google/wiki40b huggingface dataset:
Φρειδερίκος του Άνχαλτ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της Έντα/Έντιτα-Καρλόττας φον Στέφανι-Μάρβιτς.
Γεννήθηκε στο κάστρο Μπάλλενσταϊν, που ανήκε στον δουκικό Οίκο των Άνχαλτ. Η μητέρα του ήταν η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του και ήταν υιοθετημένη από τους φον Στέφανι-Μάρβιτς. Ο πατέρας του φυλακίστηκε από τους Σοβιετικούς στο Ειδικό Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Νο 2 (πρώην Στρατόπεδο Συγκέντωσης των Ναζί στο Μπούχενβαλτ) και απεβίωσε εκεί το 1947. Τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος πρίγκιπας του Άνχαλτ και επικεφαλής του Οίκου. Ο θείος του Ευγένιος διεκδίκησε τη διαδοχή.
Το 1963 είχε ένα δυστύχημα με το αυτοκίνητο και απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 25 ετών άγαμος· τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Εδουάρδος.
Βίτιαζ (ιστιοφόρο)

Το ιστιοφόρο Βίτιαζ ήταν ρωσικό ιστορικό εξερευνητικό και υδρογραφικό πλοίοπου έδρασε την περίοδο 1862 - 1898.

Γενικά

Το πλοίο αυτό, που το όνομά του σημαίνει «Γενναίος», «Ιππότης», ήταν ιστιοφόρο - ατμοκίνητο, με τρεις ιστούς (κατάρτια) και μία ενδιάμεση καπνοδόχο και φέρεται να ναυπηγήθηκε το 1862. Στις 8 Οκτωβρίου του 1870 αποπλέοντας από τον λιμένα της Κροστάνδης υπό τον πλοίαρχο Νασίμοφ ξεκίνησε πολύμηνες εξερευνητικές και υδρογραφικές αποστολές αρχικά στον Ειρηνικό. Ήταν αυτό το πλοίο που μετέφερε τον Ρώσο εξερευνητή Νικόλαο Μικλούκο στη Νέα Γουινέα.
Το 1882 μετονομάστηκε σε Σκομπέλεφ συνεχίζοντας τα ταξίδια του, ολοκληρώνοντας τον περίπλου της Γης μέχρι το 1889, ενώ μετά από λίγα χρόνια και παροπλίστηκε.
Οι υδρογραφικές μετρήσεις που έγιναν από το πλοίο αυτό υπήρξαν σημαντικές για τη γενικότερη χαρτογράφηση της εποχής του.
Γεράρδος Γ΄ του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ

Τοποθέτηση στον θρόνο της Δανίας του ανήλικου Βάλντεμαρ του Σλέσβιχ

Το 1325 ο Γεράρδος ανέλαβε την κηδεμονία του ανήλικου Βάλντεμαρ, δούκα του Σλέσβιχ, με την θέση του αυτή έγινε σύμμαχος των δυσαρεστημένων Δανών ευγενών οι οποίοι ανέτρεψαν (1326) τον βασιλιά Χριστόφορο Β΄ κάτι που έκανε τον Γεράρδο πραγματικό κυβερνήτη της Δανίας. Τοποθέτησε βασιλιά της Δανίας τον ανήλικο ανιψιό του Βάλντεμαρ του Σλέσβιχ ο οποίος ανήκε στον κλάδο του Άβελ της Δανίας από τον Οίκο του Έστρινσεν και είχε με αυτόν τον τρόπο κληρονομικά δικαιώματα στον θρόνο. Η ανικανότητα του να φέρει ειρήνη έφερε νέες εξεγέρσεις οι σημαντικότερη από τις οποίες ήταν του κόμη Γιόχαν (1330) ενάντια στον ανιψιό του Βάλντεμαρ και τον ίδιο τον κηδεμόνα του Γεράρδο. Ο Γεράρδος τότε υποχρεώθηκε να αντικαταστήσει στον θρόνο της Δανίας τον μικρό Βάλντεμαρ με τον έκπτωτο βασιλιά Χριστόφορο Β΄ (1330) σαν βασιλιά χωρίς καμιά εξουσία, με τον θάνατο του Χριστόφορου και την επικράτηση αναρχίας (1332) ο Γεράρδος έγινε ο κυβερνήτης του μεγαλύτερου τμήματος της Δανίας.

Κυβερνήτης της Δανίας

Την περίοδο 1332 - 1349 ο κόμης Γεράρδος ήταν ο κυβερνήτης του μεγαλύτερου τμήματος του βασιλείου της Δανίας, είχε τον απόλυτο έλεγχο σε περιοχές όπως η Γιουτλάνδη, και η Φιονία με το υπόλοιπο τμήμα να βρίσκεται στα χέρια του αντιπάλου του Γιόχαν. Η θέση του ήταν ασαφής λόγω των χρεών που δημιούργησε στους πιστωτές για να συντηρήσει τον στρατό του, οι εξεγέρσεις των ναυτικών, των αγροτών και οι πιέσεις των Γερμανών ευγενών τον οδήγησαν να υποστηρίξει τον διεκδικητή του θρόνου της Δανίας Βάλντεμαρ γιο του Χριστόφορου. Τελικά αποφάσισε να αντιμετωπίσει δυναμικά την κατάσταση με εξέγερση απέναντι στους επαναστάτες στην Γιουτλάνδη την άνοιξη του 1340, εκεί σφαγιάστηκε από τον Νίλς Έμπεσεν στον ύπνο του.
Η δολοφονία του είχε σαν αποτέλεσμα την επιστροφή του διαδόχου Βάλντεμαρ Άττερνταγκ στον θρόνο της Δανίας.
Η φήμη του από περιοχή σε περιοχή δημιούργησε διαφορετικούς θρύλους στην Δανία είχε την φήμη ενός Γερμανού τυράννου που ήταν πηγή έμπνευσης στους ποιητές κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, αντίθετα στο Χόλσταϊν είχε την φήμη λαϊκού ήρωα και άγιου.
Μάντισον Κοξ

Βιογραφία

Γεννηθείς στο Σαν Φρανσίσκο, ο Μάντισον Κοξ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1978, προκειμένου να σπουδάσει αρχιτεκτονική τοπίου. Εκεί, γνώρισε τους Υβ Σαιν Λωράν και Πιερ Μπερζέ. Αποτελώντας, ταυτόχρονα, ιστορικό της τέχνης της κηπουρικής και ειδικός στη βοτανική, ανήκει στο ίδιο ρεύμα με τον Ράσελ Πέιτζ (1906-1985).
Αποτέλεσε έναν εκ των εμπνευστών των Κήπων του Νέου Κόσμου, το 1986, στο Κάστρου του Μπλερανκούρ, προτού προχωρήσει στην δημιουργία ενός πειραματικού κήπου για την Ανθοκομική Έκθεση του Τσέλσι στο Λονδίνο. Ο Μάντισον Κοξ εργάστηκε, στην συνέχεια, για λογαριασμό ξενοδοχείων, μεταξύ άλλων, όπως το Delano στο Μαϊάμι, το Gramercy Park στη Νέα Υόρκη και το Sanderson στο Λονδίνο, καθώς και στον Κήπο Μαζορέλ, όπου οι παρεμβάσεις του είχαν ως αποτέλεσμα τον έπαινο προς το πρόσωπό του εκ μέρους της Κλωντ Λαλάν. Έκτοτε, απέκτησε παγκόσμια φήμη, ενώ τα ΜΜΕ του έδωσαν το ψευδώνυμο « κηπουρός των δισεκατομμυριούχων » , με τον ίδιο να τονίζει, ωστόσο, πως δεν επιζητούσε την δημοσιότητα.
Μεταξύ των πελατών του, συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, οι Αν Μπας (προχώρησε, μεταξύ άλλων, στην επιλογή 140 ποικιλίες τριαντάφυλλων για τον κήπο της), Μάικλ Μπλούμπεργκ, Μαρέλλα Ανιέλλι (για την έπαυλή της Αΐν Κασσιμού στο Μαρακές, της οποίας ο κήπος θεωρείται, πλέον, από ορισμένους ως ο ομορφότερος παγκοσμίως), Χένρι Κράβις, Sting και Τζέννιφερ Μπάρτλετ (για έναν κήπο ευρισκόμενων επί των στεγών της Νέας Υόρκης). 
Ο Μάντισον Κοξ είναι, επίσης, ο δημιουργός ενός προγράμματος εκμάθησης της κηπουρικής για παιδιά προερχόμενα από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα στο Μουμπάι.
Στις 31 Μαρτίου 2017, παντρεύτηκε στο Παρίσι τον διάρκειας πολλών ετών σύντροφό του, Πιερ Μπερζέ.
Ελληνική Δημιουργία

Ελληνική Δημιουργία (1948-1954) ονομαζόταν ελληνικό λογοτεχνικό περιοδικό, του οποίου διευθυντής ήταν ο ακαδημαϊκός Σπύρος Μελάς. Η Ελληνική Δημιουργία κυκλοφόρησε από το 1948 μέχρι το 1954 σε 153 τεύχη, σε δεκαπενθήμερη έκδοση, τα οποία αργότερα, το 1973, κυκλοφόρησαν από τον Δ. Παπαδήμα σε 13 τόμους, που περιελάμβαναν τεύχη έξη μηνών.
Τα τεύχη της Ελληνικής Δημιουργίας ήταν αφιερωμένα σε σημαντικούς έλληνες λογοτέχνες, σε αρχαίους συγγραφείς, αλλά και κάποια είχαν θεματικά (τα νιάτα, το δημοτικό τραγούδι, την ελληνική μουσική, τον ακριτικό κύκλο, περιοχές της Ελλάδας) ή επίκαιρα αφιερώματα (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο, Πρωτοχρονιά, εθνικές εορτές, καλλιτεχνική έκθεση).
Το 1948 διευθυντής σύνταξης ήταν ο Σοφοκλής Γκαρμπόλας, και σε χρονική περίοδο τον ίδιο χρόνο στη συντακτική επιτροπή ήταν ο Άλκης Αγγελόγλου και ο Αστέρης Κοββατζής. Από το 1950 έως το 1953 αρχισυντάκτης ήταν ο Φαίδων Mπουμπουλίδης. Αρχισυντάκτης επίσης διετέλεσε ο Νίκος Σφυρόερας.
Στο περιοδικό έκανε την πρώτη του δημοσίευση ο Γιάννης Νεγρεπόντης, με το ψευδώνυμο Γιάννης Νικολάου, το 1949. Γενικά η δημοσίευση στην Ελληνική δημιουργία είναι σημείο αναφοράς για όσους έγραφαν σε αυτήν.
Κατά την εποχή που κυκλοφορούσε η Ελληνική Δημιουργία, βρισκόταν σε κυκλοφορία επίσης τα εξής φιλολογικά/ λογοτεχνικά περιοδικά: η Αγγλοελληνική Επιθεώρηση (1945-1952), Ο Αιώνας μας (1947-1950) του Κώστα Δαρρίγου και Κώστα Μεραναίου.
Η τιμή των τευχών της Ελληνικής Δημιουργίας ήταν 3.000 δραχμές το 1949, 5.000 δρχ. το 1951 και 7.000 δρχ. μετά το 1953. Η χαρακτηριστική σφραγίδα του περιοδικού ήταν απεικόνιση της βιβλικής σκηνής του Αδάμ, της Εύας και του όφη, κάτω από τη μηλιά, το δένδρο της γνώσης.
ΑΣΚ Ρίγα

Ιστορία

Η ΑΣΚ Ρίγα υπήρξε η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης σε διασυλλογικό επίπεδο, κερδίζοντας και στους δύο αγώνες του διπλού τελικού την βουλγάρικη Ακαντέμικ Σόφιας. Οι Λετονοί επανέλαβαν την επιτυχία τους την επόμενη χρονιά με τον ίδιο αντίπαλο, ενώ το 1959-60 κέρδισαν στον τελικό την γεωργιανή Ντιναμό Τιφλίδας.
Το 1960-61, η ΑΣΚ απέκλεισε στην προημιτελική φάση την Χάποελ Τελ Αβίβ από το Ισραήλ και στους ημιτελικούς την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά στους τελικούς ηττήθηκε αρχικά με 87-62 από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μην καταφέρνοντας να καλύψει την διαφορά στον επαναληπτικό, όπου κέρδισε με 66-61.
Ο Αλεξάντερ Γκομέλσκι, ο οποίος υπήρξε προπονητής της ομάδας από το 1953, συνέχισε στην ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 1966. Η λετονική ομάδα παρέμεινε ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Η ομάδα διαλύθηκε και ανασυγκροτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2006, με την βοήθεια του δημοτικού συμβουλίου της Ρίγας, του Στρατού της Λετονίας και κάποιων χορηγών, με νέα έδρα την Αρένα Ρίγα. Στην πρώτη της χρονιά, η ομάδα έφθασε στους προημιτελικούς της Βαλτικής Λίγκας και του Eurocup.
Το 2006-07, με τον Τόρεϊ Μπραγκς, τον Σάντις Βάλτερς, τον Ράιτις Γκραφς, τον Σάντις Μπόυσκεβιτς και τον Κέρτις Μίλατζ στην σύνθεση της, η ΑΣΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Λετονίας, κερδίζοντας την Βέντσπιλς με 4-2 στην σειρά των τελικών. Την επόμενη σεζόν, έφθασε και πάλι στον τελικό του λετονικού πρωταθλήματος και κατέκτησε την τρίτη θέση στην Βαλτική Λίγκα.
Μετά την σεζόν 2008-09, η ΑΣΚ Ρίγα διαλύθηκε, λόγω χρεών ύψους 1,4 εκατομμυρίων λατς, με την ανακοίνωση της οριστικής διάλυσης να πραγματοποιείται στις 15 Σεπτεμβρίου 2009.
Εκλογές στο Περού

Η Δημοκρατία του Περού είναι προεδρική.Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των 70 ετών. Το 2006 ψήφισαν για πρώτη φορά και μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων και της αστυνομίας.
Εκλογές διεξάγονται για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Το Κογκρέσο (Congreso) αριθμεί 130 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία αναλογικά.

1865

Στο πρώτο δημοψήφισμα στη χώρα, στις 28 Νοεμβρίου 1865, οι ψηφοφόροι ενέκριναν ως προσωρινό πρόεδρο τον στρατιωτικό Μαριάνο Ιγνάσιο Πράδο, ο οποίος είχε καταλάβει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 1865.

1919

Στις 25 Αυγούστου 1919 οι πολίτες υπερψήφισαν ένα σύνταγμα σε δημοψήφισμα. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κογκρέσο στις 27 Δεκεμβρίου 1919.

1939

Σε επόμενο δημοψήφισμα, στις 18 Ιουνίου 1939, το 88% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ των συνταγματικών αλλαγών. Μεταξύ άλλων, περιελάμβαναν την καθιέρωση εξάχρονης θητείας για τον Πρόεδρο και το Κογκρέσο.

1993

Οι πολίτες υπερψήφισαν σε δημοψήφισμα στις 31 Οκτωβρίου 1993 το νέο σύνταγμα, με το οποίο οι θητείες του προέδρου μειώνονται σε δύο τετραετίες και συστάθηκε ένα μονοθάλαμο (με ένα σώμα) Κογκρέσο. Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 1993.

2010

Σε δημοψήφισμα στις 3 Οκτωβρίου 2010 το 66% των ψηφισάντων ήταν θετικό στην επιστροφή χρημάτων στους δικαιούχους από το FONAVI (Κρατικό Ταμείο).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ανοικτής θάλασσας

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ανοικτής θάλασσας (αναφέρεται επίσης ως "open water" και "κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων") είναι διοργάνωση της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας που διεξήχθη για πρώτη φορά το 2002. Ως κολύμβηση ανοικτής θάλασσας, ορίζονται τα αγωνίσματα που διεξάγονται σε ποτάμια, λίμνες, ωκεανούς ή κανάλια. Η διοργάνωση ανοικτής θάλασσας είναι ανεξάρτητη από το πρωτάθλημα κολύμβησης (το οποίο αφορά αγωνίσματα που διεξάγονται σε πισίνα), με ξεχωριστή βαθμολογία συλλόγων και πρωταθλητή σύλλογο.
Όλφερτ Ντάπερ

Περιγραφή της Αφρικής

Το βιβλίο του σχετικά με την περιγραφή της Αφρικής (Naukeurige Beschrijvinge van Africa gewesten), θεωρείται σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της Αφρικής.Εκδόθηκε στα ολλανδικά το 1668 και 1676 (Jacob van Meurs), και υπήρξαν μεταφράσεις τους στα αγγλικά (Ogilby), γαλλικά, και γερμανικά.
Πριν ξεκινήσει τη συγγραφή του μελέτησε για περίπου 3 χρόνια έναν μεγάλο αριθμό από έργα ιστορίας, γεωγραφίας, και ταξιδιωτικών περιγραφών. Το έργο αυτό διακρίνεται για τη σύνθεση των πληροφοριών του τα οποία προέρχονται από πολλές επιστήμες(ιατρική, γεωγραφία, ιστορία, πολιτική, οικονομικά), και για την αντικειμενική ανάλυση των τοπικών κοινωνιών που περιγράφει χωρίς κοινωνικές προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες, αλλά με έμφαση στα κοινωνιολογική ανάλυση. Έτσι σε σύγκριση με τα περισσότερα βιβλία αντίστοιχης θεματολογίας της εποχής του, το δικό του υπερτερεί ως προς την επιστημονική αντιμετώπιση του θέματος.
Η ήπειρος περιγράφεται με τα ονόματα, την κοινωνιοπολιτική κατάσταση, τα σύνορα των διαφόρων μερών της, τους ποταμούς, τις πόλεις, καθώς και τα ζώα και φυτά των περιοχών αυτών. Σε ότι αφορά τις τοπικές κοινωνίες, αναφέρονται τα ήθη και έθιμα, οι γλώσσες, βιοτικό επίπεδο, τελετουργίες, και τοπικές ενδυμασίες.

Ανατολική Μεσόγειος και Πελοπόννησος

Υπάρχουν αρκετές περιγραφές για τα νησιά της Κύπρου, Ρόδου, Χάνδακα (Ηράκλειο), Σάμου, Χίου, Κέρκυρας και άλλων νησιών του Αιγαίου και Ιονίου πελάγους.

Αφιερώματα

Στο Άμστερνταμ υπάρχει δρόμος ονομασμένος προς τιμή του (Dapperstraat), καθώς και στις πόλεις Ντεφέντερ (Deventer) και Τίλμπουρχ (Tilburg).
Στο Παρίσι, το Μουσείο Ντάπερ (Musée Dapper) ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1986.
Ο Ολλανδός συγγραφέας Βίλχελμ Φρέντερικ Χέρμανς (Willem Frederik Hermans) έγραψε ένα βιβλίο για αυτόν με τον τίτλο Het Evangelie van O. Dapper Dapper (Το ευαγγέλιο του Ο. Ντάπερ Ντάπερ) το οποίο εκδόθηκε το 1973.
O Αμερικανός συγγραφέας φαντασίας Πήτερ Σ. Μπιγκλ (Peter S. Beagle), αφιέρωσε το μυθιστόρημα του με τίτλο Ο Τελευταίος Μονόκερως (The last unicorn) στον Όλφερτ Ντάπερ, για τις αναφορές που ο τελευταίος έκανε για παρουσία ζώων που εμφάνιζαν τα χαρακτηριστικά μονόκερων στο Μέιν των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.Ο ίδιος συγγραφέας συνέχισε το 2012 γράφοντας νέο βιβλίο, αυτή τη φορά με θέμα τα ταξίδια που -κατά το μυθιστόρημα- έκανε ο Ντάπερ ανά τον κόσμο και τι συνάντησε εκεί.
Παντοκράτωρ

Με το προσωνύμιο Παντοκράτωρ φέρεται ο Ιησούς Χριστός στην ορθόδοξη χριστιανική αγιογραφία.
Με την εικόνα του Παντοκράτορα Ιησού αγιογραφείται ο κεντρικός θόλος (τρούλος) όλων των βυζαντινών ναών. Στους δε ναούς που στερούνται θόλου, ρυθμού Βασιλικής, η εικόνα αγιογραφείται στο κέντρο της οροφής του ναού.
Ο Παντοκράτορας Ιησούς αγιογραφείται αυστηρός μεν αλλά πλήρης αγάπης με το δεξί χέρι να ευλογεί και με το αριστερό να φέρει επιστήθια το ευαγγέλιο. Ιδιαίτερο χρυσό φωτοστέφανο περιβάλλει τη κεφαλή Του, συνήθως με τα γράμματα Α - Ω.

Πέριξ της εικόνας του Παντοκράτορα αγιογραφούνται Άγγελοι ή Απόστολοι, όταν ο θόλος είναι ψηλός διαφορετικά οι τέσσερις ευαγγελιστές αμέσως χαμηλότερα στις δημιουργούμενες τέσσερις αρχιτεκτονικές κόγχες, στα ημιθόλια.
Μπουενί

Τοπωνύμιο

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Δημογραφία

Το Μπουενί έχει πληθυσμό 6 189 κατοίκους.

Οικονομία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1976

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1976 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κούσης της Γ.Ε. Αγρινίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Παγκύπρια Λευκωσίας.
Τηλεμπόρα

Υπόθεση

Η Λιάνα Δοξάκη, μια δυναμική τηλεπαρουσιάστρια, γνωρίζει σε ένα τροχαίο τον Μάρκο Σεβαστό, έναν άντρα αφιερωμένο στην οικολογία και τις αγροτικές του εργασίες. Η γνωριμία τους έχει όλα τα στοιχεία του κεραυνοβόλου έρωτα. Και οι δύο ξαφνιάζονται. Όταν όμως η αστυνομία φτάνει για να λύσει τις διαφορές και τις κόντρες που προκύπτουν από το τρακάρισμα τους, οι δύο αυτοί άνθρωποι, αντί να παραδεχτούν την ερωτική τους έλξη, είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον Τελικά ύστερα από πολλές προστριβές και ευτράπελα η Λιάνα και ο Μάρκος θα καταλήξουν σε παντρεμένοι και ευτυχισμένοι.
Βίκτωρ Παγουλάτος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην οδό Μητσαίων κοντά στην Ακρόπολη το 1923. Μεγάλωσε στα Εξάρχεια περιοχή την οποία πάντα θεωρούσε γειτονιά του. Ήταν γόνος αστικής οικογένειας η οποία ήρθε στις αρχές του αιώνα από την Κεφαλλονιά. Η πρώτη επαφή με το θεατρικό περιβάλλον έγινε μέσω του θείου της μητέρας του και γνωστό παλαιό θεατρικό συγγραφέα και λόγιο Μπάμπη Άννινο. Αποφοίτησε από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Ως ηθοποιός

Εργάστηκε αρχικά ως ηθοποιός του Εθνικού και κατόπιν σε άλλους Θιάσους. Υιοθέτησε το δεύτερο όνομα του «Βίκτωρ», για να ξεχωρίζει από τον άλλο ηθοποιό και φίλο του Διονύση («Νιόνιο») Παγουλάτο. Παντρεύτηκε την Ηθοποιό Μέλπω Ζαρόκωστα με την οποία γνωρίστηκαν στον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα 1957-8 και απέκτησαν ένα γιο τον Αλέξανδρο στα 1968. Από τη δεκαετία του ΄60 και μετά στράφηκε κυρίως στη σκηνοθεσία. Η πρώτη του σκηνοθεσία, μάλιστα,  ήταν στο Θέατρο «Γιώργου Παππά» στην οδό Σίνα με θιασάρχη τον «συνονόματο» Διονύση Παγουλάτο.

Ως σκηνοθέτης και καθηγητής υποκριτικής

Ως σκηνοθέτης είχε συνεργασίες με τους θιάσους Χατζίσκου-Νικηφοράκη,  Έλσας Βεργή, Ρηγόπουλου – Αναλυτή, Γιάννη Γκιωνάκη, Δαδινόπουλου –Ευαγγέλου, Κατερίνας Γιουλάκη. Σκηνοθέτησε επίσης μέρος από τη σημαντική σειρά της ΕΡΤ «Το Θέατρο της Δευτέρας». Μια από τις τελευταίες του σκηνοθεσίες  συνέπεσε με  μια από τις τελευταίες θεατρικές εμφανίσεις της Ρένας Βλαχοπούλου σαν «Χαρτοπαίχτρα».
Μεγάλης σημασίας, και για τον ίδιο κυρίως, στάθηκε η επαφή του με τους νέους ηθοποιούς ως καθηγητής Υποκριτικής στις σχολές Κωνσταντινίδη, Μπίνα και «Ράμπα». Ήταν ένας σεμνός μελετητής της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς. Πολλοί σημαντικοί σύγχρονοι ηθοποιοί  υπήρξαν μαθητές του όπως ο Γιάννης Μπέζος, Σωκράτης Αλαφούζος και άλλοι. Ήταν επίσης βαθύς γνώστης και λάτρης της κλασσικής μουσικής και του μελοδράματος ιδιαιτέρως, αλλά και φίλαθλος του Παναθηναϊκού.

Το τέλος

Πέθανε χτυπημένος από καρκίνο, ως χρόνιος και βαρύς καπνιστής, το 2005.
Σκανδιναβική σάγκα

Οι σκανδιναβικές σάγκα ή σάγκα των Βίκινγκ (Ισλανδικά: sögur, προφέρεται: /ˈsœːɣʏr/) είναι οι επικές αφηγήσεις της αρχαίας σκανδιναβικής και γερμανικής ιστορίας, για τα πρώτα ταξίδια των Βίκινγκ, για την μετανάστευση στην Ισλανδία, και για διαμάχες μεταξύ Ισλανδικών οικογενειών. Μία από αυτές, η Γκουτασάγκα, γράφηκε στην Γκότλαντ και ασχολείται με την πρώιμη ιστορία των κατοίκων της. Ήταν γραμμένες στην Αρχαία σκανδιναβική γλώσσα. 
Τα κείμενα είναι επικές ιστορίες σε πεζό λόγο, συχνά εμπεριέχωντας εντός του κειμένου ποιητικές στροφές ή ολόκληρα ποιήματα σε παρηχητικό στίχο, για τα ηρωϊκά κατορθώμα περασμένων εποχών, ιστορίες αξιέπαινων ανθρώπων, που συχνά ήταν Βίκινγκ, μερικές φορές Παγανιστές, μερικές φορές Χριστιανοί. Οι ιστορίες είναι συνήθως ρεαλιστικές, μερικές φορές ρομαντικοποιημένες και φανταστικές, αλλά πάντα ασχολούνται με ανθρώπινα όντα που μπορούμε να καταλάβουμε.

Υπόβαθρο

Ο όρος Σάγκα κατάγεται από το Ισλανδικό saga (προφέρεται: σάγα, πληθ. sögur) και αναφέρεται (1) "ό,τι λέγεται, δήλωση" ή (2) "θρύλος, διήγηση, ιστορία". Οι Ισλανδικές σάγκα βασίζονται σε προφορικές παραδόσεις και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας έχει επικεντρωθεί στο τί είναι πραγματικό και τι μυθοπλασία εντός τους. Η ακρίβεια των σάγκα έχει συχνά ενθέρμως αμφισβητηθεί, ούσα πολλές φορές υπερεκτιμημένη ή υποτιμημένη από διάφορους μελετητές. Πολλά από τα χειρόγραφα στα οποία είχαν αρχικά διατηρηθεί οι σάγκα μεταφέρθηκαν στην Δανία και την Σουηδία τον 17ο αιώνα, αλλά αργότερα επέστρεψαν στην Ισλανδία. 
Υπάρχουν πολλές ιστορίες βασιλιάδων, καθημερινών ανθρώπων και υπερηρώων. Οι σάγκα περιγράφουν ένα μέρος της ιστορίας μερικών από τις Βόρειες χώρες. Επίσης αναφέρονται η Αγγλία και η Αμερική. Μόλις πρόσφατα (αρχές του 20ου αιώνα) πιστοποιήθηκε η αυθεντικότητα των ιστοριών για τα ταξίδια στην Αμερική. 
Οι περισσότερες σάγκα των Ισλανδών λαμβάνουν χώρα στην περίοδο 930-1030, η οποία στην Ισλανδική ιστορία αποκαλείται söguöld (Εποχή των Σάγκα). Φυσικά άλλες σάγκα έχουν το δικό τους χρονολογικό πλαίσιο, όπως οι σάγκα βασιλιάδων, επισκόπων και άλλες, γραμμένες κυρίως μεταξύ 1190 και 1320, ενώ άλλες είναι καθαρά μυθοπλασία. Η Μυθολογική θεωρία της καταγωγής των σάγκα ισχυρίζεται πως οι πλοκές και οι χαρακτήρες επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από μυθολογικό υλικό που συνδέεται με την τοπική γεωγραφία.
Κουνάρ (περιοχή)

Η Κουνάρ ή Κοναρά είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο βόρειοανατολικό τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν και είναι μία από τις ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν, αλλά και η περισσότερο προβληματική ως χώρος δράσης του Μπιν Λάντεν. Η έκτασή της είναι σχετικά μικρή, περίπου 10.000 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε 330.00 κατοίκους ενώ το 2002 η εκτίμηση ήταν ότι έχει μειωθεί. Περιλαμβάνει 15 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική φάρσι.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Ασανταμπάντ της ομώνυμης επαρχίας.

Επαρχίες

Οι 15 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Κουνάρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ασανταμπάντ με την ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Βάτα-Πουρ, η Γκαζιαμπάτ, η Κας Κουνάρ, η Μαραουάρα ή Μαραβάρα, η Μπαρκουνάρ ή Μπαρ Κουνάρ, η Ναράγκ-Βα-Μπαντίλ, η Ναρή, η Νουργκάλ, η Νταγκάμ, Ντάρα-ι-Πετς, η Σάβκεη, η Σαϊγκάλ-Βα-Σιλτάν, η Σάπα Ντάρα και η Σιρκανάη.
Ραφίκ Ούντιν Αχμέντ

Πρώτα χρόνια

Ο Αχμέντ γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1926 στο χωριό Παρίλ (μετονομάστηκε σε "Ραφίκναγκαρ"), στο Σινγκάιρ της επαρχίας Μανικγκάντζ της Ανατολικής Βεγγάλης των Βρετανικών Ινδιών. Πέρασε τις εξετάσεις από τη σχολή Μπάιρα το 1949. Σπούδασε στο κολέγιο Ντεμπέντρα αλλά τα παράτησε πριν αποφοιτήσει. Μετακόμισε στη Ντάκα και άρχισε να εργάζεται σε ένα τυπογραφείο που ανήκε στον πατέρα του.

Βεγγαλικό γλωσσικό κίνημα

Ο Αχμέντ συμμετείχε ενεργά στη φοιτητική διαμαρτυρία που απαιτούσε την καθιέρωση των βεγγαλικών ως εθνική γλώσσα του Πακιστάν στις 21 Φεβρουαρίου 1952, παρά την απαγόρευση κυκλοφορίας στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα. Όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά των διαδηλωτών μπροστά από τις εγκαταστάσεις του Ιατρικού Κολεγίου της Ντάκα, ο Ραφίκ πυροβολήθηκε στο κεφάλι και πέθανε αμέσως. Ετάφη στο νεκροταφείο Αζιμπούρ. Ο τάφος του χάθηκε και δεν εντοπίστηκε αργότερα.

Κληρονομιά

Τιμήθηκε με το Εκουσέι Παντάκ μεταθανάτια, το 2000, για τη θυσία του. Το χωριό του μετονομάστηκε σε Ραφίκναγκαρ και η Βιβλιοθήκη Σαχίντ Ραφίκ Ούντιν Αχμέντ και το Μουσείο-Μνημείο δημιουργήθηκε στο χωριό του το Φεβρουάριο του 2010. Το Σαχίντ Ραφίκ Σμρίτι Παθαγκάρ είναι βιβλοθήκη στο Μανικγκάντζ, η οποία ονομάστηκε προς τιμήν του και ιδρύθηκε το 2004. Το "Τσαντέρ Μοτό Τσάντρο Μπίντου" είναι θεατρικό με βάση τα απομνημονεύματά του.
Αμάραντα Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Αμάραντα βρίσκονται δυτικά της λίμνης Δοϊράνης, κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι κτισμένα στους δυτικούς πρόποδες του όρους Δύσωρον (τμήμα των Κρουσσίων Ορέων), ανατολικά της Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης (65) ανάμεσα στον Άγιο Χαράλαμπο (βόρεια) και το Δροσάτο (νότια). Απέχουν 27 χλμ. Β.-ΒΔ. από την πόλη του Κιλκίς και 72,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοικοί του είναι Θράκες από την Ανατολική Θράκη (τα χωριά Σαράι και Αγαλάν της περιοχής Τσατάλτζας) και Πόντιοι πρόσφυγες που ήρθαν το 1920-21 από τον Καύκασο (από το χωριό Σάντα της περιοχής Καμισλίου). Στις 8 Απριλίου 1941, κατά τη Γερμανική εισβολή, Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν εναντίον των Γερμανών με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 8 Έλληνες και 17 Γερμανοί.

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν Σούρλοβο και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση του 1913, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Αμάραντα το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Χαράλαμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμάραντων  που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δοϊράνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 353 κατοίκους.
Βραβεία Γκόγια

Τα Βραβεία Γκόγια, (los Premios Goya στα ισπανικά), αποτελούν τα κυριότερα εθνικά βραβεία στην Ισπανία και θεωρούνται ισότιμα με τα Βραβεία Όσκαρ των ΗΠΑ.
Θεσμοθετήθηκαν το 1987,έναν χρόνο μετά την ίδρυση της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών της Ισπανίας (Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España), με την πρώτη τελετή απονομής να λαμβάνει χώρα στις 16 Μαρτίου 1987 στο Θέατρο Λόπε δε Βέγα, στη Μαδρίτη. Η απονομή γίνεται κάθε χρόνο γύρω στο τέλος Ιανουαρίου και τα βραβεία απονέμονται σε ταινίες που γυρίστηκαν την προηγούμενη χρονιά. Εκτός από τις βραβεύσεις σε ισπανικές ταινίες, δίδεται Βραβείο Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας και Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας.
Το βραβείο είναι ένα αγαλματίδιο από χαλκό του Φρανθίσκο ντε Γκόγια, δημιουργία του γλύπτη Χοσέ Λουίς Φερνάντεθ.