google/wiki40b huggingface dataset:
Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ

Βιογραφία

Ο Γκαι-Λυσάκ γεννήθηκε στο Σαιν-Λεονάρ-ντε-Νομπλά, στο σημερινό νομό Ωτ-Βιέν.
Ο πατέρας του Ζοζέφ Λουί Γκαι, Αντονύ Γκαι, γιος ιατρού, ήταν νομικός και εισαγγελέας, εργαζόμενος ως δικαστικός στο Νομπλά. Ήταν πατέρας δύο γιων και τριών κορών, και κατείχε μεγάλο μέρος του οικισμού Λυσάκ και συχνά προσέθετε το όνομα του οικισμού στο επώνυμο του για να διακρίνεται από άλλους κατοίκους με το επώνυμο Γκαι, κατά παράδοση του Παλαιού Καθεστώτος. Τελικά πατέρας και γιος υιοθέτησαν το επώνυμο Γκαι-Λυσσάκ το 1803. Κατά την διάρκεια της Επανάστασης, εκ μέρους του Νόμου τον Υπόπτων, ο πατέρας του, πρώην βασιλικός πληρεξούσιος, φυλακίστηκε στο Σαιν Λεονάρ από το 1793 έως το 1794.
Έλαβε την πρώτη του εκπαίδεση στο Καθολικό Αββαείο του Μπουρντέ, αν και αργότερα ασπάστηκε τον αθεϊσμό. Υπό την επίβλεψη του Ηγούμενου του Ντυμοντέλ άρχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, εισερχόμενος τελικά στην Πολυτεχνική Σχολή (École Polytechnique) το 1798. Ο Γκαι-Λυσάκ γλίτωσε για λίγο τη στρατολόγηση και όταν εισήλθε στην Πολυτεχνική Σχολή ο πατέρας του είχε ήδη συλληφθεί (λόγω της Βασιλείας του Τρόμου του Ροβεσπιέρου). Τρια χρόνια αργότερα, ο Γκαι-Λυσάκ μετακινήθηκε στην Σχολή Γεφυρών και Οδών (École des Ponts et Chaussées), και σε σύντομο διάστημα προσχώρησε στον Κλωντ Λουί Μπερτολέ ως βοηθός του. Το 1802, ορίστηκε επιβλέποντας του Αντουάν Φρανσουά Φουρκρουά στην Πολυτεχνική Σχολή, όπου το 1809 έγινε καθηγητής χημείας. Από το 1808 έως το 1832, ήταν καθηγητής φυσικής στη Σορβόννη, μια θέση από την οποία παραιτήθηκε για να κρατήσει την έδρα της χημείας τον Βοτανολογικό Κήπο (Jardin des Plantes). Το 1821, εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος στην Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών. Το 1831 εξελέγη αντιπρόσωπος της Ωτ-Βιέν στο βουλευτήριο, και το 1839 έγινε μέλος της αίθουσας των συνομιλητών. Εξελέγη Ξένο Επίτιμο Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1832.
Ο Γκαι-Λυσάκ νυμφεύθηκε τη Ζενεβιέβ-Μαρί-Ζοζέφ Ροζό το 1809. Γνωρίστηκε μαζί της όταν αυτή εργαζόταν ως βοηθός σε κατάστημα πώλησης υφασμάτων και διάβαζε χημεία έχοντας το τετράδιο της κάτω από τον πάγκο. Έγινε πατέρας πέντε παιδιών, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος (Ζυλ) έγινε βοηθός του Γιούστους Λήμπιχ στο Γκίσεν. Μερικές από τις δημοσιεύσεις του Ζυλ αποδίδονται λανθασμένα στον πατέρα του μιας και είχαν το ίδιο αρχικό στο όνομά τους (J. Gay-Lussac).
Ο Γκαι-Λυσάκ πέθανε στο Παρίσι και τάφηκε στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ. Το όνομά του είναι ένα από τα 72 που αναγράφονται στον πύργο του Άιφελ.
Γιάννης Ρουμπάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1948 στα Ιωάννινα. Σπούδασε στις ΗΠΑ, και είναι διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.
Υπήρξε ανταποκριτής της εφημερίδας «Το Βήμα» στην Ουάσινγκτον. Μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία το 1981, ο Γιάννης Ρουμπάτης έγινε ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Διεθνών ΜΜΕ. Διοικητικά, ο Ρουμπάτης ανήκε στο Διπλωματικό Γραφείο του πρωθυπουργού, το οποίο διηύθυνε Χρήστος Μαχαιρίτσας. Ανάμεσα σε αυτούς που υπηρετούσαν μαζί του στο Διπλωματικό Γραφείο του Ανδρέα Παπανδρέου συγκαταλέγονταν ο μετέπειτα βουλευτής και υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Αβραμόπουλος και το κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα πρέσβης, Περικλής Νεάρχου. Το καλοκαίρι του 1983 απομακρύνθηκε από το πρωθυπουργικό γραφείο: σύμφωνα με αφήγηση του Γιάννη Καψή, υπεύθυνος για την εκδίωξη του Ρουμπάτη ήταν ο Μένιος Κουτσόγιωργας. Ωστόσο, το 1986 επέστρεψε στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου και ορίστηκε διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού.
Τον Μάρτιο του 1987 τοποθετήθηκε στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, παραμένοντας μέχρι τον Ιούνιο του 1988, οπότε ο Ανδρέας Παπανδρέου αποφάσισε να επαναφέρει στη θέση αυτή τον Δημήτρη Μαρούδα. Ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, συμμετείχε «στο καθημερινό κλειστό γεύμα» στο Μέγαρο Μαξίμου, μαζί με τους υπόλοιπους στενούς συνεργάτες του Ανδρέα Παπανδρέου.
Τον Οκτώβριο του 1993, με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και του Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία, ορίστηκε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ), από τον τότε υπουργό Τουρισμού Διονύση Λιβανό, και στην συνέχεια διατέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1994 έως το 1999. Εξελέγη από τους συναδέλφους του αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος για το διάστημα 1995 - 1999.
Το 1987 εξέδωσε το βιβλίο «Δούρειος Ίππος: Η αμερικανική διείσδυση στην Ελλάδα, 1947-1967», βασισμένο στην διδακτορική διατριβή του για το Johns Hopkins, στο οποίο καταγγέλλει τόσο τις τότε αμερικανικές κυβερνήσεις όσο και την ελληνική μετεμφυλιακή Δεξιά για την διαπλοκή της με αμερικανικές υπηρεσίες.
Τον Ιανουάριο του 2015, με απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, τοποθετήθηκε διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), στην οποία παρέμεινε έως τον Ιούλιο του 2019.
Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ

Το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Fürstentum Birkenfeld) έχει το όνομα του άπο την πόλη και περιοχή Μπίρκενφελντ στη Ρηνανία-Παλατινάτο στη Γερμανία. Η περιοχή οριοθετείται από (από το νότο και με τη φορά του ρολογιού), με τις περιφέρειες του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) του Σάαρ (Saarland), του Τριρ Σάαμπουργκ (Trier-Saarburg), του Μπέρνκάστελ Βίτλιχ (Bernkastel-Wittlich), του Ράιν Χούνσρουκ (Rhein/Hunsrück), του Μπάντ Κρόιτσναχ (Bad Kreuznach) και του Κούζελ (Kusel).

Ιστορία

Στην ιστορία ο ποταμός Νάε (Nahe) ήταν ένα τμήμα γραμμής μεταξύ δύο μικροσκοπικών Πριγκιπάτων: του Πριγκιπάτου του Μπίρκενφελντ(Birkenfeld) το οποίο ευρισκόταν δυτικά του ποταμού Νάε (Nahe) και του Πριγκιπάτου του Λίχτενμπεργκ (Lichtenberg) που ευρισκόταν ανατολικά του ποταμού. Το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) προσαρτήθηκε στο Όλντεμπουργκ (Oldenburg) το 1817 την στιγμή που και το Πριγκιπάτο Λίχτενμπεργκ (Lichtenberg) δόθηκε στο Δουκάτο της Σαξονιας-Κοβούργου (Sachsen-Coburg).Τέλος το Πριγκιπάτο του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) εξαγοράσθηκε από την Πρωσία το 1834 και έγινε η περιοχή του Νομού του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel).
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το νότιο ήμισυ του Νομού του Σάνκτ Βέντελ (Sankt Wendel) παραχωρήθηκε ως έδαφος στο Σαάρ(Saarland) ,και το υπόλοιπο μικρό μέρος που απομένει στην Πρωσία στη συνέχεια αποκαλείται επισήμως Restkreis Sankt Wendel δηλαδή ( "υπόλοιπο διαμέρισμα του Sankt Wendel").Το 1937 η περιοχή του Όλντεμπουργκ και Μπίρκενφελντ (Oldenburgian Birkenfeld) συγχωνεύθηκε με την υπόλοιπη περιοχή του Σανκτ Βέντελ(Sankt Wendel) για να αποτελέσουν το νέο πρωσικό διαμέρισμα του Μπίρκενφελντ(Birkenfeld).
Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο ακόμη 24 χωριά του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) παραχωρήθηκαν στο Σάαρ(Saarland). Έτσι, πριν από το 1970, η περιοχή πήρε τη σημερινή της μορφή.

Γεωγραφία

Ο ποταμός Νάε (Nahe) περνά μέσα από την περιοχή από βορρά προς νότο. Το τμήμα δυτικά του ποταμού βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Βουνού Χούνσρουκ (Hunsrück).
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης γυναικών

Το Κύπελλο Ελλάδας αποτελεί διοργάνωση της ελληνικής γυναικείας χειροσφαίρισης. Τον πρώτο τίτλο κατέκτησε η ΓΕ Βέροιας το 1987, ενώ η Αναγέννηση Άρτας παραμένει με τους περισσότερους, συγκεκριμένα 10 το διάστημα 1998-2008 και διακοπή το 2007, όταν ηττήθηκε από την Ορμή Πάτρας.
Το 2017, στον τελικό που διεξήχθη στο Κλειστό του Καματερού, νικήτρια αναδείχτηκε η  Ο.Φ. Νέα Ιωνία επικρατώντας με 37-17 της Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας.
Χάλκινος Ταύρος (Βρετανικό Μουσείο, αρ. ME 116740)

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε μαζί με άλλα στην βάση θεμελίων στο Τελ-αλ-Ουμπαϊντ, κοντά στην αρχαία πόλη του Ουρ στο σημερινό νότιο Ιράκ. Την διεύθυνση των ανασκαφών που έγιναν από κοινού μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και του Πανεπιστημίου της Πενσιλβανίας είχε ο Λέοναρντ Γούλι. Τα θεμέλια που σκέπαζαν το γλυπτό και ήταν κατασκευασμένα από πήλινα τούβλα, ανήκαν σε ιερό ναό της θεάς των λιβαδιών Νινχουρσάγκ. Είχαν καταρρεύσει στην αρχαιότητα και καταπλάκωσαν τον χάλκινο ταύρο, που έμεινε εκεί μέχρι την ανακάλυψή του. Ο Γούλι ανακάλυψε και άλλα παρόμοια τέχνεργα, ο ταύρος ετούτος όμως είναι το μοναδικό που αποκαταστάθηκε πλήρως.
Tom and Jerry in War of the Whiskers

Τρόπος παιχνιδιού

Ο στόχος του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να νικήσει τον αντίπαλό του σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα με γύρους. Υπάρχουν τρεις τύποι παιχνιδιού. Η μία είναι η λειτουργία Challenge, όπου ο παίκτης μάχεται κάθε φορά με έναν αντίπαλο, (Οι αντίπαλοι είναι οι εχθροί του χαρακτήρα από το κλασσικό κινούμενο σχέδιο Τομ και Τζέρι) μόλις αντιμετωπίσει κάποιους συγκεκριμένους χαρακτήρες, τον οδηγεί στην τελική μάχη που ένας από τους δύο ισχυρούς χαρακτήρες που θα μονομαχήσει η παίκτης, ο ένας είναι ο τρομαχτικός και τεράστιος Τέρας Τζέρι (λόγω του ότι ήπιε ένα φίλτρο που τον έκανε τέρας), ή τη Γάτα Ρομπότ, από την δημιουργία του Τομ, πρέπει να αγωνιστεί μέχρι νοκάουτ ο παίχτης για να ξεκλειδώσει στην συνέχεια έναν νέο χαρακτήρα για μάχη. Ο δεύτερος τρόπος παιχνιδιού είναι η επιλογή Vs, όπου πραγματοποιήθηκε μονομαχία ένας εναντίον έναν. Το τρίτο είναι το Tag Versus, όπου ένας παίχτης μονομαχεί μόνος του ή με έναν φίλο του για την καταπολέμηση τον δύο εχθρών του.
Οι μονομαχίες αρένας του παιχνιδιού γίνονται στις περιοχές: κουζίνα, παραλία, χιονισμένο το χειμώνα, κρουαζιερόπλοιο, μάντρα, ασταθές εργοτάξιο, ιταλική αγορά, στοιχειωμένο σπίτι, τρελό εργαστήριο του τρελού επιστήμονα, άγρια Δύση, το κάστρο, κόλαση και αρένα πυγμαχίας.
Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι οι: Tom, Jerry, Spik, Tyke, Nibbles, Butch, Quacker, Lion, Eagle, Robot Cat και Monster Jerry.
Τζεφ Λούμις

Καριέρα

Ο Λούμις γεννήθηκε στο Ουισκόνσιν το 1971 και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα κατά τα εφηβικά του χρόνια. Οι κύριες επιρροές του ήταν ο Yngwie Malmsteen, ο Μπράιαν Μέι και ο Μάρτι Φρίντμαν. Στα δεκαέξι του χρόνια κέρδισε τον τοπικό διαγωνισμό "Guitar Wars" και έκανε οντισιόν για να ενταχθεί στους Megadeth πριν τις ηχογραφήσεις του "So Far, So Good... So What!", αλλά το νεαρό της ηλικίας του αποτέλεσε βασικό κριτήριο για την μη ένταξη του στο συγκρότημα.
Το 1990 του προτάθηκε να γίνει μέλος των Sanctuary, αλλά μετά από τέσσερις μήνες το συγκρότημα διαλύθηκε λόγω πιέσεων από την δισκογραφική τους εταιρεία να ακολουθήσουν μία πιο εμπορική κατεύθυνση.
Μετά την διάλυση του συγκροτήματος, ο Λούμις, ο τραγουδιστής Γουόρελ Ντέιν και ο μπασίστας Τζιμ Σέπαρντ σχημάτισαν τους Nevermore, με τον κιθαρίστα να αναλαμβάνει βασικό συνθετικό ρόλο. Οι Nevermore κυκλοφόρησαν τα "Nevermore" και "The Politics of Ecstasy" πριν γνωρίσουν επιτυχία στους κύκλους του heavy metal με τα άλμπουμ "Dreaming Neon Black" και "Dead Heart In A Dead World". Οι επτάχορδες κιθάρες και η ιδιαίτερη τεχνική του, προσέθεσαν στους Nevermore τον ήχο με τον οποίο έγιναν γνωστοί. Μετά τους δίσκους "Enemies of Reality", "This Godless Endeavor" και "The Obsidian Conspiracy", ο Λούμις μαζί με το ντράμερ Βαν Γουίλιαμς αποχώρησαν από το συγκρότημα.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2008, κυκλοφόρησε μέσω της "Century Media" το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Λούμις με τίτλο "Zero Order Phase". Ακολούθησε το "Plains of Oblivion", τέσσερα χρόνια αργότερα, καταφέρνοντας να μπει στο Billboard 200. Στον δίσκο συμμετείχαν ο Κρις Πόλαντ, ο Μάρτι Φρίντμαν, ο Ατίλα Βέρες, ο Τόνι ΜακΑλπάιν, κ.α..
Ο Τζεφ Λούμις, κατά το παρελθόν, έγραφε κάθε μήνα την στήλη "Merchant of Menace" στο περιοδικό "Guitar World", όπου απαντούσε σε ερωτήσεις για τραγούδια των Nevermore.
Το Νοέμβριο του 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Λούμις έγινε μέλος των Arch Enemy, αντικαθιστώντας το Νικ Κορντλ, με πρώτη εμφάνιση του στην ευρωπαϊκή περιοδεία του συγκροτήματος στα τέλη του μήνα.
Mongrel

Ο Mongrel είναι μια βιβλιοθήκη HTTP ανοικτού κώδικα και εξυπηρετητής ιστού για εφαρμογές Ιστού σε Ruby, που γράφτηκε από το Zed Shaw. Χρησιμοποιεί απλό HTTP, αντί για FastCGI ή SCGI, για να επικοινωνήσει με άλλους εξυπηρετητές που μπορεί να ανήκουν στα στρώματα μπροστά από αυτόν.
Είναι συνηθισμένο να ρυθμίζεται ο Apache 2.2 να εκτελείται για την εξισορρόπηση φόρτου (load balancing) με τη χρήση του mod_proxy_balancer μαζί με διάφορα στιγμιότυπα του Mongrel, κάθε ένα από τα οποία τρέχει σε διαφορετική πόρτα. Η ρύθμιση αυτή γίνεται πολύ εύκολα από το εργαλείο ρύθμισης mongrel_cluster. Ο Apache μπορεί να κατανείμει τα εισερχόμενα αιτήματα στις διαθέσιμες διεργασίες του Mongrel, και, με προσεκτικές ρυθμίσεις, ακόμα και να εξυπηρετήσει αιτήσεις για στατικό περιεχόμενο χωρίς να απευθύνεται στον Mongrel. Μέχρι πρόσφατα, το Twitter ήταν σημαντικό δείγμα αυτής της ρύθμισης.
Ο Apache μπορεί να παραλειφθεί και να εγκατασταθεί μια συστοιχία του Mongrel (Mongrel cluster) με κάποιον εναλλακτικό εξυπηρετητή ιστού όπως ο nginx ή ο lighttpd, και έναν εξισορροπητή φορτίου (load balancer) όπως ο Pound ή κάποια λύση βασισμένη σε υλικό.

Αυτοτελής λειτουργία

Ο Mongrel μπορεί να εκτελεί σελίδες βασισμένες σε Ruby on Rails χωρίς να απαιτούνται άλλοι εξυπηρετητές ιστού, αν και επειδή είναι υλοποιημένος σαν εφαρμογή με ένα μοναδικό νήμα δε μπορεί να σηκώσει μεγάλα φορτία. Αρκεί η παρακάτω εντολή στον βασικό κατάλογο μιας εφαρμογής σε Rails:
mongrel_rails start -p 80 -e production -d
Η επιλογή -p ορίζει την πόρτα 80 (την προκαθορισμένη πόρτα εξυπηρετητών ιστού, που μπορεί να απαιτεί την παύση άλλων εξυπηρετητών ιστού που εκτελούνται και την εξουσιοδότηση από τον υπερχρήστη/διαχειριστή), η -e χρησιμοποιεί τις ρυθμίσεις παραγωγής και η -d θέτει την εκτέλεση του προγράμματος στο παρασκήνιο σαν δαίμονα (daemon). Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τη σελίδα του Mongrel.
Οδοιπορικό της Αιθερίας

Το Οδοιπορικό της Αιθερίας είναι καταγραφή προσκυνηματικού ταξιδιού που πραγματοποίησε το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. στους Αγίους Τόπους η Αιθερία.

Το κείμενο

Το 1884 ο Gamurrini βρήκε ακέφαλο και κολοβό κείμενο Peregrinatio ad loca sancta στην βιβλιοθήκη της Μονής του Αρέτσο. Ήταν ένα χειρόγραφο από 74 φύλλα. Μέσα στο έργο του Αγίου Ιλαρίου «Περί των Μυστηρίων και των Ύμνων» υπήρχαν τα αποσπάσματα ενός αγνώστου έργου. Το χειρόγραφο προερχόταν από το Μόντε Κασσίνο, όπου είχε γραφεί το χειρόγραφο από τον 11ον αιώνα. Στην συνέχεια διεπίστωσαν πως το κείμενο αυτό είχε χρησιμοποιηθεί από τον Πέτρο, διάκονο αυτού του Μοναστηριού, για το έργον του «Οδοιπορικό των Αγίων Τόπων» που το συνέταξε το πρώτο ήμισυ του 12ου αιώνος. To κείμενο είναι Itinerarium ή Peregrinatio δηλαδή Οδοιπορικό στους Αγίους Τόπους. Από το αρχικό κείμενο σώζεται η περιγραφή των ταξιδιών μόνο για το έτος 384. Για τα προηγούμενα πληροφορούμαστε από το έργο του Βαλέριου του Bierzo (πεθαίνει περί το 691), ΄΄Εpistola beat Egerie΄΄.

Η συντάκτρια

Παλιότερα αποδιδόταν σε διάφορα ονόματα: Σιλβία, Ευχερία, Αιθερία. Σήμερα η έρευνα κατέληξε στην Εγερία. Πιθανολογείται ως τόπος καταγωγής της η Γαλλία ή η Γαλλικία (Ισπανία). Οι περισσότεροι ερευνητές τη θεωρούν μοναχή ή ηγουμένη μονής, αλλά δεν αποκλείεται να ήταν λαϊκή, αριστοκρατικής καταγωγής «που την συγκινούσε ιδαιαίτερα η εκκλησιαστική ζωή, ο μοναχικός βίος και τα ταξίδια». Πρόκειται για επιστολή ή ανταπόκριση στις αδελφές της στην Γαλλία για όσα έβλεπε κι άκουγε ταξιδεύοντας από το 381 μέχρι το 384 στο Σινά, την Αίγυπτο, την Παλαιστίνη την Μεσοποταμία. Η τρίχρονη παραμονή της στις περιοχές αυτές υποδηλώνει κάποια οικονομική άνεση καθώς και γνώσεις ανάγνωσης και γραφής, αν και οι ελλείψεις στις γνώσεις της λατινικής γλώσσας αποτελούν ένδειξη ότι δεν είχε δεχθεί μια αριστοκρατική εκπαίδευση.
Αμερικανική Ένωση Θεολογικών Βιβλιοθηκών

Η Αμερικάνικη Ένωση Θεολογικών Βιβλιοθηκών (αγγλ. The American Theological Library Association - ATLA) ιδρύθηκε το 1946 και αποτελεί μια επαγγελματική ένωση, η οποία εκπροσωπεί τις βιβλιοθήκες και τους βιβλιοθηκονόμους των Θεολογικών Σπουδών και προωθεί το έργο τους. Πρόκειται για ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό 1.000 μελών, ο οποίος έχει την έδρα του στο Σικάγο, του Ιλινόις .

Διοίκηση

Η ATLA διευθύνεται  από το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Directors), το οποίο εκλέγεται από τα μέλη της και είναι υπεύθυνο για τη συνολική διαχείριση των υποθέσεων της. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ATLA απαρτίζεται από τον Πρόεδρο (President), τον Αντιπρόεδρο(Vice - President), το Γραμματέα (Secretary) και εννέα μέλη (members) και αναπτύσσει τις πολιτικές και της κατευθυντήριες γραμμές για την εύρυθμη λειτουργία της ένωσης. Για τη διαχείριση συγκεκριμένων υποθέσεων της, η ένωση έχει τη δυνατότητα να συστήνει Επιτροπές (Committees), Ομάδες Ειδικού Ενδιαφέροντος (Interest Groups), Θρησκευτικές Ομάδες (Denominational Groups) και Περιφερειακές Οργανώσεις (Regional Groups), καθεμιά από τις οποίες κατέχει ξεχωριστό αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας.

Σκοπός

Μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της, η ένωση επιδιώκει να συμβάλλει στην ενίσχυση του έργου όσων εργάζονται στις Θεολογικές βιβλιοθήκες και την προώθηση της «Θεολογικής» Βιβλιοθηκονομίας γενικότερα. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ATLA, η ένωση επιδιώκει να συμβάλλει στην προώθηση των Θεολογικών και Θρησκευτικών Σπουδών, διευκολύνοντας την ανάπτυξη των βιβλιοθηκών του συγκεκριμένου τομέα.

Δράση

Η ATLA δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς προκειμένου να ενισχύσει το έργο των Βιβλιοθηκών που συνδέονται με τον τομέα της Θεολογίας και της Θρησκείας και να προωθήσει τα συμφέροντα τους. Συγκεκριμένα, διαθέτει προϊόντα και υπηρεσίες για την κάλυψη των πληροφοριακών και εκπαιδευτικών αναγκών των μελών της και παρέχει ευκαιρίες δικτύωσης και επαγγελματικής εξέλιξης. Επιπρόσθετα, διεξάγει ένα ετήσιο συνέδριο (Annual Conference) , κατά το οποίο προβάλλονται και συζητούνται σημαντικά ζητήματα του χώρου. Επιπλέον, αναπτύσσει συνεργατικές σχέσεις με συναφείς οργανισμούς σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο για την προώθηση του έργου και των υπηρεσιών της. Δύο φορές το χρόνο, η ATLA εκδίδει ένα περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης με τίτλο «Theological Librarianship» , το οποίο καλύπτει θέματα, τα οποία άπτονται της Θεολογικής Βιβλιοθηκονομίας και των Θεολογικών Σπουδών. Το περιοδικό της ATLA απευθύνεται σε βιβλιοθηκονόμους που απασχολούνται σε Θεολογικές Σχολές και σε άτομα που ενδιαφέρονται για το συγκεκριμένο τομέα της Βιβλιοθηκονομίας.
Πεισιδίκη

Η προδοσία της Πεισιδίκης

Ο Αχιλλέας πολιόρκησε τη Μηθύμνη αλλά συνάντησε μεγάλη αντίσταση και η πολιορκία κράτησε σε μάκρος. Η Πεισιδίκη, ερωτευμένη με τον Αχιλλέα, πρόδωσε την πόλη της βάζοντας τον ήρωα να ορκιστεί πως θα την παντρευτεί, αλλά μετά την υποδούλωση της πόλης, ο Αχιλλέας διέταξε να την λιθοβολήσουν. Ύστερα, εκτέλεσε τους ήρωες Λάμπετος και Ικετάονα στα τείχη της Μηθύμνης, όπως και τον Τράμβυλο.

Άλλες κοπέλες με το ίδιο όνομα

Πεισιδίκη: Μια κόρη του Αιόλου του Θεσσαλού και της Εναρέτης.
Πεισιδίκη: Μια κόρη του Νέστορα.
Μπέτυ Αρβανίτη

Βιογραφία

Υπήρξε από τις πιο ξακουστές πρωταγωνίστριες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της σε ταινίες - παραγωγές της Φίνος Φιλμς τις δεκαετίες του '60 και του '70.

Θέατρο

Από το 1987 ηγείται της θεατρικής Εταιρείας "Πράξη" που εδρεύει στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, σχήμα που θεωρείται από τα πλέον ποιοτικά στην Ελλάδα. Έχει ανεβάσει πολλά έργα συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ, Ζενέ. Έχει συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού χώρου όπως τους Μίνωα Βολανάκη, Λευτέρη Βογιατζή, Στάθη Λιβαθηνό, Νίκο Μαστοράκη, Τάσο Μπαντή, Νικαίτη Κοντούρη, Βίκτωρα Αρδίττη κλπ. Η Β΄ Σκηνή έχει λειτουργήσει ταυτόχρονα ως φυτώριο νέων σκηνοθετών και ηθοποιών.
Έχει παίξει στον "Ιππόλυτο", σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στην Επίδαυρο. Τη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε σε πετυχημένες σειρές του BBC, με πιο γνωστή την Who pays the ferryman.

Προσωπική ζωή

Η Μπέττυ Αρβανίτη είναι παντρεμένη με τον μεταφραστή και πολιτικό μηχανικό Βασίλη Πουλαντζά. Ίδρυσαν μαζί την Θεατρική Εταιρεία Πράξη και τη στέγασαν στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας.
Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης είναι γιός της από τον πρώτο της γάμο με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη. 
Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Φαίδωνα Γεωργίτση με τον οποίο αποτέλεσαν και καλλιτεχνικό ζευγάρι στην ταινία "Νύχτα γάμου" (1967).

Βραβεία

Το 2000 της απονεμήθηκε το «Θεατρικό Έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη» από το «Κέντρο Μελέτης και Eρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο».
Βλάντισλαφ Β΄ ο Εξόριστος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Μικρής Πολωνίας και της (1ης συζύγου του) Ζμπυσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης τού Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Ως διάδοχος, ο πατέρας του τον είχε να συμμετέχει ενεργά στη διακυβέρνηση. Μερικοί πιστεύουν, ότι τού είχε δώσει τη Σιλεσία πριν αποβιώσει ως κληρονομικό φέουδο. Ο γάμος του με την Αγνή, κόρη τού δούκα της Αυστρίας τον έκανε να έχει σύνδεση με τη Γερμανία: η Αγνή ήταν εγγονή τού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων και ετεροθαλής αδελφή τού Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν. 
Το 1137 παραβρέθηκε στη συνάντηση με τον Σομπιεσλάβ Α΄ δούκα της Βοημίας στη Νιέμτσα (ή στο Κουότσκο), όπου συζητήθηκαν διάφορα ζητήματα. Εκεί έγινε ανάδοχος τού γιου τού Σομπιεσλάβ Α΄, τού Βεντσεσλάου Β΄.
Το 1138 απεβίωσε ο πατέρας του και με τη διαθήκη του προσπάθησε να κρατήσει την ενότητα της χώρας και ταυτόχρονα να αποφύγει διαμάχες μεταξύ των γιων του. Όρισε ο Βλάντισλαφ Β΄ να λάβει, εκτός της Σιλεσίας, την κεντρική επαρχία της Κρακοβίας με τον τίτλο τού υψηλού δούκα της Πολωνίας. Οι γιοί από τον 2ο γάμο του έλαβαν: ο Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός τη Μαζοβία, ο Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός την υπόλοιπη Μεγάλη Πολωνία, ο Ερρίκος το Σανντομίες, ενώ ο Καζιμίρ Β΄ ο Δίκαιος δεν είχε ακόμη γεννηθεί.
Όταν απεβίωσε η Σαλωμέα του Μπερκ, δεύτερη σύζυγος τού πατέρα του, ο Βλάντισλαφ Β΄ έλαβε το μερίδιό της, τη Λεγκνίτσα. Όπως οι πρόγονοί του που κατείχαν την Κρακοβία, μεριμνούσαν για την ενότητα της Πολωνίας, έτσι προσπάθησε και ο Βλάντισλαφ Β΄.
2648 Όουα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Όουα είναι άγνωστα. Ο Όουα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 33 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Κάστα

Με τον όρο κάστα περιγράφεται ο θεμελιώδης θεσμός της κοινωνικής οργάνωσης και διάρθρωσης της Ινδίας. Ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη "castus", που σημαίνει καθαρός, αμόλυντος, χωρίς αναμείξεις. Στην απλούστερη μορφή του ο όρος ταυτίζεται με το χρώμα του δέρματος, που αποτελεί και το βασικό στοιχείο της ινδικής κοινωνικής ταξινόμησης.

Γενικά

Το σύστημα στην πληρέστερη ανάπτυξή του απαντάται στον ινδουισμό, αν και ανάλογες μορφές υπάρχουν στον ισλαμισμό, τους Σιχ και άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Ν. Ασία. Είναι αρχαίος θεσμός-πυρήνας της ινδουιστικής κοινωνίας επί δύο χιλιετίες και αναπτύχθηκαν όχι μόνο περίπλοκα συστήματα και πρακτικές, αλλά και μία περίπλοκη θεωρία που τις ερμηνεύει και τις αιτιολογεί. Το θεωρητικό υπόβαθρο έχει απωλέσει την αρχική του σημασία και δύναμη, ωστόσο πολλές από τις πρακτικές του ισχύουν έως και σήμερα.
Η λέξη κάστα στην Ινδική αποδίδεται ως βάρνα ή τζατί. Η λέξη βάρνα υποδεικνύει ένα ιδανικό μοντέλο, έναν τρόπο σχεδιασμού της κοινωνίας, ενώ η λέξη τζατί αναφέρεται στις πραγματικές κοινωνικές ομάδες με τις οποίες ταυτίζονται οι άνθρωποι και στη βάση των οποίων αλληλεπιδρούν. Οι βάρνα είναι μόνον τέσσερεις από αρχαιοτάτων χρόνων: μπραχμάν, κσατρίγια, βάισυα και σούντρα. Οι τζατί είναι πολλές στον αριθμό και συχνά εσωτερικά διασπασμένες. Αν και διαφέρουν από θρησκεία σε θρησκεία και άλλαξαν πολλές φορές την ταυτότητά τους, συνεχίζουν να ασκούν επίδραση στους Ινδούς.

Παρατηρήσεις

Πολλές φορές όμως ο όρος χρησιμοποιείται καταχρηστικά για να υποδείξει κοινωνικές διακρίσεις, η έντονο κοινωνικό αποκλεισμό των κατωτέρων βεβαίως τάξεων και όχι των ανωτέρων. Υπό την αντίληψη αυτή των «έγχρωμων καστών», η χρήση του όρου από τους Δυτικούς προχώρησε και στην φυλετική διάκριση υπεροχής όπως στις ΗΠΑ τη Νότια Αφρική και άλλες χώρες.
Καλάμι

Χρήσεις

Στην Κύπρο συναντάμε συχνά το είδος Arundo donax (ιδανικο για κατασκευη πνευστων) τοσο σε παράκτιες αλλα και ορεινές περιοχές. Οι καλαμιές και τα καλάμια χρησιμοποιήθηκαν για πλέξιμο καλαθιών ή κοφινιών που είναι μεγάλα καλάθια. Τέτοιες κατασκευές μπορούν να χρησιμοποιουθούν μεταξύ άλλων για την αποθήκευση της παραγωγής του σιταριού.
Το καννίν είναι μικρό κομμάτι καλαμιού.  Στο παρελθόν μικρά κομμάτια καλαμιών ήταν χρήσιμα στους ηλεκτρολόγους που ασχολούνταν με τις επισκευές και περιελίξεις ηλεκτρικών μοτέρ.

Εκφράσεις

Λέμε ότι κάποιος "έχει καβαλήσει το καλάμι" όταν πιστεύει για τον εαυτό του ότι είναι πολύ σπουδαίος.
"Απόμεινε σαν την καλαμιά στον κάμπο", σημαίνει έρημος και απροστάτευτος (σελίδα 185-ΗΛΙΟΣ)