google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοχάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά σε αυτόν αφορά ένα περιστατικό του έτους 322 π.Χ., όταν προσπάθησε μάταια να αποτρέψει την παράδοση του Δημοσθένη και των άλλων ρητόρων με αντιμακεδονικά αισθήματα, την οποία είχε διατάξει ο Αντίπατρος. Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια έζησε πιθανότατα στην εξορία. Όταν στην Αθήνα επανήλθε το δημοκρατικό πολίτευμα χάρις στο Δημήτριο τον Πολιορκητή το 307 π.Χ., ο Δημοχάρης κατέλαβε σημαντικά αξιώματα. Εντούτοις εκδιώχθηκε και πάλι το 303 π.Χ., όταν περιγέλασε το διάταγμα του Στρατοκλή, το οποίο ήταν γεμάτο κολακείες προς το πρόσωπο του Δημητρίου.
Ο Δημοχάρης ανακλήθηκε το 298 π.Χ., και κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων ετών ενίσχυσε και εξόπλισε την πόλη με προμήθειες και πολεμοφόδια. Το 296 π.Χ. (ή το 295 π.Χ.) εξορίστηκε και πάλι, επειδή σύναψε συμμαχία με τους Βοιωτούς, και δεν επέστρεψε πριν από το 287 π.Χ. (ή το 286 π.Χ.) Το 280 π.Χ. προέτρεψε τους Αθηναίους να κατασκευάσουν ένα μνημείο προς τιμήν του θείου του με ανάλογη επιγραφή. Μετά το θάνατό του, περίπου πέντε χρόνια αργότερα, ο γιος του Δημοχάρη πρότεινε και πέρασε ένα διάταγμα  ώστε να στηθεί μνημείο προς τιμήν του, το οποίο θα τιμούσε τις υπηρεσίες του προς το Δήμο. Οι τελευταίες πρέπει να περιελάμβαναν τη μείωση των δημόσιων δαπανών, την καλύτερη διαχείριση των κρατικών πόρων (μετά την επιστροφή του το 287) και τις επιτυχημένες διπλωματικές σχέσεις με τους ηγεμόνες της Μακεδονίας και της Αιγύπτου.
Παρόλο που ήταν φίλος με τον στωικό Ζήνωνα, ο Δημοχάρης θεωρούσε όλους τους άλλους φιλοσόφους εχθρούς της ελευθερίας, και το 306 π.Χ. υποστήριξε την πρόταση κάποιου Σοφοκλή, να εκδιωχθούν όλοι από την Αττική. Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, ο Δημοχάρης συνέγραψε μια ιστορία των καιρών του, γραμμένη με ρητορικό πάρα ιστορικό ύφος. Ως ομιλητής ήταν γνωστός για την ελευθερία με την οποία χρησιμοποιούσε τη γλώσσα. Δέχτηκε σφοδρή επίθεση από τον Τιμαίο, αλλά βρήκε ένθερμη υποστήριξη στο πρόσωπο του Πολύβιου. Άλλες αναφορές συναντούμε στα έργα του Πλουτάρχου, «Δημοσθένης» , «Δημήτριος»  και «Vitae decem oratorum» .
Κουρτ Βάλε

Παρασημοφορήσεις

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, του απονεμήθηκαν τα παράσημα του Σιδηρού Σταυρού (Πρώτου Βαθμού) και του Pour le Mérite και διοικούσε τις Γερμανικές δυνάμεις στη Μάχη της Ταμπόρα.
Πηδάλιον

Τo «Πηδάλιο» αποτελεί συλλογή κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας που εκπονήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από τους λόγιους αγιορείτες μοναχούς Νικόδημο Αγιορείτη και Αγάπιο, σε δημώδη γλώσσα, και περιέχει παράθεση, ερμηνεία και «συμφωνία» των κανόνων των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών συνόδων, των τοπικών συνόδων και των Πατέρων της εκκλησίας, με σκοπό, όπως εξαγγέλλεται στο προοίμιο του βιβλίου, να ωφεληθούν οι χριστιανοί. Στις εκτεταμένες υποσημειώσεις, οι δύο μοναχοί ασχολούνται με πολλά σύγχρονά τους θέματα και συνήθειες, που κάποιες φορές υπερβαίνουν το κείμενο του κανόνα.

Δομή

Η μέθοδος που ακολουθείται ση διαπραγμάτευση κάθε κανόνα είναι : στην αρχή προτάσσεται το κείμενο του κανόνα. Στη συνέχεια παρατίθεται η ερμηνεία του κανόνος στην απλή νεοελληνική γλώσσα για τους απλοϊκούς και ασόφουςΜε νέα εξ αρχής διατύπωση των εξηγήσεων του Ιωάννη Ζωναρά, Θεόδωρου Βαλσαμώνος και του Αλέξιου Αριστεινού, διατύπωση που φέρει την προσωπική σφραγίδα τους.
Πάπας Κελεστίνος Γ΄

Καρδινάλιος

Θεωρούμενος από την Κούρια ως ειδήμονας για την Ισπανία, ο Τζιακίντο διεξήγαγε δύο λεγατικές αποστολές στην Ισπανία το 1154–55 και το 1172–75 ως Καρδινάλιος Διάκονος της Σάντα Μαρία στο Κοσμεντίν.

Πάπας

Έστεψε τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ' την ημέρα μετά την εκλογή του το 1191 με μια τελετή που συμβόλιζε την απόλυτη επικυριαρχία του, όπως περιγράφει ο Ρότζερ του Χόβντεν. Ακολούθως αφόρισε τον ίδιο τον Ερρίκο ΣΤ' επειδή φυλάκισε λανθασμένα τον Βασιλιά Ριχάρδο Α' της Αγγλίας. Τοποθέτησε την Πίζα σε interdict, ο οποίος άρθηκε από τον διάδοχό του Ιννοκέντιο Γ΄ το 1198. Καταδίκασε τον Βασιλιά Αλφόνσο Θ΄ της Λεόν για τον γάμο του με την Θηρεσία της Πορτογαλίας λόγω τη συγγένειας αίματός τους. Μετά, το 1196, αφόρισε τον Αλφόνσο Θ΄ επειδή έκανε ειρήνη με τους Μουσουλμάνους ενώ πολεμούσε με την Καστίλη. Μετά τον γάμο μεταξύ του Αλφόνσο και της Μπερανγκουέλα της Καστίλης, ο Κελεστίνος επίσης αφόρισε τον Αλφόνσο και έθεσε σε interdict την Λεόν.
Το 1198 επιβεβαίωσε τους νόμους των Τευτόνων Ιπποτών ως στρατιωτικού τάγματος.
Επρόκειτο να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να προτείνει ένα διάδοχο (τον Καρδινάλιο Τζιοβάννι ντι Σαν Πάολο, ΤΑΒ) λίγο πριν τον θάνατό του, αλλά δεν του επιτράπηκε από τους καρδιναλίους.
Τενοτστιτλάν

Ιστορία

Σύμφωνα με την ιστορία των Αζτέκων, οι μετανάστες Μέσικα ίδρυσαν την Τενοτστιτλάν σε ένα ελώδες νησί το 1325, ακολουθώντας έναν οιωνό από τον θεό τους Ουιτζιλοπότστλι, έναν αετό, καθισμένο σε έναν κάκτο να τρώει ένα φίδι. Η εικόνα είναι σήμερα το εθνικό σύμβολο του Μεξικού. Η γεωγραφική θέση της Τενοτστιτλάν στην πυκνοκατοικημένη λεκάνη του Μεξικού παρείχε σημαντικές ευκαιρίες για εμπόριο και η πόλη επεκτεινόμενη γρήγορα έφθασε σε καθεστώς ευημερίας. Έγινε αυτοκρατορική πρωτεύουσα με τον σχηματισμό της αυτοκρατορίας των Αζτέκων 1428. Οι Μέσικα εν ευθέτω χρόνω κατέκτησαν ένα μεγάλο τμήμα της μεσοαμερικανικής επικράτειας. Οι φόροι των εκατομμυρίων υποτελών απέφεραν πλούτη για την πόλη, η οποία στην εποχή της ισπανικής κατάκτησης το 1519 κάλυπτε έκταση πέντε τετραγωνικών μιλίων με πληθυσμό περίπου 200.000. Το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης καταστράφηκε από τους κατακτητές και πάνω στα ερείπιά της χτίστηκε η Πόλη του Μεξικού.
Λάρινος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάρινος είναι γνωστός ένας βοσκός, ο οποίος έκλεψε από τον Ηρακλή μερικά από τα βόδια του Γηρυόνη, τα οποία έφερνε ο ήρωας μαζί του επιστρέφοντας από τον άθλο αυτό. Από τα βόδια αυτά κατάγονται σύμφωνα με την παράδοση οι επονομαζόμενοι «λάρινοι βόες» της Ηπείρου.
Τζων Γκούντιναφ

Επιτεύγματα και καταξίωση

Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 500 επιστημονικές εργασίες, 85 κεφάλαια βιβλίων και επισκοπές, και πέντε βιβλία, μεταξύ των οποίων δύο πρωτοποριακά της επιστήμης του. Για τα επιτεύγματά του έλαβε πολλές διακρίσεις, μεταξύ άλλων το βραβείο Von Hippel το 1898, το βραβείο της Ιαπωνίας το 2001 και άλλα.
Βούβερ (κρατήρας)

Ο Βούβερ είναι ένας κρατήρας στην επιφάνεια του δορυφόρου του Ουρανού, Ουμβρηίλ . Εκτιμάται ότι έχει διάμετρο 98 χιλιομέτρων. Το γεωγραφικό μήκος και πλάτος από το κέντρο της είναι 311,6 ° και -4,7 °, αντίστοιχα.
Ο Βούβερ είναι μια λαμπρή κεντρική αιχμή, η οποία αποτελεί ένα από τα λίγα φωτεινά χαρακτηριστικά του Ουμβριήλ που πραγματικά ξεχωρίζει επάνω στην σκοτεινή επιφάνειά του.
Ο κρατήρας πήρε το όνομά του από τον Βούβερ (Vuver), ένα κακό πνεύμα της Φίννων του Βόλγα.
Εφρέμ Ινονί

Καριέρα

Γεννήθηκε στο χωριό Μπακινγκιλί, κοντά στη Λιμπέ, στη Νοτιοδυτική Επαρχία.στις 16 Αυγούστου του 1947). Είναι Αγγλόφωνος και ανήκει στην εθνοτική ομάδα Μπακουέρι. 
Προτού γίνει πρωθυπουργός, χρημάτισε Γραμματέας του Κράτους για Οικονομικά Ζητήματα, τον Απρίλιο του  1992 και έπειτα αναπληρωτής γενικός γραμματέας της προεδρίας, από τις 27 Νοεμβρίου του 1992 ως την έναρξη της πρωθυπουργίας του.

Πρωθυπουργία

Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Πωλ Μπιγιά στις 8 Δεκεμβρίου του 2004, στο πλαίσιο κυβερνητικού ανασχηματισμού και ορκίστηκε την ίδια ημέρα.

Αποπομπή

O Ινονί αποπέμφθηκε από τον πρόεδρο Μπιγιά στις 30 Ιουνίου του 2009. Ο ανασχηματισμός ήταν ο πιο εκτεταμένος από τότε που είχε διοριστεί ο ίδιος ο Ινονί στην πρωθυπουργία. Ο ίδιος ο πρόεδρος ανακοίνωσε στο κρατικό ραδιόφωνο ότι 12 υπουργοί είχαν απολυθεί, μεταξύ των οποίων ο Ινονί και ο υπουργός Άμυνας. Πιστεύεται ότι η δημόσια κατακραυγή για τις αυξημένες τιμές στα τρόφιμα και η κυβερνητική διαφθορά, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες του Μπιγιά να εξασφαλίσει υποστήριξη για τις επόμενες προεδρικές εκλογές είχαν αποτέλεσμα την αποπομπή της κυβέρνησης. Ο Ινονί θα εξασφάλιζε οικονομική βοήθεια ύψους 140 εκατομμυρίων δολαρίων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Φιλεμόν Γιανγκ.
Ντόρις Λόιτχαρτ

Καριέρα

Γεννήθηκε στο καντόνι Ααργκάου στις 10 Απριλίου 1963. Έγινε μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου την 1η Αυγούστου 2006 και έγινε επικεφαλής του Τομέα της Ομοσπονδίας επί Οικονομικών Θεμάτων. Το 2008 εξελέγη αντιπρόεδρος της Συνομοσπονδίας για το έτος 2009. Στις 2 Δεκεμβρίου του 2009 εξελέγη με 158 ψήφους σε σύνολο 183 ψηφισάντων στο αξίωμα της Προέδρου της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2010. Από το 1999 ως το 2006 ήταν μέλος του Ελβετικού Εθνικού Συμβουλίου. Την περίοδο από το 2004 ως το 2006 χρημάτισε πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CVP/PDC).
Έπειτα από την παραίτηση του Ζοζέφ Ντάις από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, η Λόιτχαρτ εξελέγη αντικαταστάτριά του, στις 14 Ιουνίου 2006 με 133 σε σύνολο 234 έγκυρων ψηφοδελτίων και έγινε το 109ο μέλος (και η πέμπτη γυναίκα) του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου.
Την 1η Ιανουαρίου 2017 ανέλαβε Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για 12 μήνες.
Ελκτική διάταξη

Ένα αεροσκάφος κατασκευασμένο με ελκτική διάταξη έχει τον έλικα τοποθετημένο μπροστά από τον κινητήρα του έτσι ώστε το αεροσκάφος να έλκεται στον αέρα, σε αντίθεση με την προωθητική διάταξη, στην οποία οι έλικες βρίσκονται πίσω και ωθούν το αεροσκάφος μπροστά.
Κατά τα πρώτα χρόνια της μηχανοκίνητης αεροπορίας χρησιμοποιούνταν ευρύτατα τόσο μοντέλα με προωθητικής όσο και ελκτικής διάταξης. Ωστόσο στα μέσα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το ενδιαφέρον για αεροσκάφη με προωθητική διάταξη μειώθηκε και κυριάρχησε η ελκτική διάταξη. Σήμερα, τα ελικοφόρα αεροσκάφη είναι κατά κύριο λόγο με ελκτική διάταξη, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

Πρώιμη χρήση του όρου

Από το 1910, κατά τα πρώτα χρόνια πτήσεων, άρχισε να υπάρχει διάκριση μεταξύ της προπέλας και του ελκτικού έλικα. Το Βασιλικό Σώμα Αεροπορίας ονόμασε τα αεροσκάφη αυτά «τύπου Μπλέριοτ», από τον Λουί Μπλέριοτ για να τα διακρίνει από τα «τύπου Φαρμάν» προωθητικής διάταξης αεροσκάφη.

Στρατιωτική αεροπορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Από στρατιωτική άποψη, το πρόβλημα με τα μονοκινητήρια ελκτικά αεροσκάφη ήταν πως οι κυβερνήτες δεν μπορούσαν να εκπυρσοκροτήσουν δια μέσω του τόξου του έλικα χωρίς να χτυπήσουν τις λεπίδες της προπέλας με τις σφαίρες τους. Κάποιες προτεινόμενες λύσεις ήταν η τοποθέτηση των όπλων γύρω από το τόξο της προπέλας, είτε σε γωνία είτε πλευρικά – κάτι που έκανε τη στόχευση δύσκολη – ή ακόμη και στην πάνω πτέρυγα ενός διπλάνου ώστε οι σφαίρες να περνούν πάνω από την προπέλα.
Το πρώτο σύστημα εκπυρσοκρότησης διαμέσω της προπέλας αναπτύχθηκε από τον Γάλλο μηχανικό Εζέν Γκιλμπέρ για την εταιρεία Morane-Saulnier και σε αυτό συμπεριλαμβανόταν η τοποθέτηση μεταλλικών «σφηνών αντανάκλασης» στις λεπίδες της προπέλας ενός μονοπλάνου Morane-Saulnier L. Χρησιμοποιήθηκε άμεσα με επιτυχία από τον Γάλλο αεροπόρο Ρολάν Γκαρός και επίσης σε τουλάχιστον ένα Sopwith Tabloid της Αεροπορικής Υπηρεσίας του Βασιλικού Ναυτικού.
Η τελική λύση ήταν ο μηχανισμός συγχρονισμού, πιο γνωστός ως συγχρονιστής όπλων, που αναπτύχθηκε από τον Άντονι Φόκερ και τοποθετήθηκε στο μονοπλάνο Fokker E.I του 1915. Το πρώτο βρετανικό αεροσκάφος με ελκτική διάταξη το οποίο σχεδιάστηκε ειδικά ώστε να του τοποθετηθεί μηχανισμός συγχρονισμού ήταν το Sopwith 1½ Strutter το οποίο τέθηκε σε υπηρεσία στις αρχές του 1916.
Σε άλλες λύσης αποφυγής του τόξου της προπέλας συμπεριλαμβανόταν το πέρασμα του σωλήνα του όπλου μέσω του άξονα περιστροφής του έλικα – χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην παραγωγή στρατιωτικών αεροσκαφών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το γαλλικό SPAD S.XII – ή η τοποθέτηση των όπλων στις πτέρυγες. Η τελευταία λύση χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 έως την αρχή της εποχής της αεριώθησης.
Νήμα (υπολογιστές)

Στην πληροφορική, ένα νήμα εκτέλεσης (Αγγλικά: thread) είναι η μικρότερη ακολουθία προγραμματισμένων εντολών που μπορεί να υποστεί διαχείριση ανεξάρτητα από το λειτουργικό σύστημα. Ένα νήμα είναι μια ελαφριά διεργασία. Η υλοποίηση των νημάτων και των διεργασιών διαφέρει από το ένα λειτουργικό σύστημα στο άλλο. Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις ένα νήμα εμπεριέχεται σε μια διεργασία. Μπορούν να υπάρχουν πολλαπλά νήματα μέσα στην ίδια διεργασία, τα οποία μπορούν να μοιράζονται πόρους από το σύστημα, όπως μνήμη. Διαφορετικές διεργασίες δεν μπορούν να μοιράζονται τους ίδιους πόρους. Συγκεκριμένα, τα νήματα μιας διεργασίας περιέχουν τις εντολές προς την εκτελούμενη διεργασία (δηλαδή τον κώδικα της) και το εννοιολογικό της πλαίσιο (οι τιμές των μεταβλητών της σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή.
Σε έναν απλό επεξεργαστή, η πολυνημάτωση (multithreading) πραγματοποιείται με τη μέθοδο της πολυπλεξίας με διαίρεση χρόνου (όπως στην πολυεπεξεργασία): ο επεξεργαστής μεταπηδάει μεταξύ των διάφορων νημάτων. Αυτή η εναλλαγή μεταξύ των διεργασιών ονομάζεται Μεταγωγή περιβάλλοντος (Αγγλικά: context switch) , και συμβαίνει σε πολύ τακτά χρονικά διαστήματα, τέτοια έτσι ώστε ο χρήστης έχει την εντύπωση ότι τα νήματα εκτελούνται την ίδια στιγμή. Μόνο σε έναν επεξεργαστή με πολλούς επεξεργαστικούς πυρήνες, τα νήματα εκτελούνται πραγματικά ταυτόχρονα και κάθε πυρήνας εκτελεί ένα συγκεκριμένο νήμα ή εργασία.  
Η υποστήριξη για νήματα ποικίλει ανάμεσα στις γλώσσες προγραμματισμού: κάποιες γλώσσες απλά δεν υποστηρίζουν την εκτέλεση παραπάνω του ενός νήματος για ένα πρόγραμμα ταυτόχρονα. Παραδείγματα τέτοιων γλωσσών είναι η Python και η OCaml οι οποίες παρόλο που έχουν βιβλιοθήκες για δημιουργία νημάτων δεν εκτελούνται τα νήματα ταυτόχρονα  . Άλλες γλώσσες περιορίζονται στη χρήση νημάτων χρήστη τα οποία δεν είναι ορατά στο πυρήνα και έτσι δεν μπορούν να εκτελεστούν ταυτόχρονα. Μόνο τα νήματα πυρήνα που είναι ορατά στον χρονοδρομολογητή του πυρήνα, μπορούν να εκτελεστούν ταυτόχρονα.
Πολλά σύγχρονα λειτουργικά συστήματα υποστηρίζουν τόσο νήματα καταμερισμού χρόνου, όσο και νήματα παράλληλης πολυεπεξεργασίας, στον χρονοδρομολογητή τους. Ο πυρήνας ενός λειτουργικού συστήματος επιτρέπει στους προγραμματιστές να χειρίζονται τα νήματα μέσω της διεπαφής κλήσεων συστήματος.  Ορισμένες υλοποιήσεις λέγονται νήμα πυρήνα, ενώ ελαφρά διεργασία είναι ο ειδικός τύπος νήματος πυρήνα που μοιράζεται την ίδια κατάσταση και πληροφορίες. Στα συστήματα unix υπάρχει το POSIX στάνταρντ για δημιουργία POSIX νημάτων.
Αλφόνσος Γ΄ των Αστουριών

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ορδόνιο Α΄ των Αστουριών και της Μουνιαδόνια ή Μούνια.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στις Αστουρίες και στο Λεόν. Οι πηγές τον αποκαλούν "πρίγκιπα της Γαλικίας" και "αυτοκράτορα της Ισπανίας", ο πρώτος που κλήθηκε έτσι.
Citroën Activa

Tα Citroën Activa και Citroën Activa 2 ήταν δύο πρωτότυπα αυτοκίνητα (concept cars) που κατασκευάστηκαν από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, ως μέσο για τη δοκιμή και την επίδειξη τεχνολογιών, οι οποίες προορίζονταν για μελλοντική χρήση σε αυτοκίνητα παραγωγής της. Και τα δύο είχαν παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, του 1988 και του 1990 αντίστοιχα. Το όνομα Activa χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ του 1994 και του 2001, ως ονομασία της έκδοσης του Citroën Xantia που ήταν εφοδιασμένη με ενεργό ανάρτηση, την Xantia Activa.
Και τα δύο αυτά πρωτότυπα σχεδιάστηκαν από τον Dan Abramson, ενώ στο συνολικό πρότζεκτ είχαν εμπλακεί συνολικά 100 μηχανικοί σε όλα τα χρονικά του στάδια.
Ασημένιο Έβρου

Γεωγραφικά Στοιχεία

Το Ασημένιο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Έβρου που είναι περιφερειακή μονάδα στην Ελλάδα. Είναι περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο του Διδυμοτείχου. Παρακάμπτεται από την Ελληνική Εθνική Οδό 51. Τα κοντινότερα μεγαλύτερα χωριά είναι το Σοφικό προς τα βόρεια, και το Πύθιο στα νοτιοανατολικά.
Το Ασημένιο έχει υψόμετρο 51 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, με γεωγραφικό πλάτος 41,3984674368 και γεωγραφικό μήκος 26,5601096795.
1387 Κάμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κάμα είναι άγνωστα.
Μελισσίνης Ιωακείμ

Ο αρχιερέας Μελισσίνης Ιωακείμ ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Ήταν μοναχός στο Άγιο Όρος. Αρχικά βρέθηκε στα Βέρβαινα και ευλόγησε τα όπλα των Ελλήνων, και συνέδραμε παρακινώντας τους πολίτες να επαναστατήσουν.
Έκανε περιοδείες στα χωριά για να στείλει στρατιώτες στο στρατόπεδο και τους έδινε ευχετικές συμβουλές.
Περιβαλλοντικός παράγοντας

Στην οικολογία, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι όλα τα αβιοτικά στοιχεία που επηρεάζουν τη δομή και τη λειτουργία ενός οικοσυστήματος. Σύμφωνα με την αναθεωρημένη θεωρία της οικολογικής διαδοχής, το οικοσύστημα και οι βιοκοινότητές του περνούν από διάφορα στάδια μέχρις ότου φτάσουν σε σχετικά σταθερή κατάσταση όπου συμβαίνουν μεν μεταβολές αλλά με αργούς ρυθμούς. Το βιοτικό δυναμικό ή κλιμακτικό μόρφωμα που προκύπτει είναι ένα μωσαϊκό καταληκτικών βιοκοινοτήτων που εξαρτάται από όλους τους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Όποιες τοπικές διαφοροποιήσεις στο μόρφωμα αντανακλούν αντίστοιχες περιβαλλοντικές μεταβολές. Παρόλο που η διαδοχή παρουσιάζει μια γενική προβλεψιμότητα ως προς τη μεταβολή της βλάστησης (ζιζάνια, θάμνοι, δάση), η αναλυτική πρόβλεψη είναι σχεδόν αδύνατη καθώς στη διαδικασία εμπλέκεται και τυχαιότητα.
Σύμφωνα με το νόμο της ανοχής του Shelford, για κάθε είδος υπάρχουν μέγιστα και ελάχιστα όρια περιβαλλοντικών συνθηκών στα οποία μπορεί να αντέξει και να ευδοκιμήσει (εύρη ανοχής). Τα εύρη ανοχής παριστάνονται από κωνοειδείς καμπύλες. Τα περισσότερο διαδεδομένα είδη είναι εκείνα που παρουσιάζουν μεγάλο εύρος ανοχής σε όλους τους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Συνήθως κατά τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης οι οργανισμοί εμφανίζουν στενότερα εύρη ανοχής. Λόγω ανταγωνισμού και συνεχούς περιβαλλοντικής μεταβολής, συχνά οι οργανισμοί αποτυγχάνουν να ζουν στη βέλτιστη γι’ αυτά τοποθεσία.

Έδαφος

Το έδαφος για τα φυτά είναι μέσο στήριξης, αλλά και πηγή νερού και θρεπτικών συστατικών. Αποτελείται από οργανική ύλη (χούμος) και κυρίως από ανόργανη προερχόμενη από αποσάθρωση πετρωμάτων. Η ανόργανη ύλη συνήθως περιέχει άργιλο (πηλό), ιλύ (λάσπη) και άμμο. Το ποσοστό του κάθε υλικού καθορίζει την ευκολία διείσδυσης των ριζών, τον αερισμό (αριθμό και μέγεθος εδαφικών πόρων), τη θερμοκρασία, και την αποστράγγιση νερού και θρεπτικών υλών.
Σημαντικός παράγοντας του εδάφους είναι το pH (πεχά) του. Φυτά που ευδοκιμούν σε αλκαλικά εδάφη (pH > 7) ονομάζονται ασβεστόφιλα ενώ τα ασβεστόφοβα ευδοκιμούν σε όξινα εδάφη (pH < 7). Οι σημαντικότεροι παράγοντες του pH είναι το μητρικό πέτρωμα, η απόπλυση και ο ρυθμός ανακύκλωσης θρεπτικών. Τα περισσότερα φυτά προτιμούν εδάφη με ουδέτερα pH. Σε πολύ αλκαλικά εδάφη κάποια ανόργανα συστατικά καθίστανται αδιάλυτα και τα φυτά αδυνατούν να τα απορροφήσουν. Από την άλλη, σε πολύ όξινα εδάφη ορισμένα ανόργανα στοιχεία διαλύονται υπερβολικά φθάνοντας σε τοξικές συγκεντρώσεις.
Σε εδάφη με μεγάλη κλίση όπως είναι οι ορεινοί όγκοι υπάρχει έντονη απόπλυση και οι ρίζες δε προλαβαίνουν να απορροφήσουν τα θρεπτικά συστατικά.
Υπάρχει στενή αλληλεπίδραση μεταξύ εδάφους και βλάστησης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των φτωχών σε θρεπτικά συστατικά σερπεντινικών εδαφών. Τα φυτά που φιλοξενούν παρουσιάζουν αξιοσημείωτες προσαρμογές ανθεκτικότητας σε έλλειψη μακροθρεπτικών όπως το άζωτο, ο φώσφορος και το κάλιο.
2756 Ντζανγκάρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ντζανγκάρ είναι άγνωστα.
Έφη Αιλιανού

Αρχή / σπουδές / επαγγελματική ζωή

Η Αιλιανού γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα Ηλείας. Έκανε τις σπουδές της στην Αθήνα, και σπούδασε Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, γαλλικά στο Cours Special του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών και βιολί στο Εθνικό Ωδείο. Λόγω των σπουδών της στο βιολί εργάστηκε ως στέλεχος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών (1948 - 1986) και ως καθηγήτρια στο Ωδείο Αθηνών.

Ποίηση - λογοτεχνία

Δημοσίευσε την πρώτη της συλλογή ποιημάτων, τα Τραγούδια του μαύρου καπετάνιου και της Ηλιογέννητης, το 1952, σε ηλικία 28 ετών. Για το έργο της έλαβε το 1990 από την Ακαδημία Αθηνών το βραβείο Ουράνη. Συνεργάστηκε με το περιοδικό Εστία και ήταν μέλος στην Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, στη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και στον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο.

Οικογένεια / Θάνατος

Σύζυγός της ήταν ο Μιχάλης Κυριλλόπουλος, σύμβουλος του Γενικού Συμβουλίου του Κράτους. Η Αιλιανού πέθανε το 1993.
Απόπειρα πραξικοπήματος της 23ης Φεβρουαρίου 1981 στην Ισπανία

Το πραξικόπημα της 23ης Φεβρουαρίου 1981 στην Ισπανία ήταν μια απόπειρα για την κατάργηση της νεοπαγούς δημοκρατικής κυβέρνησης της χώρας, το οποίο απέτυχε λόγω της σθεναρής εναντίωσης σε αυτό τόσο της πλειοψηφίας των ηγετών του Ισπανικού στρατού, όσο και του επικεφαλής του πολιτεύματος μονάρχη Χουάν Κάρλος.
Το πραξικόπημα εκδηλώθηκε τις απογευματινές ώρες της Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου του 1981 στην Κάτω Βουλή (δύναμης 350 εδρών), ενώ το Σώμα επρόκειτο να συνεδριάσει για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στο νέο εντολοδόχο πρωθυπουργό Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο. Ένας λόχος της παραστρατιωτικής «πολιτοφυλακής» με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Αντόνιο Τεχέρο Μολίνα διέκοψε βίαια τη συζήτηση και ζήτησε από όλους τους βουλευτές να πέσουν στο έδαφος, «έως ότου ανακοινωθεί η εγκατάσταση της νέας στρατιωτικής κυβέρνησης» όπως χαρακτηριστικά δήλωσε. Στο πραξικόπημα μετείχαν επίσης, ένας ταγματάρχης του στρατού ξηράς, ένας αξιωματικός του Ναυτικού και 15 αξιωματούχοι πολιτοφύλακες (επισήμως «Εθνοφρουρά»). Κατά τη διάρκεια της εισβολής ο Τεχέρο ήταν οπλισμένος με πιστόλι με το οποίο απείλησε τον πρόεδρο της Βουλής διακόπτοντας την ομαλή της διαδικασία.
Ως ιθύνων νους της απόπειρας θεωρήθηκε ο υποστράτηγος Χάιμε Μίλανς Ντελ Μπος, στρατιωτικός διοικητής της Βαλένθια, πρώην φανατικός υποστηρικτής του καθεστώτος του δικτάτορα Φράνκο, ο οποίος είχε πολεμήσει στο πλευρό των ναζιστικών δυνάμεων που εισέβαλαν στη Σοβιετική Ένωση το καλοκαίρι του 1941. Ο Ντελ Μπος ήταν ο μόνος περιφερειακός διοικητής που κήρυξε την περιοχή του σε κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» κινητοποιώντας τεθωρακισμένες δυνάμεις και καταλαμβάνοντας καίρια σημεία της πόλης.
Οι πραξικοπηματίες συνέλαβαν ως ομήρους τους παριστάμενους βουλευτές και τα μέλη του υπηρεσιακού υπουργικού συμβουλίου, μεταξύ των οποίων τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Αντόλφο Σουάρεζ, τον ηγέτη των Σοσιαλιστών Φελίπε Γκονζάλες, τον κομμουνιστή αρχηγό Σαντιάγκο Καρίγιο, υπουργούς κ.α. Στρατιωτικές δυνάμεις κινητοποιήθηκαν άμεσα, ύστερα από ανακοίνωση του βασιλιά Χουάν Κάρλος, πως ενόψει της ανώμαλης κατάστασης, αναλαμβάνει προσωρινά τα ηνία της χώρας. Τελικά, 18 ώρες μετά την εκδήλωσή του, το πραξικόπημα έληξε αναίμακτα και οι πρωταίτιοι (συνολικά 18 αξιωματικοί) παραδόθηκαν τα ξημερώματα της Τρίτης και κατόπιν επιθυμίας τους, σε άνδρες της στρατιωτικής αστυνομίας. Σαν μεσολαβητής ενήργησε ο υπαρχηγός του στρατιωτικού επιτελείου Αλφόνσο Αρμάνα Κομίν, ο οποίος εν-συνεχεία καθαιρέθηκε ως ύποπτος συμμετοχής στην απόπειρα. Ο Τεχέρο παραδόθηκε στο γενικό διευθυντή των Εθνοφρουρών Αραμπουρού Τοπέτε.