Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια

Περιεχόμενο και δομή

Το Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, είναι μια γενική ιστορία, γραμμένη από την άποψη των βασιλείων και των κομητειών του Στέμματος της Αραγωνίας και δείχνει μια παρόμοια προσέγγιση με αυτή των έργων της μεσαιωνικής ισπανο-λατινικής ιστοριογραφίας του Αλφόνσου Ι´. Ως εκ τούτου, το έργο αρχίζει με την μυθική πρώτη αποίκηση της ιβηρικής χερσονήσου μέσω του απόπλου του Θοβέλ, η οποία θεωρείται η προέλευση της γενεαλογίας των Ιβήρων. Στη συνέχεια, πραγματεύεται την ιστορία των γότθων βασιλιάδων, και την απώλεια του βασιλείου τους την εποχή του βασιλιά Ροντρίγκο με την κατάκτηση του από τους Σαρακηνούς. Αυτό το πρώτο μέρος καταλαμβάνει τα κεφάλαια I έως IV και θεωρείται, σύμφωνα με το ίδιο Χρονικό, από τα πιο εκτενή χρονικά της Καστίλης: "segunt que las coronicas dizen mas largament, las de Castiella", στα οποία περιλαμβάνονται εκτός από αυτά του Αλφόνσου, το De rebus Hispaniae του Ροντρίγκο Χιμένεθ ντε Ράδα και το Chronicon mundi του Lucas de Tuy.
Το κεφάλαιο V είναι αφιερωμένο στην καταγραφή της ίδρυσης της Μονής του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, και παρέχει πολύ σημαντικά στοιχεία για την ιστορία των απαρχών της μονής και του βασιλείου της Αραγωνίας. Από το σημείο αυτό, το κείμενο ακολουθεί μερικές χαμένες Καταγραφές του Σαν Χουάν ντε λα Πένια του 12ου αιώνα (Lasheras, 2003, σελ. 101 και 103), που περιέχουν τη γενεαλογία των κομητών της Αραγωνίας, των πρώτων βασιλιάδων της Ναβάρρας και το διαχωρισμό των δύο βασιλείων, με τον πρώτο βασιλιά της Αραγωνίας, τον Ραμίρο Α´. Όλα αυτά περιγράφονται μέσα στα κεφάλαια V και XVI.
Από το κεφάλαιο XXI μας εξιστορεί την ιστορία των βασιλιάδων Πέτρου Α´ και Αλφόνσου Α´ η Μαχητή με τις αντίστοιχες κατακτήσεις της Ουέσκας και της Σαραγόσας, μέχρι την διαθήκη του τελευταίου, στην οποία κληροδότησε το Βασίλειο στα στρατιωτικά τάγματα.
Τα κεφάλαια XXII μέχρι XXXII, και σύμφωνα με το χρονικό Gesta Comitum Barchinonensium, είναι αφιερωμένα στον οίκο των κομητών μέχρι την δυναστική ένωση μεταξύ του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ και της Πετρονίλας.
Τέλος, τα κεφάλαια XXXIII μέχρι το XXXIX αφορούν τα γεγονότα του Στέμματος της Αραγωνίας από τον Αλφόνσο Β´ μέχρι το θάνατο του Αλφόνσου Δ´ το 1336, γεγονός με το οποίο τελειώνει το Χρονικό.

Εκδόσεις

Υπάρχουν τρεις εκδόσεις του Χρονικού. Η πρώτη είναι γραμμένη στα λατινικά και χρονολογείται πριν από το 1359. Ήταν γραμμένη ακολουθώντας ένα προηγούμενο χρονικό, και στην οποία ο Tomás de Canellas, ένας γραμματέας του βασιλιά Πέτρου Δ´ του Τελετουργικού, πρόσθεσε τη μετέπειτα ιστορία της ένωσης της Αραγωνίας με την Καταλονία. Το έργο συνθέτει την ιστορία ως το επίσημο χρονικό της βασιλικής δυναστείας. Από αυτή τη λατινική έκδοση προέρχεται μια άλλη έκδοση στα μεσαιωνικά αραγωνικά και άλλη μία στα καταλανικά, και οι δύο χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1369 και 1372. Η αραγωνική έκδοση δημοσιεύτηκε το 1876 από τον Tomás Ximénez Embún σε μια κριτική έκδοση. Το 1961 ο ιστορικός Antonio Ubieto επεξεργάστηκε κριτικά τη λατινική έκδοση και ο Amadeu J. Soberanas την καταλανική. Ο Carmen Orcástegui δημοσίευσε το 1986 μια νέα κριτική έκδοση του κειμένου στα αραγωνικά.

Υπέρβαση

Θεωρείται ως ένα από τα πιο σχετικά κείμενα με την ιστορία του Στέμματος της Αραγωνίας. Μεγάλη σημασία έχει το γεγονός ότι συλλέγει πεζογραφήματα αφηγηματικών τραγουδιών ηρωικών πράξεων (Chansons de geste), μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το Τραγούδι της Καμπάνας της Ουέσκας ("Cantar de la campana de Huesca", βλ. το ανακατασκευασμένο κείμενο). Είναι επίσης ενδιαφέρον ως πηγή τεκμηρίωσης για πληροφορίες που σχετίζονται με το μοναστήρι του Σαν Χουάν ντε λα Πένια.