google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Μαρίνα Λέσβου

Γεωγραφία

Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη ΝΑ. Λέσβο, σε λοφώδη περιοχή του βουνού Αμαλή, που βλέπει ανατολικά στο Αιγαίο Πέλαγος και τις τουρκικές ακτές, δίπλα στο αεροδρόμιο του νησιού. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 20,481 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 145 (114 το χωριό). Απέχει από τη Μυτιλήνη 5 περίπου χλμ. προς τα Ν.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 711 (1961), 552/712 (κ.) (1971), 605 (κ.) (1991), 426/732 (κ.) (2001), 522/746 (κ.) (2011) (κ = κοινότητα).

Οικονομία

Κτηνοτροφικά προϊόντα και ελαιόλαδο.
Δήμος Θήρας

Διαίρεση

Σε αγκύλες ο πληθυσμός το 2011.

Διοικητική ιστορία

Ο δήμος Θήρας ιδρύθηκε για πρώτη φορά στις 10 Μαρτίου 1835. Έγινε κοινότητα  το 1912 και αναγνωρίστηκε ξανά σε δήμο Θήρας το 1998 (η κοινότητα καταργήθηκε το 1997).
Χρήστος Βακαλόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γεώργιου Βακαλόπουλου, γενικού διευθυντή του ΙΚΑ. Μεγάλωσε στη συνοικία της Κυψέλης, την οποία αναφέρει εκτενώς στα έργα του, και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Λεόντειο Πατησίων. Το 1973, εισήχθη στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ), ενώ παράλληλα αρθρογραφώντας παράλληλα στο περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος και στην εφημερίδα Η Αυγή. Το 1980 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο,Υπόθεση μπεστ-σέλερ, και φεύγει για τα επόμενα δύο χρόνια στο Παρίσι, όπου κάνει σπουδές κινηματογράφου με δάσκαλό του τον Ερίκ Ρομέρ.
Το 1982, επέστρεψε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε για συναπτά έτη με το πολιτικό περιοδικό Αντί και τον ραδιοφωνικό σταθμό του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΤ. Το 1984, έγραψε και σκηνοθέτησε την μικρού μήκους ταινία Βεράντες, εκδίδοντας παράλληλα το δεύτερο βιβλίο του, Οι πτυχιούχοι. Στη συνέχεια το 1986, σκηνοθέτησε την μικρού μήκους ταινία του Θέατρο, ενώ συνεργάζεται στα σενάρια των ταινιών Σχετικά με τον Βασίλη του Σταύρου Τσιώλη και Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Το 1989, εξέδωσε την συλλογή διηγημάτων Νέες αθηναϊκές ιστορίες και πραγματοποίησε την  πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Όλγα Ρόμπαρντς, που κερδίζει το Βραβείο Φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 1990, συγκέντρωσε πολλά από τα αδημοσίευτα δοκίμια του για τον κινηματογράφο σε έναν τόμο, με τον τίτλο Δεύτερη προβολή και έναν χρόνο αργότερα, δημοσίευσε το γνωστότερο ίσως βιβλίο του, Η γραμμή του ορίζοντος. Το 1992, έγραψε και γράφει και σκηνοθέτησε, μαζί με τον  Σταύρο Τσιώλη την ταινία Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε, που παίρνει το Βραβείο Σεναρίου και Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,  όπως και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου.
Στις 29 Ιανουαρίου του 1993, πέθανε σε ηλικία 37 ετών από καρκίνο του πνεύμονα. Tην ίδια χρονιά, ο φίλος του Κωστής Παπαγιώργης, έγραψε στην μνήμη του το βιβλίο Γεία σου, Ασημάκη, ενώ το 2005, με την επιμέλεια του Κωστή Λιβιεράτου, εκδόθηκε από τις εκδόσεις Εστία, η συλλογή άρθρων και δοκιμίων του Χρήστου Βακαλόπουλου, με τίτλο Η ονειρική υφή της πραγματικότητας.
Εθνική Οδός 51 (Ελλάδα)

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Ο άξονας αναβαθμίζεται με στόχο τη μετατροπή του σε κλειστή οδό ταχείας κυκλοφορίας διατομής πλάτους 12/14 μ. με μία λωρίδα κυκλοφορίας και λωρίδα έκτακτης ανάγκης ανά κατεύθυνση [2x(1+ΛΕΑ)].  Κατασκευάζεται μεγάλος αριθμός τεχνικών, ανισόπεδοι κόμβοι εισόδου/εξόδου, παράπλευρο δίκτυο καθώς και παρακάμψεις οικισμών.

Αρδάνιο - Σουφλί

Το τμήμα Αρδανίου - Σουφλίου είναι υπό κατασκευή. Αποτελείται από 26 χλμ. και διαθέτει έναν κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.

Σουφλί - Μάνδρα

Το τμήμα Σουφλίου - Μάνδρας έχει δοθεί σε κυκλοφορία. Αποτελείται από 7 χλμ. και διαθέτει ένα κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.

Παράκαμψη Σουφλίου

Το τμήμα Παράκαμψης Σουφλίου είναι υπό κατασκευή σε μήκος 7 χλμ.
Αμφίλοχος

Εκδοχές για τη ζωή και τον θάνατο του Αμφίλοχου

Αργότερα, ο Αμφίλοχος πήρε μέρος στον πόλεμο της Τροίας επειδή ήταν θαυμαστής της ωραίας Ελένης. Μετά την πτώση της Τροίας συνόδεψε τον Μόψο και ίδρυσε την πόλη Μαλλό στην Κιλικία, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του το Άργος. Στο Άργος δεν έμεινε ικανοποιημένος από τις εκεί συνθήκες, και γι'αυτό επέστρεψε στην Μαλλό, όπου βασίλευε ο Μόψος. Ο Αμφίλοχος διεκδίκησε την συμβασιλεία, την οποία ο Μόψος αρνήθηκε να παραχωρήσει, και γι'αυτό, ακολούθησε μονομαχία μεταξύ Μόψου και Αμφίλοχου, κατά την οποία σκοτώθηκαν και οι δυο. Μερικές μνημονεύσεις αναφέρουν ότι η διαμάχη ξέσπασε μεταξύ τους, επειδή και οι δύο ήταν μάντεις και αλληλοκατηγόρησαν τις προφητικές τους ικανότητες. Οι τάφοι, οι οποίοι υπήρχαν μέχρι την εποχή του Στράβωνα κοντά στο όρος Μαργάσα κοντά στην Πύραμο ήταν κτισμένοι σε δύο σημεία, τα οποία είχαν την ιδιότητα, ο ένας τάφος να μην βλέπει τον άλλο. 
Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, ο Αμφιτρύων και ο μάντης Κάλχας επιστρέφοντας από την Τροία, πήγαν με τα πόδια στον ναό του  Κλάρου Απόλλωνα στην πόλη Κολοφών της Λυδίας. Εκεί ίσως σκοτώθηκε από τον Απόλλωνα. 
Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ο Θουκυδίδης, σύμφωνα με τον οποίο, ο ο Αμφίλοχος επέστρεψε από την Τροία στο Άργος, δυσαρεστήθηκε από την κατάσταση που επικρατούσε εκεί και έφυγε, για να ιδρύσει το Άργος Αμφιλοχίας στον Αμβρακικό κόλπο. Άλλες πηγές θέλουν όμως την πόλη αυτή να ιδρύθηκε από τον Αλκμαίωνα, ή τον Αμφίλοχο, γιο του Αλκμαίωνα.

Το μαντείο και άλλα μνημεία

Ο Αμφίλοχος είχε μαντικές ικανότητες που τις κληρονόμησε από τον Αμφιάραο. Στην Μάλλο υπήρχε μαντείο του Αμφίλοχου, το οποίο την εποχή του Παυσανία φημίζονταν ότι έδινε τους πιο ορθούς χρησμούς από όλα τα μαντεία. Στην Αθήνα υπήρχε βωμός για τον Αμφίλοχο, ενώ σύμφωνα με τον Παυσανία, στην Σπάρτη του είχαν κτίσει ηρώο.
Νικόλαος Μυκώνιος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μυκώνιος γεννήθηκε στην Κορωνίδα της Νάξου στις 6 Νοεμβρίου του 1803. 

Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 από το ξεκίνημά της, υπηρετώντας πρώτα στο ναυτικό και από το 1825 ως υπαξιωματικός στον 4ο λόχο του Α΄ τάγματος του τακτικού ελληνικού στρατού. 
Υπό τις διαταγές του Καρόλου Φαβιέρου, πολέμησε στην Μάχη των Μύλων με το βαθμό του επιλοχία,  στην μάχη του Χαϊδαρίου όπου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να προαχθεί σε λοχία, στην πολιορκία της Ακροπόλεως όπου επίσης τραυματίστηκε, στην πολιορκία της Καρύστου  και στην εκστρατεία της Χίου . Κατά την διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στην Χίο, τον Μάρτιο του 1828, εκπλήρωσε διαταγή του Φαβιέρου πέφτοντας στην θάλασσα και κολύμπησε στην απέναντι όχθη ειδοποιώντας τα εκεί πλοιάρια, τα οποία ήρθαν προς ενίσχυση και έσωσαν όλο τον τακτικό στρατό της Χίου από ενδεχόμενη καταστροφή. 
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους σταδιοδρόμησε επί σειρά ετών στις ένοπλες δυνάμεις φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη πεζικού. Αποστρατεύτηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 1861. Απεβίωσε πλήρης ημέρων στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου του 1890.
Σάβιλ Ρόου

Η Σάβιλ Ρόου' ή Savile Row (προφέρεται /ˌsævɪl ˈroʊ/) είναι δρόμος στο Μέιφερ του κεντρικού Λονδίνου, και είναι γνωστός κυρίως για την παραδοσιακή κατά παραγγελία ραπτική για άνδρες. Ο δρόμος είχε ποικίλη ιστορία που περιλαμβάνει την στέγαση της έδρας της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας στο νούμερο 1 της Σάβιλ Ρόου, όπου σχεδιάστηκαν και εν τέλει πραγματοποιήθικαν σημαντικές βρετανικές εξερευνήσεις στην Αφρική και τον Νότιο Πόλο, και πιο πρόσφατα το γραφείο Apple των Beatles στο νούμερο 3, όπου η τελική ζωντανή παράσταση της μπάντας πραγματοποιήθηκε στο πάνω όροφο του κτιρίου.

Η ιστορία

Αρχικά ονομαζόταν οδός Σάβιλ, χτίστηκε μεταξύ 1731 και 1735 ως επέκταση τις περιοχής Burlington Estate. Σχεδιάστηκε υπό την επίδραση της ερμηνείας του Μπέρλινγκτον με την Παλλαντιανή αρχιτεκτονική, γνωστή ως "Burlingtonian". Ο Henry Flitcroft, υπό την επίβλεψη του Daniel Garrett, φαίνεται να ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας, αν και τα  1 και 22-23 σχεδιάστηκαν από τον Ουίλιαμ Κεντ. Αρχικά εκεί διέμεναν κυρίως αξιωματικοί του στρατού και οι σύζυγοι τους, αργότερα όμως προσωπικότητες όπως ο Ουίλιαμ Πιτ ο νεότερος και ο Ιρλανδός συγγραφέας και βουλευτής Richard Brinsley Sheridan έγιναν κάτοικοι της περιοχής.

Οι ράφτες

Οι Ράφτες άρχισαν να δραστηριοποιούνται στην περιοχή στα τέλη του 18ου αιώνα. Έως το 1846 οι περισσότεροι μετάφεραν τα εργαστήρια τους από την οδό Cork στην ίδια τη Σάβιλ Ρόου. Το 1846 μεταφέρεται και ο φημισμένος οίκος ραπτικής Henry Poole & Co ,όπου αργότερα θα πιστωθεί τον τίτλο του δημιουργού του ενδύματος για βραδινές περιστάσεις γνωστό στην Ελλάδα και ως σμόκιν. Ο όρος κατά παραγγελία "bespoke", όπως χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στην ραπτική για άντρες είναι κοινά αποδεκτό ότι προέρχεται από την Σάβιλ Ρόου, που σημαίνει ένα ένδυμα π.χ.κοστούμι που έχει κοπεί και ραφτεί στο χέρι.
Λήκυθος

Καλλιτεχνία

Οι αναπαραστάσεις που είχαν ήταν συχνά σκηνές καθημερινών δραστηριοτήτων ή τελετουργιών. Χρησίμευαν συχνά σε επικήδειες τελετουργίες, και γι'αυτό είχαν επίσης απεικονίσεις επικήδειων ιεροτελεστιών, σκηνές απώλειας, αποχωρισμού ή και αναχώρησης. Οι απεικονίσεις αυτές είναι συνήθως περιληπτικές και λιτές στην εμφάνιση. Η διακόσμηση του κεραμικού αγγείου αποτελείται από απαλό ερυθρό και μαύρο χρώμα. Πιστεύεται ότι τα χρώματα αυτά προέρχονται από την εποχή του χαλκού, αλλά πρωτοχρησιμοποιήθηκαν το 530 π.Χ. στην Αθήνα.
Πινακίδα του Δισπηλιού

Η πινακίδα του Δισπηλιού (επίσης γνωστή και ως Κείμενο ή Δίσκος του Δισπηλιού) είναι ένα από τα πολλά αρχαιολογικά ευρήματα στον οικισμό της λίμνης του Δισπηλιού στην Καστοριά. Ο οικισμός ανακαλύφθηκε τυχαία το 1932 από τον καθηγητή Αντώνιο Κεραμόπουλο. Το 1992, μετά από 60 χρόνια, ξεκίνησαν αρχαιολογικές ανασκαφές υπό τον καθηγητή προϊστορικής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Γεώργιο Χουρμουζιάδη.
Σύμφωνα με το Χουρμουζιάδη, η πινακίδα είναι ξύλινη και η χρονολόγηση με C14 έδειξε ότι πρέπει να δημιουργήθηκε στο 5260 π.Χ. Ο οικισμός στην λίμνη της Καστοριάς χρονολογείται ανάμεσα στο 5600 π.Χ. και 4000 π.Χ.
Η πινακίδα, αναφέρει ο Χουρμουζιάδης, φέρει χαράγματα ή σήματα, 'μια προσπάθεια επικοινωνίας του νεολιθικού ανθρώπου που ελπίζουμε κάποτε να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε' παρά γραφή.
Η πρώτη γενικά αποδεκτή καταγεγραμμένη γραφή είναι η σφηνοειδής σουμεριακή γραφή της 3ης χιλιετίας π.Χ.
Σκιάθος (αποβατικό)

Ιδίου τύπου

Ιδίου τύπου Κάρπαθος ΙΙ, Κάσος ΙΙΙ, Κέα, Κύθνος ΙΙ, Κίμωλος, Σίφνος, Σκιάθος και ‘ΣΚΟΠΕΛΟΣ’.

Χαρακτηριστικά

Εκτόπισμα  143/309 τν. -  Διαστάσεις : 119/32,7/5 πόδια. - Πρόωση : ΝΤΙΖΕΛ, 3έλικες 440 HP. – Ταχύτητα : 8 κόμβους, Οπλισμός : 2 πυρ. 20 χιλιοστών - Πλήρωμα : 13 άτομα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1960 παρελήφθη, όλα χρησιμοποιούνται σε αποβατικές επιχειρήσεις-μεταφερόμενα με τα LSD, όπως το ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ- καθώς και για τις μεταφορές λιμένων.
Φήρες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία Φήρες (Φηρ στον ενικό αριθμό) αναφέρονται οι Κένταυροι και, λιγότερο συχνά, οι Σάτυροι. Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη θηρ (Από όπου και το θηρίο), που σημαίνει ζώο, αγρίμι, καθώς τόσο οι Κένταυροι όσο και οι Σάτυροι ήταν κατά ένα μέρος ζωόμορφα όντα. Η λέξη χαρακτηρίζει ιδίως τους Κενταύρους στην Ιλιάδα του Ομήρου (Α 268, Β 743).
Βερρατσάνο (αντιτορπιλικό)

Tο Αντιτορπιλικό Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο ήταν πολεμικό πλοίο του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού, ένα από τα δώδεκα αδελφά πλοία, της πρωτοποριακής τότε κλάσης "Θαλασσοπόρος" (Ναβιγκατόρι). Τα πλοία αυτά έφεραν ονομασίες Ιταλών θαλασσοπόρων, εξ ου και η ονομασία της κλάσης τους, τα οποία έλαβαν μέρος στη περίοδο του Β' Π.Π., που όμως μετά τη λήξη του μόνο ένα είχε επιζήσει εκ των καταστροφών.

Ναυπηγικά χαρακτηριστικά

Το Α/Τ Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Φιούμε την περίοδο 1928-1929 και εντάχθηκε στη δύναμη του ιταλικού βασιλικού ναυτικού στις 30 Νοεμβρίου του 1930. Το όνομά του δόθηκε προς τιμή του Ιταλού θαλασσοπόρου Τζοβάνι ντα Βερατσάνο. Είχε μήκος ολικό 107 μ., πλάτος μέγιστο 10,2 μ και βύθισμα 3,5 μ., ήταν εκτοπίσματος 1900 τόνων (άφορτο πυρομαχικών, καυσίμων κ.λπ.) και πλήρους φόρτου 2.650 τόνων. Ήταν διπλέλικο (δύο μηχανές) έφερε 4 λέβητες με συνολική ιπποδύναμη μηχανής 50.000 ίππων, προσδίδοντας υπηρεσιακή ταχύτητα περί τους 38 κόμβους.
Έφερε δύο καπνοδόχους, μία ακριβώς πρύμνηθεν της γέφυρας του πλοίου, στο μεσόστεγο, και τη δεύτερη στο επίστεγο, επίσης έφερε δεξαμενή καυσίμου 630 τόνων μαζούτ. Είχε σχεδόν κάθετη πλώρη και πρύμνη καταδρομικού, ενώ το μεσόστεγο και το πρόστεγο ήταν στο αυτό υπερυψωμένο κατάστρωμα έναντι του πρυμναίου.

Οπλισμός

Ο οπλισμός του πλοίου περιελάμβανε τρεις δίδυμους πύργους πυροβόλων των 120 χιλ. (4,7 ιντσών) εγκατεστημένων κατά το διάμηκες, ανά ένας, στο πρόστεγο, το μεσόστεγο και το επίστεγο, ένα δίδυμο αντιαεροπορικό πυροβόλο των 40 χιλ., τύπου πομ-πομ, ακριβώς πρύμνηθεν της 2ης καπνοδόχου, 8 πολυβόλα των 13 χιλ. και 6 τορπιλοσωλήνες των 21 ιτσών. Στον εξαιρετικό οπλισμό του περιελάμβανε επίσης και ένα μεγάλο αριθμό ναρκών θαλάσσης και βομβών βάθους.

Πλήρωμα

Ο συνολικός αριθμός του πληρώματος αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες αριθμούσαν 225 άνδρες

Επιχειρήσεις – απώλεια

Με την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων στο Β’ Π.Π. συμμετείχε ενεργά κυρίως σε νηοπομπές και διάφορες αποστολές προς την Αφρική. Παραμένει άγνωστο αν συμμετείχε σε ναρκοθέτηση ελληνικών θαλασσών, τόσο του Ιονίου όσο και του Αιγαίου, ή στην εισβολή του ιταλικού στρατού στην Αλβανία.
Στις 19 Οκτωβρίου του 1942 πλέοντας στη περιοχή παρά τη νησίδα Λαμπηδούσα, (μεταξύ Σικελίας - Τυνησίας), μετά από εύστοχη επίθεση τορπίλης που δέχθηκε από το βρετανικό υποβρύχιο "Ακατάβλητος", ("Unbending"), βυθίστηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Άγνωστος αριθμός των απωλειών των μελών του πληρώματος.
119 Αλθαία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αλθαίας είναι 57,3 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 200 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αλθαίας εκτιμάται σε 1,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 612 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 30,3 m/sec (109 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Αλθαίας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Αλθαία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση ταχύτητα της Αλθαίας καθώς περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο ανέρχεται σε 18,51 km/sec.
Λουτσία Μιλιάτσο

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Βιντσέντσο Μιλιάτσο, δούκα της Φλορίντια (στις Συρακούσες) και της Ντοροτέα Μπόρτζια των μαρκησίων του Καζάλ, από τον ισπανικό Οίκο των Βοργία.
Ανορθόδοξο σκάκι

Παλαιά παιχνίδια τύπου σκάκι

Μερικά από τα διεθνή παιχνίδια τύπου σκάκι που είναι παλαιότερα από το Δυτικό σκάκι, όπως το Σιάνγκτσι και το Σόγκι, συνήθως ονομάζονται παραλλαγές του σκακιού στον Δυτικό Κόσμο. Έχουν κάποιες ομοιότητες με το σκάκι και προέρχονται από ένα παιχνίδι που είναι κοινός τους πρόγονος.

Σκακιστικά προβλήματα

Ειδικά για τα σκακιστικά προβλήματα, οι παραλλαγές σκακιού ονομάζονται σκάκι φαντασίας (fantasy chess) ή ετεροδόξο σκάκι (heterodox chess) ή μυθικό σκάκι (fairy chess). Ορισμένες παραλλαγές σκακιού χρησιμοποιούνται μόνο για σύνθεση προβλημάτων και όχι για να παίζονται παρτίδες, όπως για παράδειγμα το Σκάκι μαντράζι.
Αναστάσιος Σαμαράς

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως ιατρός. Υπήρξε υφηγητής πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και επί 16 χρόνια πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρίας. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός κοινωνικών υπηρεσιών.
Ιωάννης του Τουραίν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Καρόλoυ ΣT΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Κάρολος (έζησε 3 μήνες το 1386), ο Κάρολος (έζησε 3 έτη, 1392-1401) και ο Λουδοβίκος (έζησε 18 έτη και ήταν διάδοχος το διάστημα 1401-15). 
Μετά το γάμο του με τη Ζακελίν, κληρονόμο του Αινώ, μεταφέρθηκε στο κάστρο Λε Κενουά (Le Quesnoy) του Αινώ, στην Αυλή της πεθεράς του Μαργαρίτας Βαλουά, κόρης του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Η Μαργαρίτα ήταν εξαδέλφη του πατέρα του. Ο γάμος ρυθμίστηκε από τον πατέρα του και τον πεθερό του για να ασφαλιστεί o Ιωάννης μακριά από τη γεμάτη δολοπλοκίες Αυλή του Παρισιού και για να εξοικειωθεί με τα εδάφη που θα κληρονομούσε η σύζυγός του.
Το 1415 απεβίωσε ο Λουδοβίκος και ο Ιωάννης έγινε διάδοχος (δελφίνος). Ο ίδιος απεβίωσε δύο έτη αργότερα, στις 5 Απριλίου 1417, από απόστημα στο κεφάλι ή δηλητηρίαση ή κάτι άλλο. Τάφηκε στο αββαείο του Σαιν-Κορνέιγ στην Κομπιέν. Διάδοχος έγινε ο επόμενος αδελφός του, ο μέλλων Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια

Το 1406 νυμφεύτηκε τη Ζακλίν, κόμισσα του Αινώ, κόρη του Γουλιέλμου Β΄, δούκα της Βαυαρίας κόμη του Αινώ, Ολλανδίας, Ζέελαντ, Φρισίας. Στις 31 Μαΐου 1417 η Ζακελίν κληρονόμησε τις κομητείες. Παντρεύτηκε άλλους τρεις συζύγους.
Μουρλογεώργης

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Σκούπι (σήμερα Πάος) των Καλαβρύτων. Κατά τις αρχές της επανάστασης ακολούθησε τον στρατηγό Κανέλλο Δεληγιάννη. Βρέθηκε με τα Καρυτινά σώματα στην πολιορκία του Λάλα μαζί με τον Δημήτρη Δεληγιάννη και έπειτα στην Πολιορκία της Τριπολιτσάς κατά τα Τρίκορφα και έμεινε εκεί όλο το χρόνο της πολιορκίας.
Αυτός και ο αδελφός του και άλλοι μερικοί απέδειξαν μεγάλο ζήλο και προθυμία στον πόλεμο. Ήταν πολύ καλός στο σημάδι και προκαλούσε συνέχεια τους Τούρκους για να γίνεται πόλεμος.
Στις 12 Ιουνίου όταν έλειπαν οι αρχηγοί και οι άλλοι καπεταναίοι για να υποδεχτούν τον Δημήτριο Υψηλάντη, οι Τούρκοι πήραν θάρρος και νόμισαν ότι ήταν καλή ευκαιρία να βγουν και να κατακτήσουν την πεδιάδα του Μικρού Μύτικα του χωριού Μακροβουνίου. Στην μάχη που ακολούθησε ο Μουρλογεώργης διακρίθηκε για την γενναιότητά του.
Ενώ ήταν μόνος του και λίγο πιο πέρα από τους δικούς του, τον περικύκλωσαν Τούρκοι καβαλάρηδες. Αυτός όμως τους φοβέριζε με το τουφέκι του και τους σταματούσε. Όταν ένας Τούρκος έσυρε το σπαθί του για να του πάρει το κεφάλι, ο Μουρλογεώργης άρπαξε με τα χέρια του το χαλινάρι και κρύφτηκε κάτω από την κοιλιά του αλόγου. Ο Τούρκος τον πυροβόλησε δυο φορές και τον πλήγωσε ελαφρά, αλλά ο Μουρλογεώργης με το μαχαίρι του ξεκοίλιασε το άλογο και στην συνέχεια σκότωσε τον Τούρκο.
Από το περιστατικό αυτό, ο Μουρλογιώργης πληγωμένος στάλθηκε στο νοσοκομείο της Βυτίνας, όπου ο χειρουργός Νικόλαος Θεοφιλόπουλος τον περιποιήθηκε και τον θεράπευσε.
Τα ανδραγαθήματα αυτά που έκανε και σε άλλες μάχες τον έκαναν γνωστό και δημοφιλή στους Έλληνες. Με την αποκατάσταση δεν δέχτηκε να πάρει την παραμικρή περίθαλψη και πέθανε φτωχός και άστεγος.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα ήταν χωρισμένο σε 3 ομίλους: Λευκωσίας-Κερύνειας, Λάρνακας-Αμμοχώστου, Λεμεσού-Πάφου. Στους ομίλους Λευκωσίας-Κερύνειας και Λάρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν 14 ομάδες και στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου 13 ομάδες. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες οποίες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες έδωσαν αγώνες μπαράζ και οι δύο πρώτες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1990–1991. Οι δύο τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αγγελαίικα Άρτας

Γεωγραφία

Το Αγγελαίικα βρίσκονται στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας, λίγα χιλιόμετρα από τους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και πολύ κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Σαραντάπορου. Είναι χαρακτηρισμένα ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, σε υψόμετρο 380 και απέχουν από την Άρτα, 46 χλμ. περίπου, προς τα ΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού των Αγγελαίικων έχει ως εξής: κάτοικοι 20 (2001), 14 (2011).
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων του Κοσσυφοπεδίου

Οι Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων του Κοσσυφοπεδίου εκδίδονται από το Υπουργείο Εσωτερικών της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου. Από την 1η Ιουνίου 2012, όλοι οι πολίτες του Κοσσυφοπεδίου είναι υποχρεωμένοι να έχουν στα αυτοκίνητά τους πινακίδες με την επιγραφή KS ή RKS. Η μη συμμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα τη δήμευση των μη Κοσοβαρικών πινακίδων (συμπεριλαμβανομένων των σερβικών πινακίδων με κωδικούς επαρχίας των επαρχιών του Κοσσυφοπεδίου) και νομικών συνεπειών.

Πλάκες οχημάτων, ρυμουλκούμενων και μοτοσυκλετών

Οι οριζόντιες πινακίδες οχημάτων θα πρέπει να είναι λευκές, αντανακλαστικά χρωματισμένες, με αριθμούς και γράμματα μαύρου χρώματος, ενώ το πλαίσιο θα πρέπει να είναι μαύρο με πλάτος 4 χιλιοστών. Σε όλες τις οριζόντιες πινακίδες, στο πρώτο οριζόντιο τμήμα της πινακίδας με μπλε χρώμα, τοποθετείται ο κωδικός χώρας της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου, RKS, με χρυσό χρώμα. Στο δεύτερο μέρος της πινακίδας σημειώνονται τα στοιχεία της αντίστοιχης περιοχής.
Επιπλέον, θα πρέπει να υπάρχει το κρατικό έμβλημα, τρία ψηφία και στη συνέχεια η οριζόντια γραμμή. Στο τέλος της πινακίδας υπάρχουν δύο γράμματα του τυποποιημένου λατινικού αλφαβήτου από το Α έως το γράμμα Q. Οι τριψήφιοι αριθμοί για τις συνήθεις, οριζόντιες και τετραγωνικές πινακίδες καταχώρησης των οχημάτων ξεκινούν από τον αριθμό 101.

Πινακίδες KS κατά την εποχή της UNMIK

Οι εν λόγω πινακίδες εκδόθηκαν υπό τη διοίκηση της UNMIK από το 1999 έως το 2010. Από την 1η Νοεμβρίου 2011 θα εκδοθούν εκ νέου για τους πολίτες που θέλουν να περάσουν στη Σερβία, καθώς η Σερβία δέχεται μόνο αυτές τις πινακίδες και όχι τις νέες πινακίδες RKS. Αποτελούνται από έναν τριψήφιο αριθμό και μια σύντμηση δύο γραμμάτων KS, που σημαίνει "Κοσσυφοπέδιο", και τελειώνει με έναν άλλο τριψήφιο αριθμό.
1678 Χβεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χβεν εκτιμάται σε 39,86 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0486.
Χλωριούχο αμμώνιο

Παραγωγή

Είναι έτερο προϊόν της διεργασίας Σολβέ (Solvay process), της οποίας το κύριο προϊόν είναι το ανθρακικό νάτριο (Na₂CO₃):
Εκτός από το γεγονός ότι έτσι κι αλλιώς η μέθοδος αυτή αποτελεί την κύρια μέθοδο παραγωγής χλωριούχου αμμωνίου, αποτελεί επιπλέον μέθοδο ελαχιστοποίησης της έκλυσης αμμωνίας στο περιβάλλον, κατά τη διάρκεια διαφόρων βιομηχανικών διεργασιών, που παράγουν αμμωνία ως παραπροϊόν. Εναλλακτικά, το χλωριούχο αμμώνιο παράγεται βιομηχανικά και με την αντίδραση αμμωνίας και υδροχλωρίου, τόσο στην αέρια κατάσταση, όσο και σε διαλύματα:
Ακόμη, το χλωριούχο αμμώνιο υπάρχει σε φυσική ορυκτή μορφή σε ορισμένες ηφαιστειογενείς περιοχές, σχηματίζοντας ηφαιστειογενή πετρώματα γύρω από πόρους διαφυγής καπνού. Οι κρύσταλλοι χλωριούχου αμμωνίου σχηματίζονται άμεσα από την αέρια κατάσταση, αλλά τείνουν να είναι βραχύβιοι, γιατί είναι πολύ ευδιάλυτοι στο νερό.

Χημικές ιδιότητες

Το χλωριούχο αμμώνιο μοιάζει να εξαχνώνεται με όταν θερμαίνεται, αλλά στην πραγματικότητα διασπάται σε ατμούς αμμωνίας και αέριο υδροχλώριο:
Το χλωριούχο αμμώνιο έχει συμπεριφορά ασθενούς οξέος και γι' αυτό αντιδρά με ισχυρές βάσεις, όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), εκλύοντας ατμούς αμμωνίας:
Ομοίως, αντιδρά και με άλατα που έχουν βασική συμπεριφορά, όπως τα ανθρακικά αλκαλιμέταλλα (M₂CO₃), σε αυξημένες θερμοκρασίες, δίνοντας αμμωνία και τα αντίστοιχα χλωρίδια των συγκεκριμένων μετάλλων (MCl). Για παράδειγμα:
Ένα διάλυμα 5% κατά βάρος χλωριούχου αμμωνίου σε νερό έχει pH που κυμαίνεται από 4,6 ως 6,0.
Κάποιες αντιδράσεις χλωριούχου αμμωνίου με άλλα χημικά είναι ενδοθερμικές, όπως αντίδρασή του με το υδροξείδιο του βαρίου [Ba(OH)₂] , όπως και η διάλυση του ίδιου του χλωριούχου αμμωνίου στο νερό.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2014-2015

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2014–15 είναι το 36ο στην ιστορία του θεσμού, και το 26ο με την ονομασία Α1 κατηγορία. Διεξάγεται από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Το κατέκτησε ο ΠΑΟΚ, το τρίτο στην ιστορία του.