google/wiki40b huggingface dataset:
Τόμας Ρεμενγκεσάου (πρεσβύτερος)

Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Φερίστα (Ferista Esang Remengesau), απέκτησαν 8 παιδιά. Ένα από αυτά είναι ο Τόμι Ρεμενγκεσάου, , πρόεδρος της χώρας από το 2001 ως το 2009 και από το 2013.
Αντίγονος Χολέρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Μπάνιτσα (Βεύη) Φλώρινας. Αφού μαθήτευσε στο Ελληνικό δημοτικό σχολείο της Βεύης, στάλθηκε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του. Τον Ιούνιο του 1907 δολοφονήθηκε στη Βεύη ο παππούς του, Τρύφων Χολέρης μαζί με άλλους, στην πλατεία του χωριού, από τη συμμορία του κομιτατζή Γκεοργκίεφ. Το γεγονός αυτό, τον ανάγκασε να διακόψει τις σπουδές του και να επιστρέψει στο χωριό του, για να εκδικηθεί το θάνατο του παππού του. Κατατάχθηκε αρχικά στο σώμα του Σταύρου Κωτσόπουλου και έδρασε στην ευρύτερη περιοχή της Φλώρινας. Στη συνέχεια, μαζί με το Σταύρο Κωτσόπουλο, συνεργάστηκαν με τον οπλαρχηγό Νικόλαο Ανδριανάκη. Το 1908 αναγκάστηκε να προσφύγει στην Αθήνα, για λόγους προστασίας. Επανήλθε στη Βεύη, το 1910, επικεφαλής δικής του ομάδας και έδρασε στην περιοχή κατά των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Το 1911 εξόντωσε το σημαντικό στέλεχος του Βουλγαρικού κομιτάτου, Στάτε Στόγιαν Τάσεφ που δρούσε στη Βεύη. Συμμετείχε ενεργά στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, το 1912 κατά τον όποιο απελευθερώθηκε η γενέτειρά του από τους Τούρκους. Κατά το Β' Βαλκανικό Πόλεμο, συγκροτήθηκε ο Ιερός Λόχος Βεύης στον οποίο συμμετείχε και ο Αντίγονος Χολέρης. Αποστολή του ήταν να εξοντώσει τα άτακτα Βουλγάρικα σώματα που δρούσαν στην περιοχή της Φλώρινας. Τον Ιούλιο του 1913, ο Αντίγονος Χολέρης σκοτώθηκε σε μάχη του Ιερού Λόχου Βεύης με το σώμα του Βασίλ Τσακαλάρωφ, αφού προηγουμένως τον εξόντωσε.
Έλενα Γκλίνσκαγια

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Βασίλι Λβόβιτς Γκλίνσκι και της Άννας Γιάκσιτς πριγκίπισσας από τη Σερβία. 
Ο σύζυγός της Βασίλειος Γ΄ ήταν γιος του Ιβάν Γ΄ και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως και ανιψιάς των Ιωάννη Η΄ και Κωνσταντίνου ΙΒ΄ Αυτοκρατόρων των Ρωμαίων. Ο γιος της Ιβάν Δ΄ ο Τρομερός ανέκτησε τα Ρωσικά πριγκιπάτα από τους Μογγόλους και ίδρυσε επικράτεια, που λόγω του ότι ήταν απόγονος των Παλαιολόγων, την ονόμασε Αυτοκρατορία, συνέχεια της Ρωμανίας (Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας).
Διονύσιος Στεφάνου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1835 στην Ζάκυνθο και ήταν γιος του Παναγιώτη - Μαρίνου Στεφάνου, ιατρού και βουλευτή στην ιονική βουλή. Φοίτησε στην σχολή Παπαδόπουλου στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Παρίσι. Προσελήφθη στο δικαστικό σώμα διοριζόμενος το 1865 πρωτοδίκης, το 1868 εφέτης και το 1873 αρεοπαγίτης. Το 1888 ανέλαβε δικαστικός σύμβουλος του υπουργείου οικονομικών και λίγο αργότερα προήχθη σε πρόεδρο του νομικού συμβουλίου. Το 1890 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα ύστερα από παρότρυνση του Χαρίλαου Τρικούπη και έθεσε υποψηφιότητα στη περιφέρεια της Ζακύνθου για τις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους, στις οποίες και εξελέγη. Από τότε επανεκλεγόταν σχεδόν αδιάκοπα μέχρι τα τέλη του 1910. Στην κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης και εξωτερικών συγχρόνως(1893 - 1895) (στο Υπουργείο Εξωτερικών από 12/01/1895-31/05/1895)  ενώ στην κυβέρνηση Θεοτόκη υπουργός δικαιοσύνης (1908 - 1909). Το ίδιο έτος ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Βασιλιά Γεωργίου Α΄, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1911, οπότε και παραιτήθηκε. Το 1916 του προτάθηκε από τον Βασιλιά ο σχηματισμός κυβέρνησης, πρόταση όμως την οποία απέρριψε λόγω της κακής του υγείας.
Υπήρξε σπουδαίος νομικώς διατελώντας νομικός σύμβολος στο υπουργείο εξωτερικών (1883), αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Διεθνή Επιτροπή Αποζημιώσεων Αιγύπτου καθώς και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Κωνσταντινούπολη για τις διαπραγματεύσεις μετά την ήττα του 1897 μαζί με τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο. Επίσης είχε αναλάβει την νομική επίλυση της ελληνορουμανικής διαφοράς με θέμα την κληρονομιά του Ζάππα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Εταιρίας, Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος την περίοδο 1905 - 1907 και είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Σωτήρος. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο αποτελούμενο από μελέτες και άρθρα νομικού περιεχομένου. Είχε συγγράψει και έναν οδηγό των προξενικών και διπλωματικών υπαλλήλων.
Απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 1916 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Πάλλη, κόρη του Αλέξανδρου Πάλλη, καθηγητή ιατρικής, και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά: τον Αλέξιο, σύζυγο Λουκίας Παύλου Κουντουριώτη, την Ονορίνα, τον Δημήτριο, τον Γεώργιο και τον Ιωάννη. Γαμπρός του επ'αδελφής ήταν ο Σπύρος Βαλαωρίτης.
Ιερέας με περιστέρι (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης)

Περιγραφή

Είναι από ασβεστόλιθο σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού. Εικονίζει έναν άνδρα ντυμένο με ποδήρη μανδύα και ιμάτιο που βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Κρατάει στο αριστερό χέρι ένα περιστέρι και στο δεξί ένα ποτήρι. Φέρει κυπριώτικη επιγραφή που δηλώνει ότι ήταν αφιερωμένο στην Παφία Αφροδίτη.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο Κυπρίου εργαστηρίου του 6ου αιώνα π.Χ.
Il piccolo Ranger

Il piccolo Ranger (ή Ρίνγκο) είναι χαρακτήρας γουέστερν κόμικς ιταλικής προέλευσης, δημιούργημα του σεναριογράφου Andrea Lavezzolo και του καρτουνίστα Francesco Gamba.
Το πρώτο τεύχος του περιοδικού κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου του 1958 και δώδεκα χρόνια αργότερα ο Ρίνγκο έφθασε στην Ελλάδα μέσω της ελληνικής έκδοσης του Μπλεκ, όπου και δημοσιεύθηκε ως περιεχόμενη σειρά από το 1970 έως και το 1978.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι αποτελεί μια απομίμηση του Κάπτεν Μίκι των EsseGesse, ωστόσο γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, με αποτέλεσμα την ανατύπωσή του, μέσω του περιοδικού Μικρός Ιππότης τη δεκαετία του '80. Η σειρά εμφανίσθηκε επίσης και στο περιοδικό Αγόρι, με σχέδιο της Lina Buffolente.
Εκτός του βασικού ήρωα Ringo Teller, άλλοι χαρακτήρες της σειράς είναι η αρραβωνιαστικιά του Claretta, ο Frankie Bellevan, η Annie Quattropistole (μια φιγούρα-καρικατούρα της Kalamity Jane), ο λοχίας O’ Hara, ο Brandy Jim, o Ibram Bamboula κ.α.
Παράδοξο EPR

Το Παράδοξο EPR (από τα αρχικά των ονομάτων των φυσικών που το διατύπωσαν το 1935: Εinstein,Podolsky και Rosen) λέει πως: "Αν μπορούμε, χωρίς καθόλου να διαταράξουμε ένα σύστημα, να προβλέψουμε με βεβαιότητα την τιμή ενός φυσικού μεγέθους, τότε υπάρχει κάποιο στοιχείο φυσικής πραγματικότητας που αντιστοιχεί σ'αυτό το φυσικό μέγεθος". Το παράδοξο διατυπώθηκε σαν απόδειξη της ύπαρξης φυσικών πραγματικοτήτων, κάτι στο οποίο διαφωνούσε η κβαντική μηχανική.
ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Ιστορικό

Η προέλευση της χρονολογείται από το 1924, όταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, παππούς του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, άνοιξε ένα από τα πρώτα φαρμακεία στην Αθήνα στην οδό Πειραιώς. Μετά τη συσσώρευση οικογενειακής εμπειρίας δεκαετιών στον τομέα, ο γιος του, Παύλος Γιαννακόπουλος, ίδρυσε την PHARMAGIAN το 1960, μια εταιρεία που ενήργησε ως εκπρόσωπος μεγάλων διεθνών φαρμακευτικών εταιρειών στην Ελλάδα. Συνεχίστηκαν δύο δεκαετίες επέκτασης και το 1971 η εταιρεία έγινε ανώνυμη εταιρεία, αλλάζοντας το όνομά της σε ΒΙΑΝΕΞ, ενώ το 1977 άρχισε τις παραγωγικές της δραστηριότητες με την ίδρυση του πρώτου εργοστασίου στην περιοχή της Αθήνας.
Ένα δεύτερο εργοστάσιο αποκτήθηκε από την εταιρεία Winthrop-Sterling το 1983 στην περιοχή Παλλήνη της Αθήνας, ενώ το 1985 προστέθηκε ένα τρίτο εργοστάσιο στη λίστα της Βιανέξ.
Το 1995, οι εξελίξεις και η ανάπτυξη του εξωχρηματιστηριακού τομέα οδήγησαν στην ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε., σην ίδρυση της VIAN S.A., προκειμένου να διανείμει κατά το O.T.C. τα φαρμακευτικά και μη φαρμακευτικά προϊόντα.
Η επέκταση της εταιρείας σε διάφορους τομείς της φαρμακοβιομηχανίας απαίτησε και τέταρτο εργοστάσιο το 1999, αυτή τη φορά στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας, με επίκεντρο την παραγωγή ορισμένων αντιβιοτικών. Το 2006, η Βιανέξ δημιούργησε μια νέα εταιρεία έρευνας και ανάπτυξης, την ELDRUG S.A., η οποία βασίζει τις εργασίες της στα ερευνητικά ευρήματα του Πανεπιστημίου Πατρών και στην τεχνική εξειδίκευση του Πανεπιστημίου.
Το 2011, η Βιανέξ έγινε εγκεκριμένος προμηθευτής από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Η VIANEX S.A. διαθέτει συνολικά 48 πιστοποιήσεις ποιότητας, συμπεριλαμβανομένου Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης, ενώ η εταιρεία συμμορφώνεται πλήρως με όλες τις σχετικές οδηγίες διασφάλισης ποιότητας και ποιοτικού ελέγχου.
Η VIANEX φέρει επίσης πολλά βραβεία και βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Trueleaders 2010 από την ICAP Group, το 1ο Εθνικό Βραβείο Ποιότητας από το Υπουργείο Ανάπτυξης το 1998 (η πρώτη εταιρεία που έλαβε αυτό το βραβείο), καθώς και το Βραβείο Ποιότητας από την Εμπορικό Επιμελητήριο Αθηνών το 1996.

Πιστοποιήσεις και Bραβεία

Η Βιανέξ Α.Ε. διαθέτει συνολικά 48 πιστοποιήσεις ποιότητας, συμπεριλαμβανομένου Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης, ενώ η εταιρεία συμμορφώνεται πλήρως με όλες τις σχετικές οδηγίες διασφάλισης ποιότητας και ποιοτικού ελέγχου.
Η Βιανέξ φέρει επίσης πολλά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Trueleaders 2010 από την ICAP Group, το 1ο Εθνικό Βραβείο Ποιότητας από το Υπουργείο Ανάπτυξης το 1998 (η πρώτη εταιρεία που έλαβε αυτό το βραβείο), καθώς και το Βραβείο Ποιότητας από την Εμπορικό Επιμελητήριο Αθηνών το 1996.
ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιβ

Υποστηρικτές και αντιπαλότητες

Η κυριότερη αντιπαλότητα της ομάδας είναι αυτή με τη συμπολίτισσά της Λοκομοτίβ Πλόβντιβ, στο λεγόμενο και ως ντέρμπι του Πλόβντιβ. Ακόμη, οι οπαδοί του συλλόγου είναι αδερφοποιημένοι με αυτούς του Άρη Θεσσαλονίκης.
Στουρμ Γκρατς

Λογότυπο

Ακολουθούν ορισμένες από τις κυριότερες εκδοχές του σήματος του συλλόγου.
Καρτέλ Μεδεγίν

Η Συμμορία της Μεδεγίν αναφέρεται εγκληματική οργάνωση, δίκτυο ναρκωτικών και λαθρεμπορίου, που συστάθηκε στην πόλη Μεδεγίν της Κολομβίας και έδρασε από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, κυρίως στη Νότια Αμερική, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά στις Ευρωπαικές χώρες και στην Κεντρική Αμερική (κυρίως στην Ονδούρα). Ιδρύθηκε το 1976 από τους αδελφούς Οτσόα Βάσκες και από τον κύριο "εγκέφαλο" Πάμπλο Εσκομπάρ. Εξαρθρώθηκε το 1993 με συνέργεια της κυβέρνησης της Κολομβίας και των ΗΠΑ, ενώ όπως είναι λογικό η λεγόμενη "κόντρα" με την συμμορία της Κάλι τέλειωσε.
Είχε καθ'όλη την διάρκεια της ύπαρξης της, αντιπαλότητα με την Συμμορία της Κάλι αλλά κυρίως με την Κολομβιανή Ομοσπονδία. Αντιθέτως, συνεργαζόταν με συμμορίες της Καραϊβικής και με την Μεξικάνικη συμμορία της Γουαδαλαχάρα. Ως συμμορία έχουν εκτελέσει δεκάδες φόνους, οι οποίοι οι περισσότεροι ήταν από άνθρωποι της Δικαιοσύνης, όπως αστυνομικοί, δικηγόροι, στρατηγοί, πατριώτες και πράκτορες.
Λιμένας Χερσονήσου Ηρακλείου

Αρχαιολογία

Στη θέση του σημερινοί οικισμού του Λιμένος Χερσονήσου υπήρχε κατά την αρχαιότητα η πόλη Χερρόνησος ή Χερσόνησος.  Η ύπαρξή της χρονολογείται από τα μινωικά χρόνια και έφτασε σε ακμή κατά τη ρωμαϊκή και στην πρώτη βυζαντινή περίοδο.  Στο Λιμένα της μινωικής Χερσονήσου οδηγήθηκαν οι απόγονοι των Τυρρηνών από κάποιον Λακεδαιμόνιο με το όνομα Πόλλις. Οι απόγονοι των Τυρρηνών έφεραν μαζί τους το ξόανο της θεάς Αρτέμιδας , το οποίο είχαν κληρονομήσει από τους προγόνους τους. Το βράδυ άκουσαν τρομακτικούς θορύβους και τρόμαξαν, μπήκαν στα καράβια και έφυγαν αφού άφησαν στην ξηρά το ξόανο της θεάς του κυνηγιού. Σύμφωνα με κάποιον χρησμό, έπρεπε να εγκατασταθούν στο μέρος όπου θα έχαναν το ξόανο της Αρτέμιδας και την άγκυρα του πλοίου. Ο Πόλλις παρατήρησε ότι έλειπε και το άκρο της άγκυρας. Αποβιβάστηκαν ξανά  στη Χερσόνησο, νίκησαν τους κατοίκους και εγκαταστάθηκαν εκεί.  Στον ίδιο τόπο έκτισαν ναό προς τιμήν της Βριτομάρτιος Αρτέμιδος, που αναφέρει ο Στράβων. Τα ερείπια του ναού αυτού ανακαλύφθηκαν στη θέση Ελληνικό Λιβάδι. Στο εξωκλήσιο του Αγίου Νικολάου ανακαλύφθηκε δίστιχη επιγραφή, που ανάγεται στον 1ο αιώνα π.Χ. και που αναφέρεται στην Άρτεμη.
Στη συνέχεια κατέλαβαν επίσης τη Λύττο και την αποίκισαν. Στη θέση Πόλη ανακαλύφθηκε επίσης πολύστιχη επιγραφή, που περιγράφει τους όρους κάποιας συνθήκης μεταξύ Γορτυνίων και Κνωσίων.

Ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια

Στα ρωμαϊκά χρόνια η Χερσόνησος είχε λιμένα με προβλήτες και στεγασμένα νεώρεια. Επίσης, στην πόλη βρίσκονταν σιντριβάνια με ψηφιδωτά και μικρούς καταρράκτες. Το νερό μεταφερόταν από επιβλητικό υδραγωγείο που βρισκόταν στη Λύττο και του οποίου σώζονται ερείπια στη θέση Ξεροκαμάρες, κοντά στον οικισμό Ποταμιές. Είχε επίσης θέατρο, από το οποίο επίσης σώθηκαν ερείπια.  Η πόλη διέθετε δικά της νομίσματα, στα οποία απεικονιζόταν η Άρτεμη, η Αθηνά ή ο Απόλλων και ο αετός με τα φτερά ανοικτά, όπως στα νομίσματα της Λύττου. Επίσης, αναγραφόταν η λέξη ΧΕΡΣΟΝΑΣΙΟΝ.
Κατά τα βυζαντινά χρόνια αποτέλεσε έδρα επισκοπής, ιδρυθείσα από τον Τίτο. Στο ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, ο Αναστάσιος Ορλάνδος αποκάλυψε το 1955 παλαιοχριστιανική βασιλική που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα και κοσμείται με ψηφιδωτά. Ο ίδιος καθηγητής έφερε στο φως ακόμα μία μεγάλη παλαιοχριστιανική βασιλική στην κορυφή του λόφου Καστρί.

Νεότερα χρόνια

Ο σημερινός οικισμός δεν αναφέρεται στην απογραφή του 1881. Για  πρώτη φορά το βρίσκουμε στην απογραφή του 1900 με 133 κατοίκους. Την περίοδο εκείνη ιδρύθηκε σταθμός Χωροφυλακής και υποτελωνείο. Όταν έγινε κοινότητα, υπήχθησαν σε αυτήν οι οικισμοί Κουτουλουφάρι και Πισκοπιανό.
Σάλβα Νατελασβίλι

2007: Κατηγορίες για κατασκοπεία

Στις 8 Νοεμβρίου 2007, ο Natelashvili κατηγορήθηκε για κατασκοπεία και συνωμοσία για την ανατροπή της κυβέρνησης της Γεωργίας. Ο Nika Gvaramia, αναπληρωτής επικεφαλής εισαγγελέα του χρόνου, δήλωσε ότι το κόστος βασίστηκαν σε στοιχεία που λαμβάνονται μέσω της παρακολούθησης για τους υπαλλήλους της ρωσικής πρεσβείας στην Τιφλίδα, τον οποίο η γεωργιανή πλευρά έχει περιγραφεί ως πράκτορες της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών. Δύο ημέρες αργότερα αυτό φορτίο ήταν προφανώς χαλαρή, όπως είπε το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα Natelashvili θα ετίθετο υπό αμφισβήτηση "στην κατάσταση του μάρτυρα», και ο Πρόεδρος Σαακασβίλι ισχυρίστηκε ότι δεν θα συλληφθεί και θα μπορούσε να ανταγωνιστεί στις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο, οι χρεώσεις οδήγησαν τον Natelashvili να υποβάλουν αίτηση για άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται ότι οι επιβαρύνσεις είναι πολιτικώς υποκινούμενες, και προκύπτουν από τον ρόλο του Natelashvili τον Νοέμβριο του 2007 αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Ο Natelashivili σε ένα γερμανικό σατιρικό έργο

Το 2007, ο Natelashvili συμμετείχε σε ένα σατιρικό έργο του γερμανικού περιοδικού Τιτανικού. Συναντήθηκε με τον Martin Sonneborn, ο ηγέτης του σατιρικού γερμανικού κόμματος Die Partei, και άλλα μέλη της Die Partei, ωστόσο δεν αναγνωρίζουν ότι τα πάντα ήταν πλαστό. Έτσι, ακόμη και ο Natelashvili αργότερα παρουσιάστηκε στην ταινία "Die Partei" του 2009.
Παράδοξο Kleene–Rosser

Στα μαθηματικά, το Παράδοξο leene–Rosser είναι ένα παράδοξο που δείχνει ότι ορισμένα συστήματα της τυπικής λογικής είναι ασυνεπής, ιδίως με την έκδοση της Συνδυαστικής Λογικής του Κάρυ ( Curry's ) που εισήχθη το 1930, και ο αρχικός λάμδα λογισμός του Church, που εισήχθη το 1932–1933. Και οι δύο προορίζονται αρχικά ως συστήματα της τυπικής λογικής. Το παράδοξο εκτέθηκε από τον Stephen Kleene και τον J. B. Rosser το 1935.

Το παράδοξο

Οι Kleene και Rosser ήταν σε θέση να δείξουν ότι και τα δύο συστήματα είναι σε θέση να χαρακτηρίσουν και να απαριθμήσουν τις προσδιορισμένες θεωρητικές αριθμητικές συναρτήσεις αποδεδειγμένων συνόλων. αυτό τους έδωσε τη δυνατότητα να κατασκευάσουν έναν όρο που ουσιαστικά αναπαράγει το Παράδοξο του Richard σε γλώσσα Τύπων.
Ο Κάρυ αργότερα κατάφερε να εντοπίσει τα κρίσιμα συστατικά της άλγεβρας, που επέτρεψε την κατασκευή αυτού του παραδόξου, και το χρησιμοποίησε για να κατασκευάσει ένα πολύ πιο απλό παράδοξο, που τώρα είναι γνωστό ως το Παράδοξο του Κάρυ.
Βασιλική Ανδρίτσου

Βιογραφία

Πέρασε τα χρόνια του δημοτικού στο Γουδί ενώ τα χρόνια του Γυμνασίου και του Λυκείου στην Γλυφάδα. Φοίτησε έναν χρόνο στην Θεολογική Σχολή αλλά την εγκατέλειψε για να γίνει ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Βεάκη. Ο πατέρας της είχε σπουδάσει υποκριτική αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα καθώς όντας ο μεγαλύτερος από πέντε αδέρφια, έπρεπε να δουλέψει για να βοηθήσει την οικογένεια. 
Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Διονύσια παίζοντας στην παράσταση "Φιλουμένα Μαρτουράνο" που ανέβασε ο θίασος Σμαρούλα Γιούλη, το 1996. Έγινε ευρέως γνωστή από τηλεοπτικές σειρές στις οποίες πρωταγωνίστησε αλλά έχει σκηνοθετήσει και κάποιες θεατρικές παραστάσεις.
Κέιμαν Νήσοι

Διακυβέρνηση

Σήμερα (από τον Οκτώβριο του 2018) Κυβερνήτης είναι ο Μάρτιν Ρόπερ και αρχηγός της κυβέρνησης (Leader of the Government Business) ο Άλντεν Μακλάφλιν από τις 29 Μαΐου του 2013.

Δημογραφία

Τα νησιά έχουν πληθυσμό 61.361 κατοίκους σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2016. 
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 81,13 χρόνια (78,43 χρόνια οι άνδρες και 83,88 οι γυναίκες).

Μεταφορές

H οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Πρωτοπόροι-ήρωες

Οι πρωτοπόροι-ήρωες ήταν σοβιετικοί πρωτοπόροι που έκαναν κατορθώματα στην περίοδο της ίδρυσης της Σοβιετικής εξουσίας και στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.
Οι εικόνες των πρωτοπόρων ηρώων χρησιμοποιούνταν ενεργά στη Σοβιετική Ένωση ως παραδείγματα για υψηλό ήθος. Η επίσημη λίστα των πρωτοπόρων-ηρώων εκδόθηκε το 1954  με τη δημοσίευση του Βιβλίου Τιμής του Πανενωσιακού Οργανισμού Πρωτοπόρων Βλαντιμίρ Λένιν. Τα βιβλία Τιμής των τοπικών οργανώσεων πρωτοπόρων συμμετείχαν σε αυτό.

Πρωτοπόροι ήρωες πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Η πρώτη αναφορά των πρωτοπόρων-ηρώων εμφανίζεται το 1920. Ο τύπος άρχισε να δημοσιεύει ειδήσεις για τα κατορθώματα των νέων "μαχητών ενάντια στον ταξικό εχθρό", ειδικά τον Παβλίκ Μορόζοφ. Στο 12ο Συνέδριο της Κομσομόλ, το 1954, δημιουργήθηκε το Βιβλίο της Τιμής της Πανενωσιακής Οργάνωσης Πρωτοπόρων Βλαντιμίρ Λένιν. Ο Μορόζοφ αναφερόταν πρώτος σε αυτό το βιβλίο, όπου σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή καταπολέμησε τα εγκλήματα των κουλάκων κατά της Σοβιετικής εξουσίας και σκοτώθηκε από αυτούς. Ο δεύτερος ήταν ο Κόλια Μιαγκότιν, επίσης σκοτώθηκε από τους ταξικούς εχθρούς. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η περιγραφή ορισμένων από τους πρωτοπόρους, ιδίως όσον αφορά τους Πάβλικ Μορόζοφ, Γκρίσα Ακοπιάν  και κάποιους άλλους που περιλαμβάνονται στο "Βιβλίο της Τιμής της Πανενωσιακής Οργάνωσης Πρωτοπόρων", μέχρι το 1941 δεν είναι αλήθεια. Ο Μορόζοφ, σύμφωνα με τον Γιούρι Ντρούζνικοφ, δεν ήταν ποτέ πρωτοπόρος,. Αμφιβολίες υπάρχουν και για άλλους ήρωες της δεκαετίας του 1930 που σκοτώθηκαν από τους ταξικούς εχθρούς, τον Κόλια Μιαγκότιν και τον Γκρίσα Ακοπιάν (εντελώς φανταστικός)
Αγία Βαρβάρα Θεσπρωτίας

Γεωγραφία

Η  Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη ΒΑ. Θεσπρωτία, σε ημιορεινή τοποθεσία στις νότιες απολήξεις των Ορέων Τσαμαντά, κοντά στο φαράγγι του Καλαμά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Aπέχει από την Ηγουμενίτσα, 48 χλμ. περίπου, προς τα ΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Βαρβάρας έχει ως εξής: κάτοικοι 55 (1961), 24 (1971), 18 (2001), 18 (2011).
Δρακίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δρακίος είναι γνωστός ο ένας από τους τρεις αρχηγούς των Επειών που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό του Αγαμέμνονα (ως άλλοι αρχηγοί των Επειών αναφέρονται ο Αμφίων και ο Μέγης). Ο Δρακίος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 692), στη σκηνή της μάχης μπροστά στα πλοία (από όπου και όλη η ραψωδία αποκλήθηκε «επιναυσιμαχία»).
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1996-1997

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1996-97 ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 1996 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 9 Απριλίου 1997 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Κατερίνη μεταξύ του Απόλλωνα Καλαμαριάς και του Ολυμπιακού Βόλου. Το κύπελλο κατέκτησε ο Απόλλων.
Ερνστ Μόραβετς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπάντεν, κοντά στη Βιέννη, στις 15 Ιουνίου το 1874. Πρωτοδιδάχτηκε βιολί από τον μεγαλύτερο αδελφό του και μετά στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης από τους Ροζέ και Στάινερ. Αφού πήρε το δίπλωμα της Ακαδημίας μαθήτευσε δίπλα στο μεγάλο δάσκαλο Ότοκαρ Σέφσικ, του οποίου η Σχολή είχε ήδη αναδείξει ολόκληρες γενεές μουσικών.
Από τις πρώτες του εμφανίσεις ο Μόραβετς αναγνωρίζεται ως εξαιρετικό ταλέντο, του απονέμονται βραβεία και μεταξύ αυτών ένα ανεκτίμητο παλιό ιταλικό βιολί.
Στρατευμένος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αναλαμβάνει τη διεύθυνση της στρατιωτικής συμφωνικής ορχήστρας με τα 100 όργανα, στην οποία πολλές φορές παίζει ως σολίστ.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος προσλαμβάνεται στην Κρατική Όπερα και λίγο αργότερα, ως κορυφαίος, στη Φιλαρμονική της Βιέννης. Εκεί συνεργάζεται με σημαντικούς μαέστρους και σολίστες, όπως ο Αρτούρο Τοσκανίνι, ο Χούμπερμαν, ο Κράισλερ, ο Ρίχαρντ Στράους.
Το 1929 συμμετέχει, παράλληλα με την ορχήστρα, στο Κουαρτέτο Μάιρεκερ, με το οποίο περιοδεύει στην Ευρώπη και την Αμερική, σημειώνοντας πολλή επιτυχία. Ύστερα και ως το 1951, ήταν μέλος του φημισμένου «Κουαρτέτου Σνάιντερχαν». Το Κουαρτέτο αυτό, είχε γράψει ο γνωστός κριτικός Χανς Βάιγκελ, «είναι το τέλειο υπόδειγμα της διαυγέστερης βιεννέζικης Σχολής εγχόρδων, στην οποία το πνεύμα της φιλαρμονίας βρίσκεται κυριολεκτικώς σ’ αυτήν».
Σε αναγνώριση της σημαντικής προσφοράς του Ερνστ Μόραβετς στο χώρο της μουσικής τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, όπως τον Χρυσό Σταυρό με το στεφάνι της Αυστρίας, το Δακτυλίδι της Φιλαρμονικής, τον Χρυσό και Αργυρό Φοίνικα της Γαλλίας και το Χρυσό Μετάλλιο Τέχνης του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες.
Το 1964 ο Δήμαρχος της Βιέννης Φραντς Ιόνας (ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας), του απονέμει το Μετάλλιο Τιμής της αυστριακής πρωτεύουσας, λέγοντάς του: «Σας διαβεβαιώ, αξιότιμε Κύριε Καθηγητά, ότι η εκτίμησή μας για σας είναι απεριόριστη, καθώς και η ευγνωμοσύνη μας»
Ο Ερνστ Μόραβετς πέθανε στη Βιέννη το 1981.
Ντον Ντελίλο

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1936 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης από οικογένεια Ιταλών μεταναστών. Το 1958 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φόρνταμ με ειδίκευση στην Τέχνη της Επικοινωνίας και στη συνέχεια εργάστηκε σε διαφημιστική εταιρεία. Το 1964 παραιτήθηκε και έκτοτε ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή. Το 1975 παντρεύτηκε την αρχιτέκτονα Μπάρμπαρα Μπένετ και το 1978 κέρδισε την υποτροφία Γκούγκενχαϊμ, την οποία αξιοποίησε για να ταξιδέψει στη Μέση Ανατολή και στην Ελλάδα. Από τη δεκαετία του 1960 μέχρι και σήμερα έχει εκδώσει πλήθος λογοτεχνικών έργων και έχει λάβει πολλές διακρίσεις. Παρά την αναγνώριση του έργου του, ο Ντελίλο αποφεύγει τη δημοσιότητα.
1987 Κάπλαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κάπλαν είναι άγνωστα. Ο Κάπλαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά.