google/wiki40b huggingface dataset:
1713 Μπανσιλόν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μπανσιλόν είναι άγνωστα.
Αρτούρ Μικβάμπια

Πρόεδρος της Ενωμένης Αμπχαζίας (2004–2009)

Ο Μικβάμπια έγινε πρόεδρος του κόμματος Ενωμένη Αμπχαζία όταν ιδρύθηκε το τελευταίο, με τη μορφή κοινωνικοπολιτικού κινήματος στις 25 Μαρτίου 2004. Στις 25 Ιουλίου 2007 ανακοίνωσε ότι θα παραιτούνταν από τη θέση του και θα αποχωρούσε από την πολιτική, ωστόσο τα μέλη δήλωσαν ότι δεν θα αποδέχονταν κάτι τέτοιο, με συνέπεια ο Μικβάμπια να παραμείνει στην ηγεσία. Στις 27 Ιανουαρίου 2009 η Ενωμένη Αμπχαζία μετατράπηκε σε πολιτικό κόμμα και νέος πρόεδρος έγινε ο Νταούρ Τάρμπα.

Πρωθυπουργός

Ο Μικβάμπια διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον Χατζίμπα στις 20 Μαρτίου 2015.
Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας διαιρείται σε 16 κρατίδια (Bundesländer, ενικός Bundesland), μερικά σε περιφέρειες (Bezirke, ενικός Bezirk) και περαιτέρω όλα σε νομούς (Landkreise, ενικός Landkreis).

Βαυαρία

Η Βαυαρία διαιρείται σε 73 επαρχίες και 25 ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες.

Βάδη-Βυρτεμβέργη

Η Βάδη-Βυρτεμβέργη διαιρείται σε 12 περιφέρειες, 35 κομητείες και 9 ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες.

Σαξωνία

Η Σαξωνία διαιρείται σε 22 κομητείες και 7 ανεξάρτητες περιφέρειες.

Κάτω Σαξωνία

Η Κάτω Σαξωνία διαιρείται σε 38 κομητείες και 8 αστικές περιφέρειες.

Σαξωνία-Άνχαλτ

Η Σαξωνία-Άνχαλτ διαιρείται σε
Γκρελίνη

Ιστορία και όνομα

Η Γκρελίνη ανακαλύφθηκε αμέσως μετά τον αντίστοιχο υποδοχέα που ανακαλύφθηκε το 1996 και δημοσιεύθηκε το 1999. Το όνομα της ως ορμόνης , βασίζεται στο ρόλο της ως πεπτίδιο απελευθέρωσης ορμόνης ανάπτυξης, με προέλευση απο την Πρωτοινδοευρωπαική ρίζα γκρε που σημαίνει μεγαλώνω.
Μισέλ Ντζοτοντιά

Βιογραφικό

Ο Ντζοτόντια γεννήθηκε στην πόλη Βακάγκα. Υπηρέτησε ως Πρόξενος στην πόλη Νιάλα του Σουδάν. Κατά την περίοδο του εμφυλίου του 2004 ήταν ηγετικό μέλος των αντάρτικών ομάδων της Ένωσης των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Ενότητα (Union des Forces Démocratiques pour le Rassemblement, UFDR) και της Πατριωτικής Ομάδας Δράσης για την Απελευθέρωση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. 
Κατά τη διάρκεια του πολέμου έζησε εξόριστος στο Κοτονού, της Μπενίν. Συνελήφθη μαζί με τον Αμπακάρ Σαμπόν από τις δυνάμεις της Μπενίν και αφέθηκε ελεύθερος τον Φεβρουάριο του 2008, αφού συμφώνησε να συμμετάσχει σε ειρηνευτικές συνομιλίες με την κυβέρνηση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.

Ηγέτης της Séléka

Τον Δεκέμβριο του 2012, έγινε βασικός ηγέτης του συνασπισμού ανταρτών της Séléka («ένωσης»), καταφέρνοντας γρήγορα να αναλάβει τον έλεγχο ενός μεγάλου μέρους της χώρας. Στις ειρηνευτικές συνομιλίες του Ιανουαρίου του 2013, ο Πρόεδρος Μποζιζέ ανήγγειλε πως συμφώνησε να διορίσει ως πρωθυπουργό τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Νικολά Τιανγκαγιέ και να ενσωματώσει τους αντάρτες σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με τον Ντζοτόντια να διορίζεται αναπληρωτής πρωθυπουργός.
Η ειρηνευτική συμφωνία κατέρρευσε τον Μάρτιο του 2013, με τη Σελέκα να συνεχίζει την κατάληψη πόλεων στη χώρα, κατηγορώντας τον Μποζιζέ πως απέτυχε να τηρήσει τις υποσχέσεις του. Μετά την κατάληψη του Μπανγκουί στις 23 Μαρτίου 2013 και τη φυγή του Μποζιζέ από τη χώρα, ο Ντζοτόντια δήλωσε ότι οι στρατιώτες ανταρτών έλαβαν την απόφαση να τον ανακηρύξουν πρόεδρο της χώρας. Μετά την αυτοανακήρυξη του στη θέση του Προέδρου, δήλωσε πως καταργεί το Σύνταγμα και διαλύει την Βουλή της χώρας.

Πρόεδρος της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

Ένα μήνα περίπου μετά την κατάληψη της πρωτεύουσας της χώρας, στις 13 Απριλίου 2013, το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία εξέλεξε και επίσημα τον Ντζοτόντια ως πρόεδρο της χώρας.
O Ντζοτόντια ορκίστηκε επίσημα πρόεδρος στις 18 Αυγούστου 2013

Παραίτηση

Ωστόσο, στη διάρκεια της βραχύβιας θητείας του, συνεχίστηκε η βία ανάμεσα σε σέκτες και ο ίδιος κατηγορήθηκε από άλλους ηγέτες της Αφρικής αλλά και από τη διεθνή κοινότητα για την ανικανότητά του να τερματίσει τις συγκρούσεις. Σε σύνοδο κορυφής που έγινε στην Ντζαμένα του Τσαντ, στις 10 Ιανουαρίου 2014, ο Ντζοτοντιά υπέβαλε την παραίτησή του. Στις 11 Ιανουαρίου αυτοεξορίστηκε στο Μπενίν. Στο αεροδρόμιο του Κοτονού έγινε δεκτός από τον υπουργό Εξωτερικών του Μπενίν, ο οποίος επαίνεσε τη "συνεισφορά του στην αναζήτηση της ειρήνης για την κεντρική Αφρική."
Φορτηγό αεροσκάφος

Ένα Φορτηγό αεροσκάφος είναι ένα αεροσκάφος σταθερών πτερύγων, που είναι περισσότερο σχεδιασμένο για να μεταφέρει εμπορεύματα, παρά επιβάτες. Τέτοια αεροσκάφη συνήθως διαθέτουν μία ή περισσότερες μεγάλες πόρτες για τη φορτοεκφόρτωση του φορτίου. Έχουν ειδικότερα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούν από τα συμβατικά επιβατικά αεροσκάφη. Φορτηγά αεροσκάφη μπορούν να λειτουργούν από πολιτικές ή εμπορικές αεροπορικές εταιρείες, από ιδιώτες ή από ένοπλες δυνάμεις κάποιας χώρας.
Κοινωνία Χουνμιντζόνγκουμ

Η Κοινωνία Χουνμιντζόνγκουμ (Χάντσα: 訓民正音学会), μερικές φορές γνωστό ως "Ινστιτούτο έρευνας Χουνμιντζόνγκουμ" σε αγγλόφωνες εφημερίδες, είναι ένας ιδιωτικός οργανισμός στη Σεούλ αφιερωμένος στη διάδοση του χάνγκουλ σε όλες τις άγραφες γλώσσες του κόσμου. Το Χουνμιντζόνγκουμ ήταν το αρχικό όνομα του χάνγκουλ. Η κοινωνία ιδρύθηκε από τη Λι Κι-ναμ, μία συνταξιούχα κτηματομεσίτρια, το 2007, αφού απέτυχε να εισαγάγει το χάνγκουλ στη τουνγκουζική γλώσσα Οροτσέν στο Χεϊλονγκτσιάνγκ της Κίνας, στη γλώσσα Τσεπάνγκ του Νεπάλ και στη γλώσσα Λάχου στην επαρχία Τσιάνγκ Μάι στην Ταϊλάνδη. Απέδωσε αυτές τις αποτυχίες σε μια εξάρτηση από Κορεάτες χριστιανικούς ιεραποστόλους στις χώρες εκείνες, των οποίων η πρωταρχική εστίαση δεν ήταν η γλωσσολογία ή η παιδεία.
Από το 2015, η κοινωνία προεδρεύεται από τον καθηγητή γλωσσολογίας Κιμ Τζου-γουόν του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ και η σημερινή της εστίαση είναι στις χώρες που στέλνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων για να εργαστούν στην Κορέα. Το 2009 πέτυχε την υιοθέτηση του χάνγκουλ για τη γλώσσα Τσία-Τσία στην πόλη Μπάου-Μπάου, στο νησί Μπούτον στο Σουλαουέζι της Ινδονησίας. Η κοινωνία δημοσίευσε μια σειρά βιβλίων στο χάνγκουλ στα Τσία-Τσία για χρήση στα σχολεία, χρησιμοποιώντας μια ορθογραφία που σχεδίασε η Κιμ, αλλά το 2012 αναφέρθηκε ότι η επισημοποίηση φαίνεται να έχει προβλήματα.
Celebrate Fairfax!

Το φεστιβάλ Celebrate Fairfax! είναι ένας κοινοτικός ετήσιος εορτασμός ο οποίος διεξάγεται κατά το δεύτερο σαββατοκύριακο μετά την Αναμνηστική Ημέρα (Memorial Day) στο Fairfax County Government Center στην Κομητεία Φέρφαξ, Βιρτζίνια. Το ετήσιο φεστιβάλ δέχεται περισσότερους από 70.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.
Προτού ονομαστεί Celebrate Fairfax! Festival, αυτό το ετήσιο γεγονός ήταν γνωστό ως Fairfax Fair. Το Fair ανάγεται στην αποικιακή περίοδο όπου η Βουλή των Παρέδρων όρισε ένα ετήσιο Fair να διεξάγεαι για να προωθηθεί το εμπόριο, η οικονομική ανάπτυξη και η αίσθηση της κοινότητας. Υπήρχε ως κερδοσκοπικός οργανισμός από τα τέλη του 18ου για να μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940, όταν χροκόπησε μετά από τρία έτη βροχής. Το 1982 το Συμβούλιο Επιθεωρητών της Κομητείας Φέρφαξ αποφάσισε να δημιουργήσει και να διεξάγει ένα γεγονός σε επίπεδο κομητείας: το "Fairfax Festival." Η επιτυχία αυτού του γεγονότος οδήγησε στην δημιουργία του μη κερδοσκοπικού Celebrate Fairfax, Inc. το οποίο οργανώνει το φεστιβάλ σήμερα. Το φεστιβάλ Celebrate Fairfax! του 2013 θα λάβει χώρα στις 7-9 Ιουνίου (Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή).
Ενωμένη Αντιπολίτευση

Η Ενωμένη Αντιπολίτευση (μερικές φορές ονομάζεται η από κοινού Αντιπολίτευση) ήταν μια ομάδα που σχηματίστηκε στο Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (Μπολσεβίκοι) το 1926 από τους Λέοντα Τρότσκι, Λεβ Κάμενεφ και Γκριγκόρι Ζινόβιεφ ενάντια στον Ιωσήφ Στάλιν. Ζητούσε, ανάμεσα σε άλλα, μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης μέσα στο Κόμμα (στην πραγματικότητα, άρση της Απαγόρευσης των Φραξιών που επιβλήθηκε από τον Λένιν ως προσωρινό μέτρο το 1921) και λιγότερη γραφειοκρατία. Μέχρι αυτή την στιγμή, οι υποστηρικτές του Στάλιν είχαν ήδη ψηφίσει την έξοδο του Τρότσκι από το Πολιτμπιρό.
Η ομαδοποίηση προτάθηκε από την Ομάδα των 15, μια μικρή φράξια γύρω από τον Βλαντιμίρ Σμιρνόφ, που υποστήριζε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν πια εργατικό κράτος. Ένωσαν την Αριστερή Αντιπολίτευση του Τρότσκι και την Αντιπολίτευση Ζινόβιεφ του 1925. Προσχώρησαν επίσης πολλοί πρώην υποστηρικτές της Εργατικής Αντιπολίτευσης.
Η ομάδα του Σμιρνόφ σύντομα έφυγε, λόγω διαφορών μεταξύ αυτών και των υποστηρικτών των Κάμενεφ και Ζινόβιεφ. Πολλοί από την ομάδα Κάμενεφ και Ζινόβιεφ, καθώς επίσης και οι περισσότεροι από την ομάδα της Εργατικής Αντιπολίτευσης είχαν φύγει μέχρι το μέσον του 1927, δίνοντας υποστήριξη στον Στάλιν.
Τον Νοέμβριο του 1927 η Ενωμένη Αντιπολίτευση έκανε διαδήλωση στην Ερυθρά Πλατεία της Μόσχας, μαζί με την χήρα του Λένιν, Κρούπσκαγια. Ωστόσο, η Αντιπολίτευση δεν ήταν σε θέση να κερδίσει την υποστήριξη περισσότερων από μια μικρή μειοψηφία του κόμματος, και διαγράφηκαν τον Δεκέμβριο του 1927 για σύσταση φράξιας. Ο Τρότσκι σχημάτισε την Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση με τους υπόλοιπους υποστηρικτές, και η Ομάδα των 15 συνέχισε επίσης την αντιπολίτευσή της. Οι υποστηρικτές αυτών των ομάδων σύντομα εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν, και μέχρι το 1940, οι περισσότεροι πρώην υποστηρικτές της Ενωμένης Αντιπολίτευσης, είτε την είχαν αποκηρύξει είτε όχι, εκτελέστηκαν με διαταγές του Στάλιν.
Παρά τις διάφορες προσπάθειες συμφιλίωσης, η Διεθνής Αριστερή Αντιπολίτευση και η Ομάδα των 15 δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε μια περαιτέρω πλατφόρμα.
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 1200 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα κολύμβησης, που διεξήχθη στο λιμάνι της Ζέας στις 11 Απριλίου, ήταν και το πιο
μεγάλο σε διάρκεια και απόσταση. Αν και είχε κερδίσει νωρίτερα τον αγώνα των 100 μέτρων ελεύθερο, ο ούγγρος Άλφρεντ Χάγιος πήρε μέρος και στα 1200 μέτρα μαζί με οκτώ ακόμη αθλητές. Κέρδισε για μία ακόμη φορά, τερματίζοντας σχεδόν 100 μέτρα μπροστά από τους υπόλοιπους.
Αντίθετα, ο αυστριακός Πάουλ Νόιμαν, που κέρδισε στα 500 μέτρα λίγο πριν τον αγώνα, δεν κατάφερε να τερματίσει στα 1200. Τη δεύτερη θέση πήρε ο Ιωάννης Ανδρέου, ενώ την τρίτη ο Ευστάθιος Χωραφάς (την ίδια θέση πήρε και στα 500 μέτρα).
Ακόμη και σήμερα παραμένουν άγνωστα τα στοιχεία των υπολοίπων τεσσάρων ελλήνων κολυμβητών που πήραν μέρος στον αγώνα, καθώς και η τελική τους θέση. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι το επίθετο του ενός (Καρταβάς) αλλά όχι το όνομα του. Στο αγώνισμα συμμετείχε και ο αμερικανός Γκάρντνερ Ουίλιαμς του οποίου η τελική κατάταξη παραμένει επίσης άγνωστη.
Ρεκίν

To Ρεκίν (Requin) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ. Από αυτό πήρε το όνομά του το Γκρέιτ Ρεκίν
Καλαμάς Ρεθύμνου

Προσωπικότητες

Το χωριό έχει συνδεθεί με τον πολεμιστή του Αρκαδίου Σπύρο Ολύμπιο, γιο του εξ Ιωαννίνων Ιωάννου Ολύμπιου. Δύο από τα παιδιά του, ο Σπύρος και η Αναστασία, μετά το θάνατο του πατέρα τους, ανατράφηκαν στον Καλαμά στο σπίτι του Τζαγκαρογιώργη, ο οποίος τα υιοθέτησε.
Επίσης ο Νικόλαος Περακάκης υπήρξε πολιτικός και βουλευτής κατά την περίοδο εφαρμογής της σύμβασης της Χαλέπας (Γενική Διοίκηση Κρήτης) . Ακόμη ο γιατρός των φτωχών, Νίκος Περακάκης,   
ο οποίος παρέσχε τις ιατρικές του υπηρεσίες προς όλους αδιακρίτως.

Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή

Στο μέσον του οικισμού δεσπόζει επιβλητικός ο βυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος είναι ένας από τους εντυπωσιακότερους του νομού Ρεθύμνης και το σημαντικότερο αξιοθέατο του χωριού. Πρόκειται για παλιό Βυζαντινό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο το Μεθυστή και γιορτάζει στις 3 Νοεμβρίου. Ο ναός, Βυζαντινός σταυροειδής με τρούλο, παλιότερα είχε ταυτιστεί από τον Μ. Μπορµπουδάκη µε την επισκοπική εκκλησία της επισκοπής Καλαμώνος. Ο νάρθηκας είχε θεωρηθεί από τον ίδιο ερευνητή µεταγενέστερη προσθήκη, ωστόσο, όπως ορθά παρατηρεί η κ.  Θεοχαροπούλου, περιλαµβανόταν στον αρχικό σχεδιασµό. Τον ναό χαρακτηρίζουν οι κοµψές αναλογίες και η προσεγµένη πλαστική διάρθρωση των εξωτερικών επιφανειών, στοιχεία που σε συνδυασµό µε την επιλογή των σταυροθολίων για την κάλυψη των γωνιακών διαµερισµάτων µπορούν βάσιµα να αποδοθούν σε µια πιο στενή σχέση του οικοδοµικού συνεργείου που ανέλαβε την κατασκευή του µε την κοµνήνεια αρχιτεκτονική παράδοση της πρωτεύουσας.  Οι κεραίες του σταυρού στεγάζονται με ημικυλινδρικές καμάρες και τα γωνιακά διαμερίσματα με σταυροθόλια ενισχυμένα με άτεχνες νευρώσεις από κονίαμα. Οι τοιχογραφίες του νάρθηκα, κομνήνειας τεχνοτροπίας, τον χρονολογούν οµόφωνα στα τέλη του 11ου ή στις πρώτες δεκαετίες του 12ου αιώνα. Στο βορειοανατολικό σταυροθόλιο διακρίνουμε σπαράγματα τοιχογραφιών που ιστορούν τις μορφές των αγίων Αυξεντίου, Μαρδαρίου και Ορέστη, ενώ στο νοτιοανατολικό σταυροθόλιο τους άγιους Ισίδωρο και Θεόδωρο. Ωστόσο οι σημαντικότερες τοιχογραφίες απεικονίζουν τα μαρτύρια του Αγίου Γεωργίου, όπως ο άγιος δεόμενος στο λάκκο του ασβέστη, στον τροχό, συμπιεζόμενος από το λίθο, δερόμενος και ξεόμενος. Λόγω της ομοιότητας της τεχνικής των μεμονωμένων μορφών με το ναό του Αγίου Παντελεήμονα στο Νέρεζι της Βόρειας Μακεδονίας και των σκηνών του Αγίου Γεωργίου, πιστεύεται ότι αποτελούν έργο κάποιου σπουδαίου Κωνσταντινουπολίτη αγιογράφου που κλήθηκε από την τοπική οικογένεια Καλλέργη.  Η εξωτερική τοιχοποιία του νάρθηκα και του κυρίως ναού  σχηματίζεται από πλίνθινες διακοσμήσεις και  τυφλά αψιδώματα (καμάρες) χωρίς η διαμόρφωση αυτή να αντιστοιχεί με την εσωτερική δομή του ναού. Επίσης στον εξωτερικό τοίχο σώζεται αρκοσόλιο, δηλαδή ταφικό μνημείο της Ενετοκρατίας.
Λαοδίκη της Καππαδοκίας

Βιογραφικά στοιχεία

Το χέρι της Λαοδίκης δόθηκε στο βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριαράθη Στ'. Ο Πόντος προχώρησε στην κίνηση αυτή αποσκοπώντας να προσαρτήσει τα εδάφη της χώρας στη δική του επικράτεια. Το ζεύγος απέκτησε δύο γιους, που έμειναν γνωστοί στην ιστορία ως Αριαράθης Ζ' και Αριαράθης Η'. Τελικά ο Αριαράθης δολοφονήθηκε με διαταγές του Μιθριδάτη Ευπάτορα, δια μέσου ενός ευγενούς, του Γόρδιου. 
Ο Μιθριδάτης σκόπευε να προσωρήσει ακόμη παραπέρα, θανατώνοντας και τους ανηιψιούς του. Το κενό εξουσίας που δημιούργησαν τα γεγονότα αυτά εκμεταλλεύτηκε ο βασιλιάς Νικομήδης Γ' της Βιθυνίας για να εισβάλλει στην Καππαδοκία. Από την πλευρά της η Λαοδίκή, φοβούμενη πως ο Μιθριδάτης είχε δυσοίωνα σχέδια για την ίδια και τα παιδιά της, συμμάχησε με τον Νικομήδη προχωρώντας μάλιστα σε γάμο μαζί του. 
Ο Μιθριδάτης, οργισμένος με την εξέλιξη αυτή των πραγμάτων εξαπέλυσε επίθεση κατά της Καππαδοκίας, υποστηρίζοντας πως το μόνο που ήθελε ήταν να βοηθήσει την αδερφή του. Τελικά απέπεμψε τις δυνάμεις της Βιθυνίας από τη χώρα διατηρώντας για λίγο τη Λαοδίκη στο θρόνο. Σύντομα όμως, ανέβασε στο θρόνο έναν από τους γιους του, ο οποίος ήταν μόλις οκτώ ετών, συνεχίζοντας στην ουσία ο ίδιος να κυβερνά τη χώρα.
Οι κάτοικοι της Καππαδοκίας, αποπειράθηκαν τότε χωρίς αποτέλεσμα να τοποθετήσουν έναν από τους γιους της Λαοδίκης στο θρόνο. Βλέποντας τα γεγονότα αυτά και φοβούμενος πως η Βιθυνία θα γίνει ο επόμενος στόχος του Μιθριδάτη, ο Νικομήδης έστειλε στη Ρώμη έναν όμορφο νέο να διεκδικήσει το θρόνο της Καππαδοκίας, ισχυριζόμενος πως ήταν γιος του βασιλιά Αριαράθη, συμμάχου των Ρωμαίων. Τον συνόδεψε και η Λαοδίκη ώστε να υποστηρίξει ότι από τον Αριαράθη Στ' απέκτησε τρία παιδιά αντί για δύο. Τελικά η Σύγκλητος διαβλέποντας τις δολοπλοκίες των δύο βασιλέων απέσπασε την Καππαδοκία από το Μιθριδάτη και την Παφλαγονία από το Νικομήδη, προσφέροντας μάλιστα στους δύο λαούς την ελευθερία τους.
Στεφάν Ρισασέ

Καριέρα

Ο Στεφάν Ρισασέ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της καλαθοσφαίρισης το 1987 στις ακαδημίες της Κλερμοντουά, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1988 έπαιζε μπάσκετ στο Εθνικό Ινστιτούτο Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής της Γαλλίας, περισσότερο γνωστό ως INSEP.
Το 1989, μεταπήδησε στην ASPO Τουρ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1990 άφησε την πόλη Τουρ και ταξίδεψε με προορισμό τη Λυών, όπου αγωνίστηκε αρχικά με την CRO Λιονναί (1990-1991) κι έπειτα με τη JET Λιονναί (1991-1994).
Το 1994, ο Ρισασέ μετεγγράφη στην Παρί Ρέισινγκ. Στην ομάδα του Παρισιού παρέμεινε για τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ το 1999 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική Πο Ορτέζ.
Το 2000, ο Ρισασέ άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Γαλλία και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 2002 έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του ίδιου έτους.
Επόμενος προορισμός του Στεφάν Ρισασέ μετά τον Ολυμπιακό ήταν η ισπανική Ουνικάχα Μάλαγα. Στην ομάδα της Μάλαγας παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, καθώς το 2006 μεταπήδησε στην επίσης ισπανική Μούρθια, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2008.
Το 2008, επέστρεψε στη Γαλλία και πήρε μεταγραφή στην Ελάν Σαλοναί. Δύο χρόνια αργότερα, αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Στεφάν Ρισασέ ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει συνολικά 123 συμμετοχές. Αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας σε δύο ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (το 1997 και το 1999) και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, στους οποίους η Γαλλία κατέκτησε τη δεύτερη θέση μετά το χαμένο τελικό από τις ΗΠΑ.
Γουόρις Ντίρι

Παιδικά χρόνια

Η Ντίρι γεννήθηκε σε σομαλική νομαδική οικογένεια. Στα πέντε της χρόνια, ακρωτηρίασαν τα γεννητικά της όργανα, ακολουθώντας ένα έθιμο που επιτρέπει μόνο σε γυναίκες που το έχουν κάνει να παντρεύονται. Στα 13 της χρόνια, ο πατέρας της θέλησε να την ανταλλάξει για πέντε καμήλες και να την παντρέψει με έναν 78χρονο βοσκό. Εκείνη έφυγε και κατάφερε να φτάσει στο Μογκαντίσου. Ακολούθησε κάποιους συγγενείς της στην Αγγλία και δούλεψε εκεί ως υπηρέτρια, μέχρι που εκείνοι γύρισαν πίσω στη Σομαλία.

Καριέρα

Ο φωτογράφος Τέρενς Ντόνοβαν την πρόσεξε και τη φωτογράφισε. Αργότερα, έπαιξε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Φωτογραφήθηκε σε διάφορα περιοδικά όπως Elle, Glamour και Vogue. 
Το 1997, για πρώτη φορά, η Ντίρι μίλησε στο περιοδικό Marie Claire για την κλειτοριδεκτομή που της έκαναν όταν ήταν μικρή. Τον ίδιο χρόνο έγινε Ειδική Πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών. Την επόμενη χρονιά δημοσιεύτηκε το πρώτο της βιβλίο, Το Λουλούδι της Ερήμου. Αργότερα έγραψε κι άλλα βιβλία όπως Αυγή της Ερήμου, Γράμμα στη μητέρα μου και Τα Παιδιά της Ερήμου.

Αγώνας κατά της κλειτοριδεκτομής

Η Γουόρις Ντίρι έχει ξεκινήσει αγώνα κατά της κλειτοριδεκτομής. Όπως είπε, δεν κατηγορεί τη μητέρα της, αφού η μία αδερφή της πέθανε τη στιγμή της κλειτοριδεκτομής της και η άλλη της αδερφή από εμπλοκές στη γέννα.

Προσωπική ζωή

Είχε σχέση με τον μουσικό τζαζ Ντάνα Μουρέι και μαζί έχουν έναν γιο, τον Αλήκε, που ζει με τον πατέρα του στο Μπρούκλυν.
Βασίλισσα των μελισσών

Ο όρος "βασίλισσα" χρησιμοποιείται συνήθως σε μια ενήλικη θηλυκή μέλισσα, που ζει σε μια αποικία ή κυψέλη, είναι συνήθως η μητέρα των περισσοτέρων, αν όχι όλων, των μελισσών στην κυψέλη. Οι βασίλισσες αναπτύσσονται από προνύμφες που επιλέγεται από τις εργάτριες μέλισσες και ταΐζονται ειδικά, προκειμένου να γίνουν σεξουαλικά ώριμες. Υπάρχει συνήθως μόνο μια ενήλικας βασίλισσα στην κυψέλη, που αναπαράγεται. Σε κάθε περίπτωση οι μέλισσες συνήθως θα την ακολουθήσουν και θα την προστατέψουν έντονα.
Μαγική φανέλα

Περιγραφή

Η ύφανση της μαγικής φανέλας σύμφωνα με την κυριαρχούσα λαογραφία έπρεπε να γίνει από δύο κόρες παρθένες (ηλικίας μέχρι επτά χρονών) και κατά την διάρκεια μαγικής τελετουργίας, ιδιαίτερα την νύχτα πριν τα Χριστούγεννα, δηλαδή μεταξύ 24ης και 25ης Δεκεμβρίου. Στο μπροστινό μέρος είχαν δύο κεντήματα. Το δεξιό κέντημα παρίστανε το πρόσωπο ενός γενειοφόρου πολεμιστή με κράνος και το αριστερό έναν βασιλιά. Δεξιά και αριστερά ήταν κεντημένοι σταυροί. Η φανέλα είχε μακρυά μανίκια και έφτανε μέχρι τα γόνατα.
Ρωσική σαλάτα

Ιστορία

Η πρωτότυπη συνταγή της σαλάτας επινοήθηκε το 1860 από τον Λυσιέν Ολιβιέ, σεφ στο εστιατόριο του Ερμιτάζ, ένα από τα πιο διάσημα εστιατόρια της Μόσχας. Η σαλάτα αυτή έγινε ταχύτατα παρά πολύ δημοφιλής στους τακτικούς θαμώνες του Ερμιτάζ, και εξελίχθηκε σε  σπεσιαλιτέ  του εστιατορίου.
Η ακριβής συνταγή — ιδιαίτερα αυτή του ντρέσινγκ — κρατήθηκε με επιμέλεια μυστική, αλλά είναι γνωστό ότι η σαλάτα περιείχε  αγριόγαλο, γλώσσα μοσχαρίσια, χαβιάρι, μαρούλι, ουρές από καραβίδα, κάππαρη, γκέρκιν, αγγούρι, καλά βρασμένα αυγά και πιθανότατα  σπόρους σόγιας. Άλλα αναφερόμενα υλικά περιελάμβαναν  τρούφες, κύβους από τζελ και  καπνιστή πάπια, αν και πιθανολογείται ότι η συνταγή τροποποιούνταν  ανάλογα με την εποχή.
H γνήσια ντρέσινγκ του Ολιβιέ ήταν ένας τύπος μαγιονέζας, φτιαγμένος από Γαλλικό κρασί και ξύδι, μουστάρδα και ελαιόλαδο από την Προβηγκία. Η ακριβής εντούτοις συνταγή του παραμένει άγνωστη.
Στο γύρισμα του 20ο αιώνα, ένας από τους βοηθούς σεφ του Ολιβιέ, ο Ιβάν Ιβάνοφ, αποπειράθηκε να κλέψει την συνταγή. Ενώ ετοίμαζε το ντρέσινγκ ένα απόγευμα, μόνος του όπως συνήθιζε ο Ολιβιέ, ξαφνικά τον κάλεσαν για κάτι επείγον. Αρπάζοντας την ευκαιρία ο Ιβάνοφ τρύπωσε την ιδιωτική κουζίνα του Ολιβιέ και  είδε τα υλικά προετοιμασίας (mise en place), πράγμα που του επέτρεψε να κάνει λογικές υποθέσεις σχετικά με την συνταγή του περίφημου ντρέσινγκ του Ολιβιέ. Στην συνέχεια ο Ιβάνοφ έφυγε από το εστιατόριο του Ολιβιέ και πήγε να εργαστεί ως σεφ στο εστιατόριο  Μοσκβά, κάπως κατώτερο σε φήμη, όπου άρχισε να σερβίρει μια  κατ'υποψίαν παρόμοια σαλάτα με το όνομα  "Σταλίτσνϊι" (ρωσικά:Столичный, σαλάτα της πρωτεύουσας). Αναφέρεται από του καλοφαγάδες της εποχής, εντούτοις, ότι το ντρέσινγκ της σαλάτας Σταλίτσνϊι ήταν χαμηλότερης ποιότητας από αυτό της Ολιβιέ, υπονοώντας ότι της "έλειπε κάτι".
Αργότερα, ο Ιβάνωφ πούλησε την συνταγή για την σαλάτα σε διάφορους εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι με την σειρά τους συνεισέφεραν στην εκλαϊκευσή της. Ένεκα  του γεγονότος ότι το εστιατόριο Ερμιτάζ έκλεισε το 1905 και της αναχώρησης της οικογένειας Ολιβιέ από την Ρωσία, η σαλάτα μπορούσε να αναφέρεται τώρα ως "Ολιβιέ."
Μια από τις πρώτες δημοσιευμένες συνταγές για την σαλάτα Ολιβιέ, από την Αλεξάνδροβα, εμφανίστηκε το  1894, χρειαζόταν μισή γαλοπούλα, δύο πατάτες, ένα μικρό αγγούρι, 3-4 φύλλα μαρουλιού, 3 μεγάλες ουρές από καραβίδες, 1/4 ζελέ ζωμού κρέατος, 1 μικρή κουταλιά κάπαρη ,   3-5 ελιές και μαγιονέζα.
Όπως συμβαίνει αναπόφευκτα με συνταγές γκουρμέ που γίνονται δημοφιλείς, εκείνα τα υλικά της σαλάτας που είναι σπάνια, ακριβά, εποχικά ή δύσκολα στη προετοιμασία, αντικαταστάθηκαν σταδιακά με φτηνότερα και περισσότερο διαθέσιμα τρόφιμα, μέχρι που εξελίχθηκε σε αυτό το πιάτο που γνωρίζουμε σήμερα. Η Ρωσική σαλάτα που υπάρχει έτοιμη στα Σούπερ Μάρκετ έχει μόνο μαγιονέζα,πατάτα,αρακά,αγγουράκι τουρσί και καρότο και δεν είναι η αυθεντική σαλάτα.
Μέσα ενημέρωσης

Τύπος

Ο Τύπος διαχωρίζεται πλέον σε ηλεκτρονικό και παραδοσιακό. Ηλεκτρονικός Τύπος είναι η τηλεόραση, οι ιστοσελίδες (web pages) κλπ. Παραδοσιακός Τύπος είναι οι εφημερίδες, τα περιοδικά κλπ. Κάπου ανάμεσα είναι και το ραδιόφωνο.

Ραδιόφωνο

Το ραδιόφωνο είναι ένα αρκετά παλιό μέσο μαζικής ενημέρωσης που όμως θεωρείται ως ένας ευχάριστος τρόπος ενημέρωσης και ψυχαγωγίας. Είναι αρκετά εύχρηστο καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού, είναι ακίνδυνο και προσφέρει πληροφορίες και άκουσμα μουσικής.

Τηλεόραση

Η τηλεόραση, παρέχει ψυχαγωγία και ενημέρωση σε τηλεθεατές.Έχει τεράστια επικοινωνιακή δύναμη αφού βρίσκεται δίπλα στον πολίτη οποιαδήποτε ώρα και ημέρα ασκώντας άμεση ή έμμεση επιρροή.