Γοδεφρείδος Γ΄, Δούκας της Κάτω Λωρραίνης

Διαμάχες με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄

Ο Γοδεφρείδος εξεγέρθηκε κατά του αυτοκράτορα, και λεηλατώντας κατέστρεψε εδάφη της Κάτω Λωρραίνης, μεταξύ των οποίων και την πόλη του Βερντέν, η οποία, παρότι του ανήκε δικαιωματικά λόγω κληρονομιάς, δεν του είχε αποδοθεί από τον Ερρίκο. Σύντομα ο Γοδεφρείδος ηττήθηκε από τον αυτοκρατορικό στρατό, καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε μαζί με τον γιο του (1045). Όταν ο γιος του πέθανε στη φυλακή, ο πόλεμος ξανάρχισε. Ο Γοδεφρείδος συμμάχησε με τον Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας, και σε αντιπερισπασμό ο Ερρίκος προσέφερε την κομητεία του Βερντέν στον επίσκοπο της πόλης Τιερρύ. Ο Γοδεφρείδος κινήθηκε αιφνιδιάζοντας τον επίσκοπο, ο οποίος διέφυγε, και λεηλάτησε το Βερντέν, πυρπολώντας τον καθεδρικό ναό της πόλης.
Στη μάχη του Τουέν στις 11 Νοεμβρίου 1048 ο Γοδεφρείδος επέπεσε κατά του δούκα Αδαλβέρτου, ο οποίος τον είχε διαδεχτεί στην Άνω Λωρραίνη, και τον κατανίκησε,. Ο Αδαλβέρτος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Χωρίς καθυστέρηση ο Ερρίκος διόρισε τον νεαρό Γεράρδο του Σατενουά στη θέση του Αδαλβέρτου στην αυτοκρατορική Δίαιτα της Βορμς. Στις επόμενες εκστρατείες του για να καταλάβει την περιοχή του Μοζέλλα, ο Γοδεφρείδος αντιμετωπησε τη σκληρή αντίσταση από τον Γεράρδο και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τις αξιώσεις του και να συμφιλιωθεί με τον επίσκοπο. Βοήθησε μάλιστα να ανοικοδομηθεί ο καθεδρικός ναός που εξαιτίας του είχε καταστραφεί.
Το 1053 πέθανε η πρώτη σύζυγος του Ντόντα και ο Γοδεφρείδος ξαναπαντρεύτηκε την Βεατρίκη του Μπαρ, χήρα του Βονιφάτιου Γ΄ της Τοσκάνης και μητέρα της Ματθίλδης, διαδόχου του Βονιφάτιου. Ο αυτοκράτορας Ερρίκος θεώρησε τον γάμο άκυρο, ισχυριζόμενος ότι είχε γίνει χωρίς την εγκρισή του, και φυλάκισε τη Βεατρίκη και τον ανήλικο γιο της Φρειδερίκο, που πέθανε λίγο αργότερα (1055). Ο Γοδεφρείδος τότε ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Τοσκάνης για λογαριασμό της Βεατρίκης και της κόρης της Ματθίλδης. Ο Βαλδουίνος Ε΄ της Φλάνδρας εξεγέρθηκε και ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ΄ λεηλάτησε τη Φλάνδρα, καταστρέφοντας τη Λιλ και το Τουρναί (1054). Ο Γοδεφρείδος απάντησε αιχμαλωτίζοντας τον Φρειδερίκο του Λουξεμβούργου, που τον είχε δεχθεί το δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης (και την Αμβέρσα) με ενέργειες του αυτοκράτορα. Το 1055 πολιόρκησε την Αμβέρσα, αλλά απέτυχε να την καταλάβει, γιατί οι κάτοικοι της Λωρραίνης λάτρευαν τον Φρειδερίκο. Τελικά ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ΄ πέθανε το 1056 και ο Γοδεφρείδος έκλεισε ειρήνη με τον εξαετή διάδοχό του Ερρίκο Δ΄. Την ίδια χρονιά ο Βαλδουίνος έκλεισε ειρήνη και προσκύνησε τον νέο αυτοκράτορα, ενώ με τις συνθήκες του Άντερναχ (του 1056 και 1059) του προσφέρθηκαν η μαρκιωνία του Ενάμ και η Βραβάντη, πιθανόν σε αντάλλαγμα της παραίτησής του από τη Βαλανσιέν, την οποία του είχε αποσπάσει ο Ερρίκος Γ΄ το 1045.

Πολιτικός ρόλος του Γοδεφρείδου στην Νότια Ιταλία

Το 1057 εξορίστηκε στην Τοσκάνη, όπου συγκυβέρνησε με την σύζυγό του Βεατρίκη. Από τον μικρότερο αδελφό του, τον πάπα Στέφανο Ι΄, του δόθηκε το Δουκάτο του Σπολέτο. ο Γοδεφρείδος έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο στη Νότια Ιταλία και την Σαρδηνία την εποχή που ο αδελφός του και οι διάδοχοί του βρίσκονταν στον παπικό θρόνο. Το 1065, μετά τον θάνατο του Φρειδερίκου, κλήθηκε να γίνει ξανά δούκας της Κάτω Λωρραίνης (μαζί με την Αμβέρσα), και εγκαταστάθηκε στην αυλή του Μπουγιόν.