google/wiki40b huggingface dataset:
Μεταξοχώρι Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μεταξοχώρι βρίσκεται στις δυτικές όχθες του Γαλλικού ποταμού. Το χωριό απέχει 16 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Κιλκίς και 67 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μουτούλοβο ή Μουτούλοβα και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιουρκιούτ. Μετονομάστηκε σε Μεταξοχώρι το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Τέρπυλλο και τον Διπόταμο αποτελούν την τοπική κοινότητα Τερπύλλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 68 μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι είναι κυρίως Πόντιοι και Σαρακατσάνοι.
Φαράγγι Χαυγά Οροπεδίου Λασιθίου

Το φαράγγι (του) Χαυγά Οροπεδίου είναι ο αγωγός που μεταφέρει νερό από το οροπέδιο Καθαρό στο αντίστοιχο του Λασιθίου.
Το χειμώνα και γενικά σε περιόδους βροχοπτώσεων, ο –ομώνυμος– χείμαρρος Χαυγάς κάνει τη διέλευση δύσκολη και επικίνδυνη. Αντίθετα, το καλοκαίρι είναι βατό με πολύ ευχάριστη και εντυπωσιακή διαδρομή, έως τη μεγάλη φυσική υδάτινη δεξαμενή (κολύμπα) Νεραϊδοκόλυμπο. Στο σημείο έχει πέσει υπερμεγέθης στρογγυλός ογκόλιθος, ο οποίος φράσσει τον πυθμένα και διακόπτει την πεζοπορία. Κατά συνέπεια, μόνο έμπειροι ορειβάτες έχουν δυνατότητα να συνεχίσουν την περαιτέρω ανάβαση του φαραγγιού.
Ζακ Λαντουσέρ

Τα πρώτα χρόνια

Ο Ζακ Λαντουσέρ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1959 στο Πορτ-ο-Πρενς, πρωτεύουσα της Αϊτής. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Το Δεκέμβριο του 1969 η μητέρα του αποφάσισε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, για να εργαστεί σε μια κλωστοϋφαντουργία. Εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη.
Ο Ζακ φοίτησε στο Fulton-Montgomery Community College του Johnstown, New York και στη συνέχεια στο Howard University.

Ποδοσφαιριστής

Ως νέος έπαιξε ποδόσφαιρο στο UCLA ως επιθετικός. Από το 1982 ως το 1984 αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Ελλάδα, στον Πανιώνιος. Καθιερώθηκε ως βασικός και πέτυχε αρκετά γκολ. Η περίοδος αυτή ήταν από τις πιο επιτυχημένες της καριέρας του.
Τη σεζόν 1984-85 αποφάσισε να επιστρέψει στις ΗΠΑ, όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 9 Οκτωβρίου 1984 σε αγώνα εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ σκοράροντας ένα γκολ. Ως τον Ιούνιο του 1985 αγωνίστηκε συνολικά σε 10 ματς με την Εθνική πετυχαίνοντας δύο γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν εναντίον της Αγγλίας στις 16 Ιουνίου.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες ποδοσφαίρου σάλας. Το 1985 υπέγραψε συμβόλαιο στους San Diego Sockers, ομάδα της Major Indoor Soccer League (MISL). Με το Σαν Ντιέγκο αγωνίστηκε ως το 1992 και κέρδισε έξι πρωταθλήματα σε οκτώ σεζόν.
Το 1992-93 μεταγράφηκε στη Chicago Power της National Professional Soccer League (NPSL). Έπαιξε μόνο σε τέσσερα μας σκοράροντας ένα γκολ και τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 34 ετών.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1964-65

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1964-65 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Στην δεύτερη και την τρίτη κατηγορίες υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις. Η τέταρτη κατηγορία καταργήθηκε. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε ο Αίας Σαλαμίνας, ο οποίος έτσι επέστρεψε άμεσα στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Ακόμη, ο δευτεραθλητής Πειραϊκός Νέου Φαλήρου κέρδισε την προαγωγή του στη νεοσύστατη Γ΄ Εθνική κατηγορία της επόμενης χρονιάς.
Avro 641 Commodore

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η Avro, που ήδη παρήγαγε το τριθέσιο Avro 639 Cabin Cadet, σχεδίασε το πενταθέσιο Commodore την δεκαετία του 1930. Ο σκελετός της ατράκτου αποτελούνταν από ατσάλινους σωλήνες και ήταν παρόμοιος με του Tutor. Η άνω πτέρυγα ήταν τοποθετημένη πολύ μπροστά σε σχέση με την κάτω, ενώ το σταθερό σύστημα προσγείωσης είχαν τοποθετηθεί μεγάλα αεροδυναμικά καλύμματα. Το πρώτο αεροσκάφος παραδόθηκε στον ιδιοκτήτη του στις 24 Μαΐου 1934.

Επιχειρησιακή ιστορία

Κατασκευάστηκαν μονάχα έξι αεροσκάφη, ένα εκ των οποίων πωλήθηκε στον μαχαραγιά του Vizianagram. Αποδείχθηκε όμως ακατάλληλο για τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Ινδία με συνέπεια να σταλεί πίσω στην Βρετανία για καταστροφή. Δύο πωλήθηκαν σε ιδιώτες στην Αίγυπτο και πέρασαν αργότερα στην κατοχή της Αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας. Τα δύο Commodore που βρίσκονταν στην Μεγάλη Βρετανία όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος εντάχθηκαν σε υπηρεσία με την RAF και την Air Transport Auxiliary. Το ένα συνετρίβη το 1941, ενώ το δεύτερο διεγράφη από τα μητρώα το επόμενο έτος.
Ανάλυση κόστους ταξιδιού

Κρίσιμοι παράγοντες

Κρίσιμοι και αμφιλεγόμενοι παράγοντες για τη διεξαγωγή της αποτίμησης αποτελούν ο χειρισμός των ταξιδιών που έχουν πολλαπλούς προορισμούς ή που υπερβαίνουν τη μια ημέρα , η συμφωνία για το βαθμό στον οποίο ο χρόνος ταξιδιού αλλά και ο χρόνος παραμονής αποτελεί μέρος του κόστους ή μέρος της κατανάλωσης και ο τρόπος υπολογισμού του κόστος αυτού. Επιπρόσθετα, η EPA (2010) εμφαίνει στη σημαντικότητα της σαφήνειας του καθορισμού του προορισμού αποτίμησης.
Ένας επιπλέον κρίσιμος παράγοντας σχετίζεται με την ύπαρξη εναλλακτικών τοποθεσιών. Εφόσον υπάρχουν, η επιλογή ενός συγκεκριμένου τόπου αναψυχής που βρίσκεται σε μια απόσταση x από τον ερωτώμενο, υπονοεί την ύπαρξη σημαντικότερης αξίας συγκριτικά με την περίπτωση όπου τόπος αναψυχής βρίσκεται στην ίδια απόσταση, αλλά απουσιάζουν οι εναλλακτικές επιλογές. Ωστόσο, η μέθοδος TCM, εφόσον υπολογίζει μόνο το μεταφορικό κόστος, θα αποδώσει την ίδια αξία και στις δύο περιπτώσεις.
Κατά τους King & Mazzota (2000), πλεονεκτήματα της μεθόδου συνιστούν η απλότητα και το χαμηλό κόστος εφαρμογής της. Επίσης τα δεδομένα συλλέγονται εύκολα από τους επί τόπου χρήστες. Τέλος, ανήκει στην κατηγορία των μεθόδων που χρησιμοποιούν παραδοσιακές, για την οικονομική επιστήμη, προσεγγίσεις κόστους / οφέλους και πραγματικά δεδομένα ταξιδιών αντί για λεκτικές απαντήσεις σε υποθετικά σενάρια, και συνεπώς γίνεται ευκολότερα αποδεκτή από τους λήπτες αποφάσεων.

Μειονεκτήματα

Η μέθοδος, πέρα από το ζήτημα της ισχύος των αρχικών της παραδοχών, δεν υπολογίζει τις τυχόν αξίες μη χρήσης. Γενικά, περιορίζεται στην αποτίμηση της αξίας αναψυχής η οποία δεν ταυτίζεται, και δύσκολα μπορεί να συσχετισθεί με την περιβαλλοντική αξία ενώ ήδη αναφέρθηκε η αδυναμία της στην εκτίμηση της αξίας από αναμενόμενες μελλοντικές ποιοτικές μεταβολές), γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα εφαρμογής τής μεθόδου μόνο ex post.
Ακόμη, έρχεται έμμεσα σε σύγκρουση με την μέθοδο Ωφελιμιστικής Αποτίμησης, με την έννοια ότι αν η κατοικία ενσωματώνει την αξία του γειτνιάζοντος περιβαλλοντικού πόρου, ορισμένα άτομα έχουν επιλέξει να πληρώσουν για την αξία αυτή με το να κατοικήσουν σε μηδενική απόσταση, παρά ταξιδεύοντας. Ωστόσο, η πληρωμή αυτή δεν καταμετράται από τη TCM. Αντίστοιχης φύσης δυσκολίες προκύπτουν από τους επισκέπτες με μηδενικό κόστος ταξιδιού (συνταξιδιώτες, πεζοί, κ.λπ.) . Ανάλογα, όταν πρόκειται να μετρηθούν τόποι κοντά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές δεν υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση στο κόστος ταξιδιού ανά ζώνη ώστε να κατασκευαστεί η καμπύλη ζήτησης.
967 Ηλιονάπη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ηλιονάπης εκτιμάται σε 11,98 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,178. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ηλιονάπη γύρω από τον εαυτό της.
Ζλιέμπ

Το Ζλιέμπ (μαυροβουνιακά και σερβικά κυριλλικά: Жљеб, αλβανικά: Zhleb) είναι μεγάλο βουνό στο βορειοδυτικό Κοσσυφοπέδιο και στο δήμο Ρόζαγιε στο ανατολικό Μαυροβούνιο. Είναι μέρος του Προκλέτιγιε, που βρίσκεται ανάμεσα στα βουνά Χάιλα και Μόκνα. Σχεδόν όλο το βουνό βρίσκεται στο έδαφος του Κοσσυφοπεδίου. Ο ποταμός Λευκός Τιν πηγάζει από το βουνό.
Το βουνό Ζλέμπιτ αποτελεί επίσης μέρος της ανατολικής πλευράς του Φαραγγιού Ρουγκόβα. Έχει δύο υψηλές και εντυπωσιακές κορυφές: η υψηλότερη ονομάζεται Ρουσούλιγια (αλβανικά: Ruselia/Rusulisë}}) και έχει υψόμετρο 2.382 μέτρων, ενώ η χαμηλότερη είναι η Ζλέμπιτ, με υψόμετρο 2.365 μέτρων. Οι πλαγιές της Ρουσούλιγια καλύπτονται με πλούσια δάση και κοντά στην κορυφή υπάρχουν λιβάδια.
Το χωριό Ραντάβιτσα στο Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται κοντά στο βουνό.
Αθανάσιος Χότζας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αθανάσιος Χότζας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βλάδοβο (Άγρας) Εδέσσης Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Οργανώθηκε στη Μακεδονική Άμυνα και συνεργάστηκε από το 1904 με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα ως μεταφορέας οπλισμού και πυρομαχικών στα αντάρτικα σώματα που δρούσαν στην περιοχή Έδεσσας. Στη συνέχεια συγκρότησε δικό του ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε με το σώμα του στις περιοχές Έδεσσας, Οστρόβου (Βεγορίτιδας) και Γιαννιτσών. Διακρίθηκε στις μάχες της Σαμπανίτσας (κορυφή του Βερμίου), της μονής Υψώσεως Τιμίου Σταυρού στο Μεσημέρι και του Βλαδόβου (Άγρας).
Βασίλης Ζιώγας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1937. Πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2001.
Είχε καταγωγή από το Συρράκκο Ιωαννίνων, αλλά μεγάλωσε και έμεινε στην Αθήνα. Το 1956 έφυγε για την Αυστρία (με υποτροφία της πόλης Λιντς, για ζωγραφική, αλλά σπούδασε κινηματογράφο και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης  στη Φιλοσοφική Σχολή, όπου συμμετείχε και στο λογοτεχνικό κίνημα του λετρισμού.
Ο Βασίλης Ζιώγας ανήκει στους σημαντικότερους νεοέλληνες θεατρικούς συγγραφείς. Μοναχικός και αιρετικός, στη γραφή του συνδυάζει την ποιητική διάσταση με το πικρό χιούμορ και τον κυνισμό και χωρίς να μπορεί να αναχθεί σε συγκεκριμένα λογοτεχνικά πρότυπα, ελληνικά ή ευρωπαϊκά, συνδυάζει δημιουργικές επιρροές από τον υπερρεαλισμό, την ψυχανάλυση, το αρχαίο δράμα και την ελληνική λαϊκή παράδοση. Είναι μεταπολεμική, συμβολική δραματουργία με κυρίαρχο θέμα, στα περισσότερα έργα του, τον θάνατο, ενώ οι ήρωές του, συνήθως, είναι καθημερινοί άνθρωποι που λυτρώνονται πάντα μέσω του άλλου και κυρίως μέσω της συμφιλίωσης με τον οικείο.
Το πρώτο του θεατρικό έργο το έγραψε στα μαθητικά ακόμα χρόνια, όταν φοιτούσε στο Αμερικανικό Κολέγιο του Ψυχικού, δεκατεσσάρων ετών ("Η ψευδόμενη στάφυλος" 1949).
Ξεκινά με την ποιητική συλλογή "21 σπουδές για μικρό στίχο", όμως στη συνέχεια αφοσιώνεται σχεδόν, στο θεατρικό έργο. Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο θέατρο, κάνει με το έργο "Το προξενιό της Αντιγόνης", το 1960, το οποίο ανέβηκε από τη Δωδέκατη Αυλαία. Το ίδιο έργο ανέβηκε από θέατρα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη αλλά και την τηλεόραση (ΕΙΡ).
Στα χρόνια της διαμονής του στο Παρίσι, γράφει πολλά θεατρικά έργα, τα οποία παρουσιάζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1972 συνεργάζεται με τον θεατρικό οργανισμό La Mamma στη Νέα Υόρκη. Από το 1979 εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, ενώ μετέφρασε και έργα θεατρικών συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Ευγένιος Ιονέσκο.
Παρά το γεγονός ότι είναι από τους πιο παραγωγικούς νεοέλληνες συγγραφείς και τα έργα του συνάντησαν θετική αποδοχή σε πολλές ευρωπαϊκές σκηνές (αποδοχή σπάνια για τη μεταπολεμική μας δραματουργία) παρουσιάζεται ελάχιστα από τις ελληνικές σκηνές.
Με την πιανίστα Ελένη Σαράντη, απέκτησε δυο κόρες την Ελένη, γνωστή ηθοποιό και στιχουργό και τη Μάρθα, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Από το 1985 μέχρι το 2001 ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια Παυλίνα Παμπούδη.
Ευρωμπάσκετ 1975

Το 19o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1975 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1975) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δώδεκα εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γιουγκοσλαβία στο Βελιγράδι και στη Ριέκα και έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από τις 7 Ιουνίου ως τις 15 Ιουνίου.
Εκεί ξεθάφτηκε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας το σύστημα της βαθμολογίας, αφού είναι γνωστό ότι κάτι τέτοιο βόλευε τους γηπεδούχους.
Αλλά έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση οι Γιουγκοσλάβοι, που είχαν στην σύνθεσή τους τον  Μίρζα Ντελίμπασιτς να έχαναν τον τίτλο στο σπίτι τους. Διαλύοντας κάθε αντίπαλο, ακόμη και τους Ιταλούς στον όμιλο, φτάνουν στον άτυπο τελικό με αντίπαλους τους Σοβιετικούς, όπου κατόπιν επιθυμίας των τελευταίων, για να εξασφαλιστεί η ουδετερότητα, οι διαιτητές ήταν ένας Καναδός και ένας Αμερικάνος. Διατήρησαν σε όλο το ματς ένα μικρό προβάδισμα και έφτασαν στην τελική επικράτηση με 90-84 (Τσόσιτς 23π – Μπέλοφ 29π.). Οι Ιταλοί συνεχίζουν την καλή παράδοση στην δεκαετία του '70 κατακτώντας άλλο ένα χάλκινο μετάλλιο μετά το '71, νικώντας 89-69 τους Ισπανούς του Γουέιν Μπράμπεντερ και του Λουίς Μιγκέλ Σαντιγιάνα. MVP ανακηρύχθηκε ο Κρέσιμιρ Τσόσιτς, ενώ οι Τσεχοσλοβάκοι, παρά το ότι ενίσχυσαν το ήδη υπάρχων αξιόλογο έμψυχο υλικό τους με τους Στάνισλαβ Κρόπιλακ και Γιάροσλαβ Σκάλα και στον πάγκο ήταν ο σπουδαίος Πάβελ Πέτερα, κατέλαβαν την ασήμαντη για την παράδοσή τους έκτη θέση. Στην διοργάνωση αυτή έδειξε τα διαπιστευτήριά του και ο καταπληκτικός Ολλανδός Κεες Άκερμποομ, που οδήγησε την χώρα του σε τελική φάση Ευρωμπάσκετ, παρόλο που έμεινε τελικά στη 10η θέση. 
Η Ελλάδα, αν και πάλεψε όλα τα παιχνίδια, δεν μπόρεσε να αποφύγει την τελευταία (12η) θέση. Καλύτεροι ήταν οι Γκούμας (14,3 πόντους μ.ο.), Καστρινάκης (12,4 πόντους μ.ο.), Γιατζόγλου (11,9 πόντους μ.ο.). Εκεί εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε Ευρωμπάσκετ και ο Κοκολάκης, αλλά η ελληνική πλευρά κατάφερε να κλέψει την παράσταση και αυτό όχι για αγωνιστικούς λόγους. Και αυτό προέκυψε από το άρθρο του Φίλιππου Συρίγου «η σερενάτα του Δουνάβεως» που αναφερόταν στα τσολιαδάκια των Ελλήνων παραγόντων που είχαν πεταχτεί στον ποταμό από τον Βασίλη Γκούμα, ο οποίος ήταν απηυδισμένος από τη δουλική συμπεριφορά τους. Βεβαίως, αργότερα τιμωρήθηκε για τη συμπεριφορά του αυτή με οριστικό αποκλεισμό από την εθνική ομάδα. Για έναν χρόνο τιμωρήθηκαν και οι συμπαίκτες του Ραφτόπουλος και Κόντος.
Σαρεντίνο

Γεωγραφία

Η Σαρεντίνο καταλαμβάνει σχεδόν όλη την μικρή κοιλάδα με το ίδιο όνομα "Σαρεντίνο" και αποκλειστικά γερμανόφωνο πληθυσμό παρόλο που πολύ κοντά βρίσκεται το Μπολτζάνο . Με το Μπολτζάνο ενώνονται μέσω εθνικής οδού που συχνά κλείνει από κατολισθήσεις , οδικά συνδέεται με την Ρενόν και το Βιπιτένο. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και η Λίμνη Βαλντούρα, το ομώνυμο χωριό και το χιονοδρομικό κέντρο στο όρος Reinswald. 
Ο Δήμος του Σαλεντίνο είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση στην επαρχία Μπολτζάνο και περιλαμβάνει 28 χωριά.

Ιστορία

Η πόλη αναφέρεται πρώτη φορά από το 1142 ως "Sarentin" ή "Sarintin" , το 1177 και το 1347 ως "Sarentein" που είναι πιθανώς προ-ρωμαϊκής προέλευσης από το  "ghiaia". Το Σαρεντίνο ήταν φημισμένο για τα δέρματα του , μάλιστα με το όνομα του είναι γνωστό μάλλινο παλτό Tracht Sarne όπως λέγεται. Η εκκλησία της πόλης αφιερωμένη στον Αγίο Βαλεντίνο χρονολογήται από τον 12ο αιώνα .
Η Σαλεντίνο είναι γενέτειρα του Φρανζ Θάλερ ο οποίος ήταν αυστριακός πατριώτης κι έπειτα συγγραφέας όπου έδρασε στην περιοχή κατά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο.
Δημήτριος Β΄ της Ρωσίας

Ιστορικό περιβάλλον

Όταν το 1584 ο Ιβάν ο Τρομερός ανέμενε το θάνατό του, συγκρότησε μία επιτροπή από πέντε βογιάρους (ανώτερους ευγενείς) που θα είχε την ευθύνη «υποστήριξης» του διαδόχου Φιοντόρ, ο οποίος ήταν διανοητικά καθυστερημένος. Ένας από αυτούς τους πέντε de facto αντιβασιλείς ήταν ο Μπορίς Γκοντουνόφ.
Καταγόμενος από μια ελλάσσονα αριστοκρατική οικογένεια με ταταρικές ρίζες, ο Γκοντουνόφ είχε ανέλθει γρήγορα στην ιεραρχία του παλατιού χάρη στην αφοσίωση του προς τον Ιβάν και τη σχέση αμοιβαίας εκτίμησης που διαμορφώθηκε ανάμεσά τους. Έφερε μάλιστα τον τίτλο του βογιάρου κατ' απονομήν και όχι λόγω καταγωγής από κάποια βογιαρική οικογένεια. Μετά το θάνατο του Ιβάν και δεδομένης της πλήρους ανικανότητας του Φιοντόρ να διαχειρισθεί τα δημόσια ζητήματα, αναδείχθηκε στον πραγματικό κυβερνήτη του ρωσικού βασιλείου και μάλιστα το έργο του έχαιρε πολύ μεγάλης αποδοχής.
Το 1598 ο Φιοντόρ απεβίωσε άτεκνος και ο θρόνος έμεινε ορφανός. Ο νόμος προέβλεπε ότι εάν δεν υπήρχε άρρεν τέκνο, τότε διάδοχος θα οριζόταν κάποιος από τους αδελφούς του θανόντος. Κανείς όμως δε βρισκόταν πια εν ζωή, έτσι η Σύνοδος των Επαρχιών (αντιπροσωπευτικό σώμα των κυρίαρχων τάξεων) εξέλεξε το Μπαρίς Γκοντουνόφ ως Μπαρίς Α΄. Αν και επιφανειακά η εκλογή ήταν ομόφωνη, υπήρξαν κάποιες ισχυρές οικογένειες που ενοχλήθηκαν από το γεγονός ότι περιοριζόταν η δύναμή τους. Η ενόχληση έγινε ακόμα εντονότερη στη συνέχεια, όταν ο νέος τσάρος (καίτοι ικανότατος) έδειχνε να μην εμπιστεύεται κανέναν, φοβούμενος ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον του και απομακρύνοντας ακόμη και τους στενότερους συνεργάτες του.

Η εκστρατεία κατά της Μόσχας (1604-1605)

Με όλες τις παραπάνω κινήσεις ο Ψευδοδημήτριος κατάφερε να συγκεντρώσει ένα ασκέρι 3.500 ανδρών προερχόμενο κυρίως από ιδιωτικούς στρατούς πολωνών ευγενών, με το οποίο εισέβαλε στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1604. Σε αντίθεση με την πρώτη απόπειρα, αυτή τη φορά υπήρξαν κάποιοι βογιάροι στη Μόσχα που τον είδαν θετικά εξ' αιτίας της αντιπαλότητάς τους με τον τσάρο Μπορίς. Για τον ίδιο λόγο υποστηρίχθηκε από τους κοζάκους της Ουκρανίας. Ευνοήθηκε επίσης από τη συγκυρία - η χώρα μαστιζόταν από λιμό και οι απελπισμένοι χωρικοί ήταν πρόθυμοι να ενταχθούν στο στρατό οποιουδήποτε «μεσσία», αρκεί να εξασφάλιζαν την επιβίωσή τους.
Οι «επαναστάτες» έδωσαν δύο σημαντικές μάχες με το ρωσικό στρατό - νίκησαν στην πρώτη, καταλαμβάνοντας μια σειρά πόλεων της δυτικής Ρωσίας, αλλά έχασαν τη δεύτερη (Απρίλιος 1605) με βαριές απώλειες. Τότε η συγκυρία φάνηκε ξανά γενναιόδωρη με τον Ψευδοδημήτριο: ο Μπορίς πέθανε από εγκεφαλικό και ο ρωσικός στρατός διαλύθηκε, με τους πεινασμένους άνδρες του να λιποτακτούν σωρηδόν. Έτσι ο Ψευδοδημήτριος εισήλθε θριαμβευτικά στη Μόσχα στις 20 Ιουνίου, ενώ οι συνεργάτες του βογιάροι είχαν ήδη φυλακίσει το νόμιμο διάδοχο Φιοντόρ Γκοντουνόφ. Η στέψη του ως τσάρου με την ονομασία Δημήτριος Β΄ έγινε ένα μήνα μετά, στις 21 Ιουλίου.
Beer Drinkers and Hell Raisers

Τραγούδια

1. Beer Drinkers and Hell Raisers (Gibbons, Hill, Beard) - 3:27

2. On Parole (Wallis) - 5:57

3. Instro (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:27

4. I'm Your Witchdoctor (Mayall) - 2:58
Καλαβρούζα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Καλαβρούζα, η οποία ονομάζεται άτυπα Πάνω ή Άνω για να ξεχωρίζεται από την Κάτω Καλαβρούζα, είναι κτισμένη σε μια χαράδρα της Κλόκοβας, δυτικά της Ναυπάκτου και απέχει από αυτήν 25,5 χλμ. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε μετά την επανάσταση του 1821 από κατοίκους κυρίως του οικισμού Παλιοκαλαβρούζα που ύπήρχε στη θέση "Παλιοκαρυά" αλλά και άλλων κοντινών, που  είχαν αναπτυχθεί κατά τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο, όπως τα Σέρσενα ή το Σέρσενο, μεταξύ "Παλιοκαρυάς" και "Αγίας Κυριακής", το Λιβάδι της Κλόκοβας ανάμεσα στην Άνω Καλαβρούζα και τον "Αγραπιδόκαμπο", τη Δράμεσχη στην κορυφογραμμή μεταξύ Καλαβρούζας και "Αγραπιδόκαμπου", οι Μασέοι κ.α.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατα  του χωριού είναι ο ενοριακός ναός του Άϊ Θανάση, κτισμένος το 1868, ο ναός της Αγίας Κυριακής στη θέση "Πεζούλια", όπου κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου γιορτάζεται η διάσωση του χωριού από τους Τούρκους με πανηγύρι που συγκεντρώνει τους κατοίκους της περιοχής καθώς και το Λαογραφικό Μουσείο που δημιουργήθηκε από τον τοπικό εκπολιτιστικό σύλλογο. Τουριστικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πεζοπορικές διαδρομές στον ορεινό όγκο της Κλόκοβας και τα γύρω χωριά.

Διοικητικά

Την περίοδο της τουρκοκρατίας η Καλαβρούζα υπαγόταν στο Κάτω Βενετικό και ιδιαίτερα μετά την επανάσταση του 1821 στην επαρχία Ναυπακτίδος (Ναυπακτοβενετικο). Μετά την οργάνωση των Δήμων το 1835 εντάσσεται στον Δήμο Ναυπάκτου. Το 1912 ιδρύθηκε η κοινότητα Καλαβρούζας ενώ το 1999, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με τις γειτονικές κοινότητες Άνω Βασιλικής, Κάτω Βασιλικής, Γαβρολίμνης και Τρίκορφου αποτέλεσαν το Δήμο Χαλκείας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κάτω Καλαβρούζα συναποτελούν την τοπική κοινότητα Καλαβρούζας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Χαλκείας του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.
Μπετόβεν και Ντο ελάσσονα

Στις συνθέσεις του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν η κλίμακα της Ντο ελάσσονα, θεωρείται σημαντική, επιλέγοντας την εν λόγω κλίμακα όταν ήθελε να γράψει δυναμικά και συναισθηματικά φορτισμένα έργα.

Υπόβαθρο

Γενικότερα, εκείνη την εποχή η κλίμακα δεν χρησιμοποιούνταν αρκετά, για παράδειγμα ο Μότσαρτ, τη χρησιμοποίησε παρά ελάχιστες φορές (κυρίως όταν ήθελε να γίνει δραματικός). 
Μουσικολόγοι και ειδήμονες λένε ότι ο Μπετόβεν χρησιμοποίησε αυτόν τον οπλισμό όταν ήθελε να δώσει έναν ηρωισμό στο έργο, έναν ασυνήθιστο δυναμισμό, αλλά ένα δραματικό ύφος. 
Ο γνωστός μουσικολόγος του 19ου αιώνα, Τζορτζ Γκροβ,  είπε: «Η κλίμακα της Ντο έλασσονα καταλαμβάνει μία σημαντική θέση στο έργο του Μπετόβεν. Στα έργα του τα οποία τη χρησιμοποίησε, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι εκείνα που είναι τα πλέον γνωστά για την ομορφιά τους και τη σπουδαιότητά τους».
Βάρτισλαβ Η΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Άννας, κόρης τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.
Ο πατέρας του τον προόριζε για κληρικό: στα 14 έτη του ορίστηκε αρχιδιάκονος στο Τρίμπσεες. Όμως το 1393 άφησε τον κλήρο και νυμφεύτηκε. Ταξίδεψε στην Παλαιστίνη· λέγεται ότι το έκανε, λόγω της άδειας γάμου που του επετράπη. Στο ταξίδι τον ακολούθησε αρχικά και ο εξάδελφος τού πατέρα του, ο Βάρτισλαβ Ζ΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ, ο οποίος όμως λόγω ασθένειας διέκοψε το ταξίδι και επέστρεψε.
Το 1394 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάρνιμ ΣΤ΄. Συμμαχούσαν με τη Χανσεατική Ένωση για να πολεμήσουν την πειρατεία. Ωστόσο μερικές φορές ο Μπάρνιμ ΣΤ΄ έκανε πειρατεία με αποτέλεσμα να αντιδράσουν η Χανσεατική Ένωση και οι Τεύτονες Ιππότες· απεβίωσε το 1405.
Βρινταβάν

Ετυμολογία

Το αρχαίο Σανσκριτικό όνομα της πόλης, Βρντάβανα, προέρχεται από τους ελαιώνες της βρντα Τουλασί (τουλσί, ιερός βασιλικός) από ώκιμον το λεπτανθές με το βάνα να σημαίνει ελαιώνας ή δάσος.

Γεωγραφία

Η Βρινταβάν βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 27.58°N 77.7°E. Έχει μέσο υψόμετρο 170 μέτρων.

Δημογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την ινδική απογραφή του 2001, το Βρινταβάν είχε πληθυσμό 56.618 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 56% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 44%. Ο μέσος όρος του ποσοστού αλφαβητισμού στο Βρινταβάν είναι 65%, χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 74.04%. Στο Βρινταβάν, το 13% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Ο αριθμός των γυναικών είναι 24.200 άτομα συμπεριλαμβανομένου του 13% των γυναικών που είναι κάτω των 6 ετών.
Στην απογραφή του 2011 ο πληθυσμός αυξήθηκε στα 63.005 άτομα. Επίσημη γλώσσα είναι τα Χίντι.

Θρησκευτική κληρονομιά

Το Βρινταβάν θεωρείται ιερός τόπος για τη Βαϊσναβιστική παράδοση του Ινδουισμού. Πρόκειται για ένα κέντρο της λατρείας του Κρίσνα και η περιοχή περιλαμβάνει μέρη όπως τα Γκοβαρντάνα και Γκοκούλ που σχετίζονται με τον Κρίσνα. Τα εκατομμύρια πιστών του Ράντα Κρίσνα επισκέπτονται αυτά τα μέρη προσκυνήματος κάθε χρόνο και συμμετέχουν σε μια σειρά από φεστιβάλ.

Πόλη των χηρών

Το Βρινταβάν είναι επίσης γνωστή ως η "πόλη των χηρών" λόγω του μεγάλου αριθμού των χήρες που μετακινούνται στην πόλη και την γύρω περιοχή, αφού έχουν χάσει τους συζύγους τους. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 15.000 με 20.000 χήρες που περνούν το χρόνο τους τραγουδώντας ύμνους μπατζάν για τα μπατζανάσραμ. Μια οργάνωση που ονομάζεται Ένωση της Υπηρεσίας ιδρύθηκε για να βοηθήσει τις γυναίκες και παιδιά που στερούνται. Σύμφωνα με μια ερευνητική έκθεση που ετοιμάστηκε από την κυβέρνηση, πολλά σπίτια διοικούνται από την κυβέρνηση και διάφορες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις για τις χήρες.
Στην Ινδία, τα ίσα κληρονομικά δικαιώματα προστατεύονται από το νόμο, αλλά οι θρησκευτικές παραδόσεις μπορούν να παρακάμψουν τα δικαιώματα των χηρών.

Οδικές

Το Βρινταβάν είναι καλά συνδεδεμένο με τη γύρω περιοχή και συνδέεται με το Δελχί μέσω της εθνικής οδού (ΝΗ) 2 του δικτύου Χρυσός Τετράπλευρος.
Μαρκ Τορνίλο

Καριέρα

Ο Τορνίλο υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μελη των TT Quick, οι οποίοι σχηματίστηκαν το 1980 στο Νιού Τζέρσεϊ. Τρία χρόνια αργότερα, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας στην "Megaforce Records" και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ΕΡ τους τον Απρίλιο του 1984. Ακολούθησε το άλμπουμ "Metal of Honor" δύο χρόνια αργότερα, μετά από το οποίο το συγκρότημα διαλύθηκε για να επανέλθει το 1989 με το "Sloppy Seconds" μέσω της "Halycon". Το 1992 διαλύθηκαν και πάλι, επιστρέφοντας το 2000 με το "Ink".

Οι TT Quick παρέμειναν ανενεργοί αν και επίσημα δεν έχει ανακοινωθεί η διάλυση τους. Ο Τορνίλο εντάθηκε το 2009 στους Γερμανούς Accept, παίρνοντας την θέση του Ούντο Ντιρκσνάιντερ. Πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το "Blood of the Nations" του 2010, το οποίο σκαρφάλωσε στο # 4 των γερμανικών τσαρτ. Ακολούθησαν τα "Stalingrad" και "Blind Rage", με το τελευταίο να είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ της πατρίδας τους.