google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Καραμανλής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1952 στην Ρουμανία από Έλληνες γονείς. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Κορβίνουλ το 1967, αγωνιζόμενος στην Β΄εθνική. Το 1969 πηγαίνει στην Α΄εθνική και στην Ζιούλ Πετροσάνι , ενώ καλείτε και αγωνίζεται με την εθνική Νέων Ρουμανίας . Το 1971 αφού τον διεκδίκησε και ο Ολυμπιακός καταλήγει στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε και στην εθνική ελπίδων. Μετα από 5 χρόνια στον Παναθηναικό πηγαίνει στην Παναχαϊκή μέχρι το 1981 που πηγαίνει στο Πάτραι στην Β΄εθνική. Την επόμενη χρονιά ακολουθεί ο Παναιγιάλειος όπου το 1983 σταματάει το ποδόσφαιρο. Σταματώντας το ποδόσφαιρο γίνεται προπονητής και περνά από τον πάγκο πολλλών ερασιτεχνικών συλλόγων της Πάτρας ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με το Χάντμπολ, σαν αθλητής αρχικά του Έσπερου Πάτρας και μετά του Ολυμπιακού Πατρών, παίζοντας στην Α΄και Β΄εθνική κατηγορία έως το 2003. Από το 1983 ήταν παράλληλα και προπονητής ποδοσφαίρου έως το 2005. Την περίοδο 2005-2006 διετέλεσε γενικός διευθυντής στην ΠΑΕ Παναχαϊκή 2005.
Έχει διατελέσει προπονητής της Εθνικής Ελλάδος κωφών με την οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών στη Μελβούρνη της Αυστραλίας τον Ιανουάριο του 2005 όπου κατέκτησε την 9η θέση. Επίσης επί πολλά χρόνια υπήρξε ενωσιακός προπονητής της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Με την ΕΠΣ Αχαΐας το 2004 κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα περιφερειών και συμμετείχε για τον ευρωπαϊκό τίτλο στην τελική φάση που έγινε στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας.
Λασθένης ο Κνώσσιος

Ο Λασθένης ήταν στρατηγός από την Κρήτη, ο οποίος έζησε κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Καταγόταν από την Κνωσό. Ανέλαβε, μαζί με τον Πανάρη την άμυνα του νησιού εναντίον των Ρωμαίων. Κατάφεραν μάλιστα να πετύχουν ένα πλήγμα εναντίον του στόλου του Μάρκου Αντώνιου το 74 π.Χ. ανάμεσα στο Ηράκλειο και την Ντία, συλλαμβάνοντας τα πληρώματα των πλοίων των Ρωμαίων και υποχρεώνοντας το Μάρκο Αντώνιο να υπογράψει συνθήκη με επαχθείς όρους για τη Ρώμη. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι αρνήθηκαν να αποδεχθούν τους όρους της συνθήκης και οργάνωσαν αντεπίθεση. Οι Κρητικοί έστειλαν πρεσβεία στη Ρώμη, η οποία όμως απαίτησε την παράδοση του κρητικού στόλου και την αποστολή 400 ομήρων από τους περιώνυμους Κρήτες. Μετά την απόρριψη των όρων ο Λασθένης και ο Πανάρης συγκέντρωσαν 26.000 άντρες και κινήθηκαν ξανά εναντίον των Ρωμαίων, το 69 π.Χ. Οι Ρωμαίοι, με αρχηγό τον Μέτελλο (ο οποίος αργότερα ονομάστηκε "Κρητικός") επιτέθηκαν από την Κυδωνία και στη συνέχεια οι μάχες επεκτάθηκαν προς τα ανατολικά. Στην Κνωσό ο Λασθένης ηττήθηκε και για να μη βρουν τίποτα οι Ρωμαίοι πυρπόλησε τους θησαυρούς της πόλης και βρήκε καταφύγιο στην Ιεράπετρα. Τελικά, το 67 π.Χ. η Κρήτη υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους και ο Λασθένης παραδόθηκε με την υπόσχεση ότι δεν θα τον εκτελούσαν. Το όνομά του φέρει μία οδός στην Ιεράπετρα.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1896-1897

Το 1896-1897 διοργανώθηκε το ένατο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Άστον Βίλα όπως και την προηγούμενη σεζόν 1895-1896 κατέκτησε το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή φορά και τρίτο στην ιστορία της. Η ομάδα από το Μπέρμιγχαμ κατέκτησε και το κύπελλο Αγγλίας, και έγινε η δεύτερη ομάδα μετα την Πρέστον Νορθ Εντ που κάνει νταμπλ.
Στο τέλος του πρωταθλήματος έγινε πρωτάθλημα κατάταξης ανάμεσα στις δύο τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, με τις δύο πρώτες της δεύτερης κατηγορίας.
Πιόνιο

Στη φυσική των σωματιδίων, πιόνιο (συντομογραφία του πι-μεσονίου το οποίο συμβολίζεται με το γράμμα π) είναι οποιοδήποτε από τα εξής τρία υποατομικά σωματίδια: π⁰, π⁺ και π⁻. Τα πιόνια είναι τα ελαφρύτερα μεσόνια και παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξήγηση των χαμηλής ενέργειας ιδιοτήτων της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.

Βασικές ιδιότητες

Τα πιόνια έχουν spin 0 και αποτελούνται από κουάρκς πρώτης γενιάς. Στο πρότυπο των κουάρκς, ένα up κουάρκ και ένα anti-down κουάρκ συνθέτουν ένα π⁺, ενώ ένα down κουάρκ και ένα anti-up κουάρκ συνθέτουν το π⁻, τα οποία είναι μεταξύ τους αντισωμάτια. Τα αφόρτιστα πιόνια είναι συνδυασμοί ενός up κουάρκ με ένα anti-up κουάρκ ή ενός down κουάρκ με ένα anti-down κουάρκ και έχουν τους ίδιους κβαντικούς αριθμούς.

Διάσπαση φορτισμένων πιονίων

Ο βασικός τρόπος διάσπασης του πιονίου, με πιθανότητα 99,9877% , είναι μια καθαρά λεπτονική διάσπαση σε ένα μιόνιο και το νετρίνο του:
π⁺ → μ⁺ + νμ
π⁻ → μ⁻ + νμ
Ο δεύτερος πιο κοινός τρόπος διάσπασης του πιονίου, με πιθανότητα 0,0123% , είναι επίσης λεπτονικός και το πιόνιο διασπάται σε ένα ηλεκτρόνιο και στο αντίστοιχο νετρίνο. Αυτός ο τρόπος ανακαλύφθηκε στο Κέντρο Πυρηνικών Μελετών και Ερευνών (CERN) το 1958:
π⁺ → e⁺ + νₑ
π⁻ → e⁻ + νₑ

Διάσπαση αφόρτιστων πιονίων

Το μεσόνιο π⁰ έχει μια ελαφρώς μικρότερη μάζα (135.0 MeV/c²) και μια πολύ πιο σύντομη μέσης διάρκειας ζωής (8.4×10⁻¹⁷ s). Αυτό το πιόνιο διασπάται με μια διαδικασία ηλεκτρομαγνητικής δύναμης. Ο κύριος τρόπος διάσπασης, με πιθανότητα 98,798% , είναι σε δύο φωτόνια:
π⁰ → 2 γ
O δεύτερος πιο κοινός τρόπος διάσπασής του, με πιθανότητα 1,198% , είναι η αποκαλούμενη διάσπαση «Dalitz» σε ένα φωτόνιο και ένα ζευγάρι ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου:
π⁰ → γ + e⁻ + e⁺
Αλέξανδρος Δημάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ηλία Δημάκη και καταγόταν από τον Λογκανικό Λακωνίας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στη Σπάρτη. Συμμετείχε ως υποψήφιος βουλευτής Λακωνίας με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του 1946 καταταχθείς α΄ επιλαχών. Στις 20 Οκτωβρίου 1948 κατέλαβε την βουλευτική έδρα του αποβιώσαντος βουλευτή Λακωνίας Αριστομένη Θεοδωρόπουλου. Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950 επανεξελέγη βουλευτής Λακωνίας.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Ηλία Δημάκη, δικηγόρο.
Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Κονγκό

Ιστορια

Ιδρύθηκε το 1919 και προσχώρησε στη FIFA και στην CAF το 1964.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Ερμάννο Όλμι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ε. Όλμι γεννήθηκε στο Τρεβίλιο της επαρχίας του Μπέργκαμο, στη Λομβαρδία της βόρειας Ιταλίας. Σε ηλικία τριών ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στο Μιλάνο, όπου πήγε σε γυμνάσιο θετικής κατευθύνσεως και παρακολούθησε μαθήματα ηθοποιίας στην Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. Ενδιαφέρθηκε για τη σκηνοθεσία όταν εργαζόταν στην ηλεκτρική εταιρεία «Edisonvolta» του Μιλάνου και άρχισε τη σταδιοδρομία του γυρίζοντας ντοκιμαντέρ σε φιλμ των 16 χιλιοστών σχετικά με τις εταιρείες παραγωγής ενέργειας.
Το 1963 νυμφεύθηκε τη Λορεντάνα Ντέττο, η οποία είχε ερμηνεύσει τον ρόλο της Αντονιέττα Μαζέττι στη δεύτερη ταινία του (Η θέση, 1961).
Οι ταινίες του Όλμι ταιριάζουν στο καλλιτεχνικό ρεύμα του ιταλικού νεορεαλισμού, αν και ο ίδιος έλεγε (π.χ. σε συνέντευξη που περιέχεται στο Criterion Edition DVD της ταινίας του Η θέση) ότι ήταν αντίθετος με τη χρήση επαγγελματιών ηθοποιών και γύριζε τις ταινίες του σε αυθεντικές τοποθεσίες. Ωστόσο, πολλοί νεορεαλιστές σκηνοθέτες χρησιμοποιούσαν ερασιτέχνες ηθοποιούς για δευτερεύοντες και κάποτε και βασικούς ρόλους. Οι ταινίες του όπως και οι περισσότερες του νεορεαλισμού, είναι γυρισμένες σε μακρές και αργές μονοκόμματες σκηνές, και γενικώς περιέχουν κάποια δόση κοινωνικού σχολιασμού, αν και σπανίως, όπως και οι άλλοι νεορεαλιστές, διατυμπανίζει πολιτικές απόψεις με άμεσο τρόπο.
Η γνωστότερη ίσως ταινία του είναι Το δέντρο με τα τσόκαρα (L'Albero degli zoccoli), που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1978. Η ταινία αυτή βασίσθηκε πολύ στις ιστορίες της γιαγιάς του σκηνοθέτη σχετικά με τη ζωή των χωρικών στις αγροτικές περιοχές της Ιταλίας. Το 1983 η ταινία του Camminacammina προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ πέντε χρόνια αργότερα Ο θρύλος του Αγίου Πότη, βασισμένος στην ομώνυμη νουβέλα του Γιόζεφ Ροτ και με πρωταγωνιστή τον Ρούτγκερ Χάουερ, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, καθώς και ένα Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλλο (το ιταλικό αντίστοιχο του «Όσκαρ»).
Τον 21ο αιώνα, με το Il mestiere delle armi (2001) κέρδισε άλλο ένα «Νταβίντ ντι Ντονατέλλο», ενώ το 2008 πήρε έναν τιμητικό Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας.
Ο Ερμάννο Όλμι απεβίωσε στο Αζιάγκο σε ηλικία 87 ετών, μετά από μακρά μάχη με το σύνδρομο Γκυλαίν-Μπαρέ.
Βίκτωρ Θ. Μελάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1924 στην Αθήνα και ήταν γιος του Θεοδοσίου Μελά. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Μελά και ήταν ανεψιός των Παύλου, Γεωργίου, Βασιλείου, Λέοντος Μελά, εγγονός του Βίκτωρα Μελά και δισέγγονος του πολιτικού και λογοτέχνη Λέοντα Μελά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Χαϊδελβέργη. Ιδιώτευσε επί μία πεντηκονταετία (1948 - 1998) ως δικηγόρος, ειδικευόμενος στο δίκαιο των εταιρειών και της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Από το 1992 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τράπεζας. Υπήρξε στενός φίλος του Καρόλου Κουν και είχε διατελέσει πρόεδρος της «Ελληνικής Εταιρείας Θεάτρου- Θέατρο Τέχνης» (1968 - 1993). Διατηρούσε σημαντική συλλογή χαρτών του ελλαδικού χώρου των 16ου-18ου αιώνα, την οποία δώρισε το 2002 στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Είχε επίσης χρηματίσει πρόεδρος του Οργανισμού Παιδικών Βιβλιοθηκών και πρόεδρος του Ιδρύματος Βασιλείου Γ. Μελά (1981 - 2014).
Ήταν παντρεμένος με την Εύη Ζήση, ανεψιά του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Πιέρρος Μαυρομιχάλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν γιος του Γεωργάκη Μαυρομιχάλη. Ονομάσθηκε Πιέρρος λόγω του μανιάτικου (λακωνικού) εθίμου να ονομάζονται έτσι, όσοι εν ονόματι των αδελφών τους ασκούν κηδεμονία στα ανήλικα τέκνα τους. Ανήκε σε μια από τις ισχυρότερες οικογένειες του Μοριά και είχε αποκτήσει μεγάλη ισχύ.
Προκειμένου να απασχολήσει τους Τούρκους μετά τις μάχες του Μελιπύργου και του Αλμυρού, που είχαν εξαναγκάσει τους Μανιάτες να υποχωρήσουν και να καταφύγουν για την ασφάλεια των οικογενειών τους στα απρόσιτα σπήλαια του Ταϋγέτου, οχυρώθηκε με 36 άνδρες σε παραλιακό πύργο της Βέργας, όπου και απέκρουσε επί διήμερο τις τουρκικές εφόδους. Στερούμενος όμως νερού και πολεμοφοδίων, τελικά ενήργησε ηρωική έξοδο με τους άνδρες του, με μόνο το ξίφος του δια μέσου του εχθρού. Από την επιχείρηση όμως αυτή σώθηκε αυτός και ένας μόνο σύντροφός του. Φθάνοντας δε στο στρατόπεδο των Μανιατών στον Αλμυρό, ανακοίνωσε τα συμβάντα και αποφασίσθηκε γενική επίθεση κατά του στρατού του Χατζή Οσμάν. Πράγματι 4.000 Μανιάτες κατέβηκαν από το υπερκείμενο βουνό του Αλμυρού, της "Σέλιτσας" και επιχείρησαν αιφνίδια νυκτερινή επίθεση, καταδιώκοντας τους Τούρκους μέχρι την Καλαμάτα. Στην επιχείρηση αυτή σκοτώθηκαν περίπου 700 Τούρκοι.
Ο Πιέρρος έλαβε επίσης μέρος στα Ορλωφικά όπου και σκοτώθηκε, καθώς μαχόταν τους Αλβανούς που είχαν κατέλθει στην Πελοπόννησο.
Ήταν νυμφευμένος με την κόρη του Κουτσογρηγοράκη, μεγάλου άρχοντα της Λακωνίας και παιδιά του ήταν οι: Πετρόμπεης, Ιωάννης, Κυριακούλης, Κωνσταντίνος, Δημήτριος και Αντώνιος.
Πύργος Μπίσμαρκ

Ο πύργος Μπίσμαρκ (Γερμανικά: Bismarckturm‎) είναι ειδικός τύπος μνημειακού πύργου, ο οποίος σχεδιάστηκε ώστε λίγο-πολύ να μοιάζει σε ένα αρχικό μοντέλο σε όλη την έκταση του πρώην γερμανικού Ράιχ, προς τιμήν του πρώτου καγκελαρίου Ότο φον Μπίσμαρκ. Ένα σύνολο 240 εκ των πύργων αυτών κατασκευάστηκε στο χρονικό διάστημα μεταξύ της γερμανικής ενοποίησης και της ανάληψης της εξουσίας από τους Ναζί, δηλαδή μεταξύ του 1869 και του 1934. Περίπου 173 εξ αυτών παραμένουν ακόμη στη θέση τους.

Ιστορία

Ο πρώτος χρονολογικά Πύργος Μπίσμαρκ βρίσκεται σήμερα στη Πολωνία. Ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία ιδιώτη το 1869 στο χωριό Όμπερ-Γιόνσντορφ της Σιλεσίας, τότε τμήμα της Πρωσίας (σημερινό Γιάνοβεκ (Ποβιάτ του Βρότσλαβ)). Βρίσκεται στην κορυφή λόφου ο οποίος είναι σήμερα γνωστός ως Γιάνσκα Γκόρα (Γερμανικά: Johnsberg‎), 253 μ. πάνω από το υψόμετρο της θάλασσας. Ο ίδιος ο πύργος έχει ύψος 23 μ. Ο χορηγός της κατασκευής ήταν ένας απόστρατος Πρώσος αξιωματικός, ο Φρίντριχ Σρέτερ (Friedrich Schröter, 1820–1888), ένα ευκατάστατος γαιοκτήμονας από το γειτονικό Βέτρις.
Έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Μπίσμαρκ, οι γερμανικές αδελφότητες των Studentenverbindung επέλεξαν ένα από τα αρχιτεκτονικά σχέδια που είχαν κατατεθεί από τον αρχιτέκτονα Βίλχελμ Κράις σε έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που διεξήχθη το 1899. Το νικητήριο του διαγωνισμού σχέδιο τύπου "Το Λυκόφως των Θεών" (Götterdämmerung) με μία λαμπαδηφόρα στήλη από γρανίτη ή ψαμμίτη επελέγη ως προκαθορισμένο σχέδιο για την κατασκευή όλων των πύργων Μπίσμαρκ. Το μεγάλων διαστάσεων κυκλικό σχέδιο ήταν δυνατό να υλοποιηθεί σε διαφορετικά ύψη και πάχη ανάλογα με το ύψος του χρηματικού ποσού που είχε διατεθεί για την κατασκευή του μνημείου αυτού.
Στα πλαίσια της δοξασίας του Μπίσμαρκ, χτίστηκαν με βάση διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς σε τοποθεσίες κατά μήκος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων των αποικιών της στη Νέα Γουινέα (Χερσόνησος Γκαζέλ), το Καμερούν (κοντά στο Λιμπέ) και την Τανζανία, καθώς και σε τμήματα της Ευρώπης, τα οποία, εκείνη την εποχή, ήταν τμήματα της Γερμανίας, ωστόσο πλέον βρίσκονται εντός των συνόρων της Πολωνίας, της Γαλλίας, της Δανίας ή, ακόμη, της Ρωσίας. Πύργοι Μπίσμαρκ οικοδομήθηκαν επίσης στην Αυστρία, την Τσεχία, καθώς και την Κονσεπσιόν της Χιλής.
Κάθε Πύργος Μπίσμαρκ χρησίμευε αρχικά ως παρατηρητήριο. Οι φωτιές τους άναβαν συγκεκριμένες ημέρες προς τιμήν του πρώην καγκελαρίου και του επιτεύγματός του να πετύχει την επανένωση της Γερμανίας το 1871. Ωστόσο, αν και οι περισσότεροι των πύργων διέθεταν τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για το άναμμα των φωτιών αυτών, παρόλα αυτά τα σχέδια για ένα εθνικό δίκτυο παρατηρητηρίων απέτυχε, με αποτέλεσμα πολλοί τοπικοί φορείς να προτιμήσουν την χρήση διαφορετικού αρχιτεκτονικού σχεδίου από το προβλεπόμενο αρχικό. Μεταξύ των αρχιτεκτόνων των πύργων αυτών περιλαμβάνονταν ο ίδιος ο Βίλχελμ Κράις, ο οποίος επιμελήθηκε της κατασκευής 58 εξ αυτών (47 κατά τα πρότυπα του Λυκόφωτος των Θεών του Βάγκνερ), καθώς και ο Μπρούνο Σμιτς.
Αστική Περιοχή Καχάμα

Οικονομία

Τώρα, η Καχάμα (Kahama) έχει δηλωθεί και γίνει γνωστή στο κοινό ως αστική περιοχή. Οι πρόσφατες εξελίξεις της, οι οποίες είναι επίσης συναρπαστικές, είναι το αποτέλεσμα του σταθμού μεταφόρτωσης της Ισάκα (Isaka) και οι μεταλλευτικές δραστηριότητες που έχουν αρχίσει εδώ και αρκετό καιρό τώρα. Η πόλη Καχάμα (Kahama), τώρα απολαμβάνει τις εργασίες από την Barrick Gold στην προσφάτως ανοιχθείσα τοποθεσία του Χρυσωρυχείου Μπουζουάγκι (Buzwagi Gold Mine) που βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου στην Ισάκα (Isaka), μεταξύ της Καχάμα (Kahama) και της Μουεντακουλίμα (Mwendakulima).
Επίσης, η κατασκευή δραστηριοτήτων είναι τώρα μέρος της πόλης που είναι ήδη συνδεδεμένη στο νέο έργο υδροδότησης από τη Λίμνη Βικτώρια (Lake Victoria), το οποίο ήταν ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν για δεκαετίες, οι κάτοικοι της Καχάμα (Kahama). Έχει πλέον εξελιχθεί στο βαθμό που συνδέεται με το Nyihogo, Malunga, Shunü, Nyahanga, Igomero Nyakato, Mbulu, Bukondamoyo και Mhungulamwime, η οποία επίσης αύξησε την αστική περιοχή.

Μεταφορές

Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο προς τα σύνορα της Ρουάντα, περνά μέσα από την Αστική Περιοχή Καχάμα (Kahama Urban District), από τα ανατολικά προς τα δυτικά.
Κοχύλι

Το κοχύλι είναι το εξωτερικό, σκληρό, προστατευτικό κέλυφος των θαλλασίων ασπόνδυλων οργανισμών με εξωτερικό σκελετό, όπως τα προσωβράγχια και γενικότερα διάφορα άλλα είδη μαλακίων, των οποίων και αποτελεί μέρος του σώματος τους. Αποτελείται κατά κύριο λόγω από ανθρακικό ασβέστιο των εκκρίσεων των οργανισμών, και είναι αρκετά κοινό εύρημα στις παραλιακές περιοχές, αφότου ο οργανισμός που ζούσε μέσα τους έχει πεθάνει και αποσυντεθεί ή καταναλωθεί από άλλους οργανισμούς. 
Τα κελύφη αυτά έχουν μεγάλη ποικιλία χρωμάτων, σχεδίων, και μεγεθών, και ανά τους αιώνες έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή κοσμημάτων και διασκομητικών αντικειμένων. Κατά τους αρχαίους χρόνους μάλιστα, υπήρξαν περιοχές όπου χρησιμοποιούνταν επίσης και ως είδος χρήματος, και στην πρόσφατη εποχή η Παπούα Νέα Γουινέα τα χρησιμοποιούσε ως νόμισμα μέχρι το 1933. 
Οι κοραλλιογενείς σχηματισμοί στον βραχώδη πυθμένα των θαλλασών, αποτελούν συγγενή παράδειγμα σχηματισμών στο βυθό της θάλασσας. Στα ασπόνδυλα της ξηράς, παράδειγμα αντίστοιχου κέλυφους είναι αυτό των σαλιγκαριών.
Έσπερος (έντυπο)

Ο Έσπερος (Hesperos) ήταν ελληνικό καλλιτεχνικό περιοδικό του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή

Ήταν ένα από τα καλλιτεχνικά περιοδικά πριν το 1900, τα οποία άφησαν εποχή στον ελληνικό δημοσιογραφικό κόσμο.
Ο Έσπερος εκδόθηκε το 1811 στην Λειψία από τον Ιωάννη Περβάνογλου, και συνεχίστηκε να εκδίδεται επί επτά έτη.

Περιγραφή και περιεχόμενο

Ήταν πολυτελέστατο στην εμφάνιση περιοδικό.
Γαλαξίας του Γλύπτη

Ιστορία

Ο γαλαξίας ανακαλύφθηκε από την Καρολίν Χέρσελ το 1783. Ανακάλυψε τον γαλαξία καθώς αναζητούσε κομήτες τις 23 Σεπτεμβρίου 1783. O Ουίλιαμ Χέρσελ συμπεριέλαβε αυτόν το γαλαξία στον κατάλογό του ως Η.V.1
Στον Γαλαξία του Γλύπτη έχει ανιχνευθεί μόνο ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN 1940E, ο οποίος έφθασε σε φαινόμενο μέγεθος +14. Το γεγονός ότι έχει παρατηρηθεί μόνο ένας υπερκαινοφανής στον Γαλαξία του Γλύπτη είναι παράξενο, καθώς οι αστρογόνοι γαλαξίες είναι συνυφασμένοι με τους υπερκαινοφανείς αστέρες.

Χαρακτηριστικά

Ο Γαλαξίας του Γλύπτη είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο κοντινό γαλαξία ο οποίος υφίσταται αστογέννεση, η οποία συμβαίνει κυρίως στον μικρό, λαμπρό πυρήνα του γαλαξία, αλλά πρόσφατες διεργασίες γέννησης αστέρων έχουν παρατηρηθεί και στον δίσκο του γαλαξία. Συνήθως, η αλληλεπίδραση με κάποιον άλλο γαλαξία προκαλεί την αστρογένεση, όπως για παράδειγμα στο Μεσιέ 82, αλλά στο γαλαξία του Γλύπτη δεν υπάρχει κάποιος άλλος γαλαξίας για να αρχίσει η αστρογέννεση. Αποτελεί μία σημαντική πηγή υπέρυθρης ακτινοβολίας. Στον γαλαξία έχουν βρεθεί πηγές ακτίνων Χ, κυρίως μαλακών, και ραδιοκυμάτων. Γύρω από τον πυρήνα του γαλαξία έχει ανιχνευθεί ένας δακτύλιος από αέριο. Επίσης έχει ανιχνευθεί μία φυσαλίδα θερμού αερίου, αλλά και ένας αστρικός άνεμος, που πνέει προς την ίδια κατεύθυνση. Στον δίσκο του γαλαξία υπάρχει μεγάλη ποσότητα σκόνης, που προσδίδει στον γαλαξία μία παράξενη εμφάνιση. Η έντονη παρουσία σκόνης επηρεάζει το φαινόμενο μέγεθος των αστέρων, αλλά και το χρώμα του Γαλαξία του Γλύπτη.
Στον πυρήνα του γαλαξία παρατηρήθηκε το 2003 από το Διαστημικό τηλεσκόπιο Τσάντρα υπερθερμασμένο, με θερμοκρασία της τάξης των εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου, αέριο, που περιστρέφεται γύρω από μια υπέρμαζη μαύρη τρύπα, με μάζα 5 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Όταν η περιοχή παρατηρήθηκε ξανά το 2012 από κοινού από τα «Τσάντρα» και NuSTAR, βρήκαν ότι δεν είχε συσσωρεύσει υλικό γύρω της και έτσι θεωρήθηκε ανενεργή. Το γεγονός αυτό θεωρείται παράδοξο, επειδή είναι αποδεκτό ότι η ενεργότητα μιας μαύρης τρύπας είναι ανάλογη με τον ρυθμό παραγωγής αστέρων του γαλαξία, μέχρι το σημείο που η ακτινοβολία από τη μαύρη τρύπα σταματήσει την αστρογένεση, και ο Γαλαξίας του Γλύπτη παράγει αστέρες με έντονους ρυθμούς.
Ο Γαλαξίας του Γλύπτη φαίνεται υπό κλίση 78,5 μοιρών.

Ομάδα γαλαξιών

Ο Γαλαξίας του Γλυπτή ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών Γλύπτη, μία από τις εγγύτερες στην Τοπική ομάδα γαλαξιών ομάδες γαλαξιών . Ο Γαλαξίας του Γλύπτη είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας αυτής της ομάδας, της οποίας κύρια μέλη είναι οι NGC 247, NGC 59, NGC 7793, NGC 625, ESO 245-05 και IC 2574.
(225088) 2007 OR10

Τροχιά

Το αφήλιό του βρίσκεται 100,5 ΑΜ (15,05 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, το περιήλιό του 33,23 AM (4,97 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 66,89 ΑΜ (10,0 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) με εκκεντρικότητα 0,5 και κλίση 30,9°. Η περιφορά του διαρκεί 550 χρόνια. Προς το παρόν είναι το τρίτο πιο απομακρυσμένο αντικείμενο μετά την Έριδα και τη Σέντνα.

Μέγεθος

Το μέγεθος ενός αντικείμενου μπορεί να υπολογιστεί με βάση το απόλυτο μέγεθος και τη λευκαύγεια. Το απόλυτο μέγεθος του 2007 OR10 είναι 2,0, κατατάσσοντάς το ως το 5ο λαμπρότερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο, λίγο αχνότερο από την Σέντνα (1,6) και λίγο λαμπρότερο από τον 90482 Όρκο (2,3). Μια πρώτη εκτίμηση για τη λευκαύγεια του 2007 OR10 έγινε από τον Μάικλ Μπράουν, ο οποίος θεωρώντας ότι η επιφάνειά του έχει ίδια σύσταση με αυτή του Κουάοαρ, και άρα ίδια λευκαύγεια, υπολόγισε μια τιμή περίπου 0,18. Η τιμή αυτή ήταν συνεπής με μετέπειτα παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, όταν η λευκαύγειά του υπολογίστηκε σε 0,185±⁰ ⁰⁷⁶₀ ₀₅₂. Συνδυάζοντας αυτά τα δύο το μέγεθος του 2007 OR10 υπολογίστηκε σε 1280±210 χιλιόμετρα.

Επιφάνεια

Μελέτη στο φάσμα του 2007 OR10 έδειξε ότι το αντικείμενο καλύπτεται από παγωμένο νερό. Όμως, σε αντίθεση με όλα τα άλλα σώματα που έχουν επιφάνεια από πάγο, το 2007 OR10 είναι ένα από τα πιο κόκκινα μεταποσειδώνια αντικείμενα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να μοιάζει με το 50000 Κουάοαρ, στο οποίο θεωρείται ότι το κόκκινο χρώμα οφείλεται στην παρουσία μεθανίου. Πιστεύεται ότι στο 2007 OR10 η αιτία του χρώματος είναι η ίδια, καθώς η ισχυρή βαρύτητα του αντικείμενου, μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια μεθανίου εξαιτίας της υψηλότερης θερμοκρασίας του σώματος. Το μεθάνιο σχηματίζει μια αραιή ατμόσφαιρα πάνω από τα δύο σώματα, η οποία σιγά σιγά διαφεύγει στο διάστημα.
Κουντούζ (ποταμός)

Ρους

Ο Κουντούζ πηγάζει από παγετώνα στη βόρεια πλευρά της οροσειράς Κοχ-ι-Μπάμπα στην περιφέρεια Μπαμιάν, περίπου 20 χιλιόμετρα δυτικά από την ομώνυμη πόλη, όπου ο ποταμός ονομάζεται και αυτός Μπαμιάν. Ρέει ανατολικά σε μία κοιλάδα ανάμεσα στο δυτικό τμήμα της οροσειράς Χίντου Κους στα βόρεια και της οροσειράς Κοχ-ι-Μπάμπα στα νότια. Μετά από περίπου 50 χιλιόμετρα στρέφεται βόρεια, διασχίζοντας την οροσειρά Χίντου Κους. Αργότερα στρέφεται ανατολικά-βορειοανατολικά και εισέρχεται στην περιφέρεια Μπαγκλάν όπου ονομάζεται Σουρκάμπ. 
Στη συνέχεια κινείται παράλληλα με τις βόρειες πλαγιές της οροσειράς Χίντου Κους για πάνω από 80 χιλιόμετρα, και συμβάλλει με πολλούς παραποτάμους στη δεξιά του όχθη. 
Στην πόλη Ντόσι συμβάλει με τον Ανταράμπ, έναν μεγάλο παραπόταμο ο οποίος ρέει από τα ανατολικά. Έπειτα ρέει βόρεια προς τον Αμού Ντάρια, διασχίζοντας τις περιφέρειες Μπαγκλάν και Κουντούζ. 
Στην περιοχή Γιακάλαγιε Ζαντ, 30 χιλιόμετρα μετά την πόλη Κουντούζ, ο ποταμός συμβάλλει με τον μεγαλύτερο παραπόταμό του, τον Χαναμπάντ, λίγο πριν εκβάλει στον Αμού Ντάρια.

Λεκάνη

Η λεκάνη απορροής του ποταμού Κουντούζ καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την περιφέρεια του Μπαγκλάν, το δυτικό τμήμα της περιφέρειας Μπαμιάν και τα δύο τρίτα των περιφερειών Ταχάρ και Κουντούζ. Η περιοχή υπολογιζέται σε 31.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Εκροή

Οι εκροές του ποταμού καταγράφηκαν στην περιοχή για 15 χρόνια (1950-1965) στο Πόλε Χόμρι, όπου ο ποταμός φτάνει την πεδιάδα του Αμού Ντάρια. 
Στο Πόλε Χόμρι, η ετήσια μέση ροή ήταν 67.6 m³ ανά δευτερόλεπτο, από λεκάνη 17.250 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Μονή Κεράς Καρδιώτισσας

Ιστορικά στοιχεία

Δεν είναι εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε η Μονή. Από έγγραφα του κώδικα της μονής φαίνεται ότι αρχικά ήταν μετόχι της Μονής Αγκαράθου. Στη συνέχεια ανακαινίστηκε  από τα αδέρφια Μαγγανάρη και έγινε σταυροπηγιακή. Η ονομασία της προέρχεται από την πολύ παλιά εικόνα της Παναγίας που είχε το όνομα αυτό. Η εικόνα εκλάπη από το μοναστήρι το 1498 από Έλληνα έμπορο και μεταφέρθηκε στο ναό του Αγίου Ματθαίου στην οδό Merulana στη Ρώμη. Το 1866 μεταφέρθηκε εκ νέου στο ναό του Αγίου Αλφόνσου, στον Εσκυλίνο Λόφο. Η σημερινή εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται στο μοναστήρι αποτελεί αντίγραφο αυτής και ζωγραφίστηκε το 1735.  Ακόμα και το αντίγραφο αυτής της εικόνας θεωρείται θαυματουργό.