google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Μουρούζης

Βιογραφία

Η Οικογένειά του καταγόταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Δ. κόμη, ποστελνίκου, διερμηνέα της Πύλης και πρίγκιπα της Μολδαβίας και της Σμαράγδας Ματθαίου Γκίκα. Αδελφοί του ήταν ο Αλέξανδρος πρίγκιπας της Μολδαβίας και o Δημήτριος. 
Διαδέχθηκε τον αδελφό του Αλέξανδρο ως μ. διερμηνέας της Υψ. Πύλης την 1η Ιανουαρίου 1792. Το 1784 εξέπεσε από το αξίωμα και τον διαδέχτηκε ο Αλέξανδρος Καλλιμάχης και διορίστηκε ξανά στην ίδια θέση το 1795 όταν ο Καλλιμάχης ανέλαβε ηγεμόνας της Μολδαβίας. Εξέπεσε ξανά από το αξίωμα στις 6 Αυγούστου 1796 και εξορίστηκε στην Κύπρο, όπου πέθανε έντεκα μέρες μετά, πιθανώς από δηλητηρίαση. Τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης. Αργότερα ο μικρότερος αδελφός του Δημήτριος έγινε διερμηνέας της Πύλης (1808-12).
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1967-68

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1967-68 ήταν το 6ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν οκτώ σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Μπερόε Στάρα Ζαγόρα από τη Βουλγαρία, η πρώτη βουλγαρική ομάδα που κατάφερε κάτι τέτοιο. Στον τελικό αντιμετώπισε την, επίσης βουλγαρική, Σπάρτακ Σόφιας. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1967 και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 1968.
Δαβίδ πρίγκιπας της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιαροσλάβ Α΄ τού σοφού μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Σολομών γεννήθηκε το 1053 και το καταστατικό ίδρυσης της μονής τού Τιχάνυ τού 1055 αναφέρει, ότι ο Ανδρέας Α΄ είχε γιους, άρα ο Δαβίδ θα γεννήθηκε ανάμεσα στα δύο αυτά έτη. Κατά την εμφύλια διαμάχη που είχε ο Ανδρέας Α΄ με τον αδελφό του Μπέλα Α΄, η Αναστασία κατέφυγε με τους γιους της στην Αυστρία. Έμεινε ως το 1063, οπότε ο Μπέλα Α΄ απεβίωσε από ατύχημα. Ο Δαβίδ δεν συμμετείχε στη διαμάχη μεταξύ τού Σολομών και των εξαδέλφων τους Γκέζα Α΄ και Λαδισλάου Α΄ (γιων τού Μπέλα Α΄)· δεν ενεπλάκη με την πολιτική.  
Σύμφωνα με τον ιστορικό Μορ Βέρτνερ ο Δαβίδ ήταν μέλος τού κλήρου το 1094. Το ίδιο έτος δώρησε ένα μεγάλο ποσό χρημάτων στη μονή τού Τιχάνυ, την οποία είχε ιδρύσει ο πατέρας του. Πιθανόν απεβίωσε σύντομα μετά, καθώς το ύφος τού καταστατικού της δωρεάς έχει τη μορφή διαθήκης. Το 1095 ο Λαδίσλαος Α΄ της Ουγγαρίας απεβίωσε και οι πηγές της εποχής αναφέρουν, ότι από τους πρίγκιπες επιζούσαν αυτού μόνο ο αδελφός του Λάμπερτ και οι ανιψιοί του Κολομάν και Άλμος (γιοί τού Γκέζα Α΄). Άρα ο Δαβίδ είχε αποβιώσει.
Τάφηκε στη μονή Τιχάνυ δίπλα στον πατέρα του.
Τα τραγούδια της χθεσινής μέρας

Ιστορικό πλαίσο

Αφορμή για την ηχογράφηση του δίσκου στάθηκε η τηλεοπτική εκπομπή «Μικρές νυχτερινές μουσικές» που παρουσίαζε η Λιλάντα Λικιαρδοπούλου, στην οποία οι δυο τραγουδίστριες ερμήνευσαν αυτό το ρεπερτόριο με μεγάλη επιτυχία. Ο κόσμος μάλιστα νόμιζε ότι ήδη είχε κυκλοφορήσει ο δίσκος. Έτσι μαζί με τρεις μουσικούς, τον Αντώνη Βαρδή και τον Βασίλη Ρακόπουλο στις κιθάρες και τον Κώστα Γανωσέλη στο ακορντεόν και τη φυσαρμόνικα, ηχογράφησαν μέσα σε ένα απόγευμα τα τραγούδια αυτά, στο studio της Columbia στη Ριζούπολη, με ηχολήπτες τους Στέλιο Γιαννακόπουλο και Τάκη Φιλιππίδη.
Αλέξανδρος Μάνος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας και πήγε σχολείο στην Τρίπολη. Σπούδασε ιατρική και έγινε χειρουργός διευθύνοντας μάλιστα τη Β΄ χειρουργική κλινική του Ευαγγελισμού. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου διετέλεσε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (1963 - 1964).
Απεβίωσε το 1998 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαριέττα Πανούτσου και γιος του είναι ο πολιτικός Στέφανος Μάνος.
Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης

Εξουσίες και καθήκοντα

Ο κυβερνήτης έχει καθήκον να επιβάλλει τους πολιτειακούς νόμους, και την εξουσία να εγκρίνει ή να προβάλει βέτο σε νομοσχέδια που περνούν από το Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νέας Υόρκης, να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα, και να δίδει χάρη, εκτός από περιπτώσεις προδοσίας και παραπομπής.
Ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης συχνά θεωρείται πιθανός υποψήφιος για Πρόεδρος. Δέκα κυβερνήτες έχουν υπάρξει υποψήφιοι των μεγάλων κομμάτων για πρόεδροι, και έξι - περιλαμβανομένων των Μάρτιν Βαν Μπιούρεν, Γκρόβερ Κλίβελαντ, Θίοντορ Ρούζβελτ, και Φράνκλιν Ρούζβελτ - έχουν κερδίσει. Έξι κυβερνήτες της Νέας Υόρκης έχουν χρηματίσει αντιπρόεδροι.  Επιπλέον δύο Κυβερνήτες της Νέας Υόρκης, οι Τζον Τζέι και Τσαρλς Έβανς Χιους, έχουν χρηματίσει Αρχιδικαστές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ιστορία

Το αξίωμα του Κυβερνήτη δημιουργήθηκε από το πρώτο Πολιτειακό Σύνταγμα της Νέας Υόρκης το 1777 για να συμπίπτει με το ημερλοογιακό έτος. Μια τροποποίηση του 1874 εξέτεινε την θητεία στο αξίωμα στα τρία έτη,, αλλά το σύνταγμα του 1894 μείωσε πάλι την θητεία σε δύο έτη. Το πιο πρόσφατο σύνταγμα του 1938 εξέτενε την θητεία στα σημερινά τέσσερα έτη.

Γραμμή διαδοχής

Το πολιτειακό σύνταγμα προβλέπει από το 1777 την εκλογή αναπληρωτή κυβερνήτη, ο οποίος επίσης είναι πρόεδρος της πολιτειακής γερουσίας, στην ίδια θητεία (με τις ίδιες διάρκειες θητείας όπως ο κυβερνήτης σε όλες τις συνταγματικές αναθεωρήσεις). Αρχικά, σε ενδεχόμενο θανάτου, παραίτησης ή παραπομπής του κυβερνήτη, ή απουσίας του από την πολιτεία, ο αναπληρωτής κυβερνήτης θα αναλάμβανε τα καθήκοντα και τις εξουσίες του κυβερνήτη. Since the 1938 constitution, the lieutenant governor explicitly becomes governor upon such vacancy in the office. 
Αν το αξίωμα του αναπληρωτή κυβερνήτη μείνει κενό, ο πρόεδρος pro tempore της πολιτειακής γερουσίας ασκεί τα καθήκοντα του αναπληρωτή κυβερνήτη μέχρις ότου ο κυβερνήτης μπορεί να πάρει πίσω τα καθήκοντα του αξιώματος, ή την επόμενη εκλογή· ομοίως, αν μείνουν κενά αμφότερα τα αξιώματα, ο προσωρινός πρόεδρος δρα ως κυβερνήτης, με το αξίωμα του αναπληρωτή κυβερνήτη να παραμένει κενό. Αν ο προσωρινός πρόεδρος είναι ανίκανος να εκπληρώσει τα καθήκοντα, ο ομιλητής της βουλής είναι επόμενος στη γραμμή διαδοχής. Ο αναπληρωτής κυβερνήτης εκλέγεται στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τον κυβερνήτη, αλλά παίρνει το χρίσμα σε ξεχωριστή διαδικασία.
Μαρία Σκουράτοβα-Μπέλσκαγια

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Γρηγόρι Λουκιάνοβιτς του Μαλυούτα αρχηγού της Οπρίτσνινα επί Ιβάν Δ΄. Ο πατέρας της ήταν ευνοούμενος του Ιβάν Δ΄.
Ο γάμος της με τον Μπορίς Γκοντουνόφ έγινε, διότι ο Μπορίς ήθελε να ενδυναμώσει τη θέση του στην Αυλή με το να γίνει γαμπρός του ευνοούμενου του Αυτοκράτορα. Το 1568 ο Μπόρις έγινε Αυτοκράτορας και η Μαρία τσαρίνα. Κατά το διάστημα που ήταν Αυτοκράτειρα, η ευνοούμενή της Μαρία Φεοντόροβνα Ποζάρσκαγια ασκούσε επιρροή επάνω της. Τον Απρίλιο του 1605 απεβίωσε ο Μπορίς και ο γιος τους αναγορεύθηκε Αυτοκράτορας. Ήταν 16 ετών και η Μαρία ανέλαβε την αντιβασιλεία, όμως ενάμισι μήνα μετά οπαδοί του ψευδο-Δημήτριου στραγγάλισαν τον Φιοντόρ Β΄ και τη μητέρα του Μαρία στο διαμέρισμά του.
Σέριφος Ι (αποβατικό)

Το αποβατικό αρμάτων Σέριφος Α/Β 1227, Α/Β 246 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1227’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Σέριφος, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Εθνική Βενεζουέλας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Η Βενεζουέλα προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Επίσης φιλοξένησε το Προολυμπιακό τουρνουά του 2012, την πλέον διάσημη εκδήλωση καλαθοσφαίρισης στη χώρα. Αργότερα, η χώρα φιλοξένησε επίσης το Αμερικανικό Πρωταάθλημα του 2013.
Η ομάδα της Βενεζουέλας συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ), τους Παναμερικανικούς Αγώνες και τους Μπολιβαριανούς Αγώνες.

Στατιστικά

Για το 2015, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βενεζουέλας βρισκόταν στη 22η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Λένγκερ

Στο σημερινό πολιτισμό

Στο παιχνίδι Command & Conquer: Generals, το Λένγκερ χρησιμεύει ως βάση πολεμιστών των GLΑ, και εξυπηρετεί κινεζικά μάστερς. Οι δυνάμεις των GLA είναι πιστοί στον αρχηγό και προσπαθούν να καταστρέψουν και να αναχαιτίσουν τις δυνάμεις των Κινέζων.
Alexandair

Ιστορικό

Η αεροπορική εταιρεία χρηματοδοτούνταν από επιχειρηματικά κεφάλαια και είχε υποστηρικτές από τη ναυτιλιακή βιομηχανία. Η αεροπορική εταιρεία σταμάτησε τη λειτουργία της το 2007. Στις 20 Αυγούστου 2005, το αεροσκάφος της εταιρείας παρέμεινε στο έδαφος για μια μέρα, από την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας, λόγω τεχνικών προβλημάτων. Τα δύο της αεροσκάφη, αμφότερα τύπου MD-80, μεταφέρθηκαν στη Στοκχόλμη προτού μεταφερθούν προς χρήση στην Khors Aircompany στην Ουκρανία.

Προορισμοί

Η Alexandair εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις από το Ηράκλειο, την Κέρκυρα, την Κω, τη Ρόδο, την Θεσσαλονίκη και τα Χανιά.
Κοκκινοχώρι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Κοκκινοχώρι είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του βουνού Μακρυά Ράχη. Απέχει 38 χλμ. απο την Ναύπακτο και βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει τα χωριά Λιμνίτσα, Χρίσοβο, Ασπριά. Αξιοθέτα της περιοχής είναι ο ενοριακός ναός Άγιος Γεώργιος στη τοποθεσία "Μπαλκόνι", ο οποίος υπήρχε από το 1829 και ξανακτίσθηκε το 1876 και το 1950 και το παλιό μοναστήρι της Θεοτόκουπου στην τοποθεσία "Παλιοκκλησιά" (υψόμετρο 1.029 μ.) της  κορυφογραμμής της Μακρυάς Ράχης που άκμαζε το 1698.

Ιστορία - Ονομασία

Το Κοκκινοχώρι μαζί με το Χρύσοβο και η Λιμνίστα είναι γνωστά στη δημοτική παράδοση ως "Λεβεντοχώρια". Ως παλιές ονομασίες του χωριού αναφέρονται τα ονόματα Νίσβαρι ή Νίσβαρης ή Νίσβαρη αλλά και Νίζβαρη (Nizvari). Με την παλιά ονομασία του εμφανίζεται σε οθωμανικά κατάστιχα της Τουρκοκρατίας. Ο περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει, ως Νίσβαρι, στον κατάλογο των χωριών της περιοχής Κραβάρων με πληθυσμό 5 οικογένειες. Μέχρι το 1912 ανήκε στον τότε Δήμο Αποδωτίας, οπότε και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας Νίσβαρης. Το 1927 με το ΦΕΚ: 206/1927 μετονομάστηκε σε Κοκκινοχώριον.
Γουότφορντ ΦΚ

Γήπεδο

Η Γουότφορντ Ρόβερς και η διάδοχός της Γουέστ Χάρτφορντσάιρ έπαιξαν σε αρκετά γήπεδα στην διάρκεια των πρώτων χρόνων ιστορίας τους, συμπεριλαμβανόμενων των Κασσιόμπερι Παρκ, Βίκαρεϊτζ Μίντοου, και του Ρόουζ & Κράουν πιτς στην Μάρκετ Στριτ του Γουότφορντ. Το 1898, η νεοδημιούργητη Γουότφορντ Π.Σ. μετακόμισε σε έναν χώρο στην Κάσσιο Ρόουντ. Ωστόσο, η ιδιοκτήτρια του χώρου που υποστήριζε την προσπάθεια του συλλόγου να βρει μια νέα μόνιμη έδρα βοήθησε την ομάδα το 1922 να μετακομίσει στο τωρινό της γήπεδο το Βίκαρεϊτζ Ρόουντ. Ο χώρος ανήκε στην Μπένσκινς Μπριούγουερυ, και η ομάδα τον νοίκιαζε μέχρι και το 2001, όταν επιδίωξε να περάσει ο χώρος ολοκληρωτικά στην κατοχή του. Ωστόσο, η οικονομική κατάσταση της ομάδας χειροτέρευσε μετά από αυτή την αγορά, με αποτέλεσμα το 2002 η Γουότφορντ να πουλήσει τον χώρο για 6 εκατομμύρια λίρες, σε μια συμφωνία που επέτρεπε στην Γουότφορντ να αγοράσει ξανά το γήπεδο για 7 εκατομμύρια λίρες στο μέλλον. Η Γουότφορντ έκανε χρήση αυτού του όρου το 2004. Από την αρχή της σεζόν 1997–98, η Γουότφορντ μοιράζεται το Βίκαρεϊτζ Ρόουντ με την ομάδα ράγκμπι Σάρασινς ΦΚ.
Επέκταση Σταδίου – Και οι 4 γωνίες του γηπέδου θα επεκταθούν προς τα μέσα, και όταν κατασκευαστεί η νέα ανατολική κερκίδα, η χωρητικότητα θα βρίσκεται περίπου στις 23 με 26.000 θέσεις. Η νέα φυσούνα θα βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία, ανάμεσα στην κερκίδα Ρούκερυ και στην κερκίδα Ράους. Ένα ξενοδοχείο θα βρίσκεται κοντά στην κερκίδα Ράους και ένα έμβλημα της Γουότφορντ πάνω από την κερκίδα Ρούκερυ κοιτάζοντας προς το Νότιο Γουότφορντ και το Γενικό Νοσοκομείο. Τον Ιούλιο του 2011 νέα καθίσματα τοποθετήθηκαν, κάνοντας το γήπεδο να μοιάζει πιο λαμπερό. Θα τοποθετηθεί επίσης νέος χλοοτάπητας στο τέλος της σεζόν 11/12. Η Νοτιοδυτική Γωνία θα έχει ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2011 και η Ανατολική Κερκίδα θα ξεκινήσει όταν θα έχει ολοκληρωθεί η Νοτιοδυτική. Ο πρόεδρος της Γουότφορντ έχει εκφράσει την επιθυμία του και την ελπίδα του ότι το γήπεδο θα έχει ολοκληρωθεί με την έναρξη της σεζόν 2012-13. Για το ξενοδοχείο πρέπει πρώτα να γίνει ο σχεδιασμός του και να δοθεί ένα χρονοδιάγραμμα κατασκευής του.
Γκαρθία Ραμίρεθ της Βιγέρα

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ραμίρο της Βιγέρα.
Από το 991 εμφανίζεται σε βασιλικά καταστατικά τού θείου του Σάντσο Β΄ μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Σάντσο. Είναι άδηλο αν ενεργούσε και ως συμβασιλέας ή αν μόνο ανέλαβε τον έλεγχο της Βιγέρα, όταν απεβίωσε ο αδελφός του το 1002. Λίγα είναι γνωστά για τη διακυβέρνησή του.
Βασίλειο της Δαλματίας

Το Βασίλειο της Δαλματίας ήταν ένα από τα συστατικά βασίλεια - κράτη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας. Υφίστατο από το 1815 έως το 1918, οπότε τα εδάφη του ενώθηκαν με το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Περιλάμβανε εδάφη της σημερινής Κροατίας και Σερβίας και ως πρωτεύουσα είχε την πόλη Ζαντάρ.

Ιστορία

Το Βασίλειο της Δαλματίας σχηματίστηκε σε εδάφη που κατέκτησαν οι Αψβούργοι από την Γαλλική αυτοκρατορία το 1815. Το βασιλείου παρέμεινε μέρος της μοναρχίας των Αψβούργων ως ειδική μονάδα έως το 1918 όπου η μεγαλύτερη επικράτεια του, εκτός από Ζαντάρ και το νησί Lastovo, έγινε μέρος του κράτους των Κροατών Σλοβένων και Σέρβων, αργότερα, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, το 1929 μετονομάστηκε σε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.
Άνω Θεοδωράκι Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Άνω Θεοδωράκι βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Σερρών, νοτιοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Δύσωρον (μέρος των Κρουσσίων). Το χωριό απέχει 24,5 χλμ. ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 76 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Ανατολικά του χωριού βρίσκονται οι πηγές του Γαλλικού ποταμού. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 35 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κάτω Θεοδωρακίου που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Θεοδωράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάτω Θεοδωρακίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 53 μόνιμους κατοίκους.
Βικτόρια Χίσλοπ

Προσωπική ζωή

Η Χίσλοπ, το πατρικό όνομα της οποίας είναι Χάμσον (Hamson), γεννήθηκε στο Μπρόμλεϊ (Bromley) του Κεντ το 1959, μεγάλωσε όμως στο Τόνμπριτζ (Tonbridge). Σπούδασε αγγλικά στο Κολέγιο St. Hilda's της Οξφόρδης και στη συνέχεια εργάστηκε, για 20 περίπου χρόνια, ως δημοσιογράφος. 
Τον Απρίλιο του 1988 παντρεύτηκε τον ιδιοκτήτη των εκδόσεων "Private Eye" Ίαν Χίσλοπ, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά: Την Έμιλι - Έλεν (1990) και τον Ουίλιαμ - Ντέιβιντ (1993).

Σταδιοδρομία

Η Χίσλοπ ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο των εκδόσεων και στη συνέχεια στράφηκε προς τις δημόσιες σχέσεις. Όταν όμως γεννήθηκε το πρώτο της παιδί, αποφάσισε να αλλάξει σταδιοδρομία: Άρχισε να εργάζεται ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος. Χάρη σε αυτή την ενασχόληση ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς η βασική της ενασχόληση ήταν τα θέματα ταξιδιωτικού ενδιαφέροντος. 
Το 2005 εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, Το Νησί (The Island), το οποίο έγινε μπεστ-σέλερ. Η επιτυχία του βιβλίου έκανε τους παραγωγούς του Χόλιγουντ να ζητήσουν τα δικαιώματα για τη δημιουργία μιας ταινίας. Σύμφωνα με την ίδια, η Χίσλοπ αρνήθηκε να επιτρέψει στο Χόλιγουντ να δραματοποιήσει το βιβλίο της (παρά την παχυλή αναμενόμενη αμοιβή) και επέλεξε να παραχωρήσει (έναντι πολύ ισχνότερης αμοιβής)  τα δικαιώματα στον ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό MEGA για τη δημιουργία της ομώνυμης σειράς. 
Η ίδια δήλωσε ότι «φοβήθηκε ότι το βιβλίο στο Χόλιγουντ θα μπορούσε να καταλήξει ταινία τρόμου». 
Το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει σε 23 ακόμη χώρες και σήμερα περιλαμβάνεται στη λίστα των πιο επιτυχημένων μυθιστορημάτων διεθνώς, ενώ κατατάχθηκε ανάμεσα στα 100 βιβλία που καθόρισαν τη δεκαετία. 
Το 2008 η Χίσλοπ εξέδωσε το δεύτερο μυθιστόρημά της με τον τίτλο Η Επιστροφή (The Return), ενώ το 2009 παραχώρησε το διήγημά της "Aflame in Athens" για να δημοσιευτεί στο πρόγραμμα "Ox-Tales", τέσσερις συλλογές διηγημάτων από 38 Βρετανούς δημιουργούς.
Σήμερα ζει και εργάζεται στο Κεντ, όπου διαμένει με την οικογένειά της, και εκτός από τη συγγραφική της δραστηριότητα εξακολουθεί να γράφει ταξιδιωτικά άρθρα για τη Sunday Telegraph, τη Mail on Sunday και αρκετά περιοδικά, ενώ έχει τακτική συνεργασία με την Daily Telegraph και συντάσσει τα προφίλ διασημοτήτων για το περιοδικό Woman & Home.

Βραβεύσεις

Έχει λάβει το βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα το 2007
Μπάντα Άτσεχ

Ιστορία

Εξαιτίας της θέσης του το Μπαντα Άτσεχ ήταν ένα από τα πρώτα σημεία της Ινδονησίας που έρχονταν σε επαφή με ξένες επιρροές. Ο βουδισμός εισήχθη τον 7ο αιώνα και ο ισλαμισμός τον 13ο. Η πόλη ιδρύθηκε το 1202 και η περίοδος ακμή της ήταν υπό την ηγεσία του Σουλτάνου Ισκαμπάρ Μούντα, που βασίλευσε από το 1604 μέχρι το 1637. Η πόλη κατελήφθη ύστερα από πόλεμο από τους Ολλανδούς (1873-1878), αλλά ο ανταρτοπόλεμος συνεχίστηκε μέχρι το 1903. Η πόλη κατελήφθη από τους Ιάπωνες το 1942. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας το 1956 με το όνομα Κουταράτζα, το οποίο τελικά άλλαξε σε Μπάντα Άτσεχ. Εξακολουθούν να υπάρχουν κινήματα αυτονόμησης της επαρχίας.

Τσουνάμι

Το 2004 η πόλη επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι και σχεδόν το 60% των υποδομών της καταστράφηκε. Το Μπάντα Άτσεχ ήταν η κοντινότερη μεγάλη πόλη στο επίκεντρο του σεισμού.

Ισλαμισμός

Η πόλη έχει την πιο έντονη παρουσία του Ισλαμισμού στην Ινδονησία. Ένα από τα πιο γνωστά ορόσημα της πόλης είναι το τέμενος Μπαϊτουραχμάν. Άλλοι τουριστικοί προορισμοί είναι οι παραλίες, τα καφενεία και το νησί Βεχ. Στη πόλη υπάρχει λιμάνι που συνδέει με το Σαμπάνγκ, το οποίο θεωρείται ελεύθερο λιμάνι.
Γεώργιος Μάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1794. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου μ. διερμηνέα και της Ραλλούς Υψηλάντη. Αδελφός του ήταν ο πρωτεργάτης της Επανάστασης Ιωάννη Μάνος, της μεγάλης Φαναριώτικης οικογένειας των Μάνων, με απώτερη καταγωγή από την Καστοριά. Ήταν νομικός και δημοσιογράφος και εξέδωσε πολλά πολιτικά συγγράμματα περί του Ανατολικού ζητήματος. 
Στις Βρυξέλλες εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα «l' Orient» με περιεχόμενο γενικά πράγματα της Ανατολής. 
Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και ιδιαίτερα στην Μάχη του Δραγατσανίου.
Πλατάνι Αχαΐας

Ιστορία

Στην περιοχή του Πλατανίου έχουν βρεθεί πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων που δείχνουν συνεχόμενη κατοίκηση από την αρχαιότητα έως σήμερα. Στην περιοχή πιστεύεται σύμφωνα με την περιγραφή του Παυσανία ότι βρισκόταν η αρχαία Αργυρά. Σε ύψωμα κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί κατάλοιπα αρχαίου οικισμού και σε άλλες θέσεις νεκροταφείο, ερείπια τειχισμένου βυζαντινού ναού ενώ διασώζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου του 11ου αιώνα . Σύμφωνα με κάποιους αρχαιολόγους, παρ' όλο που η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί πλήρως, τον 2ο με 4ο αιώνα έγινε μετακίνηση πληθυσμού από την αρχαία πόλη λόγω των πλημμυρών του Σέλεμνου σε άλλες γειτονικές και ασφαλείς θέσεις, όπως στο σημερινό Πλατάνι.
Σε Ενετική απογραφή του 1700 αναφέρεται το χωριό με 52 κατοίκους ενώ το αναφέρει και ο Πουκεβίλ το 1816 που πέρασε από εκεί. Το 1835 έγινε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841 οπότε καταργήθηκε ο Δήμος Αργυραίων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων.
Το 1912 με την διοικητική μεταρρύθμιση που προέβλεπε τη διάλυση των Δήμων έγινε οικισμός της Κοινότητας Αγίου Βασιλείου. Το 1925 αποσπάται από την κοινότητα Αγίου Βασιλείου και γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 οπότε με το Σχέδιο Καποδίστριας γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης (το 2011) εντάχθηκε στο Δήμο Πατρέων της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.
Συνθήκη της Φοινίκης

Η Συνθήκη της Φοινίκης ήταν μία συνθήκη η οποία πραγματοποιήθηκε το 205 π.Χ. και σηματοδότησε το τέλος του Πρώτου Μακεδονικού Πολέμου ανάμεσα στους Ρωμαίους και τους Μακεδόνες του Φίλιππου Ε'. Η συνθήκη υπογράφτηκε στη Φοινίκη μετά από έναν αμφίρροπο πόλεμο. Η σημασία όμως αυτού του πολέμου ήταν μεγάλη, καθώς άρχισαν οι ρωμαϊκές επεμβάσεις στην Ελλάδα. Έτσι τον ίδιο χρόνο άρχισε ο Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος.
Μενεού

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει στα βόρεια με τη Δρομολαξιά, στα ανατολικά με τη συνοικία Σκάλα (Δήμος Λάρνακας) και στα δυτικά με το Περβόλια και το Κίτι. Το νότιο μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλλάσιο.

Ιστορία

Τον Ιούλιο του 2011 οι κάτοικοι των κοινοτήτων Μενεού και Δρομολαξιάς ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της δημιουργίας ενιαίου δήμου, του Δήμου Δρομολαξιάς-Μενεού. Τα δύο κοινοτικά συμβούλια λειτούργησαν προσωρινά ως δημοτικά συμβούλια έως τα τέλη του 2011 που πραγματοποιήθηκαν δημοτικές εκλογές και εκλέχτηκε το πρώτο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Δρομολαξιάς-Μενεού.
Πιερ ντ'Αλιφά

Βιογραφία

Ο Πιέρ ντ'Αλιφά συμμετείχε σε σειρά βυζαντινών εκστρατειών στη διάρκεια των οποίων και απέκτησε φήμη για την ανδρεία και την αφοσίωσή του, αρετές στις οποίες και αναφέρεται η Άννα Κομνηνή, η οποία τον χαρακτηρίζει ως « φημισμένο πολεμιστή στις μάχες, ο οποίος είχε πάντοτε διατηρήσει ανέπαφη την πίστη του προς τον Αυτοκράτορα ».
Χάρη στα ανδραγαθήματά του, πέτυχε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Το 1097, ο τελευταίος τον όρισε, μαζί με τον Τατίκιο, ως επικεφαλής των βυζαντινών στρατευμάτων που ήσαν υπεύθυνα για την συνοδεία της Α΄ Σταυροφορίας, προκειμένου να βεβαιωθεί πως τα εδάφη που η τελευταία κατακτούσε από τους Τούρκους πράγματι επιστρέφονταν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κάτι που συνέβη με την περίπτωση της Νίκαιας. Στη διάρκεια της συγκεκριμένης εκστρατείας, ο Τατίκιος τον όρισε ως κυβερνήτη της Πλακεντίας με αποστολή την παρακολούθηση των κινήσεων των Τούρκων. Έπειτα από την Πολιορκία της Αντιόχειας από τους Σταυροφόρους, ο Πιέρ ντ'Αλιφά συνάντησε τον Αυτοκράτορα ο οποίος ευρισκόταν, τότε, στο Φιλομήλιον. Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός μετέβη στην Αντιόχεια με στόχο να παραλάβει την πόλη από τους Σταυροφόρους, σύμφωνα με την δέσμευση των τελευταίων. Ωστόσο, οι Ετιέν ντε Μπλουά και Γκιγιώμ ντε Γκρανμενίλ, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την Αντιόχεια αμέσως μετά την κατάληψή της, ενημέρωσαν τον Αλέξιο πως ο Σουλτάνος Κερμπογκά πολιορκούσε την πόλη, πολιορκία η οποία είχε ξεκινήσει λίγο μετά την κατάληψη της πόλης από τους Σταυροφόρους. Οι δύο άνδρες διαβεβαίωσαν τον Αυτοκράτορα πως η πόλη της Αντιόχειας θα έπεφτε εκ νέου υπό τον έλεγχο των Τούρκων, ενώ ο Πιέρ ντ'Αλιφά για κινήσεις τουρκικών στρατευμάτων στην Ανατολία, οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τα μετόπισθεν των Βυζαντινών σε περίπτωση που αυτοί αποφάσιζαν να βαδίσουν εναντίον του Κερμπογκά. Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός αποφάσισε να ακολουθήσει τις συμβουλές τους και υποχώρησε προς την Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, οι Σταυροφόροι πέτυχαν τελικώς να νικήσουν τους Τούρκους. Το περιστατικό αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στις σχέσεις μεταξύ των Βυζαντινών και των Σταυροφόρων, καθώς οι τελευταίοι θεώρησαν πως ο Αλέξιος τους πρόδωσε, μη ερχόμενος στην Αντιόχεια, με αποτέλεσμα να μην τηρήσουν την υπόσχεσή τους να παραδώσουν την πόλη στους Βυζαντινούς, γεγονός το οποίο και οδήγησε στην ίδρυση του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας, του οποίου οι σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη παρέμειναν πάντοτε τεταμένες.
Παρά το συγκεκριμένο περιστατικό, ο Πιέρ ντ'Αλιφά παρέμεινε ως ένας εκ των πλέον στενών συμβούλων του Αυτοκράτορα, ενώ συμμετείχε μαζί με τον Ρογήρο τον Φράγκο και τον Μαρίνο Νεαπολίτη στις διαπραγματεύσεις οι οποίες και οδήγησαν στη σύναψη της Συνθήκης της Δεαβόλεως, της οποίας και ήταν ένας εκ των υπογραφόντων το 1108. Μέσω της συγκεκριμένης συνθήκης, ο Αλέξιος επέβαλε στον Βοϊμόνδο του Τάραντα, Πρίγκιπα της Αντιόχειας, να αναγνωρίσει την βυζαντινή εξουσία επί των εδαφών του, γεγονός το οποίο επέτρεψε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία να ανακτήσει, τουλάχιστον επισήμως, την εξουσία επί της Βόρειας Συρίας.