google/wiki40b huggingface dataset:
Ολντ Τράφορντ

Κατασκευή

Πριν το 1902, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν γνωστή ως Νιούτον Χιθ (Newton Heath) και αγωνιζόταν στο γήπεδο Μπανκ Στριτ του προαστίου Κλέιτον. Όταν αυτό αποδείχτηκε ανεπαρκές και καθώς ο σύλλογος, έχοντας φτάσει στα όρια της πτώχευσης, αναδιαρθρώθηκε οικονομικά –και μετονομάστηκε σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ–, υπήρξαν επαρκείς πόροι για την κατασκευή νέου γηπέδου.
Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια, το νέο γήπεδο θα είχε χωρητικότητα 100.000 ατόμων (όχι όλοι καθήμενοι), τελικά όμως περιορίστηκε στις 80.000 που και αυτή δεν προσεγγίστηκε. Το γήπεδο κόστισε 90.000 λίρες –σημαντικό ποσό για τα δεδομένα της εποχής– με καθίσματα στη νότια κερκίδα, η οποία διέθετε και σκέπαστρο, ενώ οι άλλες κερκίδες ήταν ακάλυπτες. Τα σχέδια έγιναν από το διάσημο Σκωτσέζο αρχιτέκτονα Άρτσιμπαλντ Λιτς, ο οποίος είχε σχεδιάσει και πολλά άλλα γήπεδα σε Σκωτία και Αγγλία.
Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1909 και ο πρώτος αγώνας που έλαβε χώρα υπήρξε ανάμεσα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τη Λίβερπουλ ΦΚ, με αποτέλεσμα 4-3 υπέρ των φιλοξενουμένων.
Το 1911 και το 1915 φιλοξένησε τον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας, ενώ το 1920 σημειώθηκε το προπολεμικό ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα πρωταθλήματος της Γιουνάιτεντ με 70.504 θεατές (1-3 από την Άστον Βίλα).
Πάντως, το ρεκόρ θεατών στο Όλντ Τράφορντ δεν σημειώθηκε σε αγώνα της Γιουνάιτεντ, γεγονός σπάνιο για γήπεδο βρετανικού συλλόγου. Στις 25 Μαρτίου 1939, τον ημιτελικό του κυπέλλου Αγγλίας ανάμεσα στους Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς και τη Γκρίμσμπι Τάουν παρακολούθησαν 76.962 θεατές. Εάν ωστόσο η ανάπτυξη του γηπέδου συνεχιστεί μελλοντικά, το ρεκόρ θα καταρριφθεί σε αγώνα του συλλόγου.

Επέκταση

Ο βομβαρδισμός στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου και την 11η Μαρτίου 1941, κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του γηπέδου και ιδιαίτερα την κύρια κερκίδα. Παρά το γεγονός ότι ξαναχτίστηκε το 1949, για σχεδόν 10 χρόνια δεν είχε διεξαχθεί παιχνίδι πρωταθλήματος στο Ολντ Τράφορντ.
Ακολούθησαν βελτιώσεις, οι οποίες περιέλαβαν την κατασκευή στεγάστρων σε όλες τις εξέδρες (ενώ αρχικά μόνο η κύρια εξέδρα ήταν στεγασμένη) και την εγκατάσταση προβολέων.
Πέτρος Φικιώρης

Βιογραφία

Ήταν γιος του υποστρατήγου Ιωάννη Φικιώρη. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου, πρώτα στη Σπάρτη και στη συνέχεια στην Αθήνα. Λίγο μετά ακολούθησε τον κλάδο των εισαγγελέων. Διορίστηκε Νομάρχης Αρκαδίας και ως νομάρχης, το 1934, κατασκεύασε έργα στο χείμαρο Βελονά. Ήταν επίσης διορισμένος βασιλικός επίτροπος στο Στρατοδικείο Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας για πρώτη φορά το 1932 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και επανεξελέγη το 1936 με το ίδιο κόμμα και το 1951 με την ΕΠΕΚ. Ανέλαβε υπουργός Αεροπορίας στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου από τις 25 Οκτωβρίου 1944 ως τις 3 Ιανουαρίου 1945.
Πέθανε το 1963.
Γενναία καρδιά

Υπόθεση

Αυτή είναι η ιστορία της φιλίας μεταξύ δύο κοριτσιών σε μια απομακρυσμένη πόλη του Μεξικού που ονομάζεται Βάλε ντε Μπράβο. Η Άνχελα Βαλντές, είναι μια ταπεινή και γλυκιά κοπέλα, κόρη του Μιγκέλ Βαλντές, σωματοφύλακα της ισχυρής και πλούσιας οικογένειας Σαντοβάλ Ναβάρρο. Η Σαμάντα Σαντοβάλ Ναβάρρο είναι μια πλούσια κοπέλα που προστατεύει ο Μιγκέλ.
Οι ζωές των δύο κοριτσιών αλλάζουν για πάντα όταν η Σαμάντα πέφτει θύμα απαγωγής, με αποτέλεσμα ο Μιγκέλ να θυσιάσει τη ζωή του για να τη σώσει. Μετά από αυτό που συνέβη, τα κορίτσια χάθηκαν. Η Άνχελα και η Σαμάντα συναντώνται ξανά μετά από δεκαοκτώ χρόνια.
Η Άνχελα είναι παντρεμένη με τον Λουίς Μαρτίνες, έχει μια κόρη, την Βιολέτα, και εργάζεται ως αρτοποιός. Από την πλευρά της, η Σαμάντα εργάζεται ως σωματοφύλακας. Η Σαμάντα καλεί την Άνχελα να συνεργαστεί μαζί της. Η Άνχελα δέχεται και τις αναθέτει την προστασία της Χένεσις Αρρόγιο, κόρη του πλούσιου δικηγόρου Χουάν Μάρκος Αρρόγιο, παντρεμένος, με την Ισαμπέλ Ουριάρτε, μια υπερήφανη, κακιά και άπιστη γυναίκα, αφού τον απατά με τον σωματοφύλακά του.
Εν τω μεταξύ, η Σαμάντα αναλαμβάνει την προστασία του Γουίλι ντελ Κασίγιο, την πρώτη της αγάπη, ο οποίος είναι ένας φαντασιόπληκτος playboy και γυναικάς. Η Σαμάντα αποφασίζει να μην αποκαλύψει τίποτα από το παρελθόν της, αλλά καταλήγει να ανακαλύψει ποιος είναι και η αγάπη ανάμεσά τους γεννιέται.
Έτσι, η Άνχελα και η Σαμάντα θα πρέπει να πολεμήσουν με όλα τα εμπόδια που θα τους βάλουν οι εχθροί τους, για να είναι ευτυχισμένες με τους ανθρώπους που αγαπούν, έχοντας πάντα μια γενναία καρδιά.
Αυστροπρωσικός Πόλεμος

Αίτια

Κύρια αίτια αυτού του πολέμου ήταν αφενός το λεγόμενο γερμανικό ζήτημα λύση του οποίου φερόταν η ενοποίηση των γερμανικών λαών που προσδιοριζόταν με τον μεγαλοϊδεατισμό, «Μείζων Γερμανία», και αφετέρου η μεγάλη διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ των ηγεμονικών οίκων της Αυστρίας και Πρωσίας σχετικά με τη διοίκηση του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, κρίση η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για το ξέσπασμα του πολέμου.  Ενορχηστρωτής της πολεμικής αυτής σύγκρουσης φέρεται ο «σιδηρούς καγκελάριος» της Πρωσίας, Όθων φον Βίσμαρκ που καιροσκοπικά εκμεταλλεύτηκε τις διάφορες ευνοϊκές γι΄ αυτόν συγκυρίες της τότε διεθνούς κατάστασης.

Υφιστάμενη κατάσταση

Μετά τους ναπολεόντειους πολέμους (1805-1815), που είχαν επιφέρει μεγάλες καταστροφές κυρίως στη Πρωσία, αλλά και τις συνθήκες που συνομολογήθηκαν στη Βιέννη (1814 – 1815), καθώς και η αναπροσάρτηση της Κρακοβίας το 1846 στην Αυστρία επανέφεραν τα σύνορα της τελευταίας σ΄ εκείνα του 1772, εξαιρουμένης κάποιας περιοχής της Βαυαρίας. Τότε η Αυστρία απέκτησε το Βασίλειο της Λομβαρδίας, τη Δαλματία ενώ το Φιούμε δόθηκε στην Ουγγαρία. Παράλληλα ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας έγινε πρόεδρος της λεγόμενης «Παγγερμανικής Συνομοσπονδίας». Σημειώνεται ότι το 1804 οι Αρχιδούκες της Αυστρίας έλαβαν τον τίτλο των Αυτοκρατόρων της Αυστρίας και το 1806 παραιτήθηκαν του τίτλου του «Αυτοκράτορα της Γερμανίας». Το κενό αυτό του τίτλου επιζήτησε στη συνέχεια το εκπληκτικά  αναπτυσσόμενο Βασίλειο της Πρωσίας (που το πέτυχε αργότερα στον γαλλοπρωσικό πόλεμο).
Η υπερ-απολυταρχική   όμως κυβέρνηση του Μέττερνιχ είχε γίνει αφορμή άσπονδου μίσους και εχθρότητας των αστικών τάξεων που εκδηλώθηκε σε μεγάλου εύρους επανάσταση το 1848. Ο Αυτοκράτορας Φερδινάνδος Α' της Αυστρίας αν και είχε υποσχεθεί συνταγματικό πολίτευμα τελικά αντ΄ αυτού παραιτήθηκε υπέρ του ανεψιού του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α' ο οποίος κατάφερε να καταπνίξει την επανάσταση (ουγγρική) με τη βοήθεια της Ρωσίας. Αλλά και αυτός αν και υποσχέθηκε σύνταγμα δεν το έπραξε.
 
Την ίδια περίοδο (1848-1849) οι Ιταλοί ξεκίνησαν  πολέμους εθνικής ενότητας – ανεξαρτησίας. Τότε οι Αυστριακοί κατέλαβαν την Φεράρα (1847) καταπνίγοντας και κάθε προσπάθεια εξέγερσης των Ιταλών. Στο δε πόλεμο που ακολούθησε μεταξύ Αυστρίας και Σαρδηνίας, που ήταν σύμμαχος της Γαλλίας, το 1859,  οι Αψβούργοι απώλεσαν την Λομβαρδία την οποία ο Αυτοκράτορας της Γαλλίας Ναπολέων Γ΄ παραχώρησε στον Βασιλέα της Ιταλίας Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄.
Η Πρωσία τότε επωφελούμενη της ήττας αυτής των Αψβούργων απέκλεισε αυτούς από την Παγγερμανική Συνομοσπονδία, προσπαθώντας όμως και να τους παρασύρει στον πόλεμο κατά της Δανιμαρκίας. 
Εξέλιξη αυτών ήταν τελικά η από καιρό μελετώμενη κήρυξη πολέμου της Πρωσίας κατά της Αυστρίας, ως κυρίαρχη προστάτιδα δύναμη των γερμανικών λαών.
Δυναστεία των Αργεαδών

Η Δυναστεία των Αργεαδών (Αρχαία Ελληνικά: Ἀργεάδαι) ήταν αρχαίος ελληνικός βασιλικός οίκος. Ήταν η επικρατούσα δυναστεία της Μακεδονίας περίπου από το 700 έως το 310 π.Χ.. Η παράδοσή τους, όπως περιγράφεται σε αρχαιοελληνική ιστοριογραφία, προέρχεται από το Άργος , (παίρνοντας έτσι το όνομα «Αργεάδες»). Αρχικά οι άρχοντες της ομώνυμης φυλής, στην εποχή του Φιλίππου του Β’  είχαν αυξήσει την επιρροή τους, με αποτέλεσμα να συμπεριλάβουν στην διοίκηση της Μακεδονίας όλες τις βόρειες περιοχές της Μακεδονίας. Τα πιο εξέχοντα μέλη του οίκου ήταν ο Φίλιππος Β' της Μακεδονίας και ο Αλέξανδρος ο Μέγας, υπό την αρχηγία των οποίων το Βασίλειο της Μακεδονίας άρχισε να κατακτά έδαφος στην νότια Ελλάδα, νίκησε την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών και επεκτάθηκε έως την Αίγυπτο και την Ινδία.

Προέλευση

Οι Αργεάδες ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από τους Τημενίδες του Άργους, στην  Πελοπόννησο, θρυλικός πρόγονος των οποίων ήταν ο Τήμενος, ο τρισέγγονος του Ηρακλή. Στις ανασκαφές του Παλατιού στην Βεργίνα ο Μανόλης Ανδρόνικος  ανακάλυψε  στην αίθουσα του «θόλου» (σύμφωνα με ορισμένους λόγιους η αίθουσα του «θόλου» είναι η αίθουσα του θρόνου) μια επιγραφή που σχετίζεται με αυτήν την άποψη.Αυτό επιβεβαιώνεται από τον  Ηρόδοτο, στις Ηροδότου Ιστορίες, όπου αναφέρει ότι τρία αδέρφια από τη καταγωγή του Τημένου, ο Γαυάνης, ο Αέροπος και ο Περδίκκας, έφυγαν από το Άργος για να πάνε στους Ιλλυρίους και μετέπειτα στην Άνω Μακεδονία, όπου εκεί υπηρέτησαν τον βασιλιά. Ο βασιλιάς τους ζήτησε να φύγουν από τη χώρα του, πιστεύοντας σε έναν οιωνό που έλεγε ότι κάτι εξαιρετικό θα συμβεί στον Περδίκκα. Τα παιδιά πήγαν σε ένα άλλο μέρος της Μακεδονίας, κοντά στον κήπο του Μίδα, πάνω από τον οποίο στέκεται το όρος Βέρμιο. Εκεί εγκαταστάθηκαν και σταδιακά δημιούργησαν το δικό τους βασίλειο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης το γεγονός της συμμετοχής του  Αλεξάνδρου του Α’ στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 504 π.Χ. ή το 500 π.Χ. όπου υπήρξαν ενστάσεις για τη συμμετοχή του Μακεδόνα βασιλιά από τους παρευρισκόμενους λόγω αμφισβήτησης της καταγωγής του. Παρ' όλα αυτά οι Ελλανοδίκες αφού εξέτασαν την καταγωγή του από τους Αργεάδες επικύρωσαν ότι στην πραγματικότητα οι Μακεδόνες είναι Έλληνες και του επέτρεψαν να διαγωνιστεί.
Σύμφωνα με τον  Θουκυδίδη, στην «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου», οι Αργεάδες κατάγονταν αρχικά από τους Τημενίδες του Άργους, οι οποίοι εκδίωξαν με τη δύναμη των όπλων τους Πιερίδες από την Πιερία, κατέκτησαν στην Παιονία μια στενή λωρίδα γης κοντά στον Αξιό ποταμό, που εκτεινόταν από την Αρχαία Πέλλα μέχρι τη θάλασσα και πρόσθεσαν τη Μυγδονία, την Εορδαία και την Αλμωπία στις περιοχές τους, αποβάλλοντας τους Ηδωνούς, Εορδούς και τους Αλμωπείς αντίστοιχα.
Τσουνγκ Ντάο Λι

Βιογραφία

Ο Τσουνγκ Ντάο γεννήθηκε στη Σανγκάη στις 24 Νοεμβρίου του 1926, ο πατέρας του Chun-kang Lee ήταν ένας από τους πρώτους απόφοιτους του πανεπιστημίου του Νανκίν ήταν χημικός βιομήχανος και έμπορος και συμμετείχε ενεργά στις πρώτες προσπάθειες της Κίνας για την ανάπτυξη λιπασμάτων. Ο Λι έχει τέσσερα αδέρφια και μία αδερφή.
Σφαιρωτό σμήνος του Ηρακλέους

Ιστορικό

Το Μεσιέ 13 ανακαλύφθηκε από τον Έντμουντ Χάλλεϋ το 1714, ο οποίος ανέφερε ότι είναι ορατό με γυμνό μάτι σε μία καθαρή, ασέληνη νύκτα.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 13 έχει διάμετρο περίπου 150 έτη φωτός και αποτελείται από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες άστρα. Έχει ηλικία περίπου 14 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο άστρο είναι ο μεταβλητός αστέρας V11 με φαινόμενο μέγεθος 11,95. Το πιο παράξενο μέλος του Μ13 είναι ένα νεαρό άστρο με φασματικό τύπο Β2. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι το άστρο παγιδεύτηκε βαρυτικά από το σμήνος.
Λάρισα Αραβίας

Η Λάρισα ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία.
Η πόλη αναφέρεται μονάχα από τον Πλίνιο στην Historia Naturalis του (βιβλίο 6, 159). Πολύ πιθανόν να βρισκόταν (κατά τα λεγόμενα του Πλινίου) στην βορειοδυτική αραβική χερσόνησο. Θεωρείται ότι κτίστηκε από τον επίτροπο του Αντιόχου Δ΄, Νουμήνιο, όταν μέσα σε μια ημέρα κατατρόπωσε σε ναυμαχία και μάχη τους αποστατήσαντες Πέρσες, στο ακρωτήριο των Ναυμαχιών (λατ. Naumachaeorum promontorium), στο στενό του Ορμούζ. Λογικά θα μετέφερε αποίκους από την συριακή Λάρισα. Ωστόσο ο ερευνητής Kiepert υποθέτει ότι ο Πλίνιος στο εδάφιό του θα ανέφερε συγκεχυμένα τις ομώνυμες πόλεις της Συρίας στην κοιλάδα του Ορόντη (Αρέθουσα, Λάρισα, Χαλκίς). Η Λάρισα αυτή -κατά τον Πλίνιο- καταστράφηκε νωρίς από πολέμους. 
Στην Γεωγραφική Υφήγησι του Κλαυδίου Πτολεμαίου, αναφέρεται στην ανατολική Αραβία ποταμός με το όνομα Λαρ που εκβάλλει στον Περσικό Κόλπο.  Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.
Σαλαμάνδρα του Καστελλόριζου

Περιγραφή

Πρόκειται για μια μεσαίου μεγέθους σαλαμάνδρα, με λεπτό σώμα, επίπεδο κεφάλι και μεγάλα μάτια. Το σώμα της έχει πορτοκαλί-καφέ χρωματισμό ραχιαία, ενώ κοιλιακά είναι λευκή-κιτρινωπή. Η ουρά είναι λεπτή. Τα ενήλικα άτομα μπορεί να φτάσουν έως και τα 14cm σε μήκος. Τα αρσενικά φέρουν μια μυτερή απόφυση στην βάση της ουράς τους από την ραχιαία πλευρά.

Βιολογία

Τον περισσότερο χρόνο βρίσκεται κρυμμένη κάτω από πέτρες ή βαθιά μέσα στο έδαφος. Ανεβαίνει στην επιφάνεια του εδάφους κατά τη διάρκεια του χειμώνα (περίπου από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Απρίλιο) όταν τα επίπεδα υγρασίας είναι υψηλά, συνήθως μετά από βροχή. Έτσι, δραστηριοποιείται συνήθως βραδινές ώρες, αν και έχει παρατηρθεί και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι πυκνότητες των πληθυσμών του είδους τοπικά μπορεί να είναι και πολύ υψηλές. Το ζευγάρωμα λαμβάνει χώρα στη ξηρά, όπου το αρσενικό σέρνεται κάτω από το θηλυκό, πιάνοντας τα μπροστινά πόδια του θηλυκού και πιέζοντας το κεφάλι του προς τα πάνω. Είναι ζωοτόκο, γεννάει δηλαδή πλήρως ανεπτυγμένα μικρά και δεν εξαρτάται καθόλου από το νερό. Τρέφεται με ασπόνδυλα, όπως κάμπιες και σκουλήκια.
Ναχιτσεβάν επί του Ντον

Ιστορία

Το καλοκαίρι του 1778, όταν το Χανάτο της Κριμαίας έγινε κράτος υποτελές στη Ρωσία, περίπου 12.600 Αρμένιοι από τη χερσόνησο της Κριμαίας επανεγκαταστάθηκαν υπό τον Στρατηγό Αλεξάντερ Σουβόροφ στην περιοχή του Ντον. Η ρωσική Αυτοκρατορία προσπάθησε να ενισχύσει τη Νέα Ρωσία, που ήταν ζωτικής σημασίας για την πλήρη απορρόφηση της Κριμαίας. Την 14η Νοεμβρίου 1779 με διάταγμα της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης παραχωρήθηκαν περίπου 86.000 εκτάρια γης στους Αρμένιους. Το ένα τρίτο των Αρμενίων χάθηκε στην πορεία και κατά τον πρώτο χειμώνα. Ο οικισμός του Νέου Ναχιτσεβάν ιδρύθηκε από τους επιζώντες. «Γρήγορα εξελίχθηκε σε μια σημαντική πόλη με τον δικό της καθεδρικό ναό και ιεροδιδασκαλείο.»
Το 1894 η αρμενική κοινότητα ανέγειρε τη Στήλη του Αλεξάνδρου στο Ναχιτσεβάν επί του Ντον για τον εορτασμό του Αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β' της Ρωσίας.
Περί τη στροφή του 20ου αιώνα ήταν μέρος του Ομπλάστ Ντον Χοστ. Το 1896 είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 32.174, εκ των οποίων οι 14.618 (45,4%) ήταν ιθαγενείς κάτοικοι και οι 17.556 (54,6%) δεν κατοικούσαν μόνιμα εκεί. Ο πληθυσμός της Αρμενικής Αποστολικής εκκλησίας εκτιμάται κατά προσέγγιση 18.895 (58,7%), οι Ορθόδοξοι ήταν 10.965 (34,1%) και οι υπόλοιποι (Εβραίοι, Παλαιοί Πιστοί, Μουσουλμάνοι, Καθολικοί, Προτεστάντες) ήταν 2.314 (7,1%). Σύμφωνα με τη Ρωσική Αυτοκρατορική απογραφή του 1897 η πόλη είχε πληθυσμό 28.427. Οι ομιλούντες Ανατολικές σλαβικές γλώσσες (Ρώσοι, Ουκρανοί και Λευκορώσοι) αποτελούσαν τα ~2/3 του πληθυσμού (19.224), ενώ οι Αρμένιοι (8.277) αποτελούσαν τη σημαντική μειοψηφία (29,1%).

Συγχώνευση με τη Ροστόφ και νεότερη ιστορία

Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα είχε «κατακλυστεί από την ανάπτυξη του Ροστόφ». Ήδη από το 1897 σε ένα άρθρο για την πόλη στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Μπρόκχαους και Έφρον αναφέρθηκε: «Επί του παρόντος, το Ναχιτσεβάν επί του Ντον έχει συγχωνευθεί με το Ροστόφ τοιουτοτρόπως ώστε τα όρια των δύο πόλεων μπορούν να διακριθούν μόνο μέσω ενός σχεδίου που εγκρίθηκε την 11 Μαΐου του 1811.» Την 28η Δεκεμβρίου 1928 το Νέο Ναχιτσεβάν έγινε και επίσημα μέρος του Ροστόφ. Το 1929 η μεγαλύτερη περιοχή του Ροστόφ— το ραγιόν Προλετάρσκι (Пролетарский район) ορίστηκε στην τοποθεσία του. Από το 2001, θεωρείται ως ένα «είδος αρμενικής συνοικίας μέσα στην πόλη.»
Τάκης Νέμιτσας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τάκης Νέμιτσας γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1930. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων και είναι βιομήχανος.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ). Το 1980 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ λόγω διαφωνιών. Ακολούθως εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝΕΔΗΠΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 η ΝΕΔΗΠΑ δεν εξέλεξε κανένα υποψήφιο της.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1988 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 17 Ιανουαρίου 1993.
Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας

Η εποχή του

Ο πατέρας του και ο υιός του Λουδοβίκος Β' ενασχολήθηκαν υπερβολικά με την κατασκευή οικοδομημάτων· αντίθετα ο Μαξιμιλιανός Β' έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον με τη διακυβέρνηση του κράτους, έτσι έγινε πολύ δημοφιλής. Ανέβηκε στο θρόνο το έτος που στη Γερμανία εξελισσόταν η Επανάσταση του 1848 και κατάφερε να επαναφέρει τη σταθερότητα στη χώρα. 
Προσπαθούσε να διατηρήσει τη Βαυαρία ανεξάρτητη από τους πολέμους της Γερμανικής Ενοποίησης και να μεταμορφώση το Μόναχο σε πρωτεύουσα του πολιτισμού και της παιδείας.
Λέργουικ

Μέσα Ενημέρωσης

Το Λέργουικ είναι η έδρα του ραδιοφωνικού σταθμού BBC Radio Shetland που ανήκει στο BBC Σκωτίας
Γεωσύγκλινο

Το γεωσύγκλινο είναι στην γεωλογία μία μεγάλη κοιλότητα της επιφάνειας της Γης ανάμεσα σε δύο ηπείρους, όπου συσσωρεύονται ιζήματα καθώς ο γεωφλοιός βυθίζεται σ' εκείνη την περιοχή. Ο όρος αυτός, δημιουργήθηκε απ' τον Αμερικανό Τζέημς Ντ. Ντάνα το 1873, ο οποίος εφάρμοσε την ιδέα του συμπατριώτη του, Τζέημς Χωλ.
Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Τα ορθογεωσύγκλινα και τα παραγεωσύγκλινα.

Ορθογεωσύγκλινα

Τα ορθογεωσύγκλινα είναι συνήθως θαλάσσιοι τάφροι, μέσα στα οποία γίνεται μεγάλη απόθεση ιζημάτων. Κάτω από το βάρος των ιζημάτων, το οποίο αυξάνεται ακατάπαυστα, ο πυθμένας του γεωσύγκλινου υποχωρεί και βυθίζεται βαθμιαία.

Παραγεωσύγκλινα

Τα παραγεωσύγκλινα βρίσκονται στο εσωτερικό των ηπείρων, ανάμεσα σε μεγάλους ορεινούς όγκους. Και σε αυτά, γίνεται απόθεση ηπείρωτικών ιζημάτων.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1928

Το Κ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1928 διεξήχθη στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τη λαμπροβδομάδα, στις 16 & 17 (Δευτέρα-Τρίτη), 20 & 22 Απριλίου (Παρασκευή και Κυριακή). Διάρκεσε τέσσερις ημέρες και συνδυάστηκε με τα πρωταθλήματα αθλοπαιδιών (βόλεϊ, μπάσκετ), πάλης, άρσης βαρών και επιδείξεις γυμναστικής που υπάγονταν τότε στον ΣΕΓΑΣ. Σημείωσε μεγάλη επιτυχία, αφού μετείχαν 250 περίπου αθλητές από σωματεία από πολλές πόλεις της Ελλάδας. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε και πάλι ο Εθνικός Γ.Σ. Τη χρονιά αυτή δεν διεξήχθη το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών.

Χρονικό των αγώνων

Οι Πανελλήνιοι αγώνες στίβου του 1928 συνοδεύτηκαν από την ταυτόχρονη διεξαγωγή των πρώτων πανελλήνιων πρωταθλημάτων μπάσκετ, με συμμετοχή 10 συλλόγων και βόλεϊ με συμμετοχή 13 συλλόγων, γεγονός που προσέλκυσε πλήθος κόσμου που ήθελε να γνωρίσει τα νέα αυτά αθλήματα "σφαίρας". Επίσης, διεξήχθησαν τα πρωταθλήματα ελληνορωμαϊκής πάλης και άρσης βαρών, τα αποτελέσματα των οποίων όμως διαχωρίστηκαν τελείως από την ομαδική βαθμολογία του στίβου.

Οι ομαδικοί αγώνες

Στις 11 Νοεμβρίου 1928 διοργανώθηκαν οι "Β΄ Ομαδικοί Αθλητικοί Αγώνες" σκυταλοδρομιών, ρίψεων και αλμάτων, με πρωτοβουλία του Πανελληνίου και του Πανιωνίου, όπως και την προηγούμενη χρονιά. Οι αγώνες έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και το πρόγραμμα περιλάμβανε οκτώ αγωνίσματα: τέσσερις σκυταλοδρομίες (4x100, 4x400, 4x1500 και 2.000μ) και ομαδικούς αγώνες μήκους, ύψους, σφαιροβολίας και δισκοβολίας. Στα ομαδικά αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων κάθε ομάδα μετείχε με 4 αθλητές σε κάθε αγώνισμα. Για την ανάδειξη της νικήτριας ομάδας στις ρίψεις υπολογιζόταν το άθροισμα των καλυτέρων επιδόσεων των 4 αθλητών κάθε ομάδας ή ο μέσος όρος των τεσσάρων καλυτέρων επιδόσεων.
Οι ομαδικοί αγώνες ήταν οι πρώτοι αθλητικοί αγώνες έπειτα από πέντε μήνες που διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και συγκέντρωσαν πλήθος θεατών παρά την απειλή βροχής, ενώ υπήρξε ρεκόρ συμμετοχών 200 αθλητών και 12 σωματείων Αθήνας, Πειραιά και επαρχιών. Δήλωσαν συμμετοχή: Πανελλήνιος, Πανιώνιος, Εθνικός Γ.Σ., Α.Ο.Π. Φαλήρου, ΑΕΚ, ΓΣ Αμαρουσίου, Α.Ε. Αχιλλεύς Αθηνών, Ένωσις Αρμενίων, Πειραϊκός Σύνδεσμος, Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, Νίκη Βόλου και Παναχαϊκή που τελικά δεν προσήλθε.
Βαλέριου Στρέλετς

Βιογραφία

Εξελέγη βουλευτής το 2009. Την περίοδο 1987–1993 σπούδασε Ιστορία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στην Ακαδημία Οικονομικών Μελετών της Μολδαβίας , από το 2002 ως το 2005. Το 2011 εξελέγη πρόεδρος της Φιλελεύθερης-Δημοκρατικής πτέρυγας του μολδαβικού κοινοβουλίου. Διορίστηκε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του προκατόχου του, Κίριλ Γκαμπουρίσι.
Ο ίδιος παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2015, μετά την καταψήφιση της κυβέρνησής του με πρόταση δυσπιστίας με 65 ψήφους υπέρ της μομφής.
Ακρόπολη Σερρών

Πύργος του Ορέστη

Από τους τέσσερις πύργους σώζεται μόνο «ο Πύργος του Βασιλέως» στη δυτική πλευρά του τείχους. Είναι γνωστός ως «πύργος του Ορέστη» λόγω της επιγραφής που βρέθηκε εντοιχισμένη στο κάστρο. «ΠΥΡΓΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΟΝ ΕΚΤΙΣΕΝ ΟΡΕΣΤΗΣ».  Ο Πύργος του Ορέστη σήμερα έχει ύψος περίπου 18 μέτρα αλλά υπολογίζεται ότι αρχικά και με τις επάλξεις του ότι έφτανε τα 20 μέτρα. Αυτός ο πύργος ήταν το τελευταίο σημείο άμυνας σε περίπτωση που ο εχθρός καταλάμβανε την Ακρόπολη. 
Σήμερα η ακρόπολη των Σερρών αποτελεί αξιοθέατο της πόλης των Σερρών με θέα όλη την πόλη.
2594 Ακάμας

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ακάμαντα είναι άγνωστα.
Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον

Υπόθεση

Το καλοκαίρι του 1939, λειτουργεί σε μια μικρή επαρχιακή πόλη το πρότυπο οικοτροφείο θηλέων Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο. Ο διευθυντής και φιλόλογος Μίμης Μεταξάς είναι παντρεμένος με την Δεσπούλα, σε έναν δυστυχισμένο για εκείνον γάμο. Η Δεσπούλα κατάγεται από την οικογένεια Δεληγιάννη που είναι η πλουσιότερη και σημαντικότερη της πόλης και ιδιοκτήτης του οικοτροφείου είναι ο αδελφός της Αγάπης, μητέρας της Δεσπούλας, Φαίδων Δεληγιάννης. Ο «θείος» Φαίδων κατέχει και την περιουσία της οικογένειας ως ο τελευταίος άρρενας απόγονος με το όνομα της. Η Αγάπη είναι αποξενωμένη από την οικογένεια της αδελφής της Κλειώς, η οποία πέθανε νέα. Με την ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς, ο Φαίδων προσκαλεί την φιλόλογο κόρη της Κλειώς, την Ζωή Μαδρά, που είναι αρκετά νεότερη από τη Δεσπούλα, να μείνει στην οικογενειακή έπαυλη και να διδάξει στο σχολείο. Η Δεσπούλα και η Αγάπη προσπαθούν με κάθε μέσο να εμποδίσουν τη Ζωή να έρθει και, στη συνέχεια, να παραμείνει στην πόλη, ενώ ο Μίμης την ερωτεύεται κεραυνοβόλα και προσπαθεί να καταπιέσει την έλξη του. Τα υπόλοιπα μέλη της τοπικής κοινωνίας, οι καθηγητές του σχολείου και οι σύζυγοί τους, αναμειγνύονται σε διάφορες καταστάσεις που αφορούν τη Ζωή, και ο Μίμης, κρυφά πάντοτε, προσπαθεί να την προστατεύσει.

Ιστορικό πλαίσιο

Μέσα από την πορεία της σειράς, παρουσιάζονται η τελευταία περίοδος της δικτατορίας του Μεταξά, η έκρηξη και εξέλιξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, η εισβολή των Ναζί και η πρώτη περίοδος της ναζιστικής κατοχής.

Απήχηση σειράς

Η σειρά δέχθηκε κατά βάση θετικές κριτικές, όμως δεν κατάφερε να φέρει τα αναμενόμενα ποσοστά τηλεθέασης στον τηλεοπτικό σταθμό, ώστε να αντισταθμίσει το εξαιρετικά υψηλό κόστος παραγωγής της. Για αυτό το λόγο, ενώ αρχικά επρόκειτο να συνεχιστεί έως τα τέλη του 2008 προς αρχές του 2009, τελικώς η σειρά σταμάτησε απότομα στα 28 επεισόδια και δεν συνεχίστηκε για δεύτερη χρονιά.
Μπουράν (διαστημόπλοιο)

Επισκόπηση

Το Μπουράν είχε σχεδιαστεί για μεταφορά κοσμοναυτών, εφοδίων, διαστημοπλοίων από την Γη στο διάστημα και αντίστροφα. Όπως και το Αμερικάνικο ομόλογο του και το Μπουράν μεταφερόταν από τον χώρο προσγείωσης στο συγκρότημα εκτόξευσης πάνω σε ένα μεγάλο αεροπλάνο. Το Μπουράν μεταφερόταν με το Antonov An-225 το οποίο κατασκευάστηκε γι'αυτό το σκοπό και παραμένει το μακρύτερο αεροπλάνο στον κόσμο.

Πρώτη πτήση

Η πρώτη και τελευταία πτήση του Μπουράν έγινε στις 3:00 UTC τη 15 Νοεμβρίου του 1988 από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στη πλατφόρμα 110/37. Για την εκτόξευση χρησιμοποιήθηκε ο ειδικά σχεδιασμένος πύραυλος Energia. Η υποστήριξη ζωής εν μέρει είχε εγκατασταθεί.
Το Μπουράν έκανε την τροχιά της Γης δύο φορές σε 206 λεπτά πτήσης. Προσγειώθηκε αυτόματα σε διάδρομο στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, που παρά πλευρική ταχύτητα ανέμου 62,1 χλμ/ω, προσγειώθηκε με διαφορά μόνο 3 μέτρων πλαγίως και 10 μέτρων κατά μήκος από τον στόχο.

Προβλεπόμενες πτήσεις

Το 1989 είχε προβλεφθεί ότι θα μπορούσε να γίνει δεύτερη μη επανδρωμένη πτήση το 1993, με διάρκεια 15-20 ημερών. Λόγω της ακύρωσης του προγράμματος δεν έγινε αυτή η πτήση. Μερικοί επιστήμονες έψαχναν τρόπο για την αναβίωση του Μπουράν, ειδικά μετά την τραγωδία του Κολούμπια. Τώρα η Ρωσία σχεδιάζει τα PPTS και Kliper.

Καταστροφή

Στις 12 Μαΐου 2002 το υπόστεγο όπου στεγαζόταν το Μπουράν στο Καζακστάν κατέρρευσε, λόγω κακής συντήρησης. Η κατάρρευση σκότωσε οκτώ εργάτες ενώ κατέστρεψε και το Μπουράν.