google/wiki40b huggingface dataset:
Εζίλια Mπανκς

Το ξεκίνημα της καριέρας της

Η Εζίλια Αμάντα Μπανκς γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1991, στη Νέα Υόρκη στο Μανχάταν . Η μητέρα της τη μεγάλωσε μαζί με τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της στο Χάρλεμ, αφού ο πατέρας τους είχε πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος , όταν ήταν δύο ετών. Μετά το θάνατο του πατέρα της, Η Μπανκς καταγγέλει ότι η μητέρα της "έγινε πραγματικά καταχρηστική—σωματικά και λεκτικά. Όπως και με τις αδελφές μου  σε σημείο που έφτασε να μας χτυπά με ρόπαλα του μπέιζμπολ, να χτυπά τα κεφάλια μας πάνω σε τοίχους, και κάθε φορά γινόταν και χειρότερο. Θυμάμαι μια φορά πέταξε έξω όλα τα τρόφιμα απο το ψυγείο, ώστε να μην έχουμε τίποτα να φάμε." Λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, η Μπανκς μετακόμισε από το σπίτι της μητέρας της στην ηλικία των 14 για να ζήσει με τη μεγαλύτερη αδελφή της.
Σε νεαρή ηλικία η Εζίλια έδειξε το ενδιαφέρον της για το μουσικό θέατρο, το χορό, την υποκριτική και το τραγούδι. Στην ηλικία των 16, η Μπανκς πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή της κωμωδίας-νουάρ, Πόλη των Αγγέλων, όπου και ανακαλύφθηκε από έναν παραγωγό και στάλθηκε στις ακροάσεις για το TBS, Nickelodeon, και το Law & Order, χωρίς όμως να έχει κάποι τύχηε. Σε αυτη τη φάση της ζωής της η Μπανκς αποφάσισε να τερματίσει την καριέρα της, επικαλούμενη το μεγάλο άγχος του ανταγωνισμού και τη συνολική αίσθηση του ανικανοποίητου ως λόγους για την αποχώρησή της. Εξαιτίας αυτού, η Μπανκς άρχισε να γράφει ραπ και R&B τραγούδια ως μια δημιουργική διέξοδο. Αν και δεν είχε τελειώσει το λύκειο, επέλεξε να ακολουθήσει το όνειρό της να γίνει καλλιτέχνης.
Με το ψευδώνυμο Miss Bank$, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του recording της "Gimme a Chance"   σε απευθείας μετάδοση στις 9 νοεμβρίου,το 2008.  Η Μπανκς έστειλε δύο κομμάτια στον Αμερικανό DJ Diplo Αργότερα εκείνο το έτος, Η Μπανκς υπέγραψε συμφωνία με δισκογραφική εταιρεία XL Recordings και άρχισε να δουλεύει με τον παραγωγό Richard Russell στο Λονδίνο, αφήνοντας το αργότερα το ίδιο έτος, λόγω αντικρουόμενων ιδεών.
Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν

Γενικά

Στην διοργάνωση συμμετέχουν 8 ομάδες, οι οποίες έχουν επιλεγεί από τους διοργανωτές, ανάλογα με τις επιδόσεις τους ή με το ταλέντο που έχουν. Οι 8 αυτές ομάδες μοιράζονται σε δύο ομίλους, με μονές αναμετρήσεις, με το τέλος των οποίων, παίρνουν την πρόκριση για τα ημιτελικά οι δύο καλύτερες ομάδες του κάθε ομίλου. Οι ημιτελικοι και ο τελικός παίζονται επ΄σιης σε μονή αναμέτρηση. Οι αγώνες λαμβάνουν χώρα σε διάφορα στάδια του Βαρ και των Μπους-ντυ-Ρον, ακόμη κι αν οι σημαντικότεροι αγώνες, καθώς και οι τελικές φάσεις, λαμβάνουν χώρα στο Σταντ Μαγιόλ της Τουλόν.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1999-2000

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000 κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 22η φορά στην ιστορία του. Πρώτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος τερμάτισε ο Ολυμπιακός ο οποίος αποκλείστηκε στα ημιτελικά των Play Off από τον ΠΑΟΚ. Στον τελικό των Play Off επικράτησε ο Παναθηναϊκός του ΠΑΟΚ με 3-0 νίκες. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν το Σπόρτιγκ και ο Έσπερος.
Γιάννης Αποστολάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1886 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου την περίοδο 1908-1911. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με τον ποιητή Κωνσταντίνο Χατζόπουλο και την ριζοσπαστική πολιτική Ένωση Σπουδαστών Βερολίνου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα υπηρέτησε σε διάφορα δημόσια σχολεία προτού αποσπαστεί στο Λαογραφικό Μουσείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1917. Το 1926 εξελέγη καθηγητής στην έδρα της νεοελληνικής φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η εκλογή του αυτή σήμανε την αναγνώριση της νεοελληνικής φιλολογίας ως αυτόνομο πεδίο σπουδών.
Απεβίωσε στις 3 Απριλίου 1947 στην Αθήνα.
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010

Φιναλίστ

Πριν το παιχνίδι, η Εθνική Ολλανδίας και η Εθνική Ισπανίας δεν είχαν αναμετρηθεί ποτέ σε τελική φάση είτε του Παγκοσμίου κυπέλλου είτε του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, τις δύο κύριες διοργανώσεις στις οποίες συμμετέχουν οι ευρωπαϊκές εθνικές ομάδες. Από το 1920, οι δύο ομάδες είχαν συναντηθεί εννέα φορές, έχοντας από 4 νίκες έκαστη ενώ ένα παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο. Τα παιχνίδια αυτά ήταν είτε φιλικά, είτε έγιναν στα πλαίσια των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ενώ ένα είχε γίνει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920.
Ήταν η πρώτη φορά μετά τον τελικό του 1978 που καμία από τις δύο φιναλίστ δεν είχε κερδίσει προηγουμένως το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Ολλανδία ήταν φιναλίστ δύο φορές. Το 1974 έχασε από την Εθνική Γερμανίας ενώ το 1978 έχασε από την Εθνική Αργεντινής με 3-1. Η συμμετοχή στον τελικό ήταν η καλύτερη επίδοση της Ισπανίας, με την αμέσως επόμενη την 4η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1950 και η συμμετοχή στα προημιτελικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1934, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1994 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002. Η Ισπανία έγινε η 12η διαφορετική ομάδα που συμμετείχε σε τελικό παγκοσμίου κυπέλλου και η πρώτη νέα ομάδα μετά τη Γαλλία το 1998. Η Ολλανδία έπαιξε στον τρίτο τελικό της χωρίς νίκη, ξεπερνώντας το ρεκόρ που μοιραζόταν με την Ουγγαρία και τη Τσεχοσλοβακία. Σήμερα, το ρεκόρ κατέχει η Γερμανία με 4 χαμένους τελικούς. Ήταν ο πρώτος τελικός παγκοσμίου κυπέλλου χωρίς τη συμμετοχή τουλάχιστον μιας εκ των Βραζιλία, Ιταλίας, Γερμανίας ή Αργεντινής. Η Ισπανία έγινε η 8η χώρα που κατακτούσε το παγκόσμιο κύπελλο. Μαζί με την Αγγλία και τη Γαλλία είναι οι μόνες χώρες με μία κατάκτηση.
Πριν το παιχνίδι, η Ισπανία είχε 2111 βαθμούς στο World Football Elo Ratings και η Ολλανδία 2100 βαθμούς. Έτσι, οι δύο φιναλίστ άθροιζαν 4211 βαθμούς, που ήταν το ψηλότερο άθροισμα για ένα οποιοδήποτε διεθνές παιχνίδι. Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν οι 4161 στον τελικό του 1954 μεταξύ της Ουγγαρίας και της Γερμανίας.
Αναπαράσταση (ταινία)

Κριτικές και διακρίσεις

Η ταινία απέσπασε πολύ καλές κριτικές, παρόλο που στο εξωτερικό δεν έγινε ιδιαίτερα γνωστή. Κέρδισε 5 βραβεία στο 11ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποσπώντας θερμά χειροκροτήματα και πέντε βραβεία: καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, β’ γυναικείου ρόλου (Τούλα Σταθοπούλου), φωτογραφίας (Γιώργος Αρβανίτης), πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους. 
Επίσης, κέρδισε το βραβείο Φιπρεσκί - Ειδική Μνεία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου. Οι κριτικοί της εποχής έμειναν εντυπωσιασμένοι από την αισθητική και την αφηγηματική πρωτοπορία της ταινίας.
Επαγγελματίας οπλίτης

Ο Επαγγελματίας Οπλίτης (ΕΠ.ΟΠ.) κατατάσσεται για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση. Κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι υπαξιωματικοί μετά το πέρας επτά ετών. Κατατάσσονται με τον βαθμό του Στρατιώτη μέχρι του Αρχιλοχία.

Πρόσληψη

Η πρόσληψη Επαγγελματιών Οπλιτών γίνεται ύστερα από προκήρυξη πλήρωσης θέσεων από τον Υπουργό Εθνικής Aμυνας,μετά από έγκριση του Γενικό Επιτελείο Στρατού. Με την προκήρυξη καθορίζονται οι ειδικότητες και ο χρόνος υποβολής τους.
Λουί-Κλωντ Ντακέν

Βιογραφία

Ο Ντακέν γεννήθηκε στο Παρίσι, γιος του εβραιοϊταλικής καταγωγής Κλωντ (αυθεντικό όνομα D' Aquino) και της Αν Τιερσάν (Anne Tiersant). Επρόκειτο για ένα παιδί-θαύμα· σε ηλικία μόλις έξι ετών έπαιξε μουσική στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Για ένα διάστημα μαθήτευσε πλάι στον Λουί Μαρσάν (Louis Marchand). Στην ηλικία των 12, έγινε οργανίστας στη Sainte-Chapelle, και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε την ίδια θέση στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου (Petit St Antoine).
Το 1722 παντρεύτηκε την Ντενίζ-Τερέζ Κυρό (Denise-Thérèse Quirot) ενόσω ήταν ήδη οργανίστας του βασιλέα στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού και τακτικός μουσικός στην αυλή του Λουδοβίκου-Αρμάνδου Β΄ πρίγκηπα του Κοντί. Το 1727 διορίστηκε οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Παύλου στο Παρίσι, κερδίζοντας τη θέση από τον επίσης υποψήφιο συνθέτη και μουσικό Ζαν-Φιλίπ Ραμώ. Πέντε χρόνια αργότερα αντικατέστησε τον δάσκαλό του Λουί Μαρσάν ως οργανίστας στην Église des Cordeliers. Το 1739 έγινε βασιλικός οργανίστας, ενώ το 1755 έλαβε τη θέση του τιτλούχου οργανίστα (organiste titulaire) στον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ, διαδεχόμενος τον Αντουάν Καλβιέρ (Antoine Calvière). Το 1770 εγκατέλειψε τα καθήκοντά του, πιθανώς λόγω χρόνιας ασθένειας, που τον οδήγησε στον θάνατο δύο χρόνια μετά.
Με τη φήμη ενός λαμπρού οργανίστα, ο Ντακέν προσήλκυε πλήθη κόσμου να τον ακούσουν. Από άρθρα και γράμματα της εποχής, θεωρείται ίσως ο καλύτερος στον αυτοσχεδιασμό για την εποχή του. Φημολογείται μάλιστα ότι αυτοσχεδιάζοντας κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης λειτουργίας κάποια χρονιά, ο κόσμος που κατέφθασε ήταν τόσο πολύς, που ο ιερέας αναγκάστηκε να καλέσει την αστυνομία για την τήρηση της τάξης.
Τραγασαί Τρωάδος

Οι Τραγασές (Τραγασαί) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος. Ήταν ξακουστή για τις αλυκές της κατά την αρχαιότητα. Βρισκόταν στην περιοχή της Αμαξιτίας και τοποθετείτο μεταξύ της Αμαξιτού και της Άσσου. Αναφέρεται στα Γεωγραφικά του Στράβωνος. 
Κτίστηκε κατά την παράδοση από τον Τράγασο, που ήταν πατέρας της Φιλονόμης, μιας δόλιας συζύγου του Θράκα βασιλιά Κύκνου. Οι αλυκές της πόλης απέδωσαν πολλά κέρδη στην γειτονική Αμαξιτό και επρόκειτο μάλιστα να φοροληθούν από τον βασιλιά Λυσίμαχο της Θράκης. Τελικά το μέτρο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε. Πρόκειται για την σημερινή Τούζλα της Τουρκίας, στα νότια της Τροίας.
YouTube Kids

Το YouTube Kids είναι μια εφαρμογή στο Google Play Store και στο iOS App Store. Ο σκοπός της εφαρμογής είναι να παρέχει μια φιλική και οικογενειακή έκδοση του YouTube για τα παιδιά, με λειτουργίες γονικού ελέγχου και φίλτρα βίντεο. Εκτός από το περιεχόμενο του YouTube, εμφανίζεται περιεχόμενο ειδικά για το YouTube Kids, όπως οι εκπομπές Hyperlinked, Kings of Atlantis και DanTDM Creates a Big Scene.

Καμπάνιες

Το YouTube Kids, κατά την επίσημη Παγκόσμια Ημέρα Φυσικής Δραστηριότητας, συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Gasol για να δημιουργήσει τη λίστα αναπαραγωγής "Make It Healthy, Make It Fun". Η λίστα αναπαραγωγής περιελάμβανε 20 βίντεο που περιελάμβαναν κινούμενα σχέδια και πληροφορίες για ασκήσεις και συνταγές. Η πρωτοβουλία προέκυψε λόγω της αύξησης των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας.
Ρομά στην Ελλάδα

Προέλευση

Οι Ρομά προέρχονται από την βόρεια Ινδία, από τις πολιτείες του Ρατζαστάν και του Παντζάμπ. Τα γλωσσικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ρίζες της γλώσσας των Ρομά βρίσκονται στην Ινδία. Η γλώσσα τους έχει γραμματικά χαρακτηριστικά των ινδικών γλωσσών και μοιράζεται μαζί τους ένα μεγάλο μέρος του βασικού λεξικού τους, για παράδειγμα, μέρη του σώματος ή καθημερινές ρουτίνες.

Άφιξη στα Βαλκάνια

Η ιστορία των Ρομά στην Ελλάδα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Η λέξη Γύφτος (Gypsie στα Αγγλικά) που χρησιμοποιείται μερικές φορές για τον λαό Ρομά τους δόθηκε για πρώτη φορά από τους Έλληνες, οι οποίοι πίστευαν ότι η καταγωγή τους ήταν αιγυπτιακή. Λόγω του νομαδικού τους χαρακτήρα, δεν συγκεντρώνονται σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, αλλά διασκορπίζονται σε όλη τη χώρα. Η πλειοψηφία των Ελλήνων Ρομά είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που μιλούν Ελληνικά αλλά και την μητρική τους γλώσσα, τα Ρομά η αλλιώς Τσιγγάνικα η Γύφτικα. Εξαίρεση αποτελούν οι Ρομά που ζουν στη δυτική Θράκη που είναι στην πλειοψηφία τους Μουσουλμάνοι.

Οικισμοί

Οι Ρομά στην Ελλάδα ζουν διάσπαρτοι σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας, κυρίως στα προάστια. Αξιοσημείωτα κέντρα της ζωής των Ρομά στην Ελλάδα είναι η Αγία Βαρβάρα, η οποία έχει μια πολύ εκτεταμένη κοινότητα Ρομά και τα Άνω Λιόσια όπου οι συνθήκες είναι φτωχότερες. Οι Ρομά διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τα δικά τους έθιμα και παραδόσεις. Παρόλο που ένας μεγάλος αριθμός Ρομά έχει υιοθετήσει έναν αστικό τρόπο ζωής, υπάρχουν ακόμη οικισμοί σε ορισμένες περιοχές. Σύμφωνα με την Ελληνική κυβέρνηση, αριθμούν 100.000-200.000 άτομα. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ο αριθμός αυτός είναι πλησιέστερος στους 250.000 και σύμφωνα με άλλες ομάδες ο αριθμός αυτός φτάνει τα 300.000 άτομα.
Ως αποτέλεσμα της παραμέλησης από το κράτος, μεταξύ άλλων, οι κοινότητες των Ρομά στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, όπως τα υψηλά ποσοστά παιδικής εργασίας και κακοποίησης, η χαμηλή σχολική φοίτηση, οι αστυνομικές διακρίσεις και η διακίνηση ναρκωτικών. Το πιο σοβαρό ζήτημα είναι το πρόβλημα της στέγασης, καθώς πολλοί Ρομά στην Ελλάδα εξακολουθούν να ζουν σε σκηνές, σε ακίνητα που δεν τους ανήκουν, κάνοντάς τα υποκείμενα σε έξωση. Κατά την τελευταία δεκαετία τα θέματα αυτά έχουν λάβει μεγαλύτερη προσοχή και κάποια κρατική χρηματοδότηση.
Σε δύο περιπτώσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι η Ελλάδα παραβιάζει τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη με την πολιτική της έναντι των Ρομά στον τομέα της στέγασης. Επιπλέον, μεταξύ 1998-2002, 502 Αλβανικά παιδιά Ρομά εξαφανίστηκαν από το Ελληνικό Ίδρυμα Παιδιών Αγίας Βαρβάρας. Οι υποθέσεις αυτές δεν ερευνήθηκαν από τις Ελληνικές αρχές έως ώσπου η Ευρωπαϊκή Ένωση ανάγκασε μια έρευνα, η οποία οδήγησε μόνο στην ανάκτηση τεσσάρων παιδιών. Τα παιδιά πιθανότατα πωλήθηκαν σε διακινητές ανθρώπων για σεξουαλική δουλεία ή για συγκομιδή οργάνων, σύμφωνα με έκθεση που υπέβαλε η Ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Βίκτωρ του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ

Βιογραφία

Ο Βίκτωρ-Φερδινάνδος-Φραγκίσκος-Ευγένιος-Γουσταύος-Αδόλφος-Κωνσταντίνος-Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Λάνγκενμπουργκ της Βυρτεμβέργης. Ήταν ο 3ος γιος τού Ερνέστου Β΄ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και της Φεντόρας, κόρης τού Έμιχ-Καρλ 2ου πρίγκιπα τού Λάινινγκεν. Η μητέρα του ήταν ετεροθαλής αδελφή της Βικτωρίας τού Ηνωμένου Βασιλείου, έτσι η οικογένειά του συνδέθηκε στενά με τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.
Ο Βίκτωρ έγινε αξιωματικός στο εκεί Βασιλικό Ναυτικό το 1848 και προήχθη σε υποπλοίαρχο το 1854. Ως υποπλοίαρχος υπηρέτησε στο 1ης τάξης Αγ. Ιωάννα της Άκρας στη Μεσόγειο υπό τον πλοίαρχο Χένρυ Κάππελ το 1855. Κυβέρνησε την κανονιοφόρο HMS Traveller για λίγους μήνες το 1856, από την καθέλκυσή της μέχρι τη διάλυσή της. Υπηρέτησε ξανά υπό τον Κέππελ στο 4ης τάξης HMS Raleigh στις Ανατολικές Ινδίες και την Κίνα, ώσπου ναυάγησε κοντά στο Μακάο το 1857. Προτάθηκε για τον Σταυρό της Βικτώριας ένεκα των υπηρεσιών του στην Κίνα το 1856. Προήχθη σε αντιπλοίαρχο το 1857 και κυβέρνησε το 1ης τάξης κότερο HMS Scourge στη Μεσόγειο. Προήχθη σε πλοίαρχο το 1859 και ανέλαβε να κυβερνήσει την -με 21 πυροβόλα- κορβέτα HMS Racoon από το 1863 ως το 1866. Το διάστημα αυτό ο δευτερότοκος γιος της βασίλισσας Βικτωρίας, ο Αλφρέδος, τότε δούκας τού Εδιμβούργου, υπηρέτησε στο πλοίο ως υποπλοίαρχος.
Ο Βίκτωρ αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1866 και το ίδιο έτος διορίστηκε Διοικητής Ιππότης τού τάγματος τού Λουτρού (KCB)· έγινε ανώτερος ιππότης τού Μεγάλου Σταυρού τού Λουτρού (GCB) το 1887. Κατά την απόσυρσή του προήχθη στον βαθμό τού υποναυάρχου ε.α. το 1876 και σε αντιναύαρχο ε.α. το 1881.
Έκανε χρήση τού παλαιού τίτλου του "Η Αυτού Γαληνότης ο πρίγκιπας Βίκτωρ τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ" το 1887, όταν η βασίλισσα Βικτωρία εξουσιοδότησε τη σύζυγό του να μοιραστεί τον τίτλο του στην Αυλή, αντί να έχει τον κατώτερο, μοργανατικό τίτλο της. Ο Βίκτωρ απεβίωσε στο Λονδίνο, πριν τα τέκνα του υποχρεωθούν από τον νέο βασιλιά Γεώργιο Ε΄ το 1917 να αλλάξουν τους Γερμανικούς τίτλους τους με Βρετανικούς τίτλους ευγενείας, κατά τη διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τάφηκε στο Σάννινγκντεϊλ.
Νατάσα Κορολιόβα

Προσωπική Ζωή

Η Νατάσα έχει παντρευτεί 2 φορές, πρώτα τον διάσημο Ρώσο τραγουδιστή Ίγκορ Νικολάγεφ και αργότερα τον Ρώσο τραγουδιστή, ηθοποιό, στριπτιζέζ και μποντιμπίλντερ Σεργκέι Γκλουσκό. Απέκτησε έναν γιο ο οποίος γεννήθηκε 18 Φεβρουαρίου του 2002.
Η Σταύρωση (μέσα 14ου αι.) Βυζαντινό Μουσείο

Περιγραφή

Η απεικόνιση της Σταύρωσης είναι η μία όψη από την αμφιπρόσωπη εικόνα που φυλάσσεται στο Βυζαντινό και Αρχαιολογικό Μουσείο. Οι διαστάσεις της είναι 120Χ 100 εκ. Ηερεμια και ρυθμός χαρακτηρίζει τη σύνθεση και ο τρόπος απόδοσής της είναι κλασικός. Η Παναγία αποδίδεται κλειστή, ψιλόλιγνη. Ο Μανώλης Χατζηδάκης σημείωνει, ότι θυμίζει επιτύμβιες αρχαίες στήλες και λευκές ληκύθους. Στην άλλη όψη της εικόνας αποδίδεται φθαρμένη αρκετά η Παναγία βρεφοκρατούσα.
Αγία Βαρβάρα Πιερίας

Γεωγραφία

Η Αγία Βαρβάρα βρίσκεται σε πεδινή περιοχή πάνω στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Κατερίνη με τα χωριά του Τίταρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει από την Κατερίνη 4 χλμ. περίπου, προς τα Δ. Βόρεια του χωριού περνάει ο ποταμός Λεύκος. Αποτελεί τη βορειοδυτική συνέχεια του οικισμού Σβορώνος. Μέχρι το 1965, το χωριό ονομαζόταν Νέοι Ρωσοπρόσφυγες, από συνοικισμό προσφύγων που υπήρχε στην περιοχή.

Πληθυσμιακά - Διοικητικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Βαρβάρας έχει ως εξής: κάτοικοι 72 (1971), 68 (2001), 69 (2011). Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την τότε κοινότητα Σβορώνου και προσαρτήθηκε στο δήμο Κατερίνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Σβορώνο και το Προσήλιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Σβορώνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατερίνης του δήμου Κατερίνης.
Έμβλημα της Βρέμης

Το έμβλημα της Βρέμης έχει ως κύριο στοιχείο του ένα ασημένιο κλειδί. Χρονολογείται από το 14ο αιώνα περίπου και περιέχεται και στη σημαία της Βρέμης.

Περιγραφή

Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της Βρέμης, τo έμβλημα της Ελεύθερης Χανσεατικής Πόλης της Βρέμης δείχνει ένα ασημένιο κλειδί σε φόντο κόκκινο. Το κλειδί συμβολίζει τον Άγιο Πέτρο, προστάτη άγιο της εκκλησίας της Βρέμης.
Καραμπούκ

Ετυμολογία

Δεν υπάρχουν αποδεδειγμένα στοιχεία για την προέλευση του ονόματος. Το πιο πιθανόν είναι η λέξη από την τουρκική· kara σημαίνει "μαύρος" ή "γη" και bük σημαίνει "γωνία".
Γιώργος Γεωργίου (ποδοσφαιριστής)

Βιογραφικό

Ο ύψους 192 εκατοστών κεντρικός αμυντικός γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1979 στην Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας και ξεκίνησε την καριέρα του το 1995 από το Κεράσοβο Ευρυτανίας. 
Το 1998 μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό και το 2002 αποκτήθηκε από την Κέρκυρα με την οποία συμμετείχε για πρώτη φορά στην Ά Εθνική τη σεζόν 2004/05.
Παρά το γεγονός ότι η ομάδα υποβιβάστηκε, ο ίδιος μεταγράφηκε στον Ατρόμητο όπου έμεινε 3 σεζόν ( τις πρώτες δυο ως βασικός ).
Απο την 1η Ιουνίου του 2008 αγωνίζεται στην κυπριακή Ανόρθωση Αμμοχώστου,με την οποία πανηγύρισε την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Καμουρές Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Καμουρές Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1855 στον Βόρειο Καύκασο. Σε πού μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι για υπηρεσία. Σύντομα τη πρόσεξε ο σουλτάνος και στις 30 Σεπτεμβρίου 1872 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Ορτακόϊ. Ένα χρόνο αργότερα γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι. 
Το 1918 δέχτηκε την επίσκεψη του Βασιλιά Μπόρις Γ΄ της Βουλγαρίας και της Αυτοκράτειρας Ζίτα της Αυστρίας. 
Ήταν η γιαγιά των μελλοντικών μαθητών της Σαφιγιέ Ουνιουβάρ, που ήταν δασκάλα στο σχολείο του παλατιού. Η Σαφιγιέ Ουνιουβάρ έγραψε στα απομνημονεύματά της για την Καμουρές:
...Κάποιος δεν πρέπει πληρώσει την πρώτη κλήση το βράδυ, και έτσι το απόγευμα της Παρασκευής που έβαλα το φόρεμά μου με το μακρύ βολάν. Έχοντας λάβει προηγουμένως την άδεια να πληρώσω ένα τηλεφώνημα, πέρασα με την Καλφά μου μέσα από τους υπέροχους κήπους του παλατιού, που είχαν τοποθετήσει τα λουλούδια σε σειρές και μπήκα στα διαμερίσματα της Μπας Καντινεφέντι, η οποια είναι η ανώτατη σύζυγος  του μονάρχη. Η Καμουρές Καντινεφέντι ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου γιου του σουλτάνου, του Ηγεμόνα Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι.
Μετά το θάνατο του σουλτάνου το 1918 παρέμεινε στο ανάκτορο για λίγο και μετά μετακόμισε στο ανάκτορο του γιου της, όπου έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό της στις 30 Απριλίου 1921. Θάφτηκε στο κοιμητήριο Εγιούπ.
Χρήστος Τούντας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας. Στην κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων από τις 26 Νοεμβρίου 1948 ως τις 20 Ιανουαρίου 1949.
Διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα στις εκλογές του 1952. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1961 και του 1964 με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1984 και κηδεύτηκε από το Β΄ Νεκροταφείο των Πατησίων.
Ιωράμ του Αχαάβ

Ο Ιωράμ του Αχαάβ ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, γιος του Αχαάβ και της Ιεζάβελ.

Η στέψη και η δολοφονία του Ιωράμ και της μητέρας του

Όταν ο Ιωράμ έγινε βασιλιάς, ο Γιαχβέ, μέσω του Ελισσαίου είπε στον Ιηού, στρατηγό του Ιωράμ, πως θα γίνει βασιλιάς. Τότε ο Ιηού σκότωσε τον Ιωράμ και έβαλε τους υπηρέτες της Ιεζάβελ να την πετάξουν από το παράθυρο, όπου το άλογο του Ιηού την ποδοπάτησε.
Βαρθολίνειοι αδένες

Οι βαρθολίνειοι αδένες είναι δυο μικροί αδένες του γυναικείου ουρογεννητικού συστήματος που βρίσκονται λίγο πιο πίσω (και ελαφρώς δεξιά και αριστερά αντίστοιχα) από το αιδοίο, στο οπίσθιο τριτημόριο της βάσης των μεγάλων χειλέων. Ιστολογικά είναι σωληνοκυψελοειδείς αδένες. Κάθε αδένας εκβάλλει μέσω εκφορητικού πόρου στην είσοδο του κόλπου. Λίγο πριν την σεξουαλική επαφή (κατά την φάση της διέγερσης) και κατά την διάρκεια της συνουσίας, εκκρίνουν παχύρρευστο βλεννώδες υγρό για λίπανση του αιδοίου και του κόλπου.
Οι βαρθολίνειοι αδένες αντιστοιχούν στους βολβουρηθραίους αδένες (ή αδένες του Κούπερ) στον άνδρα.
Σε περίπτωση απόφραξης του εκφορητικού πόρου, συσσωρεύεται το λιπαρό υγρό που παράγεται από τον αδένα και δημιουργείται η κύστη του βαρθρολίειου αδένα η οποία είναι επώδυνη. Μπορεί να ακολουθήσει φλεγμονή και συσσώρευση πυώδους υγρού οπότε θα απαιτηθεί χειρουργική παροχέτευση.
Η ονομασία τους προέρχεται από τον Δανό φυσιολόγο του 17ου αιώνα Κάσπαρ Μπάρτολιν τον Νεότερο (1655–1738), ο οποίος περιέγραψε πρώτος τους αδένες.
Θεωρία του σκοπού

Η θεωρία του σκοπού (γερμανικά: Skopostheorie‎) ανήκει στον τομέα των μεταφραστικών σπουδών. Παρέχει μια εικόνα για τη φύση της μετάφρασης ως σκόπιμη δραστηριότητα, η οποία εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε μεταφραστικό έργο.
Καθιερώθηκε από τους Γερμανούς γλωσσολόγους Χανς Βερμέερ και Καταρίνα Ράις και αποτελείται από την ιδέα ότι η μετάφραση και η διερμηνεία θα πρέπει πρωτίστως να λαμβάνουν υπόψη τη λειτουργία του κειμένου - στόχου.
Οίκος του Σρατσιμίρ

Ο Οίκος του Σρατσιμίρ ή Σρατσιμίροβσκι, βουλγαρ. Срацимировци, ήταν ένας μεσαιωνικός Βουλγαρικός Οίκος, που κυβέρνησε την ηγεμονία του Τάρνοβο και την ηγεμονία του Βιντίν, το πριγκιπάτο της Βάλονα και της Κάνινα και το δεσποτάτο του Λόβεχ. 
Γενάρχης είναι ο Σρατσιμίρ, που νυμφεύτηκε την Κεράτσα Πετρίτσα των Σισμάν, αδελφή του Μιχαήλ Γ΄ τσάρου της Βουλγαρίας. Τον Μιχαήλ Γ΄ (1323-30) διαδέχθηκε ο γιος του Ιβάν Στέφαν (1330-31) και αυτόν ο γιος του Σρατσιμίρ και της Πετρίτσα, ο Ιβάν-Αλεξάνταρ. Έτσι το βασίλειο της Βουλγαρίας πέρασε το 1331 από τον Οίκο του Σισμάν στον Οίκο του Σρατσιμίρ.
Ήταν η τελευταία δυναστεία των Βουλγάρων: ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν ο τελευταίος τσάρος της Βουλγαρίας. Οι Οθωμανοί νίκησαν το 1396 στη Νικόπολη και κατέλαβαν και την τελευταία περιοχή της Βουλγαρίας, το Βιντίν. Ο επόμενος ηγεμόνας θα είναι το 1878.