Γκούρκα

Οι Γκούρκα ή Γκόρκα (गोर्खा) (/ ɡɜːrkə / ή / ɡʊərkə /) στην σύγχρονη εκδοχή του όρου είναι Νεπαλέζοι στρατιώτες που στρατολογούνται στον βρετανικό και τον ινδικό στρατό, το Βοηθητικό Σώμα Γκούρκα της Σιγκαπούρης, την Μονάδα Εφέδρων Γκούρκα του Μπρουνέι, την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ και ζώνες πολέμου σε όλο τον κόσμο. Αν και ο όρος «Gurkha» εφαρμόζεται αδιακρίτως και ανακριβώς για ολόκληρο τον πληθυσμό του Νεπάλ, εθνογραφικά το όνομα θα πρέπει να εφαρμόζεται για τα μέλη του παλαιού κρατιδίου των Γκούρκα, που αποτελεί μόνο μικρό τμήμα του βασιλείου του Νεπάλ. 
Ιστορικά, οι όροι «Γκούρκα» και «Γκορκάλι» είναι συνώνυμοι με τον όρο «Παχάρι» και προέρχονται από την περιοχή των Γκόρκα, από όπου επεκτάθηκε το Βασίλειο του Νεπάλ υπό τον Πρίθιβι Ναραγιάν Σαχ. Η επέκταση είχε ως συνέπεια τον σχηματισμό της Γκόρκαλαντ και της εθνοτικής ομάδας των Ινδών Γκόρκα στην Ινδία. Το όνομα εντοπίζεται και στον μεσαιωνικό ινδουιστή πολεμιστή-άγιο Γκούρου Γκόρανκναθ, ιστορικό ιερό του οποίου υπάρχει στο Γκόρκα.

Ιστορία

Τους Γκούρκα ως εκπαιδευμένους στρατιώτες χρησιμοποίησε το 1742 ο Πρίθιβι Ναραγιάν Σαχ, κυβερνήτης του βασιλείου των Ιμαλαΐων Γκούρκα. Το 1768, ο ίδιος έγινε ο πρώτος ηγεμόνας του ενωμένου Βασιλείου του Νεπάλ. Το 1814 η καταπάτηση περιοχών που ελέγχονταν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών ανησύχησε τους Βρετανούς, οι οποίοι κήρυξαν τον πόλεμο στο Νεπάλ. Οι Βρετανοί, εντυπωσιασμένοι από την μαχητικότητα των Γκούρκα, άρχισαν να τους στρατολογούν μετά από την συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε για τον τερματισμό του πολέμου το 1816. Τα πρώτα συντάγματα της Ταξιαρχίας των Γκούρκα υπηρέτησαν για τον στρατό της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών στον πόλεμο Πιντάρι, με τον οποίο η Βρετανία υπέταξε τους περιφερειακές κυβερνήτες της Ινδίας και άσκησε πλήρη έλεγχο στην ινδική υποήπειρο. Η φήμη για την ανδρεία των Γκούρκα ενισχύθηκε μετά την υπηρεσία τους στους πολέμους κατά των Σιχ στα τέλη της δεκαετίας του 1840. 
Κατά την διάρκεια της ινδικής εξέγερσης του 1857, οι Γκούρκα πολέμησαν στο πλευρό των Βρετανών. Εξαιτίας της ιδιαίτερης συμβολής του  Τάγματος Σέρμουρ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, είκοσι πέντε άνδρες του Τάγματος παρασημοφορήθηκαν με το Ινδικό Τάγμα Αξίας κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Δελχί. Από το τέλος της ινδικής εξέγερσης του 1857 μέχρι την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τα συντάγματα των Γκούρκα ανέλαβαν ενεργό δράση στην Βιρμανία, το Αφγανιστάν, τα βορειοανατολικά και τα βορειοδυτικά σύνορα της Ινδίας, την Μάλτα (Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878)), στην Κύπρο, την Μαλαισία, την Κίνα (Εξέγερση των Μπόξερ του 1900) και το Θιβέτ, όπου συμμετείχαν στην μεγαλύτερου πιθανώς υψομέτρου μάχη (5.700 μ) στο Κάρο Λα στις 5–6 Μαΐου του 1903. 
Στην περίοδο 1914-1918 οι Γκούρκα πολέμησαν στο Δυτικό Μέτωπο και αλλού, συμπεριλαμβανομένης της Μεσοποταμίας και της Καλλίπολης. Τα συντάγματα των Γκούρκα είχαν περισσότερα από 20.000 θύματα και έλαβαν περισσότερα από 2.000 παράσημα ανδρείας. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γκούρκα πολέμησαν με 40 τάγματα στο πλευρό των συμμάχων με απώλειες 30.000 ανδρών νεκρών και τραυματιών στις μάχες της Βόρειας Αφρικής, στην Ιταλία, την Σιγκαπούρη και την Βιρμανία. Το 1948 έλαβαν μέρος στο πλευρό των Βρετανών κατά την Μαλαισιανή Έκτακτη Ανάγκη κατά των κομμουνιστών ανταρτών που δρούσαν ενάντια στην βρετανική κυριαρχία στην Μαλαισία.