google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Παπαδόπουλος (βουλευτής Πειραιώς)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αίγιο και πέθανε στον Πειραιά αλλά θεωρούσε ως πατρίδα του τον Πόρο, νησί του Αργοσαρωνικού. 
Ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε δική του αλευροβιομηχανία στην οδό Γούναρη στον Πειραιά. Το 1903 αγόρασε από αγγλικά ναυπηγεία το ατμόπλοιο «ΠΟΡΟΣ» . Το πλοίο αυτό,εκτός από εμπορικές μεταφορές, εκτελούσε και δρομολόγια στη γραμμή Πειραιάς - Αίγινα - Μέθανα - Πόρος μέχρι το 1916.
Το 1907 παντρεύτηκε τη Χρυσώ Πεζά από οικογένεια εμπόρων βάμβακος της Καρύστου και απέκτησε δύο κόρες, την Αντιγόνη, σύζυγο Χαραλάμπους Παναγιωτοπούλου, Συμβούλου Επικρατείας και Υπουργού και την Ισμήνη, σύζυγο Φειδία Κώνστα, ιατρού φυματιολόγου.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Τροιζηνίας το 1932, 1933 και 1935 με το Λαϊκό Κόμμα. Από το 1915 μέχρι το 1936, ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου «Aδελφότης των εν Πειραιεί Τροιζηνίων». 
Το 1927 δώρισε στο νησί του Πόρου το ιστορικό ρολόι, ιταλικής κατασκευής, που σήμερα είναι το σήμα αναγνώρισης του νησιού.  Επίσης, με δαπάνες του ανεγέρθηκε στη κεντρική πλατεία το Ηρώον Πεσόντων και το κτήριο της Κοινότητας. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πόρου με την από 24.5.1931 απόφασή του ονόμασε την παραλιακή οδό του νησιού σε "Λεωφόρο Ιω. Παπαδόπουλου" όπου βρίσκεται η οικία του, που σώζεται μέχρι και σήμερα.
Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 8 Ιουλίου 1950 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Πειραιώς.
Γιώργος Ντόσκας

Καριέρα

Ο Γιώργος Ντόσκας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στο ΝΟ Χίου, ομάδα της γενέτειράς του, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στη Χίο παρέμεινε μέχρι και το 2003.
Το καλοκαίρι του 2003, ο Ντόσκας μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε αρχικά για οκτώ χρόνια, καθώς το 2011 αποφάσισε να αποχωρήσει απο το σύλλογο και να επιστρέψει στο ΝΟ Χίου. Προηγουμένως, είχε καταφέρει να κατακτήσει με τον Ολυμπιακό επτά πρωταθλήματα Ελλάδας (2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011) και επτά Κύπελλα Ελλάδας (2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011).
Μετά από μία αγωνιστική σεζόν στο Ν.Ο. Χίου (2011-12), ο Γιώργος Ντόσκας αποφάσισε να επιστρέψει στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα. Στη δεύτερη θητεία τους στους ερυθρόλευκους έχει καταφέρει να κατακτήσει μέχρι στιγμής δύο εγχώρια νταμπλ σε δύο χρόνια (2013, 2014).

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γιώργος Ντόσκας είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος, έχοντας πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πάνω από 180 συμμετοχές και έχοντας πετύχει πάνω από 300 γκολ.
Η Αιγιναία (εφημερίδα)

Η Αιγιναία (15 Μαρτίου 1831-15 Σεπτεμβρίου 1831), ήταν εφημερίδα «Φιλολογική, Επιστημονική και Τεχνολογική», η οποία εκδιδόταν στην Αίγινα από τον Γεώργιο Αποστολίδη Κοσμητή. Το κύριο μέρος της θεματολογίας της αφορά την ελληνική εκπαίδευση. Άλλοτε με τη δημοσίευση επίσημων κειμένων σχετικών με τη σύσταση και τη λειτουργία σχολείων, άλλοτε με άρθρα τα οποία αφορούν γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα. Τα τεύχη του περιοδικού συμπληρώνονται από επιστημονικά θέματα. Με την εφημερίδα συνεργάζονται οι Ιωάννης Κοκκώνης και ο έφορος της παιδείας Ανδρέας Μουστοξύδης. Θα υπογράφουν κάθε συνεργασία τους με τα αρχικά των νομάτων τους, αντίστοιχα : Ι.Κ., Α.Μ. Η γλώσσα του εντύπου είναι η καθαρεύουσα, ενώ είναι «συντηρητικό στη δομή του». Επρόκειτο για ένα «όργανο συστηματικής προβολής της εκπαιδευτικής πολιτικής του Καποδίστρια» Η έκδοσή του διακόπτεται αιφνιδιαστικά με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το τελευταίο φύλλο κυκλοφορεί μια εβδομάδα πριν από τη δολοφονία του. Από την άποψη της διάρθρωσης της ύλης θέλησε να συνεχίσει τα προεπαναστατικά περιοδικά, αλλά απέτυχε. Η αποτυχία της συνδεόταν με την απουσία ευρωπαϊκών πηγών άντλησης πληροφοριών αλλά και των κατάλληλων συνεργατών και φυσικά του ανάλογου αναγνωστικού κοινού.
1946 Βαλράβεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βαλράβεν είναι άγνωστα. Ο Βαλράβεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 12,5 ώρες περίπου.
Μπόγκισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1368 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος Καζιμίρ Γ΄, μαζί με τους νεότερους Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Το 1372 απεβίωσε ο πρώτος σε μάχη εναντίον τού Βρανδεμβούργου σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Έμειναν δούκες οι δύο μικρότεροι. Αν και ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ ήταν τυπικά ίσος με τον Σβάντιμπορ Γ΄, επισκιάστηκε από αυτόν. 
Το 1404 απεβίωσε άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας της Πομερανίας. Η συλλογή οικοσήμων Κώδιξ Γκέλρε στα τέλη τού 14ου αιώνα αναφέρει έναν δούκα τού Γκρόσβιν· ίσως είναι ο Μπόγκισλαβ Ζ΄.
Δυστύχημα ρώσικου αεροσκάφους Τουπόλεφ (2016)

Η ταυτότητα του αεροσκάφους

Το Τουπόλεφ 154Β-2, εκτελούσε πτήσεις απο το 1983 και είχε ολοκληρώσει έως την πτώση του 6,689 ώρες συνολικά .

Το δυστύχημα

Το αεροσκάφος έπεσε στις 05:27 το ξημέρωμα (ώρα Ρωσίας), 1,5 χιλιόμετρο μακριά απο τις ακτές του Σότσι. Μέρη του αεροσκάφους εντοπίστηκαν σε βάθος μεταξύ 50 και 70 μέτρων. Δεν υπήρξαν επιζώντες.
Οι περισσότεροι από τους επιβάτες ήταν στρατιωτικοί. Ανάμεσα στους επιβαίνοντες ήταν και το στρατιωτικό Μουσικό σώμα του Ρώσικου Στρατού, με επικεφαλής τον Βαλερί Χαλίλοφ καθώς και η ακτιβίστρια Ελισαβέτα Γλίνκα, και ο στρατιωτικός Άντον Γκουμπάνκοφ, εφτά Στρατιώτες, και έντεκα άτομα πολιτικού προσωπικού. Η αποστολή του Υπουργείου ήταν ο εορτασμός του 2017 με ειδικές τελετές για τις δυνάμεις του Ρώσικου Στρατού .

Έρευνα

Μετά το δυστύχημα οι Ρώσικες Αρχές, ξεκίνησαν την έρευνα με κύριο ύποπτο λόγο, την τρομοκρατία. Στις 27 Δεκεμβρίου εντόπισαν τα δύο απο τα τρία "μαύρα κουτιά" του αεροσκάφους, τα οποία στάλθηκαν στην Μόσχα για ανάλυση. Την 28η Δεκεμβρίου, 17 πτώματα ανακαλύφτηκαν. Στις 29 Δεκεμβρίου, ανακάλυψαν το τρίτο "μαύρο κουτί" το οποίο όμως είχε καταστραφεί. Οι υποψίες για τρομοκρατική ενέργεια έσβησαν καταλήγωντας στο πόρισμα πιθανού ανθρώπινου λάθους ή μηχανικής βλάβης . Όλα τα αεροσκάφη ιδίου τύπου, για αποφυγή παρόμοιων περιστατικών προσγειώθηκαν μετα απο απόφαση .
Στις κάμερες παρακολούθησης στο λιμάνι του Σότσι, καταγράφηκε μια λάμψη πριν την πτώση του αεροσκάφους, το οποίο στη συνέχεια έγειρε κατα 180 μοίρες και τελικά έπεσε στη θάλασσα. Τα τελευταία λόγια ενός μέλους του πληρώματος ήταν Αρχηγέ, προσγειωνόμαστε. Οι έρευνες για τα αίτια της πτώσης επικεντρώνονται στα πτερύγια του αεροσκάφους. Επίσης, αποκαλύφθηκε πως δεν υπήρξε καμία έκρηξη εντός του αεροσκάφους . 
Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, κήρυξε την 26η Δεκεμβρίου, Ημέρα Πένθους .
NGC 340

Τον ανακάλυψε ο Γερμανός αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 27 Σεπτεμβρίου 1864.
Αντώνιος του Μονπανσιέ

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας-Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1893 στο Ανταπαζαρί, και ήταν κόρη του Κάτο Νταβούτ Μπέη Τσιχτσί και της συζύγου του Αϊσέ Χανίμ. Σε πολύ μικρή ηλικία, η Σαντιγιέ μεταφέρθηκε στο Παλάτι Τσεγκέλκιοϊ από την θησαυροφυλάκα του ηγεμόνα Βαχιντεντίν, την Χαμπιμπέ Χανίμ, που ήταν η θεία της Σαντιγιέ. 
Ενώ υπηρετούσε στο παλάτι, η Σαντιγιέ τράβηξε την προσοχή του ηγεμόνα Βαχιντεντίν, την οποία και ερωτεύτηκε. Στις 24 Απριλίου 1911 έγινε ο γάμος τους, στο Παλάτι Τσεγκέλκιοϊ. Ένα χρόνο αργότερα το 1912 γέννησε το μοναδικό της παιδί, ένα γιο, τον ηγεμόνα Μεχμέτ Ερτογρούλ Εφέντι.
Ακολούθησε τον σουλτάνο στην εξορία, στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας. Το 1929 μετά τον θάνατο του συζύγου της, εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια. Στις 2 Μαΐου 1932 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Σακίρ Μπέη Εμινπασαζάντε στην Αλεξάνδρεια, και χώρισαν στις 28 Φεβρουαρίου 1936. Το 1944, μετά το θάνατο του γιου της, ήθελε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Το 1948 της επιτράπηκε να επιστρέψει στην Τουρκία.
Η Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι πέθανε το 1951 στο Τσεγκέλκιοϊ σε ηλικία 57 ή 58 ετών. Είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Τσεγκέλκιοϊ.
Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας

Πρώτα Χρόνια

Ο Εδουάρδος ΣΤ΄ γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1537 στο παλάτι Χάμπντον Κορτ. Ήταν γιος του βασιλιά Ερρίκου Η΄ και της Τζέην Σέυμουρ η οποία ήταν η τρίτη από τις 6 συζύγους του βασιλιά Ερρίκου. Μετά τη γέννησή του ο λαός υποδέχθηκε τον αρσενικό διάδοχο με χαρά και ανακούφιση και αργότερα ακολούθησαν γιορτές και πανηγύρια. Ο Εδουάρδος βαπτίστηκε από τις δύο ετεροθαλείς αδελφές του, την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας και τη Μαρία Α΄ της Αγγλίας, στις 15 Οκτωβρίου 1537. Ο Εδουάρδος αρχικά ήταν ένα υγιέστατο μωρό. Τον επόμενο χρόνο της γέννησής του ο καγκελάριος της χώρας ανέφερε την ταχεία ανάπτυξή και το σθένος του μωρού και όλοι το θεωρούσαν ψηλό και εύθυμο παιδί. Η παράδοση όμως λέει ότι στη συνέχεια της ζωής του ήταν ασθενικό παιδί και στην ηλικία των τεσσάρων προσβλήθηκε από μία ασθένεια που ονομάζεται τεταρταίος πυρετός. Στην ηλικία των 6 ετών άρχισε η εκπαίδευσή του και έτσι έμαθε πολλά πράγματα. Ο Εδουάρδος πέρασε μία ήσυχη ζωή. Το 1543 ο πατέρας του υπέγραψε, με τους Σκωτσέζους, την συνθήκη του Γκρήνουϊτς και έτσι αποφάσισαν να παντρέψουν τον 6χρονο Εδουάρδο με την επτά μηνών Μαρία Α΄ της Σκωτίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε.

Άνοδος στο θρόνο

To 1547 o Εδουάρδος διαδέχθηκε τον 55χρονο πατέρα του, Ερρίκο. Η άνοδος στο θρόνο του Εδουάρδου σε ηλικία 10 ετών οδήγησε στην ανάγκη σχηματισμού αντιβασιλείας, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Εδουάρδος Σέυμουρ θείος του Βασιλιά Εδουάρδου και δούκας του Σόμερσετ. Ο Εδουάρδος Σέυμουρ επέτρεψε το γάμο των κληρικών, τη μετάληψη και με τις δύο μορφές, κατάργησε τη λατρεία του Σταυρού, τη χρήση των εικόνων και του Αγιασμού και φρόντισε για τη σύνταξη του βιβλίου προσευχών που πρέπει να διαβάζονται στις Εκκλησίες. Μετά τον αποκεφαλισμό του αδελφού του (1549) που τον αντιμαχόταν και αφού κατέστειλε μια λαϊκή εξέγερση, οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που προκλήθηκαν από τον πόλεμο κατά της Γαλλίας και της Σκωτίας, έδωσαν στην αριστοκρατία την ευκαιρία να τον ανατρέψει (1549) και να τον αντικαταστήσει με τον Ουόρικ. Ο τελευταίος, αφού αποκεφάλισε τον Δούκα του Σόμερσετ, έπεισε τον νεαρό βασιλιά, ο οποίος πέθαινε, να αποκληρώσει τις δύο αδελφές του και να αφήσει τον θρόνο στην Τζέιν Γκρέυ (Ιωάννα Γκρέυ), η οποία ήταν εγγονή της Μαρίας, αδελφής του Ερρίκου Η΄. Λίγο μετά από τα γεγονότα αυτά ο Εδουάρδος πέθανε σε ηλικία 15 ετών (6 Ιουλίου 1553). Τάφηκε στις 8 Αυγούστου 1553 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.
|}
Η λίμνη των κύκνων

Η Λίμνη των Κύκνων (ρωσικά: Лебединое Озеро - Λεμπεντίνογε όζερο προφορά: [lʲɪbʲɪˈdʲinəjə ˈozʲɪrə]) είναι τίτλος παράστασης μπαλέτου σε τέσσερις πράξεις. Τη μουσική της παράστασης έγραψε ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Τσαϊκόφσκι τη διετία 1875 - 1876, ενώ η ιστορία της βασίζεται σε ρωσικά λαϊκά παραμύθια καθώς και σε έναν αρχαίο γερμανικό μύθο. Η πρωτότυπη χορογραφία ανήκει στον Julius Reisinger.

Η ιστορία

Το παραμύθι αφηγείται τις αισθηματικές περιπέτειες ενός νέου πρίγκιπα και μιας όμορφης κοπέλας, την οποία ένας κακόβουλος μάγος μεταμορφώνει σε λευκό κύκνο. 
Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. Ο Ρόθμπαρτ αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ. 
Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό. Καθώς όμως δεν υπάρχει συγκεκριμένο κείμενο, υπάρχει και ένα δεύτερο τέλος, που θέλει τους δύο ερωτευμένους να πεθαίνουν.

Η παράσταση

Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στο θέατρο Μπολσόι της Μόσχας, στις 20 Φεβρουαρίου 1877 και στέφθηκε από αποτυχία. Αρκετά χρόνια αργότερα όμως, και συγκεκριμένα στο θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης στις 15 Ιανουαρίου 1895 (ένα χρόνο μετά το θάνατο του Τσαϊκόφσκι) με νέα χορογραφία τη φορά αυτή από τους Μάριους Πέτιπα και Λεβ Ιβάνωφ, η παράσταση γνωρίζει την αποθέωση. 
Για πρώτη φορά εκτός Ρωσίας ανέβηκε στο Λονδίνο το 1911. Από τότε έχουν γίνει χιλιάδες παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, πολλές από τις οποίες είναι διασκευασμένες σύμφωνα με την εκδοχή του εκάστοτε χορογράφου. Τα τελευταία χρόνια ανεβαίνει και με τη μορφή μπαλέτου στον πάγο.
Ανάμεσα στους χορευτές και τις χορεύτριες που κατά καιρούς ενσάρκωσαν τους κύριους ρόλους της παράστασης, υπήρξαν μεταξύ άλλων οι Βλάσλαβ Νιζίνσκι, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Μαργκότ Φοντέιν, Ταμάρα Τουμάνοβα, Ουλιάνα Λοπάτκινα, Φρέντερικ Άστον κλπ.
Σήμερα η Λίμνη των κύκνων θεωρείται ένα από τα καλύτερα μπαλέτα όλων των εποχών. Κι αυτό, γιατί ενσαρκώνει όσο κανένα άλλο όλη τη γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων, από την ελπίδα μέχρι την απόγνωση, από τον τρόμο μέχρι την τρυφερότητα, από τη μελαγχολία μέχρι την έκσταση.
Μπρους Μακλάρεν

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας στις 30 Αυγούστου του 1937, ο Μακλάρεν τέλειωσε το Δημοτικό Σχολείο της Μέντοουμπανκ. Όταν έγινε εννέα ετών, προσβλήθηκε από το Σύνδρομο Λεγκ-Καλβέ-Πέρθες και από τότε το αριστερό του πόδι έγινε κοντύτερο απ' το δεξί κι έμεινε έτσι μέχρι το θάνατό του.

Καριέρα στη Φόρμουλα 1

Η 1η συμμετοχή του Μακλάρεν σε αγώνα Φόρμουλα 1 ήταν το Γκραν Πρι της Νέας Ζηλανδίας του 1958 με την ομάδα στην οποία ήταν ο Αυστραλός Τζακ Μπράμπαμ, ο οποίος του είχε πει να πάρει τη θέση η οποία είχε μείνει κενη. Την 1 Απριλίου του 1963 αποφάσισε να ιδρύσει την ομώνυμη ομάδα, η οποία βρίσκεται εκεί από το 1966.
Σημαία της Γαλλικής Πολυνησίας

Η σημαία της Γαλλικής Πολυνησίας καθιερώθηκε το 1984. Τα χρώματά της (κόκκινο και λευκό) υιοθετήθηκαν από τις ιστορικές σημαίες της Ταϊτής. Στον κεντρικό κύκλο απεικονίζεται ένα κανό πάνω από από ένα καλλιτεχνικά σχεδιασμένο έμβλημα για τον ήλιο και τη θάλασσα, κοινός τόπος σε άλλες σημαίες της περιοχής, όπως στη σημαία του Κιριμπάτι. Πέντε μορφές που συμβολίζουν τον τοπικό πληθυσμό συμπεριλαμβάνονται σε άλλες εκδόσεις της σημαίας.
Ντέττλικον

Ιστορία

Το Ντέττλικον αναφέρεται για πρώτη φορά το 1241 ως Τετελινχόφεν.
Λουλούδια στη Σοφίτα

Πλοκή μυθιστορήματος

Η Κορίν, μετά τον θάνατο του συζύγου της (που στην πραγματικότητα ήταν ο ετεροθαλής αδερφός του πατέρα της, δηλαδή ο θείος της), επιστρέφει στο Φόξγουορθ Χολ, το πατρικό της αρχοντικό με τα τέσσερα παιδιά της: την δωδεκάχρονη Κάθυ (και πρωταγωνίστρια), τον δεκατετράχρονο Κρις και τα πεντάχρονα δίδυμα Κόρυ και Κάρυ. Ελπίζει πως ο ετοιμοθάνατος πατέρας της -ο παππούς των παιδιών- θα τη συγχωρέσει που παντρεύτηκε το θείο της και έτσι να την συμπεριλάβει στην διαθήκη του. Όμως, για την συγχωρέσει, η Κορίν πρέπει να κρύψει την ύπαρξη των παιδιών της, με τη βοήθεια της σκληρόκαρδης και φανατικά θρησκόληπτης γιαγιάς των παιδιών, σ' ένα απόμερο δωμάτιο του αρχοντικού. Τα παιδιά πιστεύουν στη μητέρα τους πως θα μείνουν κλειδωμένα πολύ λίγο καιρό, και με την τεράστια σοφίτα του αρχοντικού σαν παιχνιδότοπο (της οποίας η είσοδος είναι μια σκάλα στο καμαράκι του δωματίου των παιδιών), προσμένουν το θάνατο του παππού τους έτσι ώστε να ελευθερωθούν. Όμως, περνούν μέρες, μήνες, χρόνια...
2538 Βαντερλίντεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαντερλίντεν είναι άγνωστα.
Γκολουμπόβτσι

Μεταφορές

Μερικές φορές το Αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα είναι γνωστό ως Αεροδρόμιο του Γκολουμπόβτσι από τους ντόπιους, καθώς το αεροδρόμιο απέχει μόλις 5 χλμ. από την πόλη.
Το Γκολουμπόβτσι βρίσκεται στο δρόμο Ποντγκόριτσα - Μπαρ (E65/E80), τη κύρια οδική σύνδεση του Μαυροβουνίου μεταξύ της ακτής και του βόρειου τμήματος της χώρας. Τμήμα της εθνικής οδού διπλασιάζεται στην κύρια οδό του Γκολουμπόβτσι, η οποία οδηγεί σε συχνή κυκλοφοριακή συμφόρηση κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου του καλοκαιριού.

Σπορ

Η πόλη είναι η έδρα της ΦΚ Ζέτα, ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους του Μαυροβουνίου τα τελευταία χρόνια.
Σαρλ Γκρο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1837 στις Βρυξέλλες. Μετά το σχολείο σπούδασε νομική και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε αρχικά ως δικηγόρος, και αργότερα ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Ήταν ιδρυτικό μέλος των εφημερίδων «La Liberté» και «Ligue de l'Enseignement» και εκδότης της «La Discussion». Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως εκπρόσωπος των φιλελεύθερων στη βελγική βουλή. Διορίστηκε Υπουργός των Οικονομικών το 1878, και τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του. Ήταν επίσης ηγετικό στέλεχος των Μασόνων. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1910 στην Ixelles/Elsene.
Αναστάσιος Τασιούλας

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Τασιούλας. Το Φεβρουάριο του 1907 το όνομά του (Αναστάσιος Ν. Τασιούλας) εμφανίζεται στον κατάλογο με τους 444 Βλάχους κατοίκους της Κατερίνης, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τη δράση της ρουμανικής προπαγάνδας. Ο κατάλογος ανακαλύφθηκε στο Αρχείο του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη και προέρχεται από το Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών.
Υπήρξε από τους παλαιότερους κοινοτικούς συμβούλους της Κατερίνης, όταν η κοινότητα αριθμούσε περί τις 8-10.000 κατοίκους.  Τον Ιούνιο του 1926 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Εξακριβώσεως των Περιουσιών και Πόρων των εν ταις νέαις χώραις από Τουρκοκρατίας των Κοινοτήτων, μαζί με τον Ιωάννη Αδάμ. Στις εκλογές που έγιναν στα τέλη Αυγούστου του 1928 ο Τασιούλας εξελέγη πρόεδρος της Κοινότητας Κατερίνης. Το Δεκέμβριο του 1928 παραιτήθηκε και νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης.
Ήταν πρόεδρος του Σωματείου Εμποροπαντοπωλών. Χρημάτισε επί μακρόν δημοτικός σύμβουλος και μεταπολεμικά Δήμαρχος της πόλης.
Απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια σε ηλικία 76 ετών. Ένα από τα παιδιά του, ο Λέανδρος, είχε πεθάνει πρόωρα πριν τον Αναστάσιο. Το Δημοτικό Συμβούλιο Κατερίνης εξέδωσε ψήφισμα (αρ. 515) στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του, στις 12 Δεκεμβρίου 1963. Η κηδεία του έγινε υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου.
Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η καλαθοσφαίριση, αν και επινοήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, διαθέτει μακρά ιστορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς συστήθηκε στη χώρα από την YMCA (Young Men's Christian Association) σχεδόν αμέσως μετά τη δημιουργία του.
Τα τέσσερα δημοφιλέστερα ομαδικά σπορ στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι το ποδόσφαιρο, το κρίκετ, το ράγκμπι γιούνιον και το ράγκμπι λιγκ. Ακολουθεί η καλαθοσφαίριση και το χόκεϊ επί πάγου. Η καλαθοσφαίριση διαθέτει πιστούς οπαδούς, ωστόσο καλύπτεται ελάχιστα από τους Βρετανούς αθλητικογράφους.
Κορυφαία κατηγορία είναι η επαγγελματική British Basketball League, με ομάδες από την Αγγλία και τη Σκωτία, ενώ δεύτερες στην ιεραρχία είναι οι ημι-επαγγελματικές English Basketball League και Scottish National League. Δεν υπάρχει σύστημα προβιβασμού-υποβιβασμού ανάμεσά τους, καθώς η B.B.L. λειτουργεί σαν σύστημα franchise, συνεπώς οι σύλλογοι «αγοράζουν» το δικαίωμα συμμετοχής τους σε αυτήν.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2009-10

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2009-10 συμμετείχαν 7 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η και 2η-3η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 3 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης σε μονό αγώνα στην έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην πρώτη φάση.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης. 
Οι ομάδες που είχαν τις θέσεις 5 έως 7 στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος διατήρησαν τις θέσεις τους.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2008-09

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας 2008-09, ΘΟΪ Αυγόρου, ο οποίος είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2009-10. 
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων και η Αναγέννηση Δερύνειας.
Living Wreck

Το Living Wreck είναι τραγούδι του βρετανικού Hard rock συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Deep Purple in Rock" και αποτέλεσε το έκτο κομμάτι του δίσκου.

Σύνθεση και ηχογράφηση

Η ηχογράφηση του τραγουδιού πραγματοποιήθηκε από τις 14 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1969 στο "Hanwell Community Center", διάστημα κατά το οποίο οι Deep Purple ηχογράφησαν και την πιάνο εκτέλεση του "Speed King".
Το "Living Wreck" είναι ένα μέσου ρυθμού κομμάτι με έντονα πλήκτρα από τον Τζον Λορντ, το οποίο ξεκινάει με τα τύμπανα του Ίαν Πέις να δίνουν τον ρυθμό. Μετά από δύο στροφές ο Ρίτσι Μπλάκμορ παίζει ένα ήρεμο σόλο κιθάρας, ενώ στο τέλος του τραγουδιού ο Λορντ παίζει ένα έντονο σόλο πλήκτρων. Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν είναι χιουμοριστικοί και μιλούν για ένα άτομο με αποκρουστική εμφάνιση.

Ζωντανές εκτελέσεις

Ζωντανή εκτέλεση του "Living Wreck" υπάρχει στην συλλογή έξι CD με τίτλο "Listen, Learn, Read On" και το διπλό "BBC Sessions 1968–1970", ηχογραφημένη από το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC" στις 21 Απριλίου του 1970. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα δεν το συμπεριέλαβε στο set list των ζωντανών του εμφανίσεων κατά την περιοδεία του δίσκου και επανήλθε σε κάποιες συναυλίες των Deep Purple το 2006 στην περιοδεία για το "Rapture of the Deep".
Χατσιγιέ Χοσγιάρ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Χοσγιάρ Καντινεφέντι ήταν θετή κόρη της Μπεϊχάν Σουλτάν, κόρη του Μουσταφά Γ΄ και εξαδέλφη του Μαχμούτ. Όταν ήρθε η ώρα να βρει έναν σύζυγο, η Χοσγιάρ αποφάσισε ότι θα πρέπει να κάνει την επιλογή της. 
Το 1811, η Μπεϊχάν Σουλτάν έκανε ένα μεγάλο συμπόσιο για τον Μαχμούτ. Κατά τη διάρκεια της γιορτής, ο Μαχμούτ ζήτησε το χέρι της Χοσγιάρ. Η Μπεϊχάν μετά από μερικές ημέρες σε μια μεγάλη τελετή προσέφερε θαυμάσια δώρα. Στις 29 Ιουνίου 1812 η Χοσγιάρ γέννησε το μοναδικό της παιδί μια κόρη, την Μιχριμάχ Σουλτάν. 
Το 1859, η Χοσγιάρ πήγε για προσκύνημα στη Μέκκα, όπου και πέθανε.
Γκίκας Μπότασης

Βιογραφία

Γεννήθηκε γύρω στο έτος 1797. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στις Σπέτσες στις 3 Απριλίου 1821 ο Γκίκας πήγε στο Κρανίδιο, από όπου ήταν η καταγωγή της οικογένειας των Μποτασαίων και εξέγειρε τους Κρανιδιώτες. Μετά από αυτό πήγε στο Άργος και συνεργάστηκε με τη Μπουμπουλίνα και ξεσήκωσε και εκεί τους κάτοικους της περιφέρειας. Προπαρασκεύασε επίσης την Πολιορκία του Ναυπλίου. 
Πέθανε στο Ναύπλιο το 1831 πάμφτωχος.
Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος

Το ιστορικό

Αμέσως αποβιβάστηκε ρωμαϊκός στρατός στην Αφρική και, παρά τη συμφωνία των Καρχηδονίων να επιστρέψουν τους Νουμίδες αιχμαλώτους και να παραδώσουν τα όπλα, ένας πρόσθετος όρος που τους υποχρέωνε να μετοικίσουν στην ενδοχώρα και να εγκαταλείψουν το εμπόριο, τους ανάγκασε να οργανώσουν απελπισμένη αντίσταση μέσα στην πόλη τους. Οι ρωμαϊκές επιθέσεις αποτύγχαναν επί δύο χρόνια, ωσότου ο Σκιπίων Αιμιλιανός, με ασφυκτικό αποκλεισμό, διέκοψε τον ανεφοδιασμό της πόλης από τη θάλασσα. Παρά τη σθεναρή και επιδέξια αντίσταση, οι Ρωμαίοι κατάφεραν να διεισδύσουν από το λιμάνι και να φτάσουν στην ακρόπολη. Από ένα πληθυσμό που ξεπερνούσε τις 250.000, σύμφωνα με τον Στράβωνα, παρέμειναν κατά την τελική παράδοση της πόλης μόνο 50.000, η πόλη κατεδαφίστηκε και καταδικάστηκε με επίσημους αναθεματισμούς να μείνει ακατοίκητη για πάντα. Μάλιστα, οι Ρωμαίοι σκόρπισαν αλάτι στα ερείπια της πόλης έτσι ώστε η γη να μην μπορεί να καλλιεργηθεί ξανά. Η επικράτεια της Καρχηδόνας, που είχε ήδη μειωθεί αρκετά από τις προσαρτήσεις του Μασαννάση, μετατράπηκε σε ρωμαϊκή επαρχία υπό την επωνυμία Αφρική.