Γεώργιος Τσαντίρης

Πρώτα χρόνια

Ο Γεώργιος Ιωάννου Τσαντίρης γεννήθηκε στις Ράχες το έτος 1896. 

Από νεαρή ηλικία αναμείχθηκε στους απελευθερωτικούς αγώνες της Ικαρίας. 

Αν και παιδί ακόμα έλαβε ενεργό μέρος στην Ικαριακή επανάσταση του 1912. 

Υπήρξε ένας καλός συνεργάτης του αρχηγού του Ικαριακού στρατού οπλαρχηγού Κουκουδέα, του Ιωάννη Μαλαχία αρχηγού της Ικαριακής επανάστασης, και της Σαμιακής επανάστασης Θεμιστοκλή Σοφούλη.

Έλαβε μέρος σε πολλούς απελευθερωτικούς πολέμους  σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας έως την Ήπειρο συμμετέχοντας στο εκστρατευτικό σώμα της Ικαρίας

Ιατρική

Αποφοίτησε στο Πυθαγόρειο Γυμνάσιο Σάμου, σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο των Αθηνών και στην συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στο πανεπιστήμιο του Παρισιού (Université de Paris).

Υπηρέτησε ως έφεδρος ιατρός στην Μικρά Ασία κατά τον πόλεμο του 1922. 
Κατά την Γερμανική κατοχή υπηρέτησε ως αρχίατρος σε νοσοκομείο της Μέσης Ανατολής, φέροντας τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. 

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας επανήλθε στις Ράχες όπου άρχισε να εργάζεται σαν ιατρός.

Πολιτική

Το έτος 1950 κατήλθε στην πολιτική εκλεγείς βουλευτής Σάμου Ικαρίας υπό την σημαία του κόμματος των φιλελευθέρων. 

Το 1952 επανεξελέγη βουλευτής του ίδιου κόμματος. 

Το 1956 συμμετείχε στον συνδυασμό των συνεργαζόμενων τότε δημοκρατικών κομμάτων (Κόμμα Δημοκρατικής Ενώσεως) και εξελέγη και πάλι βουλευτής για τρίτη φορά.  Διατέλεσε βουλευτής σύνολο εφτά χρόνια και οκτώ μήνες. 

Το 1963 εξελέγη μέλος της διοικητικής επιτροπής του κόμματος των φιλελευθέρων. Από την σύσταση της Ενώσεως Κέντρου εντάχθηκε σε αυτή και συμμετείχε στον αγώνα του Γεωργίου Παπανδρέου.  
 
Το 1964 κατεχόμενος από τον πόθο να συμπληρώσει μερικά ακόμη έργα στο χωριό του  για την ανάπτυξη της περιοχής, έλαβε μέρος στις δημοτικές εκλογές της κοινότητας Ραχών όπου και εξελέγη Πρόεδρος της κοινότητας, 
μαζί με τον αδερφό του Φώτη Τσαντίρη γραμματέα και επί σειράς ετών πρόεδρος της κοινότητας Ραχών, αντιπρόσωπος της τραπέζης Αθηνών και προϊστάμενος του ταχυδρομείου και τηλεφωνείου Ραχών όπως και δάσκαλος των σχολείων Μανδριά, Άγιος Πολύκαρπος και Ραχών.
 
Οι δύο τους παρέμειναν στην θέση μέχρι και το τέλος της ζωής τους τον Ιανουάριο του 1966.

Θάνατος

Ο Γεώργιος Τσαντίρης έπασχε από χολολιθίαση περίπου τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του. Την παραμονή των εορτών του 1965 εισήχθη στο νοσοκομείο Ερυθρός Σταυρός προς παρακολούθηση. 

Παρόλο που δεν διέτρεχε άμεσο κίνδυνο ακολούθησε εγχείρηση της χολής για την αφαίρεση των λίθων. 

Κατά την νοσηλεία του  ενώ όλα έδειχναν ότι πάνε καλά υπέστη γαστρορραγία συνέπεια παλαιού μικρού έλκους το οποίο δεν είχε επουλωθεί επαρκώς. 

Του γίνετε συνεχείς μετάγγιση αίματος, η πληγή όμως δεν έκλεινε με αποτέλεσμα να υποστεί διάτρηση στομάχους. 

Οι ιατροί σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να τον σώσουν τον υπέβαλαν σε νέα χειρουργική επέμβαση στομάχου  η οποία δεν ολοκληρώθηκε με επιτυχία και ο ασθενής απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου του 1966.

Έργο

Το όνομα των αδερφών Τσαντίρη είναι συνδεδεμένο με τα πιο βασικά έργα προόδου της Ικαρίας και την βελτίωση της ποιότητας ζωής του νησιού.

Με τις δικές τους ενέργειες πραγματοποιήθηκε η ύδρευση Ραχών,
προσέγγισαν στον Αρμενιστή τα πρώτα ακτοπλοϊκά σκάφη της γραμμής Πειραιάς –Σάμος. 

Κατασκευάστηκε η πρώτη αμαξιτή οδός της Ικαρίας (Αρμενιστής – Ράχες, Ράχες – Πέζι, Ράχες – Βρακάδες, Ράχες - Εύδηλος). 

Ξεκίνησε η κατασκευή της κεντρικής αρτηρίας του νησιού (Άγιος Κήρυκος - Ράχες) η οποία όπως και είχε αναφερθεί από τον κ. Καστανιά στον επικήδειο του Γεώργιου Τσαντίρη να ονομασθεί σε «Λεωφόρος Γ. Τσαντίρη». 

Το οποίο σύντομα ξεχάστηκε μετά την απώλεια και του Φώτη Τσαντίρη λίγες μέρες μετά από καρδιακή πάθηση από την αγάπη που έτρεφε για τον αδερφό του.