google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Μπρεάλ

Το κύπελλο Μπρεάλ είναι το ειδικό έπαθλο που απονεμήθηκε στον Σπύρο Λούη, τον νικητή του μαραθωνίου των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, που έγιναν στην Αθήνα το 1896.
Το κύπελλο έλαβε την ονομασία του από τον Γάλλο φιλόλογο και ελληνιστή Μισέλ Μπρεάλ (Michel Bréal, 1832 - 1915), ο οποίος ήταν ο εμπνευστής και δημιουργός του. Tο 1894, ο Μπρεάλ πρότεινε στο Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στη Σορβόννη του Παρισιού, την καθιέρωση του μαραθωνίου ως Ολυμπιακό αγώνισμα και την απονομή κυπέλλου στον νικητή.
Το κύπελλο είναι κατασκευασμένο από καθαρό άργυρο, έχει ύψος 15 εκατοστά και διάμετρο 7 εκατοστά. Το ανάγλυφο σκάλισμά του απεικονίζει την βαλτώδη περιοχή του Μαραθώνα (αποτελεί συμβολική αναφορά στην ομώνυμη μάχη), είναι σφραγισμένο με την κεφαλή της Αθηνάς και φέρει την επιγραφή στα ελληνικά: «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, 1896, ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΝ ΑΘΛΟΝ, ΕΔΩΚΕ ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΡΕΑΛ». Την υπόλοιπη επιφάνεια του κυπέλλου στολίζουν πτηνά και υδρόβια φυτά, τα οποία είναι γνωστό ότι υπήρχαν στην αρχαιότητα στα έλη της πεδιάδας του Μαραθώνα. Με αυτή την αναφορά, ο Μπρεάλ θέλησε να δώσει μία συμβολική σημασία και να συνδέσει τους Αγώνες της αρχαιότητας με τους σύγχρονους.
Το ασημένιο κύπελλο απονεμήθηκε το 1896 στον Σπύρο Λούη, τον νικητή του μαραθώνιου αγώνα. Τα ίχνη του κυπέλλου είχαν χαθεί μέχρι το 1989, οπότε ερευνητές ανακάλυψαν ότι η κυριότητα του ανήκει στη νύφη του μαραθωνοδρόμου, Ευτυχία Λούη. Το 2012, ο συνονόματος εγγονός του Έλληνα Ολυμπιονίκη Σπύρου Λούη έδωσε το ασημένιο κύπελλο στον οίκο δημοπρασιών Κρίστις, για να πουληθεί τρεις μήνες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου σε δημοπρασία Ολυμπιακών Αναμνηστικών. Το κύπελλο επέστρεψε στην Ελλάδα στις 18 Απριλίου του 2012, μετά την αγορά του από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Αχαΐας

Θέση

Βρίσκεται στο χωριό Βερίνο κοντά στο Αίγιο.

Ιστορία

Ιδρύθηκε κατά την επικρατέστερη άποψη τον 17ο αιώνα ως ανδρικό μοναστήρι. Αργότερα έγινε μετόχι της Ι. Μ. Ταξιαρχών Αιγιαλείας.
Το 1987 επανασυστάθηκε από τον Αρχ. Ευσέβιο Γιαννακάκη ως γυναικεία Μονή. Η Μονή φημίζεται για την πνευματικότητά της. Αδελφές της Μονής είναι γιατροί και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν στους κατοίκους των γύρω χωριών. Σήμερα στο μοναστήρι μονάζουν 25 μοναχές.
Ηφαιστειακός δόμος

Ο ηφαιστειακός δόμος, ηφαιστειακός θόλος ή θόλος λαβας, είναι ένας κυκλικός απομονωμένος λόφος επίγειος ή υποθαλάσσιος ηφαιστειακής προέλευσης με απότομες πλαγιές. Δημιουργείται όταν το μάγμα ανέλθει στην επιφάνεια και ψυχθεί προτού αρχίσει να χύνεται ως λάβα επειδή δεν περιέχει αέρια ή είναι ιδιαίτερα παχύρρευστη. Η λάβα των δόμων πέρα από το γεγονός ότι είναι φτωχή σε αέρια είναι συνήθως ανδεσιτικής σύστασης, δηλαδή πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου. Η λάβα σταδιακά συσσωρεύεται και σχηματίζει ένα θόλο στη θέση έκχυσης, ο οποίος στερεοποιείται.

Σχηματισμός

Οι ηφαιστειακοί δόμοι δημιουργούνται όταν μάγμα ανεβαίνει προς την επιφάνεια της Γης μέσω ενός πόρου. Το μάγμα αρχικά είναι πλούσιο σε διαλυμένα αέρια, όμως αυτά χάνονται με αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά το ιξώδες της λάβας, μια διαδικασία γνωστή ως ρυολιθική σκλήρυνση (rheological stiffening). Τα αίτια αυτής της διαδικασίας είναι η διάλυση του αερίου και η μικρολιθική κρυστάλλωση (microlite crystallization) όταν η λάβα αρχίσει να ψύχεται.Σταδιακά το μάγμα ισοεντροπιακά γίνεται ένα καυτό κρυσταλλικό στερεό. Λόγω του υψηλού ιξώδους, η κολλώδης λάβα δε μετακινείται μακριά από τη φλέβα, δημιουργώντας ένα θόλο, ο οποίος ψύχεται σταδιακά.

Δυναμική

Οι δόμοι είναι δυναμικές μορφές που μπορούν να εξελιχθούν με τη πάροδο του χρόνου μέσω διάφορων διαδικασιών όπως η ανάπτυξη, η στερεοποίηση και η διάβρωση.
Οι ηφαιστειακοί δόμοι μπορούν να αναπτυχθούν ενδογενώς ή εξωγενώς. Η πρώτη συνεπάγεται τη επέκταση του δόμου εσωτερικά για να φιλοξενήσει νέα λάβα και η δεύτερη αναφέρεται στην επιφανειακή συσσώρευση της λάβας. Το υψηλό ιξώδες της λάβας την εμποδίζει να ρεύσει μακριά από την σχισμή από την οποία εκβάλλει, δημιουργώντας μια δομή που μοιάζει με θόλο από κολλώδη λάβα που στη συνέχεια ψύχεται αργά in situ. Οι δόμοι μπορεί να φτάσουν σε ύψος αρκετών εκατοντάδων μέτρων και μπορεί να αναπτυχθούν αργά και σταθερά για μήνες (π.χ. ηφαίστειο Άνζεν), χρόνια (π.χ. ηφαίστειο Σουφριέρ Χιλς) ή ακόμη και αιώνες (π.χ. ηφαίστειο Μεράπι). Οι πλευρές αυτών των δομών αποτελούνται από ασταθή συντρίμμια βράχων. Λόγω της διαλείπουσας συσσώρευσης πίεσης αερίου, οι θόλοι μπορεί να υποστούν συχνά επεισόδια έκρηξεων. Εάν μέρος του θόλου λάβας καταρρεύσει ενώ εξακολουθεί να είναι τετηγμένο, μπορεί να παράγει πυροκλαστικές ροές. Άλλοι κίνδυνοι που συνδέονται με τους θόλους λάβας είναι η καταστροφή ιδιοκτησιών, δασικές πυρκαγιές και λαχάρ που προκλήθηκαν από πυροκλαστικές ροές κοντά σε λάσπη, χιόνι και πάγο. Οι ηφαιστειακοί δομοί είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των στρωματοηφαιστείων σε όλο τον κόσμο.
Χαρακτηριστικά των εκρήξεων των ηφαιστειακών δόμων περιλαμβάνουν ρηχή, μακράς περιόδου σεισμικότητα, η οποία αποδίδεται στην υπερβολική πίεση ρευστού στό θάλαμο της ηφαιστεικής φλέβας. Άλλα χαρακτηριστικά των δόμων περιλαμβάνουν το ημισφαιρικό σχήμα θόλου, τους κύκλους της ανάπτυξης του θόλου για μεγάλες χρονικές περιόδους και τη ξαφνική ενάρξη βίαιης εκρηκτικής δραστηριότητας. Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης του θόλου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προσέγγιση του δείκτη παροχής μάγματος, αλλά δε παρουσιάζει συστηματική σχέση με το χρόνο ή τα χαρακτηριστικά των εκρήξεων του δόμου.
Αντώνιος Καρανδεινός

Στρατιωτική καριέρα

Ολοκλήρωσε το σχολαρχείο πριν ξεσπάσουν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και υπηρέτησε αρχικά ως εθελοντής στο Πεζικό το 1912-13. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και λίγο πριν υπογραφεί εκεχειρία τραυματίστηκε. Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στην Εθνική Άμυνα, στο Θ' Σύνταγμα Κρητών. Εν συνεχεία σπούδασε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και το 1918 έλαβε το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε επίσης στις εκστρατείες της Μικράς Ασίας και της Ρωσίας και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο το 1935 για τη συμμετοχή του στο κίνημα του Βενιζέλου. Αν και κρίθηκε αθώος, τέθηκε σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία. Μετά το 1939 οπότε κηρύχθηκε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ανακλήθηκε στην υπηρεσία και πολέμησε σε πολλές μάχες με το βαθμό του Ταγματάρχη. Έπειτα ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, πολεμώντας στην Εθνική Αντίσταση. Έναν χρόνο μετά τη λήξη του πολέμου αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη. Ήταν μέλος της Επιτροπής Συμφιλίωσης της Ιεράπετρας, που είχε συσταθεί με στόχο να αποσοβήσει τον εμφύλιο πόλεμο.

Δημαρχία

Ο Καρανδεινός θήτευσε ως δήμαρχος της Ιεράπετρας από τις 22 Φεβρουαρίου 1947 ως τις 26 Αυγούστου 1950. Επί δημαρχίας του στρώθηκε με άσφαλτο ο δρόμος από τον Ξεροπόταμο μέχρι το Δημαρχείο και ένα μέρος της οδού Στυλιανού Χούτα και κτίστηκε το Πολυϊατρείο (μετέπειτα Νοσοκομείο Ιεράπετρας). Πέθανε την άνοιξη του 1970 και η κηδεία του έγινε με στρατιωτικές τιμές και με δαπάνες του Δήμου (επί δημαρχίας Γεώργιου Κανουπάκη). Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της γενέτειράς του, Ιεράπετρας.
2806 Γκρατς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκρατς είναι άγνωστα.
Φλόρις ντε Βόοχτ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φλόρις Δ΄ κόμης της Ολλανδίας και της Ματίλντας των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.
Χρημάτισε επίτροπος της κομητείας της Ολλανδίας, όταν ο αδελφός του Φλόρις Ε΄ ήταν απασχολημένος στη Γερμανία. Το 1253 στρατός της Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας εισέβαλε στο Βάλχερεν, αλλά ο Φλόρις ντε Βόογκτ τον νίκησε και αιχμαλώτισε δύο γιους της, Ιωάννη Α΄ των Αβεν και Γκυ των Νταμπιέρ διοικητές του στρατού. Το 1256 υπογράφτηκε η συνθήκη του Περόν: επιβεβαιώθηκε στη Φλάνδρα η Ζηλανδία και η έκταση δυτικά του ποταμού Σελντ με τον όρο να πλήρωνε τα έξοδα του πολέμου η Φλάνδρα. Όταν αυτό έγινε, απελευθερώθηκαν οι δύο γιοί της κόμισσας.
Το 1258 στο Άντβερπ (Αμβέρσα) ο Φλόρις σε κονταρομαχία πληγώθηκε θανάσιμα· τάφηκε στο Μίντελμπουρκ.
Γερούλι

Το γερούλι (επιστημονική ονομασία - Hyoscyamus albus - ελλ. Υοσκύαμος) είναι φυτό της οικογένειας των Σολανάκαιων. Το φυτό αναπαράγεται κυρίως στη Νότια Ευρώπη.  Υπάρχουν 11 είδη και είναι όλα τοξικά, ενώ από το φυτό χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα κουκούτσια. Χρησιμοποιείται για επουλώσεις. Επίσης, είναι αναλγητικό, αναισθητικό, σπασμολυτικό, ναρκωτικό, προκαλεί διαστολή της κόρης. Η τοξικότητα είναι ανάλογη των συνθηκών και του χώματος στα οποία μεγαλώνει το φυτό.
Λογοτεχνικές αναφορές: Άμλετ (Σαίξπηρ) για τη δολοφονία του Βασιλιά. Νοστράδαμος. Φλωμπέρ.
Μπαϊμπάρς

Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου

Συνέχισε τους πολέμους με τους Σταυροφόρους, ιδιαίτερα με το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, που είχε συμμαχήσει με τους Μογγόλους εναντίον του στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Επιτέθηκε (1263) στην Άκρα, το μόνο τμήμα που είχε απομείνει από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ: απέτυχε να το καταλάβει, αλλά νίκησε τους Σταυροφόρους σε μια σειρά από άλλες μάχες: (Αρσούφ, Χάιφα, Ασκαλών, Καισάρεια), παίρνοντας πολλούς αιχμαλώτους, ανάμεσα στους οποίους Ναΐτες και Ιωαννίτες Ιππότες.
Επιτέθηκε (1266) στους Αρμένιους στην Κιλικία, τους μόνους συμμάχους της Αντιόχειας, πολιόρκησε την Αντιόχεια και την κατέλαβε στις 18 Μαΐου 1268, σφάζοντας τους κατοίκους, αν και είχε υποσχεθεί να τους χαρίσει τις ζωές. Ο πρίγκηπας της πόλης Βοϊμόνδος κατάφερε να δραπετεύσει, ενώ λίγο αργότερα κατέφτασαν οι δυνάμεις της Η' Σταυροφορίας (1271) υπό τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Α', που συμμάχησε αμέσως με τους Μογγόλους εναντίον του.
Ο Εδουάρδος δεν κατάφερε να κάνει τίποτα το σημαντικό για να τον απειλήσει, επιστρέφοντας άπρακτος πίσω στην Αγγλία (1272), αφού λίγο πριν είχε αποτύχει προσπάθεια του Μπαϊμπάρς να τον δολοφονήσει. Παίρνοντας θάρρος, ο Μπαϊμπάρς προχώρησε ακόμα περισσότερο: επιτέθηκε στο Σουλτανάτο του Ρουμ των Σελτζούκων. Εκεί νίκησε τους Μογγόλους στη μάχη του Ελμπιστάν (1277) και αποσύρθηκε στη Συρία. Παντρεύτηκε πολλές γυναίκες, αφήνοντας συνολικά 7 κόρες και 3 γιους, δύο από τους οποίους (αλ Σαΐντ Μπαρακάχ και Σολαμίς) έγιναν σουλτάνοι.
Τουρισμός στην Ελλάδα

Ο τουρισμός στην Ελλάδα αποτελεί βασικό στοιχείο της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα και είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς της χώρας. Η Ελλάδα είναι ένας σημαντικός τουριστικός προορισμός και πόλος έλξης στην Ευρώπη από την αρχαιότητα, για τον πλούσιο πολιτισμό και την ιστορία της, η οποία αντανακλάται σε μεγάλο βαθμό από τα 18 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, που είναι μεταξύ των περισσότερων στην Ευρώπη και τον κόσμο, καθώς και για τη μεγάλη της ακτογραμμή, τα πολλά της νησιά και τις παραλίες της.
Η Ελλάδα προσέλκυσε 33 εκατομμύρια επισκέπτες το 2018 και 30,1 εκατομμύρια επισκέπτες το 2017, καθιστώντας την Ελλάδα μία από τις πιο επισκέψιμες χώρες στην Ευρώπη και τον κόσμο και συμβάλλοντας σχεδόν κατά 25% στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του έθνους, Η Αθήνα που είναι η πρωτεύουσα της χώρας, καθώς και η Σαντορίνη, η Μύκονος, η Ρόδος, η Κέρκυρα, η Κρήτη και η Χαλκιδική αποτελούν μερικούς από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας.
Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει επίσης προωθήσει τον θρησκευτικό τουρισμό και τα προσκυνήματα σε περιοχές με σημαντική ιστορική θρησκευτική παρουσία, όπως τα μοναστήρια των Μετεώρων και του Αγίου Όρους, σε συνεργασία με άλλες χώρες.
Ολέγκ Γιαροσλάβιτς

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος τού Γιαροσλάβ τού νουνεχούς (osmomysl) και της ερωμένης του Ναστάσιας, κόρης ενός βογιάρου τού τόπου. Οι άλλοι βογιάροι την κατηγόρησαν για μαγεία και την έκαψαν· εξανάγκασαν τον Γιαροσλάβ να επαναφέρει τη νόμιμη σύζυγό του, που την είχε διώξει και να φυλακίσει τον Ολέγκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1187, αφήνοντας το Περεμίσλ στον μόνο νόμιμο γιο του Βλαντίμιρ Β΄ και όρισε τον Ολέγκ διάδοχό του στη Γαλικία, ζητώντας από τους κατοίκους να τον κρατήσουν ηγεμόνα τους. Όμως όταν απεβίωσε ο Βλαντίμιρ Β΄, ο Ολέγκ εκτοπίστηκε και ζήτησε τη συνδρομή τού Ρούρικ πρίγκιπα τού Σμολένσκ (4ου εξαδέλφου τού πατέρα του), αλλά δεν την έλαβε. Έτσι πήγε στον Καζιμίρ Β΄ της Πολωνίας τον δίκαιο.
Ο Βλαντίμιρ Β΄ ήταν έκλυτος και ζούσε άσωτη ζωή· μάλιστα παντρεύτηκε τη σύζυγο ενός ιερέα. Όταν οι βογιάροι απείλησαν να την σκοτώσουν, ο Βλαντίμιρ Β΄ την πήρε με τους δύο γιους του και πήγαν στον Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Ένα μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει μία άλλη εκδοχή: ο Ολέγκ και ο Καζιμίρ Β΄ νίκησαν τον Βλαντίμιρ Β΄ και τον ανάγκασαν να φύγει στην Ουγγαρία· έτσι ο Καζιμίρ Β΄ εγκατέστησε τον Ολέγκ στη Γαλικία.
Οι κάτοικοι της Γαλικίας τον δηλητηρίασαν και κάλεσαν τον Ρόμαν πρίγκιπα της Βολινίας (4ο εξάδελφο τού πατέρα του) να γίνει πρίγκιπας και της Γαλικίας.
Ιχθυοκτόνο

Το ιχθυοκτόνο είναι μια χημική ουσία που είναι δηλητηριώδης για τα ψάρια. Χρησιμοποιείται για την εξόντωση ψαριών, για την καταπολέμηση παρασιτικών και χωροκατακτητικών ειδών ψαριών.
Στην κατηγορία περιλαμβάνονται: η ροτενόνη, οι σαπωνίνες, το TFM (3-τριφθορομεθυλ-4-νιτροφαινόλη), η νικλοσαμίδη και η Αντιμυκίνη Α (Fintrol).
Φυτικά ιχθυοκτόνα: Ιστορικά, οι τεχνικές αλιείας των αυτοχθόνων πληθυσμών σε όλο τον κόσμο έχουν συχνά περιλάβει τη χρήση φυτικών ιχθυοκτόνων, πολλών εκ των οποίων είναι φυσικές πηγές ροτενόνης και σαπωνίνων, όπως ο κοινός φλόμος.  
Γενικά, τα γένη Τεφρόσια, Wikstroemia, και Βαρριγκτονία είναι γνωστά δηλητήρια για τα ψάρια.
Θανάσης Μουστακίδης

Εθνική Ελλάδος

Στην Εθνική Ελλάδος, με την οποία έχει 413 συμμετοχές, κλήθηκε για πρώτη φορά το 1979 σε ηλικία 17 ετών, και παραμένει πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της.
Συμμετείχε, ως παίκτης της, σε 5 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με κορυφαία στιγμή τη μεγαλύτερη επιτυχία της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης, το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του 1987 στη Γάνδη. Επίσης πήρε μέρος σε 2 παγκόσμια πρωταθλήματα και σε 2 World League.
Γούνα

Ως ένδυση

Μετά το θάνατο του ζώου (με ασφυξία, δηλητηρίαση, ηλεκτροπληξία, σπάσιμο λαιμού) και με κατάλληλη επεξεργασία, η γούνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο για προφύλαξη από το ψύχος το χειμώνα ή για στολισμό. Στην πρώτη περίπτωση συναντάται και ως εσωτερική ή εξωτερική επένδυση σε παλτά ή ζακέτες ή μπουφάν πολυτελούς ή μη κατασκευής. Τα ρούχα αυτά λέγονται και γουναρικά. 
Οι άνδρες που κατοικούν σε ψυχρά μέρη του κόσμου συνηθίζουν να φορούν παλτά από ύφασμα που έχουν φοδραριστεί με γούνα. Οι γυναίκες φορούν διάφορα είδη και αξεσουάρ γούνινα, είτε αυτά είναι παλτά, είτε ζακέτες, είτε λωρίδες γούνας γύρω από το λαιμό (μποά), διακοσμήσεις σε γάντια και σκούφους κ.λ.π. 
Οι γούνες που φορούν οι γυναίκες φέρουν και το όνομα του ζώου από το οποίο προέρχονται π.χ. ζιμπελίνα (δηλαδή μία γούνα που έχει κατασκευαστεί από δέρμα ερμίνας, κουναβιού ή νυφίτσας), ρενάρ (από δέρμα αλεπούς), αστραχάν (από έμβρυο ή νεογέννητο πρόβατο που θανατώνεται για το δέρμα του), κλπ. Συχνά, τα ενδύματα από φυσική γούνα αποτελούν δείγμα ευπορίας και πλούτου.
Ο τόπος καταγωγής χαρακτηρίζει επίσης μία γούνα. Τα παλιά χρόνια η Λειψία ήταν το κέντρο εμπορίου γουναρικών στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, κυρίως στη Δυτική Μακεδονία, υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα Έλληνες (οι λεγόμενοι γουναραίοι ή γουναράδες) που κατεργάζονται και εμπορεύονται γουναρικά πολύ καλής ποιότητας. 

Οι συνθετικές γούνες

Τα τελευταία χρόνια και χάρη στη δραστηριότητα κυρίως vegan οργανώσεων, υπάρχει η τάση να κατασκευάζονται γούνες από συνθετικά υλικά, έτσι ώστε να ομοιάζουν με τις φυσικές γούνες χωρίς να απαιτείται η θανάτωση ζώων. Οι γούνες αυτές λέγονται συνθετικές ή οικολογικές. Επιπλέον αρκετές χώρες σταδιακά προχωρούν στην απαγόρευση της εκτροφής ζώων για τη γούνα τους.
Αναγνώστης Παπασταθόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε στρατιωτικός πολύπειρος. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες με δικό του στρατιωτικό σώμα, ιδίως στις μάχες του Λάλα, της 9ης Μαρτίου έξω από την Πάτρα, πήγε και στο Μεσολόγγι και εκεί πολέμησε τον Δράμαλη. Έγινε γνωστός σε όλους τους στρατιωτικούς.
Τάπιρος

Εμφάνιση

Ο τάπιρος έχει οπλές και είναι πολύ ογκώδης. Το μήκος του είναι 2 περίπου μέτρα, το ύψος του (στο ακρώμιο) έως 1 μέτρο, και το βάρος του φτάνει τα 300 κιλά. Έχει κωνικό κεφάλι, μάτια μικρά και καστανά, και αυτιά επίσης μικρά και όρθια. Η προβοσκίδα του είναι κινητή αλλά μικρή, και στην άκρη της βρίσκονται τα ρουθούνια του. Στα πίσω πόδια έχει τρία δάχτυλα, αλλά στα μπροστινά τρία κύρια δάχτυλα κι ένα τέταρτο, που χρησιμοποιείται όταν βαδίζει σε μαλακό έδαφος. Μερικοί λένε ότι στην όψη μοιάζει με γουρούνι.

Ζωή και συμπεριφορά

Ο τάπιρος ζει συνήθως σε δάση κοντά σε νερό. Η διάρκεια ζωής του είναι 25-30 χρόνια. Ωριμάζει σεξουαλικά στα 3-5 χρόνια, ενώ τα θηλυκά ωριμάζουν λίγο νωρίτερα και βρίσκονται σε περίοδο οργασμού κάθε δυο-τρεις μήνες. Γεννούν συνήθως ένα μικρό κάθε δύο χρόνια, μετά από κύηση 13 μηνών. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πρόκειται για μονογαμικά ζώα, πάντως ζουν ζωή μάλλον μοναχική και τα ζευγάρια δεν συναντιούνται ιδιαίτερα εκτός των περιόδων ζευγαρώματος.
Αγαπούν το μπάνιο σε νερό. Είναι ζώα φιλήσυχα και ντροπαλά, που συνήθως δεν επιτίθενται σε ανθρώπους.
Οι τάπιροι τρέφονται κυρίως με ρίζες, φύλλα και φρούτα.

Εχθροί

Εχθροί του ταπίρου είναι τα τζάγκουαρ, οι κροκόδειλοι και τα ανακόντα. Απέναντι σ' αυτά τα ζώα μπορεί να αμυνθεί με το παχύ δέρμα του και την μεγάλη ταχύτητά του στο τρέξιμο. Ο χειρότερος εχθρός του όμως είναι ο άνθρωπος, που τον κυνηγά για το νόστιμο κρέας του, με αποτέλεσμα ο τάπιρος να απειλείται με εξαφάνιση.
Ποντορσόν

Γεωγραφική θέση

Το Ποντορσόν απέχει περίπου 2,5 χιλ. από το Μον Σεν Μισέλ, τον δεύτερο τουριστικότερο προορισμό της Γαλλίας. Συνδέεται με αυτό μέσω εθνικού δρόμου (D976) αλλά και ένα "μονοπάτι" πεζοπορίας κατά μήκος της όχθης του ποταμού Κουενόν (Couesnon), με το όνομα του οποίου καλείται και ο κεντρικός δρόμος της πόλης, η οποία, ως πύλη τουριστικού προορισμού, είναι γεμάτη από ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπιστρό και καφέ. Διαθέτει, επίσης, τον πλησιέστερο προς το Μον Σεν Μισέλ σταθμό καυσίμων. Σημαντικό αξιοθέατο του Ποντορσόν είναι ο καθεδρικός ναός του, η Παναγία του Ποντορσόν (Notre Dame de Pontorson), κτισμένη το 1050 με μικρές προσθήκες του 15ου αιώνα.

Συγκοινωνία

Στο Ποντορσόν υπάρχει ο πλησιέστερος προς το Μον Σεν Μισέλ σιδηροδρομικός σταθμός, στον οποίο καταφθάνουν τρία ή τέσσερα δρομολόγια ημερησίως από την πρωτεύουσα.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Το Ποντορσόν αναφέρεται ως έδρα του Στρατάρχη Ρόμελ όταν είχε τοποθετηθεί υπεύθυνος για το Τείχος του Ατλαντικού. Η πόλη καταλήφθηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα το 1944 ύστερα από την απόβαση της Νορμανδίας και μια μονάδα Μηχανικού κατασκεύασε το αεροδρόμιο γνωστό με τον κωδικό Α-28 πλάι στην πόλη. Το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε μόνο κατά την περίοδο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 1944 από την 368ή Πτέρυγα Μάχης (χρησιμοποιούσε P-47 Thunderbolt)
Πολύ κοντά στο Ποντορσόν και στην όμορη κοινότητα του Huisnes-sur-mer βρίσκεται και το Γερμανικό Νεκροταφείο της Νορμανδίας.
Λούκας Χέτζις

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1996 στη Νέα Υόρκη και αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Βόρειας Καρολίνα. Είναι γιος του σκηνοθέτη Πίτερ Χέτζις.
Έγινε γνωστός από την ερμηνεία του στην ταινία Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα για την οποία ήταν υποψήφιος για Όσκαρ, βραβείο Satellite και SAG Β' Ανδρικού Ρόλου και για BAFTA καλύτερου ανερχόμενου ηθοποιού. Το 2017 έπαιξε στο Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι και στο Lady Bird, για τα οποία ήταν υποψήφιος μαζί με όλο το καστ στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών και κέρδισε το βραβείο για το πρώτο.
Μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας

Με αλκυλίωση αλάτων θειολών

Με μεθυλίωση από μεθυλαλογονίδια αλάτων προπανοθειόλης (π.χ. CH₃CH₂CH₂SK) ή προπυλίωση από προπυλαλογονίδια αλάτων μεθανοθειόλης (π.χ. CH₃SK) παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες):

Αναγωγή σουλφοξειδίων

Με αναγωγή μεθυλοπροπυλοσουλφοξείδιου από υδροϊώδιο παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας:

Επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου

Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου(HgX₂) παράγονται προπυλομεθυλοθειοϋδραργιρικά άλατα:

Επίδραση αλκυλαογονιδίων

Με επίδραση αλκυλαογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου:

Οξείδωση προς σουλφοξείδια

Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς μεθυλοπροπυλοσουλοφοξείδιο:
Γαβριήλ ο νεομάρτυρας

Ο Γαβριήλ ο νεομάρυρας έζησε τον 16ο αιώνα στην Αίγυπτο

Βίος

Ο Γαβριήλ μαρτύρησε μαζί με κάποιον ονόματι Κιρμιδέλη, Κερμιδώλη, Κρεμηδώλης στο Κάιρο το 1522. Οι Μωαμεθανοί τους κατηγόρησαν ότι εξύβρισαν της Μουσουλμανική θρησκεία και αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν τη μουσουλμανική θρησκεία θανατώθηκαν από το πλήθος. Κόπτης χριστιανός παραχώρησε την κάρα του Γαβριήλ στον Πατριάρχη Αλεξανδρέιας Ιωακείμ (1487-1567), ο οποίος την τοποθέτησε στον ναό του Αγίου Νικολάου. Μαζί με τον Κιρμιδέλη τιμώνται στις 18 Οκτωβρίου.
Στίβεν Πίναρ

Βιογραφικό

Ο Πίναρ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1982 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα φυτώρια του Άγιαξ και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Άγιαξ Κέιπ Τάουν (θυγατρική ομάδα του Άγιαξ στη Νότια Αφρική).
Γρήγορα ξεχώρισε για το ταλέντο του και τον Ιανουάριο του 2001 πήγε στο Άμστερνταμ για λογαριασμό του Άγιαξ. Στην Ολλανδία παρέμεινε μέχρι το 2006, οπότε μεταγράφηκε στην γερμανική Μπορούσια Ντόρτμουντ. Εκεί προοριζόταν για αντικαταστάτης του Τομάς Ροσίτσκι, χωρίς όμως να καταφέρει να προσαρμοστεί στην νέα του ομάδα. 
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί δανεικός στην Έβερτον. Εκεί έπειτα από ένα χρόνο παραμονής κατάφερε να πείσει την αγγλική ομάδα για την αξία του και το καλοκαίρι του 2008 η Έβερτον απέκτησε τα δικαιώματα του ποδοσφαιριστή. Τον Ιανουάριο του 2011 αποκτήθηκε από την Τότεναμ έναντι 3 εκατομμυρίων λιρών με τετραετές συμβόλαιο, ενώ τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε ως δανεικός στην ομάδα της Έβερτον για 6 μήνες. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του ως δανεικός έπεισαν τον μάνατζερ της Έβερτον Ντέιβιντ Μόιζ να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς και να φέρει τον Πίναρ πίσω στην Έβερτον. Έτσι παρότι ο παίκτης δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στην Τότεναμ, αποκτήθηκε ξανά από την Έβερτον έναντι 4,5 εκατομμυρίων λιρών. Στην Έβερτον παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2016, οπότε έμεινε ελεύθερος με τη λήξη του συμβολαίου του. Τα δύο τελευταία χρόνια στην Έβερτον είχε ταλαιπωρηθεί από τραυματισμούς και είχε χάσει τη θέση του βασικού, πραγματοποιώντας λίγες συμμετοχές.
Αποδέχτηκε πρόταση της Σάντερλαντ για μονοετή συνεργασία και ξανασυνάντησε εκεί τον Μόιζ, προπονητή στο μεταξύ της Σάντερλαντ, πριν κλείσει την καριέρα του με ένα εξάμηνο πέρασμα από μια ομάδα της πατρίδας του (Μπίντβεστ Βιτς) και ανακοινώσει τον Μάρτιο του 2018 την οριστική του απόσυρση.

Εθνική Νοτίου Αφρικής

Ο Πίναρ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική της Νοτίου Αφρικής το 2002 και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2002, ενώ συμμετείχε και στο Μουντιάλ του 2010 στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής. Συνολικά πραγματοποίησε 57 εμφανίσεις και πέτυχε 2 τέρματα, ενώ έχει χρηματίσει αρχηγός της Εθνικής ομάδας της πατρίδας του.
Αστερίξ (δορυφόρος)

Ιστορικό

Την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου του 1965, η Γαλλία έγινε η έκτη χώρα, μετά την Ε.Σ.Σ.Δ., τις Η.Π.Α., το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και την Ιταλία, που απέκτησε δορυφόρο στο Διάστημα, θέτοντας σε τροχιά τον Αστερίξ ή, αλλιώς, Α-1. Το όνομα Αστερίξ δόθηκε προς τιμήν του χαρακτήρα Αστερίξ. 
Προϊόν 100% γαλλικής τεχνολογίας και βάρους μόλις 42 κιλών, ο Α-1 μεταφέρθηκε στο Διάστημα από τον επίσης γαλλικής κατασκευής πύραυλο Diamant-A ή, αλλιώς, Αδάμας, ο οποίος εκτοξεύτηκε από το κέντρο πυραυλικών δοκιμών του Χαμαγκίρ, στην καρδιά της αλγερινής Σαχάρας. Ο έλεγχος του τριώροφου γαλλικού πυραύλου -προϊόντος εντατικών ερευνών τεσσάρων χρόνων- ήταν ο κύριος επιστημονικός και τεχνολογικός στόχος του εγχειρήματος, αφού ο δορυφόρος δεν προβλεπόταν να χρησιμοποιηθεί σε ιδιαίτερες ερευνητικές δραστηριότητες. Η εκτόξευση του δορυφόρου ανέβασε το διεθνές γόητρο της Γαλλίας, που επέμενε να υπογραμμίζει την ανεξάρτητη έναντι του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. πορεία της. Το διαστημικό επίτευγμα επιχειρήθηκε να αποδειχθεί πολιτικά εκταμιεύσιμο από τον πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ, εν όψει των προεδρικών εκλογών της 5ης Δεκεμβρίου του 1965, οι οποίες προκάλεσαν την επίσπευση της εκτόξευσης, καθώς ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για την Πρωτοχρονιά του 1966.