google/wiki40b huggingface dataset:
Φοίνικας Πύλας (πετοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1971. Το 1972 συμμετείχε στο πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα το οποίο διεξήχθη υπό την αιγίδα της Tοπικής Eπιτροπής Aθλοπαιδιών Kύπρου (ΤΕΑΚ). Από το 1973 έως το 1978 τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ανέλαβε η Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με το Φοίνικα να συμμετέχει στο πρωτάθλημα.
Το Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης με το Φοίνικα να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της ομοσπονδίας.
Το 1989 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία μόνο μία περίοδο. Το 1995 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην Α΄ κατηγορία.
Οκρίβας

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Ο αστέρας β Οκρίβαντος περιβάλλεται από περιαστρικό δίσκο, ένα δίσκο σκόνης ακτίνας 190 ως 200 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων που ακτινοβολεί έντονα στο υπέρυθρο, ένα πιθανό πλανητικό σύστημα κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του. Η ηλικία του αστέρα υπολογίζεται σε 20 ως 100 εκατομμύρια χρόνια, ενώ η απόστασή του από τη Γη σε 56 έτη φωτός και το απόλυτο μέγεθος σε 2,85.
- Ο Αστέρας του Kapteyn, από τους κοντινότερους στη Γη, έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ιδία κίνηση από όλους τους αστέρες στον γήινο νυκτερινό ουρανό (τη μεγαλύτερη την έχει ο Αστέρας του Μπάρναρντ).
- Ο πάλσαρ J0437-4715 με περίοδο 5,76 χιλιοστά του δευτερολέπτου της ώρας είναι ένας από τους κοντινότερους στη Γη αστέρες νετρονίων, ίσως ο κοντινότερος, σε απόσταση 480 ετών φωτός. Αποτελεί διπλό σύστημα με λευκό νάνο και έχει ανιχνευθεί τόξο ωστικού κύματος μέσα στη διαστρική ύλη προς την κατεύθυνση προς την οποία κινείται.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2016–17

Α΄ Κατηγορία

Η A΄ Κατηγορία διεξάγεται σε έναν όμιλο με 16 ομαδες. Ο πρωταθλητής για πρώτη φορά θα ανακηρυχθεί μέσω αγώνων κατάταξης (Play Off) μεταξύ των 4 πρώτων της κανονικής διάρκειας και κερδίζει την άνοδο στη Γ' Εθνική. Ο τελευταίος της κανονικής περιόδου καθώς και μια ή δυο (αν υποβιβαστεί ο μοναδικός εκπρόσωπος της ΕΠΣΛ στη Γ΄ Εθνική Απόλλων Λάρισας) ακόμα ομάδες που θα κριθούν επίσης με αγώνες κατάταξης (play out) θα υποβιβαστουν στην Α1 κατηγορία.
Πρωταθλήτρια για την περίοδο 2016-17 ανακηρύχθηκε η ομάδα του Αχιλλέα Φαρσάλων

Β΄ Κατηγορία

Το πρωτάθλημα της Β κατηγορίας διεξάγεται με τη συμμετοχη 40 ομάδων σε 3 ομίλους. Οι πρωταθλητές των 3 ομίλων και 1 από τους δευτεραθλητές μετά από αγώνες κατάταξης θα ανέβουν στην Α1. Οι  τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάζονται στην Γ κατηγορία καθώς και 2 ακόμα ομάδες μετά από αγώνες κατάταξης μεταξύ των προτελευταίων. Αν υποβιβαστεί ο Απόλλων Λάρισας απο τη Γ΄ Εθνική δε θα γίνουν αγώνες κατάταξης, θα υποβιβαστουν οι δυο τελευταίοι κάθε ομίλου. Με τις 6 ομάδες που προβλέπεται να ανέβουν από τη Γ΄ ΕΠΣΛ η Β κατηγορία το 2017-18 θα απαρτίζεται απο 42 συλλόγους (3 όμιλοι των 14). 
Δε δήλωσαν συμμετοχή στη Β΄ κατηγορία οι «Απόλλων Βρυσιών» που είχε αποχωρήσει στα μέσα του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας της προηγούμενης περιόδου και «ΑΟ Κοιλάδας», με αποτέλεσμα οι δυο πρώτοι επιλαχόντες τριταθλητές της Γ΄ ΕΠΣΛ 2015-16 «Μυραϊκός» και «Δόξα Βαλανίδας» να ανέβουν κατηγορία.

Γ΄ Κατηγορία

36 συνολικά ομάδες συμμετέχουν στη Γ' κατηγορία με επανεμφανίσεις 9 συλλόγων (Κεραυνός Παραποτάμου , ΑΟ Βρυότοπου, Ατρόμητος Δασοχωρίου , Αστραπή Δελερίων , Εθνικός Ολύμπου , Μύτικας Καλυβίων ,Δευκαλίων Κρανιάς , Αναγέννηση Ευαγγελισμού Ελασσόνας ,Αναγέννηση Ζαππείου ) και την πρώτη εμφάνιση πέντε (Α.Ε. Μάνδρας 2016 , Αναγέννηση Πυργετού 2016, Απόλλων Γαλήνης 2016, ΑΣ Μπαράζ Πηνειός και Πύρρος Βορειοηπειρωτών). Πέρα από τους 2 συλλόγους που δε δήλωσαν στη Β΄ κατηγορία άλλοι 6 που αγωνίστηκαν στη Γ΄ της προηγούμενης περιόδου αδρανοποιήθηκαν (Ελευθεριακός, Όλυμπος Αιγάνης, Φλόγα Ευαγγελισμού Τεμπών, Δόξα Αμυγδαλής, Πηνειός Λάρισας και Ορφέας Λάρισας).  Ο καταρτισμός των τριών ομίλων και η κλήρωση των αγώνων έγιναν στις 27 Σεπτεμβρίου 2016 και το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 8 και 9 Οκτωβρίου. Έξι συνολικά ομάδες θα κερδίσουν την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία (οι δυο πρώτες κάθε ομίλου).

Α΄ Φάση

Στην πρώτη φάση του κυπέλλου συμμετείχαν μόνο οι σύλλογοι των 2 κατώτερων κατηγοριών. Χωρίστηκαν σε 4 ομίλους με κριτήρια γεωγραφικά αλλά και την κατηγορία που αγωνίζονται . Δυο ομάδες από κάθε όμιλο (8 συνολικά) μετά από αγωνες νοκ άουτ προχώρησαν στην 2η φάση όπου προστέθηκαν και οι 32 σύλλογοι των Α και Α1.

Β΄ Φάση

Οι 40 σύλλογοι χωρίστηκαν σε 4 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια και με τον καθένα να απαρτίζεται από 4 ομάδες της Α , 4 της Α1 και 2 της Β ή Γ κατηγορίας προερχόμενες από την πρώτη φάση. 2 ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στη τρίτη φάση που είναι οι προημιτελικοί αγώνες.
Διάλεκτος Σέτο

Η Σέτο (seto kiil, εσθονικά: setu keel‎) είναι μια διάλεκτος των Νότιων Εσθονικών που ομιλούνται από 12.549 άτομα. Μερικές φορές χαρακτηρίζεται ως διάλεκτος της Βόρο, ενώ άλλες φορές περιγράφονται ως μία γλώσσα, δηλαδή ως Σέτο-Βόρο. Ωστόσο, η εθνική ταυτότητα των Σέτο (Setokõsõq) και Βόρο (Võrokõsõq) είναι αρκετά διακριτή: οι Σέτο κατοικούν ως επί το πλείστον στην περιοχή κοντά στα νοτιοανατολικά σύνορα της Εσθονίας με τη Ρωσίας στη Σετομάα και είναι Ανατολικοί Ορθόδοξοι, ενώ οι Βόρο είναι Λουθηρανοί και ζουν στην Επαρχία Βόρου.
Σιμπλίς Σαρατζί

Εκπαιδευτική σταδιοδρομία

Ο Σιμπλίς κατέχει διδακτορικό Φιλοσοφίας στη Γεωγραφία από το Πανεπιστήμιο Μισέλ ντε Μονταίν του Μπορντό 3, και στη συνέχεια δίδαξε για τέσσερα χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Μπανγκί, του οποίου έγινε πρύτανης.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Σαρατζί ήταν προσωπάρχης του πρωθυπουργού Τουαντερά για πέντε χρόνια μεταξύ 2008-13.  Οι δύο γνωρίζονται μεταξύ τους από τα μαθητικά τους χρόνιας.   Ο Σαρατζί τέθηκε επικεφαλής και συντόνισε την προεκλογική εκστρατεία του Τουαντερά  κατά τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2015 – Φεβρουαρίου 2016. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Τουαντερά ως Προέδρου, ο Σιμπλίς διορίστηκε πρωθυπουργός στις 2 Απριλίου 2016.  
Το πρώτο του υπουργικό συμβούλιο διορίστηκε στις 12 Απριλίου, αποτελούμενο από 23 μέλη. Ο Σαραντζί επέλεξε να μην συμπεριλάβει κανένα μέλος από τις χριστιανικές και μουσουλμανικές πολιτοφυλακές που ευθύνονται για τη βία στο πραξικόπημα του 2013.  Ως πρωθυπουργός, η ασφάλειά του παρέχεται από μια εθνική μονάδα υποστήριξης της αστυνομικής προστασίας της Ρουάντα, η οποία αναπτύσσεται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία στο πλαίσιο της αποστολής σταθεροποίησης των Ηνωμένων Εθνών.  Επαίνεσε αργότερα τις ειρηνευτικές δυνάμεις της Ρουάντα για την εισαγωγή μιας μορφής κοινωνικής εργασίας από τη Ρουάντα που ονομάζεται Umuganda στην Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής.  
Τον Φεβρουάριο του 2019 αντικαταστάθηκε από τον πρωθυπουργό Φερμέν Ενγκραμπαντά.
Πάπας Θεόδωρος Β΄ Αλεξανδρείας

Παιδική Ζωή και Σπουδές

Ο Πάπας Θεόδωρος γεννήθηκε με το όνομα Ουαζίχ Σούμπχι Μπάκι Σουλεϊμάν (وجيه صبحى باقى سليمان) στις 4 Νοεμβρίου 1952 στην περιοχή της Μανσούρα στην Αίγυπτο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αλεξανδρείας, όπου έλαβε πτυχίο Φαρμακευτικής το 1975. Εισήλθε σε μοναστήρι στη κοιλάδα της Νιτρίας, για να μελετήσει θεολογία για δύο χρόνια. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1989.

Επίσκοπος

Στις 15 Ιουνίου 1997 χειροτονήθηκε ως γενικός επίσκοπος από τον τότε Κόπτη Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας, μακαριστό Σενούντα Γ΄, λαβαίνοντας το όνομα Θεόδωρος (Tawadros). Υπηρέτησε στην Μητρόπολη της επαρχίας Μπεχίρα στη βόρεια Αίγυπτο.

Απόψεις και θέματα

Ο Θεόδωρος είχε δηλώσει πως η Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011 ήταν μια κρίσιμη καμπή στις σχέσεις της Κοπτικής Εκκλησίας με τη νεολαία του. Μεταξύ των πρώτων του καθηκόντων είναι το θέμα του μεταβαλλόμενου πολιτικού σκηνικού της Αιγύπτου, λαμβάνοντας υπόψιν του το νέο σύνταγμα.

Επιλογή του ως Πάπα

Η διαδικασία επιλογής Πάπα είχε ξεκινήσει αρκετές εβδομάδες πριν την επιλογή του στις 4 Νοεμβρίου. Περίπου 2.400 κληρικοί και άλλοι επέλεξαν τρεις υποψηφίους: τον Επίσκοπο Θεόδωρο, τον Επίσκοπο Ραφαήλ, ένα πρώην βοηθός του προηγούμενου Πάπα Σενούντα Γ΄, και τον πατέρα Ραφαήλ, ένα μοναχό σε μοναστήρι κοντά στην Αλεξάνδρεια και μαθητή του 116ου Πάπα Κύριλλου VI.
Η τελετή επιλογής του νέου Πάπα από τους τρεις υποψηφίους πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου. Χαρακτηρίστηκε από την σημαντική παρουσία της αστυνομίας. Πριν από την επιλογή, ο Μητροπολίτης Παχώμιος, τοποτηρητής της Εκκλησίας, σφράγισε το δισκοπότηρο με τα ονόματα με κόκκινο κερί και το έβαλε πάνω στο βωμό όπου τέλεσε τη θεία λειτουργία. Είπε τότε το εκκλησίασμα: "Ας προσευχηθούμε ότι ο Θεός θα βγάλει τον καλό ποιμένα" και έπειτα από μια στιγμή σιωπής ένα παιδί με δεμένα τα μάτια τράβηξε το όνομα του νέου Πάπα. Οι πιστοί τότε ξέσπασαν σε δάκρυα και χειροκροτήματα, ενώ άλλοι προσεύχονταν. Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι συνεχάρη τον νέο Πάπα και τον κάλεσε σε συνεργασία και αιγυπτιακή ενότητα ανάμεσα σε Κόπτες και Μουσουλμάνους.

Συμμετοχή στο πραξικόπημα του 2013

Το καλοκαίρι του 2013, έναν χρόνο μετά την άνοδο στη θέση του προέδρου της Αιγύπτου του Μοχάμεντ Μόρσι, μαζικές διαδηλώσεις ξέσπασαν στη χώρα κατά της πολιτικής του Αιγύπτιου προέδρου. Στις διαδηλώσεις αυτές οι Ένοπλες Δυνάμεις της Αιγύπτου, με επικεφαλής υπουργό Άμυνας, στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, αποφάσισαν να παρέμβουν παίρνοντας το μέρος των διαδηλωτών. Στις 3 Ιουλίου 2013 ο Στρατός της Αιγύπτου ανέτρεψε τον Μοχάμεντ Μόρσι. Ο κόπτης Πάπας υποστήριξε επίσημα την κίνηση του Στρατού, ως ο ένας από τους δύο θρησκευτικούς ηγέτες που στήριζαν την ανατροπή, μαζί τον μεγάλο ιμάμη του Αλ Άζχαρ Αχμέντ ελ-Ταγιέμπ. Η στάση του προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ενώ όξυνε την σχέσεις μεταξύ Κοπτών Χριστιανών και Μουσουλμάνων υποστηρικτών του Μόρσι, τις επόμενες ημέρες.
Έγχυση καυσίμου

To σύστημα έγχυσης καυσίμου (fuel injection) είναι ένα σύστημα των κινητήρων εσωτερικής καύσης το οποίο χρησιμεύει στην ανάμιξη καυσίμου και αέρα και την έγχυση του παραγόμενου μείγματος στο θάλαμο καύσης. Αρχικά χρησιμοποιόταν μόνο στις πετρελαιομηχανές αλλά, από τα τέλη της δεκαετίας του '80 έχει επικρατήσει και στους βενζινοκινητήρες, αντικαθιστώντας σχεδόν τελείως τον εξαερωτήρα (καρμπιρατέρ),
Κάθε σύστημα έγχυσης είναι σχεδιασμένο και ρυθμισμένο για συγκεκριμένο τύπο καυσίμου, με τα περισσότερα συστήματα να προορίζονται για κινητήρες βενζίνης ή πετρελαίου ντίζελ. Με την έλευση της ηλεκτρονικής έγχυσης καυσίμου (electronic fuel injection, EFI), το ηλεκτρομηχανoλογικό υλικό των συστημάτων έγχυσης έχει γίνει κοινό για αυτούς τους δύο τύπους καυσίμου και οι διαφορετικές ρυθμίσεις επιτυγχάνονται με αλλαγές στο προγραμματιζόμενο λογισμικό του EFI.
Ένα σύστημα έγχυσης αποτελείται από δύο βασικά τμήματα, την αντλία ή μια αποθήκη καυσίμου υπό πίεση και έναν ή περισσότερους εγχυτήρες (μπεκ). Ο εγχυτήρας είναι ένα ακροφύσιο και μια βαλβίδα η οποία χρησιμεύει στον έλεγχο της έγχυσης.

Αρχή λειτουργίας και μέθοδοι έγχυσης

Ο σκοπός είναι ανάμιξη του καυσίμου, η βασική διαφορά μεταξύ των καρμπιρατέρ και των συστημάτων έγχυσης καυσίμου είναι ότι το δεύτερο εξαερώνει το καύσιμο διοχετεύοντάς το μέσα από ένα μικρό ακροφύσιο, με τη βοήθεια αντλίας υψηλής πίεσης. Αντίθετα, το καρμπιρατέρ εκμεταλλεύεται την υποπίεση (χαμηλή πίεση) που δημιουργείται κατά την είσοδο του αέρα σε αυτό, προκειμένου να τον αναμίξει το καύσιμο.

Κίνδυνοι κατά τη συντήρηση

Επειδή τα καύσιμα είναι εύλεκτες ουσίες, ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι αυξημένος, οπότε απαγορεύεται η χρήση φλόγας, καθώς υπολείμματα καυσίμου που τυχόν έχουν παραμείνει μπορεί να αναφλεγούν, και επειδή ο στατικός ηλεκτρισμός δημιουργεί σπίθες οι οποίες δύναται να αναφλέξουν τα υπολείμματα, ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται η συντήρηση του συστήματος ανάφλεξης, πρέπει να είναι γειωμένος.
Μαρκινιάδα Άρτας

Ιστορία

Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας,  στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, η Μαρκινιάδα μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 200 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Μαρκινιάδα αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στη Μαρκινιάδα. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 35 οικογένεις. Στο χωριό υπήρχε ο ναός του Αγίου Γεωργίου και τρία παρεκκλήσια, της Θεοτόκου, της Αγίας Τριάδας και του Προφήτη Ηλία και ιερουργούσε ένας εφημέριος από το χωριό. Ο μητροπολίτης αναφέρει ότι στη θέση Ντίρζιου, υπήρξε παλαιό χωριό και σε απόσταση μισής ώρας, στη θέση Καββαλάρι υπήρχε ο ερειπωμένος ναός του Αγίου Νικολάου. Ο Ξενόπουλος αναφέρει επίσης ότι στη Μαρκινιάδα υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 20 μαθητές.
Η οριστική απελευθέρωση της Μαρκινιάδας έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.
Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας

Βασιλιάς της Γερμανίας

Μετά τον θάνατο του Λοθάριου, εξελέγη βασιλιάς στις 7 Μαρτίου 1138 και στέφθηκε στο Άαχεν 6 μέρες αργότερα. Παρέδωσε το δουκάτο της Σαξονίας στον Αλβέρτο τον γενειοφόρο και της Βαυαρίας στον Λεοπόλδο Γ΄ μαγράβο της Αυστρίας κρατώντας ο ίδιος την ψιλή κυριαρχία. Ο πόλεμος που ξέσπασε μεταξύ Γουέλφων και Γιβελίνων αργότερα επεκτάθηκε νοτιότερα στην Ιταλία. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου (1139) ο πόλεμος συνεχίστηκε με τον γιο του, Ερρίκο τον Λέοντα, και αργότερα τον αδελφό του, Γουέλφο ΣΤ΄ της Τοσκάνης. 
Τελικά ο τελευταίος ηττήθηκε εξαναγκαζόμενος τον Μάιο του 1142 να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με τον Κορράδο στη Φραγκφούρτη. Την ίδια χρονιά ο Κορράδος εισήλθε στη Βοημία τοποθετώντας πρίγκηπα τον γαμπρό του Βλαδίσλαο Β΄ της Βοημίας. Το 1146, ενώθηκε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ΄ και τον Τιερί της Αλσατίας, κόμη της Φλάνδρας προκειμένου να συμμετέχει στη Β΄ Σταυροφορία, αφήνοντας βασιλιά τον γιο του, Ερρίκο Βερεγγάριο. Με 20.000 στρατό πέρασαν από την Ουγγαρία και έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη τον Δεκέμβριο του 1146. 
Αντί να ακολουθήσει στη συνέχεια τα χριστιανοκρατούμενα παράλια της Ανατολίας, επέλεξε να περάσει από την ενδοχώρα της Ανατολίας. Ως αποτέλεσμα, στις 25 Οκτωβρίου 1147 συνετρίβη από τους Σελτζούκους Τούρκους στη μάχη του Δορυλαίου, όπου οι περισσότεροι στρατιώτες του σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ δραπέτευσε μονάχα αυτός και οι ευγενείς του. Οι 2.000 Γερμανοί που σώθηκαν κατέφυγαν στη Νίκαια, όπου πολλοί από αυτούς αποστάτησαν και προσπάθησαν να επιστρέψουν στη Γερμανία. Ο Κορράδος, συνοδεία Γάλλων, ενώθηκε με τον κύριο στρατό του Λουδοβίκου στο Λοπάδιο. Λίγο αργότερα αρρώστησε στην Έφεσο και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη στην αυλή του αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ για να αναρρώσει, με τον αυτοκράτορα να του παρέχει ιατρική φροντίδα αυτοπροσώπως. Μετά την ανάρρωσή του, μέσω της Άκρας έφτασε στα Ιεροσόλυμα. 
Συμμετείχε στην αποτυχημένη πολιορκία της Δαμασκού και μετά την τελευταία αποτυχημένη προσπάθεια του να καταλάβει την Ασκαλών επέστρεψε οριστικά στη Γερμανία. Το 1150, ο Κορράδος και ο Ερρίκος Βερεγγάριος νίκησαν τον Ουέλφο ΣΤ΄ και τον γιο του Γουέλφο Ζ΄ της Τοσκάνης, αλλά την ίδια χρονιά πέθανε ο Ερρίκος Βερεγγάριος και οι Ουέλφοι με τους Χοενστάουφεν έκλεισαν ειρήνη (1152). Ο Κορράδος δεν στέφθηκε ποτέ αυτοκράτορας και μέχρι το θάνατό του χρησιμοποιούσε μόνο τον τίτλο του βασιλέα των Ρωμαίων. Όντας ετοιμοθάνατος και με μοναδικούς μάρτυρες τον ανιψιό του Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα και τον Επίσκοπο Βαμβέργης, όρισε ως διάδοχό του τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα, αντί του εξάχρονου γιου του Φρειδερίκου.
Καβαλλάρης Κιλκίς

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Ο Καβαλλάρης βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι κτισμένος στους πρόποδες του όρους Κερκίνη ή Μπέλλες, βόρεια της λίμνης Δοϊράνης και απέχει 39,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κιλκίς. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι οι μεγάλοι πλάτανοι με τη σκιά και δροσιά που προσφέρουν. Πολιούχος είναι ο Άγιος Παντελεήμων που η εκκλησία του άρχισε να κτίζεται το 1929 μαζί με το σχολείο. Τον Μάρτιο του 1931 έγινε μεγάλος σεισμός στην περιοχή εξ΄αιτίας του οποίου σχεδόν καταστράφηκαν τα σπίτια του χωριού με αποτέλεσμα την εκ νέου κατασκευή τους, η οποία ολοκληρώθηκε το 1932. Θεωρείται προσφυγικό χωριό, αφού σε αυτό το φθινόπωρο του 1920 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την περιοχή Τσάλκα του Καυκάσου (στην σημερινή Γεωργία, τότε στην Ρωσία) και από την Σάντα του Πόντου. Οι Καυκάσιοι πρόσφυγες έκτισαν τα περισσότερα σχολεία, τις εκκλησίες, τις γέφυρες κ.α. σε όλα τα χωριά της περιοχής του λεκανοπεδίου των Μουριών. Στα βορειοδυτικά βρίσκεται το προσκοπικό κέντρο "Καβαλάρι" σε περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές.

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό κατοικείτο από Τούρκους και είχε παλιότερα το όνομα Αατλή με το οποίο αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ακίντζαλη. Μετονομάστηκε σε Καβαλάρης το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τις Μουριές και το Παλαιό Λιθωτό αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουριών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μουριών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 33  κατοίκους.
Εμμανουήλ Μαρινάκης

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά και άσκησε το λειτούργημα του δικηγόρου.
Από τον Σεπτέμβριο του 1926 ως τον Νοέμβριο του 1927 υπηρέτησε ως Νομάρχης Έβρου.
Εξελέγη βουλευτής Ροδόπης  στις εκλογές του 1936 με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Στις επόμενες εκλογές του 1946 επανεξελέγη με το Κόμμα Φιλελευθέρων με 3.751 ψήφους. 
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Στις 27 Ιανουαρίου 1949 διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην πρώτη κυβέρνηση Σοφούλη. Παρέμεινε στο ίδιο χαρτοφυλάκιο στην δεύτερη κυβέρνηση Σοφούλη και στην κυβέρνηση Διομήδη, ως τις 6 Ιανουαρίου 1950.
Για τελευταία φορά ανέλαβε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση Παπάγου, από τις 23 Δεκεμβρίου 1953 ως τις 11 Απριλίου 1954, οπότε παραιτήθηκε. 
Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1959 (στις 11 τη νύχτα) και κηδεύτηκε την επομένη στην Αλεξανδρούπολη.
Ο Δρόμος Προς τη Θυσία

Πλοκή

Ο Άλμπρεχτ είναι αρραβωνιασμένος με την εξαδέλφη του, την Οκτάβια και πρόκειται να την παντρευτεί. Θα γνωρίσει όμως την Ελς, για την οποία θα αναπτύξει τρυφερά αισθήματα. Η Ελς αν και βαριά άρρωστη, αψηφά τις συμβουλές του γιατρού και ζει έντονη ζωή. Ο Άλμπρεχτ και η Οκτάβια παντρεύονται και μετακομίζουν, αλλά επιστρέφουν. Η υγεία της Ελς έχει χειροτερέψει. Ο Άλμπρεχτ περνάει κάθε μέρα έξω από το σπίτι της Ελς και την χαιρετάει από μακρυά, κάνοντάς την σιγά σιγά να αναρρώσει. Το παράνομο ειδύλλιο μεταξύ του Άλμπρεχτ και της Ελς δυναμώνει και δεν κρύβεται πλέον, ούτε και από την Οκτάβια. Μια μέρα που ο Άλμπρεχτ είναι άρρωστος βαριά από τύφο και δεν μπορεί να συναντήσει την Ελς, η γυναίκα του αναλαμβάνει την βαριά θυσία να τον αναπληρώσει. Η Οκτάβια ντύνεται με τα ρούχα του Άλμπρεχτ και πάει στο ραντεβού. Η Ελς είναι άρρωστη βαριά στο κρεβάτι, βλέπει από το παράθυρο την Οκτάβια, και νομίζει ότι είναι ο αγαπημένος της που από μακρυά την χαιρετάει. Ανταποδίδει τον χαιρετισμό αφήνοντας την τελευταία της πνοή. Ο Άλμπρεχτ θα αναρρώσει και αυτός, και μαθαίνοντας για την αυτοθυσία της γυναίκας του θα την αγαπήσει για όλη του την υπόλοιπη ζωή.
Ρατζ Μπαβάν (Τσατίσγκαρ)

Το Ρατζ Μπαβάν (μετάφραση: Κυβερνητικός Οίκος) είναι η επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη του Τσατίσγκαρ. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Τσατίσγκαρ, την Ραϊπούρ. Ο σημερινός κυβερνήτης του Τσατίσγκαρ είναι ο Μπαλράμ Ντας Ταντόν.
Χρήστος Βυζάντιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1805. Κατατάχτηκε στρατιώτης στην Αθήνα το 1825 και υπηρέτησε στον τακτικό στρατό του Φαβιέρου. Συμμετείχε σε όλες τις μάχες αυτού του στρατού. Το 1838 τέθηκε σε αργία λόγω κάποιας δημοσιογραφικής του δράσης, στην οποία υπερασπίζονταν τον τότε παραγκωνισμένο στρατό. Από τότε επιδόθηκε σε φιλολογικές εργασίες και δημοσίευσε την ιστορία του τακτικού στρατού της Ελλάδας, τον κανονισμό της εσωτερικής υπηρεσίας του στρατού, μεταφράσεις των κανονισμών άλλων στρατών, την ιστορία του Ναπολέοντα Α΄ και άλλα. Επανήλθε στην υπηρεσία το 1843 και προβιβάστηκε σταδιακά μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Το 1866 διοργάνωσε δικό του σώμα και πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση.
Γρύπας

Περιγραφή

Είχε σώμα λιονταριού, κεφάλι και φτερά αετού. Επίσης σε μερικές αναπαραστάσεις του φαίνεται πως έχει και ουρά φιδιού. Ο μύθος του θεωρείται ότι προέρχεται από την Μεσοποταμία. Πιθανότατα η γέννηση του μύθου ανάγεται στην εποχή της πρώτης ανακάλυψης απολιθωμάτων δεινοσαύρων από τον προϊστορικό άνθρωπο. Η ράχη του ήταν σκεπασμένη με φτερά και τα νύχια στα λιονταρίσια πόδια του ήταν δυνατά και γαμψά σαν του αετού. Τα νύχια του γρύπα θεωρούνταν πολύτιμα κατά τον Μεσαίωνα επειδή λεγόταν ότι μπορούσαν να ανιχνεύσουν την ύπαρξη δηλητηρίου στα υγρά, χωρίς όμως να μπορούν να το καθαρίσουν.

Πρόσθετες πληροφορίες

Ο γρύπας είναι σύμβολο συνδεδεμένο με τη Μινωική Κρήτη. Σχετικά με τον Μινωικό άπτερο Γρύπα, υπάρχουν ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, 1450 - 1400 π.Χ. Δύο άπτεροι γρύπες απεικονίζονται δεξιά και αριστερά του θρόνου στην τοιχογραφία στην κύρια αίθουσα του θρόνου (κρητομυκηναϊκή περίοδος 1700 π.Χ. - 1075 π.Χ.) στο Μινωικό ανάκτορο. Οι γρύπες εμφανίζονται άπτεροι, για να δηλώσουν την συνεχή παρουσία τους στον χώρο της αίθουσας του θρόνου. Η μικτή μορφή του άπτερου γρύπα έδινε έκφραση των τριών σφαιρών του κόσμου, της ουράνιας, της επίγειας και της υποχθόνιας, με το αετίσιο του κεφάλι, το λιονταρίσιο σώμα και την φιδίσια ουρά, συμβόλιζε δε την βασιλική και θεία ισχύ.
Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι το σφραγιστικό δακτυλίδι με παράσταση θεάς και γρύπα: Χρονολόγηση: Ύστερη Εποχή του Χαλκού, 1450 - 1400 π.Χ. Το μεγαλύτερο μέρος καταλαμβάνει ένας γρύπας, που παριστάνεται σε «ιπτάμενο καλπασμό» να εκτινάσσεται προς τα αριστερά και επάνω, με ανοιγμένα τα φτερά του. Το σώμα του είναι λεπτό και ανάλαφρο, ενώ το κεφάλι του τονίζεται με το μακρύ, γαμψό ράμφος.
Ο Γρύπας ήταν το έμβλημα της αρχαίας πόλης των Αβδήρων. Σε νεότερα σύμβολα απαντάται και στο Έμβλημα της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Λουκανικόπιτα

Η λουκανικόπιτα είναι είδος πίτας από φύλα ζύμης με γέμιση λουκάνικου. Συναντάται κυρίως σε αρτοποιεία αλλά και σε άλλα καταστήματα που παρασκευάζονται πίτες και άλλα αρτοσκευάσματα.