google/wiki40b huggingface dataset:
Δημόσιο δίκαιο

Δημόσιο Δίκαιο είναι εκείνος ο κλάδος του δικαίου που ασχολείται με τις σχέσεις των πολιτών (φυσικών και νομικών προσώπων) με το κράτος. Αντιπαρατίθεται με το Ιδιωτικό Δίκαιο, που ασχολείται με τις σχέσεις των ιδιωτών μεταξύ τους.
Το Δημόσιο Δίκαιο συγκροτείται από το σύνολο των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν αφενός την οργάνωση και λειτουργία των κρατικών οργάνων και των οργάνων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, τον τρόπο δράσης αυτών κατά την άσκηση της παρ΄ αυτών δημόσιας εξουσίας, καθώς και τις μεταξύ τους σχέσεις, και με ιδιώτες, και αφετέρου τις σχέσεις του κράτους με άλλα κράτη ή διεθνείς οργανισμούς.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ύλη του Δημοσίου Δικαίου έχει επεκταθεί σημαντικά και σε ιδιαίτερους κλάδους λόγω της ανάπτυξης της κρατικής παρεμβατικότητας που θεωρείται απόρροια της εξέλιξης του κοινωνικού ρόλου του κράτους με συνέπεια τη δημοσιοποίηση σχέσεων που ανήκαν στο παρελθόν σε ιδιώτες. Τέτοιες περιπτώσεις απαντώνται στο Εργατικό Δίκαιο, στις συλλογικές συμβάσεις και στην επίλυση διαφορών μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Τελευταία μεγάλες διαφοροποιήσεις παρατηρούνται επίσης σε θέματα εναρμόνισης εσωτερικών δικαίων κρατών με την συλλογική πολιτική των Ευρωπαϊκών Χωρών και ιδιαίτερα στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δημήτρης Αντωναρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία στις 15 Οκτωβρίου 1821. Πατέρας του ήταν ο οπλαρχηγός Κυριάκος Αντωναρόπουλος. Από μικρό παιδί έχασε τον πατέρα του. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα μπαίνοντας στην σχολή των Ευελπίδων. Αποσύρθηκε από δική του πρωτοβουλία και κατατάχτηκε ως απλός στρατιώτης το 1841. Υπηρέτησε δεκαπέντε χρόνια και έφτασε στον βαθμό του υπολοχαγού, και το 1876 προάχθηκε σε ταγματάρχη. 
Διετέλεσε φρούραρχος στο Ναύπλιο, Πάτρα, Κέρκυρα, Λευκάδα, Άρτα, Καλαμάτα, και τελικά στην Αθήνα. Υπηρέτησε επίσης ως αρχηγός Λάρισας. 
Κατά την προσάρτηση της Ηπείρου και Θεσσαλίας πρώτος μπήκε στην Άρτα επί κεφαλής χιλίων ανδρών. Ασχολήθηκε με τα πολιτικά και εκλέχτηκε βουλευτής εναντίον του Σωτηρόπουλου το 1887. 
Τιμήθηκε επίσης με τον Ταξιάρχη του Σωτήρα, επίσης με παράσημα της Γερμανίας και της Δανίας. Αποσύρθηκε από την ενεργή υπηρεσία το 1892 με βαθμό υποστράτηγου. Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1896 από συγκοπή.
Εγκέλαδος

Σύμφωνα με τη μυθολογία

Για τον Εγκέλαδο και τον θάνατό του σώθηκαν πολλές παραδόσεις. Κατά μια εξ αυτών κατακεραυνώθηκε από τον Δία εναντίον του οποίου κινήθηκε, κατ΄ άλλη φονεύθηκε από τον ακόλουθο του Διονύσου τον Σειλινό, κατά τρίτη που είναι και η επικρατέστερη φονεύθηκε από την Αθηνά η οποία αφού τον έτρεψε σε φυγή έρριψε εναντίον του τη Σικελία ή το όρος Αίτνα με το οποίο και τον καταπλάκωσε. Ο Εγκέλαδος κινούμενος και στενάζοντας ενίοτε μέσα στο τάφο του προκαλεί εκρήξεις ηφαιστείων και σεισμούς.
Ο Παυσανίας αναφέρει και άλλη εκδοχή κατά την οποία η Αθηνά φόνευσε τον Εγκέλαδο ρίχνοντας επάνω του το τέθριππο άρμα της. Η εκδοχή αυτή υπήρξε από τα πιο προσφιλή θέματα πολλών καλλιτεχνών της αρχαιότητας, απαθανατίζοντας αυτή σε πλείστες μετώπες αρχαίων ναών όπως στον Παρθενώνα και στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.Τέτοιες παραστάσεις του αγώνα μεταξύ της Αθηνάς και του Εγκέλαδου βρίσκονται σε πολλά αγγεία καθώς επίσης κοσμούταν και ο πέπλος της Αθηνάς στα Παναθήναια.
Εξ όλων των παραπάνω συνάγεται σαφώς το συμπέρασμα ότι ο Εγκέλαδος ήταν κατά τους αρχαίους Έλληνες η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα, αλλά και αρχική αντίληψη της έννοιας του Σεισμού και ιδιαίτερα εκείνου του Ηφαιστειακού εκ του οποίου τόσο έντονα είχε δεινοπαθήσει ο ελλαδικός χώρος. Συνέπεια αυτής της αντίληψης είναι ότι τέκνα του Εγκέλαδου ήταν οι Γοργόνες, η Σφίγξ, η Λερναία Ύδρα, ο Γηρυόνης, ο Κέρβερος και άλλα μυθικά «τέρατα» (γεωλογικά φαινόμενα) που απέκτησε από την ΄Έχιδνα και είχαν ταλαιπωρήσει τους πρωτοέλληνες.

Ετυμολογία

Ετυμολογικά ο Εγκέλαδος μάλλον αποτελεί σύντμηση (έγκειμαι + λας), που σημαίνει ο εγκατεστημένος στα πετρώματα, στο στερεό φλοιό της Γης.

Ιδιωματισμοί

Ακόμη και σήμερα στη νέα ελληνική γλώσσα, η λέξη Εγκέλαδος χρησιμοποιείται ποιητικά για να περιγράψει τον σεισμό: «το χτύπημα του Εγκέλαδου», «ο Εγκέλαδος ξαναχτύπησε με ένταση», κτλ.
Βεγκέσλαος Γ΄ της Βοημίας

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1305 τη Βιόλα των Πιάστ-Σιλεσίας, κόρη του Μιέσκο Α΄ δούκα του Τσέσυν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Από μία εκτός γάμου σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο, την Ελισάβετ, ηγουμένη στο αββαείο του Pustiměřu.
Δεν κλέβεις στο σπίτι του κλέφτη

Υποθεση

Ο Αντονιο, παντρεμένος με την Ντανιέλα, χάνει τη δουλειά του και βρίσκεται χωρίς δεκάρα και άστεγος. Μετακομίζει προσωρινά  στην ηλικιωμένη θεία του Τιτίνα, και αρχίζει να ψάχνει μια νέα δουλειά, μέχρι που, μετά από μια σειρά από γεγονότα, καταλήγει στο σπίτι του Σιμόνε Σαντόρο, ενός  ανέντιμου σημαντικού πολιτικού παντρεμένου με την  όμορφη  και νεαρή Λόρι, ο οποίος  προσφέρεται  να  πάρει αυτόν  και  την Ντανιέλα ως υπηρέτες με 5.000 ευρώ τον μήνα. Οι δύο ευχαρίστως αποδέχονται την δουλειά, αλλά να που μετά από λίγο καιρό  έρχεται στην  επιφάνεια μια κραυγαλέα αλήθεια:  ο Σιμόνε είναι το πρόσωπο που έκανε τον  Αντόνιο να χάσει τη δουλειά ανακαλώντας του την  σύμβαση. ο Αντόνιο  και η  Ντανιέλα, λοιπόν, με το που μαθαίνουν  ότι ο Σιμονε έκρυψε σε μια ελβετική τράπεζα, τα έσοδα από τις αδικίες του, αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση οργανώνοντας μια απάτη για τον εκδικηθούν και να ανακτήσουν ό,τι τους κλάπηκε, δημιουργώντας μια μικρή συμμορία, αποτελούμενη από μη-επαγγελματίες, επίσης  εξαπατηθέντες  από την διεφθαρμένη πολιτική.
Το σχέδιο πετυχαίνει, και ενώ ο Σιμόνε συλλαμβάνεται, ο Αντόνιο και η Ντανιέλα του αποσπούν το ποσό των 5.000.000 ευρώ. Αλλά επιστρέφοντας  στη Ρώμη, η θεία Τιτίνα ανακαλύπτει  όλα τους τα λάφυρα, και, κρυφά, τα παίρνει και φεύγει στην Αμερική, αφήνοντας τον Αντόνιο και την Ντανιέλα στην ίδια κατάσταση όπως και πριν.
Δύο χρόνια αργότερα, ο Αντόνιο και η Ντανιέλα, μετά από ένα μακρύ δικαστικό αγώνα,  καταφέρνουν να πάρουν εκ νέου τη σύμβαση  για την δουλειά και κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου συναντούν τον  Σιμόνε, φτωχό τώρα πια  και εγκαταλελειμμένο από την Λόρι, που για να ζήσει κάνει τον φροντιστή σκύλων.Ο Αντονιο, στη συνέχεια, νιώθοντας συμπόνια, του αφήνει μια επαγγελματική κάρτα λέγοντάς του ότι, αν χρειάζεται χρήματα, θα χαρεί να τον προσλάβει, κάνοντάς τον να καταλάβει ότι ήταν αυτός που, πεισματικά  τον εξαπάτησε  και λέγοντάς του πως ότι τώρα πατσίσανε.

Διανομή

Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 3 Νοεμβρίου του 2016.
Χαγάνος

Ο Χαγάνος ή Χαγάν (Μογγολικά: хаан, Khaan, Κινέζικα: 可汗? Τουρκικά: Kagan, Περσικά: خاقان) είναι τίτλος στη μογγολική γλώσσα συνώνυμος με τον τίτλο του αυτοκράτορα και χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε κάποιον που κυβερνά χαγανάτο ή αυτοκρατορία. Ο τίτλος υιοθετήθηκε από τον Ογκεντέι Χαν από τον τουρκικό τίτλο kaɣan. Το θηλυκό ισοδύναμο είναι Χατούν.
Μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως Χαν των Χαν, τίτλος που ισοδυναμεί με το βασιλεύς των βασιλέων. Στη σύγχρονη Μογγολία, ο τίτλος έγινε Χαάν με το φώνημα «g» να απαλείφεται (δηλαδή να μετατρέπεται σε άφωνο ουρανικό χειλικό).
Από τη διαίρεση της μογγολικής αυτοκρατορίας, οι αυτοκράτορες της δυναστείας Γιουάν κράτησαν τον τίτλο του Χαγάνου και οι διάδοχοί τους στη Μογγολία συνέχισαν να προσφωνούνται ως Χαγάνοι. Τα χαγκάν και καάν είναι κοινά τουρκικά ονόματα στην Τουρκία.
Η κοινή δυτική απόδοση είναι μεγάλος χαν, ιδίως στην περίπτωση της μογγολικής αυτοκρατορίας και είναι μετάφραση του γιεκέ καγκάν (μεγάλος αυτοκράτορας ή Их Хаан).
Καλλαβίς

Η Καλλαβίς (στον πληθυντικό καλ(λ)αβίδες) είναι ένας είδος Αρχαίου Ελληνικού χορού, που εστιάζει τις κινήσεις του στο άσεμνο κούνημα και την τολμηρή στάση που έπαιρναν η μέση και τα μέλη του σώματος.
Ήταν έντονος και άσεμνος χορός, κατά τον οποίο περιστρεφόταν η μέση και τα ισχία λυγίζονταν (κάμπτονταν) κατά τρόπο άσεμνο. Ο Εύπολις στην κωμωδία του Κόλακες, μνημονεύει τις καλλαβίδες με τους εξής παρακάτω στίχους: "καλλαβίδας δε βαίνει σησαμίδας δε χέζει", δηλαδή "περπατάει χορεύοντας καλλαβίδες και χέζει σουσαμόπιτες" (Αθήν. ΙΔ', 630Α, 27), εννοώντας το γλύκισμα των αρχαίων Αθηναίων, όπως το παστέλι. Οι καλλαβίδες μνημονεύονταν ανάμεσα στα χορευτικά σχήματα.
Χημικός

Χημικός ονομάζεται ο επιστήμονας που ασχολείται συστηματικά με τη χημεία. Οι χημικοί μελετούν τη σύσταση της ύλης και τις ιδιότητές της. Περιγράφουν προσεκτικά και αυστηρά τις ιδιότητες που μελετούν με τρόπο ποσοτικό, στο επίπεδο των μορίων και των συστατικών τους ατόμων. Μετρούν προσεκτικά τις αναλογίες των ουσιών, τους ρυθμούς των χημικών αντιδράσεων και άλλες χημικές ιδιότητες.
Οι χημικοί χρησιμοποιούν αυτές τις γνώσεις για να μάθουν τη σύσταση και τις ιδιότητες άγνωστων ουσιών, αλλά και για να αναπαραγάγουν και να ανακαλύψουν τρόπους παραγωγής μεγάλων ποσοτήτων χρήσιμων φυσικών ουσιών, όπως και για να δημιουργήσουν νέες τεχνητές ουσίες και χρήσιμες διαδικασίες. Ο χημικός μπορεί να είναι ειδικευμένος σε μία από τις ειδικότητες της χημείας. Οι επιστήμονες των υλικών και μεταλλουργοί από τη μία πλευρά, και οι φαρμακοποιοί και οι μοριακοί βιολόγοι από την άλλη, μοιράζονται αρκετές γνώσεις και δεξιότητες με τους χημικούς. Η εργασία των χημικών επίσης σχετίζεται συχνά με εκείνη των χημικών μηχανικών.

Σπουδές

Για να προσληφθεί κάποιος ως χημικός πρέπει συνήθως να έχει τουλάχιστον ένα πτυχίο χημείας, αλλά πολλές θέσεις, ιδιαίτερα οι ερευνητικές, απαιτούν διδακτορικό. Οι σπουδές για ένα πτυχίο χημείας δίνουν συνήθως έμφαση και στα μαθηματικά και τη φυσική. Στις μεταπτυχιακές σπουδές χημείας οι φοιτητές τείνουν να εξειδικεύονται σε ένα συγκεκριμένο πεδίο. Η χημεία υποδιαιρείται σε αρκετούς μεγάλους κλάδους, όπως η βιοχημεία, η πυρηνική χημεία, η οργανική χημεία, η ανόργανη χημεία, η χημεία των πολυμερών, η αναλυτική χημεία, η θεωρητική χημεία, η φυσικοχημεία, η κβαντική χημεία και η χημεία περιβάλλοντος. Για ορισμένες θέσεις, ιδίως ΔΕΠ, μπορεί να απαιτείται και ερευνητική μεταδιδακτορική εμπειρία.
Εργαζόμενοι των οποίων τα καθήκοντα περιλαμβάνουν ενασχόληση με τη χημεία, αλλά όχι σε εμβάθυνση που να απαιτεί επίπεδο πτυχίου χημείας, αποκαλούνται γενικά «χημικοί τεχνικοί». Τέτοιοι επαγγελματίες πραγματοποιούν συνήθως τυποποιημένες, επαναλαμβανόμενες αναλύσεις για έλεγχο ποιότητας, ή σε ιατρικά εργαστήρια.

Απασχόληση

Οι τρεις μεγάλοι εργοδότες χημικών είναι η ανώτατη και μέση εκπαίδευση (πανεπιστήμια, Τ.Ε.Ι. και σχολεία), η βιομηχανία (ιδίως η χημική βιομηχανία και η φαρμακοβιομηχανία), και τα ερευνητικά ινστιτούτα-ιδρύματα και κρατικά εργαστήρια όπως το Γενικό Χημείο του Κράτους.
Θριαμβική αψίδα

Η αψίδα θριάμβου είναι είδος μνημείου της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής, ιδρυόμενο προς τιμή ενός προσώπου ή σε ανάμνηση ενός σημαντικού γεγονότος. Συνήθως έχει τη μορφή μιας ή περισσότερων τοξωτών διόδων που φέρουν πάνω τους τα αγάλματα, διακοσμητικά στοιχεία και αναθηματικές επιγραφές, σχετικές με το πρόσωπο ή το γεγονός αυτό. Δεν υπήρχε ειδικός χώρος για την ίδρυση των αψίδων θριάμβων, προτιμούσαν όμως πολυσύχναστα μέρη, όπως η αγορά της πόλης, τα σταυροδρόμια, οι πλατείες, οι κεντρικοί δρόμοι, οι ναοί κ.α. Η κυκλοφορία γίνονταν μέσα, από το πλάι ή γύρω από τις αψίδες.
Δικαίωμα για ίδρυση αψίδων είχαν τόσο οι ανώτεροι αξιωματούχοι, όσο και οι ιερείς προς τιμή του αυτοκράτορα. Αφορμή για την ίδρυση και αφιέρωση μιας αψίδας ήταν ένα γεγονός μεγάλης πολιτικής σημασίας: μια λαμπρή νίκη, η αποκατάσταση του γοήτρου μετά από μια ήττα του παρελθόντος, η αύξηση των εδαφών της αυτοκρατορίας κ.ά..
Αουγκούστα

Τα Μέγαρα Υβλαία

Η Αουγκούστα ιδρύθηκε πριν από 27 αιώνες με το όνομα Μέγαρα Υβλαία, ήταν μία από τις αρχαιότερες Ελληνικές αποικίες στην Σικελία και την Μεγάλη Ελλάδα. Οι Συρακούσες και ο κυβερνήτης τους Γέλων ο Συρακούσιος κατέστρεψαν την πόλη (483 π.χ.) 254 χρόνια μετά την ίδρυση της όπως περιγράφει ο Θουκυδίδης. Η περιοχή μαζί με τις Συρακούσες αλώθηκε από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Τα Μέγαρα Υβλαία παραμένουν ακόμα και σήμερα σημαντικός αρχαιολογικός χώρας και απόδειξη της έντονης δραστηριότητας εποικισμού των Ελλήνων στην Αρχαϊκή εποχή.

Ίδρυση της Αουγκούστα

Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν οικοδόμησε την σύγχρονη πόλη της Αουγκούστα (1232) με τα ερείπια ενός προαστίου από την αρχαία πόλη. Την εξουσία ανέλαβε στην συνέχεια ο Οίκος των Καπετιδών-Ανζού, όταν ξέσπασε ο Σικελικός Εσπερινός (1282) μετέβη στον Οίκο της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας. Την πόλη πήρε δώρο ο Ραϊμόνδος Β' Μονκάδα (1362), επέστρεψε αργότερα σε Ισπανική κατοχή (1560) και οχυρώθηκε σημαντικά για να αποκρούσει τις επιθέσεις από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Στο λιμάνι της Αουγκούστα πραγματοποιήθηκε μεγάλη ναυμαχία ανάμεσα στον Ισπανικό και τον Γαλλικό στόλο, η πόλη πλήγηκε σημαντικά από ισχυρό σεισμό και τσουνάμι (1693).

Σύγχρονα χρόνια

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τα αισθήματα στην Αουγκούστα και σε ολόκληρη την Σικελία απέναντι στο Φασιστικό καθεστώς ήταν σε έντονο βαθμό αρνητικά. Οι φασιστικές τακτικές δημιούργησαν έντονο μίσος σε ολόκληρη την Σικελία απέναντι στον Μπενίτο Μουσολίνι και την διακυβέρνηση του. Όταν έφτασαν στην Σικελία οι Βρετανικές και οι Αμερικάνικες δυνάμεις οι κάτοικοι τους υποδέχτηκαν σαν ελευθερωτές "από τον μισητό φασισμό και τους στρατιώτες που τον υπηρετούσαν". Σε όλη την Σικελία οι Σύμμαχοι έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό σαν ελευθερωτές. Στην Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία γνωστή σαν "Επιχείρηση Χάσκυ" οι Βρετανικές και Αμερικάνικες δυνάμεις με αρχηγό τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ είχαν στόχο την κατάληψη της Αουγκούστα από τις πρώτες μέρες της επιχείρησης. Ο "Έκτος Βρετανικός Στρατός" με τον Μοντγκόμερυ κατέλαβε την Αουγκούστα (13 Ιουλίου 1943), αμέσως μετά οι Συμμαχικές δυνάμεις βάδισαν προς την Κατάνια.
Κρητική κουκουβάγια

Η Κρητική κουκουβάγια (λατινικά: Athene cretensis) είναι εξαφανισμένο είδος γλαυκόμορφου πτηνού της οικογένειας των στριγιδών.
Η συγκεκριμένη μικρόσωμη κουκουβάγια ανακαλύφθηκε στα Αρμάθια Κάσου και στην Κρήτη, στην Ελλάδα. Έζησε κατά τη διάρκεια της γεωλογικής περιόδου του ανώτερου Πλειστόκαινου.
Το διωνυμικό cretensis οφείλεται στη γεωγραφική τοποθεσία της ανακάλυψης του συγκεκριμένου είδους, την Κρήτη. Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1982 από τον φυσιοδίφη Πίτερ Ντ. Μ. Ουίσι.
Size (Unix)

Το size είναι εργαλείο της γραμμής εντολών στα λειτουργικά συστήματα τύπου Unix. Επεξεργάζεται ένα ή περισσότερα αρχεία ELF (Executable and Linkable Format) και εμφανίζει το μέγεθος (σε bytes) του χώρου κώδικα (code segment ή "text"), του χώρου δεδομένων (data segment) και του χώρου χωρίς αρχικές τιμές (.bss), καθώς και το συνολικό μέγεθος.

Χρήση

$ size <επιλογές> <όνομα αρχείου> ...
Ακολουθούν κάποια παραδείγματα από το Solaris (/usr/ccs/bin/size) - οι επιλογές και η σύνταξη μπορεί να διαφέρουν σε άλλα λειτουργικά συστήματα:

$ size  /usr/ccs/bin/size
9066 + 888 + 356 = 10310
Η επιλογή -f εμφανίζει το όνομα και το μέγεθος κάθε χώρου, μαζί με το άθροισμά τους:

$ size -f /usr/ccs/bin/size
17(.interp) + 636(.hash) + 1440(.dynsym) + 743(.dynstr) + 64(.SUNW_version) + 48(.rela.ex_shared) + 24(.rela.bss) + 336(.rela.plt) + 4760(.text) +
80(.init) + 80(.fini) + 4(.exception_ranges) + 28(.rodata) + 590(.rodata1) + 12(.got) + 388(.plt) + 192(.dynamic) + 40(.ex_shared) + 112(.data) +
140(.data1) + 352(.bss) = 10086
Η επιλογή -F εμφανίζει το μέγεθος και την άδεια (permission flag) κάθε χώρου, μαζί με το άθροισμά τους:

$ size -F /usr/ccs/bin/size
9066(r-x) + 1244(rwx) = 10470
733 Μοκία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μοκίας εκτιμάται σε 88,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι CF (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0542. Η Μοκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 21 λεπτά.
Χριστόδουλος Καρύδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λάρνακα όπου μαθήτευσε στη Σχολή του γνωστού δασκάλου Δ. Θεμιστοκλή. Ήταν μέλος της ελεγκτικής επιτροπείας της μητροπόλεως Κιτίου. Εργάστηκε στην Ελληνική Πρακτορεία Λεμεσού, κατόπιν έμπορος και ναυτιλιακός πράκτορας. Παντρεύτηκε την εκ Λεμεσού Μαρίνα Νικολάου Φραγκούδη και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, ένα αγόρι και τρία κορίτσια. Απεβίωσε στις Πλάτρες όπου νοσηλευόταν. Έγραψε γι’ αυτόν η εφημερίδα Αλήθεια «….Ο μακαρίτης μεγάλης απέλαυεν παρά τοις συμπολίταις του δημοτικότητος εφ’ ω και επί επταετίαν ολόκληρον εξελέγετο κατ’ επανάληψιν δήμαρχος πολλά δε κοινοφελή δημόσια έργα εγένοντο αυτού δημαρχεύοντος».

Δήμαρχος Λεμεσού

Το 1878 ξεκινά η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Πρώτος Άγγλος διοικητής της Λεμεσού ήταν ο Falk Warren. Με απόφαση του Warren εξελέγη δια βοής το 1878 ως πρώτος Δήμαρχος της πόλης ο Χριστόδουλος Καρύδης. Παρέμεινε στη θέση μέχρι το θάνατο του το 1885. Ήταν ο πρώτος Ελληνοκύπριος Δήμαρχος της Κύπρου. Αντικατέστησε τον μέχρι τότε Τούρκο «Καϊμακάμη» που ο Warren τον κατηγόρησε ως καταχραστή και τον έπαυσε.
Επί δημαρχίας Καρύδη, παρά τα πενιχρά έσοδα του Δήμου, μπήκαν οι βάσεις ενός καλά μελετημένου εξωραϊστικού προγράμματος με τις απαιτήσεις της εποχής. Η μέριμνα του νεοσυσταθέντος Δημοτικού Συμβουλίου στράφηκε αμέσως στην καλύτερη καθαριότητα της πόλης και μπήκαν κανονισμοί και απαγορεύσεις για ευπρεπέστερη εμφάνιση της καθώς και στην επιβολή διατιμήσεων στα τρόφιμα για να παταχθεί η αισχροκέρδεια.
Πλακοστρώθηκαν οι κύριοι δρόμοι της και μάλιστα εδώ έπαιξε σημαντικό ρόλο και η εμπορική δραστηριότητα του νέου Δημάρχου αφού ανάμεσα σε άλλα ήταν και εργολάβος και προμηθευτής των πετρών από τα γύρω λατομεία για να κτιστούν και τα πρώτα κυβερνητικά κτήρια. Κατασκευάστηκαν ακόμα μερικά σημαντικά αντιπλημμυρικά έργα, ιδιαίτερα μετά την μεγάλη πλημμύρα του 1880. Κατασκευάστηκε υδραγωγείο (γνωστό και σήμερα ως «χαβούζα» παρά τη λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού) για την ύδρευση της πόλης αφού μέχρι τότε προμηθεύονταν το νερό από λάκκους αμφίβολης υγιεινής ή από νεροφόρους που γυρνούσαν στην πόλη πουλώντας το πολύτιμο αγαθό σε κούζες πάνω σε κάρα.
Ιδρύθηκε Δημοτικό Νοσοκομείο εκεί που αργότερα έγιναν τα Δημοτικά Λουτρά, απέναντι από το σημερινό ΓΣΟ και Δημοτικό Φαρμακείο, διορίζοντας ως πρώτο του φαρμακοποιό τον εθνικό ποιητή της Κύπρου Βασίλη Μιχαηλίδη (εξ ου και το παρατσούκλι του «ο Σπετσέρης»). Επιπρόσθετα, φωταγωγήθηκαν οι σκοτεινοί κύριοι δρόμοι της πόλης με φανούς από φιτίλι.
Κύκλος του νερού

O κύκλος του νερού  (γνωστός και ως υδρολογικός κύκλος) είναι η συνεχής ανακύκλωση του νερού της Γης μέσα στην υδρόσφαιρα, στην ατμόσφαιρα και στη λιθόσφαιρα (έδαφος-υπέδαφος). Το συνεχές της κυκλικής διαδικασίας του κύκλου του νερού επιτυγχάνεται εξαιτίας της ηλιακής ακτινοβολίας.
Το νερό του πλανήτη αλλάζει συνεχώς φυσική κατάσταση, από τη στερεά μορφή των πάγων στην υγρή μορφή των ποταμών, λιμνών και των θαλασσών και την αέρια κατάσταση των υδρατμών.
Πιο συγκεκριμένα, λόγω της θέρμανσης και των ανέμων στην επιφάνεια της γης, τα νερά της εξατμίζονται και μαζεύονται ως υδρατμοί δημιουργώντας τα σύννεφα. Οι υδρατμοί συμπυκνώνονται, υγροποιούνται και στη συνέχεια πέφτουν ως βροχή ή άλλες μορφές υετού, εμπλουτίζοντας έτσι τις αποθήκες νερού της γης, είτε είναι αυτές επιφανειακές, όπως οι θάλασσες και οι λίμνες, είτε είναι υπόγειες.
Ο κύκλος του νερού αποτελεί αντικείμενο του επιστημονικού κλάδου της Υδρολογίας για ό,τι συμβαίνει ή παρατηρείται στο έδαφος και της Μετεωρολογίας για ό,τι συμβαίνει εξ αυτού στην ατμόσφαιρα.
Ειδικότερα στη Μετεωρολογία ο υδρολογικός κύκλος αποτελεί το σπουδαιότερο καιρικό φαινόμενο ως σύνολο επιμέρους φαινομένων. Αυτός ρυθμίζει την υγρασία του εδάφους, τη λαμπρότητα της ημέρας, και τέλος τη συχνότητα και ένταση των υδρομετεώρων, εκτός του γιγάντιου εκείνου έργου της μεταφοράς ενέργειας από τα μικρά στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη.
Από τη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια εξατμίζεται κάθε λεπτό μια ποσότητα 1.000.000.000 (ένα δισεκατομμύριο)
κυβικών μέτρων νερού που επιστρέφει στην ατμόσφαιρα.
Η διαπνοή των φυτών είναι μια ακόμη λειτουργία που αποδίδει υδρατμούς στην ατμόσφαιρα. Η εξάτμιση και διαπνοή από την ξηρά συχνά δεν διακρίνεται και έτσι μιλούμε για εξατμοδιαπνοή . Μια μικρή ποσότητα υδρατμών στην ατμόσφαιρα προέρχεται από την εξάχνωση, μέσω της οποίας μόρια από πάγους και χιόνια μετατρέπονται απευθείας σε υδρατμούς χωρίς να περάσουν από την υγρή μορφή.
Ωστόσο, το νερό των
κατακρημνισμάτων δεν ρέει αποκλειστικά μέσα στους ποταμούς. Κάποιες ποσότητες
διαπερνούν το έδαφος με τη λειτουργία της διήθησης και σχηματίζουν το υπόγειο
νερό. Μέρος του νερού αυτού μπορεί να ξαναβρεί το δρόμο του προς τα επιφανειακά
υδάτινα σώματα (και τους ωκεανούς) ως εκφόρτιση υπόγειου νερού. Όταν βρίσκει
διόδους προς της επιφάνεια της γης εμφανίζεται με τη μορφή πηγών. Ένα άλλο
μέρος του υπόγειου νερού πηγαίνει βαθύτερα και εμπλουτίζει τους υπόγειους
υδροφορείς, οι οποίοι μπορούν να αποθηκεύσουν τεράστιες ποσότητες νερού για
μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ακόμα και το νερό αυτό όμως συνεχίζει να κινείται
και με τη πάροδο του χρόνου μέρος του ξαναμπαίνει στους ωκεανούς όπου ο κύκλος
του νερού "τελειώνει" και "ξεκινάει" εκ νέου.
Λόφος Στρέφη

Ο λόφος του Στρέφη βρίσκεται στη Νεάπολη και ανήκει στο Δήμο Αθηναίων.
Το παλαιότερο όνομά του ήταν Αγχεσµός και ανήκε στην οικογένεια Στρέφη. Για αρκετά χρόνια κατά τον 19ο και 20ο αιώνα λειτουργούσε εκεί λατομείο, το οποίο όμως ανέστειλε την λειτουργία του την δεκαετία του ΄20, οπότε και άρχισε η δενδροφύτευση και του λόφου. Το 1963 η οικογένεια Στρέφη δώρισε τον λόφο στο δήμο Αθηναίων.
Στο λόφο υπάρχει μικρό υπαίθριο θεατράκι, γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά και χώρος κυλικείου.
Καραβανσεράι

Το καραβανσεράι (περσικά: کاروانسرای) ήταν πανδοχείο, όπου οι ταξιδιώτες (καραβάνι) μπορούσαν να ξεκουραστούν και να ανακάμψουν από το ταξίδι της ημέρας. Τα καραβανσεράι υποστήριξαν τη ροή του εμπορίου, των πληροφοριών και των ανθρώπων σε ολόκληρο το δίκτυο εμπορικών οδών που κάλυπτε την Ασία, τη Βόρεια Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ειδικά κατά μήκος του δρόμου του μεταξιού.
Δημήτριος Ιανουλάκης

Ετελειώθη αυτή η βύβλος τω θείον και ιερών νόμιμος υπο χειρός Δημητρίου του εξ Αθηνών το επίκλην του Ιανουλάκη
— Σημείωση του Δημήτριου Ιανουλάκη

σε κώδικα του 1615
Ο Δημήτριος Ιανουλάκης ήταν Έλληνας βιβλιογράφος του 17ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην μονή του Κουτλουμουσίου στο άγιο όρος με τον αύξοντα αριθμό 229. Ο κώδικας περιέχει το Νόμιμο του Μανουήλ του Μαλαξού.
Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν

Στα Νησιά Κέιμαν η  Νομοθετική Συνέλευση (Legislative Assembly) απαρτίζεται από 20 μέλη, εκ των οποίων τα 18 εκλέγονται για τετραετή θητεία σε διεδρικές περιφέρειες και άλλα 2 διορίζονται εξ οφίτσιο. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Συνταγματικό δημοψήφισμα 2009

Παράλληλα με τις γενικές εκλογές του 2009 διεξήχθη την ίδια ημέρα δημοψήφισμα για ένα νέο σχέδιο Συντάγματος. Το δημοψήφισμα ήταν το πρώτο στην ιστορία των νησιών. Το νέο Σύνταγμα εγκρίθηκε με 63% υπέρ έναντι 36,9% κατά και με βάση αυτό απέκτησε το έδαφος μεγαλύτερη αυτονομία. Επίσης, συστάθηκαν τρεις ακόμα έδρες στο 15μελές Κοινοβούλιο, θεσπίστηκε το αξίωμα του πρωθυπουργού (Premier) στον οποίο επιτρέπεται μόνο μία ακόμα συνεχής θητεία και τα νησιά αποκτούν το πρώτο τους Καταστατικό Χάρτη για τα Δικαιώματα (Bill of Right). Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ετέθησαν προς έγκριση από το Ανακτοβούλιο στο Λονδίνο. Σημειώνεται ότι τα νησιά θα παραμείνουν υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, και με το νέο Σύνταγμα.

Δημοψήφισμα 2012

Στις 18 Ιουλίου 2012 οι πολίτες προσήλθαν στις κάλπες σε δημοψήφισμα με σκοπό την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Ειδικότερα, ψήφισαν για την αλλαγή ή μη του συστήματος πολυεδρικών περιφερειών σε μονοεδρικές. Η πρόταση υπερψηφίστηκε με ποσοστό 65,2%, αλλά δεν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός ψηφισάντων (15.161 ήταν οι εγγεγραμμένοι και τόσοι έπρεπε να υπερψηφίσουν για να είναι δεσμευτικό το δημοψήφισμα) Η ημέρα του δημοψηφίσματος, με απόφαση της κυβέρνησης, ήταν αργία.
Ιωάννης Ναθαναήλ

Ο Ιωάννης Ναθαναήλ ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Στα τέλη του 16ου αιώνα ήταν μέγας Οικονόμος Κρήτης.

Συγγράμματα

Έγραψε απάντηση προς τα ζητήματα του Βιβιανού, Ουρβινάτου κλπ. Επιστολή του από την Ρώμη το 1572 προς τον Γαβριήλ Σεβήρο εξεδόθη από τον Λάμιο.
Μις ΕΣΣΔ

Ο Μις ΕΣΣΔ (ρωσικά: Мисс CCCP‎) ήταν εθνικός διαγωνισμός ομορφιάς που λάμβανε χώρα στη Σοβιετική Ένωση. Υπήρξε για τρία χρόνια, από το 1989 μέχρι την διάλυση της Ένωσης το 1991.