google/wiki40b huggingface dataset:
Έμιλ φον Μπέρινγκ

Βιογραφία

O Μπέρινγκ γεννήθηκε ως Άντολφ Έμιλ Μπέρινγκ στο Χάνσντορφ (σήμερα Γουαβίτσε), στην επαρχία της Πρωσίας, σήμερα Πολωνία. Μεταξύ 1874 και 1878 σπούδασε ιατρική στην στρατιωτική ιατρική ακαδημία του Βερολίνου. Ήταν κυρίως στρατιωτικός γιατρός και στη συνέχεια έγινε καθηγητής της Υγιεινής στο Τμήμα Ιατρικής, στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ (παρά την αρχική έντονη αντίθεσή του συμβουλίου της σχολής), μια θέση στην οποία παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Αυτός και η φαρμακολόγος Χανς Χορστ Μέγιερ είχαν τα εργαστήριά τους στο ίδιο κτίριο και ο Μπέρινγκ κέντρισε το ενδιαφέρον του Μέγιερ στον τρόπο δράσης της τοξίνης του τετάνου.
Ο Μπέρινγκ ανακάλυψε το 1890 την αντιτοξίνη της διφθερίτιδας και απέκτησε φήμη με αυτό τον τρόπο και με τη συμβολή του στη μελέτη της ανοσίας. Κέρδισε το πρώτο βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1901 για την ανάπτυξη θεραπειών ορού κατά της διφθερίτιδας (στην οποία συνεισφέραν και ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο και ο Εμίλ Ρου) και του τετάνου. Η πρώτη ήταν μάστιγα του πληθυσμού, ιδιαίτερα των παιδιών, ενώ η άλλη ήταν η κύρια αιτία θανάτου σε πολέμους, σκοτώνοντας τους τραυματισμένους. Εξελέγη εξωτερικό επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1902. Στο Διεθνές Συνέδριο της φυματίωσης το 1905 ανακοίνωσε ότι είχε ανακαλύψει «μια ουσία που προερχόταν από τον ιό της φυματίωσης». Αυτή η ουσία, την οποία ονόμασε "TC" , παίζει σημαντικό ρόλο στην δράση της ανοσοποίησης έναντι της φυματίωσης στα βοοειδή. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να λάβει ένα προστατευτικό και θεραπευτικό παράγοντα για τον άνθρωπο. Δημιούργησε μια αντιτοξίνη.
Ο Μπέριγνκ απέδειξε ότι η έγχυση των τοξινών ήταν σε θέση να μεταδοθεί σε άλλο ζώο με ενέσεις ορού αίματος ενός θεραπευμένου ζώου και να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την θεραπεία.
Ο Μπέρινγκ πέθανε στο Μάρμπουργκ στις 31 Μαρτίου 1917. Το μετάλλιο του βραβείου Νόμπελ του σήμερα φυλάσσεται σε προθήκη στο Μουσείο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου στη Γενεύη.
Ο φον Μπέρινγκ πιστεύεται ότι εξαπάτησε τον Πάουλ Έρλιχ λαμβάνοντας εκείνος την αναγνώριση και την οικονομική επιβράβευση σε σχέση με τη συνεργατική έρευνα στη διφθερίτιδα. Οι δύο άνδρες ανέπτυξαν έναν ορό της διφθερίτιδας ενίοντας επανειλημμένως θανατηφόρα τοξίνη σε ένα άλογο. Ο ορός χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στη Γερμανία. Μια χημική εταιρεία ετοιμάζεται να αναλάβει την εμπορική παραγωγή και την εμπορία του ορού της διφθερίτιδας προσέφερε σύμβαση και στους δύο, αλλά ο φον Μπέρινγκ ελίχθηκε για να διεκδικήσει όλες τις σημαντικές οικονομικές ανταμοιβές για τον εαυτό του. Επιπλέον, μόνο ο Μπέρινγκ έλαβε το πρώτο βραβείο Νόμπελ στην Ιατρική το 1901 για τη συμβολή του.
Ζεϊνάμπ Χανλάροβα

Βιογραφία

Η Ζεϊνάμπ Χανλάροβα γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1936 στο Μπακού, και ήταν το νεότερο από τα 5 παιδιά της οικογένειάς της. Το 1956, αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Σχολή του Μπακού, που ονομαζόταν προς τιμήν του Μίρζα Αλακμπάρ Σαμπίρ. Το 1961 αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο του Μπακού που ονομαζόταν προς τιμήν του Ασάφ Ζεϊνάλλι (τάξη του Σεγίντ Σουσίνσκι) και μετά έγινε σολίστ, στην Κρατική Ακαδημαϊκή Όπερας και Μπαλέτου Θεάτρου του Αζερμπαϊτζάν. 

Δημιουργικότητα

Η Ζενάμπ Χανλάροβα έπαιξε τον ρόλο του Λεϋλί στην όπερα "Λεϋλί και Ματζνούν", τον ρόλο του Ασλί στην όπερα "Ασλί και Καράμ" του Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ, τον ρόλο του Αραμπζάνγκι στην όπερα "Σαχ Ισμαγίλ" του Μουσλίμ Μαγκομάγιεφ, καθώς και σε άλλες όπερες. Εκτός από αυτό, η Ζεϊνάντ Χανλάροβα έχει τραγουδήσει με το Αζερικό μουσικό ύφος, το μουγκάμ. Η φωνή της Χανλάροβα ακούγεται σε διάφορες συνθέσεις μουγκάμ όπως το ''Σαχνάζ'', το ''Γκατάρ'', το ''Μπαγιάτι Σιράζ'' και πολλές άλλες. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει τραγούδια διάφορων συνθετών, όπως τον Τοφίγκ Γκουλίγιεφ, τον Αρίφ Μαλίκοφ, τον Αλεκπέρ Ταγκίγιεφ, τον Εμίτ Σαμπίτογκλου, τον Γκάρα Γκαράγιεφ, τον Φικρέτ Αμίροφ και άλλους διάσημους συνθέτες. Η Χανλάροβα έχει τραγουδήσει στα ρωσικά, αρμενικά, ουκρανικά, μολδαβικά, γεωργιανά, περσικά, αραβικά, κινέζικα, ινδικά, τούρκικα και πολλές άλλες γλώσσες. Έχει δώσει συναυλίες στην Ρωσία, την Ουκρανία, την Λετονία, την Μολδαβία, την Λευκορωσία, στο Καζακστάν, στο Ουζμπεκιστάν, στο Τουρκμενιστάν, στην Ινδία, στην Κίνα, στο Ιράν, στο Ιράκ, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ, στην Τουρκία, στην Γεωργία, στην Αρμενία, στην Βουλγαρία, στην Γερμανία, στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στην Αυστρία, στην Φινλανδία, στην Σουηδία και την Τσεχία. 
Στο Αζερμπαϊτζάν, εκτός από το Μπακού, έχει δώσει συναυλίες στην Γκαντζά, στο Χανκεντί, στο Σάκι, στην Σούσα, στο Ναχτσιβάν, στο Λανκαράν και σε άλλες περιοχές. Η Ζεϊνάμπ Χανλάροβα έδωσε ξανά συναυλία στο Μπακού το 2008, μετά από μια μεγάλη παύση.
Ανδρέας Καλογεράκης

Ο Ανδρέας Καλογεράκης ήταν πρόκριτος του Μεσολογγίου κατά την Ορλωφική επανάσταση το 1770
Όταν ξέσπασε η εξέγερση εκείνη, μετά την είδηση ότι Λεγεώνα της Σπάρτης κατέλαβε το κάστρο του Μυστρά, ακολουθώντας τον λόγιο και σχολάρχη Π. Παλαμά που ύψωσε τη σημαία της εξέγερσης μαζί και με τον Α. Γουλιμή επίσης πρόκριτο δημιούργησαν τοπική κυβέρνηση όπου και υποχρέωσαν τους Τούρκους να παραδώσουν τα όπλα τους και να εγκαταλείψουν την πόλη ειρηνικά μαζί με τις οικογένειές τους. Στη συνέχεια διέταξαν την αμυντική οχύρωση της πόλης με τάφρο, ζητώντας παράλληλα από τον Θεόδωρο Ορλώφ ένα ρωσικό πλοίο για την περιφρούρηση του Κορινθιακού κόλπου, αναλαμβάνοντας μάλιστα οι ίδιοι να το εξοπλίσουν με δική τους δαπάνη.
Λευκαντί

Το Λευκαντί είναι παραθάλασσια περιοχή στην κεντρική Εύβοια, Ελλάδα, περίπου 2 χιλιόμετρα νότια του κέντρου του Βασιλικού και περίπου 14 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Βρίσκεται στις βόρειες όχθες του νότιου Ευβοϊκού, ανάμεσα στις δύο σημαντικότερες πόλεις της Εύβοιας κατά την αρχαιότητα, την Χαλκίδα και την Ερέτρια. Τα αρχαιολογικά ευρύματα δείχνουν ότι στο ακρωτήριο γνωστό ως Ξηρόπολη, ανάμεσα σε δύο προστατευμένα λιμάνια, υπήρχε προϊστορικός οικισμός ενώ έχουν αναγνωριστεί πολλά νεκροταφεία στην περιοχή.
Στο Λευκαντί έχουν ανακαλυφθεί ίχνη κατοίκησης από την πρωτοελλαδική περίοδο. Ο οικισμός κατοικείτο από το 3.000 π.Χ. και ανέπτυξε εμπορικές επαφές με την Τρωάδα και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η ακμή του οικισμού συνεχίστηκε μέχρι τους γεωμετρικούς χρόνους και σταμάτησε το 700 π.Χ.. Στο λόφο Τούμπα, 500 μέτρα μακριά από το λόφο Ξηρόπολη, ανακαλύφθηκε λίθινο αψιδωτό παραλληλόγραμμο κτίριο μήκους 48 μέτρων και πλάτους 10. Κατώ από το δάπεδο του κτιρίου ανακαλύφθηκε τάφος, μέσα σε διμερές χώρισμα βράχου, ενός άντρα, ο οποίος είχε αποτεφρωθεί, και μίας γυναίκας που είχε ταφεί. Μέσα στον τάφο βρέθηκαν επίσης οστά τεσσάρων μικρόσωμων αλόγων. Μέσα στη τεφροδόχο βρέθηκε λινό νεκρικό ένδυμα, το οποίο αποτελεί το αρχαιότερο ένδυμα που έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Επίσης βρέθηκαν όπλα, αγγεία και χρυσός νεκρικός διάκοσμος. Ο τάφος χρονολογείται στον 11ο π.Χ. αιώνα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1986–87

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία συμμετείχαν 36 ομάδες, από τον 1ο όμιλο προβιβάστηκε ο Πανωλενιακός Καράτουλα, ενώ υποβιβάστηκαν οι : Πρόοδος Σαλμώνης και Ολυμπιάδα Γουμέρου, από τον 2ο όμιλο προβιβάστηκε ο Ήφαιστος Βουνάργου ενώ υποβιβάστηκαν οι : Άρης Λανθίου και Ατρόμητος Σοπίου και από τον 3ο όμιλο προβιβάστηκε ο Απόλλων Γαστούνης και υποβιβάστηκαν οι : Προοδευτική Μανωλάδας και Εθνικός Γερακίου.

Γ Κατηγορία

Στην Γ κατηγορία συμμετείχαν 24 ομάδες, από τον πρώτο όμιλο προβιβάστηκε ο Ολυμπιακός Λαμπετίου, από τον δεύτερο ο Α.Ο αρχαίας Ολυμπίας και από τον τρίτο ο Ίφιτος Λευκοχωρίου

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
25 Μαρτίου 1987 Αίας Γαστούνης - Αστέρας Αμαλιάδας 2-1 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Κώστας Μεγήρ

Σπουδές

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ το 1985. Του απονεμήθηκε το βραβείο Ragnar Frisch Medal το 2000 για το άρθρο του " Υπολογίζοντας την προσφορά εργασίας χρησιμοποιώντας φορολογικές μεταρρυθμίσεις" το οποίο συνέγραψε με τους Richard Blundell και Alan Duncan στην επιστημονική επιθεώρηση Econometrica. Ήταν διευθυντής του τμήματος οικονομικών στο University College London από το 2004 έως το 2007. Εξελέγη μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας το 2005. Τώρα ο Κώστας Μεγήρ είναι κάτοχος της έδρας οικονομικών Douglas A. Warner III στο πανεπιστήμιο του Yale. Είναι ο πρώτος ακαδημαϊκός ο οποίος διορίστηκε σε αυτήν.
Μεγάλη Δοξιπάρα Ορεστιάδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μεγάλη Δοξιπάρα βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, προς τη  μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και απέχει 25,5 χλμ. δυτικά από την Ορεστιάδα. Είναι κτισμένη στην κοιλάδα ανάμεσα στους ποταμούς Άρδα (Β.) και Ερυθροπόταμο  (Ν.) και στα χωριά Μικρή Δοξιπάρα (ΒΔ.), Χανδράς (ΒΑ.) και Δόξα (Ν.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζώνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Δοξιπάρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορεστιάδας του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 302 κατοίκους.
Νυμφασία Αρκαδίας

Η Ιστορία

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν "Γρανίτσα" (που σημαίνει δεν­δρότοπος), από το γεγονός ότι στην περιοχή αφθονούν τα ήμερα βελανιδοφόρα δένδρα. Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο όνομα (όπως και πολλά άλλα στα γύρω χωριά) ήταν Σλαβικό, άλλαξε επί πρωθυπουργίας του  Γ. Κονδύλη και έγινε "Νυμφασία" από την ομώνυμη πηγή του χωριού. Σύμφωνα  με τη μυθολογία, η "Νυμφασία πηγή" ήταν το μέρος όπου λουζόντουσαν οι Νύμφες υπό το άγρυπνο βλέμμα του αρχαίου θεού της γονιμότητας των κοπαδιών, Πάνα ο οποίος τις παρενοχλούσε (Εξ'ού και ο λόγος που τις έπιανε παν-ικός). Η Νυμφασία αποτελεί συνέχεια του πληθυσμού του αρχαίου Μεθυδρίου που ήταν διεσπαρμένος σε όλο το οροπέδιο του Μυλάοντος ποταμού που περικλείεται από τις οροσειρές Μαινάλου - Αργυροκάστρου- Χελμού και εξετείνεται μέχρι του Δήμου των Νάσσων. Το χωριό πέρασε από Γερμανική και Τουρκική κατοχή σε αρκετές περιπτώσεις πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος.

Σημερινή κατάσταση

Η Νυμφασία σήμερα ανανεωμένη και πλαισιωμένη από νέους ανθρώπους που έχουν επενδύσει σε αυτή, είναι δημοφιλής στην γύρω περιοχή. Το μέρος είναι ιδανικό για εξορμήσεις στα ελατήσια δάση και τα γραφικά χωριά ( Βυτίνα, Μαγούλιανα, Λεβίδι, Βλαχέρνα) . Τέλος ο τόπος προσφέρεται στους λάτρεις των χειμερινών σπορ, αφού διαθέτει κοντινό χιονοδρομικό κέντρο.
Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1845 στην Άνδρο. Ήταν παιδί φτωχού εργάτη. Αναγκάστηκε νωρίς να διακόψει τα μαθήματα και να εργαστεί ως αντιγραφέας για να συντηρήσει τον εαυτό του και την οικογένειά του. 
Μπήκε στην δικαστική υπηρεσία και με σκληρή δουλειά προάχθηκε συνέχεια και βαθμηδόν από γραφέα σε γραμματέα πρωτοδικών και κατόπιν σε γραμματέα στο υπουργείο, όπου και έκανε για πολλά χρόνια χρέη τμηματάρχη. 
Φλεγόμενος από φιλοπατρία πήγε και αγωνίστηκε στην Επανάσταση της Κρήτης. 
Παραιτήθηκε το 1882 για να στραφεί στην πολιτική. Ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία. 
Απεβίωσε το 1921 στην Αθήνα.
Όθων Α΄ του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Αγνής, κόρης και κληρονόμου του Όθωνα κυρίου του Ρέττελν.
Το 1318 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ερρίκος και τον διαδέχθηκαν ο Ροδόλφος Β΄ και ο Όθων Α΄. Μετέθεσε την έδρα του Οίκου από το κάστρο Ζάουενμπουργκ στο κάστρο Ρέττελν. Ο Όθων (ή ο αδελφός του) μαχαίρωσε τον δήμαρχο της Βασιλείας, με αποτέλεσμα στρατός από τη Βασιλεία να πολιορκήσει το Ρέττελν. Η διαμάχη διευθετήθηκε με συμβιβασμό από τους ατγενείς της Βασιλείας και του Ζάουζενμπεργκ.
Το 1352 απεβίωσε ο Ροδόλφος Β΄ και ο Όθων Α΄ ανέλαβε επίτροπος του 9ετούς Ροδόλφου Γ΄, γιου του Ροδόλφου Β΄. Το 1358 παρέδωσε την επιτροπεία στον Βάλραμ του Τήρσταϊν. Από το 1364 κυβέρνησε μαζί με τον ανιψιό του. Το 1366 ο Όθων Α΄ και ο Ροδόλφος Γ΄ δώρησαν μία εικόνα για την αγ. τράπεζα του ναού του Ζίτσενκιρχ. 
Ο Όθων Α΄ απεβίωσε το 1384 και τάφηκε στο ναό του Ζίτσενκιρχ, ο οποίος είναι σήμερα μέρος του Κάντερν και λειτουργεί ως Ναός των Ευαγγελιστών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη του Γκράντσον και, μετά το τέλος της, την Ελισάβετ του Στράσσμπεργκ (απεβ. 1352). Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Αντώνιος Ζησιμόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1910 (Νοεμβρίου) και επανεξελέγη σε αυτές του 1912. Στις 8 Δεκεμβρίου 1929 εξελέγη γερουσιαστής Μεσσηνίας, αντί του αποβιώσαντος Ανδρέα Κοκκέβη, με τριετή θητεία.
Απεβίωσε την 1 Νοεμβρίου 1931 εν ενεργεία γερουσιαστής.
Οικογένεια Σολωμού

Η οικογένεια Σολωμού είναι παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Ζακύνθου.
Τα μέλη της εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 1670 μετά την κατάληψη του Χάνδακα της Κρήτης το 1669 από τους Οθωμανούς. Το οικογενειακό τους όνομα στα Ιταλικά παραδίδεται με διάφορες μορφές: Salamon, Salomon, Solomon, Salomone. Τα μέλη της οικογενείας είχαν σημαντική περιουσία, τα μέλη της όμως και συγκεκριμένα η Νανά Λούντζη αναγκάστηκε να πουλήσει μέχρι και οικογενειακά κειμήλεια καθώς και την αλληλογραφία του Σολωμού για να ζήσει.
TRT Kurdî

Το TRT Kurdi είναι ο πρώτος εθνικός τουρκικός τηλεοπτικός σταθμός που μεταδίδεται στη Κουρδική γλώσσα. Μεταδίδει στις διαλέκτους Κουρμαντζί και Σοράνι της Κουρδικής γλώσσας καθώς και στα Ζαζάκι. Ο κύριος στόχος του TRT Kurdi είναι να αντανακλά την πολιτισμική πολυμορφία της Τουρκίας στην οθόνη. Προσφέρει προγράμματα που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και προωθούν την προοπτική του τουρκικού κράτους και τις αξίες της. Τα προγράμματα του TRT Kurdi περιλαμβάνουν ταινίες, ντοκιμαντέρ, δράμα, σειρές και μουσική, άλλα προγράμματα, καθώς και προγράμματα που απευθύνονται σε παιδιά και γυναίκες. Έχει προγραμματιστεί μετάδοση προγραμμάτων του TRT Kurdi στα αραβικά και περσικά. Οι εκπομπές του TRT Kurdi μπορούν να ληφθούν από το δορυφόρο Türksat 3A. Η δορυφορική συχνότητα του καναλιού μπορεί να ληφθεί από την Τουρκία και την υπόλοιπη Ευρώπη.
Επιπλέον, η άτυπη αιτία δημιουργίας του καναλιού είναι η μείωσης της επιρροής του Roj TV, το οποίο θεωρείται ως το κύριο κανάλι του PKK.
254 Αυγούστα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αυγούστας εκτιμάται σε 12 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,170. Η Αυγούστα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες.
Παναγιώτης Ποταγός

Βιογραφικό

Μεταξύ του 1867 και του 1882, ο Παναγιώτης Ποταγός πραγματοποίησε δύο μεγάλα εξερευνητικά ταξίδια στην Κεντρική Ασία (από το Ιράν ως τη Μογγολία) και ένα στην κεντρική Αφρική. Χωρίς καμιά υποστήριξη από τη χώρα του ή από οπουδήποτε αλλού, προσπάθησε να συναγωνιστεί τους διάσημους εξερευνητές των εθνικών Γεωγραφικών Εταιρειών της Ευρώπης. 
Κατόρθωσε να δημοσιεύσει μόνο τον πρώτο τόμο των «Περιηγήσεων» του σε μία ελληνική (1883) και μία γαλλική έκδοση (1885). Το έργο του είναι μοναδικό, τόσο για την γεωγραφική του πλευρά όσο και για την εθνολογική του, που αφορά ιδιαίτερα τις ελληνιστικές επιβιώσεις στο Αφγανιστάν, αλλά παραμένει εντούτοις σχεδόν άγνωστο στην εποχή μας. Το χειρόγραφο του
(κυρίως εθνολογικού περιεχομένου) δευτέρου τόμου των «Περιηγήσεων» δεν δημοσιεύτηκε ποτέ και
δυστυχώς χάθηκε, καθώς το καταστρέψανε οι ίδιοι οι κληρονόμοι του Ποταγού.
Μεταξύ άλλων ανακάλυψε το μεγάλο ποταμό Μπόμου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (1877) και σταμάτησε, με το κύρος του, τον εμφύλιο πόλεμο στο Αφγανιστάν (1875).
Τιμήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση, τη Γεωγραφική Εταιρία της Γαλλίας και το βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδο το Β', πρόεδρο τότε της Παγκόσμιας Γεωγραφικής Εταιρίας, ο οποίος και έδωσε το όνομά «λεωφόρος Ποταγού» σε κεντρική αρτηρία της πόλης Ισίρο (Παουλίς) του Βελγικού Κογκό. Όταν του ζήτησε να υπογράψει στη χρυσή βίβλο των περιηγητών, εκείνος έγραψε μόνο δυο λέξεις: «Εις Ελλην».
Λεωνίδας Ιασωνίδης

Γέννηση-Σπουδές

Γεννήθηκε στον Πόντο (κατ' άλλους στην Ορντού, κατ' άλλους στην Πουλαντζάκη) το 1884. Αποφοίτησε από το φημισμένο “Φροντιστήριον” Τραπεζούντος το 1902 και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στην Κωνσταντινούπολη, από όπου έλαβε πτυχίο το 1912.   Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, λαμβάνοντας πτυχίο στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες, το έτος 1915.

Στράτευση στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ποντίων

Κατά τη διάρκεια του α’ παγκοσμίου πολέμου φεύγει  από τη Γαλλία και  βρίσκεται στον Καύκασο, προκειμένου να εμψυχώσει και να οργανώσει τους Έλληνες του Πόντου που αναζητούν καταφύγιο στη Ρωσία, για να αποφύγουν τις διώξεις από τους Τούρκους. Ιδρύει στο Ροστόβ την «Ευξεινοπόντειον ΄Ενωσιν», το 1917, και πρωτοστατεί στην ίδρυση της «Κεντρικής Ενώσεως των Ποντίων» στο Αικατερινοντάρ το  1918. Συμμετέχει, το 1919, στην Εθνοσυνέλευση των Ποντίων του Βατούμ, της οποίας διετέλεσε τελευταίος πρόεδρος, με σκοπό την αποκατάσταση του Πόντου και τη δημιουργία ανεξάρτητης-αυτόνομης Δημοκρατίας. 
Το 1920 μεταβαίνει στην Αθήνα, επισκέπτεται το Παρίσι και το Λονδίνο αργότερα, ως επικεφαλής της "Επιτροπής Εθνικής Αμύνης",  και αγωνίζεται με κάθε τρόπο για την ανεξαρτησία του Πόντου. Η πατριωτική δράση του έχει ως αποτέλεσμα την ερήμην καταδίκη του σε θάνατο με απαγχονισμό  από τα δικαστήρια “ανεξαρτησίας” της Αμάσειας, που οργάνωσαν οι νεότουρκοι και οδήγησαν στον θάνατο χιλιάδες Έλληνες του Πόντου.

Συμμετοχή στην ελληνική πολιτική ζωή

Το Σεπτέμβριο του 1922 έρχεται πρόσφυγας στην Ελλάδα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Το 1924 έστειλε τηλεγράφημα στον Πλαστήρα, όπου περιέγραψε το δράμα των προσφύγων στην Κατερίνη, λέγοντας: "Κορυφάς Ολύμπου αθάνατοι ευωχούνται, παρά πόδας δε αυτού πρόσφυγες λοιμώ απόλλυνται". 
Ασχολήθηκε  ενεργά με την πολιτική και από το 1923 εκλεγόταν  συνεχώς Βουλευτής Θεσσαλονίκης. 
Εργάστηκε στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και διετέλεσε  Υπουργός Πρόνοιας, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση του κόμματος  Φιλελευθέρων” (1930-1932).
Πνεύμα φιλελεύθερο και δημοκρατικό, αυτοεξορίσθηκε στην Αγγλία, μετά την κήρυξη της δικτατορίας Μεταξά.  Από στην Αγγλία αρθογραφούσε   σε διάφορες εφημερίδες, υπερασπιζόμενος τα συμφέροντα   της Ελλάδας και εμψυχώνοντας τους Έλληνες στον αγώνα τους εναντίον των δυνάμεων κατοχής. 
Μετά την απελευθέρωση, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την πολιτική σταδιοδρομία του. Επανεκλέχθηκε Βουλευτής και μάλιστα  διετέλεσε Υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος.
Λουδοβίκος Α΄ της Θουριγγίας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Λουδοβίκου κόμη τού Σάουενμπουργκ και της Αδελαΐδας τού Στάντε (χήρα τού Φρειδερίκου Γ΄ παλατινού κόμη της Σαξονίας).
Ο Λουδοβίκος Α΄ τοποθετήθηκε λάντγκραβος της Θουριγγίας από τον Λοθάριο Β΄ της Γερμανίας το 1131. Ήταν ο τρίτος με το όνομα Λουδοβίκος στον Οίκο του, ο πρώτος όμως που έγινε λάντγκραβος της Θουριγγίας. Συνηθίζεται η αρίθμηση να αναφέρεται στην περιοχή, έτσι είναι ο Λουδοβίκος Α΄.
Με τον γάμο του με τη Χέντβιγκ τού Γκούντενσμπεργκ, απέκτησε έλεγχο σε μία εκτεταμένη κληρονομία, έπειτα από το τέλος τού πεθερού του Γκίζο Δ΄ κόμη τού Γκούντενσμπεργκ. Αυτό οδήγησε στην ένωση της Θουριγγίας με την Έσση. Το 1137 ο Λουδοβίκος Α΄ έγινε λάντγκραβος της Έσσης-Γκούντενσμπεργκ επίσης. 
Η στενή του σχέση με τον Λοθάριο Β΄ ευνόησε την άνοδό του στο αξίωμα τού λαντγκράβου. Έπειτα από το τέλος τού βασιλιά το 1137, ο Λουδοβίκος Α΄ αποφάσισε να υποστηρίξει τους Χοενστάουφεν στον αγώνα τους για την εξουσία στο βασίλειο, εναντίον της μερίδας των Γουέλφων. Ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε το 1140 και τάφηκε στο αββαείο τού Ράινχαρντσμπουρνν.
Μήτσος Παπανικολάου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα από μικρός όμως εγκαταστάθηκε στον Πειραιά μαζί με την οικογένεια του. Τελειώνοντας το γυμνάσιο άρχισε να γράφει ποιήματα που δημοσίευε στο περιοδικό του Γρηγόριου Ξενόπουλου Η διάπλασις των Παίδων. Έγινε δημοσιογράφος και σύντομα  αρχισυντάκτης και διευθυντής στο περιοδικό Μπουκέτο.
Το μεγάλο του πάθος ήταν οι μεταφράσεις. Διαβάζοντας ώρες ολόκληρες ξένη λογοτεχνία, μετέφρασε και κυριολεκτικά ζωντάνεψε στην ελληνική γλώσσα ποιήματα του Πωλ Βαλερύ, του Μπωντλαίρ, του Μιλόζ, του Βερλαίν και Απολλιναίρ και άλλων. Ασχολήθηκε επίσης με την κριτική και το δοκίμιο. 
Το ποιητικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα αλλά εξαιρετικό σε ποιότητα. Πρόκειται για 50 περίπου ποιήματα γεμάτα νοσταλγία για τη χαμένη πρώτη νιότη και γραμμένα με τη τεχνοτροπία του συμβολισμού. Τα ποιήματα αυτά εκδόθηκαν για πρώτη φορά σε τόμο το 1966 (με πιο πρόσφατη την έκδοση του 1979 από τις εκδόσεις Πρόσπερος - 3η ανατύπωση τον Σεπτέμβριο του 1999). Η εισαγωγή και η επιμέλεια του τόμου αυτού που έχει τον τίτλο Ποιήματα είναι του ποιητή Τάσου Κόρφη.
Ο Μ. Παπανικολάου είχε όπως ο φίλος του Ναπολέων Λαπαθιώτης το πάθος των ναρκωτικών. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος και η Κατοχή  και η φτώχεια, δε μπορούσε να ικανοποιήσει το πάθος του αυτό. Έτσι ξεπούλησε σιγά σιγά όλα τα πολύτιμα βιβλία του και άλλα πράγματα, που τα φύλαγε για χρόνια και εγκαταστάθηκε σε ένα φτωχό δωμάτιο στην Κοκκινιά. Στο δωμάτιο αυτό ζούσε πολύ άθλια γι' αυτό οι φίλοι του φρόντισαν να τον βάλουν στο δημόσιο Ψυχιατρείο. Εκεί πέθανε μετά από μια δυνατή δόση ναρκωτικών.
Δημοσιευμένα ποιήματά του υπάρχουν στα περιοδικά 'Διάπλαση των παίδων', 'Βωμός', 'Νεοελληνική Λογοτεχνία', 'Νέα Εστία', 'Μπουκέτο' κ.ά.
Μάλιστα τα ποιήματά του 'Μέσα στη βουή του δρόμου' , 'Καραβάκι (Βραδινοί Θάνατοι)[2002] , 'Χειμώνας'[2004] και 'Ώρες'[2007]  έχουν μελοποιηθεί με ιδιαίτερη επιτυχία από το συγκρότημα Ντομενικα (Domenica).
Γιαϊμέ Πέρεθ

Καριέρα

Κατέκτησε την ενδέκατη θέση του τελικού στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013.
Στο Diamond League της Ντόχας, κέρδισε τον αγώνα με ατομικό ρεκόρ στα 67.13 μέτρα, αφήνοντας πίσω της την Κροάτισσα Σάντρα Πέρκοβιτς. Κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2015, με βολή 64.99 μέτρων, πίσω από τη ομόεθνή της Ντένια Καμπαγιέρο. Ήταν 4η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με βολή στα 65.46 μέτρα.
Ήταν πρώτη στον προκριματικό γύρο των Ολυμπιακών Αγώνων 2016, αλλά στον τελικό έκανε 3 άκυρες βολές, αφήνοντάς της χωρίς επίδοση.
Ήταν πάλι 4η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, με βολή στα 64.82 μέτρα.
Κατέκτησε την πρώτη θέση στο Κύπελλο Ηπείρων Στίβου 2018, εκπροσωπώντας την Αμερική.
Αξίωμα

To αξίωμα ή αρχή στη λογική, είναι μια πρόταση η οποία δεν αποδεικνύεται, αλλά θεωρείται είτε προφανής, ή αποτέλεσμα κάποιας απόφασης. Έτσι, αξίωμα είναι μια λογική πρόταση, της οποίας η αλήθεια θεωρείται δεδομένη και χρησιμεύει ως αρχικό σημείο για την αναγωγή και το συμπέρασμα άλλων αληθών προτάσεων, ανάλογα με τη θεωρία που εφαρμόζεται.
Στα μαθηματικά, ο όρος αξίωμα χρησιμοποιείται με δυο σχετικές αλλά διαφορετικές έννοιες: τα «λογικά» και «μη λογικά» αξιώματα. Και στις δύο περιπτώσεις, αξίωμα είναι μια μαθηματική πρόταση που χρησιμεύει ως αρχή για το συμπέρασμα άλλων προτάσεων με λογικό τρόπο. Αντίθετα με τα θεωρήματα, τα αξιώματα δεν μπορούν γενικά να παραχθούν με αρχές επαγωγής (εκτός αν πλεονάζουν), ούτε γίνεται να αποδειχθούν, αφού αποτελούν αρχικά σημεία: δεν υπάρχει κάτι από το οποίο να απορρέουν (τότε θα ήταν θεωρήματα).
Τα λογικά αξιώματα είναι συνήθως προτάσεις που γίνονται αποδεκτές ως καθολικά αληθείς (π.χ. το Α και Β συνεπάγεται το Α). Τα μη-λογικά αξιώματα (π.χ. a + b = b + a) ορίζουν ιδιότητες για την περιοχή κάποιας συγκεκριμένης μαθηματικής θεωρίας (όπως η Αριθμητική). Όταν χρησιμοποιείται με αυτή την έννοια, η λέξεις «αξίωμα», «αρχή» και «υπόθεση» σημαίνουν το ίδιο. Γενικά, ένα μη-λογικό αξίωμα δεν είναι μια προφανής αλήθεια, αλλά μάλλον μια τυπική λογική έκφραση που χρησιμοποιείται σε επαγωγικούς συλλογισμούς για την ανάπτυξη μιας μαθηματικής θεωρίας. Η διαδικασία του να δειχθεί ότι όλες οι προτάσεις μιας θεωρίας ή ενός συστήματος μπορούν να παραχθούν από ένα μικρό αριθμό από προτάσεις (τα αξιώματα) λέγεται αξιωματικοποίηση της θεωρίας. Συνήθως υπάρχουν πολλοί τρόποι να αξιωματικοποιηθεί μια μαθηματική περιοχή.
Το σύνολο αυτό υπόκειται σε δύο περιορισμούς: α) τα αξιώματα να είναι συμβιβαστά, και β) ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Ακόμη θα πρέπει το πλήθος των αξιωμάτων να είναι όσο το δυνατό λιγότερο.
Εκτός της λογικής και των μαθηματικών, ο όρος «αξίωμα» μπορεί να αναφέρεται αόριστα σε οποιαδήποτε τεκμηριωμένη αρχή.