google/wiki40b huggingface dataset:
Δήμος Μπότσαρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1935 στην Παιανία και μεγάλωσε στα Σπάτα. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στο Ιλλινόις των ΗΠΑ. Εντάχθηκε στο ΠΑΚ Αμερικής όταν ζούσε στο Σικάγο και αργότερα, το 1974, στο ΠΑΣΟΚ. Μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε δήμαρχος Σπάτων, θέση την οποία κατείχε από τις 7 Απριλίου 1975 μέχρι τον Νοέμβριο του 1977, οπότε εκλέχθηκε βουλευτής Υπολοίπου Αττικής του ΠΑΣΟΚ.
Τον Αύγουστο του 1975 παντρεύτηκε την γνωστή ηθοποιό Μαίρη Χρονοπούλου.
Το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέγραψε από το ΠΑΣΟΚ, και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Μπότσαρης ήταν βασικός αρθρογράφος στον Ελεύθερο Τύπο, που εξέδιδε ο Άρης Βουδούρης, επίσης πρώην οπαδός του Παπανδρέου που εξελίχθηκε σε κορυφαίο πολέμιό του. Η επιθετική αρθρογραφία του Μπότσαρη (της οποίας η ακρίβεια αμφισβητούνταν) συνετέλεσε στην αλματώδη αύξηση της κυκλοφορίας της εφημερίδας, που τελικά κατέκτησε την πρώτη θέση πανελλαδικά το 1988—89.
Έγραψε αρκετά βιβλία, με πιο γνωστά το «Οπλοφόροι του ΠΑΚ: Η Πολιτική Τρομοκρατία στην Ελλάδα», το «Τα πράσινα λεονταράκια του νεοφασισμού» το «Ανδρέας» και το «Ένα ουίσκι για τον κύριο πρόεδρο» στα οποία άσκησε σκληρή κριτική στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ τον κατηγορούσε ότι ήλεγχε και υποκινούσε την τρομοκρατία στην Ελλάδα.
Κατά καιρούς έγινε στόχος επιθέσεων από οργισμένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ: δύο φορές ξυλοκοπήθηκε άγρια, ενώ του δηλητηρίασαν και τα λυκόσκυλα που είχε ως κατοικίδια. Ο ίδιος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι οι επιθέσεις εναντίον του ήταν κεντρικά κατευθυνόμενες και κατονόμασε τον Θεοφάνη Τόμπρα, διοικητή του ΟΤΕ και φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου, ως «αρχηγό και καθοδηγητή μπράβων και ΚΥΠατζήδων».
Απεβίωσε το 2003 σε ηλικία 68 ετών.
Σιγισμούνδος Β΄ του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν γιος του Σιγισμούνδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Γιούντιτ/Ιουδήθ, κόρης του Γκέμπχαρτ ΙΑ΄ κόμη του Κέρφουρτ.
Το 1405 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του Βάλντεμαρ Δ΄, Γεώργιο Α΄ και τον μικρότερο αδελφό του Αλβέρτο Ε΄, καθότι ο νόμος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε διαίρεση του πριγκιπάτου.
Το 1417 απεβίωσε ο Βάντεμαρ Δ΄ άγαμος και το 1452 απεβίωσε ο Σιγισμούνδος Β΄ άτεκνος, έτσι έμειναν μόνο ο Γεώργιος Α΄ και ο Αλβέρτος Ε΄ ως πρίγκιπες του Άνχαλτ-Ντεσάου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την 5η εξαδέλφη του Ματίλντα, κόρη του Βερνάρδου ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ο ασθενής σύζυγος

Περιγραφή

Ο πίνακας εικονίζει το εσωτερικό μιας φτωχικής χαμηλοτάβανης ξύλινης καλύβας. Η γυναίκα είναι γονατιστή μπροστά στο εικονοστάσιο και προσεύχεται με πίστη. Στο στενό κρεβάτι ο άντρας της είναι άρρωστος βαριά. Η ζωή του ολόκληρη βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Είναι ξαπλωμένος ακίνητος ανάσκελα επάνω σε ένα στενό σανιδένιο κρεβάτι με άχυρα για στρώμα. Το βλέμμα του είναι στραμμένο σε μια εικόνα στον τοίχο. Στο κρεβάτι του μπροστά, σε ένα ψηλό σκαμνάκι είναι τοποθετημένο το λιτό του γεύμα, ανέγγιχτο.
Μόνιμη καλλιέργεια

Κεντρική ιδέα

Η κεντρική ιδέα της μόνιμης καλλιέργειας είναι ότι δεν υπάρχει αυτόνομη διαδικασία στη φύση, ούτε καν μεταξύ ολόκληρων οικοσυστημάτων. Ξεκινώντας από τον ήλιο και τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης στα φυτά μέχρι τη μέλισσα και το μανιτάρι, υπάρχει ένας δίκτυο αλληλεπίδρασης της ζωής στη φύση. Το στοίχημα της μόνιμης καλλιέργειας είναι η δημιουργία οικισμών όπου αυτός ο κύκλος θα συνεχίζεται, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου, αλλά παράλληλα θα μπορεί να προσφέρει φαγητό και στέγη στον άνθρωπο.
Για παράδειγμα, μπορούμε σε ένα θερμοκήπιο να βάλουμε κότες και φυτά. Οι κότες παράγουν θερμότητα και διατηρούν το θερμοκήπιο ζεστό, χωρίς μηχανήματα. Κάποια φυτά προσφέρουν στις κότες τροφή. Το μόνο που χρειάζεται για να πετύχει αυτό είναι να μπουν, απλά, τα φυτά σε κάποιο ύψος.

Κριτική

Κάποιοι, όπως ο John Robin, ασκούν έντονη κριτική στην μόνιμη καλλιέργεια. Υποστηρίζει ότι δεν δέχεται τη διάκριση που κάνουν όλοι οι αγρότες, μεταξύ ζιζανίων και φυτών και έτσι έχει μια τάση να παράγει ζιζάνια. Επίσης υποστηρίζει ότι δεν ταιριάζει στα ψυχρά κλίματα, αλλά περισσότερο σε Τροπικά ή Μεσογειακά κλίματα.
Ο ιδρυτής της μόνιμης καλλιέργειας, Bill Mollison, προσπάθησε κάποια στιγμή να πάρει εμπορικό σήμα (trademark) αλλά απέτυχε. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το έκανε αυτό για να μην υποστηρίζουν κάποια άτομα ότι εξασκούν μόνιμη καλλιέργεια έπειτα από ένα ή δύο μαθήματα.
Ο Greg Williams υποστηρίζει ότι η μόνιμη καλλιέργεια δίνει βάρος στα δέντρα και στη δενδροφύτευση. Ο ίδιος πιστεύει ότι αυτό οδηγεί στη μείωση της παραγωγής χρήσιμων φυτών γιατί το οικοσύστημα φθίνει καθώς τα δέντρα μεγαλώνουν.

Παραδείγματα

Παραδείγματα μόνιμης καλλιέργειας υπάρχουν πάρα πολλά στον πλανήτη. Επειδή η θεωρία της αναμιγνύει την ανθρώπινη κατοικία και τη γεωργική παραγωγική έκταση στο ίδιο μέρος, έχει αποτελέσει το μοντέλο για πολλές οικοκοινότητες τα τελευταία χρόνια. Είναι συγκριτικά ιδιαίτερα δημοφιλής στη Μεγάλη Βρετανία, όπου και τα τελευταία χρόνια έχει συνδεθεί στενά με το όλο και πιο ραγδαία αναπτυσσόμενο Κίνημα Μετάβασης που εγκαινιάστηκε το 2005 από τον Rob Hopkins.
Στην Ελλάδα υπάρχει η περίπτωση της "Νέας Γουινέας" που βασίζεται στις αρχές της μόνιμης καλλιέργειας.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 100 μέτρα ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Αρχικά, δήλωσαν συμμετοχή 21 αθλητές που χωρίστηκαν σε τρεις προκριματικές σειρές των επτά δρομέων. Έξι από αυτούς απέσυραν τη συμμετοχή τους στη συνέχεια και τελικά έλαβαν μέρος 15 αθλητές από οκτώ χώρες. Την πρόκριση για τον τελικό της 10ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά.
Στην πρώτη σειρά, ο Λέιν κέρδισε με χρόνο 12.2, ενώ δεύτερος έμεινε ο Λάγιος Σόκολι από την Ουγγαρία με 12.8. Με τον ίδιο χρόνο νίκησε και ο Τόμας Κέρτις στη δεύτερη σειρά αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Έλληνα Αλέξανδρο Χαλκοκονδύλη. 
Τον καλύτερο χρόνο των προκριματικών έκανε ο Τόμας Μπερκ με 11.8 (πρώτο Ολυμπιακό ρεκόρ) στην τρίτη σειρά και επικράτησε των δύο βασικών ανταγωνιστών του, των Γερμανών Φριτς Χόφμαν και Φρίντριχ Τράουν. Ο Χόφμαν τερμάτισε δεύτερος με χρόνο 12.6 και πήρε την πρόκριση από τον συμπατριώτη του, ενώ άγνωστη παραμένει η τελική κατάταξη του Γεώργιου Γεννηματά και του Χένρικ Σόμπεργκ. Έτσι, νικητές σε όλες τις προκριματικές σειρές αναδείχθηκαν αθλητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από τον τελικό αποφάσισε να αποσυρθεί ο Τόμας Κέρτις ώστε να προφυλαχθεί για τον τελικό των 110 μέτρων με εμπόδια που διεξήχθη αμέσως μετά και στον οποίο πήρε την πρωτιά. Τρεις ημέρες νωρίτερα, ο Μπερκ είχε επικρατήσει στα 400 μέτρα, με τον Χόφμαν να μένει στην τέταρτη θέση.
Ο Μπερκ κέρδισε ξανά τον Χόφμαν και με χρόνο 12 δευτερολέπτων στέφθηκε νικητής των 100 μέτρων, παρά το γεγονός πως και οι δύο ήταν περισσότερο γνωστοί ως δρομείς μεσαίων αποστάσεων. Λέιν και Σόκολι τερμάτισαν μαζί στην τρίτη θέση με χρόνο 12.6 και μοιράζονται το χάλκινο μετάλλιο, σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Κοντά τους τερμάτισε και ο Χαλκοκονδύλης αλλά έμεινε στην πέμπτη θέση.
Φαλέου

Γεωγραφία

Η Φαλέου βρίσκεται νότια του νησιού.

Δημογραφία

Η Φαλέου έχει πληθυσμό 354 κατοίκων (2006). Είναι το δεύτερο μικρότερο σε πληθυσμό χωριό από τα τέσσερα του Μανόνο, αλλά σε έκταση είναι η Λεπουιά'ι.
Αλέξανδρος Υψηλάντης (ηγεμόνας)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Ιωάννη Υψηλάντη, μεγάλου διερμηνέα (δραγουμάνου) της Υψηλής Πύλης και γόνου ισχυρής αρχοντικής Φαναριώτικης οικογένειας.
Πολυμαθέστατος και κάτοχος της γαλλικής, ιταλικής, τουρκικής, ελληνικής, αραβικής και περσικής, διορίστηκε το 1774 μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης και ένα μήνα αργότερα ηγεμόνας της Βλαχίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το Φεβρουάριο του 1782. Το 1786 τοποθετήθηκε ηγεμόνας της Μολδαβίας και στη συνέχεια το 1796 ηγεμόνας της Βλαχίας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο αξίωμα του διερμηνέα επέτυχε να πείσει τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ να ανακαλέσει διαταγή του περί γενικής σφαγής και να μην τιμωρήσει τους Έλληνες για την συμμετοχή τους στο -υποκινούμενο από τους Ρώσους- κίνημα των Ορλοφικών, ενώ πρωτοστάτησε στην υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Ως ηγεμόνας των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών επέδειξε εξαιρετικό ζήλο και προσπάθησε να αναδιοργανώσει την εκπαίδευση. Ως ηγεμόνας της Βλαχίας έκτισε εντυπωσιακό οικοδόμημα για τη στέγαση της Αυθεντικής Ακαδημίας του Βουκουρεστίου και το 1776 εξέδωσε χρυσόβουλο, που ρύθμιζε τη λειτουργία της. Επίσης ρύθμισε σημαντικά θέματα όπως το νομικό σύστημα, την φορολογία και τον τρόπο στρατολογίας. Ιδιαίτερα στο στρατό κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα αξιόμαχο στράτευμα, αποτελούμενο από 60 λόχους εκ των οποίων οι 2 αποτελούνταν από Σέρβους και Βουλγάρους και οι υπόλοιποι από Έλληνες. Επίσης το 1785 είχε υποβάλλει σχέδιο για την ανεξαρτητοποίηση της Ελλάδας στον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ της Αυστρίας και στην Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας. Η ηγεμονία του χαρακτηρίστηκε ως «η χρυσή εποχή της Βλαχίας».
Η σχέση του με την Υψηλή Πύλη, εξαιτίας της συμπεριφοράς του γιου του Κωνσταντίνου που ετοίμαζε επανάσταση στην Βλαχία, ήταν τεταμένη· παρ' ολα αυτά σταδιακά σταθεροποιήθηκαν. Το 1806 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Κωνσταντινούπολη. Τον ίδιο χρόνο όμως ξέσπασε Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος και ο γιος του Κωνσταντίνος αυτομόλησε στους Ρώσους. Ο Τούρκος Σουλτάνος εξοργίστηκε από την συμπεριφορά αυτή και διέταξε να συλλάβουν και να φυλακίσουν τον Αλέξανδρο. Λίγες μέρες αργότερα και ύστερα από φρικτά βασανιστήρια διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και η κατάσχεση της περιουσίας του, η οποία υπολογιζόταν σε πάνω από πέντε εκατομμύρια γρόσια.
Δανιήλ Φιλιππίδης

Βιογραφία

Ο Φιλιππίδης προέρχονταν από ευκατάστατη οικογένεια των Μηλεών Πηλίου με καταγωγή από την Εύβοια. Από την πλευρά του πατέρα του, Φιλίππου Αργυρίου, ήταν εξάδελφος του Άνθιμου Γαζή, ενώ από την πλευρά της μητέρας του, Αλεξάνδρας Παπαθεοδώρου, ήταν εξάδελφος του Γρηγορίου Κωνσταντά. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στο χωριό του κοντά στον ιερέα Άνθιμο Παπαπανταζή. Σε πολύ νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε ιερομόναχος και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στο Άγιο Όρος (Αθωνιάδα Σχολή), στην Χίο και το Βουκουρέστι. Το 1874 εγκαταστάθηκε στο Ιάσιο για να διδάξει ελληνικά και άλλα μαθήματα στην εκεί Αυθεντική Σχολή.
Το 1790 ήρθε σε επαφή με τον κύκλο των διαφωτιστών του Δημητρίου Καταρτζή. Μαζί με τον εξάδελφό του Γρηγόριο Κωνσταντά ξεκίνησε την συγγραφή της Γεωγραφίας Νεωτερικής, ο πρώτος τόμος της οποίας κυκλοφόρησε στην Βιέννη το 1791. Από το 1790 μέχρι το 1794 έζησε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα μαθηματικών και φυσικών επιστημών. Το 1794 επέστρεψε στις Μηλιές και κατόπιν πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, σε μία πυρκαγιά, έχασε όλα του τα υπάρχοντα, μεταξύ των οποίων και το χειρόγραφο για τον δεύτερο τόμο της Γεωγραφίας Νεωτερικής, με αποτέλεσμα το έργο αυτό να μείνει ανολοκλήρωτο.
Το 1796 πήγε ξανά στο Ιάσιο για να εργαστεί πρώτα ως οικοδιδάσκαλος πλουσίων ελληνοπαίδων και, από το 1803, ως διδάσκαλος μαθηματικών, φυσικής και χημείας στην τοπική Ηγεμονική Σχολή. Το 1805 κλονίστηκε η υγεία του και έτσι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ηγεμονική Σχολή και να επιστρέψει στην παράδοση μαθημάτων κατ' οίκον σε παιδιά πλουσίων ελληνικών οικογενειών.
Από το 1810 έως το 1818, επισκέφθηκε διάφορες μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις: Παρίσι, Στρασβούργο, Μόναχο, Βιέννη και Λειψία, όπου έζησε για δύο χρόνια. Κατά την περίοδο αυτή, ο Φιλιππίδης έγραψε την Ιστορία της Ρουμουνίας (sic) (Λειψία, 1816), το Γεωγραφικόν της Ρουμουνίας (Λειψία, 1816) και την Απόπειρα Αναλύσεως του Νοουμένου (Λειψία, 1817). Μετέφρασε επίσης έξι επιστημονικά συγγράμματα στα ελληνικά, εκ των οποίων τα δύο δεν εκδόθηκαν ποτέ.
Από την Λειψία επέστρεψε στο Ιάσιο για να βοηθήσει στο στήσιμο της Σχολής των Μηλεών και να μυηθεί και στην Φιλική Εταιρεία (1819). Ο Φιλιππίδης κληροδότησε όλη του την περιουσία στην Σχολή των Μηλεών, αλλά ο ίδιος δεν μπόρεσε να την δει από κοντά, γιατί, με την έκρηξη της Επανάστασης του 1821, η Σχολή διέκοψε την λειτουργία της. Εξαιτίας των γεγονότων, ο Φιλιππίδης δεν μπόρεσε ποτέ να επιστρέψει στον ελλαδικό χώρο και άφησε την τελευταία του πνοή στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες (1832).
Το έργο του Φιλιππίδη διακρίνεται για τον πρωτοποριακό για την εποχή του χαρακτήρα, που εκφράζεται με την χρήση της δημοτικής και τον παραμερισμό των στείρων μεθόδων απομνημόνευσης. Τα ενδιαφέροντά του δεν περιορίζονταν στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, αλλά έφταναν μέχρι την φιλοσοφία. Μάλιστα από το 1820 και μετά ασχολήθηκε με τον γερμανικό ιδεαλισμό και τον Καντ, έργα του οποίου σχολίασε εκτενώς.
Griechischer Wein (Κέρνα κρασί)

Ιστορικό του τραγουδιού

Η μουσική του τραγουδιού ήταν ακαριαία έμπνευση κατά την διάρκεια της παραμονής του καλλιτέχνη στη Ρόδο το 1972. Εξ αρχής ήταν βέβαιος για την εμπορική επιτυχία του, αλλά λόγω έλλειψης στίχων η παρτιτούρα έμεινε ανεκμετάλλευτη για δύο χρόνια. Το 1974 σε συνεργασία με τον Κούντσε έκανε μια εκτέλεση στην κοιλάδα του Ρουρ και έκτοτε το τραγούδι καθιερώθηκε. Κυκλοφόρησε το 1974 σε σινγκλ, και στο δίσκο Griechischer Wein - Seine neuen Lieder. Τον επόμενο χρόνο ανέβηκε στα τσαρτς της Γερμανίας, Αυστρίας και Ελβετίας και παρέμεινε εκεί για σειρά εβδομάδων. Για την ερμηνεία του, τους στίχους και τη μουσική, ο Γιούργκενς και ο Κούντσε τιμήθηκαν με επίσημη συνάντηση από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μεταγλωττίστηκε και ερμηνεύτηκε στα αγγλικά, ισπανικά και πορτογαλικά. Τραγουδήθηκε από τους Μπιλ Κρόσμπι, Αλ Μαρτίνο, Χοσέ Βαλέθ, Χάινο, και άλλους.
Αγιοχώρι Σερρών

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Το Αγιοχώρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 220 μέτρων και βρίσκεται νοτιοανατολικά από την πόλη των Σερρών. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα δέχτηκε αλλεπάλληλες επιθέσεις από Βούλγαρους ένοπλους, ενώ κάτοικοί του συμμετείχαν στα γεγονότα λαμβάνοντας το μέρος της μιας ή της άλλης πλευράς. Το 1913 απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στα πλαίσια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου μαζί με την υπόλοιπη περιοχή των Σερρών. Μέχρι το 1928 έφερε την ονομασία Γράτσιανη, η οποία μεταβλήθηκε σε Αγιοχώρι. Κατά τα τέλη του 1941, οι βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής εκτέλεσαν 8 κατοίκους του Αγιοχωρίου ως αντίποινα για το ξέσπασμα της εξέγερσης της Δράμας. 
Διοικητικά αποτελούσε έδρα κοινότητας που συστάθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1925 ως έδρα κοινότητας της επαρχίας Φυλλίδος. Το 1997 συνενώθηκε με άλλες κοινότητες για τη δημιουργία του καποδιστριακού δήμου Αλιστράτης. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του προγράμματος Καλλικράτης, ανήκει στον δήμο Νέας Ζίχνης.

Προσωπικότητες

Από το Αγιοχώρι κατάγονταν οι μακεδονομάχοι Μαρίνος Παπαγεωργίου, Αθανάσιος Στόγιας και Δημήτριος Χριστοδούλου και οι κομιτατζήδες Γκεόργκι Μαρτσίνωφ, Ντιμίτρι Στογιάνωφ και Κοσταντίν Μοσκώφ.
Αγιωργίτικο

Η ποικιλία Αγιωργίτικο (γνωστή και σαν Μαύρο Νεμέας, Μαυρούδι Νεμέας), είναι μία από τις πιο εκλεκτές και τις πιο πλούσιες σε χρώμα ελληνικές ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών. Η προέλευσή της είναι από τη Νεμέα.

Περιοχές καλλιέργειας

Απαντάται σε πολλά αμπελουργικά διαμερίσματα της Πελοποννήσου (Κορινθία, Αργολίδα, Μεσσηνία), τη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία και την Εύβοια.

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π. Νεμέα καθώς και Τοπικός οίνος και Επιτραπέζιος οίνος σε συνοινοποίηση με άλλες ποικιλίες.

Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά

Είναι φυτό ζωηρό και εξαιρετικά παραγωγικό. Τα πιο κατάλληλα σχήματα μόρφωσης είναι το κυπελλοειδές και το αμφίπλευρο γραμμικό. Παρουσιάζει ευαισθησία στον περονόσπορο, στο ωίδιο, στον μολυσματικό εκφυλισμό, στην ξηρασία και στους παγετούς.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1972-73

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1972-73 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 59 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Α.Ο. Σύρου (ύστερα από την τιμωρία του Σαρωνικού Αίγινας και την αποβολή του από το πρωτάθλημα, λόγω απόπειρας δωροδοκίας) και ο Α.Ο. Νεάπολης. Και οι δυο πρωταθλητές έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Β΄ ΕΠΣΠ κέρδισαν ο Ολυμπιακός Κορυδαλλού που ισοβάθμησε με το Μανδραϊκό στον Α΄ όμιλο και η Πίνδος. Στη Γ΄ Πειραιώς πρωταθλητές αναδείχτηκαν η Αρμενική και ο Φοίνικας Αγ. Σοφίας (ή Αστέρας Σύρου). Το Κύπελλο Πειραιά κατέκτησε η Αμφιάλη.

Κύπελλο

Το Κύπελλο της περιόδου 1972-73 κατέκτησε η Αμφιάλη.
Φάνης Τσιμιγκάτος

Αθλητική σταδιοδρομία

Κατείχε την καλύτερη ελληνική επίδοση στον Μαραθώνιο από το 1982 και τον Χρυσό Μαραθώνιο της IAAF με χρόνο 2:19.55 έως το 1998 που την κατέρριψε ο Νίκος Πολιάς με χρόνο 2 ώρες 18,38 και στη συνέχεια την βελτίωσε ακόμα περισσότερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με 2:17.56.
Το ότι έγινε αργυρός Βαλκανιονίκης το 1974 στη Σόφια, ήταν μεγάλη επιτυχία για τον Τσιμιγκάτο που την προηγούμενη χρονιά είχε αντιμετωπίσει προβλήματα με την διοίκηση του ΣΕΓΑΣ που τον είχε κρίνει ανεπιθύμητο και προπονούταν μόνος σε δρόμους της Πάτρας. Επίσης, η επιτυχία εκείνη είχε μεγάλη σημασία και για την εθνική ομάδα που μετρούσε μέχρι τότε μόνο δυο χάλκινα μετάλλια στον μαραθώνιο των Βαλκανικών αγώνων. Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στους Πανευρωπαϊκούς της Ρώμης συμμετέχοντας στον τελικό όπου εγκατέλειψε.
Στον διεθνή Μαραθώνιο της Αθήνας, που μετρούσε κάποιες χρονιές και ως αγώνας του πανελλήνιου πρωταθλήματος, κατέκτησε την πρώτη θέση δυο φορές. Το 1977 με χρόνο 2 ώρες 39:36.00 κάτω από ασυνήθιστη ζέστη και δυνατό αέρα για την εποχή, μέχρι το 29 χιλιόμετρο ήταν δεύτερος πίσω από τον Σοβιετικό Γιούρι Λάπτεβ νικητή της προηγούμενης χρονιάς. Πρώτος ήταν και το 1983 με χρόνο 2 ώρες 28.18. Ήταν 3ος το 1980 με χρόνο 2 ώρες 25.24, 2ος το 1984 χάνοντας την πρώτη θέση 150 μέτρα πριν τον τερματισμό από τον Νότιο Αφρικανό Σβάνεπελ. Το 1978 4ος αλλά 1ος Έλληνας αναδείχτηκε πανελληνιονίκης, ο αγώνας ήταν για τους Έλληνες μαραθωνοδρόμους το πανελλήνιο πρωτάθλημα, με χρόνο 2 ώρες 27,44. Τρίτος ήταν το 1985 με χρόνο 2 ώρες 29.39 παρόλο που συμμετείχε ως βετεράνος
Είχε πολλές νίκες σε μικρότερους αγώνες, όπως το 1980 σε αγώνα 15.000 μ. στην μνήμη του Βασίλη Λάμβα τερμάτισε πρώτος με 46,44. Το 1983 ήρθε 2ος σε αγώνα 30.000 μ. στον Μαραθώνα, σε αγώνα 25.000μ. πάλι στον Μαραθώνα το 1977 τερμάτισε πρώτος με 1 ώρα 20.16 καταρρίπτοντας 2 πανελλήνια ρεκόρ, ένα στα 25.000μ και ένα στα 15 μίλια. Πήρε μέρος σε διεθνείς μαραθώνιους όπως του Ντέμπνο της Πολωνίας, του Άμστερνταμ κ.ά.
Ως βετεράνος κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μελβούρνης το 1987και έλαβε μέρος σε Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα και σε πολλούς διεθνείς μαραθωνίους.
Ο Φάνης Τσιμιγκάτος απεβίωσε την 1η Μαΐου 2015 σε ηλικία 68 ετών.
2216 Κερτς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κερτς είναι άγνωστα. Ο Κερτς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά (Krotz et al. 2010).
Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου (Σαρακήνα Σελίνου)

Ο Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου (Σαρακήνα Σελίνου). Κτισμένος πάνω στο μεσαίο κλίτος τρίκλιτης, ξυλόστεγης βασιλικής των πρωτοβυζαντινών χρόνων, από την οποία σώζεται μεγάλο τμήμα της αψίδας του ιερού, ο ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του οικισμού Σαρακήνας Σελίνου. Έχει κτιστό τέμπλο και τοιχογραφικό διάκοσμο των αρχών του 14ου αι., που μπορεί να αποδοθεί στον Ιωάννη Παγωμένο και τους συνεργάτες του.
Γκέρχαρντ Φράι

Βιογραφία

Σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν, από όπου αποφοίτησε το 1967. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από όπου απέκτησε και διδακτορικό δίπλωμα το 1970 και την Υψηγεσία (Habilitation) το 1973. Ήταν βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το διάστημα 1969-1973, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάγκεν (1973-1975) και στο Πανεπιστήμιο του Σααρμπρύκεν (1975-1990) και μέχρι το 2009 είχε μία έδρα θεωρίας αριθμών στο Ινστιτούτο Πειραματικών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν. 
Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1966.
Το 1985 ο Φράι υπέδειξε μία σύνδεση μεταξύ του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά και της εικασίας Taniyama, και αυτή η σύνδεση έγινε αμέσως μετά και από τον Κένεθ Ρίμπετ, ο οποίος απέδειξε ότι η εικασία Taniyama συνεπάγεται το τελευταίο θεώρημα του Φερμά. Αυτή η προσέγγιση παρείχε το πλαίσιο στο οποίο δούλεψε επιτυχώς ο Άντριου Γουάιλς για την απόδειξη του θεωρήματος.
Είναι ένας από τους εκδότες του Manuscripta Mathematica. Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1996.  Από το 1998 είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Γκέτιγκεν. Ζει και εργάζεται στο Έσσεν.
Εθνική Νορβηγίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Νορβηγίας U21 είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα της Νορβηγίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 21. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νορβηγίας. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21. Συμμετείχε στα τελικά της διοργάνωσης το 1998 και το 2013, κερδίζοντας την τρίτη θέση και στις 2 περιπτώσεις.
Μαϊβίκεν

Το Μαϊβίκεν είναι κολπίσκος στο βόρειο άκρο της Χερσονήσου Θάτσερ μεταξύ του Δυτικού και Ανατολικού Κόλπου Κάμπερλαντ στη Νότια Γεωργία. Χαρτογραφήθηκε από την Σουηδική Ανταρκτική Αποστολή, το 1901-04, υπό τον Ότο Νόρντενσκιελντ και έλαβε το όνομα "Μαϊβίκεν" (Majviken, Ορμίσκος του Μάη) από την Πρωτομαγιά του 1902, την ημέρα κατά την οποία ο όρμος ανακαλύφθηκε. Με την πάροδο των ετών, καθιερώθηκε η νορβηγική ορθογραφία Maiviken (Μαϊβίκεν).
Tesla Model 3

Ιστορία

Το 2006 ο Musk αποκάλυψε πως το Model 3 θα είναι προσιτό σε όσους σκοπεύουν στην αγορά καινούριου αυτοκινήτου. Το 2008 δηλώθηκε ότι θα είναι οικογενειακό αυτοκίνητο. Το 2017 η Tesla δήλωσε ότι αυτό το ηλεκτρικό αυτοκίνητο θα έχει αυτονομία 354 χιλιόμετρα (220 μιλιά), χώρους για 5 άτομα, μπροστινό και πίσω πορτμπαγκάζ και ότι θα επιταχύνει σαν σπορ αυτοκίνητο.
Το Model 3 είναι μέρος του σχεδίου της Tesla (Tesla Masterplan) να ξεκινήσει με ένα ακριβό όχημα και να οδεύσει σταδιακά προς ένα πιο οικονομικό για όλους όχημα, όσο οι μπαταριές και τα ηλεκτρικά εξάρτημα βελτιώνονται και χρηματοδοτούνται από της πωλήσεις του Roadster, του Model S και του Model X.
Στης 18 Απριλίου 2018 η Tesla έβαλε στόχο να παράγει 6.000 αυτοκίνητα την εβδομάδα μέχρι τα τέλη Ιουνίου.
Στης 28 Φεβρουάριου 2019 η Tesla ανακοίνωσε το πιο προσιτό 35.000$ Standard Range Model 3. Όμως στης 12 Απριλίου 2019 ανακοίνωσε ότι το μοντέλο Stardard Range δεν θα διατίθεται για παραγγελία on-line. Ακόμα, η τιμή του βασικού μοντέλου αυξήθηκε, καθώς όλα τα Model 3 διατίθενται με τον Αυτόματο Πιλότο (Autopilot) που προηγουμένως ήταν με έξτρα χρέωση 3.000$.

Ονομασία

Σε μια συνέντευξη το 2006, ο Elon Musk αναφέρθηκε στο "Model 2" (μεταγενέστερα Tesla Model S), και στο "Model 3". Το Model 3 είχε το κωδικό όνομα Tesla BlueStar στα αρχικά πλάνα της εταιρίας. Το αρχικό όνομα ήταν Model E, άλλα ακυρώθηκε λόγω του ότι το εμπορικό σήμα ανήκε στην Ford. To Model 3, αρχικά προωθούταν ως "Μodel ☰", δήλωσε ο Musk στο λογαριασμό του στο twitter στης 16 Ιουλίου 2014. Ο Elon Musk ήθελε τα τρία μοντέλα να συλλαβίζουν την λέξη SEX,  αλλά βολεύτηκε με το "S3X". Στης αρχές του 2017 μετά από μια διαμάχη με την adidas, το λογότυπο με τις 3 λωρίδες ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε με το νούμερο "3".

Σχεδιασμός

Το 2013, ο υπεύθυνος σχεδιασμού, Franz von Holzhausen, είπε ότι ο τύπος του Model 3 θα είναι σαν τα Audi A4, BMW Σειρά 3 και Mercedes-Benz C-Class, και ότι θα προσφέρει τα πάντα: αυτονομία, οικονομική ευχέρεια και επιδόσεις. Παρόλο που θα  χρησιμοποιηθεί τεχνολογία της Tesla από το Model S στο Model 3, θα είναι 20% μικρότερο από το Model S και θα έχει τον δικό του σχεδιασμό.
Σύμφωνα με τον CTO της Tesla, τον JB Straubel, με δήλωση τον Οκτώβριο του 2015, οι περισσότεροι μηχανικοί της Tesla εργάζονταν πάνω στο Model 3 αντί για το Model S ή το Model X. Το Model 3 δεν έχει μπροστινή γρίλια, σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα με μηχανή εσωτερικής καύσης, καθώς τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν έχουν τόση μεγάλη ανάγκη ψύξης. Ο Musk ήθελε να να δείξει το τελικό σχεδιασμό του Model 3 στης 30 Ιουνίου 2016, αλλά ο σχεδιασμός ολοκληρώθηκε στις 27 Ιουλίου. Αφότου τελείωσε ο σχεδιασμός, οποιεσδήποτε αλλαγές θα συμπεριλαμβάνονται σε μελλοντικές εκδοχές του Model 3. Η γυάλινη οροφή που αναπτύχθηκε από την Tesla Glass φτιάχνεται από το ίδιο γυαλί που χρησιμοποιείται στα Tesla roof tiles.