google/wiki40b huggingface dataset:
Αγάπη Μολυβιάτη

Βιογραφία

Το 1922 με απέλπιδες προσπάθειες, σώζει τελικά τον αδελφό της Ηλία Βενέζη και κατόπιν διάσημο λογοτέχνη, από τα τάγματα εξόντωσης. Σύσσωμη η οικογένεια Μέλλου-Βενέζη φτάνουν και εγκαθίστανται στη Μυτιλήνη. Σύζυγος του συμπατριώτη της, Γεωργίου Μολυβιάτη, αποκτά δυο γιους, τον Πέτρο Μολυβιάτη, μετέπειτα πρέσβη και Υπουργό Εξωτερικών, στενό συνεργάτη του Κ. Καραμανλή και τον Αντώνη Μολυβιάτη, επί χρόνια διευθυντή της Ελβετικής αεροπορικής εταιρία Swiss Air στην Αθήνα. Λόγω της εργασίας του συζύγου της, έζησε για αρκετό καιρό και στη Λαμία. Πέθανε σε ηλικία των 95 ετών στην Αθήνα.

Έργο

Όπως και ο αδελφός της, Ηλίας Βενέζης, η Αγάπη Μολυβιάτη είχε μια λαμπρή πορεία στα Ελληνικά Γράμματα. Το 1976 εκδίδεται η πρώτη ποιητική της συλλογή, "Το πρόσωπο της ζωής" και το 1978 "Τα Σονέτα" τα οποία απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές. Το 1981 εκδίδεται "Το χρονικό των δέκα ημερών" το όποιο απέσπασε το Α΄ Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Άμπντί Ιπεκτσί και το Α΄ Βραβείο Εστίας Νέας Σμύρνης. Επανεκδίδεται το 1986.
Γερμανική Σταυροφορία, 1096

Προσκήνιο

Τα κηρύγματα των ιερέων της πρώτης Σταυροφορίας επέφεραν, εκτός των άλλων, και έναν έντονο αντισημιτισμό. Οι απλοί άνθρωποι πίστευαν ότι η κατάληψη των Ιεροσολύμων και η ίδρυση ενός χριστιανικού κράτους θα έφερνε την δευτέρα παρουσία και θα προσηλύτιζε τους Ιουδαίους. Στη Γερμανία και τη Γαλλία του μεσαίωνα, οι Εβραίοι θεωρούντο το ίδιο εχθροί όπως και οι Μουσουλμάνοι. Τους κατηγορούσαν ότι είχαν σταυρώσει τον Ιησού και γι'αυτό τους μισούσαν. Άλλωστε πολλοί από αυτούς θεωρούνταν εύποροι, αφού ασχολούνταν με οικονομικές συναλλαγές, αφού η καθολική εκκλησία απαγόρευε στους χριστιανούς την πίστωση και τον τοκισμό. Οι Σταυροφόροι λοιπόν προτίμησαν να κάνουν την Σταυροφορία στα κοντινά Ευρωπαϊκά εδάφη, αντί να πορευτούν χιλιάδες χιλιόμετρα ως την Ιερουσαλήμ. Η πρώτη επίθεση φημολογήθηκε ότι έγινε στην Ρουέν, όπου Εβραίοι έπεσαν θύμα βιαιοπραγίας. Τον Δεκέμβριο του 1095 οι εβραϊκές κοινότητες της βόρειας Γαλλίας σύνταξαν επιστολή στους Εβραίους της περιοχής του Ρήνου για να τους προειδοποιήσουν για τον ερχομό των Σταυροφόρων. Οι Εβραίοι του Ρήνου απήντησαν ότι δεν φοβούνται και παρέδωσαν στον Πέτρο τον Ερημίτη μια δική τους επιστολή, στην οποία καλούσαν τους ομoθρήσκους τους να ενισχύσουν την προσπάθεια του Πέτρου και να του προσφέρουν διατροφή.

Ο Φόλκμαρ και ο Γκότσαλκ

Την άνοιξη του 1096 πολλές μικρές ομάδες ιπποτών και αγροτών ξεκίνησαν παροτρυνόμενοι από τους ιεροκήρυκες από όλα τα μέρη της Γερμανίας και της Γαλλίας. Φόλκμαρ ήταν το όνομα του ιερέα που ξεσήκωσε στα τέλη Απριλίου στην κοιλάδα του Ρήνου τον λαό με σκοπό να συναντήσει τους Σταυροφόρους του Πέτρου του Ερημίτη. Επιτέθηκαν εναντίον των Εβραίων στο Μαγδεμβούργο και, αργότερα, στις 30 Ιουνίου στην Πράγα. Διαλύθηκαν τελικά από τους Ούγγρους.
Ένας άλλος, ο Γκότσαλκ, ήταν ιερέας που είχε μείνει πίσω όταν ο Πέτρος ο Ερημίτης είχε ξεκινήσει στις 20 Απριλίου. Ο Γκότσαλκ οδήγησε Σταυροφόρους από την κοιλάδα του Ρήνου και από την Λωρραίνη πορευόμενος κατά μήκος του Ρήνου και διαμέσου της Βαβαρίας μέχρι την Ουγγαρία. Καθ οδόν επιτίθεντο στους Εβραίους, π.χ. στο Ρέγκενσμπουρκ. Διαλύθηκαν επίσης από τους Ούγγρους.

Ο Γράφος Έμιχο

Το μεγαλύτερο από τα τάγματα των Σταυροφόρων που επιτέθηκαν στους Εβραίους ήταν αυτό που οδηγούσε ο Γράφος Έμιχο. Είχε δύναμη 10.000 ανδρών. Μέχρι και Εγγλέζοι είχαν πάρει μέρος. Κινήθηκαν κατά μήκος του Ρήνου, του Μάιν και του Δούναβη.
Δήμος Σχηματαρίου

Περιγραφή του δήμου

Ο Δήμος συνόρευε με τους Δήμους Τανάγρας και Οινοφύτων Βοιωτίας και το Δήμο Αυλίδος του νομού Εύβοιας.
Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος ήταν μία από τις πλουσιότερες τόσο της Βοιωτίας όσο και ολόκληρης της Ελλάδας, λόγω της γειτνίασής του με την Αττική αλλά κυρίως λόγω της υπάρξης σημαντικών βιομηχανικών μονάδων. Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση του πληθυσμού κυρίως στο Δήλεσι, τόσο λόγω των βιομηχανιών όσο και λόγω μετοίκησης πληθυσμού από την Αθήνα.
Ακρυλονιτρίλιο

Χρήσεις

Το ακρυλονιτρίλιο χρησιμοποιείται κυρίως ως ένα μονομερές στην παρασκευή του πολυακρυλονιτριλίου, ενός ομοπολυμερούς, ή για πολλά σημαντικά συμπολυμερή, όπως τα στυρένιο-ακρυλονιτρίλιο (styrene-acrylonitrile) (SAN), ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (acrylonitrile butadiene styrene) (ABS), ακρυλονιτρίλιο-ακρυλικό στυρένιο (acrylonitrile styrene acrylate) (ASA) και άλλα συνθετικά ελαστικά όπως τα ελαστικά νιτριλίου (NBR). Ο διμερισμός του ακρυλονιτριλίου δίνει αδιπονιτρίλιο, που χρησιμοποιείται στη σύνθεση συγκεκριμένων πολυαμιδίων. Μικρές ποσότητες χρησιμοποιούνται επίσης ως εντομοκτόνα. Το ακρυλονιτρίλιο και τα παράγωγα, όπως το 2-χλωρο-ακρυλονιτρίλιο, είναι διενόφιλα στις αντιδράσεις Ντίλς-Άλντερ. Το ακρυλονιτρίλιο είναι επίσης πρόδρομη ένωση στη βιομηχανική παρασκευή του ακρυλαμιδίου και του προπενικού οξέος.

Επιπτώσεις στην υγεία

Το ακρυλονιτρίλιο είνα πολύ εύφλεκτο και τοξικό. Υφίσταται εκρηκτικό πολυμερισμό. Το καιόμενο υλικό απελευθερώνει ατμούς υδροκυανίου και οξείδια του αζώτου. Ταξινομείται ως ένα πιθανό καρκινογόνο από τον Διεθνή Οργανισμό Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), και οι εργαζόμενοι που εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα αιωρούμενου ακρυλονιτριλίου διαγιγνώσκονται πιο συχνά με καρκίνο του πνεύμονα από τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Το ακρυλονιτρίλιο αυξάνει τον καρκίνο σε δοκιμές υψηλών δόσεων σε αρσενικούς και θηλυκούς επιμύες και ποντίκια. 
Οι τρόποι έκθεσης για τους ανθρώπους περιλαμβάνουν εκπομπή, αυτόματη εξάτμιση και κάπνισμα τσιγάρου, που μπορούν να εκθέσουν τον άνθρωπο άμεσα με την αναπνοή ή το κάπνισμα. Οι οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν εισπνοή, από το στόμα και σε κάποια έκταση δερματική πρόσληψη (έχει δοκιμαστεί σε εθελοντές ανθρώπους και σε μελέτες με ποντίκια).
Υπάρχουν δύο κύριες διεργασίες αποβολής του ακρυλονιτριλίου. Η κύρια μέθοδος είναι αποβολή στα ούρα όταν μεταβολίζεται το ακρυλονιτρίλιο όντας ενωμένο άμεσα με την γλουταθειόνη. Η άλλη μέθοδος είναι όταν το ακρυλονιτρίλιο μεταβολίζεται με το οξείδιο του 2-κυανοαιθυλενίου για να παράξει  κυανιούχα τελικά προϊόντα  που σχηματίζουν θειοκυανικά, που αποβάλλονται μέσω των ούρων, ή διοξείδιο του άνθρακα και εξουδετερώνονται στα πνευμόνια.
Το ακρυλονιτρίλιο επάγει απόπτωση των μεσεγχυματικών βλαστικών κυττάρων στον ανθρώπινο ομφάλιο λώρο
Γιάννης Ανδριανός

Βιογραφία

Έχει διατελέσει διευθυντής του πρωθυπουργικού Γραφείου Τύπου του Κώστα Καραμανλή (2004-2009) και, παλαιότερα, διευθυντής του γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας (2000-2004) και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ (1997-2000).
Εκλέγεται βουλευτής Αργολίδας με τη Νέα Δημοκρατία συνεχώς από το 2009. Από τις 25 Ιουνίου 2013 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2015 διετέλεσε υφυπουργός Αθλητισμού στην κυβέρνηση Σαμαρά.
Είναι έγγαμος με τη Χριστίνα Ανδριανού και έχουν μία κόρη.
Οίκος της Φλάνδρας

Ιστορία

Ο Οίκος ιδρύθηκε από τον Βαλδουίνο Α΄ τον σιδηρόχειρα. Το 1051 ο Οίκος απέκτησε το Αινώ. Το διάστημα 1119-1191 δεν κατείχαν την κομητεία της Φλάνδρας, αλλά την ανέκτησαν το 1191.  Το διάστημα 1188-1212 ήταν κόμητες του Ναμύρ. 
Από τον κλάδο της Βουλώνης, οι αδελφοί Γοδεφρείδος και Βαλδουίνος Α΄, από τους αρχηγούς της Α΄ Σταυροφορίας, έγιναν οι πρώτοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ. Τους διαδέχθηκε ο εξάδελφός τους Βαλδουίνος Β΄ των Ρεtέλ και μετά η κόρη του Μελισσάνθη.
Το 1204 η Δ΄ Σταυροφορία κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και ένας από τους αρχηγούς της, ο Βαλδουΐνος Θ΄ της Φλάνδρας, ΣΤ΄ του Αινώ έγινε Α΄ Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Στην Κωνσταντινούπολη τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ερρίκος, έπειτα η αδελφή τους Γιολάντα και τέλος ο γιος της Βαλδουίνος Β΄.
583 Κλοτίλδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κλοτίλδης εκτιμάται σε 81,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι μάλλον C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,066. Η Κλοτίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 13 λεπτά.
Τάκης Δαούτης

Βιογραφικό

Ο Τάκης Δαούτης γεννήθηκε στον Ταύρο το 1934 και ήταν παιδί οικογένειας προσφύγων από τη Σμύρνη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις αλάνες της Αθήνας και το 1949 σε ηλικία 15 ετών, υπογράφει στη Βικτώρια Ρουφ Αθηνών, ομάδα που αγωνιζόταν στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Το 1953 υπογράφει στον Ολυμπιακό, με την ΑΕΚ να δηλώνει επίσης το ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Με τη φανέλα του Ολυμπιακού δεν αγωνίστηκε ποτέ σε επίσημο αγώνα, παρά μόνο σε φιλικούς αγώνες και διάφορες φιλικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Έτσι, μεταπήδησε στον Α.Ο. Κουμουνδούρου όπου και αγωνίστηκε στο Αθηναϊκό πρωτάθλημα.
Το 1956 υπέγραψε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε και τερμάτισε την καριέρα του το 1965. Με την Προοδευτική αγωνίστηκε στο Πειραϊκό πρωτάθλημα και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, και κατόπιν στα νεοσύστατα τότε πρωταθλήματα Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας. Αποτέλεσε ένας εκ των ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν στο πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της Α' Εθνικής κατηγορίας την περίοδο 1959-60. Επίσης, αποτέλεσε μέλος της σπουδαίας ομάδας της Προοδευτικής που τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος της Α' Εθνικής την περίοδο 1964-65. Επίσης τη σεζόν 1961-62 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Προοδευτικής για το πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, με σύνολο 9 τερμάτων.
Λοναβάλα τσίκκι

Το Λοναβάλα τσίκκι είναι ένα τσίκκι, που παίρνει το όνομά του από το Λοναβάλα της επαρχίας Πούνε της Μαχαράστρα της Ινδίας. Η δημιουργία του βασίστηκε σε ένα γλυκό που λέγεται γκουντάνι, κατασκευασμένο από ακατέργαστη ζάχαρη, αράπικα φιστίκια και γκι (είδος βουτύρου), το οποίο πωλείται από τη The Real Maganlal Agarwal στο κατάστημα ζαχαροπλαστικής στη Λοναβάλα, το οποίο συσκευαζόταν από τις σιδηροδρομικές αρχές και πωλούνταν στους επιβάτες των τρένων μεταξύ της Λοναβάλα και της Βομβάης. Αν και ο Αγκαρουάλ μετονόμασε το γκουντ ντάνι σε "Μαγκανλάλ Τσίκι", συνεχίζει να ονομάζεται Λοναβάλα τσίκκι.
Μια άλλη πηγή αποδίδει στον Μπιμράτζ Αγκαρουάλ ότι το επινόησε ως γκουντάνι που το πωλούσε στους εργαζόμενους που έβαζαν τις σιδηροδρομικές γραμμές κατά μήκος του Χαντάλα γκατ. Το τσίκκι έχει περιγραφεί ως "σκληρό, εύθραυστο και τραγανό, ανοικτό καφέ στο χρώμα και με σαφή στιλπνότητα", και ως "καρυδοειδή μαντολάτο ζαχαροπλαστικής.

Γεωγραφική ένδειξη

Το 2010 αναφέρθηκε προσπάθεια για να παραχωρηθεί εγγραφή Γεωγραφικής Ένδειξης για το τσίκκι.
Ματθαίος Κωφίδης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο χωριό Λυκάστ' της Κρώμνης επαρχίας Αργυρουπόλεως, στον Ανατολικό Πόντο. Βρέθηκε σύντομα στην Τραπεζούντα, όπου έγινε μέλος του μονοπωλίου καπνού.
Ο Ματθαίος Κωφίδης εξελέγη βουλευτής στο οθωμανικό κοινοβούλιο για το βιλαέτι της Τραπεζούντας, σε τρεις συνεχόμενες εκλογικές περιόδους: 1908–1912, 1912–1914, και 1914–1918. Αρχικά συμμετείχε στις πρωτοβουλίες του κινήματος των Νεότουρκων, όπως και πολλοί άλλοι ορθόδοξοι χριστιανοί πολίτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την ελπίδα ότι αυτό σεβόταν τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Όμως, σύντομα αντιλήφθηκε ότι ο απώτερος στόχος των Νεότουρκων ήταν η εξαπόλυση μαζικής εθνοκάθαρσης από τους Τούρκους με τη διενέργεια γενοκτονίας, η οποία και διαπράχθηκε κατά των ελληνικών πληθυσμών το χρονικό διάστημα εκείνο.
Ο Κωφίδης μάλιστα εκπροσωπούσε μία επαρχία που υπέφερε ιδιαίτερα από αυτές τις διώξεις και με τις πρωτοβουλίες του διαμαρτυρήθηκε έντονα και απαίτησε αυστηρές κυρώσεις για την παύση των ωμοτήτων που εκτελούνταν. Αργότερα το 1917 αντικατέστησε για ένα διάστημα τον μητροπολίτη Τραπεζούντας, Χρύσανθο στα μη θρησκευτικά του καθήκοντα. Το 1920, αρνήθηκε να συντελέσει στην οργάνωση ποντιακού αντάρτικου στην Τραπεζούντα, από τον φόβο ότι αυτό θα σήμαινε την πυρπόληση της πόλης από τις ένοπλες ομάδες του Μουσταφά Κεμάλ.

Εκτέλεση

Στα μέσα του 1921 με την έξαρση του κινήματος του Κεμάλ, όλος ο αρσενικός πληθυσμός της Τραπεζούντας εκτοπίστηκε στα περιβόητα «Τάγματα Εργασίας» και στάλθηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, στο Ερζερούμ. Ο γιος του Κωφίδη, Γεώργιος, από τις κακουχίες αυτής της εκτόπισης αρρώστησε από φυματίωση και πέθανε στις αρχές του 1924. Το διάστημα εκείνο δημιουργήθηκαν και «Δικαστήρια Ανεξαρτησίας» από τον Κεμάλ στην Αμάσεια, τα οποία εκτέλεσαν με απαγχονισμό μεγάλο αριθμό σημαντικών προσωπικοτήτων του Ελληνισμού του Πόντου: κυρίως πολιτικούς, επιχειρηματίες και ιερωμένους. Από το θύματα υπήρξε και ο ίδιος ο Κωφίδης. Η κατηγορία που του αποδόθηκε ήταν ότι συμμετείχε στο κίνημα αυτονομίας του Πόντου. 
Η εκτέλεση του Ματθαίου Κωφίδη εξόργισε τον μουσουλμανικό πληθυσμό της Τραπεζούντας, καθώς ο ίδιος είχε αναπτύξει πολύ καλή συνεργασία και σχέσεις αλληλεγγύης με τους Μουσουλμάνους εκεί. Οι τελευταίοι, αντιδρώντας, αρνήθηκαν να υποδείξουν και άλλους Έλληνες «ύποπτους» στους κύκλους του Κεμάλ.
Χαρδακιώτισσα (συνοικία Κυθρέας)

Τοποθεσία

Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με τη Συργανιά, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρόνικο, στα νότια με τον Άγιο Γεώργιο, στα δυτικά με τον Κουτσοβέντη και στα βορειοδυτικά με την Κλεπίνη.

Ιστορικό

Η συνοικία πήρε το όνομα της από την εκκλησία της Παναγίας Χαρδακιώτισσας. Η ονομασία Χαρδακιώτισσα πιθανόν να προέρχεται από το γεγονός ότι η εκκλησία ήταν κτισμένη σε χαράδρα και έτσι η αρχική ονομασία της ήταν Χαραδρακιώτισσα. Η εκκλησία αυτή είναι η μεγαλύτερη στον Δήμο Κυθρέας. Οικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα.
Στη Χαρδακιώτισσα βρίσκεται το Δημοτικό Σχολείο των άνω ενοριών, δηλαδή της Χαρδακιώτισσας και της Συργανιάς.
Υψούντα

Η Υψούντα ή Υψούς ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.
Σύμφωνα με τον Παυσανία όταν πέρασε από εκεί η Υψούς αλλά και οι γειτονικές πόλεις ήταν ερειπωμένες και εγκαταλελειμμένες. Ιδρύθηκε από τον Υψούντα ένα από τους 50 γιους του Λυκάονα που της έδωσε και το όνομα του. Ήταν ορεινή πόλη και βρισκόταν στο ομώνυμο όρος σε περιοχή με πολλά άγρια θηρία .
Αίπεια (Κύπρος)

Η Αιπεία ή Αίπεια ήταν αρχαία πόλη στην Κύπρο.
Στην μυθολογία οικιστές της πόλης αναφέρονται πολλοί, όλοι ήρωες του Τρωικού πολέμου που κατά την επιστροφή τους έφτασαν στην Κύπρο. Αυτοί ήταν,  ο Δημοφώντας  ή ο Ακάμας γιος του Θησέα και της Φαίδρας εγγονός του Μίνωα και αδελφός του προηγούμενου Δημοφώντα, επίσης αναφέρεται και ο Φάληρος. 
Η πόλη βρισκόταν σε ορεινή τοποθεσία και κύρια ασχολία των κατοίκων της ήταν η επεξεργασία χαλκού. Ο τελευταίος βασιλιάς της Αιπείας  ήταν ο Φιλόκυπρος. Κάποτε πέρασε από εκεί ο Αθηναίος Σόλων και συνέστησε στον Φιλόκυπρο να ιδρύσει μια νέα πόλη σε περιοχή με καλύτερο κλίμα, όπως κι έγινε, ή νέα πόλη ονομάστηκε Σόλοι προς τιμήν του Σόλωνα ο οποίος έγραψε και τους πρώτους νόμους της.
Η θέση της πόλης έχει βρεθεί και ανασκαφεί, οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1927.
Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Μαρίας των Γουέλφων-Ανοβέρου, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας.

Τα χρόνια στη Δανία

Ο γάμος των γονιών του δεν ήταν ευτυχισμένος: ζούσαν χωριστά από το 1747. Ο πατέρας του μεταστράφηκε στον Καθολικισμό δύο έτη μετά και ακύρωσε το γάμο του το 1755· η μητέρα του πήρε τα παιδιά της και μετέβη στην αδελφή της Λουίζα, σύζυγο του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας. Ακόμη και όταν η Λουίζα απεβίωσε το 1751, η Μαρία έμεινε στη Δανία, όπου μεγάλωσε τους τρεις γιους της ως Προτεστάντες. Όταν ο πατέρας τού Φρειδερίκου Β΄, ο Γουλιέλμος Η΄ απεβίωσε το 1760, άφησε στον εγγονό του Γουλιέλμο Α΄ την κομητεία του Χανάου-Μύντσενμπεργκ, μια και οι κάτοικοί της δεν ήθελαν καθολικό ηγεμόνα.
Νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνα-Καρολίνα, 2η κόρη της θείας του Λουίζας και έζησαν 21 έτη στη Δανία. Ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος νυμφεύτηκε την 3η κόρη της Λουίζας, τη Λουίζα. Το 1785 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Γουλιέλμος Α΄ με τη σύζυγό του πήγαν στην Έσση-Κάσσελ για τη διαδοχή. Έγινε ο Γουλιέλμος Θ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η περιουσία που κληρονόμησε ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, αφού ο πατέρας του συσσώρευσε χρήματα από την εκμίσθωση του στρατού του στη Βρετανία.

Προσλαμβάνει τον Ρότσιλτ

Για να διαχειριστεί την περιουσία του έκανε Οικονόμο της Αυλής (Hoffaktor) το 1796 τον Μάυερ-Άμσελ Ρότσιλτ, που έγινε και συλλέκτης φόρων. Οι δύο τους απέκτησαν δυνατή σχέση. Ο Ρότσιλτ ήταν Εβραίος και ο ιδρυτής του Οίκου των τραπεζιτών, που θα γινόταν σημαντικός στην Ευρώπη. Το 1801 ο Γουλιέλμος Α΄ τον όρισε επίσημα ως επιτηρητή. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντείων Πολέμων ο Γουλιέλμος Α΄ έκρυψε την περιουσία του από τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας στους Ρότσιλτ της Φρανκφούρτης. Ο γιος του Μάυερ-Άμσελ, ο Νάθαν-Μάυερ δάνεισε στη Βρετανία για τους πολέμους της στην Πορτογαλία και την Ισπανία. Τα κέρδη από αυτό το εγχείρημα χρησιμοποιήθηκαν για να αναπτύξουν την περιουσία τους: οι Ρότσιλτ συνδύασαν την ευφυΐα τους με τα χρήματα του Γουλιέλμου Α΄ και έγιναν πλουσιότεροι εκείνου.

Εκλέκτορας της Έσσης

Το 1803 έγινε, ως Γουλιέλμος Α΄, εκλέκτορας της Έσσης. Το 1806 το εκλεκτοράτο προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Βεστφαλίας τού αδελφού τού Ναπολέοντα Α΄, Ζερόμ Βοναπάρτη. Ο Γουλιέλμος Α΄ με την οικογένειά του διέφυγε στη Δανία. Όταν ο Ναπολέων Α΄ κατανίκησε την Πρωσία στις μάχες του Ιένα και του Άουερστετ το 1806, ορισμένοι Πρώσοι ίδρυσαν το 1808 τη μυστική, ημι-μασονική Ομάδα της Αρετής (Tugendbund) στο Κένιγκσμπεργκ με σκοπό την αναβίωση του εθνικού πνεύματος της Πρωσίας· ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε μέλος. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ στη μάχη της Λειψίας (Λάιπτσιχ) το 1813, επέστρεψε στην Έσση.
Στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815 μερικοί εκλέκτορες έγιναν βασιλείς και ο Γουλιέλμος Α΄ ονόμασε τον εαυτό του βασιλέα των Χάττι (Chatti), παλαιάς Γερμανικής φυλής της Έσσης. Δεν αναγνωρίστηκε ως τέτοιος, αλλά ως μεγάλος δούκας. Τελικά ο Γουλιέλμος Α΄ προτίμησε να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα, θεωρώντας τον υψηλότερο, αν και οι εκλέκτορες δεν εξέλεγαν πια Γερμανό βασιλιά.
Το 1821 απεβίωσε στο Κάσσελ, 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Β΄.
Πυραμίδα του Ηλίου

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομά της το πήρε από τους Αζτέκους οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη πόλη του Τεοτιουακάν. Το ακριβές όνομα της πυραμίδας παραμένει άγνωστο. Κατασκευάστηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση έλαβε χώρα γύρω στο 100 μ.Χ., στην οποία η πυραμίδα ανεγέρθη στο σημερινό της ύψος. Στη δεύτερη φάση η πυραμίδα ολοκληρώθηκε στο τελικό της ύψος (225 μέτρα μήκος, 75 μέτρα ύψος), καθιστώντας την, την τρίτη υψηλότερη πυραμίδα του κόσμου - λίγο χαμηλότερη από τη Πυραμίδα του Χέοπα (230 μ.) αλλά πολύ μικρότερη από την Πυραμίδα της Τσόλουλα (450 μ.). Στη δεύτερη φάση, χτίστηκε επίσης και ένας βωμός στη κορυφή της πυραμίδας ο οποίος δεν σώζεται στις μέρες μας. 
Οι αρχαίοι κάτοικοι περιέβαλαν την πυραμίδα με ασβεστοκονίαμα, πάνω από το οποίο ζωγράφισαν πολύχρωμες τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες αυτές πιστεύεται ότι απεικόνιζαν κεφάλια και πατούσες ιαγουάρων, φίδια και αστερισμούς. Οι τοιχογραφίες αυτές δεν είναι ορατές πλέον, καθώς ξεθώριασαν με το πέρασμα των αιώνων.
Θεωρείται ότι η πυραμίδα ήταν αφιερωμένη σε κάποια θεότητα της κουλτούρας των κατοίκων του Τεοτιουακάν. Ωστόσο η καταστροφή του ναού που υπήρχε στη κορυφή της, έχει μέχρι στιγμής εμποδίσει τη σύνδεση της πυραμίδας με κάποια συγκεκριμένη θεότητα.
852 Βλαδιλένα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βλαδιλένας εκτιμάται σε 22,78 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,313. Η Βλαδιλένα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 37 λεπτά.
Σαούρια Παχάρια (φυλή)

Σύνδεσμος με τους Οραόν

Σύμφωνα με παραδόσεις τον Οραόν, όταν εκδιώχθηκαν από το σπίτι τους στη κοιλάδα Σον, η κύρια ομάδα μετανάστευσαν προς το Παλάμου, αλλά μια μικρότερη ομάδα μετακινηθεί προς τα κάτω στη Γαγγητική κοιλάδα μέχρι να φτάσουν στους λόφους Ρατζμαχάλ όπου και εγκαταστάθηκαν ως επί το πλείστον στο Νταμίν-ι-κοχ. Η γλώσσα των Σαούρια Παχάρια είναι στενά συνδεδεμένη με εκείνη των Οραόν.

Δημογραφικά στοιχεία

Οι Σαούρια Παχάρια παρατίθενται ως μια πρωτόγονη φυλή και έχει πληθυσμό περίπου 30.000 ατόμων στο Τζαρκάντ και πιθανώς αμελητέο πληθυσμός στη Δυτική Βεγγάλη. Αποτελούν λιγότερο από το 1 τοις εκατό του φυλετικού πληθυσμού στο Τζαρκάντ.

Κοινωνία

Οι Σαούρια Παχάρια χρησιμοποιούν την εναλλασσόμενη καλλιέργεια. Οδηγούν την οικογενειακή τους ζωή.
Οι Σαούρια χωρίζονται σε τρεις διακριτές πολιτισμικές ομάδες, τις Πρόμπια, Μπάρε και Τσέτε.
Παναγίτσα (χείμαρρος)

Γενικά στοιχεία

Πηγάζει από την περιοχή των νοτιοδυτικών πρόβουνων του εκτενή ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, κυρίως κοντά στην Μονή Ομπλού και από το ομώνυμο βουνό, ενώ εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην περιοχή της Παραλίας Πατρών (στα όρια των περιοχών Κόκκινου Μύλου και Μαραγκόπουλου), νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο ρους του διέρχεται επίσης από την Κρήνη και από την Οβρυά. 
Εμπλουτίζεται με ύδατα από το ρέμα της Βουντούσας στην περιοχή της Κρήνης, αλλά και από τον χείμαρρο που πηγάζει από χειμερινή (εποχιακή) λίμνη του Παναχαϊκού όρους και με τον οποίο συναντούνται στην θέση Λιθάρι Γεωργούλας. 
Τη θερινή περίοδο έχει λιγοστό νερό έως και καθόλου· βέβαια ορισμένες φορές κατά τους Καλοκαιρινούς μήνες αλλά και κατά πολύ περισσότερο τη χειμερινή περίοδο, κατεβάζει πολύ νερό και συχνά έχει προξενήσει πολλές καταστροφές και πλημμύρες, με τελευταία αυτήν του 2004. 
Η ροή του χειμάρρου, στο μεγαλύτερο μέρος του, από την Οβρυά μέχρι τις εκβολές του στην Παραλία, έχει εγκιβωτιστεί σε μπετόν αρμέ. Στο σημείο που συναντά την Περιμετρική Πατρών βρίσκεται η Έξοδος 4 έως τις εκβολές του δεξιά και αριστερά του χείμαρρου διέρχεται η Λεωφόρος «Ανδρέα Παπανδρέου».

Ονομασία

Η ονομασία του χειμάρρου οφείλεται είτε στο ότι πηγάζει σε κοντινή απόσταση από την Μονή Ομπλού, που είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο, είτε επειδή στην Οβρυά περνά παραπλεύρως από τον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ονομάζεται επίσης και «Νερομάνα» ή «Ποτάμι / Ρέμα Νερομάνας», αλλά κυρίως στην περιοχή της Κρήνης.
Κιντιά (νομαρχία)

Γεωγραφία

Η Κιντιά βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και κεντρικά της Κιντιά. Συνορεύει στα δυτικά με την Κογιά, στα βορειοδυτικά με τη Ντουμπρεκά, στα νοτιοδυτικά με την Φορεκαριά, στα βόρεια με το Τελιμελέ και την Πιτά, στα βορειοανατολικά με την Νταλαμπά, στα ανατολικά με το Μαμού και στα νότια με τη Σιέρρα Λεόνε.
Νυάνζα (Κένυα)

Γεωγραφία

Η Νυάνζα συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Δυτική επαρχία, στα βορειοανατολικά και ανατολικά με την Πεδιάδα Ριφτ και στα δυτικά με την Ουγκάντα. Έχει έκταση 12.477,1 km².

Δημογραφία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, η Ανατολική επαρχία είχε 5.442.711 κατοίκους και πυκνότητα 436,1 κατοίκων ανά km².