Κλείδωμα σε προμηθευτή

Στην οικονομία, το κλείδωμα σε προμηθευτή (vendor lock-in), επίσης γνωστό ως ιδιόκτητο κλείδωμα ή κλείδωμα πελάτη, κάνει έναν πελάτη να εξαρτάται από ένα προμηθευτή για προϊόντα και υπηρεσίες, χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιήσει και άλλον προμηθευτή χωρίς ουσιώδη μεταβολή κόστους. Τα κόστη κλειδώματος που δημιουργούν εμπόδια εισόδου στην αγορά μπορούν να οδηγήσουν σε αντιμονοπωλιακή δράση ενάντια σε ένα μονοπώλιο.

Microsoft

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απόφαση της, στις 24 Μαρτίου 2004, σχετικά με τις επιχειρηματικές πρακτικές της Microsoft, αναφέρει το απόσπασμα, στην παράγραφο 463, του γενικού διευθυντή ανάπτυξης της Microsoft για την C++ Aaron Contorer, όπως αναφέρει στο εσωτερικό υπόμνημα της Microsoft της 21ης Φεβρουαρίου 1997 που συνέταξε για τον Μπιλ Γκέιτς:
«Το API των Windows είναι τόσο ευρύ, βαθύ και τόσο λειτουργικό ώστε οι περισσότεροι Isv θα ήταν τρελό να μην το χρησιμοποιήσουν. Και είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένο στον πηγαίο κώδικα πολλών εφαρμογών των Windows που υπάρχει ένα τεράστιο κόστος μετατροπής για να χρησιμοποιηθεί ένα διαφορετικό λειτουργικό σύστημα. Είναι αυτό το κόστος αλλαγής που έχει δώσει στους πελάτες την υπομονή να κολλήσουν στα Windows παρά όλα τα λάθη μας, τους προβληματικούς οδηγούς, το υψηλό Συνολικό Κόστος Ιδιοκτησίας (TCO), η έλλειψη επιθυμητού οράματος κάποιες φορές, και πολλές άλλες δυσκολίες. [...] Οι πελάτες συνεχώς αξιολογούν άλλες πλατφόρμες desktop, [αλλά] θα ήταν πολύ δουλειά για να μετακινηθούν και έτσι ελπίζουν απλά να βελτιωθούν τα Windows παρά να εξαναγκαστούν να μετακινηθούν. Εν ολίγοις, χωρίς αυτό το αποκλειστικό franchise που ονομάζεται το API των Windows, θα είχαμε πεθάνει εδώ και καιρό. Το Windows franchise τροφοδοτείται από την ανάπτυξη εφαρμογών που επικεντρώνεται στο βασικό μας APIs».
Το λογισμικό εφαρμογών της Microsoft επίσης εκθέτει σε κλείδωμα μέσω της χρήσης ιδιόκτητων μορφές αρχείων. Το Microsoft Outlook χρησιμοποιεί μία ιδιόκτητη, δημοσίως ατεκμηρίωτη μορφή αποθήκευσης δεδομένων. Οι τρέχουσες εκδόσεις του Microsoft Word έχουν εισαγάγει μια νέα μορφή MS-OOXML. Αυτό μπορεί να κάνει ευκολότερο για τους ανταγωνιστές να γράψουν έγγραφα συμβατά με το Microsoft Office στο μέλλον, μειώνοντας το κλείδωμα . Η Microsoft κυκλοφόρησε πλήρεις περιγραφές των αρχείων για παλαιότερες εκδόσεις του Word, το Excel και το PowerPoint, τον Φεβρουάριο του 2008.

Αpple Inc.

Πριν από τον Μάρτιο του 2009, ψηφιακά αρχεία μουσικής με διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων ήταν διαθέσιμα για αγορά από το iTunes Store, κωδικοποιημένα σε ένα ιδιόκτητο παράγωγο της μορφής AAC που χρησιμοποιείται από το σύστημα FairPlay DRM της Apple. Αυτά τα αρχεία είναι συμβατά μόνο με το iTunes media player λογισμικό της Apple για Mac και Windows, τις φορητές ψηφιακές συσκευές αναπαραγωγής μουσικής iPod, τα έξυπνα τηλέφωνα iPhone, τους υπολογιστές ταμπλέτα iPad, και τα κινητά τηλέφωνα Motorola ROKR E1 και SLVR. Ως αποτέλεσμα, η μουσική ήταν κλειδωμένη σε αυτό το οικοσύστημα και διαθέσιμη για φορητή χρήση μόνο μέσα από την αγορά μιας από τις παραπάνω συσκευές, ή από το κάψιμο σε CD και, προαιρετικά, την εκ νέου αντιγραφή σε μία DRM-free μορφή, όπως MP3 ή WAV.
Τον Ιανουάριο του 2005, ένας αγοραστής iPod με το όνομα Thomas Slattery, κατέθεσε μήνυση κατά της Apple για την «παράνομη συσσώρευση» του iTunes Music Store και της συσκευής τους iPod. Ανέφερε στη σύνοψη του: «η Apple μετέτρεψε ένα ανοικτό και διαδραστικό πρότυπο σε ένα τέχνασμα που αποτρέπει τους καταναλωτές από τη χρήση φορητού ψηφιακού αναπαραγωγέα μουσικής της επιλογής τους». Κατά την χρονική αυτή στιγμή η Apple είχε 80% μερίδιο αγοράς πωλήσεων ψηφιακής μουσικής και 90% μερίδιο πωλήσεων νέων συσκευών αναπαραγωγής μουσικής, τα οποία ισχυρίστηκε πως επέτρεψαν στην Apple να μοχλεύσει οριζόντια τις δεσπόζουσες θέσεις και στις δύο αυτές αγορές, για να κλειδώσει τους καταναλωτές σε συμπληρωματικές προσφορές της. Το Σεπτέμβριο του 2005, ο Επαρχιακός Δικαστής ΗΠΑ James Ware ενέκρινε η υπόθεση Σλάτερι v. Apple Computer Inc. να προχωρήσει με κυρώσεις εναντίον της Apple, για παραβίαση του Sherman Antitrust Act.
Στις 7 Ιουνίου 2006, το Νορβηγικό Συμβούλιο Καταναλωτών, δήλωσε ότι to iTunes Music Store της Apple παραβιάζει το νορβηγικό δίκαιο. Οι όροι της σύμβασης ήταν ασαφής και «σαφώς ασύμμετρα δυσμενείς προς τον πελάτη». Οι αναδρομικές αλλαγές στις συνθήκες DRM και η ασυμβατότητα με άλλες συσκευές αναπαραγωγής μουσικής είναι τα κύρια σημεία που προκαλούν ανησυχία. Σε προηγούμενη επιστολή προς την Apple, ο συνήγορο του καταναλωτή, Bjørn Erik Thon κατήγγειλε ότι ο μηχανισμός DRM στο iTunes ήταν ένα κλείδωμα στις συσκευές αναπαραγωγής μουσικής της Apple, και ισχυρίστηκε ότι αυτό ήταν μια σύγκρουση με τα δικαιώματα των καταναλωτών, που αμφέβαλε ότι θα ήταν δικαιολογημένο από τη νορβηγική νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων.
Από τις 29 Μαΐου 2007
, κομμάτια με ετικέτα του EMI έγιναν διαθέσιμα σε μια DRM-free μορφή με ονομασία iTunes Plus. Τα αρχεία αυτά είναι απροστάτευτα και είναι κωδικοποιημένα σε μορφή AAC με 256 kilobit ανά δευτερόλεπτο, δύο φορές το bitrate από τα προτύπα κομμάτια που αγοράστηκαν μέσω της υπηρεσίας. Οι λογαριασμοί iTunes μπορούν να ρυθμιστούν για να εμφανίζουν είτε την standard ή την μορφή iTunes Plus για τα κομάτια όπου υπάρχουν και οι δύο μορφές. Αυτά τα αρχεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν με οποιαδήποτε συσκευή που υποστηρίζει τη μορφή αρχείου AAC και δεν είναι κλειδωμένα σε Apple hardware. Μπορούν, αν είναι επιθυμητό, να μετατραπούν σε μορφή MP3.
Από τις 6 Ιανουαρίου 2009, τα τέσσερα μεγάλα μουσικά στούντιο (Warner Bros, Sony BMG, Universal, EMI) έχουν υπογράψει να αφαιρεθεί το DRM από τα κομάτια τους, χωρίς επιπλέον κόστος. Ωστόσο, η Apple χρεώνει τους καταναλωτές για να αφαιρεθούν οι περιορισμοί από την μουσική DRM που έχουν αγοράσει στο παρελθόν.

Google

Αν και το Google έχει δηλώσει την θέση της υπέρ της διαλειτουργικότητας, η εταιρεία έχει κάνει βήματα μακριά από ανοιχτά πρωτόκολλα αντικαταστώντας το ανοιχτό πρότυπο Google Talk με το ιδιόκτητο πρωτόκολλο Google Hangouts. Επίσης, το Απελευθερωτικό Μέτωπο Δεδομένων της Google είναι ανενεργό στο Twitter από το 2013 και η επίσημη ιστοσελίδα της www.dataliberation.org τώρα ανακατευθύνει σε μια σελίδα με Συχνές Ερωτήσεις της Google, που οδηγεί τους χρήστες να πιστεύουν ότι το έργο έχει κλείσει.