Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ

Ιστορία

Ο πρώτος επίσημος αγώνας σε ρωσικό έδαφος πραγματοποιήθηκε στις 12 (24 με το νέο ημερολόγιο) Οκτωβρίου του 1897. Στις 6 (19) Ιανουαρίου του 1912, στην ιδρυτική συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη, συστάθηκε η Πανρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (ВФС), η πρώτη επίσημη ρωσική ποδοσφαιρική αρχή. Στις 17 (30) Ιουνίου του 1912 στη Στοκχόλμη, κατά τη συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA, η Ρωσία προσχώρησε στη FIFA.
Μετά την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία, όλες οι ιδιότητες μέλους στο εξωτερικό διακόπηκαν. Η ποδοσφαιρική ζωή στη χώρα όμως δεν είχε σταματήσει. Τον Ιούλιο του 1920 πραγματοποιήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα της Ρωσικής ΣΟΣΔ που κατέκτησε η επίλεκτη ομάδα της πόλης της Μόσχας. Το Σεπτέμβριο του 1923 πραγματοποιήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης το οποίο κέρδισε και η ομάδα της Μόσχας. Τον Αύγουστο του 1928 πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα η πρώτη Σπαρτακιάδα (για να μην συγχέεται με την Σπαρτακιάδα των Λαών της Σοβιετικής Ένωσης) που περιελάμβανε ένα τουρνουά ποδοσφαίρου.
Στις 27 Μαΐου 1934, δημιουργήθηκε το βραβείο του «Διακεκριμένου Κύριου του Αθλητισμού» και δόθηκε σε οκτώ ποδοσφαιριστές το ίδιο έτος. Στις 27 Δεκεμβρίου 1934, το Ανώτατο Συμβούλιο Φυσικής Αγωγής (ВСФК) της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της Σοβιετικής Ένωσης (ЦИК СССР) ίδρυσε έναν ειδικό δημόσιο οργανισμό, το Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ, υπεύθυνο για ποδοσφαιρικά γεγονότα στη χώρα. Ωστόσο, μαζί με το τμήμα ποδοσφαίρου, υπήρχε επίσης η Διεύθυνση Ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Αθλητικής Επιτροπής, η οποία υπάγονταν απευθείας στη σοβιετική κυβέρνηση. Στις 30 Αυγούστου 1935 η εθνική ομάδα της Ουκρανικής ΣΣΔ επικράτησε της γαλλικής Ρεντ Σταρ Ολιμπίκ με 6:1. Τον επόμενο μήνα, μια επίλεκτη ομάδα της Πράγας επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ένωση παίζοντας εναντίον της ομάδας του Λένινγκραντ, της Μόσχας και της Ουκρανικής ΣΣΔ. Τον Ιανουάριο του 1936 η ομάδα της Μόσχας, αποτελούμενη από παίκτες από τη Ντιναμό Μόσχας και τη Σπαρτάκ Μόσχας, επισκέφτηκε τη Ρασίνγκ Παρί από την οποία ηττήθηκε με 1:2.
Το 1936 το Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ δημιούργησε το Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ στο ποδόσφαιρο στο οποίο μετείχαν οκτώ ομάδες των εθελοντικών αθλητικών κοινωνιών (ДСО). Στις 22 Ιουλίου του 1937, για πρώτη φορά, η ЦИК СССР παρέδωσε βραβεία στους 38 καλύτερους σοβιετικούς αθλητές, μεταξύ των οποίων 12 ποδοσφαιριστές. Ο πρώτος παραλήπτης του Τάγματος του Λένιν μεταξύ των ποδοσφαιριστών έγινε Νικολάι Πρενόστριν. Το Τάγμα της Κόκκινης Σημαίας του Μόχθου έλαβε ο Αλεξάντρ Μπράστιστιν και ο Σεργκέι Ίλιν, άλλοι εννέα παίκτες έλαβαν το Τάγμα του Διακριτικού της Τιμής. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1941-1944) διακόπηκαν τα κυριότερα ποδοσφαιρικά γεγονότα, ωστόσο υπήρξαν αρκετοί περιφερειακοί αγώνες. Όταν η Σοβιετική Ένωση απελευθερώθηκε από την κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας τον Αύγουστο του 1944, πραγματοποιήθηκε ο επόμενος αγώνας εθνικού κυπέλλου ως το πρώτο μεταπολεμικό επίσημο ποδοσφαιρικό γεγονός.
Τον Ιούλιο του 1946 το Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ προσχώρησε στη FIFA με την πρόταση αντιπροσώπων από τη Γιουγκοσλαβία και την Τσεχοσλοβακία, ενώ στις 27 Σεπτεμβρίου του 1947 απονεμήθηκε στη Σοβιετική Ένωση μόνιμη έδρα του αντιπροέδρου της FIFA που ανέλαβε ο Βαλεντίν Γκρανάτκιν. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης δεν αγωνίστηκε σε Παγκόσμιο Κύπελλο μέχρι το 1958. Ο πρώτος προπονητής που ανέλαβε καθήκοντα ήταν ο Μπόρις Αρκαδίεφ, ο οποίος το 1952 ηγήθηκε της ομάδας στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Ελσίνκι. Τον Ιανουάριο του 1957, το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης απένειμε το Τάγμα του Λένιν στον Βσέβολοντ Μπομπρόφ και τον Λεβ Γιάσιν για τον εορτασμό των επιτευγμάτων τους στον αθλητισμό.
Το Μάιο του 1959 το Τμήμα Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ αναδιοργανώθηκε ως Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ΕΣΣΔ. Το 1960, η εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης κέρδισε το πρώτο ηπειρωτικό πρωτάθλημα επικρατώντας της Γιουγκοσλαβίας με 2:1 στην παράταση. Το 1963 ο Λεβ Γιάσιν έγινε πρώτος σοβιετικός παίκτης που αναγνωρίστηκε ως ο καλύτερος ευρωπαίος ποδοσφαιριστής. Για πρώτη φορά στην εποχή 1965-66 οι σοβιετικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι έκαναν ντεμπούτο στους ευρωπαϊκούς διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες. Το 1972 η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ΕΣΣΔ έγινε κυβερνητική υπηρεσία της Κρατικής Επιτροπής Αθλητισμού (Госкомспорт), ωστόσο, επειδή ο Γκρανάτκιν συνέχισε να προεδρεύει στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η αναδιοργάνωση δεν επέστησε μεγάλη προσοχή από τη FIFA.
Η Ντιναμό Κιέβου έγινε ο πρώτος Σοβιετικός σύλλογος που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο, όταν νίκησε την Φερεντσβάρος με 3:0 στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων του 1975. Το 1988, ο Λεβ Γιάσιν έλαβε τη χρυσή εντολή της FIFA «Για την υπηρεσία» και το Μάρτιο του 1990 αναγνωρίστηκε ως ο Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας. Τον επόμενο μήνα, το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης απένειμε τον Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας και στον Νικολάι Πρίνστον.
Στις 8 Φεβρουαρίου 1992 η ομοσπονδία αναγνωρίστηκε ως μητρική ένωση της νεοσυσταθείσας Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (РФС). Τον Ιούλιο του ίδιου έτους η Εκτελεστική Επιτροπή της FIFA επιβεβαίωσε τη διαδοχή της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ από τη Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση και την επανέφερε υπό το νέο όνομα και το καταστατικό της.