Εδουαρδιανή εποχή

Τάξη και κοινωνία

Κοινωνικά, η Εδουαρδιανή εποχή ήταν μια περίοδος κατά την οποία το Βρετανικό ταξικό σύστημα ήταν πολύ αυστηρό. Οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές δημιούργησαν ένα περιβάλλον κοινωνικής κινητικότητας, με αλλαγές που περιλάμβαναν την άνοδο του σοσιαλισμού, το ενδιαφέρον για τους φτωχούς και την κοινωνική θέση της γυναίκας, που περιλάμβανε το δικαίωμα ψήφου, παράλληλα με αυξημένες οικονομικές ευκαιρίες, ως αποτέλεσμα της γρήγορης βιομηχανοποίησης. Οι αλλαγές αυτές έγιναν πιο έντονες με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις, όπως και στις προηγούμενες περιόδους, διαχωρίζονταν από την αριστοκρατική κοινωνία και τον κόσμο των εμπόρων, και οι ζωές τους διέφεραν παρασάγγας από τη σχετική πολυτέλεια των άλλων τάξεων.

Μόδα

Οι ανώτερες τάξεις επιδίδονταν σε δραστηριότητες αναψυχής, που οδήγησαν σε πρόοδο τη μόδα, καθώς χρειάζονταν ρούχα πιο άνετα και ευκίνητα. Οι στενοί κορσέδες και τα μπούστα τροποποιήθηκαν και η καθημερινή τους χρήση αργότερα εγκαταλείφθηκε.

Τέχνες

Η Εδουαρδιανή εποχή αντιστοιχεί στην αντίστοιχη Μπελ Επόκ της Γαλλίας. Η περίοδος χαρακτηρίζεται από το μοναδικό της αρχιτεκτονικό στυλ, μόδα και τρόπο ζωής. Δέχτηκε μεγάλη επιρροή από την αρ νουβώ. Οι καλλιτέχνες επηρεάστηκαν από την εμφάνιση των αυτοκινήτων και του ηλεκτρισμού, καθώς και από μια μεγαλύτερη επικέντρωση στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Λογοτεχνία

Πρόκειται για μια περίοδο που εκδίδονταν και διαβάζονταν μεγάλος αριθμός μυθιστορημάτων και διηγημάτων, ενώ υπήρχε διάχυτη μια αρχική διάκριση ανάμεσα στη "λογοτεχνία των διανοουμένων" και τη "λαϊκή λογοτεχνία".
Παράλληλα, ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες, συνήθως υπό την ιδιοκτησία βαρώνων του Τύπου, έγιναν σταδιακά απαραίτητες και σημαντικές.

Μουσική

Οι ηχογραφήσεις της εποχής (κύλινδροι σε φωνογράφους), σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα, ήταν χαμηλής ποιότητας. Δημοφιλείς ήταν ζωντανές παραστάσεις, επαγγελματικές και ερασιτεχνικές. Στρατιωτικές ορχήστρες πνευστών συχνά έπαιζαν μουσική σε υπαίθριους χώρους, όπως πάρκα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Παραστατικές τέχνες

Ο κινηματογράφος βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα και το κοινό προτιμούσε τις ζωντανές παραστάσεις από τις ταινίες. Δημοφιλείς και ιδιαίτερα διαδεδομένες ήταν οι μουσικές παραστάσεις.
Το θέατρο σημαδεύτηκε από την ανάδυση του Νέου Δράματος και έργων του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, του Χάρλεϊ Γκράνβιλ Μπάρκερ, καθώς και συγγραφέων της ηπειρωτικής Ευρώπης, όπως του Ίψεν και του Γκέρχαρτ Χάουπτμαν.

Αρχιτεκτονική

Παρά την ευρεία ανάπτυξη της αρ νουβώ στην ηπειρωτική Ευρώπη, το αρχιτεκτονικό στυλ του Εδουαρδιανού Μπαρόκ προτιμείτο στα δημόσια κτίρια. Η αλλαγή από το Βικτωριανό εκλεκτικό στυλ αντιστοιχούσε με τις τις ιστορικές αναβιώσεις της περιόδου, κυρίως νεοκλασικού στυλ του 18ου και 19ου αιώνα.

Επιστήμες και τεχνολογία

Η αλλαγή του αιώνα ήρθε με πολλές καινοτομίες. Εκπρόσωποι της ηπειρωτικής Ευρώπης παρήγαγαν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους, όπως ο Μαξ Πλανκ, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Ζίγκμουντ Φρόιντ. Απονεμήθηκαν τα πρώτα Βραβεία Νόμπελ και ο Έρνεστ Ράδερφορντ εξέδωσε το βιβλίο του περί ραδιενέργειας. Στάλθηκαν τα πρώτα διατλαντικά ασύρματα μηνύματα από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι και οι Αδελφοί Ράιτ πραγματοποίησαν την πρώτη τους πτήση.
Μέχρι το τέλος της εποχής, ο Λουί Μπλεριό διέσχισε αεροπορικώς το Στενό της Μάγχης, εξέπλευσε το παρθενικό του ταξίδι το μεγαλύτερο πλοίο του κόσμου, το RMS Olympic, άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα αυτοκίνητα, ενώ για πρώτη φορά προσεγγίστηκε ο Νότιος Πόλος από την ομάδα του Ρόαλντ Αμούνδσεν κι έπειτα του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ.

Αθλητισμός

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1908 διεξήχθησαν στο Λονδίνο. Η δημοφιλία των αθλημάτων ήταν και ανάλογη των κοινωνικών τάξεων: το ποδόσφαιρο διαδόθηκε στις πιο φτωχές τάξεις, ενώ στις ανώτερες το τένις και η ιστιοπλοΐα.

Πολιτική και εξέχοντα γεγονότα

Στα πρώτα χρόνια της Εδουαρδιανής εποχής, ο Β' Πόλεμος των Μπόερς στη Νότια Αφρική χώρισε τη χώρα στους πολέμιους και τους υποστηρικτές του. Μεγάλη επιρροή ασκούσαν εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων, όπως ο Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, αν και την εξουσία είχε ο Συντηρητικός Τζόζεφ Τσάμπερλεν.
Η αυτοκρατορική πολιτική των Συντηρητικών αποδείχθηκε μη δημοφιλής κι έτσι στις Γενικές Εκλογές του 1906, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν με διαφορά. Ωστόσο, η Κυβέρνηση δεν μπορούσε να προχωρήσει στο σύνολο του ριζοσπαστικού της εκλογικού προγράμματος χωρίς την υποστήριξη της κυρίως Συντηρητικής Βουλής των Λόρδων.