Ουτρέχτη (πόλη)

Η πόλη της Ουτρέχτης

Η Ουτρέχτη είναι διάσημη για το καμπαναριό «Ντομ» της Ουτρέχτης και την καναλώδη δομή της κεντρικής πόλης. Είναι το κέντρο του Ολλανδικού σιδηροδρομικού δικτύου και η έδρα των κεντρικών γραφείων των Nederlandse Spoorwegen (προφ.: Νεντερλάντσε Σποορβέϊχεν) δηλαδή των Ολλανδικών Σιδηροδρόμων. Ένα μεγάλο εσωτερικό εμπορικό κέντρο, το Hoog Catharijne (προφ.: Χόοχ Καταράϊνε), βρίσκεται μεταξύ του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού και του κέντρου της πόλης. Οι διάδρομοι έχουν θεωρηθεί δημόσιοι χώροι, όπως οι δρόμοι, και επομένως η κεντρική δίοδος από το σταθμό προς το κέντρο της πόλης είναι ανοικτή όλη τη νύχτα. Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ολλανδίας. Η Ουτρέχτη είναι επίσης η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας FC Utrecht (προφ.: έφ σέι Ούτρεχτ), που παίζει στο Stadium Nieuw Galgenwaard (προφ.: Στάντιουμ Νιού Χαλχενβάαρντ).

Ιστορία

Η πόλη αποτελεί εξέλιξη ρωμαϊκής οχύρωσης (castellum) τού 47 μ.Χ.. Κτίσθηκε στις όχθες του Ρήνου, ο οποίος ακολουθούσε βορειότερη ροή από ό,τι σήμερα και αποτελούσε το σύνορο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η περιοχή ονομαζόταν Τραϊέκτουμ (Trajectum), που σημαίνει διαβατό μέρος. Γύρω στο 500 οι Ρωμαίοι στρατοπέδευαν εδώ. Κοντά στο οχυρό υπήρχε καταυλισμός με τεχνίτες και εμπόρους, καθώς και με τις γυναίκες και τα παιδιά των στρατιωτών. 
Στα μέσα του 2ου αιώνα γερμανικοί λαοί εισέβαλλαν συχνά στις περιοχές που είχαν καταλάβει οι Ρωμαίοι, έτσι γύρω στο 270 οι Ρωμαίοι έφυγαν από την Ουτρέχτη. Για την περίοδο 270-500 λίγα είναι γνωστά. Τον 6ο αιώνα, η Ουτρέχτη τέθηκε υπό την επιρροή των Φράγκων. 
Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, η Ουτρέχτη ήταν η σημαντικότερη πόλη της Βόρειας Ολλανδίας. Ο Βιλλιμπρόρντους θεωρείται συνήθως ως ο πρώτος επίσκοπος. Το 695 διορίσθηκε αρχιεπίσκοπος της Φρισίας και το 703 ή 704 ο Πεπίνος ο Β’ του Χέρσταλ τού έδωσε την Ουτρέχτη ως μητρόπολη για τις ιεραποστολικές δραστηριότητές του βορειότερα. Η Ουτρέχτη απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1122. 
Αργότερα, οι επίσκοποι της Ουτρέχτης άσκησαν εξουσία ως πρίγκιπες-επίσκοποι τόσο στην επαρχία της Ουτρέχτης (Νέντερστιχτ) όσο και προς τα νοτιοανατολικά. Το 1528 ο Κάρολος ο Ε’, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έγινε κύριος των 17 Κάτω Χωρών (δηλαδή, της σημερινής Μπενελούξ και του ‘Βορρά’ της Γαλλίας). 
Το 1579 οι επτά βόρειες Κάτω Χώρες απεφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους εναντίον της ισπανικής εξουσίας και συνέστησαν την Ένωση της Ουτρέχτης, η οποία θεωρείται ως η απαρχή της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Το 1580 το προτεσταντικό αυτό κράτος κατήργησε τις επισκοπές, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της Ουτρέχτης, που είχε γίνει αρχιεπισκοπή το 1559. Μόλις το 1853 συνεστήθη και πάλι η Αρχιεπισκοπή της Ουτρέχτης. 
Η Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 ρύθμισε τον Πόλεμο για την Ισπανική Διαδοχή. Το πιο διαρκές αποτέλεσμά της ήταν η εκχώρηση από την Ισπανία του Γιβραλτάρ στην Μεγάλη Βρετανία. 
Το 1843 άνοιξε ένας σιδηρόδρομος που συνέδεε την Ουτρέχτη με το Άμστερνταμ. Μετά από αυτό η Ουτρέχτη κατέστη σταδιακά το κέντρο του Ολλανδικού σιδηροδρομικού δικτύου. 
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ουτρέχτη κατελήφθη από τους Γερμανούς μέχρι την γενική Γερμανική παράδοση της Ολλανδίας στις 5 Μαΐου 1945. Στις 7 Μαΐου 1945 στην πόλη εισήλθαν Καναδικά στρατεύματα. 
Από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη έχει επεκταθεί σημαντικά με το χτίσιμο νέων γειτονιών.

Εκπαίδευση

Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ολλανδίας (24.628 φοιτητές το 2003). Το Πανεπιστήμιο έχει τη βάση του στο κέντρο της πόλης και στην πανεπιστημιακή περιοχή Άιτχοφ (Uithof), στα ανατολικά της πόλης. Σύμφωνα με την κατάταξη των πανεπιστημίων του Πανεπιστημίου Ζιαοτόγκ της Σαγκάης είναι το 39ο καλύτερο πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η Ουτρέχτη είναι επίσης η έδρα δύο μεγάλων θεσμών ανώτερης εκπαίδευσης: του Πανεπιστημίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (HvU) της Ουτρέχτης (30.000 φοιτητές) και της Σχολής Καλών Τεχνών (HKU) της Ουτρέχτης (3.000 φοιτητές).