google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Βέργος (πολιτικός)

Βιογραφικό

Ο Δημήτριος Βέργος γεννήθηκε το 1882 στην Ήπειρο. Γύρω στο 1915 εγκαταστάθηκε στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα), όπου διατηρούσε ναυτικό και ασφαλιστικό πρακτορείο ως το 1928 περίπου. Στις 6 Δεκεμβρίου 1915 εξέδωσε την εφημερίδα «Λήμνος», την πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε στο νησί. Το 1922 διέκοψε την έκδοσή της αλλά επανεκδόθηκε το Νοέμβριο του ιδίου έτους από το δικηγόρο Εμμ. Κωνσταντινίδη που αγόρασε τον τίτλο και την εξέδιδε συνεχώς ως το 1964.
Ο Βέργος ενδιαφερόταν για τα κοινά. Τον Οκτώβριο του 1924 μετείχε στην προσπάθεια ίδρυσης του Λημνιακού Γυμνστικού Συλλόγου, του πρώτου αθλητικού-πολιτιστικού σωματείου που ιδρύθηκε στη Λήμνο. Ο Βέργος μετείχε στο πρώτο Δ.Σ. του σωματείου ως έφορος Βιβλιοθήκης. Επίσης, τον Αύγουστο του 1925 μετείχε στο ιδρυτικό Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Λήμνου.

Πολιτική καριέρα

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, με την Ένωση Φιλελευθέρων, φιλοβενιζελικό συνδυασμό των Καφαντάρη – Μιχαλακόπουλου. Με 1.006 ψήφους πήρε την έβδομη θέση αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, αφού ο συνδυασμός εξέλεξε πέντε βουλευτές.
Στις επόμενες εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928 συμμετείχε με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στις εκλογές αυτές μειώθηκε ο αριθμός των βουλευτών που εξέλεγε η εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν οι κάτοικοι της Λήμνου διαβλέποντας ότι δύσκολα θα εξέλεγαν βουλευτή από το νησί. Ο Δημήτριος Βέργος προώθησε την ιδέα να δημιουργηθεί ξεχωριστή εκλογική περιφέρεια Λήμνου κατά το πρότυπο άλλων νησιών του Αιγαίου. Δημιουργήθηκε μια επιτροπή στην οποία μετείχαν οι πολιτευτές: Δημήτριος Βέργος, Παναγιώτης Ραφτόπουλος, Ευάγγελος Κομνηνός, Ν. Τριανταφυλλίδης, Ε. Πολυταρίδης και Ηλίας Ηλιού. Διοργάνωσαν κινητοποιήσεις και ένα ογκώδες παλλημνιακό συλλαλητήριο στις 27 Ιουλίου 1929 με κεντρικό ομιλητή τον Ηλία Ηλιού. Το θέμα έληξε όταν ο Βενιζέλος υποσχέθηκε πως θα προωθήσει το θέμα με νομοσχέδιο στη Βουλή, κάτι το οποίο μετεκλογικά λησμονήθηκε. Στις εκλογές αυτές ο Βέργος είχε συμμαχήσει με το νεαρό τότε Ηλιού και τον παλιό πολιτικό του νομού Γεώργιο Καλδή, ο οποίος δεν ήταν υποψήφιος σε εκείνες τις εκλογές αλλά είχε λάβει υπόσχεση ότι θα ο Βέργος θα τον στήριζε στις εκλογές για τη Γερουσία που θα γίνονταν το 1929. Με την υποστήριξή τους ο Βέργος αυτή τη φορά εκλέχτηκε βουλευτής. Με 13.875 ψήφους ήταν τρίτος από το κόμμα του στο νομό Λέσβου, ενώ ήταν πρώτος στη Λήμνο με 2.711 ψήφους.
Ως βουλευτής τον Ιανουάριο του 1930 φρόντισε να εγκριθεί πίστωση 100.000 δραχμών από το Υπουργείο Παιδείας για την κατασκευή του Γυμναστηρίου Μύρινας, πίστωση που στάλθηκε από το Υπ. Παιδείας το Μάρτιο του 1932. Στη συνέχεια με την συμπληρωματική οικονομική συνεισφορά της Παλλημνιακής Επιτροπής κατασκευάστηκε το πρώτο Γυμναστήριο (γήπεδο) στη Λήμνο.
Παράλληλα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Στις εκλογές του 1932, επειδή μειώθηκαν οι έδρες της εκλογικής περιφέρειας Λέσβου-Λήμνου, κατέβηκε ως υποψήφιος στην πατρίδα του, την Ήπειρο, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Παντρεύτηκε και απέκτησε 3 παιδιά, από τα οποία επέζησε το ένα, η Μαρία (1920-2010).
Ιμπραχίμ Ορχάν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιμπραχίμ Ορχάν γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1911. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε τραπεζικές σπουδές και ήταν γενικός διευθυντής τράπεζας.
Απεβίωσε το 2000.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Τουρκικό Εθνικό Μέτωπο σε αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 (οι βουλευτικές εκλογές του 1960 είχαν διεξαχθεί δύο μήνες προηγουμένως) μετά την παραίτηση του Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Το 1961 αποχώρησε από το Εθνικό Τουρκικό Μέτωπο μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Κάρλαϊλ

Γεωγραφία

Η Κάρλαϊλ βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και ανατολικά της Αντίγκουα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζονς.
Ιταλικές Χρυσές Σφαίρες

Οι Ιταλικές Χρυσές Σφαίρες (ιταλικά: Globo D'Oro) είναι ετήσια κινηματογραφικά βραβεία που απονέμονται καθε χρόνο από την Ένωση Ξένου Τύπου στη Ρώμη. 
Η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων έλαβε χώρα το 1960, και η πρώτη ταινία που κέρδισε το βραβείο είναι Τα γεγονότα μιας δολοφονίας του Πιέτρο Τζέρμι. 
Η τελετή απονομής του 1981-1982 έγινε παρουσία του τότε Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας Σάντρο Μπερτίνι.
2-μεθυλεξάνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία «2-μεθυλεξάνιο»  από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «μεθυλ-» δηλώνει την παρουσία διακλάδωσης ενός (1) ατόμου άνθρακα και συγκεκριμένα στο άτομο άνθρακα #2, όπως δηλώνει ο αρχικός αριθμός θέσης, το τμήμα «εξ-» δηλώνει την παρουσία  έξι (6) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας.

Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα

Δομικά το ισοεπτάνιο αποτελείται από δυο μέρη: ισοπροπύλιο (CH₃CHCH₃) και βουτύλιο (CH₃CH₂CH₂CH₂).  Επομένως, ο απλούστερος τρόπος παρασκευής καθαρού ισοεπτανίου είναι η αντίδραση ζεύγους ισοπροπυλαλογονιδίου - βουτυλολιθίου ή ισοπροπυλολιθίου - βουτυλαλογονιδίου:

Χημικές ιδιότητες

Η διακλάδωση κάνει το 2-μεθυλεπτάνιο πιο εύφλεκτο από το επτάνιο, όπως φαίνεται από τη χαμηλότερη θερμοκρασία αυτοανάφλεξης και την ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης σε σχέση με το επτάνιο. Επίσης, θεωρητικά το 2-μεθυλεπτάνιο καίγεται με φλογα που παράγει λιγότερη αιθάλη και εκπέμπει ακτινοβολία υψηλότερης συχνότητας, αλλά επειδή η διαφορά είναι μικρή, το αποτέλεσμα και για τα δυο ισομερή είναι μια έντονη κίτρινη φλόγα όταν αναφλέγονται.
Επίσης, σε σύγκριση με το επτάνιο, το 2-μεθυλεπτάνιο έχει χαμηλότερο σημείο τήξης, χαμηλότερο σημείο βρασμού αλλά και χαμηλότερη πυκνότητα.
Στην κλίμακα NFPA 704 το 2-μεθυλεπτάνιο κατατάσσεται στο επίπεδο 0 χημικής δραστικότητας, μαζί με τα υπόλοιπα άλλα αλκάνια. Ωστόσο η παρουσία του τριτοταγούς #2 ατόμου άνθρακα διευκολύνει την οξείδωσή του και τις φωτοχημικές αντιδράσεις με αλογόνα, συνήθως με το βρώμιο, σε διαλύτες όπως συνήθως το 1,1,1-τριχλωραιθάνιο.

Καταλυτική ισομερείωση

To 2-μεθυλεξάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του:
Μιχαήλ Στεφανίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Μανταμάδο της Λέσβου. Γυμνάσιο πήγε στην Μυτιλήνη. Σπούδασε φυσικές επιστήμες στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, παρακολουθώντας και μαθήματα φιλολογίας. Αποφοίτησε το 1893 με διδακτορικό πτυχίο των Φυσικών Επιστημών.
Διορίστηκε αρχικά καθηγητής Φυσικής στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης και έγινε αργότερα καθηγητής του Πανεπιστημίου.
Ήταν συντάκτης του Κρατικού «Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής γλώσσας». Ήταν επίσης μέλος πολλών ελληνικών και ξένων επιτροπών, καθώς και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Βραβεύτηκε με το Association pour l'encouragement des études grecques.
Αραιόμετρο

Το αραιόμετρο ή πυκνόμετρο, λέγεται και "υδρόμετρο", είναι ειδική συσκευή - όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών. Η λειτουργία της συσκευής αυτής βασίζεται στην αρχή του Αρχιμήδη, όπου ένα σώμα που βυθίζεται μέσα σε υγρό φέρεται να επιπολάζει (να ισορροπεί) μέχρι του σημείου που το βάρος του εκτοπιζομένου υγρού να ισούται με το βάρος αυτού του σώματος (εν προκειμένω του οργάνου).
Το πυκνόμετρο ή υδρόμετρο, είναι ένα όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών (υδατικά διαλύματα, ποτά, διάφορα έλαια, πετρελαιοειδή, καύσιμα κλπ.). Χρησιμοποιείται κυρίως για μετρήσεις βιομηχανικές αλλά και εργαστηριακές.
Γενικά τα αραιόμετρα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:

α) στα "αραιόμετρα σταθερού όγκου και μεταβλητού βάρους" στα οποία ανήκουν τα αραιόμετρα Νίκολσον και Φαρενάιτ και

β) στα "αραιόμετρα σταθερού βάρους και μεταβλητού όγκου", στα οποία ανήκουν το "αραιόμετρο Μπωμέ" και το αλκοολόμετρο "Γκαι-Λυσάκ". Στη κατηγορία αυτή μπορούν να δημιουργηθούν και οποιαδήποτε άλλα αυθαίρετα, δηλαδή με αυθαίρετη βαθμονόμηση.
Τα αραιόμετρα χρησιμοποιούνται κυρίως σε βιομηχανικές μετρήσεις σειράς εκ του γεγονότος ότι παρουσιάζουν αναπόφευκτα σφάλματα ανάγνωσης που οφείλονται κυρίως σε τριχοειδή φαινόμενα. Προκειμένου για εργαστηριακές μετρήσεις ακριβείας της πυκνότητας ενός υγρού ακολουθούνται άλλες ακριβέστερες μέθοδοι, όπως η ζύγιση μιας ογκομετρικής φιάλης σε ζυγό ακριβείας.
Gamera 2: Η Επίθεση της Λεγεώνας

Πλοκή

Εκατοντάδες μετεωρίτες πέφτουν στο νησί Χοκάιντο της Ιαπωνίας ενώ ένας από αυτούς πέφτει κοντά σε ένα Επιστημονικό Κέντρο. Την επόμενη μέρα ο στρατός σπεύδει να τον εξετάσει αλλά δε βρίσκει τίποτα. Τότε κάνουν την εμφάνισή τους ταχύτατα ιπτάμενα τέρατα και εξαφανίζονται καλώδια οπτικών ινών αλλά και μεγάλες ποσότητες μπύρας. Σύντομα, ένα γιγαντιαίο είδος φυτού θα εμφανιστεί στο κέντρο της πόλης και η θρυλική χελώνα Gamera εμφανίζεται για να το καταστρέψει.

Κυκλοφορία

Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD από την ADV αλλά και σε τριπλό Blu-ray από την Mill Creek Entertainment.

Βραβεύσεις

Η ταινία βραβεύτηκε το 1996 με το Nihon SF Taisho Award στην κατηγορία Καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Φάλμουθ, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Γεωγραφία

Η Φάλμουθ βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, της Αντίγκουα και του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια της πρωτεύουσας, Σαιντ Τζονς.
Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Ρενώ κόμη του Νταμμαρτίν και της Ίντας της Λωρραίνης κόμισσας του Μπουλόν. Η Ίντα ήταν κόρη του Ματθαίου και της Μαρίας Α΄ των Μπλουά, κόμισσας του Μπουλόν. 
Το 1223 παντρεύτηκε τον Φίλιππο κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβαί, νεαρό γιο -του οποίου η γνησιότητα ήταν αμφισβητήσιμη- του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Ο Φίλιππος του Κλερμόν έτσι έγινε συγκυρίαρχος στο Μπουλόν, Μορταίν, Ωμάλ & Νταμμαρτίν-αν-Γκελ. Ο γιος του Φιλίππου Β΄, ο Λουδοβίκος Η΄, απεβίωσε το 1226 και τότε ο Φίλιππος του Κλερμόν εξεγέρθηκε εναντίον της συζύγου εκείνου, της Λευκής των Ιβρέα-Καστίλης. 
Ο Φίλιππος του Κλερμόν απεβίωσε το 1234 και η Ματθίλδη Β΄ κυβέρνησε μόνη της για 3 έτη. Για να έχει η κομητεία έναν άνδρα ηγέτη, ξαναπαντρεύτηκε το 1238, αυτή τη φορά με τον Αλφόνσο τότε πρίγκιπα της Πορτογαλίας, νεότερο αδελφό του Σάντσο Β΄ της Πορτογαλίας. Το 1248 τον Σάντσο Β΄ διαδέχθηκε ο Αλφόνσος, ως Αλφόνσος Γ΄ της Πορτογαλίας, που εγκατέλειψε το Μπουλόν.
Το 1258 η Ματθίλδη Β΄ κατηγόρησε τον Αλφόνσο Γ¨ ως δίγαμο, όταν αυτός νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Ιβρέα-Καστίλης. Ως συνέπεια, ο πάπας επέβαλε απαγόρευση σε κάθε τόπο, όπου και αν πήγαινε το ζεύγος να μείνει. Ωστόσο ακόμη και την εποχή του τέλους της Ματθίλδης Β΄, ο Αλφόνσος Γ΄ και η Βεατρίκη ζούσαν μαζί, παρά τις διαμαρτυρίες του πάπα.
Ο αληθής λόγος του διαζυγίου του Αλφόνσου Γ΄ και της Ματθίλδης Β΄ ήταν το ότι αυτή δεν έκανε απογόνους. Ο βασιλιάς την άφησε στο Μπουλόν και δεν της επέτρεπε να τον ακολουθήσει στην Πορτογαλία. Από τον πρώτο της γάμο, η κόρη της απεβίωσε πριν από τη Ματθίλδη Β΄ μάλλον χωρίς απογόνους, ενώ ο γιος της  παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του και μετέβη στην Αγγλία για άγνωστο λόγο. Πρέπει να επέζησε αυτής, αλλά πιθανώς δεν άφησε απογόνους.
Βαλέρια Κουντριάβτσεβα

Προσωπική ζωή

Από το 1990 έως το 1992 ήταν παντρεμένη με τον Σεργκέι Λένιουκ μαζί έχουν έναν γιο, τον Ζαν Λένιουκ (1990). Από το 2004 έως το 2007 είχε σχέση με τον Ματβέι Μορόζοφ  . Το 2008 είχε σχέση με τον Ρώσο τραγουδιστή Σεργκέι Λάζαρεφ, χώρισαν το 2012. Рассталась с ним в 2012 году. Απο το 2013 με τον παίκτη χόκεϊ Ίγκορ Μακάροφ.
Τζίνη Πάτρας

Του Τζίνη ήταν συνοικία της Πάτρας στο κέντρο της πόλης. Σήμερα αναφέρεται περιστασιακά ως απλό τοπωνύμιο, ιδίως μεταξύ των γηραιότερων κατοίκων του κέντρου της πόλης.
Η ονομασία της είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από την οικογένεια Τζίνη, η οποία καταγόταν από την Ήπειρο και συγκεκριμένα από το Κομπότι Άρτας. Το 1828 ο Θεόδωρος Τζίνης, που ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και αγωνιστής του 1821, ήρθε στην Πάτρα και το 1831 έχτισε την οικία του, η οποία διατηρείται ακόμα και σήμερα στη γωνία των οδών Μαιζώνος και Αγίου Νικολάου, ενώ παράλληλα ανέπτυξε πλούσια εμπορική δραστηριότητα και απέκτησε μεγάλη περιουσία. Επίσης, αγόρασε μεγάλες εκτάσεις γης στο βορειοανατολικό μέρος της Πάτρας, κάτω από το Δασύλιο.
Βέλεμπιτ

Το Βέλεμπιτ (κροατικά: Velebit) είναι το μεγαλύτερο βουνό στην Κροατία, με 145 χλμ. μήκος και από 10 έως 30 χλμ. πλάτος. Η έκτασή του είναι περίπου 2.200 τετραγωνικά χλμ. και η υψηλότερη κορυφή του είναι η Βαγκάνσκι με 1.757 μέτρα ύψος, Αποτελεί τμήμα των Δειναρικών Άλπεων.
Εκτείνεται κατά μήκος του καναλιού Βέλεμπιτ μέρος της Αδριατικής, από το Βράτνικ πάνω από το Σένια, βορειοδυτικά της κοιλάδας του ποταμού και το φαράγγι προς τα νοτιοανατολικά. Από την άλλη πλευρά έως και γύρω από το Γκάσκο, Λίκα και το Γρκατσάσκι. Το βουνό χωρίζεται σε τρία τμήματα, το Βόρειο Βέλεμπιτ, το Μέσο Βέλεμπιτ και Νότιο Βέλεμπιτ. Η κατανομή αυτή είναι γεωγραφική, μορφολογική με τις βιολογικές ιδιαιτερότητες ορισμένων περιοχών.
Όλη η περιοχή του βουνού προστατεύεται ως φυσικό πάρκο, με το Βόρειο Βέλεμπιτ και την Πακλένιτσα που κηρύχθηκαν ξεχωριστά εθνικά πάρκα. Το Βέλεμπιτ έχει πολλά σπήλαια με μεγαλύτερο το "Λίμα" με 1.392 μήκος. Για τους πεζοπόρους στο Βέλεμπιτ υπάρχουν πολλά σημασμένα μονοπάτια που συνδέουν τις διαμήκεις και τα γύρω χωριά και ορεινά καταφύγια στο βουνό. Το βουνό είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στην επικοινωνία της βόρειας και νότιας Κροατίας και πέρασμα αρκετών εθνικών οδών.
1561 Φρίκε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φρίκε εκτιμάται σε 26,04 ± 2,2 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0597 ± 0,011. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Φρίκε γύρω από τον εαυτό του.
Δίγλωσσες κοινότητες στη Πολωνία

To δίγλωσσο καθεστώς των γκμίνα (κοινοτήτων) στην Πολωνία διέπεται από το νόμο της 6ης Ιανουαρίου 2005 για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες, που επιτρέπει σε ορισμένα γκμίνα με σημαντικές γλωσσικές μειονότητες να εισαγάγουν μια δεύτερη βοηθητική γλώσσα που θα χρησιμοποιείται ως επίσημη γλώσσα παράλληλα με την πολωνική. Μέχρι στιγμής 44 γκμίνα έχουν κάνει αυτό:
Πολλαπλάσιο (μαθηματικά)

Στα μαθηματικά, το πολλαπλάσιο είναι το γινόμενο οποιασδήποτε ποσότητας και ενός ακέραιου αριθμού. Με άλλα λόγια, για την ποσότητα α και β, λέμε ότι το β είναι πολλαπλάσιο του α αν β=Εθνική μονάδα για κάποιον ακέραιο το οποίο ονομάζεται πολλαπλασιαστής ή συντελεστής. Αν δεν είναι μηδέν, αυτό είναι ισοδύναμο όπως λέμε ότι α/β είναι ένας ακέραιος αριθμός χωρίς υπόλοιπο. Αν α και β είναι και οι δύο ακέραιοι, και το β είναι πολλαπλάσιο του α, τότε το α λέγεται διαιρέτης του β. Το γινόμενο από τους δύο ακέραιους μερικές φορές ονομάζεται ακέραιο πολλαπλάσιο.
Something Wicked This Way Comes

Τραγούδια

1. Burning Times (Barlow, Schaffer) - 3:44

2. Melancholy (Holy Martyr) (Schaffer) - 4:47

3. Disciples of the Lie (Schaffer) - 4:03

4. Watching Over Me (Schaffer) - 4:28

5. Stand Alone (Barlow, Schaffer) - 2:44

6. Consequences (Schaffer) - 5:36

7. My Own Savior (Barlow, Morris, Schaffer) - 3:39

8. Reaping Stone (Barlow, James MacDonough, Schaffer) - 4:02

9. 1776 (Schaffer) - 3:36

10. Blessed Are You (Schaffer) - 5:05

11. Prophecy (Barlow, Schaffer) - 6:18

12. Birth of the Wicked (Schaffer) - 4:16

13. The Coming Curse (Schaffer) - 9:33
Πτολεμαίος της Κομμαγηνής

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Ορόντη Δ΄ της Αρμενίας, γιού τού Αρσάμη Α΄ της Αρμενίας, Σωφηνής & Κομμαγηνής. Είχε Αρμενική καταγωγή.
Ήταν ο τελευταίος σατράπης της Κομμαγηνής, επαρχίας της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Υπηρέτησε υπό τους Έλληνες βασιλείς Αντίοχο Γ΄, τον γιο του Αντίοχο Δ΄ και τον γιο τού προηγουμένου Αντίοχο Ε΄. Ήταν σατράπης της Κομμαγηνής το διάστημα 201-163. Όταν το 163 π.Χ.  η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών άρχισε να διαλύεται, ο Πτολεμαίος αποφάσισε να επαναστατήσει και να κάνει την Κομμαγηνή ανεξάρτητο βασίλειο. Επίσης δήλωσε τα Σαμόσατα, πρωτεύουσα της Κομμαγηνής υπό τους Σελευκίδες, ως πρωτεύουσα τού νέου βασιλείου του. 
Ο Πτολεμαίος ήταν στην πραγματικότητα συγγενής τού Μιθριδάτη Α΄ των Αρσακιδών της Παρθίας. Οι αρχαιολόγοι, από αποσπάσματα επιγραφών που βρέθηκαν στο όρος Νεμρούτ, ανακάλυψαν ότι ο Πτολεμαίος ήταν απόγονος τού Δαρείου Α΄ της Περσίας. Απεβίωσε το 130 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Σάμης Β΄.
Λαοδίκη του Πόντου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μιθριδάτης Β' ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Δυναστείας των Μιθριδατιδών που εισήγαγε το αίμα των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, στο οικογενειακό δέντρο της. Νυμφεύθηκε τη Λαοδίκη το 245 π.Χ. λαμβάνοντας ως γαμήλιο δώρο τα εδάφη της Μεγάλης Φρυγίας.
Το 246 π.Χ., απεβίωσε ο πεθερός του Μιθριδάτη, Αντίοχος Β', κληροδοτώντας το θρόνο του στο γιο του Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο. Ο τελευταίος αντιμετώπισε τη σοβαρή πρόκληση ενός πολέμου με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, καταφέρνοντας να διατηρήσει το θρόνο του παρά τις εδαφικές απώλειες που υπέστη. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο αδελφός του Αντίοχος, ο επονομαζόμενος «ο Ιέραξ», επαναστάτησε διεκδικώντας για τον εαυτό του εδάφη και στέμμα. Με τη σειρά του ο Μιθριδάτης κλήθηκε να λάβει θέση και να συνταχθεί με ένα από τα δύο αδέλφια της συζύγου του, Λαοδίκης. Επέλεξε τον Αντίοχο και σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές συγκρούστηκε με το Σέλευκο στην Καππαδοκία, στερώντας του 20.000 στρατιώτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης.
Η Λαοδίκη χάρισε στο σύζυγό της δύο κόρες, οι οποίες επίσης μοιράστηκαν το όνομα της μητέρας τους (και της γιαγιάς τους). Το 222 π.Χ. ο Μιθριδάτης Β' ανανέωσε τη συμμαχία του με το κράτος των Σελευκιδών, δίδοντας το χέρι της κόρης του, Λαοδίκης, στο νεαρό βασιλιά της Συρίας, Αντίοχο Γ', ο οποίος αργότερα χάρις στα επιτεύγματά του χαρακτηρίστηκε «Μέγας». Ο γάμος έλαβε χώρα στη Σελεύκεια (γνωστή και ως Ζεύγμα), πόλη στον Ευφράτη ποταμό, όπου ο Διόγνητος, ναύαρχος από την Ποντική Καππαδοκία, συνόδεψε το κορίτσι. Οι τελετές ήταν μεγαλοπρεπείς και λίγο αργότερα η Λαοδίκη έλαβε στην Αντιόχεια επίσημα τον τίτλο της Βασίλισσας. Η δεύτερη κόρη του, η οποία επίσης είχε λάβει το όνομα Λαοδίκη, ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με τον Αχαιό, επιφανή στρατηγό των Σελευκιδών, ο οποίος σε κάποια φάση της ιστορίας κυβέρνησε σημαντικό τμήμα της αυτοκρατορίας. Η κοπέλα αυτή πριν από το γάμο της διέμενε στην πόλη της Πισιδίας, Σέλγη, υπό τη φροντίδα του Λόγβαση, που την ανέθρεψε σαν δική του κόρη. 
Δεν είναι γνωστό κατά πόσο η Λαοδίκη υπήρξε επίσης μητέρα του διαδόχου του συζύγου της, Μιθριδάτη Γ'. Επιπλέον δεν διασώζονται πληροφορίες αναφορικά με το τέλος της ζωής της.
Βαλκανικός χτενοτρίτωνας

Ταξινόμηση

Αρχικά, περιγράφηκε ως είδος υποείδος του νότιου χτενοτρίτωνα Triturus karelinii arntzeni το 1999. Αργότερα ανάχθηκε σε επίπεδο είδους, καθώς γενετικές μελέτες έδειξαν ότι αποτελεί ένα διακριτικό εξελικτικό κλάδο. Αργότερα, αποδείχθηκε ότι ο ολότυπος του "T. arntzeni" ουσιαστικά ανήκε στο είδος T. macedonicus, έτσι το είδος περιγράφηκε εκ νέου με νέο ολότυπο ως T. ivanbureschi το 2013. Η ονομασία δόθηκε ως φόρος τιμής στον Βούλγαρο ερπετολόγο Ivan Buresh.

Γεωγραφική κατανομή

Η κατανομή του είδους περιλαμβάνει τη Ν.Α. Βαλκανική χερσόνησο (Δυτική Βόρεια Μακεδονία., Β.Δ. Ελλάδα, Βουλγαρία, Ανατολική Θράκη) και μέρος της Δ. Ανατολία. Ένας απομονωμένος πληθυσμός που περιβάλλεται από άλλα είδη χτενοτριτώνων εντοπίζεται στη Σερβία.

Βιολογία

Προτιμά κυρίως ορεινά δάση. Κυρίως νυκτόβιο είδος. Ζευγαρώνει στο νερό κατά την περίοδο της άνοιξης σε μικρές λίμνες, στάσιμα ή ελαφρώς ρέοντα νερά. Η μεταμόρφωση των προνυμφών συνήθως διαρκεί 3 με 4 μήνες. Η ενηλικίωση αρχίζει στο 3ο με 5ο έτος της ζωής του, ενώ η διάρκεια ζωής του υπολογίζεται στα 8-15 χρόνια με τα θηλυκά να ζουν περισσότερο από τα αρσενικά. Πέφτει σε χειμερία νάρκη τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο ανάλογα με την θερμοκρασία.
Κόροιβος ο Ηλείος

Σταδιοδρομία

Κέρδισε τον αγώνα δρόμου ενός σταδίου στους πρώτους καταγεγραμμένους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 776 π.Χ.. Ο αγώνας αυτός αποτελούσε το μοναδικό αγώνισμα στίβου στις πρώτες 13 Ολυμπιάδες και ο Κόροιβος υπήρξε ο πρώτος καταγεγραμμένος ολυμπιονίκης. Ο τάφος του βρισκόταν στα σύνορα της Ήλιδας και πάνω του υπήρχε επιγραφή αναφερόμενη στη νίκη του αυτή.
Ο Κόροιβος αυτός ταυτίζεται κάποτε με τον Κόροιβο τον ήρωα, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία

[5.8.6.] δῆλον δέ: ἐξ οὗ γὰρ τὸ συνεχὲς ταῖς μνήμαις ἐπὶ ταῖς Ὀλυμπιάσιν ἐστί, δρόμου μὲν ἆθλα ἐτέθη πρῶτον, καὶ Ἠλεῖος Κόροιβος ἐνίκα: εἰκὼν μὲν δὴ οὐκ ἔστιν ἐν Ὀλυμπίᾳ τοῦ Κοροίβου, τάφος δὲ ἐπὶ τοῖς πέρασι τῆς Ἠλείας. Ὀλυμπιάδι δὲ ὕστερον τετάρτῃ καὶ δεκάτῃ προσετέθη σφίσι δίαυλος: Ὕπηνος δὲ ἀνὴρ Πισαῖος ἀνείλετο ἐπὶ τῷ διαύλῳ τὸν κότινον, τῇ δὲ ἑξῆς ἐπὶ τῷ δολίχῳ Ἄκανθος Λακεδαιμόνιος. Από Βικιθήκη Παυσανίας -Ἠλιακῶν Α' 
  
 [5.8.6.]. Και αυτή είναι η απόδειξη. Την  εποχή που διατηρούσαν την παράδοση των ολυμπιάδων, το έπαθλο ορίστηκε για πρώτη φορά  για τον αγώνα δρόμου και το κέρδισε ο Ηλείος Κόροιβος. Δεν υπάρχει ανδριάντας του Κοροίβου στην Ολυμπία, αλλά ο τάφος του βρίσκεται στα σύνορα της Ηλείας. Στη δέκατη τέταρτη ολυμπιάδα, πρόσθεσαν και τον δίαυλο,  στον δίαυλο ο Πισαίος 'Υπηνος κέρδισε τον κότινο και την επόμενη φορά ο Λακεδαιμόνιος Άκανθος νίκησε στον δόλιχο.
Μάουι

Γεωγραφία - Γεωλογία

Το Μάουι αποτελείται από δύο μεγάλα ηφαίστεια που χωρίζονται από ένα χαμηλού υψομέτρου ισθμό. Το ηφαίστειο του δυτικού Μάουι ή Μαούνα Καχαλαβάι έχει υψόμετρο 1.764 μ. και δημιοργήθηκε πριν από 1,6 εκατομμύρια χρόνια. Στα ανατολικά βρίσκεται το ογκώδες ηφαίστειο Χαλεακάλα που δημιουργήθηκε πρίν 0,8 εκατομμύρια χρόνια. Η κορυφή φτάνει σε ύψος τα 3.055 μέτρα. Το Μάουι έχει 193 χιλιόμετρα ακτές. Ο ισθμός δημιουργήθηκε όταν λάβα από το Χαλεάκαλα έρευσε προς το δυτικό Μάουι και οριοθετείται από εγκολπώσεις, μια στο βορρά και μία στο νότο. Αν και το ηφαίστειο στο δυτικό Μάουι είναι σβηστό, το Χαλεακάλα είναι αδρανές αφού η πιο πρόσφατη έκρηξή του ήταν μόλις πριν από 200 χρόνια.
Εθνικά εργαστήρια του Γκραν Σάσσο

Τα εθνικά Εργαστήρια του Gran Sasso (LNGS), είναι εργαστήρια έρευνας, που ανήκουν στο Ιταλικό εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής (INFN) και είναι αφιερωμένα στη μελέτη της σωματιδιακής φυσικής. Αποτελούν τα μεγαλύτερα υπόγεια εργαστήρια του κόσμου και ξεκίνησαν την λειτουργία τους το 1984.

Τοποθεσία

Η δομή αποτελείται από ένα υπόγειο μέρος εργαστηρίων και το εξωτερικό μέρος των κτιρίων διοίκησης και γραφείων, που βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου 1000 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Το υπόγειο τμήμα του καλύπτεται από τα 1400 μ βράχου του ορεινού όγκου του Gran Sasso της Ιταλίας, ενώ το εξωτερικό μέρος των γραφείων βρίσκεται στη Λ'Ακουιλα, στην περιοχή του Assergi. Η οδική πρόσβαση προς το υπόγειο εργαστήριο γίνεται μόνο μέσω του τούνελ του αυτοκινητοδρόμου  (Α24 Ρώμη-Λ ' άκουιλα-Τέραμο), που διασχίζει το βουνό με κατεύθυνση προς την Λ'Άκουιλα.

Περιγραφή

Τα εργαστήρια που διαχειρίζεται το εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής, χρησιμοποιούνται από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για τη διεξαγωγή της έρευνας σε τομείς, όπως η κοσμολογία ή η σωματιδιακή φυσική. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο  Stefano Ragazzi.
Η θέση του κάτω από το βουνό επιτρέπει να μειωθεί σημαντικά η ροή των κοσμικών ακτίνων (που μελέτούνται) και επιτρέπει την απλοποιήσει στην ανίχνευση των υποατομικών σωματιδίων , όπως το νετρίνο ή την αναζήτηση για τη σκοτεινή ύλη.
Τα υπόγεια εργαστήρια που περιέχουν τα τρία "δωμάτια" (δωμάτιο Α, δωμάτιο Β και αίθουσα Γ), του οποίου τυπικές διαστάσεις είναι 100 m μήκος, 20 μέτρα πλάτος και 20 μέτρα ύψος. Εκτός από τις τρεις κύριες αίθουσες οποί εγκαθίστανται τα πειράματα, τα υπόγεια εργαστήρια έχουν βοηθητικούς χώρους και υπηρεσίες (παρατηρητήρια, παρακολούθησης, τουαλέτες, κλιματισμό και άντληση του αέρα κ.λπ.). Η σύνδεση της κεντρικής σήραγγας η οποία ξεκινά από το τουνελ του αυτοκινητόδρομου με τα τρία δωμάτια και είναι αρκετά μεγάλη ώστε να επιτρέπει τη διέλευση μεγάλων φορτηγών με αποτέλεσμα να διευκολύνεται το έργο των ερευνητών στην εγκατάσταση των πειραμάτων.