google/wiki40b huggingface dataset:
Σουμπαουάνγκα

Ετυμολογία

Το όνομα της πόλης κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «πέταξε μακριά τη μαγεία σου», φαίνεται ότι ήταν μια προειδοποίηση από τους τοπικούς πνευματικούς θεραπευτές στον οποιονδήποτε έφερνε από άλλες περιοχές, προκαταλήψεις και πρακτικές που σχετίζονταν με τους πνευματικούς θεραπευτές· σήμερα, υπάρχουν ακόμα μερικοί θεραπευτές που ασκούν, τόσο στην πόλη όσο και στα γύρω μικρότερα χωριά του οροπεδίου.

Σημαντικά κτήρια

Η πόλη λειτουργεί ως κέντρο εφοδιασμού και εμπορίου για την Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) και βρίσκονται ορισμένες κυβερνητικές υπηρεσίες, ιδίως το υπουργείο μεταφορών για την περιφέρεια.
Η πόλη έχει το μεγαλύτερο νοσοκομείο της περιοχής, το «Γενικό Νοσοκομείο Ρούκουα», το οποίο χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, καθώς και το μικρότερο Νοσοκομείο του Δρ. Atiman, το οποίο διοικείται και διευθύνεται από την Καθολική Επισκοπή της Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga).
Στη Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga) υπάρχουν δύο συνεδριακά κέντρα (Λιβορίων και Μοραβίας).
Η Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga) έχει πολλά σχολεία και κολέγια, όπως: Chem Chem Secondary School, Sumbawanga Secondary School, St. Aggrey Chanji High School, Mazwi Secondary School, St. Aggrey Teaching College, Musoma Utalii College και Chem Chem Teaching College.

Οικονομία

Μια μετρίου μεγέθους αγορά στο κέντρο της πόλης, όπου εκεί, μπορούν να βρεθούν τα τοπικά προϊόντα. Αυτά περιλαμβάνουν αραβόσιτο, ρύζι, φρούτα, πουλερικά και ψάρια (από τις Λίμνες Τανγκανίκα και Ρούκουα). Διατίθενται πολλά εισαγόμενα πλαστικά προϊόντα και ηλεκτρονικά είδη καθώς ποδήλατα και ανταλλακτικά. Αν και υπάρχουν αρκετά βενζινάδικα, η προμήθειά τους μπορεί να είναι σχετικά ασταθής, λόγω των δυσκολιών μεταφοράς από την ακτή.
Η τοπική οικονομία εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από την γεωργία και τις τοπικές μικρές επιχειρήσεις.

Μεταφορές

Στην πόλη η βιομηχανική παραγωγή είναι πολλή περιορισμένη. Θα μπορούσε να αναμένεται σημαντική βελτίωση εάν ασφαλτοστρωνόταν ο δρόμος για την Μπέυα (Mbeya), που θα εξασφάλιζε την πρόσβαση καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτός ο δρόμος και η προέκτασή του βόρεια στη Μπάντα (Mpanda) και την Ταμπόρα (Tabora) ή την Κιγκόμα (Kigoma), γίνεται απροσπέλαστος κατά το μέσον της περιόδου των βροχών (Φεβ.-Μαρ.).
Η κυβέρνηση της Τανζανίας, έχει συμβόλαια για την αναβάθμιση μεγάλων τμημάτων του οδικού δικτύου. Η πόλη είναι προσβάσιμη με πτήσεις της Auric Air ή με λεωφορείο από τη Μπέυα, η οποία βρίσκεται νοτίως με σιδηροδρομικές συνδέσεις στην πόλη Καπίρι Μπόσι (Kapiri Mposhi) στην Ζάμπια (Zambia), στο Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam).
Ο σιδηρόδρομος, διατίθενται επίσης μέσω Ταμπόρα (Tabora) από τη Μπάντα (Mpanda) στο βορρά.
Η Μπάντα (Mpanda) έχει επίσης ένα αεροδρόμιο με ασφαλτοστρωμένο διάδρομο, μήκους 2 km.

Αδελφές πόλεις

Tifariti, Δυτική Σαχάρα (Western Sahara)
Λεόν Φλαμένγκ

Βιογραφία

Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας πήρε μέρος στην ποδηλασία και κατέκτησε 3 μετάλλια. Ήταν πρώτος στα 100 χλμ με επίδοση 3:08.119 με δεύτερο τον Έλληνα Γεώργιο Κωλέττη. Το αγώνισμα έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο Φαλήρου και συμμετείχαν 10 ποδηλάτες. Στο αγώνισμα χρειαζόταν κάθε ποδηλάτης να κάνει 300 φορές τον γύρο του ποδηλατοδρομίου για να συμπληρώσει τα 100 χλμ. Η έναρξη του αγώνα δόθηκε στις 13:00 μ.μ. και στην διάρκεια της διαδρομής μάλιστα ο Φλαμένγκ έπεσε με το ποδήλατό του αλλά σηκώθηκε και συνέχισε τον αγώνα. Μετά από δύο ώρες περίπου οι υπόλοιποι αθλητές είχαν εγκαταλείψει και έμειναν στον αγώνα ο Κωλέττης με τον Φλαμένγκ, τελικά ο Φλαμένγκ τερμάτισε πρώτος 11 γύρους μπροστά από τον Έλληνα ποδηλάτη. Πήρε μέρος και στην κούρσα ταχύτητας 10 χλμ και ήταν δεύτερος πίσω από τον συμπατριώτη του Πολ Μασσόν με χρόνο 17:54.2. Στην κούρσα ταχύτητας 2 χλμ έμεινε τρίτος με πρώτο τον Μασσόν και δεύτερο τον Νικολόπουλο.
Wipeout 3

Τρόπος παιχνιδιού

Το Wipeout 3 διατηρεί τα βασικά στοιχεία των προκατόχων του και βάζει τον παίκτη στο τουρνουά F7200  Anti-Gravity Race League το οποίο τοποθετείται στο έτος 2116. Ο παίκτης ελέγχει τα φουτουριστικά αντιβαρυτικά σκάφη σε οκτώ διαφορετικά σιρκουί (συν 4 κρυφές πίστες).
Το κάθε όχημα είναι εξοπλισμένο με ενεργειακή ασπίδα η οποία απορροφά τυχόν φθορές από την πρόσκρουση στα τοιχώματα της πίστας. Εάν η ασπίδα τελειώσει, το όχημα καταστρέφεται και ο παίκτης χάνει τον αγώνα. Η ενέργεια δύναται να αναπληρωθεί μέσω των power ups ή με την διέλευση από συγκεκριμένες κόκκινες ζώνες, παρόμοιες με πιτ στοπ.
Σημαντικό ρόλο στην ευστάθεια του σκάφους και στην ικανότητα να στρίβει αποτελεσματικά παίζουν τα αερόφρενα (κουμπιά L2 και R2). Τα αερόφρενα συνεπικουρούν στον σταυρό κατεύθυνσης και δίνουν μία παραπάνω ώθηση όταν ο παίκτης τα πατάει την στιγμή που στρίβει (L2 για υποβοήθηση αριστερού ελιγμού και R2 για δεξιά στροφή). Όταν πατηθούν και τα δύο αερόφρενα ταυτόχρονα το σκάφος φρενάρει. Αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος για στάση, καθώς δεν υπάρχει αφιερωμένο κουμπί για φρενάρισμα στο παιχνίδι. Μια νέα προσθήκη είναι αυτή του Hyperthrust (υπερώθηση) η οποία επιτυγχάνεται με το πάτημα του κουμπιού R1. Όπως προδίδει και το όνομά του, το Hyperthrust δίνει έξτρα ταχύτητα, όμως ταυτόχρονα εξαντλεί την ασπίδα του οχήματος.
Διάσπαρτα σε όλο το μήκος της πίστας είναι τα weapon grids τα οποία δίνουν όπλα στο όχημα. Το Wipeout 3 προσθέτει νέα όπλα (αμυντικά και επιθετικά), ενώ διατηρεί και πέντε από τους προκατόχους του. Επίσης, υπάρχει και η λειτουργία αυτόματου πιλότου, η οποία κάνει ευκολότερη την διέλευση από δύσκολα σημεία της διαδρομής. 
Το προεπιλεγμένο game mode απονέμει μετάλλια για τις τρεις πρώτες θέσεις. Ο κάθε διαγωνιζόμενος πρέπει να περάσει από τα διάσπαρτα σημεία ελέγχου (checkpoints) προτού τελειώσει το χρονόμετρο, διαφορετικά το σκάφος καταστρέφεται. Κερδίζοντας πρώτες θέσεις σε όλα τα σιρκουί, ξεκλειδώνονται νέες πίστες και καινούργια σκάφη.
Το παιχνίδι διαθέτει αρκετά ακόμα game modes, όπως αυτό των χρονομετρημένων προκλήσεων (challenges). Επίσης υπάρχει το Eliminator mode, στο οποίο ο παίκτης κερδίζει πόντους από την εξολόθρευση αντιπάλων. Στο Tournament mode, οι διαγωνιζόμενοι αναμετρώνται σε αρκετές πίστες και κερδίζουν βαθμούς ανάλογα με την θέση που θα κατακτήσουν. Τέλος, υπάρχει η επιλογή για παιχνίδι με δύο παίκτες μέσω split screen.
Χάισμπρεχτ Λέυτενς

Βιογραφία

Ο Λέυτενς γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Μαθήτευσε στον Γιάκομπ Φρολάικ () το 1598 και έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1611. Νυμφεύτηκε τη Μαρία φαν Όμελ. Μεταξύ 1617 και 1627 ανέλαβε μερικούς μαθητές.
Καθώς δεν υπάρχει καταγραφή ότι ζούσε το 1643 ενώ το 1657 καταγράφεται ως "εκλιπών", πρέπει να απεβίωσε στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα.

Έργο

Το έργο του Λέυτενς αρχικά είχε αποδοθεί σε ζωγράφο με το συμβατικό όνομα «Δάσκαλος των Χειμερινών Τοπίων» (Meester van de Winterlandschappen). Το 1942 ο F.J.J. Reelick μπόρεσε να ταυτοποιήσει τον Λέυτενς με τον ως τότε ανώνυμο ζωγράφο και η ταυτοποίηση αυτή επιβεβαιώθηκε το 1988 από την Ούρσουλα Χέρτουνγκ ([Ursula Härtung) με βάση ένα πλήρως υπογεγραμμένο έργο.
Ο Λέυτενς ζωγράφιζε κυρίως τοπία. Όλα του τα γνωστά τοπία είναι χειμερινά, εκτός από λίγα, όπως το Ορεινό τοπίο με ελάφι (σήμερα στο Μουσείο Χέρτσοχ Άντον Ούλριχ του Μπραουνβάιγκ) και ένα Δασωμένο ορεινό τοπίο με καταρράκτη και ταξιδιώτες (σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Στοκχόλμης). Είναι επίσης γνωστό ότι ζωγράφισε έξι θαλασσογραφίες, οι οποίες σήμερα έχουν χαθεί.
Καλλιτέχνες όπως οι Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος και Άμπελ Χρίμμερ, Ντένις φαν Άλσλοοτ και Ντάνιελ φαν Χέιλ είχαν μετατρέψει το χειμερινό τοπίο σε ένα από τα πλέον προτιμώμενα θέματα στη φλαμανδική ζωγραφική. Το θέμα το πήραν από Ολλανδούς ζωγράφους, όπως οι Χέντρικ Άφερκαμπ, Ερτ φαν ντερ Νίερ και Αντόνι Φερστρέλεν.
Το έργο του Λέυτενς είναι μοναδικό, καθώς αποστασιοποιείται από το αυστηρό, θλιβερό και άβολο τοπίο που βασίζεται στις ανθρώπινες μορφές για να ζωντανέψει. Ο Λέυτενς πέτυχε να αναπαραστήσει τον χειμώνα, αποφεύγοντας την απλή, ακαδημαϊκή αποτύπωση των ασήμαντων λεπτομερειών των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Τα χειμερινά του τοπία απαστράπτουν στο φως του ηλιόλουστου πρωινού. Ο Λέυτενς θεωρείται ως "ποιητής του παγετού", καθώς επιτυγχάνει να εκφράσει το ποιητικό κάλλος του χειμώνα με επινοήσεις όπως την απεικόνιση του ανέφελου ήλιου στην εξοχή, που ανακλάται στον πάγο. Ο ίδιος ξεχωρίζει με την φινέτσα της ανεπαίσθητες χρωματικές αρμονίας του.
Ο Λέυτενς επηρεάστηκε από τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και τον Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Όπως οι σύγχρονοί του στην Αμβέρσα Άμπραχαμ Χόβερτς και Αλεξάντερ Κέινρινξ, ο Λέυτενς ζωγράφισε και δασωμένα τοπία με μικρές ανθρώπινες μορφές, που περιβάλλονται από ισχυρό "ρεπουσσουάρ" δένδρων. Με τον όρο "ρεπουσσουάρ" (repoussoir) αναφέρεται αντικείμενο στο δεξιό ή αριστερό άκρο του προσκηνίου που έχει ως στόχο να στρέψει το μάτι του παρατηρητή περιβάλλοντας, εν είδει πλαισίου, το άκρο.
Όπως συνηθιζόταν στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Αμβέρσας του 17ου αιώνα, ο Λέυτενς συνεργαζόταν συχνά με άλλους καλλιτέχνες, ειδικευμένους σε ορισμένο τύπο έργων. Οι απογραφές του 17ου αιώνα επιβεβαιώνουν το γεγονός των συνεργασιών του με τους Φρανς Φράνκεν τον νεότερο, Σεμπάστιαν Φρανξ και Βενσάν Μαλό, οι οποίοι ζωγράφιζαν τις μορφές, ενώ ο Λέυτενς τα τοπία.
Ηλίας Ρωσίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία και εγγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου ασχολήθηκε αρχικά με τον στίβο και τους δρόμους ταχύτητας, τα 100, 200 και 400 μέτρα. Κάποια μέρα, όταν παρακολουθούσε τυχαία την προπόνηση του Ολυμπιακού, τραυματίστηκε ο Αριστείδης Λούβαρης, ο τερματοφύλακας και του ζήτησαν να τον αντικαταστήσει. Από εκείνη την ημέρα έμεινε στον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος της καριέρας του.
Πρώτος του αγώνας ήταν το 1948 με τον Φωστήρα στο κύπελλο Ελλάδας. Συμμετείχε στον παρθενικό αγώνα ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη  Μίλαν το 1959. Λόγω των πολλών τραυματισμών που είχε υποστεί, συνέχισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό μέχρι το 1961 και κατόπιν αγωνίστηκε επίσης με επιτυχία σε ομάδες μικρότερων κατηγοριών, όπως Βύζας Μεγάρων, Αίας Σαλαμίνας και Α.Ε. Χαλανδρίου.

Στις εθνικές ομάδες

Με την εθνική Ελλάδας έχει 29 συμμετοχές (πρώτη το 1951 και αρχηγός της από το 1954), όντας πρώτος σε συμμετοχές την εποχή που αγωνίστηκε σε αυτή.
Κακά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Μπραζίλια, στις 22 Απριλίου 1982. Ο νεότερος αδερφός του, του έδωσε το ψευδώνυμο Κακά (Kaka), από το σύντομο τύπο του Ρικάρντο στα πορτογαλικά. Ο μικρότερος από τον Ρικάρντο, Ροντρίγκο, δεν μπορούσε να τον πει με το όνομά του και έτσι, επειδή τον φώναζε "Caca", ο παίκτης έλαβε το ψευδώνυμο "Κακά".
Ο μεσοεπιθετικός Κακά αγωνίστηκε στη Σάο Πάουλο την περίοδο 2001-03 και στην Μίλαν την περίοδο 2003-09. Το καλοκαίρι τού 2009 μεταγράφηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι του ποσού των 68.500.000 ευρώ πού τότε ήταν δεύτερο μεγαλύτερο ποσό μεταγραφής, πίσω από τα 75 εκατομμύρια του Κριστιάνο Ρονάλντο. Κάθε φορά που σκοράρει , αφιερώνει τα γκολ του στο Θεό διότι σώθηκε η ζωή του μετά από σοβαρό χτύπημα στο κεφάλι κατά την παιδική του ηλικία. To 2007, χαρακτηρίστηκε από τον Πελέ ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο, ακόμα και μετά τον Ρονάλντο. Την ίδια χρονιά ο Κακά βραβεύτηκε επίσημα ως ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο κατακτώντας την Χρυσή Μπάλα ενώ βραβεύτηκε και ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις από την ΟΥΕΦΑ.
Μετά από έξι χρόνια παρουσίας στο Μιλάνο με τεράστιες επιτυχίες με την φανέλα της Μίλαν(κατάκτηση της Χρυσής μπάλας, το βραβείο του καλύτερου ποδοσφαιριστή στον κόσμο από την ΟΥΕΦΑ, 2 πρωταθλήματα Ιταλίας, το Champions League και πολλά άλλα) ο Κακά μεταγράφηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης.
Το Σεπτέμβρη 2013 επέστρεψε στη Μίλαν υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Το 2014 υπέγραψε στην Ορλάντο Σίτι του αμερικάνικου ποδοσφαίρου περνώντας ως δανεικός το 2014 από την Σάο Πάολο. Τελικά στις 17 Δεκεμβρίου 2017 ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση σε ηλικία 35 ετών.
Στον αγώνα Βραζιλία εναντίον Ακτής Ελεφαντοστού στις 20 Ιουνίου 2010 για το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Κακά αντίκρισε για πρώτη φορά στην καριέρα του την κόκκινη κάρτα.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε την Caroline Celico στις 23 Δεκεμβρίου 2005 στο Σάο Πάολο. Στις 10 Ιουνίου του 2008 γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, ο Λούκα.
Ο Κακά είναι Χριστιανός Ευαγγελικός και σε δηλώσεις του εξέφρασε την επιθυμία του να γίνει ιερέας μετά την αποχώρησή του από τα γήπεδα.
Κύριος χορηγός του είναι η Adidas αλλά συνολικά έχει 6. (Jeans Armani, εταιρεία διανομής ποτών Ambev, εκδοτική εταιρεία Tilibra, εταιρεία παραγωγής γαλακτοκομικών προιόντων Nestle και τη φίρμα των παπουτσιών Alpargatas.) Εκτός από ποδοσφαιριστής είναι και μοντέλο καθώς φιγουράρει πολύ συχνά στις φωτογραφήσεις του Georgio Armani. Συμμετέχει στην διαφημιστική καμπάνια Emporio Armani
Πέος κυνοειδούς

Τα αρσενικά κυνοειδή έχουν τον bulbus glandis στη βάση των πέων τους. Το πέος αναδύεται μερικές φορές από την πόσθη κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης. Κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος ο bulbus glandis διογκώνεται και καταλήγει σε 'κόλλημα' (το αρσενικό και το θηλυκό σκυλί είναι κολλημένα μεταξύ τους). Οι μύες στον κόλπο του θηλυκού βοηθούν την κατακράτηση συστέλλοντας.
Κατά τη στιγμή της διείσδυσης, το πέος του σκύλου δεν είναι σε στύση και μπορεί να διεισδύσει στο θηλυκό μόνο επειδή περιλαμβάνει ένα στενό οστό που ονομάζεται "βάκλον", χαρακτηριστικό των περισσότερων πλακουντοφόρων θηλαστικών. Όταν το αρσενικό επιτυγχάνει διείσδυση, συνήθως κρατάει το θηλυκό πιο σφιχτά και χώνει βαθιά. Είναι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που το πέος του αρσενικού επεκτείνεται και είναι σημαντικό ότι ο bulbus gland είναι αρκετά μέσα για να μπορέσει να παγιδεύσει το θηλυκό. Σε αντίθεση με την ανθρώπινη σεξουαλική επαφή, όπου το πέος του άνδρα συνήθως έρχεται σε στύση πριν εισέλθει στη γυναίκα, το ζευγάρωμα των κυνοειδών περιλαμβάνει το αρσενικό να διεισδύει πρώτα στο θηλυκό, και μετά συμβαίνει η διόγκωση του πέους σε στύση, η οποία συνήθως συμβαίνει ταχέως.
Τα αρσενικά κυνοειδή είναι από τα λίγα ζώα που έχουν τον bulbus glandis ή επίσης γνωστός από τα αγγλικά ως "κόμπος", μια σφαιρική περιοχή στυτικού ιστού στη βάση του πέους. Κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος, και μόνο αφότου το πέος του αρσενικού είναι πλήρως μέσα στον κόλπο του θηλυκού, ο bulbus gladis γεμίζει μέσα του με αίμα. Όταν ο κόλπος του θηλυκού συστέλλεται στη συνέχεια, το πέος κλειδώνεται μέσα στο θηλυκό. Αυτό είναι γνωστό ως "κόλλημα". Ενώ είναι χαρακτηριστικό του ζευγαρώματος στα περισσότερα κυνοειδή, το κόλλημα στο ζευγάρωμα έχει αναφερθεί ότι απουσιάζει ή είναι πολύ σύντομο (λιγότερο από ένα λεπτό) στα αφρικανικά αγριόσκυλα, πιθανώς λόγω της αφθονίας μεγάλων αρπακτικών στο περιβάλλον τους.

Εκσπερμάτιση

Η εκσπερμάτιση εμφανίζεται στους σκύλους - σε αντίθεση με τους ανθρώπους - σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη, κλάσμα χαμηλού σπέρματος απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της διείσδυσης μέχρι να επιτευχθεί η πλήρης ανέγερση του πέους. Στη δεύτερη, πλούσιο σε σπερματοζωάρια κλάσμα απελευθερώνεται λίγο μετά την πλήρη ανέγερση. Στην τρίτη, και πάλι χαμηλής περιεκτικότητας σε σπέρμα κλάσμα απελευθερώνεται καθ 'όλη την εναπομένουσα φάση που ο σκύλος είναι κολλημένος, και έχει μακράν τον μεγαλύτερο όγκο των τριών κλασμάτων.
Γεώργιος Ιορδανίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη συνέχεια σε στρατιωτικές σχολές στην Αυστρία και στη Γαλλία.
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και μεταξύ άλλων ήταν επιτελής του Πρώτου Σώματος Στρατού (1946-49), Ανώτατος Στρατιωτικός διοικητής Ιονίων Νήσων και σύνδεσμος στο ΝΑΤΟ (1954-55). Μετά την αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την πολιτική. Κατά την δικτατορία των Συνταγματαρχών αντιτάχθηκε σθεναρά, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις και βασανιστήρια. Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ) το 1974.
Απεβίωσε στο Λονδίνο έπειτα από εγχείριση όγκου στην κοιλιά ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, στις 20 Φεβρουαρίου 1977 και στην έδρα του τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος. Η σορός του Ιορδανίδη μεταφέρθηκε από το Λονδίνο στην Ελλάδα, όπου ετέθη σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 23 Φεβρουαρίου 1977.
Φρειδερίκος Κάρολος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού-Καρόλου πρίγκιπα του Σ.Χ.Σ.Πλεν-Νόρμπουρκ και της Δωροθέας-Χριστίνας φον Άιχελμπερκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε το επώνυμο φον Άχελμπερκ στη Δωροθέα-Χριστίνα και στους απογόνους της.
Γεννήθηκε στο Σόνντερμπουρκ. Ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος, αδελφός του πατέρα του, απεβίωσε το 1722 χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος-Κάρολος ως δούκας του Σ.Χ.Σ.Πλεν. Επειδή ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός, η ανάληψη της εξουσίας καθυστέρησε.

Προστάτης της Τέχνης του μπαρόκ

Το Πλέν απόλαυσε μία ανθηρή πνευματικά ζωή με την προστασία των Τεχνών από τον Φρειδερίκο-Κάρολο. Ο δούκας σχεδίασε, έκτισε και ξαναέκτισε κατοικίες και κήπους σε ρυθμό μπαρόκ και ροκοκό. Πολλά υπάρχουν ακόμη, όπως το κάστρο Πλεν και η οικία του πρίγκιπα. Άλλα δεν υπάρχουν πια, όπως η θερινή κατοικία στο Τράβενταλ, που κατεδαφίστηκε τον  19ο αι.
Απεβίωσε το 1761 στο ανάκτορο Τράβενταλ. Δεν είχε άρρενα τέκνα και πέντε έτη πριν είχε κάνει συμφωνία (pact) με τον Φρειδερίκο Ε΄ της Δανίας, που τον όριζε διάδοχό του. Η σύζυγός του αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα από τη Δανία έτη μετά.
Γκότσουτζανγκ

Το γκότσουτζανγκ (Χάνγκουλ: 고추장) είναι μια αλμυρή και πικάντικη ζύμωση της Κορέας. Παραδοσιακά, έχει φυσική ζύμωση επί χρόνια σε μεγάλα πήλινα δοχεία σε εξωτερικούς χώρους, συχνά σε μια υπερυψωμένη πέτρινη πλατφόρμα, που ονομάζεται τζάνγκτοκτε (Jangdokdae, Χάνγκουλ: 장독대).

Ιστορία

Το γκότσουτζανγκ (πάστα από καυτή πιπεριά) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Κορέα στα τέλη του 1700. Σύμφωνα με το παραδοσιακό βιβλίο Τζούνγκμπο Σάλιμ Γκιόνγκτζε (Jeungbo Sallim Gyeonge, Χάνγκουλ: 증보산림경제), έγινε με την προσθήκη σκόνης κόκκινης πιπεριάς τσίλι και κολλώδους ρυζιού σε σκόνη για την πάστα σόγιας. Αυτή η συνταγή είναι παρόμοια με τη συνταγή που χρησιμοποιείται σήμερα για το γκότσουτζανγκ.

Συστατικά

Τα συστατικά είναι: κόκκινο τσίλι σε σκόνη, κολλώδες ρύζι σε σκόνη αναμεμειγμένο με σκόνη που έχει υποστεί ζύμωση σόγιας και αλάτι. Το ρύζι γλασέ συμπεριλαμβάνει συνήθως μικρούς κόκκους ρυζιού, κριθάρι, σιτάρι, κολοκύθες και γλυκοπατάτα. Ένα μικρό ποσό γλυκαντικών ουσιών, όπως ζάχαρη, σιρόπι ή μέλι προστίθενται μερικές φορές. Είναι μια σκούρα κοκκινωπή πάστα, με μια πλούσια, πικάντικη γεύση.
Επίσης χρησιμοποιείται εκτενώς στην κορεατική μαγειρική για να δώσει γεύση στης σούπες, δηλαδή το τσίγκε (Jjigae, Χάνγκουλ: 찌개), όπως το γκότσουτζανγκ τσίγκε (Χάνγκουλ: 고추장 찌개), και ύστερα μαρινάρεται το κρέας και φτιάχνεται το γκότσουτζανγκ μπούλγκογκι, και πολλά άλλα κύρια Κορεατικά φαγητά όπως το νένγκμιον και το μπίμπιμπαπ.
Κωνσταντίνος Ζέρβας

Βιογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας του, Βασίλης Ζέρβας, ήταν πολιτικός μηχανικός και η μητέρα του, Λιλίκα Ζέρβα-Ωρολογά ήταν φιλόλογος. Η πλευρά της μητέρας του έλκει την καταγωγή της από το Μοναστήρι ενώ ο προπάππους του, Πέτρος Ωρολογάς, ήταν μακεδονομάχος. Η αδερφή της μητέρας του και θεία του, ήταν η Αλίκη Τέλλογλου η οποία μαζί με τον σύζυγο της Νέστορα, ίδρυσαν το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών το 1972. Ο πατέρας του είχε συγγένεια με τον Ναπολέοντα Ζέρβα, πολιτικό μηχανικό της Θεσσαλονίκης και ένας από τους δημιουργούς του ποδοσφαιρικού σταδίου της Τούμπας.
Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ενώ έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές ως υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Μπράουν στις ΗΠΑ.
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας το 1990, ο Ζέρβας ζει και εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός και επιχειρηματίας στη Θεσσαλονίκη.
Ασχολήθηκε με την πολιτική ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπήρξε στενός φίλος του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εξελέγη στο Δημοτικό Συμβουλίο με την παράταξη του Γιάννη Μπουτάρη και ανέλαβε, τον Ιανουάριο του 2011, αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος, Ποιότητας Ζωής και Ελεύθερων Χώρων. Ήταν υπεύθυνος για μια σειρά περιβαλλοντικών έργων, όπως η υποψηφιότητα της Θεσσαλονίκης για Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης – 2014, η ίδρυση του «Δικτύου Ελληνικών Πράσινων Πόλεων», η διοργάνωση του «Green Party» και άλλα. Αργότερα, τον Ιανουάριο του 2013, ανέλαβε καθήκοντα αντιδημάρχου Ποιότητας Ζωής, προέδρου της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης και μόνιμου αναπληρωτή του δημάρχου Θεσσαλονίκης.
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος με την παράυαξη Μπουτάρη. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανέλαβε Αντιδήμαρχος Κινητοποίησης των Πολιτών, Νεολαίας και Αθλητισμού, αλλά τον Φεβρουάριο του 2015, ύστερα από διαφωνία με τον δήμαρχο, παραιτήθηκε από το αξίωμα του αντιδημάρχου.
Από τον Αύγουστο του 2011 ως τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.
Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο της Α’ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας στη 19η μη εκλόγιμη θέση (οι εκλογές εκείνες διεξήχθησαν με λίστα). 
Το 2017 αποχώρησε από την παράταξη «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη» και παρέμεινε ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης.
Στις 2 Ιουνίου 2019 εξελέγη δήμαρχος Θεσσαλονίκης κερδίζοντας τον Νίκο Ταχιάο στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Αραμαϊκή γλώσσα

Η Αραμαϊκή είναι αρχαία γλώσσα του βορειοδυτικού σημιτικού κλάδου, η οποία συγγενεύει στενά με την εβραϊκή. 
Το όνομά της προέρχεται πιθανώς εκ τη Βιβλική χώρα Αράμ-ναχαραΐμ που σημαίνει «υψίπεδο μεταξύ δύο ποταμών» (Ευφράτης και Τίγρης) και συνήθως αναφέρεται στην Άνω Μεσοποταμία ή, κατ’ άλλη άποψη, σε αρχαία ονομασία τής Συρίας. Διάφορες διάλεκτοι της Αραμαϊκής συνεξελίχθηκαν με την Εβραϊκή σε μεγάλο τμήμα τής κοινής τους ιστορίας. Η ονομασία Παδάν-αράμ περιγράφει κυρίως την περιοχή γύρω από την πόλη Χαρράν στην Άνω Μεσοποταμία.

Ως επίσημη γλώσσα

Η γλώσσα τής Νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας πιθανώς ήταν διάλεκτος της Αραμαϊκής, ενώ σταδιακά είχε ήδη γίνει προηγουμένως η διεθνής γλώσσα των συναλλαγών την εποχή της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας. Η Περσική αυτοκρατορία που μερικές δεκαετίες αργότερα κυρίευσε τη Βαβυλωνία υιοθέτησε την αυτοκρατορική Αραμαϊκή ως επίσημη διεθνή γλώσσα της. Ο Ισραηλιτικός πληθυσμός, ο οποίος είχε εξοριστεί στη Βαβυλώνα από την Ιερουσαλήμ και από τα περίχωρα του βασιλείου τού Ιούδα, έλαβε την άδεια να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ και να ιδρύσει μια περσική επαρχία, η οποία συνήθως απεκαλείτο Ιουδαία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αραμαϊκή έγινε η διοικητική γλώσσα τής Ιουδαίας στις σχέσεις της με την υπόλοιπη Περσική αυτοκρατορία.

Αλφάβητο

Η αραμαϊκή έχει τα ίδια γράμματα στο αλφάβητό της με την εβραϊκή. Η αραμαϊκή γραφή εξελίχθηκε με τη σειρά της από τη χαναανική γραφή, αλλά οι δύο γραφές παρουσίασαν αξιοσημείωτη απόκλιση. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η δάνεια αραμαϊκή γραφή αναπτύχθηκε στη διακριτή τετράγωνη εβραϊκή γραφή (γνωστή επίσης ως Ασσυριακή Γραφή, Ktav Ašuri), η οποία διασώζεται στους παπύρους τής Νεκράς Θαλάσσης και είναι παρόμοια με τη γραφή που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.

Διάδοση

Η αραμαϊκή διαδόθηκε και ως καθομιλουμένη. Πριν την χριστιανική περίοδο ομιλούνταν σε όλο το έδαφος μεταξύ Μεσογείου και μεσημβρινού και βορείου μέρους των αρμενικών ορέων και του Κουρδιστάν. Ήταν μία από τις τρεις γλώσσες στις οποίες γράφτηκαν τα πρωτότυπα κείμενα της Αγίας Γραφής, και ειδικότερα στα συγγράμματα του Έσδρα, του Ιερεμία και του Δανιήλ. Ήταν ομιλούμενη γλώσσα στην Παλαιστίνη μαζί με την εβραϊκή, την λατινική και την ελληνική και ήταν η γλώσσα την εποχή που έδρασε ο Ιησούς Χριστός και οι μαθητές του. Η είσοδος της αραμαϊκής στην Παλαιστίνη έγινε αρχικά ως γλώσσα της διπλωματίας πριν την Βαβυλώνια αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.) και μετά την επιστροφή των Εβραίων στα εδάφη τους άρχισε η διάδοση της στον λαό.
Κείμενα αραμαϊκά βρίσκονται διάσπαρτα από την Αίγυπτο έως την Κίνα και ήταν τόσο καλά ριζωμένη η γλώσσα αυτή, ώστε μόνο η αραβική κατόρθωσε να την εκτοπίσει με την εξάπλωση του αραβικού κράτους μετά τον θάνατο του Μωάμεθ.

Απαγόρευση

Στην Τουρκία η διδασκαλία της αραμαϊκής στα συριακά μοναστήρια απαγορεύτηκε με διαταγή του υπουργείου παιδείας το 1997 με την αιτιολόγηση ότι οι Σύριοι χριστιανοί δεν αποτελούν αναγνωρισμένη μειονότητα και δεν απολαμβάνουν της προστασίας της Συνθήκης της Λωζάνης. Η απαγόρευση αυτή άρθηκε με δικαστική απόφαση το 2013.