Μπαντ Γκόντεσμπεργκ

Ιστορία

Το Γκόντεσμπεργκ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε επίσημα έγγραφα το 722 ως ιερός χώρος των Ουβίων (Ubier) με την ονομασία Βόουντενσμπεργκ (Woudensberg), δηλαδή   Βουνό του Οντίν . Σημασία άρχισε να αποκτά το Γκόντεσμπεργκ το 1210, όταν στις 15 Οκτωβρίου ο Πρίγκηπας Εκλέκτορας (Kurfürst) τής Κολωνίας  Ντίτριχ ο Α΄ του Χένγκενμπαχ (Dietrich I. von Hengebach) έθεσε τον θεμέλιο λίθο για το κάστρο Γκόντεσμπουργκ (Godesburg).
Στις 17 Δεκεμβρίου 1583 το κάστρο θα τιναχτεί στον αέρα από τους στρατιώτες του  Πρίγκηπα Εκλέκτορα Ερνέστου της Βαυαρίας (Ernst von Bayern) που θα καταλάβουν την περιοχή στα πλαίσια του  Πολέμου της Κολωνίας (1583-1588).
Το 1792 το Γκόντεσμπεργκ μετατρέπεται σε λουτρόπολη, μετά την επέκταση του χώρου της ιαματικής πηγής  και την ανέγερση πάρκου βάσει διατάγματος του Πρίγκηπα Εκλέκτορα Μαξιμίλιαν Φραντς της Αυστρίας (Maximilian Franz von Österreich). Με την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής από την αριστερή όχθη του Ρήνου, πολλοί ευκατάστατοι πολίτες θα διαλέξουν το Γκόντεσμπεργκ ως μέρος για τις θερινές διακοπές ή για να περάσουν τα γεράματά τους, πράγμα που οδήγησε σε σημαντική οικονομική ευμάρεια. Το 1899  ενσωματώθηκαν στο μέρος οι κοινότητες Πλίτερσντορφ (Plittersdorf) και Ρίνγκσντορφ (Rüngsdorf), το 1904 ακολούθησε το Φρίσντορφ (Friesdorf) και το 1915 το Μούφενντορφ ( Muffendorf). Το 1925 απόκτησε το Γκόντεσμπεργκ το τίτλο-πρόθεμα  Μπαντ που χαρακτηρίζει τις αναγνωρισμένες από το κράτος ιαματικές λουτροπόλεις στην Γερμανία. Με την ενσωμάτωση των κοινοτήτων Λάννεσντορφ (Lannesdorf) και Μέλεμ (Mehlem) το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ είχε το απαραίτητο μέγεθος για να ανακηρηχτεί πόλη, όπως και έγινε το 1935.
Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του ναζιστικού κόμματος το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ απέκτησε την φήμη αγαπημένης πόλης του  Αδόλφου Χίτλερ μια και την είχε επισκεφτεί μεταξύ 1926 και 1945 σχεδόν 50 φορές, ίσως επηρεασμένος από τον αναπληρωτή του Ρούντολφ Ες (Rudolf Heß) που σε ηλικία 14 ετών ήρθε στην πόλη για να βγάλει επιτυχώς το γυμνάσιο. Η πιο εντυπωσιακή του εμφάνιση ήταν στις 22 με 23 Σεπτεμβρίου του 1938, όταν συναντήθηκε στο Μπαντ Γκόντεσμπεργκ με τον άγγλο πρωθυπουργό Νέβιλ Τσάμπερλεν (Neville Chamberlain) για να διαπραγματευτούν την κρίση των Σουδητών. Στις παραμονές του στην πόλη χρησιμοποιούσε συνήθως το ξενοδοχείο Rheinhotel Dreesen  δίπλα στον Ρήνο, που υπάρχει ακόμη και είναι τεσσάρων αστέρων.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν κατέστρεψε την πόλη καθώς δεν επλήγη σχεδόν καθόλου από τους βομβαρδισμούς και έτσι περιέθαλπτε στα χρόνια τού πολέμου πολλούς τραυματίες και ανήμπορα άτομα. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι περίπου 6.000 χιλιάδες στρατιώτες και εθνοφρουροί της πόλης προτίμησαν να περάσουν τη νύχτα της 8ης Μαρτίου 1945 στην άλλη όχθη του Ρήνου για να συνεχίσουν την υπεράσπιση της χώρας τους. Μετά την κίνηση αυτή, ο αντιδήμαρχος Ντιτς (Ditz) παρέδωσε την πόλη τηλεφωνικώς στους Αμερικανούς. Έτσι το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ έγινε η πρώτη μεγαλύτερη πόλη που περιήρθε στα χέρια των συμμάχων δίχως αντίσταση και ακέραια.
Όταν το 1949 η Βόννη έγινε η πρωτεύουσα της τότε Δυτικής Γερμανίας το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ που δεν είχε καταστραφεί από τον πόλεμο, έγινε η έδρα πολλών πρεσβειών και χαρακτηριζόταν από πολλούς «πόλη των διπλωματών». 
Το 1959 το SPD διάλεξε την πόλη ως τόπο διακήρυξης και προγραμματικά τής ήδη από πρωτύτερα συντελεσμένης αλλαγής πλεύσης από καθαρά μαρξιστικό εργατικό κόμμα που ήταν αρχικά σε ένα κόμμα λαϊκής βάσης.
Η ανεξάρτητη ιστορία του Μπαντ Γκόντεσμπεργκ λήγει το 1969 με την ενσωμάτωση στην Βόννη, μια ένσταση δεν είχε δικαστικώς επιτυχία. Σημαντικές υποσχέσεις που δώθηκαν πριν την συγχώνευση δεν τηρήθηκαν για μεγάλο διάστημα, όπως η τροφοδοσία με πόσιμο νερό από την τεχνητή λίμνη Βάνμπαχταλσπέρε  (Wahnbachtalsperre) και όχι με φιλτραρισμένο νερό από τον Ρήνο. Σήμερα το Μπαντ Γκόντεσμπεργκ είναι μεν προάστιο της Βόννης, έχει όμως κρατήσει ένα βαθμό ανεξαρτησίας. Έτσι οι κάτοικοι δεν νιώθουν κάτοικοι Βόννης και το Συμβούλιο της περιοχής έχει αποκτήσει όσα δικαιώματα και ελευθερίες παρέχει ο νομοθέτης στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.