google/wiki40b huggingface dataset:
Σχέσεις Ελλάδας και Μοζαμβίκης

Οι σχέσεις Ελλάδας και Μοζαμβίκης είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης .

Επισκόπηση

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, «οι διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και φιλικές». Η μεγαλύτερη συνεργασία της Ελλάδας με τη Μοζαμβίκη είναι η συνεργασία στους τομείς της ναυτιλίας και του τουρισμού. Στη Μοζαμβίκη υπάρχει μια ελληνική κοινότητα 150 ατόμων, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν στο Μαπούτο. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Μοζαμβίκης ιδρύθηκε το 2006 . 
Οι πολίτες της Ελλάδας χρειάζονται βίζα για να εισέλθουν στα σύνορα της Μοζαμβίκης.
Μάργκαρετ Μίτσελ

Η ζωή της

Η Μάργκαρετ Μίτσελ, γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1900 σε μια εύπορη οικογένεια σκωτο-ιρλανδικής καταγωγής στην Ατλάντα, της Τζόρτζια των ΗΠΑ. Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος και η μητέρα της, μια δραστήρια γυναίκα πάλευε για τα δικαιώματα των γυναικών της εποχής ενταγμένη στο κίνημα που έμεινε γνωστό με την ονομασία Σουφραζέτες.
Από μικρή, η Μίτσελ μαγεύτηκε από την ανάγνωση βιβλίων. τα οποία με τη σειρά τους τροφοδότησαν την ήδη αναπτυγμένη παιδική και εφηβική φαντασία της, με αποτέλεσμα απο την ηλικία των 11 ετών να ξεκινήσει να γράφει μικρές ιστορίες περιτειώδους χαρακτήρα και παραμύθια. Το 1916 εξάλλου, σε ηλικία 16 ετών, έγραψε και τη νουβέλα Lost Laysen ,η οποία εκδόθηκε μόλις το 1996.
Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε σε ιδιωτικό σχολείο της Ατλάντα και αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στο κολλέγιο Σμιθ της Μασσαχουσέτης που τότε θεωρούνταν το καλύτερο κολλέγιο στην Αμερική για κορίτσια. Ο θάνατος της μητέρας της, όμως στις αρχές του 1919, την ανάγκασε να αφήσει το κολλέγιο, να γυρίσει πίσω στην Ατλάντα και να αναλάβει το νοικοκυριό.
Τον Σεπτέμβρη του 1922 παντρεύεται τον Ρεντ Απσooυ, έναν μάλλον αποτυχημένο νεαρό αλκοολικό και ο δυστυχισμένος γάμος της θα λήξει δυο μήνες αργότερα, ενώ το διαζύγιο θα βγει επίσημα το 1924. Τον Ιούλιο του 1925 η Μίτσελ θα κάνει τον δεύτερο και τελευταίο γάμο της με τον παλιό της φίλο Τζων Μάρς.
Το 1922 εξάλλου άρχισε να συνεργάζεται με την τοπική εφημερίδα The Atlanta Journal sunday magazine, κυρίως για βιοποριστικούς λόγους. Η δημοσιογραφική της καριέρα θα τελειώσει το 1926 όταν θα προτιμήσει να αφοσιωθεί στο ρόλο της νοικοκυράς αλλά και να ξεκινήσει τη συγγραφή του βιβλίου της, Όσα παίρνει ο άνεμος. Στο βιβλίο θα αφιερώσει τα επόμενα τρία χρόνια της ζωής της.
Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μίτσελ έγινε εθελόντρια του αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού. Επίσης βοηθούσε στη συγκέντρωση χρημάτων με την πώληση ομολόγων του πολέμου, έγραφε γράμματα σε στρατιώτες, και επισκεπτόταν ασθενείς σε νοσοκομεία.
Η Μίτσελ ήταν μαζί με τον σύζυγό της το απόγευμα της 11ης Αυγούστου του 1949 και βάδιζαν για τον κινηματογράφο όταν ένας μεθυσμένος ταξιτζής, που εκείνη την ώρα οδηγούσε το προσωπικό του αυτοκίνητο, την χτύπησε σοβαρά. Δεν ανέκτησε τις αισθήσεις της ποτέ και πέντε μέρες μετά – στις 16 Αυγούστου - πέθανε στο νοσοκομείο. 
Το Gone with the Wind (ελληνικός τίτλος Όσα παίρνει ο άνεμος), έχει ως πλαίσιο τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο κοιταγμένο από την πλευρά των Νοτίων. Το έργο αυτό μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Γιάννη Λάμψα (εκδ. "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΑΓΓΑΝΙΑΣ").
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1892-1893

Το 1892-1893 διοργανώθηκε το πέμπτο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Σάντερλαντ κατέκτησε το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή φορά, αφήνοντας την Πρέστον Νορθ Εντ στην δεύτερη θέση. Αυξήθηκε η συμμετοχή στις δεκάξι ομάδες από δεκατέσσερις της προηγούμενης σεζον 1891-1892. Για πρώτη φορά πήραν μερος η Νότιγχαμ Φόρεστ , η Γουένσντεϊ και η Νιούτον Χελθ γνωστή όπως θα μετονομαστεί το 1902 σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Για πρώτη φορά θα υπάρξουν αγώνες μπαράζ για τις τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, με τις τρεις πρώτες της δεύτερης κατηγορίας.
Ταινία τρόμου

Οι ταινίες τρόμου είναι είδος ταινιών, που δημιουργούνται με σκοπό να προκαλέσουν στο θεατή φόβο, αποστροφή ή τρόμο του αγνώστου. Στα πρώτα χρόνια του κινηματογράφου, τα σενάρια των ταινιών τρόμου εμπνέονταν από χαρακτήρες βασισμένους σε ιστορίες της κλασσικής λογοτεχνίας του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, του Μπραμ Στόκερ, και της Μαίρη Σέλλεϋ. Το είδος αυτό έχει αντέξει στο χρόνο εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Το μακάβριο και το υπερφυσικό είναι συχνά θέματα. Το είδος αυτό μοιράζεται κοινά στοιχεία με τα είδη της φαντασίας, του υπερφυσικού και του θρίλερ.
Οι ταινίες τρόμου στοχεύουν συχνά στην ενεργοποίηση των εφιαλτών, των φόβων, των μεταστροφών και του τρόμου των θεατών. Η πλοκή αυτών των ταινιών συνήθως αφορά σε και εμπεριέχει στοιχεία από εξωγήινους, βαμπίρ, αίμα, βασανιστήρια, άγρια ζώα, φυσικές καταστροφές, λυκανθρώπους, ζόμπι, μούμιες, τέρατα, κατά συρροή δολοφόνους, ψυχοπαθείς, κανίβαλους, πνεύματα, δαίμονες, σατανισμό, φαντάσματα, μάγισσες, και άλλους χαρακτήρες που μπορούν να προκαλέσουν φόβο.
Υποκατηγορίες του είδους αυτού είναι οι εξής: ταινίες τρόμου-δράσης, κωμωδίες-τρόμου, σωματικού τρόμου, καταστροφής-τρόμου, εορταστικές-τρόμου, δραματικές-τρόμου, ψυχολογικού τρόμου, επιστημονικής φαντασίας-τρόμου, σλάσερ-τρόμου, υπερφυσικές-τρόμου, γκόθικ-τρόμου, φυσικού τρόμου, ζόμπι-τρόμου, πρώτου πλάνου-τρόμου και εφηβικές-τρόμου.
Κεφαλληνία (αερόστρωμνο αποβατικό)

Το ΠΤΜ «Κεφαλληνία» L-180 είναι το πρώτο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παρελήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ρωσικής προελεύσεως και σχεδιάσεως, τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Ναυπηγήθηκε το 1993 στην Αγία Πετρούπολη και παραδόθηκε στο Ρωσικό Ναυτικό το 1994. Το 2000 αγοράστηκε από την Ελλάδα. Σύμφωνα με την σύμβαση που υπογράφηκε έγινε από την Ρωσική πλευρά πλήρης επισκευή όλων των συστημάτων του σκάφους με κύριες μετασκευές στα συστήματα ψύξεως ελαίου των κυρίων μηχανών, την προσθήκη δύο επιπλέον συστημάτων κλιματισμού και την προσθήκη δύο μετατροπέων ηλεκτρικής ισχύος. Από τον Οκτώβριο έως τον Νοέμβριο του 2000 διεξήχθησαν οι έλεγχοι του σκάφους εν όρμω (harbor trials) και εν πλω (sea trials) στην Αγία Πετρούπολη Ρωσίας.
Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2001.
Αιγυπτιολογία

Εισαγωγή

Ως αντικείμενο μελέτης και έρευνας στην Αιγυπτιολογία θα μπορούσε να οριστεί η ιστορία, οι πρακτικές και οι ιδεατές κατηγοριοποιήσεις ενός πολιτισμού που υπήρξε ιδιαίτερα γόνιμος σε παραγωγή γραπτών μνημείων, τέχνης, αρχιτεκτονικής και άλλων μορφών υλικού πολιτισμού. Η αφθονία των ευρημάτων επιτρέπει στους Αιγυπτιολόγους να επιχειρήσουν μια ανασύνθεση της θρησκευτικής σκέψης, των οικονομικών συστημάτων, των λεπτομερειών του δημοσίου βίου, της αρχαίας παθολογίας και πολλών άλλων όψεων της καθημερινής ζωής. Η γνώση των Αιγυπτιολόγων, των αρχαιολόγων, των γλωσσολόγων, των γεωλόγων και όλων όσων εμπλέκονται σε μια έρευνα στην Αίγυπτο, αντανακλά τη διεπιστημονική προσέγγιση που χρειάζεται, ώστε να αποκτήσει νόημα όλος αυτός ο πλούτος πληροφοριών.

Έρευνα

H Αιγυπτιολογία συγκεκριμένα ερευνά τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία, τη θρησκεία, την τέχνη, την οικονομία, τα ήθη και τα έθιμα αυτού του διακριτού πολιτισμού από την 5η χιλιετία π.Χ. έως το τέλος της ρωμαϊκής διακυβέρνησης στον 4ο αιώνα.
Η σύγχρονη Αιγυπτιολογία βρίσκει τις απαρχές της στο έτος 1822, όταν ο Ζαν-Φρανσουά Σαμπολλιόν ανήγγειλε την αποκρυπτογράφηση του συστήματος των ιερογλυφικών, με τη βόηθεια της στήλης της Ροζέττας. Με την επακόλουθη αυξανόμενη γνώση της αρχαίας αιγυπτιακής γραφής και γλώσσας, η μελέτη του πολιτισμού της αρχαίας Αιγύπτου γνώρισε αλματώδη ανάπτυξη.

Προβλήματα

Υπάρχουν ακόμη πολλά άλυτα προβλήματα σχετικάμε την αρχαία Αίγυπτο. Πιθανώς αρκετά από αυτά δε θα επιλυθούν ποτέ ελλείψει μαρτυριών. Η αιγυπτιακή αρχαιολογία βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς μετάβασης, καθώς τίθενται διαρκώς οι χρονολογήσεις και οι προτεινόμενες ορολογίες υπό αμφισβήτηση. Το αρχαιολογικό αρχείο είναι ατελές, καθώς λείπουν ή καταστράφηκαν αναρίθμητα τέχνεργα στην περίοδο του έντονου αρχαιοδιφικού ενδιαφέροντος και των μεγάλων μουσείων, που αναζητούσαν συλλογές με κάθε κόστος. Νέες αρχαιολογικές ανακαλύψεις θέτουν υπό αμφισβήτηση παλαιότερα συμπεράσματα και επιπλέον παρατηρούνται προβλήματα εσωτερικής συνοχής στη χρονολογική διαδοχή των ποικίλων δυναστειών, όπως επίσης και προβλήματα στις περιόδους που η Αίγυπτος υπέκυψε σε εξωτερικούς κατακτητές.
Γκιγιόμ ντε Σοννάκ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο ντε Σοννάκ γεννήθηκε σε μια οικογένεια ευγενών στη γαλλική περιοχή της Ρουέργκ, αλλά δεν έχει διασωθεί η ημερομηνία της γέννησής του. Περιγράφεται από τον Μάθιου Πάρις ως «ένας διακριτικός και ενημερωμένος άνθρωπος, ο οποίος επιπλέον, ήταν εξειδικευμένος και έμπειρος στα θέματα του πολέμου».
Ο ντε Σοννάκ ήταν ένα καθιερωμένο μέλος του Τάγματος των Ναϊτών πριν από την εκλογή του ως Μεγάλος Μαγίστρος. Ήταν ο καθηγούμενος της Ακουιτανίας στη Γαλλία για τους Ναΐτες και έφτασε στους Αγίους Τόπους γύρω στο φθινόπωρο του 1247, βρίσκοντας τα απομεινάρια του βασιλείου της Ιερουσαλήμ σε επισφαλή κατάσταση. Το 1244, ο Μεγάλος Μάγιστρος Αρμάν ντε Περιγκόρ πιάστηκε αιχμάλωτος σε μια μάχη κοντά στη Γάζα, και καθώς δύο χρόνια αργότερα οι διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωσή του απέτυχαν, ο ντε Σοννάκ προτάθηκε ως αντικαταστάτης του και έτσι έγινε ο νέος ηγέτης του Τάγματος, πριν ακόμα εκπνεύσει η πρώτη του χρονιά στην Ανατολή.

Έβδομη Σταυροφορία

Στις 5 Ιουνίου 1249, ο γαλλικός σταυροφορικός στρατός ενώθηκε με τον ντε Σοννάκ και τους Ναΐτες Ιππότες του, προσπαθώντας να φτάσει στην Αίγυπτο. Ο στόχος ήταν η Δαμιέτη, όπως ακριβώς και στην πέμπτη Σταυροφορία λίγα χρόνια νωρίτερα. Οι μάχες στις αιγυπτιακές ακτές ήταν πολύ δύσκολες και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας μαζί με τα στρατεύματα, πολεμούσαν μέσα στο νερό που έφτανε ως την μέση τους. Μετά από μια παρατεταμένη μάχη, οι Μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας την πόλη σχεδόν ανυπεράσπιστη. Την επόμενη ημέρα ο ντε Σοννάκ έγραψε στον Ροβέρτο του Σάντφορντ, αναφέροντάς του ότι το πρωί εκείνο η Δαμιέτη πολιορκήθηκε με απώλεια ενός μόνο σταυροφόρου μετά τη μάχη.
Τον Απρίλιο του 1250, οι χριστιανικές δυνάμεις στρατοπέδευσαν έξω από την πόλη Φαρασκούρ στην Αίγυπτο και βρίσκονταν υπό συνεχείς επιθέσεις. Μια σημαντική επίθεση των Μουσουλμάνων ξεκίνησε στις 6 Απριλίου και ο ντε Σοννάκ προσχώρησε στις φραγκικές δυνάμεις που έκανα έφοδο για την αντιμετώπιση του εχθρού. Πάλεψε κατά μήκος της όχθης του ποταμού Νείλου μέχρι που τελικά κατακλύστηκε από επιτιθέμενους. Ο ντε Σοννάκ, που είχε χάσει το ένα του μάτι σε μια προηγούμενη μάχη, τυφλώθηκε πλήρως από ένα δεύτερο τραυματισμό στο κεφάλι και σκοτώθηκε από μουσουλμάνους στρατιώτες.
Ο θάνατός του και η σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ σηματοδότησαν το τέλος της εβδόμης σταυροφορίας. Τον διαδέχθηκε ως Μέγας Μάγιστρος ο Ρενώ ντε Βισιέ.

Χρονικογραφικό έργο

Ο Γκιγιόμ ντε Σοννάκ ήταν ο πρώτος Μεγάλος Μάγιστρος που αρχειοθέτησε τις περιπλοκές στην ιεραρχία των Ναϊτών ιπποτών. Πρόσθεσε την καταγραφή αυτή στα υπάρχοντα αρχεία του Τάγματος, ύστερα τα κωδικοποίησε και τα αποθήκευσε σε ένα ασφαλές μέρος, έτσι ώστε το Τάγμα να έχει ακριβή αρχεία για τα μελλοντικά χρόνια. Είναι σίγουρα ειρωνικό το γεγονός ότι, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία των πιο εμπεριστατωμένων αρχείων του Τάγματος, δεν φρόντισε να υπάρξει κάποια ένδειξη για το πότε γεννήθηκε ο ίδιος.
Μητροπολίτης Πισιδίας Μελέτιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1880. Έγινε μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πισιδίας το 1920 και την ίδια χρονιά καταδικάστηκε σε θάνατο από τουρκικό δικαστήριο, με την κατηγορία της αντιτουρκικής προπαγάνδας. Την τελευταία στιγμή η ποινή του μετατράπηκε σε εκτοπισμό. Πριν γίνει μητροπολίτης ήταν για πολλά χρόνια γυμνασιάρχης και βοηθός επισκόπου. Έδρα της μητρόπολής του ήταν η Σπάρτη ή Σπάρταλα, πόλη της Πισιδία με 7.000 Έλληνες κατοίκους. Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Σπάρτη, μαζί με όλους τους Έλληνες κατοίκους της, και να καταφύγουν στην Μικρή Αρμενία και μετά σταδιακά στην Ελλάδα. Ο Μελέτιος ήρθε στην Ελλάδα με τους τελευταίους εξόριστους και εγκαταστάθηκε στην Νέα Ιωνία. Αρνήθηκε να αναλάβει άλλη μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος όπως του προτάθηκε. Πέθανε το 1967.
Λεοπόλδος δούκας της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. 
Στη διαμάχη των Χοενστάουφεν με τους Γουέλφους για τον θρόνο της Γερμανίας, έλαβε το μέρος τού Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν, συγγενούς της μητέρας του, ο οποίος τού έδωσε ως φέουδο τη Βαυαρία, που την πήρε από τον Ερρίκο Ι΄ των Γουέλφων. Κατάφερε να διατηρήσει τη θέση του εκεί χάρη στον αδελφό του Όθωνα επίσκοπο τού Φράιζινκ στη Βαυαρία.
Το πιο σημαντικό μέτρο της σύντομης εξουσίας του ήταν η Ανταλλαγή τού Μάουτερν: το 1137 παραχώρησε τον ναό τού Αγ. Πέτρου της Βιέννης στον επίσκοπο τού Πασσάου και σε αντάλλαγμα έλαβε εκτεταμένες περιοχές εκτός των τειχών της πόλης (με την εξαίρεση γης όπου θα κτιζόταν ένας νέος ναός· θα είναι ο καθεδρικός τού Αγ. Στεφάνου).
Απεβίωσε στο αββαείο τού Νήντεραλταϊχ στη Βαυαρία απροσδόκητα και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ερρίκος Β΄ ως δούκας της Αυστρίας.
Λέανδρος Παλαμάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του ποιητή Κωστή Παλαμά και της Μαρίας Βάλβη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλαιά οικογένεια του Μεσολογγίου με σημαντική παράδοση στα γράμματα ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την επίσης μεσολογγίτικη οικογένεια Βάλβη, η οποία είχε αναδείξει δύο πρωθυπουργούς. Σπούδασε οικονομικές και εμπορικές επιστήμες στο Λονδίνο και στην Ελβετία και επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε αρχικά στην Εθνική Τράπεζα και λίγο αργότερα μετατάχθηκε στη Τράπεζα της Ελλάδος ως ανώτερος υπάλληλος οικονομικών μελετών όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του.
Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την ποίηση εκδίδοντας την πρώτη του συλλογή με «Τα πρώτα τραγούδια» το 1907. Εκτός από την ποίηση καταπιάστηκε και με την συγγραφή βιβλίων μεταξύ των οποίων Τα τραγούδια του Λοριάνου (1912), Η Φοινικιά (1912), Ο ποιητής Ι. Ν. Γρυπάρης (Δοκίμιο 1920) και Ίων Δραγούμης (Κριτικό δοκίμιο, 1921). Επίσης συνεργαζόμενος με πολλά περιοδικά μετέφρασε στην ελληνική ξένα ποιήματα και θεατρικά έργα, συνέγραψε πολλές οικονομικές μελέτες, ενώ μετά το θάνατο του πατέρα του επιμελήθηκε την έκδοση των κυριοτέρων ποιητικών έργων αυτού.
Απεβίωσε στις 22 Αυγούστου 1958  στα 67 του χρόνια.

Κριτική

Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος περιγράφει τον Λέανδρο ως εγωιστή και τον κατακρίνει για το λιγοστό ενδιαφέρον προς τον πατέρα του την ημέρα του θανάτου του αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Ο Λέανδρος, ένας ασυνεννόητος εγωιστής, ένας από τους αντιπαθέστερους ιδιότροπους που μπορεί να φανταστεί κανείς ήρθε να δει τον πατέρα του στις τρεις το απόγευμα, δώδεκα ώρες αφού έκλεισε τα μάτια του». Η στάση του στην κηδεία του πατέρα του εξόργισε αρκετούς από τους φίλους του Κωστή Παλαμά, αφού δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθεί καμία εθνική εκδήλωση, επειδή οι Ιταλοί δεν θα του έδιναν διαβατήριο για να φύγει. Ο Μενέλαος Λουντέμης στο βιβλίο του "Ο Εξάγγελος" λέει γι' αυτόν - μετά την συνάντησή τους την ημέρα θανάτου του ποιητή και για την απαγόρευσή του να κάνουν τον πατέρα του "ύποπτο φλάμπουρο" - "Ήταν μέτριος σ' όλα. Στην ποίηση, στη ζωγραφική, στη λογιστική. Σήμερα αποδειχνότανε μέτριος και στα αισθήματα".
Λουί-Ερνέστ Μπαριά

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λουί Μπαριά γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο γνωστός ζωγράφος Φελίξ-Ζοζέφ Μπαριά, ενώ και ο πατέρας τους ήταν ζωγράφος (αντικειμένων πορσελάνης). Ο Λουί-Ερνέστ άρχισε και αυτός ως ζωγράφος, με δάσκαλο τον Λεόν Κονιέ, αλλά αργότερα πήρε μαθήματα γλυπτικής από τον Πιέρ-Ζυλ Καβελιέ. Το 1858 έγινε δεκτός στην Ανώτατη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών (École nationale supérieure des Beaux-Arts), στο Παρίσι, όπου δάσκαλός του ήταν ο Φρανσουά Ζουφρουά. Το 1865 ο Λουί Μπαριά κέρδισε την υποτροφία Prix de Rome για σπουδές στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης. Ο γλύπτης συμμετείχε στη διακόσμηση της `Οπερας των Παρισίων και του Hôtel de la Païva στη Λεωφόρο των Ηλυσίων. Το έργο του ήταν κυρίως σε μάρμαρο, σε ρομαντικό ρεαλιστικό στιλ με επίδραση από τον Ζαν-Μπατίστ Καρπώ.
Το 1878 ο Μπαριά έγινε ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής. Αντικατέστησε τον Ντυμόν στο Ινστιτούτο της Γαλλίας το 1884 και στη συνέχεια διαδέχθηκε τον Καβελιέ ως καθηγητής στην Ανώτατη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών. Από το 1900 ως το 1903 υπηρέτησε στο Συμβούλιο Εθνικών Μουσείων. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονται οι Χοσέπ Κλαρά, Σαρλ Ντεσπιώ, Ανρί Μπουσάρ και Βικτόρ Σεγκοφέν.
Ο Μπαριά ήταν πολύ επηρεασμένος από το στιλ της Αρ Νουβό, πολύ διαδεδομένο κατά την εποχή του στη Γαλλία. Θέματα από τη φύση και φιλήδονος χαρακτήρας ανήκουν στα συχνά απαντώμενα χαρακτηριστικά αυτής της τέχνης, σε πολλά από τα έργα του Μπαριά, όπως στο «Η Φύση αποκαλυπτομένη ενώπιον της Επιστήμης». Το έργο αυτό φιλοτεχνήθηκε το έτος 1899, όταν η Αρ Νουβό ήταν δημοφιλής. Το γνωστότερο έργο του Μπαριά, ωστόσο, είναι το «Πορτρέτο του νεαρού Μότσαρτ». Συχνά επίσης χρησιμοποιούσε αναφορές από τη λογοτεχνία στα γλυπτά του.
1175 Μαργώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαργούς εκτιμάται σε 30 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Μαργώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 1 λεπτό.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευβοίας 2017–18

Β΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 41 συλλόγων χωρισμένων σε τρείς ομίλους. Οι τρεις πρωταθλητές κάθε ομίλου εξασφαλίζουν την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΕ. Οι τελευταίες κάθε ομίλου υποβιβάζονται, και κινδυνεύουν και οι προτελευταίες.

Γ΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 23 συνολικά συλλόγων χωρισμένων σε τρείς ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Οι πρώτες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία.
Αγγλονορμανδική γλώσσα

Ιστορία

Όταν ο  Γουλιέλμος ο Κατακτητής οδήγησε τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας το 1066 αυτός και οι ευγενείς του (5.000 ιππότες και 15.000 απλοί στρατιώτες) προερχόμενοι κυρίως από τη  Νορμανδία, αλλά και από τη βόρεια και τη δυτική Γαλλία, μιλούσαν  μια σειρά από βόρειες ποικιλίες των γαλατορομανικών γλωσσών. Μία από αυτές ήταν η παλιά Νορμανδική, επίσης γνωστή ως "Παλιά Βόρειας Γαλλίας". Άλλοι ακόλουθοι του βασιλιά μιλούσαν ποικιλίες της γλώσσας Πικάρντ ή τη δυτική γαλλική. Αυτό το αμάλγαμα εξελίχθηκε σε μία μοναδική νησιωτική διάλεκτο τώρα γνωστή ως  αγγλονορμανδική, η οποία συνήθως χρησιμοποιούνταν για τη λογοτεχνία και τελικά για διοικητικούς σκοπούς, από τον 12ο μέχρι τον 15ο αιώνα. Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε επακριβώς  τη μορφή αυτής της γλώσσας, καθότι αυτά που είναι γνωστά περιορίζονται σε ό, τι γράφτηκε. Ωστόσο είναι σαφές ότι η αγγλονορμανδική ήταν σε μεγάλο βαθμό, η γλώσσα των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων στη μεσαιωνική Αγγλία.

Χρήση

Η αγγλονορμανδική χρησιμοποιούνταν στα δικαστήρια, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και, σε εύθετο χρόνο, σε ορισμένα τουλάχιστον τμήματα των ευγενών και την αυξανόμενη αστική τάξη. Ιδιωτική και εμπορική αλληλογραφία διεξαγόταν σε αγγλονορμανδική ή αγγλογαλλική, από το 13ο έως το 15ο αιώνα αν και η μορφή της ορθογραφίας συχνά εκτοπίστηκε από ηπειρωτικές ορθογραφίες. Όλες οι κοινωνικές τάξεις εκτός από την αριστοκρατία έγιναν πρόθυμες να μάθουν γαλλικά: χειρόγραφα που περιέχουν υλικό για καθοδήγηση εκμάθησης σε μη φυσικούς ομιλητές εξακολουθούν να υπάρχουν και χρονολογούνται κυρίως από τα τέλη του 14ου αιώνα και μετά.

Επιρροές

Αν και τα αγγλονορμανδικά και τα αγγλογαλλικά τελικά επισκιάστηκαν από τα σύγχρονα αγγλικά, είχαν χρησιμοποιηθεί ευρέως ώστε να επηρεάσουν το αγγλικό λεξιλόγιο μόνιμα. Έτσι, πολλές από τις αυθεντικές γερμανικές λέξεις οι οποίες μπορεί ακόμα να βρεθούν σε βόρειες γερμανικές γλώσσες, γερμανικά, ολλανδικά, έχουν χαθεί ή, όπως πιο συχνά παρουσιάζεται, υπάρχουν παράλληλα συνώνυμα της αγγλονορμανδικής, γαλλικής προέλευσης. Γραμματικά η αγγλονορμανδική είχε μικρό αντίκτυπο διαρκείας στα αγγλικά αν και είναι ακόμα εμφανής στην επίσημη και νομική άποψη, όπου η συνήθης ακολουθία ουσιαστικό και επίθετο αντιστρέφεται, για παράδειγμα, attorney general: η ορθογραφία είναι τα αγγλικά, αλλά η σειρά των λέξεων (ουσιαστικό, στη συνέχεια, επίθετο) είναι η γαλλική. Άλλα τέτοια παραδείγματα είναι: heir apparent, court martial και body politic.
Το Βασιλικό εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου εξακολουθεί να διαθέτει στα γαλλικά, τα συνθήματα του Βρετανού Μονάρχη, "Dieu et mon droit" ("Ο Θεός και το δίκαιό μου") και του τάγματος της περικνημίδας, Honi soit qui mal y pense ("Να ντρέπεται αυτός που σκέφτεται το κακό").
Η φράση "Dieu et mon droit" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον  Ριχάρδο τον λεοντόκαρδο το 1198 και υιοθετήθηκε ως το βασιλικό σύνθημα της Αγγλίας την εποχή του Ερρίκου ΣΤ'. Το σύνθημα εμφανίζεται κάτω από την ασπίδα στον Βασιλικό θυρεό.
Spiritual Beggars

Βιογραφία

Οι Spiritual Beggars δημιουργήθηκαν το 1993 από τον Μάικλ Άμοτ σαν προσωπικό του πρότζεκτ, όταν άφησε το Ηνωμένο Βασίλειο και το death metal συγκρότημα Carcass. Το συγκρότημα έκανε το ντεμπούτο του με το άλμπουμ "Spiritual Beggars" το 1994 και από τότε κυκλοφορούν άλμπουμ όταν το πρόγραμμα του Άμοτ το επιτρέπει καθώς είναι παράλληλα ιδρυτής και μέλος του συγκροτήματος Arch Enemy.
Το δεύτερο τους άλμπουμ, "Another Way To Shine" (1996) ήταν υποψήφιο για σουηδικό Grammy.
Στο τρίτο αλμπουμ, "Mantra III" έκανε ντεμπούτο ο Περ Γουίμπεργκ στα πλήκτρα. Οι οπαδοί του συγκροτήματος αυξήθηκαν όταν έκανε ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Fu Manchu καθώς και εμφανίσεις σε διεθνή φεστιβάλ.
Το τέταρτο άλμπουμ, "Ad Astra", κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν πολύ επιτυχημένο τόσο από πλευράς κριτικής όσο και σε πωλήσεις στην Ευρώπη και την Ιαπωνία. Στη συνέχεια, ακολούθησε η περιοδεία με τίτλο "Chasing The Stars" ως support σε συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, Monster Magnet, Queens Of The Stone Age, καθώς επίσης και σε φεστιβάλ αλλά και ως πρώτα ονόματα σε περιοδείες στην Ευρώπη και την Ιαπωνία.
Το 2002, κυκλοφόρησε το πέμπτο τους άλμπουμ, "On Fire", στο οποίο η δομή του συγκροτήματος ήταν διαφορετική αφού είχε ήδη αποχωρήσει ο αρχικός τραγουδιστής Κρίστιαν Σιέστραντ και είχε αντικατασταθεί από τον Τζάνε "JB" Κριστόφερσον που είχε προταθεί στον Άμοτ από έναν κοινό φίλο. Το άλμπουμ αυτό ήταν κατά γενική ομολογία πιο μελωδικό και θύμιζε τη χαρντ ροκ σκηνή της δεκαετίας του '70. Το 2003, έκαναν ευρωπαϊκή περιοδεία με τίτλο "Monstergroove" μαζί με τους Clutch, Spiritu και Dozer και περιόδευσαν και στην Ιαπωνία, με τους Clutch.
Ένας νέος δίσκος, το "Demons" κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2005 και στην Ευρώπη τον Ιούνιο. Το "Demons" κυκλοφόρησε σε δύο μορφές, σε μονό και διπλό άλμπουμ που περιελάμβανε ζωντανές ηχογραφήσεις από την περιοδεία του 2003, στην Ιαπωνία. Η περιοδεία γι' αυτή τους τη δουλειά ήταν περιορισμένη σε τρεις μέρες στις Ιαπωνία με τους Dio και μία εμφάνιση στο Λονδίνο.
Στις αρχές Μαρτίου του 2010, ανακοινώθηκε ότι οι Spiritual Beggars είχαν ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις για το έκτο τους άλμπουμ πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους δουλειά. Σε αυτό το άλμπουμ συμμετείχε ένας νέος τραγουδιστής, ο Απόλλο Παπατανάσιο. Το νέο άλμπουμ με τίτλο "Return To Zero" κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 30 Αυγούστου του 2010 από την "InsideOut Music", στην Ιαπωνία στις 25 Αυγούστου και στην Βόρεια Αμερική στις 12 Οκτωβρίου από την "Trooper Entertainment Inc".
Στις 15 Απριλίου 2013 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Earth Blues" μέσω της εταιρείας "InsideOut Music", με έντονες επιρροές από τους Deep Purple. Ακολούθησε το "Sunrise to Sundown" στις 18 Μαρτίου του 2016, με παραγωγό τον Στάφαν Κάρλσον.