google/wiki40b huggingface dataset:
Μαγικά Φίλτρα

H Πλοκή

Σε ένα νησί της Νέας Αγγλίας, εδώ και μερικούς αιώνες, η δεισιδαιμονία των κατοίκων αποδίδει όλα τα κακά στις γυναίκες της οικογένειας Όουενς. Ανάμεσα στις φήμες που ακούγονται γι’ αυτές είναι πως είναι μοχθηρές μάγισσες, ανήθικες και επικίνδυνες για το άλλο φύλο: όχι μόνο γνωρίζουν πως να δένουν άντρες με μαγεία, αλλά και αφού φέρουν στον κόσμο αποκλειστικά κόρες, θανατώνουν οι ίδιες τους συζύγους τους. Άλλες από αυτές τις φήμες είναι αληθινές, άλλες παραφουσκωμένες από τη λαϊκή φαντασία. Ως αποτέλεσμα όμως, έχουν την κοινωνική απομόνωση των γυναικών αυτών και την έκφραση της απέχθειας προς αυτές με κάθε τρόπο.
Μετά το θάνατο των γονιών τους, δύο νεαρά κορίτσια, η Γκίλιαν και η Σάλλυ, έρχονται να ζήσουν με τις δύο θείες τους, τις τωρινές συνεχίστριες της παράδοσης των Όουενς. Στο νησί κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη μαγεία, αλλά και βιώνουν την αποστροφή του κόσμου που δείχνει να περνά από γενιά σε γενιά. Επίσης εκεί πρωτοακούν για την κατάρα της προγόνου τους, Μαρίας, που δεν αφήνει καμία τους να χαρεί έναν ζωντανό εραστή για πολύ καιρό, θύμα της οποίας φαίνεται να έπεσε και η μητέρα τους. Λυπημένη η Σάλλυ, αποφασίζει να μην ερωτευτεί ποτέ για να μην νιώσει αυτόν τον πόνο, ενώ η Γκίλιαν δηλώνει πως ανυπομονεί να γνωρίσει την εμπειρία του πραγματικού έρωτα.
Τα χρόνια παίρνουν και τα δύο κορίτσια, αν και πολύ αγαπημένα, εξελίσσονται σε δύο πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. 
Ως παιδί η Σάλλυ, η πιο ταλαντούχα από τις δύο στη μαγεία, για να γλιτώσει από την κατάρα, έκανε ένα ξόρκι της που θα της έφερνε την πραγματική αγάπη. Διάλεξε ωστόσο επίτηδες χαρακτηριστικά που κανένας άντρας δεν θα μπορούσε να έχει συγκεντρωμένα, ώστε να νιώσει ήσυχη και ασφαλής. Στο σήμερα γνωρίζει όμως, τον έρωτα σε έναν καθημερινό άντρα, το Μάικλ, με τον οποίο ζει μια σύντομη πολύ ευτυχισμένη περίοδο. Μετά τον τραγικό χαμό του, επιστρέφει στο σπίτι των θείων της, με τις δύο μικρές της κόρες. Εξακολουθεί να επιθυμεί την κοινωνική αποδοχή, την οικογένεια, τη σταθερότητα και εν τέλει μια φυσιολογική ζωή ως θνητή.
Στον αντίποδα, η Γκίλιαν είναι ένα πλάσμα με άγρια συναισθήματα, περιπετειώδες, που αλλάζει συχνά εραστές και που πέφτει με πάθος από τη μία τρέλλα στην άλλη. Επιστρέφει στο σπίτι που μεγάλωσε όταν προσπαθεί να γλιτώσει από έναν επικίνδυνο άντρα, τον Τζίμι, με τον οποίο διατήρησε μια παθιασμένη σχέση. Με τον Τζίμι να τις καταδιώκει ακόμη και από το υπερπέραν και με έναν νέο πρόσωπο να διεκδικεί την αγάπη της Σάλλυ, απομένει στις δύο αδερφές να βάλουν σε τάξη τα συναισθήματα τους, να κρύψουν τα μυστικά της οικογένειάς τους και να ανακαλύψουν την αληθινή αγάπη.
Δημοψήφισμα στην Νότια Οσσετία (2011)

Ένα δημοψήφισμα για την ορισμό της Οσσετικής και της Ρωσικής γλώσσας ως επίσημη γλώσσα πραγματοποιήθηκε στη Νότια Οσετία στις 13 Νοεμβρίου 2011, παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές. Αρχικά, το δημοψήφισμα είχε οριστεί να λάβει χώρα στις 11 Σεπτεμβρίου του 2011, αλλά η απόφαση αναβολής ελήφθη στις 12 Αυγούστου του 2011. 
Πριν το δημοψήφισμα, το πρώτο τμήμα του τέταρτου άρθρου του συντάγματος ορίζει ότι τα Οσσετικά είναι επίσημη γλώσσα στην Νότια Οσετία, ενώ η δεύτερη παράγραφος αναφέρει ότι τα ρωσικά (μαζί με τα Οσσετικά και σε μερικές περιπτώσεις τα Γεωργιανά) είναι η επίσημη γλώσσα των κυβερνητικών οργάνων της κρατικής διοίκησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Άαρτσελααρ

Ονομασία

Υπάρχουν δύο απόψεις σχετικά με την προέλευση του ονόματος της πόλης: σύμφωνα με την πρώτη, προέρχεται από το παλαιό όνομα Arcelar, archas «σύνορα» και laar «ανοικτή έκταση μέσα σε δάσος», οπότε θα μπορούσε να σημαίνει περιφραστικά, «ένα ξέφωτο στο δάσος, κοντά στα σύνορα». 
Σύμφωνα με τη δεύτερη άποψη, η ονομασία έχει τρία συνθετικά: aart «πεδίο, ανοικτός χώρος», sel (από τo λατινικό sala) «οικισμός» και laar «ανοικτή έκταση μέσα σε δάσος», οπότε θα μπορούσε να σημαίνει περιφραστικά, «ένας πεδινός οικισμός σε ένα ξέφωτο στο δάσος».

Γεωγραφία

Την πόλη δεν διασχίζουν μεγάλοι ποταμοί, παρά μόνον κάποια ρέματα, όπως το Βούλε (Wullebeek), που εκβάλλει στον Ρούπελ (Rupel) και το Σχέλεφλιτ (Schellevliet) με το Χρότε Στράους (Grote Struisbeek) που εκβάλλουν στον μεγάλο ποταμό Σκάλδη (Scheldt). Το υπέδαφος της περιοχής είναι, κατά μεγάλο ποσοστό, αμμοαργιλώδες.

Ιστορία

Το Άαρτσελααρ αναφέρεται για πρώτη φορά το 1247 ως Σέρλερ (Serlaer), και ως Έρσελερ (Aerschelaer) το 1309. Αρχικά, ήταν τμήμα της πόλης Κόντιχ (Kontich), ενώ εκκλησιαστικά έγινε ανεξάρτητη ενορία το 1309. Όμως, διοικητικά παρέμεινε εξαρτημένη από το Κόντιχ μέχρι το 1558, οπότε όρισε δικό της ανεξάρτητο δημοτικό συμβούλιο. Η περιοχή του Κόντιχ ανήκε στο Δούκα της Βραβάντης, αλλά σταδιακά διαχωρίστηκε σε επί μέρους εκτάσεις που πωλήθηκαν στους τοπικούς άρχοντες. Ο Φίλιππος Β’, το 1557, πούλησε τις περιοχές που συμπεριελάμβαναν το Άαρτσελααρ, στον τότε άρχοντα του Κλέιντελ (Cleydael) και έτσι προέκυψε το ομώνυμο φέουδο. Μάλιστα, παρέμεινε στα χέρια των αρχόντων του Κλέιντελ, μέχρι την εμφάνιση των δήμων στο τέλος του 18ου αιώνα.
Κατά την περίοδο 1758-1763 κατασκευάστηκε ο λιθόστρωτος δρόμος από το Μπόομ (Boom) προς την Αμβέρσα, που περνούσε μέσα από το Άαρτσελααρ. Παρά την καλή της θέση, η κωμόπολη παρέμεινε κατά κύριο λόγο αγροτική, με πολύ περιορισμένη βιοτεχνική ανάπτυξη. Στις αρχές του 19ου αιώνα, περισσότερο από το ήμισυ της έκτασής της, καταλαμβανόταν από χωράφια. Ως εκ τούτου, υπήρχε μόνο ισχνή αύξηση στον πληθυσμό.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη αναπτύχθηκε χάρη στη θέση της κατά μήκος του άξονα Αμβέρσας-Βρυξελλών και την εγγύτητα με την Αμβέρσα, οπότε εξελίχθηκε από αγροτική κοινότητα σε βιομηχανική πόλη. Μεταξύ 1950 και 1964, τριάντα νέες επιχειρήσεις δημιουργήθηκαν. Ως αποτέλεσμα, ήλθε κύμα εργατών και υπαλλήλων στην περιοχή και δημιουργήθηκαν πολλές νέες γειτονιές. Η γεωργία υποχώρησε και μόνον η κηπουρική διατηρήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ειδικά μεταξύ 1960-1985, ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται ως προάστιο της Αμβέρσας κατά μήκος του αυτοκινητοδρόμου Α12. Ο πληθυσμός έφθασε στο μέγιστο γύρω στο 1995 με 14.500 άτομα και, στη συνέχεια, άρχισε να μειώνεται λίγο.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1973-74

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1973-74 ήταν η όγδοη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Σε αυτήν, πρώτευσε ο τότε γιουγκοσλαβικός Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (Crvena Zvezda Beograd) επικρατώντας σον Τελικό που, όπως και το 1969 έλαβε χώρα στη Βιέννη, της τότε σοβιετικής Σπαρτάκ Λένινγκραντ (Spartak Leningrad).

Διαδικασία διεξαγωγής

Στη διοργάνωση πήραν μέρος 24 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκαν τρεις προκριματικοί γύροι (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια προημιτελική φάση δύο ομίλων, των τριών ομάδων έκαστος. Από τη φάση των ομίλων (σε δυο αγωνιστικές-μονές συναντήσεις) περνούσαν οι δυο πρώτες κάθε γκρουπ και οδηγούνταν με το σύστημα "χιαστί", στην ημιτελική φάση (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

Α' γύρος

Από τη φάση αυτή αποκλείσθηκε η δανέζικη Φάλκον Κοπεγχάγης

Β' γύρος

Εδώ συγκροτήθηκαν 11 ζευγάρια, με ηττημένους τους Γκίσεν, Ελσίνκι, Σλασκ Βρότσλαβ, Μπενφίκα, Πέισλι και Embassy Milton Keynes AS (από το Ηνωμένο Βασίλειο), Έλσινμποργκ (Σουηδίας), Πρεγκασόνα (Ελβετίας), MAFC, Νεντόρι Τιράνων και Καζαμπλάνκα.

Γ' γύρος

Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τους Μπανιολέ Αλσατίας, Άντερλεχτ, Ολυμπιακό, Βελς EVE, Σπάρτακ Μάμερ (Λουξεμβούργου) και TED Άνκαρα Κολέζ της Τουρκίας.

Προημιτελική φάση

Εδώ, το παιχνίδι έχασαν δυο βαλκάνιες: Η Στεάουα Βουκουρεστίου και η ΤΣΣΚΑ Σόφιας, που αποκλείσθηκαν από τα ημιτελικά, τερματίζοντας στις τρίτες θέσεις των δυο ομίλων.

Ημιτελική φάση

Το "παραπέτασμα" θριάμβευσε επί της "δύσης", αφού η Σακλά Άστι του Τορίνο και η Μοντεβέρδε Εστουδιάντες έμειναν εκτός Τελικού.
Αυτεπαγωγή

Φαινόμενο Αυτεπαγωγής

Όταν σε ένα κύκλωμα με πηγή (Ε ,r ) , αντιστάτη ωμικής αντίστασης R και διακόπτη κλείσουμε τον διακόπτη , η ένταση του ρεύματος όπως δείχνει το αμπερόμετρο ,παίρνει ακαριαία την τιμή I=E/R.
Όταν όμως το κύκλωμα διαθέτει και πηνίο , τότε παρατηρούμε ότι με το κλείσιμο του διακόπτη η ένταση του ρεύματος δεν παίρνει ακαριαία τη μέγιστη τιμή της αλλά μετά από ένα μικρό σχετικά χρονικό διάστημα , το οποίο εξαρτάται από τις ωμικές αντιστάσεις του κυκλώματος και από τα χαρακτηριστικά του πηνίου . Το φαινόμενο αυτό που διατυπώνεται πειραματικά με τις ενδείξεις του αμπερομέτρου  ονομάζεται φαινόμενο αυτεπαγωγής .

Συντελεστής αυτεπαγωγής

Ο συντελεστής αυτεπαγωγής είναι η σταθερά αναλογίας του ρυθμού μεταβολής του ρεύματος και της εξ επαγωγής τάσης. Συμβολίζεται με το γράμμα L και μετράται σε Χένρι.

Μέτρηση αυτεπαγωγής πηνίου

Η καλύτερη μέθοδος για την μέτρηση του συντελεστή αυτεπαγωγής ενός πηνίου είναι το κύκλωμα της γέφυρας Maxwell. Η γέφυρα αυτή είναι μία παραλλαγή της γέφυρας Wheatstone. Στις πλευρές του ρομβοειδούς κυκλώματος τοποθετείται το πηνίο με συντελεστή αυτεπαγωγής L και εσωτερικής αντίστασης Rₓ. Στην απέναντι πλευρά τοποθετούνται παράλληλα ένας πυκνωτής Ca και μία αντίσταση Ra (R2). Στις πλάγιες πλευρές τοποθετούνται δύο μεταβλητές αντιστάσεις R1 και R3. Το κύκλωμα τροφοδοτείται με εναλλασσόμενη τάση και γεφυρώνεται με βολτόμετρο όπως φαίνεται στο σχήμα. Η γέφυρα ισορροπεί όταν μηδενίζεται η τάση στα άκρα του βολτομέτρου και οι συνθήκες ισορροπίας της είναι:
Από τις σχέσεις αυτές προκύπτει η αυτεπαγωγή του πηνίου και η εσωτερική του αντίσταση.tar.
Σταυροχώρι Λασιθίου

Μονή της Ζωοδόχου Πηγής Λυγιάς

Νοτιοανατολικά του Σταυροχωρίου βρίσκεται η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής Λυγιάς και αποτελεί προσκύνημα για αρκετούς επισκέπτες της.. Το μοναστήρι βρίσκεται σε απόκρημνη και λοφώδη περιοχή. Η οικοδόμησή του αποδίδεται σε κάποιο θαύμα, που έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα.  Σήμερα υπάρχει ένας μοναχός.
Η εκκλησία της Θεοτόκου Πηγής στην τοποθεσία «τσοί Αποστόλους στην Λυγιά» συγκεντρώνει πολλά στοιχεία για να είναι ο αναφερόμενος από τον Ράντολφ ναός ο οποίος όμως αναζητείται από άλλους στο Μακρύ Γιαλό  και στα Φέρμα της Ιεράπετρας. Σύμφωνα με την παράδοση, το μοναστήρι χτίστηκε γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα περίπου το 1880 μ. Χ.

Ναός Αγίων Αποστόλων

Στα 200μ βορειοδυτικά από την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής βρίσκεται ο Ναός των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος είναι ο μισός σε σπηλιά ενός γκρεμού. Λέγεται ότι περνώντας από την Κρήτη ο Απόστολος Παύλος, δημιούργησε έναν ναό 24 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιεράπετρας και 5 χιλιόμετρα προς βορρά. Έτσι, ο ναός πιθανότατα είναι δημιούργημα του Αποστόλου Παύλου, σύμφωνα με την παράδοση.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε κρυφό σχολείο και η πόρτα (είσοδος) είχε ύψος 1,2 μ. Κάποιος νεωτεριστής το 1950 το χάλασε και του έδωσε το σημερινό του ύψος. Σ’  αυτόν το ναό είχαν επισημανθεί και εγκλωβιστεί πολλά γυναικόπαιδα από πειρατές και από Τούρκους. Με κατανυκτικές προσευχές και γονυκλισίες σχίστηκε ο βράχος- φαίνεται ακόμα και σήμερα- και ξέφυγαν με ασφάλεια στο απυρόβλητο βουνό, αποφεύγοντας βέβαια καταστροφή. Το μοναστήρι γιορτάζει στις 29 Ιουνίου, την εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Δάσος του Πετρολίβανου

Το δάσος που είναι απέναντι από το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής λέγεται Πετρολίβανος. Παλαιά ήταν ένας τεράστιος δρυμός με πηγές και ένας ασφαλής κρυψώνας στις τουρκοπειρατικές επιδρομές. Απέναντι, στα βορειοδυτικά, υπήρχε οικισμός με την ονομασία «Κάτω Μετόχι» και στα 800 μ. προς Βορρά βρισκόταν ένας άλλος ισοδύναμος οικισμός, με την ονομασία «Πάνω Μετόχι». Σε αμφότερους οικισμούς φαίνονται και σήμερα χαλάσματα και ερειπωμένα σπίτια.
Στο Πάνω Μετόχι υπάρχει ένας πλάτανος από τους 5 που σύμφωνα με την παράδοση φύτεψε ένας κατάδικος με εντολή ενός Αγά για να του χαρίσει τη ζωή. Το πρώτο το φύτεψε στην Αγία Φωτιά της Ιεράπετρας, το δεύτερο στο Πάνω Μετόχι, το τρίτο στο Σταυροχώρι, το τέταρτο στη Χρυσοπηγή και το πέμπτο, που καταστράφηκε πριν από μερικά χρόνια, στη Μαλαύρα.
Ταριέλ Ζιντιρίδης

Βιογραφία και πρώτες επιτυχίες

Γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1987 στην Τιφλίδα. Είναι αδελφός του Ρεβάζ και του Βάζα Ζιντιρίδη. 
Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα για αθλητές εφήβους κάτω των 20 ετών κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο τον Οκτώβριο του 2006 στον Άγιο Δομίνικο. Στην ίδια διοργάνωση του 2004 στη Βουδαπέστη, ο Ταριέλ κέρδισε την πέμπτη θέση.

Μετάλλια 2003-2004 και μετέπειτα πορεία

Κατέκτησε επίσης  χρυσά και χάλκινα μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε μικρές κατηγορίες. Τα χρυσά τα κέρδισε το 2004 στην κατηγορία νέων στη Λιουμπλιάνα, το 2005 στην κατηγορία εφήβων  κάτω των 20 ετών στη Σόφια και το 2003 στην κατηγορία παίδων (κάτω των 17), στο Μπακού.  Την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2005 στις κατηγορίες νέων κάτω των 23 ετών, στην Ουκρανία και κάτω των 20 ετών στην Κροατία. Επίσης, στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε και το 2003 στην Αρμενία στην ευρωπαϊκή διοργάνωση για αθλητές κάτω των 23 ετών. Το 2006 στην Εσθονία, κατέλαβε την 7η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων, ενώ στην πρώτη του παρουσία στην κατηγορία των ανδρών, στην αντίστοιχη διοργάνωση στο Βελιγράδι, ήρθε 7ος. 
Ο Ταριέλ Ζιντιρίδης συνέχισε τις πολύ καλές εμφανίσεις και το 2007, καταλαμβάνοντας την 9η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Ρίο ντε Ζανέιρο, ενώ στις  23 Σεπτεμβρίου 2007 ήρθε 2ος και κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Λίγες μέρες μετά, στις 28 Σεπτεμβρίου πήρε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Α στα 66 κιλά, με νίκη επί του Γερμανού αντιπάλου του, Άντριαν Κούλις.

Δεύτερο χρυσό μετάλλιο 2007

Το Νοέμβριο του 2007 κατέκτησε και δεύτερο χρυσό μετάλλιο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα  κάτω των 23 χρόνων στην αντίστοιχη διοργάνωση που έγινε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, στην κατηγορία των -66 κιλών.

Επιτυχίες 2008

Δύο μήνες μετά, στο Παγκόσμιο Κύπελλο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη Βιέννη.
O Ζιντιρίδης δεν κατάφερε να διακριθεί στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Λισσαβώνας τον Απρίλιο του 2008, ωστόσο ήταν έκτος στη συνολική κατάταξη και το γεγονός αυτό του έδωσε την πρόκρισηγια τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο.
Ανδρέας Μαρλάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1843 στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του Παναγιώτη Μαρλά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Άμφισσα. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1885 και του 1890. Στις εκλογές του 1905 εξελέγη βουλευτής Φθιωτοφωκίδος και επανεξελέγη, στην ίδια περιφέρεια, σε αυτές του Αυγούστου και του Νοεμβρίου του 1910.
360 Κάρλοβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Κάρλοβας υπολογίσθηκε σε 115,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,62 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053 (από δεδομένα του IRAS). Η Κάρλοβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 11 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Αγά Χαν

Αγά Χαν (Āqā Xān, επίσης Aqa Khan και Agha Khan), είναι ο κληρονομικός τίτλος του Ιμάμ του μεγαλύτερου κλάδου των Ισμαηλιτών ακολούθων της σιιτικής πίστης. Ανήκουν στο Ιμαμάτο των απογόνων του Ισμαήλ ιμπν Τζαφάρ, πρεσβύτερου γιου του Ιμάμη Τζα'φαρ αλ-Σαντίκ, ενώ ο μεγαλύτερος κλάδος του Σιιτισμού των Δωδεκαδιτών ακολουθεί τον Μουζά αλ-Καζίμ μικρότερο αδελφό του Ισμαήλ και τους διαδόχους του.  Οι Δωδεκαδίτες Ισμαηλίτες ακολουθούν επίσης τους γιους του Αμπντουλά Τζαφάρ μπιν Μουχάμαντ Ας-Σαντίκ (Abdullah Jafar bin Muhammad As-Sadiq), Ισμαήλ μπιν Τζαφάρ και Αμπούλ Χασάν Μούσα μπιν Τζαφάρ. Ένας τρίτος γιος, επίσης Ισμαήλ μπιν Τζαφάρ πέθανε σε παιδική ηλικία, χωρίς ποτέ να εισέλθει στη διαδικασία της διαδοχής.  Το βασίλειο των Φατιμιδών κυβερνάτο από επτά διαδόχους, μετά τους οποίους ξέσπασε διαφωνία ανάμεσα σε δύο πρίγκιπες — του Νιζάρ και του Μουσταλί η οποία κατέληξε στην ήττα των Νιζαρί και τη φυγή αρκετών από το Ιράν στην Αίγυπτο.
Σύμφωνα με τον Φαρχάντ Νταφτάρυ στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα όταν οι Νιζαρί Ιμάμ ζούσαν ακόμη στο Ιράν ο τιμητικός τίτλος του "Αγά Χαν" αποδόθηκε στον Αγά Χασάν Αλί Σαχ, τον 46ο Ιμάμ των Ισμαηλιτών από τον Πέρση βασιλέα Φαθ-Αλί Σαχ Καζάρ, Σάχη της Περσίας.
Αλλαγές ονομασιών ζώων στην Τουρκία

Οι αλλαγές ονομασιών ζώων στην Τουρκία είναι η αναθεώρηση που πραγματοποιήθηκε από το υπουργείο περιβάλλοντος και δασών της Τουρκίας το 2005, στις επιστημονικές ονομασίες για τρία είδη ζώων. Οι αλλαγές αφαίρεσαν τις αναφορές σχετικά με την Αρμενία και το Κουρδιστάν από τις λατινικές ονομασίες των ειδών.

Ιστορικό

Οι αλλαγές που προωθήθηκαν έχουν επίσημη χρήση από το υπουργείο που τις προώθησε, και σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου οι αρχικές ονομασίες ήταν διαιρετικές και έρχονταν σε αντίθεση με την τουρκική ενότητα όπως αναφέρθηκε.
Επίσης αναφέρθηκε πως οι αρχικές ταξινομικές ονομασίες ήταν κακοπροαίρετα ονομασμένες έτσι ώστε να υπονοούν πως οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι ζούσαν στις περιοχές αυτές όπου τα ζώα διαβιούσαν.
Ο εκτελεστικός γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής για την Ζωολογική Ονοματολογία (International Commission on Zoological Nomenclature), ο οργανισμός ο οποίος έχει την ευθύνη για τους κανονισμούς και καθιέρωση των επιστημονικών ονομασιών των ειδών, ανέφερε σε συνέντευξη πως ενώ η αλλαγή ονομασιών ενδεχομένως για πολιτικούς λόγους είναι προβληματική, η αναθεώρηση των ονομασιών είναι επιστημονικά αποδεκτή, ωστόσο η γενικότερη αποδοχή τους θα εξαρτηθεί από τις δημοσιεύσεις που θα γίνουν σε επιστημονικά άρθρα, μελέτες και περιοδικά και θα κάνουν χρήση των νέων ονομασιών.
Ευγένιος Ευγενίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο του Έβρου, (επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) στις 22 Δεκεμβρίου 1882 και πέθανε στις 22 Απριλίου 1954 στο Βεβέ στην Ελβετία. Ήταν γιος του Αγαπίου Ευγενίδη, ανωτάτου δικαστικού (καδή) της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και της Χαρίκλειας Αφεντάκη. Είχε επίσης και μια νεαρότερη αδελφή, την Μαριάνθη, σύζυγο Γεωργίου Σίμου. 
Σπούδασε στη Ροβέρτειο Σχολή στη Κωνσταντινούπολη. Μετά το πέρας των σπουδών του, στη Κωνσταντινούπολη, άρχισε να επιδίδεται σε ναυτιλιακές εργασίες. Στα 20 του, βρήκε δουλειά σε μια Βρετανική ναυτιλιακή εταιρία, στην Doro’s Brothers και μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα προσλήφθηκε ως γενικός διευθυντής στο ναυτιλιακό πρακτορείο Reppen. Ο Ευγένιος Ευγενίδης διεύθυνε την σουηδική εταιρεία "Χομ Λάιν", φθάνοντας κατά την τελευταία δεκαετία του βίου του να έχει αναπτύξει και να διευθύνει όλες τις σουηδικές ναυτιλιακές γραμμές στη Μεσόγειο αναλαμβάνοντας πλέον και ο ίδιος πλοιοκτήτης.
Διετέλεσε επίσης και γενικός Πρόξενος της Φινλανδίας, στην Κωνσταντινούπολη και μετέπειτα στην Ελλάδα.
Τον Δεκέμβριο του 1953 υπέγραψε σύμβαση με το ελληνικό Δημόσιο, μέσω της οποίας διέθεσε το υπερωκεάνειό του Ατλάντικ στη γραμμή Πειραιά-Νέα Υόρκη που προς τιμή της βασίλισσας μετονομάσθηκε σε Βασίλισσα Φρειδερίκη. Επίσης τότε εγκαινίασε νέα τακτική ναυτιλιακή γραμμή Πειραιά-Νότια Αμερική με πρώτο πλοίο το φορτηγό Αθήναι.
Πριν το θάνατό του ζήτησε από τον Βασιλέα Παύλο σε ποιο επιστημονικό τομέα θα μπορούσε να προσφέρει οικονομικά για την δημιουργία ενός απόλυτα πρωτοποριακού πνευματικού ιδρύματος. Συνέπεια αυτού ήταν να έλθει σε επαφές με πολλούς σημαντικούς επιστήμονες της εποχής από τις οποίες επαφές, κατέληξε στη δημιουργία του γνωστού Ιδρύματος Ευγενίδου.
Όταν τον Απρίλιο του 1954, έφυγε από τη ζωή, ήταν ήδη καθιερωμένος διεθνώς ως μεγάλου κύρους επιχειρηματική φυσιογνωμία και, στην πατρίδα του, ως εθνικός ευεργέτης. Πέθανε στο Βεβέ της Ελβετίας, στις 22 Απριλίου του 1954, στη διάρκεια μιας δεξίωσης.
Για την αναγνώριση αυτή των υπηρεσιών του, τιμήθηκε από τον Βασιλέα Παύλο με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα.
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2018-19

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2018-19 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2019-20.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2018-19. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Μεθυλοφθοροσιλάνιο

Ισομέρεια

Έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, το (φθορομεθυλο)σιλάνιο (FCH₂SiH₃).

Με επίδραση υδροφθορίου ή φθοραλκανίου σε μεθυλοσιλάνιο

Με επίδραση υδροφθορίου ή κάποιου φθοραλκανίου (RF) σε μεθυλοσιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθυλοφθοροσιλάνιο. Πρόκειται για εφαρμογή αντίδρασης πυρηνόφιλης υποκατάστασης:

Με προσθήκη υδροφθορίου σε μεθυλενοσιλάνιο

Με προσθήκη υδροφθορίου σε μεθυλενοσιλάνιο παράγεται μεθυλοφθοροσιλάνιο.:

Με μεθυλένιο

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε φθοροσιλάνιο (SiH₃F) παράγεται μεθυλοφθοροσιλάνιο:

Με ισομερείωση του φθορομεθυλοσιλάνιου

Το ισομερές του φθορομεθυλοσιλάνιο έχει την τάση να ισομερειώνεται στο σταθερότερο μεθυλοφθοροσιλάνιο:

Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο

Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg₂F₂) σε μεθυλοχλωροσιλάνιο (CH₃SiH₂Cl) μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά:

Υποκατάσταση από χλώριο

Με επίδραση χλωριούχου ασβεστίου σε μεθυλοφθορoμεθάνιο παράγεται μεθυλοχλωροσιλάνιο:

Υποκατάσταση από μέταλλα

1. Με λίθιο (Li). Παράγεται (μεθυλοσιλυλο)λίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) παράγεται (μεθυλοσιλυλο)μαγνησιοφθορίδιο (αντιδραστήριο Grignard):

Αναγωγή

1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH₄) παράγεται μεθυλοσιλάνιο:
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται μεθυλοσιλάνιο:
3. Αυτοξειδοαναγωγή:
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ.:

Αντίδραση απόσπασης

Με απόσπαση υδροφθορίου (HF) από μεθυλοφθοροσιλάνιο παράγεται μεθυλενοσιλάνιο:
Εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας

Βουλευτές Βοιωτίας 1974-σήμερα

Ακολουθούν οι βουλευτές Βοιωτίας της περίοδου 1974–2012
Νίκος Καράμπελας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2004 αγωνιζόμενος στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Πανηλειακό, στον οποίο και παρέμεινε μέχρι το 2006, όταν και εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη Θεσσαλονίκης. Έπειτα από τρία χρόνια παραμονής στους "κιτρινόμαυρους" της Θεσσαλονίκης, το 2009 "κατηφόρισε" σε αυτούς της Αθήνας. Στην ΑΕΚ αγωνίστηκε έως το 2012, όταν και συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην ισπανική Λεβάντε, με την οποία τον Μάρτιο του 2014 ανανέωσε για ακόμη δύο χρόνια.
Την 1η Φεβρουαρίου 2016 συμφώνησε με την επίσης ισπανική Ρεάλ Βαγιαδολίδ, υπογράφοντας συμβόλαιο εξάμηνης διάρκειας. Το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε στον Άρη έπειτα από επτά χρόνια απουσίας. Το καλοκαίρι του 2017, όμως, αποχώρησε από τον Άρη.

Στις εθνικές ομάδες

Το 2005 υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων, έχοντας τρεις συμμετοχές.
Στις 14 Μαΐου 2014 ανακοινώθηκε από την ΕΠΟ ότι συγκαταλέγεται στους 30 "εκλεκτούς" του Φερνάντο Σάντος για την προεπιλογή της αποστολής της Ελλάδας εν όψει του Μουντιάλ 2014, δεν βρέθηκε όμως στην τελική 23άδα. Τελικά το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε ακριβώς πέντε μήνες αργότερα, στις 14 Νοεμβρίου 2014 στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον των Νήσων Φερόε.