Χιπ χοπ

Breakdancing

Το break dance, ή αλλιώς B-boying, είναι είδος δυναμικού και ρυθμικού χορού, και μία από τις βασικές εκφάνσεις του χιπ χοπ κινήματος. Δανείζεται πολλά στοιχεία άλλων ειδών χορών, συμπεριλαμβανομένου του χορού του δρόμου της δεκαετίας του 1930, των βραζιλιάνικων και ασιατικών πολεμικών τεχνών, του ρωσσικού φολκ χορού, αλλά και στοιχεία των χορευτικών κινήσεων των Τζέιμς Μπράουν, Μάικλ Τζάκσον.
Ο χορός σχηματίστηκε στο νότιο Μπρονξ κατά τη δεκαετία του 1970, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία του κινήματος. Το breakdancing, συνήθως, γίνεται με την ανάλογη μουσική υπόκρουση από boomboxes ή συστήματα PA. Επίσης, γίνονταν μάχες χορού breakdancing, πάνω σε χλοοτάπητα, με σκοπό να αποδειχτεί η καλύτερη συμμορία. Συνήθως, ο χαμένος συμφωνούσε ότι δεν θα ξαναπερνούσε από την γειτονιά του νικητή. Τις περισσότερες φορές, οι αγώνες ήταν απλά για να κερδηθεί ο σεβασμός του ενός για τον άλλο. Ενίοτε, οι μάχες χορού προκαλούσαν πραγματικές μάχες. Ο όρος breakdance αποδόθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Στην Ελλάδα
Η πρώτη ομάδα breakdance στην Ελλάδα ονομαζόταν Freakstyle Rockers και αποτελούνταν από τον Άκη Τσινίδη (με το ψευδώνυμο 12ος Πίθηκος), αλλά και άλλα μέλη τα οποία δεν αναγράφονται σχεδόν πουθενά. Ο 12ος Πίθηκος ακόμα και σήμερα ασχολείται με αυτή την κουλτούρα.

MCing

Το MCing (από τα Master of Ceremonies ή Microphone Controller) άρχισε το 1975-1978 όταν ένας Dj συνέδεσε το μικρόφωνο στον μίκτη του και άρχισε να λέει διάφορους στίχους, σαν σλόγκαν, για να εμψυχώσει τους B-boys. Έτσι ξεκίνησαν οι πρώτοι MC's το 1979-1985. Έπαιρναν το μικρόφωνο και μιλούσαν για την προσωπική τους ζωή, για διάφορα προβλήματα της κοινωνίας, για τις σχέσεις, το χιούμορ και άλλα.

DJing

Το DJing δημιουργήθηκε το 1975-1978 και χρησιμοποιήθηκε στην αρχή για να έχουν ρυθμό οι B-Boys και μετά για να στιχουργούν οι ράπερς πάνω στο ρυθμό των μπιτ. Ο πρώτος DJ που απέκτησε μεγάλη φήμη ήταν ο Kool Herc, ο οποίος με την απομόνωση κομματιών από διάφορους δίσκους και την μίξη τους δημιούργησε τους πρώτους ήχους του χιπ χοπ. Αργότερα, οι επόμενες γενιές των hip-hop DJs με πολλές καινοτομίες όπως σκρατς (scratch), μπιτ τζάγκλινγκ (beat juggling) κ.ά. έφτασαν τους DJs στο σημερινό επίπεδο. Τα πρώτα χρόνια, στα χιπ-χοπ συγκροτήματα τη μεγαλύτερη φήμη είχαν οι DJs, αλλά μετά το 1978 οι MCs. Οι DJs προχώρησαν στην τέχνη του τερντέιμπλισμ (turntablism).

BeatBox

Το Beatbox δεν είναι φτιαγμένο για την hip hop μουσική. Χρησιμοποιήθηκε για να δίνουν μουσική-ρυθμό στους mc's για να μπορέσουν να τραγουδήσουν ή να δώσουν μια σειρά ρυθμού στους στοίχους των mc's. Το beatbox είναι μουσική με το στόμα. Ο κάθε beatboxer χρησιμοποιούσε την φωνή του, για να δώσει μπάσο ή ακόμα και υψηλές νότες.

Street dance

Το Street dance αποτελεί συνηθισμένη έκφραση της hip-hop κουλτούρας και αναφέρεται σε στυλ χορού-ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης-που εξελίχθηκε έξω από στούντιο χορού σε οποιοδήποτε διαθέσιμο ανοιχτό χώρο, όπως σε δρόμους, πάρτι, νυχτερινά κέντρα και σχολεία. Συχνά είναι αυτοσχεδιαστικού και κοινωνικού χαρακτήρα, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση και την επικοινωνία με τους θεατές και άλλους χορευτές. Αυτοί οι χοροί είναι ένα μέρος της κουλτούρας της γεωγραφικής περιοχής που προέρχονται. Δύο παραδείγματα του street dance περιλαμβάνουν το Β-boying (breakdancing), το οποίο προέρχεται από την Νέα Υόρκη και το Shuffle Μελβούρνης από την Αυστραλία.

Σημαντικές προσωπικότητες

Ο πατέρας του hip-hop θεωρείται ο Kool Herc ενώ νονός ο Afrika Bambaataa, ο οποίος είναι ένας από τους τρεις βασικούς δημιουργούς του break-beat deejaying. Είναι επίσης ο κύριος συντελεστής της διάδοσης της ραπ και της χιπ χοπ κουλτούρας σε όλο τον κόσμο. Είναι γνωστός ως "Παππούς" ή "Νονός" ή Amen Ra της Παγκόσμιας κουλτούρας του χιπ χοπ, καθώς και ως πατέρας της Electro Funk.