Στρέφι Μεσσηνίας

Γεφύρι Ντεμπρίζ

Το γεφύρι Ντεμπρίζ βρίσκεται κοντά στο χωριό Στρέφι γι’ αυτό λέγεται και Στρεφέικο γεφύρι. Πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Κοφολογγιάς και του ποταμού Βελίκα. Η γέφυρα κτίστηκε περίπου τον 16ο αιώνα και είναι δημιούργημα των Φράγκων. Ήταν η μόνη γέφυρα που ένωνε την επαρχία Πυλίας με τη Μεσσήνη μέχρι που έγινε η γέφυρα της Βελίκα. Η γέφυρα χτίστηκε για να εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Ήταν κεντρική οδική αρτηρία επί πολλούς αιώνες ήταν Πύλος - Ντεμπρίζ - Ανδρούσα. Η δεύτερη κύρια αποστολή της ήταν η οδική ένωση των κάστρων Η γέφυρα από αρχιτεκτονικής πλευράς είναι αψιδωτή, παρουσιάζει ελάχιστη αμβλεία γωνία στο επάνω μέρος που τείνει προς τον γοτθικό ρυθμό, ουδεμία σχέση έχει με αυτόν• είναι απλά δυτική και μάλιστα της εποχής εκείνης τεχνοτροπία. Κατασκευασμένη με ασβεστόλιθο έχει μεγάλο ύψος και μήκος. Το πλάτος είναι τόσο που δύναται να διέλθει ένα μικρό αυτοκίνητο. Έχουμε μια συνεχή αλυσίδα από φράγκικα κάστρα. Το κάστρο Ντεμπρίζ, που απέχει ένα χιλιόμετρο από τη γέφυρα, το κάστρο της Πελεκανάδας, τρία κάστρα στα Διόδια, το κάστρο στο Κεφαλόβρυσο, το κάστρο Σαν Φλάουρος, στο χωριό Παλαιόκαστρο και το κάστρο της Άνω Βούταινας. Αυτά εκτείνονται σχεδόν παράλληλα προς τον ποταμό και σε μήκος 15 χιλιομέτρων. Ο ποταμός Βελίκα, στο ύψος του χωριού Στρέφι, διέρχεται δυτικά και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου εξερχόμενος από ένα γραφικό φαράγγι συναντά ένα μικρό λεκανοπέδιο που ονομάζεται Ντεμπρίζ. Στην αρχή της εξόδου του ήταν ένας νερόμυλος που φέρει ακόμη το όνομα «ο μύλος του Ντεμπρίζ». Ο ποταμός μετά τον μύλο συνεχίζει την πορεία του και σε απόσταση 500 μέτρων και στο σημείο που διέρχεται η κοινοτική οδός Στρέφι - Πελεκανάδα είναι κτισμένη η γέφυρα Ντεμπρίζ.

Eκκλησάκι Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Βρίσκεται στην άκρη του χωριού Στρέφι  και κάτω από το βουνό που υπάρχει το κάστρο. Δίπλα απ’ το εκκλησάκι διέρχεται ο ποταμός Βελίκα.
Πριν από πολλά χρόνια ένας βοσκός είχε πάει σε αυτή την περιοχή να βοσκήσει τα πρόβατά του… Η μέρα ήταν βροχερή και για να προστατευτεί μπήκε στο σπήλαιο! Αντίκρισε κριμένη την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου! Την επόμενη μέρα το είπε στον ιερέα και σε κατοίκους για το περιστατικό! Ο ιερέας πήρε την εικόνα αυτή και την μετακίνησε στην εκκλησία που χτίζονταν. Μετά από λίγες μέρες συνειδητοποίησαν πως η εικόνα έλλειπε από το μέρος που φυλασσόταν. Ο βοσκός ξαναβρήκε την εικόνα στο σπήλαιο μένοντας έκπληκτος… Έτσι όρισαν την νεόκτιστη εκκλησία να τιμά την Κοίμηση της Θεοτόκου. 

Εκκλησάκι Μεταμόρφωση του Σωτήρος

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος είναι μια από τις εκκλησίες του Στρεφίου, η οποία γνωρίζουμε ότι χτίστηκε πριν από το 1920. Κατά ομολογία των κατοίκων του χωριού, στο χώρο που βρίσκεται η σημερινή εκκλησία υπήρχε κάποτε ένα μοναστήρι στο οποίο ζούσαν δύο μοναχοί, ο Πανάρετος και ο Ιερόθεος. Τη δεκαετία του '10 το μεγαλύτερο μέρος του μοναστηριού γκρεμίστηκε, όμως έχουν απομείνει τα θεμέλια του στα οποία βρέθηκαν οι σκελετοί των δύο καλόγερων. Ένας κάτοικος του χωριού είδε στον ύπνο του τον Χριστό ο Οποίος του είπε να χτίσουν την εκκλησία με το συγκεκριμένο όνομα. Έτσι οι κάτοικοι του Στρεφίου έχτισαν την εκκλησία της μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Αφότου χτίστηκε η εκκλησία, μετά από λίγο καιρό ένας κάτοικος του χωριού πήγε να προσκυνήσει και παρατήρησε ότι η εικόνα της Παναγίας δάκρυζε. Το γεγονός αυτό σημειώθηκε ως θαύμα. 

Εκκλησάκι Αγίου Αθανασίου

Σύμφωνα με πληροφορίες η σημερινή εκκλησία Άγιος Αθανάσιος κτίστηκε στα θεμέλια της πρώτης εκκλησίας με την οποία είχε το ίδιο όνομα. Η πρώτη είχε χτιστεί με βάση ένα όνειρο το 1910-15. Το όνομα της το πήρε από απόφαση των ιδιοκτητών των κτημάτων στα οποία θα κτιζόταν. Η πρώτη εκκλησία γκρεμίστηκε και έτσι χτίστηκε μια δεύτερη το 1960-1965.

Βασιλικός Τάφος

Ο βασιλικός τάφος  είναι περιφραγμένος και δεν έχει ανοιχτεί μέχρι σήμερα όμως έχει ενταχθεί σε προτεραιότητα για ανασκαφές. Γύρω του οι κάτοικοι έχουν φυτέψει δέντρα για να μην φαίνεται. Βρίσκεται σε εξαιρετική τοποθεσία λόγω της ηλιοφάνειας που επικρατεί και λόγω των αρκετών πηγών δίπλα του. Μία από τις οποίες ύδρευε το χωριό και μία άλλη που ένωνε την Πύλο με το Στρέφι. Έχει μήκος 10 μέτρα, ευρεία κλίμακα και αρκετό βάθος. Παλαιότερα το Νοέμβριο του 1992  είχαν επισκεφθεί τον τάφο κάποιοι Αμερικανοί ερευνητές με τη βοήθεια κατοίκων του χωριού με σκοπό την εύρεση πολύτιμων αντικειμένων. Τελικά, ο τάφος δεν ανοίχτηκε διότι χρειάζονταν πολλά χρήματα. Σε περιοχή δίπλα από τον τάφο (200 μέτρα περίπου βόρεια) εντοπίστηκαν στη θέση Αρμακάδια ορισμένα μνημεία, όστρακα της εποχής του χαλκού, κεραμική Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων, 84 αγγεία τα οποία φυλάσσονται στο μουσείο της Καλαμάτας.