Φρίντριχ Χέρμαν Βόλφερτ

Πρώιμος βίος

Από το 1870 σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία στη Λειψία και ίδρυσε την δική του εκδοτική εταιρεία το 1873. Εξέδωσε πάνω από 50 βιβλία και εφημερίδες, μερικά εκ των οποίων έγραψε ο ίδιος. Την ίδια χρονιά νυμφεύτηκε την Κριστιάνε Τράουτμαν (γερμανικά: Christiane Trautmann‎), με την οποία απέκτησε δύο κόρες.

Ανθρωποκίνητα αερόπλοια

Μετά από συνάντηση με τον δασονόμο Γκέοργκ Μπάουμγκαρτεν το 1879, έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις πτήσεις αερόπλοιων και του προσέφερε όχι μόνο οικονομική υποστήριξη αλλά και βοήθεια στην περαιτέρω ανάπτυξη τους. Ο Μπαουμγκάρτεν είχε κατοχυρώσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τα δικά του μοντέλα αερόπλοιων, αλλά σύντομα ο ανακτορικός εργοδότης του, του απαγόρευσε την ενασχόληση με τα αερόπλοια. Έτσι και οι δύο συνέχισαν να εργάζονται χρησιμοποιώντας το όνομα του Βόλφερτ. Το πρώτο τους συνεργατικό έργο, το Dreigondelluftschiff (αερόπλοιο με τρεις λέμβους) πέταξε στις 31 Ιανουαρίου 1880, και συνετρίβη. Το 1881 κατασκεύασαν και άλλα μοντέλα, όλα τους μη άκαμπτου σχεδιασμού. Χάρι στις ενέργειές τους ιδρύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1881 ο Σύλλογος για την Πρόοδο της Αεροναυτικής (Verein zur Förderung der Luftschifffahrt).
Ο Βόλφερτ εγκατέλειψε την εκδοτική του επιχείρηση, η οποία πωλήθηκε το 1881. Μετά το θάνατο του Μπαουμγκάρτεν το 1884 συνέχισε να εργάζεται και κατασκεύασε επτά αερόπλοια, συμπεριλαμβανομένου του ανθρωποκίνητου Deutschland το οποίο πέταξε στο Βερολίνο.

Ο πετρελαιοκινητήρας του Γκότλιμπ Ντάιμλερ

Μετά από την πτήση ενός ακόμη αερόπλοιου στη Δρέσδη το 1887, μια εικονογραφημένη εφημερίδα από τη Λειψία εξέδωσε μια λεπτομερή αναφορά, στην οποία περιγραφόταν το κινούμενο με μυική δύναμη αερόπλοιο, αφήνοντας υπονοούμενα πως πρόκειται για στρατιωτικό εγχείρημα. Ο Γκότλιμπ Ντάιμλερ ενημερώθηκε για το δημοσίευμα αυτό, και αφού κατοχύρωσε το νέο του πετρελαιοκινητήρα, προσκάλεσε τον Βόλφερτ στην πόλη Κάνστατ.
Στις 10 Αυγούστου 1888, το αερόπλοιο του Βόλφερτ, κινούμενο από τον αποκαλούμενο ως Standuhr πετρελαιοκινητήρα του Ντάιμλερ, πέταξε απόσταση 10 χιλιομέτρων από το Κάνστατ στο Άλντινγκεν και πάλι πίσω. Πραγματοποιήθηκαν κι άλλες πτήσεις στο Κάνστατ, το Ουλμ, το Άουγκσμπουργκ, το Μόναχο και τη Βιέννη. Επίσης προσέφερε ένα από τα αερόπλοια του για στρατιωτική χρήση το τμήμα αερόπλοιων του Βερολίνου.

Από το 1896 έως το 1897

Ο Βόλφερτ επιθυμούσε να παρουσιάσει το αερόπλοιο του στην εμπορική έκθεση Berliner Gewerbeausstellung του 1896. Ένας χορηγός προσέφερε 50.000 μάρκα για την κατασκευή ενός υπόστεγου στον εκθεσιακό χώρο. Πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον τρεις πτήσεις. Μία στις 20 Μαΐου 1896 πραγματοποίησε ρεκόρ ανώτερου υψομέτρου που έφτασε αερόπλοιο στα 1.940 μέτρα.
Σε μεταγενέστερες πτήσεις περιλαμβάνονται οι ταχυδρομικές διανομές, εκ των οποίων ορισμένες επιστολές διασώζονται μέχρι σήμερα. Οι επιτυχίες αυτές οδήγησαν στην υποστήριξη από τον στρατό και εν τέλει στην τελική, και μοιραία, πτήση στο Τέμπελχοφ. Στον χώρο βρισκόταν θεατές από την Ελλάδα, την Κίνα και την Ιαπωνία. Ο Βόλφερτ ονόμασε και πάλι το αερόπλοιο Deutschland. Είχε χωρητικότητα αερίου που έφτανε τα 800 κυβικά μέτρα και κινητήρα οκτώ ίππων του Ντάιμλερ. Στις 12 Ιουνίου 1897 έφτασε σε υψόμετρο 200 μέτρων αλλά έπιασε φωτιά και συνετρίβη, σκοτώνοντας τόσο τον ίδιο όσο και τον μηχανικό του. Μία οδός στην περιοχή, η Wölfertstraße, έλαβε το όνομά της από αυτόν στις 4 Αυγούστου 1930.