google/wiki40b huggingface dataset:
Κύμη Αιολίδας

Πρώιμη περίοδος

Λίγα είναι γνωστά για την θεμελίωση της πόλης. Οι περισσότερες αναφορές για την ίδρυση της συναντώνται σε μύθους και παραδόσεις. Η πόλη φαίνεται να κτίστηκε την περίοδο της μετανάστευσης των Αιολέων τον 11ο αιώνα π.Χ. Στην περιοχή αυτή ήταν ήδη εγκατεστημένοι Πελασγικοί πληθυσμοί.Πιθανή αφετηρία των κατοίκων ήταν η περιοχή της Λοκρίδας, στην ανατολική Στερεά, γεγονός  που το δηλώνει το δεύτερο όνομα της πόλης (Φρηκωνίς), που προερχόταν από ονομασία βουνού της Λοκρίδας.   Αντίθετα  η κύρια ονομασία Κύμη πιθανόν δείχνει προέλευση από την Εύβοια.  Η Κύμη ανήκε στις Αιολικές πόλεις, ωστόσο  οι κάτοικοί της θεωρούσαν πως ήταν Ιωνικής καταγωγής και πιθανόν μίλαγαν και την Ιωνική διάλεκτο. Βρίσκονταν άλλωστε πολύ κοντά στην Ιωνική αποικία Φώκαια. 
Η Κύμη αναπτύχθηκε τα επόμενα χρόνια ως μητροπολιτικό κέντρο της περιοχής. Περιβαλλόταν από τις υπόλοιπες Αιολικές πόλεις στα βόρεια, τα νησιά του Αιγαίου στα δυτικά, και τις ψηλές οροσειρές στα ανατολικά. Η πόλη δεν ανέπτυξε ιδιαίτερες εμπορικές σχέσεις με τους λαούς στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας αλλά ήταν περισσότερο στραμμένη προς την θάλασσα. Πολιτικά η Κύμη ήταν αρχικά μία δημοκρατία αποίκων καθεστώς που σταδιακά αντικαταστάθηκε από Τυραννικό πολίτευμα. Ο Αριστοτέλης την αναφέρει ως παράδειγμα δημοκρατίας όπου μετεξελίχθηκε σε Τυραννία. Η πόλη στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. ακολούθησε την μοίρα των υπόλοιπων ελληνικών πόλεων και υποτάχθηκε στους Λυδούς

5ος  αιώνας π.Χ

Τον 5ο αιώνα η Κύμη αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως πόλη της Αιολικής Δωδεκάπολης.  Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος ο Τύραννος της Κύμης Αρισταγόρας ήταν ένας από τους ηγέτες των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας που αποφάσισαν για την εκδήλωση της Ιωνικής επανάστασης.  
Στους Περσικούς πολέμους ο κυβερνήτης Σανδόκος της Κύμης προσέφερε πενήντα πλοία στο ναυτικό των Περσών. Μετά την ήττα των Περσών στην Σαλαμίνα, ο Ξέρξης κατέπλευσε με τον στόλο του στην Κύμη. Η Κύμη αποτελούσε την κύρια ναυτική βάση για το βασιλικό ναυτικό των Περσών. Το γεγονός αυτό φανερώνει και το μέγεθος του λιμανιού της αρχαίας Κύμης.

Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδος

Ο ιστορικός Πολύβιος αναφέρει ότι η Κύμη πέτυχε να απαλλαχτεί από την φορολογία που είχε επιβάλλει ο Αντίοχος Γ΄. Κατά την Ρωμαϊκή εποχή γνώρισε εμπορική ανάπτυξη. Την εποχή του αυτοκράτορα Τιβέριου η πόλη φαίνεται πως υπέφερε από έναν ισχυρό σεισμό.Άλλες πηγές της Ρωμαϊκής περιόδου αναφέρουν την Κύμη ως μία από τις Αιολικές πόλεις της περιοχής. Την Βυζαντινή περίοδο η Κύμη έγινε έδρα επισκοπής.

Αρχαιολογικές  έρευνες

Το αρχαιολογικό ενδιαφέρον ξεκίνησε στην περιοχή στα μέσα του 19ου αιώνα. Και οι πρώτες αρχαιολογικές έρευνες έγιναν από τον μεγαλοκτηματία της περιοχής  D. Baltazzi και αργότερα ο S. Reinach άρχισε ανασκαφές στην νοτιότερη νεκρόπολη.  
Το 1925 ο αρχαιολόγος A. Salaç κατάφερε να βρει σημαντικά ευρήματα στην περιοχή. Ενθαρυμμένος από τις επιτυχίες του αυτές ο Τούρκος αρχαιολόγος E. Akurgal ξεκίνησε σημαντικές ανασκαφές από τις οποίες αποκαλύφθηκαν σημαντικά κεραμικά ευρήματα.

Σημαντικοί Κυμαίοι

Από την Κύμη κατάγονταν, ο Ιστορικός του 4ου αιώνα π.Χ. Έφορος και ο πατέρας του Ησίοδου, ο οποίος αργότερα εγκαταστάθηκε στην Άσκρη της Βοιωτίας.
Γεώργιος Κούτλες

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Κούτλες γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Αλιστράτη Φυλλίδας της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Αρχικά συμμετείχε στο Μακεδονικό αγώνα, ως οδηγός αντάρτικων σωμάτων στην περιοχή Φυλλίδας. Στη συνέχεια συγκρότησε ένοπλη ομάδα της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε στις περιοχές Φυλλίδας, Σερρών και Δράμας, αναλαμβάνοντας παράτολμες νυχτερινές επιχειρήσεις. Συνεργάστηκε με τον οπλαρχηγό Δούκα Γαϊτατζή. Συμμετείχε με το σώμα του στη μάχη της Πούρσοβας (Ανθοχώρι Δράμας) από κοινού με τα ενωμένα σώματα των Θεόδωρου Μπουλασίκη, Ιωάννη Μάρτζιου και Βασίλειου Τσουβαλτζή, εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων. Επίσης πήρε μέρος στη μάχη της Καρλικόβας (Μικρόπολη) και μαζί με τα σώματα του Δούκα Γαϊτατζή και του Βασίλειου Τσουβαλτζή στη μάχη της Γράτσιανης (Αγιοχώρι Σερρών), κατά την οποία εξοντώθηκε το σώμα του Βούλγαρου κομιτατζή Τόντορ Πανίτσα.
Καρτεσιανό ρομπότ

Ένα καρτεσιανό ρομπότ ή γραμμικό ρομπότ είναι ένα βιομηχανικό ρομπότ του οποίου οι τρεις κύριοι άξονες ελέγχου είναι γραμμικοί (δηλαδή μετακινούνται σε ευθεία γραμμή και δεν γυρίζουν) και είναι σε γωνία 90 μοιρών ο ένας με τον άλλο. Μεταξύ άλλων προτερημάτων, αυτή η μηχανική διάταξη απλοποιεί τον έλεγχο ρομπότ και την επίλυση του βραχίονα. Τα ρομπότ καρτεσιανών συντεταγμένων με τον οριζόντιο άξονα στηριγμένο και στα δύο άκρα του μερικές φορές ονομάζονται και ρομπότ γκάντρι (gantry robots). Συνήθως είναι πολύ μεγάλα.
Μια συνηθισμένη εφαρμογή αυτού του τύπου ρομπότ είναι η μηχανή αριθμητικού ελέγχου με υπολογιστή (computer numerical control machine ή CNC machine). Η απλούστερη εφαρμογή χρησιμοποιείται στους μύλους και στις μηχανές επιλογής όπου ένας δείκτης μετακινείται σε ένα πεδίο χ-ψ ενώ ένα εργαλείο υψώνεται ή κατεβαίνει σε ένα επίπεδο για να ζωγραφίσει ένα ακριβές σχέδιο.
Πρόβλημα απαρίθμησης

Μετρώντας την τάξη πολυπλοκότητας

Αν το NC είναι μια τάξη πολυπλοκότητας που συνδέεται με μη-ντετερμινιστικές μηχανές, τότε το #C = {#R | R ∈ NC} είναι το σύνολο των προβλημάτων απαρίθμησης που σχετίζονται με κάθε πρόβλημα αναζήτησης στο NC. Ειδικότερα, η #P είναι η τάξη των προβλημάτων απαρίθμησης που σχετίζονται με NP προβλήματα αναζήτησης.
Γιώργος Μόμτσος

Καριέρα

Το καλοκαίρι του 1990, ο Γιώργος Μόμτσος μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.
Με τους "ερυθρόλευκους" δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο (8η θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας και αποκλεισμός στους 16 του Κυπέλλου Ελλάδας).
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην ομάδα του Πειραιά, ο Γιώργος Μόμτσος αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες του Μιχάλη Κυρίτση.
Εκτός του Ολυμπιακού, ο Μόμτσος έχει αγωνιστεί στον Αθλητικό Όμιλο "Προφήτης Ηλίας Πειραιά", στη Δραπετσώνα και στο Νήαρ Ηστ, στο Πειραϊκό, ενώ από το 2014 μέχρι το 2016 αγωνιζόταν στον ΑΕΣΑΦ Κούρο Αναβύσσου. Το 2017 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γιώργος Μόμτσος έχει πραγματοποιήσει πέντε συμμετοχές με την ελληνική Εθνική ομάδα μπάσκετ των εφήβων, οι τέσσερις εκ των οποίων πραγματοποιήθηκαν το 1991 στο διεθνές τουρνουά εφήβων που διοργανώθηκε στο Μάνχαϊμ.
Γκαγκάιφομαουγκα

Γεωγραφία

Η Γκαγκάιφομαουγκα βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα και βορειοανατολικά του Σαβάι. Συνορεύει στα ανατολικά με την Γκαγκάεμαουγκα, στα δυτικά με τη Βαϊσιγκάνο, στα νοτιοδυτικά με την Σατουπάιτεα και στα νοτιοανατολικά με την Παλάουλι.

Ιτου-ο-Τάνε

Η Γκαγκα'ιφομάουγκα είναι γειτονικό διαμέρισμα της Γκαγκάεμαουγκα. Τα δύο αυτά διαμερίσματα αποτελούν το Ιτου-ο-Τάνε (Itu-o-Tane, Η Πλευρά των Ανδρών).
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012-13

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2012-13 συμμετείχαν 14 ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση της Α΄ φάσης οι δύο τελευταίες διαβαθμίστηκαν αυτόματα στην Β΄ κατηγορία 2013-14 και οι υπόλοιπες 12 χωρίστηκαν σε 3 ομίλους ανάλογα με τη θέση τους στο βαθμολογικό πίνακα και έδωσαν αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους ομίλους αυτούς μεταφέρονται τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν στον Α΄ όμιλο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούν στις διοργανώσεις της UEFA. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2013-14. Επιπλέον, οι ομάδες που τερμάτιζαν στη δεύτερη και τρίτη θέση εξασφάλιζαν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2013–14.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 διαγωνίστηκαν στο Β΄ όμιλο.
Οι ομάδες στις θέσεις 9-12 διαγωνίστηκαν στον Γ΄ όμιλο και η ομάδα που τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου (12η θέση) διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2013-14. Η ομάδα που τερμάτισε στην 11η θέση έδωσε αγώνα μπαράζ με την 4η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορία 2012-13 με τη νικήτρια ομάδα να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορία 2013-14 και την ηττημένη στην Β΄ κατηγορία 2013-14.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2011-12, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2012-13 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2011-12 Α.Ο. Αγία Νάπα, Δόξα Κατωκοπιάς και ΑΕΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Άρης Λεμεσού, η Αναγέννηση Δερύνειας και ο Ερμής Αραδίππου που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2012-13.
Μπανανία

Με τον όρο Μπανανία χαρακτηρίζεται το κράτος στο οποίο δε λειτουργούν σωστά οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί. Ο μειωτικός αυτός όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μικρά κράτη, πολιτικά ασταθή και συνήθως εξαρτώμενα σε περιορισμένη γεωργική παραγωγή και κυβερνώμενα από μία μικρή αυτοεκλεγμένη συνήθως πλούσια και διεφθαρμένη κλίκα.
Προφανής είναι η αναφορά σε τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής που κατά τη συνήθη αντίληψη είναι μπανανοπαραγωγές χώρες.

Η Ελλάδα

Σε αρκετές περιπτώσεις η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε και συνεχίζει να χαρακτηρίζεται Μπανανία από τον εγχώριο και τον της αλλοδαπής τύπο. Ο χαρακτηρισμός μπανανία για την Ελλάδα ξεκίνησε σε δημοσιεύματα κυρίως του εξωτερικού κατά την περίοδο της δικτατορίας του 1967 και επεκτάθηκε έκτοτε ως επιχώριος χαρακτηρισμός για να υποδείξει την αδυναμία της Ελλάδας να κυβερνήσει τον εαυτό της και την εξάρτησή της από ξένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα.
Νάνα Παπαδάκη

Βιογραφικά στοιχεία

Στο πρώτο έτος των σπουδών της επιλέχθηκε από τον Γιώργο Λαζάνη για να συμμετάσχει στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Στη συνέχεια συμμετείχε στον  Μικρό Πρίγκηπα σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή και μετά την αποφοίτησή της παρέμεινε στο δυναμικό του Θεάτρου Τέχνης  όπου έπαιξε στον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ και στο Μεγάλο και Μικρό του Μπότο Στράους. 
Συνεργάστηκε με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θέατρου στη Μήδεια του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Σε σκηνοθεσία Πέπης Οικονομοπούλου ερμήνευσε έναν από τους τρεις μονολόγους στο ιαπωνικό έργο Το κυνηγετικό όπλο του Γιασούσι Ινόουε.
Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έπαιξε σε έργα των  Μαριβώ, Σάρα Κέιν, Αλφρέ Ζαρρύ και Ρακίνα σε κύκλο παρουσιάσεων με υπεύθυνη τη Νικαίτη Κοντούρη, σε σκηνοθεσίες Γιάννη Παρασκευόπουλου, Νίκου Σακαλίδη και Έκτορα Λυγίζου.
Δούλεψε επί σειρά ετών με τη Μίρκα Γεμεντζάκη και μελέτησε συστηματικά τη μέθοδό της πάνω στην αναπνοή και τη φωνή. Σε δική της σκηνοθεσία και διδασκαλία συμμετείχε στον Ομηρικό Ύμνο στη Δήμητρα στο Τελεστήριο της Ελευσίνας και άλλους αρχαιολογικούς χώρους, στους Θαλασσινούς Έρωτες ερμήνευσε το διήγημα Έρως Ήρως του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και στις Τρωάδες του  Ευριπίδη την Κασσάνδρα. Οργάνωσε και επιμελήθηκε το Αφιέρωμα στη Μίρκα Γεμεντζάκη.
Επίσης συνεργάστηκε με τον Δήμο Αβδελιώδη στον Μεγαλέξανδρο και τον Καταραμένο δράκο, με τον Σταμάτη Φασουλή στον Γιάννη Γαβριήλ Μπόρκμαν του Χένρικ Ίψεν και με τη Ρούλα Πατεράκη στο Μανιφέστο του Πολέμου, που βασίστηκε στον  Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη, στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου. 
Σε θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις και δραματοποιημένα αναλόγια ελληνικών έργων έχει συνεργαστεί με την Ιόλη Ανδρεάδη, τη Μ. Λ. Παπαδοπούλου, τη Δήμητρα Κονδυλάκη, τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, την Ελένη Σκότη, το Γιώργο Γιανναράκο, τον Μάνο Λαμπράκη και τη Zωή Χατζηαντωνίου, σε έργα Ιόλης Ανδρεάδη, Μαρίας Ευσταθιάδη, Μαρίας Γιαγιάννου, Γιάννη Παπάζογλου, Μ. Καραγάτση, Γιάννη Μαυριτσάκη, Ευθύμη Φιλίππου και Σταύρου Τσιώλη. 
Συμμετείχε σε δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για την Κρατική Ιαπωνική Τηλεόραση (ΝΗΚ) όπου έπαιξε την Τροφό στα γυρίσματα για τον Ιππόλυτο σε σκηνοθεσία Eriko Umezawa στο  Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου .
Αριστούχος απόφοιτος της  Γερμανικής Σχολής Αθηνών, σπούδασε επίσης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Σχολή Κιν/φου και Τηλεόρασης Ε. Χατζίκου. Συμμετείχε με ταινία μικρού μήκους σε δική της σκηνοθεσία στο Internationales Festival der Filmhochschulen στο Μόναχο. 
Σκηνοθέτησε τον πλατωνικό διάλογο Ίων για το Φεστιβάλ των Αισχυλείων, την Κασσάνδρα της Κρίστα Βολφ στη γερμανική γλώσσα, το Κάτω απ' τον ίσκιο του βουνού του Γιάννη Ρίτσου και οργάνωσε το Αφιέρωμα στο  Γιάννη Ρίτσο για τα 110 χρόνια από τη γέννησή του.
Η τελευταία ποιητική συλλογή της κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μελάνι με τίτλο Encore Γυναίκες της Οδύσσειας.
Τζονί Εκέρ

Βιογραφία

Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Σταντ Μπωκαιρουά, εντάχθηκε στη Νιμ Ολιμπίκ το 1993, και συμμετείχε στη πορεία της ομάδας από το Γκαρ στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας στη διάρκεια της σεζόν 1995-1996. Αγωνιζόμενη στη Νασιονάλ (D3), η Νιμ έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας, όπου, όμως, ηττήθηκε από την Οσέρ (ήττα με σκορ 2-1).
Ο Τζονί Εκέρ αποχώρησε στη συνέχεια από τη Νιμ με προορισμό την Λιλ. Υπό την τεχνική καθοδήγηση του Βαχίντ Χαλίλχοτζιτς, η ομάδα πήρε την άνοδο για την Λιγκ 1, μετά την κατάκτηση του τίτλου της πρωταθλήτριας της Λιγκ 2. Η ομάδα από τον γαλλικό βορρά κατάφερε, μάλιστα, να προκριθεί για το Τσάμπιονς Λιγκ με το πέρας της πρώτης της σεζόν μετά την επάνοδό της στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου. Στη διάρκεια του προκριματικού γύρου, ο Τζονί Εκέρ πέτυχε το ένα από τα δύο γκολ της νίκης με σκορ 2-0 της Λιλ στην έδρα της Πάρμα.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την φανέλα των ΟΜ και Γκανγκάμπ. Αργότερα, επέστρεψε στη Νιμ ώστε να ολοκληρώσει την επαγγελματική του καριέρα. Μετά από ένα πέρασμα από την Μπανιόλ-συρ-Σεζ, επέστρεψε στην ομάδα στην οποία ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, την Σταντ Μπωκερουά, η οποία αγωνιζόταν στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ. Ανέλαβε υπεύθυνος της ομάδας παίδων (προπονητής των U9 και τεχνικός διευθυντής των ανωτέρων ηλικιακών κατηγοριών). Στο περιοδικό France Football της 4ης Ιουνίου 2013, έκανε γνωστό ότι ο γιος του, Ματίς Εκέρ, ακολουθούσε τα βήματά του, στον χώρο του ποδοσφαίρου, αγωνιζόμενος, κι αυτός, ως αμυντικός.
Σαντζάκι του Μπίχατς

Το Σαντζάκι του Μπίχατς ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Μπίχατς στη σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη, από όπου πήρε και το όνομα του.
Δημιουργήθηκε το 1592 μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς και εντάχτηκε διοικητικά στο Βιλαέτι της Βοσνίας, περιλάμβανε περιοχές δεξιά κι αριστερά του Δούναβη. Υπήρξε έως το 1867.
Ντονγκ

Ετυμολογία

Στα βιετναμέζικα đồng σημαίνει στην κυριολεξία χαλκός. Αυτό υπενθυμίζει ότι στην αρχή της περιόδου της γαλλικής αποικιοκρατίας, στη χώρα κόβονταν νομίσματα από χαλκό. Την εποχή που το Βιετνάμ έγινε τμήμα της Γαλλικής Ινδοκίνας, η σταθερή νομισματική μονάδα ήταν η πιάστρα (γρόσι) της Γαλλικής Ινδοκίνας (piastre).

Ιστορία

Το 1946, η κυβέρνηση του Βορείου Βιετνάμ εισήγαγε το δικό της νόμισμα, το ντονγκ, σε αντικατάσταση της πιάστρας της Γαλλικής Ινδοκίνας, με την οποία είχε ίση αξία. Ακολούθησαν δύο αναπροσαρμογές στην αξία του νομίσματος, το 1951 και 1958. Η πρώτη ήταν σε αναλογία 100:1 και η δεύτερη σε αναλογία 1000:1.
Το 1953 στο Νότιο Βιετνάμ εισήχθησαν χαρτονομίσματα με διπλή ονομαστική αξία, σε πιάστρες και đồng . Στις 22 Σεπτεμβρίου 1975, έπειτα από την πτώση της Σαϊγκόν, νόμισμα του Νοτίου Βιετνάμ έγινε το "ντονγκ της ελευθερίας" με αξία ίση με 500 παλαιά ντονγκ του Νοτίου Βιετνάμ.
Έπειτα από την επανένωση του κράτους, συντελέστηκε επίσης ενοποίηση του νομίσματος, στις 3 Μαΐου του 1978. Η ισοτιμία ήταν 1 νέο đồng = 1 đồng του Βορείου Βιετνάμ = 0,8 ντονγκ της απελευθέρωσης (Ν. Βιετνάμ). Το 1985 το ντονγκ υποτιμήθηκε και ένα νέο ντονγκ ισούτο με 10 παλαιά ντονγκ. Η υποτίμηση αυτή ήταν και η απαρχή ενός χρόνιου πληθωρισμού στη χώρα.

Πρώτο ντόπινγκ

Το 1978 εισήχθησαν κέρματα από αλουμίνιο σε ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 5 hào και του 1 đồng. Εξαιτίας του χρόνιου πληθωρισμού, δεν κυκλοφορούσαν κέρματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Δεύτερο ντονγκ

Η Κρατική Τράπεζα του Βιετνάμ συνέχισε να εκδίδει νομίσματα το 2003. Τα νέα κέρματα κόπηκαν σε νομισματοκοπείο της Φιλανδίας, σε ονομαστικές αξίες των 200, 500, 1000, 2.000 και 5.000 ντονγκ.

Πρώτο ντονγκ

Το 1978 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια από την Κεντρική Τράπεζα  (Ngân hàng Nhà nước Việt Nam) σε ονομαστικές αξίες των 5 hào, καθώς επίσης και των 1, 5, 10, 20 και των 50 đồng. Το 1980 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 2 đồng και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια των 30 και 100 đồng.

Δεύτερο ντονγκ

Το 1985 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 5 hào και των  1, 2, 5, 10, 20, 30, 50, 100 και 500 đồng. Ακολούθησαν αυτά των 200, 1000, 2.000 και 5.000 đồng το 1987, 10.000 και 50.000 đồng το 1990, 20.000 đồng το 1991, 100.000 đồng το 1994, 500.000 đồng το 2003 και 200.000 đồng το 2006.
Έχουν εκδοθεί ως σήμερα 5 σειρές χαρτονομισμάτων. Στις 7 Ιουνίου 2007 με διαταγή της κυβέρνησης σταμάτησαν να εκδίδονται χαρτονομίσματα των 50.000 και 100.000 ντονγκ από βαμβάκι.

Έπειτα από την υποτίμηση του Δολαρίου της Ζιμπάμπουε, στις 1 Αυγούστου 2006 , το ντονγκ έγινε το νόμισμα με τη μικρότερη αξία στον κόσμο.  Από το 2007 είναι το δεύτερο μικρότερο σε αξία νόμισμα στον κόσμο.
Επιγένεση

Το δόγμα σύμφωνα με το οποίο η βιολογική ανάπτυξη δεν αποτελεί μιαν απλή και αναπόφευκτη εκδίπλωση αλλά μιαν εξαιρετικά πλαστική διαδικασία μέσα σε κάποια όρια. Η πλαστικότητα προκύπτει από μιαν αφάνταστα πολύπλοκη αλληλεπίδραση ανάμεσα στα γονίδια, τις αναπτυξιακές ιδιότητες του οργανισμού και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται.
Ηλίας Συνοδινός

Καριέρα

Ξεκίνησε από το εφηβικό τμήμα του Αιγάλεω το 1975, ύστερα από υπόδειξη των Δημ. Εξωμανίδη και Στ. Μακρή και προωθήθηκε για προπονήσεις με την πρώτη ομάδα την περίοδο 1976-77 με προπονητή το Λάμπη Σεραφείδη, κατακτώντας μάλιστα και τον τίτλο του πρωταθλητή Β΄Εθνικής, με τη λήξη της πρώτης του εκείνης χρονιάς.
Συνέχισε στο Αιγάλεω και στην Επαγγελματική Α΄Εθνική το 1977-78, έχοντας προπονητή το Μπέλλα Πάλφυ. Το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία πραγματοποιήθηκε στην συνάντηση της 15ης αγωνιστικής, Καστοριάς-Αιγάλεω (3-0), όπου η αθηναϊκή ομάδα είχε αγωνισθεί με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, λόγω απεργίας του Π.Σ.Α.Π. Ξανάπαιξε όμως, με τους επαγγελματίες αυτή τη φορά, τη 27η αγωνιστική, στο παιχνίδι Πιερικός-Αιγάλεω 4-0.
Κατά το ίδιο διάστημα είχε 4 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα των Νέων, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Α΄ Βαλκανικό Κύπελλο Νέων της Τουρκίας που έγινε στη Σμύρνη, έχοντας προπονητή το Στ. Πετρίτση και συμπαίκτες μεταξύ άλλων, τους Λεμονή, Κοκολάκη, Δίντσικο, Σκαρτάδο, Χαλκίδη, Καραγκιοζόπουλο, Κοκολίτσιο, Μακρυωνίτη, Αντωνίου, Χατζηιωαννίδη.
Το καλοκαίρι του 1982 δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στον Ατρόμητο Πειραιώς, στη Β΄Εθνική και  
επέστρεψε στο Αιγάλεω το 1983, συμμετέχοντας και πάλι στην Επαγγελματική Α΄Εθνική για έξι μήνες, ώσπου αποχώρησε τον Δεκέμβριο για τη Χαλκίδα και τη Β΄ Εθνική. Ακολούθως έπαιξε στην Ηλιούπολη, στον Ηλυσιακό, τον Εθνικό Αστέρα και στη Δ' Εθνική με τους ΑΟ Μαλεσίνας (1992-93), Άρη Αγ. Κωνσταντίνου (1993-94) και Α.Ο. Αγίας Παρασκευής (1994-95).

Προπονητικό έργο

Από το 1995 που τερμάτισε την αγωνιστική του καριέρα και για 17 χρόνια ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας ομάδες της Α΄κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αθηνών και της Δ΄Εθνικής. Κέρδισε 5 τίτλους, με Ηλιούπολη, Τερψιθέα, Ηλυσιακό, Ποσειδώνα Γλυφάδας και Διάνα Ηλιούπολης. Ακόμη εργάσθηκε στις ομάδες των Σουρμένων, του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Χαραυγιακού, του Χολαργού, της Αγίας Ελεούσας, του Ηφαίστου, του Αστέρα Βάρης και του Αστέρα Ζωγράφου.Τα τελευταία χρόνια είναι ο προπονητής της ομάδας των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Αιγάλεω Α.Ο. ("ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.")
Λα Μπαγιαμέσα

El Himno de Bayamo είναι ο εθνικός ύμνος της Κούβας. Η πρώτη του εκτέλεση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Μπαγιάμο το 1868. Ο Πέδρο Φιγκερέδο (Περούτσο - Perucho), που πήρε μέρος στη μάχη, έγραψε τους στίχους και τη μουσική του ύμνου. Ο Φιγκερέδο αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισπανούς δυο χρόνια αργότερα. Λίγο πριν εκτελεστεί, απήγγειλε την εξής φράση από τον ύμνο: Morir por la Patria es vivir (Ο θάνατος για την Πατρίδα είναι ζωή). Υιοθετήθηκε επίσημα το 1902, ενώ διατηρήθηκε μετά την Επανάσταση του 1959.

Στίχοι

Al combate, corred, Bayameses,

Que la Patria os contempla orgullosa;

No temáis una muerte gloriosa,

Que morir por la Patria es vivir.
En cadenas vivir, es vivir

En afrenta y oprobio sumido;

Del clarín escuchad el sonido;

¡A las armas, valientes, corred!

Μετάφραση

Σπεύσατε στη μάχη, άνδρες του Μπαγιάμο,

γιατί η Πατρίδα σας αγναντεύει με περηφάνια.

Μη φοβάστε έναν ένδοξο θάνατο,

γιατί το να πεθαίνεις για την πατρίδα σημαίνει να ζεις.
Το να ζεις δεμένος σε αλυσίδες

σημαίνει να ζεις ντροπιασμένος κι ατιμωμένος.

Ακούστε τις σάλπιγγες που καλούν

Στα άρματα, γενναίοι άνδρες, εμπρός!
Κωνσταντίνος Ιωνίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Μαρτίου του 1775 από τον παπα - Ιωάννη και την Δεσποινού. Ο πατέρας του Ιωάννης Καισαρεύς ή Καϊσαρλής, όπως συνηθιζόταν να λέγεται, ήταν ο ιερέας της ενορίας της «Παναγίας της Ελπίδας» στο Κοντοσκάλι Κωνσταντινούπολης.
Επειδή ο πατέρας του πέθανε νωρίς, η μητέρα του έβαλε τον 8ετή Κωνσταντίνο στο εργαστήριο του θείου του Λουκά Καϊσαρλή, να μάθει την τέχνη του λιθοξόου. Στο εργαστήριο ο Κωνσταντίνος δεν μπόρεσε να μείνει πολύ και έτσι βρήκε δουλειά σαν υπάλληλος στο εμπορικό κατάστημα «Χατζημανωλάκη-Καμάρα» στη Πόλη. Από απλός υπάλληλος και αφού έμαθε να γράφει και να διαβάζει, εξελίχθηκε σε συνεταίρο της επιχείρησης. Ξέροντας ήδη το υφασματεμπόριο, επιδόθηκε γύρω στο 1803 σε εισαγωγή υφασμάτων από την Αγγλία. Για τον σκοπό αυτό επισκέφτηκε το Μάντσεστερ ήδη από το 1815 και οργάνωσε την συνεργασία με τις αγγλικές φίρμες.·Από την δουλεια αυτη πήρε και το επώνυμο Ιπλιξής (iplik=κλωστή, νήμα στην τουρκική γλώσσα). Οι δουλειές του τώρα μέχρι την επανάσταση του 1821 ανθούσαν και είχε καταφέρει να κάνει μεγάλη περιουσία.
Το 1821 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, λόγω των διώξεων, την Πόλη και να συνεχίσει την εμπορική δραστηριότητά του στο Λονδίνο, στο οποίο διατηρούσε κατάστημα. Κατά την παραμονή του στο Λονδίνο αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό του, που ήταν Ιπλιξής, σε Ιωνίδης, με το οποίο και έμεινε γνωστός.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας συνεισέφερε στην ανέγερση του κτιρίου του Πανεπιστημίου, ενώ ύστερα από προτροπές του δημάρχου Πειραιά Πέτρου Ομηρίδη-Σκυλίτση ανήγειρε με δικά του έξοδα την Ιωνίδειο Σχολή, για την οποία έδωσε πάνω από 40.000 δραχμές. Ο Κωνσταντίνος Ιωνίδης ασχολήθηκε επίσης και με τη συλλογή έργων τέχνης (Ρέμπραντ, κλπ). Κατόρθωσε μάλιστα να γίνει ένας εκ των σημαντικότερων συλλεκτών έργων τέχνης της εποχής του, βοηθώντας παράλληλα πολλούς νέους καλλιτέχνες και λογοτέχνες. Μεγάλο μέρος της συλλογής του το δώρισε ο γιος του στη βασίλισσα Βικτώρια, όταν έφτιαχνε το μουσείο "Victoria and Albert Museum".
Ολένα Ιβάνιβνα Τελίχα

Ανάμνηση

Στις 19 Ιουλίου 2007 η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας εξέδωσε αναμνηστικό νόμισμα αφιερωμένο στην Όλενα Τελίχα.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2017 αποκαλύφθηκε μνημείο προς τιμήν της Τελίχα στο Μπάμπι Γιαρ. Το μνημείο αγιάστηκε από τον επικεφαλής της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου του Κιέβου Πατριάρχη Φιλάρετου.