Οίκος του Βιντ-Νόιβιντ

Βιντ

Το Βιντ ήταν κομητεία του κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία, στο σημείο όπου ο ποταμός Βιντ συμβάλει με τον Ρήνο. Το Βιντ εμφανίστηκε ως κομητεία νωρίτερα από πολλά άλλα γερμανικά κράτη. Από το 1243–1462, το Βιντ ενώθηκε με την Κομητεία του Ίζενμπουργκ ως Ίζενμπουργκ-Βιντ. Το Βιντ διασπάστηκε δύο φορές: μεταξύ του ίδιου και του Βιντ-Ντίρντορφ το 1631, και μεταξύ του Βιντ-Νόιβιντ και του Βιντ-Ρούνκελ το 1698.

Βιντ-Νόιβιντ

Το Βιντ-Νόιβιντ ήταν γερμανικό κρατίδιο της βορειοανατολικής Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία, που βρισκόταν βορειοανατολικά του ποταμού Ρήνου, περιλαμβάνοντας το Νόιβιντ. Το Βιντ-Νόιβιντ ήταν τμήμα του Βιντ, και εξελίχθηκε σε πριγκιπάτο από κομητεία το 1784. Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Φίλιππος Μαξιμιλιανός ήταν ο δεύτερος γιος του πρίγκηπα Ιωάννη Φρειδερίκου Αλεξάνδρου και ήταν γνωστός εξερευνητής, εθνολόγος και φυσιοδίφης. Το Βιντ-Νόιβιντ μεταβιβάστηκε στο Νασσάου και την Πρωσία το 1806. 
Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις —Αυστροουγγαρία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία, Γερμανική Αυτοκρατορία, Ρωσική Αυτοκρατορία και Βασίλειο της Ιταλίας — επέλεξαν τον Γουλιέλμο, μέλος του Οίκου του Βιντ, για την πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένη Αλβανία. Η ανακοίνωση έγινε τον Νοέμβριο του 1913 και η απόφαση έγινε αποδεκτή από τον Ισμαήλ Κεμάλ, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Η προσφορά του αλβανικού θρόνου έγινε για πρώτη φορά σε αυτόν την άνοιξη του 1913, αλλά την απέρριψε. Παρά την απόρριψη της προσφοράς, οι Αυστριακοί άσκησαν πίεση στον Πρίγκιπα Γουλιέλμο σε μια προσπάθεια να τον μεταπείσουν. 
Οι Δυτικοευρωπαίοι έκριναν ότι η Αλβανία ήταν μια φτωχή, άνομη και οπισθοδρομούσα χώρα το 1913, και ορισμένες απόψεις ήταν δηκτικές. Ο γαλλικός τύπος αναφέρεται στον Γουλιέλμο ως « le Prince de Vide », που σημαίνει «πρίγκιπας της κενότητας».

Πριγκιπάτο της Αλβανίας

Το Πριγκιπάτο της Αλβανίας (αλβανικά: Principata e Shqipnis` ή Shteti Shqiptar‎), αναφέρεται στη βραχύβια μοναρχία στην Αλβανία, με επικεφαλής τον Γουλιέλμο, πρίγκιπα της Αλβανίας και στο κράτος μετά την Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τη διάλυση της μοναρχίας το 1925, όταν η Αλβανία κηρύχθηκε δημοκρατία.
Το Πριγκιπάτο της Αλβανίας ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1914. Η Αλβανία ήταν υπό οθωμανική κυριαρχία από περίπου το 1478 μέχρι τη Συνθήκη του Λονδίνου τον Μάιο του 1913, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Αλβανίας. Οι Μεγάλες Δυνάμεις επέλεξαν τον πρίγκιπα Γουλιέλμο του Βιντ, ανιψιό της Βασίλισσας Ελισάβετ της Ρουμανίας ώστε να γίνει ηγεμόνας της πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένης Αλβανίας. Η πρώτη επίσημη προσφορά έγινε από 18 Αλβανούς αντιπροσώπους που εκπροσώπησαν τις 18 επαρχίες της Αλβανίας στις 21 Φεβρουαρίου 1914, μια προσφορά την οποία δέχτηκε. Εκτός Αλβανίας ο Γουλιέλμος αναφέρονταν ως πρίγκιπας, αλλά στην Αλβανία αναφερόταν ως Μπρετ (βασιλιάς) έτσι ώστε να μην φαίνεται κατώτερος από τον βασιλιά του Μαυροβουνίου. Η πρώτη κυβέρνηση υπό την κυριαρχία του Οίκου του Βιντ ήταν ένα είδος «βασιλικού συμβουλίου» λόγω των μελών της, που ήταν εκπρόσωποι της αλβανικής αριστοκρατίας: Ο Πρίγκιπας Τουρχάν Πασά Περμέτι, πρώην διοικητής της Κρήτης και πρεσβευτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αγία Πετρούπολη, ο Αζίζ Πασά Βρυώνη, ο πρίγκιπας Μπιμπ Ντόντα του Γκιομαρκάι-Μιρντίτα, πρίγκιπας Εσάντ Πασάς Τοπτάνι, ο Πρίγκιπας Γεώργιος Αδαμίδης μπέης Φρασέρι, ο Μιχάλ Τουρτούλι μπέης Κορυτσάς, κλπ. 
Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος έφτασε στην Αλβανία στην προσωρινή πρωτεύουσα του Δυρραχίου στις 7 Μαρτίου 1914 μαζί με τη βασιλική οικογένεια. Η ασφάλεια της Αλβανίας παρέχονταν από μια διεθνή χωροφυλακή που διοικούνταν από Ολλανδούς αξιωματικούς. Ο Γουλιέλμος έφυγε από την Αλβανία στις 3 Σεπτεμβρίου 1914 μετά από μια παν-ισλαμική εξέγερση που ξεκίνησε ο Εσάντ Πασάς και συνεχίστηκε από τον Χατζή Καμίλι, στρατιωτικό διοικητή της Εξέγερσης των αγροτών στην Αλβανία, με επίκεντρο τα Τίρανα. Ωστόσο, ποτέ δεν παραιτήθηκε από τον θρόνο.