Τούπακ Σακούρ

Η καριέρα του

Το όνομα του 2PAC (Τουπάκ Αμάρου) προέρχεται από έναν αρχηγό των Ίνκα. Το πραγματικό όνομα του ήταν Λεσέϊν Πάρις Κρουκς. Μεγάλωσε ανάμεσα σε πολλά άτομα που ανήκαν στους Μαύρους Πάνθηρες, όπως η μητέρα του, η οποία τον ανέθρεψε μόνη της, αφού ο πατέρας του είχε εγκαταλείψει την οικογένεια, όταν ο Τούπακ ήταν ακόμη σε μικρή ηλικία. Αξιοσημείωτο είναι ότι, όταν η μητέρα του ήταν έγκυος στον Τούπακ, βρισκόταν στη φυλακή. Ο νεαρός Τούπακ ένιωθε πολλή μοναξιά και ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με τη ραπ μουσική από τους Digital Underground το 1990. Ο Τούπακ αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να βρει την αναγνώριση που ήθελε με τους Digital Underground και αποχώρησε από αυτούς. Δημιούργησε το πρώτο του άλμπουμ, το 1991, με τίτλο "2Pacalypse now", το οποίο έγινε τελικά χρυσό και ξεχώρισε το σινγκλ "Brenda's Got a Baby". Το 1993, ηχογράφησε το δίσκο "Strictly 4 my N.I.G.G.A.Z.", ο οποίος τον οδήγησε στις πρώτες θέσεις των πωλήσεων και τον καθιέρωσε ανάμεσα στους κορυφαίους της ραπ. Πούλησε τελικά πάνω από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα στις Η.Π.Α. και ξεχώρισε το χιτ "Keep Ya Head Up".
Έναν χρόνο αργότερα, στις 30 Νοεμβρίου 1994, κι ενώ η αυξανόμενη λάμψη του είχε αρχίσει να γίνεται ενοχλητική σε κάποιους, τον πυροβόλησαν πέντε φορές έξω από στούντιο ηχογράφησης. Σαν από θαύμα, συνήλθε από τα τραύματα του και τα επόμενα δύο χρόνια δημιούργησε μερικά από τα κορυφαία του τραγούδια. Στις 14 Φεβρουαρίου 1995 οδηγήθηκε στη φυλακή, για σεξουαλική επίθεση καθώς και για άλλες κατηγορίες, από την οποία απελευθερώθηκε στις 12 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου με εγγύηση του Suge Knight, ιδιοκτήτη της Death Row Records. Έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης παγκοσμίως που ένα άλμπουμ του καταφέρνει να φτάσει στο νούμερο ένα των αμερικανικών τσαρτ, ενώ βρίσκεται στη φυλακή. Συγκεκριμένα το "Μe against the world" που κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου 1995, ήταν στην πρώτη θέση του Billboard από την 1η Απριλίου εώς τις 28 Απριλίου του ίδιου έτους.
Εν τω μεταξύ, είχε δημιουργήσει ένα ολόκληρο ρεύμα στη ραπ, το οποίο ο ίδιος ονόμασε Thug Life (Ζωή Αλήτη), εμπνευσμένος από τις κατηγορίες που του απέδιδαν. Μεγάλη επίσης ήταν η κόντρα του με διάφορους ράπερ της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα με τους Notorious B.I.G., Puff Daddy, Mobb Deep, Nas, Lil' Kim, Jay-Z, Chino XL και Junior Mafia.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1996 κυκλοφόρησε το "All Eyez on Me", το οποίο έφτασε στο νούμερο ένα και μάλιστα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Τον Αύγουστο του 1996 τελείωσε την παραγωγή του τελευταίου του άλμπουμ (The Don Killuminati: The 7 Day Theory), που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο και το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ του 2pac που φτάνει στο νούμερο 1 του Billboard.

Η δολοφονία του

Ο Τούπακ απεβίωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 1996 (σε μία ανεξιχνίαστη υπόθεση), ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του. Πιο συγκεκριμένα, στις 7 Σεπτεμβρίου είχε πάει να παρακολουθήσει, στο γήπεδο MGM Grand του Λας Βέγκας, έναν αγώνα μποξ μεταξύ του Μάικ Τάισον (Mike Tyson) και του Μπρους Σέλντον (Bruce Seldon). Ο Τάισον δεν άφησε και πολλά περιθώρια στον αντίπαλο του και έτσι ο αγώνας τελείωσε στον πρώτο κιόλας γύρο, αναδεικνύοντάς τον ως νικητή. Ήδη πριν αποχωρήσει απο το στάδιο όπου λάμβανε χώρα η αναμέτρηση μποξ, ο Τούπακ είχε πιάστει στα χέρια με έναν άντρα αντίπαλης συμμορίας. Αργότερα, ο Τούπακ καθώς επέβαινε στο αυτοκίνητο του ιδιοκτήτη της εταιρίας του, στη θέση του συνοδηγού, κατευθυνόταν στο Club 662. Στις 11:17 περίμεναν στο φανάρι, όταν μία άσπρη κάντιλακ σταμάτησε δίπλα τους. Οι επιβάτες της κάντιλακ πυροβόλησαν πέντε φορές τον Σακούρ και αμέσως εξαφανίστηκαν. Η μαύρη BMW ξαφνικά έβαλε μπρος, έκανε αναστροφή και συγκρούστηκε στο πεζοδρόμιο στην απέναντι λωρίδα του δρόμου. Επιτόπου έφτασαν στο σημείο οι αστυνομικοί και τα ασθενοφόρα για να μεταφέρουν τους Σακούρ και Νάιτ στο νοσοκομείο και να διερευνήσουν την σκήνη του εγκλήματος. Ο Suge Knight είχε τραυματιστεί ελαφρά στο κεφάλι, αλλά ο Σακούρ έπεσε σε κώμα και ξεψύχησε έξι μέρες αργότερα, στις 13 Σεπτεμβρίου. Σε ηλικία 25 ετών, ο “βασιλιάς της ραπ” ήταν νεκρός από πυρά αγνώστων. Πέθανε, μετά από 6 ημέρες στο νοσοκομείο, από εσωτερική αιμορραγία. Δύο μήνες μετά τον θάνατό του, κυκλοφόρησε ο δίσκος "The Don Killuminati: The 7 Day Theory". Αρκετές θεωρίες συνομωσίας έχουν ξεσπάσει λέγοντας οτι ο Τούπακ σκηνοθέτησε τον θάνατο του για να ζήσει ήρεμα στην Κούβα, ή οτι ο συνοδηγός του Suge Knight τον πυροβόλησε και άλλα. Μέχρι σήμερα αναζητείται ο δολοφόνος του όπως πολλοί θεωρούν καλύτερου ράπερ όλων των εποχών.

Οι "Amaru Records"

Ο Τούπακ άφησε πίσω του πολλά μη ηχογραφημένα τραγούδια τα οποία ανέλαβε να δημοσιοποιήσει η μητέρα του, Αφένι Σακούρ, ιδρύοντας το 1997 την εταιρία Amaru Records. Έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει αρκετοί δίσκοι του με κλασσικότερους το "Resurrection" και το "Loyal to the Game". Το άλμπουμ "Until the end of time", που κυκλοφόρησε το 2001, αποτέλεσε τεράστια επιτυχία, πούλησε περισσότερα από 38 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντας τον Τούπακ τον χιπ χοπ καλλιτέχνη με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών μετά τον Eminem, γεγονός για το οποίo είχε γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες (πωλήσεις περισσότερων από 120.000.000 δίσκων παγκοσμίως).

Επιρροές - Κοινωνικός αντίκτυπος

Ο Τούπακ επηρέασε μια μεγάλη γενιά από ακροατές και μια μεγάλη γενιά ράπερ. Πολλοί καλλιτέχνες της ραπ τον διαδέχτηκαν στο ρεύμα που δημιούργησε: Οι The Outlawz τον συνόδευσαν σε όλη του την καριέρα, συνεργάστηκε με τον Dr. Dre στο γνωστό "California love", ο Eminem, ο Snoop Dogg, πολύ επιτυχημένοι καλλιτέχνες της ραπ επηρεάστηκαν βαθύτατα από τον κορυφαίο ράπερ.
Δε δίστασε να ασκήσει έντονη κοινωνική και πολιτική κριτική. Ήρθε αρκετές φορές σε σύγκρουση με υψηλά ιστάμενα πολιτικά πρόσωπα, ενώ από νωρίς αποτέλεσε στόχο για δικηγόρους και αστυνομικούς. Ο Τούπακ ξέφυγε από τα γκέτο στα οποία ζούσε (συχνά, οι οπαδοί του τον μνημονεύουν ως "ο Τσε των γκέτο της Αμερικής", πάλεψε για μια καλύτερη ζωή και για ίσα δικαιώματα και έγινε ο κορυφαίος καλλιτέχνης της ραπ μουσικής παγκοσμίως. Με έμπνευση και ευαισθησία που έμοιαζε αστείρευτη, έγινε η φωνή της αλήθειας για εκατομμύρια νέους ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Επιχείρησε, με το στίχο του και τις ομιλίες του, ένα καίριο χτύπημα στον κομφορμισμό και τη μισαλλοδοξία. Πολέμησε το ρατσισμό σε κάθε του μορφή και δε δίστασε να ανοίξει διάλογο με κάθε κοινωνική ομάδα (με τους μαύρους, με τους λευκούς, με τα παιδιά).
Το 2003 ψηφίστηκε από τους θεατές του MTV ως ο υπ' αριθμόν ένα καλλιτέχνης της ραπ (νούμερο 1 MC) όλων των εποχών.