google/wiki40b huggingface dataset:
Ρογήρος Βερνάρδος Α΄ της Φουά

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Ρογήρου Γ΄ της Φουά.
Το 1149 και πάλι το 1163 στο Παμιέρ έπρεπε να αποδώσει στο ναό του Σαιντ-Αντονίν ντε Γρεντελά τις κατασχεθείσες γαίες. Τελικά συμφώνησε με τον ναό να είναι και οι δύο εξίσου ιδιοκτήτες (paréage). Η Αυλή του ήταν υπεύθυνη για την άμυνα και την απονομή δικαίου. Την ίδια συνιδιοκτησία έκανε ο Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄ και με το αββαείο τού Σαιν-Βολουσιέν το 1168, όπου τα ενοίκια μοιράστηκαν μεταξύ της εκκλησιαστικής εξουσίας και αυτής τού κόμη.
Νυμφεύτηκε την κόρη τού Ρογήρου Α΄ των Τρανκαβέλ και έγινε υποτελής τού κόμη της Βαρκελώνης. Απέφυγε να συμμετάσχει στον πόλεμο τού επικυρίαρχού του το 1159 και επικεντρώθηκε στην επέκταση της δικής του ζώνης επιρροής, όπως πχ με τη συμφωνία με τους κυρίους τού Ντυν το 1162. Το 1185 τελικά αναγκάστηκε να πολεμήσει μαζί με τον Αλφόνσο κόμη της Βαρκελώνης στη νότιο Γαλλία· μόνο ο Βερνάρδος Δ΄ κόμης τού Κομμάνζ μπόρεσε να μείνει ουδέτερος. Φαίνεται, πως ο Αλφόνσος προτίθετο να τού αναθέσει τη διακυβέρνηση της Προβηγκίας στον Ρογήρο-Βερνάρδο Α΄.
Τάφηκε στο αββαείο τού Μπουλμπόν και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ραϋμόνδος Ρογήρος.
Μια ωραία πεταλούδα

Το Μια ωραία πεταλούδα είναι παιδικό τραγούδι που απέδωσε στα ελληνικά το 1876 ο ποιητής και φιλόλογος Ηλίας Τανταλίδης.

Ιστορία

Οι στίχοι και η μελωδία εκδόθηκαν το 1876 στη συλλογή του Ηλία Τανταλίδη Άσματα εις Ευρωπαϊκήν Μελωδίαν. Οι στίχοι και η μελωδία του έργου αυτού, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Τανταλίδης, είναι κατά το πολύ μεγαλύτερο μέρος ερανισμένο από Ευρωπαϊκές συλλογές, με τους στίχους προσαρμοσμένους στη μελωδία σε ελεύθερη απόδοση όπου ήταν δυνατόν, και σε πρωτότυπη απόδοση που ακολουθεί "το ήθος της απαγγελείας" σε άλλα. Το συγκεκριμενό τραγούδι δεν είναι καθαρό σε ποιο τραγούδι αντιστοιχεί, αλλά σίγουρα είναι Ρωσσικό, καθώς όλο το Α΄ μέρος στο οποίο περιέχεται είναι ερανισμένο από συλλογή Ρωσικών παιδικών τραγουδιών του M. Bernardi (Πετρούπολη 1868) και άλλων Ρωσσικών συλλογών.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν μαρτυρίες που υποδηλώνουν ότι το Μια ωραία πεταλούδα (με τους στίχους της δημοτικής) τραγουδιόταν τουλάχιστον από τη δεκατία του 1940.

Σύγχρονες εκτελέσεις

Η πρώτη ηχογράφιση του τραγουδιού έγινε από το Παιδικό συγκρότημα της Μαρίας Κυνηγού-Φλάμπουρα το 1967, σε δίσκο 45 στροφών σε ενορχήστρωση Δήμου Μούτση και Λευτέρη Παπαδόπουλου . Η μελωδία είναι ελαφρώς διαφοροποιημένη από την αρχική, και είναι αυτή που έχει επικρατήσει σήμερα.
Μια από τις πρώτες επίσης εκτελέσεις είναι αυτή της Αγγελικής Καψάσκης-Λάμπρου, η οποία ηχογράφησε το τραγούδι το 1970 με την Παιδική χορωδία του Χατζηκυριακείου Ιδρύματος, επίσης σε δίσκο 45 στροφών, με τους ίδιους συντελεστές στη μουσική (Μούτσης-Παπαδόπουλος).
Από τότε έχουν ακολουθήσει πάμπολλες εκτελέσεις του τραγουδιού, μεταξύ των οποίων της Κικής Καψάσκη το 1991, του παιδικού συγκροτήματος "Τα Ζουζούνια" το 2003, και της Μαρίζας Κωχ το 2009.
Νεοδορκάδιον το διγραμμωτόν

Βιολογία

Η προνύμφη αναπτύσσεται στο έδαφος. Ροκανίζει τις ρίζες διάφορων αγρωστοειδών και άλλων ποωδών φυτών. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί ένα χρόνο. Τα ακμαία γίνονται ορατά κατά την άνοιξη. Κινούνται σε ανοικτές περιοχές στο έδαφος.

Γεωγραφική εξάπλωση

Ο χώρος διαμονής του Νεοδορκάδιον το διγραμμωτόν είναι διάτρητος. Στη Νότια Ευρώπη συναντούμε το είδος στην Ελλάδα και την Ιταλία, λείπει όμως στην Αυστρία και τη Σλοβενία. Τα βόρεια σύνορα του χώρου διαμονής διατρέχουν την Κροατία, Σλοβακία, Ουγγαρία μέχρι την Ουκρανία, το κολεόπτερο λείπει όμως στη Ρουμανία.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1996-1997

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1996-97  διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μακεδονικός Θεσσαλονίκης και ανέβηκε στην Α2΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης, ανέβηκε ο δευτεραθλητής  Α.Ο. Αμύντας.
Λόβιαταρ

Στη φινλανδική μυθολογία, η Λόβιαταρ (φινλ. Loveatar, Lovetar, Lovehetar, Louhetar, Louhiatar, Louhi) είναι η τυφλή κόρη του Τούονι, θεού του Κάτω Κόσμου, και θεωρούνταν η χειρότερη από τις θεότητες του Θανάτου.
Σύμφωνα με το μύθο, που περιγράφεται στο 45ο κεφάλαιο του έπους Καλέβαλα, γέννησε εννιά γιους, τις Εννιά ασθένειες.
Η Λόβιαταρ συχνά συγχέεται με τη θεότητα Λόουχι, που εξουσίαζε την Πόγιολα, και σε παλιά παραδοσιακά φινλανδικά ποιήματα οι δυο χαρακτήρες ταυτίζονται. Είναι πιθανόν να πρόκειται για δυο διαφορετικές τοπικές ονομασίες της ίδιας θεότητας, οπότε και το πιο διαδεδομένο όνομα (Λούχι) να χρησιμοποιήθηκε για τον πιο ισχυρό χαρακτήρα, την Κυρά της Πόγιολα, αν και πολλές φορές δεν αναφέρεται καν με το όνομά της παρά μόνο με αυτό τον χαρακτηρισμό.
Λεία Χατζοπούλου-Καραβία

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, σπούδασε θέατρο, αγγλική και ελληνική φιλολογία, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ρωσικά και άλλες γλώσσες. Είναι δρ. Συγκριτικής Γραμματολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Η διδακτορική της διατριβή είχε τίτλο «Οι Ερινύες επί σκηνής στην οικογένεια των Ατρειδών - Αισχύλου Ορέστεια, Ζ. Ζιρωντού Ηλέκτρα, Ζ. Π. Σαρτρ Οι Μύγες, Τ. Σ. Έλιοτ Η Οικογενειακή Συγκέντρωση», Σορβόννη, 1992.

Θέατρο

Διδάσκει θέατρο, διευθύνει το "Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Σμύρνης". Από το 1996 οργανώνει στην Ελλάδα κάθε δύο χρόνια διεθνή συνέδρια θεατρολογίας ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Θεατρικής Έρευνας στην Ελλάδα. Είναι Πρόεδρος του Διεθνούς Forum Θεατρικών Συγγραφέων του Ι.Τ.Ι. της UNESCO.

Εργογραφία

Το έργο της περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, πεζογραφήματα και θεατρικά έργα για ενήλικες και για νέους. Επίσεις έχει μεταφράσει έργα από διάφορες γλώσσες. Πολλά έργα της έχουν μεταφραστεί, δημοσιευτεί ή εκδοθεί σε άλλες χώρες, κι έχουν παιχτεί στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή στο θέατρο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Διακρίσεις

Τον Μάρτίο του 2008, ο Δήμος Νέας Σμύρνης της απόνειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης. Τον Απριλίο του 2008 έλαβε το βραβείο ARDUA στο Μπορντό, για τα θεατρικά της έργα «Φυλακή» και «Πρόσφυγας», ενώ το 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της απόνειμε το Βραβείο Leopold Senghor.
Φαινόμενο μέγεθος

Ιστορία της έννοιας

Πρώτος καθόρισε μια κλίμακα λαμπρότητας ο Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός Ίππαρχος το 129 π.Χ.. Καθόρισε να έχουν τον αριθμό 1 τα πιο λαμπρά αστέρια, και τον αριθμό 6 τα μόλις διακρινόμενα με γυμνό οφθαλμό. Έτσι, τα αστέρια χαρακτηρίστηκαν ως πρώτου μεγέθους, δεύτερου μεγέθους, τρίτου μεγέθους κτλ. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, περί το 140, διατήρησε αυτή την κλίμακα φαινομένων μεγεθών.
Πολλούς αιώνες αργότερα, το 1609, ο Γαλιλαίος κατασκεύασε αστρονομικό τηλεσκόπιο και μπόρεσε να δει με αυτό αστέρια με ασθενέστερη λαμπρότητα, οπότε χρησιμοποιήθηκαν φυσιολογικά οι επόμενοι αριθμοί, δηλαδή έβδομο μέγεθος, όγδοο μέγεθος, κλπ.

Σύγχρονη εποχή

Οι οπτικές συσκευές της εποχής μας μάς προσφέρουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Με κοινά κιάλια (με διάμετρο φακών 50mm) μπορούμε να δούμε αστέρια μέχρι φαινόμενο μέγεθος περίπου 10, ενώ με μικρό αστρονομικό τηλεσκόπιο (με διάμετρο φακού 7,5 εκατοστών) μέχρι φαινόμενο μέγεθος 11. Με το πανίσχυρο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ, που βρίσκεται έξω από την ατμόσφαιρα και άρα δεν επηρεάζεται από τις οπτικές παραμορφώσεις που αυτή προκαλεί, μπορούμε να δούμε αστέρια μέχρι φαινόμενο μέγεθος 30.
Με τη βελτίωση των οπτικών συσκευών και τη μέτρηση με ακρίβεια της λαμπρότητας των ουρανίων σωμάτων, φάνηκαν και τα προβλήματα της πανάρχαιας κλίμακας, όπου τα ουράνια σώματα χωρίζονταν σε μόνο έξι μεγέθη. Υπήρχαν αστέρες με φαινόμενο μέγεθος 1 (π.χ. ο Βέγας (Vega), ο Ρίγκελ (Rigel)), που ήσαν πιο λαμπροί από άλλους αστέρες με φαινόμενο μέγεθος 1.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1989-1990

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1989–90 ήταν το τελευταίο που διεξήχθη ως ενιαία Α΄ Εθνική Κατηγορία πριν την οριστική διάσπαση της σε Α1 και Α2 από την επόμενη περίοδο. Λόγω αυτής της διάσπασης, οι ομάδες της ανώτερης κατηγορίας μειώθηκαν από 12 σε 10. Έτσι οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι ομάδες των θέσεων 9 και 10 έδωσαν αγώνες μπαράζ με τους δύο πρωταθλητές της Β' Εθνικής (Ζαφειράκη Νάουσας και Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων).
Μεγάλα φαβορί του πρωταθλήματος ήταν και πάλι οι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, και το πρωτάθλημα φαινόταν ότι θα κριθεί στους μεταξύ τους αγώνες όπως και τα προηγούμενα χρόνια, καθώς η τελευταία φορά που είχαν χάσει από κάποια άλλη ομάδα ήταν την περίοδο 1986–87 όταν ο Ολυμπιακός είχε ηττηθεί από τον Άρη.
Ο Παναθηναϊκός πήρε μεγάλο προβάδισμα για τον τίτλο, καθώς μόλις την δεύτερη αγωνιστική επικράτησε εκτός έδρας του μεγάλου αντιπάλου του με 0–3 (13-15, 11-15, 4-15), μια νίκη που ήταν η πρώτη των πρασίνων στην έδρα του Ολυμπιακού σε αγώνες πρωταθλήματος μετά την περίοδο 1981-82. Στο δεύτερο γύρο ο Ολυμπιακός "απάντησε", καθώς επικράτησε στο κλειστό της Λεωφόρου με 1–3 (12-15, 7-15, 15-10, 9-15). Με τους δύο αντιπάλους ισόβαθμους, το πρωτάθλημα φαινόταν ότι θα κρίθει σε αγώνα μπαράζ, όμως την 16η αγωνιστική ο Παναθηναϊκός γνώρισε αναπάντεχη ήττα στην Αλεξανδρούπολη με 3-2 σετ από τον τοπικό Εθνικό. Αύτη ήταν μάλιστα η πρώτη ήττα για τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα από οποιαδήποτε ομάδα εκτός του Ολυμπιακού, μετά την περίοδο 1980-81. Έτσι ο Ολυμπιακός χωρίς άλλες απώλειες βαθμών, έφτασε στην κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου πρωταθλήματος.

Μπαράζ για Α1

Οι αγώνες μπαράζ για τις δύο τελευταίες θέσεις στην Α1 της επόμενης περιόδου, διεξήχθησαν στις Σέρρες από 11 έως 13 Μαΐου του 1990. Οι δύο ομάδες της Β' Εθνικής κατέλαβαν της δύο πρώτες θέσεις και κέρδισαν την άνοδο τους στην Α1.
Εσωτερισμός

Ως εσωτερισμός εν γένει εννοείται η ύπαρξη εσωτερικών πεποιθήσεων ή πίστεων, δηλαδή ιδεών που γίνονται κατανοητές από μικρές συνήθως ομάδες ανθρώπων ή μυημένους ή είναι αποτέλεσμα εγγενούς ενδιαφέροντος. Ο όρος πηγάζει από τη λέξη ἐσωτερικός, σύνθετη του ἔσω, που υποδηλώνει την εσωτερικότητα ή μυστικισμό του συστήματος. 
Ο όρος είναι επίσης πιθανό να αναφέρεται στην ακαδημαϊκή μελέτη των εσωτερικών θρησκευτικών συστημάτων και φιλοσοφιών ή στη μελέτη των θρησκευτικών συστημάτων και των φιλοσοφιών, των οποίων οι υποστηρικτές διακρίνουν τις πεποιθήσεις τους, τις πρακτικές και τις εμπειρίες τους από τις εξωτερικές και περισσότερο δογματικές παραδόσεις.
Ως παραδείγματα εσωτερικών θρησκευτικών κινημάτων και φιλοσοφιών αναφέρονται:
η Αλχημεία, η Αστρολογία, η Ανθρωποσοφία, ο πρώιμος Χριστιανικός μυστικισμός, ο Ελευθεροτεκτονισμός, ο Γνωστικισμός, η Καββάλα, ο Νεοπλατωνισμός, o Ερμητισμός, η Μαγεία, ο Μυστικισμός Μερκαμπά,ο  Μεσμερισμός, ο Ροδοσταυρισμός, ο Ταοϊσμός, η Αριθμολογία, ο Σβεντενμποργκιανισμός, η Σαϊεντολογία, ο Πνευματισμός, οι Αλεβίτες, η Θεοσοφία του Γιάκομπ Μπέμε και το θεοσοφικό κίνημα που σχετίζεται με την Έλενα Μπλαβάτσκι.
Αν και ο εσωτερισμός αναφέρεται ως εξερεύνηση των κρυμμένων νοημάτων και του συμβολισμού διαφόρων φιλοσοφικών, ιστορικών και θρησκευτικών κειμένων, τα ίδια κείμενα απαντώνται στις δεσπόζουσες θρησκείες. Για παράδειγμα, η Βίβλος και το Τορά θεωρούνται και αναφέρονται από τις σχετικές ομάδες ως εσωτερικά κείμενα.
Καλλιθέα Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Η παλιότερη ονομασία της Καλλιθέας ήταν Μετόχι του Μπαμπαλή, από το όνομα του Τούρκου ιδιοκτήτη. Με την ίδια ονομασία αναγράφεται στην απογραφή του 1920 με 107 κατοίκους. Ο σημερινός πληθυσμός έχει καταγωγή από το Οροπέδιο καθώς επίσης και από το χωριό Γωνιές Πεδιάδος. 
Κοντά στον οικισμό τις τελευταίες δεκαετίες ιδρύθηκε το εργοστάσιο Henniger και το εργοστάσιο ηλεκτρονικών.   
Ο Πρασσάς δεν αναφέρεται σε παλιές απογραφές. Η ετυμολογία του είναι από τη λέξη πρασά, δηλαδή την πρασιά, όπως λέγεται το φυτώριο στην Κρήτη. Συνεπώς, η ονομασία Πρασσάς (ο Πρασάς) θεωρείται λανθασμένη . 
Το 1583 αναφέρεται Cartero με 179 κατοίκους.
Αστική Περιοχή Μορογκόρο

Τομείς

Η Αστική Περιοχή Μορογκόρο, έχει έξι διοικητικούς Τομείς.
Παναγιώτης Σουκάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1947 και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο εκπαιδευτήριο Αναβρύτων, όπου υπήρξε συμμαθητής του, τότε διαδόχου και μετέπειται βασιλιά, Κωνσταντίνου Β΄. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια ειδικεύτηκε στην Ορθοπεδική. Με το ξέσπασμα της Χούντας των Συνταγματαρχών συνελλήφθη ως εγκάθετος. Εργάστηκε ως Clinical & Research Fellow (1971 - 1975) στην Ορθοπεδική Κλινική του Πανεπιστημίου Duke (Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ) και το 1975 έγινε πανεπιστημιακός επιμελητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 1980, οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής Ορθοπεδικής Κλινικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Το 2002 εξελέγη τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών παραμένοντας μέχρι το 2008, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Τον Δεκέμβριο του 2012 εξελέγη πρώτος πρόεδρος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Έχει χρηματίσει πρόεδρος της Χειρουργικής Ορθοπαιδικής και Τραυματολογίας (ΕΕΧΟΤ), πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Χειρουργικής Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας (2001) κ.α. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού ενώ το 2012 αναγορεύθηκε σε επίτιμο καθηγητή της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το επιστημονικό του έργο είναι σημαντικό, καθώς έχει δημοσιεύσει πάνω από 100 επιστημονικές εργασίες. Πέραν της ιατρικής, ο Παναγιώτης Σουκάκος είναι συλλέκτης παλαιών χαρτών με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους χάρτες του ευρύτερου ελλαδικού χώρου και της ανατολικής Μεσογείου.
32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών (Ελλάδα)

Ιστορία

Ο σχηματισμός έχει τις ρίζες του στο 32ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο σχηματίστηκε στην Πρέβεζα το 1919 και στη συνέχεια τέθηκε υπό τη διοίκηση της 8ης Μεραρχίας Πεζικού. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο ως τμήμα της Μεραρχίας Κυδωνιών και της 5ης Μεραρχίας Πεζικού και αργότερα στον ελληνοϊταλικό πόλεμο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την κατοχή της Ελλάδας από τους Γερμανούς, διαλύθηκε. Το 1959 το Σύνταγμα μετέπεσε σε 132ο Σύνταγμα Ελαφρού Πεζικού και μεταφέρθηκε στην Αττική ως εφεδρική μονάδα, αλλά το 1967 αναδιοργανώθηκε ως μονάδα πεζοναυτών με την ονομασία 32ο Σύνταγμα Πεζοναυτών.
Τον Ιανουάριο του 1988, μετά τη διάλυση της ενοποιημένης ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων, η μονάδα διευρύνθηκε σε μέγεθος ταξιαρχίας. Έπειτα τέθηκε υπό τη διοίκηση του Β΄ Σώμα Στρατού στο πλαίσιο της Δύναμης ταχείας αντίδρασης της Ελλάδας.
Η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών συστάθηκε το 1988 μετά την αναδιοργάνωση της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων.Στους διατελέσαντες Διοικητές περιλαμβάνονται ο Φίλιππος Λουκόπουλος και ο Φραγκούλης Φράγκος.

Έμβλημα

Το έμβλημα της απεικονίζει την Αργώ. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ.
Γεωγραφικό κέντρο της Ασίας

Η θέση του γεωγραφικού κέντρου της Ασίας (ρωσικά: Центр Азии, τουβανικά: Азияның Төвү, κινέζικα: 亚洲地理中心) εξαρτάται από τον ορισμό των συνόρων της Ασίας, κυρίως αν απομακρυσμένα νησιά συμπεριληφθούν για να οριστούν τα ακραία σημεία της Ασίας, και σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού του τελικού αποτελέσματος. Επίσης, σχετικά με την προβολή που χρησιμοποιείται (ακτινική προβολή στο αεροπλάνο εναντίον προβολής στο γεωειδές), δεν υπάρχει αντικειμενικά σωστός τρόπος για να βρεθεί "το κέντρο της Ασίας". Έτσι, πολλά μέρη ισχυρίζονται ότι φιλοξενούν αυτό το υποθετικό κέντρο.
Η πρώτη επίσημη δήλωση για το Κέντρο της Ασίας, έγινε στη δεκαετία του 1890 από Βρετανό ταξιδιώτη, και υπολογίζεται να είναι κοντά στο Αρχοντικό του Κτήματος του Σαφιάνοφ στο Σαλντάμ (σύγχρονη Τούβα στη Ρωσία) στο 52°29′00″N 96°05′09″E. Υπάρχει ένα μνημείο για τον εορτασμό αυτού του γεγονότος στο κήπο του κτήματος.

Κίνα

Το Γεωγραφικο Κέντρο της Ασιατικής Ηπείρου (亚洲大陆地理中心) είναι το όνομα του ενός μνημείου που δείχνει το υποτιθέμενο γεωγραφικό κέντρο της Ασιατικής ηπείρου. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ουρούμτσι, στο Σιντσιάνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Η μέτρηση στο οποίο βασίζεται χρονολογείται από το 1992. Ήταν με βάση υπολογισμού το γεωγραφικό κέντρο των 49 Ασιατικών χωρών (συμπεριλαμβανομένων και των νησιωτικών κρατών της Κύπρου και της Ιαπωνίας, και μετρώντας την Παλαιστίνη και Σικκίμ ως ξεχωριστές χώρες), το γεωγραφικό κέντρο των χωρών αυτών τοποθετείται στο  43°40′52″Β 87°19′52″Α.
Πριν από την ολοκλήρωση του μνημείου, η περιοχή χαρακτηριζόταν από ένα ξύλινο κοντάρι που έγραφε "Γεωγραφικό Κέντρο της Ασίας" (亚洲地理中心). Ένα χωριό έτυχε να βρίσκεται στο χώρο όπου μεταφέρθηκε το μνημείο που ήταν να κατασκευαστεί, και το νέο χωριό είναι τώρα γνωστό ως η "Καρδιά της Ασίας" (亚心).
Ο χώρος έχει έναν πύργο με την ένδειξη "Κέντρο της Ασίας", το οποίο αντιπροσωπεύει τις 48 χώρες της Ασίας. Το μνημείο ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Ρωσία

Ο Οβελίσκος "Κέντρο της Ασίας" (ρωσικά: Центр Азии, τουβανικά: Азияның Төвү) είναι το όνομα ενός μνημείου που δείχνει το υποτιθέμενο γεωγραφικό κέντρο της Ασιατικής ηπείρου. Αυτό το μνημείο βρίσκεται στο Κιζίλ, στη Δημοκρατία της Τιβά στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Βρίσκεται στο περιοχή Τος-Μπουλάκ νότια της πόλης, σε απόσταση περίπου 700 χλμ. βόρεια-βορειοανατολικά του μνημείο του Ουρούμτσι στις γεωγραφικές συντεταγμένες 51°43′29″N 94°26′37″E. Το μνημείο ολοκληρώθηκε το 1968.
Ράουνι

Στη φινλανδική μυθολογία, η Ράουνι είναι η θεά της γονιμότητας, σύζυγος του θεού Ούκκο, περίπτωση στην οποία ταυτίζεται με τη θεότητα Άκκα, το όνομα της οποίας σημαίνει «γριά των νεκρών». Την αποκαλούσαν «μητέρα της Γης», καθώς έδινε στους αρχαίους Φίννους τη δύναμη να πολεμήσουν δαιμόνια που είχαν κυριεύσει τη γη χωρίς την άδειά της. Πίστευαν ότι εξαιτίας των θυμών της και των αντιμαχιών ανάμεσα στο ζευγάρι Ούκκο-Ράουνι, η γη έτρεμε κι ο θυμός της προσπαθούσε να βρει διέξοδο.
To όνομα της Ράουνι προέρχεται από το ισλανδικό reynir ή το σουηδικό rönn, που δηλώνει τη σουρβιά, ένα ιερό δέντρο που προστατεύει από τα κακά πνεύματα. 
Οι Λάπωνες έχουν μια θεότητα ονόματι Ράουδνα, στην οποία θυσίαζαν ένα τάρανδο, όπως και στον Ούκκο.
Αναφέρεται στον κατάλογο των φινλανδικών θεοτήτων, που υφίσταντο στην προχριστιανική παράδοση, του Μίκαελ Αγκρίκολα, ο οποίος εκδόθηκε το 1548.
Δήμος Θερμαϊκού (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο Δήμος Θερμαϊκού του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των γειτονικών παλαιότερων κοινοτήτων Περαίας (έδρα), Νέων Επιβατών και Αγίας Τριάδας, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο δήμο Θερμαϊκού. Βρισκόταν στα δυτικά του νομού Θεσσαλονίκης στις ακτές του Θερμαϊκού κόλπου και αποτελούσε ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα, στα ανατολικά προάστια της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός του ήταν 20.253 κάτοικοι.

Ιστορία της περιοχής του Δήμου

Η ιστορία της περιοχής ξεκινάει το 1923, οπότε και εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι που ήρθαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ως πρόσφυγες από την περιοχή της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης, που σήμερα ανήκουν στην Τουρκία. 37.387 πρόσφυγες δημιούργησαν 75 προσφυγικούς συνοικισμούς στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Από αυτούς, 1.754 από τα παράλια της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης καταφεύγουν στα νοτιοανατολικά παράλια του Θερμαϊκού Κόλπου και δημιουργούν τρεις συνοικισμούς: την Αγία Τριάδα, τους Νέους Επιβάτες και την Περαία.
Η Περαία εκείνη την εποχή ήταν στην ιδιοκτησία ενός τούρκου Μπέη, όπου αρχικά εγκαταστάθηκαν 204 οικογένειες (132 από τη Δυτική Μικρά Ασία και 72 από την Ανατολική Θράκη), συνολικά 740 άτομα. Η καταγωγή των προσφύγων από δύο διαφορετικές περιοχές είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν διαφωνίες για το όνομα που θα δινόταν στον προσφυγικό συνοικισμό. Ο τότε Διευθυντής Εποικισμού Μακεδονίας πρότεινε τη σημερινή ονομασία και, μετά από μια κλήρωση των 3 προτεινόμενων ονομάτων, από την κληρωτίδα βγήκε το όνομα Περαία.
Δυτικά της Περαίας και κατά μήκος της παραλίας βρίσκονται οι Νέοι Επιβάτες. Την εποχή εκείνη ήταν τούρκικο τσιφλίκι και λεγόταν Μπαξέ Τσιφλίκ. Εκεί κατέφυγαν 159 οικογένειες (631 άτομα), όλες προερχόμενες από τους Επιβάτες, που ήταν παράλια πόλη στα βόρεια της Προποντίδας, και έδωσαν και το όνομα Νέοι Επιβάτες στο συνοικισμό τους.
Τέλος, δυτικά των Ν. Επιβατών και κατά μήκος της παραλίας βρίσκεται η Αγία Τριάδα. Στο χώρο αυτό, που τότε ονομαζόταν "Λευκή Βρύση", εγκαταστάθηκαν 40 οικογένειες από το Εξάστερο Ανατολικής Θράκης και 45 οικογένειες από το Οικονομείο Ανατολικής Θράκης, που βρισκόταν πολύ κοντά στους Επιβάτες.
Η ζωή στους προσφυγικούς συνοικισμούς άρχισε να οργανώνεται και η περιοχή να αναπτύσσεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Έτσι, στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα υπήρξε ραγδαία εξέλιξη σ' όλους τους τομείς. Αναμφίβολα, η γεωγραφική θέση της περιοχής και η μικρή απόσταση που τη χωρίζει από το μεγάλο αστικό κέντρο {Θεσσαλονίκη) συνέβαλαν στην ανάπτυξή της και ενίσχυσαν τη συμμετοχή της στα κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα. Έτσι, παρότι ο Δήμος Θερμαϊκού βρίσκεται στην περιφέρεια, δεν υπολείπεται των αστικών κέντρων.
Αγία Ειρήνη Αρνίθας

Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία

Η Αρνίθα βρίσκεται σε απόσταση 77χλμ. ΝΔ. της Ρόδου, σε πεδινό έδαφος, περιβαλλόμενη από γεωργικές εκτάσεις. Σε απόσταση 2χλμ. από τον οικισμό αποκαλύφθηκε λατρευτικό συγκρότημα των παλαιοχριστιανικών χρόνων, το οποίο περιλαμβάνει μαρτύριο, δύο βασιλικές, Διακονικό και βαπτιστήριο. Στη θέση αυτή και στην ευρύτερη περιοχή έχουν κατά διαστήματα έλθει στην επιφάνεια κατάλοιπα οικισμού της αρχαιότητας και της παλαιοχριστιανικής περιόδου, μεταξύ άλλων οικοδομικά λείψανα, νομίσματα, όστρακα, τάφοι. Το μεσαιωνικό παρελθόν του παρακειμένου σημερινού οικισμού επιβεβαιώνει η συμπερίληψή του σε διάταγμα του 1474 του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου Giovanni Battista Degli Orsini και τη διαρκή κατοίκησή του –και δη από μεικτό πληθυσμό χριστιανών και μουσουλμάνων– μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1522 το υφιστάμενο τέμενος του 18ου αι.
Η ανέγερση του μαρτυρίου χρονολογείται πιθανώς στον 5ο αι., της αρχαιότερης βασιλικής (Α) στο α’ ήμισυ του 6ου αι., της μικρότερης (βασιλικής Β), του Διακονικού και του βαπτιστηρίου στο β’ ήμισυ του ίδιου αιώνα. Η καταστροφή του συνόλου (λατρευτικού συγκροτήματος και οικισμού) ανάγεται στον 7ο αι., οπότε ο χώρος εγκαταλείφθηκε οριστικώς. Κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής τμήματος του Καστέλλου των Ιπποτών στη Ρόδο στη δεκαετία του 1930 από τους Ιταλούς, πέντε κιονόκρανα της βασιλικής Α μεταφέρθηκαν στην πρωτεύουσα και επαναχρησιμοποιήθηκαν στον όροφο του κτηρίου. Στον ίδιο τον ερειπιώνα, στα μέσα του 20ού αι., πριν από την ανασκαφική του διερεύνηση, η τοπική παράδοση διατηρούσε την επωνυμία της Αγίας Ειρήνης για τα ευάριθμα ορατά λείψανα της βασιλικής Β.
Κουσλάρ (Κουρνταμίρ)

Το Κουσλάρ είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν.