google/wiki40b huggingface dataset:
Προωθητική διάταξη

Ένα αεροσκάφος με προωθητική διάταξη έχει τους έλικες του τοποθετημένους πίσω από τους κινητήρες οι οποίοι τους τροφοδοτούν. Ως εκ τούτου, ο έλικας φαίνεται πως «ωθεί» το αεροσκάφοος. Στην κλασική διάταξη, τη συμβατική, ο έλικας βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα και έτσι φαίνεται πως έλκει το αεροπλάνο: αυτή η διάταξη ονομάζεται ελκτική.
Στα μονοκινητήρια αεροσκάφη, ο έλικας βρίσκεται στο πίσω μέρος της ατράκτου. Η ουρά του αεροσκάφους πρέπει για αυτόν τον λόγο να έχει συγκεκριμένο σχήμα, όπως για παράδειγμα μία διπλή ουρά.
Σε αεροσκάφη με πολλαπλούς κινητήρες, οι κινητήρες και οι έλικες τους βρίσκονται κοντά στις άκρες των πτερύγων.

Ιστορικά στοιχεία

Από τα πρώτα χρόνια της αεροπορίας, η προωθητική διάταξη χρησιμοποιούνταν αρκετά συχνά, για παράδειγμα στο Wright Flyer ή το διπλάνο του Κέρτις το οποίο χρησιμοποίησε ο Γιουτζίν Έλι για την πρώτη απογείωση από πλοίο. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η διάταξη αυτή χρησιμοποιήθηκε από Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο μιας και επέτρεπε στα πολυβόλα να ρίχνουν βολές ευθέως χωρίς παρεμπόδιση από τον έλικα. Αυτή η διάταξη χρησιμοποιήθηκε ενδεικτικά στα Vickers F.B.5 Gunbus, Royal Aircraft Factory F.E.2 και Airco DH.2. Στη συνέχεια, με την ανάπτυξη των βολών διαμέσου του έλικα, η διάταξη αυτή έγινε πιο σπάνια. Τη δεκαετία του 1930, η διάταξη αυτή χρησιμοποιήθηκε στο μονοκινητήριο υδροπλάνο Supermarine Walrus. Την ίδια περίοδο, κατασκευάστηκαν μεγάλα πολυκινητήρα υδροπλάνα, αλλά είχαν μικτή προωθητική και ελκτική διάταξη, με κύριους ελκτικούς κινητήρες και άλλον έλικα επί του ιδίου άξονα.
Προωθητική διάταξη χρησιμοποιήθηκε και στο Convair B-36, το μεγαλύτερο βομβαρδιστικό αεροσκάφος των Ηνωμένων Πολιτειών το οποίο διέθετε έξι κινητήρες Pratt & Whitney R-4360 ισχύος 3800 ίππων. Στη συνέχεια, προστέθηκαν τέσσερις κινητήρες General Electric J47.
Μερικά σύγχρονα ελαφρά αεροσκάφη χρησιμοποιούν τη προωθητική διάταξη. Μερικά εξ αυτών είναι τα Quad City Challenger, Cirrus VK-30 και τα διάσημα αεροπλάνα με «ψευδοπτέρυγες» του Μπερτ Ράταν: Varieze και Long-EZ. Η διάταξη αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη με έλικες.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα

Η χρήση της προωθητικής διάταξης έχει ορισμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.
Εκλογές στη Λιβερία

Στη Λιβερία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, Βουλή και Γερουσία. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για εξαετή ανανεώσιμη θητεία. Η Βουλή των Αντιπροσώπων  (House of Representatives) έχει 73 μέλη, που εκλέγονται για 6ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η Γερουσία αριθμεί 30 μέλη, 2 από κάθε κομητεία, τα οποία εκλέγονται για 9ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα. Η διαδικασία των εκλογών για τη Γερουσία καθυστερεί, με 1 γερουσιαστή από καθεμιά κομητεία να εκλέγεται σε εκλογές που διεξάγονται ανά τριετία.
Όλες οι εκλογές διεξάγονται αποκλειστικά σε πανεθνικό επίπεδο.

Βουλευτικές εκλογές

Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2017.

1984

Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 3 Ιουλίου 1984 εγκρίθηκε από το λαό ένα νέο σύνταγμα με ποσοστό 98,6% και με συμμετοχή 82,2%. Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 6 Ιανουαρίου 1986, έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του 1985.

Συνταγματικό δημοψήφισμα 2011

Στις 23 Αυγούστου 2011 οι πολίτες ψήφισαν σε δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος της χώρας. Αμφότερα τα σώματα του Κοινοβουλίου ενέκριναν τις αλλαγές στο Σύνταγμα στις 17 Αυγούστου 2010 και συνακόλουθα τέθηκαν σε δημοψήφισμα. Οι 4 τροποποιήσεις για τις οποίες ρωτήθηκαν οι ψηφοφόροι ήταν η θητεία των δικαστών, ο προγραμματισμός των εκλογών, τα απαιτούμενα κριτήρια για να είναι κάποιος προεδρικός υποψήφιος και το εκλογικό σύστημα. Την επίβλεψη του δημοψηφίσματος είχε η Εθνική Επιτροπή Εκλογών και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 31 Αυγούστου 2011. Η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι σε κανένα από τα 4 ερωτήματα δεν συμπληρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, ώστε να είναι έγκυρο το αποτέλεσμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι εγκρίθηκε το αποτέλεσμα για το τέταρτο ερώτημα του δημοψηφίσματος (το 59,27% υπερψήφισε την απόφαση να είναι νικητής των βουλευτικών και δημοτικών εκλογών ο υποψήφιος που συγκεντρώνει περισσότερες ψήφους από όλους τους άλλους).
Νίκος Παπαχρήστος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βόλο το 1919. Ήταν ο μικρότερος αδερφός του επίσης ηθοποιού Κώστα Παπαχρήστου (Βόλος 1916 - Αθήνα 1995). Το 1936, ξεκίνησε σπουδές τραγουδιού στο Μακεδονικό Ωδείο. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, κατέβηκε στην Αθήνα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στο Ναυτικό, αλλά οι εξελίξεις τον "πρόλαβαν". Ο πόλεμος κηρύχτηκε, ο Νίκος έμεινε στην Αθήνα και πήγε -ύστερα από συμβουλή φίλου- για ακρόαση στη Λυρική Σκηνή, όπου και η βαθιά του φωνή εντυπωσίασε τους πάντες και τον προσέλαβαν. Έμεινε στη Λυρική Σκηνή 35 χρόνια, έπαιξε και τραγούδησε σε 56 όπερες, κάνοντας σπουδαία καριέρα. 
Το 1970, ο Γιάννης Δαλιανίδης που τον είχε παρακολουθήσει, τον επέλεξε για ένα ρόλο στην κινηματογραφική ταινία "Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο" με τη Ζωή Λάσκαρη. Την επόμενη χρόνια, η καριέρα του εκτοξεύτηκε στο σινεμά και την τηλεόραση. Έπαιξε αρχικά στην "Υπολοχαγό Νατάσα" και αμέσως μετά ο Νίκος Φώσκολος τον προσέλαβε, το 1971, για το ρόλο του αντισυνταγματάρχη Τσόκρη στην τηλεοπτική σειρά που έμελλε να σημειώσει εξαιρετική επιτυχία, τον "Άγνωστο Πόλεμο".  
Πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου 2005.
Leroy Merlin

Ιστορία

Tο 1923, ο Αντόλφ Λερουά και η Ροζ Μερλέν, σύντροφοι στη προσωπική ζωή και συνεργάτες, εμπορεύονταν στη βόρεια Γαλλία υλικά που άφησαν πίσω τους οι συμμαχικές δυνάμεις μετά το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύντομα παρατήρησαν μεγάλη ζήτηση.
Το 1960, η εταιρεία πήρε το όνομα Leroy Merlin, επινόησε τη δωρεάν μεταφορά των προϊόντων στο σπίτι και άνοιξε το πρώτο μεγάλο κατάστημα πώλησης προϊόντων μαστορέματος. Από το 1979, η Association Mulliez είναι ο κύριος μέτοχος του Groupe Adeo, της μητρικής εταιρείας στην οποία ανήκει πλέον η Leroy Merlin.
Η Leroy Merlin δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα από το 2005 και είναι μέλος του ομίλου εταιρειών Groupe Adeo (στην Ελλάδα και στη Κύπρο: συμμετοχή 60% Groupe Adeo, 40% Παύλος Φουρλής). Άνοιξε το πρώτο της κατάστημα τον Μάρτιο 2007 στο εμπορικό πάρκο του διεθνούς αεροδρομίου της Αθήνας και σήμερα κατέχει έξι στην Ελλάδα και ένα στην Κύπρο (από τον Σεπτέμβριο του 2011).

Προϊόντα και υπηρεσίες

Η Leroy Merlin προσφέρει προϊόντα για τα μαστορέματα, τις κατασκευές, τον κήπο και τη διακόσμηση. Προσφέρει ακόμη υπηρεσίες επισκευής και τοποθέτησης, σχεδιασμού και τροποποίηση των προϊόντων που πουλά.
Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Θεαγένειο

Ιστορικό

Η πρώτη αναφορά στην ύπαρξή του τοποθετείται στα μέσα του 17ου αιώνα.
Το κτίριο καίγεται ολοσχερώς στη μεγάλη πυρκαγιά του 1890, που καταστρέφει το κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Το 1891-92 με τις αποζημιώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών και τη συνδρομή μεγάλων ευεργετών ξεκινά στη θέση που είναι σήμερα, η κατασκευή του νέου νοσοκομείου, που ολοκληρώνεται το 1895, σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ, ως γενικό Παθολογικό Νοσοκομείο.
Το 1909 με κληροδότημα του Δημητρίου Ιωαννίδη, οικοδομείται το νέο κτίριο στο οποίο στεγάστηκε η Χειρουργική πτέρυγα. Στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής με δωρεές των οικογενειών Μοσκώφ και Ιωαννίδη ιδρύεται Παιδιατρική πτέρυγα (40 κλινών) το δε Νοσοκομείο ονομάζεται «Θεαγένειο και Μοσκώφειο Νοσοκομείο».
Το 1957 μετατρέπεται σε πρότυπο ειδικό αντικαρκινικό ινστιτούτο «Θεαγένειο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο». Το 1963 εγκαινιάζεται το πρώτο κτίριο με Γενικό Διευθυντή τον Καθ. Αλ. Συμεωνίδη, στο οποίο λειτουργούν Ερευνητικό Τμήμα (το μετέπειτα Συμεωνίδειο Ερευνητικό Κέντρο), τα Εξωτερικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Εργαστήρια και το Ακτινοθεραπευτικό τμήμα.
Το 1975, λειτουργεί η Νοσηλευτική πτέρυγα, στην οποία εγκαθίσταται η Διοικητική Υπηρεσία, τα χειρουργεία και αναπτύσσονται τα Διαγνωστικά Εργαστήρια.
Το 1985 το «Θεαγένειο» καθίσταται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εντάσσεται πλήρως στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, λίγο δε αργότερα οργανώνεται το Κέντρο Προληπτικής Ιατρικής.
Το 2001 εντάσσεται στο Α’ ΠΕΣΥ Κεντρικής Μακεδονίας ως αποκεντρωμένη μονάδα (Ν. 2889/01).
Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης

Η λίρα ήταν το νόμισμα της Ομοσπονδίας της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης από το 1955 έως το 1963. Η λίρα υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες).

Ιστορία

Η Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1953 και η λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης καθιερώθηκε το 1955 και αντικατέστησε την λίρα της Νότιας Ροδεσίας η οποία κυκλοφορούσε σε όλα τα μέρη της ομοσπονδίας (Νότια Ροδεσία, Βόρεια Ροδεσία και Νυασαλάνδη). Το νέο νόμισμα αντικατέστησε την λίρα της Νότιας Ροδεσίας με αναλογία 1/1. Παράλληλα το νέο νόμισμα ήταν συνδεδεμένο με την Βρετανική λίρα με αναλογία 1/1. 
Η ομοσπονδία διαλύθηκε στο τέλος του 1963 και οι τρεις περιοχές επανήλθαν στο καθεστώς των χωριστών Βρετανικών αποικιών. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1964, η Νυασαλάνδη έγινε ανεξάρτητη και μετονομάστηκε σε Μαλάουι, η Βόρεια Ροδεσία απέκτησε την ανεξαρτησία της και μετονομάστηκε σε Ζάμπια, ενώ η Νότια Ροδεσία μετονομάστηκε σε Ροδεσία και πολύ αργότερα το 1980 σε Ζιμπάμπουε. 
Κάθε μία ανεξάρτητη πλέον χώρα εξέδωσε δικό της νόμισμα και έτσι προέκυψαν η λίρα του Μαλάουι, η λίρα της Ζάμπιας και η λίρα της Ροδεσίας. Και τα τρία νέα νομίσματα είχαν ισοτιμία 1/1 με την λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1956, η Τράπεζα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης εξέδωσε χαρτονομίσματα των 10 σελινίων και 1, 5 και 10 λιρών.
Ινδικός φεμινισμός

Οι απαρχές

Οι ρίζες του ινδικού φεμινισμού εντοπίζονται στα τέλη του 19ου αιώνα. Ειδικότερα από το 1880 κι έπειτα μεσοαστές γυναίκες άρχισαν να εισχωρούν δειλά-δειλά στην επαγγελματική ζωή και να συμμετέχουν ενεργότερα στο νεο-ινδουιστικό μεταρρυθμιστικό ρεύμα.
Μία εκ των πρωτοπόρων αυτής της πρώτης περιόδου υπήρξε η Παντίτα Ραμαμπάι (Pandita Ramabai) (1858-1922). Aυτή αγωνίστηκε για τη μόρφωση των κοριτσιών οι οποίες χήρευαν σε παιδική ηλικία, την εισαγωγή γυναικών στις ιατρικές σχολές, και την κατάρτισή τους ως δασκάλες.
Το 1887 συνέγραψε το βιβλίο The High Caste Hindu Woman. Δύο χρόνια αργότερα (1889) ίδρυσε ένα οικοτροφείο και σχολείο για την εκπαίδευση νεαρών χηρών. Η ίδια καταγόταν από βραχμανική οικογένεια, αλλά απογοητευμένη από την έλλειψη ευκαιριών για τις γυναίκες εντός του νεο-ινδουιστικού μεταρρυθμστικού κινήματος την οδήγησε στην απόφασή της να ασπαστεί τον χριστιανισμό, μια απόφαση που με τη σειρά της επέφερε τον εξοβελισμό της από την κάστα στην οποία ανήκε.
Η έκκλησή της για παροχή εκπαίδευσης στις γυναίκες με το επιχείρημα ότι ως «μητέρες του έθνους (mothers of nation) θα έπρεπε να εκπαιδευθούν επαρκώς» βρήκε ανταπόκριση και σε άλλες γυναίκες, οι οποίες έσπευσαν να την υποστηρίξουν.
Η Sarojini Naidu (1876-1949), η μετέπειτα αρχηγέτιδα του φεμινιστικού κινήματος και του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου, διακήρυξε: «Εκπαιδεύστε τις γυναίκες σας και το έθνος θα φροντίσει τον εαυτό του [...] το χέρι που κουνά την κούνια κυβερνά τον κόσμο».
Μαζί με την θεοσοφίστρια Annie Bessant προέβαλε τις ιδιότητες των ινδουιστικών θεαινών και γυναικείων μορφών της ινδικής μυθολογίας προκειμένου να υποδείξουν πρότυπα ρόλων για τις γυναίκες. Η τακτική τους αποσκοπούσε στο να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των γυναικών στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Από τις αρχές του 1920 μέχρι και το 1947 οπότε επιτεύχθηκε η εθνική ανεξαρτησία, πολλές γυναίκες, συνοδευόμενες από άνδρες, εντάχθηκαν σε ομάδες που διοργάνωναν απεργίες και διαδηλώσεις.

Ο Ινδικός φεμινισμός μετά την εδραίωση της Ινδικής ανεξαρτησίας

Με την εδραίωση της ινδικής ανεξαρτησίας οι γυναίκες κινήθηκαν προς την κατεύθυνση της διεκδίκησης ίσων διακαιωμάτων με τους άνδρες. Αν και με το σύνταγμα του 1950 κατοχυρώθηκε η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, δεν δρομολογήθηκε η συγκρότηση ενός νεόυ ινδουιστικού οικογενειακού δικαίου (Hindu Code Bill). Έτσι αιτήματα που συνδέονταν με την αύξηση του μέσου ορίου ηλικίας προς αρραβώνα και γάμου, το δικαίωμα της γυναίκας να αιτήσει την έκδοση διαζυγίου και αλλαγές στην νομοθεσία σχετικά με την προικοδότηση και την κληρονομιά, δεν υλοποιήθηκαν.
Στις δεκαετίες του 1970 και 1980 πολιτικοποιημένες και μορφωμένες γυναίκες προέβησαν σε συγκρότηση συλλόγων και ομάδων, ανεξαρτήτως κάστας, σε πόλεις , κωμοπόλεις και χωριά, αγωνιζόμενες κατά της απόδοσης προίκας, της κακομεταχείρισης γυναικών, του βιασμού. Σταθμός στην ιστορία του Ινδικού φεμινιστικού κινήματος ήταν η έκδοση του ΄΄Manushi΄΄, το 1978, ενός περιοδικού για τις γυναίκες από γυναίκες.
Ρεάλ Σοσιεδάδ

Ξεκίνημα του συλλόγου

Όπως σχεδόν σε κάθε περιοχή της Ισπανίας το ποδόσφαιρο στο Σαν Σεμπαστιάν διαδόθηκε στης αρχές του 20ου αιώνα από φοιτητές και εργάτες που επέστρεψαν από την Αγγλία. Έτσι στις 7 Σεπτεμβρίου 1909 ιδρύθηκε η ομάδα που στην αρχή πήρε την ονομασία Sociedad de Futbol. To 1910 η ομάδα πήρε το πλήρες όνομα της Real Sociedad de Fútbol από τον Βασιλέα Αλφόνσο τον 13ο ο οποίος και χρησιμοποιούσε το Σαν Σεμπαστιάν ως πρωτεύουσα της Ισπανίας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η Ρεάλ Σοσιεδάδ όπως είναι κοινώς γνωστή ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ισπανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου (La Liga) το 1928. Κατά την διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας το 1931-1939 ο σύλλογος άλλαξε το όνομα του σε Donostia Club de Futbol αλλά με το τέλος του εμφυλίου πολέμου η ομάδα επέστρεψε στο παλιό της όνομα.

Δεκαετία του 1980

Η ομάδα στις αρχές του 1980 διάνυσε την πιο πετυχημένη περίοδο στην ιστορία της αφού κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα τα μοναδικά μέχρι τώρα στην ιστορία της και επίσης πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα Ισπανίας. Επίσης στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έφερε στην ομάδα της τον πρώτο μη Βάσκο ποδοσφαιριστή. Συγκεκριμένα το 1989 αγόρασε τον διεθνή Ιρλανδό ποδοσφαιριστή της Λίβερπουλ Τζον Άλντριτζ.

Νεώτερη ιστορία του Συλλόγου

Στην νεότερη ιστορία του συλλόγου η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν την περίοδο 2002-2003 όπου κατάφερε να κατακτήσει την 2η θέση στο πρωτάθλημα με βασικό κρίκο για αυτή την επιτυχία τον Ντάρκο Κοβάτσεβιτς. Η ομάδα μέχρι την 36η αγωνιστική κρατούσε την 1η θέση στον βαθμολογικό πίνακα αλλά μια ήττα από την Θέλτα Βίγο στην προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος με 3-2 έδωσε την ευκαιρία στην Ρεάλ Μαδρίτης να πάρει τον τίτλο.
Μετά από την περίοδο 2002-2003 και την 2η θέση η ομάδα βρισκόταν στα χαμηλά στρώματα της 1ης κατηγορίας του Ισπανικού πρωταθλήματος ώσπου το 2007 υποβιβάστηκε στην 2η κατηγορία Ισπανίας. Το 2010 προβιβάστηκε στην 1η κατηγορία.

Διακρίσεις

1ης κατηγορίας του πρωταθλήματος Ισπανίας (2) : 1980-1981, 1981-1982 
Κύπελλο Ισπανίας (2) :1908-1909, 1986-1987 
Ισπανικό Σούπερ Καπ (1) : 1982 
2η κατηγορία Ισπανίας (2):1948-1949, 1966-1967

Στατιστική

Χρονιές στην 1η κατηγορία : 63 

Χρονιές στην 2η κατηγορία: 14
Αντίγονος Φλώρινας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Αντίγονος βρίσκεται νότια της λίμνης Βεγορίτιδας κοντά στα όρια με το νομό Κοζάνης. Απέχει 11 χλμ. ΝΑ. από το Αμύνταιο, 41 χλμ. ΝΑ. από την Φλώρινα και 45,5 Β. από την Κοζάνη. Το χωριό, επί τουρκοκρατίας, ονομαζόταν Κιοσελέρ και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που τότε ανήκε στο νομό Κοζάνης. Μετονομάστηκε σε Αντίγονο το 1928 και το 1974 υπάγεται από στο νομό Φλωρίνης. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αντιγονείας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλώτα του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 424 κατοίκους.
Κηφίσιος

Ο Κηφίσιος ήταν αρχαίος Έλληνας Αθηναίος δημαγωγός που έζησε περί τα τέλη του 5ου με αρχές του 4ου αιώνα π.Χ.
Αφού προηγουμένως είχε δωροδοκηθεί από τον Καλλία, το 399 π.Χ., μήνυσε τον ρήτορα Ανδοκίδη ότι συμμετείχε στα Ελευσίνια Μυστήρια κατά το χρόνο που τελούσε σε τιμωρία από της εποχής της δίκης των Ερμοκοπιδών. Επειδή όμως η κατηγορία του αυτή δεν συγκέντρωσε τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων των δικαστών καταδικάστηκε ο ίδιος ο Κηφίσιος σύμφωνα με την ισχύουσα τότε νομοθεσία σε ατιμία.
Ετάνπ

Ιστορία

Η Ετάνπ, γνωστή ως Stampae στη λατινική γλώσσα, υπήρχε ήδη στις αρχές του 7ου αιώνα και κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα ανήκε στην άμεση κυριαρχία του γαλλικού στέμματος. Κατά τον Μεσαίωνα έλαβαν χώρα στην πόλη αρκετές σύνοδοι, από τις οποίες η πλέον αξιοσημείωτη έγινε το 1130 και κατέληξε στην αναγνώριση του Ιννοκέντιου Β΄ ως του νόμιμου Πάπα. Το 1652, κατά την εξέγερση της Σφενδόνης η Ετάνπ υπέφερε πολύ στα χέρια των βασιλικών δυνάμεων υπό τον Ερρίκου ντε Λα Τουρ ντε Τυρέν.

Γεωγραφία

Η Ετάνπ είναι χτισμένη δίπλα στον μικρό ποταμό Σαλουέτ, παραπόταμο του Ζυν. Η κοινότητα έχει έκταση 40,92 τετρ. χιλιόμετρα (πυκνότητα πληθυσμού 550 κάτοικοι ανά τετρ. χιλιόμετρο), σε υψόμετρο 66 ως 156 μέτρα. Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί στη γαλλική ως Étampois.

Μεταφορές

Η Ετάνπ εξυπηρετείται από δύο σταθμούς της γραμμής C του RER: τους Gare d'Étampes και Saint-Martin-d'Étampes.

Αξιοθέατα

Μια υπέροχη θέα της Ετάνπ φαίνεται από τον φρουριακό Πύργο Guinette, που ανεγέρθηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκο τον Παχύ τον 12ο αιώνα σε ένα ύψωμα. Ο κεντρικός ναός της Παναγίας του Φρουρίου (Notre-Dame du Fort) χρονολογείται από τον 11ο και τον 12ο αιώνα, και έχει ακανόνιστο σχέδιο, με θαυμάσιο ρωμανικού ρυθμού πύργο και καμπαναριό, ενώ περιβάλλεται μερικώς από αξιόλογο τείχος με πολεμίστρες. Το εσωτερικό του ναού περιέχει αρχαίες απεικονίσεις και άλλα έργα τέχνης. Ο ναός του Αγίου Βασιλείου (12ος και 16ος αι.), με ρωμανική πύλη, και ο ναός του Αγίου Μαρτίνου (12ος και 13ος αι.), με έναν κεκλιμένο πύργο του 16ου αιώνα, είναι μικρότερης σημασίας.
Δύο οικίες στην πόλη αποτελούν όμορφα παραδείγματα Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής και φέρουν τα ονόματα της Ανν ντε Πισελέ, ερωμένης του βασιλιά Φραγκίσκου Α΄, και της Ντιάν ντε Πουατιέ, ερωμένης του βασιλιά Ερρίκου Β΄. Στην κεντρική πλατεία υπάρχει άγαλμα του φυσιοδίφη Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ, ο οποίος γεννήθηκε στην Ετάνπ. Υπάρχει επίσης ένα θέατρο σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Γκαμπριέλ Νταβιού, που κτίσθηκε το 1851-1852, πάρκο αναψυχής με αναταρασσόμενη πισίνα και μερικά γλυπτά του Αντρέ Ντελυόλ: «Αφροδίτη αναδυομένη» (Vénus anadyomène), «Η Γη», «Ο κόρακας κι η αλεπού», «`Ενας άγγελος» και άλλα.
Γιουστίνους του Νασσάου

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του σιωπηλού, πρίγκιπα της Οράγγης και της ερωμένης του (μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου γάμου του) Εύας Έλινξ. Ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως τέκνο του και τον μεγάλωσε με τα άλλα του παιδιά. O θυρεός του είναι σαν αυτός του πατέρα του και φέρει τη δεξιά διαγώνιο του γνησίου τέκνου, αντί την αριστερή του νόθου.
Σπούδασε στο Λάιντεν και το 1583 έγινε αντισυνταγματάρχης. Δύο έτη μετά έγινε υποναύαρχος της Ζηλανδίας και το 1588 πολέμησε εναντίον του Ισπανικού Ναυτικού (Armada), όπου συνέλαβε δύο γαλέρες. Από το 1601 ήταν κυβερνήτης της Μπρέντα· το 1625 η πόλη πολιορκήθηκε από τον Ισπανικό στρατό του στρατηγού Αμπρότζιο Σπίνολα και ο Γιουστίνους την υπεράσπισε. Έπειτα από 11 μήνες παρέδωσε την πόλη. Η στιγμή αυτή ζωγραφίστηκε από τον Ντ. Βελάθκεθ στον διάσημο πίνακα Η παράδοση της Μπρέντα: ο Γιουστίνους είναι αυτός που παραδίδει το κλειδί. Του επετράπη να φύγει για το Λάιντεν.
Απεβίωσε το 1631 σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στην εκκλησία Χόχλανσε του Λάιντεν, όπως και η σύζυγός του τρία έτη μετά.
Περατιά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Περατιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας, κοντά στην είσοδο της γέφυρας της Λευκάδας. Απέχει 25,5 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 7 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας. Βόρεια του χωριού βρίσκεται ο οικισμός Αγία Βαρβάρα που παλιότερα ονομαζόταν ως πάνω μαχαλάς και πάνω σε χαρακτηριστικό βράχο στη στροφή του δρόμου για τη Λευκάδα, το "Κάστρο του Γρίβα" ή "Κούλια του Γρίβα" ή "Φρούριο του Τεκέ". Το έκτισε ο Αλή Πασάς στις αρχές του 19ου αιώνα στη θέση «Τεκές» για να καταλάβει το Κάστρο της Αγίας Μαύρας, αλλά μετά την κατάληψη των Επτανήσων από τους Γάλλους, δόθηκε στην οικογένεια των Γριβαίων. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ζαβέρδας (Παλαίρου). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Βαρβάρα, τη νησίδα Βαγιά και τη νησίδα Φορτί αποτελούν την Τοπική κοινότητα Περατιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως κοινότητα πληθυσμό 346 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 219.
Κωνσταντίνος Βέης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν αδερφός του καθηγητή Νίκου Βέη. Σπούδασε φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και χημεία στην École Normale Supérieure στη Γαλλία με υποτροφία του κράτους. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής χημείας στο πανεπιστήμιο Αθηνών και βιομηχανικής χημείας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1918). Με την συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας Αθηνών, το 1926, διορίστηκε τακτικό μέλος αυτής. Το 1957 του απονεμήθηκε στο διεθνές συνέδριο βιομηχανικής χημείας με τιμητικό δίπλωμα.
Μερικά από τα έργα του ήταν: «Μεικταί οργανομαγνησιακαί ενώσεις» (1908), «Δράσις των μεικτών οργανομαγνησιακών ενώσεων επί των αμιδών», «Νέα μέθοδος παρασκευής οξονών», «Νέα μέθοδος προσδιορισμού του αλκάλεως», «Περί μετατροπής της οινολάσπης σε τρυγικόν ασβέστιον» κ.α.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1963 και κηδεύτηκε στις 27 Μαΐου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (ταινία, 2019)

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών είναι ταινία μιούζικαλ της Walt Disney Pictures σε σκηνοθεσία του Τζον Φαβρώ. Η ταινία αποτελεί φωτορεαλιστικό ριμέικ σε υπολογιστή της ομώνυμης ταινίας της Disney του 1994. Οι πρωταγωνιστές είναι οι Ντόναλντ Γκλόβερ, Σεθ Ρόγκεν, Τσιουέτελ Ετζιόφορ, Αλφρ Γούνταρντ, Μπίλι Άιχνερ, Τζον Όλιβερ και άλλοι. Τα αρχικά γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2017. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου του 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κυκλοφορία

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου του 2019, ακριβώς 25 χρόνια από την κυκλοφορία της αρχικής ταινίας. Είναι μια από τις πρώτες 4 ταινίες που θα κυκλοφορήσουν στην πλατφόρμα Disney+ μαζί με τις Toy Story 4, Frozen 2 και Captain Marvel.
1701 Οκαβάνγκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Οκαβάνγκο εκτιμάται σε 25 περίπου χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,214 ± 0,058. Ο Οκαβάνγκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 16 ώρες περίπου.
Γαϊδουρονήσι Αιτωλοακαρνανίας

Το Γαϊδουρονήσι είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου κοντά στις Βρωμαλυκές.
2144 Μαριέττα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Μαριέττας είναι άγνωστα. Η Μαριέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 29 λεπτά.