google/wiki40b huggingface dataset:
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1966-1967

Το πρωτάθλημα μπάσκετ της περιόδου 1966–67, ήταν το τέταρτο από την καθιέρωση της Α' Εθνικής. Συμμετείχαν δώδεκα σωματεία, επτά από την Αττική και πέντε από τη Θεσσαλονίκη, και αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Ο πρώτος γύρος ξεκίνησε στις 5 Φεβρουαρίου του 1967 και ολοκληρώθηκε στις 22 Μαρτίου. Ο δεύτερος ξεκίνησε 21 Μαΐου και ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουλίου με την ανάδειξη του Παναθηναϊκού ως το νέο πρωταθλητή Ελλάδας, που έσπασε έτσι την τετραετή κυριαρχία της ΑΕΚ. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε και στους δύο αγώνες επί της μεγάλης αντιπάλου του με 66-62 και 58-54, ενώ γνώρισε τη μοναδική του ήττα από το Παγκράτι με 67-71, ένα αποτέλεσμα που θεωρήθηκε μεγάλη έκπληξη. Υποβιβάστηκαν ο Ηρακλής και η ΧΑΝ Νίκαιας.
Πρωταθλητής: Παναθηναϊκός
Χλωτάριος Α΄

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Χλωδοβίκου/Κλόβι Α΄ βασιλιά των (Σαλίων) Φράγκων και της αγίας Κλοτίλδης, υποτίθεται απογόνου τού Αθανάρικ ηγεμόνα των Θερβινγκιανών Γότθων.
Το 511 απεβίωσε ο πατέρας του και σύμφωνα με την παράδοση των Φράγκων το βασίλειο μοιράστηκε: ο Θευδέριχος Α΄ έλαβε την Αυστρασία (Μετς, Ρενς), ο Χλωδόμηρος την Ορλεάνη (με την κοιλάδα τού Λίγηρα), ο Χιλδεβέρτος Α΄ το Παρίσι (ως τη Βρετάνη) και ο Χλωτάριος Α΄ το Σουασσόν και την Τουλούζη, δύο περιοχές που χωριζόταν από την Ορλεάνη. 
Πέρασε τη ζωή του επεκτείνοντας τα εδάφη του εις βάρος των γειτόνων του. Οι αδελφοί του συνεργαζόταν στις επιθέσεις του σε γειτονικές χώρες και τα λάφυρα μοιραζόταν μεταξύ των συμμετεχόντων αδελφών. Ως το τέλος της ζωής του κατάφερε -καταλαμβάνοντας τις περιοχές των αδελφών του, όταν αυτοί απεβίωναν- να επανενώσει τη Φραγκία. Όμως οι τέσσερις γιοί του διαίρεσαν πάλι τη χώρα. Ο πέμπτος γιος του είχε εξεγερθεί και είχε φονευθεί με την οικογένειά του. 
Ο πατέρας του είχε βαπτιστεί Χριστιανός κατά το δόγμα της Α΄ Συνόδου της Νίκαιας, αλλά ο Χλωτάριος Α΄, όπως και άλλοι Μεροβίγειοι, δεν θεωρούσε, πως η μονογαμία θα έπρεπε να αναμένεται από τους ηγεμόνες: είχε πέντε συζύγους, πιο πολύ ένεκα πολιτικών συμμαχιών. Αν και αυτές τον υποκινούσαν να δίνει χρήματα για εκκλησιαστικά κτήρια, ο ίδιος ήταν λιγότερο ενθουσιώδης Χριστιανός και επέτυχε να εισάγει φόρους επί της εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας.
Αμέρικο Κάστρο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βραζιλία αλλά σύντομα η οικογένειά του επέστρεψε στις πατρικές γαίες της στη Γρανάδα. Ο Κάστρο σπούδασε αρχικά Δίκαιο και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας ενώ έλαβε το διδακτορικό σε αυτό της Σορβόννης. Επί τη επιστροφή του στη Μαδρίτη, συνεργάστηκε με τα μέλη της ισπανικής διανόησης της εποχής όπως τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, τον Μιγέλ ντε Ουναμούνο και τον Αθορίν, στο Κέντρο Ιστορικών Σπουδών και το Φιλελεύθερο Μορφωτικό Ίδρυμα. Το 1915 έλαβε την έδρα Ιστορίας της Ισπανικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης· μετέφρασε τον Βίλχελμ Μέγερ-Λύμπκε και δημοσίευσε έργα γύρω από την ιστοριά των ιδεών του Εράσμου στην Ισπανία όπως το El pensamiento de Cervantes («Η σκέψη του Θερβάντες», 1925), το Santa Teresa y otros ensayos («Η Αγία Τερέζα και άλλα δοκίμια», 1929) και το Lo hispánico y el erasmismo (1940-42). Το 1923 συνεργάστηκε με το ευρωπαϊστικό Περιοδικό της Δύσης, ένα από τα σημαντικότερα ακαδημαϊκά περιοδικά της ιστορίας της χώρας υπό την καθοδήγηση του Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ. Η συνεργασία του με τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία τον ανάγκασε σε εξορία, αρχικά στη Βραζιλία κι έπειτα στις ΗΠΑ. Εκεί δημιούργησε τη δική του σχολή στα πλαίσια των αμερικανικών Ισπανικών Σπουδών και εξέδωσε πολλά έργα όπως το Aspectos del vivir hispánico («Απόψεις της ιβηρικής ζωής», 1949) και La Celestina como contienda literaria («Η Θελεστίνα ως λογοτεχνικός διαγωνισμός», 1965) Επέστρεψε στην Ισπανία το 1969 και απεβίωσε τρία χρόνια αργότερα κατά τη διάρκεα των διακοπών του στο Λιορέτ ντελ Μαρ στην Καταλονία.

Έργο και φιλοσοφία

Ο Αμέρικο Κάστρο γεννήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία ο θετικιστικός ιστορικισμός (υιοθετητής του οποίου υπήρξε ο Πιδάλ) βρισκόταν σε κρίση. Απομακρύνθηκε επομένως από τις παραδοσιοκρατικές θέσεις και αναζήτησε τη διαφοροποίηση που επέφερε το άτομο στη διαχρονία της γλώσσας και στην εξέλιξη της λογοτεχνίας (ιδέα ενταγμένη στον κλάδο της ιστορίας της σκέψης), θέση του El pensamiento de Cervantes. Στην ένταξή του στην ιστορία των ιδεών, εντοπίζεται η επιρροή του Γερμανού κοινωνιολόγου και ιστορικού Βίλχελμ Ντίλταϋ, με το οποίο ήρθε σε επαφή μέσω του δασκάλου του, Φρανθίσκο Χινέρ ντε λος Ρίος. Την ίδια εποχή έκδοσης του παραπάνω βιβλίου, κυρίαρχος προβληματισμός Ισπανών διανοουμένων όπως του, φίλου του Κάστρο, Ορτέγα ι Γκασέτ ήταν η ενσωμάτωση του ισπανικού πολιτισμού στον ευρύτερο ευρωπαϊκό. Ο Αμέρικο Κάστρο συμμετείχε σε αυτόν τον προβληματισμό και υιοθετεί τις θέσεις του Ορτέγα σχετικές με τον ιστορικό σχετικισμό που εφαρμόζει στην ιστορία της λογοτεχνίας.
JDownloader

Παροχές

Το jDownloader υποστηρίζει τη "αναμονή χρόνου" του Rapidshare και τη αναγνώριση captcha, εμπεριέχοντας μαζεμένες λήψεις χωρίς οι χρήστες να κάνουν τίποτα. Οι Premium χρήστες των ιστότοπων εύκολης αποθήκευσης αρχείων έχουν την ευκαιρία να κατεβάζουν πολλαπλά αρχεία με μέγιστη ταχύτητα. Επίσης, υποστηρίζει το Metalink, ένα φορμά που εμπεριέχει πολλούς συνδέσμους. Οι ενημερώσεις στο πρόγραμμα γίνονται συχνά, αλλά αυτόματα το jDownloader ενημερώνεται από μόνος του. Υποστηρίζει σχεδόν όλες τις σημαντικές γλώσσες του κόσμου. Η ελληνική γλώσσα προστέθηκε στην έκδοση 0.7.504.
Ανεμόπυργος

Ανεμόπυργοι και Κανάτ

Πολλές φορές οι Ανεμόπυργοι κατασκευάζονται έτσι ώστε να συνεργάζονται με τα Κανάτ, δηλαδή τους υπόγειους αγωγούς ύδρευσης στην Περσία. Ένα άνοιγμα χρησιμοποιώντας το Νόμο του Μπερνούλι τραβάει τον αέρα και τον οδηγεί υπόγεια, στους σωλήνες ύδρευσης (Κανάτ). Εκεί ο θερμός αέρας έρχεται σε επαφή με τα τρεχούμενα ύδατα και ψύχεται. Στη συνέχεια από ένα άλλο άνοιγμα ανεβαίνει στο κτήριο, σημαντικά πιο ψυχρός. Τέλος, αφού περάσει μέσα από τους χώρους του κτηρίου, ενα ειδικό άνοιγμα στην μεριά του ανεμόπυργου που δεν φυσάει επιτρέπει στον αέρα να φύγει. Έτσι επιτυγχάνεται η συνεχής κυκλοφορία ψυχρού αέρα στα κτήρια.
Άρα τελικά σε αυτό το σύστημα ο Ανεμόπυργος έχει διπλό ρόλο. Από την μεριά που φυσάει εισέρχεται εξωτερικό ρεύμα ανέμου ενώ από την αντίθετη μεριά εξέρχεται ο αέρας από το εσωτερικό ώστε να αντικατασταθεί από νέο. Ο άνεμος από ανεμόπυργο και ο κρύος αέρας από τα Κανάτ αναμειγνύονται στο εσωτερικό του κτηρίου και το ψύχουν αποτελεσματικά. Αυτό συμβαίνει καθώς το ρεύμα ανέμου από τον ανεμόπυργο διαχέει το ψυχρό αλλά χωρίς ένταση αέρα από τα Κανάτ μέσα στο κτήριο.
Το ιδιοφυές αυτό σύστημα που δημιουργήθηκε μετά από χιλιετίες συνεχών βελτιώσεων μπορεί να μειώσει την εσωτερική θερμοκρασία του κτιρίου μέχρι και 15°C, πράγμα πολύ σημαντικό τα παλιότερα χρόνια αλλά ακόμα και στις μέρες μας αφού ο κλιματισμός κτηρίων με σύγχρονα μέσα επιφέρει συχνά απαγορευτικό κόστος.
Κιουστεντίλ

Όνομα

Το σύγχρονο όνομα προέρχεται από το Κιούστεν, το τουρκοποιημένο όνομα του τοπικού φεουδάρχη του 14ου αιώνα Κονσταντίν Ντράγκας, από το Λατινικό constans, "σταθερός"+το Τουρκικό ιλ"νομός" ή "λουτρό". Η πόλη ήταν γνωστή στην Αρχαιότητα ως Παυτάλια.

Γεωγραφία

Το Κιουστεντίλ είναι εθνικό λουτροθεραπευτικό θέρετρο σε υψόμετρο 600 μέτρων. Υπάρχουν στην πόλη πάνω από 40 ιαματικές πηγές. Τα νερά έχουν υψηλή περιεκτικότητα θειωδών ενώσεων και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μυοσκελετικού συστήματος, γυναικολογικών και άλλων παθήσεων. Η περιοχή του θερέτρου περιλαμβάνει πολλά λουτρά, λουτροθεραπευτικά συγκροτήματα και άλλα.
Το Κιουστεντίλ βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Οσόγκοβο, στις όχθες του ποταμού Μπάνστιτσα, και είναι πασίγνωστο κέντρο λουτροθεραπείας και παραγωγήε φρούτων. Η πόλη είναι 90 χλμ. νοτιοδυτικά της Σόφιας, 69 χλμ. βοριοδυτικά του Μπλαγκόεβγκραντ και 22 χλμ. από τα σύνορα με τη Σερβία και την Βόρεια Μακεδονία. Το φρούριο χτίστηκε από τους Ρωμαίους ενώ έχουν αποκαλυφθεί θέρμες, βασιλικές και ψηφιδωτά δάπεδα.

Αρχαιότητα

Στη θέση της σύγχρονης πόλης ιδρύθηκε ένας Θρακικός οικισμός τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ. και οι Ρωμαίοι το μετέτρεψαν σε σημαντικό οχυρό, λουτροθεραπευτικό θέρετρο και εμπορικό κόμβο  γνωστό με το όνομα  Παυτάλια ("πόλη των πηγών" στα Θρακικά) τον 1ο αιώνα μ.Χ, όταν διοικητικά ανήκε στη Μακεδονία. Στο Επαρχιακό Μουσείο της πόλης εκτίθενται πολλά Θρακικά και Ρωμαϊκά αντικείμενα, ιδιαίτερα μια εντυπωσιακή νομισματική συλλογή. Στην πόλη χτίστηκε ένα φρούριο τον 4ο αιώνα (γνωστό με το μεταγενέστερο Οθωμανικό του όνομα Χισάρλακα).

Μεσαίωνας

Η πόλη αναφέρεται με το Σλαβικό όνομα Βελμπάζντ (που σημαίνει "καμήλα") σε έγγραφο του 1019 του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασίλειου Β´. Εγινε μεγάλο θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, όταν ο Καλογιάν κατέλαβε την περιοχή μεταξύ 1201 και 1203.
Το 1330 οι Σέρβοι νίκησαν εκεί κοντά τους Βουλγάρους, προσαρτώντας ουσιαστικά την περιοχή στο Βασίλειο της Σερβίας. Ο Σέρβος άρχοντας Ντέγιαν, ένας από τις εξέχουσες μορφές της Σερβικής Αυτοκρατορίας και της επακόλουθης πτώσης της, κατείχε αρχικά μια μεγάλη επαρχία στην περιοχή του Κουμάνοβο υπό το Δουσάν και αργότερα υπό τον Ούρος Ε΄ ορίστηκε δεσπότης του Ανω Στρυμώνα ποταμού με το Βελμπάζντ. Μετά το θάνατο του Ντέγιαν οι κτήσεις του στο Ζεγλίγκοβο και στον Ανω Στρυμώνα δόθηκαν στους δυο γιους του Γιόβαν Ντράγκας (π. 1378) και Κονσταντίν (π. 1395). Οι αδελφοί Ντεγιάνοβιτς κυβερνούσαν μια μεγάλη επαρχία στην ανατολική Μακεδονία, στα νότια εδάφη της Αυτοκρατορίας, παραμένοντος πιστοί στον  Ούρος Ε΄, μέχρι το 1373, οπότε ο Οθωμανικός στρατός υποχρέωσε το Γιόβαν να δηλώσει υποτέλεια.

Οθωμανική και νεότερη εποχή

Η πόλη ήταν κέντρο σαντζακίου αρχικά της επαρχίας της Ρούμελης και κατόπιν των βιλαετίων Μοναστηρίου και Νις. Ηταν κέντρο καζά στο σαντζάκι της Σόφιας του Βιλαετίου του Δούναβη μέχρι την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας το 1878. Οι κάτοικοι του Κιουστεντίλ πήραν ενεργό μέρος στη Βουλγαρική Εθνική Αφύπνιση και άνθησαν η βιοτεχνία και το εμπόριο. Η πόλη ελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς στις 29 Ιανουαρίου 1878.
2486 Μέτσαχοβι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μέτσαχοβι είναι άγνωστα. Ο Μέτσαχοβι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 27 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα.
Ήρα του Μπαρμπερίνι

Περιγραφή

Πρόκειται για άγαλμα ύψους μεγαλύτερου του φυσικού. Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Οι βραχίονες λείπουν και έχουν αποκατασταθεί. Επίσης έχουν αποκατασταθεί η μύτη του προσώπου και το αριστερό πόδι από τον αστράγαλο και κάτω.
Το άγαλμα είναι συναρμολογημένο από πολλά κομμάτια (χέρια, πόδια, κορμός, κεφάλι) που είναι περίτεχνα προσαρμοσμένα έτσι ώστε να σχηματίζουν ένα ενιαίο σύνολο. Οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες είχαν μεγάλη εμπειρία στην τέχνη αυτή. Τη χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά και αποτελεσματικά όταν κατασκεύαζαν υπερμεγέθη αγάλματα, εξοικονομώντας υλικό. 
Η κεφαλή στολίζεται από ψηλό διάδημα. Στο συγκεκριμένο άγαλμα, το διάδημα είναι κατασκευασμένο από το ίδιο μάρμαρο, ενώ στο γνήσιο πού σήμερα δεν διασώζεται, το διάδημα αυτό ήταν μάλλον χωριστό εξάρτημα από χαλκό. Τα μαλλιά είναι ελαφρώς βοστρυχωτά, σεμνά περιποιημένα και χτενισμένα προς τα πίσω, όπου και τα σκεπάζει ένα μαντήλι. 
Το επάνω μέρος του σώματος, και ιδίως το στήθος, είναι ελαφρά καλυμμένο με λεπτό, αραχνοΰφαντο χιτώνα, σε αντίθεση με το υπόλοιπο σώμα που είναι σκεπασμένο με βαρύ πτυχωτό χιτώνα. Οι αναλογίες του  σώματος είναι αρμονικές και σοβαρές, ενώ το σώμα είναι λιτό και γυμνασμένο χωρίς καμιά ένδειξη τρυφηλότητας.
Το σώμα στηρίζεται στο αριστερό πόδι, ενώ το δεξί αναπαύεται στο πλάι. Τα πόδια είναι γυμνά και φορούν σανδάλια με χονδρή σόλα. Ο δεξιός βραχίονας είναι υπερυψωμένος και στηρίζεται ελαφριά στο μακρύ κοντάρι του σκήπτρου που φτάνει ως το έδαφος. Στο αριστερό χέρι κρατούσε ένα αντικείμενο που δεν έχει διασωθεί, λόγω του ότι τα χέρια του αγάλματος δεν βρέθηκαν.

Καλλιτεχνική επιρροή

Το άγαλμα πρέπει να ήταν φημισμένο στην εποχή του και τους επόμενους αιώνες και γι αυτό αντιγράφηκε πολλές φορές. Ένα άλλο, επίσης πολύ καλό αντίγραφο, που βρέθηκε στα ερείπια ρωμαϊκής βίλας στους Σαβίνιους λόφους, βρίσκεται σήμερα στην Κοπεγχάγη και χρονολογείται από την εποχή του Αυγούστου.

Ερμηνεία

Αν και δεν είναι γνωστό, αν πράγματι απεικονίζεται η Ήρα, είναι η πιο  αξιόπιστη ερμηνεία. Η όλη εμφάνιση είναι αρχοντική και μεγαλοπρεπής, όπως ταιριάζει σε μια σοβαρή και αξιοσέβαστη θεά και βασίλισσα. Η κλίση της κεφαλής φανερώνει καλοσύνη και επιείκεια χωρίς καθόλου υπεροψία, έτσι όπως ταιριάζει στην προστάτιδα των ηθών και του θεσμού της οικογένειας.

Ιστορική τοποθέτηση

Το αντίγραφο φιλοτεχνήθηκε τον 2ο αι. μ.Χ., προφανώς για το παλάτι κάποιου επιφανούς Ρωμαίου, ή για κάποιο ναό της Ρώμης. Είναι αντίγραφο κάποιου παλαιότερου αγάλματος που σήμερα έχει χαθεί και χρονολογείται από τον 5ο αι. π.Χ. λίγο πριν ή επί του Πελοποννησιακού πολέμου. Το καλλιτεχνικό ύφος του αγάλματος έχει μεγάλη συγγένεια με αυτό των αγαλμάτων της Αφροδίτης του Αλκαμήνη, που υπήρξε μαθητής του Φειδία. Υποθέτουμε ότι και η Ήρα είναι έργο του ίδιου καλλιτέχνη.
Ο καθρέφτης και το μαχαίρι

O καθρέφτης και το μαχαίρι είναι βιβλίο του Μάνου Χατζιδάκι. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου έγινε το 1988 από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Περιεχόμενο

Άλλη μια μελαγχολική εικόνα της εθνικής μας εθιμοτυπίας, που θυμάμαι από παιδί, μου προκαλούσε μιαν ακατάσχετη διάθεση για κλάμα. Ένα κλάμα που δεν έλεγε να σταματήσει και που κανείς δεν θα ήταν σε θέση να εξηγήσει.
— Μάνος Χατζιδάκις, Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

Φωτογραφίες

Στο βιβλίο περιέχονται και εξήντα πέντε φωτογραφίες σχολιασμένες από τον Μάνο Χατζιδάκι. Φωτογραφίες από τη ζωή του, αλλά και φωτογραφίες καλλιτεχνών που θαύμαζε και επηρεάστηκε από αυτούς, όπως οι Κουρτ Βάιλ, Ζαν Κοκτώ, Ιγκόρ Στραβίνσκι, Αρθούρος Ρεμπώ, Βασίλης Τσιτσάνης, Ραϊμόν Ραντιγκέ, Τ. Σ. Έλιοτ, Τόμας Μαν, Φραντς Σούμπερτ, Γιώργος Σεφέρης, Κοσμάς Πολίτης, Διονύσιος Σολωμός, Ζαν Ζενέ κ.ά.

Εκδόσεις

Την πρώτη έκδοση του 1988, ακολούθησε μία δεύτερη έκδοση το 1995, μία τρίτη το 1999, μία τέταρτη το 2004, μία πέμπτη το 2008 και μία έκτη το 2013. Όλες από τις εκδόσεις Ίκαρος.
Ένωση Αμερικανικού Ακαδημαϊκού Τύπου

Η Ένωση Αμερικανικού Ακαδημαϊκού Τύπου (αγγλ.Association of American University Presses - AAUP) ιδρύθηκε το 1937 με έδρα τη Νέα Υόρκη, εκπροσωπεί τον Ακαδημαϊκό Τύπο και διαχειρίζεται θέματα που εντάσσονται στη σφαίρα του περιεχομένου του. Πρόκειται για μια μη κερδοσκοπική συνεργασία, η οποία προωθεί την έρευνα και τον αλφαβητισμό.

Ιστορία

Στις αρχές του 1920 είχε συσταθεί ανεπίσημα μια Ένωση Ακαδημαϊκού Τύπου, όταν εκπρόσωποι του Ακαδημαϊκού Τύπου συναντιόταν και συζητούσαν θέματα του κλάδου. Το 1928 προέκυψε κατόπιν συνεργασίας 13 Ακαδημαϊκών Τύπων, ο πρώτος συνεργατικός κατάλογος, ο οποίος αποτέλεσε το έρεισμα ώστε το 1932 να παροτρυνθούν οι κοινές δραστηριότητες μεταξύ εκδοτών. Το Φεβρουάριο του 1937 εκλέχθηκαν οι πρώτοι Διευθυντές της AAUP και το 1946 διεξήχθη το πρώτο ετήσιο συνέδριο στο Σικάγο. Σταδιακά η ένωση άρχισε να επεκτείνεται, ο αριθμός των μελών να αυξάνεται και το 1959 ιδρύθηκε το πρώτο κεντρικό γραφείο. Το 1964 ιδρύθηκε η θυγατρική επιχείρηση «Υπηρεσίες Αμερικάνικου Ακαδημαϊκού Τύπου» (American University Press Services) με υποστηρικτικό ρόλο για το έργο της ένωσης. Ο αριθμός των μελών άρχισε σταδιακά να αυξάνεται και να σχηματίζεται μια αλυσίδα ακαδημαϊκών ενημερωτικών εκδόσεων.

Σκοπός

Η AAUP επιδιώκει να στηρίξει τα μέλη της και να συμβάλλει στη συνεχή και πλήρη εκπαίδευση τους, καθώς και την επαγγελματική τους εξέλιξη. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, η AAUP βοηθά τα μέλη της μέσω της παροχής επαγγελματικής κατάρτισης, συνεργατικών υπηρεσιών και δημόσιας υποστήριξης.
Φιλίππειοι

Οι φιλίππειοι ήταν οι χρυσοί στατήρες τους οποίους κυκλοφόρησε ο Φίλιππος Β´ της Μακεδονίας, αρχικά μεταξύ του 355 και 347 π.Χ., με τα νομίσματα να απεικονίζουν τον θεό Απόλλωνα στη μια πλευρά, και άρμα με 2 ίππους (συνωρίδα) από την άλλη. Μετά τον θάνατο του Φιλίππου και την διαδοχή του από τον Μέγα Αλέξανδρο τα νομίσματα συνέχισαν να εκδίδονται ως φιλίππειοι ωστόσο άρχισαν να καλούνται ανεπίσημα και Αλέξανδροι, και έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή νομίσματα σε όλη την Μεσόγειο αλλά και τη βόρεια Ευρώπη έως και τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ., ενώ συχνά δημιουργούνταν και απομιμήσεις τους από μη ελληνικές πόλεις-κράτη και ελληνιστικές ηγεμονίες.

Περιγραφή

Στα νομίσματα της πρώτης κοπής, ο Απόλλωνας αναπαριστάται με μακριά μαλλιά, ωστόσο σύντομα έπειτα άλλαξε το σχέδιο και έγιναν κοντύτερα. Τα νομίσματα προορίζονταν κυρίως για μεγάλες χρηματικές συναλλαγές εκτός της Μακεδονίας. Αυτό ευνόησε την ταχεία διάδοση τους, πρώτα στα Βαλκάνια και την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα, και κατόπιν σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου και της δυτικής Ευρώπης. Θησαυροί νομισμάτων με φιλίππειους έχουν ανακαλυφθεί στην Ιταλία, δυτική Τουρκία, νότια Ρωσία, Κύπρο, Συρία, και Αίγυπτο. Η μεγάλη πλειοψηφία των νομισμάτων που διασώζονται εκδόθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος συνέχισε να εκδίδει τους φιλίππειους, καθώς και να χρησιμοποιεί τον επίσημο προσδιορισμό Φιλίππειοι, παρότι πολλοί από τους υποστηρικτές του καλούσαν πλέον τα νομίσματα ως Αλέξανδρους.

Ελληνικός κόσμος

Θεωρούνται τα πλέον διάσημα νομίσματα που έκοψε ο Φίλιππος Β´, και εξακολουθήσαν να είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ακόμα και όταν η επίσημη κυκλοφορία τους σταμάτησε. Το σχέδιο τους αντιγράφηκε ευρέως από τις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις και ελληνιστικές ηγεμονίες.

Κεντρική και βόρεια Ευρώπη

Ωστόσο η δημοτικότητα των νομισμάτων αυτών ξεπέρασε τα όρια του ελληνικού κόσμου και επεκτάθηκε και στην κεντρική και δυτική Ευρώπη. Οι χρυσοί στατήρες των Γαλατών αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα απομιμήσεων, καθώς ακολουθώντας το σχέδιο των φιλίππειων εξέδωσαν τα δικά τους παρόμοια νομίσματα τα οποία κυκλοφορούσαν έως και τις αρχές του 1ου αιώνα μ.χ., πάνω από 3 αιώνες αργότερα από την πρώτη εμφάνιση των νομισμάτων αυτών. Σε αρκετές περιπτώσεις, η παράσταση των νομισμάτων άλλαξε αποτυπώνοντας την γαλατική προέλευση τους, έτσι σε κάποια νομίσματα, τα μαλλιά του Απόλλωνα εμφανίζονται να διαθέτουν μεγαλύτερο μέγεθος και κόμμωση, ενώ το άρμα που αποτυπώνεται στο νόμισμα διαθέτει μόνο ένα άλογο (το οποίο μερικές φορές έχει ανθρώπινο κεφάλι). Άλλες προσθήκες που έγιναν, ήταν τα χαρακτηριστικά γαλατικά σύμβολα του σταυρού του ηλίου (σταυρός εντός κύκλου, παρόμοιος με τον κέλτικο σταυρό), κεφαλή αγριόχοιρου, ή αναπαράσταση της κέλτικης θεότητας του ηλίου, του Όγμιου.

Ρώμη

Τα νομίσματα ήταν τόσο διαδεδομένα ώστε σε πολλά ρωμαϊκά κείμενα, η λέξη Φιλίππειοι χρησιμοποιείται ως γενική ονομασία όταν αναφέρεται σε οποιαδήποτε βαριά χρυσά νομίσματα.
Ξύλινο τροχαίο υλικό μετρό Αθήνας

Διαδρομή

Οι ξύλινες αυτοκινητάμαξες εξυπηρετούσαν τη γραμμή 1.

Ιστορικό

Στις αρχές του 20ου αιώνα ξεκίνησε η ηλεκτροκίνηση στον Σιδηρόδρομο Αθηνών Πειραιώς (ΣΑΠ) με μετατροπή της γραμμής Πειραιά -- Ομόνοιας σε ηλεκτρική με το σύστημα της ρευματοληψίας από τρίτη ράγα. Το 1901 παραγγέλθηκε η 2η παραλαβή (1η θεωρούνταν οι ατμάμαξες των ΣΑΠ) και η παραγωγή ολοκληρώθηκε με την 4η παραλαβή
Μεταπολεμικά, τα 61 συνολικά οχήματα, μετασκευάστηκαν διατηρώντας την αισθητική τους. Οι εν λόγω αυτοκινητάμαξες, αντικαταστάθηκαν από τις αυτοκινητάμαξες 5ης, 6ης και 7ης παραλαβής, σταδιακά από το 1957. Αποσύρθηκαν το 1985, λόγω της παραλαβής των νέων οχημάτων Siemens και LEW σειράς 8ης, 9ης και 10ης παραλαβής τo 1985 και της ανύψωσης της τάσης της γραμμής από τα 600V στα 750V.
Ορισμένα ξύλινα οχήματα μετατράπηκαν σε υπηρεσιακά και τα υπόλοιπα δωρήθηκαν σε δήμους και άλλους φορείς για χρήση σαν στατικά εκθέματα και πρόχειρα γραφεία σε πάρκα και πλατείες Σήμερα σώζεται ένας μουσειακός συρμός αλλά εγκαταλελειμένος σε κακή κατάσταση στο Αμαξοστάσιο του Ρέντη. Άλλος ένας παρέμεινε λειτουργικός και αργότερα μετασκευάστηκε με βάσει τις απαραίτητες προδιαγραφές για αρκετά χρόνια. Λειτουργούσε κάθε Κυριακή πρωί σε ένα νοσταλγικό δρομολόγιο Πειραιά -- Κηφισιά
Με την ένταξη του ΗΣΑΠ στο σύστημα του Μετρό της Αθήνας το 2000 έγινε νέα ανύψωση της τάσης της γραμμής 1 στα 850V. Σήμερα, ο μουσειακός ξύλινος συρμός δεν κυκλοφορεί και παραμένει παροπλισμένος στο Αμαξοστάσιο του Πειραιά.
Αχτερούζζαμαν Ελίας

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο Ελίας γεννήθηκε στο σπίτι του θείου του στην επαρχία Γκαϊμπάντα. Το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στην Τσελοπάρα, κοντά στη Μπόγκρα. Ο πατέρας του, ο Μπαντιούζαμαν Μοχάμεντ Ελίας, ήταν μέλος της Επαρχιακής Συνέλευσης της Ανατολικής Βεγγάλης και Κοινοβουλευτικός υφυπουργός του Μουσουλμανικού Συνδέσμου.
Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ντάκα.

Καριέρα

Ο Ελίας ξεκίνησε την καριέρα του ως λέκτορας στο Κολλέγιο Τζαγκανάθ και εργάστηκε εκεί μέχρι το 1983. Στην συνέχεια εργάστηκε ως Αναπληρωτής Διευθυντής στη Διεύθυνση δημοτικής Εκπαίδευσης, Υποδιευθυντής μουσικού πανεπιστημίου και καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Βεγγαλικών στο Κολλέγιο Ντάκα.
Ντέιβιντ Μπουθ

Καριέρα

Ο Μπουθ ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από το πανεπιστήμιο του Ντε Πολ το 1988, όπου με τους Blue Demons αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, όντας πλέον ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του κολεγίου με 1.933 πόντους, πίσω από τον Μαρκ Αγκουάιρ.
Αφού αποφοίτησε με πτυχίο στα Μέσα Επικοινωνίας, έγινε ντραφτ για το CBA και τους Ράπιντ Σίτι Θρίλερς, ενώ το 1993-94 φόρεσε την φανέλα των Τρι-Σίτι Σινούκ.
Το 1995, υπέγραψε στην γαλλική Τουλούζ, όπου παίζοντας στην δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 31,9 πόντους ανά αγώνα. Το καλοκαίρι του 1996, συμμετείχε σε Summer League του ΝΒΑ με την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς, αλλά συνέχισε στην Γαλλία με την Ντιζόν, η οποία τερμάτισε στην ένατη θέση του πρωταθλήματος, με τον Μπουθ να κατακτά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ με μέσους όρους 22,2 πόντων και 6,2 ριμπάουντ.
Την σεζόν 1997-98, επέστρεψε στην Τουλούζ, η οποία είχε ανέβει στην πρώτη κατηγορία και το καλοκαίρι του 1998 έκανε ένα σύντομο πέρασμα από την Βενεζουέλα και τους Κοκόντριλος ντε Καράκας, με 23,0 πόντους και 5,7 ριμπάουντ σε τρεις αγώνες.
Το 1998, μεταγράφηκε στις Φιλιππίνες και το Νοέμβριο του ίδιου έτους συνέχισε στην Ιταλία και την ομάδα της Βερόνα. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στο CBA και την Βενεζουέλα, ενώ είχε αγωνιστεί σε ένα παιχνίδι με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όταν στην πρώτη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 81-69 από την Ηρακλή, με τον Μπουθ να πετυχαίνει 23 πόντους και να μαζεύει 6 ριμπάουντ. Ο αγώνας αυτός, υπήρξε το ντεμπούτο του Δημήτρη Διαμαντίδη στην Α1 εθνική κατηγορία.
Το καλοκαίρι του 2000, υπέγραψε στην ΑΕΚ Λάρνακας και στην συνέχεια έγινε ντραφτ για το ΑΒΑ με τους Σικάγο Σκαϊλάινερς, όπου είχε μέσους όρους 21,4 πόντων και 6,9 ριμπάουντ. Μετά από ένα ακόμη πέρασμα από την Βενεζουέλα, μεταγράφηκε στην Ιαπωνία και τους Ματσουσίτα Κανγκαρούς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το 2005 με μέσους όρους άνω των τριάντα πόντων και δέκα ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, επέστρεψε στο Ιλινόι και έγινε βοηθός προπονητή στο Σέντραλ Κόλετζ, αλλά μόλις μερικούς μήνες αργότερα έγινε σκάουτερ για τους Μέμφις Γκρίζλις στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2009, έγινε βοηθός προπονητή στο πανεπιστήμιο του Ντε Πολ απ' όπου είχε ξεκινήσει, παραμένοντας για μία σεζόν. Από το 2010, είναι σκάουτερ για τους Σάρλοτ Χόρνετς στις μεσοδυτικές πολιτείες.
Υπερεθνικισμός

Ο υπερεθνικισμός είναι μορφή εθνικισμού που προωθεί το συμφέρον ενός έθνους εις βάρος άλλων.
Ο υπερεθνικισμός σε συνδυασμό με την έννοια της εθνικής αναγέννησης αποτελεί βασικό θεμέλιο του φασισμού.
Σύμφωνα με τον Janusz Bugajski, "στις πιο ακραίες ή ανεπτυγμένες μορφές του, ο υπερεθνικισμός μοιάζει με τον φασισμό, που χαρακτηρίζεται από ξενοφοβία, την υποστήριξη αυταρχικών και ολοκληρωτικών πολιτικών κυριαρχούν που θα ασκεί ένας χαρισματικός ηγέτης, εκλεγμένο από ένα κόμμα του έθνους».
Ο Roger Griffin υποστηρίζει ότι ο υπερεθνικισμός είναι ουσιαστικά ρατσιστικός και είναι γνωστός ότι νομιμοποιεί τον εαυτό του "μέσα από βαθιά μυθοποιημένες αφηγήσεις παρελθουσών πολιτιστικών ή πολιτικών περιόδων ιστορικού μεγαλείου για να θρέψουν μίσος στον λαό εναντίον υποτιθέμενων εχθρών". Μπορεί επίσης να βασιστεί σε "χυδαίες μορφές φυσικής ανθρωπολογίας, γενετικής και ευγονίας για τον εξορθολογισμό των ιδεών της εθνικής υπεροχής και του πεπρωμένου και του εκφυλισμού".