Škoda Rapid (1984)

Ιστορικό

Τα παλαιότερα 105 και 120 (κωδικός εργοστασίου: Škoda 742) του 1976, είχαν αρχικά εισπράξει αρνητικές κριτικές για απρόβλεπτο κράτημα / οδική συμπεριφορά σε καταστάσεις «στο όριο», λόγω της διάταξης «όλα πίσω». Στην πράξη, ωστόσο, είναι απίθανο για τους περισσότερους οδηγούς να διαπιστώσουν ποτέ κάτι ανησυχητικό, υπό φυσιολογικές συνθήκες οδήγησης. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι τόσο τα 105 και 120 (από το 1984 και ως 130), όσο και τα 2-πορτα κουπέ Škoda Garde και Škoda Rapid, επίσης με τους κινητήρες στο πίσω μέρος, προσέφεραν εξαιρετικά αποτελέσματα στους αγώνες τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, συνεχίζοντας να κερδίζουν σταθερά στα διεθνή ράλλυ, στην κατηγορία τους. Παράλληλα, οι πολιτικές εκδόσεις πετύχαιναν σταθερές πωλήσεις σε πολλές χώρες όλων των ηπείρων. 
Τον Αύγουστο του 1983, η σειρά των 4-πορτων 742 δέχτηκε μια αισθητική ανανέωση, ταυτόχρονα και με κάποιες αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό, ενώ υπήρξε και μια προσεκτικότερη κατανομή βάρους, επιτυγχάνοντας αισθητή βελτίωση της οδικής συμπεριφοράς και βάζοντας τέλος στις αρνητικές κριτικές για απρόβλεπτες αντιδράσεις κατά την οδήγηση.
Τον Αύγουστο του 1984, το 2-πορτο 743 δέχτηκε τις ίδιες ανανεώσεις και μετονομάστηκε από Škoda Garde σε Škoda Rapid. Μάλιστα το Rapid χαρακτηριστικά αποκλήθηκε «η Porsche του φτωχού», λόγω των πολύ καλών επιδόσεών του και του κρατήματός του στο δρόμο και συνετέλεσε περαιτέρω στις πολύ καλές πωλήσεις ακόμα και σε δεξιοτίμονες αγορές (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νέα Ζηλανδία) για την Škoda. 
Όταν τα 2-πορτα μοντέλα αγοράζονταν καινούρια, υπήρχε και η δυνατότητα εργοστασιακής μετατροπής σε Cabriolet (ανοικτό). Συγκεκριμένα, πολλά αντίτυπα των Garde και Rapid εστάλθηκαν από την Škoda στην εταιρεία Ludgate Designs, στο Κεντ, Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία είχε αναλάβει την επίσημη μετατροπή σε καμπριολέ.
Ο εξοπλισμός των Rapid ήταν σχετικά πλήρης για την μικρομεσαία κατηγορία με τα δεδομένα της δεκαετίας του 1980. Όλα έφεραν στάνταρ προσκέφαλα στα μπροστινά καθίσματα και μάλιστα ρυθμιζόμενα, βελτιωμένης αισθητικής καθίσματα με διαφορετικά υφάσματα από αυτά των εκδόσεων sedan, σύγχρονη επένδυση πολυουρεθάνης στις πόρτες, ένα πολύ πιο σύγχρονο ταμπλό με διαφορετικό ντιζάιν και επίσης με πολυουρεθάνη, στροφόμετρο, ρυθμιζόμενές ζώνες ασφαλείας, θερμαινόμενο πίσω παρμπρίζ, 2 εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες, 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και ισχυρότερα φρένα από αυτά του sedan Škoda 742. Ο κινητήρας τους ήταν 4-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης, κυβισμού 1.289 cm³ και η τελική τους ταχύτητα ήταν 150 - 153 km/h, ανάλογα με το βάρος της κάθε έκδοσης.
Με την εισαγωγή των βελτιωμένων εκδόσεων 135 Rapid και 136 Rapid, τον Αύγουστο του 1987, καθιερώθηκε ένας νέος οβάλ πίνακας οργάνων, πολύ πιο δυτικοευρωπαϊκής αισθητικής, με γραφικά που έμοιαζαν έντονα με αυτά των τότε σπορ μοντέλων της BMW. Ο συγκεκριμένος πίνακας οργάνων τοποθετήθηκε ταυτόχρονα και στα 4-πορτα Škoda 742.
Σήμερα, το Škoda Rapid του 1984 - 1990, όπως και το προκάτοχο μοντέλο Garde, αναζητούνται από αρκετούς οπαδούς της αυτοκίνησης ως συλλεκτικά, ιδίως στην εκδοχή Cabriolet, λόγω του μικρού αριθμού αντιτύπων.

Επιπλέον πρωτότυπα

Τον Ιανουάριο του 1988, κατασκευάστηκαν τα σπορ πρωτότυπα Rapid Gunsch και Rapid Cabriolet Gunsch, από έναν Γερμανό έμπορο της Škoda, και μάλιστα παρουσιάστηκαν επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1988. Τα αυτοκίνητα είχαν αεροτομές εμπρός, πίσω και στην οροφή, «αγριότερους» προφυλακτήρες, ζάντες αλουμινίου με ελαστικά χαμηλού προφίλ, ειδικά αμορτισέρ, σκούρα φιμέ πίσω παρμπρίζ και πίσω προβολείς, δίδυμους τετράγωνους μπροστινούς προβολείς, ενώ τα μπροστινά καθίσματα ήταν bucket και είχαν γίνει από την εταιρεία Recaro. Ο κυβισμός του κινητήρα αυξήθηκε στα 1.5 λίτρα και η ισχύς έφτασε στους εντυπωσιακούς για την εποχή 140 hp (103 kW), με την τελική ταχύτητα να ξεπερνάει τα 200 km/h. Η έκδοση κουπέ είχε στάνταρ ηλιοροφή, ενώ και οι δύο εκδοχές είχαν πληρέστερο εξοπλισμό από τις εργοστασιακές εκδόσεις.
 
Υπήρξαν και κάποιες επιπλέον ιδέες από την ίδια την Škoda, για τη δημιουργία και άλλων εκδοχών των Garde και Rapid, όπως το Škoda 743 Locusta του 1982, που έφερε διαφορετικής σχεδίασης αεροδυναμικό μπροστινό μέρος και τον κινητήρα στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος, που όμως δεν έφτασαν ποτέ στην παραγωγή.