google/wiki40b huggingface dataset:
Kawasaki motorcycles

Οι μοτοσικλέτες Kawasaki κατασκευάζονται από το τμήμα μοτοσικλετών και κινητήρων της Kawasaki Heavy Industries σε εργοστάσια στην Ιαπωνία, το Μίτσιγκαν, τις Φιλιππίνες, την Ινδία, την Ινδονησία, το Μπαγκλαντές και την Ταϊλάνδη.

Ιστορία

Η Kawasaki Aircraft κατασκεύασε αρχικά μοτοσικλέτες με το όνομα Meguro, αφού αγόρασε έναν κατασκευαστή μοτοσικλετών, την Meguro Manufacturing, με τον οποίο συνεργάζονταν. Αυτό τελικά έγινε Kawasaki Motor Sales.  Ορισμένες πρώτες μοτοσυκλέτες εμφανίζουν ένα έμβλημα με το "Kawasaki Aircraft" στη δεξαμενή καυσίμων. 
Κατά τη διάρκεια του 1962, οι μηχανικοί της Kawasaki ανέπτυσσαν έναν τετράχρονο κινητήρα για μικρά αυτοκίνητα. Στη συνέχεια, μερικοί από τους μηχανικούς μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο Meguro για να δουλέψουν στο Meguro K1 και το SG, έναν μόνο κύλινδρο 250   cc OHV. Το 1963, οι Kawasaki και Meguro συγχωνεύθηκαν για να διαμορφώσουν την Kawasaki Motorcycle Co., Ltd.   μοτοσυκλέτες Kawasaki από το 1962 έως το 1967 χρησιμοποίησαν ένα έμβλημα το οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί ως σημαία μέσα σε μια πτέρυγα. 
Οι εργασίες συνεχίστηκαν στο Meguro K1, ένα αντίγραφο του BSA A7 500   cc κάθετο δίδυμο.  και στο W1 του Kawasaki. Το K2 εξήχθη στις ΗΠΑ για δοκιμή σε απάντηση στην επέκταση της αμερικανικής αγοράς για τετράχρονες μοτοσικλέτες. Στην αρχή απορρίφθηκε για έλλειψη εξουσίας. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, η Kawasaki εξήγαγε τελικά ένα μέτριο αριθμό μοτοσυκλετών. Το Kawasaki H1 Mach III το 1968, μαζί με αρκετές μοτοσυκλέτες enduro για να ανταγωνιστεί με Yamaha, Suzuki και Honda, αύξησε τις πωλήσεις των μονάδων Kawasaki. 
Το τμήμα κινητήρων της Kawasaki, που στεγάζεται σε ένα ενιαίο συγκρότημα γραφείων στο Grand Rapids του Μίτσιγκαν, εδραιώνει έργα έρευνας και ανάπτυξης για κινητήρες.
Λένιν (παγοθραυστικό)

Το '  'Lenin'  '(ρωσικά: Ленин‎) είναι ένα παροπλισμένο Σοβιετικό πυρηνοκίνητο παγοθραυστικό. Ξεκίνησε το 1957, ήταν και το πρώτο επιφανειακό πλοίο του κόσμου και το πρώτο πυρηνικής ενέργειας πολιτικό σκάφος. Το «Λένιν» άρχισε να λειτουργεί το 1959 και εργάστηκε για την εκκαθάριση θαλάσσιων διαδρομών για φορτηγά πλοία κατά μήκος της βόρειας ακτής της Ρωσίας. Από το 1960 έως το 1965 το πλοίο κάλυψε πάνω από 85.000 μίλια κατά την εποχή της ναυσιπλοΐας της Αρκτικής, εκ των οποίων σχεδόν 65.000 ήταν μέσω πάγου. Στις 10 Απριλίου 1974 στο σκάφος απονεμήθηκε το Order of Lenin. Έγινε επίσημος παροπλισμός του το 1989. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε μουσείο και τώρα έχει μόνιμη βάση στο Μούρμανσκ.

Πρόωση

Όταν ξεκίνησε το 1957, το «Λένιν» είχε τροφοδότηση από τρεις αντιδραστήρες OK-150. Στη διαμόρφωσή της στα τέλη της δεκαετίας του 1960, με πλήρη χωρητικότητα το πλοίο χρησιμοποιούσε πέντε έως έξι λίβρες ουράνιο-235 ανά 100 ημέρες. Στη διαμόρφωση που έγινε από το 1970, είχε δύο αντιδραστήρες OK-900. Αυτοί παρείχαν ατμό για τέσσερις ατμοστρόβιλους, οι οποίοι με τη σειρά τους συνδέονταν με γεννήτριες, οι οποίες τροφοδοτούσαν τρείς συνολικά ηλεκτροκινητήρες για τις τρεις προπέλες του πλοίου.

Πυρηνικά ατυχήματα

Τον Φεβρουάριο του 1965, σημειώθηκε ένα ατύχημα απώλειας ψυκτικού μέσου. Αφού έκλεισε για ανεφοδιασμό, το ψυκτικό υγρό απομακρύνθηκε από τον αντιδραστήρα υπ 'αριθ. 2. Ως αποτέλεσμα, μερικά από τα στοιχεία καυσίμου λιώθηκαν και παραμορφώθηκαν μέσα στον αντιδραστήρα. Αυτό ανακαλύφθηκε όταν τα εξαντλημένα στοιχεία εκφορτώνονταν για αποθήκευση και διάθεση. 124 συγκροτήματα καυσίμων (περίπου το 60% του συνόλου) είχαν κολληθεί στον πυρήνα του αντιδραστήρα. Αποφασίστηκε να αφαιρεθεί το καύσιμο, το πλέγμα ελέγχου και η ράβδος ελέγχου ως μονάδες για τη διάθεση. Τοποθετήθηκαν σε ειδικό δοχείο, στερεοποιήθηκαν, αποθηκεύτηκαν για δύο χρόνια και βυθίστηκαν στον αρχαιολογικό χώρο Tsivolki Bay (κοντά στο Αρχιπέλαγος Νόβαγια Ζεμλιά) το 1967.
Το δεύτερο ατύχημα ήταν μια διαρροή συστήματος ψύξης που συνέβη το 1967, λίγο μετά τον ανεφοδιασμό. Η εύρεση της διαρροής απαιτούσε τη διάσπαση του σκυροδέματος και της μεταλλικής βιολογικής θωράκισης με σφυριά. Μόλις βρέθηκε η διαρροή, έγινε φανερό ότι η βλάβη του βαρελιού δεν μπορούσε να επισκευαστεί. Στη συνέχεια, και οι τρεις αντιδραστήρες αφαιρέθηκαν και αντικαταστάθηκαν από δύο αντιδραστήρες OK-900. Αυτό ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1970.

Οι λεπτομέρειες αυτών των ατυχημάτων δεν ήταν ευρέως διαθέσιμες παρά μόνο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Απόσυρση

Το «Λένιν» παροπλίστηκε το 1989, επειδή το κύτος του είχε φθαρεί από την τριβή του πάγου. Φυλάγεται στο Atomflot, βάση πυρηνικών παγοθραυστικών στο Μούρμανσκ, και σύμφωνα με την εφημερίδα Πράβντα, ολοκληρώθηκε η επισκευή και η μετατροπή του σε μουσειακό πλοίο το 2005.
The Spanish Archer

Το The Spanish Archer είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ "The House of Blue Light" του 1987 και αποτέλεσε το έβδομο κομμάτι. Ο δίσκος γνώρισε επιτυχία σκαρφαλώνοντας στο βρετανικό Top-10 και το # 1 στην Γερμανία, την Σουηδία και την Φινλανδία.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του "The House of Blue Light", ο Ίαν Γκίλαν απολύθηκε από το συγκρότημα, με τον Τζο Λιν Τέρνερ να παίρνει την θέση του.
Το "The Spanish Archer" είναι ένα από τα λίγα τραγούδια των Deep Purple το οποίο δεν έχουν παίξει ποτέ ζωντανά.

Σύνθεση

Το τραγούδι ξεκινάει με μία εισαγωγή από την κιθάρα του Ρίτσι Μπλάκμορ και μετά από ένα σύντομο πέρασμα των τυμπάνων του Ίαν Πέις ξεκινάει το βασικό μέρος του τραγουδιού. O Ίαν Γκίλαν παρουσιάζει ιδιαίτερο πάθος στα φωνητικά του και οι στίχοι του φανερώνουν απόγνωση και απογοήτευση αντικατοπτρίζοντας για άλλη μια φορά τις σχέσεις του Γκίλαν με τον Μπλάκμορ. Στα μέσα και το τέλος του τραγουδιού υπάρχουν δύο σόλο κιθάρας, κάνοντας το "The Spanigh Archer" ένα από τα πιο κιθαριστικά κατευθυνόμενα κομμάτια στην δισκογραφία του συγκροτήματος.
Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ (Αθήνα)

Ιστορικά στοιχεία

Η συναγωγή Μπεθ Σαλώμ είναι η μία από τις δύο συναγωγές που υπάρχουν η μία απέναντι από την άλλη στην οδό Μελιδώνη. Η Μπεθ Σαλώμ είναι η νεότερη και χτίστηκε το 1935 από Σεφαραδίτες Εβραίους που είχαν εγκατασταθεί τα προηγούμενα χρόνια στην ελληνική πρωτεύουσα προερχόμενοι από τη Βόρεια Ελλάδα και τη Μικρά Ασία και για αυτό ονομάζεται και "σεφαραδίτικη" συναγωγή. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε λίγο πριν την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανακαινίστηκε τη δεκαετία του 1970.
Αυτή είναι η κύρια συναγωγή όπου τελούνται σε μόνιμη βάση οι θρησκευτικές τελετές της Εβραϊκής Κοινότητας των Αθηνών.

Περιγραφή

Εξωτερικά η συναγωγή Μπεθ Σαλώμ είναι επενδεδυμένη με πεντελικό μάρμαρο και αρχιτεκτονικά ακολουθεί το νεοκλασικό ρυθμό. Εσωτερικά είναι ευρύχωρη και μετά την ανακαίνιση του 1970 κυριαρχεί η ξύλινη επένδυση και τα μοντέρνα διακοσμητικά στοιχεία, ενώ παρουσιάζει σημαντικές διαφορές από τους παραδοσιακούς τύπους ελληνικών συναγωγών. Τα δύο μεγάλα βιτρό που κοσμούν το εσωτερικό είναι έργα της ζωγράφου Μαρί Πολυχρονοπούλου από το 1972.
Η συναγωγή έχει εμβαδόν 400 τετραγωνικά μέτρα και χωρητικότητα 550 ατόμων.
Νάντια Κοντογεώργη

Βιογραφία

Κατάγεται από τα Καλάβρυτα. Είναι απόφοιτη της Νομικής Σχολής Αθηνών και της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Στη συνέχεια πήρε μεταπτυχιακό υποκριτικής στη Δραματική του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.
Το ντεμπούτο της στη τηλεόραση το έκανε στη ηλικία των 14 ετών, στη σειρά «Δανεικός Πατέρας». Ακολούθησε το 2005 η συμμετοχή της στη σειρά «Έρωτας». Την σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε στη τηλεοπτική σειρά Κάτω Παρτάλι του τηλεοπτικού σταθμού Mega, η οποία διακόπηκε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Την τηλεοπτική σεζόν 2016-17 πρωταγωνίστησε στη σειρά Μην αρχίζεις τη μουρμούρα του τηλεοπτικού σταθμού Alpha.
Θεατρικά έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις «Θα Σε Πάρω Να Φύγουμε» (2013), «Πράματα και Θάματα» (2013-2014), «Ο Βιολιστής Στη Στέγη» (2005), «Chicago» (2012), για το οποίο μάλιστα υπήρξε υποψήφια το 2014 για το  Βραβείο Μελίνα Μερκούρη (τιμητική διάκριση για τις γυναίκες ηθοποιούς) για την ερμηνεία της, όπως και πολλές άλλες. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ «Η Μελωδία της Ευτυχίας», σε σκηνοθεσία της Θέμιδας Μαρσέλλου.
Φώτιος Γεροθανάσης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1913 και καταγόταν από την περιοχή του Ξηρομέρου.
Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και πήρε 4.757 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί.
Το 1951 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Αιτωλοκαρνανία με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1952 στην εκλογική περιφέρεια Βονίτσης-Ξηρομέρου. 
Στις 9 Νοεμβρίου 1961 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ στη θέση του αποβιώσαντα Ιωάννη Ιντζέ και θήτευσε στο κοινοβούλιο ως το 1963.
Πέθανε το 1971.
Πρώτος Μεσσηνιακός Πόλεμος

Αίτια - Αφορμές

Υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στο ξεκίνημα του πολέμου. Η μία προέρχεται από τους Μεσσήνιους και η άλλη από τους Σπαρτιάτες. Και των δύο εκδοχών όμως τα αίτια, ήταν μάλλον απλά αφορμές, καθώς ο Μεσσηνιακός και ο Σπαρτιατικός στρατός προετοιμάζονταν χρόνια πριν την εκδήλωση του πολέμου.

Σπαρτιατική εκδοχή

Στα σύνορα της Μεσσηνίας και της Λακωνίας, (στην περιοχή Βόλιμνος της σημερινής Αρτεμισίας Καλαμάτας), υπήρχε το ιερό της Λιμνάτιδος Αρτέμιδος, όπου κάθε χρόνο γίνονταν ετήσιες γιορτές, στις οποίες συμμετείχαν Μεσσήνιοι και Σπαρτιάτες, καθώς και κάτοικοι άλλων πόλεων.
Οι Σπαρτιάτες υποστήριξαν, πως το έτος της 3ης Ολυμπιάδας (το 764 π.Χ.), κατά τη διάρκεια της γιορτής προς τιμή της θεάς Αρτέμιδος , κάποιοι Μεσσήνιοι απήγαγαν τις νεαρές Σπαρτιάτισες ιέριες του ναού και σκότωσαν τον βασιλιά της Σπάρτης Τήλεκλο.

Μεσσηνιακή εκδοχή

Η εκδοχή των Μεσσηνίων διαδραματίζεται στην ίδια γιορτή. Οι Μεσσήνιοι υποστήριξαν πως οι Σπαρτιάτες είχαν από καιρό επεκτατικά σχέδια προς τη Μεσσηνία και κατά τη γιορτή της Αρτέμιδας σχεδίασαν να σκοτώσουν τους Μεσσήνιους άρχοντες και βασιλιάδες, στέλνοντας μερικούς νεαρούς Σπαρτιάτες, οι οποίοι ήταν ντυμένοι με γυναικεία ρούχα και στολίδια, στο στρατόπεδο των Μεσσηνίων. Κάποιος όμως από τους Μεσσήνιους αντιλήφθηκε την παγίδα και το αποτέλεσμα ήταν οι νεαροί άνδρες, μαζί με τον Τήλεκλο, να σκοτωθούν στη συμπλοκή.

Παυσανίας

Ο Παυσανίας υποστήριξε πως η εκδοχή των Μεσσηνίων ήταν πιο βάσιμη. 
Σταδιακά δημιουργήθηκε μίσος μεταξύ των δύο λαών.

Ο πόλεμος

Το αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει πόλεμος μετά από 25 χρόνια, ένα χρόνο πριν από την 9η Ολυμπιάδα (το 743 π.Χ.) μετά την αιφνιδιαστική νυχτερινή επίθεση των Σπαρτιατών στην Άμφεια. Οι Μεσσήνιοι οχυρώθηκαν και ενίσχυσαν την Ιθώμη, ενώ ζήτησαν χρησμό από τους Δελφούς. Ο χρησμός έλεγε πως έπρεπε να θυσιαστεί μια παρθένα κοπέλα για να μείνουν ασφαλείς, με αποτέλεσμα ο Αριστόδημος να θυσιάσει την κόρη του.
Οι Σπαρτιάτες, μαθαίνοντας για την θυσία αυτή, φοβούμενοι την επαλήθευση του χρησμού, έμειναν για αρκετά χρόνια μακριά από την Ιθώμη. Ο Αριστόδημος έγινε νέος βασιλιάς της Μεσσηνίας και οδήγησε το στρατό του σε μια επίθεση ενάντια στους Σπαρτιάτες, κάνοντάς τους να υποχωρήσουν πίσω στη Λακωνία. Οι Σπαρτιάτες κατέληξαν πως έπρεπε να ζητήσουν και αυτοί χρησμό από τους Δελφούς. Τελικά  επιτέθηκαν και σκότωσαν τον ηγέτη της Μεσσηνίας. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσει η Ιθώμη και οι Μεσσήνιοι είτε να καταφύγουν σε άλλες περιοχές είτε να υποδουλωθούν.

Κληρονομιά

Περίπου 40 χρόνια αργότερα, μια έξεγερση των Μεσσήνιων, οδήγησε στο Δεύτερο Μεσσηνιακό Πόλεμο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1971

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1971 διεξήχθη στις 7 Μαρτίου στο Μαρούσι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νακόπουλος του ΠΑΟΚ (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1995-1996

Το πρωτάθλημα της Α2΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1995-96 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄ μαζί με τον δευτεραθλητή Β.Α.Ο.
Μίλεν Πέτκοφ

Καριέρα

Ομάδες του ήταν η Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς , η ΤΣΣΚΑ Σόφιας , η Α.Ε.Κ. Αθηνών , ο Ατρόμητος, ΠΦΚ Τσέρνο Μόρε Βάρνα και ο Ηλυσιακός .

ΤΣΣΚΑ Σόφιας

Με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας αγωνίσθηκε την περίοδο 1995-1999. Ο Πέτκοφ σημείωσε 16 Γκόλ σε 133 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις.
Με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας αγωνίσθηκε σε 11 ευρωπαϊκούς αγώνες στο Τσάμπιονς Λίγκ και το κύπελλο ΟΥΕΦΑ

Α.Ε.Κ.

Με την φανέλα της Α.Ε.Κ. αγωνίσθηκε την περίοδο 1999-2005. Ο Πέτκοφ σημείωσε 13 Γκόλ σε 151 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την Α.Ε.Κ. αγωνίσθηκε σε 27 ευρωπαϊκούς αγώνες στο Τσάμπιονς Λίγκ και το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 2000 και το 2002 κατέκτησε με τα κιτρινόμαυρα το Κύπελλο Ελλάδος.

ΠΦΚ Τσέρνο Μόρε Βάρνα

Με την Τσέρνο Μόρε αγωνίσθηκε την περίοδο 2008-2010.

Εθνική Βουλγαρίας

Ο Πέτκοφ ήταν μέλος της Εθνικής Βουλγαρίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004. Αγωνίστηκε από το 1997 μέχρι το 2004 για την Εθνικής Βουλγαρίας είχε 37 συμμετοχές και σημείωσε 1 γκολ.
Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης

Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης (University of Melbourne) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη Μελβούρνη, το δεύτερο αρχαιότερο σε ολόκληρη την Αυστραλία, με έτος ιδρύσεως το 1853. Πρόσφατες κατατάξεις το βαθμολογούν ως το καλύτερο πανεπιστήμιο της Αυστραλίας. Αποτελείται από 11 αυτόνομες ακαδημαϊκές μονάδες και συνδέεται με πολλά ινστιτούτα και ερευνητικά κέντρα. 4 πρωθυπουργοί και 5 Γενικοί Κυβερνήτες της Αυστραλίας έχουν αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Ακόμα σημαντικότερο, εννέα κάτοχοι Βραβείου Νόμπελ έχουν διατελέσει φοιτητές ή διδάσκοντές του, περισσότεροι από κάθε άλλο πανεπιστήμιο της χώρας.

Ιστορία

Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης ιδρύθηκε από τον Χιου Τσάιλντερς, Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος με τον πρώτο λόγο του για τον προϋπολογισμό στις 4 Νοεμβρίου 1852 έβαλε στην άκρη ένα κονδύλι 10 χιλιάδων λιρών Αγγλίας για την ίδρυση ενός πανεπιστημίου. Το γεγονός έγινε δυνατό εξαιτίας των πόρων από τον πυρετό του χρυσού της Βικτώριας και το ίδρυμα σχεδιάσθηκε με τον σκοπό να «εξασκήσει εκπολιτιστικήν επίδρασιν» σε μία εποχή ραγδαίου εποικισμού και εμπορικής αναπτύξεως.
Η ιδρυτική πράξη υπογράφηκε στις 22 Ιανουαρίου 1853, με προβλεπόμενες σχολές την ιατρική, τη νομική, τη Σχολή Καλών Τεχνών και τη μουσική. Τα πρώτα μαθήματα έγιναν το 1855 με τρεις καθηγητές και μόλις 16 φοιτητές. Από αυτή την πρώτη ομάδα φοιτητών μόνο οι 4 ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους. Τα εγκαίνια του πρώτου κτηρίου του ιδρύματος έγιναν από τον αντικυβερνήτη της Αποικίας της Βικτόρια σερ Τσαρλς Χόθαμ στις 3 Οκτωβρίου 1855. Ο πρώτος πρύτανης, ο Ρέντμοντ Μπάρυ (Redmond Barry), κατείχε το αξίωμα μέχρι τον θάνατό του το 1880.
Η εγγραφή για πρώτη φορά γυναικών στο πανεπιστήμιο το 1881 θεωρήθηκε ως ήττα του συντηρητικού Συμβουλίου Ιδρύματος.

Επιστημονική έρευνα

Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης ισχυρίζεται ότι τα κονδύλια που διαθέτει ετησίως για έρευνα έρχονται δεύτερα στη χώρα μετά από αυτά του κατεξοχήν ερευνητικού φορέα της Αυστραλίας, του Οργανισμού Επιστημονικών και Βιομηχανικών Ερευνών της Κοινοπολιτείας (CSIRO). Το 2010 το Πανεπιστήμιο ξόδεψε για επιστημονικά έρευνα 813 εκατομμύρια δολάρια. Κατά το ίδιο έτος, απέσπασε τον μεγαλύτερο αριθμό των ομοσπονδιακών Αυστραλιανών Μεταπτυχιακών Βραβείων και των Διεθνών Μεταπτυχιακών Ερευνητικών Υποτροφιών (IPRS). Επίσης, είχε τα μεγαλύτερα σύνολα υψηλού επιπέδου ερευνητών φοιτητών (Research Higher Degree student load,) 3222 φοιτητές.
Οξανορβορναδιένιο

Σύνθεση

Ενώ είναι γνωστό και το «μητρικό» οξανορβορναδιένιο, πιο χρήσιμοι είναι οι «θυγατρικοί» 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες, που είναι άμεσα διαθέσιμα με 4,2-κυκλοπροσθήκη Diels–Alder μεταξύ φουρανίου και ακετυλενοδικαρβοξυλικών διαλκυλεστέρων, όπως είναι ο ακετυλενοδικαρβοξυλικός διμεθυλεστέρας.

Ιδιότητες

Οι 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες παρουσιάζουν ασυνήθιστα μεγάλη δραστικότητα έναντι των αζωτιδίων και έναντι των θειολών. Τα σύμπλοκα 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων και θειολών είναι επιρεπεί σε αντί Diels–Alder κυκλοδιάσπαση, που παρουσιάζεται με ευρείας ποικιλίας ταχύτητες αντίδρασης.

Αντιδράσεις με τα αζωτίδια

Οι 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικοί διαλκυλεστέρες  αντιδρούν με τα αζωτίδια δίνοντας ένα μείγμα από τέσσερα (4) προϊόντα, που προκύπτουν από μια αρχική 1,3-διπολική κυκλοπροσθήκη σε έναν από τους δυο διπλούς δεσμούς, που ακολουθείται από αντί-Diels–Alder κυκλοδιάσπαση, για να σχηματίσουν 1,2,3-τριαζόλες και  φουράνια. Οι ενδιάμεσες τριαζολίνες αποφεύγουν τον εντοπισμό, λόγω της πολύ ισχυρής Θερμοδυναμικής τάσης διάσπασής τους σε δύο αρωματικά προϊόντα. Η σχετική προτίμηση της προσβολής σε έναν από τους διπλούς δεσμούς διέπεται από την ηλεκτρονική φύση των (αρχικών) αζωτιδίων. Πλούσια (σχετικά πάντα) σε ηλεκτρόνια αλειφατικά αζωτίδια, όπως π.χ. το βενζυλικό αζωτίδιο, αντιδρούν κατά προτίμηση μέσω των HOMO τροχιακών. Αλληλεπίδραση του HOMO τροχιακού του αζωτίδιου με το LUMO τροχιακό των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων, εντοπίζεται στα (σχετικά) φτωχά σε ηλεκτρόνια C#2 και C#3, οδηγώντας με προϊόντα που συνάδουν με  την αντιδραστική οδό  Α. Φτωχά σε ηλεκτρόνια αρυλ- αζωτίδια, όπως το π-νιτροφαινυλαζωτίδιο, αντιδρούν, σε σημαντικό βαθμό, μέσω των τροχιακών LUMO, οδηγώντας σε αλληλεπίδραση με τα HOMO τροχιακά (C#5 και C#6) των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων, που οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά στην αντιδραστική οδό Β και τα αντίστοιχα με αυτήν προϊόντα. Η διπολική δραστικότητα των 2,3-οξαρβορναδιενοδικαρβονικών διαλκυλεστέρων με τα αζωτίδια είναι ασυνήθιστα υψηλή για αλκαδιένια, τόσο πολύ ώστε ξεπερνά ακόμη και τους πρόδρομους και φτωχούς σε ηλεκτρόνια 2,3-αλκινοδικαρβονικούς διαλκυλεστέρες ,
Ιωάννης ΣΤ΄ του Όλντενμπουρκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Όλντενμπουρκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουρκ & Ντέλμενχορστ και της Άννας των Άνχαλτ, κόρης του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ.
Το 1526 διαδέχθηκαν τον Ιωάννη Ε΄ οι γιοί του Ιωάννης ΣΤ΄, Γεώργιος, Χριστόφορος και Αντώνιος Α΄. Ωστόσο διαφωνίες ανέκυψαν από την αρχή: η Άννα των Άνχαλτ και τα τρία μεγαλύτερα τέκνα της, ο Ιωάννης ΣΤ΄, η Άννα και ο Γεώργιος έμειναν Καθολικοί, ενώ ο Χριστόφορος και ο Αντώνιος Α΄ επέλεξαν τη Λουθηρανική πίστη. Οι δύο μικρότεροι προσπάθησαν να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τον Οίκο των Κίρκσενα, κομήτων της γειτονικής Ανατολικής Φρεισίας, αν και ήταν σε διαμάχες με τον πατέρα και τον πάππο τους. Θέλησαν να κάνουν επιγαμίες με τους Κίρκσενα, αλλά οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί τους απέτρεψαν.
Η φιλονικία λύθηκε με την παραίτηση του Ιωάννη ΣΤ΄ και του Γεωργίου το 1529. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία του με τη βοήθεια του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ. Πράγματι ορίστηκε συγκυβερνήτης με περιορισμένες υπευθυνότητες για 10 έτη.
Μετά από αυτό το διάστημα, ο Ιωάννης ΣΤ΄ έκανε αγωγή εναντίον των δύο μικρότερων αδελφών του, ζητώντας ένα ίσο μερίδιο ή διαίρεση της κομητείας. Το 1542 η Αυλή εκδίκασε την υπόθεση και αποφάσισε να αποζημιωθεί ο Ιωάννης ΣΤ΄, αν αποποιηθεί από τη διεκδίκηση της συγκυβέρνησης· ο Γεώργιος δεν αναφέρεται στις πηγές.
Απεβίωσε το 1548 στη Βρέμη. Το 1551 απεβίωσε και ο Γεώργιος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που δεν ήταν ευγενής, έτσι αν είχε τέκνα δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Μάλλον θα έκανε το γάμο, αφού έχασε τις ελπίδες του να ξαναπάρει την εξουσία.
Χοσέ Μανουέλ Ρέι

Οι εκτελέσεις φάουλ

Ο Ρέι είναι εξαιρετικός στις εκτελέσεις φάουλ σχεδόν από οποιαδήποτε απόσταση. Το απόδειξε άλλωστε στο παιγνίδι της ΑΕΚ με αντίπαλο την Ανόρθωση και δεν πρόλαβε να περάσει μια βδομάδα και έκανε όλο τον κόσμο να παραμιλάει για τις εξαιρετικές ικανότητες αυτού του παίκτη. 
Στις 13 Οκτωβρίου 2007, ο Ρέι σκοράροντας από τα 45 μέτρα, σχεδόν από το ημικύκλιο, χάρισε την νίκη στην Εθνική του ομάδα εναντίον του Ισημερινού, κατά τη διάρκεια των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.
Ντιουζντιντίλ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Ντιουζντιντίλ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1825 ως Αϊσέ Ντισάν και ήταν κόρη του Σιχίμ Μπέη Ντισάν και της συζύγου του Φουλανέ Τσατσμπά, πριγκίπισσα της Αμπχαζίας. Στην ηλικία των έξι περίπου, η Αϊσέ στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο Γιαχιά Μπέης την παρουσίασε στο βασιλικό χαρέμι. Μετονομάστηκε σε Ντιουζντιντίλ και έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση και μαθήματα πιάνου στο χαρέμι του παλατιού Τοπ Καπί. Η Ντιουζντιντίλ μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα, και όταν ήταν 17 ετών τράβηξε την προσοχή του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και παντρεύτηκαν στις 2 Οκτωβρίου 1842 στο παλάτι Τοπ Καπί. Στις 18 Αυγούστου 1843 γέννησε το μοναδικό παιδί της, την Τζεμιλέ Σουλτάν.
Η φυματίωση είχε πολλά θύματα στο παλάτι, όπως και αλλού τον δέκατο ένατο αιώνα και η Ντιουζντιντίλ ήταν ένα από αυτά. Πέθανε στις 18 Αυγούστου 1845 σε ηλικία 20 ετών και θάφτηκε στο Μαυσωλείο των αυτοκρατορικών κυριών στο Γενί Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.
Η Τζεμιλέ Σουλτάν ήταν μόλις δύο ετών όταν πέθανε η μητέρα της. Υιοθετήθηκε από μια άλλη σύζυγο του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, την Ραχιμέ Πιριστού Σουλτάν, η οποία ήταν επίσης η θετή μητέρα ενός από τα ετεροθαλή αδέλφια της, του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Ένα πολυτελές διακοσμημένο βιβλίο προσευχής τέθηκε περίπου το 1844 για την Ντιουζντιντίλ, αφότου είχε πέσει θύμα της επιδημίας της φυματίωσης που μαινόταν στην Κωνσταντινούπολη. Όπως ήταν πρέπον για τη θέση της, το βιβλίο προσευχή ήταν πλούσια στολισμένο. Περιέχει 33 surahs του Κορανίου, 80 προσευχές αιτήματος και έπαινου, και 61 μινιατούρες. Το ροκοκό στιλ του χειρογράφου ανταποκρίνεται στις σύγχρονες οθωμανικές γεύσεις. Ένας καλλιτέχνης που ονομαζόταν Χουσεΐν δημιούργησε τις συγκινητικές εικόνες στο παράρτημα, το οποίο διαθέτει θέα των ιερών τόπων στην Μέκκα και την Μεδίνα, καθώς και τα λείψανα του Προφήτη φυλαγμένα στο παλάτι Τοπ Καπί.
Σάλπιγξ Ελληνική

Η Σάλπιγξ Ελληνική υπήρξε η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα, η οποία εκδόθηκε από τον Θεόκλητο Φαρμακίδη στην Καλαμάτα στις 1 Αυγούστου 1821, σε σχήμα 4, δίστηλη και τετρασέλιδη. Τα τρία πρώτα φύλλα (1, 5 20 Αυγούστου) –πιθανόν και τα μοναδικά, σώζονται στη βιβλιοθήκη της Βουλής, από δωρεά του Τιμολέοντα Φιλήμονα. Το πρώτο φύλλο μάλιστα έχει και εξώφυλλο.