Τσαρλς Σάντερς Περς

Ο βίος του

Ο Περς γεννήθηκε στο Κέϊμπριτζ, στη Μασαχουσέτη. Ήταν γιος της Σάρα Χαντ Μιλς και του Μπέτζαμιν Περς,ο οποίος ήταν καθηγητής της αστρονομίας και των μαθηματικών στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και ίσως ο πρώτος που ασχολήθηκε σοβαρά με την έρευνα στα μαθηματικά στην Αμερική. Σε ηλικία 12 ετών,ο Τσαρλς διάβασε ένα αντίγραφο του μεγαλύτερου αδερφού του, τα Στοιχεία της Λογικής του Ρίτσαρντ Γουέιτλυ, που τότε ήταν το σημαντικότερο κείμενο στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το θέμα αυτό. Έτσι ξεκίνησε η δια βίου γοητεία του με τη λογική και τη συλλογιστική.  Πήρε το πτυχίο και το μεταπτυχιακό του από το Χάρβαρντ. Το 1863 του απονεμήθηκε από την Επιστημονική σχολή του Λώρενς το πτυχίο στις επιστήμες, που ήταν το πρώτο πτυχίο χημείας του Χάρβαρντ. Στο Χάρβαρντ ξεκίνησε η φιλία του με τον Φράνσις Έλλινγκγουντ Άμποτ,τον Τσάντσυ Ράιτ και τον Γουίλιαμ Τζέιμς. Ένας από τους εκπαιδευτές του στο Χάρβαρντ, ο Τσαρλς Ουίλιαμ Έλιοτ σχημάτισε αρνητική γνώμη για τον Περς. Η γνώμη αυτή αποδείχθηκε μοιραία, γιατί ο Έλιοτ όταν ήταν πρόεδρος του Χάρβαρντ την περίοδο 1869-1909, μια περίοδο που περιλαμβάνει το σύνολο της εργάσιμης ζωής του Περς, επανειλημμένα άσκησε βέτο στο Χάρβαρντ ώστε να μην υπάρξει κάποια συνεργασία με  τον Περς υπό οποιαδήποτε ιδιότητα.
Ο Περς βρισκόταν από τα τέλη της εφηβείας του και μετά σε μια νευρική πάθηση, γνωστή τότε ως η "νευραλγία του προσώπου", που σήμερα θα μπορούσε να διαγνωστεί ως νευραλγία τριδύμου. Ο Μπρεντ λέει ότι κατά τη διάρκεια των πόνων που οφειλόταν στην ασθένεια αυτή "ήταν αρχικά σχεδόν ζαλισμένος και στη συνέχεια απόμακρος, κρύος, καταθλιπτικός, εξαιρετικά καχύποπτος, ανυπόμονος και με βίαια ξεσπάσματα της ιδιοσυγκρασίας του". Οι συνέπειες αυτές μπορεί να τον είχαν οδηγήσει στην κοινωνική απομόνωση, που έκανε τα τελευταία χρόνια της ζωής του τόσο τραγικά.

Πρόωρη Απασχόληση

Μεταξύ των ετών 1859 και 1891, ο Περς απασχολούνταν σε διάφορες επιστημονικές έρευνες στο Εθνική Τοπογραφική Υπηρεσία για την Γεωδαισία  των Η.Π.Α. (U.S. National Geodetic Survey) και την διάδοχη υπηρεσία,την Τοπογραφική Υπηρεσία για τις Ακτές και την Γεωδαισία  των Η.Π.Α. (United States Coast and Geodetic Survey), όπου απολάμβανε την προστασία του πατέρα του, μέχρι το θάνατο του τελευταίου το 1880. Λόγω της εργασίας του ο Περς εξαιρέθηκε από την υποχρέωση να συμμετέχει στον Εμφύλιο Πόλεμο, κάτι που θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση, καθώς η οικογένεια των Περς που ανήκε στα υψηλά στρώματα της κοινωνίας της Βοστόνης, ήταν φίλια προσκείμενη προς την  Συνομοσπονδία. Κατά την διάρκεια της απασχόλησης του για την Τοπογραφική Εταιρία, εργάστηκε κυρίως στην γεωδαισία και την σταθμική ανάλυση, στη βελτίωση της χρήσης των εκκρεμών για να καθορίσει τις μικρές τοπικές διακυμάνσεις της βαρύτητας της Γης. Εκλέχτηκε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών τον Ιανουάριο του 1867. Για τις ανάγκες της έρευνας ταξίδεψε στην Ευρώπη πέντε φορές, για πρώτη φορά το 1871, ως μέρος μιας ομάδας που στάλθηκε για την παρατήρηση μιας έκλειψης ηλίου. Εκεί αναζήτησε τον Αύγουστο Ντε Μόργκαν, τον Ουίλιαμ Στάνλευ Γεβόνς και τον Ουίλιαμ Κινγκντομ Κλίφορντ, Βρετανούς μαθηματικούς και επιστήμονες της λογικής, των οποίων ο τρόπος σκέψης έμοιαζε με τον δικό του. Από το 1869 έως το 1872 ήταν βοηθός στο αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ, κάνοντας σημαντικό έργο για τον καθορισμό της φωτεινότητας των αστέρων και το σχήμα του Γαλαξία μας. Στις 20 Απριλίου 1877 εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Επίσης, το 1877 πρότεινε τη μέτρηση του μήκη κύματος του φωτός υπό μια ορισμένη συχνότητα.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880, η αδιαφορία του Περς  για τις γραφειοκρατικές λεπτομέρειες αυξανόταν, ενώ  τόσο  η ποιότητα της εργασίας του για την Τοπογραφική Υπηρεσία όσο και η χρονική του συνέπεια ως προς αυτή έφθινε. Ο Περς έγραφε για χρόνια  εκθέσεις που έπρεπε να είχαν ολοκληρώθει σε μερικούς μήνες. Εν τω μεταξύ, έγραψε χιλιάδες καταχωρήσεις την περίοδο 1883-1909 στη φιλοσοφία, τη λογική, την επιστήμη, καθώς και άλλα θέματα για το εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Αιώνα (Century Dictionary). Το 1885, μια έρευνα από την Επιτροπή Άλισον απήλλαξε τον Περς, αλλά οδήγησε στην απόλυση του εφόρου Ιούλιου Χίλγκαρντ και πολλών άλλων εργαζομένων στην έρευνα Λιμενικού για κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Το 1891, ο Περς παραιτήθηκε από την Τοπογραφική Υπηρεσία μετά από αίτημα του εφόρου Τόμας Κόργουιν Μέντενχωλ. Ήταν η τελευταία φορά στην ζωή του που είχε σταθερή εργασία.

Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς

Το 1879, ο Περς διορίστηκε Λέκτορας Λογικής στο νέο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, το οποίο είχε ισχυρά τμήματα σε μια σειρά από τομείς που τον ενδιέφεραν, όπως η φιλοσοφία (Ρόις και Ντιούι ολοκλήρωσε διδακτορικά τους στο Χόπκινς), η ψυχολογία και τα μαθηματικά (διδάσκεται από τον Σιλβέστερ που ήρθε να θαυμάσει το έργο του Περς σχετικά με τα μαθηματικά και τη λογική). Το 1883 είδε τη δημοσίευση του Σπουδές στη Λογική από τα μέλη του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, που περιλαμβάνει έργα από τον ίδιο και τον Άλαν Μάρκουαντ, την Κριστίν Λαντ, τον Μπέντζαμιν Γκίλμαν Ιβς και Όσκαρ Χόουαρντ Μίτσελ, αρκετοί από τους οποίους ήταν μεταπτυχιακοί φοιτητές του. Η προσωρινή θέση του Περς στο Χόπκινς ήταν η μόνη ακαδημαική θέση που κατείχε στην ζωή του.
Ο Μπρεντ γράφει πως ποτέ ο Περς δεν υποψιάστηκε ότι οι προσπάθειές του για την απόκτηση ακαδημαικής καριέρας, ερευνητικών κονδυλίων και επιστημονικού κύρους λόγω της καλυμμένης  εναντίωσης   του σημαντικού για την εποχή Καναδό-Αμερικάνου επιστήμονα της ημέρας Σάιμον Νιούκομπ. Οι προσπάθειες του Περς μπορεί επίσης να είχαν εμποδιστεί εξαιτίας της δύσκολης προσωπικότητάς του.
Η προσωπική ζωή του Περς λειτούργησε ενάντια στην επαγγελματική επιτυχία του. Μετά την πρώτη του σύζυγο, Χαριέτ Μελουσίνα Φέι ("Ζίνα"), που τον εγκατέλειψε το 1875, ο Περς, ενώ εξακολουθούσαν να είναι παντρεμένοι, ανέπτυξε σχέσεις με  κάποια Ζουλιέτ, το όνομα της οποίας δίνεται ποικιλοτρόπως ως Φρόισι και Πουρταλέ και με εθνικότητα (μιλούσε γαλλικά) που ήταν άγνωστη. Όταν το διαζύγιό του από τη Ζίνα κατέστη οριστικό το 1883, παντρεύτηκε τη Ζουλιέτ. Εκείνη τη χρονιά, ο Νιούκομπ επεσήμανε σε κάποιο μέλος της διοίκησης του  πανεπιστημίου ότι ο Περς, κατά την διάρκεια που ήταν υπάλληλος του πανεπιστημίου ζούσε και ταξίδευε με μια γυναίκα με την οποία δεν ήταν παντρεμένος, με συνέπεια να δημιουργηθεί σκάνδαλο που οδήγησε στην απόλυσή του τον Ιανουάριο του 1884.  Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, ο Περς αναζήτησε ακαδημαική απασχόληση σε διάφορα πανεπιστήμια χωρίς επιτυχία. Δεν απέκτησε παιδί από κανένα από τους δύο γάμους του.

Η φτώχεια

Το 1887 πέρασε στον Περς μέρος της κληρονομιάς των γονιών του και αγόρασε 2.000 στρέμματα (8 τετραγωνικά χιλιόμετρα) αγροτικής γης κοντά στο Πενσυλβάνια,η οποία ποτέ δεν απέδωσε οικονομικά.Εκεί είχε μια αγροικία που ανακαίνησε το 1854 μετά από δικό του σχεδιασμό.Ονόμασε το ακίνητο αυτό ''Αρίσβη''.Εκεί, εκτός  από κάποιες μικρές περιόδους, έζησαν με τη συντροφό του για το υπόλοιπο της ζωής του,με τον Τσαρλς να συγγράφει μεγάλο μέρος από το αδημοσίευτο μέχρι σήμερα έργο του(βλέπε έργα).Ζώντας πέρα από τις δυνατότητες τους σύντομα οδηγήθηκαν σε σοβαρές οικονομικές και νομικές δυσκολίες.Πέρασε μεγάλο μέρος τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, χωρίς θερμότητα το χειμώνα και με παλιό ψωμί δωρεά από τον αρτοποιό της γειτονιάς.Μη έχοντας τη δυνατότητα για νέα γραφική ύλη,έγραφε στην οπίσθια πλευρά παλαιών χειρογράφων.Ένα ένταλμα για επίθεση και απλήρωτα χρέη τον οδήγησαν να γίνει φυγάς στη Νέα Υόρκη για λίγο.Αρκετοί άνθρωποι,μεταξύ αυτών και ο αδερφός του,Τζέιμς Μιλς Περς και οι γείτονές του,συγγενείς του Γκίφορντ Πίντσοτ τακτοποίησαν τις οφειλές του και πλήρωσαν τους φόρους περιουσίας και την υποθήκη του.
Ο Περς έδωσε επιστημονικές και μηχανικές συμβουλές και έγραψε πολλά, για πενιχρή αμοιβή,κυρίως εγκυκλοπαιδικά λήμματα και σχόλια για το Νέισον(του οποίου ο εκδότης,Γουέντελ Φίλιπς Γκάρισον ήταν φιλικός μαζί του).Έκανε μεταφράσεις για το Σμιθσόνιαν Ινστιτούσιον στο διευθυντή της επιτροπής,Σάμουελ Λάνγκλευ.Ο Περς έκανε επίσης σημαντικούς μαθηματικούς υπολογισμούς για την έρευνα του Λάνγκλευ για την τροφοδοτημένη πτήση.Άρχισε,αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει μια σειρά από βιβλία.Το 1888,ο Πρόεδρος Γκρόβερ Κλέβελαντ τον διόρισε στην Επιτροπή Δοκιμασίας.
Από το 1890,είχε φίλο και θαυμαστή του,το δικαστή του Σικάγο Φράνσις Σ. Ράσελ,ο οποίος πρότεινε τον Περς στον συντάκτη Πωλ Κάρους και στον ιδιοκτήτη Έντουαρντ Σ. Χέγκελερ του πρωτοποριακού αμερικανικού περιοδικού φιλοσοφίας ''μονιστική'',στο οποίο δημοσιεύονται τουλάχιστον 14 άρθρα του Περς.Έγραψε πολλά κείμενα στο ''Λεξικό της Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας'' (1901-5)?.Τα μισά από αυτά πιστώθηκαν στο λογαριασμό του και φαίνεται να έχουν γραφτεί στην πραγματικότητα από την Κριστίν Λαντ-Φράνκλιν υπό την εποπτεία του.Έκανε αίτηση το 1902 για επιχορήγηση στο νεοσύστατο Ίδρυμα Καρνεγιέ για να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή του.Η αίτηση ήταν καταδικασμένη.Ο Νιούκομπ διαβίβασε αυτή στην εκτελεστική επιτροπή του Ιδρύματος και στον Πρόεδρο,που ήταν ο Πρόεδρος του Τζον Χόπκινς κατά το χρόνο απόλυσης του Περς.
Αυτός που βοήθησε περισσότερο τον Περς σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ήταν ο παλιός του φίλος Γουίλιαμ Τζέιμς αφιερώνοντας το βιβλίο του Η θέληση στο να πιστεύετε(1897)στον Περς και φροντίζοντας ο Περς να δώσει δύο σειρές διαλέξεων στο Χάρβαρντ ή κοντά σ'αυτό (1898 και 1903).Το πιο σημαντικό,από το 1907 μέχρι το θάνατο του Τζέιμς το 1910,ο Τζέιμς έγραψε στους φίλους του στη Βοστώνη ζητώντας οικονομική βοήθεια για τον Περς.Η βοήθεια συνεχίστηκε και μετά το θάνατο του Τζέιμς.Ο Περς του το ανταπέδωσε ορίζοντας τον μεγαλύτερο γιο του Τζέιμς ως κληρονόμο του,χωρίς,όμως,να αποκληρώσει την Τζουλιέτ.Αυτός πιστεύεται ήταν και ο λόγος που ο Περς χρησιμοποιούσε ως μεσαίο όνομα το "Σαντιάγκο"("Αγίου Ιακώβου" στα αγγλικά),και εμφανίστηκε σε εκτύπωση ήδη από το 1890,όπως ο Τσαρλς Περς Σαντιάγκο.(Βλ. Τσαρλς Σάντερς Περς Σαντιάγκο για συζήτηση και αναφορές).
Ο Περς πέθανε άπορος στο Πενσυλβάνια,είκοσι χρόνια πριν από τη χήρα του.

Υποδοχή

Ο Μπέρτραντ Ράσελ (1959) έγραφε, "Χωρίς καμία αμφιβολία [...] ήταν ένα από τα πιο πρωτότυπα μυαλά του ύστερου δέκατου ένατου αιώνα, και σίγουρα ο μεγαλύτερος Αμερικάνος διανοητής που υπήρξε ποτέ" (Ο Ράσελ και ο  Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ στο έργο τους Principia Mathematica, που εκδόθηκε από το 1910 έως το 1913, δεν αναφέρουν τον Περς• η δουλειά του Περς δεν έγινε ευρέως γνωστή εως αρκετά αργότερα.). 
Ο Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ, το 1924 διαβάζοντας κάποια από τα αδημοσίευτα χειρόγραφα  του Περς, εντυπωσιάστηκε από τη «διαδικασία» σκέψης του . Ο Καρλ Πόπερ έβλεπε τον Περς "σαν έναν από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους όλων των εποχών". Παρόλα αυτά τα επιτεύγματα του Περς δεν έγιναν άμεσα αντιληπτά. Οι διανοητές της εποχής  William James και Josiah Royce τον θαυμάζανε, και ο Cassius Jackson Keyser στην Κολούμπια και ο C. K. Ogden έγραφαν για τον Περς με σεβασμό αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Ο πρώτος ερευνητής που απέδωσε στον Περς την επαγγελματική προσοχή που του αναλογούσε ήταν ο μαθητής του Royce Morris Raphael Cohen, που επιμελήθηκε μια ανθολογία από γραπτά του Περς με τίτλο «Chance, Love, and Logic» (1923) και ήταν ο συγγραφέας της πρώτης βιβλιογραφίας σε σχέση με τα διασκορπισμένα γραπτά του Περς. Ο Τζον Ντιούι  σπούδασε υπό τον Περς στο πανεπιστήμιο Τζον Χοπκινς και, από το 1916 και έπειτα,  στα γραπτά του Ντιούι υπάρχουν συνεχείς αναφορές γεμάτες σεβασμό προς τον Περς. Το έργο του Logic: The Theory of Inquiry που δημοσιεύτηκε το 1938 είναι πολύ επηρεασμένο από την σκέψη του Περς. Η δημοσίευση των πρώτων έξι τόμων των Collected Papers (1931–35), το πιο σημαντικό γεγονός για την μελέτη του Περς μέχρι και σήμερα και κάτι που έγινε μόνο χάρη στο ότι ο Cohen κατάφερε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα,  δεν κατάληξε στο να προκύψουν άμεσα δευτερεύουσες μελέτες σε σχέση με αυτούς.
Πλέον υπάρχουν σε πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο ερευνητικά κέντρα που ασχολούνται με την μελέτη του Περς και έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες ανάμεσα στις οποίες είναι τα Γερμανικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά και τα Σουηδικά.
Σήμερα , υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον για τις ιδέες του Περς από ερευνητές πέρα από την σκοπιά της ακαδημαικής φιλοσοφίας. Το ενδιαφέρον προέρχεται από την βιομηχανία, τις επιχειρήσεις και τον στρατό και έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη πολλών ινστιτούτων, υπηρεσιών και εργαστηρίων στα οποία διεξάγεται έρευνα για την κατανόηση και την εξέλιξη των εννοιών που εισήγαγε ο Περς.
— Robert Burch, 2001, ενημέρωση 2010

Συνέχεια

Η συνέχεια και ο συνεχισμός (synechism), μια έννοια που διατύπωσε ο ίδιος ο Περς, για να εκφράσει την τάση να θεωρούνται έννοιες όπως ο χρόνος ή ο χώρος συνεχείς, είναι κεντρικά στην φιλοσοφία του
"Δεν υπέθετα από την αρχή πως ήταν, όπως σταδιακά ανακάλυψα, το κλειδί της Φιλοσοφίας".
Από μαθηματική σκοπιά, δούλεψε με απειροστά και με μαθηματικά που είχαν σχέση με τη συνέχεια. Υποστήριξε, πως οι πραγματικοί αριθμοί ήταν ψευδοσυνεχείς , ενώ ένα αληθινό συνεχές είναι ένα πραγματικό αντικείμενο της analysis situs (Τοπολογία) και, πως ένα αληθινό συνεχές από στιγμές (instants) υπερβαίνει— και με το πέρας χρόνου έχει χώρο για — οποιονδήποτε αριθμό αλεφ στιγμών.
Το 1908 ο Περς έγραψε, πως ανακάλυψε, ότι ένα αληθινό συνεχές μπορεί είτε να έχει είτε όχι τέτοιο χώρο. Ο Jérôme Havenel (2008) γράφει: "Ήταν 26 Μάη 1908, όταν ο Περς τελικά εγκατέλειψε την ιδέα πως σε κάθε συνεχές υπάρχει χώρος για οποιαδήποτε συλλογή κάποιας πληθικότητας. Από εδώ και πέρα, θα υπάρχουν διαφορετικά είδη συνέχειας, με διαφορετικές ιδιότητες."

Πιθανότητα και Στατιστική

Ο Περς πίστευε, πως η επιστήμη κατορθώνει στατιστικές πιθανότητες και όχι βεβαιότητες και, πως το αυθόρμητο (spontaneity), η απόλυτη πιθανότητα, είναι πραγματικό. Το σύνολο των απόψεων του για το θέμα, το ονόμασε Τυχισμό. Τα περισσότερα από τα γραπτά του για την στατιστική προωθούν την ανάλυση της πιθανότητας σε σχέση με την συχνότητα της  και σε πολλά από τα γραπτά του εκφράζει σκεπτικισμό και κριτική για την χρήση στατιστικών μοντέλων, όταν τα μοντέλα αυτά δε βασίζονται σε αντικειμενική τυχαιότητα. 
Παρόλο που κατά βάση ο Περς χρησιμοποιούσε την συχνότητα, εισήγαγε στο έργο του τη θεωρία πιθανότητας με βάση την προδιάθεση (propensity), πολύ πριν τον Καρλ Πόπερ 
Ο Περς, μερικές φορές και με τον Γιόσεφ Τζαστροού, ερεύνησε τις πιθανότητες στην κρίση συμμετεχόντων σε έρευνες, κάτι το οποίο είναι πιθανόν η πρώτη ερεύνα και εκτίμηση της Σχετικής πιθανότητας στην πειραματική ψυχολογία.
Ο Περς ήταν ένας από τους «πατέρες» της Στατιστικής. Μορφοποίησε τη σύγχρονη στατιστική και εισήγαγε το τυφλό πείραμα και το τυχαία ελεγχόμενο πείραμα το 1884  (Hacking 1990:205) (πριν  από τον Ρόναλντ Φίσερ). Ανακάλυψε βέλτιστους σχεδιασμούς για πειράματα σε σχέση με τη βαρύτητα, στα οποία βελτίωσε τους μέσους όρους. Χρησιμοποιούσε τη Συσχέτιση και τη στατιστική εξομάλυνση. Εισήγαγε τους όρους Διάστημα Εμπιστοσύνης και Συνάρτησης πιθανότητας πριν τους  Jerzy Neyman και Φίσερ.

Φιλοσοφία

Δεν είναι επαρκώς αναγνωρισμένο ότι η σταδιοδρομία του Περς ήταν  αυτή ενός επιστήμονα  και όχι  φιλοσόφου ,και κατά τη διάρκεια τής ζωής του ήταν γνωστός  και εκτιμημένος πρωταρχικά  ως επιστήμονας  , δευτερευόντως ως λογικολόγος και ελάχιστα ως φιλόσοφος .Ακόμα , η δουλειά του στη φιλοσοφία και τη λογική δε θα γίνει κατανοητή μέχρι το γεγονός αυτό να γίνει σταθερή προϋπόθεση στις μελέτες του Περς.
—Max Fisch 1964, p. 486
Ο Περς ήταν ενεργός επιστήμονας για 30 χρόνια , και αναμφισβήτητα επαγγελματίας φιλόσοφος  μόνο τα 5 χρόνια που έδινε διαλέξεις στο Τζον Χόπκινς. Έμαθε φιλοσοφία κυρίως διαβάζοντας  ,κάθε μέρα, κάποιες σελίδες από το βιβλίο του Καντ ,κριτική καθαρού λόγου ,από  το πρωτότυπο στα γερμανικά, όσο ακόμα ήταν προπτυχιακός φοιτητής του Χάρβαρντ. Το συγγραφικό του έργο σχετίζεται με ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών κλάδων , ανάμεσά τους :Μαθηματικά , Λογική ,Φιλοσοφία , Στατιστική , Αστρονομία , μετρολογία  ,Γεωδαισία  , πειραματική ψυχολογία  ,Οικονομικά  ,Γλωσσολογία , και ιστορία και φιλοσοφία της επιστήμης.Το έργο του , απέκτησε ανανεωμένο ενδιαφέρον και αποδοχή  , μια επανεμφάνιση εμπνευσμένη όχι μόνο από τις  προσδοκίες της πρόσφατης επιστημονικής ανάπτυξης , αλλά επίσης της επίδειξης του ,για το πώς η φιλοσοφία μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά στα ανθρώπινα προβλήματα.
Η φιλοσοφία του Περς περιλαμβάνει (δες παρακάτω στις σχετικές ενότητες ) ένα κυρίαρχο σύστημα τριών κατηγοριών ,πίστη για το ότι η αλήθεια είναι  αμετάβλητη  και είναι και ανεξάρτητη από την πραγματική γνώμη (υποκειμενισμός) και  ανακαλύψιμη (χωρίς ριζοσπαστικό σκεπτικισμό ), λογική ως τυπική σημειωτική  σε συμβολισμούς ,σε επιχειρήματα και στους τρόπους έρευνάς του - συμπεριλαμβανομένου  του φιλοσοφικού  πραγματισμού (τον οποίο ο ίδιος εφηύρε ) ,του critical common-sensism και της επιστημονικής μεθόδου - και στη μεταφυσική  : σχολαστικός ρεαλισμός , πίστη στο Θεό , στην  ελευθερία ,και τουλάχιστον  μετριασμένη στην αθανασία ,  τον αντικειμενικό ιδεαλισμόκαι την πίστη στην πραγματικότητα της συνέχειας  και της απόλυτης πιθανότητας ,της μηχανικής αναγκαιότητας και τη δημιουργικότητα της αγάπης.Στο έργο του, ο υποκειμενισμός και ο πραγματισμός μοιάζουν να έχουν τη σχέση που έχουν και οι έννοιες σκεπτικισμός και οπτιμισμός αντίστοιχα μεταξύ τους.Πάραυτα ,για  τον Περς ο υποκειμενισμός  ισοσκελίζεται  από  τον αντί-σκεπτικισμό  και  είναι η βάση της πίστης στην πραγματικότητα της απόλυτης πιθανότητας και της συνέχειας , και ο πραγματισμός αντιτίθεται στην αντί-νομιναλιστική πίστη στην πραγματικότητα του γενικού.
Για τον Περς, η  Πρώτη Φιλοσοφία ,την οποία επίσης ονόμαζε cenoscopy  , είναι λιγότερο βασική από τα μαθηματικά και περισσότερο βασική από τις ειδικές επιστήμες(της φύσης και του μυαλού). Μελετά γενικά θετικά φαινόμενα , φαινόμενα διαθέσιμα σε κάθε άνθρωπο κάθε άγρυπνη  στιγμή , και δε λύνει  ερωτήματα αναφερόμενος σε συγκεκριμένες εμπειρίες. Διαχώρισε τις επιστήμες όπως τη φιλοσοφία  σε (1) φαινομενολογικές  (οι  οποίες επίσης καλούνται και phaneroscopy και categorics)
(2)κανονιστικές  επιστήμες ( αισθητική ,ηθική και λογική ) και (3) μεταφυσικές , οι απόψεις του για αυτές  αναλύονται σε σειρά παρακάτω.

Αισθητική και ηθική

Ο Περς δεν έχει γράψει πολλά για την αισθητική και την ηθική .Όμως το 1902 θεώρησε πως η αισθητική , η ηθική και η λογική , με αυτή τη σειρά αποτελούν την κανονιστική επιστήμη .Χαρακτήρισε την αισθητική ως τη μελέτη του "καλού"(του αξιοθαύμαστου ) συνεπώς το σκοπό που κατευθύνει  κάθε συμπεριφορά και σκέψη.

Φιλοσοφία:λογική, ή σημειωτική

Η λογική ως φιλοσοφία 
Ο Περς θεωρούσε τη λογική per se ως τμήμα της φιλοσοφίας,ως επιστήμη τυποποιημένη με βάση την αισθητική και την ηθική,ως πιο φυσικό από τη μεταφυσική,και ως «η τέχνη της επινόησης μεθόδων της έρευνας".Πιο γενικά,ως συμπέρασμα,«η λογική έχει τις ρίζες της στην κοινωνική αρχή», αφού το συμπέρασμα εξαρτάται από την άποψη που, κατά μία έννοια, είναι απεριόριστη. Ο Peirce κάλεσε (χωρίς καμία αίσθηση της υποτίμησης) "τα μαθηματικά της λογικής» πράγμα που στην τρέχουσα έρευνα και εφαρμογές,ονομάζεται απλά «λογική».Ήταν παραγωγικός και στη (φιλοσοφική) λογική και στη μαθηματική λογική, οι οποίες συνδέονται βαθιά στο έργο του και τη σκέψη.
Ο Περς υποστήριξε ότι η λογική είναι η επίσημη σημειωτική ,η επίσημη μελέτη των σημείων με την ευρύτερη έννοια,όχι μόνο τα σημάδια που είναι τεχνητά, γλωσσικά, ή συμβολικά αλλά και τα σημάδια που είναι εκφάνσεις ή τα ενδεικτικά όπως αντιδράσεις.Ο Peirce έκρινε ότι "όλο το σύμπαν διαχέεται με σημεία αν δεν αποτελείται αποκλειστικά από σημεία»,μαζί με την αναπαραστατική και επαγωγική σχέση τους.Υποστήριξε ότι δεδομένου ότι κάθε σκέψη παίρνει χρόνο,κάθε σκέψη είναι στα σημεία, και η διαδικασία των σήμειων («σημειώσεις»), είναι όπως η διαδικασία έρευνας.Χώρισετη λογική σε: (1) θεωρητική γραμματική, σχετικά με το πώς τα σημεία μπορούν να είναι ουσιαστικά και σε σχέση με αυτό, τι είδους σημάδια υπάρχουν,πώς συνδυάζονται  και με ποιο τρόπο ενσαρκώνουν ή ενσωματώνουν (2) κριτική λογική ή τη κατάλληλη λογική σχετικά με τους τρόπους συμπερασμάτων και (3) κερδοσκοπική ή καθολική ρητορική,η φιλοσοφική θεωρία της έρευνας συμπεριλαμβανομένου τον πραγματισμό.
Προϋποθέσεις της λογικής
Στο "F.R.L."  [Πρώτος κανόνας της Λογικής] (1899), o Περς αναφέρει ότι η πρώτη, και «κατά μία έννοια, ο μοναδικός", κανόνας του λόγου είναι ότι, για να μάθουν, κάποιος πρέπει να επιθυμεί να μάθει και να επιθυμεί χωρίς να ικανοποιείται με αυτό που ένας έχει την τάση να σκέφτεται. Έτσι, ο πρώτος κανόνας είναι, να αναρωτιούνται.Ο Περς προχωρά σε ένα κρίσιμο θέμα στην έρευνα πρακτικών και τη διαμόρφωση των θεωριών:
...ακολουθεί  ένα πόρισμα το οποίο το ίδιο αξίζει να αναγράφεται επάνω σε κάθε τοίχο της πόλης της φιλοσοφίας:
Μην μπλοκάρετε τον τρόπο της έρευνας.
Ο Περς προσθέτει ότι, η μέθοδος και η οικονομία είναι τα ενδεδειγμένα στον τομέα της έρευνας, αλλά δεν είναι μεμπτή η  προσπάθεια χρήσης οποιασδήποτε θεωρίας με την έννοια ότι η έρευνα μέσω δοκιμής έκδοσή της, μπορεί να προχωρήσει ανεμπόδιστα και ακούραστα, και ότι «το ένα ασυγχώρητο έγκλημα» είναι ένα φιλοσοφικό οδόφραγμα ενάντια στην αλήθεια της εκ των προτέρων, αδίκημα για το οποίο "μεταφυσικοί σε όλες τις ηλικίες έχουν αποδειχθεί οι πιο εθισμένοι». o Περς σε πολλά γραπτά υποστηρίζει ότι η λογική προηγείται της μεταφυσικής (οντολογική, θρησκευτική και σωματική).
o Περς βάζει σε λίστα τέσσερα κοινά εμπόδια στην έρευνα: (1) Βεβαίωση απόλυτη σιγουριάς (2) υποστηρίζοντας ότι κάτι είναι απολύτως άγνωστο (3) υποστηρίζοντας ότι κάτι είναι απολύτως ανεξήγητο, διότι είναι απολύτως βασικό ή απόλυτο (4) κρίνοντας ότι η τέλεια ακρίβεια είναι δυνατόν, ιδιαίτερα τέτοιες ώστε να αποκλείουν εντελώς ασυνήθιστα και ανώμαλα φαινόμενα. Το να αρνηθούν την απόλυτη θεωρητική βεβαιότητα είναι η καρδιά του υποκειμενισμού, η οποία ξεδιπλώνεται από τον Περς σε αρνούμενος να δημιουργήσει οποιαδήποτε από τα εμπόδια. o Περς υποστηρίζει αλλού (1897) προϋπόθεση ότι η λογική της υποκειμενισμό οδηγεί στο μήκος με την άποψη ότι η πιθανότητα και η συνέχεια είναι πολύ πραγματικές (tychism και synechism).
Ο πρώτος κανόνας της Λογικής αφορά προϋποθέσεις του μυαλού στην κατοχή λόγου και τη λογικής, προϋποθέσεις, για παράδειγμα, ότι η αλήθεια και η πραγματικότητα δεν εξαρτώνται από τη γνώμη σας ή τη γνώμη μου, αλλά εξαρτάται από την παραστατική σχέση και συνίστανται στο προορισμένο τέλος της έρευνας . Ο ίδιος περιγράφει τέτοιες ιδέες, όπως, συλλογικά, ελπίζει η οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, το ένα να είναι ανίκανο να αμφιβάλλει σοβαρά.

Σύμβολα

Κύριο άρθρο : Σημειωτικά στοιχεία και τάξεις συμβόλων(Περς)
Μία λίστα από  αξιοσημείωτα έργα του Περς στα σύμβολα και τις σχέσεις συμβόλων υπάρχει στα Σημειωτικά στοιχεία και τάξεις συμβόλων

Σχέση συμβόλων

Οτιδήποτε είναι σύμβολο- όχι αποκλειστικά από μόνο του- αλλά σε σχέση με κάτι άλλο.Η σχέση των συμβόλων είναι το κλειδί. Καθορίζει 3 σκοπούς περιλαμβάνοντας  (1) τα σύμβολα  (2) το αντικείμενο των συμβόλων και (3) η σημασία των συμβόλων ή ο αντίκτυπος όπως διαμορφώνεται σαν επίδραση στο μεταφραστή (ένα  περαιτέρω σύμβολο ,για παράδειγμα μία μετάφραση ). Είναι μία αμείωτη τριαδική σχέση κατά τον Περς .Οι ρόλοι είναι  ξεκάθαροι ακόμα και όταν τα πράγματα που συμπληρώνουν αυτούς τους ρόλους δεν είναι.Οι ρόλοι είναι τρεις :  ένα σύμβολο ενός αντικειμένου οδηγεί σε ένα  ή παραπάνω μεταφραστές και ως σύμβολα οδηγούν σε παραπάνω μεταφραστές.
στοιχεία εξόδου × στοιχεία εισόδου= πληροφορία . Δυο διαφορετικές προσεγγίσεις της σχέσης συμβόλων ,αναγκαστικά όμως ανεπαρκείς,είναι  ο τρόπος της ¨εξόδου¨ (το αντικείμενο ενός συμβόλου , που επίσης καλείται φάσμα-εύρος ,προσδιορισμός , εφαρμογή )και ο τρόπος της ¨εισόδου ¨(τα χαρακτηριστικά των αντικειμένων , οι ποιότητες τους, αποδίδουν αναφορές στα σύμβολα, επίσης καλείται  βάθος ,κατανόηση ,σημαντικότητα ή συνάφεια ).Ο Περς προσθέτει ένα τρίτο, τον τρόπο της πληροφορίας συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής πληροφορίας, για να αναπτύξει τις δύο άλλες προσεγγίσεις σε ένα ομογενοποιημένο όλον. Για παράδειγμα, λόγω της παραπάνω εξίσωσης ,αν το σύνολο της ποσότητας πληροφοριών ενός όρου παραμένει σταθερό , όσο περισσότερο εμφαίνεται στο αντικείμενο, τόσο λιγότερα είναι τα αντικείμενα στ οποία εφαρμόζεται.
Καθορισμός . Ένα σύμβολο εξαρτάται από τα  αντικείμενα του όπως και τα αντιπροσωπεύει -το αντικείμενο κατά κάποιο τρόπο καθορίζει ένα σύμβολο.Μια συνάφεια στην έννοια αυτή  όταν ένα σημείο αποτελείται από  μια ενδεικτική αντίδραση.Η μετάφραση εξαρτάται επίσης και από το σύμβολο και από το αντικείμενο.Ένα αντικείμενο καθορίζει ένα σύμβολο για να καθορίσει μία μετάφραση.Αλλά αυτή η μετάφραση δεν αποτελεί επιτυχία  δυαδικών γεγονότων , σαν μια σειρά από ντόμινο που παρασύρουν το ένα το άλλο κατά την πτώση τους, ο καθορισμός των συμβόλων είναι τριαδικός.Για παράδειγμα, ένας μεταφραστής αναπαριστά κάτι ως σύμβολο που αναπαριστά αντικείμενο.Το αντικείμενο  καθορίζει το σύμβολο σε μία μετάφραση  μέσα από  την εμπειρία κάποιου   , με το αντικείμενο, στην οποία το αντικείμενο βρίσκεται ή  επαναφέρεται .Ο Περς όρισε την αναπαράσταση και την ερμηνεία ως (τριαδικό) καθορισμό.Το αντικείμενο καθορίζει το σύμβολο, που καθορίζει  ένα άλλο σύμβολο - το μεταφραστή - για να έχει τη σχέση (με το αντικείμενο ) όπως το σύμβολο με το αντικείμενο.Έτσι και η μετάφραση εκπληρώνοντας το ρόλο της ως ¨ένδειξη¨ του αντικειμένου καθορίζει περαιτέρω ένα σύμβολο μετάφρασης.Η διαδικασία είναι λογικά δομημένη ώστε να διαιωνίζεται και είναι καθοριστική για το σύμβολο , το αντικείμενο και τη μετάφραση γενικά.