google/wiki40b huggingface dataset:
Όθων Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωακείμ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν (γιου τού Καζιμίρ Ε΄) και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ. 
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1451. Η μητέρα του Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Ο νεαρός Όθων Γ΄ εκπαιδεύτηκε στην Αυλή τού επιτρόπου του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου (αδελφού τού Ιωάννη μαργράβου τού Κούλμμπαχ). Το 1457 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ , ο οποίος άφηνε κληρονόμους τους δύο γιους του Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ (πατριό τού Όθωνα Γ΄) καθώς επίσης και τον Όθωνα Γ΄. Ακολούθησε διαφωνία, στην οποία ο Φρειδερίκος Β΄ υποστήριξε τον μικρανιψιό του Όθωνα Γ΄, βρίσκοντας έτσι τρόπο να ανακατευτεί στα πράγματα της Πομερανίας.
Το 1460 ο Όθων Γ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε μόνος του τη διακυβέρνηση στα 16 έτη του. Τις πιο σημαντικές θέσεις της Αυλής κατείχαν άνθρωποι ευμενείς προς το Βρανδεμβούργο. Η διαφωνία για την κληρονομία τού 5ου εξαδέλφου του Βάρτισλαβ Θ΄ διευθετήθηκε το 1463: ο Όθων Γ΄ έλαβε το δυτικότερο μέρος της Πομερανίας, το Στάργκαρτ.
Στην επιδημία πανώλης τού 1464 απεβίωσε και τάφηκε στο ναό Όττεν τού Στεττίν. Ήταν 20 ετών, άγαμος και ο τελευταίος τού κλάδου του. Προκλήθηκε ο Πόλεμος της Διαδοχής τού Στεττίν: οι αδελφοί Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ έλεγαν ότι το Στεττίν ανήκε πριν στην Πομερανία και έπρεπε να περιέλθει στον πρεσβύτερο κλάδο, που ήταν αυτοί· ο Φρειδερίκος Β΄ ισχυρίστηκε ότι η Πομερανία ήταν φέουδο τού Βρανδεμβούργου και έτσι έπρεπε να επιστρέψει σε αυτό. Ο θρύλος λέει πως η διαμάχη ξεκίνησε από την κηδεία του: ο δήμαρχος έθεσε την ασπίδα και το κράνος τού Όθωνα Γ΄ στον τάφο, δείχνοντας ότι ο τεθνεώς ήταν ο τελευταίος τού κλάδου του. Όμως ένας κύριος πήδηξε στον τάφο και έλαβε την ασπίδα και το κράνος, λέγοντας "έχουμε κληρονόμο, τους δύο δούκες τού Βόλγκαστ. Η ασπίδα και το κράνος τους ανήκουν".
Λογιστική

Ερμηνεία έννοιας

Ο όρος «λογιστική» προέρχεται από το ρήμα «λογίζω», καθώς αντικείμενο της λογιστικής είναι η τήρηση λογαριασμών μέσω των οποίων αντικατοπτρίζεται ο λογισμός, δηλαδή η καταγραφή-αποτύπωση, λογιστικών γεγονότων. Ο αντίστοιχος αγγλικός όρος της λογιστικής είναι "accounting" που προέρχεται από το "account" (v,n) που σημαίνει «λογίζω», «λογαριάζω>λογαριασμός», «λαμβάνω υπόψιν», καθώς η λογιστική τηρεί λογαριασμούς για την αποτύπωση των γεγονότων.

Αντιπαραβολή εννοιών

Η έννοια της "λογιστικής" δε θα πρέπει να συγχέεται με τον αγγλικό όρο "[[logistics]]" που έχει να κάνει με την «εφοδιαστική αλυσίδα» μιας επιχείρησης ή οργανισμού, δηλαδή τη διαχείριση των αποθεμάτων της, ούτε με παραπλήσιες λεκτικά έννοιες από το χώρο της πληροφορικής και των μαθηματικών (λογική).

Γνωστικά Θέματα

Ο γνωστικός τομέας της Χρηματοοικονομικής Λογιστικής είναι ιδιαίτερα απαιτητικός σε θέματα Εμπορικού, Φορολογικού και Εργατικού Δικαίου , Δικαίου των Εταιριών και Διοικητικής Δικονομίας, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χρήσιμη είναι και η γνώση Πτωχευτικού και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Τα τελευταία χρόνια δε, λόγω των νέων χαρακτηριστικών της απαιτούμενης πληροφορίας που μετατοπίζεται από τη συντηρητική λογιστική του ιστορικού κόστους στην Εύλογη Αξία, υπάρχει έντονη συσχέτιση των Λογιστικών και Χρηματοοικονομικών Θεμάτων, καθώς τα Χρηματοοικονομικά προσανατολίζονται σε προεξόφληση Μελλοντικών Ταμειακών Ροών που θεωρείται πιο αντικειμενικός τρόπος προσδιορισμού της Εύλογης Αξίας. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό και από τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα που σύντομα εμπλουτίστηκαν και με Διεθνή Πρότυπα Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης, καταδεικνύοντας την ανάγκη χειρισμού λογιστικών θεμάτων με παράλληλη γνώση των χρηματοοικονομικών εργαλείων. Συνεπώς χρήσιμη είναι και η γνώση Χρηματοπιστωτικών Μαθηματικών, σε περίπτωση δε προσανατολισμού στον Ασφαλιστικό κλάδο, τα Αναλογιστικά Μαθηματικά και Στατιστική(η γνώση της οποία είναι αναγκαία και σε θέματα Ελεγκτικής). Απαραίτητη είναι και η γνώση στοιχείων Πληροφορικής, λόγω της μετατόπισης της Λογιστικής από την Τεχνική της Καταστιχογραφίας στην Επιστήμη της Πληροφορίας. Αυτό γίνεται αντιληπτό από το σχεδιασμό και τη λειτουργία των Λογιστικών Πληροφοριακών Συστημάτων και της Μηχανογράφησης που είναι αναγκαία σε κάθε λογιστήριο. Επίσης χρήσιμη σε θέματα Διοικητικής Λογιστικής είναι η γνώση της Διοικητικής Επιστήμης.
Συνεπώς, υπάρχει έντονος συσχετισμός μεταξύ κοινωνικών και θετικών επιστημών.
1182 Ιλόνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιλόνα εκτιμάται σε 14,26 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2624. Η Ιλόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 48 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Κτήμα Συγγρού

Το Κτήμα Συγγρού, γνωστό και ως Δάσος Συγγρού ή Άλσος Συγγρού, εκτείνεται σε μία περιοχή 950 στρεμμάτων στα σύνορα των τριών όμορων δήμων της Κηφισιάς, του Αμαρουσίου και των Μελισσίων, με την κύρια είσοδό του να βρίσκεται επί της λεωφόρου Κηφισίας, στο ύψος του νοσοκομείου ΚΑΤ.

Ιστορικό

Το Κτήμα αποτελεί κληροδότημα προς την πάλαι ποτέ Γεωργική Εταιρεία Αθηνών από την Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου - Συγγρού (1842 - 1921), συζύγου του Ανδρέα Συγγρού, η οποία στη διαθήκη της εξέφρασε τη ρητή επιθυμία η αξιοποίηση του Κτήματος να συμβάλει στη «μόρφωση καλών γεωργών και κηπουρών». Το 1988 η διαχείριση του Κτήματος πέρασε στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών, το οποίο αποτελεί μετεξέλιξη της Γεωργικής Εταιρείας Αθηνών και πλέον, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), τελεί υπό τον έλεγχο και την εποπτεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Το Κτήμα Συγγρού στις μέρες μας

Στο μεγαλύτερο μέρος του (περίπου 700 στρέμματα) το Κτήμα καλύπτεται από το Δάσος Συγγρού, ένα από τα τελευταία φυσικά δάση της Αττικής και το μοναδικό στο Λεκανοπέδιο. Η χλωρίδα του περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο την χαλέπιο πεύκη (κοινό πεύκο), η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του δάσους, αλλά και αρκετά άλλα είδη δέντρων όπως οι κουκουναριές και τα κυπαρίσσια και φυσικά πλήθος θάμνων και άλλων φυτών. Παράλληλα, το δάσος αποτελεί σπίτι για μια ευρεία ποικιλία δασικής πανίδας.
Από τα υπόλοιπα 250 στρέμματα του Κτήματος, περίπου 200 είναι διαμορφωμένα για γεωργική χρήση ενώ την υπόλοιπη έκταση καταλαμβάνουν οι κτιριακές εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών και της Εθνικής Σχολής Αναβρύτων (στην οποία είχε φοιτήσει και ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄), καθώς και η διατηρητέα έπαυλη του Ανδρέα Συγγρού και ο, επίσης διατηρητέος, ναός του Αγίου Ανδρέα. Ο τελευταίος είναι ο μοναδικός ορθόδοξος ναός γοτθικού τύπου στην Ελλάδα (κατασκευασμένος με βάση τα σχέδια του Ερνστ Τσίλερ) και η πιο πρόσφατη ανακαίνισή του περατώθηκε το 2007.
Ίσως το πιο σημαντικό γεγονός στην πρόσφατη ιστορία του Κτήματος Συγγρού αποτελεί η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το 1981 και είχε ως αποτέλεσμα να αποτεφρωθούν 407 στρέμματα δασικής έκτασης. Η ζημιά σταδιακά αποκαταστάθηκε, εν μέρει μέσω της φυσικής αναδάσωσης αλλά σε σημαντικό βαθμό και μέσω της συνδρομής των προσκόπων και πολλών εθελοντών. Ειδικά για τους τελευταίους, οι προσπάθειες για την αναδάσωση και στη συνέχεια για την προστασία του δάσους αποτέλεσαν το έναυσμα για τη δημιουργία των δύο εθελοντικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σήμερα εντός του Κτήματος.
Δανιήλ Γεωργόπουλος

Ο ιερέας Δανιήλ Γεωρόπουλος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβύστι. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ιεροκήρυκες. Κήρυττε τον λόγο του Ευαγγελίου και παρακινούσε τους κατοίκους στον πόλεμο. Αργότερα διορίστηκε στο Υπουργείο των Εκκλησιαστικών.
Θυμάρι

Φαρμακευτική χρήση

Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2%. To κύριο συστατικό του αιθέριου έλαιου του θυμαριού κατά 20-54% είναι η θυμόλη ή, αλλιώς, καμφορά του θυμαριού, έχει χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική. Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και αποτελεί το κυρίως συστατικό πολλών εμπορικών σκευασμάτων για την πλύση του στόματος, όπως η Listerine. Πριν την έλευση των σύγχρονων αντιβιοτικών, το αιθέριο έλαιο θυμαριού χρησίμευε για την επάλειψη των γαζών. Η θυμόλη έχει αποδειχτεί επίσης αποτελεσματική στην καταπολέμηση των μυκήτων που συχνά μολύνουν τα νύχια των ποδιών.  Αποτελεί επίσης ενεργό συστατικό σε κάποια φυτικά σκευάσματα χωρίς οινόπνευμα, για την απολύμανση των χεριών.
Το ρόφημα από θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του βήχα και της βρογχίτιδας. Για να παρασκευάσουμε έγχυμα βάζουμε 1 κουταλιά του γλυκού ξηρό ή 2 κουταλιές του γλυκού φρέσκο βότανο, χωρίς κοτσάνι, σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, το σκεπάζουμε για 10 λεπτά και μετά το σουρώνουμε.

Σημαντικές ποικιλίες

Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη και τα πιο σημαντικά είναι:
1.-Αγριοθυμάρι.
Θύμος ο κεφαλωτός   Thymus capitatus 
Μικρός θάμνος με βλαστούς ξυλώδεις ξαπλωμένους. Βρίσκεται σε πολλές βραχώδεις, ορεινές, ξηρές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κοντά στις περιοχές όπου φύεται το άγριο θυμάρι τοποθετούνται κυψέλες με μέλισσες και παράγεται εκλεκτό μέλι. Αυτό το είδος στην Κύπρο ονομάζεται θρουμπίν ή δρουμπίν ή γρουμπίν. Τα παλαιότερα χρόνια ο θρουμποπούλης ήταν εκείνος που πωλούσε θρουμπιά που μάζευε και φόρτωνε στο γαϊδούρι του. Συνήθως πωλούσε όλο το γομάριν σε έναν αγοραστή .
2.-Χαμοθρούμπι.
Θύμος ο γραπτός   Τhymus striatus.
Πολύ κοινό σε διάφορες πεδινές περιοχές και λιβάδια της Μακεδονίας και της Θράκης.
3.-Σμάρι.
Θύμος η Ζυγίς ή Θύμος ο αττικός   Thymus atticus ή θυμάρι της Aττικής.
Βρίσκεται σε διάφορες βραχώδεις περιοχές της Αττικής, της Αχαΐας, Κορινθίας και Ολύμπου.
Υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες θυμαριού που καλλιεργούνται σε διάφορους κήπους.

Συγκομιδή

Το Θυμάρι μαζεύεται τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο. Η μέση απόδοση χλωρής φυτικής μάζας  θυμαριού είναι 600 κιλά ανά στρέμμα.
Κλοτίλντ Κουρώ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λεβαλουά-Περρέ, στο Ωτ-ντε-Σεν και είναι κόρη του Ζαν-Κλωντ Κουρώ (γενν. 1942) και της Γαλλίδας ευγενούς Κατρίν ντυ Πονταβίς ντε Ρεναρντιέρ (γενν. 1948), κόρη του Πιέρ-Φρανσουά-Μαρί-Αντουάν, κόμη ντυ Πονταβίς ντε Ρεναρντιέρ (γενν. 1926).
Μνημείο Γιαν Χους

Η Ευρώπη στις αρχές του 15ου αιώνα αναστατώθηκε από το επαναστατικό κίνημα των Χουσιτών, οπαδών του Βοημού θρησκευτικού μεταρρυθμιστή Γιαν Χους (Jan Hus, 1370 - 1415). Ο Γιαν Χους, αποδοκιμάζοντας τη διαφθορά στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία και με τα μεταρρυθμιστικά θεολογικά κηρύγματά του, ως ιεροκήρυκας στο Παρεκκλήσιο της Βηθλεέμ στην Πράγα, ήρθε σε σύγκρουση με τον Πάπα, ο οποίος τον αφόρισε.
Ο Χους, υπερασπιζόμενος τα θρησκευτικά πιστεύω του στη Σύνοδο της Κωνσταντίας, κατηγορήθηκε ως αιρετικός και οπαδός του Άγγλου Μεταρρυθμιστή Τζον Γουίκλιφ, καταδικάστηκε και κάηκε στην πυρά. Μετά τη μαρτυρική θανάτωσή του στις 6 Ιουλίου 1415, ο Χους έγινε μάρτυρας και εθνικός ήρωας του τσεχικού λαού.
Στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας της Παλιάς Πόλης (Στάρομεστσκε νάμεστι) της Πράγας υψώνεται το επιβλητικό Μνημείο του Γιαν Χους, που φιλοτέχνησε ο Τσέχος γλύπτης Λάντισλαβ Σάλουν (Ladislav Saloun, 1870 - 1946). Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρ-νουβό γλυπτικής στην τσεχική πρωτεύουσα. Ο Σάλουν εργάστηκε για το μνημείο του Γιαν Χους στην Πράγα επί 15 χρόνια, από το 1901 μέχρι το 1915. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν το 1915 κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, με την ευκαιρία της επετείου των 500 χρόνων από το θάνατο του Γιαν Χους.
Το ογκώδες μπρούτζινο μνημείο παριστάνει δύο ομάδες ανθρώπων - η μία αποτελείται από νικητές Χουσίτες πολεμιστές και η άλλη από εξόριστους προτεστάντες οπαδούς του Γιαν Χους - και μία νέα μητέρα που συμβολίζει την εθνική αναγέννηση. Στο κέντρο του μνημείου κυριαρχεί η ασκητική μορφή του ηρωικού Γιαν Χους, ο οποίος προτίμησε να πεθάνει στην πυρά παρά να απαρνηθεί τα πιστεύω του. Ο Χους ατενίζει προς την Εκκλησία της Παναγίας Τυν, η οποία ήταν ο τόπος λατρείας των Χουσιτών στα χρόνια 1419 - 1621.
Οι επιγραφές στο μνημείο του Γιαν Χους προστέθηκαν μετά την ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας το 1918. Μεταξύ άλλων, είναι γραμμένα τα λόγια του Γιαν Χους: "Αγαπάτε αλλήλους και λέτε σ' όλους την αλήθεια".
Λουκέρνη

Ιστορία

Η πόλη προήλθε από ένα μικρό χωριό, που είχε ιδρυθεί αρχαιότερα στις ακτές της λίμνης Λουκέρνης, με την ίδρυση του μοναστηριού των Βενεδικτίνων του Αγίου Λεοδεγαρίου περίπου το 700. Το λατινικό όνομα "Luciaria" εμφανίζεται στα ιστορικά αρχεία περίπου το 840. 
Το άνοιγμα του περάσματος του Γκόταρντ στην Ελβετία το 13ο αιώνα κατέστησε τη Λουκέρνη μια σημαντική πόλη εμπορικών συναλλαγών πέρα από τις Άλπεις. 
Κατά τη διάρκεια της Αντιμεταρρύθμισης, αποτέλεσε προπύργιο του καθολικισμού στις προσπάθειές εναντίον του Καλβινισμού. Το 1601, η πόλη καταστράφηκε από έναν σεισμό και ένα τσουνάμι. Η Λουκέρνη ήταν το κέντρο μιας αγροτικής επανάστασης το 1653 ενάντια στο αριστοκρατικό καθεστώς στις πόλεις, τα μέλη των οποίων είχαν γίνει πλούσια από την ιδιοτελή υπηρεσία στους ξένους στρατούς. 
Η Λουκέρνη ήταν και πρωτεύουσα της ναπολεόντειας Ελβετικής Δημοκρατίας κατά το διάστημα 1798-1803. Το 1848, η Λουκέρνη έγινε και πάλι αποδεκτή στην Ελβετία. Η κατασκευή του σιδηροδρόμου Γκόταρντ έχει κάνει τη Λουκέρνη έναν από τους κύριους τόπους προορισμού τουριστών στην Ελβετία.
Τάγμα των Μεχιταριστών Πατέρων

Ιστορία

Το τάγμα ιδρύθηκε το 1700 στην Κωνσταντινούπολη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον Μεχιτάρ της Σεβαστείας.

Πολιτισμική και εκπαιδευτική δράση

Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Χριστιανικών μοναστικών ταγμάτων που πραγματοποιούν σε καθημερινή βάση χειρωνακτικές και βιοτεχνικές εργασίες, οι Μεχιταριστές Πατέρες έχουν την υποχρέωση να πραγματοποιούν πνευματικού περιεχομένου εργασίες. Ως αποτέλεσμα, η συγγραφή, η ανάγνωση και η έρευνα αποτελούν τις κύριες ασχολίες των μοναχών αυτών.
Το μοναστήρι του Αγίου Λαζάρου φιλοξενεί μία συλλογή λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων μοναδική στον κόσμο. Μεταξύ άλλων, είναι δυνατό να ειδωθούν εντός αυτής ορισμένες από τις πρώτες τυπωμένες Βίβλους, αυθεντικά χειρόγραφα τα οποία δεν υφίστανται πλέον παρά μόνο στην αρμένικη γλώσσα (καθώς τα υπόλοιπα στα λατινικά ή τα αρχαία ελληνικά έχουν χαθεί ή καταστραφεί), πίνακες σημαντικών Αρμενίων ζωγράφων (Σαρτ, Ζαν Καρζού, Σαριάν...), καθώς και άλλες λιθογραφίες και πίνακες ζωγραφικής. 
Ένα μουσείο δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να ανακαλύψει παλιά αρμένικα και ουραρτιάνικα αντικείμενα, με ορισμένα εκ των οποίων να χρονολογούνται έως τα 2000 χρόνια. Μία αιγυπτιακή μούμια και η σαρκοφάγος της αποτελούν, επίσης, μέρος των εκθεμάτων. Όλα τα εκθέματα αυτά αποτελούν προϊόντα είτε δωρεών προς το τάγμα είτε ευρήματα των ίδιων των Πατέρων στη διάρκεια ταξιδιών τους.
Ταυτόχρονα, αριθμός κολεγίων υφίσταντο ανά τον κόσμο (Παρίσι, Βιέννη, Βενετία, Βηρυτός...). Η πλειοψηφία αυτών είναι σήμερα κλειστά ή δεν παραδίδουν παρά μονάχα μαθήματα αρμένικης γλώσσας σε εβδομαδιαία βάση. Τα κολέγια, και ειδικότερα αυτό της Σεβρ, φιλοξένησαν αριθμό προσωπικοτήτων όπως ο σκηνοθέτης Ραφί Σαρτ, ο παραγωγός Κριστιάν Αρντάν, ο συνθέτης Αρμέν Μπεντροσιάν, καθώς και ο κωμικός Σαρλ Ζεράρ.
Πόλεμος Μαυροβούνιου-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1876-1878)

Ο Πόλεμος Μαυροβούνιου και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του 1876-1878 (σερβικά: Црногорско-турски рат ) ήταν μια πολεμική σύγκρουση μεταξύ του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οποία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1876 και 1878. Ο πόλεμος έληξε με τη νίκη του Μαυροβουνίου. 
Αιτία ήταν η εξέγερση στην Ερζεγοβίνη προκάλεσε πολλές εξεγέρσεις κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Το Μαυροβούνιο και η Σερβία κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία στις 28 Ιουνίου του 1876. Οι Μαυροβούνιοι σε συμμαχία με τους Σέρβους αντάρτες της Ερζεγοβίνης άρχισαν να κερδίζουν αρκετές μάχες. Κρίσιμης σημασίας ήταν η μάχη του Βούτσεγκ, το 1877 οι Μαυροβούνιοι κερδίζουν σκληρές μάχες στα σύνορα με την Ερζεγοβίνη και την Αλβανία. Ο πρίγκιπας Νικόλαος Α΄ πήρε την πρωτοβουλία και επιτέθηκαν στα τουρκικά στρατεύματα που ήρθαν από τα βόρεια νότια και δυτικά. Νίκησε τους Οθωμανούς και κατέλαβε την Νίκσιτς (24 Σεπτέμβρη 1877), την Μπαρ (10 Ιανουαρίου του 1878), την Ουλτζίνι (20 Ιανουαρίου 1878), την Γκροζχούρ (26 Ιανουαρίου 1878), Βράνινα και Λέσεντρο (30 Ιανουαρίου 1878).
Ο πόλεμος τελείωσε όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπόγραψε ανακωχή με το Μαυροβούνιο στην Αδριανούπολη στις 13 Ιανουαρίου 1878. Οι επιτυχίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού πολέμου (1877-1878) ήταν η αιτία που η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγκάστηκε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης , με την οποία το Μαυροβούνιο η Σερβία και η Ρουμανία κέρδιζαν την ανεξαρτησία τους και το έδαφος του Μαυροβουνίου αυξήθηκε από 4.405 τετραγωνικά χιλιόμετρα σε 9475. Το Μαυροβούνιο έλαβε επίσης την πόλη Νίκσιτς , Κολασίν, Ποντγκόριτσα, Ζάμπλιακ, Μπαρ και πρόσβαση στην Αδριατική Θάλασσα.
Ματζούρο

Υποδομή

Διαθέτει λιμάνι, εμπορικό κέντρο, ξενοδοχεία και διεθνές αεροδρόμιο. Σημαντικότερες νησίδες είναι οι Ουλίγκα, Ντελάπ (όπου βρίσκονται τα κυβερνητικά κτήρια) και Νταρίτ (με εκπαιδευτήρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης). Στην πόλη παράγεται λάδι από κόπρα. Στην πόλη αρχικά ήταν προγραμματισμένο να διοργανωθούν οι 7οι Μικρονησιακοί Αγώνες, το 2010. Τελικά εξαιτίας έλλειψης στην υποδομή, παραιτήθηκε από την υποψηφιότητα. Γενικά, η Ματζούρο αποτελεί την πλέον πυκνοκατοικημένη ατόλη στη χώρα και αυτή που προσεγγίζει περισσότερο τα δυτικά αστικά πρότυπα.
Θρασύβουλος Ζαΐμης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Κερπινή Αχαΐας το 1825 και ήταν γιος του Ανδρέα Ζαΐμη, κοτζαμπάση και πρωθυπουργού της Ελλάδας, και της Ελένης Ιωάννου Δεληγιάννη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλιά ισχυρή οικογένεια Ζαΐμη των Καλαβρύτων ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την Οικογένεια Δεληγιάννη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία.
Απεβίωσε εν ενεργεία βουλευτής στις 27 Οκτωβρίου 1880 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στην Κερπινή Καλαβρύτων. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Αλεξάνδρου Μουρούζη και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων: τον Ασημάκη Ζαΐμη, βουλευτή, τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, πρωθυπουργό και πρόεδρο της Δημοκρατίας, και τον Παναγιώτη Ζαΐμη, βουλευτή και υπουργό.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καλαβρύτων στις εκλογές του 1850 και επανεξελέγη σε αυτές του 1853, του 1856, του 1859, του 1862, του 1868, του 1869, του 1872, του 1873, του 1874, του 1875 και του 1879.
Το 1854 εξελέγη πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1855. Το 1860 εξελέγη, απέναντι στον προτεινόμενο από την κυβέρνηση, Δημήτριο Καλλιφρονά, για δεύτερη φορά πρόεδρος της Βουλής, θέση στην οποία εξελέγη πάλι το 1874 και 1875 παραμένοντας μέχρι και το 1877. Στην κυβέρνηση Μιαούλη διετέλεσε υπουργός εκκλησιαστικών ενώ λίγο αργότερα συμμετείχε στα γεγονότα για την ανατροπή του Όθωνα στην Αθήνα αναλαμβάνοντας μάλιστα υπουργός εσωτερικών στην επαναστατική κυβέρνηση του 1862. Ταξίδεψε στη Δανία ως μέλος της τριμελούς επιτροπής που θα προσέφερε το στέμμα στον Γεώργιο Α΄ ενώ έναν χρόνο αργότερα παρέλαβε εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης τα Επτάνησα από τους Άγγλους.
Τον Ιανουάριο του 1869 σχημάτισε κυβέρνηση, η οποία κέρδισε και τις ενδιάμεσες εκλογές του 1869. Αναγκάστηκε όμως να παραιτηθεί τον Ιούνιο του 1870 ύστερα από πιέσεις που δέχτηκε για τα γεγονότα της σφαγής του Δήλεσι. Τον Οκτώβριο του 1871 σχημάτισε βραχύβια κυβέρνηση δύο μηνών. Το 1877 ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην οικουμενική κυβέρνηση Κανάρη, χαρτοφυλάκιο το οποίο διατήρησε μέχρι και το 1878. Το ίδιο έτος σχημάτισε βραχύβια κυβέρνηση με τον Χαρίλαο Τρικούπη, στην οποία ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης και εσωτερικών. Πέθανε από καρδιακή ανακοπή το 1880.
Αίπεια (Μεσσηνία)

Η Αίπεια (αρχαία ελληνικά: Αἴπεια) ήταν πόλη της αρχαίας Μεσσηνίας. Αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, ως μια από τις επτά μεσσηνιακές πόλεις που προσέφερε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα. Ο Στράβωνας υποθέτει ότι η πόλη ήταν η ίδια με την Θουρία, ενώ ο Παυσανίας υποθέτει ότι ήταν η ίδια με τη Κορώνη.
Η θέση της αρχαίας πόλης εξαρτάται ανάλογα με την αποδεκτή ταυτοποίηση της πόλης.
Xzibit

Σύντομο βιογραφικό

Η ζωή του ξεκίνησε στο Ντιτρόιτ. Η μητέρα του, χωρισμένη, προσπάθησε να τον μεγαλώσει, αλλά πέθανε όταν ο Alvin έκλεινε τα εννέα του χρόνια. Ο πατέρας του έφυγε για να γίνει κληρικός, αφήνοντας τον Alvin μόνο του με τα δυο του αδέρφια (μια μεγαλύτερη αδερφή και ένα μικρότερο αδερφό). Μετά το θάνατο της μητέρας του, αναγκάστηκε να πάει στον πατέρα του, αλλά λόγω της κακής σχέσης μεταξύ τους τον εστειλε σε ορφανοτροφείο. Στα 14 του χρόνια αφησε το ορφανοτροφείο και μετακόμισε στην αδερφή του, η οποία ζούσε στην Καλιφόρνια. Σύμφωνα με όσα έχει πει δημόσια, κατέληξε να πουλάει ναρκωτικά. Εκεί όμως άρχισε να ασχολείται με την ραπ και να προσεγγίζει μια καριέρα στο τραγούδι.
Σαμπιχά Μπενγκιουτάς

Ζωή

Η Σαμπιχά Ζίγια γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1904. Είχε μια αδελφή και έναν αδελφό. Εκπαιδεύτηκε στο Σχολείο Εγιουμπσουλτάν Νουμούνε, που τώρα είναι γνωστό ως Ανατολιανό Λύκειο του Εγιούπ. Έζησε για τέσσερα χρόνια στην Δαμασκό στη Συρία (τότε άνηκε Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου ο πατέρας της είχε ανατεθεί εκεί λόγω του επαγγέλματος του). Συνέχισε τις σπουδές της εκεί, προκειμένου να παρακολουθήσει ένα γαλλικό Καθολικό σχολείο για ένα χρόνο. Η οικογένεια επέστρεψε στο σπίτι της και εγκαταστάθηκε στην Πρίγκηπο, όπου ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Σχολείο Κιοπρολού Φουάτ Πασά. Το 1920, άρχισε να σπουδάζει καλές τέχνες στο Τμήμα Ζωγραφικής και της Γλυπτικής της Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης (οθωμανικά τουρκικά: Sanayi-i Nefise Mektebi, σημερινό Πανεπιστήμιο Μιμάρ Σινάν). Ήταν η πρώτη θηλυκή μαθήτρια στην τάξη. Ο Φεϊχαμάν Ντουράν ήταν ένας από τους καθηγητές της ακαδημίας. Το 1924, κέρδισε κρατική υποτροφία για σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου ήταν στο εργαστήριο του Ερμενεγκίλντο Λούπι (1877-1937).
Αργότερα, παντρεύτηκε τον Σακίρ Εμάν Μπενγκιουτάς, διπλωμάτης και εγγονός του ποιητή Αμπντουλχάκ Χαμίτ Τουρχάν. Συχνά ταξίδευε στο εξωτερικό, όπου συνόδευε το σύζυγό της. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στη γειτονιά Μάλτεπε της Τσανκάγια στην Άγκυρα αφότου συνταξιοδοτήθηκε ο σύζυγος της. Υιοθέτησε μια κόρη, την Νουρόλ, που έγινε η παρέα της στην μοναξιά της.
Πέθανε στην Άγκυρα στις 2 Οκτωβρίου 1992.

Τέχνη

Το 1925, τρεις προτομές από την Σαμπιχά Ζίγια ήταν στην επίδειξη σε μια έκθεση στο Γκαλατασαράι του Μπεήογλου στην Κωνσταντινούπολη. Το επόμενο έτος, άλλες τρεις προτομές εκτέθηκαν στην έκθεση στο ίδιο μέρος. Μερικά από τα γλυπτά της είναι οι προτομές διάσημων ανθρώπων όπως ο ποιητής Αχμέτ Χασίμ (1884;-1933), του θεατρικού συγγραφέα και ποιητή Αμπντουλχάκ Χαμίτ Τουρχάν (1852-1937), του πρώτου Μουσουλμάνου ηθοποιού Μπέντια Μουβαχίτ (1897-1994), του στρατηγού και πολιτικού Αλί Φουάτ Τσεμπεσόι (1882-1968), της Πρώτης Κυρίας Μεβχιμπέ Ινονού (1897-1992) και του πολιτικού Χασάν Αλί Γιουτζέλ (1897-1961).
Το 1938, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε δύο διαγωνισμούς για τα γλυπτά σχετικά με τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (1881-1938), του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, και του Ισμέτ Ινονού (1884-1973), στρατηγού και πολιτικού. Το άγαλμα του Ατατούρκ τοποθετήθηκε στον κήπο του πρώην προεδρικού μεγάρου στο Μέγαρο Τσανκάγια ενώ το άγαλμα του Ινονού τοποθετήθηκε στα Μουδανιά για να τιμήσουν την Ανακωχή των Μουδανιών (1922). Ήταν, επίσης, ο βοηθός του Πιέτρο Κανόνικα στη δημιουργία του Μνημείου της Δημοκρατίας που στήθηκε στην Πλατεία Ταξίμ, στην Κωνσταντινούπολη, το 1928.
Αγία Αδαμαντίνη

Ο βίος

Η Αγία Αδαμαντίνη έζησε την εποχή των διωγμών, κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, στην Αδριανούπολη της Θράκης. Ήταν σε πολύ νεαρή ηλικία όταν αυτή, οι άλλες 39 νεαρές συνασκήτριές της και ο διδάσκαλός τους Αμμούν ο διάκονος συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα Βάβδο και οδηγήθηκαν στο βασιλιά της Θράκης Λικίνιο με την εντολή να θυσιάσουν στα είδωλα. Η Αγία, μαζί με τις συνασκήτριες και το διδάσκαλό τους, αρνήθηκε και έτσι ο βασιλιάς επεφύλαξε σε όλους μαρτυρικό θάνατο. Η Αγία Αδαμαντίνη μαρτύρησε στην πυρά, το έτος 305 μ.Χ.

Η μνήμη

Τη μνήμη της Αγίας Αδαμαντίνης η Ορθόδοξη Εκκλησία την τιμά την 1η Σεπτεμβρίου.

Ονομαστικές εορτές

Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι έχουν το όνομα Αδαμαντίνη αλλά και όσοι έχουν τα ονόματα Αδαμάντιος και Αδαμαντία.