google/wiki40b huggingface dataset:
Βιταλισμός

Ο Βιταλισμός ή Ζωτικοκρατία (Vitalism), όρος που προέρχεται εκ της λατινικής «vita» (= ζωή), είναι μια φιλοσοφική θεωρία της Φυσιολογίας, η οποία υποστηρίζει την ύπαρξη μιας ζωτικής αρχής ή ζωτικής δύναμης, της vis vitalis, η οποία δημιουργεί όλες τις ζωτικές λειτουργίες των έμβιων οργανισμών.
Γενικά η θεωρία αυτή από μια άποψη συνδέεται με τον ανιμισμό όπου σύμφωνα με την διατύπωση του θιασώτη αυτής Βαν Χέλμοντ η δύναμη αυτή είναι ενδιάμεση μεταξύ ψυχής και σώματος των εμβίων όντων, από δε την βιολογική άποψη ο βιταλισμός σχετίζεται με τον βιολογικό μονισμό, αφού ως δύναμη αυτή δεν φαίνεται αναγκαστικά έλλογη, αλλά ούτε και αθάνατη με συνέπεια να κατατάσσεται στην ίδια τάξη άλλων φυσικών δυνάμεων.

Και οι υπό τις δύο αυτές απόψεις πρώτοι βιταλιστές θεωρούνται ο Πυθαγόρας και ο Αριστοτέλης. Ο όρος όμως «Βιταλισμός» στην ολοκληρωμένη έκφρασή του ξεκίνησε από τη φιλοσοφική σχολή του Μονπελιέ και συγκεκριμένα από τον Π. Μπαρτέζ (1734-1806) κατά τον οποίο όλα τα ζωικά φαινόμενα είναι αποτελέσματα της δράσης μιας εσωτερικής δύναμης που δεν υφίσταται εκτός των οργανικών εμβίων σωμάτων. Έτσι οι ιδέες της θεωρίας αυτής βρήκε πολλούς αποδέκτες με σημαντικότερους τους φυσιολόγους Μπισά, Κυβιέ, Γιόχαν Μύλερ κ.ά. που συνεχίζει μέχρι και σήμερα.
Η δε ανακάλυψη του λεγόμενου «ζωτικού δεσμού» από τον Λεγκαλουά σε συνδυασμό με την προσφιλή στους γιατρούς της αρχαιότητας της έννοιας του «ζωτικού τριπόδου» ήλθαν να προσθέσουν και να εδραιώσουν την αντικειμενικότητα της θεωρίας του βιταλισμού. Όμως η προχωρημένη έρευνα του Μπισά να προσδιορίσει και το σημείο - του κέντρου - δράσης αυτής της δύναμης έχασε έδαφος. Έτσι ο βιταλισμός στη νεότερη άποψη διαμορφώθηκε ανάλογα με τη θεωρία του «οργανισμού του Ροστάν» καθώς και στην θεωρία των «ζωτικών ιδιοτήτων». Σήμερα όλες οι παραπάνω ιδέες, μετά και από νεότερες ανακαλύψεις και προτάσεις έχουν μετεξελιχθεί στον λεγόμενο νεοβιταλισμό όπου η αρχική «ζωτική αρχή» υφίσταται ως ιδέα «κατευθυντήριας αρχής».
2581 Ράντεγκαστ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ράντεγκαστ είναι άγνωστα.
Μηχανή σειράς Α.201 ΟΣΕ

Προϊστορία

Τον Νοέμβριο του 1936, μαζί με τις πρώτες αυτοκινητάμαξες Florisdorf του δικτύου, παραλαμβάνονται και δύο ντηζελάμαξες ελιγμών, οι Α.1 και Α.2. Ελάχιστα μας είναι γνωστά για αυτές, πέραν του ότι μόνο η Α.1 σώθηκε από τις καταστροφές στους ελληνικούς σιδηροδρόμους μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Από τις αρχές της δεκαετίας του '50, γίνεται έντονη η ανάγκη για σταδιακή κατάργηση του ατμού. Έτσι, το 1950, οι Α/Α Fiat και Renault 16 και 9 μονάδων αντίστοιχα, θα μπουν σε υπηρεσία, χωρίς ωστόσο τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την έλξη αμαξοστοιχιών. 
Εκείνον τον καιρό, η ατμοκίνηση σταδιακά σταματούσε, κυρίως στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Αλλά το 1955, μετά την δοκιμή της Γερμανικής V.200.005 στο δίκτυο, οι τότε ιθύνοντες του ΣΕΚ δεν θα μείνουν ικανοποιημένοι με την δοκιμή (Παρόλο που η συγκεκριμένη σειρά, ήταν επιτυχημένη παγκοσμίως.), καθώς εκείνο τον καιρό, δρομολογήθηκαν οι ατμάμαξες Μα, έτσι πιστευόταν ότι η ατμοκίνηση μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα.

1960-1980

Το 1960, έπειτα προβλημάτων επαρκούς και αξιόπιστου στόλου κινητήριων μονάδων, οι ΣΕΚ, προβαίνουν στην αγορά 10 δηζελαμάξων πορείας με κόστος 1.431.958 δολαρίων. Οι νέες μηχανές έλξης, Αμερικανικής κατασκευής ALCo, ανήκουν στον τύπο RS-8 DL-532. Η μετάδοση κίνησης είναι ηλεκτρική.Το βάρος σε τάξη πορείας ανέρχονταν στους 64 τόνους ενώ η διάταξη αξόνων είναι Βο Βο. Για την περίοδο του χειμώνα, οι Δ/Η φέρουν λέβητα για την παράγωγη ατμού για θέρμανση στα επιβατικά οχήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις καμπίνες των μηχανών μέχρι σήμερα υπάρχει η μεταλλική ταμπέλα της ελληνοαμερικανικής φιλίας. 
Έτσι, στις 14 Μαρτίου 1961, υπογράφεται η σύμβαση 1830/1961. Οι νέες κινητήριες μονάδες των Ελληνικών σιδηροδρόμων, αναλαμβάνουν την έλξη ταχέων επιβατικών, και εμπορικών συρμών στον άξονα Πειραιώς-Θεσσαλονίκης. Κατά τα πρώτα χρόνια κυκλοφορούσαν σχεδόν πάντα σε διπλή έλξη (συζευγμένες με άλλη μια μονάδα) λόγω της μικρής τους ισχύος. Με την παραλαβή των νεώτερων και ισχυρότερων τύπων, τα διακοσάρια θα αλλάξουν έδρα, και ως βάση θα έχουν το Αμαξοστάσιο Θεσσαλονίκης, όπου παραμένουν μέχρι και σήμερα. Ανάμεσα στις αμαξοστοιχίες που εξυπηρετούσαν, ήταν και η 121, στην οποία μετέφεραν αλληλογραφία, επιβάτες, οπλίτες και εμπορεύματα και στάθμευαν σε κάθε σταθμό στην διαδρομή. Τις αμαξοστοιχίες αυτές οι σιδηροδρομικοί τις ονόμαζαν "πόστες". Μια τέτοια αμαξοστοιχία με επικεφαλής την Α-207 θα εμπλακεί στο πολύνεκρο δυστύχημα του Δοξαρά στις 16 Ιανουάριου 1972. Οι μηχανές θα παραμείνουν σε επιβατική εκμετάλλευση μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 90 σε τοπικά δρομολόγια. Από το 1987 όλες οι Α.201 βάφτηκαν πορτοκαλί με λευκές λωρίδες, έτσι ώστε να διακρίνονται καλύτερα στις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις, για την αποφυγή ατυχήματος.
Μονσέφ Μαρζουκί

Βιογραφία

Γεννημένος στην Γκρομπαλία της τότε Γαλλικής Τυνησίας, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Τυνησία το 1979 και ίδρυσε το Κέντρο Κοινωνικής Ιατρικής στην πόλη Σους και το Κέντρο για την Πρόληψη της Παιδικής Κακοποίησης, ενώ έγινε και μέλος του Συνδέσμου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της χώρας του. Κατά τα νεανικά του χρόνια ταξίδεψε στην Ινδία, όπου μελέτησε τις θεωρίες μη βίας του Μαχάτμα Γκάντι. Εν συνεχεία ταξίδεψε και στη Νότια Αφρική, όπου μελέτησε τις συνθήκες μετά την πτώση του απαρτχάιντ.

Πολιτική καριέρα

Όταν η κυβέρνηση αντιτάχθηκε βίαια στο ισλαμικό κίνημα Ενάχντα το 1991, ο Μαρζουκί ήρθε σε σύγκρουση με τον Τυνήσιο πρόεδρο Μπεν Αλί. Συνελήφθη πολλές φορές και έγινε πρόεδρος της Αραβικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα .
Το 2001 ίδρυσε το Κογκρέσο για τη Δημοκρατία. Εκείνο το ο πολιτικό κόμμα τέθηκε εκτός νόμου το 2002, ωστόσο ο Μαρζουκί κατέφυγε στη Γαλλία και συνέχισε να ηγείται του κόμματος από εκεί.
Έπειτα από την αποχώρηση του Μπεν Αλί και την Τυνησιακή Επανάσταση, ο Μαρζουκί ανακοίνωσε την επιστροφή του στην Τυνησία και ότι προτίθεται να διεκδικήσει το προεδρικό αξίωμα.

Προσωρινός πρόεδρος της Τυνησίας

Στις 12 Δεκεμβρίου 2011 η εκλεγμένη Συντακτική Συνέλευση εξέλεξε το Μαρζουκί ως προσωρινό πρόεδρο της χώρας, με 155 ψήφους υπέρ έναντι 3 κατά και 42 λευκά. Οι λευκές ψήφοι προέρχονταν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία θεώρησαν το μίνι Σύνταγμα που σχεδιάστηκε ότι ήταν αντιδημοκρατικό.
Στις 14 Δεκεμβρίου, μία ημέρα μετά το διορισμό του, διόρισε στην πρωθυπουργία τον Χαμαντί Τζεμπαλί από το μετριοπαθές ισλαμικό κίνημα Ενχάντα. Η νέα κυβέρνηση του Τζεμπαλί παρουσιάστηκε στις 20 Δεκεμβρίου.

Προσωπική ζωή

Από τον πρώτο του γάμο, ο Μαρζουκί απέκτησε 2 κόρες: τη Μίριαμ και τη Νάντια. Το Δεκέμβριο του 2011 σε ιδιωτική τελετή στην Καρχηδόνα παντρεύτηκε τη Γαλλίδα γιατρό Μπεατρίς.
Αύρα Θεοδωροπούλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 3 Νοεμβρίου 1880 (το γένος Δρακόπουλου). Καταγόταν από πλούσια αστική οικογένεια. Ο πατέρας της Αριστομένης Δρακόπουλος ήταν γενικός πρόξενος της Ελλάδας ενώ από την πλευρά της γιαγιάς της ήταν απόγονος της οικογένειας Καλαμογδάρτη. Αδελφή της ήταν η Θεώνη Δρακοπούλου, γνωστή και ως "Μυρτιώτισσα".

Σπουδές και Εργασία

Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών όπου απόκτησε δίπλωμα πιάνου το 1900. Στις διπλωματικές εξετάσεις της αρίστευσε και της απονεμήθηκε το αργυρό μετάλλιο Ανδρέου και Ιφιγενείας Συγγρού. Συνέβαλε στην ίδρυση του Εθνικού Ωδείου. Μιλούσε Γαλλικά, Αγγλικά και Γερμανικά. 
Δίδαξε πιάνο και ιστορία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών (1900-1919), αρχικά ως δασκάλα και κατόπιν ως καθηγήτρια, στο Ελληνικό Ωδείο (1919-1936), το οποίο ίδρυσε μαζί με ομάδα άλλων καθηγητών και όπου διετέλεσε Έφορος για αρκετά χρόνια, και στο Εθνικό Ωδείο (1936-1957). 
Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες (Εστία, Ακρόπολις, Έθνος, Μάχη, Ασύρματος, Ελευθέρα Γνώμη, Πρωΐα, κ.ά.) και περιοδικά (Παναθήναια, Εργασία, Αγγλοελληνική Επιθεώρησις, Νέα Εστία, Καινούρια Εποχή), γράφοντας άρθρα και κριτικές μουσικού περιεχομένου.

Κοινωνική εργασία-Τα δικαιώματα της γυναίκας

Το 1911 ίδρυσε το Κυριακόν Σχολείον Εργατριών. Εργάσθηκε εθελοντικά ως Αδελφή Νοσοκόμος σε όλους τους μεγάλους πολέμους, από το 1897 ώς και τον Πόλεμο του 1940. 
Το 1918 ίδρυσε το σωματείο Αδελφή του Στρατιώτου, το οποίο οργάνωσε το Σπίτι του Στρατιώτου. 
Το 1920 ίδρυσε τον Σύνδεσμο για τα δικαιώματα της Γυναίκας ως τμήμα της Διεθνούς Ενώσεως των Γυναικών για ισοπολιτεία. Από το 1922 και εντεύθεν διετέλεσε πρόεδρος και διευθύντρια του περιοδικού Ο Αγώνας της Γυναίκας. 
Το 1923 ίδρυσε τη Μικρά Αντάντ των Γυναικών από τις χώρες Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Ρουμανία και ἐλαβε μέρος σε ετήσια συνέδρια στις πρωτεύουσες των πέντε αυτών χωρών. 
Έλαβε μέρος σε πολλά συνέδρια για τα δικαιώματα της γυναίκας (1920 Γενεύη, 1923 Ρώμη, 1926 Παρίσι, 1929 Βερολίνο, 1935 Κωνσταντινούπολη, 1946 Ιντερλάκεν Ελβετίας, 1952 Νεάπολη). Στο διεθνές συνέδριο της Γενεύης εξελέγη μέλος της Διασκέψεως της Διεθνούς Ενώσεως για την ισοπολιτεία της γυναίκας.

Βραβείο Αύρα Θεοδωροπούλου

Το Βραβείο Αύρα Θεοδωροπούλου καθιερώθηκε το 1995 και απονέμεται από τον Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας σε δημοσιογράφους των ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) που με το έργο τους προβάλλουν και προάγουν την ισότητα των δυο φύλων.
Αλβέρτος Φραγκίσκος του Τέσεν

Βιογραφία

Ο Αλβέρτος-Φραγκίσκος-Ιωσήφ-Κάρολος-Φρειδερίκος-Γεώργιος-Ουμβέρτος-Μαρία γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Τέσεν και της Ισαβέλλας, κόρης του Ροδόλφου δούκα του Κρόυ.
Ο πατέρας του ήταν δούκας του Τέσεν ως το 1918, που καταργήθηκε η μοναρχία. Έπειτα έμεινε τιτουλάριος δούκας του Τέσεν ως το 1936, που απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του.
Ο Αλβέρτος-Φραγκίσκος απεβίωσε το 1955 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής σε ηλικία 58 ετών.
Εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο

Στο Πράσινο Ακρωτήριο διεξάγονται εκλογές σε πανεθνικό επίπεδο για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου χορηγείται στους πολίτες από την ηλικία των 18 ετών και άνω. 
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Η Εθνοσυνέλευση του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Asembleia Nacional) απαρτίζεται από 72 μέλη. Εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία και με απλή αναλογική για πενταετή θητεία. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1975. Στη χώρα επικρατεί ο δικομματισμός.
Χρίστος Πέτας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρίστος Πέτας γεννήθηκε στο Νέο Χωριό στις 20 Σεπτεμβρίου 1922. Ήταν νυμφευμένος με την Μαρούλα Τοουλαρά και είχε μία κόρη και ένα υιό. Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2002.

Πολιτική διαδρομή

Το 1938 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Συντεχνίας των Μαραγκών. Το 1939 έγινε τακτικό μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου (ΚΚΚ), το οποίο είχε τεθεί εκτός νόμου από την βρετανική διοίκηση της Κύπρου. Ακολούθως εξελέγη επαρχιακής γραμματέας του Κινήματος Μορφωτικών Συλλόγων Επαρχίας Λευκωσίας.
Το 1941 εξελέγη μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λευκωσίας. Το 1944 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Έως το 1953 ήταν στέλεχος της Ένωσης Αγροτών Κύπρου. Το 1953 εξελέγη επαρχιακός γραμματέας ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας, θέση στην οποία επανεκλεγόταν έως το 1989. Λόγω της δραστηριοποίησης του στο ΑΚΕΛ, συνελήφθη από τους Άγγλους και φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης από τις 14 Δεκεμβρίου 1955 έως τον Μάιο του 1957.
Την περίοδο 1952-1961 ήταν δόκιμο μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Το 1961 εξελέγη ως μόνιμο μέλος, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1991. 
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 1985 αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, λόγο της παραίτησης του βουλευτή του ΑΚΕΛ στην εκλογική περιφέρεια Λευκωσίας, Φοίβου Κληρίδη, τη θέση του στην βουλή πήρε στις 2 Απριλίου 1987 ο Χρίστος Πέτας ως πρώτος επιλαχών.
At (Unix)

Στα λειτουργικά συστήματα που μοιάζουν με το Unix, η εντολή at χρησιμοποιείται για να χρονοπρογραμματίζονται εντολές που θα εκτελεστούν κάποια στιγμή στο μέλλον.
Η εντολή διαβάζει μια σειρά εντολές από την καθιερωμένη έξοδο (standard input) και τις ομαδοποιεί όλες μαζί σαν μια "at-εργασία" ("at-job") που θα εκτελεστεί κάποια μεταγενέστερη χρονική στιγμή. Η εργασία αυτή κληρονομεί το τρέχον περιβάλλον, επομένως εκτελείται στον ίδιο φάκελο και με τις ίδιες μεταβλητές περιβάλλοντος, όπως τη στιγμή που χρονοπρογραμματίστηκε.
Διαφέρει από την cron, η οποία χρησιμοποιείται για επαναλαμβανόμενες εργασίες (π.χ. κάθε ώρα, κάθε Τρίτη, 1η Ιανουαρίου κάθε έτους). Όπως και με την cron, πολλά συστήματα Unix επιτρέπουν στο διαχειριστή να περιορίζει την πρόσβαση στην εντολή at.
Η at μπορεί να στείλει email σε κάποιον χρήστη όταν τελειώσει την εργασία της, μπορεί να χρησιμοποιεί πάνω από μια ουρές από εργασίες και μπορεί να διαβάζει τη λίστα των εργασιών από κάποιο χρήστη αντί από την είσοδο. Για παράδειγμα, μια εντολή που μεταγλωττίζει ένα πρόγραμμα σε C στις 11:45 π.μ. στις 31 Ιανουαρίου και στέλνει email με τα αποτελέσματα της εξόδου (STDOUT) και της εξόδου σφαλμάτων (STDERR) στον χρήστη με το τρέχον ID είναι:

$ echo "cc -o foo foo.c" | at 1145 jan 31
ή

$ at 1145 jan 31
at> cc -o foo foo.c
at> ^D (press Control-D while at the beginning of a line)
Σε κάποια λειτουργικά συστήματα τύπου Unix χρησιμοποιεί έναν δαίμονα (daemon), τον atd, ο οποίος περιμένει στο παρασκήνιο και ελέγχει περιοδικά τη λίστα με τις εργασίες, εκτελώντας αυτές που πρέπει στο σε κάποια χρονική στιγμή, για λογαριασμό της εντολής at.
Αν χρησιμοποιηθεί η εντολή batch αντί της at, μπορούν να εκτελούνται οι προγραμματισμένες εργασίες μόνο όταν το φορτίο του συστήματος είναι μικρότερο από 0,8.
Τα λειτουργικά συστήματα Windows NT, 2000, XP και 7 έχουν επίσης μια αντολή at (παρόμοια με την cron), αλλά προτιμάται έναντι αυτής ο Task Scheduler.
Γιάννης Αϊδηνιώτης

Συμμετοχές σε αγώνες πυγμαχίας

30 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα στις κατηγορίες Εφήβων Ανδρών.

EUBC

Τον Ιανουάριο του 2019 ο Πρόεδρος του E.U.B.C Franco Falcinell, παρευρέθηκε στην κοπή πίτας του Συλλόγου Πυγμαχίας του Παναθηναϊκού και απονέμει μεταξύ άλλων τιμητική πλακέτα στον Head Coach  Ioannis Aidiniotis.
Ο Άνδρας με το Χρυσό Πινέλο

Πλοκή

Η Gioia (Έντβιτζε Φένεκ) είναι φίλη και μούσα ενός νεαρού ταλαντούχου ζωγράφου, του Archie (Willi Colombini), ο οποίος έχει επαναστατικές τάσεις, είναι ενάντια σε κάθε μορφής κατεστημένο και προσπαθεί να διαμαρτυρηθεί μέσω της τέχνης του στον συντηρητισμό και την οπισθοδρόμηση. Κι όλα αυτά δοσμένα υπό το πρίσμα της ιταλικής κωμωδίας…

Συντελεστές

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Willi Colombini, Marcella Michelangeli, Rainer Basedow, Luigi Bonos, Alexandra Marischka, Calisto Calisti
Σενάριο: Horst Hächler, Claudio Rainis, Alfredo Medori
Σκηνοθεσία: Franz Marischka
Γλώσσα Όντια

Η Όντια (ଓଡ଼ିଆ, παλαιότερα γνωστή ως Ορίγια) είναι Κλασική Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται κυρίως από τους Όντια στην Ινδική πολιτεία Οντίσα.
Είναι η επίσημη γλώσσα στην Οντίσα (Ορίσσα) όπου οι γηγενείς ομιλητές καλύπτουν το 75% του πληθυσμού, και τη Δυτική Βεγγάλη. Ομιλείται επίσης σε τμήματα της Δυτικής Βεγγάλης, του Τζαρκάντ, του Τσατίσγκαρ, και το Άντρα Πραντές. Η Όντια είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Ινδίας και είναι επίσημη γλώσσα της Οντίσα και η δεύτερη επίσημη γλώσσα του Τζαρκάντ. Ομιλείται από τουλάχιστον 1 εκατομμύριο άτομα στο Τσατίσγκαρ.
Είναι η έκτη Ινδική γλώσσα που χαρακτηρίστηκε ως Κλασική Γλώσσα της Ινδίας, με βάση τη μεγάλη λογοτεχνική ιστορία και την απουσία εκτεταμένων δανεισμών από άλλες γλώσσες. Η παλαιότερη γνωστή επιγραφή στα Όντια χρονολογείται από τον 10ο αιώνα μ.Χ.

Ινδία

Η Όντια είναι κυρίως ομιλείται στην πολιτεία της Οντίσα, αλλά υπάρχουν σημαντικοί πληθυσμοί που μιλούν τη γλώσσα στις γειτονικές πολιτείες, όπως οι Άντρα Πραντές, Μαντία Πραντές, Δυτική Βεγγάλη, Τζαρκάντ και Τσατίσγκαρ καθώς και στο γειτονικό Μπανγκλαντές.
Λόγω της αυξανόμενης μετανάστευσης του εργατικού δυναμικού, το δυτικό Ινδικό κρατίδιο του Γκουτζαράτ έχει σημαντικό πληθυσμό ομιλητών της Όντια. Το Σουράτ είναι η πόλη με το μεγαλύτερο αριθμό ομιλητών της Όντια στο Γκουτζαράτ.Μεγάλες παροικίες ομιλητών της Όντια υπάρχουν στις ακόλουθες πόλεις: Βιζαχαπατνάμ, Χαϊντεραμπάντ, Πουντουτσέρι, Μπανγκαλόρ, Τσεννάι, Γκόα, Μουμπάι, Ραϊπούρ, Τζαμσεντπούρ, Μπαρόντα, Αχμενταμπάντ, Νέο Δελχί, Καλκούτα, Χαραγκπούρ, Γκαουχάτι, Σιλόνγκ, Πούνε, και Σιλβάσσα.

Εκτός Ινδίας

Η διασπορά των Όντια αποτελείται από σημαντικό αριθμό ατόμων σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Συνολικά 55 εκατομμύρια άτομα ομιλούν τη γλώσσα. Έχει σημαντική παρουσία στις ανατολικές χώρες όπως Μπανγκλαντές και η Ινδονησία. Εκεί εξαπλώθηκε κυρίως από τους σαντάμπα, αρχαία έμποροι από την Οντίσα, Ομιλείται και σε δυτικές χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία και Αγγλία. Η γλώσσα έχει επίσης εξαπλωθεί στη Μιανμάρ, τη Μαλαισία, τα Φίτζι, τη Σρι Λάνκα και τη Μέση Ανατολή.
Γεωργάνοι Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Γεωργάνοι βρίσκονται στις νότιες απολήξεις του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας), επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβιζιάνων και ανάμεσα στα χωριά Δερβίζιανα και Μπάλας. Το χωριό απέχει 43 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και μόλις 2 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Δερβίζιανα. Συγκαταλέγεται μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν την περίοδο της τουρκοκρατίας προς τιμή του, ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. Το 1919 αναφερόταν με το όνομα Γεωργάνο και με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 συστάθηκε κοινότητα Γεωργάνου με έδρα τον οικισμό. Το 1928 το όνομα διορθώνεται σε Γεωργάνοι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λιβάδι και τον Μπάλα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γεωργάνων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 69 κατοίκους
1302 Βέρρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βέρρα είναι άγνωστα.
Ζεύγμα

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 300 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα στη δυτική όχθη του Ευφράτη αλλά η κατοίκηση στην περιοχή ξεκινά από τη Νεολιθική εποχή. Στην ακμή της έφτανε τους 25.000 κατοίκους. Το όνομά της το οφείλει στη γέφυρα με λέμβους που κατασκευάστηκε στην πόλη από τον Σέλευκο, ώσπου ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός έκτισε νέα, λίθινη. Απέναντι από τη Σελεύκεια, στην άλλη όχθη του Ευφράτη, υπήρχε μια άλλη ελληνιστική πόλη, η Απάμεια. Εδώ παντρεύτηκε ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας ενώ η πόλη χρησιμοποιήθηκε ως πέρασμα για τον στρατό των Σελευκιδών στις εκστρατείες τους στη Παρθία και στη Βακτριανή. Τον 1ο αιώνα π.Χ. ο βασιλιάς της Αρμενίας Τιγράνης ο Μέγας φυλάκισε και σκότωσε, στην ακρόπολη που βρισκόταν στη Σελεύκεια, την Κλεοπάτρα Σελήνη. 
Τον 1ο π.Χ. αιώνα το Ζεύγμα έγινε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Την ίδια εποχή οι Πάρθοι κατέλαβαν την Απάμεια. Έτσι το ο Ευφράτης με το Ζεύγμα έγιναν σύνορο της αυτοκρατορίας. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη ενώ έγινε και έδρα της 5ης Σκυθικής λεγεώνας (Legio IV Scythica) που παρέμεινε εκεί μέχρι το 252 μ.Χ., όταν ο ρωμαϊκός στρατός ηττήθηκε από τον Σαπώρ Α', στη Βαρβαλισσό . 
Το Ζεύγμα πέρασε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και διατηρήθηκε στην επικράτειά της έως το 637 μ.Χ. όταν καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τους Άραβες. Μετά η πόλη σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

Ανασκαφές

Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν από τον Τόμας Έντουαρντ Λόρενς το 1917 και συνεχίστηκαν το 1970 από τον Τζον Βάγκνερ. Από το 1990 οι έρευνες συνεχίστηκαν με εντατικούς ρυθμούς, λόγω της ανόδου του νερού. Ανασκάφτηκε σχεδόν το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης.
Κοντά στο Ζεύγμα έχουν ανευρεθεί θέσεις της νεολιθικής εποχής. Επίσης βρέθηκαν πολλά ψηφιδωτά της ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής με θέματα από την ελληνική μυθολογία, όπως ο Ωκεανός με την Τηθύ, ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο, ο Αχιλλέας στην αυλή του βασιλιά Λυκομήδη, και ο Διόνυσος με την Αριάδνη. Ακόμη, βρέθηκαν τοιχογραφίες, νομίσματα, κεραμικές σφραγίδες αγάλματα και εκατοντάδες κινητά ευρήματα. 
Στη δεκαετία του 2010 οι ανασκαφές συνεχίζονται με ευρήματα όπως μωσαϊκά της ρωμαϊκής εποχής.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα μεταφέρθηκαν στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης Γκαζίαντεπ.
Ηλιακή έκλειψη της 1ης Ιουνίου 2030

Εικόνες

Το μονοπάτι της έκλειψης
Πρεβάλιε ποντ Κρίμομ

Όνομα

Ο οικισμός μετονομάστηκε σε Πρεβάλιε ποντ Κρίμομ το 1953. Μέχρι τότε, το χωριό ονομαζόταν ως Πρεβάλιε.

Εκκλησία

Η τοπική εκκλησία, χτισμένη σε ένα μικρό λόφο που ονομάζεται Ζαλόστνα γκόρα (Όρος της Θλίψης, στα γερμανικά: Trauerberg‎), βόρεια του οικισμού, χτίστηκε το 1727 από τους Καρθουσιανούς από την Μπίστρα. Ανήκει στην Ενορία του Πρεσένιε.
Κβαντική διεμπλοκή

Συνέπειες

Προέκταση της κβαντικής διεμπλοκής, με την προϋπόθεση πως συνέβη η μεγάλη έκρηξη, είναι πως τα πάντα, αφού δημιουργήθηκαν μαζί, είναι ακόμα συνδεδεμένα μεταξύ τους, «ακουμπούν» υπό μία έννοια ακόμα το ένα το άλλο. Έτσι, ο χώρος εμφανίζεται σαν ένα κατασκεύασμα που δίνει την ψευδαίσθηση πως υπάρχουν χωριστά αντικείμενα. Υπό την έννοια αυτή, η κβαντική διεμπλοκή κάνει να καταρρέει η εμπειρία του ανθρώπου για τον χώρο.

Ιστορία

Το 1935 ο Άλμπερτ Αινστάιν και οι συνεργάτες του Μπόρις Ποντόλσκι (Boris Podolski) και Νέιθαν Ρόζεν (Nathan Rosen) (EPR) έγραψαν ένα άρθρο για τις "διαπλεγμένες ή εναγκαλισμένες καταστάσεις", συστήματα δηλαδή τα οποία σύμφωνα με την κβαντομηχανική πρέπει να τα μεταχειριζόμαστε ως ενιαίο σύνολο, όσο μακριά και αν βρίσκονται τα τμήματα που τα αποτελούν. Το συμπέρασμα αυτό τους οδήγησε τότε στην παραδοχή ότι η κβαντομηχανική δεν μπορούσε να αποτελεί μια πλήρη θεωρία. Συμπέραναν ότι χρειάζονται και άλλες πρόσθετες φυσικές ποσότητες (οι λεγόμενες κρυμμένες μεταβλητές) για να περιγραφεί η φυσική πραγματικότητα. Από τότε, η θεωρητική και πειραματική δουλειά που έγινε στο μεταξύ, έχει αποκλείσει τις πιο απλές εκδοχές των κρυμμένων μεταβλητών και μας υποδεικνύει ότι ο κβαντομηχανικός εναγκαλισμός είναι πραγματικό χαρακτηριστικό του κόσμου.
Ο κβαντικός εναγκαλισμός (διεμπλοκή) αναφέρει ότι σε ένα σύστημα το οποίο αποτελείται από ένα ή περισσότερα υποσυστήματα, δεν μπορούμε να αποδώσουμε μια συγκεκριμένη κβαντική κατάσταση στο κάθε υποσύστημα τη στιγμή που τα αντίστοιχα σωμάτια δεν έχουν δικές τους ιδιότητες. Αν επιχειρήσουμε να κάνουμε μέτρηση του ενός, επιφέρεται αυτομάτως η αλλαγή των ιδιοτήτων του άλλου, όσο μακριά και αν είναι το ένα από το άλλο.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Μαρίας-Σιδωνίας, κόρης του Χέρμαν-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν.
Το 1735 απεβίωσε στο Χέχινγκεν σε ηλικία 72 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Λεοπόλδος.
Νεκτάριος Ζαμπέλιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Λευκάδα περί το 1620 και λεγόταν κατά κόσμο Νικόλαος. Από νεαρή ηλικία έγινε μοναχός και μετονομάστηκε σε Νεκτάριος. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο σχολείο της μονής του Αγίου Γεωργίου του νησιού. Μετά πήγε στα Γιάννενα και από εκεί στο Καρπενήσι, όπου άκουσε τον Ευγένιο τον Αιτωλό. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1654 και έγινε διδάσκαλος και ιεροκήρυκας. Το 1678 επί πατριάρχη Διονυσίου Δ' διωρίστηκε επίτροπος της χηρεύουσας επισκοπής Λευκάδας. Απεβίωσε το 1690.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 2013-14 συμμετείχαν οι 7 ομάδες του πρωταθλήματος Παγκυπρίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών.
Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στους πρώτους 2 γύρους έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο στάδιο.