google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωσήφ του Αρκούρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Γαλλία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου-Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαρίας-Φραγκίσκης ντε Μπράνκας.
Το 1718 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Αρκούρ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1739 σε ηλικία 59 ετών στη Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος.
Δάσκαλος της Μουλέν

Βιογραφικά στοιχεία

Το προσωνύμιό του ωφείλεται στο εξέχων έργο του, ένα τρίπτυχο στον Καθεδρικό Ναό της Νοτρ-Νταμ της πόλης Μουλέν στην Κεντρική Γαλλία (περ. 1498).  Το τρίπτυχο απεικονίζει τους δωρητές Πέτρο Β', Δούκα των Βουρβόνων, τη σύζυγό του Άννα του Μποζέ και την κόρη τους Σουζάν στα πλευρικά φύλλα. Ενώ τα δύο πορτραίτα δανείζονται την αισθητική τους από την πρώιμη φλαμανδική παράδοση, το κεντρικό τμήμα καταδεικνύει γαλλοιταλικές επιρροές, θυμίζοντας τις Μαντόνες που ζωγράφιζε την ίδια περίοδο ο Μπενεντέττο Γκιρλαντάιο (1458–1497). Η τεχνοτροπία του έργου είναι πολύ ιδιαίτερη, επιτρέποντας να χτιστεί γύρω του ένας κατάλογος έργων, δεκαπέντε περίπου στον αριθμό.  
Η μελέτη των έργων αυτών επιτρέπει να δημιουργηθεί ένα σχεδιάγραμμα της καριέρας του καλλιτέχνη. Φαίνεται πως εργάστηκε κυρίως στην κεντρική Γαλλία, κυρίως στην υπηρεσία της βασιλικής οικογένειας των Βουρβόνων. Τα πρώτα του έργα μαρτυρούν πως μαθήτευσε κατά πάσα πιθανότητα στη Φλάνδρα, από όπου και συγκράτησε την νατουραλιστική πιστότητα των πορτραίτων, τη χρήση των υλικών, την απεικόνιση τοπίων και κάποιες φόρμουλες σύνθεσης και εικονογραφίας. 
Ενώ τα λεπτεπίλεπτα παραπετάσματα, η έμφαση στη λεπτομέρεια και τα χρώματα που θυμίζουν σμάλτο στο έργο του μαρτυρούν μια δια βίου επιρροή του καλλιτέχνη από τη φλαμανδική τέχνη (κυρίως από το έργο του Φαν ντερ Χους του οποίου ίσως υπήρξε μαθητής), το προσωπικό του στυλ έχει αδιαμφισβήτητα τις ρίζες του στη γαλλική ζωγραφική παράδοση, ιδίως εκείνη των Σχολών της Μπουρζ και της Βουρβωνικής Αυλής. Οι δε προσωπογραφίες του αποτελούν τα πιο πρωτότυπα αλλά και πιο τυπικά γαλλικά έργα του καλλιτέχνη. Η ακρίβεια στην απόδοση των μορφών που θυμίζει γλυπτό (και το έργο του Ζαν Φουκέ (1420–1481)), η τοποθέτηση των μεμονομένων προσώπων, η θαυμάσια χρωματική παλέττα, η αρμονία των συνθέσεων και η έμφαση στη λεπτομέρεια καθιστούν τον καλλιτέχνη έναν από τους πιο αξιόλογους ζωγράφους και προσωπογράφους της εποχής του στη Βόρεια Ευρώπη.
Κατά καιρούς διάφοροι επώνυμοι ζωγράφοι έχουν συσχετιστεί με τον καλλιτέχνη, όπως οι Ζαν Χέι, Ζαν Περρεάλ και Jan Provoost, χωρίς ωστόσο καμία υπόθεση να τυγχάνει καθολικής αποδοχής.
Φιλίπ Μασονί

Προφίλ

Γεννήθηκε το 1936 και ανέλαβε στη θέση αυτή στις 26 Ιουλίου του 2002 αντικαθιστώντας τον Φρεντερίκ ντε Σεν Σερνάν. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας, μαζί με τον Iσπανό Επίσκοπο της Ουρχέλ. Το Μασονί διαδέχθηκε η Εμανουέλ Μινιόν (Emmanuelle Mignon) στις 6 Ιουνίου του 2007. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2015.
Νεμπίλ Ναμπί

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νεμπίλ Ναμπί γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1927. Σπούδασε φαρμακευτική και εργαζόταν ως φαρμακοποιός.
Απεβίωσε το 2007.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Τουρκικό Εθνικό Μέτωπο σε αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 (οι βουλευτικές εκλογές του 1960 είχαν διεξαχθεί δύο μήνες προηγουμένως) μετά την παραίτηση του Μανιέρα Νιαζί ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Υγείας. Το 1961 αποχώρησε από το Εθνικό Τουρκικό Μέτωπο μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Β΄ λάντγκραβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Σοφίας-Ελεονώρας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Το 1661 διαδέχθηκε τον πατέρα του, που απεβίωσε, στο μεγαλύτερο μέρος του Ντάρμστατ· ο νεότερος αδελφός του Γεώργιος Γ΄ έλαβε τη μικρότερη περιοχή του Ίττερ.
Απεβίωσε το 1678 και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι από τους γιους του, πρώτα ο Λουδοβίκος Ζ΄ και έπειτα ο Ερνέστος-Λουδοβίκος.
Δημήτριος Ευαγγελίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πλεσίβιτσα (νυν Πλαίσιο) της Θεσπρωτίας όπου και διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα. Αργότερα μετέβη στη Φιλιππούπολη συνεχίζοντας τη βασική του εκπαίδευση στο Ελληνικό Γυμνάσιο της βουλγαρικής πόλης και έπειτα σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αρχαιολογική σταδιοδρομία

Μετά την αποφοίτησή του προσλήφθηκε το 1908 στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, εργαζόμενος αρχικά ως επιμελητής και έπειτα ως έφορος αρχαιοτήτων σε αρχαιολογικούς χώρους της Πελοποννήσου (Μυκήνες, Επίδαυρος και Σπάρτη). Μετά τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων στάλθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στην Ήπειρο όπου έκανε καταγραφή και μελέτη των αρχαιολογικών και μεσαιωνικών μνημείων της ευρύτερης περιοχής. Επίσης, ήταν επικεφαλής των ανασκαφών που οργάνωσε το ελληνικό κράτος σε διάφορα μέρη της Βόρειας Ηπείρου, κατά το διάστημα που η περιοχή ήταν υπό ελληνικό έλεγχο, όπως στο Πήλιουρι και το Μπόρσι της Χειμάρρας, στα ερείπια της Αντιγόνειας και του Ογχησμού κ.α. Έπειτα, από το 1915 ως το 1929 κατείχε τη θέση του έφορου αρχαιοτήτων των νησιών του Αιγαίου, με έδρα τη Λέσβο. Ενδιάμεσα μετέβη στην Ευρώπη όπου μετεκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια του Μονάχου, του Βερολίνου και του Παρισιού και παράλληλα μελέτησε τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς της Ιταλίας. Ως αρχαιολόγος διεύθυνε επί σειρά ετών αρχαιολογικές ανασκαφές στην Δωδώνη, στην Παραμυθιά, στη Λέσβο, στη Χίο κ.α.

Πανεπιστημιακή πορεία

Το 1929 εκλέχτηκε έκτακτος καθηγητής της Ιστορίας της αρχαίας τέχνης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, εκφωνώντας παράλληλα στο πανεπιστήμιο τον εναρκτήριο λόγο της Πρωτοχρονιάς του 1930. Στο ίδιο πανεπιστήμιο έγινε αργότερα τακτικός της Ιστορίας της βυζαντινής τέχνης και καθηγητής αρχαιολογίας. Το 1941 λόγω προβλημάτων υγείας αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του και να εγκατασταθεί στην Αθήνα όπου διετέλεσε ιστορικός Τέχνης στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο μέχρι το 1958, έτος κατά το οποίο συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε στις 22 Νοεμβρίου του 1959 στην Αθήνα.

Άλλες δραστηριότητες

Με την εγκατάστασή του στην Αθήνα ανέλαβε τη διεύθυνση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών και αργότερα της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας από τις 26 Αυγούστου 1945 μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου του 1947. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Διεθνούς Συνδέσμου Κριτικών της Τέχνης και με αυτή την ιδιότητα εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διάφορα συνέδρια.

Εργογραφία

Ο Ευαγγελίδης υπήρξε συγγραφέας βιβλίων ιστορικού, αρχαιολογικού και καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται «Η Βόρειος Ήπειρος» (Αθήνα, 1919), «Εισαγωγή στην ιστορία της τέχνης» (1931), «Οι αρχαίοι κάτοικοι της Ηπείρου και άλλα μελετήματα» (Ιωάννινα, 1962), «Η Ελληνική τέχνη» (Αθήνα, 1969) κ.ά. Επίσης δημοσίευσε εκτενείς επιστημονικές μελέτες σε περιοδικά και εφημερίδες όπως ο Νέος Ελληνομνήμων, τα Ηπειρωτικά Χρονικά, η Αρχαιολογική Εφημερίς, το Αρχαιολογικόν Δελτίον, το Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας κλπ. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια, ο Ευαγγελίδης έγραψε υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο Μήτσης Καλαμάς ποιήματα και διηγήματα που δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά όπως ο Νουμάς και το Ηγησώ.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1957-58

Το 18ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1957–58 διεξήχθη στην Αθήνα, ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου 1958 και ολοκληρώθηκε στις 7 Ιουλίου 1958. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η ΑΕΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν συνολικά επτά ομάδες, τέσσερις από το τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας (ΑΕΚ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος) και τρεις από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (Άρης, ΠΑΟΚ, ΧΑΝΘ). Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, εκτός από τρεις που πραγματοποιήθηκαν στο Κλειστό του Πανελληνίου (Παναθηναϊκός–Άρης, Πανελλήνιος–ΧΑΝΘ, Ολυμπιακός–ΧΑΝΘ).
Τη σύνθεση της πρωταθλήτριας ΑΕΚ αποτελούσαν οι Δερμανούτσος, Μπαμπανικολός, Ευαγγελάτος, Καραμανλής, Παπαθανασίου, Σεβδινόγλου, Τζέκος, Τζιλιτζόγλου, Χατζηράπτης, Τερκεσίδης με προπονητή τον Πανταζόπουλο.
Mercedes-Benz W166

Συγγενικά μοντέλα

Όπως συνέβη και με την προκάτοχο W164, η W166 βασίζεται σε αυτοφερόμενο πλαίσιο, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο. Επίσης, μοιράζεται το σασί και τα τεχνολογικά στοιχεία με το ακόμα μεγαλύτερο SUV Mercedes GL-Class X166, το οποίο βασίζεται σε μια μακρύτερη εκδοχή της πλατφόρμας W166 και έχει 7-θέσιο σαλόνι, ενώ η W166 έχει 5-θέσιο σαλόνι.
Επίσης, με την ανανέωση του 2015 προστέθηκε και μια coupé εκδοχή αμαξώματος της GLE-Class, που ονομάστηκε Mercedes-Benz GLE-Class Coupe, υπό τον κωδικό C292. Το λανσάρισμά της έγινε τον Ιούλιο του 2015, ταυτόχρονα με την νέα τότε GLE-Class. Μοιράζεται την πλατφόρμα, τα μηχανικά μέρη και το σαλόνι με την W166, ενώ και το ντιζάιν της θυμίζει την W166, πλην όμως το προφίλ της C292 συνδυάζει στοιχεία από SUV και coupé.
Κιμ Μπέισινγκερ

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Άθενς της Τζόρτζια στις 8 Δεκεμβρίου του 1953, δεύτερο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας καλλιτεχνών. Ο πατέρας της ήταν μουσικός της Τζαζ και η μητέρα της χορεύτρια μπαλέτου, σε πολλές ταινίες της Έστερ Ουίλιαμς.
Ως παιδί η Μπέισινγκερ ήταν ντροπαλή, κάτι που ώθησε τους γονείς της να την εγγράψουν σε σχολή χορού για να αποκτήσει κοινωνικότητα. Στα δεκαέξι της, ήδη με ύψος 1,70 μ. είχε μεταμορφωθεί σε μια πανέμορφη κοπέλα, που σάρωνε τους τίτλους καλλιστείων ομορφιάς για την ανάδειξη της "Junior Miss", μέχρι και τους τελικούς του διαγωνισμού, στη Νέα Υόρκη. Το 1970 της προσφέρθηκε συμβόλαιο στο πρακτορείο μοντέλων Ford και τρια χρόνια μετά ήταν ένα πετυχημένο Top Model, με αμοιβή 1.000 δολλαρίων ημερησίως. Φωτογραφήθηκε για τα εξώφυλλα δεκάδων περιοδικών ενώ εμφανίσθηκε ως τραγουδίστρια σε κλαμπ του Greenwich Village, με το ψευδώνυμο "Chelsea".

Κινηματογραφική καριέρα

Στα 1976 η Μπέισινγκερ μετακόμισε στο Λος Άντζελες με σκοπό να διακριθεί στο Χόλυγουντ. Αρχικά έλαβε μέρος στο επιτυχημένο σίριαλ της τηλεόρασης "Charlie's Angels" και ακολούθως υποδύθηκε μια πόρνη στην τηλεοπτική μεταφορά της ταινίας Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity) το 1979. Ιδιαίτερα όμως γνωστή έγινε παίζοντας στο πλευρό του Σον Κόνερι, το 1983, στο Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never Say Never Again). Ακολούθησε -την ίδια χρονιά- το Ένας άνδρας για όλες τις γυναίκες (The Man Who Loved Women) με τον Μπαρτ Ρέινολντς , το Ο Καλύτερος (The Natural, 1984), όπου τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα, το Τρελός για Έρωτα (Fool for Love, 1985), το ιδιαίτερα αισθησιακό Εννιάμιση Εβδομάδες (Nine 1/2 Weeks, 1986), με συμπρωταγωνιστή το Μίκι Ρούρκ), το Χωρίς Οίκτο (No Mercy, 1986), το Ραντεβού στα Τυφλά (Blind Date, 1987) και πολλά άλλα που εξακόντισαν την καριέρα και τις αποδοχές της στα ύψη, καθώς το 2000 έφτασε να λάβει 5 εκατομμύρια δολλάρια για τη συμμετοχή της στην ταινία Ονειρεύτηκα την Αφρική (I Dreamed of Africa). Τρία χρόνια πριν, είχε τιμηθεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, για την ερμηνεία της στο Λος Άντζελες, Εμπιστευτικό (L.A. Confidential, 1997). Οι πλούσιες απολαβές της της επέτρεψαν, στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, να αγοράσει μια ολόκληρη πόλη,το Braselton, της πολιτείας που γεννήθηκε, καταβάλλοντας το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολλαρίων. Ωστόσο, στη συνέχεια αναγκάσθηκε να το πουλήσει.

Προσωπική ζωή

Η Μπέισινγκερ παντρεύτηκε δυο φορές αλλά και ισάριθμες χώρισε, με τους Ρον Σνάιντερ (από το 1980 έως το 1989) και Άλεκ Μπάλντουϊν (1993-2002), με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί.
Τραφαλγκάρ

Γεωγραφία

Το Τραφαλγκάρ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Γούττεν Γουέιβεν, νοτιοανατολικά της Κοσράν, βόρεια της Ζιρωντέλ, δυτικά της Μορν Βατ και βορειοανατολικά της Μορν Προσπέρ.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

Προκαθήμενος Αυτοκέφαλης Εκκλησίας

Το Αυτοκέφαλό της Εκκλησίας της Κύπρου επιβεβαιώθηκε από την Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431 μ.Χ.), με τον 8ο κανόνα της, αφού είχε γίνει προηγουμένως προσπάθεια κατάργησής του από τον Αρχιεπίσκοπο Αντιοχείας.

Προσφώνηση

Ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου, ως Προκαθήμενος και Επικεφαλής Εκκλησίας δεν προσφωνείται Σεβασμιώτατος, αλλά Μακαριώτατος, όπως και όλοι οι Προκαθήμενοι Ορθόδοξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών. Επίσης, για την Εκκλησία της Κύπρου, οι Μητροπολίτες με Μητροπολιτική Περιφέρεια, φέρουν τον τίτλο Πανιερώτατος, αντί Σεβασμιώτατος, όπως στις λοιπές Εκκλησίες.

Τίτλος

Γύρω στον 7ο με 9ο αιώνα, έγιναν διάφορες αραβικές επιδρομές στην Κύπρο οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφούν κάποιες Επισκοπές. Για να προστατευτεί ο λαός της Κύπρου, ο τότε Αρχιεπίσκοπος με την βοήθεια του Αυτοκράτορα Ιουνστινιανού Β΄ του Ρινότμητου, μερίμνησε ώστε να μεταφερθούν οι πιστοί στην περιοχή της Κυζίκου κοντά στον Ελλήσποντο μέχρι που σταμάτησαν οι επιδρομές και τότε το νησί ήτο ασφαλές, οπόταν και γύρισε ο λαός πίσω το 698 μ.Χ. Η νέα «χώρα» που έζησαν οι Κύπριοι ονομάστηκε Νέα Ιουστινιανή προς τιμήν του Αυτοκράτορος που συνέβαλε στην ασφάλειά τους και υπήρξε η νέα έδρα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου - η οποία αναγνωρίστηκε με τον 39ο κανόνα της Πενθέκτης Συνόδου το 691 μ.Χ. Έκτοτε, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, φέρει τον τίτλο: Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου.

Πρεσβεία

Ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου είναι Προκαθήμενος μιας από τις αρχαιότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ιστορικά ιδρύθηκε μετά από τα τέσσερα Πρεσβυγενή (Παλαίφατα) Πατριαρχεία [Κωνσταντινουπόλεως (Οικουμενικό), Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων] και πριν από τα Νεοπαγή Πατριαρχεία [Μόσχας, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Ιβηρίας (Γεωργίας)].
Εντούτοις, ιεραρχικά βρίσκεται μετά από όλα τα Πατριαρχεία, αφού εξάλλου αυτό δεν αποτελεί υποτέλεια ή λιγότερη αξία, αλλά μόνο πρεσβεία λειτουργικής τιμής. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είναι ο Πρώτος τη τάξει των Αρχιεπισκόπων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.
Ντούσαν Βούκσεβιτς

Καριέρα

Ο Βούκσεβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1993 σε ηλικία 18 ετών με τον Ερυθρό Αστέρα, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1995, έχοντας καταφέρει ένα χρόνο νωρίτερα να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Σερβίας (1994).
Το 1995 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Σερβία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Απόλλωνος Πατρών. Στην ομάδα της Πάτρας παρέμεινε για δύο χρόνια χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 1997, ο Βούκσεβιτς επιχείρησε μέσω της συμμετοχής του στα Ντραφτ του ΝΒΑ εκείνου του έτους να μεταγραφεί σε κάποιο σύλλογο του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ του κόσμου. Ωστόσο, τελικά δεν κατάφερε να διακριθεί με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να εξασφαλίσει κάποιο επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με καμία εκ των ομάδων του ΝΒΑ και να επιστρέψει στην Ευρώπη.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Βούκσεβιτς ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Στους ερυθρόλευκους παρέμεινε για τέσσερα χρόνια χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην ομάδα του Πειραιά, ο Βούκσεβιτς απέκτησε και την ελληνική υπηκοότητα.
Το 2001 άφησε την Ελλάδα και ταξίδεψε στην Ισπανία όπου μετεγγράφη στη Ρεάλ Μαδρίτης στην οποία παρέμεινε για μία σεζόν, ενώ το καλοκαίρι του 2002 μεταπήδησε στην Ιταλία και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο διετούς διαρκείας με την Μοντεπάσι Σιένα. Με τη Σιένα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ιταλίας για το 2004.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2003-2004, ο Βούκσεβιτς επέστρεψε για λίγους μόνο μήνες στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό και λίγο καιρό αργότερα μεταπήδησε στην τουρκική Ούλκερ-Σπορ, με την οποία κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Τουρκίας για το 2005.
Από το 2005 μέχρι και το 2012 αγωνίστηκε στην Ιταλία με τις Ολίμπια Μιλάνο (2005, 2007-08), Βίρτους Μπολόνια (2006-07, 2008-10), Μπασκέτ Ριμινί (2010-11) και Σκαλιγκέρα Βερόνα (2011-12). Το 2009 μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει με τη Βίρτους Μπολόνια το EuroChallenge του 2009 νικώντας στον τελικό τη γαλλική Σολέ με σκορ 77-75.
Μετά το τέλος της περιόδου 2011-12, ο Ντούσαν Βούκσεβιτς αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή του καριέρα σε ηλικία 37 ετών.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ντούσαν Βούκσεβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας για τέσσερα χρόνια (1999-2003). Μεταξύ άλλων, ήταν μέλος της αποστολής της εθνικής ομάδας της χώρας του η οποία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ του 2003 που διοργανώθηκε στη Σουηδία, στο οποίο κατέκτησε την 6η θέση.
Μορν Ρακέτ

Γεωγραφία

Η Μορν Ρακέτ βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται κοντά στην Μορν Ζαλουσί, πάνω από την Σαλισμπουρί και βόρεια του Κόλπου Μπαταλί.

Προέλευση του ονόματος

Η γαλλική λέξη "Morne" σημαίνει "ζοφερός", ενώ η "Raquette" είναι το "φραγκόσυκο".
Οι Αυθαίρετοι

Βραβεία

Η σειρά Οι Αυθαίρετοι κατέκτησε την 10η θέση στην κατηγορία «Αγαπημένη Κωμική Σειρά» στην ψηφοφορία που έκανε το Mega για τα 20 χρόνια λειτουργίας του.
Πρωθυπουργός της Κροατίας

Όνομα

Το επίσημο όνομα του αξιώματος, κυριολεκτικά μεταφράζεται, "ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης" (Predsjednik Vlade), αντί "Πρωθυπουργός" (Prvi Ministar). Όταν η θέση καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1945, εισήχθη το όνομα "ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης". Το όνομα τάλλαξε 8 χρόνια αργότερα με τις γιουγκοσλαβικές συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του 1953, σε "Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου" (Predsjednik Izvršnog vijeća). Ύστερα από άλλον έναν γύρο  συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, το 1990, το γραφείο μετονομάστηκε στην αρχική του ονομασία που είχε κατά την περίοδο 1945-1953 , στον τίτλο του "Προέδρου της Κυβέρνησης". Για όλες τις περιόδους, ωστόσο, ο όρος "Πρωθυπουργός" χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη (ιδίως στα ΜΜΕ) στην αγγλική γλώσσα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας 2017–18

Β΄ Κατηγορία

Με 26 συλλόγους σε 2 ομίλους διεξήχθη η Β΄ Κατηγορία.
Βαθμολογίες
Σαιν-Λο

Ιστορικά στοιχεία

Το πρώτο όνομα της πόλης ήταν "Briovère", ερμηνευόμενο στη γαλατική γλώσσα ως "γέφυρα πάνω στον ποταμό Βιρ" (Vire) και αποτελούσε ένα απλό γαλατικό οχυρό. Τον 8ο αιώνα αναφέρεται για πρώτη φορά με το σημερινό της όνομα, προερχόμενο από τον Επίσκοπο της Κουτάνς (Coutances), τον άγιο Λο (Saint Laud, 525 - 565), ο οποίος κατασκεύασε σε αυτήν μια εξοχική κατοικία. Στις αρχές του 9ου αιώνα στις ήδη υπάρχουσες οχυρώσεις ο Καρλομάγνος προσέθεσε νέες, οι οποίες όμως δεν απέτρεψαν τη λεηλασία της από τους Βίκινγκς το 890. Λίγα χρόνια αργότερα, ο επίσκοπος της Κουτάνς Ζεφρουά ντε Μονμπρέ (Geffroy de Montbray, 1048-1093) κατασκεύασε μια γέφυρα και μερικούς νερόμυλους, δίνοντας νέα ανάπτυξη στην πόλη: Οι κάτοικοί της σχεδόν δεκατετραπλασιάζονται, ενώ ο Φίλιππος ο 3ος δίνει άδεια στην πόλη, που πλέον είναι η τρίτη της Νορμανδίας μετά τη Ρουέν και την Καν, να κόβει δικό της νόμισμα (1275 - 1693).
Οι θρησκευτικοί πόλεμοι επιφέρουν την παρακμή της, καθώς οι Ουγενότοι τη λεηλατούν το 1562, ενώ η πολιορκία της το 1574 οδηγεί σε μερική καταστροφή της. Πολυάριθμοι τεχνίτες εγκαταλείπουν την πόλη ύστερα από την ανάκληση του Έδικτου της Ναντ το 1685. Ωστόσο, το 1795 γίνεται η πρωτεύουσα του νομού Μανς και το 1858 περνά από αυτήν η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το Παρίσι με το Σερμπούρ.
Στις 17 Ιουνίου 1940 τα στρατεύματα της Ναζιστικής Γερμανίας καταλαμβάνουν την πόλη. Κατά την Απόβαση της Νορμανδίας το 1944 η πόλη στεγάζει το Αρχηγείο του γερμανικού 84ου Σώματος. Όπως είναι φυσικό, δέχεται έντονη επίθεση από τους Συμμάχους, που τη βομβαρδίζουν άγρια. Συνέπεια αυτής της επίθεσης, που επονομάστηκε "la grande brûlerie" (η μεγάλη πυρά) από τον ποιητή και συγγραφέα Λουί Μπεβ (Louis Beuve) είναι η κατά 95% καταστροφή της, που, σύμφωνα με τον Σάμουελ Μπέκετ, της αποδίδει τον τίτλο της "πρωτεύουσας των ερειπίων", ενώ στοιχίζει τη ζωή σε περίπου 500 από τους 12.000 κατοίκους της. Αρχικά τέθηκε το δίλημμα μήπως η πόλη δεν έπρεπε να ανοικοδομηθεί, αλλά να παραμείνει εν είδει μουσείου θηριωδών βομβαρδισμών και να οικοδομηθεί νέα λίγο πιο μακριά. Η επιμονή των κατοίκων της απέτρεψε αυτό το ενδεχόμενο.

Σήμερα

Η πόλη αποτελεί σήμερα σημαντικό εμπορικό και οικονομικό πόλο της περιοχής της Μανς αλλά και της χερσονήσου Κοταντέν, καθώς βρίσκεται στο κέντρο της "βάσης" της. Πληθυσμιακά είναι η δεύτερη πόλη της Μανς με περίπου 20.000 κατοίκους, ενώ οι αγροτικές εργασίες κυριαρχούν στη γύρω της περιοχή. Λόγω του ότι ανοικοδομήθηκε μετά τον Πόλεμο, η ανοικοδόμηση πραγματοποιήθηκε με σύγχρονο πολεοδομικό σχέδιο, με διασπορά τόσο των κατοικιών όσο και των δραστηριοτήτων. Το σχέδιο ανέδειξε και το παλαιότατο Κάστρο (Castrum) της πόλης και τις οχυρώσεις του από καφέ σχιστόλιθο. Επίσης, οι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι τη μετασχημάτισαν σε μια ήσυχη "πόλη - κήπο".
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1960

Οι Προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 1960 έλαβαν χώρα στις 8 Νοεμβρίου του 1960. Σ' αυτές αναμετρήθηκαν Δημοκρατικός Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι κι ο Ρεπουμπλικανός Ρίτσαρντ Νίξον. Τις κέρδισε ο Κένεντι κι αναδείχθηκε ο 35ος Πρόεδρος της χώρας.
Αντρέ Μαλρώ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1901 στο Παρίσι. Γόνος αστικής οικογενείας, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και έγινε γνωστός το 1921 με το αλληγορικό του διήγημα "Χάρτινα φεγγάρια".  Κατά τη συμμετοχή σου σε αρχαιολογική αποστολή στην Ινδοκίνα συνελήφθη από την κυβέρνηση των Πνομ Πεν με την κατηγορία της παράνομης διακίνησης αρχαίων
Έγραψε τον "Πειρασμό της Δύσης" (1926) και αργότερα "Το αλλόκοτο βασίλειο" (1928), τους "Κατακτητές" (1928), τη "Βασιλική οδό" (1930), και την "Ανθρώπινη μοίρα" (1930) που τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ.  
Στον μεσοπόλεμο ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Τρότσκι. Υποστηρίζεται μάλιστα ότι είχε καταστρώσει σχέδιο για την διάσωση του από την εξορία όπου τον είχε στείλει ο Στάλιν. Το σχετικό αποδεικτικό υλικό κατέστρεψε ο εκδότης Γκαλιμάρ λίγο πριν τη γερμανική επέλαση στο Παρίσι. Συμμετείχε στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό των δημοκρατικών με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου υπήρξε ενεργό μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Μετά το πέρας του πολέμου ασχολήθηκε κυρίως με την ιστορία της τέχνης και ακολούθησε πολιτικά τον στρατηγό Ντε Γκώλ, ο οποίος του εμπιστεύτηκε το Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων από το 1958  μέχρι τον Μάη του 1968. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1976 στο Κρετέιγ.
Θησείο

Αρχαιότητα και ιστορία

Αναφορές για την περιοχή υπάρχουν από την αρχαιότητα καθώς ανήκε πάντα στο κέντρο της αρχαίας πόλης των Αθηνών. Την 1η Δεκεμβρίου 1834 έγινε στην περιοχή του Κεραμεικού (συμβολή Ερμού και Πειραιώς) η επίσημη υποδοχή–άφιξη του Βασιλέως Όθωνα στην Αθήνα, με πομπή που κατέληξε στον ναό του Αγίου Γεωργίου (πρόκειται για τον Ναό του Ηφαίστου που είχε μετατραπεί σε χριστιανικό ναό) προκειμένου να παραστεί ο νέος Βασιλεύς στη γενόμενη δοξολογία επί «τη αφίξει» του. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δημιουργήθηκε προσφυγική συνοικία με παραπήγματα στη περιοχή της εκκλησίας του Αγίου Φιλίππου εκατέρωθεν της σιδηροδρομικής γραμμής. Η μικρή αυτή συνοικία γκρεμίστηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Αρχαίας Αγοράς.

Μουσεία και ιστορικά μνημεία

Στην περιοχή του Θησείου υφίστανται δύο εβραϊκές Συναγωγές της Αθήνας, η Συναγωγή Αρχαίας Αγοράς Αθήνας, το νέο παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη έργων ασιατικής- Αραβικής-Ισλαμικής τέχνης το οποίο στεγάζεται στο διατηρητέο κτίριο «έπαυλη-οικίας Ευταξία», το Μουσείο Μακρονήσου, το Μουσείο Ηρακλειδών, το Ωδείο Athenaeum (μουσικός πολυχώρος) αφιερωμένος στη Μαρία Κάλλας, καθώς και οι ιστορικοί ναοί των Αγίων Ασωμάτων, του Αγίου Αθανασίου Κουρκούρη και της Αγίας Μαρίνας Θησείου στην ομώνυμη πλατεία. Σήμερα η περιοχή του Θησείου αποτελεί γνωστό νυχτερινό στέκι κατάμεστο με καφενεία, καφετέριες και μπάρ, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Την περιοχή, καθώς και τους πέριξ ιστορικούς-αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, εξυπηρετεί ο ομώνυμος σταθμός του μετρό «Θησείο».