google/wiki40b huggingface dataset:
Αντόνιο Λορεντάν

Η πρώτη Οθωμανική πολιορκία της Σκόρδα

O Αντόνιο Λορεντάν ήταν διοικητής του Βενετσιάνικου στρατού που αμύνθηκε στην Σκόδρα όταν πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (1474).
Οι πηγές περιγράφουν ότι οι άντρες της φρουράς διαμαρτυρήθηκαν στον Αντόνιο ότι πεινούσαν και διψούσαν αλλά εκείνος τους απάντησε :  "Άν πεινάτε φάτε την σάρκα μου, αν διψάτε πιείτε το αίμα μου". Ο Αντόνιο Λορεντάν πρωταγωνιστής στην άμυνα απέκρουσε επιτυχώς τους Οθωμανούς, απέκτησε την φήμη του ήρωα πολέμου και στέφτηκε "Ιππότης του Αγίου Μάρκου". Οι Βενετσιάνοι για να γιορτάσουν την μεγάλη νίκη αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα νοσοκομείο.

Τελευταία χρόνια

Οι Βενετσιάνοι ενθουσιασμένοι του ζήτησαν να οργανώσουν εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κύπρου που είχαν αλώσει οι Οθωμανοί (1470) και δεν μπόρεσαν να ανακαταλάβουν παρά τον θρίαμβο τους την επόμενη χρονιά (1471) στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Ο στόχος τους ήταν βασικά να ανακαταλάβουν την Κύπρο πριν από την Δημοκρατία της Γένοβας που σχεδίαζε να κάνει το ίδιο πράγμα. Ο Αντόνιο Λορεντάν διορίστηκε Πραίτορας του Αγίου Μάρκου (1478), την ίδια χρονιά ο ίδιος ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής επικεφαλής των Οθωμανών προχώρησε σε δεύτερη εκστρατεία στην Σκόδρα, αυτή την φορά την κατέλαβε επιτυχώς την επόμενη χρονιά (1479). Ο Αντόνιο Λορεντάν πέθανε από ελώδη πυρετό στον πόλεμο της Φερράρα (1482), έγινε πρωταγωνιστής σε πολλά λογοτεχνικά έργα από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Μαρίνο Μπαρλέτι.
Ορσοάλτιος

Βίος

Είναι γνωστός από αργυρά τετράδραχμα που έχουν βρεθεί. Τα νομίσματα είναι ίδια με του Αλεξάνδρου και στην μία όψη φέρουν την επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΟΡΣΟΑΛΤΙΟΥ.
Μανκαρρόν

Γεωγραφία

Το Μανκαρρόν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νικαράγουας και της λίμνης, ανάμεσα στα νησιά Μανκαρρονίτα, που βρίσκεται δυτικά του, και Σαν Φερνάντο, που βρίσκεται ανατολικά του. Στα νοτιοανατολικά του βρίσκεται το νησάκι Λος Μονόνος.
Τσουτσουγκαμούσι

Ναυτική λαογραφία

Το καλοκαίρι του 1975 στο αγκυροβόλιο του Χονγκ Κόγκ κατέπλευσε κάποιο δεξαμενόπλοιο του οποίου ο πλοίαρχος ζήτησε ιατρική βοήθεια για πιθανή προσβολή ναυτικού του αναφέροντας τη νόσο αυτή. Κάποιοι Έλληνες άλλων πλοίων που έκαναν ακρόαση ραδιοτηλεφώνου ακούγοντας το όνομα και μη γνωρίζοντας σχετικά θεώρησαν ότι πρόκειται για αφροδίσιο νόσημα. Οι αστειότητες και τα πειράγματα που ακολούθησαν δεν περιγράφονται που όμως στο τέλος κατέληξαν σε απειλές και βρισιές μέχρι που επελήφθησαν οι τοπικές Αρχές για την εξακρίβωση της αιτίας εκείνης της αναστάτωσης.
Μετασχηματισμοί Γαλιλαίου

Οι Μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου είναι εξισώσεις που μετασχηματίζουν την κίνηση ενός σώματος όπως αυτή γίνεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς Ο έτσι ώστε να περιγράφεται όπως αυτή γίνεται σε ένα άλλο αδρανειακό σύστημα αναφοράς Ο' κινούμενο ως προς το αρχικό (με σταθερή ταχύτητα).

Συμβάσεις

Οι ελληνικοί δείκτες στο εξής θα παίρνουν τιμές: 0,1,2,3. Οι αγγλικοί δε, θα παίρνουν τιμές 1,2,3.

Επίσης θα χρησιμοποιείται η αθροιστική σύμβαση του Einstein κατά την οποία όταν ένας δείκτης εμφανίζεται δύο φορές σε ένα γινόμενο, μία με ανταλλοίωτη (xⁱ) μορφή και μία με συναλλοίωτη (xᵢ) μορφή τότε υποννοείται άθροιση σε αυτόν τον δείκτη, δηλαδή: x^iy_i=\sum_{i} x_iy_i

Στροφές

Έστω δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς με μηδενική σχετική ταχύτητα το ένα ως προς το άλλο. Έστω επίσης ότι έχουν κοινή αρχή και τα ρολόγια των παρατηρητών τους δείχνουν την ίδια ώρα (t'=t ή x'⁰=x⁰), δηλαδή έστω ότι b^\alpha=0 και έστω ότι οι άξονές τους έχουν τυχαίο προσανατολισμό. Ο μετασχηματιμός των συντεταγμένων μπορεί να γραφεί ως x'^\alpha=G^\alpha{}_\gamma x^\gamma.

Συνεπώς αν στην σχέση x'^\alpha=G^\alpha{}_\gamma x^\gamma θέσουμε όπου α=0, θα πάρουμε το εξής: x'^0=x^0=G^0{}_\gamma=G^0{}_0 x^0+G^0{}_1 x^1+G^0{}_2 x^2+G^0{}_3 x^3, επομένως έχουμε ότι: G^0{}_0=1 και G^0{}_i=0.

Επίσης γνωρίζουμε ότι το χωρικό κομμάτι του: x'^\alpha, δηλαδή το: x'^i μετασχηματίζεται σε στροφή κατά τον εξής τρόπο: x'^i=R^i{}_j x^j, όπου R είναι πίνακας (τανυστής) στροφής. Άρα έχουμε ότι: x^i=R^i{}_j x^j=G^i{}_\gamma x^\gamma=G^i{}_0 x^0+G^i{}_j x^j και συνεπώς ισχύει ότι: G^i{}_0=0 και G^i{}_j=R^i{}_j.

Τελικά καταλήγουμε στο ότι για στροφές ο πίνακας G παίρνει τη μορφή: G=\begin{bmatrix}
1 & 0 \\ 
0 & R
\end{bmatrix}.

Γενικός Μετασχηματισμός Γαλιλαίου

Ο γενικός μετασχηματισμός μετασχηματίζει τις εξισώσεις σε ένα σύστημα που έχει προώθηση, στρέφεται και εμφανίζει χρονική και χωρική μετάθεση.

Ο μετασχηματισμός τότε παίρνει τη μορφή: X'=GX+b, όπου: G=\begin{bmatrix}
1 & 0\\ 
-u & R
\end{bmatrix} και b=\begin{bmatrix}
b^0 \equiv \tau \\ 
b^1\\ 
b^2\\ 
b^3
\end{bmatrix}.

Ομάδα Γαλιλαίου

Αν έχουμε τρία αδρανειακά συστήματα αναφοράς Ο₁, Ο₂, Ο₃, τότε οι μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου από το ένα σύστημα στο άλλο και συγκεκριμένα από το Ο₁ στο Ο₂ και από το Ο₂ στο Ο₃ είναι: X_2=G_1X_1+b_1 και X_3=G_2X_2+b_2 αντιστοίχως.

Αντικαθιστώντας το Χ₂ στην τελεταία, έχουμε: G_2G_1X_1+G_2b_1+b_2. Μπορούμε να δείξουμε ότι και αυτός ο τελευταίο μετασχηματισμός που εκφράσει έναν άμεσο μετασχηματισμό από το Ο₁ στο Ο₃ είναι μετασχηματισμός Γαλιλαίου.

Πιο συγκεκριμένα θα δείξουμε ότι το σύνολο των γενικών μετασχηματισμών του Γαλιλαίου με την πράξη g_1(G_1,b1)*g_2(G_2,b2)=g(G_2G_1,G_2b_1+b_2), όπου g₁, g₂: Γαλιλαϊκοί(g) μετασχηματισμοί, αποτελεί ομάδα.

Μετασχηματισμός Γαλιλαίου και Κυματικός Τελεστής

Ο κυματικός τελεστής ή αλλιώς τελεστής D' Alembert (υποθέτουμε διάδοση κύματος μόνο κατά τον άξονα x για διευκόλυνση): \Box^2=\frac{\partial^2}{\partial x^2}-\frac{1}{\upsilon^2}\frac{\partial^2}{\partial t^2}), δεν μένει αμετάβλητος κάτω από Γαλιλαϊκό μετασχηματισμό.
Κουζίνα των Κόμι

Η κουζίνα των Κόμι αποτελείται από την κουζίνα της Δημοκρατίας των Κόμι στο βορειοανατολικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ρωσίας και των Κόμι, και χαρακτηρίζεται από την πλούσια χρήση των τοπικών τροφίμων.
Σημαντικές διαφορές ξεχωρίζουν τις τάσεις των Κόμι στο δείπνο στις βόρειες και νότιες περιοχές της πατρίδας τους. Στις βόρειες περιοχές όπου βοσκούνται και κυνηγούνται τάρανδοι το κρέας τρώγεται καθημερινά, αλλά όχι στον πιο αγροτικό νότο. Στο νότο, τα ψάρια κατέχουν μια σημαντική θέση στα τραπέζια. Τα γουρούνια και πουλερικά τρώγονται λιγότερο συχνά.
Οι γυναίκες των Κόμι είναι λάτρης του ψησίματος της πίτας ψαριού "τσερινιάν" στις εορταστικές οικογενειακές στιγμές. Το εξαιρετικά δημοφιλές "Φεστιβάλ Πίτας Ψαριού" (Τσερινιάν γκαζ) πραγματοποιείται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου στο χωριό Μπιζόβαγια στην επαρχία Πετσόρα.
Ιωάννης του Λίχτενσταϊν

Βιογραφία

Ο Ιωάννης-Φραγκίσκος-Αλφρέδος-Μαρία-Γασπάρ-Μελχιόρ-Βαλτάσαρ γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τρίτος γιος του Αλφρέδου και της Ενριέττας, κόρης του Άλοϋς Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. 
Έκανε σταδιοδρομία στον Αυστρο-Ουγγρικό στρατό. Το 1912-15 ήταν Ναυτικός εκπρόσωπος στη Ρώμη, αλλά ανακαλέστηκε, όταν η Ιταλία εισήλθε στον Πόλεμο. Το 1917-18 έγινε πλοίαρχος φρεγάτας και διοίκησε τον Στόλο στον λιμένα του Κάτταρο (Κότορ Μαυροβουνίου). Κατά τις τελευταίες ημέρες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αντιπροσώπευσε το Αυστρο-Ουγγρικό Ναυτικό, υπογράφοντας την Ανακωχή της Βίλλας Τζούστι με τους Ιταλούς.
Έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος το 1921. Έπειτα από τον πόλεμο, αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Απεβίωσε στο Χόλλενεγκ της Αυστρίας σε ηλικία 86 ετών.
Γρέγκ Μονρό

Κολεγιακή Σταδιοδρομία

Ο Μονρό παρακολούθησε το κολέγιο Helen Cox . Την περίοδο 2007-2008 ονομάστηκε Mc Donald's All American και προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα με Μ.Ο. πόντων 21 και ριμπάουντ 14 ανα παιχνίδι. Ο Μονρό αναφερεται ως Νο 1 Πάουερ Φόργουορντ και Νο 8 παίκτης του έθνους το 2008.
Αλέξανδρος Βαζάκας

Σταδιοδρομία

Ήταν γιος του Γεωργίου Βαζάκα. Γεννήθηκε το 1912 και σπούδασε στην Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε με την Βασιλική Βαζάκα και απέκτησαν δύο κόρες, την Ισμήνη και την Αθηνά, και έναν γιο, τον Σοφοκλή.  Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στις 20 Οκτωβρίου 1987 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Βιρτζίνια Άπγκαρ

Βιογραφία

Ως το μικρότερο από τρία παιδιά, η Άπγκαρ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ουέστφιλντ (Westfield) του Νιου Τζέρσεϊ από μια οικογένεια μουσικών που "ποτέ δεν έκατσε κάτω". Ο πατέρας της ήταν ασφαλιστής αλλά και ερασιτέχνης εφευρέτης και αστρονόμος, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανέπτυξε το ενδιαφέρον της Άπγκαρ για την επιστήμη. Ο μεγαλύτερος αδερφός της πέθανε νωρίς από φυματίωση και ο άλλος αδερφός της είχε μια χρόνια ασθένεια, γεγονός που δικαιολογεί το γιατί ενδιαφέρθηκε αρκετά για την ιατρική και την επιστήμη. Αποφοίτησε από το Westfield High School το 1925, γνωρίζοντας ότι ήθελε να γίνει γιατρός. Αποφοίτησε από το Mount Holyoke College το 1929, όπου σπούδασε ζωολογία, ιατρική και χημεία. Το 1933 αποφοίτησε τέταρτη του έτους της από το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κολούμπια.
Ο Dr. Allen Whipple, πρόεδρος του τμήματος χειρουργικής στο ιατρικό κέντρο Columbia-Presbyterian Medical Center, την αποθάρρυνε από το να συνεχίσει την καριέρα της ως χειρούργος επειδή είχε δει πολλές γυναίκες να προσπαθούν να γίνουν επιτυχημένοι χειρουργοί και τελικά απέτυχαν. Ωστόσο την ενθάρρυνε να εξασκηθεί στην αναισθησιολογία επειδή πίστευε ότι χρειάζονταν να γίνουν πρόοδοι στον κλάδο της αναισθησίας προκειμένου να προοδεύσει περαιτέρω η χειρουργική ιατρική και ότι η ίδια είχε "την ενέργεια και την ικανότητα" να συνεισφέρει σημαντικά. Αποφασίζοντας να συνεχίσει την καριέρα της στην αναισθησία, εκπαιδεύτηκε για έξι μήνες υπό την επίβλεψη του Dr. Ralph Waters στο Πανεπιστήμιο Wisconsin-Madison, όπου είχε ιδρυθεί το πρώτο τμήμα αναισθησιολογίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά εκπαιδεύτηκε υπό τον Dr. Ernest Rovenstine στην Νέα Υόρκη, στο Bellevue Hospital. Έλαβε το δίπλωμα του αναισθησιολόγου το 1937 και το 1938 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Ουινσκόνσιν ως διευθύντρια του νεοϊδρυθέντος τμήματος αναισθησιολογίας. Παρόλα αυτά η εκπαίδευσή της δεν ολοκληρώθηκε εκεί καθώς εισήχθη στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημόσιας υγείας στο Τμήμα Υγιεινής και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, και αποφοίτησε το 1959.

Προσωπική ζωή

Παρόλο που το επάγγελμά της την κρατούσε απασχολημένη, η Άπγκαρ βρήκε χρόνο να ασχοληθεί με αρκετές εξωτερικές δραστηριότητες. Η μουσική ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας και της οικογένειάς της. Η Άπγκαρ έπαιζε βιολί και ο αδερφός της έπαιζε πιάνο. Ταξίδευε μαζί με το βιολί της, συχνά παίζοντας σε ερασιτεχνικά κουαρτέτα. Την διάρκεια της δεκαετίας του 1950 ένας φίλος την εισήγαγε στην σύνθεση και μαζί έπαιζαν δυο βιολιά, μια βιόλα και ένα τσέλο. Ήταν μια ενθουσιώδης κηπουρός και απολάμβανε το ψάρεμα, το γκολφ και την συλλογή γραμματοσήμων. Στην δεκαετία των πενήντα, η Άπγκαρ ξεκίνησε μαθήματα πτήσης, δηλώνοντας ότι στόχος της ήταν να πετάξει μια μέρα στη George Washington Bridge της Νέας Υόρκης.
Νίκος Τριανταφύλλου

Βιογραφικό

Ο Νίκος Τριανταφύλλου γεννήθηκε το 1915 στο Ευπάλιο Δωρίδας, το μεγαλύτερο από πέντε παιδιά. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και το Γυμνάσιο Ναυπάκτου, σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας και έγινε δάσκαλος. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 πολέμησε στο μέτωπο σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός.
Μετά την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στην πατρίδα του. Στην Κατοχή εργαζόταν ως δάσκαλος, εντάχθηκε στο ΕΑΜ και αργότερα στον ΕΛΑΣ με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ήδη από το 1942 είχε γίνει μέλος του ΚΚΕ. Αργότερα έγινε διοικητής τάγματος του ΕΛΑΣ.
Μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας και το ξέσπασμα της λευκής τρομοκρατίας, ο  Τριανταφύλλου πήρε τον δρόμο του βουνού και έγινε επικεφαλής ομάδας καταδιωκόμενων πρώην Ελασιτών στη Στερεά Ελλάδα. 
Τον Ιανουάριο του 1947 ανέλαβε διοικητής του Αρχηγείου Φθιώτιδας με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη.  
Ο Τριανταφύλλου αντιμετώπισε με επιτυχία τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις "Τέρμινους" και "Λαίλαψ" στη Στερεά Ελλάδα την άνοιξη και τον Σεπτέμβριο του 1947. 
Αργότερα, στα  τέλη του 1947, τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Αρχηγείου Κεντρικής Μακεδονίας-Θράκης του ΔΣΕ με το βαθμό του συνταγματάρχη.  Ο Τριανταφύλλου οργάνωσε την επιχείρηση βομβαρδισμού της Θεσσαλονίκης στις 10 Φεβρουαρίου 1948 που είχε άδοξο τέλος. 
Δύο μέρες αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου, σκοτώθηκε σε ενέδρα του κυβερνητικού στρατού. Ορισμένοι σύντροφοί του απέδωσαν τον θάνατό του σε "αποστολή αυτοκτονίας" εξαιτίας των διαφωνιών του με τον Νίκο Ζαχαριάδη. Άλλοι κάνουν λόγο για αυτοκτονία η οποία οφειλόταν στην πρόβλεψή του ότι ο Δημοκρατικός Στρατός θα αντιμετώπιζε σκληρή ήττα.
Δημήτριος Βάλβης (πρεσβύτερος)

Ο Ιωάννης Βάλβης ήταν μέλος της Οικογένειας Βάλβη.
Μαρίνα Λιζόρκινα

Προσωπική ζωή

Η Μαρίνα μιλάει άπταιστα ρωσικά, αγγλικά και ισπανικά.

Eurovision

Το συγκρότημα Serebro εκπροσώπησε την Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού κατακτώντας την τρίτη θέση, πίσω από την Μαρίγια Σερίφοβιτς (Σερβία) και τον Αντρέι Ντανίλκο (Ουκρανία).
Γεώργιος Οικονόμος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1883 στην Αθήνα και ήταν γιος του Παναγιώτη Οικονόμου. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια με υποτροφία της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην Γερμανία, την Γαλλία, την Αγγλία και την Ιταλία. Το 1908 διορίστηκε βοηθός του Γενικού Έφορου των Αρχαιοτήτων. Διετέλεσε Γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας από το 1924 και Γενικός Γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας ήταν ιδρυτικό μέλος από το 1926. Ήταν επίσης Διευθυντής του Εθνικού Νομισματικού Μουσείου από το 1923 και καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το 1928. Την περίοδο 1930-1933 διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και μεταξύ 1933 και 1937 διευθυντής του τμήματος αρχαιολογίας του Υπουργείου Παιδείας. Διετέλεσε δύο φορές (1938-1940 και 1943-1944) κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρύτανης αυτού κατά το ακαδημαϊκό έτος 1948-1949. Ένα ακαδημαϊκό έτος νωρίτερα (1947-1948) διετέλεσε αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη τον Αύγουστο του 1945 και την Κυβέρνηση Δαμασκηνού και Υπουργός Θρησκευμάτων και Παιδείας στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη. 
Πραγματοποίησε ανασκαφές μεταξύ άλλων στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, τον Κεραμεικό, την Κεφαλονιά, τη Μεσσήνη, τη Θεισόα, την Πέλλα, τις Κλαζομενές και τη Σαντορίνη.
Διετέλεσε επίτιμο μέλος του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ιδρύματος στην Ουάσινγκτον και της Εταιρείας Προώθησης των Ελληνικών Σπουδών του Λονδίνου, ανεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και Φιλολογίας του Παρισιού και της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης. Ακόμη, διετέλεσε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Βουδαπέστης.
Απεβίωσε στις 21 Ιουνίου 1951 στην Αθήνα.
Γουίλι Σόλομον

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κονέκτικατ στις 20 Ιουλίου του 1978.
Αγωνίστηκε κολλεγιακά στο Clemson University. Το 2001 επιλέχθηκε στο δεύτερο γύρο του νραφτ (33 επιλογή) από τους Βανκούβερ Γκρίζλις με τους οποίους αγωνίστηκε για ένα χρόνο.
Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στον Άρη και κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Challenge Cup) το 2002-03.
Powerage

Ιστορία του δίσκου

Το "Powerage" ηχογραφήθηκε στα "Albert Studios" του Σίδνεϊ στις αρχές του 1978, με τη σύνθεση του συγκροτήματος να αλλάζει, αφού ο Μαρκ Έβανς αντικαταστάθηκε από τον Κλιφ Ουίλιαμς. Αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των AC/DC το οποίο κυκλοφόρησε με το ίδιο εξώφυλλο σε όλο τον κόσμο και το τελευταίο άλμπουμ, μέχρι το 2000, στο οποίο την παραγωγή έκαναν ο Χάρι Βάντα και ο Τζορτζ Γιανγκ. Η ευρωπαϊκή έκδοση βινυλίου του "Powerage" περιελάμβανε το επιπλέον κομμάτι "Cold Hearted Man".
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1978, σκαρφαλώνοντας στο # 26 των βρετανικών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-20 στην Γαλλία, την Ολλανδία και την Σουηδία, αλλά δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το τραγούδι "Rock 'n' Roll Damnation" αποτέλεσε το σινγκλ του άλμπουμ και στην δεύτερη του πλευρά υπήρχε το κομμάτι "Sin City". Το σινγκλ έφθασε στο # 24 στην Μεγάλη Βρετανία, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι του συγκροτήματος κατά την δεκαετία του '70.
Το "Powerage" έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Ultimate Guitar" 9,4 και το "The Metal Observer" 10/10.
Το συγκρότημα περιόδευσε για το άλμπουμ ξεκινώντας στα τέλη Απριλίου του 1978 από το Γουλβερχάμπτον της Αγγλίας, συνεχίζοντας στην Ευρώπη μέχρι τις 29 Μαΐου. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Βόρεια Αμερική, όπου παρέμειναν για τέσσερις μήνες μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου δίνοντας 71 συναυλίες. Τους δύο τελευταίους μήνες της περιοδείας, το συγκρότημα πραγματοποίησε εμφανίσεις στην Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Γαλλία, την Σουηδία και την Μεγάλη Βρετανία.

Τραγούδια

1. Rock 'n' Roll Damnation (A. Young, M. Young, Scott) - 3:37

2. Down Payment Blues (A. Young, M. Young, Scott) - 6:03

3. Gimme a Bullet (A. Young, M. Young, Scott) - 3:21

4. Riff Raff (A. Young, M. Young, Scott) - 5:11

5. Sin City (A. Young, M. Young, Scott) - 4:45

6. What's Next to the Moon (A. Young, M. Young, Scott) - 3:31

7. Gone Shootin'  (A. Young, M. Young, Scott) - 5:05

8. Up to My Neck in You (A. Young, M. Young, Scott) - 4:13

9. Kicked in the Teeth (A. Young, M. Young, Scott) - 3:53

Βραβεία

Powerage (άλμπουμ)
Αυστραλία (ARIA Certification) : 3 x πλατινένιος 
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : Πλατινένιος 
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Ασημένιος 
Ελβετία (IFPI Certification) : Χρυσός 
Γαλλία (SNEP Certification) : Χρυσός
Ιάκωβος Χατζηαθανασίου

Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό την περίοδο 1987-1991. Είχε πραγματοποιήσει τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στη γενέτειρά του Βέροια το 1978, όπου και παρέμεινε επί εννέα συναπτά έτη, με τη φανέλα της οποίας στην τελευταία του χρονιά αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α' Εθνική. Από το 1991 και μέχρι το 1993 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Κορίνθου, για να ακολουθήσουν δυο ακόμη χρονιές σε μικρότερες κατηγορίες με τους Πόντιους Βέροιας και τον Αχαρναϊκό.

Με την Εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1987, στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Ολλανδίας, για τα προκριματικά του Euro 1988, υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου. Με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε από το 1987 μέχρι και το 1989, καταγράφοντας 17 συνολικά παρουσίες.
Ναυμαχία της Πρέβεζας (1911)

Η Ναυμαχία της Πρέβεζας, τον Σεπτέμβριο του 1911, ήταν η πρώτη ναυτική εμπλοκή κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου. Πέντε ιταλικά πλοία κλάσης Σολντάτο αντιμετώπισαν πέντε Οθωμανικά πλοία στο λιμάνι της Πρέβεζας. Κατά τη διάρκεια των δύο ημερών που διήρκεσε η ναυμαχία, οι Ιταλοί δεν είχαν απώλειες, ενώ τέσσερα τουρκικά σκάφη βυθίστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν και η πόλη βομβαρδίστηκε.
Λιούμπομιρ Σπάγιτς

Καριέρα

Ο Λιούμπομιρ Σπάγιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα, στον οποίο αρχικά παρέμεινε μέχρι το 1947 έχοντας προηγουμένως πραγματοποιήσει με τη φανέλα της ομάδας οκτώ συμμετοχές. Επόμενο σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε η Μπουντούσνοστ Ποτγκόριτσα, ομάδα του Μαυροβουνίου, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.
Το 1950 μεταπήδησε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας 59 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και επτά γκολ. Το 1952 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα στον οποίο παρέμεινε για οκτώ χρόνια. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης παρουσίας του στην ομάδα του Βελιγραδίου, ο Λιούμπομιρ Σπάγιτς κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1953, 1956, 1957, 1959, 1960), 2 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (1958, 1959) και ένα Μιτρόπα Καπ (1958).
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1959-60, ο Λιούμπομιρ Σπάγιτς αποφάσισε να βάλει τέλος στην πολυετή του καριέρα.

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Λιούμπομιρ Σπάγιτς αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Πρώτη ομάδα στην οποία διατέλεσε προπονητής ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης. Το 1962 ανέλαβε το πόστο του ομοσπονδιακού προπονητή της Εθνικής Τουρκίας, ενώ λίγο καιρό αργότερα ανέλαβε προπονητής στην τουρκική Μπεσίκτας.
Το 1968 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Την τριετία 1969-72 εργάστηκε ως προπονητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ενώ την αμέσως επόμενη διετία ήταν προπονητής της Παναχαϊκής. Το 1974 επέστρεψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Το 1976, Λιούμπομιρ Σπάγιτς επέστρεψε στην Παναχαϊκή, η οποία έμελλε να αποτελέσει και τον τελευταίο σταθμό της προπονητικής του καριέρας.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Λιούμπομιρ Σπάγιτς είχε πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα ανδρών της Γιουγκοσλαβίας 15 συμμετοχές, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.
Ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1954.
Τζοβάνι Λεονάρντο ντι Μπόνα

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τζοβάνι Λεονάρντο γεννήθηκε στον Κρότωνα της Καλαβρίας. Σπούδασε νομικά στη Ρώμη. Το 1560, έχασε το σκακιστικό ματς εναντίον του Ρούι Λόπεθ στη Ρώμη. Την περίοδο 1566–1572, ταξίδεψε και έπαιξε σκάκι στην Ρώμη, Γένοβα, Μασσαλία και Μπαρτσελόνα. Είχε παίξει πολλές φορές εναντίον του Πάολο Μπόι στην Ιταλία και οι δύο σκακιστές είχαν θεωρηθεί ως ίσοι σε ισχύ.
Ο Τζοβάνι Λεονάρντο κέρδισε το πρώτο γνωστό διεθνές τουρνουά σκακιού στην ιστορία στην Μαδρίτη το 1575, ως εκ τούτου, έγινε ο ισχυρότερος σκακιστής της εποχής. Μετά την επιτυχία του στην Αυλή του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας, ο Λεονάρντο και ο Πάολο Μπόι, ταξίδεψαν, αν και χωριστά, για την Λισαβόνα, όπου δοκίμασαν την σκακιστική τους ικανότητα εναντίον του Ιλ Μόρο, τον περίφημο πρωταθλητή σκακιού του βασιλείου του Δον Σεμπάστιαν της Πορτογαλίας. Και οι δύο τους πέτυχαν και πάλι νίκη εναντίον του Ιλ Μόρο, πρώτος ο Τζοβάνι Λεονάρντο και σύντομα ακολούθησε και ο Πάολο Μπόι.
Ο βασιλιάς Δον Σεμπάστιαν ήταν παρ' όλα αυτά γενναιόδωρος στις ανταμοιβές του. Έτσι μετά από αυτό το θρίαμβο του Τζοβάνι Λεονάρντο, ο βασιλιάς τον ανακήρυξε "Ιππότη περιπλανητή" (Il Cavaliere errante). Ο Τζιοβάνι Λεονάρντο άφησε στη συνέχεια την Πορτογαλία για να επιστρέψει στην Ιταλία. Εγκαταστάθηκε στην Νάπολη, όπου έγινε γκρανμαίτρ στο σκάκι.
Πέθανε το 1587 στο Μπιζινιάνο.
Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος

Βιογραφία

Δραστηριοποιούμενος στην Ρώμη μεταξύ του 146 π.Χ. και του 102 π.Χ, περίοδο έντονης ελληνοποίησης , ο Ερμόδωρος ήταν ένας εκ των πρώτων Ελλήνων αρχιτεκτόνων οι οποίοι εργάστηκαν στην πόλη. Συνεισέφερε στην ανέγερση κτιρίων η οποία σημάδεψε την απαρχή της μνημειοποίησης του Πεδίου του Άρεως, όπως τον Ναό του Γιούπιτερ Στάτορ ή τον Ναό του Μαρς. Το έργο του ενέπνευσε τον Βιτρούβιο στην συγγραφή της πραγματείας του με τίτλο De architectura, όπου βασίζεται στα σχέδια του Ερμόδωρου για την πρόταση μιας ιδανικής εκ νέου κατασκευής ενός περίπτερου ναού. Ο Ερμόδωρος εργάστηκε συνεργαζόμενος κυρίως με Έλληνες νεοαττικούς γλύπτες, όπως ο Διόνυσος και ο Πολυκλής, δημιουργοί του λατρευτικού αγάλματος του ναού του Γιούπιτερ Στάτορ, καθώς και ο Σκόπας ο Νεώτερος, στον οποίον αποδίδεται το σύμπλεγμα αγαλμάτων του ναού του Μαρς.

Έργα

Ο Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος διηύθυνε την ανέγερση του Ναού του Γιούπιτερ Στάτορ, τον οποίον αφιέρωσε ο Κουίντος Καικίλιος Μέτελλος, Ύπατο το 143 π.Χ.. Ο ναός, ο οποίος ήταν ο πρώτος που χτίστηκε εξ'ολοκλήρου με την χρήση μαρμάρου, ανεγέρθηκε στο μέσον πλατείας περιτριγυρισμένης από κιονοστοιχία (το Περιστύλιο του Μετέλλου το οποίο χτίστηκε εκ νέου αργότερα και μετονομάστηκε σε Περιστύλιο της Οκταβίας). Επρόκειτο για ένα από τα πρώτα παραδείγματα θρησκευτικών κτιρίων τα οποία αποτελούσαν τμήμα ενός αρχιτεκτονικού συμπλέγματος μεγαλύτερου μεγέθους.
Σχεδίασε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Ναού του Μαρς, τον οποίον αφιέρωσε ο Δέκιμος Ιούνιος Βρούτος, Ύπατος το 138 π.Χ., και ο οποίος ευρισκόταν κατά μήκος του Circus Flaminius. Ήταν, επίσης, ο αρχιτέκτονας ο οποίος διηύθυνε την ανέγερση ή επέκταση των Ναβαλίων, ποταμίσιου λιμένα της Ρώμης.
Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks

Το Großer Sendesaal des Hessischen Rundfunks είναι ένα κτίριο, αίθουσα μουσικής και πρώην τηλεοπτικό στούντιο με έδρα τη Φρανκφούρτη. Ήταν η πρώην έδρα του ραδιοφωνικού σταθμού του Hessischer Rundfunk. Σήμερα χρησιμοποιείται ως αίθουσα μουσικής.
Το 1957 φιλοξένησε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Σοσιαλδημοκρατική Κορσική

Το πολιτικό κίνημα Σοσιαλδημοκρατική Κορσική (CSD) ιδρύθηκε το 1996 από τον Σιμόν Ρενουτσί, πρώην στέλεχος του PS, παιδίατρο στο επάγγελμα και στενό φίλο του Λιονέλ Ζοσπέν, πρώην Πρωθυπουργό της Γαλλίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος. 
Κυριότερος εκπρόσωπος του σοσιαλισμού στην Κορσική, όπου το PRG είναι παραδοσιακά ισχυρό, η CSD κατέχει τους δήμους του Αζαξιό και του Βεσκοβάτο μαζί με το PRG.