google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκη Τριανταφυλλίδη

Βιογραφικό

Ήταν κόρη του συνθέτη  Πάνου Τριανταφυλλίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. 
Πρωτοεμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1963, στο έργο «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του  Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα με το θίασο της Αλέκας Κατσέλη. Έπαιξε σε αρκετές ταινίες  του Ελληνικού κινηματογράφου. Συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Μίνως Βολανάκης, ο Λευτέρης Χαρωνίτης και άλλοι.
Το 1969 υπήρξε για ένα σύντομο διάστημα καλλιτεχνική διευθύντρια του θεατρικού οργανισμού «Χριστιανικό θέατρο», στο οποίο ανέβασε το έργο του Ευγένιου Ο' Νηλ, «Μέρες δίχως τέλος».
Το 1970 κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ταινία μικρού μήκους «Συνηθισμένο μου όνειρο» ενώ το 1971 τιμήθηκε από το «Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου» με το βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη» ως η καλύτερη ηθοποιός της περιόδου 1970-71. 
Δίδαξε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στη σχολή του Πέλου Κατσέλη και στη σχολή της Μαίρης Τράγκα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Συνόλου και της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης και στην δεκαετία του '90 ίδρυσε το Θέατρο «Τριανταφυλλίδη» στη πλατεία Βάθης. 
Έγραψε θεατρικά έργα τα οποία παρουσιάστηκαν με δική της σκηνοθεσία. Επίσης είχε μεταφράσει και έκανε διασκευές σε γνωστά έργα του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου,αλλά και έργα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Όλο αυτό το σημαντικό υλικό το κληροδότησε στη κόρη της, την ηθοποιό και σκηνοθέτη Ζωή Μασούρα.
Τα τελευταία 20 χρόνια είχε αποσυρθεί λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Χαρακτήρας

Η Νίκη Τριανταφυλλίδη ήταν μία εξαίρετη ηθοποιός, ένα ιδιαίτερα ταλαντούχο πρόσωπο του θεάτρου, μία εκρηκτική προσωπικότητα με ανήσυχο πνεύμα, που δε δίσταζε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή να βάλλει εναντίον του οποιοδήποτε συστήματος. Είχε ασυμβίβαστο χαρακτήρα,είχε φίλους και μη φίλους.Ανήκε πολιτικά στην Αριστερά και για ένα διάστημα υπήρξε δημοτική σύμβουλος με το ΚΚΕ.
Αγαπούσε πολύ το κόσμο του θεάτρου και ιδιαίτερα τους ηθοποιούς και ήθελε τα έργα που έγραψε, διασκεύασε και μετέφρασε να τα ανεβάζουν νέες θεατρικές ομάδες και παραγωγές. Σημαντικότερη παράσταση των τελευταίων χρόνων που πραγματοποίησε, με καθολική αναγνώριση από το κοινό υπήρξε η διασκευή και μετάφραση του θεατρικού έργου Πιρλιπλιν και Μπελίσσα του Λόρκα που αποδόθηκε ευπρόσδεκτα με δύο ρόλους από το Λεόντιο Πετμεζά και τη Ζωή Μασούρα. Για την παράσταση έγραψαν θετικά, ευμενή και επιδοκιμαστικά σχόλια οι ακαδημαϊκοί Ευάγγελος Μουτσόπουλος, Νικόλαος Λάος, οι κριτικοί θεάτρου Γιάννης Βαρβέρης, Λέανδρος Πολενάκης, Ροζίτα Σώκου, Μηνάς Χρηστίδης, Νέστορας Μάτσας, Κώστας Γεωργουσόπουλος και πολλοί άλλοι πνευματικοί άνθρωποι.
Κύκνειο συγγραφικό της άσμα ήταν η μετάφραση-διασκευή του έργου του Αριστοφάνη, Εκκλησιάζουσες που ανέβασε η Ζωή Μασούρα, αφιερώνοντας τη παράσταση στη μνήμη της, με τη θεατρική ομάδα Πενίας Τέχνες τον Ιούνιο του 2013.
Ήταν σύζυγος του ηθοποιού  Κώστα Μεσσάρη.
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1961-63

Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1961-63 ήταν το 2ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν οκτώ σύλλογοι των βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν στον τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός Π. από την Ελλάδα. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1961 και τελείωσε το Σεπτέμβριο του 1963, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει η επόμενη.
Φίλιστος

Βίος

Σε νεαρή ηλικία υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκστρατείας των Αθηναίων στη Σικελία (415 - 413). Το 405 βοήθησε τον Διονύσιο Α' να καταλάβει την εξουσία και υπήρξε ο κύριος σύμβουλός του. Γνώρισε όμως και τη δυσμένειά του, γεγονός που είχε ως συνέπεια να εξοριστεί και να καταφύγει στην Ήπειρο. Αργότερα ανακλήθηκε από τον Διονύσιο Β' να διαδραμάτίσει ενεργό ρόλο στη διαμάχη του με τον Δίωνα, στην εξορία του οποίου ο Φίλιστος συνέβαλε (356). Στην εκστρατεία που ο Δίων οργάνωσε εναντίον του Διονυσίου, ο Φίλιστος, που κατείχε σημαντικό αξίωμα, δεν μπόρεσε να εμποδίσει την απόβαση του αντιπάλου του τυράννου στη Σικελία (357). Τον επόμενο χρόνο νικήθηκε σε ναυμαχία και λίγο αργότερα αυτοκτόνησε.
Εύα Αντζελίνα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1985 στο Όραντζ Κάουντι της Καλιφόρνιας. Αποφοίτησε από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο σχολείο Foothill High School. Ξεκίνησε την καριέρα της από τα 18 συμμετέχοντας σε ταινίες σκληρού πορνό, ενώ η ίδια εκμυστηρεύεται ότι στο ιδιωτικό της περιβάλλον είχε αρχίσει από ηλικίας 13ων χρονών να κινηματογραφεί με την κάμερα των γονέων της δικές της ερωτικές στιγμές. Συνεργάστηκε με τις παραγωγικές εταιρείες Vivid και Red Light District και έγινε φωτομοντέλο για το περιοδικό Hustler. Το 2004 διέκοψε για λίγο τις επαφές της με τον ερωτικό τομέα, θέλοντας χάρην του αρραβωνιαστικού της και υποψήφιου αξιωματικού του Ναυτικού, Νταν Μπίαρντ να καταταγεί στο Αμερικάνικο Ναυτικό. Εγκατέλειψε όμως τα σχέδια αυτά, κατόπιν της τραγικού θανάτου του αρραβωνιαστικού της, που αυτοκτόνησε από δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα, ενώ είχε προηγηθεί καβγάς για το αμαρτωλό παρελθόν της, κατά τον οποίο αυτή του έσπασε τη μύτη. Επέστρεψε στον κινηματογράφο και συνεργάστηκε με τις Digital Playground, Kink.com, Zero Tolerance και άλλες παραγωγικές εταιρείες. Παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό σκληρών πορνό Ντάνι Μάουντεν το 2007, και έγινε μητέρα τον Δεκέμβριο του 2008. Χώρισε τον Μάρτιο του 2009 επειδή ο άνδρας της εξάσκησε σωματική βία («Domestic Violence»), και πήρε διαζύγιο τον ίδιο χρόνο.
Ελένη Προσαλέντη

Βιογραφία

Η Ελένη Προσαλέντη ήταν γόνος μεγάλης κερκυραϊκής οικογένειας ζωγράφων. Παππούς της ήταν ο γλύπτης και ζωγράφος Παύλος Προσαλέντης (1784-1837) και πατέρας ο ζωγράφος Σπυρίδωνας Προσαλέντης (1830-1895)
Ζωγράφοι ήταν και τα αδέρφια της Παύλος Προσαλέντης (ο νεότερος) (1857-1894), Όλγα Προσαλέντη (1870-1930), Αιμίλιος Προσαλέντης (1896-1926). 
Ωστόσο υπάρχει μια ασάφεια ως προς το έτος και τον τόπο γέννησης της (Αθήνα ή Κέρκυρα, μεταξύ του 1870 και του 1874). 
Μαθήματα ζωγραφικής πήρε από τον πατέρα της. 
Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και την αγιογραφία.
Τα πιο γνωστα έργα της: οι προσωπογραφίες του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, του Τιμολέοντα Αργυρόπουλου, του μητροπολίτη Σωκράτη
Εικοστή πρώτη δυναστεία Φαραώ

Ιστορία

Μετά τη βασιλεία του Ραμσή Γ΄, ακολούθησε μια μακρά, αργή πτώση της βασιλικής εξουσίας. Οι φαραώ της Εικοστής πρώτης Δυναστείας βασίλεψαν από την Τάνιδα, αλλά ήταν κυρίως ενεργοί στην Κάτω Αίγυπτο την οποία ήλεγχαν. Αυτή η Δυναστεία ονομάζεται Τανιτική εξαιτίας της πολιτικής της πρωτεύουσας που ήταν η Τάνις. Εν τω μεταξύ, οι Αρχιερείς του Άμμωνα στις Θήβες ουσιαστικά ήταν οι φαραώ της Μέσης και Άνω Αίγυπτου σε όλα εκτός από το όνομα. Ο Μανέθων αναφέρει ότι η 21η Δυναστεία διήρκησε 130 χρόνια.
Φραντσέσκο Α΄ των Έστε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μόντενα και ήταν γιος του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Ισαβέλλας της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας.
Όταν ήταν νέος έζησε το λοιμό του 1630-31, που εξόντωσε το 70% των κατοίκων της Μόντενα. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-38) πήρε το μέρος των Ισπανών και εισέβαλε στην Πάρμα. Όταν επισκέφθηκε την Ισπανία και ζήτησε την αμοιβή του, του έδωσαν μόνο το Κορέτζο και 230.000 φλορίνια.
Αργότερα, στον Πρώτο Πόλεμο για την πόλη του Κάστρο (1641-44), συμμάχησε με τη Βενετία, τη Φλωρεντία και τον Οντοάρντο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας εναντίον του πάπα Ουρβανού Η΄ Μπαρμπερίνι με σκοπό να κατακτήσει τη Φερράρα. Ο πόλεμος έληξε χωρίς όφελος για τη Μόντενα. Η Ισπανία δεν είχε στείλει βοήθεια και ο δυσαρεστημένος Φραντσέσκο Α΄, με τη μεσολάβηση του καρδιναλίου Μαζαρέν, συμμάχησε με τη Γαλλία. Απέτυχε να καταλάβει την Κρεμόνα. Πάντρεψε τον γιο του Αλφόνσο Δ΄ με την ανιψιά του Μαζαρέν.
Στον Πρώτο Πόλεμο του Κάστρο πολέμησε μαζί με τον Οντοάρντο Φαρνέζε και τον Ταντέο Μπαρμπερίνι και το στρατό του. Νυμφεύτηκε τη μεγαλύτερη αδελφή του Οντοάρντο, τη Μαρία-Κατερίνα και όταν αυτή απεβίωσε νυμφεύτηκε τη μικρότερη αδελφή του Οντοάρντο, τη Βιττόρια. Όταν και αυτή απεβίωσε, νυμφεύτηκε, σε τρίτο γάμο, την κόρη του Ταντέο, τη Λουκρέτσια Μπαρμπερίνι.
Η Ισπανία εισέβαλε από το Μιλάνο, αλλά ο Φραντσέσκο Α΄ αντιστάθηκε με επιτυχία. Μαζί με τη Γαλλία και τη Σαβοΐα κατέλαβαν την Αλεσάντρια και τη Βαλέντσα το 1656-57· ο γιος του Αλφόνσο Δ΄ βοήθησε σε αυτό. Το 1658 κατέλαβε τη Μορτάρα, αλλά ασθένησε από ελονοσία και σύντομα απεβίωσε στη Σαντιά.
Ο γλύπτης Μπερνίνι απαθανάτισε τον Φραντσέσκο Α΄ με μία προτομή, όπου φαίνεται ο νεοτερισμός που έφερε ο μεγάλος δάσκαλος στη γλυπτική προτομών. Στην μορφή του δούκα διατηρείται η ελευθερία και ο αυθορμητισμός του προηγούμενου έργου του, της προτομής του καρδινάλιου Σκιπιόνε Μποργκέζε, αλλά εδώ υπάρχει και ένας ηρωισμός, μια μεγαλόπρεπη κίνηση. Αυτά τα χαρακτηριστικά θα διατηρηθούν και στο επόμενο έργο του Μπερνίνι, την μορφή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και θα παραμείνουν ως πρότυπο προτομής μονάρχη.
Σχέσεις Ελλάδας και Ρουάντας

Οι σχέσεις Ελλάδας και Ρουάντας αναφέρονται στις  επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Ρουάντας. 
Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών, οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ρουάντας χαρακτηρίζονται ως «πολύ καλές». Οι εσωτερικές ένοπλες συγκρούσεις στη Ρουάντα, συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας στη Ρουάντα, οδήγησαν στην αποχώρηση της μικρής ελληνικής κοινότητας στη χώρα. Σήμερα υπάρχουν τρεις ελληνικές οικογένειες στη χώρα - περίπου 15 άτομα.
Δίκαιο

Διαίρεση

Το Δίκαιο στο σύνολό του με κριτήριο την έκταση της επιβολής του και τις σχέσεις τις οποίες ρυθμίζει διακρίνεται στο Εσωτερικό Δίκαιο και στο Διεθνές Δίκαιο.

Διεθνές Δίκαιο

Αντίθετα με τα παραπάνω το Διεθνές Δίκαιο περιλαμβάνει κανόνες που διέπουν τις μεταξύ χωρών σχέσεις (Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο) καθώς και των σχέσεων με αλλοδαπούς ή μεταξύ αλλοδαπών (Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο).

Πηγές Δικαίου

Οι πηγές του Δικαίου είναι δύο, ο Νόμος και το Έθιμο. Η διαφορά των δύο αυτών πηγών δικαίου είναι ότι ο μεν Νόμος είναι γραπτός κανόνας δικαίου ενώ το Έθιμο αποτελεί τον άγραφο νόμο δικαίου που πολλές φορές υπερισχύει του Νόμου, φθάνει να μη υπερβαίνει την καλώς νοούμενη έννομη τάξη (π.χ η βεντέτα, ή η ζωοκλοπή ως απόδειξη υπεροχής στη κλοπή των υποψήφιων γαμπρών της Νάξου, που αμφότερες είναι καταδικαστέες).
Ο Νόμος ως πηγή δικαίου λαμβάνει με την ευρύτερη αυτού έννοια πάσα γραπτή πηγή δικαίου που θέτει η Πολιτεία. Έτσι με την ευρύτητα του όρου ο Νόμος περιλαμβάνει το Σύνταγμα, τα Ψηφίσματα, τις Συντακτικές πράξεις, τους Αναγκαστικούς Νόμους, τους υπό τη στενή έννοια Νόμους, τα κανονιστικού περιεχομένου διατάγματα και τις Υπουργικές αποφάσεις.

Υπουργικές Αποφάσεις

Με τις Υπουργικές Αποφάσεις εξειδικεύονται ακόμη περισσότερο οι διατάξεις του νόμου, όπου και ρυθμίζονται τα επιμέρους θέματα στη λεπτομέρειά τους.
Υπουργική Απόφαση καλείται η πράξη που εκδίδεται από τον (αρμόδιο κατά περίπτωση) Υπουργό, απαραίτητα κατ΄ εξουσιοδότηση του νόμου και πάντα εντός των πλαισίων αυτής της εξουσιοδοτήσεως. 
Με την Υπουργική Απόφαση, είτε τίθενται δευτερεύοντες κανόνες δικαίου οπότε και καλείται «κανονιστική απόφαση», είτε ρυθμίζονται διοικητικής φύσεως θέματα (π.χ. πρόσληψη, απόλυση, προαγωγή, μετάθεση υπαλλήλων ορισμός εγγυήσεων κλπ ) οπότε και καλείται «εκτελεστική».
Και οι δύο τύποι αυτοί των Υπουργικών Αποφάσεων δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Ιεράρχηση κανόνων

Μεταξύ των παραπάνω γραπτών πηγών του δικαίου, από πλευράς ισχύος υφίσταται αυστηρή ιεράρχηση.
Επικεφαλής όλων τίθεται το Σύνταγμα, ο θεμελιώδης νόμος, προς το περιεχόμενο του οποίου θα πρέπει να συμφωνούν όλες οι λοιπές γραπτές πηγές του δικαίου. Ακολουθεί ο τυπικός Νόμος, το Προεδρικό Διάταγμα, πράξη Υπουργικού Συμβουλίου και η Υπουργική Απόφαση.
Να τονιστεί ότι μετά την είσοδο της Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Έννομη τάξη στο ίδιο τυπικό επίπεδο με το Σύνταγμα βρίσκονται οι Ιδρυτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συνθήκες, ενώ αμφισβητείται κατά πόσον υπερέχουν του ίδιου του Συντάγματος.
Για τη κατάργηση μιας πράξης της Πολιτείας απαιτείται η έκδοση πράξης της αυτής τυπικής δύναμης ή μεγαλύτερης τυπικής ισχύος.
Πηγή ενέργειας

Ηλιακή ενέργεια

Ηλιακή ονομάζουμε την ενέργεια που μας δίνει ο ήλιος. Μερικές από τις βιολογικές ανάγκες του ανθρώπου καλύπτονται από αυτήν την πηγή ενέργειας. Το κακό όμως είναι πως αξιοποιούμε την ηλιακή ενέργεια σε ελάχιστο βαθμό και δεν υπάρχουν ακόμη συσκευές, οι οποίες να χρησιμοποιούν όλην την ενέργεια του ήλιου.

Αιολική ενέργεια

Αιολική ονομάζουμε την ενέργεια που μας δίνει ο άνεμος. Την αιολική ενέργεια την προσλαμβάνουμε με τις ανεμογεννήτριες. Οι ανεμογεννήτριες έχουν ως σκοπό να μετατρέψουν το ρεύμα  στην  σε ηλεκτρική και σε ηλεκτρικό ρεύμα.

Βιομάζα

Οι μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος που λειτουργούν με βιομάζα, καίνε μεγάλες ποσότητες σε ξύλο και σε απόβλητα. Σε μερικές περιοχές της Γης(όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), οι άνθρωποι καλύπτουν όλες τους τις ανάγκες μόνο με τη βιομάζα, η οποία αποδίδει μεγάλες ποσότητες σε ηλεκτρικό ρεύμα.

Γεωθερμική ενέργεια

Τη γεωθερμική ενέργεια τη βρίσκουμε στη λιθόσφαιρα της Γης και χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.

Γαιάνθρακας

Οι γαιάνθρακες δημιουργούνται στο υπέδαφος από πλούσιο οργανικό υλικό. Τα είδη των γαιανθράκων είναι: ο λιγνίτης, ο γραφίτης, ο λιθάνθρακας και η τύρφη. Η εξόρυξη του γαιάνθρακα έγινε στον 13ο αιώνα. Το κακό όμως με το γαιάνθρακα είναι ότι είναι δύσκολη η εξόρυξη του, είναι πολύ ακριβή η μεταφορά του, καθώς και ρυπαίνει το περιβάλλον.

Πετρέλαιο

Το πετρέλαιο σχηματίστηκε πάνω από εκατομμύρια χρόνια από νεκρούς φυτικούς και ζωικούς μικροοργανισμούς.Μόλις ανακαλύφθηκε η σημασία του και η χρήση του, αμέσως αντικατέστησε τους γαιάνθρακες και τις ατμομηχανές, γιατί είναι ευκολότερη η μεταφορά του και οι μηχανές είναι περισσότερο αποδοτικές. Σήμερα, η σημασία του πετρελαίου είναι τεράστια και γι' αυτό το αποκαλούμε χρυσό.

Φυσικό αέριο

Το φυσικό αέριο είναι ένα καύσιμο, το οποίο το βρίσκουμε σε υπόγειες κοιλότητες με υψηλή πίεση, καθώς δε χρειάζεται πολύ επεξεργασία, για να πραγματοποιηθεί η χρήση του. Και ως προς τη ρύπανση στο περιβάλλον, το φυσικό αέριο είναι φιλικότερο από τις άλλες μη ανανεώσιμες πηγές που προαναφέραμε.
Ευφήμη (δορυφόρος)

Ονομασία

Πήρε αυτό το όνομα το 2019, από την Ευφήμη, η οποία ήταν το πνεύμα των λέξεων που εξέφραζαν καλούς οιωνούς, έπαινο, επιβράβευση, κραυγές θριάμβου και επικρότηση, σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Αγλαΐας και εγγονή του Δία.
Ήσυχος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Ήσυχος ήταν ένας Αττικός ήρωας, που λατρευόταν μαζί με τις «Σεμνές» (τις Ερινύες ή Ευμενίδες) στον Άρειο Πάγο. Εκεί υπήρχε ιερό και του προσέφεραν πάντα θυσία ένα κριάρι πριν αρχίσει η λατρεία των Ερινύων. Το τμήμα της τελετουργίας που αφορούσε τον Ήσυχο το φρόντιζαν οι «Ησυχίδαι», ένα γενος το οποίο υποτίθεται ότι καταγόταν από αυτόν τον ήρωα.
Αζίμ Ιζαμπέκοφ

Καριέρα

Γεννήθηκε στο χωριό Αρασχάν στην επαρχία Τσου της πρώην Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργιζίας στις 4 Απριλίου του 1960. Το 2006-2007 ήταν Υπουργός Γεωργίας. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας το 2007. Ο διορισμός του στην πρωθυπουργία στην θέση του Φελίξ Κούλοφ εγκρίθηκε από τη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου του 2007με 57 υπέρ και 4 κατά.
Στις 28 Μαρτίου του 2007 ο Ιζαμπέκοφ απέλυσε αρκετούς υπουργούς, καθώς επιθυμούσε την είσοδο νέων προσώπων στο κυβερνητικό σχήμα. Ο πρόεδρος ήταν αντίθετος στις αλλαγές αυτές με αποτέλεσμα την επομένη να παραιτηθεί ο πρωθυπουργός.
Τον διαδέχθηκε ο Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ.
Μαινάς (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 261)

Περιγραφή

Το άγαλμα βρέθηκε κομματιασμένο και ανασυγκολλήθηκε. Λείπουν ο αριστερός βραχίονας με τον ώμο, τα άκρα των ποδιών από την κνήμη και μεγάλο μέρος της στρωμνής. Λείπει επίσης μέρος του προσώπου από τη μύτη ως το πηγούνι και τα μαλλιά.
Παρουσιάζει μια Μαινάδα κοιμώμενη σε βράχο επάνω στο απλωμένο δέρμα πάνθηρος, και πάνω σ'αυτό ιμάτιο. Έχει εν γένει ερμαφρόδιτη διάθεση. Το κεφάλι είναι στραμμένο προς τα δεξιά, και στηρίζεται στο δεξί βραχίονα. Τα πόδια είναι λυγισμένα με άνεση και κείτονται χιαστί το αριστερό επάνω στο δεξί.

Ιστορική τοποθέτηση

Το έργο χρονολογείται στους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ορμή (κανονιοφόρος)

Ο θυρεός του Κ/Φ Ορμή

Ο θυρεός του πλοίου απεικονίζει την δυναμική φιγούρα της Κ/Φ Ορμή εν πλω με μέγιστη ταχύτητα. Η Ελληνική Σημαία, που κυματίζει περήφανα στον ιστό, σύμβολο της αποστολής της, προβάλλει τα χρώματά της σε όλο το Αιγαίο αλλά και όπου αλλού κληθεί. Ο σταυρός συμβολίζει την πίστη μας στη θρησκεία και τον Άγιο Νικόλαο να βρίσκεται πάντοτε στην πλώρη της. Το σπαθί συμβολίζει την κυριαρχία στη θάλασσα, με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση του φυσικού της χώρου, δηλαδή των θαλασσίων συνόρων μας
Βακερίτης

Ο Βακερίτης είναι σύνθετο ορυκτό της ομάδας των βοριοπυριτικών ορυκτών. Πρόκειται για πυριτικό υδροξείδιο ενυδατωμένου βορίου και ασβεστίου, που εμφανίζεται σε ηφαιστειακά πετρώματα.
Ο Βακερίτης είναι ένα λευκό άχρωμο ημιδιαφανές ορυκτό με θαμπή υαλοειδή λάμψη, και σκληρότητα 4,5 (κατά κλίμακα Μος) που απαντάται σε λεπτές κοκκώδεις ή κονδυλώδεις μάζες και που μοιάζει πολύ με το μάρμαρο και την αβερνίκωτη πορσελάνη. Φέρεται να κρυσταλλώνεται στο μονοκλινικό σύστημα ενώ ο χημικός τύπος αυτού είναι 8CaO·5B₂O₃·6SiO₂·6H₂O .
Ο Βακερίτης ανακαλύφθηκε το 1903, η δε ονομασία του δόθηκε αργότερα, τιμής ένεκεν εκ του ονόματος του Άγγλου επιχειρηματία μεταλλευτικής εταιρείας στις ΗΠΑ, του Richard Charles Baker, που φέρεται πρώτος να ανακάλυψε το ορυκτό, λαμβάνοντας ελληνική κατάληξη.
Εντοπίζεται κυρίως σε περιοχές των ΗΠΑ, καθώς και στον Καναδά, το Μεξικό, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
Καύσωνας

Ο καύσωνας είναι παρατεταμένη περίοδος πολύ ζεστού καιρού, με ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες για μια ορισμένη περιοχή, και μπορεί να συνοδεύεται από υψηλή υγρασία, ιδιαίτερα στις περιοχές με ωκεάνιο κλίμα.

Ορισμοί

Ο καύσωνας έχει ποικίλους ορισμούς. Ο εκάστοτε ορισμός του διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή και το κλίμα της, και είναι σε σχέση με τις φυσιολογικές για την εποχή θερμοκρασίες. Κάποιες τιμές που σε θερμά κλίματα θεωρούνται φυσιολογικές, μπορεί να θεωρηθούν καύσωνας σε ψυχρότερες περιοχές αν δεν είναι φυσιολογικές σε σχέση με τα κλιματικά μοτίβα της περιοχής.
Ο όρος χρησιμοποιείται τόσο σε συχνές εναλλαγές του καιρού, όσο και σε μεγάλα κύματα ζέστης που μπορεί να συμβαίνουν μία φορά τον αιώνα. Έντονοι καύσωνες έχουν προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στις σοδειές, χιλιάδες θανάτους από υπερθερμία και γενικευμένη χρήση ενέργειας, εξαιτίας της αυξημένης χρήσης κλιματιστικών. Ο καύσωνας θεωρείται ακραίο καιρικό φαινόμενο και επικίνδυνος για τη ζωή, επειδή η θερμότητα και το φως του Ήλιου μπορούν να υπερθερμάνουν το ανθρώπινο σώμα. Το χειρότερο κύμα καύσωνα στην πρόσφατη ιστορία ήταν το Ευρωπαϊκό Κύμα Καύσωνα του 2003, με πάνω από 70.000 θύματα.
Τετραϋδροφυλλικό οξύ

Το τετραϋδροφυλλικό οξύ (αλλιώς τετραϋδροπτεροϋλογλουταμινικό οξύ) είναι παράγωγο του φυλλικού οξέος.

Δομή

Το τετραϋδροφυλλικό οξύ αποτελείται από μια υποκατεστημένη πτεριδίνη συνδεδεμένη με π-αμινοβενζοϊκό το οποίο με τη σειρά του συνδέεται με ένα ή περισσότερα κατάλοιπα γλουταμινικού οξέος.

Λειτουργία

Το τετραϋδροφυλλικό οξύ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις αντιδράσεις παρασκευής αμινοξέων και νουκλεϊκών οξέων καθώς έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί ως δότης μονοανθρακικών μονάδων σε μια ποικιλία βιοσυνθετικών πορειών. Μπορεί να λάβει και να αποδώσει μονοανθρακικές μονάδες σε τρεις οξειδωτικές βαθμίδες. Δεν μπορεί να λάβει και να αποδώσει την πλήρως οξειδωμένη μονοανθρακική μονάδα δηλαδή CO₂. Όταν συνδέεται με την περισσότερο ανηγμένη μονοανθρακική μονάδα (-CH₃) σχηματίζει Ν⁵-μεθυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, όταν συνδέεται με μερικώς ανηγμένη μονοανθρακική μονάδα (-CH₂-) σχηματίζει Ν⁵,Ν¹⁰-μεθυλενοτετραϋδροφυλλικό οξύ ενώ όταν συνδέεται με την περισσότερο οξειδωμένη μονοανθρακική μονάδα μπορεί να σχηματίσει Ν⁵-φορμυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, Ν¹⁰-φορμυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ, Ν⁵-φορμιμινοτετραϋδροφυλλικό οξύ ή Ν⁵,Ν¹⁰-μεθενυλοτετραϋδροφυλλικό οξύ.
Πελοπόννησος (εφημερίδα)

Ιστορία της εφημερίδας

Η Πελοπόννησος είναι η μακροβιότερη εφημερίδα της Πάτρας. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Ιουλίου 1886. Ιδρυτής της ήταν ο Διονύσιος Βασιλειάδης, ιδιοκτήτης και εκδότης της εφημερίδας μέχρι το 1915. Η Πελοπόννησος ξεκίνησε ως δεκαήμερη εφημερίδα, αλλά γρήγορα μετατράπηκε σε εβδομαδιαία. Από τις 4 Ιανουαρίου 1890 έγινε δισεβδομαδιαία και από τις 5 Απριλίου 1893 καθημερινή πρωινή. Ήταν η πρώτη ημερήσια εφημερίδα που εκδόθηκε σε επαρχιακή πόλη της χώρας. Με την πάροδο του χρόνου εργάστηκαν στην Πελοπόννησο οι περισσότεροι και ικανότεροι πατρινοί δημοσιογράφοι. Η ανάπτυξη και βελτίωσή της ήταν συνεχής. Από το 1896 διατηρούσε μόνιμο ανταποκριτή στην Αθήνα, ενώ για πολλά χρόνια είχε ιδιαίτερο γραφείο στην Άνω Πόλη της Πάτρας και στον Πύργο. Από το 1915 μέχρι το 1917 τη διεύθυνση της εφημερίδας ανέλαβε ο Χαράλαμπος Φραγκόπουλος, αδελφός του εκδότη Δ. Βασιλειάδη. Το 1917 η εφημερίδα εξαναγκάστηκε σε παύση. Μετά από δημοσίευση άρθρου του αρχισυντάκτη της Μιχ. Σακελλαρίου κατά των συμμαχικών δυνάμεων κατοχής, ο Γάλλος Ύπατος Αρμοστής ναύαρχος Ζοννάρ αξίωσε να διακοπεί η έκδοση της εφημερίδας. Το φύλλο της 9ης Ιουνίου 1917 ήταν το τελευταίο της πρώτης περιόδου της Πελοποννήσου. Ωστόσο, την επόμενη κιόλας μέρα κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας "Τηλέγραφος", που αποτέλεσε τη συνέχειά της. Ως ιδιοκτήτης του Τηλέγραφου αναγραφόταν ο Νικόλαος Φραγκόπουλος, αδελφός του Χαράλαμπου και του Διονυσίου. Και ο Τηλέγραφος παύτηκε, στις 3 Νοεμβρίου 1923, ως αντιβενιζελική εφημερίδα, συνέχισε όμως την έκδοσή του με τον προσωρινό τίτλο "Εωθινός Κήρυξ". Ο Εωθινός Κήρυξ κυκλοφόρησε από τις 9 Δεκεμβρίου 1923 για δύο μήνες, χωρίς όνομα εκδότη. Στις 3 Φεβρουαρίου 1924 ξεκίνησε η δεύτερη περίοδος του Τηλέγραφου που διήρκεσε ως τον Οκτώβριο του 1944, με διευθυντή της εφημερίδας τον Χαράλαμπο Φραγκόπουλο. Μετά την Απελευθέρωση η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος του Γ. Παπανδρέου απαγόρευσε την έκδοση των εφημερίδων που κυκλοφορούσαν «νόμιμα» στη διάρκεια της Κατοχής. Τότε σταμάτησε ο Τηλέγραφος. Από τις 12 Νοεμβρίου 1944 επανεκδίδεται η Πελοπόννησος, σε δεύτερη περίοδο, αριθμώντας τα έτη της πάλι από το Α’, με αδιάλειπτη κυκλοφορία μέχρι σήμερα. Διευθυντής της εφημερίδας παρέμεινε ο Χαράλαμπος Φραγκόπουλος μέχρι τον θάνατό του (29 Δεκεμβρίου 1951). Από το 1952 μέχρι το 1986 τη διεύθυνση είχε ο Κωνσταντίνος Παπαγγελούτσος, σύζυγος της ιδιοκτήτριας και εκδότριας της εφημερίδας, Γιώτας Παπαγγελούτσου. Από το 1986 ως το 2011 εκδότες της Πελοποννήσου υπήρξαν οι κληρονόμοι τους, Νανά και Σπύρος Δούκας. Σήμερα εκδότης και διευθύνων σύμβουλος της εφημερίδας είναι ο Θεόδωρος Η. Λουλούδης.

Η Πελοπόννησος σήμερα

Η Πελοπόννησος  κυκλοφορεί καθημερινά. Κάθε Κυριακή εκδίδεται η "Πελοπόννησος της Κυριακής" με πολλά αφιερώματα (υγεία, γαστρονομία, πολιτισμός, βιβλία, ταξίδια) και κάθε Δευτέρα η "Πελοπόννησος της Δευτέρας" με ένθετο για τον αθλητισμό. Κάθε δίμηνο κυκλοφορεί μαζί με την εφημερίδα το περιοδικό "TRIP". Από τον Οκτώβριο του 2011 λειτουργεί και το ειδησεογραφικό portal της εφημερίδας το pelop.gr.