google/wiki40b huggingface dataset:
Ζαν Λαν

Βιογραφία

Κατετάγη στο Γαλλικό στρατό το 1792 ως υπαξιωματικός για να απαντήσει στο κάλεσμα της σωτηρίας της πατρίδας, όπου και γνωρίστηκε με τον Ναπολέοντα Α΄. Αποστρατεύθηκε κατά τις εκκαθαρίσεις του 1795, αλλά ο Κορσικανός φίλος του τον επανέφερε στην υπηρεσία με τον προηγούμενο βαθμό του. 
Στην Ιταλία, παρά τα πολλαπλά του τραύματα, ανδραγάθησε και προήχθη σε ταξίαρχο. Έκτοτε ο Ναπολέων και ο Λαν έγιναν στενοί φίλοι και συνεργάτες. Υπήρξε ίσως ο μοναδικός πραγματικός φίλος που είχε ποτέ ο Ναπολέων, ανεχόμενος όλες τις ιδιοτροπίες του. Διακρίθηκε πάλι στην εκστρατεία της Αιγύπτου και στο κίνημα εναντίον του Μπαρράς στάθηκε στο πλευρό του Ναπολέοντα, βοηθώντας τον να αναλάβει την εξουσία της Γαλλίας. Το 1804 προήχθη σε στρατάρχη και μέχρι το 1809 παρέμεινε στην Ισπανία, πολεμώντας σε δεκάδες μάχες. Ατρόμητος και μαχόμενος πάντοτε από την πρώτη γραμμή, εξέθετε συχνά τον εαυτό του σε κινδύνους, έως ότου στη μάχη του Άσπερν-Έσλινγκ, 22 Μαΐου 1809, μία οβίδα του έκοψε τα πόδια. Ο Ναπολέων, με δάκρυα στα μάτια και πνιγμένη φωνή, βρέθηκε από πάνω του για να ακούσει τα τελευταία λόγια του: 
«Λαν, με αναγνωρίζεις; Είμαι ο Βοναπάρτης, ο φίλος σου!». 

«Ναι, Μεγαλειότατε, χάνετε τον καλύτερο φίλο σας…» 
Ο θάνατος του Γάλλου «Αίαντα», όπως επωνομάστηκε, επήλθε μόνο μετά από έξι ημέρες αφόρητων πόνων. Ο Ναπολέων θρήνησε την απώλεια ενός εξαίρετου στρατιώτη και ενός αληθινού φίλου. Ήταν ο πρώτος Γάλλος στρατάρχης ο οποίος σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης. Το λείψανό του φυλάσσεται σήμερα στο Γαλλικό Πάνθεον.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2001-02.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2001-2002.
Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2001. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1999-00, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2000-01 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 Διγενής Ακρίτας Μόρφου, Άρης Λεμεσού και Δόξα Κατωκοπιάς. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Εθνικός Άσσιας, η Αναγέννηση Δερύνειας και η Αλκή Λάρνακας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01.
Toν Ιούνιο του 2000, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος, ο ΑΠΟΠ Πάφου και ο Ευαγόρας Πάφου συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την Αθλητική Ένωση Πάφου (ΑΕΠ), η οποία πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στο πρωτάθλημα.
Ασύλληπτη Απόδραση

Πλοκή

Το καλοκαίρι του 1943, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ένα βομβαρδιστικό αεροπλάνο Β-17 της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας, εχόντας ολοκληρώσει την αποστολή του καταριπτέται από Γερμανικά αντιεροπορικά πυροβόλα πάνω από το κατεχόμενο Παρίσι. 
Τα τρία μέλη του πληρώματος καταφέρνουν να γλυτώσουν χρησιμοποιώντας τα αλεξίπτωτα τους και πεφτόντας ο καθένας τους σε διαφορετικά σημεία της Γαλλικής πρωτευούσας. 
Ο κυβερνήτης του αεροπλάνου Σερ Ρετζινάλντ Μπρουκ θα πέσει σε μια λίμνη του ζωολογικού κήπου. Ο συγκυβέρνητης Πήτερ Κάνιγχαμ θα πέσει στις σκαλωσιές του μπογιατζή Ωγκυστέν Μπουβέ, που εκείνη την ώρα βάφει την πρόσοψη της εισόδου της Κομαντατούρ, ενώ ο ασυρματιστής του αεροπλάνου, Αλαν Μάκιντος πέφτει στη στέγη του μεγάρου της όπερας την ώρα  που ο μαέστρος Στανισλάς Λεφόρ κάνει την συνηθισμένη πρόβα με την ορχήστρα του.
Ο Μπουβέ με τον Λαφόρ θα κρύψουν αρχικά τους Άγγλους αξιωματικούς και στη συνέχεια μέσα από μια περιπετειώδη διαδρομή και με τους Γερμανούς στρατιώτες να τους καταδιώκουν, θα καταφέρουν να φτάσουν στη ελευθέρη ζώνη του Βίσυ, όπου οι Άγγλοι θα επιστρέψουν στη Μεγάλη Βρετανία.

Πληροφορίες παραγωγής

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 16 Μαΐου 1966 και στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της ταινίας.
Για περισσότερα από σαράντα χρόνια υπήρξε η πιο επιτυχημένη γαλλική ταινία στη Γαλλία, με πάνω από 17.200.000 εισητήρια στους κινηματογράφους. Παραμένει η  τέταρτη πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών στη  Γαλλία, οποιασδήποτε εθνικότητας, πίσω από τον Τιτανικό, του 1997 και των γαλλικών Bienvenue chez les Ch'tis (2008) και Intouchables (2011), που έκοψαν πάνω από 19.000.000 κινηματογραφικά εισητήρια.
Όθων Ε΄ του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Βεατρίκης των Πρεμυσλιδών, κόρης του Βεγκεσλάου Α΄ της Βοημίας.
Πέρασε πολλά έτη στην Πράγα, στην Αυλή του εκ μητρός θείου του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Το 1278 ο Ότακαρ Β΄ απεβίωσε σε μάχη και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βεγκέσλαος Β΄, που ήταν 7 ετών, έτσι ο Όθων Ε΄ ανέλαβε αντιβασιλιάς. Είχε να αντιμετωπίσει τις μηχανορραφίες της χήρας του Ότακαρ Β΄, της Κουνιγκούνντας και τις μερίδες των δυνατών ευγενών. Οι Βοημοί χρονικογράφοι περιγράφουν την επίμονη αυστηρότητα του Όθωνα Ε΄ και ότι ο νεαρός Βεγκέσλαος Β΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί της αξίωσής του επί της Άνω Λουσατίας.
Όταν ο Βεγκέσλαος Β΄ ανέλαβε την εξουσία, διατηρήθηκε η καλή σχέση τους και ο νέος βασιλιάς έλαβε μέτρα εναντίον της δυνατής επιρροής της ομάδας γύρω από τη μητέρα του. Ο Όθων Ε΄ υπεραμύνθηκε με επιμονή τις διεκδικήσεις επί της Πομερανίας, έναντι των Πολωνικών ισχυρισμών. Το 1298 απεβίωσε σε ηλικία 52 ετών.
Ομαδικός βιασμός στο Δελχί 2012

Ο ομαδικός βιασμός στο Δελχί ήταν αποτρόπαιο γεγονός, το οποίο έλαβε χώρα στο Δελχί στις 16 Δεκεμβρίου του 2012. Η 23χρονη μαζί με το συνοδό της ξυλοκοπήθηκαν άγρια επί 40 λεπτά με λοστούς από μία ομάδα έξι ανδρών, ενώ η γυναίκα βιάστηκε ομαδικά και κακοποιήθηκε με σιδηρολοστό. Το θύμα του ομαδικού βιασμού υπέκυψε 13 μέρες αργότερα από τα τραύματα από σκουριασμένο λοστό σε ένα νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη κατά τη διάρκεια εντατικής θεραπείας για τις γαστροεντερικές και εγκεφαλικές κακώσεις που υπέστη από την επίθεση. 
Το γεγονός έλαβε διεθνώς ευρεία κάλυψη. Ο θάνατος της γυναίκας προκάλεσε μαζικές διαδηλώσεις με χιλιάδες συμμετέχοντες στο Δελχί και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ινδίας. Με αφορμή τον βιασμό της φοιτήτριας συζητούνται στην Ινδία τα δικαιώματα της γυναίκας. Οι άνδρες που επιτέθηκαν στο νεαρό ζευγάρι συνελήφθησαν έξι μέρες μετά τον βιασμό και οι 5 ενήλικες καταδικάστηκαν μετά από σύντομη δίκη σε θάνατο. Ο έκτος βιαστής, ο οποίος ήταν ανήλικος καταδικάστηκε απλώς σε φυλάκιση αν και η επιθεσή του ήταν η αγριότερη.
Χαλιμέ Χατούν

Βιογραφία

Ήταν Τουρκικής καταγωγής. Γέννησε τρείς γιούς: τον Οσμάν Α', τον Γκιουντιούζ Άλπ και τον Σαβτζί Μπέη. Ο τόπος ταφής της Χαλιμέ Χατούν είναι στον κήπο του τάφου του Ερτογρούλ Γαζή στο Σογιούτ.
Η Χαλιμέ Χατούν είχε την ιδιότητα της Βαλιντέ Χατούν αλλά δεν ήταν κανονική Βαλιντέ εφόσον ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, σύζυγο του Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς.
Ογκίστ Πικάρ

Επιτεύγματα

Το 1930, το ενδιαφέρον του για τα αερόστατα και για την ανώτερη ατμόσφαιρα τον οδήγησαν στη σχεδίαση μιας σφαιρικής γόνδολας αεροστάτου κατασκευασμένης από αλουμίνιο, που θα επέτρεπε την άνοδο σε μεγάλα ύψη χωρίς την ανάγκη ειδικών στολών με παροχή οξυγόνου. Με υποστήριξη του Βελγικού Εθνικού Ταμείου Επιστημονικής Έρευνας (Fonds National de la Recherche Scientifique), ο Πικάρ κατασκεύασε τη γόνδολά του.
Στις 27 Μαΐου 1931, ο Ογκίστ Πικάρ και ο Πάουλ Κίπφερ απογειώθηκαν μέσα σε αυτή από το Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας και έφθασαν στο ύψος-ρεκόρ των 15.785 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε αυτή την πτήση ο Πικάρ μπόρεσε να συλλέξει πολλά δεδομένα για την ανώτερη ατμόσφαιρα και να μετρήσει τη ροή των κοσμικών ακτίνων. Στις 18 Αυγούστου 1932, ξεκινώντας από το Dübendorf της Ελβετίας, ο Πικάρ και ο Μαξ Κοσύν (Max Cosyns) πραγματοποίησαν μία δεύτερη άνοδο σε ύψος-ρεκόρ, φθάνοντας στα 16.200 μέτρα. Συνολικά σε όλη του τη ζωή ο Ογκίστ Πικάρ έκανε 27 πτήσεις με αερόστατο, θέτοντας ένα τελικό ρεκόρ υψομέτρου στα 23 χιλιόμετρα.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ο Πικάρ σκέφθηκε ότι με μία τροποποίηση της γόνδολας θα μπορούσε να κατεβεί σε πολύ μεγάλα βάθη στον ωκεανό. Σχεδίασε λοιπόν μια μικρή χαλύβδινη κοίλη άτρακτο που μπορούσε να αντέξει μεγάλη εξωτερική πίεση. Η κατασκευή της άρχισε, αλλά διακόπηκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνεχίζοντας τις εργασίες το 1945, ο Πικάρ ολοκλήρωσε το σκάφος σε σχήμα φυσαλίδας που διατηρούσε κανονική πίεση του αέρα στο εσωτερικό του ακόμα και όταν η πίεση του νερού μέσα του αυξανόταν σε πάνω από 478 ατμόσφαιρες. Πάνω από τη βαριά αυτή ατσάλινη κατασκευή συνδέθηκε μία μεγάλη δεξαμενή για να γεμίζει με ένα ελαφρό υγρό ώστε να παρέχει άνωση στην όλη κατασκευή. Τα υγρά είναι σχεδόν ασυμπίεστα και μπορούν να παράσχουν άνωση που δεν μεταβάλλεται πρακτικά καθώς αυξάνεται η πίεση. Κι έτσι η μεγάλη δεξαμενή γεμίσθηκε με βενζίνη, όχι ως καύσιμο, αλλά για άνωση. Για τη βύθιση και την ανάδυση του συνόλου, προσδέθηκε έρμα από σίδηρο με μηχανισμό απελευθερώσεώς του. Το βαθυσκάφος αυτό αποκλήθηκε FNRS-2, δοκιμάσθηκε σε μερικές μη επανδρωμένες καταδύσεις το 1948 και μετά δόθηκε στο γαλλικό ναυτικό το 1950. Εκεί επανασχεδιάσθηκε και το 1954 καταδύθηκε με ένα άνδρα στα 4.176 m βάθος.
Με την εμπειρία του FNRS-2, ο Ογκίστ Πικάρ και ο γιος του Ζακ ναυπήγησαν το βελτιωμένο βαθυσκάφος «Τριέστε» (= Τεργέστη). Ο Ζακ καταδύθηκε πολλές φορές με αυτό, κυρίως στα ανοικτά της Ιταλίας, από το 1954 και μετά, πριν το πουλήσουν στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό το 1957 για 250.000 δολάρια της εποχής. Στην 65η τους κατάδυση, ο Ζακ Πικάρ και ο Don Walsh έφθασαν σε βάθος 10.912 μέτρα στην Τάφρο των Μαριανών, ένα νέο ρεκόρ βάθους.
Ο Ογκίστ Πικάρ πέθανε στη Λωζάννη της Ελβετίας. Ο εγγονός του Μπερτράν Πικάρ έγινε κι αυτός αεροναύτης και πήρε μέρος στον πρώτο γύρο του κόσμου με αερόστατο.
BBC Radio Cumbria

Ιστορικό

Η κομητεία Κάμπρια, από την οποία προήλθε το σημερινό όνομα του σταθμού, δεν υπήρχε, μέχρι το 1974, όπου δημιουργήθηκε. Ο σταθμός ξεκίνησε να λειτουργεί στις 24 Νοεμβρίου του 1973, ως BBC Radio Carlisle και έκπεμπε σε όλη την πρώην κομητεία Κάμπερλαντ.
Ο σταθμός πήρε το σημερινό του όνομα τον Μάιο του 1982, όταν εξυπηρετούσε πλέον όλη την κομητεία Κάμπρια.
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας (γενν. 1981)

Βιογραφία

Είναι ο μόνος γιος του Φραγκίσκου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Μαρίας Βλαδημίροβνας τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Ρωσίας, κόρης του Βλαδήμιρου Κυρίλλοβιτς τιτουλάριου αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και βαπτίσθηκε εκεί Ορθόδοξος στις 6 Μαΐου 1981 με ανάδοχο τον Κωνσταντίνο Β΄ της Ελλάδας. Αρχικά είχε τον τίτλο του "πρίγκιπα της Πρωσίας". Το 1986 οι γονείς του διαζεύχθηκαν και ο Γεώργιος έζησε στη Γαλλία με τη μητέρα του στο σπίτι της ετεροθαλούς αδελφής της Ελένης-Λουίζας Κίρμπυ κόμισσας Ντβίνσκαγιας, η οποία είχε σημαντική περιουσία από τον πατέρα της Σούμνερ-Μουρ Κίρμπυ. Η μητέρα του ζήτησε από τις Γαλλικές αρχές την αλλαγή του ονόματός του σε "μεγάλο δούκα της Ρωσίας".
Επέστρεψε στη Μαδρίτη, όπου σπούδασε στο εκεί Κολλέγιο Ρούννυμεδε και μετά στο Κολλέγιο Ντ'Όβερμπροεκ της Οξφόρδης και στο Σαιντ Μπένετ'ς Χωλλ της Οξφόρδης. Στις Βρυξέλλες εργάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως βοηθός του Λογιόλα δε Παλάθιο, πρώην Ευρωπαίου Επιτρόπου Μεταφορών και Ενέργειας. Αργότερα μετακόμισε στο Λουξεμβούργο, όπου εργάστηκε στη Γενική Διεύθυνση Ατομικής Ενέργειας & Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Το 2008 διορίστηκε βοηθός του Γενικού Διευθυντή της ΜΜC Norilsk Nickel, που είναι μία μεγάλη ρωσική εταιρεία εξόρυξης νικελίου. Το 2012 διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος του Metal Trade Overseas, που είναι ο κύριος κόμβος πωλήσεων της Norilsk Nickel στην Ελβετία. Το 2011 ίδρυσε τη δική του εταιρεία "Romanoff & Partners" στις Βρυξέλες.
Ανθοχώρι Βοιωτίας

Γεωγραφική Θέση

Το χωριό κτισμένο πάνω στον λόφο του Ανθοχωρίου ή Κουτσούρι, βρίσκεται σε "κεντρικό σημείο" καθώς βρίσκεται αρκετά κοντά σε πόλεις-αξιοθέατα όπως είναι η Αράχωβα ,η Λιβαδειά (ή Λειβαδιά),η Αταλάντη,η Ελάτεια καθώς και σε και άλλες πόλεις και κωμοπόλεις.
Έτσι το Ανθοχώρι καθίσταται εύκολα προσβάσιμο από άλλα μεγαλύτερα χωριά.

Λόφος Ανθοχωρίου/Κουτσούρι

Είναι λόφος οχι ιδιαιτέρου μεγέθους στον οποίο έχει χτιστεί το γραφικό χωριό Ανθοχώρι,το οποίο αποτελεί μάλιστα πρόποδα στο όρος  Παρνασσός. Είναι μεσσαίου ύψους φτάνοντας μέχρι τα 300 περίπου μέτρα. Η βλάστιση του απαρτίζεται κυρίως από θαμνώδη φυτά και πιο συγκεκριμένα βελανιδιές (πουρνάρια) ,αλλά και αρκετές χλόες ανάμεσα στις οποίες βρίσκονται πολλά ενδημικά είδη.

Συνηθισμένες Ασχολίες Κατοίκων

Όσον αφορά τις επαγγελματικές ασχολίες των μονίμων κατοίκων εκεί.Οι περισσότεροι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία εκμεταλευόμενοι τον πλούσιο κατακόρυφο διαμελισμό της περιοχής και την άφθονη έκταση της πεδιάδας.Επιπροσθέτως ο ποταμός Κηφισός(Βοιωτικός) χαρίζει γονιμότητα στη γη, κάνοντας αυτόν έναν ακόμη λόγο της ιδιαίτερης ασχολίας των κατοίκων με τη γεωργία.

Τοπικά Έθιμα

Όπως ήδη προαναφέρθηκε το χωριό στην Γιορτή του Αγ.Ιωάννη και της Αναλήψεως πραγματοποιείται  κάθε χρόνο πανηγύρι στο χωριό.Αυτό το έθιμο είναι παράδοση αρκετών χρόνων.

Εθνικά Έθιμα

Οι θρησκευτικές εορτές του χωριού τελούνται κυρίως (στην κύρια και μεγαλύτερη εκκλησία του χωριού) στον Άγιο Δημήτριο.Αυτή η εκκλησία είναι κτισμένη από τον 19ο αι. (ca.1893) όπως και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου έξω από το χωριό.
•Το Πάσχα συνηθίζεται (όπως και σε όλη την Ελλάδα) να γίνεται γλέντι την Κυριακή του Πάσχα καθώς είναι μια πολύ σημαντική γιορτή για τους πιστούς της Ορθοδοξίας.
•Τα Χριστούγεννα δεν παρατηρούνται ιδιαιτερότητες στον τρόπο εορτασμού,είναι ακριβώς ίδιες με τις άλλες περιοχές της Ελλάδας.
•Ιδιαίτερο γλέντι λαμβάνει χώρα στο μικρό αυτό χωριό και την Τσικνοπέμπτη καθώς και την παραμονή της μεγάλης αποκριάς .

Πλατεία

Χωρίζεται στην Άνω και Κάτω πλατεία είναι ιδιαίτερα όμορφη με τον πλάτανο 
να την διακοσμεί με ένα υπέροχο τρόπο δίνοντας μια πράσινη πινελιά στο πιο κεντρικό σημείο του χωριού.Από παλιότερα στην πλατεία βρισκόταν τον καφενείο-ταβέρνα του χωριού το οποίο προσελκύει τουρίστες αλλά και άτομα από γειτονικά χωριά.

Μυθολογία

Στην περιοχή μεταξη των χωριων Πρ.Ηλιας,Βασιλικα και Ανθοχωρι κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η Φωκική πόλη Παραποτάμιοι, κτισμένη επάνω σε ένα βραχώδη λόφο κοντά στη συμβολή του Ασσού ποταμού (Κινέτας) και του Κηφισού. Η πόλη ήταν κτισμένη σε οχυρό σημείο στην είσοδο ενός στενού και όφειλε το όνομά της στην θέση της στις όχθες του ποταμού Κηφισού. Η πόλη αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών  . Πυρπολήθηκε όμως και καταστράφηκε δύο φορές: μία από τον περσικό στρατό του Ξέρξη όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος και κατεδαφίσθηκε στο τέλος του Β΄ ιερού πολέωμου από τον Φίλιππο Β΄ οπότε οι κάτοικοί της την εγκατέλειψαν και σκορπίστηκαν. Ο Πλούταρχος στο Βίο του Σύλλα αναφέρει ότι ο τόπος και τα οχυρά του είχαν μείνει ερημωμένα . Ο Ολυμπιονίκης της Πυγμής, Αιχμαίας κατάγονταν από τους Παραποτάμιους.
1598 Παλοκέ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Παλοκέ εκτιμάται σε 13,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,130 ± 0,022. Η Παλοκέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 57 λεπτά (Ditteon & West 2011, Higgins 2011) .
Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας

Ιστορία

Επί Σοβιετικής Ένωσης, το πρωτάθλημα του τέταρτου επιπέδου της τότε Ουκρανικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΟΣΟΣΔ), διοργανόνωνταν από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της ΟΣΟΣΔ, υπό τη μορφή συλλογικοτήτων φυσικής αγωγής (коллективов физической культуры, КФК). Το 1992, την ευθύνη της διοργάνωσης του πρωταθλήματος και του κυπέλλου ερασιτεχνικών σωματείων ανέλαβε η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ). Το 1998 συστάθηκε η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ААФУ), αντικαθιστώντας την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της χώρας.
Χώρα των Ιλλινόις

Η Χώρα των Ιλλινόις (Γαλλικά: Pays des Illinois), επίσης γνωστή ως Άνω Λουιζιάνα (Γαλλικά: Haute-Louisiane), ήταν μία περιοχή σε ότι είναι τώρα οι Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες που εξερευνήθηκε και αποικίσθηκε από τους Γάλλους κατά τον 17ο και τον 18ο αιώνα, και η οποία έγινε μέρος της Νέας Γαλλίας. Ο όρος αποδόθηκε σε ολόκληρη την λεκάνη απορροής του Άνω Ποταμός Μισσισσιππής, αν και οι οικισμοί ήταν συγκεντρωμένοι εκεί που σήμερα βρίσκονται οι πολιτείες Ιλλινόις, Μιζούρι και Ιντιάνα. Αφού εξερευνήθηκε αρχικά το 1673, από τον Γκρην Μπέι στον ποταμό Αρκάνσας, από την αποστολή του Λουδοβίκου Ζολιέ και του Ιακώβου Μαρκέτ, η έκταση σύντομα διεκδικήθηκε από την Γαλλία και αργότερα έγινε μέρος της Λουιζιάνας, μαζί με την Κάτω Λουιζιάνα.
Μέχρι το 1717, η Χώρα των Ιλλινόις υπαγόταν στην γαλλική επαρχία του Καναδά, αλλά με διάταγμα του Λουδοβίκου ΙΕ΄, η Χώρα των Ιλλινόις προσαρτήθηκε στην γαλλική επαρχία της Λουιζιάνας, με βόρειο σύνορο να είναι ο Ποταμός Ιλλινόις. Τα εδάφη έτσι έγιναν γνωστά ως "Άνω Λουιζιάνα". Στα μέσα του 18ου αιώνα, οι μείζονες οικισμοί ήταν οι εξής: Καχόκια, Κασκάσκια, Σαρτρ, Σαιν Φιλίπ και Πραιρί ντυ Ροσε, όλοι στην ανατολική πλευρά του Μισσισσιππή στο σημερινό Ιλλινόις· και Σαιντ Ζενεβιέβ στην απέναντι πλευρά του Ποταμού Μιζούρι, καθώς και το Οχυρό Βινσέν εκεί που τώρα είναι το Ιντιάνα. Στην δεκαετιά του 1720 υπήρχε μία κυβερνητική υποδομή, στην οποία οι τοπικές κωμοπόλεις έκδιναν αναφορά στον διοικητή του Φορ ντε Σαρτρ (κοντά στο σημερινό Πραιρί ντυ Ροσέ), ο οποίος με την σειρά του έδινε αναφορά στον κυβερνήτη στρατηγό της Λουιζιάνας στην Νέα Ορλεάνη.
Η Άνω Λουιζιάνα ανατολικά του Ποταμού Μισσισσιππή παραχωρήθηκε στους Βρετανούς το 1763 και η δυτική στους Ισπανούς, μετά τον Γαλλοϊνδιανικό Πόλεμο. Κάποιοι Γαλλοκαναδοί άποικοι παρέμειναν στην περιοχή, ενώ άλλοι διέσχισαν τον Μισσισσιππή, σχηματίζοντας νέους οικισμούς οπως το Σαιν Λουί. Τα ανατολικά του Μισσισσιππή έγιναν μέρος της νέας Βρετανικής Επαρχίας του Κεμπέκ. Ωστόσο, αφότου οι κάτοικοί τους είχαν περάσει υπό την κυριαρχία του γαλλικού Καναδά και ύστερα της Λουιζιάνας για κάποιο διάστημα, οι κάτοικοι επέλεξαν συνταχθούν με τους Αμερικανούς κατά την Αμερικανική Επανάσταση. Τελικά, η δυτική πλευρά του Μισσισσιππή πουλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Ναπολέοντα το 1803. Η Γαλλοκαναδική γλώσσα και κουλτούρα συνέχισε να υφίσταται στην περιοχή, με Γαλλική του Μιζούρι διάλεκτο να συνεχίζει να μιλιέται στον 20ο αιώνα.
Εξαιτίας της αποδασώσεως που προκλήθηκε από την αυξημένη υλοτομία για την παροχή καυσίμων τον 19ο αιώνα εποχή των ατμόπλοιων, ο Ποταμός Μισσισσιππής έγινε ρηχότερος και φαρδύτερος, με περισσότερες σφοδρές πλημμύρες και πλευρικές αλλαγές στο κανάλι του στην έκταση από το Σαιν Λούις στην συμβολή του με τον Ποταμό Οχάιο. Ως συνέπεια, πολλά αρχιτεκτονικά και αρχαιολογικά μνημεία χάθηκαν στην πλημμύρα και την καταστροφή πρώιμων γαλλικών χωριών αποίκων που βρίσκονταν αρχικά κοντά στον ποταμό, όπως τα χωριά Κασκάσκια, Σαιν Φιλίπ και Καχόκια, και το παλιό Σαιντ Ζενεβιέβ.
Κωνσταντίνος Σ. Καραθεοδωρή

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1841. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος ιατρός του σουλτάνου και καθηγητής Ιατρικής και αδελφός του ο Αλέξανδρος ηγεμόνας της Σάμου και διοικητής της Κρήτης. 
Το 1906 διετέλεσε ηγεμόνας της Σάμου, στη θέση του Ιωάννη Βιθυνού. Το 1907 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Γεωργιάδης. 
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922.
Γλώσσα Νανάι

Η γλώσσα Νανάι (επίσης ονομάζεται Γκολντ, Γκολντί, ή Χεζέν) ομιλείται από τους Νανάι στη Σιβηρία, και σε πολύ μικρότερο βαθμό στην κινεζική επαρχία Χεϊλονγκτσιάνγκ όπου είναι γνωστό ως Χεζέ. Η γλώσσα έχει περίπου 1.400 ομιλητές από 17.000 εθνοτικούς Νανάι, αλλά οι περισσότεροι (ειδικά οι νεότερες γενιές) ομιλούν επίσης άπταιστα ρωσικά ή Κινέζικα, και ως επί το πλείστον χρησιμοποιούν μία από αυτές τις γλώσσες για επικοινωνία.
Θανάσης Σκουλάς

Η ζωή του

Γεννήθηκε το 1931 στα Ανώγεια Ρεθύμνου. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του είχε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση: μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Σπουδάζουσας Νεολαίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1960 υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «Κρητικό Φως».
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 εκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού με την υποστήριξη της Ένωσης Κέντρου, θέση από την οποία παύθηκε μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Κατά τη διάρκεια της χούντας ήταν μέλος του ΠΑΚ Εσωτερικού. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, επανεκλέχθηκε δήμαρχος Κορυδαλλού το 1975, στις πρώτες δημοτικές εκλογές της Μεταπολίτευσης.
Το 1977 εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ. Επανεκλέχθηκε το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), το 1990 και το 1993. Από το 1982 μέχρι το 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το 1986 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, θέση που κατείχε έως το 1989.
Πέθανε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου το Δεκέμβριο του 2001, από αναπνευστικό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Φοίβος Ταξιάρχης

Βιογραφία

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951, στο σινεμά το 1978 και στην τηλεόραση το 1975. Υπήρξε αγωνιστής της αντίστασης, ενώ έπαιξε στο πασίγνωστο έργο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», στο οποίο έπαιζε και ο Αλέξης Γκόλφης.
Βλαντιμίρ Τσόροβιτς

Βιογραφία

Ο Βλαντιμίρ Κόροβιτς γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου (15 Οκτωβρίου με το παλιό ημερολόγιο) 1885 στο Μόσταρ σε διάσημη οικογένεια εμπόρων της Σερβίας. Στη γενέτειρά του τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο, το 1904 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης όπου σπούδασε σλαβική φιλολογία, αρχαιολογία και ιστορία. Στην Βιέννη ήταν πολύ δραστήριο μέλος της σερβικής ακαδημαϊκής κοινότητας "Зора", το 1905 δημοσίευσε ένα άρθρο του. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο (το 1908 - 1909) έπειτα στο Παρίσι και την Μπολόνια, όπου ερεύνησε παλιά σλαβικά χειρόγραφα.
Από το Σεπτέμβριο του 1909 έζησε στο Σεράγεβο, δουλεύοντας αρχικά ως επιμελητής και στη συνέχεια ως επικεφαλής της βιβλιοθήκης και στο Εθνικό Μουσείο. Στη συνέχεια άρχισε έντονο και ποικίλο επιστημονικό και λογοτεχνικό έργο. Έγραφε σε περιοδικά της Σερβίας, ιδίως στο "Босанске виле" και το "Српског књижевног гласника" το "Летописа Матице српске" (στο οποίο δημοσίευσε διατριβή του για την Λυκιακή μουσική). Μεταξύ άλλων στο Σεράγεβο ήταν γραμματέας παιδείας της Σερβίας και μέλος στον πολιτιστικό σύλλογο "Prosvjeta" και εκδότης του ημερολογίου του για το 1911. Μετά τη δολοφονία του Γκαβρίλο Πρινσίπ στις 28 Ιουνίου 1914 στο Σεράγεβο ο Κόροβιτς συνελήφθη από τις αυστριακές δυνάμεις κατοχής. Στην Μπάνια Λούκα δικάστηκε, αρχικά καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την ποινή σε οκτώ χρόνια για τις δημοσιεύσεις του στο περιοδικό "Prosvjeta". Ο νέος Αυστροουγγρος αυτοκράτορας και ο βασιλιάς Κάρολος Δ΄ υπό την ισχυρή πίεση από την παγκόσμια κοινή γνώμη τον αποφυλάκισαν το 1917 από την φυλακή της Ζένιτσα όπου ήταν. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Ζάγκρεμπ όπου έγραφε στο λογοτεχνικό περιοδικό "Књижевни Југ". Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος για τη Συντακτική Συνέλευση  του 1918 που έγινε στο Βελιγράδι και ήταν η τυπική ένωση των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων στο ίδιο κράτος.
Από το 1919 διορίστηκε αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα φιλοσοφίας, ζούσε στο Βελιγράδι. Το 1921 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, το 1922 προσωρινό μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας, και πλήρης μέλος το 1934. Για δύο χρόνια ήταν ο πρύτανης του  Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, κατά το ακαδημαϊκό έτος 1934/35 και 1935/36 χρόνια. [ 1 ] Μετά την επίθεση των Γερμανών στη Γιουγκοσλαβία αναχώρησε από το Βελιγράδι και πήγε στην εξορία μαζί με τα περισσότερους τότε εκκρεμή πολιτικούς της Γιουγκοσλαβίας, αλλά το αεροπλάνο που ταξίδευαν έπεσε στις 12 Απριλίου 1941 πάνω από την Ελλάδα. Σε αυτό το ατύχημα σκοτώθηκε και ο Βλαντιμίρ Κόροβιτς.