Πυγμαλίων (ταινία)

Υπόθεση

Ένας διανοούμενος καθηγητής γλωσσολογίας, ο Χένρι Χίγκινς (Λέσλι Χάουαρντ), συναντάει την Ελάιζα Ντούλιτλ (Γουέντι Χίλερ) μια κοπέλα που πουλάει λουλούδια στους δρόμους και εντυπωσιάζεται από τον τρόπο ομιλίας της, ο οποίος μαρτυρά την κοινωνική της τάξη. Μετά τη συναντησή του αυτή, ο Χίγκινς βάζει στοίχημα με τον στρατηγό Πίκερινγκ ότι θα τα καταφέρει να διδάξει στην Ελάιζα να μιλάει σωστά αγγλικά, τόσο σωστά και καλά, ώστε να καταφέρει να ξεγελάσει την λονδρέζικη αριστοκρατία υποδυόμενη την γαλαζοαίματη. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων όμως ο Χίγκινς διαπιστώνει ότι η Ελάιζα ,παρά την ταπεινή της καταγωγή, είναι μια ξεχωριστή οντότητα με προσωπικές ιδέες.

Πληροφορίες παραγωγής

Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω. Ο Μπέρναρντ Σω έγραψε τον Πυγμαλίωνα το 1912, εμπνευσμένος από το αρχαίο ελληνικό μύθο του Πυγμαλίωνα. Του Κύπριου βασιλιά που ερωτεύτηκε το άγαλμα (Γαλάτεια) που έφτιαξε. Στο έργο του Σω ο Άγγλος γλωσσολόγος Χίγκινς συναντά μια πλανόδια πωλήτρια λουλουδιών στους δρόμους του Λονδίνου κι όταν ακούει την Κόκνεϊ προφορά της, αποφασίζει να αποδείξει στο φίλο του Πίκερινγκ ότι μπορεί να την διδάξει να συμπεριφέρεται ως κυρία της καλής κοινωνίας. Όταν ο Χίγκινς τα καταφέρνει διαπιστώνει, ως άλλος Πυγμαλίων, ότι έχει ερωτευτεί το δημιούργημά του. Ο Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω συμμετείχε στη συγγραφή του σεναρίου της μεταφοράς του δημιουργήματός του, ενώ είχε επίσης τον πρώτο λόγο όσον αφορά την παραγωγή της ταινίας.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ούγγρος παραγωγός Γκάμπριελ Πασκάλ, αποφάσισε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη μια σειρά θεατρικών έργων του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω και προσέγγισε το συγγραφέα με σκοπό να του ζητήσει την άδεια. Ο Μπέρναρντ Σω ήταν διστακτικός δεδομένης της κακής ποιότητας των προηγούμενων μεταφορών των θεατρικών του, αλλά ο Πασκάλ κατάφερε να τον πείσει υποσχόμενος στον Σω ότι θα του παραχωρούσε τον έλεγχο της παραγωγής. Το σενάριο του "Πυγμαλίωνα" από τους Σέσιλ Λιούις και Γ. Λίπσκομπ αφαιρούσε όλες τις σκηνές που εκτυλίσσονται εκτός θεατρικού πλαισίου και ο Μπέρναρντ Σω πρόσθεσε νέες σκηνές διαλόγου. Ο Ούγγρος κόμης Άριστιντ Κάρπαθι ήταν ένας χαρακτήρας που επινοήθηκε από το Σω (με πηγή έμπνευσης τον παραγωγό Πασκάλ) και προστέθηκε για πρώτη φορά στην κινηματογραφική μεταφορά του Πυγμαλίωνα. Στην αυθεντική έκδοση του έργου του Σω γινόταν μόνο αναφορά στο συγκεκριμένο πρόσωπο (στο Ωραία μου Κυρία, στο μιούζικαλ βασισμένο στον "Πυγμαλίωνα", ονομάζεται Ζόλταν Κάρπαθι). Παρά τη θέληση του Μπέρναρτ Σω, το σενάριο είχε ευτυχισμένο τέλος με την Ελάιζα να επιστρέφει στον Χίγκινς και να παρατάει τον Φρέντι. Παρόλα αυτά οι σεναριογράφοι διατήρησαν την αμφιλεγόμενη ατάκα της Ελάιζα Ντουλίτλ "Not Bloody Likely", καθιστώντας τον Πυγμαλίωνα την πρώτη αγγλική ταινία στην οποία υπήρξε η λέξη bloody. Στην αμερικάνικη έκδοση της ταινίας η αμφιλεγόμενη λέξη damn, η οποία χρησιμοποιείται συχνά από τον Χίγκινς αντικαταστάθηκε από τη λέξη counfounded. Αυτό ένα χρόνο πριν την κυκλοφορία του Όσα παίρνει ο άνεμος και του Frankly my dear, I don't give a damn του Ρετ Μπάτλερ.

Διανομή ρόλων

Η Γουέντι Χίλερ επελέγη προσωπικά από τον Μπέρναρντ Σω, να υποδυθεί την Ελάιζα, εφόσον είχε ήδη ερμηνεύσει το ρόλο στο θέατρο (όπως και την "Αγία Ιωάννα" επίσης του Μπέρναρντ Σω). Παρά το γεγονός ότι η Χίλερ είχε ήδη κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του 1937 Lancashire Luck, στους τίτλους της ταινίας αναφερόταν ως πρωτοεμφανιζόμενη. Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Χίγκινς, που ερμήνευσε τελικά ο Λέσλι Χάουαρντ, ήταν ο Τσαρλς Λότον. Η ταινία σηματοδότησε την αρχή της καριέρας των Άντονι Κουέιλ και της Καθλίν Νέσμπιτ, ενώ το μοντάζ της έγινε από τον Ντέιβιντ Λιν. Ο Χάουαρντ που σκηνοθέτησε την ταινία μαζί με τον Άντονι Ασκουΐθ, πίστευε ότι ο συγκεκριμένος ήταν ο καλύτερος ρόλος της καριέρας του, του άρεσε το γεγονός ότι ο Χίγκινς υποτιμούσε την υποκρισία και την φαινομενική ευγένεια της καλής κοινωνίας και αυτό του το μίσος πάνω στη συμπεριφορά των πλουσίων τον έκανε επαναστάτη στα πλαίσια της ίδιας του της κοινωνικής τάξης.

Γυρίσματα

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στη σκηνή όπου ο Χίγκινς τοποθετεί μπίλιες στο στόμα της Ελάιζα, η Χίλερ είπε στον Λέσλι Χάουαρντ ότι είχε καταπιεί μία κι εκείνος της απάντησε "Μην ανησυχείς αγαπητή μου υπάρχουν κι άλλες εδώ". Η ατάκα θεωρήθηκε επιτυχημένη κι όλοι συμφώνησαν να την προσθέσουν στην ταινία.

Επανεκτέλεση

Το έργο του Μπέρναρντ Σω "Πυγμαλίων" έμελλε να γίνει μιούζικαλ με την Τζούλι Άντριους και τον Ρεξ Χάρισον κατά τα μέσα της δεκαετίας του '50 και να μεταφερθεί στον κινηματογράφο ως μουσικοχορευτικό θέαμα με την Όντρεϊ Χέπμπορν και τον Χάρισον το πασίγνωστο Ωραία μου Κυρία (My Fair Lady, 1964).