google/wiki40b huggingface dataset:
Νόμος Στέφαν-Μπόλτζμαν

Παραδείγματα

Για περισσότερα παραδείγματα εφαρμογής του νόμου Στέφαν - Μπόλτζμαν δείτε επίσης: Μέλαν σώμα - Παραδείγματα θερμικής ακτινοβολίας σωμάτων που προσεγγίζουν το μέλαν σώμα.

Η Θερμοκρασία του Ήλιου

Με την βοήθεια του νόμου του ο Στέφαν προσδιόρισε την θερμοκρασία του Ήλιου. Για να το πετύχει αυτό έλαβε υπόψιν του τα πειραματικά δεδομένα του Charles Soret, ο οποίος είχε δείξει ότι η πυκνότητα της ενεργειακής ροής που προέρχεται από τον Ήλιο είναι κατά 29 φορές μεγαλύτερη από την πυκνότητα της ενεργειακής ροής ενός δίσκου θερμοκρασίας μεταξύ 1900 °C και 2000 °C (με βάση τους υπολογισμούς του Soret). Ο δίσκος είχε τοποθετηθεί σε τέτοια απόσταση από την συσκευή μέτρησης ώστε η στερεά γωνιά υπό την οποία παρατηρείται να είναι ίση με αυτήν του Ήλιου. Ο Στέφαν υπολόγισε ότι το ⅓ της ακτινοβολίας του Ήλιου απορροφάται από την ατμόσφαιρα της γης. Έτσι θεώρησε ότι η σωστή πυκνότητα ροής είναι 3/2 φορές μεγαλύτερη, δηλαδή 29 × 3/2 = 43,5. 
Ακριβείς μετρήσεις της ατμοσφαιρικής απορρόφησης δεν είχαν γίνει μέχρι το 1888 και το 1904. Ο Στέφαν λοιπόν πήρε ως θερμοκρασία του δίσκου τον μέσο όρο των θερμοκρασιών που υπολόγισε ο Soret, δηλαδή 1950 °C, ή περίπου 2200 °K σε απόλυτη κλίμακα. Επειδή η τέταρτη ρίζα του 43,5 ισούται με 2,57, συμπεραίνουμε από τον νόμο ότι ο Ήλιος είναι 2,57 φορές θερμότερος από τον δίσκο. Έτσι ο Στέφαν κατέληξε πως η θερμοκρασία της επιφάνειας του Ήλιου είναι κοντά στους 5430 °C ή 5700°K (Η σύγχρονες μετρήσεις δίνουν 5780 °K). Αυτός ήταν ο πρώτος υπολογισμός της Θερμοκρασίας του Ήλιου που πλησίασε την πραγματικότητα. Προηγουμένως οι υπολογισμοί κυμαίνονταν από 1800 °C μέχρι και 13,000,000 °C. Ή πρώτη τιμή οφείλεται στον Claude Servais Mathias Pouillet που κατέληξε σ' αυτήν το 1838 χρησιμοποιώντας τον νόμο Dulong-Petit. Ο Pouilett επίσης υπολόγισε την μισή τιμή από την πραγματική πυκνότητα ενεργειακής ροής του Ήλιου.
Δημήτριος Κατζίκας

Η δράση του

Ο Δημήτριος Κατζίκας γεννήθηκε στη Λήμνο στις αρχές του 19ου αιώνα και συμμετείχε στην Επανάσταση από το 1824, έτος που έφτασε στη χερσαία Ελλάδα "αποδράς από τη Λήμνο", όπως αναφέρει σε αναφορά του. Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες ως απλός στρατιώτης, όπως βεβαιώνουν σε πιστοποιητικό που του χορήγησαν το 1844 οι Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Ιω. Βελέντζας και λοχαγός Βελούτης.
Μετά το τέλος του αγώνα της εθνεγερσίας και την έλευση του Όθωνα κατατάχτηκε στα Σώματα Οροφυλακής, με τα οποία πήρε μέρος σε συμπλοκές καταδίωξης ληστών το 1834 στην περιοχή Ταμπούρια με τον Δήμο Λούλια και το 1836 στον Αχινό Φθιώτιδας. Λόγω της δράσης του προήχθη σε δεκανέα. Το 1840 αποστρατεύτηκε και κατατάχτηκε στην χωροφυλακή ως απλός στρατιώτης. Το 1844 είχε αποχωρήσει και από το Σώμα χωροφυλακής και ζούσε μόνιμα στην Αθήνα. Το έτος αυτό του απονεμήθηκε το χάλκινο αριστείο ανδρείας.
2597 Αρθούρος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αρθούρου είναι άγνωστα.
Όιγκεν Πέτερσεν

Βιογραφία

Ο Πέτερσεν γεννήθηκε στο Χάιλιχενχάφεν (Heiligenhafen) στο Δουκάτο του Χολστάιν, που τότε ανήκε στη Δανία, το 1836. Φοίτησε αρχικά στο γυμνάσιο στο Γκλύκσταντ (Glückstadt) και στη συνέχεια άρχισε να σπουδάζει φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου και δέχτηκε τις επιδράσεις των Friedrich Gottlieb Welcker , Friedrich Ritschl και Otto Jahn. Για το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος επέστρεψε στο Κίελο, όπου το 1859 εκπόνησε τη διατριβή του με τίτλο "Theophrasti". Με τη διατριβή του αυτή κέρδισε υποτροφία και ταξίδεψε σε αρχαιολογικούς χώρους της Νότιας Ευρώπης, κυρίως της Ιταλίας. Παρέμεινε στη Ρώμη ως το 1861 και επιστρέφοντας στη Γερμανία διορίστηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν. Το 1865 νυμφεύτηκε την αδελφή του στενού φίλου του Άντολφ Μιχαέλις, την Ίντα (Ida Michaelis). Το 1869 άρχισε να διδάσκει στο Γυμνάσιο του Husum στην Πλεν (Plön). Εκτός από τη διδασκαλία στο σχολείο, εργάστηκε εντατικά πάνω σε επιστημονικές δημοσιεύσεις σχετικά με την ερμηνεία της ελληνικής τέχνης όπως επί του "Δορυφόρου" του Πολυκλείτου, ο "Μαρσύας" του Μύρωνα και αφοσιώθηκε στην τέχνη του Φειδία στον Παρθενώνα και την Ολυμπία. Το 1873 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ταρτού (Εσθονία). Το 1869 η οικογένεια μετακόμισε στην Πράγα όπου ο Πέτερσεν ανέλαβε τα καθήκοντα του καθηγητή Αρχαιολογίας και συνέχισε να ασχολείται με την αρχαία ελληνική τέχνη. Στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα τοποθετούμενος στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, όπου παρέμεινε μόνο για ένα χρόνο, καθώς δεν ανέλαβε την επιθυμητή γι' αυτόν θέση. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την τέχνη της πρωτορωμαϊκής περιόδου και ήλθε σε αντιπαράθεση με αρκετούς συναδέλφους του, γεγονός που οδήγησε σε ένα είδος αποξένωσής του.
Ο Πέτερσεν ήταν ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της κλασικής αρχαιολογίας, που ήταν τόσο τέχνη όσο φιλολογία. Σε περισσότερες από 200 δημοσιεύσεις του, ασχολήθηκε κυρίως με την ελληνική γλυπτική, με έργα τέχνης και την πόλη της Ρώμης, στο αρχαίο θέατρο.
Απεβίωσε στο Αμβούργο το 1919.
Φρεντερίκ Νιμανί

ΑΣ Μονακό

Γεννήθηκε στη Μασσαλία. Ο Νιμανί στη Μονακό ξεκίνησε πολύ καλά, καθώς σκόραρε στο ντεμπούτο του σε βάρος της Oσέρ στις 9 Σεπτεμβρίου 2006. Παρά το ελπιδοφόρο ξεκίνημά του στο στάδιο του Μονακό Στάδιο Λουί Β΄, έφυγε ως δανεικός στη Λοριάν to 2007. Ωστόσο, μετά από ένα δυνατό ξεκίνημα μαζί με τον Γκουρκύφ τον Ιανουάριο του 2008, ανακλήθηκε και έφυγε πάλι δανεικός στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, ώστε να προστεθεί στην ομάδα της Σεντάν ως τη λήξη της σεζόν.
Έπειτα ο Νιμανί προστέθηκε στο δυναμικό της Ναντ με τη μορφή δανεισμού, πάλι, για την υπόλοιπη σεζόν, όπου δεν έκανε καμία εμφάνιση. Ακολουθώντας τη Μονακό στον υποβιβασμό της στη δεύτερη κατηγορία, ο Νιμανί σκόραρε το πρώτο του γκολ μετά από δύο χρόνια ενάντια στη Τρουά στην ισοπαλία με 1-1.

Δανεικός στη Μπάρνλεϊ

Στις 19 Ιανουαρίου 2010, υπήρχαν φήμες ότι ο Νιμανί ήταν έτοιμος να πάει στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας στην Μπάρνλεϊ ως δανεικός με τη δυνατότητα να μπορεί να τον αγοράσει αργότερα με το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων. Έπειτα από προπονήσεις με την ομάδα υπέγραψε 5 μήνες δανεικός στις 22 Ιανουαρίου το 2010. Ωστόσο, ο Νιμανί πραγματοποίησε μόλις μία εμφάνιση στην Μπάρνλεϊ στη θέση του Κρις Ιγκλς στο 65ο λεπτό σε μία ήττα από τη Μπόλτον. Όταν η Μπάρνλεϊ υποβιβάστηκε πίσω στη δεύτερη κατηγορία, μετά από μία σεζόν, η Μπάρνλεϊ δεν έκανε καμία κίνηση προς τη μονιμοποίηση του Νιμανί.

ΠΑΟΚ

Στις 30 Ιανουαρίου το 2012 ο Νιμανί υπέγραψε συμβόλαιο με την ελλινική ομάδα ΠΑΟΚ, με τη μορφή δανισμού και με τον όρο ο ΠΑΟΚ να έχει τη δυνατότητας μονιμοποίησης στο τέλος της σεζόν 2011/2012. Ήταν μια προσωπική επιλογή του προπονητή του συλλόγου Λάζλο Μπόλονι.

Διεθνής Καριέρα

Ο Νιμανί πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στην ομάδα Νέων της Γαλίας με αντίπαλο τη Σλοβακία, αντικαθιστώντας τον Λοΐκ Ρεμί στο 46ο λεπτό, Ξεκίνησε ως βασικός και σκόραρε 2 γκολ με αντίπαλο την ομάδα νέων της Μάλτας στις 5 Σεπτεμβρίου 2008.
Φρίτγιοφ Κάπρα

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κάπρα γεννήθηκε στη Βιέννη και σπούδασε στο πανεπιστήμιό της, από όπου πήρε και το διδακτορικό του στη θεωρητική φυσική το 1966. Ασχολήθηκε με την έρευνα στη σωματιδιακή φυσική και στη θεωρία των συστημάτων, στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού (1966–1968), στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ (1968–1970), στο Κέντρο Γραμμικού Επιταχυντή του Στάνφορντ (1970), στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου (1971–1974) και στο Εργαστήριο Λώρενς στο Μπέρκλεϋ (1975–1988). Στο Μπέρκλεϋ έγινε μέλος της «Ομάδας Θεμελίων της Φυσικής», που ιδρύθηκε τον Μάιο του 1975 από τους Τζωρτζ Βάισμαν και Ελίζαμπεθ Ράουσερ, και σε εβδομαδιαίες συναντήσεις συζητούσαν θέματα φιλοσοφίας και κβαντικής φυσικής. Ο Κάπρα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρουζ, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ, and Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φραντσίσκο.
Ο Κάπρα, που γνωρίζει καλά τη γερμανική, την αγγλική, τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα, συνέγραψε εκλαϊκευμένα βιβλία με θέμα τις φιλοσοφικές συνέπειες της επιστήμης, σημαντικότερο από τα οποία θεωρείται Το ταό και η φυσική, όπου υποστηρίζεται ότι η φυσική και η μεταφυσική οδηγούν αναπόφευκτα στην ίδια γνώση. Μετά από μία περιοδεία στη Γερμανία το 1982-1983, ο Κάπρα συνέγραψε μαζί με την οικοφεμινίστρια Σαρλήν Σπρέτνακ το βιβλίο Η πράσινη πολιτική (1984).
Ο Κάπρα υποστηρίζει ότι ο Δυτικός πολιτισμός πρέπει να εγκαταλείψει τη συμβατική γραμμική σκέψη και τις μηχανιστικές απόψεις του Καρτέσιου. Επικρίνοντας την αναγωγιστική καρτεσιανή άποψη ότι το καθετί μπορεί να μελετηθεί στα μέρη του και να κατανοηθεί από αυτά στην ολότητά του, ενθαρρύνει μια ολιστική προσέγγιση. Στο The Web of Life, εστιάζει στη συστημική πληροφορία που παράγεται από τις σχέσεις ανάμεσα στα μέρη ως σημαντικό πρόσθετο παράγοντα για την κατανόηση του χαρακτήρα του όλου, τονίζοντας την «ιστοειδή» δομή όλων των συστημάτων και τις διασυνδέσεις όλων των μερών τους.
Ο Κάπρα είναι ιδρυτής και διευθυντής του «Κέντρου για τον Οικοαλφαβητισμό» (Center for Ecoliteracy) στο Μπέρκλεϋ, το οποίο προάγει την οικολογία και την έρευνα των συστημάτων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Ίδε ο άνθρωπος

Με τη φράση αυτή Ίδε ο άνθρωπος! ή, στα λατινικά, Ecce homo! (Έκε χόμο), ο Πόντιος Πιλάτος παρουσίασε στον Ιουδαϊκό λαό τον Ιησού Χριστό φέροντα ακάνθινο στέφανο και περιβεβλημένο με στρατιωτικό ρωμαϊκό πορφυρό χιτώνα. Τούτο αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (19:5).
Σήμερα με τον αυτό «όρο» καταδεικνύεται στα Ιεροσόλυμα η «Αψίδα του Ίδε ο Άνθρωπος» ή και «Καμάρα του Πιλάτου» όπως επίσης λέγεται, στην οποία έλαβε χώρα το γεγονός αυτό, κατά μεταγενέστερη παράδοση.

Τέχνες

Η ευαγγελική αυτή σκηνή αποδόθηκε από διάφορους ζωγράφους άλλοτε με πολυάνθρωπες συνθέσεις, άλλοτε παρουσιάζοντας τον Ιησού μόνο με τον Πιλάτο, άλλοτε τον Ίδιον με τους δημίους Του και άλλοτε περιβεβλημένο με το πορφυρό χιτώνα και τον ακάνθινο στέφανο κρατώντας καλάμι ως σκήπτρο.
Μεταξύ των μεγάλων ζωγράφων που απέδωσαν το «Ίδε ο άνθρωπος!» είναι ο Κορρέτζο, ο Τιτσιάνο, ο Τιντορέττο, ο Άλμπρεχτ Ντύρερ, ο Φράνκεν, ο Τσίζερι, ο Ρούμπενς, ο Βαν Ντάικ κ.ά.
Η ίδια φράση αποτελεί τίτλο έργου του φιλόσοφου Φρήντριχ Νίτσε
Αντίθιαν

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του ως σχεδιαστής ήχου και έκανε το ντεμπούτο του ως συνθέτης με την ταινία Amaran (1992) με τραγούδια όπως τα "Vethala Potta" και "Chandirane Suriyane" που έγιναν επιτυχίες. Εργάστηκε σε πάνω από 30 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Maman Magal, Luckyman, Asuran, Sevaalaperi Paandi, Kovilpatti Veeralakshmi μεταξύ άλλων.
Θεόδωρος Β΄ του Μομφερράτου

Μαρκήσιος του Μομφερράτου

Με το θάνατο του πατέρα του το 1372 ξεκίνησε περίοδος αστάθειας: ο πρώτος υιός Σεκοντόττος του Μομφερράτου ήταν ανήλικος και απεβίωσε πρόωρα σε 6 έτη (1378). Ο δεύτερος υιός Ιωάννης Γ΄ του Μομφερράτου επίσης ανήλικος πέθανε σε μάχη σε τρία χρόνια και τους διαδέχθηκε ο Θεόδωρος (1381) υπό την κηδεμονία του Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι
Όταν παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Αρζεντίνα αναγκάστηκε να παραχωρήσει την Άστι στον Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, ήρθε σε σύγκρουση με το γυιό του Φιλίππο Μαρία Βισκόντι και τον Αμεδαίο Η' της Σαβοΐας.  Δεν μπόρεσε να κρατήσει τις περιοχές που κατέλαβε, τον διαδέχθηκε ο υιός του Ιωάννης Ιάκωβος του Μομφερράτου.
Ψείρα

Πώς μεταδίδεται η ψείρα

Η ψείρα ζει μόνο στον άνθρωπο και μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μεταδίδεται εύκολα και γρήγορα εάν το παιδί χρησιμοποιήσει τη χτένα ή το καπέλο του πάσχοντος ή απλά εάν έρθει σε πολύ στενή επαφή με τον πάσχοντα.
Οι ψείρες μπορούν να μεταδώσουν επικίνδυνες ασθένειες, όπως ο τύφος.
Το 2010 επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι πέτυχαν να αποκωδικοποιήσουν το γονιδίωμα της ψείρας..

Κύκλος ζωής

Μετά τη φάση του αβγού, η ψείρα εκκολάπτεται σε 7 με 10 μέρες, και ωριμάζουν σε ενήλικο άτομο σε 9 με 12 μέρες. Η ψείρα είναι παρασιτική και χρειάζεται ξενιστή για να επιβιώσει. Εφόσον βρεθεί χωρίς τροφή ή σε μη οργανικό μέρος, η ενήλικη ψείρα δεν μπορεί να επιβιώσει πάνω από περίπου 24 ώρες, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να επιβιώσει 20 με 30 μέρες.
Ιάκωβος της Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ 3ου δούκα της Μπραγκάνσα, κ.λπ. και της Ισαβέλας των Αβίς, κόρης τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα. 
Ήταν 4 ετών, όταν ο πατέρας του συνελήφθη για προδοσία κατά τού βασιλιά και εκτελέστηκε, ενώ το προηγούμενο έτος είχε πάθει το ίδιο ο θείος του Ντιόγκο των Αβίς δούκας τού Βιζέου & Μπέζα. Αυτό έγινε όταν ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας ανακάλυψε μεταξύ των ευγενών σχέδιο εναντίον του. Τότε η οικογένεια τού Ιακώβου εκτοπίστηκε, οι ιδιοκτησίες της και ο τεράστιος πλούτος της κατασχέθηκαν· κατέφυγε στην Καστίλη. Το 1495 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, θείος τού Ιακώβου (από τη μητέρα του). Αυτός συγχώρησε τους Μπραγκάνσα, τους υποδέχθηκε πίσω στην Πορτογαλία και τους απέδωσε τις ιδιοκτησίες. Ζήτησε από τον Ιάκωβο να είναι αφοσιωμένα πιστός. Τότε ο Ιάκωβος, δεν θέλησε να επιστρέψει στην έδρα τού Οίκου του, το κάστρο Βίλα Βισόσα, που είχε συνδεθεί με την προδοσία και τον φόνο τού πατέρα του, αλλά έκτισε το ανάκτορο Βίλα Βισόσα και εγκαταστάθηκε εκεί. Το πολυτελές παλάτι φτιάχτηκε σε Αναγεννησιακό ρυθμό στην επαρχία Αλεντέζο για να δείξει τη δύναμη τού Οίκου του.
Το 1498 ο Εμμανουήλ Α΄ θα ταξίδευε σε διπλωματική αποστολή στην Καστίλη. Δεν είχε αποκτήσει ακόμη τέκνα και έθεσε τον Ιάκωβο ως διάδοχο. Το 1512 ο Ιάκωβος υποπτεύθηκε την σύζυγό του Ελεονόρα Πέρες ντε Γκουσμάν για μοιχεία και διέταξε τον φόνο της. Ο Εμμανουήλ Α΄ έπρεπε να τον φυλακίσει, όμως τού πρότεινε εναλλακτικά να εξοπλίσει στόλο και να κατακτήσει το Ασαμόρ τού Μαρόκου. Πράγματι ο Ιάκωβος κατέκτησε εύκολα την πόλη και επέστρεψε συγχωρημένος και ήρωας.
Ασπροπουλιά Μεσσηνίας

Γενικά στοιχεία

Ο οικισμός είναι κτισμένος στην περιοχή του μεσσηνιακού κάμπου, δίπλα στον ποταμό Άρι σε υψόμετρο 20 μέτρων. Βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα του νομού, Καλαμάτα. Αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή και σύμφωνα με τον Έλληνα λόγιο είχε πληθυσμό 420 κατοίκων. 
Μέχρι το 1928 έφερε το όνομα Μπισμπάρδι ενώ διοικητικά υπαγόταν από το 1835 μέχρι το 1912 στο δήμο Άριος. Έκτοτε έως το 1997 περιήλθε στην επαρχία Καλαμών. Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού δήμου Άριος ενώ από το 2011 βρίσκεται εντός των ορίων της δημοτικής ενότητας Άριος του δήμου Καλαμάτας.
Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται κυρίως με την αγροτική παραγωγή (ελαιοπαραγωγή). Ο κύριος ναός της Ασπροπουλιάς είναι αφιερωμένος στη Ζωοδόχο Πηγή ενώ το σημαντικότερο πανηγύρι του χωριού πραγματοποιείται στις 20 Ιουλίου, ημέρα γιορτής του προφήτη Ηλία.
Σάντσο Α΄ του Λεόν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ραμίρο Β΄ του Λεόν και της Ουράκα Σάντσεθ των Χιμένεθ, κόρης του Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα. 
Τον πατέρα του διαδέχθηκε το 951 πρώτα ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Ορδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αυτός απεβίωσε το 956 και τον διαδέχθηκε ο Σάντσο Α΄. Βασίλευσε ως το τέλος του, εκτός από δύο έτη (958-960), όταν -λόγω του υπερβολικού βάρους του- εκτοπίστηκε από τους ευγενείς, που καθοδηγούσε ο μεγαλύτερος εξάδελφός του Ορδόνιο Δ του Λεόν, ο οποίος σφετερίστηκε τον θρόνο. Το διάστημα αυτό εξορίστηκε στην Ανδαλουσία, σύμφωνα με τον ιστορικό Ράνχαρτ Ντότσυ. O Σάντσο Α΄ κατάφερε να αποσπάσει ένα μέρος των εδαφών του με τη συνθήκη του Ασντάι ιμπν Σαπρούτ. Την ίδια εποχή προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο: πρώτα πήγε στην εκ μητρός μάμμη του Τόδα Αθνάρεθ και ζήτησε βοήθεια· έπειτα έκανε συνθήκη με τους Μαυριτανούς και, με τη βοήθεια των ευγενών της Λεόνης και της Ναβάρρας, κατέλαβε τη Σαμόρα το 959 και σύντομα τον θρόνο του.
Επειδή δεν σεβάστηκε τη συνθήκη με τους Μαυριτανούς, υπέστη πολλές επιδρομές τους. Τα τελευταία έτη της βασιλείας του οι ευγενείς της Καστίλης και της Γκαλίθια αύξησαν την ανεξαρτησία τους. Απεβίωσε από δηλητήριο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραμίρο Γ΄.
Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι

Εισπράξεις

Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1967,(1η Ιαν 1968 ) κόβοντας 360.407 εισιτήρια, ερχόμενη 17η σε σύνολο 99 ταινιών.
Κόλο-Κόλο

Ίδρυση

Ιδρύθηκε το 1925 από αποσκιρτήσαντες παίχτες της Ντεπορτίβο Μαγαγιάνες, υπό την αρχηγία του Νταβίδ Αρεγιάνο. Την παρούσα στιγμή αποτελεί το σύλλογο με τους περισσότερους οπαδούς στη χώρα. Θρυλική είναι η αντιπαλότητά της με την Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε, καθώς συναποτελούν τις πιο δημοφιλείς και πολυνίκες ομάδες στη Χιλή.
Ταμγκάλι

Το Ταμγκάλι είναι μια τοποθεσία, που βρίσκεται 120 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του Καζακστάν, Αλμάτι. Το όνομα της (Ταμγκάλι) σημαίνει στα καζάκικα ζωγραφισμένη ή σημαδεμένη περιοχή και προέρχεται από τα περίπου 5.000 πετρογλυφικά που έχουν βρεθεί σε μικρά φαράγγια της περιοχής.
Τα περισσότερα από αυτά τα πετρογλυφικά χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού, υπάρχουν όμως και ορισμένα από την Εποχή του Σιδήρου καθώς και κάποια από το Μεσαίωνα.
Το 2004 το Ταμγκάλι ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Αγία Μαρίνα Δελβινακίου Ιωαννίνων

Γεωγραφία

Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων, στις βορειοανατολικές απολήξεις των Ορέων Τσαμαντά (Μουργκάνας), πολύ κοντά στα σύνορα με την Αλβανία. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 22,022 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 650. Aπέχει από τα Ιωάννινα, 80 χλμ. περίπου, προς τα ΒΔ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 253 (1961), 132 (1971), 178 (1991), 182 (2001), 79 (2011).
Κορύβισσα Τρωάδος

Η Κορύβισσα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος κοντά στην πόλη Σκήψι. Αναφέρονται από τα γεωγραφικά του Στράβωνος (10,3,22), ως μια από τις πόλεις -ιερά των κατά τόπους τιμωμένων Καβείρων (τό τε Κορυβαντεῖον τὸ ἐν τῇ Ἁμαξιτίᾳ τῆς νῦν Ἀλεξανδρέων χώρας ἐγγὺς τοῦ Σμινθίου, καὶ ἡ Κορύβισσα ἐν τῇ Σκηψίᾳ περὶ ποταμὸν Εὐρήεντα καὶ κώμην ὁμώνυμον καὶ ἔτι χείμαρρον Αἰθαλόεντα. πιθανὸν δέ φησιν ὁ Σκήψιος).
Βάσος Καραγιώργης

Βίος

Ο Βάσος Καραγιώργης γεννήθηκε το 1929 στο Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου.  Τις γυμνασιακές σπουδές του τις πραγματοποίησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στη συνέχεια έλαβε υποτροφία από την Κυπριακή Κυβέρνηση για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Κλασική Αρχαιολογία  και στο Ινστιτούτο της Αρχαιολογίας του ίδιου ιδρύματος Πρακτική Αρχαιολογία. 
Το 1952 διορίστηκε Βοηθός Έφορος του Κυπριακού Μουσείου και το 1957 έλαβε το Διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το 1963 διορίστηκε Διευθυντής Αρχαιοτήτων στην Κύπρο. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1989.
Από το 1968 έως το 1971 δίδαξε μαθήματα αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στον Καναδά.  Έχει διδάξει επίσης σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια ως Visiting Professor σε κολλέγια της Οξφόρδης  ως Visiting Fellow και ως Directeur d’ Etudes της Ecole des Hautes des Etudes στη Σορβόννη. Από το 1974 είναι αντεπιστέλλον μέλος  της Ακαδημίας των Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το Παράσημο του Ιππότη της Λεγεώνος της Τιμής από τη Γαλλική Κυβέρνηση, με το Παράσημο Αξίας Πρώτης Τάξεως από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Αρχαιολογικό έργο

Από το 1952 έως το 1973 πραγματοποίησε ανασκαφές στο χώρο του σταδίου, γυμνασίου, θεάτρου και αμφιθεάτρου και της νεκρόπολης της Σαλαμίνος της Κύπρου, ενώ από το 1962 μέχρι το 1981 στο αρχαίο Κίτιο. Επίσης πραγματοποίησε ανασκαφές στις θέσεις Παλαιόκαστρο, Πεντάγυα, Πύλα και Κοκκινόγκρεμος.
Ο Καραγιώργης υπήρξε διοργανωτής συνεδρίων και συμποσίων αρχαιολογίας στην Κύπρο  κατά τα έτη 1972, 1978, 1985 και 1986.
Ευαγγελικά

Ως «Ευαγγελικά», ή Ευαγγελιακά, έχουν καταγραφεί τα αιματηρά επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου του 1901 με αφορμή τη δημοσίευση από την εφημερίδα Ακρόπολις των Ευαγγελίων μεταφρασμένων (στην πραγματικότητα μεταγλωττισμένων ή, αλλιώς, παραφρασμένων, κατά την τρέχουσα τότε άποψη) στη δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1901.

Θύματα και συνέπειες των επεισοδίων

Ο τραγικός απολογισμός των επεισοδίων αυτών ήταν οκτώ έως έντεκα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, νεκροί. Επίσης, υπήρξαν 70 τραυματίες και 22 συλληφθέντες, οι οποίοι παρέμειναν στα κρατητήρια των στάβλων της Χωροφυλακής τρία εικοσιτετράωρα.
Υπήρξαν όμως και άλλα θύματα. H εφημερίδα Ἀκρόπολις διέκοψε τη δημοσίευση του Ευαγγελίου και στο φύλλο της 7ης Νοεμβρίου ζήτησε συγγνώμη από τους φοιτητές δηλώνοντας ότι η εφημερίδα παραμένει «πολέμιος ἀμείλικτος παντὸς φρονοῦντος ἀντεθνικῶς καὶ ἀτίμως ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον δὲν πρέπει νὰ ἀναγιγνώσκεται ἐν ταῖς εκκλησίαις εἰς ἄλλην τινὰ γλῶσσαν πλὴν ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν ἐγράφη ὑπὸ τῶν Θεοπνεύστων ἀνδρῶν».
Ο Αρχιεπίσκοπος Προκόπιος (1896-1901) αναγκάστηκε να παραιτηθεί, όπως και η κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη. Τα «Εὐαγγελικά» όμως οδήγησαν και σε κλιμάκωση της έντασης των όχι ιδιαίτερα θερμών σχέσεων της βασίλισσας Όλγας με τη σύζυγο του γιου της, διαδόχου Κωνσταντίνου, τη Σοφία. H εθνική και δογματική διαφορά που τις χώριζε τροφοδότησε ακόμη έναν εθνικό διχασμό, καθώς η Όλγα, Ρωσίδα μεγάλη δούκισσα, θεωρούνταν εκφραστής των ρωσικών, δηλαδή «σλαβικών», συμφερόντων στην Ελλάδα και η Σοφία, πρώην πριγκίπισσα της Πρωσίας, των γερμανικών.
Ανάλογες αντιδράσεις είχε προκαλέσει λίγο αργότερα η μετάφραση της Ορέστειας του Αἰσχύλου από τον Γεώργιο Σωτηριάδη, ενός «εὐρυμαθοῦς ἑλληνιστοῦ καὶ διαπρεποῦς ἀρχαιολόγου» από τα αρχαία ελληνικά στην καθαρεύουσα. Τον Νοέμβριο του 1903, φοιτητές, υποκινημένοι και αυτή τη φορά από τον καθηγητή τους Γ. Μιστριώτη, διαδήλωσαν απαιτώντας να μη γίνει η παράσταση. Οι διαδηλώσεις κατέληξαν σε αιματηρά επεισόδια με έναν, ή κατά άλλες πηγές δύο, νεκρούς και πολλούς τραυματίες. Τα θλιβερά αυτά επεισόδια έμειναν στην Ιστορία ως «Ορεστειακά».
Μια ακόμη συνέπεια των Ευαγγελικών ήταν η προσθήκη από την αναθεωρητική βουλή του 1911 στο Σύνταγμα (άρθρο 2, παράγραφος 2) της εξής φράσης: «Τὸ κείμενον τῶν Ἁγίων Γραφῶν τηρείται ἀναλλοίωτον· ἡ εἰς ἄλλον γλωσσικὸν τύπον ἀπόδοσις τούτου ἄνευ τῆς προηγούμενης ἐγκρίσεως καὶ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀπαγορεύεται ἀπολύτως». Όταν έγινε η αναθεώρηση του Συντάγματος το 1927 η φράση τροποποιήθηκε στη μορφή «ἄνευ τῆς προηγούμενης ἐγκρίσεως τῆς αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας». Η διάταξη αυτή παρέμεινε απαράλλαχτη για τα επόμενα 50 περίπου χρόνια. Στο τελευταίο Σύνταγμα του 1975 (άρθρο 3, παράγραφος 3) προστέθηκε η λέξη «ἐπίσημος» («ἡ εἰς ἄλλον γλωσσικὸν τύπον ἐπίσημος μετάφρασις»), ενώ στη συζήτηση που συνοδεύτηκε στη Βουλή διευκρινίστηκε η έννοια της "ἐπισήμου" μετάφρασης. Μολαταύτα, οι μεταφραστικές προσπάθειες συνεχίστηκαν όλες τις επόμενες δεκαετίες καθώς ανταποκρίνονταν στη βαθύτερη ανάγκη του λαού για την απόδοση της Γραφής σε γλώσσα σύγχρονη και κατανοητή.
Οικονομική περιοχή Κεντρικής Μαύρης Γης

Η Οικονομική περιοχή Κεντρικής Μαύρης Γης (ρωσικά: Центра́льно-Чернозёмный экономи́ческий райо́н‎, Tsentralno-Chernozyomny ekonomichesky rayon), μερικές φορές ονομάζεται Κεντρικό Τσερονζέμ ή Κεντρική Τσερνοζεμική οικονομική περιοχή, είναι μία από τις 12 οικονομικές περιοχές της Ρωσίας. Αυτή η περιοχή αντιπροσώπευε περίπου το 3 τοις εκατό του εθνικού ΑΕΠ το 2008.
Κοινότητα Σιτοχωρίου

Η κοινότητα Σιτοχωρίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Αχινού. 
Συστάθηκε το 1920 αρχικά με την ονομασία Κοινότητα Τζίντζου. Στη συνέχεια μετονομάστηκε αρχικά σε κοινότητα Σιτοχωρίου. Για ένα μικρό διάστημα την περίοδο 1941-42 εντάχθηκε στον νομό Θεσσαλονίκης αλλά στη συνέχεια επανήλθε στον νομό Σερρών. Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε.
Γουλιέλμος του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Λαυρέντιου κυρίου του Βέρλε-Γκύστρο και της Ματίλντας του Οίκου του Μεκλεμβούργου, κόρης του Νικολάου Δ΄ κυρίου του Βέρλε.
Το 1425 απεβίωσε άγαμος ο 2ος εξάδελφός του Γουλιέλμος κύριος του Βέρλε-Βάρεν, του νεότερου κλάδου και τον κληρονόμησε, έτσι αποκαταστάθηκε η ενότητα του Βέρλε.
Το 1436 απεβίωσε στο Γκύστρο άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος τού κλάδου τού Βέρλε και το Βέρλε περιήλθε στον Ερρίκο Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.