google/wiki40b huggingface dataset:
Νήσος Άμστερνταμ

Η Νήσος Άμστερνταμ (Île Amsterdam, από το όνομα της ολλανδικής πρωτεύουσας) ή Νέο Άμστερνταμ είναι γαλλικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 37°50′Ν, 77°32′Α. Το νησί είναι ηφαιστειογενές αλλά το ηφαίστειο είναι ανενεργό από το 1792. Έχει έκταση 55 χλμ², με μήκος 21 χλμ στη μακρύτερη πλευρά του, και φθάνει σε ύψος τα 867 μ., στο Mont de la Dives. 
Το νησί είναι τμήμα των γαλλικών Νότιων και Ανταρκτικών Εδαφών, και μαζί με τη γειτονική Νήσο Άγιος Παύλος (85 χμ στα νότια) σχηματίζει ένα από τα 5 διαμερίσματα του εδάφους. Η βάση του Μαρτίν ντε Βιβιέ, που παλαιότερα λεγόταν La Roche Gódon, είναι η πρωτεύουσα της περιοχής. Σε αντίθεση με πολλά τμήματα των Γαλλικών Νοτίων Εδαφών, η Νήσος Άμστερνταμ έχει ένα ήπιο, ωκεάνιο κλίμα, με μέση ετήσια θερμοκρασία τους 13°C, βροχόπτωση 1.100 χιλιοστά, επίμονους δυτικούς ανέμους και υψηλά επίπεδα υγρασίας.

Ιστορία

Το νησί ανακαλύφθηκε από τον Ισπανό εξερευνητή Χουάν Σεμπάστιαν Ελκάνο στις 18 Μαρτίου 1522, ο οποίος ωστόσο δεν του έδωσε όνομα. Βρίσκοντας το νησί δίχως όνομα, ο Ολλανδός καπετάνιος Άντονι φαν Ντιέμεν το ονόμασε Νέο Άμστερνταμ, από το όνομα του πλοίου του, το 1633.
Ο Γάλλος Καπετάνιος Φρανσουά Περόν, πέρασε 3 χρόνια στο νησί. Ο Περόν βρισκόταν στο Γαλλικό πλοίο Εμελί, που ναυάγησε στο Νέο Άμστερνταμ το 1792. Το 1795 μεταφέρθηκε στην Αυστραλία από το πλοίο Σέρες. Τα απομνημονεύματα του, στα οποία περιγράφει την μοναχική επιβίωσή στο Νέο Άμστερνταμ, δημοσιεύτηκαν σε περιορισμένη έκδοση και αποτελεί ένα πανάκριβο συλλεκτικό κομμάτι.
Το 1871 μια Βρετανική φρεγάτα, η Μέγαιρα, ναυάγησε σ' αυτό το έρημο νησί. Οι περισσότεροι από τα 400 άτομα που επέβαιναν σ' αυτό έπρεπε να παραμείνουν για πάνω από 3 μήνες στο νησί. Τα νησιά Άμστερνταμ και Άγιος Παύλος συνδέθηκαν με τη Μαδαγασκάρη το 1924 και κατά συνέπεια έγιναν γαλλική αποικία. Η πρώτη Γαλλική βάση στο Νέο Άμστερνταμ στήθηκε το 1949, και αρχικά ονομάστηκε Camp Heurtin. Το Παγκόσμιο Ατμοσφαιρικό Παρατηρητήριο έχει ακόμα έναν ατμοσφαιρικό ερευνητικό σταθμό στο Νησί Άμστερνταμ.
Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75

Σύστημα διεξαγωγής

Το καλοκαίρι του 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο.  Όταν οι συνθήκες της περιόδου το επέτρεψαν, η ΚΟΠ αποφάσισε τη διεξαγωγή Ειδικού μικτού πρωτάθλημα Β΄- Γ΄ κατηγορίας 1974-75 πρωταθλήματος με συμμετοχή των ομάδων της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας χωρισμένο σε δύο ομίλους, αφού αρκετές ομάδες δεν ήταν σε θέση να συμμετάσχουν. Η συμμετοχή ήταν προαιρετική. Ο πρωταθλητής του πρωταθλήματος αυτού θεωρείται ως πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας 1974-75.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 19 ομάδες και αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας και τον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου-Αμμοχώστου.Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε αγώνες μπαράζ. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Δεν ίσχυσε ο προβιβασμός στην Α΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Μπαράζ

Στους αγώνες μπαράζ αναμετρήθηκαν ο Εθνικός Άσσιας και ο ΑΠΟΠ Πάφου. Στον πρώτο αγώνα ο ΑΠΟΠ κέρδισε με 2-1 εκτός έδρας. Στον δεύτερο αγώνα ο ΑΠΟΠ κέρδισε ξανά με 4-0 και αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄ Κατηγορίας για 4η φορά στην ιστορία του.
Άντναν Τέρζιτς

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ το 1960. Το 1986 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Σαράγεβου και από το 1986 ως το 1990 ήταν σύμβουλος στην τοπική κυβέρνηση του Τράβνικ. Από το 1992 ως το 1995 υπηρέτησε στον βοσνιακό στρατό. Είναι παντρεμένος, με ένα παιδί.

Πολιτική καριέρα

Μετά τον πόλεμο ανέλαβε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Τράβνικ. Το 1996-2001 ήταν διοικητής και υποδιοικητής του καντονιού της Κεντρικής Βοσνίας. Τον Οκτώριο του 2001 έγινε αντιπρόεδρος του SDA στη Βοσνία.
Έγινε πρωθυπουργός στις 23 Δεκεμβρίου του 2002 έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία, στις 11 Ιανουαρίου του 2007, ο Νίκολα Σπίριτς.
Δείκτης Παγκοσμιοποίησης

Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει ένα κατάλογο χωρών ταξινομημένο σύμφωνα με την παγκοσμιοποίηση, την παγκόσμια συνδεσιμότητα, ολοκλήρωσης και αλληλεξάρτησης των οικονομικών, κοινωνικών, τεχνολογικών, πολιτιστικών, πολιτικών, και οικολογικών σφαιρών.
Ο παρακάτω πρώτος κατάλογος περιλαμβάνει στοιχεία για το έτος 2013 για 187 χώρες, όπως παρέχεται από τον KOF Δείκτη Παγκοσμιοποίησης, με βάση στοιχεία για το έτος 2013. (KOF = ινστιτούτο οικονομικής έρευνας Konjunkturforschungsstelle στο ETH Ζυρίχης) Ο δεύτερος κατάλογος περιλαμβάνει στοιχεία για το έτος 2010 για 181 χώρες, όπως παρέχεται από τον KOF Δείκτη Παγκοσμιοποίησης, με βάση τα στοιχεία για το έτος 2007. Ο τρίτος κατάλογος από την ίδια πηγή, δείχνει τα δεδομένα για το έτος 2004 (αλλά δημοσιεύθηκε το 2007).
Ο τέταρτος κατάλογος δείχνει την κατάταξη για το έτος 2006 για 62 χώρες, για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από τον Δείκτη Παγκοσμιοποίησης του A.T. Kearney / Foreign Policy.
Νικόλαος Ουσοβιανός

Βιογραφία

Σχετικά με την προσωπική ζωή του Ουσοβιανού οι διαθέσιμες πληροφορίες είναι ελάχιστες, καθώς δεν έχει καταστεί δυνατό να εξακριβωθούν μια σειρά από στοιχεία όπως το πραγματικό του επώνυμο, ο τόπος και η χρονολογία της γέννησής του, αλλά και το έτος του θανάτου του. Με βάση το τοπωνυμικό του επίθετο εικάζεται πως γενέτειρά του ήταν ο οικισμός Χούσοφ στην επαρχία Ποντκαρπάτσκιε της σημερινής Πολωνίας ή κάποια ομώνυμη περιοχή της σημερινής Λευκορωσίας, ενώ αναφέρεται πως προερχόταν από οικογένεια των κοινωνικά χαμηλών στρωμάτων. Επιπλέον, η εθνικότητά του αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Πολωνών, Λευκορώσων και Λιθουανών μελετητών.
Υπήρξε προστατευόμενος του επισκόπου Πλοτσκ, Εράσμου Τσιόλεκ και το 1518 ή το 1522 μετέβη στη Ρώμη, ως μέλος της ακολουθίας του Τσιόλεκ κατά την επίσημη επίσκεψη του τελευταίου στον πάπα Λέοντα Ι΄. Η παραμονή του στη Ρώμη διήρκησε μέχρι το φθινόπωρο του 1523, διάστημα κατά το οποίο συνέγραψε το διασημότερο έργο του, Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis (ελλ: Ένα τραγούδι για την εμφάνιση, την αγριότητα και του κυνήγι του βίσονα), ένα ποίημα αφιερωμένο στον πάπα. Το έργο του εκδόθηκε το 1523 στην Κρακοβία, όπου βρισκόταν εγκατεστημένος. Η τελευταία αναφορά στον Ουσοβιανό, όσο αυτός ήταν ακόμη εν ζωή, χρονολογείται στο 1533.

Carmen de statura

Σπουδαιότερο έργο του Ουσοβιανού θεωρείται το Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis, που γράφτηκε κατά παραγγελία του προστάτη του, επισκόπου Τσιόλεκ, ως μέρος των δώρων του προς τον πάπα Λέοντα Ι΄. Η συγγραφή του ξεκίνησε το 1521 και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του 1522 ή του 1523. Αφορμή για τη σύνθεσή του ήταν η αγάπη του πάπα για το κυνήγι και το ενδιαφέρον που εξέφρασε σχετικά με τον βίσονα που ευδοκιμούσε στα δάση της Ανατολικής Πολωνίας και της Λιθουανίας. Αποτελείται από 1072 στίχους και έχει σαφέστατο πολιτικό χαρακτήρα καθώς επιδοκιμάζει την αντιοθωμανική πολιτική του πάπα, πραγματοποιώντας κατά τον επίλογο έκκληση στους χριστιανούς ηγεμόνες για μια κοινή δράση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Εντούτοις, το πολιτικό στίγμα υποσκελίζεται από την καλλιτεχνική αξία του ίδιου έργου. Μεταξύ άλλων, διακρίνεται για τον ρεαλισμό, τις αναφορές στον βασιλιά Βιτάουτας, τις πλούσιες λεπτομέρειες, τις αυθεντικές περιγραφές και δυναμικές απεικονίσεις των λιθουανικών και λευκορωσικών δασών και του ευρωπαϊκού βίσονα, αλλά και την κορύφωση της αφήγησης με τον θάνατο του θηρίου, στοιχεία που καθιστούν το Carmen του Ουσοβιανού ως πρωτοποριακό για την εποχή του. Εξαιτίας των θανάτων των Λέοντα Ι΄ και Τσιόλεκ πριν την ολοκλήρωσή του, το έργο εν τέλει αφιερώθηκε στη βασίλισσα της Πολωνίας και μεγάλη δούκισσα της Λιθουανίας, Μπόνα Σφόρτσα.

Άλλα έργα

Το 1524, με αφορμή τη νίκη των πολωνικού στρατού επί των Οθωμανών σε μάχη που διεξήχθη σε περιοχή της σημερινής Ουκρανίας, ο Ουσοβιανός έγραψε το Nova et miranda victoria de Turcis mense Iulio, ενώ το επόμενο έτος συνέγραψε τον βίο του Πολωνού αγίο Υακίνθου.
Ωλένη Ηλείας

Ιστορία

Στην περιοχή του χωριού βρισκόταν, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, η μεσαιωνική πόλη Ώλενα. Το κάστρο της αποτελούσε διοικητικά ένα εκ των τριών μεγάλων κάστρων της ορεινής περιοχής του τριγώνου "Γούμερο - Χελιδόνι - Ώλενα", τα οποία ανήκαν στο Φράγκικο Πριγκιπάτο του Μορέως.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ωλένης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο νέο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Λοιπά στοιχεία

Ο οικισμός Ώλενα απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από το Λαντσόη, την έδρα του τότε Δήμου Ωλεναίων.
Χωρίς Μέτρο

Πλοκή

Ο 19χρονος Άντριου Νίμαν θέλει να γίνει ο μεγαλύτερος ντράμερ της τζαζ στον κόσμο. Γι' αυτό το λόγο αποφασίζει να φοιτήσει στο Ωδείο Μουσικής Σέιφερ, το καλύτερο σχολείο μουσικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο Σέιφερ, το να είσαι ο καλύτερος σημαίνει ότι σε έχει δεχτεί ο Τέρενς Φλέτσερ, ο καθηγητής μουσικής και σου έχει ζητήσει να συμμετάσχεις στην μπάντα του, η οποία αντιπροσωπεύει το σχολείο σε διαγωνισμούς μουσικής. Βασισμένος στην όχι και τόσο καλή πρώτη συνάντησή του, ο Άντριου βρίσκεται προ εκπλήξεως όταν ο Φλέτσερ του ζητά να ενταχθεί στην μπάντα. Ο Άντριου γρήγορα μαθαίνει ότι ο Φλέτσερ λειτουργεί με το φόβο και τον εκφοβισμό χωρίς ποτέ να συμβιβάζεται για κάτι λιγότερο του καλύτερου κάθε φορά. Το να είσαι ο καλύτερος, για τον Φλέτσερ σημαίνει όχι μόνο να παίζεις καλά αλλά να ξέρεις ότι παίζεις καλά και αν όχι να ξέρεις τι κάνεις λάθος. Η μέθοδος διδασκαλίας του δημιουργεί μια ατμόσφαιρα φόβου για κάθε μέλος της μπάντας. Ο Άντριου όμως εργάζεται σκληρά για να γίνει ο καλύτερος. Πρέπει όμως να καταλάβει τις προτεραιότητές του στη ζωή και τι είναι πρόθυμος να θυσιάσει για να γίνει ο καλύτερος. Το άλλο ερώτημα είναι πόση συναισθηματική κακοποίηση θα αντέξει από τον Φλέτσερ για να πετύχει το μεγαλείο, το οποίο πιστεύει ότι μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τις μεθόδους του Φλέτσερ.

Παραγωγή

Στο λύκειο, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ντέμιεν Σαζέλ συμμετείχε σε μια πολύ ανταγωνιστική τζαζ μπάντα και χρησιμοποίησε τις εμπειρίες αυτές στην ταινία. Αν και αρχικά το σενάριο ήταν στη μορφή 85 σελίδων, η ταινία ήρθε στο προσκήνιο όταν συμπεριλήφθηκε στη Μαύρη Λίστα του 2012 με τα καλύτερα σενάρια που ακόμα δεν έχουν προχωρήσει προς παραγωγή. Οι εταιρίες παραγωγής Right of Way Films και Blumhouse Productions συνεργάστηκαν και με σκοπό να διασφαλίσουν χρηματοδότηση για το πρότζεκτ, βοήθησαν τον Σαζέλ να μετατρέψει 15 σελίδες από το αρχικό του σενάριο σε μια ταινία μικρού μήκους με τους Τζόνι Σίμονς και Τζ. Κ. Σίμονς να πρωταγωνιστούν. Η 18 λεπτών ταινία μικρού μήκους έλαβε μεγάλη καλλιτεχνική αναγνώριση στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Σάντανς το 2013 κάτι που βοήθησε στο να βρεθούν επενδυτές και να προχωρήσουν στην παραγωγή ολόκληρου του σεναρίου. Το πρότζεκτ χρηματοδοτήθηκε με 3,3 εκατομμύρια δολάρια από την εταιρία Bold Films. Τον Αύγουστο του 2013, ο Μάιλς Τέλερ υπέγραψε να υποδυθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αντικαθιστώντας τον Τζόνι Σίμονς και ο Τζ. Κ. Σίμονς συμφώνησε να υποδυθεί ξανά το χαρακτήρα του. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον επόμενο μήνα στο Λος Άντζελες.

Box office

Με προϋπολογισμό 3.300.000 δολάρια, η ταινία Χωρίς Μέτρο έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 34η θέση με 135.300 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 13 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 900.000 δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 13,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι γιούνιον ανδρών)

Ιστορία

Δεν είναι γνωστό πότε παίχτηκε ράγκμπι για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, αγγλικοί και γάλλοι ναυτικοί καταγράφονται ως παίκτες σε μερικούς από τους πρώτους αγώνες στη βόρεια Ελλάδα.
Ο πρώτος σύλλογος ράγκμπι στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 1982. Το 2004 δημιουργήθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ και αναγνωρίστηκε από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Τον Ιούνιο του 2005, η Ελλάδα προσχώρησε στην ευρωπαϊκή ομοσπονδία (FIRA) και η εθνική ομάδα τοποθετήθηκε στην κατηγορία 3D. Η εθνική ομάδα ράγκμπι έδωσε τον πρώτο της αγώνα το Σεπτέμβριο του 2005 επί της Αυστρίας. Την ίδια περίοδο 2005-2006, δημιουργήθηκε πρωτάθλημα ράγκμπι με οκτώ ομάδες.
Το 2007, η ελληνική ομάδα προβιβάστηκε στον προκριματικό της κατηγορίας 3C, με Βουλγαρία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία και Ισραήλ, για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2011. Το Νοέμβριο του 2009 ο Ολιβιέ Μανιέ ανέλαβε καθήκοντα προπονητή της εθνικής ομάδας μέχρι τον Ιούνιο του 2010. Το 2010, η εθνική ομάδα επέστρεψε στην κατηγορία 2D, με Βουλγαρία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία και Κύπρο, με σκοπό την πρόκριση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών. Το Ισραήλ ήταν η πρώτη ομάδα που άφησε τον όμιλο της Ελλάδας για να δημιουργηθεί χώρος για την ομάδα της Κύπρου. 
Το 2011, η εθνική ομάδα παρέμεινε στην κατηγορία 2D με τη Βουλγαρία, το Λουξεμβούργο, τη Φινλανδία και την Κύπρο, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνών. Το 2012, η εθνική ​​ομάδα συνέχισε στην κατηγορία 2D, αλλά λόγω της αντίστοιχης προβιβασμού και υποβιβασμού της Κύπρου, της Βουλγαρίας, της Νορβηγίας και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, βρήκε τις ακόλουθες ομάδες του ομίλου, τη Νορβηγία, το Λουξεμβούργο, τη Φινλανδία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η ομάδα αποτελείται από πολλούς παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, σε Αυστραλία, Αγγλία και Γαλλία.

Στάδιο

Η εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Ελλάδας αγωνίζεται σε διάφορα στάδια της ελληνικής επικράτειας.
Δήμος Λεύκτρου

Ιστορία του δήμου

Μέχρι το 1937, οι τέως Δήμοι Λεύκτρου και Καρδαμύλης (οι οποίοι κάλυπταν την ίδια γεωγραφική περιοχή με το σημερινό Δήμο Λεύκτρου) μαζί με το Δήμο Αβίας ανήκαν, μαζί με τους υπόλοιπους έξι Δήμους της Επαρχίας Μάνης, στο Νομό Λακωνίας. Έκτοτε, οι τρεις Δήμοι μεταφέρθηκαν διοικητικώς στο Νομό Μεσσηνίας. Εκκλησιαστικώς όμως εξακολούθησαν, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, να υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Γυθείου και Οιτύλου.
Ο όρος "Λεύκτρο" ανάγεται σε προϊστορικούς χρόνους και προέρχεται από το Λεύκιπο, Υιό του Τριηρέως, και συνδέεται με την κάθοδο του Ηρακλειδών.
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Νικήτας Ευγενειανός

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από τη Μαρώνεια της Θράκης. Διετέλεσε Χαρτοφύλαξ της Μεγάλης Εκκλησίας και ήταν συμβιβαστικός στο ζήτημα της Ένωσης των Εκκλησιών. Επεδίωξε να αμβλύνει τις δογματικές διαφορές μεταξύ της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με την αλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως ώστε να αλλαχθεί το «εκ του Υιού», γνωστό ως φιλιόκβε, με το «δια του Υιού». Έγραψε γι' αυτό έξι διαλόγους περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος αντίγραφο του οποίου φυλάγεται στην Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας και επίσης υπομνήματα προς τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό, εκκλησιαστικούς ύμνους, συναξάρια και έντεκα αναθεματισμούς κατά του Ιωάννου Ιταλικού. Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, και παρέμεινε στη θέση αυτή έναν χρόνο το 1178. Στην συνέχεια παραιτήθηκε, και τον διαδέχθηκε ο Ευστάθιος, ο γνωστός σχολιαστής του Ομήρου, που διακόνησε την περίοδο από το 1178 έως το 1194.
Λανάι

Γεωγραφία - Γεωλογία

Το Λανάι είναι η κορυφή ενός και μόνο ασπιδωτού ηφαιστείου, το οποίο ήταν ενεργό κατά μήκος τριών ζωνών ρήξης πριν από περίπου 1,2 με 1,46 εκατομμύρια χρόνια. Η ψηλότερη κορυφή του ηφαιστείου ονομάζεται Λανάιχαλε και έχει υψόμετρο 1.024 μέτρα. Το νησί έχει σχεδόν κυκλικό σχήμα, με ήπιο ανάγλυφο, και, εξαιτίας του ξηρού κλίματός του, έχει ελάχιστα ρέματα.
Το δυτικότερο σημείο του νησιού είναι το ακρωτήριο Κενάπαπα. Οι ακτές στο δυτικό άκρο του νησιού είναι βραχώδεις και απότομες και σχηματίζουν πολλές σπηλίες και αψίδες. Στο κεντρικό τμήμα της δυτικής ακτής βρίσκεται το Ναναχόα, στο οποίο βρίσκεται υπεράκτια μια ομάδα από μοναχικούς βράχους. Βρισκοντά κοντά στο στόμιο ενός από των λίγων χειμάρρων που έχουν καταφέρει να σκάψουν τη σκληρή λάβα. Προχωρόντας προς τα νότια, μέχρι το λιμένα Καουμαλαπάου (Kaumalapau Harbor) οι παράκτιοι γκρεμοί φτάνουν σε ύψος τα 105 μέτρα. Το λιμάνι εκμεταλεύεται τη παρουσιά ενός μικρού ημικυκλικού κόλπου, τον οποίο προστατεύει από τα κύματα του ωκεανού με ένα βραχίονα. Στο νοτιοδυτικό άκρου του νησιού, κατολισθήσεις έχουν δημιουργήσει απότομους γκρεμούς οι οποίοι φτάνουν σε ύψος τα 300 μέτρα. Οι γκρεμοί γίνονται όλο και μικρότεροι προς τα ανατολικά και, έτσι, στο νοτιότερο σημείο του νησιού έχουν ύψος 30 μέτρα.
Η νότια ακτή του νησιού παρουσιάζει έντονο διαμελισμό, με πολλές εγκολπώσεις και μικρές βραχονησίδες κοντά στην ακτή. Κοντά στο κέντρο της νότιας ακτής, ανάμεσα σε δύο κόλπους, προβάλλει ο διαβρωμένος ηφαιστειακός κώνος Πούου πέχε (Pu‘u pehe). Οι ανατολικές και νοτιοανατολικές ακτές του νησιού διαθέτουν ένα σύστημα υφάλων, οι οποίοι προστατεύουν τις παραλίες από τη κακοκαιρία.
Η βόρεια ακτή του Λανάι, από τη παραλία Καχοκουνούι (Kahokunui) στα ανατολικά μέχρι τη παραλία Πολιχούα (Polihua), είναι γνωστή με το όνομα ακτή των ναυαγίων (Shipreck beach). Λόγω τη δράσης των ανέμων, η βόρεια πλευρά του νησιού έχει αμμώδεις παραλίες με αμμόλοφους. Μικρά ρέματα εναποθέτουν ιζήματα που μεταφέρουν από το βουνό κατά τη διάρκεια έντονων βροχοπτώσεων. Η παραλία Πολιχούα στο δυτικό άκρο της περιοχής είναι η μεγαλύτερη της ακτής, με μήκος 2,4 χιλιόμετρα, ενώ ταυτόχρονα είναι στενή.
Ο Τελευταίος Πειρασμός

Το Ο Τελευταίος Πειρασμός είναι έργο ιστορικής μυθοπλασίας του Νίκου Καζαντζάκη. Εκδόθηκε το 1955 και περιέχει συνολικά 506 σελίδες. Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά στη Νορβηγία και Σουηδία. Στο βιβλίο βασίζεται η ομώνυμη ταινία του 1988. Επίσης, το βιβλίο έχει λογοκριθεί και προκάλεσε διαμάχες.
Το έργο γράφτηκε σε μια πρώτη μορφή το 1942 στην Αίγινα, με τίτλο «Τ' απομνημονεύματα του Χριστού». Η τελική μορφή του ολοκληρώθηκε στην Αντίμπ το 1950-1951. Το μυθιστόρημα αφιερώνεται στη «Μαρία Βοναπάρτη, συγγραφέα, την πριγκίπισσα Γεωργίου της Ελλάδος».
Τέρμπελ

Θεσμοί

Οι αυστηροί θεσμοί του χωριού, που πηγάζουν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω, ενέπνευσαν τον Αμερικανό ανθρωπολόγο Robert McCorkle Netting να επισκεφθεί το Τέρμπελ το 1970 και το 1981 να εκδόσει το Balancing on an Alp.Κατά τον ίδιο, τα κύρια χαρακτηριστικά της τοπικής κοινότητας είναι α) οι απότομες πλαγιές και το μεγάλο εύρος των μικρό-κλιμάτων λόγω της ιδιαιτερότητας του υψόμετρου β) ο μικρός μέσος όρος βροχοπτώσεων και γ) η έκθεση στον ήλιο.

Οι ελβετικοί θεσμοί που καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ των μελών του συνεταιρισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των γειτονικών χωριών , έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό ότι οι ίδιοι οι χρήστες παίρνουν όλες τις αποφάσεις για την διαχείριση του κοινού πόρου. Έτσι οι κάτοικοι του Τέρμπελ , που κατέχουν έναν κοινό πόρο, αφιερώνουν προσωπικό χρόνο για να διοικήσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτό διαχρονικά όμως φέρεται να έχει αποτέλεσμα, γιατί μειώνει το ενδεχόμενο συγκρούσεων, παρανομιών και διατηρεί τα κόστη επιτήρησης χαμηλά.

Επιτυχημένη διαχείριση των κοινών πόρων

Ένα επιτυχημένο παράδειγμα, πέραν των λιβαδιών, είναι η διαχείριση του κοινού δάσους όσον άφορα την υλοτομία. Εκεί ο εξουσιοδοτημένος αξιωματούχος σημαδεύει τα δέντρα που είναι για κοπή. Αυτό γίνεται ετησίως αυστηρά μια φορά. Έπειτα οι δικαιούχοι μοιράζονται τη δουλειά, τις αποστάσεις και αποθηκεύοντας τις σωρούς σε ίσα μέρη τα μοιράζονται μεταξύ τους μετά από κλήρωση. Η παραπάνω διαδικασία είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα σεβασμού προς το δάσος και δικαιοσύνης στη διανομή της εργασίας και των ξύλων.
Μία άλλη περίπτωση πετυχημένης συλλογικής εργασίας είναι το τεχνητό αρδευτικό σύστημα, με το οποίο κατάφερναν να έχουν καταπράσινα λιβάδια για τα ζώα τους και με δεδομένη την υψηλή ηλιοφάνεια μάζευαν μέχρι και δύο σοδειές το χρόνο σανό. Αυτό βέβαια προϋπόθετε πολύ προσωπική και ομαδική εργασία σε όλη τη κοιλάδα και αυστηρή διαχείριση και εξοικονόμηση του νερού, για επάρκεια σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Μόνο ένα λιβάδι μπορούσε να ποτιστεί την φορά, λόγω της περιορισμένης ποσότητας νερού από την πηγή και της μικρής χωρητικότητας του αρδευτικού καναλιού. Με δεδομένη την δύσκολη φυσιολογία της περιοχής, με τις απότομες πλαγιές, συνεργαζόμενες ομάδες κατασκευής και συντήρησης κάθε άνοιξη ήτανε απαραίτητες. Όλοι οι χρήστες των κοινών αρδευτικών συστημάτων ήτανε υποχρεωμένοι να διαθέτουν, ετησίως, δύο μέρες προσωπικής εργασίας, πέραν της διάθεσης τους για οτιδήποτε έκτακτο. Οι εργασίες συντονίζονταν από τον αξιωματούχο που όριζε ο συνεταιρισμός τους.  Επίσης ανάλογα με την κατανάλωση του νερού από τον χρήστη καταβαλλόταν χρηματική συνδρομή.
Μπάμπης Φυλακτός

Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Παναθηναϊκού την περίοδο 1947-1954, όπου κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας (1948-49, 1952-53) και τέσσερις φορές αυτόν του πρωταθλητή Αθηνών (1948-1949, 1951-1954), συμμετέχοντας το διάστημα αυτό σε 84 αγώνες συνολικά (πρωτάθλημα, κύπελλο, εθνική ομάδα), επιτυγχάνοντας 22 τέρματα. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κώστας Λινοξυλάκης, Γιάννης Παπαντωνίου, Βαγγέλης Πανάκης και Λάκης Πετρόπουλος. Ακολούθησε μια διετία (1954-56) στον Ολυμπιακό, για να κλείσει την καριέρα του στον Παναιγιάλειο το 1960, σε ηλικία 34 ετών.

Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε την περίοδο μεταξύ 1948-1952. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1948, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη, όπου σημείωσε και το μοναδικό τέρμα της ελληνικής ομάδας στην αναμέτρηση, αλλά και δικό του στις 10 συνολικά φορές που αγωνίστηκε με τη γαλανόλευκη φανέλα.
836 Ιόλη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιόλης εκτιμάται σε 60 χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Αλβέρτος Β΄ της Αυστρίας

Νεανικά έτη

Γεννήθηκε στο κάστρο Χάψμπουργκ της Σουαβίας και ήταν ο τέταρτος γιος του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας. Αρχικά ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία και έγινε 15 ετών επίσκοπος του Πασάου το 1313, αλλά δεν άντεξε τον ανταγωνισμό του άλλου υποψήφιου και παραιτήθηκε το 1317.
Το 1330 απεβίωσε ο δευτερότοκος Φρειδερίκος Α΄ ο δίκαιος και μια και ο τριτότοκος Λεοπόλδος Α΄ είχε αποβιώσει από το 1326, τα δουκάτα Αυστρίας και Στυρίας κυβερνήθηκαν από κοινού, από τον Αλβέρτο Β΄ και τον μικρότερο αδελφό του Όθωνα. Ο Αλβέρτος Β΄ είχε από τη σύζυγό του την κομητεία του Πφιρτ στην Αλσατία. Επίσης το 1335 απεβίωσε ο θείος του Ερρίκος δούκας της Καρινθίας και μαργράβος της Καρινθίας και τον κληρονόμησε. O Ιωάννης της Βοημίας διεκδίκησε τις περιοχές, αλλά ο Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας τις έδωσε ως φέουδα στον Αλβέρτο Β΄.

Η διακυβέρνησή του

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ και ο Φίλιππος ΣΤ΄ Βαλουά της Γαλλίας ζήτησαν τη μεσολάβησή του στον Λουδοβίκο Δ΄. Ο Αλβέρτος Β΄ ήταν πιστός σε αυτόν (ως που απεβίωσε το 1347) και στον γιο του Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας. Όταν το 1350 ο Ρούντολφ Μπρουν γκρέμισε το κάστρο Ράπενσβιλ, ο Αλβέρτος Β΄ βάδισε εναντίον της Ελβετικής Ομοσπονδίας και πολιόρκησε τη Ζυρίχη χωρίς αποτέλεσμα. 
Στη Βιέννη οικοδόμησε τη γοτθική Χορωδία στον καθεδρικό ναό του Αγ. Στεφάνου, τη λεγόμενη Αλβερτιανή Χορωδία. Θέσπισε τον Κανόνα διαδοχής του Οίκου δίνοντας τις κτήσεις στον πρωτότοκο κάθε φορά. Ο κανόνας του δεν τηρήθηκε μετά από αυτόν, αλλά τον επανέφερε ο τρισεγγονός του Μαξιμιλιανός Α΄ της Γερμανίας. Τον περιέλαβε στην Πραγματική κύρωση ο Κάρολος ΣΤ΄ το 1713 και διατηρήθηκε ως το 1918. Ο Αλβέρτος Β΄ όρισε το σύνταγμα διακυβέρνησης της Στυρίας της της Καρινθίας, το λεγόμενο Βιβλίο του βουνού. 
Το παρωνύμιό του ο χωλός θα οφείλεται σε πολυαρθρίτιδα, που του επέφερε χρόνια παράλυση. Απεβίωσε το 1358 στη Βιέννη και τάφηκε στην Καρθουσιανή μονή που είχε ιδρύσει στο Γκάμινγκ. Σύμφωνα με τον Κανόνα του Οίκου, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ροδόλφος Δ΄. Όταν αυτός απεβίωσε το 1365, τις κτήσεις μοιράστηκαν τα δύο μικρότερα αδέλφια του, ο Αλβέρτος Γ΄ και ο Λεοπόλδος Γ΄.