Mein Widerstand

Ο συγγραφέας

Ο Φρίντριχ Κέλνερ γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της Βυρτεμβέργης το 1885 και υπηρέτησε ως λοχίας πεζικού κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στα μέτωπα του Βελγίου και της Γαλλίας. Επί Δημοκρατίας της Βαϊμάρης σταδιοδρόμησε στη δημόσια διοίκηση ως επιθεωρητής δικαστηρίων στο Μάιντς. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στην τοπική πολιτική σκηνή με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Παρακολουθώντας την αλματώδη άνοδο των Ναζιστών και υποψιαζόμενος τι επρόκειτο να συμβεί στη συνέχεια, πέτυχε το 1933 να μετατεθεί στην κωμόπολη Λάουμπαχ της Έσσης, όπου ήταν άγνωστος, ενώ το 1935 έστειλε το γιο του στις ΗΠΑ για να αποφύγει τη στράτευση. Αν και δεν εκδηλωνόταν πολιτικά πέρα απ' το στενό του περίγυρο, μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων (1938) κάλεσε τον τοπικό δικαστή να παρέμβει εναντίον των ταραξιών - αυτός όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά διέταξε και έρευνα για την καταγωγή των Κέλνερ, απ' την οποία γλίτωσε προσκομίζοντας πιστοποιητικά βάπτισης των προγόνων του που αποδείκνυαν ότι δεν ήταν Εβραίος. Οι «συστάσεις» συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, τόσο προς τον ίδιο όσο και τη σύζυγό του Παουλίνε, παρ'όλα αυτά κατάφερναν να αποφεύγουν περαιτέρω μέτρα εναντίον τους. Πολλά χρόνια αργότερα, ανακαλύφθηκε ότι ήδη απ' το 1937 οι αξιολογητές του Ναζιστικού Κόμματος τον είχαν σε δυσμένεια, περιγράφοντάς τον σε εσωτερικό έγγραφο ως όχι αρκετά ενεργό στο κίνημα και ενοχλητικό για τις τοπικές αρχές. 
Με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, διορίστηκε προσωρινά αντιδήμαρχος στο Λάουμπαχ. Παρέμεινε στο δημόσιο έως τη συνταξιοδότησή του το 1950, συμμετέχοντας παράλληλα στις ειδικές επιτροπές που συστάθηκαν για την εκδίωξη των ναζί από τον κρατικό μηχανισμό. Επίσης επανενεργοποιήθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, εκλεγόμενος αναπληρωτής δήμαρχος στη δεκαετία του '50. Απεβίωσε το 1970, σε ηλικία 85 ετών.

Το ημερολόγιο

Το ημερολόγιο αποτελείται από 10 τετράδια και συνολικά 861 σελίδες, στις οποίες οι προσωπικές μαρτυρίες και εκτιμήσεις αναμειγνύονται με σχόλια πάνω σε αποκόμματα εφημερίδων που κυκλοφορούσαν νόμιμα στο Γ' Ράιχ. Ο αριθμός των καταχωρίσεων είναι 676, δηλαδή κατά μέσο όρο περίπου μία ανά τριήμερο. Ξεκινούν στις 13 Σεπτεμβρίου 1939, λίγο μετά την εισβολή στην Πολωνία, και ολοκληρώνονται στις 17 Μαΐου 1945, εννέα ημέρες μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Ο Κέλνερ χρησιμοποιεί το καλλιγραφικό σύστημα Ζυτερλίν, σύνηθες στις μορφωμένες τάξεις κατά τις δεκαετίες '20 και '30. 
Ο συντάκτης δεν εστιάζει τόσο στα απτά στοιχεία της δικής του καθημερινότητας, όσο στην ανάλυση του πολέμου αυτού καθεαυτού. Σκιαγραφεί τους συμπατριώτες του, σχολιάζει τις ειδήσεις που μαθαίνει από γνωστούς που υπηρετούν στο μέτωπο ή από την προπαγάνδα, προσπαθεί να δώσει τις δικές του εξηγήσεις, κάνει προβλέψεις για την εξέλιξη των πραγμάτων, ανυπομονεί για τη στιγμή που οι Σύμμαχοι θα αναλάβουν επιθετική δράση, περιγράφει τις ελπίδες του για ειρήνη, για την οποία όμως είναι σίγουρος ότι θα επιτευχθεί μόνο μέσω της συντριβής της χώρας του. Από την κριτική του δεν ξεφεύγουν οι κυβερνήσεις των ξένων κρατών, τις οποίες θεωρεί εν μέρει συνυπεύθυνες για την άνοδο του ναζισμού και του φασισμού, λόγω της πολιτικής κατευνασμού που ακολούθησαν κατά τη δεκαετία του '30.

Δημοσιοποίηση

Το 1968, τα πρωτότυπα τετράδια έφτασαν στις ΗΠΑ. Όπως προαναφέρθηκε, ο Κέλνερ είχε ένα γιο, τον Φρεντ, ο οποίος ζούσε στην Αμερική από το 1935 και υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου, αυτοκτόνησε όμως το 1953. Εν τω μεταξύ ο Φρεντ είχε αποκτήσει τρία παιδιά. Ένα από αυτά, ο Ρόμπερτ Σκοτ, μεγάλωσε σε οικοτροφείο του Κονέκτικατ και κατόπιν υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό. Καθώς βρισκόταν το 1960 για υπηρεσιακούς λόγους στη Δυτική Γερμανία, έψαξε και βρήκε τον παππού του. Οκτώ χρόνια αργότερα, ο παππούς χάρισε το ημερολόγιο στον - φιλόλογο πλέον - εγγονό, με την παράκληση να το μεταφράσει στα αγγλικά και να το κάνει ευρύτερα γνωστό.
Συγκεκριμένες καταχωρίσεις, ιδίως αυτές που αποδεικνύουν ότι οι Γερμανοί γνώριζαν τις αγριότητες του καθεστώτος (ή τουλάχιστον κάποιες απ' αυτές), έχουν χρησιμοποιηθεί ως τεκμήρια στην ιστορική έρευνα. Σε ευρύτερο όμως κύκλο, το ημερολόγιο για πολλά χρόνια ήταν γνωστό κυρίως μέσω των παραπομπών σε αυτό ή από σποραδικά δημοσιεύματα του τύπου, έως το 2005 που εκτέθηκε δημοσίως στο Τέξας (Προεδρική Βιβλιοθήκη Τζορτζ Μπους πρεσβυτέρου) για τον εορτασμό της 60ής επετείου από τη συμμαχική νίκη, αναθερμαίνοντας το ενδιαφέρον του κοινού. Από τότε έχει παρουσιαστεί σε διάφορες εκθέσεις στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, ενώ ακόμα περισσότερες είναι οι βιβλιοθήκες που έχουν προσφερθεί να το φιλοξενήσουν.

Ντοκιμαντέρ (2007)

Το 2007, κυκλοφόρησε το καναδικό τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ My Opposition: The Diaries of Friedrich Kellner (Η αντίστασή μου: Τα ημερολόγια του Φρίντριχ Κέλνερ), στο οποίο παρουσιάζονται οι ζωές των παππού και εγγονού Κέλνερ, υπό τη συνοδεία αποσπασμάτων από το ημερολόγιο και αρχειακού υλικού. Τον επόμενο χρόνο προβλήθηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, στην 70ή επέτειο της Νύχτας των Κρυστάλλων.

Πλήρης έκδοση (2011)

Το 2011 ο γερμανικός οίκος Wallstein Verlag και το πανεπιστήμιο του Γκίσσεν εξέδωσαν ολοκληρωμένο το ημερολόγιο, με τίτλο Vernebelt, verdunkelt sind alle Hirne, Tagebücher 1939-1945 (Όλα τα μυαλά θολωμένα και σκοτεινιασμένα, Ημερολόγια 1939-1945). Η έκδοση είναι καρπός του Προγράμματος Κέλνερ, το οποίο συστάθηκε στο πανεπιστήμιο του Γκίσσεν το 2005.