google/wiki40b huggingface dataset:
Παρεντόσωμα

Στα κύτταρα των βασιδιομυκήτων έχουν βρεθεί μικροσκοπικές δομές που ονομάζονται παρεντοσώματα ή παρενθεσώματα. Όπως το όνομά τους αποκαλύπτει, οι σχηματισμοί αυτοί έχουν σχήμα παρενθέσεως και βρίσκονται εκατέρωθεν του διαφάγματος που διαχωρίζει τα κύτταρα στις υφές του μύκητα. Η λειτουργία τους δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί όπως επίσης και ή ακριβής σύνθεσή τους. Η ποικιλία στην εμφάνισή τους είναι χρήσιμη στον διαχωρισμό των διαφορετικών ποικιλιών μυκήτων μεταξύ τους.
LiquidFeedback

Το LiquidFeedback (συντομογραφία lqfb) είναι ελεύθερο λογισμικό το οποίο αποτελεί μια πλατφόρμα για διαβουλεύσεις και λήψη αποφάσεων, το οποίο κάνει ασαφή τα όρια μεταξύ της αντιπροσωπευτικής και της άμεσης δημοκρατίας. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του είναι η εξουσιοδότηση ψήφου, που δημιουργεί μια νέα μορφή πολιτικής εκπροσώπησης, στην οποία γίνεται υποστήριξη των απόψεων άλλων χρηστών σε, επιλεγμένα από τον αναθέτοντα, πεδία γνωστικού ενδιαφέροντος. Οι εξουσιοδοτήσεις αυτές μπορούν να αποσύρονται ανά πάσα στιγμή.

Τεχνική περιγραφή

Κάθε χρήστης του LiquidFeedback μπορεί να καταθέσει πρωτοβουλίες στους κατάλληλους τομείς και ενότητες, οι οποίες αρχικά μπαίνουν σε διαβούλευση και μετά σε διαδικασία ψήφισης.  Οι χρόνοι διαβούλευσης καθώς και άλλοι παράμετροι της ψηφοφορίας όπως η απαρτία ορίζονται από τον ισχύοντα κανονισμό.

Προϋποθέσεις λειτουργίας

Απαραίτητη προϋπόθεση για την λειτουργία της ανάθεσης, αλλά και την γενικότερη εύρυθμη λειτουργία του LiquidFeedback είναι η είσοδος του χρήστη σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Ιστορία

Το LiquidFeedback αναπτύχθηκε από τους Andreas Nitsche, Jan Behrens, Axel Kistner και Bjoern Swierczek. Το λογισμικό έχει χρησιμοποιηθεί σε διαβουλεύσεις των Κομμάτων Πειρατών Γερμανίας, Αυστρίας, Ιταλίας, Ελβετίας και Βραζιλίας. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από το κίνημα Slow Food της Γερμανίας και μερικά παραρτήματα του Κινήματος Πέντε Αστέρων της Ιταλίας. Το LiquidFeedback μεταφράστηκε και προσαρμόστηκε στα ελληνικά από μέλη του Κόμματος Πειρατών Ελλάδας.

Κριτική

Η εφαρμογή του λογισμικού αυτού έχει οδηγήσει σε έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των μελών του Κόμματος Πειρατών Γερμανίας. Οι επικριτές του μιλούν για αδυναμία προστασίας των προσωπικών απόψεων των χρηστών, πως ευνοεί τον σχηματισμό δομών εξουσίας και πως δεν δίνει τρόπο να λαμβάνεται υπόψιν η επιχειρηματολογία των μειονοτικών ομάδων.
Μίμης Βιτσώρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1902 στη Θεσσαλονίκη, αλλά το 1911, μετά το θάνατο του πατέρα του, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου εγγράφηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ωστόσο, δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του εκεί αφού ήρθε σε σύγκρουση με τους διδάσκοντες μιας και διαφωνούσε με την εκπαιδευτική φιλοσοφία της σχολής. Σε ηλικία 18 ετών έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση. Αποχώρησε από την Αθήνα, μετέβη στην Ευρώπη (Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία διαδοχικά), μελετώντας τα εκεί ζωγραφικά ρεύματα. Παρέμεινε στο Παρίσι και συνεργάστηκε με το περιοδικό Μικρός Παρισινός (Petit Parisien) όπου δημοσίευσε σκίτσα του. Αρρώστησε βαριά και το 1925 μετέβη στη Μάλτα, όπου ετοίμασε μερικά από τα σκίτσα του. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και άρχισε να ασχολείται με τις προσωπογραφίες και τις τοπιογραφίες. Συνεργάστηκε με εφημερίδες της Αθήνας, ενώ το 1930 ίδρυσε την Ομάδα Τέχνη μαζί με άλλους καλλιτέχνες της εποχής του. Έκτοτε συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1945 στην Αθήνα, κλονισμένος από τον θάνατο του αδερφού και της μητέρας του.
Δισδιάστατος χώρος

Δισδιάστατος χώρος είναι ένα γεωμετρικό μοντέλο επίπεδης προβολής του φυσικού Σύμπαντος στο οποίο ζούμε. Οι δύο διαστάσεις κοινώς ονομάζονται μήκος και πλάτος. Αμφότερες οι διευθύνσεις τους βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο.
Στη φυσική και τα μαθηματικά, μια ακολουθία ν πραγματικών αριθμών μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σημείο σε χώρο ν-διαστάσεων. Όταν το ν = 2, το σύνολο όλης αυτής της περιοχής ονομάζεται χώρος 2-διαστάσεων ή δισδιάστατος χώρος, και συνήθως θεωρείται ως Ευκλείδειος χώρος (Δισδιάστατος Ευκλείδειος χώρος).
Στη φυσική, ο δισδιάστατος χώρος μας θεωρείται ως μια επίπεδη απεικόνιση του χώρου στον οποίο κινούμαστε, που περιγράφεται ως δισδιάστατος χώρος ή χώρος δύο διαστάσεων.
2515 Γκανσού

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκανσού είναι άγνωστα.
Κόσα

Οι Κόσα (Xhosa, προφέρεται [ǁʰɔsɑ], ήχος ) ή Ξόσα (xosa) αρχικά ζούσαν στο Τρανσκέι, κοντά στις ακτές του Ινδικού Ωκεανού, της Νότιας Αφρικής, κοντά στο Λεσότο και είναι μία από τις πολλές φυλές των Νότιων Νγκούνι, των λαών που μιλούν γλώσσες Μπαντού. Κυριότερες ομάδες της φυλής Κόσα είναι οι Γκαλέκα, Νγκίκα, Ντουσάντ, Ντλάμπα, Κουάγι, Ντίντε και Γκουνκχουέμπε. Αυτές οι ομάδες παλαιότερα είχαν την ονομασία Κάφροι. Κάφρος, από την αραβική λέξη Καφίρ (Kafir), που σημαίνει άπιστος και που χρησιμοποιήθηκε από τους Μουσουλμάνους, για τους λαούς αυτούς.
Τον 18ο-19ο αιώνα, είχαν συνεχείς συγκρούσεις με τους ευρωπαίους αποίκους, του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, οι οποίες και ονομάστηκαν πόλεμος των Κάφρων. Ένας από τους διαρκέστερους αγώνες των αφρικανικών λαών ενάντια στην ευρωπαϊκή εισβολή.
Σήμερα είναι λαός κατεξοχήν γεωργικός και διατηρεί και κάποια λίγα κοπάδια βοοειδών. Από το 1960 άρχισαν να μεταναστεύουν για μία καλύτερη ζωή, από το Τρανσκέι προς το Γιοχάνεσμπουργκ και σε άλλες περιοχές.
Ανδρέας Α. Μιαούλης

Βιογραφία

Ο Ανδρέας Μιαούλης γεννήθηκε στην Ύδρα το 1830. Εισήλθε στη Σχολή του Ναυτικού και το 1854 ήταν ανθυποπλοίαρχος. Ασχολήθηκε πρωτοποριακά με την Υδρογραφία που δύσκολα εναρμονίζονταν με τις τότε αντιλήψεις του Πολεμικού Ναυτικού (το θεωρούσαν άσχετο αντικείμενο) γι΄ αυτό και τον αποκαλούσαν σκωπτικά "δάσκαλο". Έτσι απασχολούμενος τακτικά με βυθομετρήσεις, μετρήσεις θερμοκρασίας θάλασσας κ.α. υπέστη συνεχείς διωγμούς μέχρι που τέθηκε σε κατάσταση διαθεσιμότητας "για εγκατάλειψη θέσεως" (1854), στη συνέχεια τοποθετήθηκε με τους επίτακτους και δύο χρόνια μετά τον αποστράτευσαν (1856). Δέκα χρόνια μετά όταν πλέον έγινε αντιληπτή η αναγκαιότητα της υδρογραφίας ανακλήθηκε στην ενέργεια (1866) όπου και πρόσφερε πολλούς καρπούς των γνώσεών του τις οποίες και πλούτιζε παρακολουθώντας ως κυβερνήτης της "Μεθώνης" τις υδρογραφικές έρευνες που έκανε ο Άγγλος υδρογράφος Αρθούρος Μένσελ στη Χαλκίδα επί του θαλάσσιου ρεύματος.
Ο Ανδρέας Α. Μιαούλης ήταν ο πρώτος Έλληνας υδρογράφος ο οποίος και ανακάλυψε τον φερώνυμο ύφαλο στο Ιόνιο πέλαγος. Συνέγραψε μονογραφίες περί της παλίρροιας του Ευρίπου καθώς και για εκείνη που θα δημιουργούταν με την διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου.
Αβολαδονήσι Σικίνου

Το Αβολαδονήσι (άλλες ονομασίες Αβαλαδονήσι, Αβολαθονήσι, Αβαλαθονήσι, Αβωλάδα) είναι μια νησίδα των Κυκλάδων του Αιγαίου Πελάγους. Βρίσκεται πολύ κοντά στη δυτική ακτή της Σικίνου. Είναι ένας ακατοίκητος συμπαγής βράχος έκτασης περίπου 200 τ.μ.. Ανήκει στο Δήμο Σικίνου, της Περιφερειακής Ενότητα Θήρας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου .
Το Αβολαδονήσι, όπως και άλλες νησίδες του Αιγαίου, έχει χαρακτηρισθεί ως «τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους» με υπουργική απόφαση  «με στόχο την αποτελεσματική προστασία, διατήρηση και ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντός του». Επίσης έχει υπαχθεί στο πρόγραμμα Leader+ Κυκλάδων και στα Ολοκληρωμένα Προγράμματα Ανάπτυξης Αγροτικού Χώρου (Ο.Π.Α.Α.Χ.) του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράµµατος (Π.Ε.Π.) Νοτίου Αιγαίου .
Ξυπόλυτοι στο Πάρκο

Υπόθεση

Ο Πολ Μπράτερ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ), ένας σοβαρός και μετρημένος δικηγόρος που προσπαθεί να καθιερωθεί στον εργασιακό του χώρο, παντρεύεται την Κόρι Μπράτερ (Τζέιν Φόντα), μια ανέμελη κοπέλα που θέλει να ζήσει έντονα και να διασκεδάσει. Οι δυο τους είναι πολύ ερωτευμένοι παρά τις διαφορές τους. Μετά το γάμο τους όμως η συγκατοίκησή τους σε ένα σπίτι, το οποίο δεν πληροί την περιγραφή του συμβολαίου, δημιουργεί προβλήματα στο γάμο τους και τους φέρνει αντιμέτωπους με μια σειρά κωμικοτραγικών καταστάσεων. Το σπίτι είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με εκείνο που είχαν δει αρχικά, το δωμάτιο τους είναι μια τρύπα στην οποία μετά βίας χωράν και οι δυο, η τζαμαρία της οροφής είναι έχει μια τρύπα από την οποία μπαίνει στο διαμέρισμα βροχή και χιόνι, η θέρμανση δε λειτουργεί και το κυριότερο, ο Βίκτορ Βελάσκο (Σαρλ Μπουαγιέ) ένοικος της σοφίτας από πάνω, πρέπει να περνάει από το διαμέρισμά τους για να μπει στο δικό του. Όλα αυτά τα παράξενα περιστατικά διασκεδάζουν αφάνταστα την Κόρι, αλλά εκνευρίζουν τον Πολ. Η μητέρα της Κόρι (Μίλντρεντ Νάτγουικ) που επισκέπτεται συχνά την κόρη της αναγκάζεται να παίξει το ρόλο του διαιτητή στη σχέση του Πολ και της Κόρι και ερωτεύεται τον μυστηριώδη κύριο Βελάσκο. Ο Πολ και η Κόρι διαπιστώνουν τη διαφορετικότητά τους και καταλαβαίνουν ότι πρέπει να κάνουν θυσίες για να σώσουν τη σχέση τους.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού του συγγραφέα Νιλ Σάιμον, που είχε ανέβει στο Μπρόντγουεϊ το 1963 με πρωταγωνιστές τους Ρόμπερτ Ρέντφορντ και την Ελίζαμπεθ Άσλεϊ. Όταν η Paramount αποφάσισε να χρηματοδοτήσει την κινηματογραφική μεταφορά της ταινίας ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, η Μίλντρεντ Νάτγουικ και ο Χερμπ Έντελμαν ανέλαβαν τους ρόλους που είχαν ερμηνεύσει στο Μπρόντγουεϊ. Πρώτη επιλογή για το ρόλο της Κόρι Μπράτερ ήταν η Νάταλι Γουντ, που είχε συμπρωταγωνιστήσει με τον Ρέντφορντ σε δυο ταινίες (Έρωτες που Σβήνουν την Αυγή (Inside Daisy Clover, 1965) και Αγάπη για τον Έρωτα (This Property is Condemned, 1966)). Η Γουντ όμως απέρριψε το ρόλο δηλώνοντας ότι ήθελε να απέχει από τα κινηματογραφικά δρώμενα για κάμποσο καιρό. Τότε ανέλαβε το ρόλο η Τζέιν Φόντα.

Υποδοχή

Η ταινία είχε προϋπολογισμό 2 εκατομμυρίων δολαρίων κι έκανε εισπράξεις 19,994,515 δολαρίων.
Χρήστος Δημόπουλος

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1978 από τον Παναιτωλικό, με τον οποίο αγωνίστηκε για 2 χρόνια στη Β' Εθνική, όπου ξεχώρισε για την ευχέρειά του στο σκοράρισμα.
Το 1980 και σε ηλικία 21 ετών έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του, καθώς αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με σκοπό να αντικαταστήσει τον μόλις αποχωρήσαντα επιθετικό της ομάδας, Κώστα Ορφανό. Αν και την πρώτη του χρονιά με προπονητή τον Γκιούλα Λόραντ είχε ελάχιστες συμμετοχές, τα επόμενα χρόνια υπήρξε βασικό στέλεχος στην επιθετική γραμμή της ομάδας του.
Αμέσως μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τον ΠΑΟΚ, τον Ιούνιο του 1985, αν και βρισκόταν σε προχωρημένες συζητήσεις με τον Ολυμπιακό, τελικά συνέχισε την καριέρα του στον Παναθηναϊκό, στον οποίο υπήρξε βασικό στέλεχος για την επόμενη πενταετία. Το 1990 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στον νεοφώτιστο τότε στην Α' Εθνική Αθηναϊκό, από τον οποίο αποχώρησε το 1993 κλείνοντας την επαγγελματική καριέρα του στη Β' εθνική με τη φανέλα της Καλαμάτας (1993–94). Αγωνίστηκε έναν ακόμη χρόνο, σε ερασιτεχνικό επίπεδο, με τον ΑΟ Πύργου την περίοδο 1994-95 στη Δ' Εθνική, όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα του 3ου ομίλου της εν λόγω κατηγορίας.
Με τις τρεις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε για 13 περιόδους στην Α' Εθνική, είχε συνολικά 284 συμμετοχές πετυχαίνοντας 108 γκολ, ενώ με τις δύο ομάδες του σε τρεις χρονιές στη Β' Εθνική είχε άλλες 81 συμμετοχές και σημείωσε 26 γκολ.

Το παρατσούκλι «Φονιάς»

Το 1982 οι οπαδοί του ΠΑΟΚ του προσέδωσαν το παρατσούκλι «Φονιάς», λόγω των πολλών γκολ που είχε σημειώσει τη χρονιά εκείνη με αντίπαλο την ΑΕΚ, καθώς σε 4 αγώνες (έναν πρωταθλήματος, δύο κυπέλλου και έναν φιλικό), είχε πετύχει συνολικά 11 γκολ σε βάρος της «Ένωσης».

Στην εθνική Ελλάδας

Στην εθνική Ελλάδας ο Χρήστος Δημόπουλος αγωνίστηκε 10 φορές, όλες ως ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ. Η πρώτη του συμμετοχή είχε γίνει στις 20 Ιανουαρίου 1982 σε έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Πορτογαλία στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας με προπονητή τον Χρήστο Αρχοντίδη και η τελευταία του στις 19 Μαΐου 1985 με αντίπαλο την Πολωνία στο Ολυμπιακό Στάδιο, για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 1986, με προπονητή τον Μίλτο Παπαποστόλου.
Τροχός

Ιστορία και προϊστορία

O τροχός, ως γνωστόν, θεωρείται μια από τις σημαντικότερες και αρχαιότερες εφευρέσεις. Η αρχαιότερη χρήση τροχών είναι πιθανά αυτή των ομώνυμων συσκευών της αγγειοπλαστικής την 3,500π.Χ. στη Μεσοποταμία. Κάρα με τροχούς έχουν βρεθεί σε προϊστορικούς τάφους στην περιοχή του Καυκάσου οι οποίοι χρονολογούνται γύρω στο 3700 π.Χ..
Προγκρές Μ-8

Αποστολή

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε στις 30 Μαΐου (08:04:03 GMT) 1991 με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Την 1η Ιουνίου (09:44:37 GMT), μετά από ταξίδι δύο ημερών συνδέθηκε με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) του Μιρ.΄Παρέμεινε στον σταθμό για 75 ημέρες, μέχρι την αποσύνδεση του στις 15 Αυγούστου (22:16:59 GMT). Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό την επομένη.
Ρούπερτ της Γερμανίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Άμπεργκ του Άνω Παλατινάτου και ήταν γιος του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Βεατρίκης του Οίκου Βαρκελώνης-Αραγονίας, κόρης του Πέτρου Β΄ της Σικελίας. Ο πατέρας του, ο Ρούπερτ Β΄, ήταν μικρανιψιός του Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας.
Μεγάλωσε στη δομινικανή μονή του Λίεμπεναου κοντά στη Βορμς, όπου ζούσε η μάμμη του ως μοναχή. Το 1398 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Ρούπερτ τον διαδέχθηκε. Το 1400 στο κάστρο Λάνεκ του Ομπερλάνσταϊν συναντήθηκε με άλλους τρεις από τους επτά εκλέκτορες, τους  επισκόπους του Μάιντς, της Κολωνίας και της Τριρ. Οι τέσσερεις αυτοί εκλέκτορες ανακοίνωσαν την καθαίρεση του Βεντσεσλάβου της Γερμανίας και την ανάρρηση του Ρούπερτ ως βασιλιά της Γερμανίας. Στέφθηκε στην Κολωνία.
Ο Βεντσεσλάβος ανήκε στον ισχυρό Οίκο του Λουξεμβούργου, αλλά δεν επιζήτησε τον τίτλο του. Ο Ρούπερτ κέρδισε κάποια αναγνώριση στη νότια Γερμανία. Στο Δυτικό Σχίσμα υποστήριξε τον Βονιφάτιο Θ΄ και ετοίμασε μια εκστρατεία στην Ιταλία για να στεφθεί στην Ρώμη. Ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1401 να διασχίσει τις Άλπεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά οι στρατιώτες του διέρρεαν λόγω του καιρού. Ως τον Απρίλιο του 1402 του είχαν μείνει τόσο λίγοι, που τελικά αναγκάστηκε να επιστρέψει. Ο Βεντσεσλάβος είχε συλληφθεί το Μάρτιο από τον ετεροθαλή αδελφό του Σιγισμούνδο και τώρα πια ο πάπας δεν δίστασε να αναγνωρίσει τον Ρούπερτ βασιλιά της Γερμανίας. Όταν μάλιστα ο Ρούπερτ νύμφευσε τον γιο του Λουδοβίκο με την Λευκή (Μπλανς) των Λάνκαστερ, κόρη του Ερρίκου Δ΄, τον αναγνώρισε και ο βασιλιάς της Αγγλίας. 
Προσπάθησε να επεκτείνει το Παλατινάτο, αλλά το 1405 ήλθε σε ρήξη με τον επίσκοπο του Μάιντς, που τον υποστήριξαν ευγενείς, έτσι υποχώρησε. Απεβίωσε στο κάστρο του Λάντσκρον κοντά στο Οπενχάιμ και ετάφη στο ναό του Αγ. Πνεύματος στη Χαϊδελβέργη. Στην επιθανάτιο κλίνη του διαίρεσε τα εδάφη του: έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του Παλατινάτου στον Λουδοβίκο Γ΄, το Νόυμαρκτ στον Ιωάννη, το Ζίμερν & Τσβάιμπρυκεν στον Στέφανο και το Μόσμπαχ στον Όθωνα. Τέσσερις μήνες μετά, στις εκλογές για τον Γερμανό βασιλιά, ο Λουδοβίκος Γ΄ ψήφισε του Σιγισμούνδο, αλλά εκλέχθηκε ο εξάδελφος αυτού Ιάκωβος.
Οι επίπονες προσπάθειές του τον έκαναν να κερδίσει το επίθετο του επιεικούς, ευγενούς. Είναι αυτός που παρήγγειλε τον κτήριο Ρούπερτ στο κάστρο της Χαϊδελβέργης.
Τριφθοριούχο πλουτώνιο

Αντιδράσεις

Μία μέθοδος καθίζησης τριφθοριούχου πλουτωνίου έχει διερευνηθεί ως εναλλακτική λύση στην τυπική μέθοδο υπεροξειδίου πλουτωνίου για ανάκτηση του πλουτωνίου  από το διάλυμα, όπως αυτή από ένα πυρηνικό εργοστάσιο επανεπεξεργασίας . Μια μελέτη το 1957 από το Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος ανέφερε ότι είναι λιγότερο αποτελεσματική ανάκτηση από την παραδοσιακή μέθοδο , ενώ μια πιο πρόσφατη μελέτη που χρηματοδοτείται από το Γραφείο Επιστημονικής και Τεχνικής Πληροφόρησης των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσε ότι είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους . Το τριφθοριούχο πλουτώνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή του κράματος πλουτωνίου-γαλλίου αντί να υπάρξει περισσότερη δυσκολία στον χειρισμό μεταλλικού πλουτωνίου.
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2015

Προτεινόμενη αλλαγή στη δομή

Σύμφωνα με την προτεινόμενη αλλαγή στη διοργάνωση, με επικεφαλής την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας, η νέα μορφή θα σήμαινε την απομάκρυνση των νοκ-άουτ αγώνων για τα προημιτελικά και το γύρο των play-off, αντικαθιστώντας το με δύο ομίλους των τριών ομάδων, αποτελούμενους από δύο ομάδες της διοργανώτριας χώρας και τους πρωταθλητές της AFC, CAF, CONCACAF, και OFC, με τις νικήτριες ομάδες να προχωρούν στους ημιτελικούς για να παίξουν με τις πρωταθλήτριες της CONMEBOL και της UEFA. Αυτό θα επέτρεπε σε όλες τις ομάδες να λάβουν μερος σε τουλάχιστον δύο παιχνίδια, αποφεύγοντας την σημερινή κατάσταση όπου ο ηττημένος του γύρου των play-off θα παίξει μόνο ένα παιχνίδι. Η απόφαση για το θέμα αυτό έπρεπε να ληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διοργάνωσης του 2014. Ωστόσο, σύμφωνα με το δελτίο τύπου της οικοδέσποινας χώρας, η διοργάνωση του 2015 θα συνεχιστεί με την αρχική μορφή των επτά ομάδων.

Αγώνες

Το πρόγραμμα της διοργάνωσης, μαζί με το έμβλημα, παρουσιάστηκε στις 24 Αυγούστου του 2015.
Όλες οι ώρες είναι τοπικές, JST (UTC+9).
Λουίζα της Ορλεάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 3 Απριλίου 1812 και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Φίλιππου Α΄ και της Μαρίας-Αμαλίας των Δύο Σικελιών. 
Ως παιδί, είχε μια θρησκευτική και αστική εκπαίδευση χάρη στο ρόλο που διαδραμάτισε η μητέρα της και η θεία της, η πριγκίπισσα Αδελαΐδα της Ορλεάνης στην οποία ήταν πολύ κοντά. Ως μέλος του Οίκου των Βουρβόνων, είχε το δικαίωμα να κατέχει τον τίτλο της Πριγκίπισσας του Βασιλικού του Αίματος.
Στις 9 Αυγούστου 1832, η εικοσάχρονη Λουίζα παντρεύτηκε τον βασιλιά Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου, ο οποίος ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερος της. Ο Λεοπόλδος ήταν χήρος από τη σύζυγό του, την πριγκίπισσα Καρλότα της Ουαλίας μετά το θάνατό της κατά τη διάρκεια του τοκετού το 1817. Επειδή ο Λεοπόλδος ήταν Προτεστάντης, ο γάμος του είχε δύο τελετές, μια Καθολική και μια Καλβινιστική. 
Ήταν μια αφοσιωμένη σύζυγος και αγαπητή ως μητέρα, ήταν πολύ ντροπαλή από τη φύση και εμφανιζόταν τακτικά στο κοινό όταν ο σύζυγός της την ανάγκαζε. Σύντομα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής στη βελγική αυλή με την περίφημη γενναιοδωρία και την ομορφιά της.
Η βασίλισσα Λουίζα πέθανε από φυματίωση στο πρώην Βασιλικό Παλάτι της Οστάνδης στις 11 Οκτωβρίου 1850 σε ηλικία 38 ετών. Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Λάκεν και ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Οστάνδη. Είναι θαμμένη δίπλα στον σύζυγό της στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.
Αντίμαχος Α΄ Θεός

Ηγεμονία

Οι ιστορικοί τον προσδιορίζουν ως γιο του Ευθύδημου Α´ και αδερφό του Δημητρίου Α´, και πως βασίλεψε ως ελάσσονας ηγεμόνας στην δική του περιοχή υπό τον πατέρα του τον Ευθύδημο, και αργότερα συμβασίλεψε με τον αδερφό του τον Δημήτριο, η πρώτη φορά όπου εμφανίζονται υποβασιλείς στα βασίλεια αυτά. 
Ωστόσο υπάρχουν και άλλες εκτιμήσεις οι οποίες θεωρούν πως δεν ανήκε στην οικογένεια των Ευθυδημίδων αλλά των Διοδοτίδων του Διοδότου Α´. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε τμήμα παπύρου το οποίο ανακαλύφθηκε και το οποίο αποτελούσε φορολογική απόδειξη κάποιων οικονομικών συναλλαγών. Σε αυτό γίνεται αναφορά στην βασιλεία του Αντιμάχου Θεού και του Ευμένη και του Αντιμάχου Β´, κάτι που δεν κάνει πιθανό ο Αντίμαχος να βασίλεψε υπό τον Ευθύδημο ή/και μαζί με τον Δημήτριο, και είναι πολύ πιθανότερο πως οι Ευμένης και Αντίμαχος οι οποίοι αναφέρονται στο σημείωμα πως είναι διάδοχοι του, ο δεύτερος πιθανώς πρόκειται για τον Αντίμαχο Β´ Νικηφόρο ο οποίος βασίλεψε στα εδάφη του ινδοελληνικού βασιλείου.
Ο Αντίμαχος Α´ αντικαταστάθηκε από τον Ευκρατίδη ο οποίος είτε σφετερίστηκε τον θρόνο του είτε απέκτησε το βασίλειο του Αντιμάχου αφότου αυτός πέθανε.

Νομίσματα

Κατά την βασιλεία του εξέδωσε πολλά αργυρά νομίσματα κατά το αττικό πρότυπο, με την όψη του στην μια πλευρά φορώντας την μακεδονική καυσία, και στην άλλη πλευρά του νομίσματος απεικόνιση του Ποσειδώνα με την τρίαινα του, πιθανώς κάτι που υποδηλώνει νίκη σε ναυμαχία που συνέβη νωρίς στην ηγεμονία του, με πολύ λίγες πιθανότητες να έχει συμβεί κάτι τέτοιο στον Ινδό ποταμό ή στην Κασπία θάλασσα, και πολύ πιθανότερο στον Ωξό ποταμό εναντίον των Σακών.
Στα νομίσματα του αναφέρεται ως Θεός, κάτι που τον καθιστά τον πρώτο ηγεμόνα της περιοχής ο οποίος αποκάλεσε τον εαυτό του έτσι. Επίσης όπως και ο Αγαθοκλής, εξέδωσε αναμνηστικά αργυρά τετράδραχμα προς τιμή του Ευθύδημου Α´ ο οποίος επίσης αποκαλούνταν Θεός, και του Διοδότου Α´ ο οποίος αποκαλούνταν Σωτήρ. Με βάση αυτά τα στοιχεία είναι πιθανό πως ο Αντίμαχος έθεσε τις βάσεις για την δημιουργία θρησκευτικής λατρείας των Ελλήνων βασιλέων σε Βακτρία και βόρεια Ινδία.
Άλλα νομίσματα του περιέχουν αναπαραστάσεις ελέφαντα στην μια όψη, και της θεάς Νίκης στην άλλη κρατώντας στεφάνι. Ο ελέφαντας ενδεχομένως χρησιμοποιείται ως βουδιστικό σύμβολο, και τα νομίσματα αυτά γενικότερα μοιάζουν με αυτά του Δημητρίου Α´ και του Απολλοδότου Α´.
Άλλα χάλκινα νομίσματα της περιόδου είναι τετραγωνοειδούς σχήματος με αρκετές σχεδιαστικές ατέλειες, και περιέχουν επίσης παράσταση ελέφαντα ενώ στην άλλη όψη κεραυνό. Είναι ινδικής τεχνοτροπίας και πιθανώς προέρχονται από την Αραχωσία, με την γραφή σε αυτά να είναι στα ελληνικά.
Δαναοί

Οι Δαναοί ήταν Ελληνική φυλή, απόγονοι σύμφωνα με τη μυθολογία του Δαναού.

Ιστορικές αναφορές

Οι Δαναοί αναφέρονται στα έπη του Ομήρου. Στον ναό του Άμμωνος στις Θήβες της Αυγύπτου βρέθηκε το 1859 από τον αιγυπτιολόγο Ωγκύστ Μαριέττ ενεπίγραφη στήλη του φαραώ Τούθμωσι Γ΄, η οποία εικονίζει την ένοπλη προσωποποίηση της Θηβαΐδος ή της Αιγύπτου, συνοδευόμενης από 25 ποιητικότατους στίχους σε ιερή γραφή. Οι στίχοι αυτοί απαριθμούν τα διάφορα έθνη, όσα κατατροπώθηκαν από τον Φαραώ. Μεταξύ αυτών αναφέρονται και οι «κάτοικοι των νήσων της μεγάλης θάλασσας και οι νήσοι των Δαναών (ΤΑΝΑ), υποταχθείσα εις την κυριαρχία αυτού» ως και «όλος ο κύκλος της παραλίας της μεγάλης θάλασσας». Η επιγραφή αυτή αποδεικνύει ότι τα Ελληνικά φύλα που κατοικούσαν στην Ελλάδα ονομάζονταν Δαναοί από τον 15ο αιώνα π.Χ.
Κάτω Βάθεια Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

H πρώτη γνωστή μνεία για την Κάτω Βάθεια βρίσκεται σε συμβόλαια του 1271. Εκείν αναφέρεται ως Cato Vathie. Σε συμβόλαιο του 1279, αναφέρεται μονολεκτικά Κατοβάθια.
Το 1881 εντάχθηκε  στο δήμο Επισκοπής με 210 κατοίκους  καθώς και το 1900, με 141 κατ. Το 1928 υπήχθη στην κοινότητα Ελιάς, με 215 κατ. Από το 1940 και μετά αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Με το σχέδιο Καποδίστριας η Κάτω Βάθεια εντάχθηκε στο Δήμο Γουβών.
Στην περιοχή του χωριού, στη θέση Αρτσά, ανακαλύφθηκε λαξευτός τάφος, που χρονολογείται από την Υστερομινωική περίοδο. Δύο λάρνακες βρέθηκαν με τους σκελετούς στην αρχική τοποθέτηση του νεκρού, και πιστοποιήθηκε ότι οι νεκροί τοποθετούνταν τότε μέσα στις σαρκοφάγους έχοντας τα σκέλη διπλωμένα.
Επίσης το 1958 έγιναν ανασκαφές σε αρχαϊκό ελληνικό τάφο, των αρχών του 7ου αιώνα π. Χ. Η ταφή είχε γίνει σε πιθάρι, που είχε λαιμό διακοσμημένο με τρεις σφίγγες, με ωραίες διακοσμημένες κεφαλές και με δαιδαλώδη κόμμωση.
Το 1583 αναφέρεται (Καστροφύλακας, Κ 95) με το όνομα Vathia Cato. Στα νεότερα χρόνια κάτοικοι από την Κάτω Βάθεια ίδρυσαν μαζί με άλλους τον οικισμό Κοκκίνη Χάνι.
Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται ο παλιός ναός της Αγίας Αικατερίνης, ενώ η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και ο νεότερος ναός Ζωοδόχος Πηγή είναι αξιόλογοι.
Σιδητική γλώσσα

Περιγραφή

Τα κείμενα των επιγραφών που διασώζονται δείχνουν πως τα σιδητικά είχαν επηρρεαστεί σημαντικά από την ελληνική γλώσσα. Όπως και με τα γειτονικά λυκιακά και καρικά, θεωρείται πως αποτελούσαν τμήμα της λουβικής γλωσσικής οικογένειας, αν και διακρίνονται μόνο λίγες λέξεις με λουβικές ρίζες. Όπως και στην γειτονική παμφυλιακή διάλεκτο της ελληνικής, έτσι και στα σιδητικά η αφαίρεση είναι συχνή στα ονόματα, -π.χ. Πολόνιου ως Απολλώνιος, Θανδόρ ως Αθηνόδωρος-, καθώς και η συγκοπή -π.χ. Αρτμόν ως Αρτεμών-.
Πολλές από τις επιγραφές έχουν ανακαλυφθεί σε δίγλωσσα νομίσματα της Σίδης, σε ελληνικά και σιδητικά. Βάσει των ευρημάτων αυτών, στάθηκε δυνατό να διακριθούν 14 γράμματα τα οποία είναι καθαρά σιδητικά. Κάποιες από τις λέξεις είχαν εμφανή ελληνική προέλευση όπως ιστρατάγ ως στρατηγός και ανάθεμα ως ανάθημα. Σιδητικά νομίσματα έχουν βρεθεί και έξω από την πόλη της Σίδης, στην γειτονική Λύρβη.
Πέρα από τις επιγραφές, υπάρχουν 2 γνωστές σιδητικές λέξεις οι οποίες διασώζονται στα ελληνικά κείμενα, το ζειγάρη -πετροπέρδικα- η οποία αναφέρεται από τον λεξικογράφο Ησύχιο τον Αλεξανδρινό, και το λαέρκινον -βαλεριάνα- η οποία αναφέρεται από τον Γαληνό. Επιπλέον θεωρείται πως κάποιοι ακατανόητοι χαρακτήρες στο 3ο βιβλίο Περί Επιδημιών του Ιπποκράτη αποτελούν τμήμα αποφθεγμάτων του ιατρού Μνήμωνα του Σιδήτη οι οποίες ίσως ήταν στην σιδητική γραφή.