google/wiki40b huggingface dataset:
Ρος 128 b

Μάζα, ακτίνα και θερμοκρασία

Λόγω της ανακάλυψής του μέσω της μεθόδου που αφορά στην ακτινική ταχύτητα , η μόνη γνωστή φυσική παράμετρος για τον Ρος 128 b είναι η ελάχιστη δυνατή μάζα του. Ο πλανήτης έχει τουλάχιστoν 1,35 φορές τη μάζα της Γης (περίπου 8.06×10²⁴ kg). Αυτό σημαίνει πως είναι λίγο πιο ογκώδης από τον παρόμοιο και σε κοντινή απόσταση Εγγύτατο του Κενταύρου b, ο οποίος έχει ελάχιστη μάζα 1,27 γήινες μάζες. Η χαμηλή μάζα του Ρος 128 b συνεπάγεται ότι πιθανά είναι βραχώδης, στο μέγεθος της Γης με στέρεη επιφάνεια. Ωστόσο, η ακριβής μάζα και η ακτίνα του δεν είναι γνωστή, καθώς δεν έχουν παρατηρηθεί διελεύσεις του πλανήτη. Ο Ρος 128b  θα έχει 0,5 RE  (Γήινες ακτίνες) εφόσον η σύνθεση του είναι καθαρός σίδηρος και 3,0 RE για σύνθεση με υδρογόνο-ήλιο, οι δύο ακραίες περιπτώσεις. Για μια πιο αληθοφανή σαν της Γης σύνθεση, υπολογίζεται ότι η ακτίνα του είναι περίπου 1,1 γήινες ακτίνες (περίπου 7.008 χλμ.). Με αυτή την ακτίνα ο Ρος 128 b θα είναι ελαφρώς πιο πυκνός από τη Γη, με δεδομένο ότι ένας βραχώδης πλανήτης θα γίνει πιο συμπαγής, καθώς αυξάνει σε μέγεθος. Αυτό δίνει στον πλανήτη μια βαρυτική έλξη γύρω στα 10,945 m/s², ή περίπου 1,12 φορές αυτή της Γης.
Ο Ρος 128 b υπολογίζεται ότι έχει  θερμοκρασία παρόμοια με αυτή της Γης και, ενδεχομένως ευνοεί την ανάπτυξη της ζωής. Η ομάδα ανακάλυψης μοντελοποίησε την πιθανή θερμοκρασία ισορροπίας του πλανήτη χρησιμοποιώντας λευκαύγεια με τιμές 0,100, 0,367, και 0,750. Λευκαύγεια είναι η ποσότητα του φωτός που αντανακλάται, αντί να απορροφάται από ένα ουράνιο αντικείμενο. Με αυτές τις τρεις παραμέτρους λευκαύγειας ο Ρος 128 b θα έχει Teq είτε 294, 269, ή 213°K. Με τιμή λευκαύγειας παρόμοια με τη Γη, δηλαδή 0,3, η θερμοκρασία ισορροπίας του πλανήτη υπολογίζεται σε 280°K (7°C/44°F), περίπου 8 βαθμούς Κέλβιν κάτω από τη μέση θερμοκρασία της Γης. Η πραγματική θερμοκρασία του Ρος 128 b εξαρτάται από άγνωστες μέχρι στιγμής ατμοσφαιρικές παραμέτρους, εφόσον όντως διαθέτει ατμόσφαιρα.

Τροχιά και  περιστροφή

Ο Ρος 128 b βρίσκεται σε στενή τροχιά γύρω από τον πλανήτη, με ένα έτος (περίοδο περιστροφής) που διαρκεί περίπου 9,9 ημέρες. Ο ημιμεγάλος άξονας του εξωπλανήτη είναι 0,0496 αστρονομικές μονάδες. Η τροχιά του είναι αρκετά εγκύκλιος, με την εκκεντρότητα του στο 0,036 με μεγάλο περιθώριο λάθους. Σε σύγκριση με τη Γη όπου η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι 149 εκατομμύρια χιλιόμετρα, η τροχιά του Ρος 128 b είναι 20 φορές πιο κοντινή. Σε τόσο κοντινή απόσταση από το άστρο του, ο πλανήτης είναι πιο πιθανό να είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος, με την έννοια ότι η μία πλευρά του πλανήτη θα είναι στραμμένη στο μητρικό άστρο και η άλλη θα είναι στο σκοτάδι.
Λαβόρ Ποστέλ

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Λαβόρ Ποστέλ τελείωσε το λύκειο της γενέτειράς του, το Ουέστόβερ και στη συνέχεια το 1996 σε ηλικία 18 ετών εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Σεντ Τζον, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου, τους Σεντ Τζόνς Ρεντ Στορμ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του σε Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Το 2000, όντας πια 22 ετών, ο Ποστέλ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Σεντ Τζον, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου είχε πραγματοποιήσει νωρίτερα πολύ καλές εμφανίσεις.

Επαγγελματική καριέρα

Το 2000 συμμετείχε στα Ντραφτ του ΝΒΑ εκείνου του έτους και κατάφερε να διακριθεί με αποτέλεσμα να επιλεγεί από τους Νιου Γιορκ Νικς. Στη συνέχεια υπέγραψε με την ομάδα της Νέας Υόρκης το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο που μάλιστα ήταν τριετούς διαρκείας και το οποίο εξάντλησε μέχρι τέλος.
Τη σεζόν 2003-04 αγωνίστηκε με την Άσβιλ Άλτιτιουντ στο NBA Development League, το οποίο μάλιστα και κατάφερε να κατακτήσει.
Το Σεπτέμβριο του 2004, ο Ποστέλ αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να τεξιδέψει στην Ευρώπη με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο ωστόσο αγωνίστηκε για λιγότερο ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Μέσα στο 2005 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την ιταλική Σκαβολίνι Πεσάρο, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στην Τέλιντους Οστάνδης, ομάδα του Βελγίου, στην οποία παρέμεινε μέχρι τα τέλη του 2007.
Το 2008 ταξίδεψε στη Τσεχία για λογαριασμό της Γκεοφίν Νόβι, ενώ το 2009 αποφάσισε να αφήσει την Ευρώπη και να επιστρέψει στην Αμερική για λογαριασμό της Παντέρας Ντε Μιράντα, ομάδα της Βενεζουέλας.
Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους μεταπήδησε στην Κολομβία για να πάρει μεταγραφή στην Μποκάρος Ντε Μπουκαραμάνγκα, η οποία αποτέλεσε και τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του.
Σιταροχώραφο με Κοράκια

Προέλευση

Το Σιταροχώραφο με Κοράκια του Μουσείου Βαν Γκογκ ζωγραφίστηκε τον Ιούλιο του 1890 τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του Βαν Γκογκ. Πολλοί έχουν υποστηρίξει πως πρόκειται για τον τελευταίο πίνακά του, ενώ είναι επίσης πιθανόν ο πίνακας Ρίζες Δέντρων ή ο Κήπος του Ντωμπινύ να είναι οι τελευταίοι του.
To Σιταροχώραφο με Κοράκια έγινε σε διπλό τετράγωνο καμβά και απεικονίζει έναν δραματικό, συννεφιασμένο ουρανό γεμάτο κοράκια πάνω από ένα χωράφι με σιτάρι. Η αίσθηση της απομόνωσης ενισχύεται από ένα κεντρικό μονοπάτι που οδηγεί στο πουθενά και από την αβέβαιη κατεύθυνση της πτήσης των κορακιών. Το χωράφι με το σιτάρι είναι ανεμοδαρμένο και γεμίζει τα δύο τρίτα του καμβά. Ο Τζουλς Μισελέτ, ένας από τους αγαπημένους συγγραφείς του Βαν Γκογκ, έγραψε για τα κοράκια: «Έχουν ενδιαφέρον για τα πάντα και παρατηρούν τα πάντα. Οι αρχαίοι που έζησαν πολύ περισσότερο από εμάς μέσα και με τη φύση, βρήκαν ότι θα επωφελούνταν πολύ, στα εκατό σκοτεινά πράγματα όπου η ανθρώπινη εμπειρία δεν έχει προσφέρει ακόμα κανένα φως, από τις κατευθύνσεις που είναι τόσο συνετές και σοφές σε ένα πουλί.»
Η Καθλίν Έρικσον βρίσκει τον πίνακα ένα μέσο έκφρασης τόσο της θλίψης όσο και μια αίσθηση της ζωής του που φτάνει στο τέλος της. Τα κοράκια χρησιμοποιούνται από τον Βαν Γκογκ ως σύμβολο του θανάτου και της αναγέννησης ή της ανάστασης. Ο δρόμος, σε σχέση με την αντίθεση χρωμάτων του κόκκινου και του πράσινου, λέγεται από την Έρικσον πως είναι μια αλληγορία για ένα κήρυγμα που έδωσε βασισμένο στο βιβλίο  "Η Πορεία του Προσκυνητή" του Τζον Μπάνιαν, όπου ο προσκυνητής είναι θλιμμένος που ο δρόμος είναι τόσο μακρύς, αλλά χαρούμενος γιατί τον περιμένει η Αιώνια Πόλη στο τέλος του ταξιδιού του.
Τζερμέιν Ντεφόου

Βιογραφία

Ο Ντεφόου, αρχικά εντάχθηκε στις μικρές ομάδες της Τσάρλτον, ενώ στα δεκαέξι του μετακινήθηκε στην Γουέστ Χαμ. To 2000 έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, και έπειτα από μία σεζόν όπου αγωνίστηκε ως δανεικός στην Μπόρνμουθ, καθιερώθηκε στην Γουέστ Χαμ. Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας του, τον Ιανουάριο του 2004, ο Ντεφόου πήρε μεταγραφή στην Τότεναμ, όπου αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, μέχρι που μετακινήθηκε στην Πόρτσμουθ τον Ιανουάριο του 2008. Έπειτα από έναν χρόνο, ο Ντεφόου πήρε και πάλι μεταγραφή στην Τότεναμ, όπου παρέμεινε μέχρι το 2014, οπότε και εντάχθηκε στο δυναμικό της ομάδας της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ, Τορόντο ΦΚ. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Ντεφόου επέστρεψε και πάλι στην Πρέμιερ Λιγκ, υπογράφοντας συμβόλαιο 3,5 ετών με την Σάντερλαντ.
Ειρήνη του Ίτσκου

Η Ειρήνη του Ίτσκου (σερβικά : Ичков мир) είναι μια συνθήκη του 1806 που ονομάστηκε έτσι από τον Πέτρο Ίτσκο που διαπραγματεύτηκε την συνθήκη εκ μέρους των επαναστατημένων Σέρβων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ίτσκος είχε σταλεί στην υψηλή πύλη σαν πληρεξούσιος των εκπροσώπων του Σερβικού λαού Καραγιώργη και Μλάντεν Μιλοβάνοβιτς.
Οι όροι της συνθήκης ήταν ότι οι Σέρβοι θα δίνουν φόρο υποτέλειας στην πύλη, η πύλη θα στέλνει στην Σερβία ανώτατους κρατικούς λειτουργούς, οι σέρβοι δεσμεύονται να ακολουθούν τις αυτοκρατορικές εντολές κι οι Σέρβοι αναλαμβάνουν να εκδιώξουν τους γενίτσαρους από την Σερβία και αναλαμβάνουν με ντόπιο πληθυσμό την φύλαξη των συνόρων.
Ο Ίτσκος πήγε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1806 κι συνάντησε αρχικά τον Πατριάρχη Καλλίνικο, του ζήτησε να διαπραγματευτεί με την υψηλή πύλη όπως κι έγινε. Χρησιμοποίησε επιδέξια την ήττα του τουρκικού στρατού στο Ντέλιγκραντ τον Αύγουστο του 1806. Στη συνέχεια, μια κρίση στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανάγκασε την υψηλή πύλη να δώσει τις απαιτούμενες παραχωρήσεις.
Τον Σεπτέμβριο του 1806 έχοντας την αυτοκρατορική έγκριση της συνθήκης επέστρεψε στη Σερβία. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στην συνέλευση των επαναστατημένων Σέρβων στο Σμεντέρεβο εγκρίθηκε η συνθήκη και ο Ίτσκος γύρισε πίσω στην Κωνσταντινούπολη για τη δημιουργία και υπογραφή των τελικών όρων της ειρήνης.
Τον Ιανουάριο του 1807 η υψηλή πύλη υιοθετεί την συνθήκη του Ίτσκου, αλλά οι Σέρβοι έχουν επιτεθεί και καταλάβει το Βελιγράδι , συμμάχησαν με τους Ρώσους και απέρριψαν την συνθήκη που παρ'όλα αυτά είχε υπογραφεί.
Το 1815 ο Μίλος Ομπρένοβιτς κατά την Δεύτερη Σερβική Εξέγερση και τις διαπραγματεύσεις με τον Μάρα Αλή Πασά, επικαλέστηκε την ειρήνη του Ίτσκου και ζήτησε να εφαρμοστούν οι όροι της που ως τότε δεν είχαν εφαρμοστεί.
Με τους όρους της ειρήνης διεξήχθησαν μετά το 1815 διαπραγματεύσεις μεταξύ της Σερβίας και της Τουρκίας, καθώς και ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία για την οικοδόμηση ενός αυτόνομου κράτους της Σερβίας. Βάση αυτής της συνθήκης έγιναν και αυτές του 1830 και του 1833.
Αντώνιος της Λάρισας

Ο Αντώνιος (άκμασε 1340-1362) ήταν μητροπολίτης της Λάρισας.

Βιογραφία

Ανέλαβε μητροπολίτης της Λάρισας την περίοδο 1340-1362. Υπηρέτησε επίσης ως καθολικός κριτής των Ρωμαίων. Η θέση ήταν η πιο υψηλή για δικαστή, όπου αποφάσιζε τελεσίδικα για εφέσεις· ήταν ένας από τους τέσσερις και είχε αρμοδιότητα για όλα τα θέματα. Ο θεσμός είχε ιδρυθεί το 1296, αλλά το 1336/37 αποδείχθηκε η ενοχή των πρώτων που τοποθετήθηκαν και καθαιρέθηκαν.
Ο Αντώνιος της Λάρισας υπηρέτησε μετά από αυτό. Είναι ο συγγραφέας πολλών ομιλιών.
Μεσιέ 46

Ιστορικό

Το Μεσιέ 46 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1771. Είναι το πρώτο αντικείμενο που ανακάλυψε ο Σαρλ Μεσιέ ύστερα από τη συμπλήρωση της πρώτης έκδοσης του καταλόγου που περιελάμβανε τα αντικείμενα 1 έως 45. Το πρόσθεσε στο κατάλογό του τις 19 Φεβρουαρίου 1771, τρεις μέρες μετά την παρουσίασή του αντικειμένου στην ακαδημία, μαζί με τα αντικείμενα Μεσιέ 47, Μεσιέ 48 και Μεσιέ 49.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 46 είναι ένα πλούσιο σμήνος που αποτελείται από συνολικά περισσότερα από 500 μέλη, εκ των οποίων 150 έχουν φαινόμενο μέγεθος μεταξύ 10 με 13. Τα λαμπρότερα άστρα, τα οποία είναι φασματικού τύπου Α0, είναι περίπου 100 φορές λαμπρότερα από τον Ήλιο. Το λαμπρότερο μέλος έχει μέγεθος 8,7. Η διάμετρός του είναι περίπου 30 έτη φωτός και η ηλικία του είναι περίπου 300 εκατομμύρια έτη.
Το πλανητικό νεφέλωμα NGC 2438 μοιάζει να βρίσκεται στη βόρεια άκρη του σμήνους (ο αχνός κύκλος κέντρο πάνω στην εικόνα), αλλά είναι απίθανο να έχει κάποια με το σμήνος, καθώς δεν έχει την ακτινική ταχύτητα του σμήνους. Αυτή η περίπτωση μπορεί να είναι ένα άλλο παράδειγμα υπερκαλυπτόμενου ζεύγος, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του NGC 2818. 
Το M46 είναι περίπου μία μοίρα ανατολικά του Μεσιέ 47 στον ουρανό και τα δύο αποτελούν ένα όμορφο ζευγάρι όταν φαίνονται με κιάλια ή τηλεσκόπια ευρέως πεδίου.
Λαρυγγισμός

Ο λαρυγγισμός (γερμ. Jodeln ή Juchzer) είναι τέχνη τραγουδιού, που ευδοκιμεί στην περιοχή των Άλπεων, αλλά και στην Αμερική και την Ελλάδα. Γνωστούς λαρυγγισμούς βρίσκουμε στα τραγούδια των Βαυαρέζων, Αυστριακών και Ελβετών. Λαρυγγισμός είναι επίσης η κραυγή του Ταρζάν.

Προέλευση

Η τεχνική αυτή είναι πανάρχαια και φτάνει στους προϊστορικούς χρόνους. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην κτηνοτροφία των Άλπεων. Οι χωρικοί ανάπτυξαν ήχους, με τους οποίους από την πεδιάδα κατεύθυναν τις αγελάδες τους που βοσκούσαν στα βουνά. Μπορούσαν επίσης να συνεννοούνται αναμεταξύ τους στις απέναντι βουνοκορφές, να ανταλλάσσουν πληροφορίες, ή να πουν καλημέρα, συνοδευόμενοι από τον αντίλαλο. Η λατινική λέξη Jubilus είναι ίσως συγγενική, αφού και αυτή εννοεί την χαρμόσυνη αναφώνηση ήχων χωρίς λεξιλόγιο.

Εξάπλωση

Λαρυγγισμούς συναντάμε στην Αφρικανική φυλή των Μοκόμπι, στους κατοίκους της Λαπωνίας, στον Καύκασο, Μελανησία, Παλαιστίνη, Κίνα, Ταϊλάνδη, Καμπότζη, Αμερική, Ισπανία, Σουηδία, Πολωνία, Σλοβακία, Ρουμανία, Γεωργία και Βουλγαρία.
Φόρτωση πλοίου

Κατά τη φόρτωση

Κατά το στάδιο της φόρτωσης του πλοίου θα πρέπει να υφίσταται συνεχής συνεργασία μεταξύ πλοιοκτήτη - μεταφορέα και των εκπροσώπων του πλοιάρχου (Αξιωματικών του πλοίου) από τη μια, και φορτωτή και εκπροσώπων του από την άλλη. Θεωρητικά η ευθύνη του φορτωτή λήγει τη στιγμή που το φορτίο φθάνει στο δρύφρακτο του πλοίου (ship's rail) όπου από το σημείο αυτό αρχίζει η ευθύνη του μεταφορέα. Συνεπώς τόσο η τοποθέτηση αυτού στα κύτη (κοινώς αμπάρια), όσο και η τακτοποίηση (ευτρεπισμός φορτίου) και ασφαλή στοιβασία του φορτίου βαραίνει τον μεταφορέα.
 
Στη περίπτωση που συμφωνείται για πλήρες και συνεχές φορτίο (full and complete cargo) τότε ο ναυλωτής - φορτωτής υποχρεούται να φέρει στο πλοίο φορτίο μόνο όσο μπορεί αυτό να μεταφέρει με ασφάλεια, διαφορετικά υποχρεούται σε καταβολή πρόσθετου ναύλου, που χαρακτηριστικά λέγεται εκ του αγγλικού όρου νεκρός ναύλος, (dead freight).
 
Επίσης αν τα εμπορεύματα είναι διαφορετικά των συμφωνηθέντων στη σύμβαση ναύλωσης (ναυλοσύμφωνο), δηλαδή είτε είναι επικίνδυνα, είτε έχουν κακή συσκευασία κ.λπ. παρέχεται η δυνατότητα στον μεταφορέα ακόμα και να αρνηθεί τη φόρτωση. Επίσης αν με υπαιτιότητα του φορτωτή, η φόρτωση δεν ολοκληρωθεί μέσα στον συμφωνημένο χρόνο των σταλιών ο φορτωτής βαρύνεται με επισταλίες (demurrage). Αν αντίθετα όμως η φόρτωση ολοκληρωθεί σε λιγότερο χρόνο του συμφωνημένου τότε δικαιούται να πάρει τη λεγόμενη αμοιβή επίσπευσης (dispatch money), κοινώς "σπατσαρίσματα".

Εμπορεύματα

Τα εμπορεύματα που φορτώνονται στα πλοία σημειώνονται, (ο χρόνος φόρτωσης ανά συσκευασία) από τους λεγόμενους σημειωτές, (tallymen), όπου ο υποπλοίαρχος του πλοίου που είναι και ο αρμόδιος της εποπτείας της φόρτωσης και της ταυτόχρονης στοιβασίας εκδίδει γι΄ αυτά επιμέρους αποδείξεις παραλαβής, (mate's receipt), με βάση των οποίων και εκδίδεται στο τέλος η φορτωτική, (Bill of Lading), με την οποία και βεβαιώνεται η παραλαβή φόρτωση όλου του φορτίου προκειμένου με ευθύνη πλέον του μεταφορέα (πλοίου) παραδοθεί αυτό σε συγκεκριμένο παραλήπτη του λιμένα προρισμού.

Ασφάλεια

Ο επιτετραμμένος αξιωματικός που επιβλέπει τη φόρτωση, καθ΄ όλη τη διάρκεια αυτής, οφείλει να παρακολουθεί επίσης τη διαγωγή του πλοίου, τις τυχόν παροδικές κλίσεις, λαμβάνοντας συνεχή βυθίσματα καθόλη τη διάρκεια αυτής έχοντας υπόψη τους ειδικούς πίνακες φόρτωσης του πλοίου  τόσο για την αποφυγή τυχον παραμόρφωσης του πλοίου, όσο και για τυχόν υπέρβαση της γραμμής φόρτωσης.

Παράλληλα θα πρέπει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, τα προβλεπόμενα κατά είδος του φορτίου, και να ελέγχει αυτά ώστε να βρίσκονται σε άμεση ετοιμότητα.
Σουμέσι Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στην κοινότητα Νησίστας (Ροδαυγή). Το 1997 εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Το Σουμέσι γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Ροδαυγής και τη Σκούπα.
Λεσότο, Γη των Πατέρων μας

Το Lesotho Fatse La Bontata Rona (= Λεσότο, Γη των Πατέρων μας) είναι ο εθνικός ύμνος του Λεσότο, σε στίχους του Γάλλου ιεραπόστολου François Coillard και σε μουσική του Ferdinand-Samuel Laur. Χρησιμοποιείται ως εθνικός ύμνος από το 1967.
Κυβέρνηση Αρσένι Γιάτσενιουκ

Η κυβέρνηση του Αρσένι Γιάτσενιουκ σχηματίστηκε στα πλαίσια της κρίσης της Ουκρανίας το 2014 και μετά την ανατροπή του πρόεδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και την παραίτηση της κυβέρνησης Σέρχι Αρμπούζοβ. Η πρώτη κυβέρνηση του Αρσένι Γιάτσενιουκ παραιτήθηκε μετά την αναλαβή της προεδρίας από τον Πέτρο Ποροσένκο και την παραίτηση του υπηρεσιακού προέδρου Αλεξάντερ Τουρτσίνοφ και σχηματίστηκε νέα.
Fringe

Η υπόθεση

Η σειρά αναφέρεται στην ύπαρξη ενός παράλληλου σύμπαντος προς το οποίο είναι δύσκολο να "ανοιχτεί" πύλη και στο οποίο υπάρχουν σχεδόν όλοι οι "εδώ" χαρακτήρες αλλά με ελαφρά διαφορετική εξέλιξη. Ένας επιστήμονας κατάφερε να ανοίξει μια πύλη και να περάσει σε αυτό μεταφέροντας τεχνολογία που ήταν γνωστή "εκεί" δημιουργώντας "εδώ" μια πανίσχυρη εταιρεία. Η πύλη αυτή δημιουργεί αρκετά προβλήματα στο άλλο σύμπαν και έτσι θεωρείται το "εδώ" σύμπαν ως εχθρικό (από όσους βρίσκονται "εκεί" και υποτίθεται ότι γνωρίζουν την ύπαρξή του "εδώ").

Ολίβια Ντάναμ

Η Ολίβια Ντάναμ (Olivia Dunham) την οποία υποδύεται η ηθοποιός Άννα Τόρβ (Anna Torv) είναι ειδικός πράκτορας του FBI.

Παράλληλο Σύμπαν

Η Ολίβια Ντάναμ στο παράλληλο σύμπαν αποκαλείται από τα μέλη του "εδώ" και Altlivia, Alt-Olivia, Fauxlivia, Otherlivia καθώς και Bolivia και είναι μέλος μιας πιο ισχυρής ομάδας "Fringe Division".

Πίτερ Μπίσοπ

Ο Πίτερ Μπίσοπ (Peter Bishop) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Τζόσουα Τζάκσον (Joshua Jackson) είναι "γιος" του "τρελού" επιστήμονα Ουόλτερ Μπίσοπ με ανεπτυγμένο δείκτη ευφυΐας που ασκεί μεγάλη επιρροή στον "εδώ" πατέρα του.

Ουόλτερ Μπίσοπ

Ο Ουόλτερ Μπίσοπ (Walter Bishop) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Τζον Νόμπλ (John Noble).

Παράλληλο Σύμπαν

Ο Ουόλτερ Μπίσοπ στο παράλληλο σύμπαν αποκαλείται από τα μέλη του "εδώ" και Walternate είναι "εκεί" Υπουργός Άμυνας.

Φίλιπ Μπρόιλς

Ο Φίλιπ Μπρόιλς (Phillip Broyles) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Λανς Ρέντικ (Lance Reddick) είναι ειδικός πράκτορας του "Homeland Security" και προϊστάμενος του "Fringe Division".

Άστριντ Φάρνσγουορθ

Η Άστριντ Φάρνσγουορθ (Astrid Farnsworth) την οποία υποδύεται η ηθοποιός Τζάσικα Νικόλ (Jasika Nicole) είναι ειδικός πράκτορας του FBI βασικά βοηθός της Ολίβια που είναι εγκατεστημένη στο ίδιο γραφείο-χώρο με τον Ουόλτερ ο οποίος σχεδόν πάντα την αποκαλεί με άλλα ονόματα όπως "Aspirin", "Asteroid" κλπ. Αν και ο ρόλος της σαν βοηθός της Ολίβια είναι μάλλον επικουρικός, συνήθως οι γνώσεις της γύρω από την κρυπτανάλυση, τα λατινικά, τη γλωσσολογία κ.α. βοηθούν αποφασιστικά τους ήρωες.

Ουίλιαμ Μπελ

Ο Ουίλιαμ Μπελ (William Bell) τον οποίο υποδύεται ο ηθοποιός Λέοναρντ Νίμοϊ, είναι πρώην συνεργάτης του Ουόλτερ Μπίσοπ και ιδρυτής της "Massive Dynamic".

Προβολή

Το πιλοτικό επεισόδιο διέρρευσε στο Διαδίκτυο τρεις μήνες πριν τη πρώτη προβολή του.
Τον Οκτώβριο του 2008, η σειρά κατέκτησε στις ΗΠΑ την πρώτη θέση στις ηλικίες 18–49 μεταξύ των νέων σειρών.
Τζελάλ Μπαγιάρ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το 1884 και ήταν γιος μεταναστών από τη Βουλγαρία. Αρχικά έκανε καριέρα ως τραπεζικός και δούλεψε στην Deutsche Orientbank στην Προύσα. Από νεαρής ηλικίας ασχολήθηκε με την πολιτική και εισχώρησε στο κίνημα «Ένωση και Πρόοδος» το 1907. Από το 1908 ως το 1918 διετέλεσε γραμματέας και επικεφαλής του παραρτήματος της Επιτροπής "Ένωσης και Προόδου" στην Σμύρνη. Αργότερα (1920) εξελέγη βουλευτής του Βιλαετίου Σαρουχάν (σημερινή νομαρχία Μαγνησίας) και στη συνέχεια της Σμύρνης. Από τότε αντιπροσώπευε χωρίς διακοπή στη τουρκική εθνοσυνέλευση (Βουλή) την εκλογική του περιφέρεια Σμύρνης εκτός μικρής περιόδου όπου εκλέχθηκε βουλευτής Κωνσταντινούπολης. Πολέμησε κατά των Ελλήνων, εντασσόμενος στα ανταρτικά σώματα της Σμύρνης. Το 1921 ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και το 1923 Υπουργός Ανασυγκρότησης και ανταλλαγής πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης επί Κυβερνήσεως Ισμέτ Ινονού.

Υπουργικά καθήκοντα

Το 1924 εγκατέλειψε την θέση του Υπουργού και ανέλαβε γενικός διευθυντής της τουρκικής τράπεζας επιχειρήσεων «Ις Μπακανσί». Το 1932 ανέλαβε ξανά το Υπουργείο Οικονομίας επί κυβερνήσεως ίδιου πρωθυπουργού. Το 1937 διαδέχθηκε τον Ινονού ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και αργότερα ως οριστικός. Το 1938, μετά τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ ο Ινονού ανέλαβε Πρόεδρος Δημοκρατίας και ο Μπαγιάρ ανέλαβε τον σχηματισμό νέας Κυβέρνησης με την οποία και κυβέρνησε την Χώρα μέχρι το 1939. Από τότε διατήρησε μόνο την βουλευτική του ιδιότητα μέχρι το 1945, οπότε και τέθηκε επικεφαλής τεσσάρων βουλευτών που υπέγραψαν δήλωση η οποία και υπήρξε η απαρχή της δημοκρατικής κίνησης από την οποία και οδηγήθηκε η Χώρα στις εκλογές, στις 14 Μαΐου του 1950.

Πρόεδρος

Μετά τη δήλωση εκείνη, η οποία και προκάλεσε βίαιες συζητήσεις στην Εθνοσυνέλευση, ο Μπαγιάρ και οι οπαδοί του εγκατέλειψαν το Λαϊκό Κόμμα που ανήκαν μέχρι τότε και δημιούργησαν το «Δημοκρατικό Κόμμα». Στις εκλογές εκείνες του 1950 το Δημοκρατικό Κόμμα υπερίσχυσε με συντριπτική πλειοψηφία και ο Τζελάλ Μπαγιάρ εκλέχθηκε Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας αναθέτοντας την Πρωθυπουργία στον Αντνάν Μεντερές. Την θέση του Προέδρου Δημοκρατίας διατήρησε μέχρι το 1960. Καταδικάστηκε σε θάνατο το 1961, αλλά η ποινή του μετατράπηκε εξαιτίας της ηλικίας του. Αφέθηκε ελεύθερος με τη γενική αμνηστία του 1966. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 103 ετών, το 1986.
Επικονδυλίτιδα αγκώνα

Επιδημιολογία και στατιστική

Κάθε χρόνο το 3% του παγκόσμιου πληθυσμού προσβάλεται από επικονδυλίτιτδα. Οι ερευνητές Gruchow, William, Douglas και Pelletier βρήκαν ότι "σε τενίστες το 39,7% αυτών ανέφεραν παρόντα ή προηγηθέντα συμπτώματα στον αγκώνα τους. Το 24% από τους αθλητές αυτούς ηλικίας κάτω των 50 ετών, ανέφεραν ότι είχαν σοβαρά συμπτώματα που τους εμπόδιζαν στο παίξιμο. Στις ηλικίες παικτών άνω των 50 ετών, το ποσοστό προβλημάτων αγκώνα ανέβαινε στο 42%. Οι γυναίκες (36%) υπερτερούσαν των ανδρών (24%)".
Συναντάται μεγαλύτερη συχνότητα στην ηλικία 40-50 ετών
Η έξω επικονδυλίτιδα είναι 5 φορές συχνότερη σε σχέση με την έσω.
Συχνότερα προσβάλλονται αθλητές, ξυλουργοί, υδραυλικοί, ζωγράφοι, μάγειρες, ελαιοχρωματιστές, χτίστες, ηλεκτρολόγοι (επαναλαμβανόμενη χρήση κατσαβιδιού), κομμωτές, μουσικοί, μασέρ και γενικά άτομα που κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις του αντιβραχίου στην καθημερινότητά τους.
Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται περιπτώσεις επικονδυλίτιδας σε παιδιά που χρησιμοποιούν πολύ υπολογιστή ή ηλεκτρονικά παιχνίδια και σε εργαζόμενους σε γραφεία, που χρησιμοποιούν υπολογιστή και πληκτρολογούν εντατικά για πολλές ώρες.

Απεικονιστικές εξετάσεις

Υπό ομαλές συνθήκες, οι ασθενείς με επικονδυλίτιδα δεν χρειάζονται καμία απεικονιστική εξέταση. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, όπου ψηλαφίζεται έντονη σχετικά διόγκωση στον έξω επικόνδυλο, η απλή ακτινογραφία μπορεί να δείξει ασβεστοποιήσεις επί του οστού, ενώ η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) απεικονίζει ευκρινώς το ινώδες οζίδιο της "επούλωσης" της βλάβης των εκτεινόντων τενόντων.

Περίληψη

Η επικονδυλίτιδα είναι μια συχνή, ενοχλητική, αλλά εντελώς ακίνδυνη πάθηση στον αγκώνα, η οποία αυτοϊάται σε 9-12 μήνες. Ελαφρές περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με μασάζ, αλοιφές, νάρθηκα και υπομονή μέχρι την αυτοίαση, ενώ επίπονες περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με 3 ενέσεις κορτιζόνης , μία ανά δίμηνο, είτε με γύψο για 30 μέρες .
Τιρόλο (πόλη)

Ιστορία

Το όνομα της πόλης αναφέρεται για πρώτη φορά το 1158 ως vicus Tyrała και στη συνέχεια το 1191 ως Τιρόλο. Το όνομα Τιρόλο έχει ινδοευρωπαϊκή ρίζα από το *tir που στα λατινικά σημαίνει "γη" ή αναφέρεται στην σφαίρα της ιδιοκτησίας της γης.
Το 1027 ο αυτοκράτορας Κόνραντ Β' της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας παραχώρησε στον επίσκοπο του Τρέντο Ούλριχ Β' δικαιώματα στην κοιλάδα του Αδίγη και στην περιοχή του Μπολτζάνο. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας έδωσε ανάλογα δικαιώματα και στους επισκόπους του Μπρίξεν και του Ζέμπεν, με τον τρόπο αυτό αυτοκράτορας εξασφάλιζε την ασφαλή διέλευση των Άλπεων. Στην Τιρόλο κτίστηκε και το κάστρο, Καστέλ Τιρόλο, από οικογένεια που κατά τον 13ο αιώνα άρχισαν να ασκούν αυτοί ουσιαστικά την διοίκηση της περιοχής και αργότερα πήραν και τον τίτλο του κόμητος.
Όλη η περιοχή αυτή άρχισε να αποκαλείται Land im Gebirge Γη ανάμεσα στα βουνά και αργότερα νομός του Τιρόλου ή Τιρόλο (Tirol Grafschaft).
Από το 1918 και την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον Α' παγκόσμιο πόλεμο κατελήφθη από τα ιταλικά στρατεύματα .