google/wiki40b huggingface dataset:
Τζαντομένικο Μέστο

Συλλογική καριέρα

Αφού έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια της 1998-99 Σέριε B σεζόν, ο Μέστο έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Ρετζίνα, πέρα από δανεισμούς στη Κρεμονένσε και τη Φερμάνα κατά τη διάρκεια της 2001-02 Serie C2 και C1 σεζόν, κάνοντας 138 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ. Ήταν δανεικός στην Ουντινέζε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2007-08. Το 2008 μεταγράφηκε στην Τζένοα, όπου παρέμεινε για τέσσερις σεζόν. Το 2012, μετακόμισε στη Νάπολι , όπου παρέμεινε μέχρι τη 2014-15 Serie A σεζόν, κερδίζοντας ένα Coppa Italia και το Supercoppa Italiana , το 2014. Στο τέλος της σεζόν, το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε. Στις 31 Δεκεμβρίου 2015, υπέγραψε με τον Παναθηναϊκό για ενάμισυ χρόνο.  την 1η Ιουνίου 2016, ο Μέστο επέκτεινε το συμβόλαιο του με την ομάδα για ακόμα ένα χρόνο, μέχρι το καλοκαίρι του 2018.

Διεθνής καριέρα

Σε διεθνές επίπεδο, ο Μέστο εμφανίστηκε στην ιταλική under-21 της εθνικής ομάδας που κέρδισε το 2004 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για ηλικίες κάτω των 21 ετών, και ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας, η οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες στην Αθήνα. Στη συνέχεια, έκανε το διεθνές ντεμπούτο με την Ιταλία ένα χρόνο αργότερα, σε μια φιλική ισοπαλία 1-1 κόντρα στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, στις 8 Ιουνίου 2005. Συνολικά, έχει τρεις συμμετοχές με την Ιταλία.
Καταλύτης Ουίλκινσον

Ο καταλύτης Wilkinson είναι σύμπλοκο του ροδίου που ονομάζεται χλωροτρισ(τριφαινυλοφωσφινο)ρόδιο(Ι) και έχει το χημικό τύπο RhCl(PPh₃)₃ όπου το Ph συμβολίζει την ομάδα φαινύλιο, C₆H₅-. Ο υποκατάστατης Ph₃P είναι η τριφαινυλοφωσφίνη. Ο φωσφόρος των φωσφινών έχει ένα ασύζευκτο ζεύγος ηλεκτρονίων και δια μέσου αυτού η Ph₃P ενώνεται με το ρόδιο.

Χρήσεις

Έχει διαπιστωθεί ότι το σύμπλοκο Wilkinson σε βενζολικό ή μικτό βενζολικό-αιθανολικό διάλυμα είναι άριστος καταλύτης για την ομογενή υδρογόνωση ακόρεστων ενώσεων, όπως π.χ. η υδρογόνωση αλκενίων :
Επίσης καταλύει την αποκαρβονυλίωση καρβονυλικών ενώσεων :

Μηχανισμός δράσης του καταλύτη Wilkinson στην υδρογόνωση αλκενίων

Σε διάλυμα, το σύμπλοκο RhCl(PPh₃)₃ ανταλλάσσει αντιστρεπτά μια ομάδα Ph₃P με ένα χαλαρά συγκρατούμενο μόριο διαλύτη (solvent, S), προς σχηματισμό του συμπλόκου PhCl(PPh₃)₂(S). Στη συνέχεια ο καταλύτης έρχεται σε επαφή με το αλκένιο και το Η₂. Ο δεσμός Η-Η διασπάται και κάθε Η συνδέεται με το Rh ανεξάρτητα. Έτσι μετά την οξειδωτική προσθήκη (oxidative addition) προκύπτει διυδροσύμπλοκο. Μετά, το αλκένιο αντιδρά με το σύμπλοκο και προσκολλάται το ίδιο στο Rh. Τώρα και τα δύο αντιδρώντα συνδέονται με το μέταλλο και προετοιμάζεται η υδρογόνωση. Τα δύο Η μεταφέρονται στους δύο C του διπλού δεσμού όχι ταυτόχρονα αλλά ένα κάθε φορά, σε δύο ξεχωριστές αντιδράσεις. Στο επόμενο στάδιο, το πρώτο Η μετατοπίζεται (migratory insertion) από το μέταλλο στον ένα από τους C του διπλού δεσμού. Ο άλλος C προσκολλάται στο μέταλλο με έναν πραγματικό σ-δεσμό, σχηματίζοντας ένα αλκυλο μέταλλο. Τώρα, στο τελικό στάδιο, το δεύτερο Η μετατοπίζεται από το μέταλλο στον C : αυτή τη φορά στον άνθρακα που συνδέεται ακόμη με το μέταλλο - το δεύτερο από τους δύο αρχικούς C του αλκενίου. Η υδρογόνωση είναι πλήρης και παράγεται το κορεσμένο προϊόν με αναγωγική απόσπαση (reductive elimination) ενώ αναγεννάται και ο καταλύτης.
Λάκκωμα Σαμοθράκης

Γεωγραφία

Το Λάκκωμα βρίσκεται προς στα νοτιοδυτικά του νησιού και είναι κτισμένο ανάμεσα σε δύο πλαγιές σε περιοχή γεμάτο ελιές. Απέχει 9 χλμ. ΝΑ. από το λιμάνι της Καμαριώτισσας και 9 χλμ. Ν. από τη Σαμοθράκη (Χώρα). Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και κυρίως τη συγκομιδή ελιάς. Γι΄αυτό στην περιοχή σώζονται τρία παλιά ελαιοτριβεία (λαδόμυλοι), που αποτελούν δείγματα της σαμοθρακιώτικης πρωτοβιομηχανικής αρχιτεκτονικής (1900-1920) και ήταν σε λειτουργία μέχρι το 1985, οπότε αντικαταστάθηκαν από σύγχρονα. Στα νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει η παραλία της Παχιάς Άμμου, η οποία είναι η μοναδική αμμώδης παραλία του νησιού και από την οποία ξεκινούν τουριστικά σκάφη  για θαλάσσιες εκδρομές στα νότια μέρη του νησιού (Κατάρτι, Σπηλιές, Βάτο, Κρεμαστό, Γριάς τα Πανιά και Γυαλί). Στην ίδια περιοχή είναι και το εξωκλήσι της Παναγίας της Κρημνιώτισσας, που οφείλει το όνομά του από τον απόκρημνο βράχο πάνω στον οποίο είναι χτισμένο και διαθέτει μαγευτική θέα προς το Βόρειο Αιγαίο.

Διοικητικά

Το Λάκκωμα αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1918 με το ΦΕΚ 116Α-28/05/1918  ως μέρος της τότε κοινότητας Ξηροποτάμου που τότε υπαγόταν στο νομό Λέσβου. Το 1923 αποσπάται και υπάγεται στο νομό Έβρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Σαμοθράκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 317 κατοίκους.
Μουκοβίνα Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μουκοβίνα βρίσκεται στα Όρη Σουλίου, απέχει 45 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 17 χλμ. νότια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Αξιοθέατο του χωριού αποτελεί ο ναός του Αγίου Αθανασίου, θεμελιωμένος πάνω σε παλιότερο του 1450. Ξανακτίστηκε το 1750 από μαστόρους της Ζέρμας (σημερινή Πλαγιά)  και είναι μονόχωρος με τετράριχτη στέγη. Το 1962 με την υπουργική απόφαση ΥΑ 15904/24-11-1962, ΦΕΚ 473/Β/17-12-1962 χαρακτηρίστηκε αρχαίο μνημείο. 
Από το χωριό καταγόταν ο ηγούμενος Παρθένιος ο οποίος ανακαίνισε το 1866 την ιερά μονή Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Ρωμανού, που είχε ιδρυθεί το 1113 από τον ηγούμενο Ιωάσαφ. Είχε υποστεί πολλές καταστροφές με τελευταία, πριν την ανακαίνιση του Παρθένιου, το 1611. Λόγω των δωρεών και δραστηριοτήτων του (κτίσιμο γεφυριών, συντήρηση σχολείων, συσσίτια φτωχών κ.λ.π) ο ηγούμενος Παρθένιος θεωρείται από τους ευεργέτες της Ηπείρου.

Διοικητικά

Ο οικισμός αναφέρεται το 1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σειστρουνίου με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κάμπο και τη Μπεστιά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μπεστιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.
651 Αντίκλεια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αντίκλειας εκτιμάται σε 33,04 ± 2.2 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160 ± 0,024. Η Αντίκλεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 17 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Φανερωμένη Άρτας

Εκδηλώσεις

Στη Φανερωμένη του 17ου αιώνα, γίνεται κάθε χρόνο πανηγύρι την ημέρα της γιορτής του Αγίου Πνεύματος.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968

Τόπος διεξαγωγής

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Royal Albert Hall του Λονδίνου. Το Royal Albert Hall είναι γνωστό επειδή φιλοξενεί τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες  διεθνώς από διάφορα είδη τέχνης και επίσης για τη διοργάνωση αθλητικών γεγονότων, συναυλιών και άλλων εκδηλώσεων από τότε που ξεκίνησε να λειτουργεί, το 1871.

Διαδικασία

Το 1968 ήταν η πρώτη χρονιά που ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision μεταδόθηκε έγχρωμος. Οι χώρες όπου μεταδόθηκε τηλεοπτικά με έγχρωμο πρόγραμμα ήταν οι: Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο, παρότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η μετάδοση έγινε
έγχρωμη από το BBC Two την επομένη.  Το πρόγραμμα είδαν επίσης και οι τηλεθεατές στην ανατολική Ευρώπη και στην Τυνησία. Η Κέιτι Μπόιλε παρουσίασε τον διαγωνισμό για τρίτη φορά.
Για μία ακόμη φορά, το σύστημα βαθμολόγησης ήταν η κάθε χώρα να διαθέτει δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε.

Ισχυρισμοί για νόθευση βαθμών

Τον Μάιο του 2008 σε ένα ντοκιμαντέρ του Ισπανού Μοντσέ Φερνάντεθ Βίγια (Montse Fernández Villa) με τίτλο 1968. Yo viví el mayo español παρουσιάζονται ισχυρισμοί για νοθεία στον διαγωνισμό από το καθεστώς του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Ο ισχυρισμός βασίστηκε στην κατάθεση του Ισπανού δημοσιογράφου Χοσέ Μαρία Ινίγο, ο οποίος εργαζόταν στο TVE την περίοδο εκείνη, και αποκάλυψε ότι ήταν κοινό μυστικό η νοθεία εκείνη, υποδηλώνοντας ότι οι εκπρόσωποι των ισπανικών δισκογραφικών εταιρειών προσφέρθηκαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ από Βούλγαρους και Τσέχους καλλιτέχνες (την περίοδο εκείνη η Βουλγαρία και η Τσεχοσλοβακία δεν ήταν μέλη της EBU).
Στο ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε επίσης ότι στην πραγματικότητα ο διαγωνισμός θα έπρεπε να είχε κερδηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και το τραγούδι "Congratulations" που ερμήνευσε ο Κλιφ Ρίτσαρντ και ήθρε 2ο για μία μόλις ψήφο. Η νικήτρια του διαγωνισμού, Massiel, εξέφρασε την οργή της για τους ισχυρισμούς και δήλωσε ότι εάν είχαν γίνει τέτοιες νοθείες, "άλλοι τραγουδιστές που ήταν πιο φιλικοί στο καθεστώς του Φράνκο, θα είχαν ωφεληθεί". Ο Ίνιγο ζήτησε συγγνώμη προσωπικά από την Μασιέλ, λέγοντας ότι είχε αναπαραγάγει μία διάσπαρτη φημολογία. Αμφότεροι η Μασιέλ και ο Ίνιγο κατηγόρησαν το τηλεοπτικό κανάλι La Sexta, που μετέδωσε το ντοκιμαντέρ, ότι κατασκεύασε το σκάνδαλο.

Συμμετέχουσες χώρες

Δεν υπήρξαν αποχωρήσεις επιστροφές χωρών ή πρώτες εμφανίσεις στον διαγωνισμό του 1968.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Ένας μόνο καλλιτέχνης επέστρεψε στον διαγωνισμό του 1968. Πρόκειται για τη νικήτρια του διαγωνισμού του 1962, τη Γαλλίδα Ιζαμπέλ Ομπρέ.
GNU PG

Ιστορία

Το GnuPG αρχικά αναπτύχθηκε από τον Βέρνερ Κοχ (Werner Koch) . Η έκδοση 1.0.0.0 κυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1999, δύο χρόνια μετά την αρχική έκδοση 0.0.0. Το 2000, το Γερμανικό υπουργείο Οικονομικών και Τεχνολογίας χρηματοδότησε την εκδοχή του GPG για Windows καθώς και την συγγραφή οδηγιών. Το GPG ακολουθεί το πρότυπο του OPEN PGP το οποίο με την σειρά του βασίστηκε στο PGP του Phil Zimmerman. Tον Φεβρουάριο του 2014 το GPG χρηματοδοτήθηκε με το ποσό των 36,732 ευρώ για την κατασκευή της νέας ιστοσελίδας και για δομικές βελτιώσεις του συστήματος.

Linux

Στο λειτουργικό σύστημα των GNU/Linux, πολλές από τις διανομές έρχονται με προεγκατεστημένο το GNU Privacy Guard. Εναλλακτικά, μπορεί να βρεθεί στα αντίστοιχα εξωτερικά software repositories και να εγκατασταθεί μέσω του package manager που η κάθε διανομή χρησιμοποιεί. 

Windows

Στο λειτουργικό σύστημα των Windows, το GPG μπορεί να εγκατασταθεί μέσω του GPG4win.
Τέλος, σε κάθε περίπτωση, ο χρήστης μπορεί να επιλέξει να μεταγλωττίσει τον παρεχόμενο κώδικα και να εγκαταστήσει τα παραγόμενα εκτελέσιμα.

Αδυναμίες

Το πρότυπο του OpenPGP επιρέπει την χρήση αρκετών μεθόδων για την ψηφιακή υπογραφή μηνυμάτων. Το 2003, στην προσπάθεια να γίνει μία από αυτές τις μεθόδους πιο αποδοτικές, παρουσιάστηκε μία ευπάθεια στην ασφάλεια του συστήματος. Η ευπάθεια αυτή επηρέαζε μόνο μία μέθοδο ψηφιαικής υπογραφής και μόνο για συγκεκριμένες εκδόσεις του GnuPG (1.0.2 μέχρι 1.2.3). Υπολογίζεται πως υπήρχαν λιγότερο από 1000 κλειδιά που επηρέαστηκαν στον server, καθώς οι περισσότεροι χρήστες δεν χρησιμοποιούσαν την μέθοδο αυτή, και συνεπώς η ζημιά περιορίστηκε αρκετά. Μετά την αποκάλυψη της ευπάθειας αυτής, η υποστήριξη της μεθόδου σταμάτησε (εκδόσεις GnuPG 1.2.4 και έπειτα).
Δύο ακόμα τέτοιες ευπάθειες ανακαλύψθηκαν στις αρχές του 2006. Στην πρώτη απ’αυτές, παρατηρήθηκε πως κάποιες χρήσεις του GnuPG για verification υπογραφών κατέληγαν σε ένα false positive αποτέλεσμα. Η δεύτερη αφορούσε τα non-MIME μηνύματα, που ήταν ευπαθή σε επιθέσεις όπου εισάγονταν δεδομένα μετά την ψηφιακή υπογραφή του μηνύματος, χωρίς αυτό να σημαίνε την αποτυχία της μεθόδου επιβεβαίωσης. Και στις δύο περιπτώσεις οι ευπάθειες αυτές καλύφθηκαν με μελλοντικές εκδόσεις του GnuPG.

Στο διεθνή τύπο

Τον Μάιο 2014, δημοσιεύθηκε στην Washington Post ένα 12-λεπτο video με τίτλο “GPG for Journalists” που είχε δημοσιευθεί τον Ιανουάριο του 2013 στην υπηρεσία Vimeo από τον χρήστη anon108. Σύμφωνα με την εφημερίδα ο χρήστης αυτός δεν ήταν άλλος παρά ο γνωστός Edward Snowden, ο οποίος αναφέρει στο video του με παραμορφωμένη φωνή, πως έκανε το video αυτό για να διδάξει στον Glenn Greenwald την έννοια της κρυπτογράφησης σε mail.
Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας

Το Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας (Revista de Filología Española, RFE) είναι ακαδημαϊκό περιοδικό της Ισπανίας που εξειδικεύεται σε θέματα φιλολογίας, γλωσσολογίας και διαλεκτολογίας.

Ιστορία

Το πρώτο της τεύχος δημοσιεύθηκε από το Συμβούλιο για την Επέκταση των Σπουδών (πρόγονο του Ανώτατου Συμβούλιου Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας) το 1914 υπό την διεύθυνση των πρωτοπόρων γλωσσολόγων Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ και Τομάς Ναβάρο Τομάς. Σύντομα έγινε το κύριο μέσο έκδοσης των ακαδημαϊκών ερευνών του Κέντρου Ιστορικών Μελετών και της πρώτης γενιάς της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας (Αμάδο και Ντάμασο Αλόνσο, Αμέρικο Κάστρο, Ραφαέλ Λαπέσα και Αλόνσο Θαμόρα Μπιθέντε) ενώ φιλοξένησε άρθρα και Ευρωπαίων ισπανιστών και ρομανιστών όπως του Βίλχελμ Μέγερ-Λύμπκε. Το 1915 ο Τομάς Ναβάρο δημιούργησε ένα σύστημα φωνητικής μεταγραφής που θα αποτελούσε σταθερά της ισπανικής γλωσσολογίας μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, γνωστό ως Φωνητικό αλφάβητο του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας.
Κατά τις δεκαετίες 1920 και 1930 αποτέλεσε σημείο αναφοράς της ισπανικής φιλολογίας και γλωσσολογίας στην Ευρώπη. Ωστόσο, με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου η δραστηριότητα του Κέντρου Ιστορικών Μελετών και του περιοδικού διακόπηκαν. Οι περισσότεροι πρωταγωνιστές της φιλολογίας στη χώρα εξορίστηκαν (άλλοι προσωρινά όπως ο Μενέντεθ Πιδάλ, άλλοι για πάντα όπως ο Τομάς Ναβάρο) λόγω της απόρριψης των επιστημών και την υποταγή του στην καθολική εκκλησία από τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο.
Κατά τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, ο Μενέντεθ Πιδάλ απομακρύνθηκε από το επίκεντρο των ερευνών στο νέο Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών της χώρας, δίνοντας χώρο σε έτερους ερευνητές όπως ο Ντάμασο Αλόνσο που ηγήθηκαν των φιλολογικών και γλωσσολογικών σπουδών της εποχής και προώθησαν την αναγέννηση του περιοδικού που εκδίδεται μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, το 1948, ο εξόριστος Αμάδο Αλόνσο, τότε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, δημοσίευσε το πρώτο τεύχος του Νέου Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας, συνεχιστή του ιστορικού περιοδικού στο Μεξικό στα πλαίσια του Κολέγιου του Μεξικού.
Κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη 1989

Η Κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη 1989 ανέλαβε μετά από την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1985.
Ο Τζαννής Τζαννετάκης, μετά τις εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989, στις οποίες δεν προέκυψε απόλυτη πλειοψηφία εδρών κανενός κόμματος στη Βουλή και το αδιέξοδο στο οποίο οδηγήθηκε η κατάσταση, ορκίστηκε στις 2 Ιουλίου, ύστερα από συμφωνία ΝΔ και Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου (ΚΚΕ και ΕΑΡ).
Η κυβέρνηση είχε ως κύριο μέλημά της -σύμφωνα με τη Νέα Δημοκρατία και τον Συνασπισμό- την «κάθαρση» και οδήγησε τη χώρα στις εκλογές του Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Επί κυβέρνησης Τζαννετάκη δημιουργήθηκε η ιδιωτική τηλεόραση (έπειτα από συμφωνία ΝΔ/Συνασπισμού) και κάηκε ένα μεγάλο ιστορικό αρχείο της σύγχρονης ιστορίας, οι φάκελοι των αγωνιστών της Αριστεράς την περίοδο από την κατοχή έως την πτώση της χούντας το 1974.
Η συγκρότηση της κυβέρνησης Τζαννετάκη και μετέπειτα και της οικουμενικής κυβέρνησης υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα (ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/Συνασπισμός) αποτέλεσε μια από τις βασικές αιτίες της ανταρσίας της ΚΝΕ και της διάσπασης της ΚΝΕ και του ΚΚΕ το Σεπτέμβριο-Νοέμβριο του '89.

Διαδοχή

Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Τζαννετάκη, ανέλαβε η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989 που οδήγησε τη χώρα στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, μετά τις οποίες σχηματίστηκε η Οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα 1989.
Κώστας Σαραλιώτης

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε το 1947 στην Καλλιθέα Αθηνών και έπαιξε ποδόσφαιρο αρχικά στον Φοίνικα Καλλιθέας πριν πάει στον Πανιώνιο. Με τον Πανιώνιο αναδείχθηκε δευτεραθλητής Α΄ Εθνικής 1970-71, κατά τη μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου στο πρωτάθλημα Ελλάδας από κοινού με το Πανελλήνιο του 1951. Έπειτα από ένα χρόνο με την Παναχαϊκή, μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς χωρίς να καθιερωθεί ως βασικός, όντας συμπαίκτης με τους Παναγιώτη Κελεσίδη και Λευτέρη Πουπάκη.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε 2 φορές διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας σε αγώνες κατά της Αυστραλίας, στις 19 και στις 23 Ιουλίου 1969, σε περιοδεία στην χώρα αυτή. Στον πρώτο (ήττα με 0-1) χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή στο 29', ενώ στον δεύτερο (ισοπαλία 2-2) μετείχε επί 90' (σε αυτόν σημειώθηκε το μοναδικό ρεκόρ για τον Πανιώνιο, να αγωνιστούν σε όλη τη διάρκεια 5 ποδοσφαιριστές του).
Επίσης, στις 14 Δεκεμβρίου 1966 αγωνίστηκε με την εθνική Νέων στον προκριματικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με τη Βουλγαρία.
Τον Ιούνιο του 1967 αγωνίστηκε με την Εθνική Ερασιτεχνών, όπως ονομαζόταν τότε η Ολυμπιακή ομάδα, στο προολυμπιακό τουρνουά, στον επαναληπτικό από τους δυο αγώνες με την Ανατολική Γερμανία.
Τέλος, τον Ιούνιο του 1969 υπήρξε βασικός τερματοφύλακας της εθνικής Ελπίδων, η οποία κατέκτησε το 2ο Βαλκανικό Κύπελλο.
Γεώργιος Θεμελής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1897 εποχή που η πόλη ήταν ακόμα υπό οθωμανική κατοχή. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε το 1918. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην τότε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, ενώ μετεκπαιδεύτηκε και στη Γαλλία (Γαλλική Σχολή Αεροπορίας και Γαλλική Σχολή Πολέμου). Όταν η Πολεμική Αεροπορία έγινε ανεξάρτητος κλάδος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων το 1930, ο Θεμελής εντάχθηκε σ'αυτή.
Την περίοδο της Κατοχής, ο Θεμελής διορίστηκε νομάρχης Πέλλας από την δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Γι' αυτή τη θέση τον πρότεινε ο γενικός επιθεωρητής νομαρχιών Αθανάσιος Χρυσοχόοου, υποστηρίζοντας ότι ο Θεμελής θα προάσπιζε όσο μπορούσε τα ελληνικά συμφέροντα απέναντι σε τυχόν αποσχιστικές τάσεις του σλαβόφωνου πληθυσμού, τον οποίο υποδαύλιζε η Βουλγαρία, στην οποία οι Ναζί ήδη είχαν παραχωρήσει την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη. Παράλληλα, ο Θεμελής δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της «Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργανώσεως » (ΠΑΟ). Η όλη πολιτεία και συμπεριφορά του την περίοδο της Κατοχής είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη, με αριστερούς, ΕΑΜογενείς αλλά και πολλούς κεντρώους να τον κατηγορούν ευθέως ως δωσίλογο, υπηρέτη των Γερμανών, και σφαγέα άμαχου πληθυσμού, ενώ αντίθετα οι δεξιοί θεωρούσαν ότι με τη δράση του προστάτευσε τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.
Μετά την απελευθέρωση το 1944, ο Θεμελής πολέμησε στον εμφύλιο και συνέχισε την καριέρα του στην Πολεμική Αεροπορία (τότε Ελληνική Βασιλική Αεροπορία), από την οποία τελικά αποστρατεύθηκε με το βαθμό του υποπτέραρχου.
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την ΕΡΕ από το 1956 ως το 1967, ενώ την τριετία 1958-61 ήταν υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1969, σε ηλικία 72 ετών.
Ήταν για πολλά χρόνια μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, την οποία βοήθησε και με δωρεές.
25 Φώκαια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η τροχιά της Φώκαιας γύρω από τον Ήλιο έχει σχετικώς μεγάλη εκκεντρότητα, με αποτέλεσμα η απόστασή της από αυτόν να ποικίλλει σημαντικά. Η μέση διάμετρός της είναι 75,1 χλμ., ενώ η μάζα της υπολογίζεται σε 440 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια της εκτιμάται σε 2,1 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 39,7 m/sec.
Η Φώκαια περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με περίοδο 9 ώρες και 57 λεπτά. Το άλβεδό της είναι 0,231, τυπικό για αστεροειδή τύπου S όπως είναι η Φώκαια. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Αλβέρτος Βόλφγκανκ του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού-Ερρίκου πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ-Κούλμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου του Βόλφσταϊν.
Μεγάλωσε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο-Φρειδερίκο-Κάρολο στο Μπήλεφλετ και σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Έκανε τη Μεγάλη Περιοδεία, περνώντας από τη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ιταλία· έπειτα εισήλθε στον Αυστριακό στρατό.
Κατά τη στρατιωτική του σταδιοδρομία έφθασε το βαθμό του υποστράτηγου. Μαζί με τον στρατάρχη Κλωντ Φλοριμόν ντε Μερσύ επιτέθηκαν στο κάστρο Κροκέτα της Πάρμας, αλλά σκοτώθηκαν. Τάφηκε αρχικά στο Μπάυροϊτ και το 1742 η σορός του μεταφέρθηκε στο αββαείο Χίμελσκρον, όπου η αδελφή του Σοφία-Μαγδαληνή, σύζυγος του Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας, έφτιαξε ένα επιτάφιο μνημείο σε ανάμνησή του.
Το 1734 απεβίωσε στην Πάρμα της Αιμίλια-Ρομάνα σε ηλικία 45 ετών, άγαμος.
Αγνή του Φωσινύ

Η Αγνή, γαλλ. Agnes (απεβ. 11 Αυγούστου 1268) από τον Οίκο του Φωσινύ ήταν κόρη του κυρίου του Φωσινύ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Αϋμόν Β΄ κυρίου του Φωσινύ και της Βεατρίκης του Ωσόν. Ο Αϋμόν Β΄ καταγόταν από τους κόμητες της Γενεύης. Αδέλφια της ήταν η Βεατρίκη και ο νόθος Αϋμόν, έτσι ο πατέρας της την όρισε κληρονόμο του.
Μνηστεύτηκε το 1234 και παντρεύτηκε δύο έτη μετά τον Πέτρο Β΄, που το 1263 έγινε κόμης της Σαβοΐας. Η Αγνή έγινε έτσι κόμισσα για 5 έτη, ως το τέλος της το 1268. Απέκτησαν τη Βεατρίκη, που λόγω του Σαλικού Νόμου δεν μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα της στη Σαβοΐα: όταν το 1268 απεβίωσε ο Πέτρος Β΄, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φίλιππος Α΄. 
Η Αγνή ήθελε αρχικά να δώσει τα 2/3 στον σύζυγό της Πέτρο Β΄ και το 1/3 στην κόρη της Βεατρίκη, αλλά τελικά την όρισε μόνη κληρονόμο του Φωσινύ, μαζί με τον σύζυγο εκείνης Γκιγκ Ζ΄. Αυτό οδήγησε σε μελλοντικές διαμάχες μεταξύ των Οίκοων της Σαβοΐας και του Βιεννουά για την περιοχή, την οποία έλαβε ο Οίκος της Σαβοΐας από τους Γάλλους με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1355. Η Αγνή τάφηκε στο αββαείο του Κονταμίν-συρ-Αρβ του Φωσινύ.
Πλάγιος τομέας άνω γνάθου

Μόνιμων και νεογιλών δοντιών

Ο νεογιλός πλάγιος τομέας της άνω γνάθου σε σχέση με τον αντίστοιχο μόνιμο, έχει μικρότερο μέγεθος μύλης. Η εγγύς-άπω διάστασή του είναι ίση με την κοπτικο-αυχενική. Γλωσσικά έχει υποτυπώδες γλωσσικό έπαρμα. Είναι λευκότερο και περισσότερο διάφανο δόντι.

Άνω και κάτω μόνιμων πλάγιων τομέων

Οι πλάγιοι τομείς της άνω γνάθου σε σχέση με τους κάτω είναι μεγαλύτερα δόντια τόσο σε μήκος όσο και σε όγκο. Έχουν σχήμα «φτυαριού» και το γλωσσικό τους φύμα είναι πιο ανεπτυγμένο. Αντίθετα οι κάτω έχουν σχήμα «σμίλης». Χειλικά είναι κυρτότερα δόντια και γλωσσικά πιο κοίλα, ενώ η ρίζα τους είναι πιο κωνική. Έχουν κλίση κατά τη σύγκλειση λοξά προς τα κάτω και μπροστά.
Μετρό Κουανγκτσόου

Το Μετρό της Κουανγκτσόου (ή Μετρό Καντώνας) είναι ένα σύστημα μετρό στην Κουανγκτσόου της Κίνας. Έχει 14 γραμμές που καλύπτουν 476,26 χλμ. και έχει 257 σταθμούς. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε φάση ταχείας ανάπτυξης.
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13

Σύστημα διεξαγωγής

Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13 συμμετείχαν 8 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2013-14.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2011-12, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2012-13 δεν συμμετείχε η Πάφια.
Γιαν Σουνς

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ μετοίκησε για να ζήσει στην Αμβέρσα μαζί με διευθυντή σχολείου, ονόματι Γιάκομπ Μπόον (Jacob Boon), όπου έμαθε μόνος του τα βασικά στοιχεία της ζωγραφικής. Αφού έγινε ειδήμων, μετοίκησε διαμένοντας με τον ζωγράφο Χίλλις Μόστερτ και τον βοήθησε να δημιουργήσει τις τοπιογραφίες του, παρόμοιες με του αδελφού του, Φρανς Μόστερτ. Μερικές από αυτές τις πρώιμες τοπιογραφίες μπορούσε κανείς να δει στην οικία του Χέντρικ Λάουβερς Σπίγκελ (Hendrick Louwersz Spieghel) την εποχή που ο Μάντερ συνέγραφε το βιβλίο του (1604). Ο Σουνς και ο Μάντερ συναντήθηκαν κατά το ταξίδι του Μάντερ στην Ιταλία, όπου ο Σουνς δημιουργούσε μικρούς πίνακες για τον Πάπα ης Ρώμης.
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης βρισκόταν στη Ρώμη από το 1573 και στην Πάρμα το 1575. Ήταν ιδιαίτερα δραστήριος από το 1575 με τον Οίκο των Φαρνέζε στη Ρώμη, και στην Πιατσέντσα και στην Πάρμα στις αρχές του 17ου αιώνα. Ζωγράφισε πίνακες με ιστορικό περιεχόμενο, όπως ο μανιεριστικής τεχνοτροπίας πίνακας Δίας και Αντιόπη, καθώς και πίνακες με θρησκευτικά θέματα, τα οποία ανακλούσαν τα διατάγματα της Συνόδου του Τρέντο επί της τέχνης και τα ιδεώδη της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με την ευσέβεια.
Απεβίωσε στην Πάρμα μεταξύ 1611 και 1614.