google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη του Γαλατσίου

Το ιστορικό της μάχης

Ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας κάτω από την πίεση του Μέττερνιχ, έδωσε την άδεια στην Πύλη να μπουν οι τουρκικές στρατιές στην Μολδοβλαχία για να αντιμετωπίσουν τους επαναστάτες. Την αρχηγία του τουρκικού στρατού ανέλαβε ο βαλής της Σιλίστριας Σελήμ Μεχμέτ, ο οποίος στα τέλη του Απρίλη του 1821 διέταξε τον πασά του κάστρου της Βράιλας, Γιουσούφ Περκόφτσαλη, να ανακαταλάβει το Γαλάτσι.

Ο Περκόφτσαλης ξεκίνησε έχοντας 2 χιλιάδες άνδρες πεζικό, 3 χιλιάδες ιππείς και κανόνια. Αρχηγός της άμυνας του Γαλατσίου ήταν ο Θανάσης Καρπενησιώτης, που οργάνωσε δύναμη από 600 αγωνιστές. Επισκεύασε τους ρωσικούς προμαχώνες του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1806–1812) και έστησε 19 κανόνια από αυτά που έστειλαν οι Έλληνες της Οδησσού και της Βεσσαραβίας για τον στρατό του Υψηλάντη. Αφήνοντας 400 άνδρες του μέσα στην πόλη, μετακινεί τους υπόλοιπους 200 και τους κατανέμει στους τρεις προμαχώνες.
Στις 30 του Απρίλη η εμπροσθοφυλακή των Τούρκων πέρασε τον παραπόταμο του Δούναβη, τον Σερέτη και 18 μαούνες των Τούρκων με κανόνια κατέβηκαν τον Δούναβη για να χτυπήσουν τους Έλληνες από το ποτάμι. Ο Καρπενησιώτης κράταγε το κεντρικό ταμπούρι. Τα άλλα τα κράταγαν οι αδερφοί Μαγγλέροι από την Κεφαλλονιά, ο Γιώργης Παπάς από την Αδριανούπολη, ο Δαμιανάκος από τα Σφακιά και ο παπάς Πέτρος Μονίκ, που παράτησε το Ισμαήλ "και έλαβε τον σταυρόν και τα όπλα, και ήλθε να συμμεθέξη εις τούτον τον υπέρ πίστεως καί πατρίδος ιερόν αγώνα".
Χαράματα 1 του Μάη οι Τούρκοι ξεκίνησαν την επίθεση βάζοντας στην μέση το πεζικό και στηρίζοντας το από τις δυο πλευρές με το ιππικό. Οι Έλληνες απέκρουσαν όλες τις επιθέσεις αλλά μετά από 4 ώρες μάχης λύγισαν και οπισθοχώρησαν οι υπερασπιστές του δεξιού και του αριστερού ταμπουριών, εκτός από τον Κωτήρα και τα 32 παλικάρια του, που αγωνίζονταν μη χάνοντας ούτε "ένα βολύμι άνευ αίματος εχθρικού" Αφού τελείωσαν τα πυρομαχικά τους με τα σπαθιά τους άνοιξαν δρόμο ανάμεσα στους Τούρκους και μπήκαν στο Γαλάτσι το οποίο όμως ήδη είχε καταληφθεί από τους Τούρκους. Πολεμάνε και πεθαίνουν όλοι τους. Στο κεντρικό ταμπούρι συνέχιζε να πολεμά ο Καρπενησιώτης με άλλους 45 αγωνιστές αποκρούοντας με τα κανόνια και τα τουφέκια τους χιλιάδες Τούρκους που άφησαν εκεί 700 νεκρούς. Όταν έπεσε το σκοτάδι η μάχη σταμάτησε.
Για τους λίγους επιζώντες αγωνιστές δεν υπήρχε πια ελπίδα σωτηρίας. Τα χαράματα πέταξαν έξω τις κάπες τους στις οποίες οι Τούρκοι αδειάσαν τα τουφέκια τους και πριν οι Τούρκοι τα ξαναγέμισαν, σπάσαν με επίθεση τον κλοιό. 20 αγωνιστές, μαζί τους και ο Καρπενησιώτης κατάφεραν να ξεφύγουν ζωντανοί. Όπως γράφει ο Ξόδιλος "Ή μάχη αυτή της 1 τού Μάη έν Γαλαζίω, άν καί φαίνεται ζημιώδης διά τούς Έλληνας, υπήρξεν όμως διά αυτούς αρκετά ένδοξος και τρανόν προμήνιμα της νίκης των Ελλήνων κατά των Τούρκων".
Εφέσια

Τα Εφέσια ήταν αρχαία ελληνική εορτή που τελούνταν στην αρχαία Έφεσο προς τιμή της πολιούχου της πόλης της Αρτέμιδος της Εφεσίας.
Τα Εφέσια ήταν περίλαμπρες εορτές που είχαν αφενός θρησκευτικό χαρακτήρα και αφετέρου ιδιαίτερα πολιτικό με διεθνή για την εποχή εκείνη προέκταση επιδιώκοντας τη πολιτική, οικονομική, εμπορική και πολιτιστική σύνδεση των ιωνικών πόλεων τόσο της μητροπολιτικής όσο και της ασιατικής Ελλάδας.

Τα Εφέσια διακρίνονταν στα μικρά και μεγάλα Εφέσια και εορτάζονταν κατά τον μήνα Αρτεμισιώνα. Χαρακτηρίζονταν ιδιαίτερα από εξαιρετική ευθυμία και λαμπρύνονταν με αθλητικούς γυμνικούς αγώνες καθώς και με φιλολογικούς. Κατά δε τη διάρκεια των μεγάλων Εφεσίων γίνονταν διασκέψεις αντιπροσώπων πολλών πόλεων για διάφορους πολιτικούς σκοπούς.
Τα Εφέσια συνέχιζαν να τελούνται και επί εποχής του Στράβωνα.
Μάκβεθ

Πλοκή του έργου

Ο στρατηγός Μάκβεθ, όταν επέστρεψε νικητής από κάποιο πόλεμο, συμβουλεύεται τρεις μάγισσες που του προλέγουν ότι θα γίνει Βασιλιάς. Παρακινούμενος τότε από την αχαλίνωτη φιλοδοξία του αλλά και από εκείνη της συζύγου του δολοφονεί τον φιλοξενούμενό του Βασιλιά Ντάνκαν και καταλαμβάνει το θρόνο της Σκωτίας. Διατηρώντας όμως στη μνήμη του τη προφητεία των μαγισσών ότι ο φίλος του, στρατηγός Μπάνκο, θα αποκτήσει τέκνα που δε θα γίνουν Βασιλιάδες, επιφορτίζει δύο δολοφόνους να φονεύσουν τον Μπάνκο. Οι δολοφόνοι όμως αφήνουν το γιο του Μπάνκο, τον Φληνς, να διαφύγει. Ο Μάκβεθ συμβουλευόμενος εκ νέου τις μάγισσες του προλέγουν ότι δεν πρόκειται να ηττηθεί "πριν το δάσος Μπέρναμ φθάσει στη Δουνσιναία". Εν τω μεταξύ η σύζυγός του, Λαίδη Μάκβεθ, η οποία και τον είχε υποκινήσει βασανιζόμενη από τις τύψεις καταλαμβάνεται από τρομερές νευρικές κρίσεις, σηκώνεται από το κρεβάτι της και ως υπνοβάτης αντιλαμβάνεται ότι τα χέρια της είναι αιματοβαμμένα και πεθαίνει.
Παράλληλα ο Μάλκολμ (πρωτότοκος γιος του Βασιλιά Ντάνκαν) συγκεντρώνει στρατό και κινείται κατά του δολοφόνου του πατέρα του Μάκβεθ. Ο Μάκβεθ αντιλαμβανόμενος τον ερχομό του Μάλκολμ, παρατηρεί τα κλαδιά από τα δέντρα του δάσους Μπέρναμ που κρατούσε στα χέρια του ο στρατός και αρχίζει να κατανοεί τη σημασία της προφητείας των μαγισσών. Καταλαμβανόμενος τότε από φόβο τρέπεται σε φυγή. Ο Μακντάφ, του οποίου τη σύζυγο και τα παιδιά είχε σκοτώσει ο Μάκβεθ, τον προλαβαίνει, και σε αναγκαστική μονομαχία τον σκοτώνει με αγριο τρόπο.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Μάκβεθ"
Κατάλογος Ελλήνων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο του Μάκβεθ
Κατάλογος Ελληνίδων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Λαίδη Μάκβεθ
Κώστας Αχ. Καραμανλής

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1974. Είναι γιος του Αχιλλέα Καραμανλή και της Νίκης Διαμαντή. Σπούδασε στο Hamilton college οικονομικά και ιστορία, έκανε μεταπτυχιακό στις διεθνείς σχέσεις στο Tufts University της Βοστώνης. Για δύο χρόνια εργάστηκε σε μια βρετανική επενδυτική τράπεζα και τώρα σε μια ναυτιλιακή εταιρεία του Πειραιά. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην 25η Τεθωρακισμένη ταξιαρχία στην Ξάνθη. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη βουλευτής Σερρών και από τις 9 Ιουλίου 2019 είναι υπουργός Υποδομών και Μεταφορών.
Γρανάτα

Η Γρανάτα είναι η ονομασία των πρώτων φορητών εκρηκτικών σφαιρών, προγόνων των σημερινών χειροβομβίδων.
Ήσαν μεγέθους ικανού ώστε να φέρονται στο χέρι αλλά και να περιέχουν εκρηκτικό γέμισμα από πυρίτιδα, ενώ κατασκευάζονταν από μέταλλο ή και πηλό. Ο χειριστής οπλίτης που ονομαζόταν γρεναδιέρος, έπρεπε να τοποθετήσει στο άνοιγμά τους μία θρυαλίδα (φυτίλι), την οποία άναβε από ήδη αναμμένο τεμάχιο που φύλαγε στο άλλο του χέρι ή αργότερα σε ειδική μεταλλική θήκη επάνω στον τελαμώνα του. Κατόπιν εκτόξευε στον αντίπαλο το αναμμένο βλήμα το οποίο εκρήγνυτο διασπείροντας τα κομμάτια του, δημιουργώντας ωστικό κύμα. Στην πραγματικότητα το βλήμα ήταν εξίσου επικίνδυνο για τον χειριστή όσο και για τον αντίπαλό του. Εύκολα μπορούσε να προκληθεί πρόωρη έκρηξη, ενώ το φιτίλι μπορούσε να σβήσει πριν την έκρηξη ή να καίγεται αργά επιτρέποντας στον αντίπαλο να στείλει το βλήμα πίσω στον αποστολέα του.
Οι λόχοι γρεναδιέρων οπλισμένοι με το βλήμα αυτό, μεσουράνησαν περίπου από τα μέσα του δεκάτου εβδόμου αιώνα μέχρι τα μέσα του δεκάτου ογδόου. Η ονομασία τους μετά τη χρονολογία αυτή και έως τις μέρες μας σε ορισμένους στρατούς, υποδηλώνει τους επίλεκτους στρατιώτες. Χρήση γρανατών αναφέρεται και κατά τη διάρκεια του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα κατά την πολιορκία της Ακρόπολης από τα τουρκικά στρατεύματα.
Νίκος Απέργης

Βιογραφία

Πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια αλλά «όχι και τόσο εξαιρετικά δύσκολα, ώστε να μπορούν να γυριστούν ταινία του Ξανθόπουλου», όπως συνήθιζε να λέει ο ίδιος. Η μητέρα του ήταν φιλόλογος και λάτρης του θεάτρου και στην ουσία αυτή του εμφύσησε την αγάπη για την υποκριτική. Παιδί ακόμα, συμμετείχε σε παραστάσεις παιδικού θεάτρου.
Μόλις τελείωσε το σχολείο, γράφτηκε στο Εθνικό Θέατρο, από όπου αποφοίτησε το 1969. Από τότε ασχολήθηκε επαγγελματικά με το ραδιόφωνο, το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, κυρίως ως ηθοποιός αλλά και με πολλές άλλες ιδιότητες.
Εργάστηκε ως συγγραφέας - βραβεύτηκε για το θεατρικό έργο του «Σφουγγαράδες» - αλλά και ως σκηνογράφος, βοηθός σκηνοθέτη και θεατρικός επιχειρηματίας. Διέπρεψε είτε παίζοντας πλάι σε μεγάλους καλλιτέχνες είτε πρωταγωνιστώντας σε παραστάσεις και μεγάλες τηλεοπτικές σειρές, όπως οι «Αγνωστος πόλεμος», «Γειτονιά», «Ιστορίες αγάπης», «Πανθέοι» και «Λάμψη».

Πολιτική

Διατέλεσε συνιδρυτής, γραμματέας και πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης ηθοποιών. Επίσης εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος επί έξι συνεχείς τετραετίες στον Δήμο Αθηναίων. Διατέλεσε αντιδήμαρχος και υπεύθυνος κατά περιόδους σε όλες σχεδόν τις δημοτικές δραστηριότητες. 
Το 1974 ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των ανθρώπων της τέχνης και του τότε προέδρου του κόμματος Κωνσταντίνου Καραμανλή και αφιερώθηκε στη Νέα Δημοκρατία. Υπήρξε μέλος της ομάδας κοινοβουλευτικού έργου πολιτισμού της Ν.Δ.

Προσωπική ζωή

Το γεγονός που τον συγκλόνισε ήταν ο θάνατος της συζύγου του το 2005. Η ηθοποιός Μαίρη Κυβέλου ήταν σύντροφός του στην τέχνη και τη ζωή για είκοσι τέσσερα χρόνια και ο χαμός της του στοίχισε πάρα πολύ. Ηταν από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια του καλλιτεχνικού χώρου, με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιο, και τον θάνατό της δεν μπόρεσε να τον ξεπεράσει ποτέ έως τον θάνατό του το 2012 από καρκίνο.
Ο Νίκος Απέργης ήταν αρκετά συνειδητοποιημένος και σκεφτόταν όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μάλιστα στο τελευταίο του μήνυμα στο Facebook καλούσε για αλληλεγγύη όλους τους Ελληνες. «Ολοι μαζί, όσο και όπως μπορούμε, να στηρίξουμε τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας. Σε δύσκολες εποχές φαίνονται οι μεγάλοι λαοί» είχε γράψει χαρακτηριστικά.
Τιμητικό Παράσημο για τις υπηρεσίες στην Δημοκρατία της Αυστρίας

Το Τιμητικό Παράσημο για τις υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Αυστρίας (γερμανικά: Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich‎) είναι εθνικό βραβείο που απονέμεται από την Αυστρία. Απονέμεται σε 15 τάξεις. Είναι η υψηλότερη τιμή που απονέμει η Αυστρία.
Επαρχία Μπιτλίς

Η Επαρχία Μπιτλίς (τουρκικά: Bitlis ili και κουρδικά: Parêzgeha Peniyan‎) είναι επαρχία της ανατολικής Τουρκίας, που βρίσκεται στα δυτικά της Λίμνης Βαν. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της επαρχίας είναι Κούρδοι.
Έχει έκταση 6.707 τ.χλμ. και το 2010 είχε πληθυσμό 341.255 κατοίκων.

Ιστορία

Το Μπιτλίς διαμορφώθηκε ως διοικητική περιοχή κατά το 17ο αιώνα. Το διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Μπιτλίς (κουρδικά: Bidlîs‎, Αρμενικά: Բիթլիս) το οποίο ονομαζόταν Μπαγκές σύμφωνα με παλιές αρμενικές πηγές.

Οικονομία

Το 1920, η επαρχία παρήγαγε μικρές ποσότητες σιδήρου, χαλκού, μολύβδου και θείου. Ακόμη και μικρότερες ποσότητες χρυσού και ασημιού είχαν βρεθεί στις περιοχές Σάιρτ και Χαϊρουάν. Το αλάτι αποτελούσε τη μεγαλύτερο ορυκτή βιομηχανία στην επαρχία σε τέτοιο βαθμό που εξαγόταν σε γειτονικές επαρχίες. Το αλάτι παραγόταν σε τηγάνια χρησιμοποιώντας εξάτμιση και χρειαζόταν 8 έως 10 ημέρες για να ωριμάσει. Η τεχνική και το εμπόριο γινόταν κυρίως από ντόπιους Κούρδους.
Ωοζωοτοκία

Ωοζωοτoκία ονομάζονται μία πρακτική ορισμένων σπονδυλωτών, όπως ο καρχαρίας, τα οποία κρατούν τα αυγά τους μέσα στο σώμα τους μέχρι να εκκολαφθούν και, τελικά, από το σώμα τους βγαίνουν μικρά.  Tα αυγά εκκολάπτονται στη σάλπιγγα μέσα στο σώμα της μητέρας τους και ο κρόκος και τα υγρά του ωαρίου εκκρίνονται από αδένες στα τοιχώματα της σάλπιγγας και τρέφουν τα έμβρυα. Τα μικρά εξακολουθούν να τρέφονται με τα απομεινάρια του κρόκου και τα υγρά της σάλπιγγας. Όπως και στη ζωοτοκία, τα μικρά γεννώνται ζωντανά και πλήρως λειτουργικά.
Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε

Ιστορικά στοιχεία

Η εκκλησία αυτή είναι αφιερωμένη στον Μπορομέο, τον Μιλανέζο καρδινάλιο του 16ου αιώνα που αγιοποιήθηκε το 1620. Είναι τόσο μικρή σε μέγεθος, που θα χωρούσε σε έναν βραχίονα της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Για το λόγο αυτό την ονομάζουν επίσης «Σαν Καρλίνο». Όσο για τον προσδιορισμό «στις τέσσερις κρήνες» αυτός προκύπτει από το σύμπλεγμα αγαλμάτων που κοσμούν το σταυροδρόμι ακριβώς έξω από την εκκλησία. Πρόκειται για τις Τέσσερις Κρήνες, μια ομάδα μικρών σιντριβανιών που χτίστηκαν στο υψηλότερο σημείο του Κυρινάλιου λόφου, και που απεικονίζουν τέσσερις θεότητες ξαπλωμένες ανάμεσα σε ζώα και βλάστηση.
Την εκκλησία παρήγγειλε το ισπανικό Τάγμα των Τριαδικών, ρόλος του οποίου ήταν να πληρώνει λύτρα για τους χριστιανούς ομήρους ή σκλάβους των Αράβων.

Περιγραφή

Τόσο στην πρόσοψη όσο και στο εσωτερικό οι χυτές καμπύλες προσθέτουν φως και ζωντάνια στον περιορισμένο χώρο. Η γεωμετρική πολυπλοκότητα των διαπλεκόμενων οβάλ σχημάτων και των κύκλων προσφέρει αίσθημα απλοχωριάς. Ο οβάλ θόλος και ο μικρός φεγγίτης είναι ιδιαίτερα ευφάνταστα. Οι διαστάσεις του θόλου είναι 25,80 μέτρα επί 16,25 μέτρα και είναι διακοσμημένος με ένα περίπλοκο γεωμετρικό σχέδιο ανάγλυφων σταυρών. Οβάλ, οχταγώνων και εξάγωνων. Το παράθυρο στην κορυφή δείχνει σύννεφα που ανοίγουν ώστε να κατέβει ένα λευκό περιστέρι, σύμβολο της αγνότητας του πνεύματος, της λύτρωσης, της αναγέννησης και της ειρήνης.
Η πρόσοψη, που είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη, αποτελεί ένα από τα τελευταία έργα του δημιουργού της. Φτερωτά χερουβείμ οριοθετούν κόγχες αγαλμάτων, με το κεντρικό να είναι αυτό του Αγίου Καρόλου Μπορομέο από τον Αντόνιο Ράτζι. Στο πλάι συναντούμε τα αγάλματα του Αγίου Ιωάννη της Μάτα και του Αγίου Φίληξ του Βαλουά, ιδρυτών του Τάγματος των Τριαδικών.
Στο σκευοφυλάκιο διατηρείται πίνακας του Οράτσιο Μπορτζιάνι με τον Σαν Κάρλο, που ανάγεται στο 1611. Σε μια μικρή αίθουσα φυλάσσεται πορτρέτο του ίδιου του Μπορομίνι, ενώ φορά το Σταυρό των Τριαδικών. Στην κρύπτη υπάρχει ένα παρεκκλήσιο το οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως τάφος του μεγάλου αρχιτέκτονα. Ωστόσο, επειδή τελικά έγινε αυτόχειρ, δεν επετράπη ο ενταφιασμός του στην εκκλησία.
Ανθή Ζαχαράτου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1922 στο Τεμπρούκ της Ρωσίας. Μεγάλωσε στη Αθήνα όπου και σπούδασε φωνητική στο Ωδείο Αθηνών, έχοντας καθηγήτρια την Ελβίρα Ντε Ιντάλγο (Elvira de Hidalgo). Από πολύ νωρίς έγινε μέλος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου διακρίθηκε ιδιαίτερα στις οπερέτες των οποίων υπήρξε σπουδαία ερμηνεύτρια.
Στη κατοχή πρωτοστάτησε μαζί με άλλους συνεργάτες της και αντιστάθηκαν στην ιταλική επίταξη του Θεάτρου Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, της οδού Ακαδημίας (Αθήνα), την οποία και τελικά απέτρεψαν, συνεχίζοντας έτσι τις παραστάσεις.
Από το 1945 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο υψιφώνου του θιάσου της Λυρικής Σκηνής. Το όνομά της έχει ταυτιστεί με την Ελληνική Οπερέτα.
Το 1952 συμμετείχε στη κινηματογραφική ταινία «Βαφτιστικός» με συμπρωταγωνιστές τους Αλέκο Αλεξανδράκη (με φωνή ντουμπλαρισμένη από τον τενόρο Πέτρο Επιτροπάκη), και τον Μίμη Φωτόπουλο.
Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που την καταξίωσε ήταν το «Αγάπης λόγια» σε στίχους και μουσική του Νίκου Χατζηαποστόλου.
Απεβίωσε στην Αθήνα την 9η Ιουνίου 2011.
Ρούντολφ Βολφ

Βίος και επιστημονική συνεισφορά

Από το 1833 ο Βολφ, υιός προτεστάντη ιερέα, σπούδασε Φυσική και Αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, την Βιέννη, το Βερολίνο και το Παρίσι. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έγινε στα 1839 καθηγητής Φυσικής και Μαθηματικών στην πρακτική σχολή της Βέρνης, το 1844 υφηγητής και το 1847 Διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Βέρνης και το 1853 αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Το διάστημα 1855-61 ήταν καθηγητής Μαθηματικών στο ανώτερο Γυμνάσιο στην Ζυρίχη. Επίσης ήταν καθηγητής Αστρονομίας στο Πολυτεχνείο της πόλης (το σημερινό ETH Ζυρίχης) και στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Επίσης ήταν επικεφαλής της βιβλιοθήκης του ETH Ζυρίχης. Διατήρησε αυτές τις θέσεις μέχρι τον θάνατό του.
Μία πολύ σημαντική συνεισφορά του ήταν ότι καθόρισε με ακρίβεια πως οι ηλιακές κηλίδες εμφανίζονται κάθε έντεκα περίπου χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων ο αριθμός τους κυμαίνεται. Το 1849 ανέπτυξε μέθοδο χάρη στην οποία είναι δυνατή η παρατήρηση της δραστηριότητας των ηλιακών κηλίδων, ενώ ήδη από το 1832 είχε ανακαλύψει πως η ημερήσια διακύμανση στις μαγνητικές βελόνες έχει σχέση με τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων. Το 1852 ο ίδιος και άλλοι επιστήμονες ανεξάρτητα από αυτόν ανακάλυψαν πως ο κύκλος της δραστηριότητας των ηλιακών κηλίδων ταυτίζεται με αυτόν του γήινου μαγνητικού πεδίου. Οι παρατηρήσεις των ηλιακών κηλίδων που έκανε θεωρούνται οι παλαιότερες συνεχόμενες μέχρι την σημερινή εποχή.
O Bολφ παρέδωσε το πλούσιο υλικό που είχε για το Σέλας στον φίλο του Χέρμαν Φριτς (Hermann Fritz), ο οποίος με την σειρά του τα αξιοποίησε σαν βάση για το έργο του Verzeichnis beobachteter Polarlichter. Από τα δεδομένα αυτά προέκυψε ο παραλληλισμός ανάμεσα στον ηλιακό μαγνητισμό, τον γήινο μαγνητισμό και την δραστηριότητα του σέλαος. 
Ο Βολφ ασχολήθηκε επίσης με την Ιστορία της Επιστήμης. Δημοσίευσε μάλιστα βιβλία για την Ιστορία της Αστρονομίας και σε τέσσερις τόμους βιογραφίες σχετικές με την πολιτιστική ιστορία της Ελβετίας, τους οποίους και συμπλήρωσε με πολυάριθμα άρθρα σε περιοδικά. Επρόκειτο για ένα ιδιαίτερα ικανό και παραγωγικό συγγραφέα. Το έργο του Geschichte der Vermessungen in der Schweiz χρησιμοποιείται ως πηγή μέχρι της μέρες μας.
Την περίοδο 1861-93 διετέλεσε πρόεδρος της Γεωδαιτικής Επιτροπής της Ελβετίας και συμμετείχε σε νέα αποτύπωση ακριβείας του ελβετικού εδάφους. Θεωρείται επίσης πρωτοπόρος του κλάδου της μετεωρολογίας στην χώρα του και ήταν μέλος της Ελβετικής Μεωρολογικής Επιτροπής από την ίδρυσή της το 1861. Μάλιστα ήταν πρόεδρός της την περίοδο 1866-81 και πρώτος Διευθυντής του Κεντρικού Μετεωρολογικού Ινστιτούτου. 
Το 1850 διεξήγαγε εκτεταμένη σειρά δοκιμών για το πρόβλημα της βελόνας Μπουφόν.
Ο Βολφ ήταν για 38 χρόνια (1856-1893) συντάκτης του Vierteljahresschrift der Naturforschende Gesellschaft in Zürich, ενώ στα 1841-54 ήταν γραμματέας της Εταιρείας Φυσικών Επιστημών της Βέρνης.

Βραβεύσεις και τιμητικές διακρίσεις

Το 1864 έγινε μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας και το 1885 της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών. Η Εταιρεία Φυσικών Επιστημών του Έμντεν τον ανακύρηξε επίτιμο μέλος το 1870, ενώ το 1852 έγινε επίτιμος διδάκτορας στη Βέρνη.
Έρικ του Μπρούνσβικ-Γκρουμπενχάγκεν

Βιογραφικό

Ήταν ο νεότερος γιος του Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ, κόρης του Βόλραντ Α΄ κόμη του Βάλντεκ. Το 1458 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φίλιππος Α΄. Κατά τη συνήθεια της εποχής, οι μικρότεροι αδελφοί έκαναν εκκλησιαστική σταδιοδρομία, έτσι ο Έρικ σπούδασε στη Ρώμη και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στους καθεδρικούς του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ. Το 1508 εκλέχθηκε πρίγκιπας-επίσκοπος του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ, εκλογή που επιβεβαιώθηκε από τον πάπα Ιούλιο Β΄ το 1509. Επειδή όφειλε ένα υπερβολικό ποσό φόρων, ο Κάρολος Ε΄ βασιλιάς της Γερμανίας δεν τον αναγνώριζε ως το 1521.
Δεν άφησε τη Μεταρρύθμιση, που άρχισε στη θητεία του, να τον επηρεάσει: έμεινε Καθολικός και δεν καταπιάστηκε σε θεολογικές συζητήσεις με τους Λουθηρανούς πολίτες του ή γείτονές του. Με ανοικτό μυαλό, χορήγησε πολλές εξαιρέσεις στους Λουθηρανούς της επικράτειάς του. Όταν παρέστη στο γάμο μιας πρώην μοναχής των Βενεδικτίνων, οι Καθολικοί άρχισαν να τον βλέπουν με καχυποψία.
Το 1532 εκλέχθηκε και πρίγκιπας - επίσκοπος του Μύνστερ, αλλά πριν επικυρωθεί, απεβίωσε απροσδόκητα κατά τη διάρκεια του συμποσίου στο Φυρστενάου με ευγενείς φίλους του για την εκλογή του. Αν ζούσε, θα ενωνόταν στο πρόσωπό του οι τρεις επισκοπές της Βεστφαλίας.
Packet sniffer

Κρυπτογράφηση

Ο καλύτερος τρόπος άμυνας απέναντι σε ένα packet sniffer είναι η χρήση κρυπτογράφησης. Η ιδιαίτερα ισχυρή κρυπτογράφηση αχρηστεύει το sniffer, αφού τα συλληφθέντα πακέτα δεν μπορούν να αποκωδικοποιηθούν, ώστε να διαβαστούν οι πληροφορίες που περιέχουν. Η κρυπτογράφηση μπορεί να γίνει σε αρκετές υπηρεσίες (services) με τη χρήση ανάλογων πρωτοκόλλων όπως πχ. SSL, PGP, SSH κ.α.
Χουάν Αντόνιο Μοράλες

Καριέρα

Ο Χουάν Αντόνιο Μοράλες υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1986 στην τοπική Λογιόλα Μπιλμπάο.
Το 1987 μεταπήδησε στην Ζουβεντού Μπανταλόνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1995. Με την Ισπανική ομάδα κατέκτησε αρκετούς τίτλους εντός και εκτός των συνόρων της Ισπανίας.
Τη διετία 1995-97 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία κατέκτησε το Ευρωκύπελλο του 1997 απέναντι στην  ιταλική Μας Βερόνα.
Από το 1997 μέχρι και το 2003, ο Ο Χουάν Αντόνιο Μοράλες αγωνίστηκε στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης (1997-99 και 2001-02), τον Πανιώνιο (2000-01) και τον Ολυμπιακό Πειραιώς (2002-03). 
Μόνες εξαιρέσεις στην εξαετία αυτή ήταν ένα πέρασμά του από την Σάσκι Μπασκόνια (1999) και τη Μπασκέτ Ρίμινι (2001).
Μετά το πέρας της περιόδου 2002-03, ο Χουάν Αντόνιο Μοράλες αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση με τον Ολυμπιακό Πειραιώς να αποτελεί τον τελευταίο σταθμό στην καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Χουάν Αντόνιο Μοράλες έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Ισπανίας.
Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 1985 καθώς και στο Μουντομπάσκετ Νέων του 1990.
Ακυρωτικό δικαστήριο

Κατά την κοινή νομική έκφραση ακυρωτικό δικαστήριο ονομάζεται το δικαστήριο του Αρείου Πάγου που είναι και το ανώτατο όλων των ελληνικών δικαστηρίων. Ο Άρειος Πάγος δεν αποτελεί τρίτο βαθμό δικαιοδοσίας, αφού δεν δικαιοδοτεί, αλλά απλά μηδενίζει αποφάσεις υποδεέστερων δικαστηρίων όταν αυτές αντιστρατεύονται προς την κείμενη νομοθεσία. Δεν υπεισέρχεται δηλαδή στον επανέλεγχο των πραγματικών γεγονότων, αλλά ελέγχει την επί της ουσίας ορθή εφαρμογή και ερμηνεία των κανόνων δικαίου επί των αποδεχομένων αυτών γεγονότων.
Ομοίως με την αυτή παραπάνω έννοια ακυρωτικό δικαστήριο χαρακτηρίζεται και το Συμβούλιο της Επικρατείας κατά ορισμένες αρμοδιότητες και δικαιοδοσίες του.
Όμιλος Α΄ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012

Ο πρώτος όμιλος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 έλαβε χώρα από τις 8 έως τις 16 Ιουνίου 2012 στην Πολωνία.

Γενικά στοιχεία

Ο όμιλος σχηματίστηκε από τέσσερις εθνικές ομάδες που προέκυψαν με κλήρωση: τη διοργανώτρια Πολωνία, τη Ρωσία, την Ελλάδα και την Τσεχία. 
Οι αγώνες έγιναν σε δύο γήπεδα της Πολωνίας: στο Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας και στο Δημοτικό Στάδιο του Πόζναν. Στην προημιτελική φάση προκρίθηκαν Τσεχία και Ελλάδα, ενώ Ρωσία και Πολωνία αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Βωμός (Μουσείο του Λούβρου, αρ. CA 5956)

Περιγραφή

Είναι βωμός μικρών διαστάσεων για σπονδές και θυσίες στα πλαίσια νεκρώσιμων τελετών, αλλά και για χρήση σε ιδιωτικούς χώρους και σε ιερά. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφη σκηνή θαλάσσιας πάλης μεταξύ του Ηρακλή και Τρίτωνα. Μία πλευρική όψη του βωμού είναι διακοσμημένη με ζωγραφιά, στην οποία ένας σύντροφος του Οδυσσέα μεταμορφώνεται από την Κίρκη. Μια τρίτη σκηνή παρουσιάζει τον Ηρακλή να μάχεται Κένταυρο.

Ιστορική τοποθέτηση

Προέρχεται από εργαστήριο του Μεταποντίου. Κατασκευάστηκε το τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ.
Άντονι Γεωργίου

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την Τότεναμ σε μία νίκη με 3-0 επί του ΑΠΟΕΛ για το Τσάμπιονς Λιγκ, στις 26 Σεπτεμβρίου 2017. 
Στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου 2019, μετακινήθηκε με δανεισμό στην ισπανική Λεβάντε.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Γεωργίου γεννήθηκε στην Αγγλία και είναι Ελληνοκυπριακής καταγωγής. Αγωνίστηκε για τις μικρές Εθνικές ομάδες της Κύπρου και έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κύπρου σε μία φιλική ισοπαλία 0-0 με το Μαυροβούνιο στις 23 Μαρτίου 2018.
Οριάνα Φαλάτσι

Σύντομη παρουσίαση

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία. Γνωστά έργα της είναι το Ένας άντρας: μια ιστορία, στο οποίο αναφέρεται στη σχέση της με τον Αλέκο Παναγούλη, το Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ, το Η οργή και η περηφάνια και το Ινσαλλάχ. Το πιο επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο της, The Rage and The Pride, που εκδόθηκε λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το μίσος εναντίον των μουσουλμάνων. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο Μανχάταν, τη δεύτερη πατρίδα της όπως αποκαλούσε. Για πολλά χρόνια ζούσε γνωρίζοντας ότι έχει καρκίνο στο στήθος απο τον οποίο και πέθανε τελικά. Απο καρκίνο είχε πεθάνει και η μητέρα της κατα την περίοδο που η Φαλάτσι έπνιγε το πένθος της για τον άντρα της ζωής της, Α. Παναγούλη, γράφοντας το βιβλίο Ένας Άντρας.
Η προσωπική της ζωή παρέμεινε στάσιμη μετά το χαμό του συντρόφου της, όπως αποκαλούσε τον Αλέκο Παναγούλη, καθως δεν δημιούργησε δική της οικογένεια. Πιστή της φίλη για αρκετά χρόνια υπήρξε η Ιζαμπέλα Ροσσελίνι.
Κατά το 2000 υπήρξε πολέμια συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας Σομαλών μεταναστών στη Φλωρεντία. Σύμφωνα με περιγραφές που δίνει στο έργο της Η οργή και η περηφάνια κατάφερε, με προσωπική πρωτοβουλία που ανέλαβε, να ενεργοποιήσει την ιταλική αστυνομία και να τις διαλύσει.
Πέθανε στη Φλωρεντία στις 15 Σεπτεμβρίου του 2006.