google/wiki40b huggingface dataset:
Πηγαδούλια Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Τα Πηγαδούλια βρίσκονται περίπου 11 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 9 χιλιόμετρα δυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχουν υψόμετρο 52 μέτρα και απέχουν 3 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στα Πηγαδούλια, προς τα νοτιοδυτικά των, βρίσκεται η Βλασσάδα σε απόσταση 1 περίπου χιλιομέτρου και προς τα νοτιοδυτικά των το Βουνάκι σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός Πηγαδούλια είναι σχετικά νέος οικισμός, ο οποίος προσαρτήθηκε, το 1991, στην Κοινότητα Αγαλιανής, όπου και παρέμεινε από το 1991 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», τα Πηγαδούλια εντάχθηκαν στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» τα Πηγαδούλια ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Τα Πηγαδούλια σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Αγαλιανής του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα την Αγαλιανή και στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί Βλασσάδα, Ξυφάρα και Παλιοβλασσάδα.
Ζ3

Η Z3 του Konrad Zuse ήταν ο πρώτος προγραμματιζόμενος υπολογιστής του κόσμου, και παρόλο που δεν διέθετε την εντολή διακλάδωσης υπό συνθήκη, πληροί τα κριτήρια ορισμού ενός υπολογιστή που είναι Τιούρινγκ-πλήρης (Turing complete).
Η Z3 κατασκευάστηκε με 2.200 ηλεκτρονόμους, είχε συχνότητα ρολογιού  από 5 έως 10 Hz, και μήκος λέξης  22 bit. Οι υπολογισμοί γίνονταν σε δυαδική αριθμητική κινητής υποδιαστολής. Η μηχανή ολοκληρώθηκε το  1941 (στις 12 Μαΐου) του ίδιου 
χρόνου παρουσιάστηκε με επιτυχία σε κοινό επιστημόνων στο Βερολίνο. 
Ο αυθεντικός Z3 καταστράφηκε το 1943 κατά τη διάρκεια συμμαχικού βομβαρδισμού στο Βερολίνο. Ένα πλήρες λειτουργικό αντίγραφο κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1960 από την εταιρία του Κόνραντ Τσούζε και εκτίθεται στο Γερμανικό Μουσείο του Μονάχου και στο Γερμανικό Τεχνολογικό Μουσείο του Βερολίνου. Το 1998 αποδείχτηκε ότι η  Z3 είναι »Turing complete«.
 
Στο Βερολίνο (Κρόιτσμπεργκ), στο σπίτι όπου κατασκευάστηκε και λειτούργησε ο πρώτος υπολογιστής Ζ3, υπάρχει σήμερα αναμνηστική πλάκα.
Φρόσω Κοκκόλα

Βιογραφία

Το 1922, λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήρθε στην Ελλάδα με την μητέρα της και την 4χρονη τότε αδελφή της, την Ιωάννα. Υπήρξε μαθήτρια του Κάρολου Κουν στη "Λαϊκή Σκηνή", που ίδρυσε ο διακεκριμένος σκηνοθέτης μαζί με τον παλαιό ηθοποιό Διονύση Δεβάρη.
Το 1938 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Λαυρέντη Διανέλλο και είχαν μια κόρη, τη Μαρία.
1810 Επιμηθεύς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Επιμηθέως είναι άγνωστα. Ο Επιμηθεύς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 37 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ακανθού

Τοποθεσία

Ο Δήμος Ακανθούς βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Στα ανατολικά συνορεύει με το Φλαμούδι, στα νότια με τις Μάντρες Τρικώμου, το Πλατάνι, το Άρτεμη Αμμοχώστου, την Μελούντα και τον Άγιο Νικόλαο και στα δυτικά με την Καλογραία. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ιστορία

Στην περιοχή της Ακανθούς έχουν ανασκαφεί περίπου τριάντα αρχαίοι οικισμοί. Ήταν κατάσπαρτη από αρχαία ερείπια. Ένας από τους οικισμούς αυτούς είναι η αρχαία πόλη Μακαρία, γνωστή ως Μούλος.

Ιστορία του δήμου

Ο Δήμος Ακανθούς ιδρύθηκε το 1908. Την περίοδο της Αγγλοκρατίας ιδρύονταν δήμοι μετά από αίτημα των κατοίκων μια περιοχής και της έγκρισης του κυβερνήτη. Το 1908 επισκέφθηκε την Ακανθού ο Άγγλος κυβερνήτης της Κύπρου. Ο δάσκαλος Φώτιος Σάββας (μετέπειτα δήμαρχος) μετέφερε στον κυβερνήτη το αίτημα για ίδρυση δημαρχείου. Ο κυβερνήτης ήταν διστακτικός λόγω του πληθυσμιακού μεγέθους του χωριού. Ωστόσο, στις 26 Ιουνίου 1908 αποφάσισε την ίδρυση του Δήμου Ακανθού. Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της αποικιοκρατικής κυβέρνησης στις 10 Ιουλίου 1908. Η ημερομηνία αυτή θεωρείται ως η ημέρα ίδρυσης του Δήμου Ακανθούς. Είχαν προηγηθεί οι πρώτες δημοτικές εκλογές της 25ης Μαΐου 1908 στις οποίες εξελέγη δήμαρχος ο ιατρός Κυριάκος Χατζημιχαήλ.
Το 1933 η αγγλική διοίκηση προβληματιζόταν για το γεγονός ότι υπήρχαν μεγαλύτερες σε πληθυσμό κοινότητες που δεν ήταν δήμοι και σκεφτόταν κατάργηση του Δήμου Ακανθούς, γεγονός που δεν έγινε. Το 1941 μεταφέρθηκε αίτημα στην Βασίλισσα της Αγγλίας για κατάργηση του δήμου λόγω οικονομικών προβλημάτων. Λόγω της κατάταξης πολλών κατοίκων της Ακανθού στον αγγλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η απάντηση ήταν αρνητική.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ο Δήμος Ακανθούς εδρεύει στην Λάρνακα. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι του δήμου είναι διασκορπισμένοι σε όλη την νότια Κύπρο.
Αθανάσιος Παπαδόπουλος

Τα πρώτα χρόνια

Ο Αθ. Παπαδόπουλος καταγόταν από εύπορη δεκαμελή οικογένεια (3 αγόρια, 5 κορίτσια), αφού ο πατέρας του Γρηγόριος Παπαδόπουλος ήταν φαρμακοποιός και ο θείος του ιατρός στον Πάνορμο. Ύστερα μάλιστα από παρότρυνση του τελευταίου, ο Παπαδόπουλος μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου σπούδασε στη Σχολή Γλωσσών και Εμπορίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εν συνεχεία παρέμεινε και εργάσθηκε στην Πόλη, σαν υπάλληλος εμπορικής εταιρείας. Το 1922 ξέσπασε στην Τουρκία η Μικρασιατική Καταστροφή και οι συγγενείς του εκδιώχθηκαν ως πρόσφυγες στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ένα χρόνο μετά (1923) τους ακολούθησε και ο ίδιος, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Αρχικά απασχολήθηκε ως λογιστής στην Εταιρεία Μεταλλουργείων Λαυρίου, Στις 30 Απριλίου του 1930 η οικογένειά του μεταστεγάσθηκε στο Αιγάλεω.

Δημόσιος βίος

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου του 1934 εκλέχθηκε πανηγυρικά πρώτος Πρόεδρος της τότε Κοινότητας (από το 1943 Δήμος Αιγάλεω) και αγωνίσθηκε σκληρά για να εγκαταστήσει σε αυτήν τις αρχικές στοιχειώδεις δομές. Προΐστατο 15μελούς κοινοτικού συμβουλίου, αναλαμβάνοντας πολλές πρωτοβουλίες που προσέδωσαν στην παραγκούπολη που παρέλαβε τα πρώτα χαρακτηριστικά συγκροτημένης κοινωνίας. Η σύνθεση του πρώτου κοινοτικού συμβουλίου ήταν η εξής: Αθανάσιος Παπαδόπουλος (πρόεδρος), Νίκος Προπατορίδης, Σ. Τζαβαρής, Ιωάννης Σταματάκης, Θ. Γεωργιάδης, Σ. Κατερινάκης, Σωσίπατρος Μώρος, Π. Παντελιάδης, Χ. Μαραμενίδης, Ιωάννης Σουρμελής, Σάββας Τσινόπουλος, Ιωάννης Μουτάφης, Α. Πασχάλης. Η δικτατορία του Ι. Μεταξά, λόγω του σημαντικού έργου που είχε επιτελέσει ο Αθ. Παπαδόπουλος, δεν τον αντικατέστησε άμεσα, αλλά μόλις στα τέλη του 1939, οπότε στο δημοτικό θώκο τον διαδέχθηκε ο γυναικολόγος ιατρός Γεώργιος Κουρούσης.

Προσωπική ζωή

Ο Αθ. Παπαδόπουλος παντρεύτηκε στα 1927 την (πρώτη) σύζυγό του Ανδρομάχη Χριστοδούλου με την οποία απέκτησε στα 1928 μια κόρη, την Ευαγγελία (Βιβή). Το 1932 η γυναίκα του απεβίωσε και πέντε χρόνια μετά (1937) ήρθε σε δεύτερο γάμο με την Αγάθη Σπαντούρου, με την οποία απέκτησε μια ακόμη κόρη, τη Δέσποινα (Νέλη), το 1939. Ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος απεβίωσε στις 18 Ιουλίου του 1964, σε ηλικία 76 ετών.
Γαριβαλδινοί

Γαριβαλδινοί ή Γαριβάλδηδες ονομάζονταν Ιταλοί πολεμιστές που συγκρότησαν εθελοντικό στρατιωτικό σώμα λεγόμενο άλλοτε «Φάλαγγα Γαριβαλδινών» ή «Τάγμα Γαριβαλδινών». Λέγονταν επίσης και ερυθροχίτωνες από το χρώμα του χιτωνίου που έφεραν. Το όνομά τους προέρχεται από τον ιδρυτή του εθελοντικού αυτού σώματος τον Ιταλό πατριώτη Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι που το συγκρότησε το 1862 κατά την εκστρατεία κατά του Παπικού κράτους.

Καταστατική αρχή του εθελοντικού αυτού σώματος ήταν να σπεύδουν και να μάχονται στο πλευρό των υπέρ της ελευθερίας πολεμούντων. Έτσι κατά καιρούς τμήματα αυτού του σώματος πολέμησαν υπό τον Γαριβάλδη και τους απογόνους του στον πόλεμο κατά της Αυστρίας το 1866, κατά της Ρώμης το 1867 και στο Γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870.
Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ο γιος του Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι, ο Ριτσιότι Γκαριμπάλντι έσπευσε στην Ελλάδα στο πλευρό των Ελλήνων με δύναμη 800 ανδρών οι οποίοι και έλαβαν μέρος στη μάχη του Δομοκού (5-5-1897). Επίσης κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο του 1912 ο από του 1897 Έλληνας λοχαγός των Γαριβαλδινών Αλέξανδρος Ρώμας σχημάτισε «φάλαγγα εξ Ελλήνων ερυθροχιτώνων» που θα ενώνονταν με αντίστοιχο τάγμα Ιταλών Γαριβαλδινών που έσπευδαν και πάλι στην Ελλάδα.
 
Μετά τη συγκρότηση της νέας φάλαγγας αυτή προωθήθηκε στο μέτωπο όπου και διακρίθηκε στη μάχη του Δρίσκου, στην Ήπειρο, εναντίον μεγαλύτερης εχθρικής πίεσης. Στη διάρκεια όμως της υποχώρησης η φάλαγγα υπέστη μεγάλες απώλειες, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κερκυραίος εθελοντής τότε ποιητής Λορέντζος Μαβίλης που έπεσε υπέρ της πατρίδας.
Παραταύτα δύο χρόνια αργότερα το 1914 πάλι σώμα Ελλήνων Γαριβαλδινών (ερυθροχιτώνων) έδρασε υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα στη περιοχή της αυτόνομης πλέον Ηπείρου.
Γιώργος Στολίγκας

Βιογραφικό

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ΠΑΟ Νέας Μελανδίας Πετραλώνων και το 1965 πήγε στην μεγάλη ομάδα της γειτονιάς του Α.Ο. Πετραλώνων. Το 1967 το ταλέντο του είδαν στον Ολυμπιακό Πειραιώς, από τον οποίο και αποκτήθηκε. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε ως βασικός μέχρι και το 1971, σημειώνοντας περισσότερες από 100 συμμετοχές πρωταθλήματος και συνολικά 8 τέρματα και 2 συμμετοχές σε αγώνα τελικού κυπέλλου Ελλάδας (1968, 1969) ενώ σημείωσε και 2 τέρματα σε ευρωπαϊκούς αγώνες κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης (1968). 
Το 1971 μετακόμισε στον Ατρόμητο Αθηνών με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε την άνοδο στην Α' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του, εξασφαλίζοντας το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική στη νίκη με 0-1 επί του Α.Π.Ο. Ρουφ με προσωπικό του τέρμα. Το 1972 μετακόμισε στον Άρη Θεσσαλονίκης, πραγματοποιώντας 5 συμμετοχές στα ισάριθμα πρώτα παιχνίδια του Άρη στο πρωτάθλημα και κατόπιν, μεσούσης της περιόδου 1972-73 επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ατρόμητο Αθηνών. Με τη φανέλα του Ατρομήτου, την επόμενη περίοδο 1973-74 κατέκτησε ξανά την άνοδο στην Α' Εθνική. Το 1975 μετακόμισε στην νεοφώτιστη της Β' Εθνικής Α.Π.Σ. Αμφιάλη. Το 1976 επέστρεψε στον Α.Ο. Πετραλώνων, με τη φανέλα του οποίου το 1979 κατέκτησε την άνοδο στην Β' Εθνική, όπου αγωνίστηκε τη σεζόν 1979-80 και το 1980 ως παίκτης Β' Εθνικής έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αποτέλεσε προπονητής ποδοσφαίρου. Εργάστηκε στον Αθηναϊκό οδηγώντας τον στην Α' Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά το 1990. Επίσης εργάστηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής την περίοδο 1987-88. Επίσης, εργάστηκε στην Γ.Σ. Καλλιθέα και το 1999 στον Φωστήρα. Έχει εργαστεί επίσης στον Ήφαιστο Περιστερίου κ.α.
Ένωση Εργαζομένων Αγροτών

Η Ένωση των Εργαζομένων Αγροτών ήταν μια αντεπαναστατική πολιτική οργάνωση που προέκυψε από την Εξέγερση του Ταμπόφ το 1920, εν μέσω του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Η οργάνωση καθοδηγούνταν από τον πρώην Σοσιαλ-Επαναστάτη πολιτικό Αλεξάντερ Αντόνοφ. Ο αυτό-διακηρυγμένος σκοπός της οργάνωσης, όπως πιστεύει ο Δρ Κοβάλσκι, ήταν “η ανατροπή των Κομμουνιστών-Μπολσεβίκων”.
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18

Πλέι-οφ παραμονής/υποβιβασμού

Οι ώρες είναι τοπικές (UTC+02:00).
Κρανιά Τρικάλων

Αξιοθέατα

Η Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού ή Αγ. Ζώνης, ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αι. και καταστράφηκε το 1943 από τους Γερμανούς. Σώθηκε μόνον ο ναός του Τιμίου Σταυρού, 1.500 περίπου μ. έξω από το χωριό στο δρόμο που οδηγεί στα Δολιανά. Η Μονή, πάντοτε ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Αποτελεί μνημείο σπάνιας αρχιτεκτονικής αξίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πολυπλοκότητα του κεντρικού τρούλου. Η αρχική κατασκευή του ναού χρονολογείται στα 1770, ενώ η λαϊκής τεχνοτροπίας διακόσμησή του στα 1792.Επισκευάστηκε μεταξύ 1840 - 1848 και γνώρισε δεύτερη επισκευή το 1900. Το 1943 υπέστη καταστροφές από τους Γερμανούς κατακτητές, ενώ τα τελευταία χρόνια έγιναν εργασίες στερέωσης από την αρχαιολογική υπηρεσία, με την υλική βοήθεια των κατοίκων της περιοχής.
Ο ναός της Αγ. Παρασκευής εγκαινιάσθηκε το 1865. Στον περίβολό του βρίσκεται η προτομή του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος πέρασε από το χωριό. Πανηγυρίζει μεγαλοπρεπώς στις 26 Ιουλίου, με παραδοσιακό γλέντι και χορούς από τους κατοίκους της Κρανιάς και των γύρω περιχώρων. Τέλος αξιοσημείωτο είναι το παρθένο περιβάλλον της περιοχής, καθώς και τα πέτρινα θολωτά γεφύρια στο Μύλο του Γκίκα και στο Μύλο.

Λαογραφικό μουσείο

Το έτος 2001 λειτούργησε για πρώτη φορά στην Κρανιά λαογραφικό μουσείο. Δημιουργός του ήταν ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού. Η στέγασή του γίνεται στο σχολείο του χωριού που ανακαινίστηκε για αυτο το λόγο. Το μουσείο διαθέτει πλήθος εκθεμάτων όπως παραδοσιακά υφαντά, αργαλειό, νυφικό κρεβάτι & σαρμανίτσα, κουζινικά καθώς και μεγάλο φωτογραφικό αρχείο.
Χάινριχ Τσίμερ

Βίος

Ο Τσίμερ ξεκίνησε την καριέρα του μελετώντας σανσκριτική γλωσσολογία στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου, από όπου αποφοίτησε το 1913. Ανάμεσα στο 1920-24 έγινε λέκτορας στο πανεπιστήμιο Ernst-Moritz-Arndt του Γκρίφσβαντ και κατόπιν μετακόμισε στη Χαϊδελβέργη, για να αναλάβει την έδρα της ινδικής φιλολογίας. To 1938 διώχθηκε από τους Ναζί και μετανάστευσε στο Λονδίνο, όπου δίδαξε στο κολέγιο Μπάλιολ, της Οξφόρδης. To 1942 έφυγε για τη Νέα Υόρκη για να διδάξει ως λέκτορας της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (Columbia). Πέθανε ξαφνικά τον επόμενο χρόνο, αφήνοντας πίσω του σημαντικό αδημοσίευτο υλικό που επιμελήθηκε ο μαθητής του Τζόζεφ Κάμπελ.

Μέθοδος

Η μέθοδος του Τσίμερ ήταν να εξετάζει θρησκευτικές εικόνες, χρησιμοποιώντας το ιερό τους νόημα ως κλειδί για την ψυχική μεταμόρφωση του ανθρώπου. Φυσικά μια τέτοια προσέγγιση της θρησκευτικής τέχνης -μέσω της ινδικής φιλοσοφίας και της ιστορίας των θρησκειών- απείχε μακράν της παραδοσιακής ερμηνείας των συγχρόνων του ακαδημαϊκών, γεγονός που ξεσήκωσε αρκετές αντιδράσεις. Ωστόσο, η βαθιά γνώση της ινδουϊστικής μυθολογίας και φιλοσοφίας τον βοήθησε να εμβαθύνει τόσο στην τέχνη, ώστε να εξαναγκάσει τους αντιπάλους του να υποκλιθούν στην πρωτοπορία του αφενός, αλλά και να τον βοηθήσουν να συνδεθεί με άλλους πρωτοπόρους της εποχής του, όπως ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ. Ο Τζόζεφ Κάμπελ εξέδωσε ένα μεγάλο μέρος του αδημοσίευτου υλικού του Τσίμερ μετά το θάνατό του. Θεωρείται από φίλους και αντιπάλους ως ο άνθρωπος που έκανε γνωστή την τέχνη της Ν. Ασίας στη Δύση.
Ελένη Κρίτα

Βιογραφικό

Έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 1984 στη σειρά "Ένας συγγραφέας ζητάει πρόσωπα". Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές παραγωγές τη δεκαετία του 1980 στην κρατική τηλεόραση μεταξύ των οποίων: "Υπερμνησία" το 1984, "Η ζωή του Αττίκ" το 1985 και "Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα" το 1987. Παράλληλα με τις τηλεοπτικές της συμμετοχές την περίοδο αυτή έλαβε μέρος και σε 10 βιντεοταινίες άλλοτε με πρωταγωνιστικούς και άλλοτε με μικρότερους ρόλους. 
Έγινε ευρύτερα γνωστή το 2005 με τη συμμετοχή της στην κωμική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη "Στο Παρά Πέντε στο ρόλο της Μαριλένας Δορκοφίκη. Η σειρά θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες της ελληνικής τηλεόρασης σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία μέχρι και σήμερα. Μετά τη συμμετοχή της στο "Παρά Πέντε" ακολούθησαν συμμετοχές σε διάφορες σειρές όπως "Safe Sex TV Stories", "Απόστολος και Μόνος", "Super Μπαμπάς", "Γιούγκερμαν" και "Αληθινοί Έρωτες". Από το 2008 μέχρι το 2010 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά "Η Πολυκατοικία" με την συμμετοχή της να ξεκινά στα μέσα του πρώτου κύκλου και να ολοκληρώνεται λίγο πριν το τέλος του δεύτερου. Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή κωμική σειρά "Όσο Έχω Εσένα".
Το σύστημα της Φύσης

Κριτική

Το βιβλίο θεωρήθηκε εξαιρετικά ριζοσπαστικό και υπήρχαν μακριοί κατάλογοι με ανθρώπους οι οποίοι το αποκήρυσσαν. Ο καθολικός θεολόγος και ιερέας Nicolas-Sylvestre Bergier έγραψε ένα έργο για να το αντικρούσει Examen du matérialisme ("Εξετάζοντας τον υλισμό").Ο Μέγας Φρειδερίκος της Πρωσσίας απάντησε πως «όταν κάποιος μιλά δημόσια, πρέπει να σκέφτεται τα εύθραυστα αυτιά που τον ακούνε. Δεν πρέπει να προκαλεί σοκ, πρέπει να περιμένει μέχρι η κοινωνία να είναι μορφωμένη να τον αφήσει να σκεφτεί μεγαλόφωνα». Η απόρριψη του Φρειδερίκου, ίσως υποκινήθηκε από το ότι το βιβλίο περιείχε κεκαλυμμένη επίθεση κατά της μοναρχίας.
Θεόδωρος Αλκαίος

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μεϊμάρογλους ή Μεϊμάρης. Περιπλανήθηκε στις Κυδωνιές, την Πάτμο, την Κωνσταντινούπολη και στο Βουκουρέστι. Το 1801 εργάστηκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο στο Ιάσιο και αργότερα έγινε υπάλληλος στην αυλή του ηγεμόνα Αλέξανδρου Μουρούζη. 
Το 1815 παντρεύτηκε τη Μαριγώ Βρανέλλη, η οποία τον συνόδευσε παντού. Ήδη το 1818 ήταν καταξιωμένος ηθοποιός και πρωταγωνιστής στο «Πατριωτικό Θέατρο Καρατζά» στο Βουκουρέστι.

Επαναστατημένη Ελλάδα

Στην Επανάσταση του 1821 ο Αλκαίος ήλθε στην Ελλάδα και πολέμησε ως οπλαρχηγός ατάκτων σε διάφορες μάχες στη Ρούμελη, Χίο και Κρήτη υπό τον Φαβιέρο. Εξιστόρησε την πτώση των Ψαρών (21 Ιουνίου 1824) στην οποία συμμετείχε και διέφυγε τραυματισμένος κολυμπώντας προς τη Χίο. Πήγε στη Σύρο και εξόπλισε στρατιωτικό σώμα Μυτιληνιών και το έστειλε στην Κρήτη. Υπό την ηγεσία του οργανώθηκε στρατιωτικό σώμα Χίων πολεμιστών για να σταλεί στην Χίο να την απελευθερώσει. Τελικά το σχέδιο ακυρώθηκε. 
Για λόγους επιβίωσης ίδρυσε στη Σύρο το 1829 μια βραχύβια θεατρική ομάδα και ανέβασε θεατρικά έργα τόσο δικά του όσο και άλλων. Λεπτομέρειες γνωρίζουμε για μια θεατρική του παράσταση στη Σύρο, εκείνη του Μάρκου Μπότσαρη. Σε αυτήν την παράσταση κάνοντας παρέκβαση στο κείμενο του έργου επιτίθεται κατά των Χιωτών. Αυτό έγινε αιτία να φυλακισθεί και να κλείσει το θέατρό του. Τότε θεωρήθηκε ασυμβίβαστη η ιδιότητα του Έλληνα αξιωματικού με το λειτούργημα του θαετρίνου.

Μετεπαναστατική Ελλάδα

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια έλαβε μέρος στον Εμφύλιο συντασσόμενος με τους συνταγματικούς και σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τα γαλλικά στρατεύματα στο Άργος (4/17 Ιανουαρίου 1833)
Το έργο του συνέχισε ο αδελφός του, Ευστράτιος Αλκαίος επίσης ηθοποιός, καθώς και ο γιος  του Ξενοφών Αλκαίος.
The Roots of Guns N' Roses

Σχετικά

Το άλμπουμ περιλαμβάνει demo του συγκροτήματος στην αυθεντική τους εκδοχή και σε remix από τον πρώην κιθαρίστα των Guns N' Roses Γκίλμπυ Κλαρκ και τον ντράμερ των Cinderella Φρεντ Κούρι.
Στα κομμάτια "Shadow of your Love" και "Reckless Life" κιθάρα παίζει ο αυθεντικός κιθαρίστας των Guns N' Roses, Τρέισι Γκανς.
Τα κομμάτια "Reckless Life" και "Anything Goes" ηχογραφήθηκαν αργότερα από τους Guns N' Roses. Το "Reckless Life" εμφανίστηκε στο EP Live ?!*@ Like a Suicide και το "Anything Goes" στο άλμπουμ Appetite for Destruction.
Φερντινάν Φουκέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην γαλλική πόλη Μορτέν στις 21 Ιουνίου 1828 και σε ηλικία 21 ετών εισήλθε στο École Normale Supérieure του Παρισιού. Το 1861 βρέθηκε στην Νάπολη για την παρακολούθηση της ηφαιστειακής δραστηριότητας του Βεζούβιου, ενώ το 1865 παρακολούθησε την ηφαιστειακή δραστηριότητα της Αίτνας.
Το 1866 πήγε στην Ελλάδα ως επικεφαλής επιστημονικής επιτροπής της Ακαδημίας του Παρισιού για την μελέτη της ηφαιστειακής δραστηριότητας της Νέας Καμένης της Σαντορίνης, για την οποία εξέδωσε το 1879 το βιβλίο Santorin et ses éruptions (Η Σαντορίνη και οι εκρήξεις της). Το 1877 έγινε καθηγητής Φυσικής Ιστορίας του  Κολεγίου της Γαλλίας στο Παρίσι και στις 13 Ιουνίου του 1881 εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών στην οποία  εξελέγη πρόεδρος το 1901. Πέθανε στις 7 Μαρτίου του 1904.
Μονή Γρηγορίου

Τοποθεσία

Η μονή είναι παραθαλάσσια, επί ακρωτηρίου της νοτιοδυτικής ακτής της Αθωνικής χερσονήσου, νότια της Μονής Σιμωνόπετρας και βορειότερα από τη Μονή Διονυσίου. Το ακρωτήριο αυτό περιβάλλει πλούσιος ψαρότοπος.

Ιστορία

Σύμφωνα με χειρογραφικό κώδικα η Μονή αυτή δρύθηκε λίγο πριν από τα μέσα του 14ου αιώνα (1310). Ιδρυτής της είναι ο όσιος Γρηγόριος ο νέος επονομαζόμενος, ησυχαστής μαθητής του αγίου Γρηγορίου Σιναΐτη του μεγάλου δάσκαλου της νοεράς προσευχής. Έπειτα από μια τρομακτική επιδρομή που σημειώθηκε κατά της Μονής στα τέλη του 15ου αιώνα η Μονή ανάκαμψε δύο αιώνες μετά, από τις γενναιόδωρες χορηγίες των Μολδαβών ηγεμόνων, για να δοκιμαστεί ξανά στην Επανάσταση του 1821 όπου και η σημερινή της ακμή ξεκίνησε μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα. 
Το Καθολικό της μονής Γρηγορίου, τιμώμενο στο όνομα του Αγίου Νικολάου, άρχισε να κτίζεται αμέσως μετά την πυρκαγιά του 1761.

Παρεκκλήσια

Η Ιερά Μονή Γρηγορίου διατηρεί δεκατέσσερα παρεκκλήσια από τα οποία τα επτά βρίσκονται μέσα στην μονή. Από τα παρεκκλήσια εκείνο του οσίου Γρηγορίου, του Κτήτορος (1851) είναι ενσωματωμένο στο βόρειο μέρος του καθολικού.
Στο δυτικό τμήμα της παλιάς αυλής βρίσκεται το παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας, που κτίστηκε το 1775. Επίσης υπάρχουν του Αγίου Δημητρίου 18ου αιώνα ,της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής, των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και του Αγίου Σπυρίδωνος 19ου αιώνα. Τέλος των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ερειπωμένο σήμερα. Ωστόσο, στα πλαίσια της ανακατασκευής της νέας, ανατολικής πτέρυγας, που άρχισε το 1997, ήδη ενσωματώθηκε νέο παρεκκλήσιο, με τρούλο, αφιερωμένο στον ίδιο Άγιο. 
Η μονή διαθέτει επίσης και επτά εξωκκλήσια. Ο κοιμητηριακός ναός είναι αφιερωμένος στους Αγίους Πάντες.

Εξαρτήματα

Η Μονή Γρηγορίου διαθέτει έξι Κελλιά, στις Καρυές μαζί με το αντιπροσωπείο της του Αγίου Τρύφωνος. Το Κελλί των Αγίων Αναργύρων, όπου μονάζουν οι αγιογράφοι Παχωμαίοι, της Υπαπαντής του Χριστού, στο κέντρο των Καρυών, όπου μονάζουν οι αγιογράφοι Ιωσαφαίοι, το Κελλί του Αγίου Φιλοθέου του Κόκκινου , κοντά στο ναό του Πρωτάτου, που ανακαινίστηκε το 1995. Τέλος το Κελλί του Αγίου Νικολάου, βορειοανατολικά των Καρυών, στη θέση «Κομμένοι», και το Κελλί των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου που βρίσκεται στην περιοχή της Καψάλας.
Η Μονή Γρηγορίου διαθέτει έξι Καθίσματα στην ευρύτερή της περιοχή: Των Αθωνιτών Πατέρων 19ου αιώνα, το οποίο ανακαινίστηκε κατά τα έτη 1976-90. Της Παναγίας, 18ου αιώνα όπου ασκήτευσε για ένα χρόνο και ο Άγιος Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης, πριν εγκατασταθεί οριστικά στα Καυσοκαλύβια. Το Κάθισμα αυτό απέχει τριάντα μέτρα από τη σπηλιά όπου ασκήτευσε ο ιδρυτής και Κτήτορας της μονής Όσιος Γρηγόριος. Επίσης έχει τα Καθίσματα Των Αγίων Αποστόλων και του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου μέσα στο δάσος σε υψόμετρο 700 μ.. Tέλος τα Καθίσματα τoυ Αγίου Αρτεμίου, του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου και του Προφήτη Ηλία, το οποίο λειτουργεί και ως πυροφυλάκιο του δάσους της μονής.

Μοναστική δύναμη

Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 85 άτομα.
Εμμανουήλ της Καστίλης

Βιογραφία

Ήταν ο έβδομος γιος του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ της Σουηβίας, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. 
Γεννήθηκε στο Καριόν δε λος Κόνδες και του δόθηκε το όνομα Μανουήλ προς τιμήν της μάμμης του Ειρήνης Αγγελίνας από την Κωνσταντινούπολη. Του δόθηκε η κυριότητα της Βιλένα το 1252 ως πρόσοδος (appanage), δηλ. σε περίπτωση έλλειψης αρρένων απογόνων η περιοχή θα επέστρεφε στο στέμμα. Η επικράτειά του θα μεγαλώσει με τις πόλεις του ποταμού Βιναλοπό. Επίσης έγινε adelantamiento του βασιλείου της Μούρθια.
Το 1252 ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλφόνσος Ι΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους· το 1259 έστειλε πρεσβεία στον πάπα Αλέξανδρο Δ΄ και ο Μανουήλ ήταν μέλος της. O Μανουήλ έγινε κοντόσταυλος (alférez) και μαγιορδόμος του βασιλείου. 
Το 1283 απεβίωσε στο Πενιάφιελ σε ηλικία 49 ετών και τάφηκε στη μονή του Ουκλές. Ο γιος του Ιωάννης-Μανουήλ έγινε πρίγκιπας της Βιλένα και αξιοσημείωτος συγγραφέας.
Μάχη του Βαρυπέτρου

Εξέλιξη των γεγονότων

Το καλοκαίρι του 1825 η Προσωρινή Κυβέρνηση του Ναυπλίου έστειλε τον κατώτερο αξιωματικό Λαζόπουλο Λιόντα για να πάει να πολεμήσει στην Κρήτη τους Τούρκους. Στην μάχη του Βαρυπέτρου ο Λαζόπουλος και λίγοι Έλληνες αντιστάθηκαν κρατερά των πιο υπεράριθμων Τούρκων. Στην μάχη που διάρκεσε τρεις ώρες, οι Έλληνες κάμφθηκαν, και ο Λαζόπουλος αναγκάστηκε να αποσυρθεί με τους πολεμιστές του στον Αποκόρωνα.

Σημασία της μάχης του Βαρυπέτρου

Η μάχη ήταν μια από τις απογοητεύσεις της αποτυχημένης επανάστασης στην Κρήτη. Οι δυνάμεις του Λαζόπουλου ήταν πολύ ολιγάριθμες με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να αντεπεξέλθουν. Μετά την μάχη ο Λαζόπουλος επέστρεψε μετά από λίγο καιρό στο Ναύπλιο.