Πήδασος Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Η Πήδασος βρίσκεται περίπου 8,5 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Πύλου και περίπου 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Μεθώνη. Έχει υψόμετρο 180 μέτρα και απέχει 6 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στην Πήδασο, προς τα ανατολικά της βρίσκεται η Χωματάδα σε απόσταση 2,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα δυτικά της το Μεσοχώρι σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων και προς τα βόρειά της τα Βοζικέικα και ο Κυνηγός σε απόσταση 2,5 και 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας, της Μεθώνης και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Η αρχική ονομασία του χωριού, σε διάφορες πηγές αναφέρεται ως το Χάτσογλι ή Χάντσογλι ή Χόντζογλι. Η νέα ονομασία του χωριού, ως Πήδασος, του δόθηκε το 1916 προς τιμήν της αρχαίας μεσσηνιακής πόλης Πηδάσου, που έφερε την ίδια ονομασία και σύμφωνα με εκτιμήσεις των σύγχρονων ερευνητών ίσως να ταυτίζεται με την αρχαία Μεθώνη. Κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού προέρχονται από Αρκάδες κτηνοτρόφους, γνωστούς και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που αποδόθηκε παλαιότερα στους βοσκούς αυτούς, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας.

Διοικητική ιστορία

Το Χάτσογλι ή Χάντσογλι ή Χόντζογλι προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Μεθώνης με έδρα την Μεθώνη, όπου και παρέμεινε ως το 1912, που ο δήμος καταργήθηκε. Το 1844 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως Χάτσογλι. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, σαν Χάντσογλι στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως οικισμός του Δήμου Πύλου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 58 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Πύλου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη της Μεθώνης. Από το 1879 ως το 1889 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως το Χοντζόγλι, ενώ από το 1889 ως το 1916 αναφερόταν ως Χόντζογλι. Το 1912 το Χόντζογλι γίνεται έδρα στην Κοινότητα Χοντζογλίου, στην οποία προσαρτάται και ο οικισμός Ρίπαινα (παρέμεινε στην κοινότητα αυτή ως το 1933, που μεταφέρθηκε στην Κοινότητα Μεθώνης, ενώ καταργήθηκε ως οικισμός το 1971). Μόλις 4 χρόνια αργότερα, το 1916, το Χόντζογλι και η κοινότητά του μετονομάζονται σε Πήδασος και Κοινότητα Πηδάσου αντίστοιχα. Το χωριό παρέμεινε ως οικισμός και έδρα της Κοινότητας Πηδάσου, με την αλλαγή στην ονομασία χωριού και της κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Πήδασος υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Πύλου,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Πήδασος ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Πήδασος σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Πηδάσου του Δήμου Πύλου-Νέστορος.

Κτίρια

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το παλαιό δημοτικό σχολείο, υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας.