google/wiki40b huggingface dataset:
Σημαία του Βραδεμβούργου

Η κρατική και αστική σημαία του Βραδεμβούργου καθιερώθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1991. Αποτελείται από δύο οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου και λευκού. Έχει στο κέντρο της το έμβλημα του κρατιδίου. Στο τελευταίο βλέπουμε έναν κόκκινο αετό με κοτσάνια από τριφύλλι στις φτερούγες του. Το πτηνό βρίσκεται σε θυρεό χρώματος λευκού.
Με βάση τον κανονισμό του 1991 νόμιμες είναι και τρεις κάθετες σημαίες.

Σημαίες από το 14ο ως το 18ο αιώνα

Ο κόκκινος αετός υπήρχε ως μοτίβο στη σημαία πολύ παλιά, από το 14ο αιώνα, όταν το Βραδεμβούργο είχε εκλέκτορα. Η σημαία του 1340 ήταν λευκή με κόκκινο αετό. Παρόμοια (λευκή) ήταν και η σημαία του 1657, που έγινε γνωστή η ύπαρξή της το 19ο αιώνα. Στη σημαία αυτή το στέμμα ήταν πάνω από το κεφάλι του αετού, χωρίς να το ακουμπά. Περίπου ίδιες σημαίες εμφανίζονται και το 17ο -18ο αιώνα, με σπαθιά και όπλα να προστίθενται, ενώ σε μια σημαία του 17ου αιώνα υπάρχουν και οριζόντιες λωρίδες (λευκές και μαύρες). Άλλη πηγή αναφέρει σημαία με δικέφαλο πουλί, πελεκάνο και όχι αετό. Στο Βασίλειο της Πρωσσίας (1701-1918), οι σημαίες είχαν μαύρο αετό και όχι κόκκινο.

Σημαίες τον 20ο αιώνα

Το Δεκέμβριο του 1945 καθιερώθηκε σημαία στο Βραδεμβούργο με τρεις οριζόντιες λωρίδες, οι ακριανές κόκκινες ισοπαχείς και μία μεσαία χρώματος λευκού. Στη μέση υπήρχε το εθνόσημο του 1945, με ένα δέντρο και έναν θυρεό. Η αστική σημαία εκείνης της εποχής δεν είχε το έμβλημα. Η σημαία αυτή καταργήθηκε τον Ιούλιο του 1952.
Βερικοκιά

Καλλιέργεια & μορφολογία

Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου για το νόστιμο καρπό της, το βερίκοκο. Η βερικοκιά είναι δέντρο με σφαιροειδές σχήμα και αρκετές απλωτές διακλαδώσεις. Τα φύλλα της είναι πλατιά σε σχήμα αβγού ή καρδιάς στιλπνά στην επάνω επιφάνεια και φέρουν αδένες και παράφυλλα πάνω στο μίσχο. Τα άνθη της είναι και αρσενικά και θηλυκά και έχουν χρώμα λευκό ή ελαφρύ ρόδινο, φύονται δε μόνα τους ή ανά δύο.
Η άνθιση ολοκληρώνεται πριν βγουν τα φύλλα και γίνεται την άνοιξη (αρχές Μαρτίου-Απριλίου), είναι δε μικρής διάρκειας.
Η καλλιεργούμενη βερικοκιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό που γίνεται σε συγγενικά είδη, κυρίως σε αμυγδαλιά αλλά και σε ροδακινιά, κορομηλιά και δαμασκηνιά.
Για την καλλιέργεια της τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει δυνατό και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι ανθοί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα είναι ανθεκτικά και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Υψηλές θερμοκρασίες επίσης προκαλούν αλλοιώσεις στον καρπό. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα την περίοδο της ανθοφορίας τους.
Κάτω από καλές συνθήκες μία βερικοκιά μπορεί να ζήσει και πάνω από 100 χρόνια.
Κετζαλκόατλ

Μυθολογία

O Κετζαλκόατλ είναι ο θεός του ουρανού κι ο σοφός δημιουργός των νόμων. Συμμετείχε στη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου τις Τέσσερις πρώτες Εποχές, ενώ ήταν άρχοντας και δημιουργός της Πέμπτης Εποχής του κόσμου. Σύμφωνα με το μύθο, ο Κετζαλκόατλ πήγε στον κόσμο των Νεκρών και μάζεψε τα οστά των ανθρώπων από τις προηγούμενες εποχές του κόσμου. Χύνοντας το ίδιο του το αίμα πάνω από αυτά τα οστά, κατάφερε να δημιουργήσει τους ανθρώπους της νέας εποχής. 
Θεωρείται γιος της θεάς Κοατλίκουε και δίδυμος αδερφός του Σόλοτλ. Ο Κετζαλκόατλ έμαθε στους ανθρώπους τη γεωργία και τη χρήση του ημερολογίου, ενώ ταυτόχρονα είναι προστάτης των τεχνών.
Είναι επίσης θεός του ανέμου, των υδάτων και της γονιμότητας.
Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Κετζαλκόατλ επέτρεψε στον εαυτό του να υποκύψει στις γητείες του Τεζκατλιπόκα, αλλά από τύψεις έπεσε σε μια μεγάλη πυρά. Μετά το θάνατό του, η καρδιά του έγινε ο Αυγερινός. Συχνά πάντως αναφέρεται στους μύθους είτε απεικονίζεται μαζί με τον Τεζκατλιπόκα, το θεό του σκότους, σαν αντίθετες θεότητες. Πάντοτε ο Τεζκατλιπόκα τον έστελνε μακριά, αλλά ο Κετζαλκόατλ γύριζε κάποτε. Γι' αυτό το λόγο, ο βασιλιάς των Αζτέκων Μοντεζούμα Β΄ πείστηκε εύκολα από τον Ισπανό κατακτητή Ερνάν Κορτές ότι ήταν προσωποποίηση του θεού Κετζαλκόατλ.
Εθνικός δρυμός

Ο Εθνικός δρυμός ή Εθνικό πάρκο είναι ένα οικοσύστημα ή βιότοπος με ιδιαίτερη οικολογική αξία που παραμένει ανεπηρέαστο ή έχει επηρεαστεί ελάχιστα από ανθρώπινες δραστηριότητες και στο οποίο διατηρείται ποικιλομορφία οικολογικών, βιολογικών, γεωμορφολογικών και αισθητικών στοιχείων. Αποτελεί οριοθετημένη περιοχή που προστατεύεται από ειδικούς νόμους προκειμένου να διαφυλαχτεί η μοναδικότητα του φυσικού πλούτου. Κατά κανόνα περιλαμβάνει τον πυρήνα, που είναι η πιο αυστηρά προστατευμένη περιοχή και την περιμετρική ζώνη. Οι γεωμορφολογικοί σχηματισμοί και το οικολογικό περιβάλλον της χλωρίδας και της πανίδας παρουσιάζουν επιστημονικό κι εκπαιδευτικό ενδιαφέρον καθώς και δέος αναψυχής. Ένας Εθνικός δρυμός μπορεί να περιλαμβάνει δάση, λιβάδια, λίμνες, ποτάμια, οικισμούς, καθώς και ιστορικά ή αρχαιολογικά ευρήματα και μνημεία. 
Υπεύθυνος φορέας για τη φύλαξη των εθνικών δρυμών είναι η Δασική υπηρεσία. Οι επισκέπτες επιτρέπεται να εισέρχονται στο χώρο κάτω από ειδικές συνθήκες για επιμόρφωση, έρευνα ή αναψυχή. Στους Δρυμούς επιτρέπονται οι ήπιες δραστηριότητες και απαγορεύεται η φθορά των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών.

Πυρήνας και περιφερειακή ζώνη

Κάθε Δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα και την περιφερειακή ζώνη. Στον πυρήνα επιτρέπεται μόνο η επιστημονική έρευνα, η παθητική αναψυχή και η απόκτηση περιβαλλοντικής γνώσης και ενημέρωσης σε πορίσματα ερευνών και μελετών. 
Στην περιφερειακή ζώνη επιτρέπονται ορισμένες δραστηριότητες όπως η ίδρυση εκτροφείων θηραμάτων και ιχθυοτροφείων, η κατασκευή δρόμων και χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων, η κατασκευή φυλακίων και εγκαταστάσεων για την εξυπηρέτηση κατασκηνώσεων και ορειβασίας, η τοποθέτηση πινακίδων, η υλοτομία και η βοσκή.
Nuffield Organisation

Ιστορία

Το όνομά της προήλθε από τον ιδρυτή της, τον William Morris (Ουίλιαμ Μόρις), 1ο Κόμη του Nuffield. Ιδρύθηκε το 1938 μετά τη συγχώνευση της Morris (που είχε ήδη αποκτήσει την Wolseley Motors το 1927) με τις MG και Riley. Στην ιεραρχία της εταιρείας βρισκόταν και ο Leonard Lord (Λέοναρντ Λορντ), ο οποίος μετά από προσωπική διαμάχη με τον Morris αποχώρησε και κατέλαβε υψηλή θέση στην αιώνια αντίπαλο της Morris Motor Company, την Austin, της οποίας διευθυντής ήταν τότε ο ιδρυτής της, Herbert Austin (Χέρμπερτ Ώστιν). Μετά την αποχώρηση του Austin ο Lord ανέλαβε τα ηνία της Austin Motors και έπειτα ακολούθησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. η Nuffield συμμετείχε στην παραγωγή πολεμικού υλικού. Μεταξύ των προϊόντων της ήταν και ο κινητήρας Liberty L-12 για χρήση σε βρετανικά τανκ της εποχής. Το 1939 μια από τις θυγατρικές της είχε τη δυνατότητα να εμπλακεί στην παραγωγή του τεθωρακισμένου Covenanter, αλλά προτίμησε να εξελίξει τη δική της εκδοχή πάνω στο σχέδιο, το οποίο κατέληξε να είναι το τεθωρακισμένο Crusader. Ακολούθησε το τεθωρακισμένο Cavalier που χρησιμοποιούσε τον ίδιο κινητήρα Liberty.
Παράλληλα, τα επιβατικά οχήματα της Morris χρησιμοποιήθηκαν ως πολεμικά οχήματα, μεταξύ αυτών το Morris C8.
Με το τέλος του Β' Π.Π. η παραγωγή επιβατικών αυτοκινήτων άρχισε και πάλι. Αμέσως ο William Morris αποφάσισε να αποσυρθεί και ακολούθησε η εξαγορά της εταιρείας του από την Austin του Leonard Lord. Με την εξαγορά αυτή δημιουργήθηκε η 4η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου, η British Motor Corporation (BMC - Μπρίτις Μότορ) το 1952.
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

Διάγνωση

Για την διάγνωση πρωτεύοντα ρόλο παίζει το ιστορικό. Ωστόσο, για να την επιβεβαιώσουμε χρειαζόμαστε βυθοσκόπηση, εξέταση λειτουργικότητας και υπερηχογραφία.

Θεραπεία

Εφόσον, έχουμε μόνο συμπτώματα, χωρίς να έχει προκληθεί ακόμη αποκόλληση, εφαρμόζουμε θεραπεία ων ρηγμάτων με laser φωτοπηξία για προληψη της δυσάρεστης εξέλιξης.
Εάν έχουμε ρηγματογενή αποκόλληση, κυρίως εφαρμόζουμε την χρήση μοσχευμάτων σιλικόνης και υαλοειδεκτομή, εάν κινδυνεύει με αποόλληση η ωχρά κηλίδα τότε θα πρέπει να επέμβουμε άμεσα. Βασικός στόχος είναι να κλείσουμε τα ρήγματα για να μην επιτρέψουμε την δίοδο υγρού που θα οδηγήσει στην αποκόλληση. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια και σπάνια επεμβαίνουμε χειρουργικά.
Reebok

Λογότυπο

Το λογότυπο της εταιρείας όπως έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Φοινικική γλώσσα

Ευρήματα

Η Φοινικική γλώσσα μαζί με την Καρχηδονιακή (Punic) είναι σήμερα γνωστή μόνο από τις περίπου 10.000 επιγραφές που έχουν ανακαλυφθεί, καθώς και από περιστασιακές αναφορές σε βιβλία που έχουν γραφτεί σε άλλες γλώσσες, δεδομένου ότι γράφτηκε κυρίως σε πάπυρο και περγαμηνή και όχι πέτρα. Οι επιγραφές αυτές έχουν βρεθεί σε όλες τις προαναφερθείσες περιοχές επιρροής του Φοινικικού πολιτισμού, ορισμένες δε είναι δίγλωσσες αποτυπώνοντας ταυτόχρονα τις πολυποίκιλες σχέσεις των Φοινίκων με τους γείτονες τους. Ένα σημαντικό εύρημα της φοινικικής γλώσσας, σε επιγραφές που αποτυπώνονται σε μάρμαρο, όστρακα και πέτρες, είναι το Φοινικικό Αρχείο Ιδαλίου στο Ιδάλιο της Κύπρου. Η παλιότερη αποκρυπτογραφημένη φοινικική επιγραφή τοποθετείται πιθανώς στον 11ο π.Χ. αιώνα και αφορά στον επιτάφιο του βασιλιά της Βύβλου Αχιράμ. Μολονότι η Φοινικική επιβίωσε επί 1000 χρόνια δεν έχουν βρεθεί δείγματα λογοτεχνίας παρά μόνο θρησκευτικά κείμενα που αφορούν στους Θεούς της περιοχής όπως ο Χαντάντ ή Βαάλ, η Αστόρεθ ο Κοθάρ και ο Ελ. Επιγραφή του 1ου αιώνα π.Χ. είναι το πιο σύγχρονο εύρημα όταν πλέον η Φοινικική παρακμάζει και τη θέση της παίρνει η Αραμαϊκή γλώσσα τόσο τοπικά όσο και ευρύτερα στην περιοχή.

Προφορά

Ως τυπική σημιτική γλώσσα η Φοινικική έχει την τάση να στρογγυλεύει (περισσότερο και από τις συγγενικές της γλώσσες) τον μακρό φθόγγο Α σε ū και τον βραχύ Α σε ō. Για παράδειγμα η λέξη αιωνιότητα προφέρεται ulom ενώ στην εβραϊκή γλώσσα olam και στην Αραμαϊκή alem. Ωστόσο οι προφορές αυτές συνάγονται από το ελλειμματικό αλφάβητο τους που κατέγραφε μόνο τα σύμφωνα και όχι τα φωνήεντα.

Επιδράσεις σε άλλες γλώσσες

Η Φοινικική γλώσσα ακουγόταν σε μεγάλο εύρος της Μεσογείου και ειδικότερα στις νότιες παρυφές της κατά το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης χιλιετίας π.Χ. Ωστόσο η φοινικική ως γλώσσα δεν επέδρασε σε καμία γλώσσα της Ευρώπης ούτε στην  αρχαία Ελληνική στην οποία δεν συνεισέφερε κανένα στοιχείο της εκτός από το αλφάβητο. Το γεγονός ότι οι Φοίνικες δεν αποτελούσαν συγκροτημένη πολιτική μονάδα εξηγεί τη μικρή της επιρροή.  Αντίθετα οι Καρχηδόνιοι με ισχυρή πολιτική συγκρότηση και γλώσσα που αποτελούσε συνέχεια τη Φοινικικής κατάφεραν να αφήσουν τα ίχνη τους σε μεγάλο μέρος της βόρειας Αφρικής και ειδικότερα στη Νουμιδία. Ως εκ τούτου είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι η γλώσσα που διέδωσε σε όλο τον κόσμο το αλφάβητο της δεν κατάφερε να διασωθεί με την εύρεση έστω και ενός ολοκληρωμένου βιβλίου.
Iron Monger

Δυνάμεις και ιδιότητες

Ο Ομπαντάια Στέιν, ως Iron Monger, χρησιμοποίησε τον Θραύστη Κυκλωμάτων, ένα ιπτάμενο ρομποτικό όπλο που εκτοξεύει πυραύλους. Η πανοπλία του Iron Monger, φτιαγμένη από την Stane International, με κωδικό όνομα I-M Mark One, είναι μια οπλισμένη στολή μάχης από "ατσάλι omnium" (ένα φανταστικό κράμα), που περιέχει ποικίλο επιθετικό οπλισμό, περιλαμβάνοντας έναν ισχυρό εξωσκελετό που ενισχύει την δύναμη του χρήστη, οι ακτίνες του αντιδραστήρα τροφοδοτούνται από τα γάντια, και μία έντονη ακτίνα λέιζερ που βρίσκεται στον θώρακα της στολής. Η στολή παρέχει στον χρήστη την ικανότητα της πτήσης, χάρη στις μαγνητικά τροφοδοτημένες τουρμπίνες. Από τότε που η πανοπλία του Iron Monger βασίστηκε σε μία τροποποιημένη έκδοση του σχεδιασμού του Iron Man του Τόνι Σταρκ, οι ικανότητες της πανοπλίας είναι παρόμοιες με της αρχικής κόκκινης και χρυσής πανοπλίας, αλλά με αυξημένη δύναμη. Οι αντιδραστήρες ήταν πιο δυνατοί και η πανοπλία ήταν επίσης πιο μεγάλη από την πανοπλία του Iron Man. Ήταν πιθανώς αναλογικά δυνατότερη. Ο Iron Monger (εκτός από την πανοπλία του Iron Man) ήταν επίσης εξωτερικά ελεγχόμενη από υπολογιστή. Ο Στέιν, στην προσπάθειά του να χρησιμοποιήσει τον χειροκίνητο έλεγχο για να αντισταθμιστεί με την έλλειψη εμπειρίας του στην χρήση της πανοπλίας, προέκυψε μια αδυναμία και έτσι ο Στάρκ την εκμεταλλεύτηκε για να απενεργοποιήσει την στολή.
Κύψελα Ιβηρίας

Η πόλη Κύψελα βρισκόταν λίγα χιλιόμετρα νοτίως του Εμπορείου στα Καταλωνικά παράλια.
Ιδρύθηκε από Μασσαλιώτες αποίκους προφανώς κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Η ύπαρξη της πόλεως επιβεβαιώνεται από τον Ρωμαίο Αβιένους, που προσθέτει ότι επί των ημερών του η πόλη δεν υπήρχε.
Ορισμένοι ερευνητές ασπάστηκαν την άποψη ότι τόσο τα Κύψελα, όσο και η Πυρήνη ήταν προγενέστερες ονομασίες της πόλεως Εμπορείον, πράγμα άτοπο, διότι η τελευταία πόλη όταν πρωτοϊδρύθηκε από τους Φωκαείς ονομαζόταν Παλαιόπολις. Ωστόσο ανασκαφές στην Ullastret της καταλωνικής επαρχίας Gerona, ανέδειξαν πλούσια ελληνικά ευρήματα, πράγμα που οδήγησε στην ταύτιση της πόλης με την αρχαία Κύψελα.
Δίσκος προσαύξησης

Ένας δίσκος προσαύξησης είναι δομή (μια περίπτωση περιαστρικού δίσκου) που σχηματίζεται από διάχυτο υλικό που βρίσκεται σε φθίνουσα τροχιακή κίνηση γύρω από ένα κεντρικό φορέα (βαρυτικό ελκυστή). Το κέντρο έλξης είναι συνήθως ένα αστέρι, μια μαύρη τρύπα, κλπ. Η βαρύτητα του ελκυστή θέτει το υλικό του δίσκου σε σπειροειδή κίνηση προς το εσωτερικό της σπείρας, προς τον ίδιο τον ελκυστή. Οι βαρυτικές δυνάμεις στο κέντρο της σπείρας συμπιέζουν ιδιαίτερα το υλικό και κάθετα στο δίσκο, και έτσι εκπέμπεται από το κέντρο του ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Η περιοχή συχνοτήτων της ακτινοβολίας εξαρτάται από το κεντρικό αντικείμενο που προκαλεί τη βαρυτική αυτή κατάρρευση. Οι δίσκοι προσαύξησης των νέων αστεριών και των πρωταστέρων ακτινοβολούν στο υπέρυθρο. Εκείνοι γύρω από αστέρια νετρονίων και μαύρες τρύπες ακτινοβολούν στην περιοχή των ακτίνων X. Προς το παρόν τα φαινόμενα και οι μηχανισμοί που συνοδεύουν τους δίσκους προσαύξησης είναι αντικείμενο έρευνας.
Κωνσταντίν Κωνσταντίνοφ

Βιογραφία

Ο Κωνσταντίνοφ σπούδασε στην στρατιωτική σχολή του Μιχάιλοβσκογιε στην Αγία Πετρούπολη το 1836 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Έγινε αρχηγός του Petersburg Rocketry Department (Петербургское ракетное заведение) το 1849, το 1861 ανέλαβε την εποπτεία της κατασκευής ενός εργοστασίου βαλλιστικών βλημάτων, όπου και στην συνέχεια έγινε διευθυντής του.

Εφευρέσεις

Ο Κωνσταντίνοφ ανάπτυξε το 1844 μια μέθοδο υπολογισμού της ταχύτητας των βλημάτων σε οποιοδήποτε σημείο της τροχιάς τους. Κατασκεύασε τα πιο τελειοποιημένα βλήματα για την εποχή του (19ος αιώνας) εμβέλειας 4 με 5 χιλιομέτρων. Εκτός αυτού κατασκεύασε εξέδρες εκτόξευσης πυραύλων, και μηχανές κατασκευής βαλλιστικών βλημάτων. Έγραψε διάφορα επιστημονικά βιβλία περί βαλλιστικής, πολεμικών όπλων, πυροτεχνικής και αεροναυτικής.

Σχόλια

Προς τιμή του, ένας κρατήρας της Σελήνης φέρει το όνομά του.
Αλφόνσος Α΄ των Αστουριών

Βιογραφία

Ήταν γιος του Πέτρου δούκα της Καντάβρια. Είχε πολλές γαίες στην περιοχή. Λέγεται ότι νυμφεύτηκε την Ερμεσίνδα, κόρη του Πελάγιος των Αστουριών 1ου βασιλιά των Αστουριών, ιδρυτή του βασιλείου μετά τη μάχη της Κοβαδόνγα, στην οποία εκείνος αντέστρεψε την προώθηση των Μαυριτανών στην περιοχή. Διαδέχθηκε τον γιο του Πελάγιου, τον Φαβίλα των Αστουριών, όταν αυτός απεβίωσε πρόωρα το 739.
Είναι συζητήσιμο κατά πόσο ο Πελάγιος ή ο Φαβίλα εθεωρούντο βασιλείς στην εποχή τους, πάντως ο Αλφόνσος Α΄ ήταν. Ξεκίνησε έναν αγώνα εναντίον των Μαυριτανών, που κράτησε σε όλη τη ζωή του. Το 740 κατέκτησε τη Γκαλίθια και το 754 το Λεόν. Πήγε μακριά ως τη Λα Ριόχα. Ωστόσο οι λίγοι κάτοικοι των συνοριακών πόλεων έφυγαν προς τα βόρεια εδάφη του, αφήνοντας μία μη κατοικημένη ζώνη μεταξύ των Χριστιανικών και Μουσουλμανικών κρατών.
Αυτό δημιούργησε την έρημο του Ντουέρο, μία κενή περιοχή μεταξύ του ποταμού Ντουέρο και των ορέων των Αστουριών. Αυτό ήταν επιδίωξη του Αλφόνσου Α΄, που ήθελε όποιος στρατός εισβάλει από τα νότια να μη βρίσκει προμήθειες. Εκτός από αυτόν τον στρατιωτικό χαρακτήρα, τα δημογραφικά και πολιτιστικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής στη μετέπειτα ιστορία των Αστουριών, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας είναι μεγάλα. Πέρασαν περισσότερο από 100 έτη πριν η περιοχή να κατοικηθεί ξανά, ένα γεγονός γνωστό ως Επανακατοίκηση (Repoblación).
Οι Άραβες συγγραφείς μιλούν για τους βασιλείς την βόρειας Ιβηρικής ως "απογόνους του Αλφόνσου (beni Alfons)" και φαίνεται να τους θεωρούν από τη Γκαλίθια, Στον Αλφόνσο Α΄ αποδίδεται η ίδρυση του ιερού της Κυρίας Ημών της Κοβαδόνγα, σε ανάμνηση της νίκης του πεθερού του στη μάχη. Εκεί είναι γραμμένο το επιτάφιο επίγραμμα: "Εδώ βρίσκεται ο Καθολικός και Ιερός βασιλιάς δον Αλφόνσος ο Πρώτος και η σύζυγός του δόνα Ερμεσίνδα, αδελφή του δον Φαβίλα, τον οποίο αυτός διαδέχθηκε. Ο βασιλιάς κέρδισε πολλές νίκες εναντίον των Μαυριτανών. Απεβίωσε στις Κάνγας το έτος 757".
Ιαπετός (δορυφόρος)

Θερμοκρασίες

Οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια της σκοτεινής περιοχής φθάνουν τους 130 K (-143 °C ή -226 °F) στον ισημερινό. Η αργή περιστροφή του Ιαπετού κάνει τη θέρμανση από το ηλιακό φως αποτελεσματικότερη. Οι φωτεινότερες επιφάνειες απορροφούν λιγότερο ηλιακό φως, έτσι οι θερμοκρασίες εκεί φθάνουν μόνο περίπου τους 100 Κ (-173 °C ή -280 °F) .

Τροχιά

Η τροχιά του Ιαπετού είναι σχετικά ασυνήθιστη σε σχέση με τους υπόλοιπους δορυφόρους του πλανήτη. Περιστρέφεται γύρω από τον Κρόνο σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη από ότι το επόμενο εσωτερικό φεγγάρι, ο Τιτάνας. Η τροχιά του έχει μεγάλη κλίση με το επίπεδο περιστροφής των υπόλοιπων δορυφόρων. Μόνο η τροχιά ανώμαλων εξωτερικών δορυφόρων, όπως η Φοίβη (δορυφόρος) έχουν μεγαλύτερη κλίση. Η αιτία αυτού του φαινομένου είναι άγνωστη.
Λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Κρόνο και της έντονα κεκλιμένης τροχιάς, ο Ιαπετός είναι το μόνο μεγάλο φεγγάρι από το οποίο τα δαχτυλίδια του Κρόνου είναι σαφώς ορατά. Από τους υπόλοιπους εσωτερικούς δορυφόρους, οι δακτύλιοι φαίνονται από το πλάι και έτσι είναι δύσκολα ορατοί. Από τον Ιαπετό, ο Κρόνος φαίνεται να έχει διάμετρο 1 ° 56 ' (τέσσερις φορές μεγαλύτερη από της Σελήνης, όπως αυτή φαίνεται από τη Γη) .

Εξερεύνηση

Ο Ιαπετός έχει φωτογραφηθεί πολλές φορές από τη διαστημοσυσκευή Κασσίνι πολλές φορές. Ωστόσο, η τροχιά του κάνει την παρατήρηση από μικρή απόσταση δύσκολη. Το Κασσίνι έκανε ένα κοντινό πέρασμα από τον Ιαπετό, σε απόσταση 1.227 χιλιομέτρων, στις 10 Σεπτεμβρίου 2007.
Χριστόφορος της Έσσης

Βιογραφία

Ο Χρίστοφ-Ερνστ-Άουγκουστ γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη και ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου τιτουλάριου εκλέκτορα της Έσσης και βασιλιά της Φινλανδίας και της Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.
Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του απεβίωσαν 23 και 20 ετών σε μάχη, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον πατέρα του τον διαδέχθηκε στους τίτλους του ο τρίτος αδελφός του Φίλιππος της Έσσης, ο οποίος κληρονόμησε και τον τίτλο του μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω από τον τελευταίο απόγονο του κλάδου της Έσσης-Ντάρμστατ. 
Ο Φίλιππος ήταν μέλος των Ναζί και το ίδιο ο Χριστόφορος: έγινε στο Γ΄ Ραιχ διευθυντής του Υπουργείου Αεροπορίας, διοικητής των αποθεμάτων της αεροπορίας και Ανώτερος αρχηγός (Oberführer) της Επιλαχίας Περιφρούρησης (Schutzstaffel, SS). Σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στα Απέννινα όρη, κοντά στο Φορλί της Ιταλίας και το πτώμα του βρέθηκε τη μεθεπόμενη ημέρα.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Λεόντιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 3 Μαρτίου 1896. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών έγινε μοναχός στη Μονή Αγίου Γεωργίου. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στη Θεολογική Ακαδημία της Νέας Υόρκης.
Όταν πέθανε ο Κύριλλος Γ΄, ο Λεόντιος ήταν Μητροπολίτης Πάφου. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός επίσκοπος στην Κύπρο, καθώς η Αγγλική Διοίκηση του νησιού είχε απελάσει τους υπόλοιπους ως υποκινητές επεισοδίων. Έγινε τοποτηρητής του χηρεύοντος θρόνου, αλλά η πολιτική κατάσταση ανέβαλε επί μακρόν την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου και την εξομάλυνση της κατάστασης. Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιέπλεξε τα πράγματα. Μετά τον πόλεμο, οι Άγγλοι επέστρεψαν την επιστροφή του ενός απελαθέντος ιεράρχη, του Μακαρίου Κυρηνείας (ο Κιτίου Νικόδημος είχε ήδη πεθάνει εξόριστος). Το Οικουμενικό Πατριαρχείο βοήθησε την κατάσταση στέλνοντας στην Κύπρο τον Μητροπολίτη Δέρκων Ιωακείμ, καθώς ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου προνοούσε τρεις Ιεράρχες για να είναι έγκυρη η Σύνοδος που θα εκλέξει νέο Αρχιεπίσκοπο. Εν μέσω διχασμού περί την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα, η δεξιά υποστήριξε την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Σιναίου Πορφυρίου και η αριστερά τον Πάφου Λεόντιο (Ενωσιακοί και μετριοπαθεία αντιστοίχως). 
Στις 20 Ιουνίου 1947 ο Λεόντιος εκλέχθηκε Αρχιεπίσκοπος και ενθρονίστηκε κατόπιν πιέσεων, καθώς δήλωνε ότι δε θα δεχόταν εκλογή του. Πέθανε μετά από 37 ημέρες, στις 26 Ιουλίου, σε ηλικία μόλις 51 ετών. Ο πρόωρος θάνατός του πυροδότησε τότε έντονες φήμες για δηλητηρίασή του, πράγμα που ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε.
Βασιλική Κινστέρνα

Αρχιτεκτονική

Η κινστέρνα είχε αρχικά 336 μαρμάρινους κίονες ύψους 8 μέτρων, τοποθετημένους σε 12 σειρές με 28 κίονες η καθεμία, σε απόσταση 4 μέτρων η μία από την άλλη. Ωστόσο 60 από αυτούς, στη νοτιοδυτική πλευρά, εντοιχίστηκαν και δεν είναι πλέον ορατοί. Στους κίονες εδράζονται σταυροθόλια φτιαγμένα από οπτοπλίνθους. Αυτό το είδος ελαφριάς θολοδομίας εξελίχθηκε και εντοπίζεται επίσης σε άλλα δημόσια κτίρια και εκκλησίες, όπως στους τρούλους και τα ημιθόλια της Αγίας Σοφίας και τους πτυχωτούς τρούλους του ναού των Αγίων Σέργιου και Βάκχου.
Μεγάλο μέρος της δεξαμενής είναι κατασκευασμένο από ερείπια παλαιότερων κτιρίων, πιθανότατα γιατί επρόκειτο για υπόγειο, μη ορατό κτίσμα, αν και ορισμένα στοιχεία του αρχιτεκτονικού διάκοσμου είναι αξιοσημείωτα. Δύο κίονες, που στηρίζονται σε αρχαίες ελληνικές βάσεις και βρίσκονται στη βορειοδυτική πλευρά της κινστέρνας, υποβαστάζονται από ογκόλιθους, όπου έχουν σκαλιστεί δύο ογκώδη γοργόνεια, με ανάγλυφες κεφαλές Μέδουσας, ένα από αυτά τοποθετημένο ανάποδα και το άλλο στο πλάι. Οι κίονες ίσως προέρχονται από κάποιο νυμφαίο και οι δύο κεφαλές τοποθετήθηκαν πιθανώς από τον Ιουστινιανό. Στο κέντρο της κινστέρνας ξεχωρίζει επίσης κίονας που φέρει ανάγλυφο σταγονοειδές μοτίβο, το οποίο εμφανίζει ομοιότητα με άλλους μνημειακούς κίονες, που αποτελούσαν μέρος της θριαμβικής αψίδας του 4ου αιώνα από το Φόρο του Θεοδοσίου.

Στη λογοτεχνία

Τμήμα του μυθιστορήματος του Πέτερ Μπέρλινγκ Τα παιδιά του Γκράαλ (Die Kinder des Graal) εκτυλίσσεται στη βασιλική κινστέρνα, ενώ παράλληλα δίνεται και συνοπτική της περιγραφή.
Θάλασσα Μποφόρ

Η θάλασσα Μποφόρ (αγγλικά: Beaufort Sea, γαλλικά: mer de Beaufort) αποτελεί τμήμα του Αρκτικού ωκεανού. Βρίσκεται βόρεια των Βορειοδυτικών Εδαφών, του Γιούκον και της Αλάσκας και δυτικά του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Το βορειοδυτικό όριο της ορίζεται από μία γραμμή που συνδέει το Μπάροου και το Λαντς Εντ. Καταλαμβάνει έκταση 450.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πήρε την ονομασία της από τον Ιρλανδό υδρογράφο Φράνσις Μποφόρ.
Ο ποταμός Μακένζι, καθώς και άλλοι μικρότεροι, εκβάλλουν στη θάλασσα Μποφόρ. Αποτελεί σημαντικό καταφύγιο φαλαινών και θαλασσοπουλιών και έχει μείνει ακόμη σχετικά ανέπαφη από την εμπορική κίνηση.
Στη θάλασσα αυτή εικάζεται ακόμη ότι υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου κάτω από το θαλάσσιο υπόστρωμα. Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν και τα ανάλογα ευρήματα στον ποταμό Μακένζι και την νότια πλαγιά της Αλάσκας.
Υπάρχει μία συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ των ΗΠΑ και του Καναδά σχετικά με την οριοθέτηση του τμήματος του συνόρου τους που περιλαμβάνεται στα όρια της θάλασσας Μποφόρ.   Ο Καναδάς ισχυρίζεται ότι το όριο πρέπει να βρίσκεται κατά μήκος του 141ου μεσημβρινού και σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων (370 χλμ.), ακολουθώντας το όριο Αλάσκας - Γιούκον.Οι ΗΠΑ από την άλλη υποστηρίζουν ότι η διαχωριστική γραμμή πρέπει να τεθεί κάθετα στην ακτή και σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων(370 χλμ.), ακολουθώντας μία γραμμή ίσων αποστάσεων από αυτή. Η διαφορά αυτή δημιουργεί μία γκρίζα ζώνη διεκδικούμενη και από τις δύο χώρες. Η διαμάχη έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σπουδαιότητα λόγω των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου στη διαφιλονικούμενη περιοχή.  Και οι δύο χώρες έχουν διεκδικήσει δικαιώματα για το πετρέλαιο σε διάφορα τμήματα της αμφισβητούμενης περιοχής. 
Το μεγαλύτερο τμήμα της θάλασσας Μποφόρ είναι παγωμένο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ένα στρώμα πάγου καλύπτει τη βόρεια άκρη της ολόκληρο το χρόνο.