Μεντιτσίνα

Γεωγραφία

Ο δήμος εκτείνεται σε μία καθαρά πεδινή περιοχή, το μέσο υψόμετρο είναι 25 μέτρα με διακυμάνσεις που πάνε από τα 11 μέτρα μέχρι τα 34. διασχίζεται από ένα μεγάλο αριθμό ποταμών και καναλιών με τα σημαντικότερα από αυτά να είναι ο ποταμός Ίντιτσε (Idice), ο Κουαντέρνα (Quaderna) και ο χείμαρρος Σιλλάρο καθώς και το τεχνητό κανάλι της Μεντιτσίνα. Το νότιο κομμάτι του δήμου διασχίζεται από τον σημαντικό επαρχιακό δρόμο Σαν Βιτάλε (Ιταλικά via San Vitale) και είναι πιο πυκνοκατοικημένο. Η βόρεια πλευρά χαρακτηρίζεται από αγροκτήματα μεγάλων διαστάσεων που εκτείνονται σε αποξηραμένες εκτάσεις. Σε αυτό το κομμάτι έχουν μείνει κάποιοι υγρότοποι, μοναδικοί στην επαρχία της Μπολόνια, με ιστορική και περιβαλλοντολογική σημασία. Ο πιο σημαντικός είναι η φυσική όαση του Κουαντρόνε (Oasi naturale del Quadrone). Η συνολική έκταση του δήμου είναι 159,10 km² και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°28'46"56 N γεωγραφικό πλάτος και 11°38'20"76 E γεωγραφικό μήκος.
Τον δήμο απαρτίζουν τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί της Άια Σκιάππα, Άια Τομπάτσα, Βία Νουόβα, Βίλλα Φοντάνα, Γκαντζάνιγκο, Κάζα Κατσατόρι, Κάζα Τρεβιζάν, Λα Βαλλέττα, Λα Βαλλόνα, Λα Κασινάτσα, Λα Κοοπερατίβα, Λα Παλάτσα, Λα Φάμπρικα, Λορέτο, Μεντιτσίνα (έδρα του δήμου), Μουτζάνιγκα, Μπιντόκιο, Μπόργκο Σαν Πάολο, Μποττέγκα Κοντάντο, Μπούντα, Πορτονόβο, Ροσλέ, Σαν Μαρτίνο, Σαντ’ Αντόνιο, Σαντ’ Απολλόνια, Τομπάτσα, Φαζανίνα, Φαντούτσα, Φιορεντίνα, Φόρνο ντελλα Γκαϊάνα και Φοσατόνε.
Η Μεντιτσίνα συνορεύει με τους δήμους της Αρτζέντα (δήμος της επαρχίας της Φερράρα, της Ίμολα, του Καστέλ Γκουέλφο ντι Μπολόνια, του Καστέλ σαν Πιέτρο Τέρμε, του Μπούτριο, της Μολινέλλα και του Οτζάνο ντελ Εμίλια.

Ιστορία

Τα αρχαιότερα ευρήματα της περιοχής ανήκουν στον Βιλλανοβιάνο πολιτισμό και στους Ετρούσκους. Έχουν βρεθεί και κέλτικα ίχνη ενώ η οργάνωση της γεωργικής γης ανάγεται στους Ρωμαίους. Η πρώτη αναφορά στην Μεντιτσίνα, με τον όρο Μεντεζάνο, βρίσκεται σε ένα έγγραφο της Ραβέννα του 885. Σύμφωνα με τον μύθο το όνομα Μεντιτσίνα θα το δώσει ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα. Όπως αναφέρεται στον μύθο ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, ενώ βρίσκεται στην περιοχή, θα αρρωστήσει βαριά και θα γιατρευτεί αφού φάει μία σούπα στην οποία είχε πέσει, τυχαία, ένα φίδι. Από τότε θα δώσει στον δήμο το όνομα Μεντιτσίνα, από το Λατινικό Medicina που σημαίνει μέρος ίασης και θα του δώσει πολλά προνόμια. Η περιοχή, τον μεσαίωνα, ανήκε στην εκκλησία και συγκεκριμένα, πολιτικά, στο εξαρχάτο της Ραβέννα και εκκλησιαστικά στην επισκοπή της Μπολόνια. Στην συνέχεια θα περάσει υπό γερμανικό έλεγχο ενώ αργότερα θα γίνει κτήση της Ματθίλδης της Κανόσα. Ανάγεται σε αυτή την εποχή η κοινοπρακτική ιδιοκτησία, μεγάλων γεωργικών εκτάσεων, από τους κατοίκους της Μεντιτσίνα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η περιοχή θα επιστρέψει υπό τον γερμανικό έλεγχο κάτω από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Εκείνη την περίοδο, ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, θα της δώσει μεγάλη αυτονομία, για να την προστατέψει από της βλέψεις της Μπολόνια, φοροαπαλλαγές και θα επεκτείνει κατά πολύ τις εκτάσεις της. Όλη αυτή την περίοδο θα είναι στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ του Πάπα και της Μπολόνια. Στα μέσα του 12ου αιώνα η τελευταία θα την καταστρέψει και ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα θα υποχρεώσει την Μπολόνια να την ξαναχτίσει. Οι διαμάχες θα συνεχιστούν μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα και εκτός από τον Πάπα και την Μπολόνια θα αναμιχθούν και η Φλωρεντία και το Μιλάνο. Στις αρχές του 16ου αιώνα θα ενσωματωθεί πλήρως στο Κράτος της εκκλησίας και από το 1507 θα αποκτήσει ξεκάθαρη πολιτική και διοικητική οντότητα. Η Μεντιτσίνα θα γνωρίσει τη μέγιστη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της τον 17ο και 18ο αιώνα. Είναι εκείνης της εποχής η βασική δομή του οικισμού καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των εκκλησιών και των μνημείων του δήμου.
Το 1746 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄, κατά την αναδιοργάνωση του κράτους, θα παραχωρήσει την Μεντιτσίνα υπό τον έλεγχο της Μπολόνια. Κατά την Γαλλική κατοχή στον δήμο της Μεντιτσίνα θα ενσωματωθούν και το Καστέλ Γκουέλφο ντι Μπολόνια και η περιοχή του Σέστο Ιμολέζε. Μετά την απελευθέρωση αυτές οι περιοχές θα επιστρέψουν στην παλαιότερη κατάσταση τους. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του δήμου θα συμμετάσχει ενεργά στην ενοποίηση της Ιταλίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα η Μεντιτσίνα θα είναι θέατρο κοινωνικών αγώνων. Είναι σημαντικοί οι αγώνες που έδωσαν οι εργαζόμενες στους ορυζώνες της περιοχής που οδήγησαν στην βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους σε όλη την χώρα.

Πολιτισμός

Ανάμεσα στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που προσφέρει ο δήμος έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον η γιορτή του Βαρβαρόσσα (Festa del Barbarossa), που γίνεται τον Σεπτέμβριο και η γιορτή της άνοιξης (Festa di primavera) τον Μάρτιο.

Κοινωνία

Στον δήμο, την 1η Ιανουαρίου 2013, κατοικούσαν μόνιμα 16833 άτομα. Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι ήταν 1359 με τους περισσότερους να προέρχονται από την Ρουμανία με 367 άτομα, το Μαρόκο με 211 άτομα και από το Πακιστάν με 116 άτομα. Στην Μεντιτσίνα κατοικεί μόνιμα και ένας Έλληνας.