Τρέντο

Τοποθεσία και πληθυσμός

Η πόλη του Τρέντο βρίσκεται στο τέλος της κοιλάδας του ποταμού Άντιτζε, 55 χλμ. νότια του Μπολτσάνο και 100 χλμ. βόρεια της Βερόνας. Δυτικά της πόλης, βρίσκεται το όρος Μπονντόνε (2.098 μ.) το οποίο έχει το προσωνύμιο "Άλπεις του Τρέντο", στα βορειοδυτικά, η κορυφή Παγκανέλα (2.125 μ.), βορειοανατολικά, η κορυφή Καλίζιο (1.096μ.), ανατολικά, η κορυφή Μαρτζόλα (1.738μ.) και στα βορειοανατολικά, η κορυφή Βιγκολάνα (2.150μ.).
Η πόλη του Τρέντο, μαζί με τα περίχωρα, αριθμεί περίπου 150.000 κατοίκους. Το διαμέρισμα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό, το Γκαρντόλο, βρίσκεται στα βόρεια της πόλης και αριθμεί περίπου 12.000 κατοίκους. Η Σαρντάνια είναι το διαμέρισμα με το μικρότερο αριθμό, μόλις 1.106 κατοίκους. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 741,32 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Τα 15.803 εκτάρια του δήμου του Τρέντο, είναι κατανεμημένα ως εξής: Το 50,62% αντιστοιχεί σε εκτάσεις με λιβάδια, το 20,09% σε αγροτικές εκτάσεις, το 7,70% σε εκτάσεις με κατοικίες, το 3,33% σε βοσκοτόπια, το 3,23% σε βραχώδεις εκτάσεις, το 3,00% σε εκτάσεις που καλύπτει το οδικό δίκτυο, το 2,63% σε εκτάσεις που εξυπηρετούν διάφορες ανάγκες της πόλης, το 2,48% στην έκταση που καλύπτουν τα πάρκα, το 2,48% αντιστοιχεί στη βιομηχανική ζώνη, το 2,02% στην έκταση που καλύπτουν τα ποτάμια και οι λίμνες, το 0,89% σε εκτάσεις που καλύπτει το σιδηροδρομικό δίκτυο, το 0,70% αντιστοιχεί στη ζώνη που καλύπτουν τα ορυχεία, το 0,61% στις εκτάσεις που καλύπτουν οι πίστες του σκι, το 0,12% στην έκταση που καλύπτουν τα πάρκινγκ και το 0,09% αντιστοιχεί σε άλλες εκτάσεις.
Ο ποταμός Άντιτζε διασχίζει την πόλη του Τρέντο μαζί με τον μικρό χείμαρρο Φερσίνα.Ο Άντιτζε είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Ιταλίας μετά τον Πάδο. Δίπλα στον ποταμό Άντιτζε, εκτείνεται παράλληλα ένα μικρό ρέμα που ονομάζεται "Αντιτζέτο". Στα νότια βρίσκεται ένα άλλο μικρό ρέμα που προέρχεται από τον λόφο του Πόβο, το Ρίο Σαλέ και εκβάλλει στο χείμαρρο Φερσίνα, λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Άντιτζε.

Αρχαϊκή και Ρωμαϊκή περίοδος

Το σημερινό Τρέντο βρίσκεται σε μια περιοχή, η οποία κατά την αρχαιότητα, είχε κατοικηθεί από λαό ετρουσκικής καταγωγής. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ο λαός αυτός ζούσε στην περιοχή ανάμεσα στο σημερινό Τρεντίνο και το νότιο τμήμα της Ελβετίας.
Τον 1ο αιώνα π.Χ. το Τρέντο πέφτει στα χέρια των Ρωμαίων, οι οποίοι θα του δώσουν το όνομα "Tridentum", εξαιτίας των τριών λόφων (Doss Trent, Dosso Sant'Agata και Dosso di San Rocco) που περιβάλλουν την πόλη.Στην πραγματικότητα, το όνομα είναι πολύ αρχαιότερο. Το όνομα  πιθανόν να προέρχεται από τη λέξη "trent" δηλαδή το διαχωρισμό σε τρία μέρη (λόγω των διακλαδώσεων της κοίτης του ποταμού Άντιτζε). Παρόλα αυτά η λατινική εκδοχή επικράτησε, γεγονός που πιστοποιεί η ύπαρξη χάλκινου αετού και επιγραφής στο παλιό δημαρχείο όπου κανείς μπορεί να διαβάσει στα λατινικά τη φράση "Argentum Montes Mihi dant nomenque Tridentum" (Tα βουνά μου δίνουν το ασήμι και το όνομα του Τρέντο).
Είναι πιθανό, η περιοχή του Τρέντο να είχε εισέλθει στην σφαίρα επιρροής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, πολύ πριν πέσει οριστικά στα χέρια της Ρώμης, μέσω των εμπορικών συναλλαγών. Τα πρώτα στοιχεία αυτών των συναλλαγών, στα τέλη του δεύτερου αλλά και τρίτου αιώνα. π.Χ. βασίζονται  στο πλήθος των νομισμάτων(ρωμαϊκά, ελληνικά και Καρχηδονιακά νομίσματα), τα οποία βρέθηκαν στην περιοχή και αποδεικνύουν την ύπαρξη μικρών εμπορικών συναλλαγών αλλά πιστοποιούν και το πιθανό ενδιαφέρον των Ρωμαίων για στρατολόγηση νέων αντρών από την περιοχή του Τρέντο.
Την περίοδο κατά την οποία αυτοκράτορας ήταν ο Οκταβιανός Αύγουστος, το Τρέντο απέκτησε σημαντικό στρατιωτικό ρόλο. Η πόλη είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας ρωμαϊκής πόλης, με ισχυρή οχύρωση, θέατρο, λουτρά, νεκροταφείο και υδραγωγείο. Επίσης, από το Τρέντο περνούσε ο σημαντικότερος οδικός άξονας των Ρωμαίων, προς τη βόρεια Ευρώπη, η Via Claudia Augusta, έργο του αυτοκράτορα Κλαύδιου(41-54 µ.Χ.) που συνέδεσε τον ∆ούναβη µε την κοιλάδα του Πάδου. Ξεκινούσε από την Βερόνα και ανέβαινε την κοιλάδα του Άντιτζε, περνούσε από το Τρέντο, από το Μπολτσάνο και κατέβαινε την κοιλάδα του ποταµού Ίνν,ανέβαινε το δεύτερο αλπικό πέρασµα Φερν Πας, κατέβαινε την κοιλάδα του ποταµού Λεχ και κατέληγε στο Άουγκσμπουργκ.
Μετά την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το Τρέντο συνέχισε να αποτελεί ένα σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής, εξαιτίας της θέσης του και των ορυχείων αργύρου.

Μεσαιωνική περίοδος

Τον 4ο μ.χ αιώνα, εγκαθιδρύθηκε επισκοπική έδρα στην πόλη του Τρέντο και ο  πρώτος επίσκοπος ονομαζόταν Ιοβίνος. Η ίδρυση της επισκοπής του Τρέντο αποτέλεσε ένα πολύ σημαντικό βήμα, διότι η φιγούρα του επισκόπου συμβόλιζε την ασφάλεια και την ενότητα της πόλης. Ο 3ος επίσκοπος ήταν ο Ρωμαίος πατρίκιος, Βιγίλιος, μετέπειτα προστάτης της πόλης. Ο Βιγίλιος προσπάθησε να επιταχύνει τη διάδοση του Ευαγγελίου στην περιοχή του Τρεντίνο και  να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με το εξωτερικό αλλά κυρίως με τον Αμβρόσιο και την Εκκλησία του Μιλάνου. Ο Βιγίλιος ήταν ο πρώτος μεγάλος ηγέτης της Εκκλησίας του Τριδέντο και έδωσε σκληρό αγώνα για την καταπολέμηση της ειδωλολατρίας. Αυτή του η δράση ήταν και η αφορμή για τη δολοφονία του στη Βάλ Ρενντένα, όπου κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, έκανε μια κίνηση έντονου συμβολισμού, πετώντας στο ποτάμι ένα άγαλμα του Κρόνου. Αυτό προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών, οι οποίοι τον σκότωσαν με πέτρες και με ξύλα.
Τον 6ο μ.χ αιώνα,οι Γότθοι με τον Θεοδώριχο τον Μέγα, καταλαμβάνουν την πόλη. Σε μία επιστολή, ο βασιλιάς των Γότθων, όπως αναφέρει ο Κασσιόδωρος, προσκάλεσε τη βενετσιάνικη πόλη του Φέλτρε να συνεργαστεί με το Τρέντο για την κατασκευή ενός νέου αστικού κέντρου, κατά πάσα πιθανότητα στην περιοχή της  Βαλσουγκάνα, το οποίο τελικά δεν υλοποιήθηκε. Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, το επεισόδιο αυτό, χρονολογείται γύρω στο 523-526 μ.χ.
Το 568μ.χ η πόλη πέφτει στα χέρια των Λογγοβάρδων, οι οποίοι δημιούργησαν το Δουκάτο του Τρέντο. Η περιοχή, δεχόταν συχνές επιθέσεις από τους Φράγκους και για το λόγο αυτό, ο επίσκοπος του Τρέντο, Ανιέλο (577-591), μεσολάβησε ώστε να βρεθεί μια λύση ανάμεσα σε Φράγκους και Λογγοβάρδους και να επιστρέψει η ειρήνη στην περιοχή. Tελικά, το 774 μ.Χ, ο Καρλομάγνος, βασιλιάς των Φράγκων, βάδισε εναντίον των Λομβαρδών στην Ιταλία και καθαίρεσε το βασιλιά τους και στέφθηκε ο ίδιος βασιλιάς, ενώνοντας το βασίλειο της Ιταλίας με το φραγκικό στέμμα, με αποτέλεσμα η περιοχή του Τρέντο να περάσει στην κατοχή των Φράγκων. Το 982 μ.χ, το Τρέντο έγινε τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και το 993 μ.Χ, μαζί με τη Βερόνα, συμπεριλήφθηκε στο Δουκάτο της Καραντανία, από τον Όθωνα τον Β΄.

Το Επισκοπικό Πριγκιπάτο

Το 1027 ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κορράντο ο Β' ίδρυσε το Επισκοπικό Πριγκιπάτο του Τρέντο, το οποίο συνέχισε να υπάρχει  μαζί με την κομητεία του Τιρόλου έως την περίοδο του Ναπολέοντα. Το Επισκοπικό Πριγκιπάτο ήταν στενά συνδεδεμένο με την κομητεία μέσω του "Foederatus Tyrolensis". Η περιοχή του πριγκιπάτου δεν ταυτιζόταν με εκείνη της σημερινής επαρχίας του Τρέντο. Το 1363, η πόλη πέρασε στην κατοχή του Οίκου των Αψβούργων. Το Επισκοπικό Πριγκιπάτο σημάδεψε την ιστορία της πόλης για περίπου 8 αιώνες, με μικρότερη ή μεγαλύτερη αυτονομία ανάλογα με την περίοδο.Στο τιμόνι του πριγκιπάτου ανέβηκαν 51 επίσκοποι, οι οποίοι συνήθως ήταν επιλογή του Οίκου των Αψβούργων.Το 1407 ο Ροδόλφος Μπελεντσάνι χρίστηκε  επικεφαλής μιας εξέγερσης πολιτών, που είχαν επαναστατήσει απέναντι στην καταπίεση του Πρίγκιπα Γεωργίου του Λίχτενσταϊν. Η πόλη του Τρέντο έγινε παγκοσμίως γνωστή μετά τη Σύνοδο του Τριδέντου (1545-1563), η οποία έθεσε τις βάσεις για την Αντιμεταρρύθμιση. Η Σύνοδος του Τριδέντου υπήρξε η πλέον μακροχρόνια σύνοδος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Διήρκεσε δεκαοκτώ έτη (13 Δεκεμβρίου 1545 – 4 Δεκεμβρίου 1563) υπό πέντε Πάπες (Παύλος Γ΄, Ιούλιος Γ΄, Μαρκέλλος Β΄, Παύλος Δ΄, Πίος Δ΄) και ως κύριο αντικείμενο είχε τις προτεσταντικές διδασκαλίες. Αναθεματίστηκαν, ως αιρετικοί, ο Μαρτίνος Λούθηρος και ο Ιωάννης Καλβίνος και θεσπίστηκε πλήθος κανόνων για τα Μυστήρια της Εκκλησίας.

19ος και 20ός αιώνας

Η περίοδος της κατοχής από το στρατό του Ναπολέοντα και των Βαυαρών, βρήκε τους Τιρολέζους, να πολεμούν για την ελευθερία τους,με αρχηγό τον Αντρέας Χόφερ. Οι Τιρολέζοι διεξήγαγαν ένα συνεχή ανταρτοπόλεμο ενάντια στο στρατό του Ναπολέοντα, δίχως να λάβουν καμία βοήθεια από το στρατό των Αψβούργων. Τελικά, μετά από μια επική μάχη στο Μπέργκισελ του Ίνσμπρουκ, τα τιρολέζικα στρατεύματα νικήθηκαν και ο Αντρέας Χόφερ εκτελέστηκε στη Μάντοβα.
Τo συνέδριο της Βιέννης του 1815 διευθέτησε και έβαλε μια τάξη στο θέμα των εκτάσεων της περιοχής. Η αυτόνομη κυβέρνηση του Επισκοπικού Πριγκηπάτου, η οποία είχε ήδη καταργηθεί από τον Ναπολέοντα, δεν αποκαταστάθηκε αλλά επετράπη στον επίσκοπο του Τρέντο να διατηρήσει τον τίτλο  του πρίγκιπα και της "Αυτού Υψηλότης" μέχρι το 1953, όταν ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ αποφάσισε να  καταργηθούν όλοι οι τίτλοι ευγενείας των ιερωμένων. Το 1816, το Τρέντο επέστρεψε ξανά στην κυριαρχία του Οίκου των Αψβούργων.
Σημαντικές αλλαγές έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Μερικές από αυτές ήταν η κατασκευή του σιδηροδρόμου του Μπρέννερο, της Βάλσουγκάνα και του Τρέντο-Μαλέ, όπως επίσης και η εκτροπή της ροής του ποταμού Άντιτζε. Κατασκευάστηκαν επίσης σχολεία, στρατόπεδα, το δικαστικό μέγαρο (ιταλ.Palazzo di Giustizia), έδρα των δικαστηρίων και των φυλακών.
Στις αρχές του 1870, αναπτύχθηκαν διάφορα κινήματα, τα οποία είχαν ως στόχο να διαφυλάξουν τον ιταλικό χαρακτήρα της πόλης και να αντισταθούν στις τάσεις γερμανοποίησης, τις οποίες προωθούσαν εθνικιστικοί κύκλοι του γερμανικού Τιρόλου, όπως το Tiroler Volksbund(ιδρύθηκε στο Βιπιτένο, το 1905).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της έντασης, ήταν η ανέγερση μνημείου του ποιητή Ντάντε Αλιγκιέρι, στο Τρέντο και η ταυτόχρονη ανέγερση μνημείου του ποιητή Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε, στο Μπολτσάνο.
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι χώροι που εξέφραζαν αλυτρωτικές ιδέες, υποστήριζαν το διαχωρισμό του Τρεντίνο από το Τιρόλο και από την αυτοκρατορία των Αψβούργων και την προσάρτησή στο Βασίλειο της Ιταλίας, η πλειοψηφία του πληθυσμού παρέμενε πιστή στην αυτοκρατορία.Όπως αναφέρεται στα πρακτικά των συνομιλιών που είχε στη Ρώμη το 1915 με τον Σονίνο, Υπουργό των Εξωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας, ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι,  εκπρόσωπος των Καθολικών του  Τρεντίνο, στο αυτοκρατορικό κοινοβούλιο της Βιέννης, αναγνώρισε ότι η πλειοψηφία των κατοίκων του Τρεντίνο δεν επιθυμούσε την προσάρτηση της περιοχής στην Ιταλία. 
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη του Τρέντο ανακηρύχθηκε σε πόλη-φρούριο. Χιλιάδες στρατιώτες από το Τρεντίνο (10.001 σε όλη την επαρχία, εκ των οποίων 1.000 από την πόλη του Τρέντο), έπεσαν  στις διάφορες μάχες κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Η ένωση του Τρέντο με την Ιταλία, έλαβε χώρα το 1919 με τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού. Η προσάρτηση στην Ιταλία ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή για την πόλη και τους ιταλόφωνους κατοίκους του Τιρόλου, ιδίως όσον αφορά την οικονομική ενσωμάτωση στο Βασίλειο της Ιταλίας.Ο φασισμός έβαλε τέλος στην αυτονομία που είχε η πόλη για αιώνες:το 1923 το δημοτικό συμβούλιο διαλύθηκε μετά από εντολή της κυβέρνησης της Ρώμης. Το Τρεντίνο, για να αποκτήσει ξανά τη διοικητική και οικονομική αυτονομία, θα έπρεπε να περιμένει μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα εώς τις 26 Φεβρουαρίου 1948, ημερομηνία κατα την οποία θεσπίστηκε το καθεστώς της Αυτόνομης Περιφέρειας του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τυρόλο.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1943, οι συμμαχικές δυνάμεις με  91 αεροπλάνα της «Mediterranean Allied Air Forces» βομβάρδισαν το Τρέντο και προκάλεσαν το θάνατο σε περισσότερους από 200 ανθρώπους και τεράστιες υλικές ζημιές. Το Σεπτέμβριο του 1943, μετά την ανακωχή της Ιταλίας , σχεδόν ολόκληρη η περιοχή του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τιρόλο, καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς. Η πόλη του Τρέντο με την ομώνυμη επαρχία και τις επαρχίες του Μπολτσάνο και του Μπελούνο, εντάχθηκαν στην Επιχειρησιακή ζώνη των Προάλπεων, υπό την καθοδήγηση του Φραντς Χόφερ, πολιτικού αυστριακής καταγωγής.
Το 1946 και συγκεκριμένα, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι υπέγραψε στο Παρίσι με τον υπουργό εξωτερικών της Αυστρίας, Κάρλ Γκρούμπερ, το σύμφωνο «Ντε Γκάσπερι-Γκρούμπερ», το οποίο είχε ως στόχο να προστατεύσει τα δικαιώματα της γερμανόφωνης μειονότητας και έθεσε τις βάσεις για την αυτόνομη άσκηση της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, στις επαρχίες του Μπολτσάνο και του Τρέντο. Με τις καταστατικές αλλαγές του 1971 και  τους εφαρμοστικούς νόμους που ακολούθησαν  τα επόμενα χρόνια, η αυτονομία επεκτάθηκε σε σημαντικό βαθμό, αλλά οι αρμοδιότητες της περιφέρειας σχεδόν καταργήθηκαν μετά την ανάθεση όλων σχεδόν των εξουσιών στις επαρχίες του Τρέντο και του Μπολτσάνο, τις μόνες  αυτόνομες επαρχίες σε όλη την Ιταλία.
Με τη μεταρρύθμιση του του Ιταλικού συντάγματος το 2001, έγιναν ορισμένες αλλαγές στο καθεστώς της αυτονομίας. Κατοχυρώθηκε η προτεραιότητα των επαρχιών του Τρέντο και του Μπολτσάνο σε σχέση με την περιφέρεια του Τρεντίνο-Άνω Αδίγης/Νότιο Τυρόλο: πρίν τη μεταρρύθμιση, ήταν η περιφέρεια που «συμπεριελάμβανε» τις δύο επαρχίες, ενω μετά τη μεταρρύθμιση, είναι οι επαρχίες που "αποτελούν" την περιφέρεια.

Έμβλημα

Το έμβλημα του Τρέντο, το οποίο καθιερώθηκε το 1930, είναι ένας μαύρος αετός (αετός του Αγίου Βεγκέσλαου), ο οποίος παρουσιάζει δύο χρυσούς μίσχους τριφυλλιού, στο ύψος των φτερών και κόκκινες φλόγες στο σώμα.Ο αετός του Αγίου Βεγκέσλαου, είναι το επίσημο έμβλημα της πόλης από το 1407, παρόλο που ο βασιλιάς Ιωάννης του Λουξεμβούργου δώρισε το σύμβολο στην πόλη πολύ νωρίτερα, δηλαδή το 1339, στη Μπρατισλάβα. Μόλις τρία χρόνια νωρίτερα, το 1336, ο Κάρολος της Βοημίας, πρωτότοκος γιος του βασιλιά Ιωάννη του Λουξεμβούργου, εγκαταστάθηκε στο κάστρο του Τυρόλου ως αντιβασιλέας στη θέση του νεώτερου αδελφού του, ο οποίος το 1330 είχε παντρευτεί τη Μαργκαρέτ Μάουλτας,δούκισσα της Καρινθίας, κόμισα του Τυρόλου. Ο Κάρολος της Βοημίας έφερε μαζί του, τον καγκελάριο Νικολό ντα Μπρούνα  το 1338 και χάρη στην ουσιαστική υποστήριξη του βασιλιά Ιωάννη, τον διόρισε  επίσκοπο του Τρέντο. Με αυτόν τον τρόπο, ο οίκος της Βοημίας εξασφάλισε την απόλυτη προσύλωση και υποταγή  του Πριγκιπάτου του Τρεντίνο. Στις 9 Αυγούστου 1339, για να ανταμείψει τον επίσκοπο Νικολό ντα Μπρούνα, ο βασιλιάς Ιωάννης δώρισε  στην πόλη, τον αετό του Αγίου Βεγκέσλαου.

Οικονομία

Η οικονομία της πόλης του Τρέντο, βασίζεται στη βιομηχανία και την αγροτική πραγωγή.Tα μήλα της περιοχής του Τρεντίνο, είναι διάσημα σε όλη την Ιταλία.Η επαρχία του Τρεντίνο είναι δεύτερη σε παραγωγή μήλων σε όλη την Ιταλία, πίσω από την επαρχία του Μπολτσάνο.Τα μήλα είναι της ποικιλίας Golden Delicious, Red Delicious, Gala και Fuji.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η καλλιέργεια σταφυλιών και η παραγωγή κρασιού υψηλής ποιότητας.
Περισσότεροι από τους μισούς εργαζομένους στην πόλη του Τρέντο, απασχολούνται άμεσα ή έμμεσα, στον δημόσιο τομέα.
Περίπου το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού βρίσκει απασχόληση στο τομέα της βιομηχανίας. Οι επιχειρήσεις, είναι συνήθως μικρού και μεσαίου μεγέθους και δραστηριοποιούνται στους τομείς της κλωστοϋφαντουργίας, των κατασκευών και επεξεργασίας ξύλου και χαρτιού. Η αφθονία του νερού και το σχήμα της περιοχής ευνοούν την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχει παίξει ζωτικό ρόλο στην οικονομιά της πόλης, η ισχυρή μάζα των πόρων που διατίθενται από την επαρχία του Τρέντο για την ανάπτυξη , η οποία μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνη της γειτονικής επαρχίας του  Μπολτσάνο και της Κοιλάδας της Αόστα.
Σημαντική θέση στην τοπική κοινωνία κατέχει ο τουρισμός και το εμπόριο.Τη χειμερινή τουριστική περίοδο του 2011/2012 επισκέφθηκαν την περιοχή του Τρεντίνο, 1.324.701 τουρίστες, εκ των οποίων 872.921 Ιταλοί και 451.780 ξένοι.

Πρόσβαση και μεταφορές

Ο αυτοκινητόδρομος A22-E45, συνδέει το Τρέντο με τη Βερόνα, το Μπολτσάνο, το Ίνσμπρουκ και το Μόναχο.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τρέντο, ο οποίος ιδρύθηκε το 1859, αποτελεί τμήμα της γραμμής του Μπρέννερο, η οποία συνδέει τη Βερόνα με το Ίνσμπρουκ και της γραμμής της Βάλσουγκάνα, η οποία συνδέει το Τρέντο με τη Βενετία. Επίσης, ο σταθμός του Τρέντο, είναι η αφετηρία της γραμμής Τρέντο-Μαλέ-Μαριλέβα.
Το αεροδρόμιο του Τρέντο G. Caproni βρίσκεται στην περιοχή Ματαρέλο, 5 χλμ. από την πόλη. Kοντινό αεροδρόμιο στην πόλη του Τρέντο είναι αυτό της Βερόνα. Η πόλη του Τρέντο διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο 23 λεωφορειακών γραμμών, που εξυπηρετούν ολόκληρη την περιοχή. Τη διαχείρισή τους έχει ο οργανισμός  Trentino Trasporti. Το τελεφερίκ του Τρέντο συνδέει την πόλη με την περιοχή της Σαρντάνια.

Φρούρια

Στην επαρχία του Tρέντο υπάρχουν  πολυάριθμα φρούρια και οχυρώσεις τα οποία χρονολογούνται από τον 17ο και 19ο αιώνα.Από τις πολλές οχυρώσεις του Τρεντίνο, ορισμένες από αυτές αποτελούσαν μέρος του οχωρωματικού συμπλέγματος του Τρέντο, το οποίο περιελάμβανε μερικά φρούρια όπως το φρούριο Bus de Vela και το φρούριο Doss di Sponde. Το φρούριο Bus de Vela είναι ένα από τα οχυρά αυστριακής κατασκευής και αποτελεί τμήμα της οχύρωσης του Τρέντο. Το φρούριο βρίσκεται στην περιοχή του Κάντινε (ιταλ:Cadine), 4 χλμ. από την πόλη του Τρέντο και η κατασκευή του άρχισε το 1861 και ολοκληρώθηκε το 1862. Το φρούριο Doss di Sponde βρίσκεται κοντά στο όρος Μποντόνε, 6 χλμ. από την πόλη του Τρέντο και η κατασκευή του ξεκίνησε το 1862.

Γέφυρες

H ρωμαϊκή κατοχή του Τρέντο και η  στρατηγική του θέση, οδήγησε στην κατασκευή πολλών γεφυριών στον ποταμό Άντιτζε και τον χείμαρρο Φερσίνα. Η αρχική ροή του χειμάρρου Φερσίνα  βρισκόταν σε διαφορετική θέση από τη σημερινή και μόλις τον δέκατο έκτο αιώνα, έγινε η εκτροπή της κοίτης, μετά από αλλεπάλληλες καταστροφές που προκάλεσε ο χείμαρρος στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Η κατασκευή ισχυρών αναχωμάτων κατάφερε να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα.
Από τις διάφορες γέφυρες δεν έχει βρεθεί κανένα ίχνος και δεν υπάρχουν πληροφορίες εάν ήταν κατασκευασμένες από πέτρα, ξύλα ή βάρκες. Παρόμοιες υποθέσεις έχουν γίνει και για τις γέφυρες μεσαιωνικής προέλευσης. Σε ορισμένους παλιούς χάρτες της πόλης, απεικονίζεται η ύπαρξη μιας σκεπαστής γέφυρας στον ποταμό Άντιτζε. Η γέφυρα καταστράφηκε όταν έγινε η εκτροπή του Άντιτζε για να ανοίξει ο δρόμος για το σιδηρόδρομο.
Μερικές από τις νέες γέφυρες στον ποταμό Άντιτζε, είναι η γέφυρα του Σαν Λορέτζο, η γέφυρα Σαν Τζόρτζιο, η γέφυρα της Ραβίνα, η γέφυρα του Σαν Νικολό και η γέφυρα της εθνικής οδού.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 116.663 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2009).
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Ποιότητα ζωής

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου La Sapienza της Ρώμης, για λογαριασμό της εφημερίδας ItaliaOggi, το Τρέντο ήταν η πόλη με την καλύτερη ποιότητα ζωής σε όλη την Ιταλία για το έτος 2011, θέση που είχε καταλάβει και το 2010. Σύμφωνα με νεότερη έρευνα του 2012, η οποία πραγματοποιήθηκε από την ένωση καταναλωτών Altroconsumo, μέσω ενός ερωτηματολογίου που απαντήθηκε από 5.865 ανθρώπους σε όλες τις Ιταλικές περιφέρειες, το Τρέντο, παραμένει στην πρώτη θέση, ανάμεσα στις πόλεις με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Τέλος, σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας Il Sole 24ore, η επαρχία του Τρέντο συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 15 πιο ασφαλείς περιοχές της Ιταλίας και βρίσκεται στη 2η θέση όσον αφορά τη δυνατότητα εύρεσης εργασίας και την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας.

Πολιτισμός

Το Τρέντο παρουσιάζει πλούσια πολιτιστική ζωή και κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα στην πόλη, εκθέσεις, φεστιβάλ και επιστημονικά συνέδρια.

Μουσική

Στο Τρέντο, εδρεύει το Ωδείο "FA Bonporti", μια κρατική σχολή, η οποία προσφέρει μουσικές σπουδές υψηλού επιπέδου. Πρωταρχικός στόχος είναι η εκπαίδευση ικανών συνθετών, τραγουδιστών  και δασκάλων μουσικής. Από το 1987-88 συνεργάζεται στενά με το πενταετές πειραματικό σχολείο του Τρέντο. Στο Τρέντο έχουν έδρα, δύο από τις διασημότερες ιταλικές χορωδίες, η χορωδία SAT και η χορωδία SOSAT.

Αθλητισμός

Ο πιο γνωστός σύλλογος της πόλης είναι η ομάδα του Τρεντίνο Βόλεϊ (ιταλ. Trentino Volley), η οποία αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία. Η ομάδα, την περίοδο 2007-2008 κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα. Συνολικά έχει κατακτήσει 2 εθνικά πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Ιταλίας. Η Τρεντίνο Βόλεϊ, την 1 Νοεμβρίου 2011 κατέκτησε το Σούπερ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών, στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. Στις 9 Απριλίου 2009, η ομάδα κατέκτησε το κύπελλο Πρωταθλητριών (Champions League), νικώντας στην Πράγα, τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Τις επόμενες 2 χρονιές (2010,2011), ξανακέρδισε τον τίτλο, νικώντας στο Λοτζ της Πολωνίας, τη Δυναμό Μόσχας(2/5/2010) και τη Ζενίτ Καζάν, στο Μπολτσάνο(27/3/2011). Η ομάδα έχει καταλάβει 3 φορές την πρώτη θέση στο Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων πετοσφαίρισης, το 2009, το 2010 και το 2011.
Ο αθλητικός σύλλογος "Μπουόνκονσίλιο"  (ιταλ. Buonconsiglio nuoto-tuffi) είναι το πιο σημαντικό σωματείο της πόλης. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Τρέντο, ονομάζεται "Τρέντο Κάλτσιο 1921" (ιταλ. Trento Calcio 1921) και τη νέα αγωνιστική περίοδο 2012/2013 θα αγωνίζεται στη Δ' Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 2010/2011, είχε υποβιβαστεί στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.

Ραδιόφωνο

Μεταξύ των μεγαλύτερων  ραδιοφωνικών σταθμών σε επαρχιακό επίπεδο είναι: το Radio Dolomiti, το Radio Tele Trentino (RTTR) και το Radio Studio Sette.

Τηλεόραση

Στο Τρέντο, βρίσκεται η περιφερειακή έδρα της RAI για το Τρεντίνο. Στο Τρέντο υπάρχουν δύο ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία μεταδίδουν τα προγράμματά τους σε όλο το Τρεντίνο-Άλτο Αντίτζε:Radio Tele Trentino Regionale (RTTR) και  Tele Commerciale Alpina (TCA). Με την έλευση της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης δημιουργήθηκε το πρώτο περιφερειακό ειδησεογραφικό κανάλι , το TvAlpi.