Βεργκάτο

Γεωγραφία

Το Βεργκάτο βρίσκεται σε απόσταση 37,5 χιλιομέτρων από την, πρωτεύουσα της επαρχίας, Μπολόνια. Το έδαφος του αποτελείται κυρίως από χαμηλά βουνά, βρίσκεται σε υψόμετρο 193 μέτρων, με ελάχιστο τα 154 μέτρα και μέγιστο τα 883 μέτρα. Στα όρια του δήμου βρίσκονται οι κορυφές Μόντε Βινιόλα (Monte Vignola) με ύψος τα 817 μέτρα και Μόντε Πέρο (Monte Pero) με ύψος τα 759 μέτρα. Διασχίζεται από τον ποταμό Ρένο και τους χείμαρρους Βεργκατέλλο και Γκροάρα, είναι και οι δύο παραπόταμοι του Ρένο. Η συνολική έκταση του δήμου είναι 59,92 km2 και με γεωγραφικές συντεταγμένες: 44°17'0"96 N γεωγραφικό πλάτος και 11°6'29"88 E γεωγραφικό μήκος.
Ο δήμος περιλαμβάνει τα δημοτικά διαμερίσματα Αμόρε, Βεργκάτο, Κα Μαζίνα, Κα Μετσίνι, Κα ντέι Μπόμπι, Κα Ντορέλλο, Κάζα Καμίλλο, Καλβεντσάνο, Καμουνιόνε, Καπρίλια, Καρμπόνα, Καρμποντσίνα, Καστελνουόβο, Κιέζα Νουόβα, Λα Σέρρα, Λισάνο, Μαλπάσο, Μολινέλλο, Οσπεντάλε ντι Σόπρα, Παλατσίνα, Παλατσίνα ντι Σόττο, Πιέβε ντι Ροφφένο, Πιόππε, Προυναρόλο, Ριμέσα, Ριόλα, Ταμπίνα, Τολέ, Τόρρε και Τσερέλιο.
Συνορεύει με τους δήμους του Γκάτζιο Μοντάνο, Γκριτζάνα Μοράντι, Καστέλ ντ Αϊάνο, Μαρτζαμπότο, Σαβίνιο και Τζόκκα (δήμος της επαρχίας της Μόντενα).

Ιστορία

Η περιοχή που περικλείεται από τον δήμο κατοικούταν ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Τα πρώτα ίχνη, της παρουσίας οικισμών, που βρέθηκαν ανάγονται στον Βιλλανοβιάνο πολιτισμό, στην συνέχεια στους ετρούσκους και στους ρωμαίους.
Κατά τον μασαίωνα η περιοχή ανήκε στους επισκόπους της Μπολόνια και σε διάφορες οικογένειες ευγενών και μετά πέρασε στην Ματθίλδη της Κανόσα (Ιταλικά Matilde di Canossa). Μετά το θάνατο της Ματθίλδης της Κανόσα η περιοχή πέρασε στον έλεγχο του δήμου της Μπολόνια, που προσπαθούσε να επεκτείνει την επιρροή του στο πάνω μέρος της κοιλάδας του Ρένο. Το γεγονός ότι η περιοχή βρισκότανε στα σύνορα με τις περιοχές που ελέγχανε οικογένειες ευγενών της Μόντενα και της Τοσκάνης είχε  σαν αποτέλεσμα να βρίσκεται στο κέντρο συνεχών επιδρομών. Εκείνη την περίοδο ο σημερινός κεντρικός οικισμός δεν ήταν ιδιαιτέρα ανεπτυγμένος και αποτελούταν κυρίως από σταθμούς για τους ταξιδιώτες που χρησιμοποιούσαν τον σημαντικότερο δρόμο που ένωνε την Μπολόνια με την Τοσκάνη, χαρακτηριστικό είναι ότι δεν είχε ούτε ενορία. Ήταν πιο σημαντικά κάποια από τα μικρότερα σημερινά δημοτικά διαμερίσματα.
Η ανάπτυξη του Βεργκάτο ξεκίνησε το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα όταν μεταφέρθηκε εδώ η έδρα του Καπιτάνου ντέλλα Μοντάνια (Capitano della Montagna), που είχε σαν ρόλο τον έλεγχο των ορεινών περιοχών για τον δήμο της Μπολόνια. Το 1578 δημιουργήθηκε και η ενορία. Με την άφιξη του Ναπολέοντα η περιοχή θα χοριστεί σε τρεις δήμους του Βεργκάτο, του Καστελνουόβο και του Τολέ. Το 1810 θα ενωθουν οι τρεις δήμοι σε έναν που είναι και ο σημερινός. Λίγα χρόνια αργότερα θα περάσει στο Κράτος της εκκλησίας και το 1859 θα γίνει δήμος του βασιλείου της Ιταλίας. Το 1847, με την διάνοιξη της πολλή σημαντικής οδού Πορρεττάνα (via Porrettana) και 10 χρόνια μετά με την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Μπολόνια-Πιστόια, θα δοθεί νέα ώθηση στην τοπική οικονομία και κυρίως θα μεταβληθεί η σημασία των διαφόρων διαμερισμάτων ανάλογα με την σύνδεση τους με αυτούς τους δύο άξονες επικοινωνίας.
Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το Βεργκάτο έπαιξε σημαντικό ρόλο, ειδικά επειδή βρισκότανε πάνω στην Λίνεα γκότικα (Linea gotica), μια γραμμή αντίστασης τον γερμανών κατά την αποχώρηση τους από την Ιταλία. Δέχθηκε πολλές σφοδρές επιθέσεις με αποτέλεσμα να έχει πολλές ανθρώπινες απόλυες και ο οικισμός να καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά.

Κοινωνία

Το Βεργκάτο είναι ένας μικρός ορεινός δήμος με πληθυσμό, καταγεγραμμένους την 1η Ιανουαρίου 2011, 7846.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι που έχουν καταγραφεί ανέρχονται στους 1151, με τους περισσότερους να προέρχονται από Μαρόκο 482, Ρουμανία 276 και Αλβανία 76.