google/wiki40b huggingface dataset:
Ηρακλής X-1

Είδος της πηγής

Η Her X-1 έχει μάζα 2 ηλιακές μάζες, ενδιάμεση ανάμεσα στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μεγάλης μάζας (HMXB) και στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μικρής μάζας (LMXB). Ανήκει έτσι στους «διπλούς αστέρες ακτίνων Χ ενδιάμεσης μάζας» (Intermediate-Mass X-ray Binary, IMXB). Στους IMXB το ένα μέλος του διπλού συστήματος είναι αστέρας νετρονίων ή μαύρη τρύπα και το άλλο μέλος είναι ένας αστέρας ενδιάμεσης μάζας.

Μεταβλητότητα και φάσμα

Η πηγή εμφανίζει σύνθετη μεταβλητότητα, παλλόμενη με περίοδο 1,24 δευτερολέπτου εξαιτίας της περιστροφής του αστέρα νετρονίων, και ως μεταβλητός δι' εκλείψεων αστέρας με περίοδο 1,70 ημέρα, που αντιστοιχεί στην περιφορά των μελών του συστήματος (τροχιακή περίοδος). Τέλος, η ροή ακτίνων Χ που φθάνει στη Γη αυξομειώνεται με περίοδο 35 ημερών, που πιστεύεται ότι συνδέεται με τη μετάπτωση του προσαυξητικού δίσκου. Από παρατηρήσεις, ο δίσκος αυτός είναι καμπυλωμένος και μεταπίπτει με φορά αντίθετη με αυτή των δεικτών του ρολογιού όπως φαίνεται από τη Γη.
Το φάσμα των ακτίνων Χ είναι επίπεδο, με απότομη μείωση σε ενέργεια φωτονίου περί τα 24 keV, παρείχε την πρώτη ένδειξη φαινομένων μεταφοράς ενέργειας με ακτινοβολία που συνδέονται με πλάσμα μέσα σε πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο κοντά στην επιφάνεια ενός αστέρα νετρονίων.

Ανακάλυψη

Η πηγή ανακαλύφθηκε και μελετήθηκε πρώτα από παρατηρήσεις του τεχνητού δορυφόρου Uhuru. Η ανακάλυψη έγινε τον Νοέμβριο του 1971. Η ανακοίνωσή της έγινε κατά τη Χειμερινή Συνάντηση του Τομέα Αστροφυσικής Υψηλών Ενεργειών της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, που έλαβε χώρα στο Σαν Χουάν.

Θέση

Η θέση της πηγής ήταν αβέβαιη εξαιτίας της δυσλειτουργίας των αστρικών αισθητήρων προσανατολισμού του Uhuru, πάντως προσδιορίσθηκε καλύτερα με ανίχνευση από τον δορυφόρο OSO 7, καθώς δεν υπήρχε άλλη κάπως ισχυρή πηγή Χ σε απόσταση 10 μοιρών από την Ηρακλής Χ-1. Ωστόσο, οι απόπειρες ταυτίσεως με κάποια από τις ραδιοπηγές της περιοχής αυτής απέτυχαν. Αλλά το 1973 το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Τζων και Νέτα Μπακώλ (Bahcall) βρήκαν ότι ο μεταβλητός αστέρας HZ Ηρακλέους είχε καμπύλη φωτός που ταίριαζε με τη μία περίοδο της Her X-1, προσδιορίζοντας έτσι με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση της τελευταίας, δια της ταυτίσεώς της με τον μεταβλητό αστέρα.
Εζέν Εμανυέλ Αμωρύ Ντυβάλ

Βιογραφικά στοιχεία

Γιος του συγγραφέα διπλωμάτη Αμωρύ Ντυβάλ, ο Εζέν Εμανυέλ γεννήθηκε στον Δήμο Μονρούζ των Παρισίων. Υπήρξε ένας από τους πρώτους μαθητές στο ατελιέ του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ (που άσκησε ισχυρή επίδραση σε όλα τα έργα του Αμωρύ Ντυβάλ) και έλαβε μέρος στην αποστολή καλλιτεχνών και λογίων το 1829 στην Ελλάδα, στα πλαίσια της Εκστρατείας του Μοριά, ώστε να ζωγραφίσει τα αρχαιολογικά μνημεία. Η πρώτη του έκθεση έγινε στο Paris Salon το 1833 και περιελάμβανε πολλές προσωπογραφίες, όπως την «Πράσινη Κυρία» (πίνακας που δεν υπάρχει πλέον) και την αυτοπροσωπογραφία του, που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν). Το 1834 εξέθεσε το έργο του «Έλλην βοσκός ανακαλύπτων ένα αρχαίο ανάγλυφο». Από το 1834 μέχρι το 1836 πραγματοποίησε ένα μακρύ Grand Tour, επισκεπτόμενος τη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη, όπου γνώρισε την τέχνη της αναγεννησιακής Ιταλίας. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, έγινε ένας από τους καλλιτέχνες στους οποίους ανατέθηκε από την κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου και κατόπιν του Ναπολέοντος Γ΄ να διακοσμήσουν ναούς: Το παρεκκλήσιο της Αγίας Φιλομένας του ναού Saint-Merry (1840-1844), το παρεκκλήσιο της Παρθένου στον Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά των Παρισίων (1844–1846) και στη συνέχεια τον ενοριακό ναό του Σαιν Ζερμαίν-εν-Λαι (1849-1856). Από αυτά, το έργο του με τίτλο «Η Στέψη της Παρθένου» στο παρεκκλήσιο της Παρθένου του Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά θεωρείται η καλύτερη νωπογραφία του.
Ο Αμωρύ Ντυβάλ δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο Το ατελιέ του Ενγκρ το 1878. Απεβίωσε στο Παρίσι ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1885, σε ηλικία 77 ετών.
Ο Αμωρύ Ντυβάλ είχε μελετήσει τους Γάλλους «πριμιτίφ» ζωγράφους και θεωρείται πρόδρομος του Πιερ Πυβί ντε Σαβάν. Ας σημειωθεί ότι ο Σαρλ Μπωντλαίρ επέκρινε παθιασμένα τη σχολή των Αμωρύ Ντυβάλ και Ενγκρ.

Το έργο του

Είναι γνωστά 76 σχέδια και ζωγραφικοί πίνακες του Αμωρύ Ντυβάλ, μεταξύ των οποίων και τα παρακάτω έργα:
Βασιλική Καλογερά

Βιογραφία

Η Καλογερά έλαβε πτυχίο στη φυσική το 1992 από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, από όπου έλαβε το διδακτορικό της στην αστρονομία το 1997. Εργάσθηκε στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν ως μεταδιδακτορική υπότροφος και πήρε την υποτροφία Clay το 2000. Έγινε καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν το 2001. Είναι παντρεμένη με τον Φρεντ Ράσιο (Fred Rasio).

Σταδιοδρομία και έρευνα

Η Καλογερά είναι επίτιμη διδάκτορας φυσικής και αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν. Υπηρετεί ως διευθύντρια στο Κέντρο Διεπιστημονικής Εξερεύνησης και Έρευνας της Αστροφυσικής (CIERA). Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων πάνω στη θεωρητική αστροφυσική, όπως τη μελέτη των βαρυτικών κυμάτων, την ανάπτυξη των ακτινών Χ και την πρόβλεψη των υπερκαινοφανών.
Μαρτούκ

Πληθυσμός

Το 1999, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 8.117 άτομα (3.924 άνδρες και 4.193 γυναίκες). Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 9.795 άτομα (4.670 άνδρες και 5.125 γυναίκες).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το Μαρτούκ είχε πληθυσμό 9.513 κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της 1ης Ιανουαρίου του 2016 ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 10.213 άτομα (4.912 άνδρες και 5.301 γυναίκες).
Δεκάπολις

Ο όρος Δεκάπολις (δέκα πόλεις) αναφέρεται σε μια γεωγραφική περιοχή της Παλαιστίνης, επί το πλείστον ανατολικά του ποταμού Ιορδάνη, όπου κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή υπήρχε ένας αριθμός ελληνιστικών πόλεων. Ορισμένες πηγές αναφέρουν τις πόλεις σαν δέκα σε αριθμό και άλλες ως περισσότερες. Υπήρχε και άλλη Δεκάπολις, στην Ισαυρία της νότιας Μικράς Ασίας.
Η Δεκάπολις της Παλαιστίνης δεν ήταν απαραίτητα συνασπισμός ή συμμαχία πόλεων. Στις πηγές αναφέρεται πάντα με την έννοια γεωγραφικής περιφέρειας ως «περιοχή Δεκαπόλεως» (Regio Decapolitana). Σε κάποια βιβλιογραφία αναφέρεται και ως συνασπισμός, ομοσπονδία ή συμμαχία πόλεων, αλλά αυτό δεν προκύπτει από τις πρωτογενείς πηγές. Η περιοχή της Δεκάπολης έχει σημαντική θέση στην ιστορία των πρώτων χριστιανικών αιώνων.

Ιστορία κατά τα χριστιανικά χρόνια

Στην Καινή Διαθήκη η Δεκάπολις δεν αναφέρεται συχνά ως όρος, αλλά έχει ένα σημαντικό ρόλο. Τα Ευαγγέλια αναφέρουν ότι μεταξύ του πλήθους που ακολούθησε τον Χριστό ήταν και άτομα από τη Δεκάπολη, η οποία αναφέρεται και ως «πέραν του Ιορδάνου» (Ματ. 4:24, Μάρ. 3:7). Η πρώτη περιοδεία του Χριστού εκτός Γαλιλαίας έγινε στη Δεκάπολη (Ματ. 8:28-34, Μάρ. 5:1-20, Λ. 8:26-39), στα Γάδαρα ή τα (τη) Γέρασα. Ο Μάρκος αναφέρει το θαύμα της θεραπείας του δαιμονισμένου στη Δεκάπολη, με τη μεταβίβαση των δαιμόνων σε μια αγέλη γουρουνιών. Στην περιοχή της Δεκάπολης ανήκει γεωγραφικά και η λίμνη της Γαλιλαίας ή Τιβεριάδας.
Πέρα από τα αφορώντα τη ζωή του Χριστού, η πλέον γνωστή αναφορά στην παρουσία χριστιανών στην Υπεριορδανία είναι η φυγή τους από την Ιερουσαλήμ προς την Πέλλα πριν από την επανάσταση των Εβραίων του 66-70. Την ίδια εποχή, ομάδες Εβραίων κατέστρεψαν τις πόλεις της περιοχής, περιλαμβανομένης της Πέλλας (Ιώσηπος, Ιουδ. Πόλεμοι, 2.458f.). Είναι πιθανό ότι έγινε και δεύτερη έξοδος χριστιανών προς την Πέλλα κατά τη δεύτερη εξέγερση των Εβραίων (132-135) όταν ο Αδριανός απαγόρευσε στους Εβραίους να εισέρχονται στην Ιερουσαλήμ. Ο Ευσέβιος επικαλείται ως πηγή της δεύτερης φυγής των Χριστιανών τον Αρίστωνα τον Πελλαίο (2ος αι.). Υπάρχει μια αρχαία παράδοση, καταγεγραμμένη από τον Ευσέβιο, ότι στην Υπεριορδανία ζούσε ένας αριθμός ατόμων από την οικογένεια του Ιησού. Στην Υπεριορδανία παρουσιάστηκαν και κάποιες χριστιανικές αιρέσεις των οποίων σώζονται κείμενα.
Στην περιοχή είναι ελάχιστα τα χριστιανικά αρχαιολογικά ευρήματα πριν από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Υπάρχουν όμως πολλά χριστιανικά μνημεία (ναοί κλπ) που χρονολογούνται μετά την εποχή του Κωνσταντίνου, οπότε και επιτράπηκε η χριστιανική λατρεία. Αυτό δείχνει ότι ήδη υπήρχε μεγάλος αριθμός χριστιανών στην περιοχή.

Η εγκατάσταση των πρώτων χριστιανών στη Δεκάπολη συνέβαλε στον εξελληνισμό της Εκκλησίας.
Όλγα Κιριλένκο

Βιογραφία

Γεννήθηκε τις 14 Νοεμβρίου 1979 στο Μπερντιάνσκ της Ουκρανίας από Ρωσίδα μητέρα και Ουκρανό πατέρα. Οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν μόλις 3 ετών και έτσι ανατράφηκε από τη μητέρα της. Δεν είχε καμία επικοινωνία με τον πατέρα της μέχρι τα 13 της χρόνια. Στα 16 μετακομίζει στο Παρίσι προκειμένου να ακολουθήσει καριέρα μοντέλου. Το 2000 παντρεύεται τον Γάλλο φωτογράφο μόδας Σεντρίκ Βαν Μολ για να χωρίσουν 4 χρόνια μετά. Ξαναπαντρεύτηκε (τον επιχειρηματία Ντέμιαν Γκάμπριελ Νόιφελντ) και χώρισε στα τέλη του 2007.

Σταδιοδρομία

Η καριέρα της ξεκίνησε όταν σε ηλικία 13 ετών την ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Μόσχα. Μέχρι τα 18 είχε ήδη εμφανιστεί στα εξώφυλλα περιοδικών όπως Vogue και ELLE.
Το 2005 ξεκινάει η κινηματογραφική της καριέρα στη Γαλλία με την ταινία L'Annulaire. Το 2006 εμφανίζεται δίπλα στον Ελάιτζα Γουντ στη σπονδυλωτή  ταινία Paris, je t'aime στο "επεισόδιο" Quartier de la Madeleine. Θα ακολουθήσει η συμμετοχή της σε δύο ταινιές βασισμένες σε ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα Hitman και Max Payne. Το 2008 είναι η χρονιά που θα υποδυθεί την Καμίλ, τον γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο, στην 22η κατά σειρά κινηματογραφική  περιπέτεια του Βρετανού πράκτορα Τζέιμς Μποντ.
In abstracto

Ο όρος in abstracto είναι ένας λατινογενής όρος που απαντάται και σήμερα, σε ευρεία χρήση, κυρίως ως νομικός και δικονομικός όρος. Χρησιμοποιείται συνηθέστερα σε εξετάσεις θεμάτων υπό την ευρύτερη έννοιά τους, ή σε αξιολόγηση γεγονότων ομοίως χωρίς να λαμβάνονται υπόψη κάποιες λεπτομέρειες.
Για παράδειγμα η νομοθετική εξουσία νομοθετεί ένα νόμο in abstracto, αντίθετα η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία ασκείται επί του ίδιου νόμου ειδικότερα κατά εκάστη περίπτωση ελέγχου και παραβατικότητας. Οι διεθνείς συνθήκες συνομολογούνται in abstracto, ενώ οι λεπτομέρειες επί των επιμέρους θεμάτων επισυνάπτονται ως παραρτήματα.
Αντίθετος όρος αυτού είναι in concreto.
2138 Σουίσαιρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σουίσαιρ εκτιμάται σε 12,7 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,174 ± 0,053.
Allah Peliharakan Sultan

Ο ύμνος Allah Peliharakan Sultan ( σε γραφή Jawi]]: الله فليهاراكن سلطن ) (στη μαλαϊκή γλώσσα σημαίνει Θεέ, ευλόγησε το Σουλτάνο) είναι ο εθνικός ύμνος του Μπρουνέι Νταρουσαλάμ. Ψάλλεται στη μαλαϊκή , που είναι και εθνική γλώσσα της χώρας. Οι στίχοι είναι του Αμπντούλ Ραχίμ (Pengiran Haji Mohamed Yusuf bin Pengiran Abdul Rahim, ο οποίος αργότερα απέκτησε τον τίτλο Yang Amat Mulia Pengiran Setia Negara Pengiran Haji Mohamed Yusuf bin Pengiran Abdul Rahim) και η μουσική είναι του Χατζί Αουάνγκ Μπεσάρ μπιν Σαγκάπ ( Haji Awang Besar bin Sagap), του 1947.
Η καθιέρωσή του ως εθνικού ύμνου συντελέστηκε το 1951, όταν ακόμα το Μπρουνέι ήταν βρετανικό προτεκτοράτο. Για πρώτη φορά τραγουδήθηκε ως εθνικός ύμνος όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο, την 1η Ιανουαρίου του 1984.

Χρήση

Ο εθνικός ύμνος ψάλλεται από μαθητές κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς ενώ γίνεται η έπαρση της εθνικής σημαίας. Μεταδίδεται κάθε νύχτα από την κρατική ραδιοτηλεόραση ( Radio Television Brunei) στο τέλος της εκπομπής του προγράμματος.

Απόδοση από τη γραφή Jawi

Ya Allah lanjutkanlah Usia

Kebawah Duli Yang Maha Mulia

Adil berdaulat menaungi nusa

Memimpin rakyat kekal bahagia

Hidup sentosa Negara dan Sultan

Ilahi selamatkan Brunei Darussalam

Μετάφραση

Ο Θεός να ευλογεί τη Μεγαλειότητά του

Με μια ζωή γεμάτη

(είθε να) Κυβερνά τον Τόπο Δίκαια και με Μεγαλοσύνη

Και να οδηγήσει το λαό μας (σε) Αιώνια Ευτυχία

(είθε) το Βασίλειο και ο Σουλτάνος να ζουν εν ειρήνη

Κύριε, Σώσε το Μπρουνέι, το Ενδιαίτημα της Ειρήνης.
Κωνσταντίνος Λώρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1837 στο Προμύριο της Θεσσαλομαγνησίας. Πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση (1866-1869) και στην επανάσταση στην Θεσσαλία το 1878, όπου και διέπρεψε. Τραυματίστηκε θανάσιμα υπερασπιζόμενος την Κούτρα μετά από επτάωρη μάχη στις 11 Μαΐου του 1886 και εξέπνευσε μετά από λίγες ημέρες.
Ροδόλφος Β΄ του Ρήνου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Μέχτιλτ, κόρης του Αδόλφου της Γερμανίας. Αδελφός του πατέρα του ήταν ο Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας.
Κατά την παιδική του ηλικία ο πατέρας του και ο Λουδοβίκος Δ΄ ήλθαν σε διαμάχη για την κληρονομιά τους. Το 1319 απεβίωσε ο πατέρας του και η οικογένειά του τέθηκε υπό την προστασία του Ιωάννη του Νασσάου, οπαδού της Αυστριακής μερίδας.
Ο θείος του Λουδοβίκος Δ΄ κατέλαβε το Παλατινάτο με τη δύναμη των όπλων. Το 1322 η διαμάχη τελείωσε. Το επόμενο έτος απεβίωσε η Μέχτιλτ και τότε ο Ροδόλφος Β΄ και οι δύο αδελφοί του έκαναν ειρήνη με τον θείο τους στην Παβία (1329): συμφώνησαν οι τρεις αδελφοί να κρατήσουν το Παλατινάτο και ο Λουδοβίκος Δ΄ τη Βαυαρία. 
Κατά τα τρία τελευταία έτη της ζωής του έμεινε τυφλός· απεβίωσε το 1353 στο Νόιστατ.
Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού

Ιστορικό

Το Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού θεμελιώθηκε το 1988 και εγκαινιάστηκε επίσημα το 1989 από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και τον Δήμο Κορυδαλλού στην περιοχή των 88 στρεμμάτων του Κορυδαλλού πλησίον των Φυλακών Κορυδαλλού, η έκταση των οποίων αποκτήθηκε τη δεκαετία του '80 από τον Δήμο Κορυδαλλού. Με τη θεμελίωση του σταδίου διέθετε χωμάτινο αγωνιστικό χώρο στο γήπεδο ποδοσφαίρου και χωμάτινο αγωνιστικό χώρο στίβου και αποτέλεσε τον αρχικό αθλητικό χώρο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κορυδαλλού, τότε Εθνικό Αθλητικό Κέντρο. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι χωμάτινοι αγωνιστικοί χώροι του γηπέδου ποδοσφαίρου και του στίβου αντικαταστάθηκαν από συνθετικό χλοοτάπητα το 2003 και ταρτάν στίβου ακολούθως αντίστοιχα. Το 2009 έγινε ανάπλαση του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου ποδοσφαίρου και αντικατάσταση του συνθετικού χλοοτάπητα, ενώ το 2018 έγινε νέα πλήρης ανακαίνιση των εγκαταστάσεων του σταδίου, όπου έγινε συντήρηση του συνθετικού χλοοτάπητα, τοποθετήθηκε νέο ταρτάν στίβου και έγιναν εργασίες συντήρησης στον περιβάλλοντα χώρο, τα αποδυτήρια και την εξέδρα του.
Από τη θεμελίωση του αποτελεί έδρα όλων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Κορυδαλλού. Το 1989 παραχωρήθηκε ως έδρα της Προοδευτικής για την περίοδο 1989-90 στην Γ' Εθνική, με τα ερασιτεχνικά σωματεία του Κορυδαλλού των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Πειραιά όμως να παραπονιούνται στις αρμόδιες αρχές και φορείς του γηπέδου για την παραχώρησή του, λόγω ότι με την ολοκλήρωση της κατασκευής του θα έλυνε το πρόβλημα τους για αναζήτηση έδρας. Έκτοτε μέχρι και σήμερα, αποτελεί έδρα των ποδοσφαιρικών σωματείων του Κορυδαλλού: Ερμής, Αετός, Κύπρος, Θύελλα και Αχιλλέα (σήμερα Α.Ε. Θύελλα-Αχιλλέας), Α.Ο. Κορυδαλλός, Δίας, Αστυπάλαια καθώς και των ανενεργών σήμερα Α.Ο. Ποντίων και Δύναμις. Επίσης, έχει αποτελέσει έδρα της Ελλάς Ποντίων κ.α. και εκ νέου έδρα της Προοδευτικής στην Δ' Εθνική. Το 2018 αποτέλεσε ουδέτερη έδρα των Α.Ο. Καβάλα και Ο.Φ. Ιεράπετρας για την προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών.
Jessie (τηλεοπτική σειρά)

Πλοκή

Η σειρά ακολουθεί τη ζωή της Τζέσι Πρέσκοτ μιας νεαρής κοπέλας με μεγάλα όνειρα, η οποία αποφασίζει να εγκαταλείψει το Τέξας, όπου μεγάλωσε και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη. Εκεί, προσλαμβάνεται ως νταντά των τεσσάρων υιοθετημένων παιδιών των Μόργκαν και Κριστίνα Ρος, δύο εκατομμυριούχων που λόγω δουλειάς ταξιδεύουν συνεχώς. Εκτός από την Τζέσι, τα παιδιά Έμμα, Λουκ, Ράβι και Ζούρι, στο σπίτι ζουν επίσης ο τεμπέλης και σαρκαστικός μπάτλερ Μπέρταμ και η ασιατική σαύρα της οικογένειας που λέγεται κος Κίπλινγκ (αργότερα αποκαλύπτεται ότι ήταν θηλυκού γένους).
Γουλιέλμος της Πρωσίας (1906-1940)

Βιογραφία

Ο Γουιέλμος-Φρειδερίκος-Φραγκίσκος-Ιωσήφ-Χριστιανός-Όλαφ γεννήθηκε στο Μαρμάρινο ανάκτορο, κοντά στο Πότσντεμ και ήταν γιος του Γουλιέλμου διαδόχου της Γερμανίας και της Καικιλίας, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Γ΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Το 1940 απεβίωσε στο Νιβέλ του Βελγίου σε ηλικία 34 ετών και τάφηκε στον Αρχαίο Ναό του πάρκου Σανσουσί, στο Πότσνταμ.
Μπέρνχαρντ Ρέτσελ

Gentleman : Ο οδηγός του ανδρικού στυλ

Το Gentleman : Ο οδηγός του ανδρικού στυλ δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα γερμανικά το 1999, από τον εκδοτικό οίκο Koenemann. Η αρχική έκδοση του βιβλίου έχει μεταφραστεί σε 19 γλώσσες. Το 2009, δημοσιεύθηκε η δεύτερη αναθεωρημένη και εν μέρει ενημερωμένη έκδοση από την h.f.ullmann. Η νέα έκδοση είχε επίσης μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μία εκ' των οποίων και τα Ελληνικά, με συνεργασία της h.f.ullmann για τη μετάφραση με την Γ.Κ. Ελευθερουδάκης Α.Ε.

Επιπλέον συγγραφικό έργο

Μετά τη δημοσίευση του Gentleman. A Timeless Guide to Fashion, ο Ρέτσελ έγραψε διάφορα άλλα βιβλία, τα οποία δημοσιεύθηκαν στα γερμανικά. Τον Απρίλιο του 2012, το πιο πρόσφατο βιβλίο του Mode Guide fuer Maenner δημοσιεύθηκε από την h.f.ullmann, μαζί με την αγγλική εκδοχή του το, A Guy's Guide To Style.
Παρόλο που ο Ρέτσελ γράφει κυρίως για τα κλασικά ανδρικά ρούχα, συνεργάστηκε με την Claudia Piras και τον φωτογράφο Rupert Tenison στο βιβλίο British Tradition and Interior Design.
Ο Ρέτσελ έχει  μιλήσει σε γερμανικές εφημερίδες, όπως την Welt Online, την Der Tagesspiegel καθώς και την Manager Magazin Online, για τις απόψεις του για την ανδρική μόδα. Έχει εμφανιστεί στη γερμανική τηλεόραση αρκετές φορές από το 2000 και έχει φιλοξενηθεί απο διάφορα ραδιοφωνικά προγράμματα σε όλη τη χώρα. Έξω από τη Γερμανία, συνεισφέρει τακτικά στο περιοδικό Alister & Paine Magazine, το Ιαπωνικό Men's Precious and the magazine Bespoken, το οποίο έχει έδρα του της Βρυξέλλες και διανέμεται στους πελάτες του παγκοσμίως.

Δημόσιες ομιλίες

Ο Bernhard Roetzel πραγματοποιεί κατά καιρούς, στη Γερμανία, την Αυστρία, τις Κάτω Χώρες, την Πολωνία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Τσεχική Δημοκρατία, τις ΗΠΑ, την Ελβετία και την Ελλάδα, ανοιχτές στο κοινό ομιλίες και σεμινάρια πάνω στο ανδρικό στιλ και στους κανονες που το διέπουν. Το 2000, μίλησε στο ετήσιο δείπνο της βρετανικής ένωσης ανδρικών ενδυμάτων στο Λονδίνο.

Προσωπικό Υπόβαθρο

Ο Bernhard Roetzel είναι ο δεύτερος γιος του Γερμανού επιστήμονα Prof.Dr.Wilfried Roetzel και της συζύγου του Sigrid Roetzel . Ο παππούς του Christian Rötzel, ήταν βιομήχανος που δραστηριοποιούνταν στον τομέα της χαλυβουργίας στην πόλη του αμβούργου.
Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι

Ιστορία

Συγκροτήθηκε από τον Μέγα Πέτρο στα τέλη του 17ου αιώνα από τον ποτέσνιε βόισκα (στρατός ψυχαγωγίας) του κατά τη διάρκεια στρατιωτικών αγώνων στο χωριό Πρεομπραζένσκογιε (στην περιοχή της Μόσχας). Το Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι διακρίθηκε κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο του 1700–1721, τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 και τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877–1878. Ως σωματοφυλακή της Μεγάλης Αικατερίνης, καθώς και ο κύριος υποστηρικτής του αιματηρού πραξικοπήματός της κατά του συζύγου της Πέτρου Γ΄, το συγκεκριμένο σύνταγμα κηρύχθηκε το υψηλότερο κατά σειρά στρατιωτικής υπεροχής από τις 14 Ιουλίου 1762. Τον 18ο και 19ο αιώνα, η ιδιότητα μέλους προοριζόταν για νέους Ρώσους αριστοκράτες και θεωρήθηκε ως απόδειξη αφοσίωσης προς την κυβέρνηση και τον τσάρο. Μεταξύ των μελών της ήταν ο Ρώσος συνθέτης Μοντέστ Μουσόργκσκι. Το σύνταγμα διαλύθηκε το Δεκέμβριο του 1917 από τον τελευταίο διοικητή του, συνταγματάρχη Αλεξάντερ Κουτέποφ (αργότερα στρατηγό). Το 2013 αναδημιουργήθηκε για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις ως 154ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι.

Εμβατήριο

Το Εμβατήριο του Συντάγματος Πρεομπραζένσκι γράφτηκε την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ανεπίσημος εθνικός ύμνος κατά την αυτοκρατορική περίοδο. Χρησιμοποιείται συχνά στη Ρωσία, επίσης στην ετήσια παρέλαση της Ημέρας της Νίκης για τη συγκέντρωση των χρωμάτων (Σημαία της Ρωσίας και Σημαία της Νίκης). Είναι επίσης το αργό εμβατήριο των Βασιλικών Πεζοναυτών. Πολλοί άνθρωποι έχουν γράψει στίχους για το τραγούδι. Δεν πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε επισήμως στη Σοβιετική Ένωση, αλλά είχε παιχτεί από σοβιετικές στρατιωτικές ορχήστρες.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα

Υπόβαθρο

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα, και είναι ο πρωτότοκος γιος του Μπαλτάσαρ Ρεμπέλο ντε Σόουζα και της γυναίκας του Μαρία ντα Ντέβες Φερνάντες Ντουάρτε.Πήρε το όνομά του από τον Μαρτσέλο Καετάνο που ήταν ο νονός του.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα έχει Διδακτορικό, είναι Καθηγητής και Αρθρογράφος εξειδικευμένος στο Διοικητικό Δίκαιο από τη νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας, όπου δίδαξε Δίκαιο.

Καριέρα

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ξεκίνησε την καριέρα του κατά τη διάρκεια της Estado Novo ως δικηγόρος και αργότερα ως δημοσιογράφος. Εντάχθηκε στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, και έγινε Αναπληρωτής  στη Συνέλευση της Δημοκρατίας. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου, βοήθησε στο σχέδιο του πορτογαλικού συντάγματος του 1976. Αργότερα έγινε Υπουργός του Πρωθυπουργού Φρανσίσκο Πίντο Μπελσεμάο. Ήταν επίσης ο Ιδρυτής του Σέδες και ο Ιδρυτής και Πρόεδρος της Διοίκησης του Συμβουλίου  μιας άλλης εφημερίδας, της  Semanário. Ξεκίνησε ως πολιτικός αναλυτής και στο TSF ραδιόφωνο με τις Εξετάσεις του, στο οποίο έδωσε σημάδια (0 έως 20) για τους πολιτικούς παράγοντες.
Το 1989, κατέβηκε για Δήμαρχος Λισαβώνας αλλά ηττήθηκε από τον Ζόρζε Σαμπάιο αλλά εισήχθη στο δημοτικό συμβούλιο. 

Αρχηγός του PSD, 1996-1999

Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ήταν ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από τις 31 Μαρτίου 1996 έως τις 27 Μαΐου 1999 (μερικές εβδομάδες πριν από την εκλογή του ως αρχηγός του κόμματος, δήλωσε ότι δεν θα ήταν ηγετικός υποψήφιος, "ακόμη και αν ο Χριστός κατέβει στη Γη"). Δημιούργησε ένα κεντροδεξιό συνασπισμό, τη Δημοκρατική Συμμαχία, με το Λαϊκό Κόμμα το 1998. Έγινε, ωστόσο, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού λαϊκού Κόμματος–Ευρωπαίων Δημοκρατών. Ο συνασπισμός δεν ευχαρίστησε μεγάλα τμήματα του δικού του κόμματος, λόγω του ρόλου του αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος ,Πάουλο Πόρτας, ο οποίος υπονόμευε την κυβέρνηση του Καβάκο Σίλβα. 

Πρόεδρος της Πορτογαλίας, 2016–σήμερα

Στις 24 Ιανουαρίου 2016, ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα εξελέγη Πρόεδρος της Πορτογαλίας στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Στάθηκε ως ανεξάρτητος, κάνοντας έκκληση για μετριοπάθεια και διακομματική συναίνεση. Κατά την προεκλογική του εκστρατεία, υποσχέθηκε να επισκευάσει πολιτικές διαιρέσεις και τις δυσκολίες της Πορτογαλίας στην κρίση του 2011-14. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Άνιμπαλ Καβάκο Σίλβα δεν είχε ποτέ προηγουμένως υπηρετήσει σε μια κρατική θέση.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Είναι Χριστιανός Ρωμαιοκαθολικός. 

Επισκέψεις ως Πρόεδρος

Ο Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ως, Πρόεδρος της Πορτογαλίας, έχει επισκεφθεί το Βατικανό, την Ισπανία, τη Μοζαμβίκη και το Μαρόκο. Η πρώτη επίσκεψη ήταν στο Βατικανό για να συναντήσει τον Πάπα Φραγκίσκο και τον Καρδινάλιο Γραμματέα του Κράτους Πιέτρο Παρόλιν, σε μια συμβολική επίσκεψη στο πρώτο κράτος που αναγνωρίσε την Πορτογαλία ως ανεξάρτητο κράτος.