google/wiki40b huggingface dataset:
Ανατολικό Τιμόρ (επαρχία)

Φόντο

Από το 1702 έως το 1975, το Ανατολικό Τιμόρ ήταν υπερπόντιο έδαφος της Πορτογαλίας, ενώ έγινε επίσημα η πορτογαλική υπερπόντια επαρχία του Τιμόρ, που συνήθως αναφερόταν ως "Πορτογαλικό Τιμόρ". Μετά την "Επανάσταση των Γαριφάλων" του 1974, η νέα Κυβέρνηση της Πορτογαλίας ξεκίνησε μια σταδιακή διαδικασία αποαποικιοποίησης από τα υπερπόντια εδάφη, συμπεριλαμβανομένου του πορτογαλικού Τιμόρ. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ξέσπασε εμφύλια σύγκρουση μεταξύ των πολλών πολιτικών κομμάτων του Τιμόρ, με το αριστερό Επαναστατικό Μέτωπο για ένα Ανεξάρτητο Ανατολικό Τιμόρ (Φρετιλίν) να επικρατεί και να είναι σε θέση να ελέγχει την πρωτεύουσα Ντίλι, υποχρεώνοντας την πορτογαλική διοικητή και το προσωπικό του να μετακινήσουν την έδρα τους στο νησί Αταούρο.
Στις 28 Νοεμβρίου 1975, το Φρετιλίν κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του τότε Πορτογαλικού Τιμόρ, ονομάζοντάς την República Democrática de Timor-Leste (πορτογαλικά "Λαϊκή Δημοκρατία του Ανατολικού Τιμόρ"). Η Πορτογαλία ωστόσο δεν αναγνώρισε την ανεξαρτησία του, με τον πορτογάλο κυβερνήτη  να συνεχίζει να είναι παρών και να διαχειρίζεται την επαρχία από το Αταούρο, αν και είχε περιορισμένη ντε φάκτο εξουσία πάνω την υπόλοιπη επικράτεια του Ανατολικού Τιμόρ.
Εννέα ημέρες αργότερα, η Ινδονησία άρχισε την εισβολή στην πλειοψηφία της περιοχής του Ανατολικού Τιμόρ. Μετά την εισβολή, ο πορτογάλος διοικητής και το προσωπικό του εγκατέλειψαν στο Αταούρο με δύο πορτογαλικά πολεμικά πλοία. Ως δήλωση της πορτογαλικής κυριαρχίας, η Πορτογαλία διατήρησε αυτά τα πολεμικά πλοία για περιπολούν τα ύδατα γύρω από το Ανατολικό Τιμόρ έως τον Μάιο του 1976.
Στις 17 Ιουλίου 1976, η Ινδονησία προσάρτησε επίσημα το Ανατολικό Τιμόρ ως 27η επαρχία και άλλαξε το επίσημο όνομα σε Τιμόρ Τιμούρ, η Ινδονησιακή μετάφραση του "Ανατολικό Τιμόρ". Η χρήση της πορτογαλικής γλώσσας τότε ήταν απαγορευμένη, καθώς θεωρήθηκε ως ένα κατάλοιπο της αποικιοκρατίας.
Η προσάρτηση αναγνωρίστηκε από μερικές χώρες, με πιο σχετικές τις Ηνωμένες Πολιτείες και η Αυστραλία, αλλά δεν αναγνωριζόταν από την Πορτογαλία, τη πλειοψηφία των άλλων χωρών και τα Ηνωμένα Έθνη. Τα Ηνωμένα Έθνη συνέχισαν να αναγνωρίζουν την Πορτογαλία ως τη νόμιμη δύναμη εξουσίας του Ανατολικού Τιμόρ.
Οι Ινδονήσιοι εγκατέλειψαν την περιοχή το 1999 και το Ανατολικό Τιμόρ τέθηκε υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.
Μετά την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας του ανατολικού Τιμόρ, το 2002, η κυβέρνηση του Ανατολικού Τιμόρ ζήτησε τη χρήση του ονόματος Timor Loro'sae για να χρησιμοποιηθεί στη θέση του "Ανατολικό Τιμόρ". Η μόνη επίσημη μετάφραση είναι η Timor Loro'sae, το οποίο είναι η μετάφραση του "Ανατολικό Τιμόρ" στα Τετούμ. Αυτό γίνεται για την αποφυγή του Ινδονησιακού όρου και την υπενθύμιση της Ινδονησιακής κατοχής.
Lunada

Πωλήσεις

Συνολικά έχει πουλήσει σχεδόν 610.000 αντίτυπα.
Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι τη 17η θέση στον κατάλογο πωλήσεων της IFPI πουλώντας περίπου 5.000 αντίτυπα.

Λήξη συμβολαίου με την ΕΜΙ

Το άλμπουμ δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση γι'αυτό και οι πωλήσεις δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τα 610,000 αντίτυπα σε διεθνές επίπεδο. Αυτό συνέβη κυρίως λόγω της έλλειψης προώθησης της δισκογραφικής της δουλειάς από την εταιρία της αλλά και από την ίδια. Οι μητρικές της υποχρεώσεις και μία σοβαρή ασθένεια την απέτρεψαν από το να υποστηρίξει την πολυαναμενόμενη επιστροφή της. Αυτό έκανε την Ταλία να αποσυρθεί από την ΕΜΙ, κάτι το οποίο έκανε στα μέσα του 2009.

Πληροφορίες για το άλμπουμ

Σύμφωνα με την Ταλία το άλμπουμ αυτό ήταν μια ιδέα που είχε όσο ήταν έγκυος και όταν ήδη είχε αρχίσει να ονειρεύεται καλοκαιρινά πάρτι με χορό και μπύρες στην παραλία. Η ιδέα αυτή υλοποιήθηκε αφού η κύρια έμπνευση του άλμπουμ ήταν η μικρή της κόρη, Σαμπρίνα. Μάλιστα στο άλμπουμ εμπεριέχεται ένα τραγούδι αφιερωμένο στην κορούλα της με τίτλο Bendita. Τα γενικότερα μουσικά στοιχεία του άλμπουμ είναι τροπικές μουσικές όπως ρέγγε, λάτιν, cumbia κλπ. και όλα αυτά στην αισθησιακή ποπ φωνή της Ταλία. 1ο single του άλμπουμ είναι η καλοκαιρινή επιτυχία Ten Paciencia. Σε κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής κυκλοφόρησε σαν single και μία διασκευή της ιταλικής επιτυχίας Sarà perché ti amo των Ricchi e Poveri στα ισπανικά (Será porque te amo).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1949

Το ΛΕ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1949 διεξήχθη από τις 24 ως τις 26 Ιουνίου 1949 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1949. Περιλάμβανε 23 αγωνίσματα. Δήλωσαν συμμετοχή πάνω από 500 αθλητές από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Μετείχαν 250 περίπου αθλητές από 35 σωματεία, από τους οποίους οι 50 από την επαρχία. Τους αγώνες παρακολούθησαν 8-9.000 περίπου θεατές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για 18η φορά στην ιστορία του. Τα πρωταθλήματα πεντάθλου, δεκάθλου και μαραθωνίου διεξήχθησαν ξεχωριστά και δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στρατηγίς Βλαχίας

Η Στρατηγίς Βλαχίας ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 12ο και αιώνα.
Η στρατηγίδα βρισκόταν στην Θεσσαλία σε περιοχή που ήταν εγκατεστημένοι Βλάχοι. Αναφέρεται σαν «provintia» (επαρχία) στην Partitio Romaniae του 1204 και στο Περί Διανονής του 1198 και πιθανότατα ήταν μικρό θέμα, στρατηγίδα, δεδομένου ότι η διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν τα θέματα. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για το Θέμα.
Φυσικό καταφύγιο Σρεμπάρνα

Ιστορία

Η λίμνη Σρεμπάρνα ανακηρύχθηκε ήδη από το 1942 σε εθνικό επίπεδο ως καταφύγιο πουλιών και το 1948 ως εθνικό πάρκο. Ακολούθησε η αναγνώριση της το 1973 ως υγρότοπος διεθνούς σημασίας, το 1975 η ένταξη της στη σύμβαση Ραμσάρ και το 1977 αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από την UNESCO ως βιότοπος. Το 1983 ορίστηκε μια ζώνη προστασίας γύρω από τη λίμνη και την ίδια χρονιά προστέθηκε στον κατάλογο των μνημείων της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η κατασκευή ενός φράγματος στο Δούναβη οδήγησε στη σταδιακή αποξήρανση της λίμνης μιας και εμπόδισε την ετήσια πλημμύρα του ποταμιού. Αυτό οδήγησε στο να τεθεί ο δρυμός από το 1992 έως το 2002 στα μνημεία υπο κίνδυνο της λίστας επειδή, ανάμεσα στα άλλα, καταγράφηκε μείωση του πληθυσμού των πελεκάνων.

Η λίμνη

Η Σρεμπάρνα βρίσκεται στις πεδιάδες κατάκλυσης ένα χιλιόμετρο νότια του Δούναβη, το φυσικό σύνορο με τη γειτονική Ρουμανία, και 19 χλμ από τη Σιλίστρα. Οι ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι: 44°07'N, 27°04'E. Η προστατευόμενη περιοχή καταλαμβάνει μια επιφάνεια 6000 στρεμμάτων και βρίσκεται σε υψόμετρο ανάμεσα στα 10 με 13 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη καταλαμβάνει μια επιφάνεια 1200 στρεμμάτων ανοικτού νερού και περιλαμβάνει και 4,000 στρέμματα καλαμόνων. Το βάθος της φτάνει τα 3,3 μέτρα.

Χλωρίδα

Το καταφύγιο της Σρεμπάρνα ανήκει βιογεωγραφικά στις κεντροευρωπαϊκές δενδρώδεις διαπλάσεις. Το τοπίο περιλαμβάνει λιμνάζοντα νερά με υδρόβια βλάστηση, βάλτους, καλαμώνες, υδρότοπους, λειβάδια και εκτάσεις με λεύκες. Το κυρίαρχο είδος βλάστησης είναι το καλάμι (Phragmites australis) και επίσης το λευκό νούφαρο του γένους Nymphaea alba καθώς και διάφορα είδη ιτιάς. Συνολικά στο πάρκο βρίσκονται 2 είδη βλάστησης που βρίσκονται υπό εξαφάνιση σε διεθνές επίπεδο και 11 που απειλούνται σε εθνικό επίπεδο.

Πανίδα

Η θέση του βιοκαταφυγίου της Στεμπάρνα επάνω στην ανατολική διαδρομή των μεταναστευτικών πουλιών, την επονομαζόμενη "Via  Pontica" που καταλήγει στη δυτική Μαύρη Θάλασσα, εξηγεί την ποικιλία της βιοπανίδας του. Στο πάρκο υπάρχουν 233 ήδη πουλιών, απ'τα οποία 80 είναι μεναταστευτικά και 99 αναπαράγωνται εκεί. Στα τελευταία ανήκουν ο Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus, στο πάρκο βρίσκεται το 10% του πληθυσμού τους παγκοσμίως), οκορμοράνος, (Phalacrocorax carbo), η λιθόπαπια (Aythya nyroca) και η κοκκινόχηνα  (Branta ruficolli). Επίσης διάφορα είδη εροδιών όπως ο νυχτοκόρακας  (Nycticorax nycticorax) και ο μικροτσικνιάς (Ixobrychus minutus) βρίσκουν στο πάρκο ένα φιλόξενο χώρο αναπαραγωγής. Συνολικά στο πάρκο βρίσκονται 12 είδη πτηνών απειλούμενα με εξαφάνιση σε διεθνές επίπεδο και 57 που απειλούνται σε εθνικό επίπεδο.
Εκτός από τα πολλά είδη πουλιών στο πάρκο υπάρχουν 41 είδη θηλαστικών, 18 ψαριών, 14 ερπετών και 12 αμφίβιων.

Πρόσβαση

Υπάρχουν οργανωμένες διαδρομές για την επίσκεψη στο καταφύγιο ενώ το ψάρεμα και το κυνήγι απαγορεύονται. Ολόκληρη η περιοχή περιβάλλεται από έναν φράκτη. Ένα Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, μέρος του καταφυγίου, δέχεται ετησίως περίπου 15.000 επισκέπτες.
Δόρυκλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δόρυκλος είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δόρυκλος ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, από άγνωστη μητέρα και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Τελαμώνιο Αίαντα. Ο Δόρυκλος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Λ, στίχοι 489-490) με αφορμή τον θάνατό του. Αναφέρεται επίσης από τον Υγίνο (Fabulae 50-99) και στη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Γ΄).
Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γουλιέλμος Ζ΄ ανέλαβε πόλεμο εναντίον του ετεροθαλούς αδελφού του Όντο της Γασκωνίας που έπεσε στο πεδίο της μάχης του Μοζέ, ο Γουλιέλμος τον διαδέχθηκε. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, ο θετός του πατέρας αρνήθηκε να του παραχωρήσει τις περιοχές που του υποσχέθηκε και ο Γουλιέλμος του κήρυξε τον πόλεμο. Ο Γουλιέλμος πολιόρκησε τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο στο Σωμύρ αλλά πέθανε από επιδημία δυσεντερίας. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας.
Τσιμπούρι

Περιγραφή

Το παρασιτικό ζωύφιο έχει οκτώ πόδια και κεραίες. Μοιάζει στο μέγεθος με κουκούτσι σταφυλιού γκριζωπού χρώματος, όταν είναι νηστικό. Όταν όμως είναι χορτάτο το μέγεθος της κοιλιάς του διογκώνεται. Το δέρμα του είναι ελαστικό.

Τροφή

Το κοινό τσιμπούρι (επιστημονική ονομασία: Κρότων ο ρίκινος), τρέφεται με αίμα τρεις φορές σε όλη του τη ζωή. Όταν ρουφά αίμα, η κοιλιά του αυξάνει σε όγκο.
Όμιλος Θ΄ προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΟΥΕΦΑ)

Ο Όμιλος Θ΄ των προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 της ΟΥΕΦΑ ήταν ο 9ος και τελευταίος όμιλος των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 της ΟΥΕΦΑ, ο οποίος αποτελούνταν από τις εθνικές ομάδες της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Φινλανδίας, της Γεωργίας και της Λευκορωσίας.
Η νικήτρια του ομίλου προκρίθηκε απευθείας στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ ο επιλαχών αγωνίστηκε στα μπαράζ.
Ultramega OK

Σχετικά

Το συγκρότημα είχε ήδη κυκλοφορήσει δύο EP στην Sub Pop Records, τα Screaming Life (1987) και Fopp, όταν υπέγραψαν με την SST για ένα στούντιο δίσκο. Το Ultramega OK ηχογραφήθηκε την άνοιξη του 1988 με τον παραγωγό Ντρου Κάνολετ. Το συγκρότημα δεν έμεινε ικανοποιημένο με το τελικό αποτέλεσμα ως προς τον ήχο, καθώς ο Κάνολετ δεν ήταν εξοικειωμένος με την ανεπτυσσόμενη grunge σκηνή του Σιάτλ. Η μπάντα δεν συνεργάστηκε σε περιβάλλον οικείο, ενώ ο παραγωγός προτάθηκε από τη δισκογραφική γιατί μπορούσαν να κλείσουν μια καλή συμφωνία. Ο Τζακ Εντίνο, ο οποίος είχε αναλάβει την παραγωγή στο πρώτο EP, είχε ξεκινήσει να ξαναμιξάρει τα κομμάτια, όμως η προσπάθειά του απορρίφθηκε καθώς το γκρουπ ήθελε να προχωρήσει, αλλά και λόγω οικονομικών θεμάτων. Τελικά ασχολήθηκε με την επανέκδοση του δίσκου.
Το Ultramega OK φέρει χαρακτηριστικά ψυχεδελικής μουσικής δεκαετίας '60, hard rock και κλασσικού μέταλ δεκετίας '70 και harcore punk δεκαετίας '80. Ο Στιβ Χιούι της AllMusic το αποκάλεσε ηχητικά έναν συνδυασμό Stooges και MC5 με Led Zeppelin και Black Sabbath. Έδωσε στο άλμπουμ 4/5 αστέρια, ενώ το θεωρεί το καλύτερο παράδειγμα πρώιμης grunge, πριν τους Nirvana. Στο Rolling Stone κατέλαβε 3/5 αστέρια, στο Kerrang! 4,5/5, ενώ στη Sputnikmusic 3,5/5.
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε στις 10 Μαρτίου 2017 σε deluxe έκδοση σε CD, βινύλιο και κασέτα, όπως και σε ψηφιακή μορφή. Χρησιμοποιήθηκε το remix από το αρχείο του Τζακ Εντίνο.
Αρσινόη Κοίλης Συρίας

Η Αρσινόη ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Κοίλη Συρία.
Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ότι βρισκόταν στον Βασιλικό Αυλώνα (δηλαδή στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου). Επρόκειτο για πτολεμαϊκή αποικία. Ο ερευνητής Tcherikover, βασιζόμενος στην πληροφορία του Στεφάνου Βυζαντίου και στη μαρτυρία του Στράβωνος (16.2.20), ότι δηλαδή ο Βασιλικός Αυλών (βασιλική κοιλάδα) βρισκόταν στη Δαμασκηνή περιοχή και εφ' όσον δεν υπήρχε άλλη μεγάλη πόλη στο μέρος εκείνο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Δαμασκός μετονομάστηκε σε Αρσινόη από τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο, προς τιμή της συζύγου του Αρσινόης. Ως επικύρωση της περιπτώσεως αυτής, ο ανωτέρω ερευνητής βασίστηκε στον πάπυρο του Ζήνωνος (257 π.Χ.) που αναφερόταν στην πόλη Αρσινόη του Δίωνος. Πιθανολόγησε ότι επρόκειτο για τον στρατηγό του Πτολεμαίου Δίωνα, που κατέλαβε τη Δαμασκό κατά τη διάρκεια του Α΄ Συριακού πολέμου (274-271 π.Χ.), αλλά εκδιώχθηκε από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα.
Άγιος Ερμόλαος Κερύνειας

Τοποθεσία

Ο Άγιος Ερμόλαος στα βόρεια συνορεύει με τον Σύσκληπο, στα βορειοανατολικά με το Πυλέρι, στα ανατολικά με τη Φώττα, στα νοτιοανατολικά με τον Γερόλακκο, στα νότια με τη Σκυλλούρα, στα δυτικά με τον Κοντεμένο και στα βορειοδυτικά με το Αγριδάκι.

Ονομασία

Το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Άγιο Ερμόλαο, επίσκοπο Καρπασίας. Η ονομασία του χωριού επίσης σημαίνει ερημίτης της ερήμου. Οι Τουρκοκύπριοι το ονόμαζαν Ayirmola έως το 1975 όταν και το μετονόμασαν σε Σιρινεβλέρ, το οποίο σημαίνει χαριτωμένα σπίτια.
Τίριχ Μιρ

Όνομα

Πιστεύεται ότι η ερμηνεία του ονόματος Τίριχ Μιρ είναι "Βασιλιάς του Τίριχ" καθώς Τίριχ είναι το όνομα γειτονικής κοιλάδας που οδηγεί στο Τίριχ Μιρ. Μια εναλλακτική ετυμολογία υποδεικνύει ότι το όνομα προέρχεται από τη Γουάκι γλώσσα. Στα Γουάκι τριχ σημαίνει σκιά ή σκοτάδι και μιρ σημαίνει βασιλιάς Έτσι το Τίριχ Μιρ σημαίνει βασιλιάς της σκιας ή του σκοταδιού, κάτι που φαίνεται λογικό, καθώς το βουνό απλώνει μακριές σκιές προς την πλευρά του Γουάκαν.

Γεωλογία

Νότια και νοτιοδυτικά των πλουτώνειων ενδογενών πετρωμάτων της περιοχής Κενσάκάν-Μαντάρας και διαχωρισμένα με μικρές λωρίδες σκοτεινόχρωμων πλακών, εκτίθενται τα γρανιτικά πετρώματα του Τίριχ Μιρ και οι βαθόλιθοι του Ίστορ-o Ναλ Αυτοί οι βαθολίτες έρχονται από τον Κάτω Παγετώνα Ατάκ έως την κοιλάδα Λούτκο ανατολικά του χωριού Γκάραμ Χάσμα (θερμές πηγές), όπου ο βαθολίτης βυθίζεται στα νοτιοδυτικά κάτω από τις μεταμορφικές πλάκες. Τα πλουτώνεια ενδογενή πετρώματα αυτού του βαθολιτικού σώματος έχουν κατά περίεργο τρόπο διεισδύσει στους ασβεστολιθικούς και φυλλιτικούς βράχους του δυτικού Σχηματισμού Γουάκαν (επίσης Diemberger, 1968).
Ντιόγκο, κοντόσταυλος της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωάννη 3ου κοντόσταυλου της Πορτογαλίας (από το 1431) και της Ισαβέλας των Αβίς, κόρης τού Αλφόνσου κόμη τού Μπαρσέλος. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.
Ο πατέρας του Ιωάννης ήταν κύριος τού Ρεγκουένγκος ντε Μπνσαράς και 10ος μάγιστρος τού Τάγματος τού Σαντιάγκο (Αγ. Ιακώβου) από το 1418. Όταν ο Ιωάννης απεβίωσε το 1442 σε ηλικία 41 ετών, ο αδελφός του Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα, που ήταν αντιβασιλιάς κατά την ανηλικιότητα τού Αλφόνσου Ε΄, αποφάσισε να ορίσει τον Ντιόγκο ως 5ο κοντόσταυλο της Πορτογαλίας. Επίσης το 1443 ο Ντιόγκο εξελέγη 11ος μάγιστρος (διδάσκαλος) τού Τάγματος τού Σαντιάγκο. Όμως απεβίωσε λίγες ημέρες μετά, άγαμος. Τότε ο θείος του Πέτρος όρισε τον δικό του γιο Πέτρο ως νέο (6ο) κοντόσταυλο της Πορτογαλίας. 
Ο θείος του Πέτρος υποστηριζόταν από τους αστούς, ενώ οι ευγενείς υποστήριζαν τον άλλο θείο του Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Ένεκα της αντιπαράθεσης, ο Αλφόνσος αμφισβητούσε τους διορισμούς αυτούς· είχε νυμφευτεί την κόρη τού Νούνο Αλβάρες Περέιρα 2ου κοντόσταυλου, ο οποίος μετά αγιοποιήθηκε και θεωρούσε, ότι ο δικός του γιος Αλφόνσος μαρκήσιος της Βαλένσα είχε υπέρτερα δικαιώματα διαδοχής στη θέση τού κοντόσταυλου. Ο Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα τότε τού θύμισε, ότι ο κόμης τού Μπαρσέλος ήταν νόθο τέκνο και για να τον αποζημιώσει, δημιούργησε τον τίτλο τού δούκα της Μπραγκάνσα και περιέβαλε τον Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Όμως ο τελευταίος δεν καραπραΰνθηκε και η ρήξη μεγάλωνε με τον καιρό.
Δασοχώρι Γρεβενών

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Δασοχώρι βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού, πολύ κοντά στα όρια με τους νομούς Λαρίσης και Τρικάλων. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία εξ΄αιτίας των νερών και εύφορων χωραφιών της περιοχής. Είναι κτισμένο στο οροπέδιο της Δεσκάτης και απέχει 7 χλμ. νότια από τη Δεσκάτη, 45 χλμ. δυτικά από την Ελασσόνα και 46 χλμ ΒΑ. από την Καλαμπάκα. Αξιοθέατα είναι η πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, που πανηγυρίζει 28 με 30 Ιουνίου και το μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας (πριν από το 1797) και την περίοδο της κατοχής εγκαταστάθηκε το αρχηγείο των Εγγλέζων. Μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα στο μοναστήρι υπήρχαν καλόγεροι.ref name=":1" />. Στα νοτιοδυτικά του χωριού, σε απόσταση 1,5 χλμ. και στη τοποθεσία "Σουρβάλα" υπάρχει καταρράκτης ύψους 15 μέτρων ενώ στα βόρεια το καταφύγιο άγριας ζωής "Βρύσης Κούτρα" - Τρέτιμου έκτασης 9.000 στρεμμάτων.

Ιστορία - Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται από το 15ο αιώνα με το όνομα Πιτσιούγκια και δε μετακινήθηκε ποτέ από την τωρινή του θέση ενώ την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι. Στην πρώτη γραφή (1534 - 1692) του κώδικα της Ιεράς Μονής του Όσιου Νικάνορα ή αλλιώς Μονή Ζάβορδας (αλλά και Ζάμπουρδας) καταγράφονται 24 ονόματα αφιερωτών της μονής από το Ποτζιούγγι. Με την παλιά του ονομασία αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάζεται σε Δασοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δασοχωρίου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Δεσκάτης του Δήμου Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 161 μόνιμους κατοίκους.
Καταρράκτης

Γενικά

Σε πολλούς ποταμούς το επίπεδο της κοίτης μεταβάλλεται πολλές φορές από ψηλότερα σε χαμηλότερα. Η πτώση του νερού προκαλείται, όταν το νερό του ποταμού κατά την πορεία του, διερχόμενο πάνω από ανθεκτικό στη διάβρωση πέτρωμα, συναντά λιγότερο ανθεκτικό πέτρωμα το οποίο και στη συνέχεια παρασύρει δημιουργώντας ανισόπεδες κοίτες, ή όσες φορές, ενώ ρέει σε κοίτη από ανθεκτικά πετρώματα, συναντά καθίζηση εδάφους που έχει προκληθεί από οιαδήποτε άλλη αιτία.
Οι καταρράκτες διακρίνονται, είτε λόγω του μεγάλου ύψους κατακρήμνισης του νερού και της θεαματικότητάς τους, που παρέχουν, είτε λόγω του μεγάλου όγκου των κατακρημνιζόμενων νερών και αποτελούν ένα από τα πιο θεαματικά φυσικά φαινόμενα. Η δύναμη, με την οποία πέφτουν τα νερά των καταρρακτών, αποδίδοντας πολύτιμο έργο, έδωσε στους ανθρώπους την ιδέα να κατασκευάσουν υδροηλεκτρικούς σταθμούς, με αποτέλεσμα την εγκατάσταση βιομηχανικών οικισμών κοντά στους καταρράκτες.

Στοιχεία - είδη

Κύρια στοιχεία ενός καταρράκτη είναι το εύρος του χείλους του, το ύψος του, (ύψος υδατόπτωσης), η κλίση του και ο όγκος του καταρρέοντος νερού ανά ώρα, ή 12ωρο, ή 24ωρο.
Από τα παραπάνω στοιχεία ορίζονται και τα είδη των καταρρακτών καθώς και η δυνατότητα υδροηλεκτρικής εκμετάλλευσής των.
Κυριότερα είδη καταρρακτών είναι οι κάθετοι, οι περισσότερο θεαματικοί, οι επικλινείς που η υδατόπτωση συνεχίζεται σε επικλινές σκληρό πέτρωμα, και οι βαθμιδωτοί όπου η υδατόπτωση γίνεται τμηματικά, κατά βαθμίδες.
Ανεξάρτητα των παραπάνω υπάρχουν και οι τεχνητοί καταρράκτες που δημιουργούνται στα μεγάλα υδατοφράγματα μέχρι και οι πολύ μικροί τεχνητοί, με ανακύκλωση του νερού για διακοσμήσεις υπαίθριων και εσωτερικών χώρων.
Σημειώνεται ότι η αρχαιότερη αναφορά σε καταρράκτες αφορούσε τον Νείλο ποταμό, η κοίτη του οποίου παρουσίαζε μικρές ανωμαλίες, ασήμαντες σε σύγκριση με τους σήμερα γνωστούς.

Σημαντικότεροι καταρράκτες

.
Ο ψηλότερος καταρράκτης στον πλανήτη μας είναι o Καταρράκτης του Έιντζελ (Πεμόν Kerepakupai-merú) στον ποταμό Καρόνι στο Μπολίβαρ της Ν.Α. Βενεζουέλας, που κατακρημνίζεται από επίπεδο κοίτης από χαλαζία και χύνεται σε δύο βαθμίδες από ύψος 980 μέτρων. Οι μεγάλοι καταρράκτες Βικτωρίας στον ποταμό Ζαμβέζη στη Ροδεσία έχουν πλάτος περίπου 1 1/2 χλμ. και ύψος 122 μέτρα. Οι καταρράκτες του Νιαγάρα και της Βικτωρίας θεωρούνται οι μεγαλύτεροι από άποψη όγκου χυνόμενου νερού. Οι καταρράκτες Γκρέητ του Μιζούρι και Σπίνιγκαν του ποταμού Αγίου Μαυρικίου, παρέχουν μεγάλες ποσότητες υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Οι σημαντικότεροι καταρράκτες της Ελλάδας είναι οι καταρράκτες του ποταμού Εδεσσαίου (Βόδα) της Έδεσσας των οποίων η υδατόπτωση χρησιμοποιείται στη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. 
Ο ψηλότερος καταρράκτης στην Ελλάδα, βρίσκεται στην Κρήτη και ονομάζεται Μάστορας. Έχει ύψος 215μ και χύνεται μέσα στο φαράγγι του Χα, κοντά στην Ιεράπετρα.
Άθροιση

Υπολογιστικός συμβολισμός

Τα αθροίσματα μπορούν επίσης να αναπαρασταθούν σε μια προγραμματιστική γλώσσα. Το 
υπολογίζεται από το ακόλουθο πρόγραμμα σε C / C++ / Javascript:

 sum=0;
 for(i=m; i<=n; i++)
     sum += x[i];
και το ακόλουθο πρόγραμμα σε Pascal:

 sum:=0;
 for i:=m to n do
     sum:=sum+x[i];
ή, απλούστερα, σε Ψευδοκώδικα:

 sum ← 0
 ΓΙΑ i ΑΠΟ m ΕΩΣ n ΕΠΑΝΑΛΑΒΕ
     sum ← sum+x[i]
 ΤΕΛΟΣ_ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ
Ντου (νομός)

Ιστορία

Πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση το 52 π. Χ., στην περιοχή κατοικούσαν οι Σηκουανοί, γαλατική φυλή της ανατολικής Γαλατίας. Η επικράτεια του νομού Ντου παρέμεινε υπό ρωμαϊκή κυριαρχία μέχρι τον 5ο αιώνα, με πρωτεύουσα το Βεσόντιο, σημερινή Μπεζανσόν. Ο χριστιανισμός εισήχθη στην περιοχή από δύο αδέλφια, τους Σαιν-Φερεόλ και Σαιν-Φερζέ, ιδρυτές της Εκκλησίας της Μπεζανσόν, που μαρτύρησαν το 212.
Η περιοχή προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Αρλ, κτήση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τον 10ο αιώνα  ιδρύθηκε η κομητεία της Βουργουνδίας, ο σημερινός νομός αποτελούσε τμήμα της, που την διεκδικούσαν τόσο ο βασιλιάς της Γαλλίας όσο και ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, η κομητεία συνδέθηκε με τη Γαλλία τον 14ο αιώνα. Έτσι μοιράζεται την ιστορία της με το δουκάτο της Βουργουνδίας, διατηρώντας ωστόσο μια ορισμένη αυτονομία.
Αργότερα, ο γάμος της Μαρίας της Βουργουνδίας, με τον Μαξιμιλιανό Α'  των Αψβούργων, έφερε το 1477 την περιοχή στον οίκο των Αψβούργων, παρά τη στρατιωτική επέμβαση του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ'. Η Μεταρρύθμιση εισήγαγε τον Προτεσταντισμό τον 16ο αιώνα, παρά την πολύ ισχυρή αντίσταση του καθολικισμού.
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, η περιοχή υπέστη μεγάλες καταστροφές, και ακόμη μεγαλύτερες  κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς πολέμου. Το 1678, η κομητεία συνδέθηκε οριστικά με το Βασίλειο της Γαλλίας μετά την υπογραφή της συνθήκης του Ναϊμέχεν (1678-79). Γνώρισε τότε  οικονομική ευημερία λόγω της σχετικής αυτονομίας της.
Σύγχρονη εποχή
Ο νομός  είναι ένας από τους 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν το 1790, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, και δημιουργήθηκε από ένα τμήμα της επαρχίας Φρανς-Κοντέ. Στο νομό προσαρτήθηκαν αργότερα η Δημοκρατία της Mαντέρ το 1793 και το Πριγκιπάτο του Μονμπελιάρ το 1816.
Μετά τη νίκη των Συμμάχων στη μάχη του Βατερλώ (18 Ιουνίου 1815), ο νομός κατελήφθη από τα αυστριακά και ελβετικά στρατεύματα τον Ιούνιο 1815 έως τον Νοέμβριο του 1818.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη Γαλλική Αντίσταση.
Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Φρανς-Κοντέ, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή της Βουργουνδίας και από τότε αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.

Οικονομία

Ο νομός παράγει δημητριακά, λαχανικά, φρούτα και προϊόντα αμπελουργίας. Συνεταιριστικά εργοστάσια παρασκευάζουν μεγάλες ποσότητες τυριών Γκρυγιέρ, Κοντέ, Μον ντ'Ορ και Μορμπιέ.  
Οι περισσότερες πόλεις βρίσκονται στην κοιλάδα του Ντου, όπου είναι συγκεντρωμένη η βιομηχανία του νομού: Ρολόγια, μεταλλικά σκεύη, οχήματα, υφάσματα, είδη τροφίμων.  
Στο βόρειο τμήμα του νομού κυριαρχεί οικονομικά η αυτοκινητοβιομηχανία Πεζό-Σιτροέν του Μονμπελιάρ. 
Η Μπεζανσόν είναι κέντρο στον τομέα της μικροτεχνολογίας και της βιοϊατρικής μηχανικής, καθώς και κορυφαίο ευρωπαϊκό κέντρο κοπής υψηλής ακρίβειας. Η Εθνική Σχολή Μηχανικής και Μικρομηχανικής της Μπεζανσόν (ENSMM) εκπαιδεύει 250 μηχανικούς κάθε χρόνο στον τομέα των μικρο και νανοτεχνολογιών.
Σημαντικούς οικονομικούς πόρους προσφέρει επίσης ο τουρισμός.