google/wiki40b huggingface dataset:
Μις Μαρπλ

Δημιουργία του χαρακτήρα

Η βασική έμπνευση για τη δημιουργία της Μις Μαρπλ, ήταν η προσωπικότητα της προ-γιαγιάς της, από την πλευρά της μητέρας της, η Μάργκαρετ Γουέστ. ...(Την φαντάστηκα)... να είναι σαν το είδος αυτό, των ηλικιωμένων γυναικών, όπως η προ - γιαγιά μου και οι φίλες της. Ηλικιωμένες κυρίες που γνώρισα καλά στα χωριά που έμενα όταν ήμουνα νεαρή. Αν και ήταν ζωηρή και γεμάτη ενέργεια - και κατά βάση αισιόδοξο άτομο, ωστόσο ήταν καχύποπτη:περίμενε πάντα το χειρότερο από όλους και όλα. Και συνήθως, είχε δίκιο. 
Στην αυτοβιογραφία της,  ωστόσο, γράφει πως ο χαρακτήρας της Κάρολαϊν Σέπαρντ, στο μυθιστόρημα Ο φόνος του Ρότζερ Ακρόυντ, την ώθησε να αναπτύξει περισσότερο αυτόν τον συγκεκριμένο τύπο ηλικιωμένης κυρίας των αγγλικών προαστίων και χωριών. Γράφει σχετικά:Νομίζω πως η Μις Μαρπλ ξεπήδησε από την ευχαρίστηση που είχα νιώσει περιγράφοντας την αδελφή του Δόκτορα Σέπαρντ στον Φόνο του Ρότζερ Ακρόυντ. Ήταν ο αγαπημένος μου χαρακτήρας του βιβλίου - μια ξινισμένη γεροντοκόρη, γεμάτη περιέργεια, ξέροντας τα πάντα, ακούγοντας τα πάντα. Η τέλεια υπηρεσία ντετέκτιβ στο σπίτι σας. Όταν το βιβλίο έγινε φιλμ, ένα από τα πράγματα που με λύπησαν πιο πολύ ήταν η απάλειψη της Καρολάιν....

Η ζωή της Μις Μαρπλ

Η πρώτη εμφάνιση της Μις Μαρπλ γίνεται στο διήγημα The Tuesday Night Club, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό The Royal Magazine το 1927. Εκεί περιγράφεται σαν μια ηλικιωμένη κυρία απομεινάρι της Βικτωριανής εποχής, φορώντας ένα περασμένης εποχής μαύρο μπροκάρ φόρεμα, που σούρωνε γύρω από την καχεκτική μέση της.
Σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές το επίθετό της, το δανείστηκε από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό στο Τσεσάιρ, περιοχή που η Κρίστι γνώριζε καλά από την παιδική της ηλικία. Η Μις Μαρπλ κατοικεί στο φανταστικό αγγλικό χωριό St. Mary Mead, της εξίσου φανταστικής επαρχίας του Middleshire, το οποίο απέχει περίπου 40 χλμ. (25 μίλια) από το Λονδίνο. Η σιδηροδρομική του σύνδεση με το Λονδίνο, έχει αφετηρία την γραμμή του Πάντιγκτον. Στενοί φίλοι της είναι ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία Arthur Bantry και η γυναίκα του Dolly Bantry. Ακόμα, ο συνταξιούχος αξιωματικός της Σκότλαντ Γιαρντ, Sir Henry Clithering, είναι αυτός που την υποστηρίζει και την ενθαρρύνει στις έρευνές της (που συνήθως προκαλούν την δυσφορία της τοπικής αστυνομίας) ενώ και ο ανιψιός της, Raymond West, που εμφανίζεται συχνά στα μυθιστορήματά της, συνήθως είναι αδιάφορος για αυτήν την πλευρά των ασχολιών της θείας του.
Στο μυθιστόρημα του 1930 Φόνος στο Πρεσβυτέριο (The Murder at the Vicarage),εμφανίζεται σαν μια ζωηρή κουτσομπόλα, που απλώς θέλει να χώνει την μύτη της παντού. Στα επόμενα έργα ο χαρακτήρας θα αλλάξει λίγο, κάνοντάς την περισσότερο συμπαθητική και με ενδιαφέρον πραγματικό για τους άλλους ανθρώπους, αν και πάντα καχύποπτη. Η Μις Μαρπλ δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε εργάστηκε ποτέ και βασίζεται κυρίως στην οικονομική συνδρομή του ανιψιού της, Ρέημοντ Γουέστ. Είναι αρκετά μορφωμένη και έχει σημαντικές γνώσεις ανατομίας, μάλιστα στο μυθιστόρημα του 1952 Διπλό Είδωλο στον Σπασμένο Καθρέφτη (They Do It with Mirrors), μαθαίνουμε ότι ανατράφηκε σε θρησκευτικό περιβάλλον (Cathedral close) και έμαθε ιταλικά.
Εθνική Μπαχαμών (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Μπαχαμών είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Μπαχάμων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπαχάμων. Ιδρύθηκε το 1967 και εντάχθηκε στη FIFA το 1968. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας είναι το Thomas Robinson Stadium.
Ευάγγελος Σουσουρογιάννης

Βιογραφία

Ο Ε. Σουσουρογιάννης με καταγωγή από το Ραχώνι Θάσου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1927. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό εκτός από την πολιτική.
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη με 17.235 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές το 1977 επανεξελέγη βουλευτής με 8.018 ψήφους. 
Το 1981 υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής της ΝΔ από τον Ιανουάριο ως τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Ήταν μέλος της Επιτροπής Ενεργείας και Ερευνών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από το Φεβρουάριο ως τον Οκτώβριο του 1981.
Ήταν ενεργός με τα κοινά ακόμα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το 2009 στήριξε με κοινή δήλωση 7 πρώην βουλευτών της ΝΔ τον Αντώνη Σαμαρά.  Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Κωνσταντίνος Φανέλλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1791 στη Σμύρνη. Μεγάλο μέρος της ζωής του το έζησε στο Αίγιο. Το 1816 πήγε στο Άγιον Όρος για να μελετήσει την παραδοσιακή βυζαντινή αγιογραφία. Δεν έμεινε βέβαια ευχαριστημένος και για τούτο ανεχώρησε για την Ιταλία (Φλωρεντία, Ρώμη, Βενετία) όπου συνέχισε για τρία έτη τις σπουδές του.
Στα 28 του χρόνια επισκέφθηκε τη Γερμανία και εργάσθηκε ως ελεύθερος ζωγράφος. Τα έργα του θαυμάστηκαν από τους εκεί καλλιτεχνικούς κύκλους. Τότε πρέπει να ήρθε σε επαφή με τη ναζαρηνή ζωγραφική.
Το 1821 μετέβη στα Ιεροσόλυμα όπου εργάσθηκε ως αγιογράφος. Εκεί παρέμεινε μέχρι του έτους 1826 και περιοδεύοντας ανά την Παλαιστίνη ζωγράφισε για λογαριασμό ομίλου περιηγητών τοπία και σκηνές εμπνευσμένες από τη ζωή των κατοίκων της. 
Στα 1826, μετά δηλαδή την απελευθέρωση της Ελλάδος, επαναπατρίσθηκε. Στην πόλη των Αθηνών ενδιαφέρθηκε για την οργάνωση του Καλλιτεχνείου (του τότε δηλαδή Πολυτεχνείου). Παράλληλα ασχολείτο με την αγιογραφία και την κοσμική ζωγραφική, ιδίως με προσωπογραφίες.
Το 1836 κλήθηκε να αγιογραφήσει τον Μητροπολιτικό Ναό της Φανερωμένης Αιγίου. Τότε νυμφεύθηκε και την Ελένη Νταλάκα με την οποίαν απέκτησε τέσσερα παιδιά. Έκτοτε παρέμεινε έως το θάνατό του στο Αίγιο. Αγιογράφος ήταν και ο γιος του Δημήτριος (Μιμίκος) Φανέλλης, ο οποίος ακολούθησε την τεχνική του και άφησε σημαντικό αριθμό έργων στις εκκλησίες του Αιγίου.

Τεχνοτροπία

Στο αγιογραφικό του έργο απομακρύνθηκε σε μεγάλο βαθμό από την παραδοσιακή βυζαντινή ζωγραφική. Καλλιέργησε επάξια την τρισδιάστατη εκκλησιαστική ζωγραφική, ακολουθώντας τα ναζαρηνά πρότυπα. Μάλιστα προηγείται χρονικά του Λουδοβίκου Θείρσιου. Τα διδάγματα του Κ. Φανέλλη μεταξύ άλλων ακολουθεί και ο αγιογράφος Σπυρίδων Χατζηγιαννόπουλος. 
Μεγάλο μέρος του σπουδαίου αγιογραφικού του έργου βρίσκεται σε ναούς του Αιγίου που μπορούν να χαρακτηρισθούν σωστές πινακοθήκες. Το τέμπλο του Μητροπολιτικού Ναού της Φανερωμένης (1840), το τέμπλο και η ουρανία της Βασιλικής των Ταξιαρχών (1840-1860) είναι εξ ολοκλήρου φιλοτεχνημένα από το χέρι του. Ακόμη φορητές εικόνες του φυλάσσονται στην εικονοθήκη της Παναγίας Τρυπητής Αιγίου.
Εικόνες του υπάρχουν στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα, στον ναό του Ευαγγελισμού στην Άμφισσα, σε ναούς της Πάτρας. Η κοσμηματογραφία, η Πλατυτέρα και το Ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού Ναού των Αθηνών (1846, ύστερα από διαγωνισμό), τα τέμπλα των ναών του Χριστοκοπίδη, της Ρόμβης και εικόνες στον Άγιο Ελευθέριο (δίπλα στη Μητρόπολη), στην Παναγία τη Γοργοεπήκοο, στον Άγιο Γεώργιο του Νέου Κόσμου είναι έργα του.
Πίνακες ζωγραφικής του (δροσερά γυναικεία πορτρέτα, σκίτσα, τοπία, χαλκογραφίες) υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Βυζαντινό Μουσείο, στις συλλογές Κουτλίδη, Κόκκινου (τώρα Καραγιάννη), σε οικογενειακές πινακοθήκες, και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις συλλογές των Φορντ και Ροκφέλερ. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις στο Αίγιο και στην Αθήνα (1927, 1978).
Εθνική Μαλαισίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Επιφανέστερες στιγμές στην ιστορία της ομάδας είναι οι δύο συμμετοχές της σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κατά τα έτη 1979 και 1990. Στη δεύτερη περίσταση η Μαλαισία ήταν επιπλέον η διοργανώτρια χώρα. Μέχρι σήμερα δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση.
Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1965, ενώ από το 1995 αγωνίζεται και στο Πρωτάθλημα Νοτιοανατολικής Ασίας που διοργανώνει η SEABA, θυγατρική της FIBA Asia.  
Επίσης, η Μαλαισία διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πίσω στο Σπίτι

Υπόθεση

Η Κατερίνα και ο Ηλίας είναι ένα ζευγάρι παντρεμένων με παιδιά και εγγόνια, που βγήκαν πρόσφατα στη σύνταξη για να μην τους προλάβουν τα νέα μέτρα. Τα παιδιά τους είναι τακτοποιημένα, έτσι και αυτοί θέλουν να κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι, που πάντα ήταν το όνειρο της ζωής τους. Ξαφνικά έρχεται η κρίση, και το όνειρο τους ναυαγεί. Τα οικονομικά προβλήματα αναγκάζουν τα παιδιά και τα εγγόνια να επιστρέψουν στο πατρικό και να μείνουν όλοι μαζί με τους γονείς τους. 
Τα χρέη του γαμπρού τους Περικλή θα οδηγήσουν όλη την οικογένεια σε οικονομικό αδιέξοδο. Μη μπορώντας να βρουν άλλη λύση, θα αναγκαστούν να δανειστούν χρήματα από την σύντροφο του μικρού τους γιου Άντζελα, γερμανικής καταγωγής και νοοτροπίας. Η Άντζελα προσπαθεί χωρίς αποτέλεσμα να βάλλει την οικογένεια σε τάξη με σκοπό να πάρει κάποια στιγμή τα χρήματά της πίσω. Παράλληλα με τα οικονομικά, ο Δημήτρης, μεγάλος γιος της οικογένειας παντρεμένος με την Κρητικιά Άννα και πατέρας της Αριάδνης, μπλέκει ερωτικά με την Άντζελα δημιουργώντας πολύπλοκες καταστάσεις μέσα στο σπίτι. 
Στο δεύτερο κύκλο της σειράς, μετά τον επεισοδιακό γάμο του Κωστή και της Άντζελας, η οικογένεια Ακίνδυνου χάνει το σπίτι εξαιτίας των χρεών. Ο Γερμανός πατέρας της Άντζελας το πουλά σε ένα Έλληνα υπουργό. Η Κατερίνα προσλαμβάνεται στο σπίτι ως οικονόμος, ο Ηλίας ως σοφέρ ενώ η Άννα μπλέκει ερωτικά με τον Κρητικό σωματοφύλακα του υπουργού και όλα αυτά χωρίς αρχικά ο υπουργός να γνωρίζει τις μεταξύ τους σχέσεις. Ο Ηλίας και η Κατερίνα ύστερα από έρευνα στα προσωπικά αρχεία του υπουργού καταφέρνουν να φέρουν στο φως διάφορα σκάνδαλα και παράνομες ενέργειες του υπουργού. Με αντάλλαγμα την καταστροφή των στοιχείων το σπίτι επιστρέφει και πάλι στην οικογένεια Ακίνδυνου με καθένα από τα μέλη της να συνεχίζει εκ νέου τη ζωή του.
Γεροσκήπου

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει με τον Δήμο Πάφου, στα βορειοανατολικά με τα Κονιά, στα ανατολικά με την Αγία Βαρβάρα και με την Αγία Μαρινούδα και στα νότια με την Αχέλεια. Το δυτικό μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο. Η Γεροσκήπου βρίσκεται πολύ κοντά στο Αεροδρόμιο Πάφου.

Ονομασία

Η ονομασία της Γεροσκήπου προέρχεται από τους Ιερούς Κήπους της Αφροδίτης που βρίσκονταν στην περιοχή στα αρχαία χρόνια. Η ονομασία Γεροσκήπου αποτελεί παραφθορά του αρχαίου ονόματος της πόλης Ιεροκηπία, η οποία σχηματίστηκε από τις λέξεις ιερός και κήπος.

Ιστορία

Η περιοχή της Γεροσκήπου κατοικείτο από την ύστερη νεολιθική περίοδο (4500-3900 π.Χ.). Από τότε κατοικείτο χωρίς διακοπές. Στα αρχαία χρόνια η περιοχή συνδέθηκε με τη λατρεία της Αφροδίτης. Από τους Ιερούς Κήπους περνούσε η πομπή των πιστών που κατέληγε στο Ιερό της Αφροδίτης στην Παλαίπαφο (στα Κούκλια), στα πλαίσια της τέλεσης της ετήσιας γιορτής των Αφροδισίων.
Την παλαιοχριστική και πρωτοβυζαντινή περίοδο, στη Γεροσκήπου υπήρχε αναπτυγμένη μοναστική ζωή. Την περίοδο της φραγκοκρατίας, το χωριό ανήκε στα βασιλικά κτήματα τα οποίο ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ δώρισε στον φεουδάρχη Πέτρο ντ' Αβίλα, την περίοδο 1964-1968. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, στο χωριό υπήρχε βρετανικό υποπροξενείο, το οποίο ήταν υπεύθυνο για τον ανεφοδιασμό του αγγλικού στόλου.
Στη σύγχρονη εποχή, το χωριό μετεξελίχθηκε σε δήμο το 1994. Μερικά χρόνια αργότερα στα διοικητικά όρια του δήμου εντάχθηκε η κοινότητα Κολώνης.

Αδελφοποιήσεις

Ο Δήμος Γεροσκήπου αδελφοποιήθηκε με τον Δήμο Αγίας Παρασκευής Αττικής.

Αθλητικά σωματεία

Η περιοχή αποτέλεσε και αποτελεί έδρα διαφόρων αθλητικών ομάδα. Περισσότερο γνωστή ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα Ατρόμητος Γεροσκήπου, η οποία είχε αγωνιστεί στην Α΄ κατηγορία της Κύπρου.
Ωγκύστ Μπαρτολντί

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κολμάρ της Αλσατίας. Αργότερα πήγε στο Παρίσι για να επεκτείνει τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική αλλά και στη ζωγραφική.
Πέθανε από φυματίωση στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου του 1904.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας

Το έργο για το οποίο είναι γνωστότερος ο Μπαρτολντί είναι το Άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο δωρήθηκε το 1886 από τη Γαλλοαμερικανική Ένωση, που ιδρύθηκε από τον Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Υπήρξε έντονη φημολογία σε ολόκληρη τη Γαλλία ότι ο Μπαρτολντί φιλοτέχνησε το πρόσωπο του αγάλματος με βάση τη μητέρα του και το σώμα με βάση την ερωμένη του.  Πριν ξεκινήσει την κατασκευή του αγάλματος, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και επέλεξε ο ίδιος το λιμάνι της Νέας Υόρκης ως θέση του αγάλματος.
Το 1879, ο Μπαρτολντί απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το Άγαλμα της Ελευθερίας.  Αυτό κάλυπτε την πώληση μικρών αντιγράφων του αγάλματος. Τα έσοδα από την πώληση των αγαλματιδίων βοήθησαν στο να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την ανέγερση του μεγάλου αγάλματος.
Φόρουμ Θεσσαλονίκης

Το φόρουμ Θεσσαλονίκης ήταν εσωτερικό κλειστό στάδιο που βρισκόταν κοντά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα. Το στάδιο χρησιμοποιούταν ως έδρα των ομάδων μπάσκετ του ΠΑΟΚ, του Άρη, του Ηρακλή και της ΧΑΝΘ, της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Πιγκουίνοι Θεσσαλονίκης και πολλών άλλων. Το 1972, χρησιμοποιούταν ως έδρα 10 συλλόγων την ίδια ώρα: τεσσάρων σωματείων καλαθοσφαίρισης, δύο γυμναστικών συλλόγων, δύο συλλόγων χόκεϊ επί πάγου και δύο ομάδων χάντμπολ.
Η μεγαλύτερη προσέλευση που καταγράφηκε στο στάδιο ήταν 42.000 άτομα, το 1929.
Δυτική ανδαλουσιανική διάλεκτος

Χαρακτηριστικά

Οι κύριες διαφορές μεταξύ των ανδαλουσιανικών διαλέκτων μεταξύ τους και σε σχέση με τις υπόλοιπες ισπανικές διαλέκτους εντοπίζονται στο φωνολογικό επίπεδο και στο λεξιλόγιο. Στη φωνολογία, τα δυτικά ανδαλουσιανικά δεν διαθέτουν τα ανοικτά φωνηεντικά φωνήματα των ανατολικών ενώ χαρακτηρίζονται από την, περιορισμένη πάντα, παρουσία δασέων αλλοφώνων του άηχου υπερωικού /x/. Στις ακτές της Μεσογείου και του Ατλαντικού εμφανίζουν το οδοντικό αλλόφωνο [θ] του φωνήματος που προέκυψε από τη σύγχυση των μεσαιωνικών φωνημάτων /dz/, /ts/, /s/ και /z/ (θεθέο) ενώ η Σεβίλλη και η επαρχία της Κόρδοβας και η περιοχή της Αντεκέρα εμφανίζουν το οδοντικό-φατνιακό αλλόφωνο [s]. Στη γραμματική, τα δυτικά ανδαλουσιανικά χαρακτηρίζονται από τη χρήση της αντωνυμίας ustedes με το δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού των ρημάτων (π.χ. ustedes cantáis).
Γενικότερα η ιστορική πρωτοκαθεδρία της Σεβίλλης έχει ασκήσει μια ιδιαίτερη επιρροή στη διαμόρφωση ενός περιφερειακού προτύπου που χαίρει αξιόλογου κύρους, σε αντίθεση με τις περισσότερες διαλέκτους που δεν διαθέτουν κάποιο έγκυρο πρότυπο. Εντούτοις, οι νεότεροι ομιλητές που προέρχονται από παραδοσιακές επικράτειες των δυτικών ανδαλουσιανικών όπως η Μάλαγα σταδιακά τείνουν προς την διαλεκτική ισοπέδωση, συγκλίνοντας προς τις διαλέκτους της Καστίλλης-Λα Μάντσα.
Έπαφος

Ο μύθος

Η θεά Ήρα, που ζήλευε πάντα τον σύζυγό της Δία και τις ερωμένες του, για να εκδικηθεί την Ιώ τη μεταμόρφωσε σε αγελάδα και επιπλέον της έστειλε μια αλογόμυγα που την τσιμπούσε συνεχώς στο πλευρό. Τρελαμένη από τα τσιμπήματα της μύγας, η Ιώ άρχισε να τρέχει από τόπο σε τόπο. Περνώντας από πολλά μέρη, έφθασε στην Αίγυπτο και εκεί, στις όχθες του Νείλου, γέννησε τον Έπαφο. Τότε οι Κουρήτες, εκτελώντας διαταγή της Ήρας, απέσπασαν το βρέφος από τη μητέρα του και το έκρυψαν. Ο Δίας όμως τους κατακεραύνωσε και η Ιώ άρχισε να αναζητά το παιδί της. Κάποτε έμαθε ότι τον μεγάλωνε η σύζυγος του βασιλιά της Βύβλου, στη Συρία. Η Ιώ πήγε στη Συρία, πήρε πράγματι το παιδί της και το ξανάφερε στην Αίγυπτο. Εκεί και το ανάθρεψε. Ο βασιλιάς Τηλέγονος το υιοθέτησε και, όταν πέθανε, ο Έπαφος τον διαδέχθηκε στον θρόνο.
Ο Έπαφος πήρε για σύζυγό του την κόρη του Νείλου, τη Μέμφιδα, και μαζί απέκτησαν μία κόρη, τη Λιβύη, η οποία έσμιξε με τον Ποσειδώνα. Απόγονοι του Επάφου ήταν ακόμα ο Βήλος, ο Αγήνορας, ο Αίγυπτος, ο Δαναός, ο Κάδμος, η Ευρώπη, η Λυσιάνασσα, η Θήβη και άλλοι. Κάποιες πηγές αναφέρουν ως σύζυγο του Επάφου την Κασσιόπη. Ο μύθος του Επάφου, που ήταν διαδεδομένος στην Εύβοια και στη Βοιωτία.
Οίκος του Μπάλλιολ

Ο Οίκος του Μπάλλιολ ήταν Άγγλο-Νορμανδοί ευγενείς από την Πικαρδία που εγκαταστάθηκαν στα βόρεια τμήματα της Αγγλίας από τον βασιλιά Γουλιέλμο Ρούφο με αντάλλαγμα την άμυνα και την ασφάλεια του βασιλείου από τα βόρεια. Τον 13ο και τον 14ο αιώνα δυο μέλη της οικογένειας ανέβηκαν στον θρόνο της Σκωτίας
Επωβελία

Η Επωβελία που ετυμολογείται από τον οβολό σύμφωνα με το Αττικό δίκαιο επιβαλόταν ως πρόστιμο όταν εξεταζόταν ένσταση παραγραφής στον ηττημένο από την απόφαση επί της ενστάσεως και ήταν ίσο με το ένα έκτο του επιδικαζομένου ποσού στον νικητή διάδικο.
Η Γέννηση του Εριχθονίου (Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου)

Περιγραφή

Βρέθηκε κομματιασμένο, αλλά συναρμολογήθηκε πλήρως. Είναι από τερακότα, που σκαλίστηκε ενώ ο πηλός ήταν ακόμη μαλακός, συνδυάζοντας την τεχνική του καλουπιού με την γλυπτική. Ο τεχνίτης το επεξεργάστηκε στην εξωτερική μεριά γρήγορα δίνοντας όμως μεγάλη προσοχή και επιμέλεια στην εσωτερική διακόσμηση. Παρουσιάζει την θεά Αθηνά να λαμβάνει από την Γαία τον νεογέννητο Εριχθόνιο εν παρουσία του Κέκροπα. Η Γαία παριστάνεται στο κέντρο. Βγάζει το κεφάλι της από την Γη και παραδίδει με τα χέρια υψωμένα τον Εριχθόνιο στην Αθηνά. Παρουσιάζεται τεράστια σε σχέση με τους υπόλοιπους χαρακτήρες του ανάγλυφου, σύμφωνα με την μυθολογική της έννοια και προσωποποίηση του πελώριου. Η Αθηνά φοράει μακρύ χιτώνα και περικεφαλαία με μικρό λοφίο από φύλλα ελιάς, αλλά όχι όμως την φοβερή της αιγίδα για να μην τρομάξει το μικρό παιδί. Έχει έρθει από μακρυά και φτάνοντας κάνει μικρή κλίση με το δεξί πόδι πίσω για να παραλάβει με τρυφερότητα το νεογέννητο. Ο Εριχθόνιος παρουσιάζεται σε παιδική ηλικία. Απλώνει τα δύο του χέρια προς την Αθηνά ανταποδίδοντας την τρυφερότητα των αισθημάτων. Ο Κέκροπας τέλος παρουσιάζεται με σώμα δράκου, γενειάδα και κουλουριασμένη ουρά. Φοράει μάλλινο ρούχο χωρίς μανίκια στο ανθρώπινο σώμα του, ενώ το υπόλοιπο είναι σκεπασμένο με λέπια. Κρατάει κλαδί ελιάς στο δεξί του χέρι.

Ερμηνεία

Το θέμα της γέννησης του Εριχθονίου ήταν πολύ δημοφιλές στην αρχαία Αθήνα. Ο τεχνίτης αποδίδει το θέμα με ευκρίνεια, ενώ κατορθώνει να συνδυάσει με απόλυτη αρμονία τις τεράστιες διαστάσεις της Γαίας με τις φυσικές διαστάσεις των υπολοίπων, ακόμα και του παιδιού Εριχθονίου.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο ετούτο είναι το πρώτο του θέματος της γέννησης του Εριχθόνιου που βρέθηκε στην Αθήνα. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα «πήλινα ανάγλυφα της Μήλου», και διακρίνεται από τα υπόλοιπα. Είναι έργο του 5ου αιώνα π.Χ.
Γουόνγκ Καρ Γουάι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σανγκάη, αλλά όταν ήταν πέντε ετών, μετακόμισε με την οικογένειά του στο Χονγκ Κονγκ. Αποφοίτησε από τη Πολυτεχνική Σχολή του Χονγκ Κονγκ το 1980, όμως το ενδιαφέρον του για την τηλεόραση τον έκανε να σχοληθεί με τη συγγραφή τηλεοπτικών σεναρίων.
Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ήταν το "As Tears Go By", το 1988, την οποία οι κριτικοί είχαν παρομοιάσει με το Mean Streets (Κακόφημοι δρόμοι) του Μάρτιν Σκορσέζε. To 1990 κυκλοφόρησε η ταινία του Days of Being Wild, η οποία κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Χονγκ Κονγκ. Το 1994, καθώς σκηνοθετούσε το ιστορικό έπος Ashes of Time, ο Καρ-Γουάι έκανε ένα διάλειμμα για να σκηνοθετήσει μιαν "πιο ελαφριά" ταινία, και δημιούργησε το Chungking Express, το ανθολογικό, ρομαντικό και μελαγχολικό έργο που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό. To Chungking Express αρχικά απαρτιζόταν απο τρείς ιστορίες, αλλα ο Καρ-Γουάι έκοψε την τρίτη καθώς πίστευε πως θα έκανε το έργο υπερβολικά μεγάλο. Το 1995, η τρίτη κομμένη ιστορία συνδυάστηκε με μια καινούρια ιστορία για να δημιουργήσει ένα καινούριο αστικό, μελαγχολικο, ανθολογικό ρομάντζο το οποίο υπηρετεί ώς πνευματική συνέχιση του Chungking Express, το Fallen Angels, το οποίο επίσης έλαβε αναγνώριση. Το 1997 ο Καρ-Γουαι σκηνοθέτησε μια απο τις πιο καταξιωμένες ταινίες του, το Happy Together, το οποίο κέρδισε το βραβείο του καλύτερου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ των Καννών.
Με την αλλαγή του αιώνα, ο Καρ-Γουάι  σκηνοθέτησε 2 απο τα πιο σημαντικά του έργα, το Ερωτική Επιθυμία (In the Mood for Love) και το 2046. Μαζι με το As Tears Go By, αυτές οι ταινίες σχηματίζουν μιαν άτυπη τριλογία η οποία έχει αποκαλεστεί "Η Τριλογία της Αγάπης". Το Ερωτική Επιθυμία ειδικά είναι το πιο γνωστό και αναγνωρισμένο του έργο, και θεωρείται μια απο τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Βραβεύτηκε στις Κάννες με το Mεγάλο Τεχνικό Βραβείο (Technical Grand Prize).
Η ταινία Έρως (Eros), στην οποία συνεργάστηκε με τον Μικελάντζελο Αντονιόνι και τον Στίβεν Σόντερμπεργκ, είναι μια σπονδυλωτή ταινία, με τρεις διαφορετικές ιστορίες για τον έρωτα, από την οπτική γωνία των τριών σκηνοθετών, και κυκλοφόρησε το 2004. Η επόμενη ταινία του με τίτλο Οι νύχτες μου μακριά σου (My Blueberry Nights) προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών 2007. Είναι η πρώτη του αγγλόφωνη ταινία και πρωταγωνιστεί η γνωστή Αμερικανίδα τραγουδίστρια Νόρα Τζόουνς. To 2013 κυκλοφόρησε η ταινία του The Grandmaster, μια ταινία πολεμικών τεχνών που αφηγείται την ζωή του θρυλικού δασκάλου Γουίν Τσουν, Γιπ Μαν.
To 2019, αποκάλυψε πως η επόμενη του ταινία, Blossoms, θα ήταν συνέχιση της "Τριλογίας της Αγάπης".
Κλασική περίπτωση βλάβης

Πρόσθετα

Η ταινία ακολουθήθηκε από μια άτυπη συνέχεια του 1988 σκηνοθετημένη επίσης από τον Τάκη Βουγιουκλάκη, με τα σουρεαλιστικά και καρτουνίστικα στοιχεία της υπερτονισμένα, το "Η Μεγάλη Απόφραξη: Το Σκατόμουτρο" του 1988, με τους Κώστα Τσάκωνα και Τάσο Κωστή να επιστρέφουν ως μάστορες.
Σε αυτή την ταινία ο Κώστας Τσάκωνας τραυματίστηκε όταν έπεσε από μία πτυσσόμενη σκάλα, στην προσπάθεια να ανεβεί στο πατάρι για να φτιάξει ένα θερμοσίφωνα, και σταμάτησαν τα γυρίσματα της ταινίας για δέκα μέρες.
NGC 1566

Ο NGC 1566 (καλείται συχνά από τους ερασιτέχνες αστρονόμους «Ισπανός χορευτής») είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου SAB στον αστερισμό Δοράδα. Είναι ο σημαντικότερος καθώς και ο φωτεινότερος γαλαξίας της Ομάδας γαλαξιών Δοράδος, περίπου 35 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Επίσης είναι ένας από τους φωτεινότερους γαλαξίες Σίφερτ. H απόλυτη φωτεινότητα του είναι 3,7×10¹⁰ L☉.

Ιστορικό

Ο Σκωτσέζος αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ ανακάλυψε τον γαλαξία αυτόν το 1826.
Στις 19 Ιουνίου 2010 ο Berto Monard ανακάλυψε στον NGC 1566 υπερκαινοφανή αστέρα με φαινόμενο μέγεθος 16.