Citroën C1

Δημιουργία

Η απόφαση για την παραγωγή αυτών των μοντέλων ελήφθη στις 12 Ιουλίου 2001, όταν οι πρόεδροι της Toyota και του Ομίλου PSA, Fujio Cho και Jean-Martin Folz, αποφάσισαν να παράγουν ένα μικρό αυτοκίνητο μαζί, σε μία κοινοπραξία, για να μοιραστούν κόστος ανάπτυξης και να επιτύχουν βασική τιμή της τάξεως των 8.500 ευρώ.
Τα τρία αυτά οχήματα, που εξελίχθηκαν από κοινού και υπό τον κωδικό «πρότζεκτ B-Zero», παρουσιάστηκαν σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005, αν και η σειρά είχε αρχίσει να παράγεται από τις 28 Φεβρουαρίου 2005. Και τα τρία μοντέλα κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της κοινοπραξίας Toyota Peugeot Citroën Automobile (TPCA), στο Κόλιν της Τσεχίας.
Η εκδοχή της Citroën ονομάστηκε C1 στα πλαίσια του συστήματος ονοματολογίας των μοντέλων της Citroën που ξεκίνησε με το αρχικό Citroën C5 στις αρχές του 2001, με «C + αύξοντα αριθμό» που αυξάνεται κατ' αντιστοιχία με το μέγεθος του κάθε μοντέλου της εταιρείας. Κατά συνέπεια, έλαβε την ονομασία C1 ως το μικρότερο αυτοκίνητο στην παλέτα της μάρκας. Ειδικότερα όμως για το όνομα αυτό, η Citroën αναγκάστηκε να το εξαγοράσει επίσημα από την BMW, η οποία το είχε προηγουμένως χρησιμοποιήσει σε μια μοτοσικλέτα της, το μηχανάκι BMW C1 του 2000 - 2002.

Εμπορική τοποθέτηση

Το Citroën C1 λανσαρίστηκε τον Ιούνιο του 2005 και από τότε έγινε και παρέμεινε το νούμερο 1 σε πωλήσεις στην Ευρώπη αυτοκίνητο με εκπομπές ρύπων κάτω από 110 gr CO₂ / km, με εξαίρεση φυσικά τα υβριδικά και τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα. Παρά την λανθασμένη εντύπωση που δημιουργήθηκε σε ένα σημαντικό μέρος του κοινού, το C1 δεν αντικατέστησε το Citroën Saxo, καθώς στην πραγματικότητα το Saxo ανήκε στην κατηγορία Β (supermini) και είχε ήδη αντικατασταθεί από δύο μοντέλα, το 3-πορτο Citroën C2 και το 5-πορτο Citroën C3. Αντιθέτως, το Citroën C1 δεν είχε κανέναν επίσημο προκάτοχο, αλλά τοποθετήθηκε στην ακόμα μικρότερη κατηγορία Α και έβαλε στόχο όσους επιζητούσαν ένα μικρό και αυστηρά 4-θέσιο μοντέλο, με ευελιξία στις αστικές μετακινήσεις και εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση καυσίμου.

Αισθητική

Η εξωτερική εμφάνιση του C1 πρώτης γενιάς διαμορφώθηκε από τον σχεδιαστή της Citroën, Donato Coco (Ντονάτο Κόκο). Το Peugeot 107 ήταν ουσιαστικά ίδιο με το C1, εξωτερικά και εσωτερικά, με εξαίρεση τον μπροστινό προφυλακτήρα και τα εμπρός φώτα, ενώ τα πίσω φώτα του ήταν πρακτικώς ίδιας σχεδίασης, αλλά με κόκκινο εξωτερικό χρωματισμό, σε αντίθεση με τα διάφανα πίσω φώτα του C1. Από την άλλη, το Toyota Aygo ήταν ελαφρώς πιο ανασχεδιασμένο εξωτερικά, αλλά ακόμα εμφανώς παρόμοιο. Και τα τρία μοντέλα, ωστόσο, είχαν πανομοιότυπο σαλόνι και ταμπλό, με μοναδική διαφορά το σήμα της εταιρείας στο τιμόνι.
Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό των 5-πορτων C1 πρώτης γενιάς και 107, αν και όχι του Aygo πρώτης γενιάς, ήταν το μεγάλο και πρωτότυπο σχήμα των πίσω φώτων, τα οποία εκτείνονται από το άκρο του πίσω 5-ης πόρτας μέχρι το πίσω παρμπρίζ, με αποτέλεσμα ο εξωτερικός παρατηρητής να μην διακρίνει καμία εξωτερική μεταλλική πίσω κολώνα, όπως φαίνεται στη διπλανή φωτογραφία.

Ανανέωση του 2009

Τον Δεκέμβριο του 2008 προς Ιανουάριο του 2009, έγινε μια μικρή αισθητική ανανέωση και στα τρία μοντέλα. Ειδικότερα το C1 δέχτηκε νέο εμπρόσθιο προφυλακτήρα και μια μεγαλύτερη εισαγωγή αέρα στο μπροστινό μέρος, που ενσωμάτωσε επίσης το κεντρικό τμήμα του προφυλακτήρα. Η νέα εισαγωγή αέρα απέκτησε μια λωρίδα χρωμίου που την περιβάλλει πλήρως, στα πρότυπα της αισθητικής της αυτοκινήτων της Audi. 
Στο σαλόνι τοποθετήθηκαν νέα υφάσματα στις επενδύσεις, συν γυαλιστερό σκούρο φινίρισμα στο ταχύμετρο, στο στροφόμετρο, στους αεραγωγούς και στις εσωτερικές χειρολαβές στις πόρτες. Επίσης, ο 4-κύλινδρος κινητήρας τουρμποντίζελ 1.4 λίτρων HDi διακόπηκε σε ορισμένες αγορές, όπως στη Γερμανία και την Ολλανδία, λόγω χαμηλής ζήτησης, ενώ το 2010 καταργήθηκε οριστικά. Παράλληλα, έγιναν νέες ρυθμίσεις στον 3-κύλινδρο βενζινοκινητήρα 1.0 λίτρου, για περαιτέρω μείωση της κατανάλωσης και των εκπομπών καυσαερίων, αν και η ισχύς του παρέμεινε αμετάβλητη.

Ανανέωση του 2012

Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου των Βρυξελλών τον Ιανουάριο του 2012, έκανε ντεμπούτο μια ακόμα αισθητική ανανέωση του C1, εντονότερη αυτή την φορά, ταυτόχρονα με μια αντίστοιχη ανανέωση και στο Peugeot 107. Το C1 υπέστη έναν σημαντικό επανασχεδιασμό στο μπροστινό μέρος, το οποίο έγινε πιο επιθετικό και ενσωμάτωσε πλέον και προβολείς ημέρας με φώτα LED (Light Emitting Diodes / Δίοδοι Εκπομπής Φωτός) σε κατακόρυφη διάταξη - στο 107 τοποθετήθηκαν σε οριζόντια διάταξη. Στο σαλόνι, τοποθετήθηκαν τιμόνι και CD-player νέας σχεδίασης. Επίσης, το προαιρετικό 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων με δυνατότητα και χειροκίνητων αλλαγών, μπορούσε πλέον να παραγγελθεί και με μοχλούς paddles πίσω από το τιμόνι, για ευκολότερες αλλαγές ταχυτήτων όταν επιλεγόταν η χειροκίνητη λειτουργία.

Ειδικές εκδόσεις

Ο σχεδιαστής Francο Sbarro δημιούργησε μια ακραία έκδοση του C1 και την ονόμασε C1 GT. Οι διαφοροποιήσεις του αμαξώματος περιλαμβάνουν: πολύ φαρδείς τροχούς και πόρτες που ανοίγουν προς τα πάνω σαν φτερά γλάρου (GullWing doors), παράλληλα με έναν ισχυρότερο βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων 16-βάλβιδο, κυβισμού 1.587 cm³ και ισχύος 125 hp, από το Citroën C2 VTR, φρένα από το Citroën C4 έκδοσης rally WRC και καθίσματα Recaro. Δήλωσε ότι έχει φτάσει σε ταχύτητα πάνω από 210 χιλιόμετρα την ώρα (130 μίλια την ώρα) και ήταν ακόμα σε επιτάχυνση.
Στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία προσφέρθηκε και μια ντίζελ επαγγελματική έκδοση panel van, που ονομαζόταν C1 Entreprise. Συνδυαζόταν μόνο με τον κινητήρα 1.4 λίτρων τουρμποντίζελ και ήταν διαθέσιμη μόνο σε 3-πορτο αμάξωμα, για αστική χρήση. Το δίδυμο Peugeot 107 προσέφερε επίσης την ίδια έκδοση.
Τον Αύγουστο του 2012, λίγο μετά την δεύτερη ανανέωση, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα μια ακόμα επαγγελματική έκδοση panel van, υπό την ονομασία C1 C1eco Entreprise. Συνδυαζόταν μόνο με τον κινητήρα 1.0 L βενζίνης και ήταν διαθέσιμη επίσης μόνο σε 3-πορτο αμάξωμα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο η Electric Car Corporation είχε κυκλοφορήσει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο με βάση το C1, υπό το όνομα Citroën C1 ev'ie, από τις 30 Απριλίου 2009. Η τιμή πώλησής του κατά την ημερομηνία αυτή ήταν £ 16.850 (19.000 € / 24.989 $ ΗΠΑ), δηλαδή το διπλάσιο κόστος από την έκδοση βενζίνης, και η ηλεκτροκίνητη αυτή έκδοση διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2011 και κατασκευάστηκε αποκλειστικά ως δεξιοτίμονη. Η αυτονομία του C1 ev'ie κυμαίνεται από 60 έως 75 μίλια (97 έως 121 χιλιόμετρα), η τελική του ταχύτητα είναι 60 μίλια / ώρα (97 χιλιόμετρα / ώρα) και ο χρόνος πλήρους φόρτισης σε μια κοινή οικιακή πρίζα είναι 6 ώρες.
Επίσης, στην Ελλάδα από τον Οκτώβριο του 2007 προστέθηκε μια ειδική έκδοση που απευθυνόταν στο θηλυκό αγοραστικό κοινό, το Citroën C1 Folli Follie, από το όνομα της ελληνικής εταιρείας Folli Follie. Συνδυαζόταν με τον κινητήρα βενζίνης και σε 3-πορτο ή 5-πορτο αμάξωμα, μαύρης ή ανθρακί εξωτερικής βαφής, με εξωτερικά διακοσμητικά αυτοκόλλητα (πεταλούδες και μαργαρίτες), και έφερε διακοσμητικές πινελιές του γνωστού ελληνικού οίκου κοσμημάτων, ρολογιών και αξεσουάρ. Για την ακρίβεια, είχε πορτοκαλί: προφυλακτήρες εμπρός και πίσω, εξωτερικά χερούλια στις πόρτες, πλαϊνά προστατευτικά, καλύμματα στους καθρέπτες και διακοσμητικά στο ταχύμετρο, στο στροφόμετρο και στους αεραγωγούς, καθώς και δακτύλιο στον λεβιέ ταχυτήτων, που είχε και ρολόι στη φούσκα του λεβιέ (στο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων). Επίσης, είχε μπρελόκ και πατάκια σε γκρι / πορτοκαλί χρώμα και δερμάτινο ανθρακί σαλόνι με πορτοκαλί λεπτομέρειες και λογότυπο Folli Follie. Μάλιστα ήταν η μοναδική έκδοση του C1 στην Ελλάδα με δερμάτινο σαλόνι, το οποίο και ήταν στάνταρ, και γενικότερα είχε πλήρη εξοπλισμό, με στάνταρ 4 αερόσακους, σύστημα πρόσδεσης παιδικών καθισμάτων Isofix, κλιματισμό, ηλεκτρικά παράθυρα, ηλεκτρομαγνητικές κλειδαριές και τηλεχειρισμό.

Εκδοχές αμαξώματος

Μαζί με τις κλασικές εκδόσεις 3-πορτο και 5-πορτο hatchback, το σημερινό C1 διατίθεται και στην ημι-κάμπριο εκδοχή Airscape, με ανοιγόμενη υφασμάτινη οροφή, διαστάσεων 80,0 × 76,0 εκατοστά, διατηρώντας αμετάβλητο το πλαϊνό προφίλ του αμαξώματος. Μάλιστα ο σχεδιασμός της οροφής, επιτρέπει στον οδηγό να την ανοίγει και να την κλείνει εν κινήσει, σε ταχύτητες έως και 120  χιλιόμετρα την ώρα.

Κινητήρες

Εκτός του ήδη γνωστού κινητήρα 1.0 λίτρου βενζίνης VVT-i των 68 hp και 93 N·m της Toyota, προστέθηκε στην παλέτα και ένας νέος, ισχυρότερος βενζινοκινητήρας 1.2 λίτρων VVT-i και επίσης 3-κύλινδρος 12-βάλβιδος, που εξελίχθηκε από τον Όμιλο PSA και κατασκευάζεται στη Γαλλία. Η ισχύς του είναι 82 hp και η ροπή 118 N·m, με επιτάχυνση 0-100 km/h σε 11 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 170 km/h, ενώ προσφέρεται αποκλειστικά με μηχανικό κιβώτιο. Μάλιστα βραβεύτηκε ως «Ο κινητήρας της Χρονιάς 2015» στην κατηγορία από 1 έως 1.4 λίτρα. Αντίθετα με τον προκάτοχο, στο σημερινό C1 δεν προσφέρεται έκδοση ντίζελ.
Ο βενζινοκινητήρας 1.0 λίτρου με ισχύ 68 hp διατηρήθηκε, πλην όμως με περαιτέρω μείωση της κατανάλωσης. Αυτό επετεύχθη με καλύτερη καύση, ως αποτέλεσμα της τοποθέτησης νέων μπουζί, μια νέα πολλαπλή εισαγωγής για καλύτερη ροή και ανάμειξη του αέρα με το καύσιμο, με ψεκασμό λαδιού στα πιστόνια για μείωση τριβών, καθώς και με νέους μηχανισμούς ανύψωσης των βαλβίδων. Οι βελτιώσεις αυτές, αναβάθμισαν την θερμική απόδοση του κινητήρα έως 37%. Το μηχανικό σύνολο του 1.0 λίτρου μπορεί και πάλι να παραγγελθεί με το 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, το οποίο μάλιστα έχει βελτιωθεί σημαντικά, με νέο λογισμικό, και έχει μετονομαστεί σε Efficient Tronic.