Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα

Ίδρυση

Η Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα ιδρύθηκε στη συμβολή των ποταμών Αλμπέρτσε και Τάγου. Αυτή η περιοχή του μεγάλου οικολογικού πλούτου ήταν ο οικισμός των Κελτών που έχτισαν τα πιο αρχαία ερείπια της περιοχής.

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και Εποχή των Βησιγότθων

Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το όνομα της πόλης ήταν Caesarobriga. Το 182 π.Χ. ο Κουίντος Φούλβιος Φλάκκος, αρχαίος Ρωμαίος Πληβείος κατέκτησε την πόλη και την καθιέρωσε ως μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας Λουσιτανίας και ως πρωτεύουσα μιας εκτεταμένης περιοχής που περιλαμβάνεται στο νομικό μοναστήρι της πόλης Έμεριτα Αουγκούστα. Ο ηγέτης της Λουσιτανίας Βιριάθος, στον πόλεμο του ενάντια στους Ρωμαίους, ζούσε σε αυτό το έδαφος μεταξύ 145 και 139 π.Χ. Την περίοδο αυτή η Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα ήταν μια πλούσια πόλη και κέντρο εμπορικών συναλλαγών. Ο Χριστιανισμός ήρθε νωρίς στην πόλη, και με την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οι Βησιγότθοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Η Ταλαβέρα ήταν τότε γνωστή ως Aküis ή Aibura. Το έτος 602, ο βασιλιάς Λιούβα Β' έκανε δώρα στην πόλη μεταξύ των πιο σημαντικών, το γλυπτό της Παναγίας, που ήταν από τότε ως το σύμβολο των χριστιανών στην Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα και το υποκατάστατο της θεάς Κέρες.

Μουσουλμανική κατάκτηση

Οι Αλ-Άνταλους, Μουσουλμανικό φύλο του Μεσαίωνα κατέκτησαν την Ταλαβέρα το 712. Κατασκεύασαν νέους τοίχους και ένα κάστρο. Έφεραν επίσης στην πόλη νερόμυλους και νέα προϊόντα που εισήχθησαν από την Αφρική και την Ασία. Το γόνιμο χώμα παρήγαγε ποιοτικά λαχανικά, φρούτα και γρασίδι για ζωοτροφές. Οι αγορές κέρδισαν νέα δύναμη και ο πληθυσμός, ένα μείγμα χριστιανών, μουσουλμάνων και Εβραίων, ζούσε αρμονικά για μερικούς αιώνες. Η Medina Al Talavayra όπως ονομάστηκε τότε έλαβε μέρος σε διάφορους πολέμους μεταξύ των βασιλείων της Ισπανίας, συμμαχώντας με την Κόρδοβα και το Μπαδαχόθ. Η Ταλαβέρα αργότερα έγινε η πρωτεύουσα ενός εφήμερου πριγκηπάτου εν ονόματι Ταίφα της Ταλαβέρας. Μετά την ανακατάληψη της πόλης στον 11ο αιώνα από τον Αλφόνσο ΣΤ΄, ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο στη μεσαιωνική Ισπανία.

15ος με 19ο αιώνα

Κατά τη διάρκεια του 15ου και 16ου αιώνα, η Ταλαβέρα γνώρισε μεγάλη αναγνώριση, χάρη στην κεραμική της. Υπέροχα κομμάτια κεραμικής και πλακάκια βρίσκονται στα κυριότερα μουσεία του κόσμου και στα πιο πολυτελή παλάτια σε όλη την Ευρώπη. Στις αρχές του 16ου αιώνα παρουσιάστηκε η κυκλοφορία του σημαντικότερου θεατρικού έργου στην ισπανική λογοτεχνία, η τραγική ποίηση αλλά και πολλές τέχνες αναπτύχθηκαν. Εδώ γεννήθηκε ο Ισπανός ιστορικός Χουάν ντε Μαριάνα, ο οποίος έγραψε αρκετά βιβλία ιστορίας, δικαίου και πολιτικής, και ο οποίος ήταν πολύ σημαντικός για τις γαλλικές επαναστατικές θεωρίες.
Μετά το θάνατο του βασιλιά Κάρολου Β΄ το Νοέμβριο του 1700, δύο ισχυρά έθνη αγωνίστηκαν για το Ισπανικό Στέμμα. Η Ταλαβέρα υποστήριξε τη πλευρά του Φίλιππου Ε΄, που ήταν ο νικητής.
Ο πόλεμος της ανεξαρτησίας εναντίον του στρατού του Ναπολέων είχε μεγάλες συνέπειες για την Ταλαβέρα. Στις 27 Ιουλίου και 28 Ιουλίου 1809 πραγματοποιήθηκε η μάχη της Ταλαβέρα μεταξύ του αγγλο-ισπανικού στρατού και των Γάλλων. Κατά τη διάρκεια της μάχης η πόλη σχεδόν καταστράφηκε. Ο στρατός του Άρθουρ Γουέλσλι, δούκα του Γουέλινγκτον απέβλεψε τους Γάλλους από την πόλη.

Εμφύλιος πόλεμος και Φρανκική περίοδος

Το 1931 η Δημοκρατία ήταν το νέο πολιτικό σύστημα στην Ισπανία. Η Ταλαβέρα άλλαξε το όνομά της σε Talavera del Tajo. Στις 18 Ιουλίου 1936, όταν οι εθνικιστές είχαν ανέλθει με όπλα, οι Ρεπουμπλικανοί άνοιξαν μια περίοδο τρομοκρατίας στην Ταλαβέρα, σκοτώνοντας τους ανθρώπους. Στις 3 Σεπτεμβρίου ο εθνικιστικός στρατός κατέκτησε την Ταλαβέρα και άνοιξε εκ νέου τον τρόμο, αυτή τη φορά ενάντια στους κομμουνιστές και τους σοσιαλιστές. Κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου πολέμου, η Ταλαβέρα υπέστη τεράστιες ζημιές από βομβιστικές επιθέσεις των Ρεπουμπλικάνων.