Εγκαταλείψτε την Ινδία (κίνημα)

Ιστορικό

Το 1939 με το ξέσπασμα του Β' Π.Π. ο Αντιβασιλέας των Ινδιών Λόρδος Λίλινθγκόου έθεσε αυτοβούλως την Ινδία εμπόλεμη χώρα στο πλευρό της Αγγλίας. Παρότι η πράξη αυτή ήταν νόμιμη λήφθηκε μονομερώς χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τους πολιτικούς ηγέτες. Αν και το κόμμα του Κογκρέσου αρχικά έλεγξε την πράξη αυτή, στη συνέχεια με ψήφισμά του τον Σεπτέμβριο του 1939 τάχθηκε υπέρ της Αγγλίας με αντάλλαγμα όμως την ανεξαρτησία της χώρας. Οι Βρετανοί αρνήθηκαν να επιτρέψουν την άμεση ανεξαρτησία, λέγοντας ότι θα μπορούσε αυτό να συμβεί μόνο μετά το τέλος του πολέμου.
Τον Απρίλιο του 1942, ο απεσταλμένος του Τσώρτσιλ, Στάφφορντ Κριππς ξεκινάει συνομιλίες με όλους τους τότε πολιτικούς ηγέτες επί ενός σχεδίου δημιουργίας κράτους "ντομίνιον", πλην όμως οι συνομιλίες εκείνες, λόγω αδυναμίας καθορισμού χρονοδιαγράμματος αυτοδιοίκησης, ναυάγησαν και ο Κριππς επέστρεψε άπρακτος. Την ίδια εκείνη εποχή ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρούζβελτ πίεζε τον Τσώρτσιλ για άμεση παραχώρηση ανεξαρτησίας της Ινδίας, πλην όμως ο Τσώρτσιλ παρέμενε ανένδοτος, με τη δικαιολογία πως η Ινδία είναι αδύνατο από μόνη της ν΄ αντιμετωπίσει ιαπωνική επίθεση.

Επί των εξελίξεων αυτών στις 14 Ιουλίου του 1942 το Κογκρέσο συνεδριάζοντας στη Βαρντχά, παράλληλα με το νέο ψήφισμα ανεξαρτησίας που πέρασε, εξουσιοδότησε τον Γκάντι να προετοιμάσει μια νέα εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής. Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι άλλα μικρότερα κόμματα, όπως και η Μουσουλμανική Ένωση, δεν αποδέχθηκαν αυτή τη θέση παραμένοντας έτσι περισσότερο φιλοαγγλικά.

8 Αυγούστου

Στις 8 Αυγούστου 1942 μιλώντας στη Βομβάη ο Μαχάτμα Γκάντι παρουσία χιλιάδων Ινδών, οπαδούς του κόμματος του Κογκρέσου τους προσκάλεσε να ακολουθήσουν περισσότερο έντονη μη-βίαιη πολιτική ανυπακοή για "μια ομαλή βρετανική απόσυρση" και ανεξαρτησία της χώρας. Στο λόγο του δε εκείνο προσκάλεσε τα πλήθη σε ενεργή συμμετοχή με τη φράση "Do or Die", που όμως σε καμία περίπτωση δεν σήμαινε βίαιη ανυπακοή. Τελικά τη θέση αυτή φέρεται να την αποδέχθηκε ένα μεγάλο ποσοστό των Ινδών. Όχι όμως και ιδιαίτερα των Άγγλων.

"Quit India !"

Έτσι την επομένη το πρωί διατάχθηκε η σύλληψη και φυλάκιση των ηγετών και όλης της επιτροπής του κόμματος του Κογκρέσου, χωρίς δίκη, θέτοντας και το κόμμα εκτός νόμου. Όταν οι συλλήψεις αυτές έγιναν γνωστές στους Ινδούς, ξέσπασαν άγριες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις σ΄ όλη τη χώρα με κυρίαρχο σύνθημα "Quit India!", (= Φύγετε από την Ινδία), εξ ου και η ονομασία της εξέγερσης αυτής. Τα έκτροπα όμως που ακολούθησαν από τους εξαγριωμένους διαδηλωτές υπήρξαν πράγματι τραγικά, τελείως αντίθετα από τη μη-βία, ανοίχθηκαν φυλακές, καταστράφηκαν δημόσια κτίρια, κόπηκαν τηλεπικοινωνίες, δίκτυα ηλεκτροδότησης, λεηλατήθηκαν καταστήματα, πυρπολήθηκαν αστυνομικά τμήματα, οχήματα και κρατικές εγκαταστάσεις, σιδηροδρομικοί σταθμοί, φθάνοντας ακόμα και σε χρήση βομβών κ.ά. ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησαν μεγάλες απεργίες σ΄ όλη τη χώρα τελείως ανεξέλεγκτες αφού η ηγεσία του κόμματος βρισκόταν πλέον στη φυλακή.
Αποκάλυψη: Το πλέον αποκαλυπτικό στοιχείο μετά από σχετικές έρευνες είναι ότι η  φράση "Quit India!" που είχε γίνει το σύνθημα των διαδηλωτών σε κάθε γωνιά της Ινδίας και που συνέχισε να φέρεται ότι την είχε πει ο Μαχάτμα Γκάντι ήταν προπαγάνδα. Ουδέποτε ο Γκάντι ή ο Νεχρού είπαν τέτοια φράση είτε απ΄ ευθείας σε Βρετανούς αξιωματούχους, είτε σε πολιτικούς λόγους τους.
 
Στη πραγματικότητα η φράση αυτή επινοήθηκε από έναν Αμερικανό δημοσιογράφο που είχε πάρει συνέντευξη από τον Γκάντι και την οποία είχε δημοσιεύσει. Εκ του δημοσιεύματος εκείνου την υιοθέτησαν οι διαδηλωτές.

Καταστολή

Οι Βρετανοί προκειμένου να επιβάλουν τη τάξη ξεκίνησαν μαζικές συλλήψεις που ξεπέρασαν τις 100.000 επιβάλλοντας ποινές μεταξύ άλλων και δημόσιες μαστιγώσεις χωρίς να λείψει η χρήση όπλων από αστυνομικές και στρατιωτικές αρχές, ακόμα και πολυβολισμοί αεροσκαφών κατά διαδηλωτών, θύματα των οποίων υπήρξαν εκατοντάδες, χωρίς ποτέ να δοθεί ο ακριβής απολογισμός σε νεκρούς και τραυματίες, ενώ παράλληλα κατέστειλαν πολιτικά δικαιώματα, την ελευθερία του λόγου και την ελευθερία του Τύπου. Παρά ταύτα ο αγώνας συνεχίσθηκε για αρκετούς μήνες όπου πολλοί περιφερειακοί ηγέτες συνέχισαν τον αγώνα τους με μετάδοση μηνυμάτων από παράνομους ραδιοφωνικούς σταθμούς και με διανομή επαναστατικών φυλλαδίων.

Συνέπειες

Βασικότερες συνέπειες της εξέγερσης αυτής ήταν αφενός η τρίχρονη φυλάκιση της ηγεσίας του εθνικού κόμματος του κογκρέσου, αποκομμένη από τον έξω κόσμο και αφετέρου η ανάδειξη των πολιτικών αντιπάλων που ήταν η μουσουλμανική ένωση καθώς και οι κομμουνιστές που αναδείχθηκαν σε ισχυρά πολιτικά κόμματα, ικανά ώστε να προλειάνουν το έδαφος για την επικείμενη διχοτόμηση της χώρας.