google/wiki40b huggingface dataset:
Music of Mass Destruction

CD

1. What Doesn't Die (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:27

2. Got the Time (Jackson) - 3:25

3. Caught in a Mosh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:28

4. Safe Home (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:37

5. Room for One More (Bush, Ian, Bello, Benante) - 5:53

6. Antisocial (Bonvoisin, Krief) - 4:51

7. Nobody Knows Anything (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:04

8. Fueled (Bush, Ian, Benante) - 4:26

9. Inside Out (Bush, Ian, Benante) - 5:47

10. Refuse to Be Denied (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:11

11. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 6:10

12. Only (Bush, Ian, Bello, Benante) - 5:28

DVD

1. What Doesn't Die (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:37

2. Got the Time (Jackson) - 3:18

3. Caught in a Mosh (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 5:28

4. Safe Home (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:36

5. Room for One More (Bush, Ian, Bello, Benante) - 5:53

6. Antisocial (Bonvoisin, Krief) - 4:51

7. Nobody Knows Anything (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:04

8. Belly of the Beast (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 4:26

9. Inside Out (Bush, Ian, Benante) - 5:47

10. Refuse to Be Denied (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:07

11. 604 (Ian, Benante) - 0:35

12. Iam The Law (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante, Lilker) - 6:09

13. Only (Bush, Ian, Bello, Benante) - 5:28

14. Be All, End All (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:10

15. Indians (Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:39

16. Bring the Noise (Ridenhour, Shocklee, Sadler, Belladonna, Spitz, Ian, Bello, Benante) - 7:11

17. Fueled (Bush, Ian, Benante) - 4:32

18. Metal Thrashing Mad (Turbin, Ian, Lilker) - 2:50
Νύσα (κόρη του Νικομήδη Γ΄)

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Νικομήδη Γ΄ Ευεργέτη βασιλιά της Βιθυνίας και της Νύσας, κόρης τού Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Είχε το όνομα της μητέρας της. Αδέλφια της ήταν ο Νικομήδης Δ΄ Φιλοπάτωρ και ο Σωκράτης Χριστός. 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βιθυνία. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο (Βίοι Καισάρων 49) την υπόθεσή της υπερασπίστηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας (πατέρας τού δικτάτορα) από ευγνωμοσύνη για τη φιλία που είχε με τον πατέρα της.
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (EOXA) είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος διαχειρίζεται τις τεχνικές και διοικητικές πτυχές της εφαρμογής του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH). Ο EOXA είναι η κινητήρια δύναμη μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τα χημικά προϊόντα. Ο EOXA βοηθά τις εταιρείες να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία, προωθεί την ασφαλή χρήση χημικών ουσιών, παρέχει πληροφορίες για τις χημικές ουσίες και αντιμετωπίζει τις ανησυχητικές χημικές ουσίες. Βρίσκεται στο Ελσίνκι της Φινλανδίας . 
Ο οργανισμός, ο οποίος επί του παρόντος διευθύνεται από τον εκτελεστικό διευθυντή Bjorn Hansen  ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 1 Ιουνίου 2007.
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 2014–15

Το κύπελλο Ισπανίας 2014-15 ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου με τον πρώτο γύρο και θα ολοκληρωθεί στις 30 Μαΐου του 2015 με τον τελικό. Συμμετέχουν 83 ομάδες.
Αλέξανδρος Κ. Μουρούζης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου/Αυγούστου 1805 στο Φανάρι. Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Μουρούζης (1786-1821) και μητέρα του η Ραλλού Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου. 
Ο Αλέξανδρος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Μολδαβίας από τις 23 Δεκεμβρίου 1861 ως τις 15 Φεβρουαρίου 1862. Απεβίωσε στην Φότζια της Ιταλίας στις 25 Απριλίου 1873 και ο τάφος του βρίσκεται στην Ρουμανία.
Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου

Έκθεματα

Η συλλογή του διαθέτει εκθέματα από τον αρχαιολογικό χώρο της Ζαγοράς, καθώς και αρκετά εκθέματα από την αρχαϊκή έως την βυζαντινή εποχή. 
Στα σημαντικά εκθέματα του, περιλαμβάνεται ευρήματα της γεωμετρικής εποχής από την Ζαγορά, το άγαλμα του Ερμή της Άνδρου το οποίο αποτελεί ρωμαϊκό αντίγραφο από το πρωτότυπο του Πραξιτέλη, καθώς και αντίγραφο της Χάρτας του Ρήγα.
MATE

Χρήση

Το MATE είναι προεπιλεγμένο περιβάλλον εργασίας για το Linux Mint από την έκδοση 12 Lisa, το Linux Mint Debian Edition 201303,
το Snowlinux 2 "Cream", το Sabayon Linux 10, και το Fedora 18. Το MATE είναι επίσης διαθέσιμο για εγκατάσταση με λειτουργικά συστήματα όπως τα Arch Linux, Debian, openSuse, Ubuntu, PCLinuxOS, Point Linux, Salix OS και άλλα. Το MATE μπορεί ακόμη να εγκατασταθεί σε συστήματα BSD όπως τα GhostBSD, PC-BSD και FreeBSD.
Σημαία του Βρετανικού Εδάφους Ινδικού Ωκεανού

Η σημαία του Βρετανικού Εδάφους του Ινδικού Ωκεανού καθιερώθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1990. Είναι παρόμοια με τις σημαίες άλλων βρετανικών κτήσεων, καθώς στην επάνω γωνία της έχει τη Σημαία της Ένωσης (Union Flag). Ο φοίνικας και το στέμμα είναι σύμβολα του Εδάφους του Ινδικού Ωκεανού. Το τι συμβολίζουν οι κυματιστές γραμμές δεν είναι γνωστό. Η σημαία παραχωρήθηκε από την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου στη διάρκεια εοερταστικών εκδηλώσεων για το Ιωβηλαίο του εδάφους, το 1990  .
Καθώς δεν ακτοικούν πολίτες στο έδαφος, η σημαία δε χρησιμοποιείται παρά για στρατιωτικούς σκοπούς, όπως φαίνεται και από βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα από τη βάση στο Ντιέγκο Γκαρσία Οι αγγλοαμερικανικές αεροπορικές και ναυτικές εγκαταστάσεις είναι οι μόνοι οικισμοί στο Έδαφος. 
Φαίνεται ότι η σημαία χρησιμοποιείται και από τον Αρμοστή του Βρετανικού Εδάφους Ινδικού Ωκεανού. Η έδρα του Αρμοστή είναι στο Λονδίνο.
Λίμπου

Οι Λίμπου (, R'bw, Ribou, Labu) ήταν αρχαίος λαός της Βόρειας Αφρικής που ζούσε στην σημερινή Λιβύη, οι Λίβυοι των αρχαίων Ελλήνων. 
Οι Λίμπου για πρώτη φορά αναφέρονται σε αρχαία αιγυπτιακά κείμενα από το Νέο Βασίλειο, η πρώτη εμφάνιση είναι σε  επιγραφή του Ραμσή Β΄. Η μεγάλη επιγραφή στο Καρνάκ περιγράφει τις εχθροπραξίες μεταξύ της Αιγύπτου και της Λιβύης, πως ξέσπασαν και πώς οι Λίβυοι νικήθηκαν. Ο Ραμσής Γ΄ νίκησε τους Λίβυους στο 5ο έτος της βασιλείας του, αλλά, έξι χρόνια αργότερα οι Λίβυοι εισέβαλαν στο δυτικό Δέλτα αλλά νικήθηκαν και πάλι. Το όνομα R'bw εμφανίζεται ως εθνοτική ονομασία στην Στήλη Μερνεπτά. Στη συνέχεια, το όνομα εμφανίστηκε επανειλημμένα σε άλλα φαραωνικά αρχεία.
Η φυλή στην συνέχεια καταλήφθηκε από τους Έλληνες της Κυρηναϊκής , οι οποίοι συνυπήρχαν μαζί τους. Γεωγραφικά, το όνομα αυτής της φυλής υιοθετήθηκε από τους Έλληνες για την περιοχή της Κυρηναϊκής, καθώς και για την βορειοδυτική Αφρική γενικότερα.
Τρύφος Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το χωριό είναι κτισμένο πάνω στα Ακαρνανικά όρη, σε υψόμετρο 500 μέτρων. Βρίσκεται 8 χιλιόμετρα δυτικά της Κατούνας και απέχει 50 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο και 90 από το Μεσολόγγι.
Η παλαιότερη μνεία στο χωρίο γίνεται το 1521, όταν 48 οικογένειες διέμεναν σε αυτό. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε μετά την επανάσταση του 1821 από τη συνένωση των συνοικισμών Αλευρά, Παλιοχώρι και Πατερίτσα. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 συστάθηκε κοινότητα Τρύφου. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου που ακολούθησε, τα βουνά γύρω από το χωριό ήταν καταφύγια ανταρτών. Οι Γερμανοί έκαψαν 40 από το 150 σπίτια του χωριού.
Κοντά στο χωριό αναβλύζουν οι ιαματικές πηγές του Αγίου Βαρβάρου. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος.
Βασιλική Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ

Ιστορία

Κατά την ίδρυσή της το 1898 με την ονομασία «Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ και Μπάντυ» (Nederlandsche Hockey & Bandy Bond, NHBB) στο ξενοδοχείο Krasnapolsky στο Άμστερνταμ, ο οργανισμός απαρτιζόταν από πέντε συλλόγους που ασχολούνταν με το χόκεϊ επί χόρτου καθώς και με το μπάντυ. Το μπάντυ εγκαταλείφθηκε γρήγορα από το πρόγραμμα του οργανισμού λόγω του γεγονότος ότι το ολλανδικό κλίμα δε βοηθούσε. Το 1909 έξι ακόμη σωματεία είχαν προσχωρήσει στην ομοσπονδία και το 1919 αποτελούνταν από 29 σωματεία. Πολλοί νέοι σύλλογοι εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1930 και η ομοσπονδία αριθμούσε σχεδόν εκατό συλλόγους, γεγονός που οδήγησε σε αλλαγή ονομασίας το 1938 σε «Βασιλική Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ» (Koninklijke Nederlandse Hockey Bond).
Λίρα του Μαλάουι

Η λίρα ήταν το νόμισμα του Μαλάουι από το 1964 έως το 1971. Yποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες). Σήμερα δεν είναι πλέον σε χρήση.

Ιστορία

Έως το 1964 το Μαλάουι (Νυασαλάνδη  τότε) ως μέλος της  Κεντροαφρικανικής Ομοσπονδία της Ροδεσίας και της Νυασαλάνδης είχε ως νόμισμα την Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης. Μετά την ανεξαρτησία της και την μετονομασία της χώρας με το νέο όνομα, αντικατέστησε την λίρα της Ροδεσίας-Νυασαλάνδης με την λίρα της του Μαλάουι. Η λίρα αντικαταστάθηκε από το  κουάτσα το 1971, με ισοτιμία 2 κουάτσα =  1£.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1964, η αποθεματική τράπεζα του Μαλάουι (Reserve Bank of Malawi) έθεσε σε κυκλοφορία   χαρτονομίσματα των 5 και 10 σελινίων, καθώς επίσης και της  1 και 5 λιρών.  Όλα τα χαρτονομίσματα απεικόνιζαν τον Χάστινγς Μπάντα.
Σκήτη μικρή Αγία Άννα

Η Σκήτη της Μικράς Αγίας Άννας, γνωστότερη ως Μικραγιάννα, βρίσκεται στη λεγόμενη έρημο του Αγίου Όρους σε απόσταση περίπου 30΄ νοτιοανατολικά από τη Σκήτη της Αγίας Άννας, της οποίας είναι παράρτημα. Βρίσκεται μεταξύ Αγίας Άννας και Κατουνακίων σε βραχώδη κατωφέρεια, με λίγη πράσινη επιφάνεια λόγω του πετρώδους εδάφους.
Ουλίσες Κορέια ε Σίλβα

Σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την καριέρα του στον τραπεζικό τομέα και μεταξύ των ετών 1989 και 1994 κατέλαβε σημαντικές θέσεις στον εν λόγω τομέα, φτάνοντας στη θέση του διευθυντή της Τράπεζας του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ταυτόχρονα, δίδαξε ως εκπαιδευτικός στο Πανεπιστήμιο Ζαν Πιαζέ του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Σταδιακά ο Σίλβα άρχισε να εργάζεται για την κυβέρνηση και ήταν υφυπουργός Προεδρίας επί των Οικονομικών την περίοδο από το 1995 ως το 1998 και υπουργός Οικονομικών από το 1999 ως το 2000.
Το κόμμα του, Κίνημα για Δημοκρατία, κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2016. Ως αποτέλεσμα, έγινε πρωθυπουργός και αντικατέστησε τον Ζοζέ Μάριο Νέβες.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος. Η σύζυγός του κατάγεται από την πρωτεύουσα Πράια. Έχουν δύο παιδιά.
Μιχαήλ Σκαλιστήρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Δημητρίου Σκαλιστήρη. Υπήρξε διπλωματούχος μηχανικός. Εξελέγη βουλευτής Μαντινείας στις εκλογές του 1856 και διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη.
Γιος του ήταν ο Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.
Φορστερίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Ανευρίσκεται σε βασικά και υπερβασικά εκρηξιγενή πετρώματα, τα οποία είναι πλούσια σε μαγνήσιο και σίδηρο (σιδηρομαγνησιούχα) και δεν περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου (SiO₂). Ο φορστερίτης (και τα άλλα ορυκτά της ομάδας του ολιβίνη έχουν πολύ υψηλά σημεία τήξεως (τα στερεοποιημένα ορυκτά είναι άτηκτα) και είναι τα πρώτα που κρυσταλλώνονται κατά την ψύξη του μάγματος. Γι' αυτό το λόγο, ορισμένες λάβες, κατά τις εκρήξεις των ηφαιστείων, περιέχουν ήδη στερεοποιημένους κρυστάλλους ορυκτών της ομάδας του ολιβίνη. Ορισμένα φλεβικά υπερβασικά πετρώματα συνίστανται αποκλειστικά από ορυκτά αυτής της ομάδας, όπως ο περιδοτίτης και ο δουνίτης.
Συχνά συνδέεται με χρωμίτη, ορυκτά της ομάδας του σπινελίου και πυροξένους. Ο φορστερίτης ανευρίσκεται, επίσης, σε σιδηρονικελιούχους μετεωρίτες.
Ημιπολύτιμη παραλλαγή του φορστερίτη είναι το περίδοτο, το οποίο δεν πρέπει να συγχέεται με τον περιδοτίτη.
Ο φορστερίτης εξαλλοιώνεται προς σερπεντίνη, τάλκη και μαγνησίτη.
Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη, λόγω της σύνδεσής του με υπερβασικά εκρηξιγενή. Μεγάλοι φαινοκρύσταλλοί του βρίσκονται στον Βεζούβιο (Ιταλία), στην Νορβηγία (περιοχή Ramsdel) και στην Φινλανδία (περιοχή Ojamo), στα Ουράλια όρη και στην χερσόνησο Κόλα (Ρωσία), στην περιοχή Φόρστμπεργκ της δυτικής Γερμανίας στην περιφέρεια του Άιφελ. Επίσης στην περιοχή Minas Gerais της Βραζιλίας, στο όρος Φράνκλιν (Αυστραλία), στο Μεξικό και στην Αριζόνα των ΗΠΑ.
Περίδοτο ανευρίσκεται στη νήσο Ζαμπαργκάντ (Zabargad) της Ερυθράς θάλασσας, στο Πακιστάν και στην Βιρμανία.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-1977

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-77 ξεκίνησε στις 13 Μαρτίου 1977 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 15 Ιουλίου 1977 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο με αντιπάλους τον Πανιώνιο και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν.

Η διοργάνωση

Στη διοργάνωση μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι από όλη την Ελλάδα. Στις Α΄ και Β΄ φάσεις έλαβαν μέρος 102 σύλλογοι στο νότιο όμιλο και 
42 στο βόρειο. Ως τη Δ΄ φάση γίνονταν ξεχωριστές κληρώσεις για το νότιο και το βόρειο όμιλο. Από την Ε΄ φάση (των 32) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Οι ομάδες της Α΄ Εθνικής μετείχαν από την Δ΄ φάση και μετά.
Ιχθύς της Αβύδου

Ο ιχθύς της Αβύδου ήταν ιερό σύμβολο των αρχαίων Αιγυπτίων. Ήταν συνοδός της βάρκας του Ήλιου και φύλακας των υδάτων. Η αποστολή του ήταν να προειδοποιεί και να ανακοινώνει όταν πλησιάζει ο εχθρικός Άποφις. Μερικές φορές ταυτίζεται με τον θεό Ρα. Ο ιχθύς ίσως να είχε σημαντική θέση στις νεκρικές τελετές. Στις μούμιες της ελληνιστικής εποχής συναντάμε εικόνες του ιχθύος επάνω στο σκίνο του νεκρού.
Ρομπέρτ Κοτσαριάν

Πολιτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1954. Ήταν ηγέτης του Κινήματος για την Αυτοδιάθεση του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Το 1992 διορίστηκε πρωθυπουργός και το 1994 εξελέγη πανηγυρικά πρώτος πρόεδρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Πολύ καλός μεσολαβητής, πέτυχε να φέρει τη σταθερότητα στην περιοχή και να της εξασφαλίσει αίτηση για ένταξη στον ΟΑΣΕ. Το 1997 έγινε πρωθυπουργός της Αρμενίας και προώθησε μεταρρυθμίσεις για τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, πατάσσοντας παράλληλα τη διαφθορά. Ένα χρόνο μετά εξελέγη πρόεδρος. Το 2003 επανεξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο, με το 67,5% των ψήφων. Παρά τις διάχυτες αντιδράσεις για εκλογική νοθεία, ο Κοτσαριάν ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη θητεία.

Αιματηρά γεγονότα

Επί προεδρίας του Κοτσαριάν έλαβαν χώρα δύο από τα αιματηρότερα γεγονότα της νεότερης ιστορίας μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας: το 1999 το περιστατικό με πυροβολισμούς στο Κοινοβούλιο και το 2008 τις εκλογικές ταραχές κατά τιςς οποίες σκοτώθηκαν 10 άτομα.

Σύλληψη

Στις 26 Ιουλίου 2018 του απαγγέλθηκαν κατηγορίες από την Ειδική Ανακριτική Υπηρεσία (SIS) για “ανατροπή της συνταγματικής τάξης στην Αρμενία” στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων της διακυβέρνησής του. Η SIS διέταξε από το δικαστήριο να συλληφθεί και να κρατηθεί. Συνελήφθη στις 27 Ιουλίου 2018.
Σεργκέι Πολούνιν

Βιογραφία

Ο Σεργκέι Πολούνιν γεννήθηκε το 1989 στη Χερσώνα της Ουκρανίας (τότε ΕΣΣΔ). Από την ηλικία των 4 έως και των 8, προπονούταν σε γυμναστική ακαδημία, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Kyiv State Choreographic Institute. Η μητέρα του, Γκαλίνα Πολούνινα μετακόμισε μαζί του στο Κίεβο, ενώ ο πατέρας του Βλαντίμιρ Πολούνιν δούλευε στην Πορτογαλία, ώστε να τους βοηθά οικονομικά.
Αργότερα, ο Πολούνιν αποφοίτησε από το Kyiv Choreographic Institute και σε ηλικία 13 ετών εισήχθη στο British Royal Ballet School, το 2003, υπό τη βοήθεια του Ιδρύματος Rudolf Nureyev Foundation. Κατόπιν έγινε πρώτος σολίστ της Royal Ballet το 2009, ενώ τον Ιούνιο του 2010 έγινε ο νεότερος κύριος χορευτής στην ιστορία του Royal Ballet. Μετά από δύο επιτυχή χρόνια, στις 24 Ιανουαρίου του 2012, ο Πολούνιν αποφάσισε να παραιτηθεί. Είχε δηλώσει τη δυσαρέσκειά του λέγοντας: «Ο καλλιτέχνης μέσα μου πεθαίνει».
Μετά το πέρας αρκετών μηνών, το καλοκαίρι του 2012, ο Πολούνιν προσκλήθηκε στη Ρωσία από τον διάσημο χορευτή μπαλέτου και καλλιτεχνικό διευθυντή δύο Ρωσικών θεάτρων, τον Ιγκόρ Ζελένσκι κι έγινε κύριος χορευτής των Μουσικό Θέατρο Μόσχας Stanislavsky και Novosibirsk State Academic Opera και Ballet Theatre. 
Το 2014, ο Πολούνιν ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον Αμερικανό φωτογράφο και σκηνοθέτη Ντέιβιντ ΛαΤσάπελ και πήρε μέρος σε ένα από τα πρότζεκτ του, συμπεριλαμβανομένου και ένα χορευτικό βίντεο του Take Me to Church, το οποίο παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Το εν λόγω βίντεο έγινε viral και πολύς κόσμος έμαθε για τον χορευτή Πολούνιν. Το 2016, ένα ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία Στίβεν Κάντορ, αναλύει σε βάθος της ζωή και την καριέρα του Πολούνιν.
Επίσης, έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός στις ταινίες Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές και Κόκκινο Σπουργίτι.

Προσωπική ζωή

Ο Πολούνιν έχει εκφράσει δημοσίως την υποστήριξή του στον Βλαντίμιρ Πούτιν και στον Ντόναλντ Τραμπ.
Το 2019, η Όπερα του Παρισιού απέσυρε επαγγελματικη πρόταση που του είχε κάνει, λόγω ομοφοβικών και σεξιστικών σχολίων που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.
Πωλ-Λουί Μπουσάρ

Τα πιο γνωστά έργα

Ανάμεσα στα «οριενταλιστικής» φύσης έργα του, τα περισσότερο γνωστά και πιο αξιόλογα είναι: «Μετά το μπάνιο» (1889), «Γυναίκα στο Χαρέμι», «Η Ευνοούμενη», «Στο Χαρέμι», «Ο Σουλειμάν ΙΙ και η Ροξελάνη» και κυρίως το εκπληκτικό «Αιγυπτιοπούλες χορεύτριες» (1893, Μουσείο Ορσαί, Παρίσι). Ο Μπουσάρ, εκτός από τα «ανατολίτικα» έργα του, ασχολήθηκε και με την τοπιογραφία και κυρίως με τη φύση και τα τοπία της Ρωσίας, όπως στους πίνακές του «Ο ποταμός Μόσκβας», «Χειμώνας στη Μόσχα» και «Η Κόκκινη Πλατεία με Χιόνι».
Αθανάσιος Καυκαλίδης

Βιογραφικό

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνων και εκανέ μεταπτυχιακές σπουδές στην νευρολογία, στην πειραματική νευροφυσιολογία, στην νευροχειρουργική και στην ψυχιατρική στο γενικό νοσοκομείο «Πρίγκιπας της Ουαλίας» (Prince of Wales), στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του Λονδίνου, στο "Serafimer Lazarettet" και στο "Karolinska Institutet" στην Στοκχόλμη καθως και στο «Αιγινήτειο» νοσοκομείο στην Αθήνα.
Από το 1960 ως το 1987 αφιέρωσε πολύ χρόνο στην κλινική έρευνα του τομέα της ψυχεδελικής ψυχοθεραπείας, χρησιμοποιώντας ουσίες όπως το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (LSD), την ψιλοκυβίνη και την κεταμίνη. Στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Ψυχιατρικής στη Μαδρίτη, το 1966, παρουσίασε μια μελέτη με θέμα την ενδομήτρια ζωή, πρωτοπορώντας στον τομέα της προγεννητικής και περιγεννητικής ψυχολογίας. Παρουσίασε επιπλέον μελέτες για τις ενδομήτριες εμπειρίες και τις επιπτώσεις τους στο 6ο Διεθνές Συνέδριο Ψυχοθεραπείας στο Βίζμπαντεν της Γερμανίας (1967), στο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχιατρικής στη Θεσσαλονίκη (1972) και την Αθήνα (1975) και στο Συνέδριο Προληπτικής Ψυχιατρικής στην Αθήνα (1979).
Είχε προσκληθεί στην Κύπρο από την Παγκύπρια Κοινότητα για την Πνευματική Υγεία για να δώσει μια σειρά διαλέξεων πάνω στο θέμα των εμπειριών κατά την ενδομήτρια ζωή και των επιπτώσεων τους στην καθημερινότητα (1980). Κατά τη περίοδο 1983 - 1984 είχε προσκληθεί στην Αυστραλία, όπου έδωσε σειρά διαλέξεων για την κλινική του έρευνα με την κεταμίνη. Έχει δημοσιεύσει εργασίες του για το LSD και τις ψυχοθεραπευτικές χρήσεις του στο «Annales Medico-psychologiques de Paris» (1963), στην «Exerpta Medica» (1968) και στο «Proceedings of the IV World Congress of Psychiatry, Marid» (1966).
Τα δύο μεγάλα έργα του, τα βιβλία «Η γνώση της μήτρας» και «Η δύναμη της μήτρας», είχαν εκδοθεί πρώτα στην Ελλάδα, το 1980 και το 1987 αντίστοιχα. Δύο χρόνια μετά το θάνατο του διοργανώθηκε το 1ο Συνέδριο Αυτοψυχογνωσίας στη μνήμη του, για τη συνεισφορά του στην ψυχοθεραπεία, την ψυχιατρική και την φιλοσοφία.
Το βιβλίο του «Η γνώση της μήτρας» γράφτηκε μετά από πολλά χρόνια κλινικής έρευνας που διεξήγαγε ο ίδιος περί του υποσυνείδητου και των πνευματικών διαταραχών. Είναι βασισμένο στης εμπειρίες και στα συμπεράσματα 16 ατόμων που ξαναβίωσαν τις συνθήκες της ενδομήτριας ζωής και της εξώθησης-γέννησης κατά την διάρκεια συνεδριών με χρήση ψυχεδελικών ουσιών. Τα 16 άτομα συνειδητοποίησαν ότι η ποιότητα της ενδομήτριας ζωής και οι συνθήκες κατά τη εξώθηση-γέννηση είχαν τεράστιες επιπτώσεις στην καθημερινότητα τους. Η μέθοδος με την οποία επιτυγχάνεται αυτή η γνώση ονομάζεται «αυτοψυχογνωσία». Η αυτοψυχογνωσία είναι μια νευρωνική διαδικασία η οποία παράγει συγκινησιακές-διανοητικές συνειδητοποιήσεις για το περιεχόμενο του υποσυνείδητου και τα κίνητρα της συμπεριφοράς.
Άνω Φράγκα Αχαΐας

Oνομασία

Ο παλιός οικισμός της Φράγκας έχει ονομασία που πιθανόν είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο οικογένειας Φράγκου.

Ιστορικά στοιχεία

Το παλιό ορεινό χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1689 και είχε 67 κατοίκους (23 άνδρες, 19 μειράκια, 22 γυναίκες, 3 κορασίδες). Με την ονομασία Franga εμφανίζεται το 1700 στη βενετική απογραφή «Grimani», όπου βρέθηκε να έχει πληθυσμό 50 κατοίκους απαρτιζόμενο από 11 οικογένειες και αποτελούσε οικισμό του Τερριτορίου της Βοστίτσας.
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 20/04/1835 και υπήχθη στο Δήμο Μεγανήτιδος. Την 01/07/1841 αποσπάστηκε από το Δήμο Μεγανήτιδος, που καταργήθηκε, και υπήχθη στον τότε Δήμο Αιγίου. Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 καταργήθηκε ως οικισμός.
Ως οικισμός του Ελληνικού κράτους απογράφηκε μόνο το 1835, όταν βρέθηκε να έχει πληθυσμό 195 κατοίκους απαρτιζόμενο από 35 οικογένειες. Τελευταία εμφάνιση του ορεινού Φράγκα ως οικισμός είναι στις απογραφές της περιόδου 1848-1851 όπου αναφέρεται ως οικισμός νοτιοδυτικά του Αιγίου χωρίς πληθυσμό.
Παλαιότερα, μετά την Επανάσταση του 1821, κάτοικοι προερχόμενοι από το ορεινό Φράγκα δημιούργησαν το σύγχρονο χωριό της Φράγκας στα πεδινά της Δυτικής Αχαΐας. Με τη δημιουργία του πεδινού Φράγκα οι κάτοικοι συνέχιζαν για αρκετό χρονικό διάστημα να μετακινούνται εποχιακά από τα πεδινό χωριό στο ορεινό και τανάπαλιν, όπως μπορεί να διαπιστωθεί λ.χ. στη μεγάλη δημογραφική απόκλιση του πεδινού χωριού μεταξύ των εθνικών απογραφών του 1889, 1896 και 1907. Οι αρχικοί κάτοικοι του πεδινού Φράγκα, όπως προφανώς και του ορεινού, μιλούσαν τα αρβανίτικα. Για αντιδιαστολή με το ορεινό χωριό, οι κάτοικοι αποκαλούσαν αρχικά το πεδινό χωριό ως «Κάτω Φράγκα», ονομασία που προϊόντος του χρόνου τελικά εγκαταλείφθηκε.

Λοιπά στοιχεία

Στη θέση του οικισμού, που για δεκαετίες παρέμενε εγκαταλελειμμένος, υπήρξε τις τελευταίες δεκαετίες δημιουργία διάσπαρτων παραθεριστικών οικιών.
Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκεται ξωκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία.
Η Αράχνη

Περιγραφή

Στον πίνακα απεικονίζεται μία γυναικεία μορφή που υφαίνει ιστό. Είναι προφανής από τη στάση του σώματος και τη θέση των δακτύλων της Αράχνης η φινέτσα με την οποία γίνεται η ύφανση, πράγμα που μπορεί να συμβολίζει την αυταρέσκεια. Επίσης, η ανοικτή θέση των γυμνών της χεριών προδίδει ένα χορευτικό τόνο. Το βλέμμα της Αράχνης είναι απλανές και επιβλητικό. Η Αράχνη είναι σε θέση καθιστή και τα πόδια της είναι σταυρωτά, μία στάση ιδιαίτερα θηλυκή, ίσως δηλώνοντας αυτοπεποίθηση. Ο ίδιος ο ιστός που υφαίνει η Αράχνη ξεκινάει από τις δύο άκρες του πίνακα και μοιάζει με προέκταση και συνέχεια της σπηλιάς όπου η ίδια βρίσκεται.

Μύθος

Η Αράχνη ήταν δημοφιλής για την ικανότητά της στην υφαντική. Έτσι, ζήτηση να διαγωνιστεί με τη θεά Αθηνά, που εφηύρε τον αργαλειό. Η Αθηνά δεν μπόρεσε να εντοπίσει οποιοδήποτε ψεγάδι ούτε στο έργο ούτε στην τεχνική της Αράχνης. Ωστόσο, η Αθηνά εξοργίστηκε από το γεγονός ότι, με έπαρση, η Αράχνη απεικόνισε ως θέμα του υφαντού της της ερωτικές πράξεις των θεών. Έτσι, τη μεταμόρφωσε σε ένα έντομο, που πήρε το όνομά της (αράχνη).

Συμβολισμός

Ο ιστός της Αράχνης υψώνεται μπροστά της σαν τείχος στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά ίσως και τον παρατηρητή. Μπορεί να συμβολίζει την αγάπη του δημιουργού για την Τέχνη. Είναι γνωστό ότι μερικά είδη αράχνης, όπως η μαύρη χήρα, τρέφονται με τον εραστή τους. Επομένως, η Αράχνη μπορεί να συμβολίζει την ίδια την Τέχνη, η οποία "κατατρώει" τον δημιουργό που την αγαπά μανιακά, ενώ ο ιστός (αγάπη) τον απορροφά και τον αποκόβει από τον υπόλοιπο κόσμο.
Τίτος Φλάβιος Πέτρο

Βιογραφία

Λεγόταν, ότι ήταν γιος ενός συμβασιούχου εργάτη, ο οποίος κάθε καλοκαίρι διέσχιζε τον Πο (Πάδο) για να βοηθήσει τους Σαβίνους με τις συγκομιδές τους. Ωστόσο ο Σουητώνιος γράφει, πως δεν επιβεβαίωσε αυτή την εκδοχή, όσο και αν έψαξε προσεκτικά. Ο Πέτρο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρεάτε της Σαβινίας, στην περιοχή Λάτιο της κεντρικής Ιταλίας. Πολέμησε για τον Πομπήιο στον Εμφύλιο Πόλεμο τού Καίσαρα ως εκατόνταρχος (centurion) ή ως εθελοντής έφεδρος. Επειδή άφησε το πεδίο μάχης στα Φάρσαλα, εξασφάλισε από τον Ιούλιο Καίσαρα απαλλαγή με πλήρη χάρη και έγινε συλλέκτης φόρων.
Η σύζυγός του έγινε παιδαγωγός του εγγονού τους Βεσπασιανού, του μετέπειτα Αυτοκράτορα.