google/wiki40b huggingface dataset:
Κώστας Παρτασίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Επισκοπή της επαρχίας Λεμεσού και αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο (1937). Αρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του ως ιδιωτικός υπάλληλος στην Αμμόχωστο. Νυμφεύθηκε τη εκ Λεμεσού Φρόσω Χατζημιχαήλ και απέκτησαν 4 παιδιά, 3 αγόρια και 1 κορίτσι.

Συνδικαλιστική και πολιτική δράση

Ενδιαφέρθηκε για συνδικαλιστικά ζητήματα και ανέπτυξε ζωηρή δραστηριότητα. Το 1938 έλαβε ενεργό μέρος στην κίνηση για την ίδρυση των πρώτων συντεχνιών Αμμοχώστου και ιδιαίτερα στην ίδρυση της συντεχνίας εργατοϋπαλήλων Αμμοχώστου, της οποίας υπήρξε γραμματέας. Βρέθηκε στο προσκήνιο των εργατικών αγώνων (1940-1943). Έγινε μέλος του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και αργότερα ήταν εξ των πρώτων μελών του ΑΚΕΛ, όταν ιδρύθηκε το 1941. Το 1943 και το 1946 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού.
Κατατάγηκε στο Κυπριακό Σύνταγμα (Cyprus Regiment) (1943-1946). Επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού μέχρι το 1949. Εξελέγη Δήμαρχος της Λεμεσού τον Ιούνιο του 1949. Φυλακίστηκε από τους Άγγλους (1950) μαζί με τα άλλα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού διότι αρνήθηκαν να κατεβάσουν τη πινακίδα της 28ης Οκτωβρίου και να αναρτήσουν αντί αυτής πινακίδα με το όνομα του Πάλμερ σε μία εκ των οδών της πόλεως. Ο κόσμος αντέδρασε έντονα και οι διαδηλώσεις συγκλόνιζαν τη Λεμεσό. Αποφυλακίστηκαν μετά από παρέλευση ενός μηνός κατόπιν γενικής κατακραυγής. Οι Βρετανοί αποικιοκράτες τους καθαίρεσαν από τη θέση τους και διόρισαν κυβερνητικούς υπαλλήλους στο δημαρχείο της Λεμεσού. Επανεξελέγη δήμαρχος το 1953 έως το Δεκέμβριο του 1962. Στη διάρκεια του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ, μαζί με άλλα 135 μέλη του ΑΚΕΛ που συνελήφθησαν από τους Άγγλους, βρέθηκε και πάλι στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όντας πολιτικός κρατούμενος (1955-1957).
Μετέβη στο Λονδίνο ως μέλος συμβουλευτικής αντιπροσωπείας Κυπρίων επί των συμφωνιών Ζυρίχης–Λονδίνου (1959). Επίσης, ήταν μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης και μέλος της γραμματείας του Παγκυπρίου Συμβουλίου Ειρήνης. Διετέλεσε διευθυντής των εφημερίδων Χαραυγή και της εβδομαδιαίας Δημοκρατία.
Επί δημαρχίας του, ο Δήμος Λεμεσού πραγματοποίησε την πρώτη Γιορτή του Κρασιού. Επιπρόσεθτα, ως δήμαρχος δημιούργησε το Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού το 1956.
Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο Frederic Jolier – Curie για την ειρήνη, από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης.
Double Live Assassins

CD 2

1. Blind in Texas (Lawless) - 5:34
2. The Headless Children (Lawless) - 5:46
3. The Idol (Lawless) - 6:14
4. The Crimson Idol Medley (Lawless) - 10:37
5. Little Death (Lawless, Holmes) - 4:17
6. Mean Man (Lawless) - 3:51
7. Rock and Roll to Death (Lawless) - 3:52
2892 Φιλιπένκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φιλιπένκο εκτιμάται σε 56,13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0466. Ο Φιλιπένκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ώρες.
Καραμάν

Τα αρχαία Λάρανδα

Από Αντωνίνου του Πίου μέχρι το τέλος του 3ο αι. μ.Χ. υπήρχε το "Κοινόν Λυκαονίας" του οποίου μέλη ήταν οι εξής πόλεις: το Ικόνιο, τα Λύστρα, τα Λάρανδα και η Δέρβη.
Από τα Λάρανδα καταγόταν ο Έλληνας επικός ποιητής και συγγραφέας του 3ου αιώνα μ.Χ. Πείσανδρος ο επονομαζόμενος Λαρανδινός (από την πόλη καταγωγής του). Ο Πείσανδρος ο Λαρανδινός συνέγραψε το έργο Ποικίλη ιστορία δι' επών, το οποίο ταυτιζόταν με το περίφημο έπος του Ηρωικαί θεογαμίαι, που το αποτελούσαν 26 ή, σύμφωνα με άλλους, 60 βιβλία. Σώζονται μικρά αποσπάσματα από το έργο αυτό, τα οποία τα εκδίδουν συνήθως μαζί με τα έργα του Ησιόδου.
Στα Λάρανδα γεννήθηκε σύμφωνα με τα μαρτυρολόγια ο άγιος Πάπας, που μαρτύρησε στο διωγμό κατά των χριστιανών που εξαπέλυσε ο Μαξιμιανός Γαλέριος και ο τοπικός ηγεμόνας Μάγνος.

Ετυμολογία

Η πόλη χρωστάει το ονομά της στον Καραμάν Μπέη, ο οποίος ήταν ένας από τους κυβερνήτες των Καραμανίδων. Το προηγούμενο όνομα της προέρχεται από το ελληνικό Λάρανδα, που με τη σειρά του προέρχεται το Λυδικό Λαραγάντα, το οποίο σημαίνει "αμμώδης, ένα αμμώδες μέρος".
Κύριλλος του Πρέσλαβ

Βιογραφία

Είναι ο δευτερότοκος γιος του Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας και της Μαργαρίτας Γκόμεθ-Αθέβο υ Θεχουέλα, κόρη του Μανουέλ Γκόμεθ-Αθέβο υ Μοδέτ.
Κλάουδια Γιόσα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λίμα στις 15 Νοεμβρίου του 1976  και είναι ανεψιά του συγγραφέα Μάριο Βάργκας Γιόσα. Απέκτησε πτυχίο στις επικοινωνιακές σπουδές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έφυγε και εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Την περίοδο από το 1998 ως το 2001 σπούδασε στην κινηματογραφική ακαδημία Escuela TAI. Στο τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή του σεναρίου για το Madeinusa. Εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη όπου απασχολήθηκε στη βιομηχανία διαφήμισης. Η ταινία Madeinusa κέρδισε το βραβείο καλύτερου μη δημοσιευμένου σεναρίου στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αβάνας του 2003.
Το 2009 η Γιόσα ολοκλήρωσε τη δεύτερη ταινία της The Milk of Sorrow (La teta asustada), η οποία έλαβε μέρος στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου. Ήταν η πρώτη ταινία του Περού που προτάθηκε για τη Χρυσή Άρκτο και κέρδισε το κύριο βραβείο. Επίσης, ήταν η πρώτη περουβιανή ταινία που ήταν υποψήφια για Όσκαρ.
Το 2014 κυκλοφόρησε την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία και πρώτη αγγλόφωνη, το Aloft, με πρωταγωνιστές τους Τζένιφερ Κόνελι,  Κίλιαν Μέρφι, Μελανί Λοράν και Ούνα Τσάπλιν.
Παύλος Δαμαλάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αμβροσίου Δαμαλά, δημάρχου Σύρου, και της Καλλιόπης Ράλλη, κόρης του Λουκά Ράλλη. Αδελφός του ήταν ο ηθοποιός Αριστείδης Δαμαλάς, σύζυγος της Σάρα Μπερνάρ.
Διετέλσε δημοτικός σύμβουλος Πειραιά κατά την περίοδο 1883 - 1887. Εξελέγη δήμαρχος Πειραιά στις εκλογές του 1903 υποστηριζόμενος από την οικογένεια Ρετσίνα. Διεκδίκησε πάλι την δημαρχία στις εκλογές του 1907 χωρίς όμως επιτυχία.
Με πρωτοβουλία του ιδρύθηκε το 1885 ο Όμιλος Ερετών στον Πειραιά, ο αρχαιότερος εν ενεργεία αθλητικό σύλλογος στα Βαλκάνια. Εις μνήμη του Παύλου Δαμαλά διεξάγονται κάθε χρόνο οι αγώνες του Ομίλου Ερετών.
Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας

Στις υπηρεσίες του Καρόλου του Απλού

Υπό τον Ροβέρτο η Δυτική Φραγκία άρχισε να μετασχηματίζεται σε σύγχρονο κράτος της εποχής του που έμεινε γνωστό ως Γαλλία, η μετακίνηση της πρωτεύουσας στο Παρίσι ήταν ένα μεγάλο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.
Ο Ροβέρτος συμμετείχε στην άμυνα του Παρισιού από τους Βίκινγκ (885), διορίστηκε από τον αδελφό του κυβερνήτης σε πολλές κομητείες όπως των Παρισίων και διορίστηκε ηγούμενος σε πολλά αβαεία αφήνοντας εξαιρετικά δείγματα. 
Δεν απαίτησε το στέμμα των Φράγκων μετά τον θάνατο του αδελφού του (898) έμεινε αντίθετα πιστός στον Καρολίδη βασιλιά Κάρολο τον Απλό ο οποίος με την σειρά του έδωσε στον Ροβέρτο τίτλους και αξιώματα, ο ίδιος με την σειρά του εξακολουθούσε να υπερασπίζεται τα βόρεια σύνορα του βασιλείου από τους Βίκινγκ. Ο Ροβέρτος συνέτριψε έναν μεγάλο στρατό από Βίκινγκ στην κοιλάδα του ποταμού Λίγηρα (921), ύστερα από την ήττα τους αυτή οι Βίκινγκ βαπτίστηκαν χριστιανοί και εγκαταστάθηκαν στην Ναντ.

Ανατροπή του Καρόλου του Απλού και θάνατος σε μάχη

Οι φιλικές σχέσεις ανάμεσα στον Ροβέρτο και τον βασιλιά Κάρολο κράτησαν μέχρι το 921, στην συνέχεια η εύνοια του Καρόλου σε κάποιον ευγενή με το όνομα Χαγάνο στάθηκε αιτία να ξεσπάσει επανάσταση. Με την υποστήριξη του κλήρου και πλήθος ευγενών ο Ροβέρτος εξόρισε τον Κάρολο στην Λωρραίνη και στέφθηκε ο ίδιος βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων στην Ρενς στις 29 Ιουνίου 922. Ο Ροβέρτος από την αρχή της βασιλείας του άρχισε να παρενοχλείται από τον Βίκινγκ πολέμαρχο Ρόλλο της Νορμανδίας ο οποίος ήταν ευνοούμενος του Καρόλου που του είχε παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις στην Νορμανδία (911), ο ίδιος έμεινε με φανατισμό πιστός στον Καρολίδη βασιλιά. Συγκεντρώνοντας έναν μεγάλο στρατό ο Κάρολος για να ανατρέψει τον Ροβέρτο βάδισε εναντίον του και στην μάχη του Σουασόν στις 15 Ιουνίου 923 ο Ροβέρτος σκοτώθηκε. Ο στρατός του όμως νίκησε τον στρατό του Καρόλου, ο ίδιος ο Κάρολος αιχμαλωτίστηκε και παρέμεινε στην φυλακή μέχρι τον θάνατο του (929). Τον Ροβέρτο διαδέχθηκε ο γαμπρός του Ροδόλφος της Γαλλίας γνωστός και ως Ραούλ.
The Legend of Spyro: The Eternal Night

εμπειρία παιχνιδιού

Το εμπειρία παιχνιδιού είναι παρόμοιο με το Μια νέα αρχή, ο Σπάιρο πρέπει να φτάσει στο τέλος κάθε επιπέδου με γραμμικό τρόπο και να νικήσει τον αρχηγό. Πολλές από τις ανάσες του Σπάιρο είναι ίδιες με αυτές του Μια νέα αρχή όπως και οι κινήσεις οι οποίες εδώ είναι λίγο πιο επεκταμένες. Καινούργιο είναι το Δράκων Χρόνος με το οποίο ο Σπάιρο μπορεί να παγώσει για λίγο το χρόνο, το οποίο του επιτρέπει να πηδήξει σε πλατφόρμες που κινούνται πολύ γρήγορα αλλά και για να νικήσει τους εχθρούς ευκολότερα.
Στα επίπεδα υπάρχουν κρυμμένα αντικείμενα που λέγονται "Δράκων υπόλειμμα". Υπάρχουν πέντε κόκκινα Relics και πέντε πράσινα, τα κόκκινα αναβαθμίζουν τη ζωή του Σπάιρο και τα πράσινα την ενέργεια. Επίσης υπάρχουν και 40 "Κακογράφος αγκάθια". Κάθε ένα που μαζεύει ο παίκτης δίνει 5 σχέδια από τους δημιουργούς του παιχνιδιού. Και όλα τα 40 Quills μαζί δίνουν 200 σχέδια.

Πλοκή

Παίρνοντας μέρος βδομάδες μετά την ήττα της Συνδερ από τον Σπάιρο το Η αιώνια νύχτα συνεχίζει το επικό ταξίδι του Σπάιρο με σκοπό να νικήσει τον Μαλεφώρ, τον αφέντη του σκότους. Όταν η Συνδερ αφήνει τον ναό των δράκων, ο Σπάιρο ξεκινάει για να τη βρει, και συχνά επικοινωνεί τηλεπαθητικά με έναν μυστηριώδη δράκο που ονομάζεται Χρονογράφος. Σύντομα μαθαίνει ότι πρέπει να αποτρέψει τον αφέντη του σκότους από το να δραπετεύσει από το Πηγάδι των Ψυχών και καθώς και να νικήσει τον βασιλιά των πιθήκων, Γαολ.

Υποδοχή

Μετά την κυκλοφορία του, το Η αιώνια νύχτα έλαβε μικτές κριτικές, συγκεντρώνοντας κατώτερες κριτικές από το Ο θρύλος του Σπάιρο: Μια νέα αρχή. Όπως και το Μια νέα αρχή το παιχνίδι επικρίθηκε για το εμπειρία παιχνιδιού του και την υψηλή δυσκολία του. Το Game Chronicles είπε ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι πολύ δύσκολο για τα παιδιά και πάρα πολύ απλό για τους ενήλικες, και ότι πολλοί θα είναι σε θέση να βρουν πολλά καλά στο παιχνίδι. Το βρετανικό περιοδικό NGamer έδωσε στο παιχνίδι ένα 70% αποκαλώντας το "ένα αξιοπρεπές πλατφόρμας, εάν μπορέσετε να πάρετε μέρος στο αμείλικτο αυλάκι πάλης που έχει".
Το Joystiq έδωσε στην έκδοση του Game Boy Advance ένα 9.5, επαινώντας τα γραφικά του, τα συστήματα μάχης και την ιστορία του. Το αποκάλεσαν "το τελευταίο σπουδαίο παιχνίδι του GBA." Το IGN ήταν το πιο σκληρό και καθώς ο πιο αρνητικός κριτής του παιχνιδιού δίνοντας στην έκδοση του Wii ένα 3.6, ενώ στην έκδοση του PS2 ένα 3.5. Το κατέκριναν για τη μεγάλη του δυσκολία και για τον χειρισμό του.
Δημήτριος Χατζίσκος

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Λαμία στις 14 Σεπτεμβρίου 1805. Υπηρέτησε ως στρατιώτης από την αρχή της επανάστασης από το 1821 ως το 1828.
Μετά την πολιτική μεταβολή του 1843 δεν κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές του 1843 (δηλαδή δεν έλαβε μέρος στην Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα, αλλά έγινε βουλευτής στις εκλογές του επομένου χρόνου το 1844, στις εκλογές του 1847 και πρόεδρος της βουλής από τις 13 Νοεμβρίου 1848 μέχρι 5 Οκτωβρίου 1849. Διετέλεσε επίσης Γερουσιαστής από το 1850 μέχρι την κατάλυση του σώματος αυτού το 1862 και Υπουργός των εκκλησιαστικών στην Κυβέρνηση Κολοκοτρώνη του 1862. Έγινε ξανά βουλευτής Φθιώτιδος στις εκλογές του 1865, του 1868 και του 1869 και θήτευσε και πάλι πρόεδρος της Βουλής από τις 25.10.1871 έως τις 28.12.1871.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1877.
Αγγλοϊρλανδική συνθήκη (1921)

Η Aγγλοϊρλανδική συνθήκη (ιρλανδική: Conradh Angla-Éireannach), ήταν μια συνθήκη μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, μετά τον Ιρλανδικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας. Η συμφωνία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 6 Δεκεμβρίου 1921 από εκπροσώπους της βρετανικής κυβέρνησης (μεταξύ των οποίων ήταν ο Πρωθυπουργός David Lloyd George, ο οποίος ήταν επικεφαλής των Βρετανών αντιπροσώπων) και εκπρόσωπους της Ιρλανδικής Δημοκρατίας, όπως οι Mάικλ Κόλινς και Άρθουρ Γκρίφιθ. Αν και η συνθήκη επικυρώθηκε στενά, οδήγησε στον Ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο.  Προέβλεπε την ίδρυση του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους ως αυτοδιοικούμενη κυριαρχία από την Βρετανική Αυτοκρατορία», θέση «ίδια με αυτή της Κυριαρχίας του Καναδά». Παρείχε επίσης στη Βόρειο Ιρλανδία, η οποία είχε ιδρυθεί από την κυβέρνηση της Ιρλανδίας με τον Νόμο του 1920, να εξαιρεθεί από το ελεύθερο κράτος της Ιρλανδίας.
Γιατράδες Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Γιατράδες βρίσκονται νότια του Ερυθροποτάμου και προς τη μεθοριακή γραμμή με τη Βουλγαρία. Απέχουν 21,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 33,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ορεστιάδα. Μέχρι την απελευθέρωση οι κάτοικοί του ήταν Τούρκοι και αναφερόταν με το όνομα "Χικιμλί" που σημαίνει "Γιατροχώρι". Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την περιοχής της Μακράς Γέφυρας της Ανατολικής Θράκης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 με το όνομα Ιατράδες να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βρυσικών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ασπρονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ασπρονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.
Ηλίας Ζιώγας

Ζωή

Ο Ζιώγας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία) και το 1923 κατέφυγε στην Ελλάδα, όπου ολοκλήρωσε τη γυμνασιακή του εκπαίδευση και αμέσως μετά άρχισε να σπουδάζει στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ωστόσο, ήδη από τα γυμνασιακά του χρόνια είχε αρχίσει να γράφει. Δημοσίευσε κείμενα σε περιοδικά της εποχής, όπως στα Καινούργια ζωή, Νέοι άνθρωποι, Νέοι πρωτοπόροι, Νεοελληνικά Γράμματα, Μακεδονικές ημέρες, Ηώς, Νέα Εστία, Τέχνη (περιοδικό της Κωνσταντινούπολης) και άλλα. Τα δύο πρώτα βιβλία του εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου: η μελέτη Γιαννούλης Χαλεπάς: Ερμηνεία και τοποθέτηση του έργου του (1941) και ο τόμος με μεταφράσεις για τους Γάλλους καλλιτέχνες Σεζάν, Ροντέν και Μαγιόλ (1943).
Το 1948 ο Ζιώγας μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη μέχρι το 1964. Διετέλεσε γραμματέας του τότε Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Μιχαήλ και ταυτοχρόνως ανταποκριτής της Νέας Εστίας. Στη Νέα Υόρκη ανέπτυξε σταδιακά μεγάλη λογοτεχνική και δημοσιογραφική δράση. Υπήρξε χρονογράφος στον Εθνικό Κήρυκα και για ένα διάστημα (1960-1961) διεύθυνε την εβδομαδιαία 16σέλιδη έκδοσή του.
Το 1958, αφού πρώτα συνδέθηκε με εκπροσώπους της καλλιτεχνικής ζωής του ελληνισμού της Αμερικής, όπως με τον ποιητή Θεόδωρο Γιαννακούλη, τον γλύπτη Πολύγνωτο Βαγή, τους ζωγράφους Τζων Ξέρων και Τζωρτζ Κόνσταν, τους λόγιους από το Σικάγο Θεανώ Μάργαρη και Ξενοφώντα Πανόπουλο, τον Ηλία Κούτση από το Πίτσμπεργκ και άλλους από άλλα μέρη των ΗΠΑ, ο Ζιώγας ίδρυσε το περιοδικό Αργοναύτης, με πρόθεση την προβολή όλων των άγνωστων ή κρυμμένων πνευματικών αξιών του ελληνισμού των ΗΠΑ. Κατόρθωσε έτσι να συγκεντρώσει γύρω από το πνευματικό και καλλιτεχνικό αυτό όργανο της ομογένειας όλους σχεδόν τους διανοουμένους της. Προπάντων συνετέλεσε με την έκδοσή του αυτή στο να δημιουργηθεί μία σοβαρή καθαρώς ελληνοαμερικανική πνευματική ζωή, της οποίας η ακτινοβολία έφθασε μέχρι την Ελλάδα, αφού την επόμενη δεκαετία βραβεύθηκαν επανειλημμένα έργα, κυρίως λογοτεχνικά, των μελών της από το ελληνικό κράτος (π.χ. της Θ. Μάργαρη), καθώς και από πολιτιστικούς φορείς, όπως η «Ομάδα των Δώδεκα». Ακόμα, ο Ζιώγας συνετέλεσε στο να προσκληθεί ο σημαντικός εκπρόσωπος της αμερικανικής αφηρημένης ζωγραφικής Τζων Ξέρων, που επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από 62 χρόνια και εξέθεσε τον Οκτώβριο του 1966 στο Ζάππειο αναδρομικά το έργο του.
Μέχρι και τα τελευταία χρόνια του, ο Ζιώγας δεν έπαψε να γράφει και να μιλά για τους ομογενείς της Αμερικής και τους εκπροσώπους τους στον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών. Συνέγραφε επιφυλλίδες, άρθρα και μελέτες για τους ομογενείς και τα προβλήματά τους στις αθηναϊκές εφημερίδες Έθνος, Το Βήμα, Ελευθερία, Βραδυνή κ.ά. Ερευνώντας τις πηγές της ιστορίας του ελληνισμού των ΗΠΑ, απεκάλυψε το 1951 ότι ο ζωγράφος των τοιχογραφιών στο Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον ήταν κατά το ήμισυ Έλληνας (ο Κωνσταντίνος Μπρουμίδης).
Κάρπι ΦΚ 1909

Τίτλοι

Σέριε Β (1): 2014–15
Λεοντόποδα

Τα Λεοντόποδα ήταν αρχαία πόλη στη Χίο.
Για τα Λεοντόποδα δεν υπάρχει καμία αναφορά από αρχαίους συγγραφείς παρά μόνο από τον Αδαμάντιο Κοραή που τα αναφέρει στο βιβλίο του Άτακτα. Το μόνο που μας αναφέρει είναι ότι βρισκόταν στη Χίο και ήταν αποικία της Αχαϊκής πόλης Λεόντιο ή της Βοιωτικής Λεοντάρνης.
Εθνική Συμμαχία (Ελλάδα)

Η Εθνική Συμμαχία ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα. Υπήρξε κατά την δεκαετία του 1930.

Ιστορία

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές το 1933, κερδίζοντας πέντε έδρες στις εκλογές του έτους, παρόλο που κέρδισε το 1.3% των ψήφων.
Παρά την επιτυχία του, οι εκλογές του 1933 ήταν η πρώτη και τελευταία εκλογική διαδικασία στην οποία συμμετείχε το κόμμα.
Κωνσταντίνος Δαρειώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ανηψιός του Γεωργίου Μπάστα. Όταν ο τελευταίος εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1847 παραιτήθηκε από τον δημαρχιακό θώκο του δήμου Κολωνίδων με έδρα την Κορώνη. Θέλοντας να τον αντικαταστήσει ο ανηψιός του, Δαρειώτης, έστειλ στο λιμάνι της Κορώνης ένα πολεμικό πλοίο εκβιάζοντας τους κατοίκους. Έτσι ο Δαρειώτης εξελέγη δήμαρχος και έμεινε η παροιμιώδης φράση "Έχω μπάρμπα στην Κορώνη". 
Εξελέγη βουλευτής Πυλίας στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη σε αυτές εκλογές του 1850, του 1853 και του 1875. Τον αντικατέστησε ο Νικόλαος Δαρειώτης. Στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου διετέλεσε υπουργός επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαίδευσης.
Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1877 εν ενεργεία βουλευτής.
Αμοιβάδα

Ιστορία

Ανακαλύφθηκε από τον Άουγκουστ Γιόχαν Ρέζελ φον Ρόζενχοφ το 1755.  Οι πρώτοι φυσιοδίφες αναφέρονταν στην αμοιβάδα ως  Proteus animalcule, δίνοντάς της το όνομα του Πρωτέα, του θεού της ελληνικής μυθολογίας, ο οποίος άλλαζε μορφές. Το όνομα  "amibe" δόθηκε από τον  Μπορί ντε Σαιν Βενσάν, από την ελληνική λέξη «αμοιβή», που σημαίνει αλλαγή.

Περιγραφή

Αποτελείται από ένα κυτταρόπλασμα, το οποίο είναι διαφανές στην περιφέρεια  (εξώπλασμα) και στο εσωτερικό έχει κοκκώδη μορφή και περιλαμβάνει τον πυρήνα. Το τελευταίο είναι και το κυρίως κυτταρόπλασμα, που καλείται ενδόπλασμα. Σε αυτό βρίσκονται και τα χυμοτόπια.

Τροφή

Η αμοιβάδα τρέφεται με άλλους μικροοργανισμούς, πρωτόζωα, αλλά και με βακτήρια και πρωτόφυτα. Η σύλληψη της τροφής γίνεται με τα ψευδοπόδια. Κλείνει την τροφή σε ένα πεπτικό χυμοτόπιο. Στη συνέχεια γίνεται πέψη της τροφής, οπότε και διαλύεται με πεπτικά υγρά.  Όλο το σώμα της αμοιβάδας μπορεί να μετατραπεί σε στόμα αλλά και στομάχι.  Η αποβολή των άχρηστων προϊόντων γίνεται από οποιοδήποτε μέρος της κυτταρικής μεμβράνης. Εξαιτίας της ώσμωσης στο σώμα της, εισέρχεται στην αμοιβάδα νερό από το εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό συμβαίνει επειδή η σύσταση του περιβάλλοντος είναι αραιότερη από τη σύσταση του σώματος της αμοιβάδας. Το νερό που περισσεύει συγκεντρώνεται σε κύστεις, που λέγονται σφυγμώδη κενοτόπια, ώστε να μην καταστραφεί το σώμα της αμοιβάδας από τις συνεχείς διογκώσεις του. Από τα κενοτόπια, το νερό που περισσεύει αποβάλλεται στο περιβάλλον και ο μηχανισμός αυτός είναι κοινός σε όλα τα πρωτόζωα που ζουν σε γλυκά νερά.

Κίνηση

Ο τρόπος με τον οποίο το πρωτόζωο κινείται ονομάζεται αμοιβαδοειδής κίνηση. Με τον ίδιο τρόπο κινούνται και τα φαγοκύτταρα, που αποτελούν μια κατηγορία λευκών αιμοσφαιρίων. Τα κύτταρα αυτά δημιουργούν προεξοχές (τα ψευδοπόδια) του κυτταροπλάσματός τους προς μια κατεύθυνση από την οποία προέρχεται κάποιο ερέθισμα, όπως η τροφή. Το κυτταρόπλασμα κινείται προς τα ψευδοπόδια και από την πίσω πλευρά του κυττάρου τα ήδη υπάρχοντα ψευδοπόδια συρρικνώνονται. Έτσι συντελείται η μετακίνηση του μικροοργανισμού, ο οποίος αλλάζει συνεχώς σχήμα.

Πολλαπλασιασμός

Ο μικροοργανισμός πολλαπλασιάζεται με διαίρεση (διχοτόμηση). Αρχικά ο πυρήνας της χωρίζεται σε δύο άλλους, θυγατρικούς, και έπειτα το κυτταρόπλασμά της επίσης διαιρείται στο κέντρο, με περίσφιξη.

Επικινδυνότητα

Πολλά είδη αμοιβάδας αποτελούν απειλή για τον άνθρωπο. Μερικά παρασιτούν στο παχύ έντερο , όπως η ιστολυτική αμοιβάδα (Endamoeba histolytica), η οποία προκαλεί παθολογικές καταστάσεις, καθώς καταστρέφει τα τοιχώματα του εντέρου. Η παρασίτωση αυτή λέγεται αμοιβάδωση. Τα συμπτώματα της παρασίτωσης είναι έντονοι πόνοι στην κοιλιά και διάρροια, η οποία συνοδεύεται από έκκριση αίματος. Η εν λόγω παρασίτωση διακρίνεται σε οξεία ή χρόνια και υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να μετατραπεί σε σοβαρή μολυσματική νόσο. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η περίπτωση της αμοιβάδωσης στην οποία το πρωτόζωο έχει κάνει μετάσταση σε διάφορα όργανα του ανθρώπινου οργανισμού και δημιουργεί διάφορα αποστήματα.
Χ (άλμπουμ)

Ιστορικό

Δύο χρόνια μετά την πολυπλατινένια Κραυγή η Άννα Βίσση επέστρεψε με το Χ. Πριν όμως είχε μεσολαβήσει το soundtrack της θεατρικής παράστασης Μάλα. Την παραγωγή και την ενορχήστρωση του άλμπουμ ανέλαβε ο διεθνούς φήμης George De Angelis, ο οποίος έχει συνεργαστεί με πολλά ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής όπως Cher, Μπράιαν Άνταμς, Σάρλοτ Τσερτς, Κλιφ Ρίτσαρντ, Νταϊάν Γουόρεν, Ντόνα Σάμμερ, Έρος Ραμαζότι, Κάιλι Μινόγκ, Pet Shop Boys, Κουίνσι Τζόουνς, Seal και Τίνα Τέρνερ. Το Χ ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2002 στο Λονδίνο, και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς. Το album κυκλοφόρησε και στην Τουρκία στις αρχές του 2003.

Πωλήσεις και charts

Το Χ μπήκε απ' ευθείας στην πρώτη θέση των album charts σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία . Στην Ελλάδα έγινε Χρυσό από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του και Πλατινένιο σε τρεις μέρες . Τις πρώτες 7 μέρες τις κυκλοφορίας του ξεπέρασε τις 70,000 αντίτυπα και η επιτυχία του αυτή αναφέρθηκε και από το δίκτυο CNN . Τον Φεβρουάριο του 2003 έγινε διπλά Πλατινένιο ξεπερνώντας τις 100.000 αντίτυπα, ενώ τελικά ξεπέρασε τις 120.000 αντίτυπα. Τον Σεπτέμβριο του 2003 ξαναμπήκε στο top 15 των ελληνικών album charts . Στην Κύπρο το Χ έγινε Πλατινένιο την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορείας του και διπλά Πλατινένιο τον Απρίλιο του 2003 . Στην Τουρκία ο δίσκος έγινε Χρυσός.

Στίχοι και μουσική

Ο δίσκος περιλαμβάνει 12 τραγούδια σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή της Ναταλίας Γερμανού στο τραγούδι Μαρτύριο, το οποίο είναι ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο.

Βίντεο κλιπ

Δύο τραγούδια οπτικοποιήθηκαν από το Χ. Το Τάσεις Αυτοκτονίας και το Πες Το Ξανά.

Βραβεία

Στην 2η Απονομή των Βραβείων Αρίων το 2003 η Άννα Βίσση κέρδισε το βραβείο Καλύτερη Τραγουδίστρια στην κατηγορία Ποπ και Βίντεο Κλιπ της Χρονιάς για το "Τάσεις Αυτοκτονίας" σε σκηνοθεσία Γιώργου Γκάβαλου
Τρύφων Τριανταφυλλάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Τριανταφυλλάκου (1863-1934), ο οποίος υπήρξε αξιωματικός του Πυροβολικού και εγγονός του συνονόματου και συνεπωνύμου του, Δημάρχου Τρίπολης, Τρύφωνα Τριανταφυλλάκου. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ίδρυσε την ομάδα "Εθνική Δράσις". Συνελήφθη από τους Ιταλούς και υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως.
Την περίοδο 1946-47 ανέλαβε τη διεύθυνση του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Αρκαδίας με το Λαϊκό Κόμμα και συγκέντρωσε 1.825 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας για πρώτη φορά το 1949 με το Νέο Κόμμα του Μαρκεζίνη και μετά το 1951 και το 1952 (βουλευτής Μαντινείας) με τον Ελληνικό Συναγερμό. Εν συνεχεία εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με την ΕΡΕ το 1956, το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964.
Ήταν υφυπουργός Οικισμού από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 28 Φεβρουαρίου 1958 και εν συνεχεία υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων από τις 28 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαρτίου 1958. Στην επόμενη κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε (5 Ιανουαρίου 1959) Υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως, ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961.Για την υπουργοποίησή του αυτή ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, τη συνδέει με το γεγονός πως η σύζυγος του Τριανταφυλλάκου είχε κοινωνικές σχέσεις με τη σύζυγο του Καραμανλή-έπαιζε τακτικά χαρτιά με την Αμαλία-ενώ τον ήθελε και η η πρώτη του εξαδέλφη Ελένη Βλάχου. Υπηρέτησε ως υπουργός Δημοσίων Έργων και στην κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου από τις 25 Νοεμβρίου 1973 ως τις 23 Ιουλίου 1974.
Το αρχείο του δωρήθηκε από τη Ρένια Τριανταφυλλάκου τον Οκτώβριο του 1996 και καλύπτει την περίοδο 1940-1985.
Για την αντιστασιακή του δράση τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας το 1946.