google/wiki40b huggingface dataset:
Βερνάρδος της Ιταλίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βερμαντουά της Πικαρδίας και ήταν νόθος γιος του Πεπίνου των Λομβαρδών ("της Ιταλίας") και μίας ερωμένης του. Το 810 ο πατέρας του ασθένησε στην πολιορκία της Βενετίας και απεβίωσε. Του Βερνάρδου, αν και νόθου, του επετράπη από τον πάππο του Καρλομάγνο η διαδοχή στη Λομβαρδία (Βόρεια Ιταλία). Ο πάππος του ήταν συγκυβερνήτης ως την ενηλικίωση (το 814) του Βερνάρδου. 
Το 814 απεβίωσε ο Καρλομάγνος και τον διαδέχθηκε στη Φραγκία ο νεότερος, γνήσιος γιος Λουδοβίκος Α΄ των Φράγκων, ο οποίος με την Αυτοκρατορική Διάταξη καθόριζε το μέλλον του βασιλείου: το μεγαλύτερο μέρος θα πήγαινε στον πρωτότοκο γιο του Λοθάριο Α΄ και ο Βερνάρδος βασιλιάς της Λομβαρδίας θα ήταν υποτελής του. Αυτό θεωρήθηκε επιρροή της συζύγου τού Λουδοβίκου Α΄, της Ερμενγάρδης. Αν και η Διάταξη δεν άλλαζε κάτι ουσιαστικά, ο Βερνάρδος παραπονέθηκε και άρχισε να μηχανορραφεί εναντίον του με άλλους τρεις μεγιστάνες. Πληροφορίες έφτασαν στον Λουδοβίκο Α΄ ότι σχεδιάζεται ανεξαρτητοποίηση και αυτός αμέσως εκστράτευσε νοτιότερα. Οι συνωμότες αιφνιδιάστηκαν και ταξίδευσαν στο Χαλόν να τον συναντήσουν· δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο και ο Λουδοβίκος Α΄ από επιείκεια μετέτρεψε την ποινή τους σε τύφλωση. Η διαδικασία τραυμάτισε τον Βερνάρδο, που δύο ημέρες μετά απεβίωσε το 818. Ύποπτος συνεργάτης τους θεωρήθηκε και ο Θέοδουλφ επίσκοπος της Ορλεάνης, που φυλακίστηκε και σύντομα απεβίωσε. 
Ο Λουδοβίκος Α΄ είχε δύο νόθου αδελφούς, που τους έκειρε μοναχούς και τους έκλεισε σε μονές. Το βασίλειο της Λομβαρδίας απορροφήθηκε σε αυτό των Φράγκων, το οποίο δόθηκε στον Λοθάριο Α΄. Το 822 ο Λουδοβίκος Α΄ εξομολογήθηκε δημόσια στο Ατινύ ότι είναι ένοχος που σκότωσε τον ανιψιό του και καλωσόρισε τους δύο νόθους αδελφούς του στην ευμένειά του. Οι ιστορικοί λένε ότι αυτό τον έκανε ευάλωτο στην κυριαρχία των κληρικών και μείωσε το κύρος του και την εκτίμηση, σεβασμό που του είχαν οι Φράγκοι ευγενείς. Μερικοί ιστορικοί λένε πως η απειλή εναντίον του ήταν σοβαρή και η συγχώρεσή του έφερε την ισορροπία.
Μαυροδάφνη

Η Μαυροδάφνη αναφέρεται τόσο στο μαύρο σταφύλι, εγχώριο προϊόν της Αχαΐας, όσο και στο γλυκό ενισχυμένο κρασί (κρασί με υψηλη περιεκτικότητα σακχάρων) που παράγεται από αυτό.

Οινοποιεία

Η μαυροδάφνη αρχικά οινοποιείται σε μεγάλους κάδους που βρίσκονται εκτεθειμένοι στον ήλιο. Μόλις το κρασί φτάσει ένα συγκεκριμένο επίπεδο ωριμότητας, η ζύμωση σταματά με την προσθήκη αποστάγματος που ετοιμάστηκε από προηγούμενη συγκομιδή. Ύστερα, γίνεται απόσταξη της μαυροδάφνης και το κρασί, που περιέχει ακόμα υπολειμματικά σάκχαρα, μεταφέρεται σε υπόγεια κελάρια για να ολοκληρωθεί η ωρίμανση τους. Εκεί "εκπαιδεύεται" με την επαφή με παλαιότερα κρασιά χρησιμοποιώντας την μέθοδο σειριακών μεταγγίσεων [σολέρα]. Όταν παλαιωθεί, το κρασί εμφιαλώνεται και πωλείται με την ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης (ΟΠΕ) "Μαυροδάφνη".

Το κρασί

Η μαυροδάφνη είναι ένα μαυριδερό, σχεδόν αδιαφανές κρασί με ένα σκούρο καφέ καθρεπτίζον χρώμα και ένα μοβ-καφέ διαβιβάζον χρώμα. Παρουσιάζει αρώματα και γεύσεις από καραμέλα, σοκολάτα, καφέ, σταφίδες και δαμάσκηνα.
Πρατόλαος

Ο Πρατόλαος, ο πρώτος άνθρωπος είναι μυθική προσωπικότητα, αναπαράσταση της οποίας υπάρχει σε σπάραγμα αγγείου, που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, μαζί με την Κρατεία, τον Μίτο και τον Κάβιρο.
Δημήτριος Παππάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1888. Αρχικά εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Εργατών και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως τις 24 Σεπτεμβρίου 1932. 
Εξελέγη επίσης βουλευτής Ψαρών το 1932 με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα και επανεξελέγη το 1933 ως ανεξάρτητος. 
Πέθανε σε ηλικία 77 ετών το 1966 και κηδεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου. Ήταν παντρεμένος με τη Μερόπη Παππά, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1981.
Χαλκομανία

Η χαλκομανία, είναι τεχνική της έγχρωμης εκτύπωσης ή της ξεπατίκωσης χρωμάτων επάνω σε αντικείμενα. Κατατάσσεται στο γενικότερο καλλιτεχνικό πεδίο της μονοτυπίας, διαφέρει όμως στο ότι δεν γίνεται αντιγραφή ενός μοτίβου, αλλά χαλκομανία αυτή καθαυτή είναι το μοτίβο. 
Η τεχνική πρωτοεφαρμόστηκε στην Αγγλία γύρω στο 175 , και στη συνέχεια  από το 1865 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έγινε δημοφιλής πρακτική στους σουρεαλιστές, και στην δεκαετία του 1935 από τους Óscar Domínguez και Ithell Colquhoun  . Ο Μαξ Ερνστ ανέπτυξε περαιτέρω την τεχνική: Σε αντίθεση με τον Dominguez, ο Ερνστ έπαιξε με άμορφα τυχαία σχήματα και χρώματα. Στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η τέχνη της χαλκομανίας χρησιμοποιήθηκε σε κόμικς όπως το Flash Gordon, και άλλα.
Μπαϊμάκ

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε το 1913. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1938.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Μπαϊμάκ χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπαϊμάκσκι, παρόλο που δεν είναι μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη χωριστά ως η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μπαϊμάκ, μια διοικητική μονάδα, έχοντας ισοδύναμο στάτους με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μπαϊμάκ είναι ενσωματωμένη στην δημοτική επαρχία Μπαϊμάκσκι ως Αστικός Οικισμός Μπαϊμάκ.
Κριστιάν Λουμπουτέν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1964 στο Παρίσι. Ως παιδί, ο Louboutin παράτησε το σχολείο στην ηλικία των 12 ετών εγκαταλείποντας ταυτόχρονα και το σπίτι του. Κατά την εφηβεία του ταξίδεψε στην Αίγυπτο και την Ινδία ενώ στη δεκαετία του '80, εργάστηκε στο διάσημο καμπαρέ Folies Bergere του Παρισιού. Αργότερα εργάστηκε ως υποδηματοποιός σε διάφορους γνωστούς γαλλικούς οίκους μόδας. Η γνωριμία του με τον διάσημο υποδηματοποιό Βιβιέ αποτέλεσε το έναυσμα για να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον σχεδιασμό υποδημάτων. Το 1991/92 άνοιξε το πρώτο του κατάστημα όπου παρουσίασε αποκλειστικά ψηλοτάκουνες γόβες και το ίδιο διάστημα δημιούργησε οίκο μόδας υπό την επωνυμία Christian Louboutin. Το 2014, διέθετε δώδεκα επίσημα καταστήματα ενώ οι δημιουργίες του είναι διαθέσιμες σε 46 κράτη. Το 2011 προώθησε στην αγορά σειρά ανδρικών υποδημάτων ενώ το ίδιο έτος κατέφυγε σε δικαστική διαμάχη με τον οίκο μόδας Υβ Σαιν Λοράν, με τον οποίο παλιότερα συνεργαζόταν.
Ο Louboutin βοήθησε τα στιλέτα να έρθουν πίσω στη μόδα τη δεκαετία του 1990 και του 2000, σχεδιάζοντας δεκάδες παπούτσια με ύψος 120 χιλιοστά (4,72 ίντσες) και άνω. Διακηρυγμένος στόχος του σχεδιαστή είναι να «κάνει μια γυναίκα να φανεί σέξι, όμορφη, για να κάνει τα πόδια της όσο πιο ψηλά μπορεί." Ενώ προσφέρει κάποια χαμηλότερα τακούνια στυλ, ο Louboutin συνδέεται γενικά με βραδινές εμφανίσεις, σχεδιάζει ενσωματώνοντας ιμάντες, τόξα, φτερά, λουστρίνι και άλλα παρόμοια διακοσμητικά στοιχεία.
Αντώνιος Βάλβης

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Βάλβης. Έγινε βουλευτής Βόνιτσας. Το 1903 διορίστηκε Νομάρχης Βοιωτίας.
Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Αλέξανδρος της Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Μαρίας (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης.
Το 1855 ο πατέρας του έγινε αυτοκράτορας της Ρωσίας. Το 1864 αρραβωνιάστηκε τη Ντάγκμαρ, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Εθεωρείτο ότι ο Νικόλαος είχε ισχυρή κράση, αλλά σε μία περιοδεία του στη Νότια Ευρώπη, ασθένησε. Οι ιατροί διέγνωσαν λανθασμένα ρευματισμούς: είχε πόνο στην πλάτη, άκαμπτο λαιμό και ευαισθησία στο θόρυβο και στο φως. Υποτίμησε την ασθένειά του και συνέχισε το ταξίδι του. Όταν η υγεία του επιδεινώθηκε, εστάλη στη Νότια Γαλλία, χωρίς να δει βελτίωση. Αποδείχθηκε ότι υποφέρει από μηνιγγίτιδα και εκτίμησαν ότι ασθένησε μετά από έναν αγώνα πάλης που είχε. Ο Νικολάι συνέχισε να φθίνει και απεβίωσε το 1865 στη βίλλα Μπερνόν της Νις (Νίκαιας) στη Γαλλία. 
Η τελευταία του πρόταση ήταν η αρραβωνιαστικά του να παντρευτεί τον μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο Γ΄, πράγμα που έγινε το 1866. Η μητέρα του, που μεριμνούσε για κάθε λεπτομέρεια της ζωής του, καταρρακώθηκε ψυχικά. Το 1868 ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση ενός παρεκκλησίου που φέρει το όνομά του στη Νίκαια, στο σημείο που απεβίωσε και στα εγκαίνια παραβρέθηκε η Ντάγκμαρ (Μαρία Φεοντόροβνα) με τον σύζυγό της Αλέξανδρο Γ΄.
Πληροφορική ηθική

Ιστορία

Η πληροφορική ηθική ως αντικείμενο μελέτης και προβληματισμού πρωτοεμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα και συγκεκριμένα στο έργο του καθηγητή Norbert Wiener, ο οποίος προέβλεψε τις κοινωνικές και ηθικές συνέπειες της πληροφορικής τεχνολογίας. Στα βιβλία του Cybernetics: or control and communication in the animal and the machine (1948) και The Human Use of Human Beings (1950) θεμελιώνει τις θεωρητικές βάσεις της πληροφορικής ηθικής. Ο Weiner προβλέπει διορατικά ότι η επανάσταση της πληροφορικής θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην κοινωνία, γι’ αυτό και την ορίζει ως ‘δεύτερη βιομηχανική επανάσταση’. Μία δεκαετία αργότερα ο Donn ξεκίνησε την μελέτη της μη ηθικής χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκέντρωσε πολλές περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος (Parker 1968, 1979, 1990).  Ο όρος ‘πληροφορική ηθική’ (computer ethics) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Walter Maner ο οποίος ασχολήθηκε με τη φιλοσοφική μελέτη εκείνων των ηθικών προβλημάτων που δημιουργούνται, μεταλλάσσονται και επιβαρύνονται από την πληροφορική τεχνολογία. Ο Maner στο βιβλίο του Starter Kit in Computer Ethics (1978), μελετά την παιδαγωγική σημασία της πληροφορικής ηθικής. H πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη παρουσιάζεται το 1985 στο άρθρο του James Moore 'What is Computer Ethics? Στο άρθρο του αυτό ο Moore προσφέρει έναν πρώτο ορισμό της πληροφορική ηθικής και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη διάσταση του φιλοσοφικού της αντικειμένου.
Καλλιτεχνικό σκάκι

Αγωνιστικότητα και καλλιτεχνικό σκάκι

Για να αναπτυχθεί η αγωνιστικότητα στο καλλιτεχνικό σκάκι, γίνονται διαγωνισμοί σύνθεσης και διαγωνισμοί λύσης σκακιστικών προβλημάτων. Υπάρχουν μακροχρόνιοι και ζωντανοί διαγωνισμοί και των δύο κατηγοριών, καθώς και επίσημοι τίτλοι που απονέμονται στους συμμετέχοντες σε αυτούς τους διαγωνισμούς.
Έλληνες προβληματιστές, που έχουν διακριθεί με υψηλές επιδόσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς. είναι μεταξύ άλλων οι GM Βύρων Ζάππας, IM Παύλος Μουτεσίδης και IM Χάρης Φουγιαξής.
Στάβιες Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη μνεία στις Στάβιες γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα, το 1370. Πιστεύεται ότι πιθανότατα ήταν οικισμός των ρωμαϊκών χρόνων και να ιδρύθηκε από κατοίκους της Stabia , η οποία είχε καταστραφεί το 79 μ.Χ. με την έκρηξη του Βεζουβίου.  Στις  ενετικές απογραφές αναφέρονται οι Στάβιες με το όνομα Tavies  με 206 κατοίκους το 1583  και στο Κ98 ο Ακάματος με το όνομα Acamato και 119 κατοίκους. Το ίδιο χωριό είχε 4 μουσουλμανικές οικογένειες το 1834 και 46 μουσουλμανικές κατοίκους το 1881. Το Φουρνοφάραγγο το βρίσκουμε στον κατάλογο του 1583 με 22 κατοίκους και στην απογραφή του 1834 με 5 μουσουλμανικές οικογένειες και 1 χριστιανική, ενώ το 1881 είχε 103 Χριστιανούς.  Το 1842 αναφέρεται ότι στα ανατολικά του χωριού ήταν ναός του Αγίου Γεωργίου του Κουλουρίτη, σε αρχαία τοποθεσία με αυτό το όνομα. Τα Καπετανιανά αναφέρονται στην απογραφή του 1834 με 30 χριστιανικές οικογένειες και το 1881 με 201 Χριστιανούς. Στο χωριό αυτό στη θέση Μετζολατί κοντά στην κορυφή του Κόφινα βρισκόταν ιερό κορυφής, το οποίο χρονολογείται από τη Μεσομινωική περίοδο. Πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνταν για ιεροτελεστίες, καθώς ανακαλύφθηκαν στις γύρω σπηλιές διάφορα ειδώλια και αναθήματα.
Κωνσταντίνος Δημητριάδης (βουλευτής)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κάρυστο και έμαθε τα πρώτα γράμματα στην Σύρο. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.
Γρήγορα ανήλθε στα ψηλότερα διοικητικά αξιώματα. Επί Όθωνα εξελέγη πολλές φορές βουλευτής Καρύστου, αναδείχτηκε ένας των σπουδαιότερων ρητόρων της βουλής, έγινε διευθυντής της Διοικητικής Αστυνομίας Αθηνών και Πειραιώς, και τιμήθηκε με παράσημο για τις υπηρεσίες του στις ανταρσίες της Εύβοιας το 1847.
Μετά τον Όθωνα επανεκλέγει ακόμα πολλές φορές βουλευτής Καρύστου. Αποσύρθηκε από βουλευτής και διορίστηκε νομάρχης σε πολλούς νομούς. Ως νομάρχης Κεφαλληνίας ίδρυσε νοσοκομείο, κατασκεύασε δρόμους και άλλα έργα. Στην Κέρκυρα κατασκεύασε νέα πτέρυγα φρενοκομείου και αναβάθμισε το λιμάνι γκρεμίζοντας τα Ενετικά τείχη.
Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1884.
Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν

Σπουδές

Η Γκιν γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια το 1887 και σπούδασε με τους ζωγράφους Τόμας Πόλοκ Άνσχουτζ, Τόμας Ίκινς και Robert Vonnoh. Τότε ήταν που ξεκίνησε να μελετά με τον Χάουαρντ Πάυλ στο Ινστιτούτο του Ντρέξελ όπου γνώρισε την Βάιλετ Όκλεϊ και την Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ.

Νέα Γυναίκα

Καθώς οι ευκαιρίες για εκπαίδευση έγιναν πιο προσβάσιμες τον 19ο αιώνα, οι γυναίκες καλλιτέχνες έγινε μέρος των επαγγελματικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους ιδρυτικών συλλόγων τέχνης. Τα έργα τέχνης που είχαν φιλοτεχνηθεί από γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα και για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί αυτό το στερεότυπο οι γυναίκες "άρθρωναν όλο και περισσότερο λόγο και παράστημα" ώστε να προωθήσουν τη δουλειά των γυναικών και έτσι έγινε μέρος της αναδυόμενης εικόνας της μορφωμένης, σύγχρονης και πιο ελεύθερης "Νέας Γυναίκας". 
Οι καλλιτέχνες «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην εκπροσώπηση της Νέας Γυναίκα, τόσο με την δημιουργία εικόνων της φιγούρας της και του παραδειγματικού αυτού αναδυόμενου τύπου γυναίκας μέσα από τη δική τους ζωή." Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, περίπου το 88% των συνδρομητών των 11.000 περιοδικών ήταν γυναίκες. Καθώς οι γυναίκες εισήλθαν στην καλλιτέχνη κοινότητα, οι εκδότες άρχισαν να τις προσλαμβάνουν για να δημιουργήσουν εικόνες που απεικόνιζε τον κόσμο μέσα από την προοπτική μιας γυναίκας. Άλλες επιτυχημένες εικονογράφοι ήταν η Τζένι Αουγκούστα Μπραουνσκόμπ, η Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ, η Ρόζι Ο'Νιλ και Βάιλετ Όκλεϊ.
Η Γκριν ήταν μέλος της οργάνωσης The Plastic Club της Φιλαδέλφειας, που ιδρύθηκε για την προώθηση της «τέχνης για το καλό της τέχνης». Άλλα μέλη περιελάμβαναν την Έλενορ Άμποτ, την Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ και Βάιλετ Όκλεϊ. Πολλές από τις γυναίκες που ίδρυσαν την οργάνωση ήταν μαθήτριες του Χάουαρντ Πάυλ. Σκοπός της ίδρυσης της οργάνωσης ήταν για να παρέχουν ένα μέσο ώστε να ενθαρρύνουν η μια την άλλη επαγγελματικά και για να δημιουργήσουν ευκαιρίες για να πωλούν τα έργα τέχνης τους.

Εικονογραφήσεις

Εξέδιδε τα έργα της πριν να γίνει δεκαοκτώ ετών και ξεκίνησε να κάνει σχέδια και εικονογραφήσεις με πενάκι και μελάνι για τα περιοδικά St. Nicholas Magazine, Woman's Home Companion, και The Saturday Evening Post. Το 1901, υπέγραψε ένα αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας με το μηνιαίο περιοδικό Harper's . Η Γκριν ήταν επίσης εικονογράφος βιβλίων.
Το 1905, η Γκριν κέρδισε το βραβείο Mary Smith Prize στην ετήσια έκθεση της Σχολής Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια. Το 1994, εκλέχθηκε μετά θάνατον στο Hall of Fame της Ένωσης Εικονογράφων.

Προσωπική ζωή

Η Γκριν έγινε στενή και δια βίου φίλη με την Όκλεϊ και την Σμιθ. Ζούσαν αρχικά μαζί στο ξενοδοχείο Red Rose Inn (αποκαλούνταν τα Κορίτσια του Red Rose από τον Πάυλ) και αργότερα στο Cogslea, το σπίτι τους στη γειτονιά Mount Airy της Φιλαδέλφεια.
Το 1911, στην ηλικία των σαράντα, η Γκριν παντρεύτηκε τον Huger Elliott έναν καθηγητή αρχιτεκτονικής, ύστερα από πέντε χρόνια αρραβώνα και μετακόμισε μακριά από το Cogslea. Η Γκριν συνέχισε τη δουλειά της καθ'όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 και εικονογράφησε μαζί με τον άντρα της ένα αλφάβητο χωρίς νόημα. Η Γκριν πέθανε στις 29 Μαΐου του 1954.
Μοναστήρι της Σαπάρα

Ιστορία

Το Μοναστήρι υπάρχει ήδη από τον 9ο αιώνα, και μεταξύ των μοναχών του υπήρξαν πολλές σημαντικές προσωπικότητες της Γεωργιανής εκκλησιαστικής ιστορίας. Στα τέλη του 13ου αιώνα η Σαπάρα έγινε ιδιοκτησία της οικογένειας των Ζακέλι, της οποίου ο αρχηγός, ο Σάργκις Ζακέλι, ήταν ειδήμων στις καλές διαπραγματεύσεις με τους Μογγόλους, και κατάφερε να εξασφαλίσει για το Σάμτσχε μια εποικοδομητική περίοδο ειρήνης που ήταν δυσεύρετη τότε. Σε γηραιότερη ηλικία, ο Σάργκις ανέλαβε μοναστικά τάγματα και άλλαξε το όνομα του σε Σάββας. Ο γιος του Μπέκα κατασκεύασε τη μεγαλύτερη από τις 12 εκκλησίες του μοναστηριού, την εκκλησία του Αγίου Σάββα, που αφιερώθηκε στον άγιο που ήταν συνονόματος του πατέρα του και από αρχιτεκτονική άποψη ήταν μία από τις πιο σημαντικές εκκλησίες του καιρού της. Στο εσωτερικό, οι τοιχογραφίες του 14ου αιώνα είναι εξαιρετικής ποιότητας.  
Από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα η Μονή της Σαπάρα εκκενώθηκε λόγω της επεκτατικής πολιτικής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο Σάμτσχε, και στην πορεία της διαδικασίας οι εικόνες και οι λοιποί θησαυροί της μονής μεταφέρθηκαν σε πιο προστατευμένες περιοχές της Γεωργίας. 
Κατά το πρώτο μισό του 18ου αιώνα ο Γεωργιανός γεωγράφος, χαρτογράφος και ιστορικός Βακχούστι του Κάρτλι ανέφερε το μοναστήρι της Σαπάρα ως «μεγάλο, τιμημένο και διακοσμημένο με εικόνες εκκλησιαστικών και αγίων».
Κατά τον 19ο αιώνα το μοναστήρι ήταν έρημο και επανήλθε σε λειτουργία κατά τη δεκαετία του 1850. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο συγκρότημα οι Γεωργιανοί μοναχοί και το 1893 ιδρύθηκε το Ρωσικό παράρτημα που διατηρήθηκε μέχρι τη Σοβιετική περίοδο.

Περιγραφή

Το μοναστηριακό συγκρότημα καταλαμβάνει μια στενή λωρίδα, ψηλά στο βουνό. Περιλαμβάνει πολυάριθμα κτίρια στα δεξιά και αριστερά της κεντρικής εισόδου και σε διάφορα υψομετρικά επίπεδα:
Εκκλησία της Κοίμησης: Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα κτίρια του μοναστηριού, που χρονολογείται του 10ου αιώνα, ενώ οι τοιχογραφίες είναι του 14ου αιώνα. 
Εκκλησία του Αγίου Σάββα: Κατασκευάστηκε από τον Μπέκα, γιο του Σάργκις Ζακέλι, κατά τον 13ο-14ο αιώνα.
Καμπαναριό: Πρόκειται για ένα ψηλό διώροφο κτίριο χωρίς εξωτερικές διακοσμήσεις. Εσωτερικά είναι τοιχογραφημένο με προσωπογραφίες των χορηγών.
Παλάτι των Αταμπέηδων: Από το διώροφο κτίριο έχει διασωθεί μόνο ο ένας όροφος, ενώ η οροφή έχει καταρρεύσει. 
Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου: χρονολογείται ύστερο Μεσαιωνικό
Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου: χρονολογείται από τα τέλη του Μεσαίωνα
Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου:  είναι ύστερη Μεσαιωνική
Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου: χρονολογείται ύστερη Μεσαιωνική
Εκκλησία του Βαπτιστή: χρονολογείται ύστερη Μεσαιωνική
Προμαχώνες: Το μοναστηριακό συγκρότημα περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος και διαθέτει αμυντικές δομές που χρονολογούνται της ύστερης Μεσαιωνικής περιόδου.
Μεβλούτ Τσαβούσογλου

Βιογραφία

Γεννημένος στην Αλάνια, ο Τσαβούσογλου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας το 1988 όπου σπούδασε διεθνείς σχέσεις. Μετά έκανε ένα μεταπτυχιακό στην οικονομική επιστήμη, στο Πανεπιστήμιο του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης και αργότερα συνέχισε με διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Bilkent. Ήταν ερευνητικός συνεργάτης στο London School of Economics, στο οποίο για μια περίοδο ήταν πρόεδρος της Turkish Society.

Καριέρα

Ως βουλευτής, υπηρέτησε ως πρόεδρος στην Επιτροπή Μετανάστευσης και Πληθυσμού. Τον Νοέμβριο 2009, συναντήθηκε με τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, μέσα στα πλαίσια μιας αναφοράς που προετοιμάζει το Συμβούλιο της Ευρώπης με θέμα τον λιμό στην Σοβιετική Ένωση του 1932-1933.

Συμβούλιο της Ευρώπης

Ο Τσαβούσογλου έγινε μέλος στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης το 2003 και έγινε ο ηγέτης της τουρκικής αποστολής και ο αντιπρόεδρος της Συνέλευσης. Στην συνεδρίαση της Συνέλευσης που έγινε τον Ιανουάριο του 2010, ήταν υποψήφιος και εξελέγη στις 25 Ιανουαρίου 2010 για να αντικαταστήσει τον τότε πρόεδρο Lluís Maria De Puig από την Ισπανία. Στην επόμενη συνάντηση του Οκτωβρίου 2010, αυτή η νέα θέση ήταν ο λόγος γιατί η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν του ανέθεσε επιπλέον ευθύνες. Η υποψηφιότητά του για αυτήν την θέση υποστηρίχθηκε από όλα τα μεγάλα κόμματα της Τουρκίας. Έγινε πρόεδρος μόλις λίγους μήνες πριν την ανάθεση στην Τουρκία της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης (Νοέμβριος 2010) και την ίδια περίοδο που υπήρχε ένας Τούρκος πρόεδρος στο Κογκρέσο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το 2012 τον διαδέχθηκε ο Jean-Claude Mignon από την Γαλλία.

Τουρκικές τοπικές εκλογές 2014

Η εφημερίδα Hurriyet άσκησε κριτική στον Τσαβούσογλου λόγω της επέμβασής του στις δημοτικές εκλογές στην Ατάλλια, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στις 30 Μαρτίου 2014. Ενώ ο υποψήφιος του κόμματος της αντιπολίτευσης Mustafa Akaydin προπορευόταν σε ψήφους από τον υποψήφιο του κυβερνώντος κόμματος, ο Τσαβούσογλου επισκέφτηκε την περιοχή με τους υποστηρικτές του και διέκοψε την διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων. Μετά την διακοπή αυτή, σταμάτησε η καταμέτρηση των ψήφων. Υπήρχαν ισχυρισμοί ότι οι ψήφοι που δεν είχαν ακόμα καταμετρηθεί προέρχονταν από τα προάστια της Αττάλιας όπου το κόμμα της αντιπολίτευσης είχε περισσότερους υποστηρικτές.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με ένα παιδί. Μιλάει τούρκικα, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά και ιαπωνικά.
Ο αδερφός του Χασάν είναι ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αλάνιας.
Αντρέας Κράμερ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1997. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 πήρε το ασημένιο μετάλλιο στα 800 μέτρα, πίσω από τον Άνταμ Κζοτ.
Μαξίμ Μπλανσάρ

Καριέρα

Ο Μπλανσάρ ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής από το Αλανσόν, μια κοινότητα της Νορμανδίας, προτού ενταχθεί στην πρώτη επαγγελματική ομάδα της καριέρας του – την Λαβάλ. Πέρασε δύο χρόνια στα τμήματα υποδομής του συλλόγου, προτού προωθηθεί στην πρώτη ομάδα, με την οποία άρχισε να προπονείται στη διάρκεια της σεζόν 2005–06. Ο Μπλανσάρ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στο Σαμπιονά Νασιονάλ την αμέσως επόμενη σεζόν και μέτρησε συνολικά 25 εμφανίσεις για το πρωτάθλημα με την Λαβάλ για τις επόμενες δύο σεζόν. Πέρασε την σεζόν 2008–09 αγωνιζόμενος στην Αντάντ Σανουά Σαιν-Γκρατιάν, όπου και πέτυχε το πρώτο του τέρμα για το πρωτάθλημα, ενώ την επόμενη με την Μουλέν – πραγματοποιώντας από 35 συμμετοχές πρωταθλήματος και με τις δύο.
Μετακόμσιε στην Αγγλία το καλοκαίρι του 2010, υπογράφοντας στην Τρανμίρ Ρόβερς της Λιγκ Ουάν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του μαζί της σε μία ισοπαλία με σκορ 0–0 απέναντι στην Χάντερσφιλντ Τάουν, ενώ πραγματοποίησε συνολικά 24 εμφανίσεις στη διάρκεια της σεζόν 2010–11. Αποχώρησε από την Τρανμίρ με την λήξη της σεζόν, αφότου ο ομάδα αρνήθηκε να του προσφέρει νέο συμβόλαιο. Ο Μπλανσάρ υπέγραψε ένα σύντομης διάρκειας συμβόλαιο συνεργασίας με την Πλύμουθ Αργκάιλ το Νοέμβριο, έπειτα από περίοδο δοκιμαστικών στην οποία υπεβλήθη από την ίδια αυτή ομάδα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε μια νίκη της ομάδας του με σκορ 4–1 επί της Νορθάμπτον Τάουν, ενώ επέκτεινε το ήδη υπάρχον συμβόλαιό του τον Ιανουάριο του 2012, έως το τέλος της σεζόν, μετά από συνολικό αριθμό επτά συμμετοχών με την ομάδα. Ο Μπλανσάρ πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα σε μια ισοπαλία 1–1 απέναντι στην Κρόουλι Τάουν.
Ο Μπλανσάρ έβαλε την υπογραφή του σε νέο διετές συμβόλαιο τον Μάιο,, ενώ, ταυτόχρονα, κατέκτησε τον τίτλο του καλύτερου παίκτη της ομάδας για την σεζόν 2011–12. Πραγματοποίησε συνολικά 28 εμφανίσεις για το πρωτάθλημα, στην διάρκεια των οποίων πέτυχε δύο τέρματα ενώ, σύμφωνα με την εφημερίδα The Herald, είχε μια "εξαιρετική συνεργασία" με τον Ντάρεν Περς.
Διεθνής Ομοσπονδία Επεξεργασίας Πληροφοριών

Η Διεθνής Ομοσπονδία Επεξεργασίας Πληροφοριών (αγγλ. International Federation of Information Processing - IFIP) ιδρύθηκε το 1960 στην Αυστρία υπό την αιγίδα της UNESCO και αποτελεί έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που εκπροσωπεί όσους δραστηριοποιούνται στον τομέα της επεξεργασίας των πληροφοριών. Η IFIP διευθύνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο (Board), τη Γενική Συνέλευση (General Assembly) και την Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee).Επιπλέον, διαθέτει 13 Τεχνικές Επιτροπές (Technical Committees) και περισσότερες από 100 Ομάδες Εργασίας (Working Groups) , οι οποίες εργάζονται για τη διαχείριση συγκεκριμένων υποθέσεων της Ομοσπονδίας.

Μέλη

Η IFIP εκπροσωπεί τους εργαζόμενους στον τομέα των τεχνολογιών της πληροφορίας 56 χωρών και περιοχών. Βασική προϋπόθεση για συμμετοχή στην Ομοσπονδία είναι ο αιτών οργανισμός να κατέχει σημαντικό ρόλο στον τομέα της επεξεργασίας των πληροφοριών. Τα μέλη  της IFIP διακρίνονται σε Πλήρη Μέλη (Full Members) και Συνεργαζόμενα Μέλη (Associate members), εκ των οποίων τα μέλη της πρώτης κατηγορίας διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Διακρίνεται ακόμη μια κατηγορία μελών για διεθνείς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται σε κάποιο συγκεκριμένο πεδίο της επεξεργασίας των πληροφοριών, ως Εξειδικευμένα Μέλη (Specialist Member). Ακόμη, η IFIP απονέμει σε κάποιο μέλος της την τιμητική ιδιότητα του Επίτιμου Μέλους (Honorary Member) , ως αναγνώριση της σημαντικής συνεισφοράς του στο έργο της. Τα μέλη της Ομοσπονδίας ξεπερνούν, στο σύνολο τους, το μισό εκατομμύριο και έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στις Ομάδες Εργασίας που συστήνει το Διοικητικό Συμβούλιο και να ορίζουν εκπροσώπους στις Τεχνικές Επιτροπές.