί-τεσσεράκτιο, κοκ. Ο ντεμικύβος είναι πανομοιότυπος με το κανονικό τετράεδρο, και το ντεμιτεσσεράκτιο είναι πανομοιότυπο με το κανονικό δεκαεξάχωρο. Το ντεμιπεντεράκτιο θεωρείται ημικανονικό διότι έχει μόνον τις έδρες του κανονικές. Οι υπόλοιπες υψηλότερες μορφές δεν έχουν όλες τις έδρες τους κανονικές, αλλά όλες αυτές οι μορφές είναι ενιαία πολύτοπα.
Οι κορυφές και οι ακμές ενός ντεμιυπερκύβου αποτελούν δύο αντίγραφα γραφήματος του κατά το ήμισυ κύβου.

Ανακάλυψη

Ο Thorold Gosset περιγράφει το ντεμιπεντεράκτιο στη λίστα δημοσίευσής του το 1900, που αφορούσε το σύνολο των τακτικών και ημικανονικών σχημάτων με ν-διαστάσεις περισσότερες από τρεις. Εκεί το ονόμασε ως 5-ic ημικανονικό. Εντάσσεται, επίσης, στην οικογένεια των ημικανονικών k₂₁ πολυτόπων (Semiregular k₂₁ polytope family).
Οι ντεμιυπερκύβοι μπορούν να συμβολιστούν με Schläfli σημειογραφία της μορφής η{4,3,...,3} ως το ήμισυ των κορυφων του {4,3,...,3}. Το σχήμα κορυφών των ντεμιυπερκύβων είναι διορθωμένο με ν-πλέγματα.

Ομάδα συμμετρίας

Η ομάδα συμμετρίας του ντεμιυπερκύβου είναι η ομάδα Coxeter  [3n-3,1,1] έχει τάξη  και είναι ένας δείκτης 2 υποομάδας της ομάδας υπεροκτάεδρων (η οποία είναι η ομάδα Coxeter  [4,3ⁿ⁻¹]).

Ορθοτοπικές κατασκευές

Κατασκευές όπως τα εναλλασσόμενα ορθότοπα έχουν την ίδια τοπολογία, αλλά μπορούν να επεκταθούν με διαφορετικά μήκη σε ν-άξονες συμμετρίας.
Το ρομβικό δισφηνοειδές είναι το τρισδιάστατο παράδειγμα ενός εναλλασσόμενου κυβοειδούς. Έχει τρία σύνολα από μήκη ακμών, και οι επιφάνειές του είναι σκαληνά τρίγωνα.
Ροχουλάχ Νικπάι

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1987 και ανήκει στην εθνοτική ομάδα των Χαζάρων. Ο Νικπάι ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Καμπούλ σε ηλικία 10 ετών. Στη διάρκεια των αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων γύρω από την Καμπούλ, η οικογένειά του έφυγε από την πόλη και εγκαταστάθηκε σε ένα από τα πολλά προσφυγικά στρατόπεδα στο Ιράν. Γρήγορα έγινε μέλος της ομάδας τάε κβον ντο των προσφύγων. Επέστρεψε στην Καμπούλ το 2004 και συνέχισε την εκπαίδευσή του στις επιχορηγούμενες από την κυβέρνηση ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Στην κατηγορία ελαφράς μύγας ο Νικπάι αγωνίστηκε στους Ασιατικούς Αγώνες του 2006 στην Ντόχα του Κατάρ. Εκεί ηττήθηκε από τον τελικό δεύτερο νικητή Ναταπόνγκ Τεγουαγουετσαπόνγκ από την Ταϊλάνδη στο γύρο 16. 
Ο Νικπάι αγωνίστηκε στα 58 κιλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, καταφέρνοντας να νικήσει τον δις παγκόσμιο πρωταθλητή από την Ισπανία, Χουάν Αντόνιο Ράμος και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Μόλις έγινε γνωστή η είδηση για το μετάλλιο, ο ίδιος ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι τηλεφώνησε στον αθλητή και τον συνεχάρη για τη νίκη του. Του έκανε επίσης δώρο ένα σπίτι, με έξοδα της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο Νικπάι εξέφρασε την ελπίδα ότι η νίκη του θα έστελνε ένα μήνυμα για ειρήνη στη χώρα του έπειτα από τριάντα χρόνια πολέμου.
Dark Horse Comics

Ιστορικό

Ο Μάικ Ρίτσαρντσον, ιδιοκτήτης ενός καταστήματος κόμικς στο Πόρτλαντ, ίδρυσε την Dark Horse Comics τον Ιούλιο του 1986. Σκοπός του Ρίτσαρντσον ήταν να προσελκύσει καλούς δημιουργούς, ώστε να εμπνευστούν νέους χαρακτήρες, κάτι που κατάφερνε δίνοντάς του μερίδιο των κερδών. Η πρώτη έκδοση ήταν η ανθολογία Dark Horse Presents, στην οποία περιέχονταν τα κόμικς Concrete του Πωλ Τσάντγουικ, Dark Cross του Κρις Γουόρνερ και Η Μάσκα (The Mask) των Μάικ Ρίτσαρντσον και Μαρκ Μπάτζερ, είχε άμεση ανταπόκριση από το κοινό. Σύντομα, η Dark Horse άρχισε με μεγάλη εμπορική επιτυχία τη μεταφορά σε κόμικς δύο εκ των διασημότερων φραντσάιζ της 20th Century Fox (Άλιεν και Ο Κυνηγός).
Κατά τη δεκαετία του 1990, εμφανίστηκαν μερικές από τις σειρές-σύμβολα της εκδοτικής. Ο Φρανκ Μίλλερ, που είχε αναδειχθεί σε κορυφαίο δημιουργό μέσα από τις ιστορίες του για τον Daredevil και τον Μπάτμαν, συνεργάστηκε με την Dark Horse για πολλές σειρές. Το Sin City, ένα από τα σπουδαιότερα έργα του, ξεκίνησε το 1991 στο τεύχος 51 του Dark Horse Presents. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν τα Grendel (1992) του Ματ Βάγκνερ και Hellboy (1994), αναμφίβολα το σημαντικότερο κόμικ του Μάικ Μίνιολα. Το 1993, η Dark Horse ανέλαβε την έκδοση της σειράς American Splendor του Χάρβεϊ Πέκαρ, η οποία έως τότε εκδιδόταν από τον ίδιο τον Πέκαρ.
Η επιτυχία της εταιρείας συνεχίστηκε στη νέα χιλιετία χάρη σε κόμικς όπως τα The Goon (2003) του Έρικ Πάουελ, Conan (2003) των Κερτ Μπιουσίεκ και διαφόρων σχεδιαστών και The Umbrella Academy (2007) των Τζέραρντ Γουέι και Γκαμπριέλ Μπα. Από τους πιο πρόσφατους τίτλους έχουν ξεχωρίσει οι The Strain (2011) των Ντέιβιντ Λάφαμ και Μάικ Χάντλστον, Harrow County (2015) των Κάλεν Μπαν και Τάιλερ Κρουκ και Two Brothers (2015) των Γκαμπριέλ Μπα και Φάμπιο Μουν.
1459 Μάγκνια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μάγκνια εκτιμάται σε 29,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,217 ± 0,053. Η Μάγκνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 41 λεπτά.
Microsoft Visio

Μορφές αρχείων

Οι εκδόσεις «Visio 2010» και νωρίτερες, διαβάζουν και να γράφουν σχέδια σε αρχεία μορφής «VSD» ή «VDX». Η μορφή «VSD» είναι η ιδιόκτητη δυαδική μορφή αρχείου που χρησιμοποιείται σε όλη την προηγούμενη έκδοση του «Visio». Η «VDX» είναι μια τεκμηριωμένη μορφή που βασίζεται στο σχήμα της XML («DatadiagramML»). Το «Visio 2013» υποστηρίζει την εγγραφή αρχείων «VDX» λόγω των νεότερων μορφών αρχείων «VSDX» και «VSDM». Κατασκευασμένο σύμφωνα με το πρότυπο «OPC» (Open Packaging Conventions, ISO 29500, Μέρος 2), ένα αρχείο «VSDX» ή «VSDM» αποτελείται από μια ομάδα συμπιεσμένων αρχείων XML μέσα σε ένα αρχείο «Zip». Η μόνη διαφορά μεταξύ των τύπων «VSDX» και «VSDM» είναι ότι τα αρχεία «VSDM» μπορούν να περιέχουν και μακροεντολές. Δεδομένου ότι τα αρχεία αυτά είναι ευαίσθητα σε επιθέσεις από ιούς μακροεντολών, το πρόγραμμα εφαρμόζει αυστηρή ασφάλεια σε αυτά.
Ενώ τα αρχεία «VSD» χρησιμοποιούν συμπίεση χωρίς απώλειες τύπου «LZW», τα αρχία «VDX» δεν συμπιέζεται. Ως εκ τούτου, ένα αρχείο «VDX» είναι συνήθως 3-5 φορές μεγαλύτερο. Τα αρχεία «VSDX» και «VSDM» χρησιμοποιούν την ίδια συμπίεση με τα αρχεία «Zip». Το «Visio 2010» και οι νεότερες εκδόσεις χρησιμοποιούν από προεπιλογή αρχεία μορφής «VSD», ενώ το «Visio 2013» από προεπιλογή αρχεία μορφής «VSDX».

Ιστορία

Το «Visio» ξεκίνησε ως ένα αυτόνομο προϊόν παραγωγής της εταιρείας «Σέιπγεαρ» («Shapeware Corporation») και η πρώτη του έκδοση, 1.0, διανεμήθηκε το 1992. H προ-έκδοση 0.92, διανεμήθηκε δωρεάν σε μια δισκέτα, μαζί με ένα βοηθητικό πρόγραμμα αξιολόγησης συμβατότητας με τα Microsoft Windows. Το 1995, η «Shapeware Corporation» μετονομάστηκε σε «Visio Corporation» για να επωφεληθούν από την αναγνώριση της αγοράς και των συναφών προϊόντων. Η Microsoft απέκτησε το «Visio» το 2000, αλλάζοντας το σήμα και την ταυτότητά του ως μια εφαρμογή του Microsoft Office, όπως το «Microsoft Project». Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί σε κάποια από τις σουίτες γραφείου Microsoft Office. H Microsoft συμπεριέλαβε μια έκδοση «Visio» για τις αρχιτεκτονικές επιχειρήσεις με ορισμένες εκδόσεις του «Visual Studio .ΝΕΤ 2003» και «Visual Studio 2005».
Μαζί με το «Microsoft Visio 2002 Professional», η Microsoft εισήγαγε τα εργαλεία δικτύου «Visio Enterprise Network Tools» και «Visio Network Center». Το πρώτο, ήταν ένα πρόσθετο προϊόν που επέτρεψε υπηρεσίες διαγραμμάτων αυτοματοποιημένου δίκτυο και καταλόγου. Το δεύτερο, ήταν μια συνδρομιτική ιστοσελίδα, όπου οι χρήστες μπορούσαν να εντοπίσουν τις πιο πρόσφατες τεκμηριώσεις περιεχομένου δικτύου και σχημάτων εξοπλισμού δικτύων από 500 κατασκευαστές. Η πρώτη έχει διακοπεί, ενώ το δεύτερο έχει τώρα ενσωματωθεί στο ίδιο το πρόγραμμα. Το «Visio 2007» κυκλοφόρησε στις 30 Νοεμβρίου 2006 και η πιο πρόσφατη έκδοση είναι η «Microsoft Visio 2013» με πιο πρόσφατη ενημέρωση στις 10 Ιουνίου 2014.
Το «Microsoft Visio» υιοθέτησε γραφικά στοιχεία ελέγχου στη διεπαφή χρήστη από την έκδοση «Visio 2010», όπως και τα άλλα προγράμματα του Microsoft Office από την έκδοση του 2007.
Άλις Ροθ

Βίος

Η Άλις παρακολούθησε το Höhere Töchterschule της πόλης της Ζυρίχης, ένα δημοτικό τριτοβάθμιο σχολείο θηλέων. Μετά την αποφοίτησή της το 1924, σπούδασε μαθηματικά, φυσική και αστρονομία στο ETH της Ζυρίχης υπό τον Τζορτζ Πόλια. Αποφοίτησε με δίπλωμα το 1930. Η πτυχιακή διατριβή της είχε τίτλο "Επέκταση του Θεωρήματος Προσέγγισης του Weierstrass  στο μιγαδικό επίπεδο και σε άπειρο διάστημα". Μετά από αυτό, ήταν δάσκαλος σε πολλά σχολεία θηλέων στην περιοχή της Ζυρίχης, ενώ συνέχιζε να εργάζεται με τον Πόλια στο ETH. Το 1938 έγινε και δεύτερη γυναίκα διδάκτωρ από το ETH. Η Διδακτορική της Διατριβή είχε τίτλο "Ιδιότητες προσεγγίσεων και ακτινικά όρια της μερομορφικών και ολόκληρων συναρτήσεων" και για την οποία έλαβε χρηματικό βραβείο και το ασημένιο μετάλλιο του ETH.
Από το 1940 ήταν καθηγήτρια μαθηματικών και φυσικής στο Humboldtianum στη Βέρνη, ένα ιδιωτικό σχολείο. Μετά τη συνταξιοδότησή της το 1971 επέστρεψε στην μαθηματική έρευνα, και πάλι στο αντικείμενο της μιγαδικής προσέγγισης. Δημοσίευσε τρία άρθρα, καθώς και ένα κοινό άρθρο με τον Πολ Γκοτιέ από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και τον Τζόζεφ Λ. Γουέλς από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 1975, σε ηλικία 70 ετών, έλαβε πρόσκληση για δημόσια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ.
Τον επόμενο χρόνο διαγνώστηκε με καρκίνο και πέθανε ένα χρόνο αργότερα.

Συμβολή στα μαθηματικά

Ένα από τα κύρια αποτελέσματα της διατριβής της το 1938 ήταν ένα παράδειγμα ενός συμπαγούς συνόλου πάνω στο οποίο όχι κάθε συνεχής συνάρτηση μπορεί να προσεγγιστεί ομοιόμορφα από ρητές συναρτήσεις. Αυτό το σύνολο, γνωστό πλέον ως "Ελβετικό τυρί"," είχε ξεχαστεί και ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τον Μεργκελιάν το 1952 στη Ρωσία. Η αναγνώριση αποκαταστάθηκε το 1969.
Το ακόλουθο απόσπασμα από τον πρώην μαθητή της, Πήτερ Γουίλκερ, προέρχεται από μια νεκρολογία που έγραψε μετά το θάνατό της:
"Στην Ελβετία, όπως και αλλού, οι γυναίκες μαθηματικοί είναι σπάνιες.... Η διατριβή της Άλις Ροθ τιμήθηκε με μετάλλιο από το ETH, και εμφανίστηκε λίγο αργότερα σε ένα ελβετικό μαθηματικό περιοδικό....Ένα χρόνο αργότερα ξέσπασε ο πόλεμος, ο κόσμος είχε άλλα προβλήματα πέρα των μαθηματικών και η Άλις Ροθ απλώς ξεχάστηκε. Τόσο ξεχασμένη, που γύρω στο 1950 ένας ρώσος μαθηματικός ανακάλύψε εκ νέου παρόμοια αποτελέσματα, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα ότι μια νεαρή Ελβετή μαθηματικός είχε δημοσιεύσει τις ίδιες ιδέες περισσότερο από μια δεκαετία πριν. Ωστόσο, αναγνωρίστηκε το γεγονός ότι προηγήθηκε."
Η Ρος ανέπτυξε και άλλα σημαντικά αποτελέσματα κατά τη σύντομη επιστροφή της στην έρευνα στο τέλος της ζωής της: 
"Το παρελθόν της Ροθ, καθώς και το μετέπειτα έργο της έμελλε να έχει μια ισχυρή και διαρκή επίδραση στους μαθηματικούς που εργάζονται στον τομέα αυτό [θεωρία ρητής προσέγγιση ]. Το "Ελβετικό τυρί" της έχει τροποποιηθεί (σε μια ολόκληρη ποικιλία τυριών).... Το Λήμμα Σύντηξης της Ροθ, το οποίο εμφανίστηκε σε άρθρο της του 1976... επηρέασε μια νέα γενιά μαθηματικών παγκοσμίως."
Πλατούν

Πλοκή

Στην εποχή του πολέμου του Βιετνάμ, ο Κρις Τέιλορ, ένας νεαρός, πηγαίνει ως εθελοντής στον πόλεμο, χωρίς να περιμένει να αντιμετωπίσει τόσες δυσκολίες. Στο στρατόπεδο του Κρις, υπάρχουν δύο "αντίπαλες" πλευρές αμερικάνων στρατιωτών που ελέγχουν οι λοχίες Μπαρνς και Ελάιας. Οι στρατιώτες της πλευράς του Ελάιας δεν είναι σκληροί με τους αθώους Βιετναμέζους και τα βράδια συγκεντρώνονται όλοι μαζί και καπνίζουν ουσίες για να ξεφύγουν για λίγο από τον πόλεμο. Ο Μπαρνς και οι άντρες του είναι σκληροί πολεμιστές, αλλά δε διστάζουν να εκτελέσουν εν ψυχρώ μέχρι και ανυπεράσπιστους Βιετναμέζους, αν πιστεύουν πως είναι εχθροί τους. Ο Κρις όχι μόνο πρέπει να αντέχει στον πόλεμο, αλλά και να διαλέξει ποιόν από τους δύο λοχίες θα ακολουθήσει στις αντιλήψεις.
819 Μπαρναρντιάνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Μπαρναρντιάνας είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Ουμβέρτος Αργυρός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Καβάλα ενώ η οικογένεια του καταγόταν από τη Νιγρίτα. Σπούδασε από το 1900 ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλους τους Νικηφόρο Λύτρα και Γεώργιος Ροϊλό και αποφοίτησε με άριστα το 1904. Αργότερα έλαβε υποτροφία και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου από το 1907 ως το 1911. Παρέμεινε στην Γερμανία μέχρι το 1929 πραγματοποιώντας ταυτόχρονα μεγάλο ταξίδι εκπαιδευτικού χαρακτήρα στην Ευρώπη, την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή. Το 1929 επέστρεψε στην Ελλάδα και εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ αργότερα διετέλεσε υποδιευθυντής και τρεις φορές διευθυντής της. 
Στο εργαστήριό του, μαθήτευσαν πολλοί μετέπειτα σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες, όπως οι Στέφανος Αλμαλιώτης, Βλάσης Κανιάρης, Φώτης Ζαχαρίου, Τηλέμαχος Κάνθος, Χρήστος Καπράλος, Γιώργος Μανουσάκης, Γιάννης Μόραλης, Νίκη Καραγάτση, Νίκος Νικολάου, Θωμάς Φανουράκης, Γιάννης Σπυρόπουλος, Χρήστος Χρηστίδης κ.ά.
Κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, έλαβε εντολή από την κυβέρνηση Μεταξά να πάει στο μέτωπο ως επίσημος πολεμικός εικονογράφος, μαζί με τον γλύπτη Φωκίωνα Ρωκ. Από την επίσκεψή του στο μέτωπο, δημιούργησε 32 πίνακες που απεικονίζουν το Έπος του 1940 και που σήμερα στολίζουν το Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας. Το 1952, η Ακαδημία Αθηνών τού απένειμε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών και το 1959 τον εξέλεξε τακτικό της μέλος.  
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του διαδρομής έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γερμανία, Μπιενάλε της Βενετίας τα έτη 1934 και 1936, κλπ) ενώ το 1925 παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στην αίθουσα του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού. Πέθανε στην Αθήνα το 1963. Προτομή του υπάρχει στο Δημοτικό Πάρκο της Καβάλας ενώ η διώροφη οικία του αγόρασε στις Σέρρες λίγα χρόνια πριν το θάνατο του, αποτελεί αξιοθέατο της πόλης. Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία και ιδρύματα όπως η Εθνική Πινακοθήκη, η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας κλπ.

Τεχνοτροπία

Ο Αργυρός ανήκει στη σχολή των ιμπρεσιονιστών. Κατά τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του καταπιάστηκε με θέματα μυθολογικού και συμβολικού περιεχομένου ενώ τα επόμενα χρόνια δημιούργησε έργα με προσωπογραφίες, εικόνες της καθημερινότητας, γυμνά και εσωτερικούς χώρους.
1680 Περ Μπράχε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Περ Μπράχε εκτιμάται σε 14,2 ± 0,8 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,290 ± 0,038. Ο Περ Μπράχε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2,5 ως 4,5 ώρες περίπου.
Μίνως Ησυχάκης

Βιογραφία

Ήταν γιος του μεγάλου εξαγωγέα από την Κίσαμο, Αντωνίου Ησυχάκη και της εγγονής του αγωνιστή του 1821, Μιχαήλ Παπαδάκη. Έπειτα από τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε διδάκτορας. Εργάστηκε ως δικηγόρος στα Χανιά και έπειτα από το κίνημα του 1889 παραπέμφθηκε σε τουρκικό στρατοδικείο. Τότε κατέφυγε στην πόλη Φεζ και μετά την αμνήστευσή του ασχολήθηκε με τη γεωργία. Με το κόμμα των Συντηρητικών (καραβανάδων) εξελέγη επανειλημμένα βουλευτής Χανίων επί Κρητικής Πολιτείας (πληρεξούσιος Κυδωνίας το 1898, βουλευτής το 1903 και 1910). Το 1912 έγινε πρόεδρος του Εκτελεστικού.
Εξελέγη βουλευτής στο ελληνικό Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 1915.