Power metal

Επιρροές

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, ο τραγουδιστής Ρόνι Τζέιμς Ντίο έθεσε τις στιχουργικές βάσεις για το ιδίωμα με τους στίχους του για τα άλμπουμ "Ritchie Blackmore's Rainbow", "Rainbow Rising" και "Long Live Rock 'n Roll" των Rainbow του Ρίτσι Μπλάκμορ. Ιδιαίτερα, τα τραγούδια "Stargazer" και "Gates of Babylon" χαρακτηρίζονται σαν τα πρώτα power metal τραγούδια λόγω της ενορχήστρωσης και της βάσης τους στην κλασική μουσική, με το πρώτο εκ των δύο να συμμετέχει και η συμφωνική ορχήστρα του Μονάχου.

Τα υψίφωνα φωνητικά που έχουν χαρακτηρίσει το είδος, προέρχονται κυρίως από τραγουδιστές όπως ο Ίαν Γκίλαν των Deep Purple, ο Ρομπ Χάλφορντ των Judas Priest και ο Μπρους Ντίκινσον των Iron Maiden. Τα δίδυμα κιθαριστών των Iron Maiden και των Judas Priest από τη Μεγάλη Βρετανία, όπως και των Scorpions και των Accept από τη Γερμανία έθεσαν τις μουσικές βάσεις για τα μετέπειτα συγκροτήματα, με τον Σουηδό βιρτουόζο Yngwie Malmsteen να αποτελεί έμπνευση για την ιδιαίτερη τεχνική συγκροτημάτων όπως οι Dragonforce και οι Kamelot. Ο κιμπορντίστας Γιενς Γιόχανσον αποτέλεσε τη βασικότερη επιρροή για τους μετέπειτα οργανίστες, πατώντας στον ήχο των πλήκτρων του Τζον Λορντ των Deep Purple και του Κεν Χένσλεϊ των Uriah Heep.

Ευρωπαϊκό power metal

Η σημερινή μορφή του power metal ξεκίνησε με την κυκλοφορία των άλμπουμ "Keeper of the Seven Keys, Pt. 1" και "Pt. 2" των Helloween, τα οποία σε συνδυασμό με τον παραδοσιακό χέβι μέταλ ήχο των Iron Maiden επηρέασαν τη μετέπειτα γενιά του είδους που άνθισε στην Ευρώπη.
Το τευτονικό power metal είναι βαρύτερο και με λιγότερα πλήκτρα, όντας το υποιδίωμα με τα περισσότερα κοινά στοιχεία με το κλασικό χέβι μέταλ. Το ιταλικό power metal περιέχει πολλά συμφωνικά και progressive στοιχεία και φανταστικούς στίχους παιγμένα σε μεγάλες ταχύτητες. Το σουηδικό power metal βρίσκεται ανάμεσα στην ταχύτητα του ιταλικού και τη βαρύτητα του γερμανικού power metal.
Πέραν των τριών αυτών χαρακτηριστικότερων ευρωπαϊκών ειδών, power metal συγκροτήματα προέρχονται από πολλές χώρες και από τη δεκαετία του '90 και έπειτα έχουν δημιουργηθεί υβρίδια τα οποία συνδυάζουν το power με το thrash, το doom και το death metal.

Αμερικάνικο power metal

Η συγκεκριμένη σχολή ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του '80 και βασίστηκε στο New Wave of British Heavy Metal οδηγούμενο από γρήγορα κιθαριστικά ριφ, ενώ υπάρχει ελάχιστη χρήση πλήκτρων σε σχέση με το ευρωπαϊκό power metal. Η στιχουργική αποτελείται κατά βάση από επικά θέματα, ιδιαίτερα σε συγκροτήματα όπως οι Manowar,Omen, Manilla Road, Virgin Steele, κ.α..

Χαρακτηριστικά

Το power metal επικεντρώνεται στα καθαρά και υψηλά φωνητικά, με συχνό φαινόμενο οι τραγουδιστές να έχουν μεγάλο εύρος δυνατοτήτων, φτάνοντας στο επίπεδο του τενόρου. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν τραγουδιστές power metal συγκροτημάτων με πιο τραχιά φωνή στο στυλ των φωνητικών για τα οποία φημίζεται το thrash metal.
Οι κιθάρες παίζουν σε μεγάλες ταχύτητες με γρήγορα και δύσκολα σόλο. Οι πιο επιδραστικοί κιθαρίστες, πέραν των προαναφερθέντων Μπλάκμορ και Malmsteen, είναι ο Κάι Χάνσεν των Gamma Ray, ο Μίκαελ Γουάικατ των Helloween και ο Τίμο Τόλκι των Stratovarius.
Οι ντράμερ χρησιμοποιούν δύο μπάσα τύμπανα παίζοντας το ταμπούρο σε δέκατα έκτα, ήχος που ξεκίνησε από τον Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ των Helloween, ενώ οι ντράμερ συγκροτημάτων όπως οι Blind Guardian και οι Iced Earth παίζουν σε παρόμοιο στυλ με thrash metal συγκροτήματα.
Οι στίχοι των τραγουδιών επικεντρώνονται στο φανταστικό, τη μυθολογία, τα προσωπικά συναισθήματα, την ελπίδα αλλά και τον πόλεμο, χωρίς να λείπουν θέματα όπως η πολιτική ή η θρησκεία, αν και η εμφάνιση τους είναι σπανιότερη σε σχέση με άλλα είδη του heavy metal.