google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρία Γκουλέγκινα

Βιογραφία

Η Μαρία Γκουλέγκινα γεννήθηκε στην Οδησσό της Ουκρανίας (τότε ανήκε στην Σοβιετική Ένωση), από Αρμένιο πατέρα και Ουκρανή μητέρα, όπου σπούδασε φωνητικά στο μουσικό ωδείο με τον Εβγκένι Νικολάγιεβιτς Ιβάνοφ. Παρέμεινε υπό την καθοδήγηση του και μετά την αποφοίτηση της.

Καριέρα

Η Γκουλέγκινα έκανε το ντεμπούτο της το 1985 ως Γιολάντα στην Κρατική Όπερα στο Μινσκ (Λευκορωσία) λίγο πριν εγκαταλείψει την ΕΣΣΔ για να συνεχίσει μια διεθνή σταδιοδρομία.
Το διεθνές της ντεμπούτο έλαβε χώρα το 1987 ως Αμέλια στην παραγωγή Un ballo in maschera στη Λα Σκάλα. Έπαιξε κορυφαίους ρόλους στο I due Foscari, Manon Lescaut και Tosca και σύντομα προσλήφθηκε στη Βιέννη, το Μόναχο, το Αμβούργο, το Λονδίνο και άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές όπερες. Έκανε το ντεμπούτο της στην Παρισινή Όπερα το 1995.
Το αμερικανικό ντεμπούτο της πραγματοποιήθηκε στην Μητροπολιτική Όπερα τον Ιανουάριο του 1991, όπου τραγούδησε τη Μανταλένα στο Αντρέα Σενιέ. Έχει εμφανιστεί επίσης στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο και την Λυρική Όπερα του Σικάγου, παίζοντας ρόλους στις όπερες Ερνάνι, Σιμόν Μποκανέγκρα, Καβαλλερία ρουστικάνα, Φεντόρα. Αργότερα έπαιξε άλλους απαιτητικούς ρόλους, όπως η Ονταμπέλλα στην Ατίλα (όπερα) και η Λαίδη Μάκβεθ στο Μάκβεθ (όπερα), στο συνεχώς αυξανόμενο ρεπερτόριό της. Επίσης, έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο Μαριίνσκι στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας το 1992, ως Λίζα στην Βασίλισσα των Σπάδων του Τσαϊκόφσκι.
Η Γκουλέγκινα έχει εμφανιστεί στην Ιαπωνία πολλές φορές (δύο φορές ως μέρος των περιοδειών της Λα Σκάλα στην Ιαπωνία) και έχει θαυμαστές εκεί. Θεωρείται από τους περισσότερους ως μία από τις κορυφαίες δραματικές σοπράνο της γενιάς της. Θαυμάζεται σε μεγάλο βαθμό για τη ζεστή και πλούσια φωνή της, την ισχυρή σκηνική της παρουσία και την απόλυτη δραματική δέσμευση για τους ρόλους της στη σκηνή. Τραγούδησε στην κορυφή ενός παγοθραυστικού που την έφερε στο στάδιο του Φιστ, στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2014.
Μετά από 10 χρόνια απουσίας, η Γκουλέγκινα επέστρεψε στη Βασιλική Όπερα (Κόβεντ Γκάρντεν) για να παρουσιάσει την Τόσκα (Φεβρουάριος, 2016). Επέστρεψε επίσης στο Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας ως Έμπολι στο έπος Ντον Κάρλο του Βέρντι.
Η Γκουλέγκινα έχει λάβει πολλά βραβεία και άλλες διακρίσεις, είναι μέλος του Τιμητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής καθώς και Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της ΟΥΝΙΣΕΦ.

Φιλανθρωπικό έργο

Είναι μέλος του Τιμητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής.
Φίλια Λέσβου

Τσιχράντα

Η Τσιχράντα είναι παραλία που ανήκει στην κοινότητα της Φίλιας και του Σκουτάρου. Χωρίζεται σε δύο τμήματα το μεγαλύτερο στη Φίλια και το μικρότερο στο Σκουτάρο. Το φυσικό σύνορο είναι ο ποταμός Κεχράδας. Βρίσκεται κάπου στα 7 χιλιόμετρα μακριά από τη Φίλια. Υπάρχει στο τμήμα της Φίλιας η σκάλα του παλιού μεταλλείου, ένα τμήμα της οποίας παραμένει αβύθιστο και φαίνεται και σήμερα. Το μεταλλείο ανήκε σε μία εταιρεία η οποία έφερνε με ένα καραβάκι το μέταλλο, το οποίο επεξεργάζονταν εκεί και κατόπιν μεταφερόταν αλλού. Στο σημερινό λιμάνι αράζουν μικρές βάρκες και καΐκια . Το παλιό λιμανάκι δεν χρησιμοποιείται σήμερα για σκάφη λόγω βάθους, χρησιμοποιείται όμως για κολύμπι και ψάρεμα καθώς αποτρέπει τα κύματα. Με δικά τους έξοδα οι κάτοικοι της Φίλιας έχουν διαμορφώσει υποδομές πλαζ.

Αθλητισμός

Στο χωριό εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα ΕΜΑΣ ΦΙΛΙΑΣ, η οποία ιδρύθηκε το 1985. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο Γεώργιος Θ Καζάζης, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ποδοσφαιριστη   Γεώργιο Θ. Καζάζη που συνέβαλλε πάρα πολύ στην ομάδα. Η ομάδα έχει αγωνιστεί και στις 3 τοπικές κατηγορίες Β1 κατηγορία, Β' κατηγορία και Α' κατηγορία που είναι η μεγαλύτερη στο νησί. Τέλος, σήμερα υπάρχουν 2 κατηγορίες, η Β' κατηγορία  (Βόρειος και Νότιος όμιλος), η ΕΜΑΣ ΦΙΛΙΑΣ αγωνίζεται στον Βόρειο όμιλο της Β' κατηγορίας , ενώ υπάρχει και η Α' κατηγορία.
Štark Arena

Ονομασία

Κατά την κατασκευή της, η προσωρινή ονομασία της αρένας ήταν «Hala Limes». Ωστόσο, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή της αρένας το 2004, δόθηκε η επίσημη ονομασία «Београдска арена» (Αρένα Βελιγραδίου). Το Φεβρουάριο του 2007, ο Σέρβος προπονητής καλαθοσφαίρισης Μπόζινταρ Μάλκοβιτς ξεκίνησε μια πρωτοβουλία με σκοπό τη μετονομασία της αρένας υπό την ονομασία ενός άλλου διάσημου Σέρβου καλαθοσφαιριστή, Αλεξάνταρ Νίκολιτς. Ο Μαλικόβιτς παρουσίασε την πρωτοβουλία του στους αξιωματούχους της πόλης και στον πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, αλλά η αλλαγή της ονομασίας δεν έγινε αποδεκτή. Αντ' αυτού, το 2016, μια άλλη αθλητική αίθουσα του Βελιγραδίου, η Hala Pionir μετονομάστηκε σε Hala Aleksandar Nikolić.
Τον Ιούνιο του 2012, οι αξιωματούχοι της Αρένας υπέγραψαν πενταετή συμφωνία με την Komercijalna banka με σκοπό τη μετονομασία σε «Kombank Arena» και η αλλαγή της ονομασίας έγινε επίσημα το Σεπτέμβριο του 2012.  Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Σάλας 2016 που διεξήχθη το Φεβρουάριο του 2016, η αρένα μετονομάστηκε από Kombank Arena σε «Beogradska Arena» για εμπορικούς λόγους. Τον Οκτώβριο του 2017, η αρένα μετονομάστηκε ξανά, αυτή τη φορά σε «Štark Arena», μετά την υπογραφή πενταετούς συμφωνίας χορηγίας με την εταιρεία παραγωγής τροφίμων Štark.
Γουλιέλμος Β΄ της Προβηγκίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Προβηγκίας και της Αρσένντε, κόρης του Αρνάλντο κόμη του Κομάνζ. 
Διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν εκείνος αποσύρθηκε σε μονή λίγο πριν αποβιώσει το 994. Ήταν 13 ετών και την επιτροπεία ανέλαβε η μητριά του, ώσπου ενηλικιώθηκε το 999. Η Αρσέντε ήταν η πρώτη σύζυγος τού πατέρα του και η Αδελαΐδα-Λευκή των Ινζελζέρ η δεύτερη. Τον διαδέχθηκε ως κόμης, ενώ ο τίτλος του μάργραβου πήγε στον θείο του Ρόντμπολντ Α΄. 
Το 1018 απεβίωσε σε ηλικία 37 ετών και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του στην Προβηγκία & Αρλ.
Motorola 68020

Ο 68020 ήταν ο πρώτος μικροεπεξεργαστής εξ ολοκλήρου 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1984. Ο 68020 ήταν μία σημαντική αναβάθμιση του 68010 και ο πρώτος της Motorola με ενσωματωμένη κρυφή μνήμη (L1 cache) 256 Byte. Ο 68020 υποστήριζε μέχρι και 8 μαθηματικούς συνεπεξεργαστές και πιο συγκεκριμένα τα τσιπ 68881 και τον διάδοχο του 68882. Ήταν ο επεξεργαστής του ιδιαίτερα σημαντικού και πετυχημένου ηλεκτρονικού υπολογιστή της Apple MACINTOSH II. Η παραγωγή του συνεχίζεται μέχρι και σήμερα ενώ τον διαδέχτηκε ο 68030. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και μια περιορισμένη έκδοση με δίαυλο διευθύνσεων (address bus) των 24 bit, με την ονομασία 68EC020.
Κωνσταντίνος Σχινάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Σχινάδων. Με την έκρηξη της επανάστασης ο Σχινάς πήγε στο Βερολίνο και το Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Επί Καποδίστρια διορίστηκε πάρεδρος στη Γραμματεία Εσωτερικών. Το 1833 διορίστηκε μέλος στην επιτροπή εξακρίβωσης της οικονομικής κατάστασης της Εκκλησίας και των μοναστηριών καθώς και πρόεδρος της επιτροπής για την οργάνωση των σχολείων. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου που διόρισε η Αντιβασιλεία και επίτροπος επικρατείας στην Ιερά Σύνοδο. 
Από τη θέση του υπουργού διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δίκη των Πλαπούτα, Κολοκοτρώνη κ.ά. Αν και απείλησε τους δικαστές Πολυζωίδη και Τερτσέτη να υπογράψουν την καταδίκη των κατηγορουμένων, δεν κατάφερε να τους πείσει. Μετά τη δίκη του Κολοκοτρώνη παρέπεμψε σε δίκη τον Πολυζωίδη και τον Τσερτσέτη, χωρίς να μπορέσει να επιτύχει την καταδίκη τους.
Στις αρχές Οκτωβρίου του 1834 στην Ανκόνα παντρεύτηκε την Μπετίνα, κόρη του διάσημου Γερμανού καθηγητή Φρίντριχ Καρλ φον Σαβινί, η οποία απεβίωσε στις 24 Αυγούστου του 1835 στην Αθήνα. Ο Σχινάς γράφει χαρακτηριστικά στους γονείς της στο Βερολίνο: «Στις 24 Αυγούστου τα χαράματα μέλλονταν στον άγγελό μου, στη μοναχοκόρη σας, να κλείσει τα μάτια της. Η ωραία γυναίκα μου έγινε νύφη του Κυρίου». 
Το 1837 διορίστηκε πρώτος πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε και καθηγητής Ιστορίας από το 1837 ως το 1851. Χρημάτισε επίσης βουλευτής του πανεπιστημίου τη βουλευτική περίοδο του 1846. Αργότερα στάλθηκε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Μόναχο και τη Βιέννη. Έγραψε διάφορα έργα μεταξύ των οποίων την «'Ιστορία του Βασιλείου της Βαυαρίας και του εν αύτη άρχοντος οίκου έρανισθεΐσα κατ' έπιτομήν εκ της του Μιλβιλέρου 'Ιστορίας ή έπιτέτακται έν παραρτήματι καί περιληπτικωτάτη γενεαλογική πραγματεία περί του Όλδεμβουργικοΰ οίκου» (1841) και την «Ιστορία των αρχαίων εθνών» (1845).
Απεβίωσε στη Βιέννη το 1870.
Mzeo

Μουσικό βίντεο

Το μουσικό βίντεο κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 2016. Δείχνει την Μαμαντάσβιλι να ερμηνεύει το τραγούδι σε ένα στούντιο.
Αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις

Στα μαθηματικά, οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι οι αντίστροφες συναρτήσεις των τριγωνομετρικών συναρτήσεων (με κατάλληλα περιορισμένα πεδία ορισμού). Συγκεκριμένα, είναι οι αντίστροφες των ημιτόνου, συνημιτόνου, εφαπτομένης, συνεφαπτομένης, τέμνουσας και συντέμνουσας συναρτήσεων. Χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί μια γωνία από οποιαδήποτε τριγωνομετρική αναλογία της γωνίας αυτής. Οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις χρησιμοποιούνται ευρέως στην εφαρμοσμένη μηχανική, την πλοήγηση, τη φυσική και τη γεωμετρία.

Σημειογραφία

Υπάρχουν διάφοροι συμβολισμοί που χρησιμοποιούνται για τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις.
 Η πιο κοινή σύμβαση είναι να αναφέρουμε τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις χρησιμοποιώντας ένα arc- πρόθεμα, π.χ., arcsin(x), arccos(x), arctan(x), κλπ. Αυτή η σύμβαση χρησιμοποιείται καθ' όλην την έκταση του άρθρου. Κατά την μέτρηση σε ακτίνια, μια γωνία θ ακτινίων θα αντιστοιχεί σε ένα τόξο, του οποίου το μήκος είναι rθ, όπου r είναι η ακτίνα του κύκλου. Έτσι, στον μοναδιαίο κύκλο, "το τόξο του οποίου το συνημίτονο είναι x" είναι το ίδιο με "η γωνία της οποίας το συνημίτονο είναι x", επειδή το μήκος του τόξου του κύκλου σε ακτίνες είναι το ίδιο με τη μέτρηση της γωνίας σε ακτίνια. Ομοίως, σε γλώσσες προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών (καθώς και στο Excel) οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις συνήθως ονομάζονται asin, acos, atan.
Οι συμβολισμοί sin⁻¹(x), cos⁻¹(x), tan⁻¹(x), κλπ., όπως εισήχθη από τον John Herschel, το 1813, χρησιμοποιούνται συχνά επίσης, αλλά αυτή η σύμβαση έρχεται λογικά σε σύγκρουση με την κοινή σημασιολογία για εκφράσεις όπως το sin²(x), που αναφέρονται σε αριθμητική δύναμη παρά σε σύνθεση συναρτήσεων, και ως εκ τούτου μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση μεταξύ των αντίστροφο πολλαπλασιασμού και αντίστροφο σύνθεσης. Η σύγχυση έχει κάπως βελτιωθεί από το γεγονός ότι καθεμία από τις αμοιβαίες τριγωνομετρικές συναρτήσεις έχει το δικό της όνομα — για παράδειγμα, (cos(x))⁻¹ = sec(x). Παρ' όλα αυτά, ορισμένοι συγγραφείς συμβουλεύουν κατά της χρήσης του λόγω ασάφειας.
Μια άλλη σύμβαση που χρησιμοποιείται από μερικούς συγγραφείς είναι η χρήση κεφαλαίου πρώτου γράμματος μαζί με εκθέτη -1, π.χ., Sin⁻¹(x), Cos⁻¹(x), Tan⁻¹(x), κλπ., η οποία αποφεύγει να τους μπερδεύει με τον αντίστροφο πολλαπλασιασμού, ο οποίος θα πρέπει να συμβολίζεται ως sin⁻¹(x), cos⁻¹(x), κλπ.

Αριθμητική ακρίβεια

Για γωνίες κοντά στο 0 και στο π, το τόξο συνημιτόνου είναι κακώς-ρυθμισμένο και, συνεπώς, θα υπολογίσει τη γωνία με μειωμένη ακρίβεια σε εφαρμογή σε υπολογιστή (λόγω του περιορισμένου αριθμού ψηφίων). Ομοίως, το τόξο ημιτόνου είναι ανακριβές για γωνίες κοντά στο −π/2 και στο π/2. Για να επιτευχθεί η πλήρης ακρίβεια για όλες τις γωνίες, το τόξο εφαπτομένης ή το atan2 θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή.
Μαξιμιλιανός Ευγένιος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος-Λουδοβίκος-Φρειδερίκος-Φίλιππος-Ιγνάτιος-Ιωσήφ-Μαρία γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Ιωσηφίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου της Σαξονίας. 
Το 1915 του απονεμήθηκε το διάσημο του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον μεγάλο θείο του Φραγκίσκο-Ιωσήφ αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως ταγματάρχης στο Στρατό και ως αντιπλοίαρχος στο Ναυτικό. Το 1917 ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος έγινε αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας και ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος εστάλη να πληροφορήσει τον Γουλιέλμο Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας για το γεγονός. Με το γάμο του εγκαταστάθηκε στο ανάκτορο Μπελβεντέρε της Βιέννης. 
Το 1918 οδήγησε την Αυστριακή επίθεση στο Ντόσο Άλτο, αλλά μία οβίδα πέρασε κοντά του και του έσπασε το τύμπανο του αυτιού του, με αποτέλεσμα να έχει μερική κώφωση. Νίκησαν οι Αυστριακοί και ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος έλαβε τη διάκριση του μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Λεοπόλδου. Τελικά το Ντόσο Άλτο ανακτήθηκε από τους Ιταλούς.
Το 1918 εκτοπίστηκε ο Κάρολος και κηρύχθηκε Δημοκρατία. Το επόμενο έτος ψηφίστηκε ο νόμος για τους Αψβούργους-Λωρραίνης: μπορούσαν να μείνουν στη χώρα, μόνο αν αποποιούντο των δικαιωμάτων τους στο θρόνο, ακύρωναν την ιδιότητά τους ως μέλη της δυναστείας και γινόταν απλοί πολίτες. Ο Κάρολος προτίμησε να ζήσει με την οικογενειά του έξω από την Αυστρία και ο αδελφός του τον ακολούθησε. Τους δόθηκε άδεια για την Ελβετία. Από εκεί ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος μετακόμισε στη Βαυαρία, στην άκρη της λίμνη Στάρνμπερκ. Χρησιμοποιούσε μερικές φορές το ψευδώνυμο κόμης του Βέρνμπερκ ή του Κύμπουρκ  He graduated from law school and earned the degree Doctor of Laws. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή με διδακτορικό. 
Ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος πήγε στην κηδεία του Καρόλου, που απεβίωσε το 1922 στη νήσο Μαδέιρα της Πορτογαλίας. Μήνυσε τον τελευταίο γραμματέα του αδελφού του, τον βαρόνο του Στάινερ, για απάτη στην πώληση οικογενειακών κοσμημάτων. Το 1930 ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου, ο Όθων ενηλικιώθηκε και ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος παραβρέθηκε στον εορτασμό, που έγινε στο Χαμ του Βελγίου. 
Το 1933 ο πρωθυπουργός Ένγκελμπερτ Ντόλφους του έδωσε άδεια διαμονής στην Αυστρία, όμως το 1945 η Β΄ Δημοκρατία επέστρεψε στους προηγούμενους νόμους. Ο Μαξιμιλιανός-Ευγένιος απεβίωσε από καρδιακή προσβολή το 1952 στη Νίκαια, σε ηλικία 56 ετών. Η σορός του βρίσκεται στην κρύπτη του ναού του ανακτόρου του Άλτσχαουζεν, τόπο ταφής των δουκών της Βυρτεμβέργης.
Αγία Λουκία, Μπαρμπάντος

Γεωγραφία

Η Αγία Λουκία βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος. Είναι η βορειότερη ενορία του Μπαρμπάντος. Συνορεύει μόνο με τον Άγιο Πέτρο. Στα βόρεια, στα ανατολικά και στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 36 km².

Δημογραφία

Η Αγία Λουκία είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 10.323 κατοίκους με πυκνότητα 287 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Τσέκερ Χωλ.
Κύκλος του Κάλβιν

Στη βιοχημεία με τον όρο κύκλος του Κάλβιν (Calvin cycle), χαρακτηρίζεται μια σειρά χημικών αντιδράσεων που οδηγούν στη βιοσύνθεση υδατανθράκων. Οι αντιδράσεις πραγματοποιούνται στην υδατώδη μήτρα των χλωροπλαστών και αποτελούν μέρος της φωτοσύνθεσης. Ο κύκλος των αντιδράσεων περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Αμερικανό χημικό Μέλβιν Κάλβιν, προς τιμή του οποίου και ονομάστηκε.
Κατά τον κύκλο του Κάλβιν, το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) που τα φυτά δεσμεύουν από την ατμόσφαιρα ενσωματώνεται με αντιδράσεις αναγωγής σε περισσότερο πολύπλοκα οργανικά μόρια και τελικά σε υδατάνθρακες. Η ενέργεια για τη σειρά των αντιδράσεων αυτών παρέχεται από την ATP, ενώ η NADPH ενεργεί ως περιοριστικός παράγοντας. Υπόψη ότι τόσο η ATP όσο και η NADPH παράγονται κατά τη φωτοσύνθεση από ένζυμα που εντοπίζονται στο εσωτερικό των χλωροπλαστών.
Επειδή το φως δεν είναι απαραίτητο στην ολοκλήρωση των αντιδράσεων, ονομάζονται φωτοανεξάρτητες ή «σκοτεινές» αντιδράσεις, σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης που είναι φωτοεξαρτώμενες («φωτεινές» αντιδράσεις). Σε κάθε ολοκλήρωση του κύκλου δεσμεύεται ένα μόριο διοξειδίου του άνθρακα με παραγωγή δύο μορίων φωσφογλυκερικού οξέος (PGA). Απαιτούνται τρεις συνεχόμενες ολοκληρώσεις του κύκλου για την απελευθέρωση ενός μορίου φωσφογλυκεραλδεΰδης (PGAL) προκειμένου να ακολουθήσει η μεταβολική οδός της γλυκόζης, ενώ τα υπόλοιπα πέντε μόρια PGAL παραμένουν στον κύκλο.
Συνεπώς σε κάθε έξι ολοκληρώσεις του κύκλου παράγονται επαρκείς ποσότητες PGAL προκειμένου να παραχθεί ένα μόριο γλυκόζης.
Ακραιφία

Η Ακραιφία ή Ακραίφνιο ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη χτισμένη στην ίδια περίπου θέση με την σύγχρονη πόλη. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τον Στράβωνα με το όνομα Ακραιφία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στο Ακραίφνιο υπήρχε στην εποχή του αξιοθέατος ναός του Διονύσου, με λατρευτικό άγαλμα καθώς και σημαντικός ναός του Απόλλωνα. Η πόλη ανήκε στην επικράτεια της Θήβας και σε αυτή κατέφυγαν πολλοί Θηβαίοι μετά την καταστροφή της πόλης τους από τον Μέγα Αλέξανδρο το 335 π.Χ.
Ερείπια των τειχών της αρχαίας πόλης βρίσκονται στο ύψωμα πάνω από το σύγχρονο χωριό.

Η ακρόπολη της αρχαίας πόλης

Η Ακρόπολη της αρχαίας Ακραιφνίας βρίσκεται νότια του σημερινού χωριού στο λόφο Σκοπιά. Σώζεται τμήμα της οχύρωσης του 4ος αιώνας π.Χ. καθώς και πύργος πεντάγωνης κάτοψης με πύλη. Αρχαίο δομικό υλικό και επιγραφές βρίσκονται εντοιχισμένα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Δεν έχει ανασκαφεί πλην μικρής έρευνας του Y. Garlan που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Bulletin de Correspondance Hellenique του 1974. 
Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου βρίσκεται ανατολικά του Ακραιφνίου στο όρος Πελαγία. Αποτελείτο από ναό (αρχαϊκών και κατόπιν ελληνιστικών χρόνων) γύρω από τον οποίο ήταν στημένοι αναθηματικοί κούροι και τρίποδες. Σε χαμηλότερα επίπεδα υπήρχαν στοές, ξενώνας, μεγάλη δεξαμενή και πηγή χρησμών. Ανασκάφηκε σε διαφορετικές περιόδους από το  1885 (Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή).
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου γυναικών 2012-13

Το Κύπελλο Ελλάδας γυναικών για την περίοδο 2012-13 είναι το τέταρτο στην ιστορία της διοργάνωσης και μόλις το πρώτο μετά από έντεκα χρόνια αδράνειας. Μετέχουν οι 20 ομάδες της Α' Εθνικής και της Β' Εθνικής (από 10 ομάδες) γυναικών.

Σύστημα διεξαγωγής

Το κύπελλο θα διεξαχθεί σε πέντε φάσεις. Σε όλες τις φάσεις θα διεξαχθούν μονοί αγώνες.
 
Στην πρώτη φάση οι δέκα ομάδες της Β' Εθνικής θα αντιμετωπίσουν στην έδρα τους τις δέκα ομάδες της Α' Εθνικής. Οι δέκα νικήτριες θα προκριθούν στη Β' φάση.
 
Μετά από κλήρωση, έξι νικήτριες της Α' Φάσης θα προκριθούν χωρίς αγώνα στους προημιτελικούς, ενώ οι άλλες τέσσερις θα σχηματίσουν δύο ζευγάρια. Οι δύο νικήτριες θα προκριθούν στους προημιτελικούς.
 
Οι δύο νικήτριες της Β' φάσης καθώς και οι έξι ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα, θα σχηματίσουν τέσσερα ζευγάρια. Οι τέσσερις νικήτριες θα προκριθούν στην τελική φάση.
 
Η τελική φάση που περιλαμβάνει τους ημιτελικούς και τον τελικό θα διεξαχθεί σε έναν τόπο, σε σύστημα final 4. Οι νικήτριες των ημιτελικών θα αγωνιστούν δύο μέρες μετά στον τελικό.

Τελική φάση

Η τελική φάση διεξήχθη στο Ενωσιακό γήπεδο της ΕΠΣ Πιερίας.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (χειροσφαίριση)

Ιστορία

Η ομάδα χειροσφαίρισης της Μακάμπι Τελ Αβίβ ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1930, περίοδο κατά την οποία εμφανίστηκε το άθλημα στην τότε Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή. Το 2013 ο σύλλογος κατέκτησε το Κύπελλο Ένωσης Δικαστών.
Φρειδερίκος Φερδινάνδος Κωνσταντίνος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου-Αυγούστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Άννας-Αμαλίας των Γουέλφων, κόρης του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ.
Το 1793 απεβίωσε στο Βήμπελκιρχεν (τώρα μέρος του Νόινκιρχεν) σε ηλικία 35 ετών.
Τομείς οικονομικών δραστηριοτήτων

Ορολογία

Ο όρος Βιομηχανική Δραστηριότητα χρησιμοποιείται στα πλαίσια της στατιστικής ταξινόμησης ως ταυτόσημος με τον όρο Οικονομική Δραστηριότητα. Και στις δύο περιπτώσεις δηλαδή αναφερόμαστε στο σύνολο των οικονομικών δραστηριοτήτων. Χαρακτηριστικές είναι οι φράσεις Βιομηχανία του Θεάματος, Τουριστική Βιομηχανία κλπ.
Τρίστενο Ιωαννίνων

Ιστορία

Το Τρίστενο Ανατολικού Ζαγορίου δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε ως χωριό. Γραπτώς πρώτη φορά αναφέρεται σ' ένα χρυσόβουλο το 1319 (παραχωρητήριο περίπου) του Ανδρόνικου Β' σε κάποιο άρχοντα των Ιωαννίνων με το όνομα Δρεστενίκος του οποίου το όνομα υπήρχε τουλάχιστον μέχρι τον περασμένο αιώνα στα Γιάννινα. Προφανώς από το όνομα του Βυζαντινού αυτού τιμαριούχου, ονομάστηκε το χωριό Δρεστενίκου και αργότερα Δρεστένικο και Ντρεστένικο. Αρκετά χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου (1912-1913), το 1927 με διάταγμα , μετονομάσθηκε σε Τρίστενο, από τα τρία στενά που υπάρχουν πάνω από το χωριό. Σαν πρώτοι οικιστές του αναφέρονται ποιμένες από την Χειμάρρα που έφερναν τα πρόβατά τους για βοσκή στο Ζαγόρι το καλοκαίρι. Αυτήν την εκδοχή δεν την δέχονται οι κάτοικοί του που αντιπαρατάσουν την άποψη ότι οι πρώτοι οικιστές ήρθαν από την Βέροια και ήταν τεχνίτες σκαφιδίων.
Το Τρίστενο, αναφέρεται σαν τόπος θανάτου του Αγωνιστή των Βαλκανικών Πολέμων, Χατζημιχαήλ Κωνσταντίνου, το 1913.
Ο Πέτρος Αποστολίδης μαθητής γυμνασίου τότε, και μετέπειτα Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος και εκλεγμένος το 1944 Δήμαρχος Ιωαννίνων, γράφει για την απελευθέρωση του 1913 : "Πριν μερικές μέρες είχε περάσει από το χωριό μας ένα τάγμα τούρκικος στρατός προς το Τρίστενο που είχε απελευθερωθεί, δεν ενόχλησαν όμως τους κατοίκους στο χωριό, μόνο ψωμί ζήτησαν και τους έδωκε η κοινότητα. Τους έστησαν όμως ενέδρα Κρητικοί αντάρτες, τους τσάκισαν και γύρισαν πίσω στα Γιάννενα κουβαλώντας και κάποιον βαριά τραυματισμένο, το δύστυχο το Βασίλη, απ’ τους Βορειοηπειρώτες που είχαν επιστρατεύσει."

Περίοδος της κατοχής

Επί Ιταλικής κατοχής, πριν την εμφάνιση των Γερμανών 150 κάτοικοι του χωριού φυλακίστηκαν διαδοχικά. Οι Γερμανοί ήρθαν για πρώτη φορά στις 28/12/1943 και έκαψαν 14 σπίτια, ενώ λίγο έξω από την είσοδο του χωριού, στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου, τμήμα του 85 Συν/τος και της ΙΧ Μεραρχίας εξόντωσε χιτλερικό απόσπασμα από 60 άνδρες. Σκότωσαν 13 και αιχμαλώτισαν τους άλλους. Ως αντίποινα οι Γερμανοί έκαψαν τα περισσότερα σπίτια του χωριού.

Εκδηλώσεις

Στις 23 Αυγούστου διεξάγεται κάθε χρόνο το πανηγύρι στο Τρίστενο που κρατάει ακόμα και σήμερα τον παραδοσιακό του χαρακτήρα.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη με κλασική Ζαγορίσια αρχιτεκτονική το 1793. Λίγα  είναι τα κτίσματα  που διατηρούν την  κλασική Ζαγορίσια αρχιτεκτονική αφού όπως και τα υπόλοιπα χωριά του Ανατολικού του Ζαγορίου, έτσι και το Τρίστενο  γνώρισε τρομακτικές καταστροφές από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών κατά το 1943. Σημείο αναφοράς του χωριού είναι ο παραδοσιακός πέτρινος νερόμυλος ο οποίος κτίστηκε το 1835. Στην αρχή ήταν διπλός με δύο μονάδες παραγωγής και είχε την δυνατότητα να αλέθει 100 οκάδες δημητριακών την ώρα. Τα τελευταία χρόνια ανακαινίστηκε και ξαναλειτουργεί. Πρόκειται για έναν από τους τελευταίους νερόμυλους στην χώρα που βρίσκεται σε λειτουργία. Τέλος το πέτρινο γεφυράκι που ενώνει το χωριό που έχει κόψει στα δύο το ρέμα Γκούρα που το διασχίζει. Εκεί κατά το έτος 1975 η Αδελφότητα των Τριστενιωτών θέλοντας να αξιοποιήσει τον καταρράκτη κατασκεύασε φράγμα δημιουργώντας μια μικρή λίμνη επιφανείας 200 τ.μ. περίπου.
Γλώσσα της Γερμανίας

Η Γλώσσα της Γερμανίας ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ωβέρνης, μια από τις πρώτες επτά γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατάλογος των Μεγάλων Προσευχητών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!