google/wiki40b huggingface dataset:
Ινστιτούτο Ρούτζερ Μπόσκοβιτς

Το Ινστιτούτο Ρούτζερ Μπόσκοβιτς (κροατικά: Institut Ruđer Bošković‎, προφέρεται [instǐtuːt rûd͡ʑɛr bɔ̂ʃkɔʋit͡ɕ], IRB) Είναι ερευνητικό ινστιτούτο που βρίσκεται στην γειτονιά Σάλατα του Ζάγκρεμπ, στην Κροατία. Ιδρύθηκε το 1950, και ασχολείται με την μελέτη των επιστημών. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο Τόμε Άντιτσιτς.

Περιγραφή

Είναι το μεγαλύτερο κροατικό ινστιτούτο έρευνας στους τομείς των φυσικών επιστημών και της τεχνολογίας. Έχει ονομαστεί προς τιμήν του επιστήμονα Ρούντζερ Μπόσκοβιτς, ενώ ο ιδρυτής του ήταν ο Ιβάν Σούπεκ. 
Το ινστιτούτο έχει διεπιστημονικό χαρακτήρα, καθώς απασχολεί περίπου 550 ακαδημαϊκούς και φοιτητές από τους τομείς της πειραματικής και θεωρητικής φυσικής, της χημείας και υλικής φυσικής, της οργανικής και φυσικής χημείας, της βιοχημείας, της μοριακής βιολογίας και ιατρικής, της περιβαλλοντικής και θαλάσσιας έρευνας, καθώς και την επιστήμη των υπολογιστών και της ηλεκτρονικής. 
Στην Κροατία, το Ινστιτούτο είναι ένα εθνικό ίδρυμα που είναι αφιερωμένο στην έρευνα, στην ανώτερη εκπαίδευση και στην παροχή υποστήριξης στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στις κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ινστιτούτο αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Ερευνητικής Περιοχής. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το Ινστιτούτο συνεργάζεται με πολλά ερευνητικά ιδρύματα και πανεπιστήμια, τηρώντας τις ίδιες αξίες και οράματα. Επίσης, η Κυβέρνηση της Κροατίας παρέχει μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης του ινστιτούτου, μέσω του Υπουργείου Επιστημών, Εκπαίδευσης και Αθλητισμού.
Ανδρέας Δημητρίου

Ιστορία

Ο Ανδρέας Δημητρίου καταγόταν από τον Άγιο Μάμα Λεμεσού. Γεννήθηκε το 1934. 
Η δράση του Δημητρίου στην ΕΟΚΑ ήταν πολυσήμαντη. Μια από τις επιχειρήσεις στις οποίες πρωταγωνίστησε ήταν και η αρπαγή όπλων από τις στρατιωτικές αποθήκες Αμμοχώστου, στις οποίες εργαζόταν. Η επιχείρηση πέτυχε απόλυτα και η Ε.Ο.Κ.Α. ενισχύθηκε σημαντικά.
Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο έχοντας κατηγορηθεί για την εκτέλεση ενός Άγγλου στην Αμμόχωστο στις 28 Νοεμβρίου 1955. Έκανε έφεση η οποία απορρίφθηκε, όπως απορρίφθηκε και η αίτηση για χάρη, την οποία υπέβαλαν οι δικηγόροι στον Κυβέρνητη Χάρτινγκ και στη Βασίλισσα Ελισάβετ.

Απαγχονισμός

Απαγχονίστηκε μαζί με τον συναγωνιστή του Μιχαλάκη Καραολή την πέμπτη μετά το Πάσχα στις 10 Μαΐου 1956. Οι δολοφονίες των δύο αυτών ηρώων αποτέλεσαν παράδειγμα θυσίας για τον αγωνιζόμενο κυπριακό λαό και οι αγώνες για την ελευθερία εντάθηκαν.
Αντώνιος Ραγκούσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Μάρπησσα Πάρου και ήταν γιος του Λιπράνδρου Ραγκούση. Σπούδασε νομικά και το 1929, με την ίδρυση του Συμβουλίου της Επικρατείας, διορίστηκε πάρεδρος σε αυτό. Το 1940 προήχθη σε Σύμβουλο Επικρατείας και το 1958 συνταξιοδοτήθηκε. Στις 21 Αυγούστου 1950 τοποθετήθηκε, σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση της εποχής, Δήμαρχος Αθηναίων προκειμένου να διενεργήσει εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος τον δήμο σε εκλογές. Παρέμεινε σε αυτόν μέχρι τις 19 Μαΐου 1951. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αν και υπηρεσιακός, υπερασπίστηκε με σθένος τα συμφέροντα του δήμου.
Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος του Θεραπευτηρίου "Ευαγγελισμός".
Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο κόρες.
Αζίζ Αχμέτ Αλτάι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αζίζ Αχμέτ Αλτάι γεννήθηκε στην Πάφο το 1927. Ομιλεί, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργαζόταν ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το Τουρκικό Εθνικό Μέτωπο. Το 1961 αποχώρησε από το Εθνικό Τουρκικό Μέτωπο μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Νικόλαος Αξελός

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν αξιωματικός του Πεζικού και συμμετείχε στις μάχες της επανάστασης του 1878. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1892 και, ως βουλευτής Λαρίσης, σε αυτές του Αυγούστου 1910.
Απεβίωσε το 1912.
1671 Τσάικα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τσάικα εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Τσάικα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 46 λεπτά και 18,5 δευτερόλεπτα.
Σουνίκας

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Ζαχαρία της Μυτιλήνης, ο Σουνίκας ήταν Ούνος που κατέφυγε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου βαφτίστηκε χριστιανός. Το 527 ήταν αξιωματικός που βρισκόταν στο φρούριο της Δάρας στη Μεσοποταμία μαζί με τον Σίμμα και το υπερασπίστηκε από τις επιθέσεις των Σασσανίδων Περσών . 
Το 530 εμφανίζεται ως δούκας, αν και δεν είναι σαφές αν κατείχε την εδαφική διοίκηση του δουκάτου Μεσοποταμίας ή αν είχε μόνο τον τίτλο. Με αυτή την ιδιότητα, συμμετείχε στη μεγάλη βυζαντινή νίκη στη Μάχη του Δάρας τον Ιούνιο του 530, όπου, μαζί με τον Αιγάν, διηύθυνε μια μονάδα 600 ιππέων Ούνων που παρατάχθηκαν στα αριστερά της βυζαντινής παράταξης. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Ούννοι απέκρουσαν την περσική επίθεση και έπειτα απεστάλησαν από τον Βυζαντινό διοικητή Βελισάριο για να ενισχύσουν τα δεξιά της παράταξης. Εκεί, ο Σουνίκας σκότωσε τον Πέρση, δεύτερο σε τάξη διοικητή, Βαρασμανά, αναγκάζοντας τους Πέρσες να υποχωρήσουν, ενισχύοντας τη βυζαντινή νίκη.
Την επόμενη χρονιά, υπηρέτησε ξανά κάτω από τον Βελισάριο στη νέα του εκστρατεία εναντίον των Σασσανίδων της Περσίας. Με δική του πρωτοβουλία, οδήγησε μια δύναμη στην περσική οπισθοφυλακή, όπου έπιασε αιχμάλωτους πολλούς  Πέρσες και οι άραβες συμμάχους τους. Επειδή όμως είχε ενεργήσει χωρίς εντολές εξόργισε τον Βελισάριο και χάρη στην επέμβαση του μάγιστρου Ερμογένη επήλθε συμφιλίωση.  Στη Μάχη του Καλλίνικου (19 Απριλίου 531), ο Σουνίκας και ο Σίμας τοποθετήθηκαν στην αριστερή πλευρά της παράταξης. Αν και απωθούσαν τις διαδοχικές περσικές επιθέσεις, το υπόλοιπο του στρατού νικήθηκε και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Ο Σουνίκας και οι άντρες του, ως επί το πλείστον πεζικό, συνέχισαν να αγωνίζονται, εμποδίζοντας τους Πέρσες να καταδιώξουν τους ηττημένους Βυζαντινούς. Μετά τη μάχη αυτή τίποτε δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.
Ροδογύνη της Παρθίας

Βιογραφικά στοιχεία

Το καλοκαίρι του 138 π.Χ., ο βασιλιάς του ελληνιστικού Βασιλείου των Σελευκιδών, Δημήτριος Β' Νικάτωρ συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από τους Πάρθους. Αν και παρέμεινε μαζί τους για μια δεκαετία περίπου, για πολιτικούς λόγους του φέρθηκαν καλά και μάλιστα ο Φράατης Β' νυμφεύθηκε την κόρη του. Του χάρισε επίσης το χέρι της αδερφής του, Ροδογύνης.
Το ζευγάρι απέκτησε αρκετά παιδιά, των οποίων τα ονόματα δεν έχουν διασωθεί. Ωστόσο η Ροδογύνη πρέπει να έμεινε στην αυλή του αδερφού της όταν πια ο Δημήτριος, λίγο πριν το 129 π.Χ., μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να αποδράσει, αφέθηκε ελεύθερος από τους Πάρθους με την ελπίδα να προκληθεί εμφύλιος πόλεμος στην επικράτεια των Σελευκιδών ανάμεσα στο Δημήτριο και τον αδερφό του, Αντίοχο Στ' Σιδήτη.
Τελικά ο Δημήτριος Β' ανέκτησε το θρόνο του και διεκδίκησε την πρώην σύζυγό του, Κλεοπάτρα Θεά. Ωστόσο εκείνη κάθε άλλο παρά φιλική ήταν μαζί του. Είχε ήδη παντρευτεί τον αδερφό του, Αντίοχο, αλλά και αρνήθηκε να τον βοηθήσει μετά την ήττα του από εχθρικές δυνάμεις στη Δαμασκό, πράγμα που συνετέλεσε στο θάνατό του λίγο αργότερα. Πιστεύεται από κάποιους μελετητές πως αιτία αυτών των κινήσεων της Κλεοπάτρας Θεάς ήταν η ζήλια απέναντι στο γεγονός ότι ο Δημήτριος είχε ζήσει στο πλάι της Ροδογύνης.
Τα ιστορικά αυτά γεγονότα ενέπνευσαν τον Γάλλο δραματουργό Πιερ Κορνέιγ (1606 - 1684) να γράψει την τραγωδία με τίτλο «Ροδογύνη».
Ελίζαμπεθ Μπέντλεϊ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νόριτς της Αγγλίας με γονείς την Ελίζαμπεθ Λόρενς και τον Ντάνιελ Μπέντλεϊ. Ο πατέρας της που ήταν τεχνίτης υποδηματοποιός, είχε λάβει καλή μόρφωση και μόρφωσε την Ελίζαμπεθ που ήταν το μοναδικό παιδί του. Η οικογένεια αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες όταν υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 1777 και δεν ήταν σε θέση να εργαστεί. Πέθανε το 1783, όταν η κόρη του ήταν δεκαέξι ετών.
Δύο χρόνια αργότερα, η Μπέντλεϊ ανακοίνωσε την πρώτη της επιθυμία να γράψει ποίηση «την οποία (η Μπέντλεϊ) δεν έχει καμία σκέψη ή επιθυμία να την διαβάσει κανείς.» Η πρώτη συλλογή της, "Γνήσιες ποιητικές συνθέσεις" (1791), είχε τον εντυπωσιακό αριθμό των 1.935 συνδρομητών, συμπεριλαμβανομένου γνωστών λογοτεχνών όπως η Ελίζαμπεθ Κάρτερ, η Ελίζαμπεθ Μόνταγκιου, ο Ουίλιαμ Κάουπερ και η Hester Chapone. Ως ποιήτρια της εργατικής τάξης, η Μπέντλεϊ- «το περιεχόμενο να είναι το τελευταίο και το χαμηλότερο του μελωδικού τρένο» -υιοθέτησε μια ταπεινή στάση προς τους αναγνώστες της και άφησε να εννοηθεί ότι η ενασχόλησή της είχε ως στόχο τη δημιουργία ενός εσόδου για εκείνη και η μητέρα της. Και οι δύο συλλογές της όμως, περιελάμβαναν αφιερώματα στην ίδια την ποιήτρια και των περιστατικών της ζωής της. Η έκθεση που γράφτηκε το 1790 και δημοσιεύτηκε στον πρώτο ποιητικό τόμο της, είναι το έργο για το οποίο είναι περισσότερο γνωστή. Η ποίησή της γιορτάζει την ύπαιθρο και επιδίδεται σε δημόσιες συζητήσεις για θέματα όπως η κατάργηση της δουλείας στην Αγγλία και τον βασανισμό των ζώων. Ο Κάουπερ την συγκρίνεται θετικά με τη Μαίρη Λίπορ, μια ποιήτρια της εργατικής τάξης της προηγούμενης γενιάς, επικαλούμενη την «δυνατή φυσική ιδιοφυΐα» της.
Μετά τη δημοσίευση του πρώτου ποιητικού τόμου της, η Μπέντλεϊ διατήρησε ένα μικρό οικοτροφείο και δημοσίευσε λίγα έργα της -μόνο μερικά ποιήματα για παιδιά, μια ωδή για τη Μάχη του Τραφάλγκαρ (1805) - σε διάστημα τριών δεκαετιών. Αυτή η παύση έληξε με τη δημοσίευση των ποιημάτων της, το 1821.
Πέθανε εννέα χρόνια αργότερα σε πτωχοκομείο.
Ντο ντ'Αν

Γεωγραφία

Το Ντο ντ'Αν βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νότια της Παιξ Μπους, δυτικά της Ανς ντυ Με, ανατολικά της Πόρτσμουθ, νότια της Βιέιγ Καζ κα της Πένβιλ, νοτιοδυτικά της Χάμπστεντ και νοτιοανατολικά των Καπουτσίν, Κόττατζ και Ταντάν.
Ανεργία στην Ουγγαρία

Η ανεργία στην Ουγγαρία μετράται από την Ουγγρική Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ουγγρικά: Központi Statisztikai Hivatal, KSH) και δείχνει το ποσοστό των ανέργων ατόμων στο εργατικό δυναμικό. Η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Eurostat κάνει επίσης αναφορές και πρόβλεψη για την ουγγρική αγορά εργασίας και το ποσοστό ανεργίας στη χώρα. Ήταν 4.1% ή 189.000 στον Ιούλιο-Σεπτέμβριο του 2017 στην ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών. Ο αριθμός των απασχολούμενων ατόμων ηλικίας μεταξύ 15 και 64 ετών ήταν 4.451.000 ή 68.7%.
Η ανεργία για τους ανέργους, καθώς και για το σύνολο της οικονομίας και κοινωνίας, είναι σημαντικό πρόβλημα το οποίο πρέπει να αγωνιστεί κατά της αγοράς και των εθνικών εξοπλισμών. Το Σύνταγμα της Ουγγαρίας στο άρθρο 12 αναφέρει: "(2) Η Ουγγαρία επιδιώκει να δημιουργήσει τις συνθήκες για όλους τους ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να εργάζονται και θέλουν να εργαστούν για να πάρουν τη δουλειά.' Επιπλέον, αναφέρει στο Άρθρο 17 ότι: '(2) Η Ουγγαρία παρέχει ειδικά μέτρα για την προστασία των νέων και των γονέων στο χώρο εργασίας." Επίσης το Άρθρο 19 αναφέρει: "(1) Η Ουγγαρία επιδιώκει να παρέχει κοινωνική ασφάλεια για όλους τους πολίτες. Στην περίπτωση της μητρότητας, ασθένειας, αναπηρίας, χηρείας, ορφανοτροφείου και ακούσιας ανεργίας, όλοι οι ούγγροι πολίτες δικαιούνται να λάβουν το επίδομα."
Βα­χάν Το­το­βέ­ντς

Βιογραφία

Ο Τοτοβέντς γεννήθηκε το 1889 στο Μεζρέ, μια μικρή πόλη ανάμεσα στο Χαρπούτ και το Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ (σημερινό Έλαζιγ) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν γόνος εύπορης οικογένειας που είχε εγκατασταθεί στην περιοχή τον 18ο αιώνα από το Αγκν ή Εργίν (σημερινό Κεμαλίγιε). Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Κεντρικό Εθνικό Κολέγιο, ένα σημαντικό σχολείο της γενέτειράς του, στο οποίο είχε ως καθηγητές τους Ρουπέν Ζαρταριάν και Χαρουτιούν Τελγκαντεντσί. Μετά την ολοκλήρωση της φοίτησής του μετέβη το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, όπου εξέδωσε τα πρώτα έργα του και ακολούθως στο Παρίσι και τις ΗΠΑ. Κατά την παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες σπούδασε από το 1912 μέχρι το 1915, λογοτεχνία, ιστορία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. Το 1915 κατατάχθηκε μαζί με άλλους Αρμένιους της Αμερικής στις Αρμενικές Εθελοντικές Μονάδες που πολέμησαν στο πλευρό του ρωσικού στρατού εναντίον των Οθωμανών κατά την εκστρατεία του Καυκάσου και έλαβε μέρος στην πολιορκία του Βαν, ενώ αργότερα συμμετείχε στις προσπάθειες μετεγκατάστασης των Αρμενίων προσφύγων. Τα επόμενα χρόνια αρθρογραφούσε σε αρμενική εφημερίδα της Τιφλίδας που ελεγχόταν από τον στρατηγό Αντρανίκ Οζανιάν, του οποίου μάλιστα διετέλεσε και γραμματέας. Ωστόσο τον Μάιο του 1920, όντας απογοητευμένος από τη διακυβέρνηση της Αρμενίας από το εθνικιστικό κόμμα των ντασνακ, εγκατέλειψε τη χώρα και μετέβη πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στις ΗΠΑ.
Επέστρεψε στην Αρμενία το 1922, σχεδόν δύο έτη μετά την προσχώρηση της χώρας στη Σοβιετική Ένωση. Η συγκεκριμένη εξέλιξη γέμιζε τον Τοτοβέντς με μεγάλες προσδοκίες, καθώς ήδη από τα προηγούμενα χρόνια είχε εκφράσει την πεποίθηση πως η σωτηρία του αρμενικού έθνους εξαρτιόταν από τον ρωσικό παράγοντα και την Οκτωβριανή Επανάσταση. Κατά τα πρώτα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, λόγω της ελαστικότητας των ντόπιων ηγετών, επετράπη στον Τοτοβέντς (πέρα από το λογοτεχνικό του έργο) να εκφράζει ελεύθερα και τις εθνικιστικές του απόψεις. 
Ωστόσο η κατάσταση άλλαξε άρδην κατά την περίοδο των σταλινικών διώξεων. όταν ο Τοτοβέντς συνελήφθη μαζί με άλλους Αρμένιους διανοούμενους και ακολούθως σκοτώθηκε το 1938 στο πλαίσιο της «Μεγάλης Εκκαθάρισης».

Έργο

Η συγγραφική δραστηριότητα του Τοτοβέντς εγκαινιάστηκε κατά την περίοδο των μαθητικών του χρόνων στο Μεζρέ, όπου συνέγραψε τα πρώτα του ποιήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα του σχολείου του. Τα πρώτα του έργα εκδόθηκαν το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, ενώ η συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνει νουβέλες, διηγήματα, λογοτεχνικά άρθρα, δοκίμια κ.ά.
Παλαιά Καβάλα

Ιστορία

Στην περιοχή της Παλιάς Καβάλας έχουν βρεθεί βραχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται από την Εποχή του χαλκού και του σιδήρου. Παρόμοιες βραχογραφίες έχουν βρεθεί και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπου γινόταν εκσκαφή μετάλλων ή βρίσκονταν σπήλαια. Κατά την αρχαιότητα, στην περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Σκάβαλα, μια από τις πόλεις της Ηδωνίδας, αποικία της Ερέτριας. Το όνομα της πόλης ετυμολογείται από τα σκάμματα από τα μεταλλεία χρυσού και αργύρου. Το όνομα Σκάβαλα με το καιρό παραφθάρηκε σε Καβάλα.
Μετά την κατάληψη της Χριστούπολης (σημερινή Καβάλα) από τους Οθωμανούς το 1391, οι κάτοικοί της μετοίκησαν στην Παλαιά Καβάλα, ενώ στο χωριό λίγο αργότερα εγκαταστάθηκαν και Τούρκοι (το Εσκί στα τουρκικά σημαίνει παλιό). Οι Έλληνες κάτοικοί της την εγκατέλειψαν το 1528 και εγκαταστάθηκαν πάλι στην Καβάλα, όταν αυτή ξαναχτίστηκε. Για την υδροδότηση της Καβάλας κατασκευάστηκε ένα υδραγωγείο το οποίο μετέφερε νερό από τις πηγές στην Παλαιά Καβάλα μέχρι τις Καμάρες στο κέντρο της Καβάλας. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, η Παλαιά Καβάλα κατοικούνταν από μουσουλμάνους, περίπου 600 στην απαρίθμηση του πληθυσμού το 1913. Το χωριό ήταν διοικητικό κέντρο του ορεινού τμήματος της Καβάλας και έδρα του Τούρκου έπαρχου. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, το 1923, οι μουσουλμάνοι αποχώρησαν και στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες.
Μαρία Χούκλη

Βιογραφικό

Η Μαρία Χούκλη γεννήθηκε στις Σέρρες το 1961. Σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη, και εργάστηκε ως δικηγόρος επί δύο χρόνια. Το 1987 άρχισε να εργάζεται στην ΕΤ3, αργότερα δούλεψε σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και το 2001 επέστρεψε στην κρατική τηλεόραση. Παρουσίασε εκπομπή για βιβλία (Για μια θέση στο ράφι), και την εκπομπή Ομιλείτε Ελληνικά; η οποία ασχολήθηκε με τη σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας. Το 2007 ορίσθηκε συντονίστρια στην «τηλεμαχία» πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Δούλεψε ως εκφωνήτρια στο ραδιόφωνο. Μέχρι το καλοκαίρι του 2010 ήταν η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό ΝΕΤ. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2010 ανακοινώθηκε η ένταξή της στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 ως παρουσιάστριας του κεντρικού καθημερινού δελτίου ειδήσεων του σταθμού. Αργότερα εργάστηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9.84.
Έχει εκλεγεί «Δημοσιογράφος της χρονιάς» για πολλές συνεχόμενες χρονιές.
Τον Απρίλιο του 2016 επιβλήθηκε η ποινή της επίπληξης στη Μαρία Χούκλη από την ΕΣΗΕΑ για τη μεροληπτική της στάση την περίοδο πριν από το δημοψήφισμα του 2015.
Σήμερα είναι ειδική σύμβουλος του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό Ακη Σκέρτσου της κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη.
Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών

Αποστολή

Το δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας θεωρείται ως ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας βιοτεχνολογικής εφεύρεσης για το οποίο ισχύουν τα αναφερόμενα στην Οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Ιουλίου 1998 για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων. Το σύστημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την προστασία των φυτικών ποικιλιών  συμβάλλει στην ανάπτυξη της γεωργίας και της φυτοκομίας, προωθώντας την καινοτομία και την έρευνα στον τομέα, και στοχεύοντας στη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων.

Λειτουργία

Οι προστατεύσιμες ποικιλίες στις οποίες παρέχεται το κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας πρέπει να είναι διακριτές, ομοιογενείς, σταθερές και νέες. Ως δημιουργός της ποικιλίας ορίζεται το πρόσωπο που την δημιούργησε ή την ανακάλυψε και την ανέπτυξε, και δικαιούται να ορίσει όνομα για αυτήν και να υποβάλει αίτηση για την παροχή κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας. Το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών είναι αρμόδιο για τη διεξοδική εξέταση των αιτήσεων αυτών. Φροντίζει για τη διενέργεια τεχνικής εξέτασης της ποικιλίας και εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις χορηγεί δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών που διαρκούν 25-30 έτη. Το ΚΦΓΠ παράλληλα παρέχει στα ενδιαφερόμενα μέρη καθοδήγηση σε θέματα πολιτικής και βοήθεια για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων.
Από το 1995 το Γραφείο έχει διεκπεραιώσει περισσότερες από 53.000 αιτήσεις και έχει χορηγήσει περισσότερα από 41.000 κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών. Μέχρι σήμερα, τα καλλωπιστικά φυτά αντιπροσωπεύουν την πλειονότητα των φυτών για τα οποία υποβάλλονται αιτήσεις (περίπου 60 %), ακολουθούμενα από τα γεωργικά είδη (± 20 %), τα φρούτα και τα κηπευτικά είδη (± 20 %).Ετήσια εξετάζονται περισσότερες από 2.800 αιτήσεις εκ των οποίων το 20% προέρχονται από χώρες που βρίσκονται εκτός της ΕΕ. Την 1η Απριλίου 2019 υπήρχαν 26.897 κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικής ποικιλίας σε ισχύ, εκ των οποίων τα 12.567 ήταν καλλωπιστικά φυτά, τα 8.170 ήταν γεωργικά είδη, τα 4.281 ήταν κηπευτικά είδη και τα 1.879 ήταν φρούτα.

Οργάνωση

Το ΚΓΦΠ είναι αυτοχρηματοδοτούμενος κοινοτικός οργανισμός που βασίζεται στα τέλη που εισπράττει από τις δραστηριότητες που αναπτύσσει σε ετήσια βάση, ενώ οφείλει να παρέχει τις υπηρεσίες του σε προσιτό κόστος. Διακρίνεται σε διοικητικές, τεχνικές και νομικές μονάδες, ενώ περιλαμβάνει επιμέρους μονάδες και βοηθητικές υπηρεσίες, με συμπεριλαμβανόμενη μία ανεξάρτητη ομάδα ελέγχου ποιότητας. Επί του παρόντος στο Γραφείο εργάζονται περίπου 46 άτομα διαφόρων εθνικοτήτων της ΕΕ. Το Γραφείο εποπτεύεται από το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ, 1 εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τους αναπληρωτές τους. Τα μέλη του μπορούν να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες, ορίζουν γενικές κατευθυντήριες γραμμές, παρακολουθούν τις δραστηριότητες και εγκρίνουν τον προϋπολογισμό. Νόμιμος εκπρόσωπος του ΚΓΦΠ είναι ο Πρόεδρος του ο οποίος διορίζεται για πενταετή θητεία.
Κωνσταντής Νικόδημος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο πυρπολητής Κωνσταντής Νικόδημος (Ψαρά 1795/96 - Αθήνα 1879) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και αγωνιστής του 1821. Απομνημονευματογράφος του ναυτικού αγώνα του 1821.
Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Αργύρης, αλλά έγινε γνωστός με το όνομα της οικογένειας της μητέρας του, Νικόδημος. Γεννήθηκε στα Ψαρά γύρω στο 1794. Διορίστηκε το 1821 από την Βουλή των Ψαρών γραμματέας στο πλοίο του Νικολάου Αργύρη. Πήγε και αυτός στη Χίο για να πολεμήσει τους Οθωμανούς Τούρκους που είχαν αγκυροβολήσει εκεί. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1824 ανατινάζει στον αέρα μια κορβέτα και εν συνεχεία επιτελεί επανειλημμένες άλλες εφόδους με το πυρπολικό του. Ως κυβερνήτης πυρπολικού έλαβε μέρος στη ναυτική επιχείρηση στο Τρίκερι (1823), στη Σάμο (1824) και στο Μεσολόγγι (1826).
Πήρε προαγωγή σε βαθμό Πλοίαρχου του Πυροβολικού και συνέχισε να μάχεται μέχρι το 1827. Μέτα την απελευθέρωση διετέλεσε πρόεδρος της "Επιτροπής Εθνικού Στόλου". 
Το 1861 η κυβέρνηση Μιαούλη του απένειμε τον τίτλο του υποναυάρχου. Στο μουσείο της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας υπάρχει το πιστόλι, που του είχε δωρίσει Τούρκος πασάς, όταν τον περιέθαλψε και τον μετέφερε με άλλους αιχμαλώτους από την Ναύπακτο στο Μεσολόγγι.
Το 1826 δημοσίευσε το «Υπόμνημα περί της Νήσου Ψαρών» που είναι πολύτιμο για τα έγγραφα που περιέχει και γιατί αποτελεί προσωπική μαρτυρία ενός πυρπολητή.
Προς τιμήν του το Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών ονομάσθηκε Νικοδήμειο.

Συγγράμματα

Ως υποναύαρχος έγραψε δύο τόμους για τα Ψαρά με τίτλο "Υπόμνημα της Νήσου Ψαρών", Αθήνα, 1862. Πρότεινε δε και χρηματοδότησε διαγωνισμό χιλίων πεντακοσίων δραχμών για την συγγραφή και εκτύπωση βιβλίου χριστιανικών καθηκόντων του πολίτη.
Μίλτον Μπράντλεϊ

Ζωή

Ο Μπράντλεϊ γεννήθηκε στη Βιέννα, γιος του Λιούις Μπράντλεϊ και της Φάνι Λάιφορντ Μπράντλεϊ. 
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Λάουελ το 1854, και σπούδασε στην επιστημονική σχολή Λώρενς του Πανεπιστημίου Χάρτφορντ. Ωστόσο διέκοψε τις σπουδές του.
Το 1856 μετακόμισε στο Σπρίνγκφιλντ και βρήκε δουλειά στην Wason Manufacturing Company.
Το 1860 δημιούργησε το παιχνίδι The Checkered Game of Life και το κατοχύρωσε με πατέντα το 1866.
Τον Νοέμβριο του 1860 νυμφεύτηκε την Βιλόνα Λαρού Ήτον (8 Φεβρουαρίου 1838 στο Λούντλοου - 13 Μαρτίου 1867).
Το 1861 δημιούργησε το δημοφιλέστατο παιχνίδι Games for the Soldiers.
Αργότερα ίδρυσε την Milton Bradley Company.

Οικογένεια

Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, παντρεύτηκε την Έλεν Μαρία Τάγιερ το 1869 (18 Σεπτεμβρίου 1836, 19 Σεπτεμβρίου 1918) και απέκτησαν δύο παιδιά, την Φλόρενς Λενόρ (22 Ιουνίου 1874) και την Λίλιαν Άλις (13 Ιανουαρίου 1879).
Αργότερα ενδιαφέρθηκε με τα χρώματα, ενώ ξεκινώντας από το 1890 έγραψε τέσσερα βιβλία για τα χρώματα.
Εκλογές στο Ισραήλ

Οι εκλογές στο Ισραήλ διεξάγονται με το σύστημα της αναλογικής εκπροσώπησης. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο (Κνεσέτ, η οποία εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία από το λαό για τετραετή θητεία. Σήμερα το εκλογικό όριο για την είσοδο ενός κόμματος στην Κνεσέτ είναι το 3,25%, με τον αριθμό των εδρών που καταλαμβάνει ένα κόμμα στην Κνεσέτ να είναι σε αναλογία με τον αριθμό των ψήφων που συγκεντρώνει. Η νόμιμη ηλικία απόκτησης του δικαιώματος ψήφου είναι τα 18 χρόνια.

2009

Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 2009 το Καντίμα της Λίβνι επικράτησε του δεξιού Λικούντ του πρώην πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με οριακή διαφορά μίας έδρας στην Κνεσέτ.

2013

Στις 22 Ιανουαρίου 2013, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου και οι σύμμαχοί του κέρδισαν την επανεκλογή τους. Στις 2 Φεβρουαρίου 2013 ο Νετανιάχου έλαβε εντολή από τον πρόεδρο Σιμόν Πέρες για να σχηματίσει νέα κυβέρνηση.

Πρωθυπουργικές εκλογές

Μεταξύ των ετών 1996 και 2001, ο Πρωθυπουργός εκλεγόταν με άμεση ψηφοφορία, ξεχωριστά από το Κοινοβούλιο.
Κώστας Μάγλος

Επαγγελματική καριέρα

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1998 με την ομάδα του Παναθηναϊκού, στον οποίο παρέμεινε για δύο σαιζόν, με τον οποίο κατέκτησε την Ευρωλίγκα το 2000 με αντίπαλο την Μακάμπι Τελ Αβίβ επικρατώντας της με 73-67. Με τον Παναθηναϊκό πανηγύρισε επίσης την κατάκτηση δύο διαδοχικών ελληνικών πρωταθλημάτων (1999, 2000).
Ακολούθως αγωνίστηκε διαδοχικά στον Πανιώνιο (2000-02), την Νήαρ Ηστ (2002-03), την ιταλική Μεσίνα (2003-04), τον Π.Α.Ο.Κ. (2004-05), τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2005-06), την Α.Ε.Κ. (2006-07), τον Πανερυθραϊκό (2007-08), τον Απόλλωνα Πάτρας (2008-09).
Μετά από μια διακοπή στην καριέρα του, επανήλθε το 2011 στην αθλητική δράση αγωνιζόμενος για μία σαιζόν με την Α.Ε.Κ. Άργους. Ακολούθησε το πέρασμά του από τον Κεραυνό Αιγίου (2012-13) ενώ την τριετία 2013-16 αγωνίστηκε με την ομάδα Κ.Α.Ο.Κ. Παλαίμων που εδρεύει στην Κόρινθο.
Τέλος, αποφάσισε να κλείσει την καριέρα του αγωνιζόμενος τη σαιζόν 2016-17 στη Γ΄ Ε.Σ.Κ.Α. με την ομάδα του Χαραυγιακού, που εδρεύει στην Ηλιούπολη.

Με την εθνική ομάδα

Με την Εθνική Ομάδα Ανδρών αγωνίστηκε στο 11ο Τουρνουά Ακρόπολις το 1997. Είχε επίσης κληθεί στο στάδιο προετοιμασίας της εθνικής ομάδας για το τουρνουά καλαθοσφαίρισης στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001.