google/wiki40b huggingface dataset:
Πίτσα Μαργαρίτα

Η πίτσα Μαργαρίτα είναι μια κλασσική ναπολιτάνικη πίτσα, γαρνιρισμένη με ντομάτα, μοτσαρέλα (μοτσαρέλα στην παραδοσιακή πίτσα Μαργαρίτα , δεν είναι εκείνη με του βουβαλιού αλλα με γάλα αγελάδας), βασιλικό φρέσκο, αλάτι και λάδι; μαζί με την πίτσα μαρινάρα, αποτελούν τις πιο δημοφιλής ιταλικές πίτσες.
Σίγουρα αντιπροσωπεύει το κατ'εξοχήν σύμβολο (ανάμεσα στις πολλές γεύσεις) της πολιτιστικής κληρονομιάς και ιταλικής γαστρονομίας,δημοφιλής για τη φήμη της σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις παραλλαγές της.

Ιστορία

Μια διαδεδομένη είδηση αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 1889, για να τιμήσουν την Βασίλισσα της Ιταλίας, Μαργαρίτα της Σαβοΐας, ο σεφ Ραφαέλε Εσποζίτο της Πιτσαρίας Μπράντι εφηύρε ένα πιάτο που το ονόμασε χαρακτηριστικά Πίτσα Μαργαρίτα (δεδομένου ότι ο όρος "πίτσα", άγνωστος έξω από την πόλη της Νάπολης, αναφερόταν σχεδόν πάντα στα γλυκά κέικ), όπου διαθέτοντας τα αλμυρά συστατικά , ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό, αντιπροσώπευαν ακόμα και τα ίδια χρώματα με την ιταλική σημαία.
Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες φιλολογικού χαρακτήρα η ιστορία της πίτσας μαργαρίτα που εκπονήθηκε από την "Μπράντι" για πρώτη φορά θα αποτελεί μια "ψεύτικη ιστορία". Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι η πίτσα μαργαρίτα γεννήθηκε στη Νάπολη πολύ πριν από το 1889,μεταξύ του 1796 και του 1810. Η φιλόλογος Εμανουέλε Ρόκο, το 1849, μίλησε για συνδυασμούς σάλτσας με διάφορα συστατικά, άναμεσα στα οποία είναι βασιλικός, "ντομάτα" και "λεπτές φέτες μοτσαρέλα". Η μοτσαρέλα κομμένη σε λεπτές φέτες, απλωμένη πάνω στη σάλτσα ντομάτας σε σχήμα μαργαρίτα, με την επακόλουθη προσθήκη φύλλων βασιλικού, αποτελούσε μάλλον το αληθινό κίνητρο του ονόματος της πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας. Τα συστατικά του τι είναι αυτό που σήμερα ονομάζεται πίτσα μαργαρίτα βρίσκονται σε πίτσες που παρασκευάζονται πριν από την Μαργαρίτα αφιερωμένη στην ίδια τη Βασίλισσα. Ο Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ το 1866, μιλώντας για την παράδοση της Νάπολης περιγράφει τους βασικούς τύπους πίτσας, δηλαδή αυτές που σήμερα ονομάζονται πίτσα με σάλτσα ντομάτας, πίτσα μαργαρίτα και καλτσόνε:
Francesco De Bourcard, Usi e costumi di Napoli e contorni descritti e dipinti, Vol. II, pag. 124
Επιπλέον, ήδη από το 1830, ένας σίγουρα "Σκαντζόχοιρος", στο βιβλίο της Νάπολης, περιγράμματα και περίχωρα, είχε περιγράψει μια πίτσα με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό.

Αξιοπερίεργο

Το 1973 αργεντίνος πιτσαδόρος, ο Εστεμπάν Ροντρίγκο Πέκο, πραγματοποιεί στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, μια πίτσα Μαργαρίτα, 11 μέτρων και 7 εκ., μπαίνοντας στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.
Austro-Daimler ADR

Το Austro-Daimler ADR ήταν ένα πολυτελές αυτοκίνητο της αυτοκινητοβιομηχανίας Austro-Daimler. Κυκλοφόρησε το 1927, ως ο διάδοχος του Austro-Daimler ADM. Σχεδιαστής του ήταν ο Κάρλ Ράμπε, πρώην υπάλληλος του Φέρντιναντ Πόρσε.

Χρονοδιάγραμμα

Από το 1929 και μετά, κυκλοφόρησε και ένα σπορ μοντέλο με ισχύ 100 PS, το Austro-Daimler ADR Sport, που αντικατέστησε το ADM 3 Liter. Συνολικά κατασκευάστηκαν 50 σπορ αυτοκίνητα έως το 1931.
Το 1931, κυκλοφόρησε το Austro-Daimler ADR 8. Ήταν μια πραγματικά τεράστια λιμουζίνα, με κυβισμό 4.6 λίτρων και μάλιστα ο κινητήρας του ήταν I8, δηλαδή 8-κύλινδρος σε σειρά, αντί της κλασικής διάταξης V8, που σημαίνει 4+4 αντικριστά, υπό γωνία. Τελικώς κατασκευάστηκαν 50 αντίτυπα του ADR 8 μέχρι το 1934.
Το τελευταίο μοντέλο της σειράς ήταν το Austro-Daimler Bergmeister με 6-κύλινδρη μηχανή, κυβισμού 3.6 λίτρων και ισχύος 120 PS. Όπως και με τις προηγούμενες εκδόσεις, συνολικά κατασκευάστηκαν 50 αντίτυπα αυτής της έκδοσης. Τα τελευταία αυτοκίνητα παρήχθησαν με το όνομα της νέας επιχείρησης Steyr Daimler Puch.
Νικόλαος Δεληγιώργης

Ιστορικό εκδόσεων

Το 1971 ο Νίκος Δεληγιώργης εξασφάλισε από την «Ελλάς Πρες» του κ. Γιώργου Σγούρα (που διέθετε δικαιώματα εικονογραφημένων) βρετανικές ποδοσφαιρικές σειρές και συνδημιούργησε το «Γκολ» (που επανεκδόθηκε και πολύ αργότερα).
Τον Ιούνιο του 1972 εξέδωσε μαζί με τον δημοσιογράφο Κώστα Μπαζαίο τη Μανίνα, αρχικά σε μεγάλο σχήμα, που έφθασε να πουλάει περισσότερα από 100.000 φύλλα εβδομαδιαίως.
Ακολούθησαν το εβδομαδιαίο Αγόρι και τα 15θήμερα Τρουένο και Πάττυ.
Επίσης, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 εξέδωσε τη Βαβούρα, (εβδομαδιαίο για παιδιά με ανεπτυγμένο χιούμορ) και τη δεκαετία του 1990 το Γκάρφιλντ.
Αννίτα Κούλη

Τηλεόραση ως ηθοποιός

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο τη σεζόν 1998-1999 παίζοντας στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη "Άγγιγμα ψυχής" ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας. Από το 1999 μέχρι το 2003 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση "Στα φτερά του έρωτα" που προβλήθηκε από την ΕΤ1. Παράλληλα με τον δεύτερη κύκλο της σειράς "Τα φτερά του έρωτα" πρωταγωνίστησε στη σειρά "Πρόκληση" σε σκηνοθεσία Γιάννη Βασιλειάδη το 2001. 
Τη περίοδο 2003-2004 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ντορέττα Παπαδημητρίου και Βάνα Ραμπότα στην κωμική σειρά του Νίκου Περράκη "Σχεδόν Ποτέ". Το 2005 έλαβε μέρος σε ένα επεισόδιο της σειράς "10η εντολή" και σε μία ιστορία της σειράς "Επτά Θανάσιμες Πεθερές". Ακολούθησε η κωμική σειρά "Ποτέ δεν ξέρεις" τη σεζόν 2005-2006 και μία ακόμη εμφάνιση στη "10η εντολή". Από το 2006 μέχρι το 2007 έλαβε μέρος στη σειρά "Η τελευταία παράσταση" ενώ έκανε σύντομες εμφανίσεις στις σειρές "Εντιμότατοι κερατάδες", "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα", "10η εντολή" και "Ιστορίες από την απέναντι όχθη". Το 2008 έπαιξε σε δύο ιστορίες της σειράς "Αληθινοί Έρωτες" και σε μία της σειράς "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα" ενώ το 2009 έκανε μία guest εμφάνιση στην κοινωνική σειρά "Ιατρικό Απόρρητο". 
Τη σεζόν 2010-2011 έπαιξε στη σειρά εποχής "Το Νησί" για τα γυρίσματα της οποίας εγκαταστάθηκε για κάποιους μήνες στην Κρήτη. Τη σεζόν 2014-2015 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον τέταρτο κύκλο της καθημερινής σειράς "Κλεμμένα Όνειρα". Από το 2016 μέχρι το 2017 συμμετείχε σε 10 επεισόδια της κωμικής σειράς "Daddy Cool".

Τηλεόραση ως σεναριογράφος

Πέρα από την παρουσία της σε τηλεοπτικές σειρές ως ηθοποιός έχει συμπράξει σε τηλεοπτικά σήριαλ ως σεναριογράφος. Τη σεζόν 2016-2017 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά "Ζωή μου" ως σεναριογράφος. Ακόμη από το 2016 μέχρι το 2019 ήταν μία από τους σεναριογράφους της κωμικής σειράς "Το σόι σου" ενώ συμμετείχε σε δύο επεισόδια ως guest.
Επαρχία Ναμπούλα

Γεωγραφία

Η επαρχία είναι η δυτικότερη επαρχία της Μοζαμβίκης. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης και συνορεύει στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Ζαμβεζία, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο και στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Νιάσα. Στα δυτικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό.

Διοικητική διαίρεση

Η Ναμπούλα διαιρείται σε 18 συνοικίες και 5 δήμους.

Προέλευση του ονόματος

Η Ναμπούλα πριν την ανεξαρτησία της Μοζαμβίκης από την Πορτογαλία ονομαζόταν Μοζαμβίη, αλλά μετά την ανεξαρτησία της χώρας μετονομάστηκε Ναμπούλα από την πρωτεύουσά της.
Μανγκοφόρος

Χρήσεις

Τα είδη της μανγκοφόρου καλλιεργούνται ευρέως στην Ασία και αλλού. Περισσότερα από 27 είδη του γένους φέρουν βρώσιμα, σαρκώδη φρούτα, ιδιαίτερα το κοινό μάνγκο (Μανγκοφόρος η ινδική (Mangifera indica)). Άλλα, όπως η Μανγκοφόρος η δυσώδης (Mangifera foetida), αποδίδουν στυπτικά φρούτα που μπορεί να φαγωθούν τουρσί.
Τα τρία πρόσωπα της Άνα

Υποθεση

Μια 5μελής οικογένεια αποφασίζει να πάει μια βόλτα με το αυτοκίνητο.  Τρύδιμες αδελφές που είναι ολοΐδιες σαν μια σταγόνα νερό. 2 γονείς που χάνουν την ζωή τους σε μια απλή βόλτα. Η αδελφές χωρίζονται. Η μοίρα της καθε μιας τραβάει τον δικό της δρόμο. Η διαφορά , είναι οτι η Άννα Λουσία απαγάγετε απο μια άλλη κυρία και μεγαλωνοντας δεν θυμάται πια τίποτα. Άραγε οι αδελφές θα ξανα ενωθούν ποτέ; αν ναι, πότε;
Έμπαρος Ηρακλείου

Ναοί

Η Έμπαρος έχει μέσα στο χωριό και στα περίχωρα 18 ιερούς ναούς. Στον οικισμό βρίσκονται μεταξύ άλλων ταχυδρομείο, αστυνομία, νηπιαγωγείο, Δημοτικό σχολείο, περιφερειακό ιατρείο και κεντρικό ναό τον Άγιο Γεώργιο, με τοιχογραφίες σε καλή κατάσταση, έργα του ζωγράφου Σταμάτη Φωκά. Επίσης, υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, ο Μιχαήλ Αρχάγγελος ο Φαλκιανός, οι Άγιοι Ανάργυροι, ο δίκλιτος Τίμιος Σταυρός και ο Άγιος Νικήτας, ο ναός της Παναγίας με στέμματα του 16ου αιώνα στο υπέρθυρο, η Αγία Τριάδα και ο νεότερος ναός της Αγίας Ειρήνης.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περίοδο της Ενετοκρατίας ήταν το μεγαλύτερο χωριό της Πεδιάδος. Το 1583 αναφέρεται στον Καστροφύλακα με 939 κατοίκους και με την ονομασία Embaro. Το 1301 αναφέρεται σε συμβόλαιο και σε έγγραφο του 1307 βρίσκουμε το χωριό Lombari, το οποίο ήταν φέουδο του Ανδρέα Κορνάρου. Ο Κορνάρος αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει λόγω του πολέμου και πιθανότατα ήταν η Έμπαρος.
Στις αρχές του 17ου αιώνα η Έμπαρος αποτέλεσε φέουδο του ποιητή του «Φορτουνάτου» Μαρκαντόνιο Φώσκολου και δόθηκε από τον ίδιο ως προίκα στην κόρη του, Ντιάνα, το 1635.
Γιαν Ίβαρσον

Βιογραφία

Ο Ίβαρσον σπούδασε μαθηματικά, φυσική, λογοτεχνία, σκανδιναβικές γλώσσες και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Υπήρξε μέλος της φοιτητικής θεατρικής ομάδας και αργότερα εργάστηκε στο δημοτικό θέατρο της Ουψάλα. Από το 1960 έως το 1963 δίδαξε στο Christian-Albrechts-Universität στην Σουηδία και από το 1963 μέχρι το 1970 δίδαξε σουηδική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι. Από το 1965 έως το 1970 δίδαξε στην École Supérieure d'Interprètes et de Traducteurs (Ανωτάτη Σχολή Μεταφραστών και Διερμηνέων) στο Παρίσι και εργάστηκε σε αρκετά θέατρα στην ίδια πόλη. Από το 1970 έως το 1978 υπήρξε γενικός διευθυντής στο Σουηδικό Πολιτιστικό Κέντρο στο Παρίσι.
Επέστρεψε στην Σουηδία το 1978 και εργάστηκε στην Στοκχόλμη ως υποτιτλιστής για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, κυρίως για τον σουηδικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Sveriges Television (SVT). Έγινε υπεύθυνος προγράμματος με ειδίκευση στο δράμα. Συνεργάστηκε με την ScanTitling/Cavena σε ένα νέο πρόγραμμα υποτιτλισμού μέσω υπολογιστή στο SVT. Συνταξιοδοτήθηκε το 1995 και μετακόμισε στην παραλιακή πόλη Simrishamn στην νότια Σουηδία όπου συνέχισε να εργάζεται ως μεταφραστής και υποτιτλιστής.

Έργα

Ο Ίβαρσον έχει μεταφράσει στίχους, δράμα, προγράμματα για την τηλεόραση και βιβλία από τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα αγγλικά προς τα σουηδικά. Το 1992 κυκλοφόρησε το βιβλίο Subtitling for the Media – A Handbook of an Art και το 1998 ο ίδιος και η Mary Carroll κυκλοφόρησαν το εγχειρίδιο Subtitling. Το βιβλίο του 'Short Technical History of Subtitles in Europe' παραμένει ένα από τα ελάχιστα βιβλία που έχουν ως θέμα την ιστορία του υποτιτλισμού και κατέχει σημαντική θέση στην διεθνή βιβλιογραφία.
Από το 1992 έως το 1996 συνεργάστηκε με την ομάδα εργασίας του Language Transfer of the European Institute for the Media και το 1995 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του European Association for Studies in Screen Translation (ESIST), στο οποίο διετέλεσε για κάποια χρόνια αντιπρόεδρος.

Βραβεία

Το Βραβείο Γιαν Ίβαρσον απονέμεται από την European Association for Studies in Screen Translation στην καλύτερη συνεισφορά στον κλάδο της οπτικοακουστικής μετάφρασης. Το πρώτο βραβείο δόθηκε στον ίδιο τον Ίβαρσον στο Βερολίνο στο συνέδριο Language and the Media που πραγματοποιήθηκε το 2010, για την πρωτοπορική συνεισφορά του στον κλάδο του υποτιτλισμού. Μετέπειτα νικητές του βραβείου Γιαν Ίβαρσον ήταν η υποτιτλίστρια Mary Carroll (2012) και ο ερευνητής της οπτικοακουστικής μετάφρασης Jorge Díaz Cintas (2014).
Ελλανοδίκες

Οι Ελλανοδίκες (Αρχαία Ελληνικά: Ἑλλανοδίκαι) που αποδίδεται ως οι «Δικαστές των Ελλήνων», ήταν οι ανώτατοι κριτές και δικαστές των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων.

Ιστορικό

Οι Ελλανοδίκες διασφάλιζαν την διαιτησία των αγώνων και είχαν ως ιερό καθήκον να διατηρούν το επίπεδο και την κληρονομιά των Αγώνων, καθώς και να καθιστούν σίγουρο ότι οι κανόνες τηρούνται. Αρχικά επονομάζονταν Αγωνοθέτες, που αποδίδεται ως «διοργανωτές των αγώνων», αλλά αργότερα επικράτησε η ονομασία «Ελλανοδίκες».
Αρχικά υπήρχε μόνο ένας Ελλανοδίκης, ο οποίος εκλεγόταν από ένα μέλος δύο οικογενειών της Πίσας και της Ήλιδας. Το 580 π.Χ., αυτό το προνόμιο επεκτάθηκε σε όλους τους κατοίκους της Ηλείας, οι οποίοι πλέον εκλέγονταν με κλήρο. Το 480 π.Χ. ο αριθμός των Ελλανοδικών αυξήθηκε στους εννέα και κατά τους επόμενους αγώνες ( 476 π.Χ. ) στους δέκα. Το 368 π.Χ. ο αριθμός αυξήθηκε εκ νέου, φτάνοντας στους δώδεκα όμως το 364 π.Χ. μειώθηκε για πρώτη φορά, περιοριζόμενος στον αριθμό των οκτώ. Το 348 π.Χ. ο αριθμός των Ελλανοδικών, παγιώθηκε στους δέκα. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός αντιπροσώπευε και κάθε μία από τις αρχαίες φυλές των Ηλείων.
Οι Ελλανοδίκες καλούνταν στην Ήλιδα δέκα μήνες πριν από την έναρξη των αγώνων και συγκεκριμένα στον οίκο των Ελλανοδικών. Εκεί εκπαιδεύονταν ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα καθήκοντα και στις υποχρεώσεις που τους είχαν ανατεθεί. Ένα μήνα πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, μετέβαιναν στην Ολυμπία όπου επιτηρούσαν τις προπονήσεις των αθλητών, αποκλείοντας αυτούς που παρουσίαζαν χαμηλές επιδόσεις αλλά και όσους επεδείκνυαν χαμηλά επίπεδα ήθους και συμπεριφοράς. 
Κατά τη διάρκεια των αγώνων, επέβλεπαν την τήρηση των κανονισμών και είχαν την τιμή να απονέμουν τα βραβεία στους νικητές των αγωνισμάτων. Παράλληλα, μπορούσαν να αποβάλουν από τους αγώνες αθλητές που παραβίαζαν τους κανόνες ενώ είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τη βία προς συνετισμό κάποιου αθλητή ή προπονητή σε περίπτωση ανυπακοής προς τα κελεύσματά τους. Βοηθοί των Ελλανοδικών κατά τη διάρκεια των αγώνων ήταν οι αφέτες, οι αλυτάρχες, οι κριτές και οι ραβδούχοι.
Οι αποφάσεις των Ελλανοδικών μπορούσαν να εφεσιβληθούν και να κριθούν από τη Βουλή των Ηλείων. Αν κάποιος Ελλανοδίκης είχε αποδεδειγμένα υποπέσει σε σφάλμα, η Βουλή τον καταδίκαζε, δεν ήταν όμως δυνατή η μεταβολή του αποτελέσματος ενός αγώνα καθώς η απόφαση ενός Ελλανοδίκη ήταν τελεσίδικη.
Καβαλκάντι

Υπόθεση

Η ζωή μιας οικογένειας της Αγγλίας από το 1899 μέχρι και το 1933. Το 1899 η σύζυγος Τζέιν Μάρριοτ (Νταϊάνα Γουίνγιαρντ) αποχαιρετά τον άνδρα της, Ρόμπερτ (Κλάιβ Μπρουκ), ο οποίος αναχωρεί για τη Νότια Αφρική, όπου έχει ξεσπάσει ο δεύτερος πόλεμος των Μπόερ, μεταξύ Άγγλων και Ολλανδών. Ο σύζυγος επιστρέφει σώος από τον πόλεμο, αλλά η οικογένεια βιώνει τη μια τραγωδία μετά την άλλη. Τα γεγονότα που πρόκειται να σημαδέψουν για πάντα τη ζωή της Τζέιν και του Ρόμπερτ είναι ο θάνατος της βασίλισσας Βικτώριας το 1901, η βύθιση του Τιτανικού το 1912 και ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος (1914 - 1918).

Πληροφορίες

Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Νόελ Κάουαρντ, με υπόθεση που επικεντρώνεται στον αγγλικό τρόπο ζωής. Η εταιρία παραγωγής Fox έδωσε στον Κάουαρντ 100.000 δολάρια για την παραχώρηση των δικαιωμάτων του έργου του, το οποίο είχε κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο το 1931. Οι υπεύθυνοι της εταιρίας Fox έστειλαν καμεραμάν στο Λονδίνο για να τραβήξουν σε φιλμ την παράσταση προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως γνώμονας για τα γυρίσματα της ταινίας.

Κριτικές

Οι κριτικοί της περιόδου υποδέχτηκαν την ταινία με διθυραμβικές κριτικές  για τον ρεαλιστικό τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται οι σκηνές των μαχών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου για τις οποίες υπεύθυνος ήταν ο παλαίμαχος Γουίλιαμ Κάμερον Μένζις. Η ταινία ήρθε δεύτερη σε εισπράξεις το 1933 στις Η.Π.Α. Ο ιστορικός του κινηματογράφου Καρλ Βίνσεντ υπεύθυνος για τη συγγραφή του βιβλίου Η ιστορία του κινηματογράφου αναφέρει: Η αναχώρηση των στρατιωτών για το μέτωπο στην έναρξη της ταινίας και η πομπή του σωρού της Βασίλισσας Βικτωρίας, ήταν καλογυρισμένες σκηνές. Ενώ ο κριτικός κινηματογράφου Μόρνταουντ Χολ των New York Times αποκάλεσε το φιλμ εντυπωσιακό, τονίζοντας και επαινώντας την προσοχή με την οποία ο φακός του σκηνοθέτη Φρανκ Λόιντ παρουσιάζει την κάθε λεπτομέρεια. Η Αμερικανίδα κριτικός κινηματογράφου Πολίν Κάελ αντιθέτως, τη χαρακτήρισε ως βρετανικό όργιο αλληλοευχαριστιών. Παρά το γεγονός ότι η ταινία υποστηρίζεται από εξαιρετική μουσική επένδυση και από υπέροχη φωτογραφία, οι σύγχρονοι σινεφίλ την θεωρούν ξεπερασμένη λόγω του έντονου μελοδραματικού της ύφους και του θεατρικού της λόγου. Σε αυτό συνετέλεσαν και οι πιέσεις που δέχτηκε η 20th Century Fox από τον Νόελ Κάουαρντ, ο οποίος απαγόρευε οποιαδήποτε αλλαγή στο έργο του.
Χρήστος Πανόπουλος

Βιογραφικό

Είναι απόφοιτος της Λεοντείου Σχολής, έχει σπουδάσει οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων στην Ελβετία και μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.
Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας ΒΙΑΜΑΡ, που ιδρύθηκε το 1978, και από το 1979 είναι ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος και εισαγωγέας των αυτοκινήτων της εταιρείας Skoda στην Ελλάδα, ενώ παλαιότερα ήταν αντιπρόσωπος της FIAT στην Ελλάδα, επιχείρηση που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Τα κεντρικά γραφεία της ΒΙΑΜΑΡ βρίσκονται στην Αθήνα.
Το 1990 αποφάσισε να επενδύσει αρχικά ως χορηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ξάνθης, ενώ στη συνέχεια έγινε μεγαλομέτοχος και ιδιοκτήτης (10 Οκτωβρίου 1991). Το 2004 δημιούργησε το νέο γήπεδο της ομάδας, το Σκόντα Ξάνθη Αρένα, μαζί με ένα σύγχρονο προπονητικό κέντρο.
Sing (ουγγρική ταινία)

Πλοκή

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Βουδαπέστη, το 1991. Η Σόφι, αλλάζει σχολείο, και γίνεται εκεί φίλη με τη Λίζα. Η Σόφι, επίσης, μπαίνει και στη βραβευμένη χορωδία του νέου της σχολείου, αλλά της λένε να τραγουδά χαμηλόφωνα, επειδή η φωνή της δεν αρέσει στην καθηγήτρια Έρικα, η οποία προετοίμαζε τη χορωδία για έναν διαγωνισμό στη Σουηδία. Το γεγονός αυτό πληγώνει τη Σόφι, αλλά υπακούει στις προσταγές της, κρατώντας το παράλληλα και κρυφό από τα υπόλοιπα παιδιά.
Φυσικά, κάποια στιγμή, η Λίζα, παρατηρεί ότι η Σόφι δεν τραγουδάει, και τότε εκείνη της λέει για τις προσταγές της Έρικα. Στην επόμενη πρόβα, η Λίζα εναντιώνεται στην Έρικα, η οποία όμως της λέει ότι ενδιαφέρεται μόνο για τους καλούς τραγουδιστές και ότι αυτοί μόνο μπορούν να τραγουδούν δυνατά. Συμπληρώνει επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο της προστατεύει, και ότι δε θέλει να διασυρθούν δημοσίως, εξ αιτίας της άσχημης φωνής τους. Τότε, σηκώνουν το χέρι όλοι όσοι τραγουδούν σαν τη Σόφι, χαμηλόφωνα. Η τελευταία βλέπει ότι δεν είναι η μόνη. Αργότερα, η Σόφι, λέει στη Λίζα το σχέδιό της.
Η μέρα του διαγωνισμού έφτασε. Η Έρικα είναι αυτή που ξεκινά το τραγούδι, όμως τότε όλα τα παιδιά ξεκίνησαν χαμηλόφωνα να μουρμουρίζουν τους στίχους, χωρίς να τραγουδήσει κανένα. Τότε, η Έρικα, απογοητευμένη αποχωρεί από τη σκηνή, με τα παιδιά τότε, να τραγουδούν όλα μαζί.

Παραγωγή

Η πλοκή της ταινίας που βασίστηκε ο σκηνοθέτης, το είχε ακούσει από έναν Σουηδό φίλο του.  Το πρώτο σενάριο γράφτηκε το 2012, και η ιστορία ήταν αρχικά στην αγγλική γλώσσα και σε ένα περιβάλλον παρόμοιο, αντί για ουγγρικό. Το 2014, ο Ντέακ έγραψε ξανά το σενάριο, παίρνοντας και 8,000,000 φιορίνια από το National Media and Communications Authority (το υψηλότερο ποσό που δίνεται για ταινίες μικρού μήκους). Άλλα 2 εκατομμύρια φιορίνια δόθηκαν από το κράτος και από τους παραγωγούς και την εταιρεία παραγωγής.
Για την Ντόρα Γκασπαρφαβλι και τη Ντοροτία Χάις ήταν ο πρώτος τους ρόλος, οι οποίες επελέγησαν ανάμεσα από 80 παιδιά. Ενώ, για τον ρόλο της χορωδίας επελέγη ανάμεσα από 5 σχολεία. Η ταινία γυρίστηκε μέσα σε έξι ημέρες, παρόλα αυτά, το μοντάζ και το post-production κράτησαν σχεδόν έναν χρόνο να ολοκληρωθούν. Το φιλμ είχε οριστικά οριστικά το Φθινόπωρο του 2015.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1890

Στην Ελλάδα διεξήχθησαν Κοινοβουλευτικές εκλογές στις 14 Οκτωβρίου 1890. Οι υποστηρικτές του Θεόδωρου Δηλιγιάννη αναδείχτηκαν ως η μεγαλύτερη δύναμη στο κοινοβούλιο, με 100 από τις 150 έδρες. Ο Δηλιγιάννης έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά στις 5 Νοεμβρίου.
Άλμπατρος του Βόρειου Ειρηνικού

Συστηματική ταξινόμηση

Το γένος Phoebastria περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό ορνιθολόγο Λούντβιχ Ρίτσενβαχ (Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach, 1793 - 1879) το 1853.
Η ταξινόμηση των άλμπατρος του Βόρειου Ειρηνικού είναι πολύ συγκεχυμένη, όπως συμβαίνει με όλα τα άλμπατρος. Είναι ευρέως αποδεκτό τώρα, με βάση τα μοριακά στοιχεία και τα απολιθώματα, ότι είναι ένα ξεχωριστό γένος από το Diomedea στο οποίο τοποθετήθηκαν παλαιότερα τα «πιο λευκά» άλμπατρος, τα οποία όμως περιορίζονται τώρα στα «μεγάλα» άλμπατρος. Μοιράζονται ορισμένα χαρακτηριστικά αναγνώρισης. Πρώτον, έχουν ρινικές διαβάσεις που συνδέονται με την άνω γνάθο που ονομάζεται ρινοθήκη (naricorns). Παρόλο που τα ρουθούνια των άλμπατρος είναι στα πλάγια του ράμφους. Το ράμφος των Ρινοτρυπόμορφων (Procellariiformes) είναι επίσης μοναδικό στο ότι χωρίζεται σε επτά έως εννέα καρυκεύματα. Τέλος, παράγουν ένα στομαχικό έλαιο που αποτελείται από εστέρες κερίου και τριγλυκερίδια που φυλάσσονται στον πρόλοβο (proventriculus). Αυτό χρησιμοποιείται τόσο εναντίον των αρπακτικών όσο και σαν μια πλούσια σε ενέργεια πηγή τροφής για τους νεοσσούς και για τους ενήλικες κατά τη διάρκεια των μεγάλων πτήσεων τους. Έχουν επίσης έναν αδένα που βρίσκεται πάνω από τη ρινική δίοδο και βοηθά στην αφαλάτωση του σώματός τους, για να αντισταθμίσουν την υψηλή ποσότητα ωκεάνιου νερού που απορροφούν. Ύστερα αποβάλλει ένα υψηλό αλατούχο διάλυμα από τη μύτη τους.

Περιγραφή

Τα άλμπατρος του Βόρειου Ειρηνικού είναι μεγάλου μεγέθους θαλασσοπούλια, που το μέγεθός τους κυμαίνεται από 68 έως και 94 εκατοστά, και άνοιγμα φτερούγων που κυμαίνεται από 190-240 εκατοστά. Όλα τα είδη έχουν κοντή καστανή ουρά.
Οι διατροφικές συνήθειες αυτών των άλμπατρος είναι παρόμοιες με άλλων άλμπατρος στο ότι τρέφονται με ψάρια, καλαμάρια, καρκινοειδή και ψοφίμια.
Οι παρατηρήσεις που έγιναν τον Ιούνιο του 2010 από το ερευνητικό σκάφος του Πανεπιστημίου Hokkaido στο Oshoro Maru στο δυτικό Βόρειο Ειρηνικό έδειξαν μια εμφανή συμβιωτική σχέση μεταξύ ενός κοπαδιού 57 φεγγαρόψαρων (Mola mola) και του άλμπατρος του Λέισαν και του μαυροπόδαρου άλμπατρος. Τα φεγγαρόψαρα μολύνθηκαν από τα μεσοπαρασιτικά Κωπήποδα του γένους Pennella και τα άλμπατρος φάνηκαν να απομακρύνουν αυτά τα παράσιτα από το φεγγαρόψαρο που φαινόταν να προσπαθεί ενεργά να προσελκύσει τα άλμπατρος.
Όταν φεύγουν, επιλέγουν απομονωμένες τοποθεσίες και γεννούν ένα αυγό, με τους δύο γονείς να επωάζουν και να ανατρέφουν τον νεοσσό. Είναι μονογαμικά πτηνά και δεν ξεκινούν να αναπαράγονται έως την ηλικία των 5-15 ετών.
Ανδρέας Λ. Κουντουριώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1902 στην Αθήνα και ήταν γιος του Λάζαρου Γ. Κουντουριώτη. Θείος του ήταν ο Γεώργιος Α. Κουντουριώτης. Καταγόταν από την παλιά οικογένεια Κουντουριώτη και ήταν εγγονός του πολιτικού Ανδρέα Κουντουριώτη. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα. Υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη, ως πρόξενος στο Χαλέπι καθώς και στην προξενική αποστολή στη Λευκωσία. Έφθασε μέχρι τον βαθμό του πρέσβη  και το 1966 διορίστηκε γενικός διευθυντής  του υπουργείου Εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1967.
Ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Δαλλαπόρτα και γιος του είναι ο Αλέξανδρος Κουντουριώτης.
Αχμέτ Μαγκντί

Βιογραφικό

Ο Μαγκντί γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1986 στο Ζαγαζίκ της Αιγύπτου και ποδοσφαιρικά είναι δημιούργημα της της ποδοσφαιρικής ακαδημίας της Αλ-Αχλί. Το καλοκαίρι του 2005 υπέγραψε στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 5 ματς. Τον Ιανουάριο του 2007 δόθηκε στον Ατρόμητο Aθηνών ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Ραφίκ Τζεμπούρ. Την επόμενη σεζόν 2007-08 επέστρεψε στην Αίγυπτο, στη Ζάμαλεκ ΣΚ. Η μεταγραφή του κόστισε 450.000 €. Το 2010 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Αλ-Μασρί ΣΚ και το 2012 επέστρεψε στη Ζάμαλεκ ΣΚ.
Βασίλειος Σμύρνης

Φιλανθρωπικό έργο

Ενίσχυσε την παιδεία, όπως ένα μεγάλο μέρος των χορηγιών διαθέτει για την ενίσχυση του Ελληνικού Γυμνασίου στο Τσοτύλι της Κοζάνης, πρωτοστάτησε στην επέκταση του Ελληνικού Νοσοκομείου Σμύρνης και την ίδρυση 1902 του Βρεφοκομείου Σμύρνης.
Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Βασίλειος αγαπήθηκε πολύ από τους Σμυρναίους λόγω της ευλάβείας του καθώς και του ασκητικού και αφιλοχρήματου χαρακτήρα του.