google/wiki40b huggingface dataset:
Τάκης Κορωναίος

Αθλητική σταδιοδρομία

Άρχισε να παίζει με την ανδρική ομάδα πολύ πριν την ενηλικίωση του. Όταν αυτή ήρθε το 1970 ο Κορωναίος έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής του μπάσκετ που κέρδισε υποτροφία από αμερικανικό πανεπιστήμιο. Μέσα από το κολέγιο του Μισισίπι εξελίχθηκε με εντυπωσιακό τρόπο κι έτσι η πρώτη κλήση του στην Εθνική ομάδα ήταν θέμα χρόνου να έρθει. Το 1972, ο Ρίτσαρντ Ντουκσάιρ του έδωσε αυτήν την ευκαιρία να αγωνιστεί στους Βαλκανικούς αγώνες του Σεράγεβο.
Διέγραψε σημαντική καριέρα με τον Παναθηναϊκό, ως παίκτης του οποίου  στην θητεία του που κράτησε δεκαοκτώ χρόνια (1968 με 1985) κατέκτησε 11 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδας. Έχοντας στο πλάι του παίκτες ο Κόντος,ο Κέφαλος, ο Παπάζογλου, ο Κοκολάκης, ο Ιορδανίδης και ο Παπαντωνίου,πανηγύρισε έξι Πρωταθλήματα. Η πρώτη φορά που πλασαρίστηκε στην πρώτη 5άδα των σκόρερ του Πρωταθλήματος (4ος) ήταν την περίοδο 1983-84 όταν σημείωσε 609 πόντους ενώ ήταν 5ος ένα χρόνο μετά με 576, στην τελευταία σεζόν του στον Παναθηναϊκό, πριν από εκείνη με την οποία έβαλε τίτλους τέλους στην καριέρα του.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ τη χρονιά 1985-86 και τον Πανιώνιο μεταξύ 1986 και 1989. Μάλιστα κατάφερε στις δύο πρώτες από αυτές τις σεζόν να βρεθεί στην 3η θέση των σκόρερ, την περίοδο 1986-87 με 496 πόντους -συμπεριλαμβανομένων και των αγώνων πλέι οφ- και την περίοδο 1987-88 με 401.
Ολοκλήρωσε την αθλητική του πορεία την αγωνιστική περίοδο 1989-90 με τον Παναθηναϊκό για να κλείσει μια διαδρομή 25 χρόνων.

Τιμές

Ανήκει στους ''θρύλους'' της ομάδας του Παναθηναϊκού.
Το 2008 σε μεγάλη ψηφοφορία για τις 100 μεγαλύτερες προσωπικότητες για τα 100 χρόνια στην ιστορία του Παναθηναϊκού Α.Ο, βγήκε 60ος συνολικά και 12ος καλαθοσφαιριστής.
Την 1η Φεβρουαρίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπληρώνει το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας.

Προπονητική σταδιοδρομία

Αποχωρώντας από την ενεργό δράση, διατέλεσε αρχικά προπονητής ερασιτεχνικών σωματείων της Αττικής. Συνεργάστηκε ακολούθως με τους συλλόγους ΓΣ Αμαρουσίου, Κεραυνός Στροβόλου στην Κύπρο, ΑΟ Δάφνη, Νήαρ Ηστ Καισαριανής, τη γυναικεία ομάδα του Πανιώνιου το 2007 και την αντίστοιχη του Παναθηναϊκού το επόμενο έτος.

Εθνική ομάδα

Αγωνίστηκε για την εθνική Εφήβων στις 29 Μαρτίου 1970, κατά τη νίκη 119-55 επί της Αιγύπτου όπου σημείωσε 4 πόντους. Χρίστηκε διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας σε 150 αγώνες πετυχαίνοντας 1.832 πόντους συνολικά, για πρώτη φορά την 25η Ιουνίου 1975 εναντίον της Βουλγαρίας στο Σαράγεβο για το Βαλκανικό κύπελλο και τελευταία στις 29 Οκτωβρίου 1981 σε φιλική αναμέτρηση με την Πολωνία. Επίσης αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ 1975, 1979 και 1981.Τιμής ένεκεν μετείχε και στον φιλικό αγώνα Ελλάδα-Ολλανδία της 2ας Ιουλίου 1999, σε ηλικία 46 ετών. Υπήρξε επίσης διεθνής με την ομάδα Ενόπλων.
Κύπελλο Αμερικής (ιστιοπλοΐα)

Το Κύπελλο Αμερικής (America’s Cup) είναι η διασημότερη ρεγκάτα της ιστιοπλοΐας και το παλαιότερο τρόπαιο στον διεθνή αθλητισμό, καθώς χρονολογείται πριν από την αναβίωση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, με διαφορά 45 ετών.
Η αρχική του ονομασία ήταν Βασιλικό Κύπελλο (Royal Yacht Squadron cup), ενώ σήμερα έχει το όνομα του πρώτου σκάφους που κέρδισε τη ρεγκάτα, του "Αμέρικα".
Το Κύπελλο κέρδιζε ανελλιπώς η Ιστιοπλοΐκή Λέσχη της Νέας Υόρκης (New York Yachting Club) από το 1852 ή 1857 μέχρι το 1983 οπότε η ομάδα της "Αυστραλίας 2" (Australia II) κέρδισε το Κύπελλο, δίνοντας τέλος στο μεγαλύτερο σερί απανωτών νικών στα διεθνή αθλητικά χρονικά. Στο Κύπελλο που διεξήχθη στις 14 Φεβρουαρίου του 2010 κέρδισε η Αμερικανική Ιστιοπλοϊκή Λέσχη Γκόλντεν Γκέιτ, επικρατώντας με 2-0 της ελβετικής Société Nautique de Genève. Το 2013 το κύπελλο διεξήχθη στο Σαν Φρανσίσκο και κέρδισε η αμερικανική ομάδα Oracle Team. Το 2017 στις Βερμούδες νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Νέας Ζηλανδίας, Aotearoa.
Περιουσιακό στοιχείο

Περιουσιακό στοιχείο είναι οτιδήποτε μπορεί να κατέχει κανείς ως ιδιοκτησία, ή μπορεί να ελέγχει προς όφελος του, και το οποίο έχει οικονομική (εμπορική, ανταλλακτική) αξία. Η έννοια των περιουσιακών στοιχείων, από καθαρά οικονομική άποψη, μπορεί να προσδιοριστεί μέσω της ιδιότητας τους να μεταφέρουν αγοραστική δύναμη στο μέλλον. Για παράδειγμα, για να αποκτήσουμε ένα μονοετές ομόλογο ονομαστικής αξίας 100 ευρώ «θυσιάζουμε» παρούσα αγοραστική δύναμη ίση με την ονομαστική και αποκτούμε μελλοντικά (σε ένα χρόνο) αγοραστική δύναμη ίση με την ονομαστική συν το κουπόνι.
Συνώνυμος είναι και ο λογιστικός όρος στοιχείο ενεργητικού, ο οποίος όμως χρησιμοποιείται περισσότερο σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν και ελέγχονται από επιχειρήσεις, και ειδικότερα για αυτές που δημοσιεύουν ισολογισμούς. Ως περιουσιακά στοιχεία ή στοιχεία ενεργητικού ορίζονται οι πόροι που ελέγχει μια επιχείρηση, οι οποίοι προκύπτουν από παρελθόντα γεγονότα και δυνάμει των οποίων αναμένεται η εισροή μελλοντικών οικονομικών οφελών στην επιχείρηση.
Σημαία των Νήσων Κουκ

Η σημαία των Νήσων Κουκ βασίζεται στο παραδοσιακό μοτίβο των βρετανικών πρώην αποικιών στον Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι σημαία με μπλε χρώμα που εμπεριέχει τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στην πάνω αριστερή πλευρά και στα δεξιά έχει δεκαπέντε αστέρια που σχηματίζουν κύκλο.
Η βρετανική σημαία αποτελεί σύμβολο των ιστορικών δεσμών των Κουκ με το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα αστέρια αντιπροσωπεύουν τα 15 αστέρια , τα οποία απαρτίζουν τα Νησιά Κουκ. Το μπλε χρώμα συμβολίζει τον ωκεανό και τον ειρηνικό χαρακτήρα των κατοίκων. Το Union Jack συμβολίζει τους ιστορικούς δεσμούς των νησιών με την Κοινοπολιτεία.
Από το 1973 ως το 1979 η σημαία ήταν πράσινη με τα αστέρια να έχουν κίτρινο χρώμα και να είναι σε διαφορετική θέση. Το πράσινο χρώμα ήταν σύμβολο ανάπτυξης και ζωής, το κίτρινο αντιπροσώπευε την αγάπη, την ευτυχία και την αφοσίωση των νησιωτών. Ο κύκλος συμβολίζει την ένωση των νησιών αλλά και των κατοίκων με τα Νησιά Κουκ.
Επειοί

Οι Επειοί, από το έπειμι= πλησιάζω, ακολουθώ, ήταν αρχαιοελληνικό φύλλο που κατοικούσε βορείως της Ήλιδας και μνημονεύονται από τον Όμηρο ως επώνυμοι του γιου του Ενδυμίωνα. Κατά την παράδοση ήλθαν από την Θεσσαλία. Όπως αφηγείται ο Έφορος, έξι γενεές πριν τα Τρωικά είχαν μεταβεί στην Αιτωλία, ενίκησαν τους Κουρήτες και αναμίχθηκαν μαζί τους. Ανήκαν δε όπως και οι Αιτωλοί στη φυλή των Λελέγων.
Κωνσταντίνος Γεωργιάδης

Βίος

Ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα. Ήταν μέλος του Αρείου Πάγου ενώ διετέλεσε και εισαγγελέας αυτού, όταν διορίστηκε από την κυβέρνηση Βενιζέλου στα τέλη Νοεμβρίου 1930, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1935. Το Λαϊκό Κόμμα αντέδρασε για τον διορισμό αυτό επειδή  ήταν επαναστατικός επίτροπος του έκτακτου δικαστηρίου στην δίκη των έξι, αλλά ο Βενιζέλος αποδείκνυε πως δεν ήθελε τη γεφύρωση του χάσματος με την αντιπολίτευση. 
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 1937 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Λεονάρντο της Πίζας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γκιγιέρμο Μπονάτσι (Bonacci, που σημαίνει απλός), εξ ου και το παρώνυμό του Φιμπονάτσι (γιος του Μπονάτσι: φίλιους μπονάτσι). Ο ίδιος χρησιμοποιούσε μερικές φορές το όνομα Μπίγκολο που σήμαινε ταξιδιώτης. Γεννήθηκε στην Πίζα αλλά ακολούθησε τον πατέρα του που διορίστηκε σε  διπλωματικό πόστο ως εκπρόσωπος των εμπόρων της Πίζας στη Βόρεια Αφρική. Έζησε στην πόλη Μπετζάγια, λιμάνι στη σημερινή Αλγερία, στις εκβολές του ποταμού Γουάντι Σουμάμ κοντά στο όρος Γκουράια και στον κόλπο Καρμπόν. Εκεί εκπαιδεύτηκε σε σχολή λογιστικής, διδάχτηκε μαθηματικά και ταξίδεψε με τον πατέρα του γνωρίζοντας τα τεράστια προνόμια των αραβικών μαθηματικών συστημάτων. 
Αυτά τα πρώτα του ταξίδια τελειώνουν γύρω στο 1200 και τότε επιστρέφει στην Πίζα όπου γράφει τα μαθηματικά κείμενα τα οποία είμαστε και τυχεροί να κατέχουμε καθώς την εποχή του δεν είχε εφευρεθεί η τυπογραφία. Το 1202 δημοσιεύει το liber abaci ή βιβλίο των υπολογισμών, γεμάτο με τις μαθηματικές γνώσεις που είχε περισυλλέξει στα ταξίδια του. Έδειχνε την πρακτικότητα του αραβικού αριθμητικού συστήματος στην τήρηση εμπορικών βιβλίων, στις χρηματικές συναλλαγές, τις μετατροπές των μέτρων και σταθμών, στον υπολογισμό των επιτοκίων και άλλες εφαρμογές. Το βιβλίο έτυχε θερμής υποδοχής ανάμεσα στους λογίους της Ευρώπης και τους επηρέασε σημαντικά αν και το σύστημα έγινε ευρέως γνωστό μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας.
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν σύμμαχος της Πολιτείας της Πίζας στον πόλεμό της κατά της Γένοβας και ενισχύθηκε τόσο πολύ η επιρροή του στην Ιταλία, που το 1224 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Νάπολης για να αντλεί επιστήμονες και ανθρώπινο δυναμικό. Γνώρισε το έργο του Φιμπονάτσι μέσω των λογίων της αυλής του και ένας από αυτούς, ο Δομίνικος Ισπανός, φιλόσοφος της αυλής, του συνέστησε να συναντήσει τον Φιμπονάτσι στην επίσκεψη της αυλής στην Πίζα το 1225.
Ο Ιωάννης του Παλέρμο, ένα άλλο μέλος της αυλής του Φρειδερίκου Β΄, παρουσίασε στον Φιμπονάτσι έναν αριθμό προβλημάτων-προκλήσεων, τρία από τα οποία όντως έλυσε. Όμως στη συνέχεια τα ίχνη του χάνονται καθώς μετά το 1228 υπάρχει μόνο μια αναφορά του ονόματός του σε διασωθέντα κείμενα, σε ένα έγγραφο μισθοδοσίας του 1240 από την Πολιτεία της Πίζα.
194 Πρόκνη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πρόκνης υπολογίσθηκε σε αρχικώς σε 174 και σύμφωνα με τους τελευταίους υπολογισμούς σε 168,42 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Πρόκνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 40 λεπτά.
Χριστιανική απολογητική

Η χριστιανική απολογητική θεωρείται σήμερα αυτοτελής επιστήμη και επιμέρους συστηματικός κλάδος της χριστιανικής θεολογίας, με ιδιαίτερο αντικείμενο, επί ειδικού σκοπού, ακολουθώντας συγκεκριμένη μέθοδο.
Η έννοια της απολογητικής είναι τελείως διάφορη με εκείνη της απολογίας. Μπορεί η απολογία κατά κυρία έννοια να συμπίπτει με την απολογητική, στην εκκλησιαστική φιλολογία, πλην όμως υφίστανται διαφορές. Η απολογία έχει γενικά τον χαρακτήρα της άμυνας και της υπεράσπισης απέναντι σε αντιρρήσεις, επιθέσεις, κατηγορίες κ.λπ. Η απολογητική είναι η με καθορισμένες γενικές αρχές, σε επιστημονικό σύστημα, δικαιολόγηση του συνόλου της χριστιανικής πίστης έναντι οποιασδήποτε και οσοδήποτε δυνατής προσβολής του χριστιανικού δόγματος.
Εξ αυτού και οι πρώτες συγγραφές των χριστιανών απολογητών και οι διάφορες κατά καιρούς που ακολούθησαν ονομάζονται "απολογίες" ως αναιρούσες κατηγορίες και συκοφαντίες κατά του ακολουθούμενου βίου των χριστιανών. Και όπως οι ασκούμενες τότε κατηγορίες είτε από πρόσωπα λεγόμενα εθνικά, είτε από την Πολιτεία, είτε από τους Ιουδαίους, είτε και από τους Μωαμεθανούς αργότερα είχαν ως όπλα τη φιλοσοφία και θετικές επιστήμες, κατ΄ ανάγκη και η απολογία άρχισε να συστηματικοποιείται και να απαρτίζει ιδιαίτερη επιστήμη, προοδευτικά σύμμορφη και συγχρονιζόμενη στις επιστημονικές απαιτήσεις.
Έτσι από τα παραπάνω προκύπτει ότι η μεταξύ των σχέση της χριστιανικής απολογίας και χριστιανικής απολογητικής είναι κατά λόγο και θεωρία η αυτή μεταξύ χριστιανικής κατήχησης και χριστιανικής κατηχητικής, χριστιανικής λατρείας και χριστιανικής λειτουργικής κ.λπ. Πάντως η χριστιανική απολογία δεν μπορεί να είναι και χριστιανική απολογητική, ενώ αντίθετα η χριστιανική απολογητική μπορεί να εκπληρεί το έργο της χριστιανικής απολογίας.
Μέσα της απολογητικής με τα οποία εκπληρώνονται οι σκοποί της είναι οι "ενδείξεις" και τα "πιστεύματα" ή "πίστεις" με τα οποία «κατασκευάζονται» τα διάφορα επιχειρήματα. Οι λαμβανόμενες ενδείξεις είναι δύο ειδών: οι εξωτερικές (εξωτερική απολογητική) και οι εσωτερικές ενδείξεις (εσωτερική απολογητική). Σπουδαία δε ανάγκη της απολογητικής είναι η Ιστορία όχι τόσο για την ανάδειξη των αιτιών των διαφόρων γεγονότων, όσο την "πίστωση" αυτών ως ιστορικά γεγονότα.
Αντίθετα, κύρια ενάντια της απολογητικής θεωρούνται τα διάφορα λεγόμενα "φιλοσοφήματα" που προσβάλλουν τη χριστιανική αλήθεια και τα οποία διακρίνονται σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: στον ορθολογισμό, τον πανθεϊσμό, τον υλισμό και την αγνωσία.
Μίλαν Β΄ Ομπρένοβιτς

Η νεότητά του

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μίλος Ομπρένοβιτς, αλλά ήταν ασθενικός από μικρός και η υγεία του ήταν αδύναμη σε όλη τη ζωή του. Σπούδασε στην Ανώτερη Σχολή (σήμερα Πανεπιστήμιο) του Βελιγραδίου, όπου σπούδασε τα Γαλλικά και τα Γερμανικά. Όταν το 1830 η Σερβία έγινε αυτόνομη, κατέστη διάδοχος.

Πρίγκιπας της Σερβίας

Στις 13 Ιουνίου 1839 ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ του Μίλαν Β'. Λόγω της ασθένειάς του, μάλλον δεν είχε συνείδηση του γεγονότος ότι ανέλαβε πρίγκιπας της Σερβίας· δεν εκδόθηκαν έγγραφα με το όνομά του. Απεβίωσε 25 ημέρες μετά στο Κραγκούγιεβατς, στις 8 Ιουλίου 1839 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Μιχάηλο. Ετάφη στο προάστειο Παλίλουλα του Βελιγραδίου και αργότερα μεταφέρθηκε στο ναό του αγίου Μάρκου στο κέντρο της πόλης.
Τεκτονικός χάρτης

Οι τεκτονικοί χάρτες αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία χαρτών.
Οι χάρτες αυτοί περιλαμβάνουν απεικονίσεις των κύριων τεκτονικών δομών μιας περιοχής που μπορεί να αφορά μια μικρή γεωγραφική περιοχή, π.χ. των Κυκλάδων μέχρι ευρύτερη της τάξεως ηπείρου. π.χ. Αφρικής, αλλά και παγκόσμιος, της Γης. Η χαρτογραφική απεικόνιση τεκτονικού ενδιαφέροντος στοιχείων γίνεται υπό κλίμακα όπως και οι γεωλογικοί χάρτες των οποίων αποτελούν ιδιαίτερο βοήθημα. Οι χάρτες αυτοί συντάσσονται από εξειδικευμένους γεωφυσικούς, γεωλόγους και τοπογράφους.
Αυξητική στήθους

Κατάλληλο μέγεθος και σχήμα

Στην αυξητική στήθους με ενθέματα σιλικόνης, ένα βασικό ζήτημα είναι η επιλογή του σωστού μεγέθους και του κατάλληλου σχήματος. Κατά την προεγχειρητική επίσκεψη, ο ιατρός μπορεί χρησιμοποιώντας ειδικά διαμορφωμένα προπλάσματα σιλικόνης που τοποθετούνται στο στηθόδεσμο, να δώσει μια πολύ ακριβή εικόνα του τελικού αποτελέσματος. Η ορθή επιλογή προκύπτει, από τα σωματομετρικά κριτήρια (ύψος, εύρος θώρακα, υπάρχων μαστός) και τις επιθυμίες της γυναίκας, σε συνδυασμό με την εμπειρία του πλαστικού χειρουργού. Το είδος και το μέγεθος του ενθέματος επιλέγεται από τον πλαστικό χειρουργό ανάλογα με τον αρχικό όγκο του μαστού, δηλαδή τον όγκο που διαθέτει η γυναίκα πριν το χειρουργείο. Επίσης, ο πλαστικός χειρουργός είναι εκείνος ό οποίος χρησιμοποιώντας εξειδικευμένα ιατρικά κριτήρια κατά το χειρουργείο, θα λάβει την απόφαση να παρεκκλίνει για λόγους υγείας από την αρχική επιλογή. Τέτοια κριτήρια μπορεί να είναι η χωρητικότητα ανατομικής θήκης, η αποφυγή μεγάλης τάσης στο χειρουργικό τραύμα και στο μαζικό αδένα και άλλα.

Τοποθέτηση ενθέματος

Το ένθεμα μπορεί να τοποθετηθεί είτε κάτω από το μαστικό αδένα, είτε κάτω από το θωρακικό μυ, είτε σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα υπό την περιτονία του μείζονος θωρακικού μυός η οποία ονομάζεται και τεχνική subfascial. Αυτό το επίπεδο τοποθέτησης συνδυάζει όλα τα πλεονεκτήματα των παλαιοτέρων χωρίς κανένα από τα μειονεκτήματά τους. Ουσιαστικά δίδει μια πολύ φυσική εικόνα και αίσθηση στο στήθος. Όσον αφορά τις τομές, υπάρχουν τρεις δυνατότητες: είτε από τη θηλή, είτε με υπομάστια τομή ή τέλος από τη μασχάλη που τείνει να χρησιμοποιείται όλο και πιο σπάνια. Στις επεμβάσεις αύξησης στήθους εφαρμόζεται συνήθως η μέθοδος της γενικής αναισθησίας. Γενικότερα αν ο μαστός είναι σχεδόν απλαστικός το ένθεμα πρέπει να τοποθετείται κάτω από τους μύες ώστε αυτό να μην ψηλαφιέται, ούτε να φαίνεται στρογγυλό και ψεύτικο. Αν ο μαστός έχει αρκετό όγκο και είναι χαλαρός, τότε κατά την επέμβαση αυξητικής στήθους, το ένθεμα πρέπει να τοποθετείται πάνω από τους μύες ώστε στην αναμενόμενη χαλάρωση με τα χρόνια αυτό να ακολουθήσει την πτώση του μαστού. Διαφορετικά οι μύες θα κρατούν το ένθεμα πάνω και ο μαστός θα «κρέμεται» από κάτω, παρουσιάζοντας μια εικόνα δίλοβου μαστού. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζονται ανώδυνες, αναίμακτες και εξαιρετικά ασφαλείς συνθήκες χειρουργείου.Στην αύξηση στήθους η διάρκεια του χειρουργείου είναι περίπου 2 ώρες.

Απαραίτητες προφυλάξεις

Μετά από αυξητική στήθους η ασθενής οφείλει να απέχει από έντονη σωματική δραστηριότητα, γυμναστική και κοπιώδη εργασία. Εάν πρόκειται για εργασία γραφείου μπορεί να επιστρέψει στην δουλειά της σε 3-4 ημέρες. Χαλαρή γυμναστική, όπως για παράδειγμα περπάτημα, μπορεί να ξεκινήσει από την 4η μετεγχειρητική εβδομάδα ενώ πιο έντονη δραστηριότητα από την 5η με 6η εβδομάδα. Επίσης, η ασθενής θα πρέπει για τους πρώτους 6 μήνες να απέχει από έντονη φυσική δραστηριότητα, έκθεση σε κινδύνους και εγκυμοσύνη. Τέλος, εάν το άτομο εμπλακεί κατά την διάρκεια της ζωής του σε τροχαίο ή άλλο ατύχημα με συμμετοχή του θώρακα, υπάρχει η μικρή πιθανότητα  τα εμφυτεύματα να υποστούν ρήξη ή συρρίκνωση.
Μιχάλης Ασλάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1951 ενώ οι γονείς του κατάγονταν από τη Σμύρνη.
Σπούδασε στη σχολή Βακαλό στην Αθήνα σχέδιο και διακόσμηση.Ήταν από τους πρώτους Έλληνες σχεδιαστές που έφτιαξαν ατελιέ στο Κολωνάκι, το οποίο αργότερα μετέφερε στην Πλάκα.
Είχε ιδιαίτερη προβολή από τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης τις δεκαετίες του '80 και του '90 και ιδιαίτερα την τηλεόραση καθότι ήταν ο πρώτος Έλληνας σχεδιαστής με διεθνή αναγνώριση καθώς είχε κάνει επιδείξεις στο εξωτερικό όπως στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, τη Μόσχα, το Μονακό, την Κύπρο και αλλού. Ήταν επίσης ιδιαίτερα αγαπητός σε παρουσιάστριες πρωϊνών τηλεοπτικών εκπομπών όπως η Ρούλα Κορομηλά και η Ελένη Μενεγάκη. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας έγινε στόχος αρνητικής δημοσιότητας λόγω αποκαλύψεων που αφορούσαν την προσωπική του ζωή.
Σχεδίαζε αρχικά ρούχα υψηλής ραπτικής για γυναίκες αλλά σιγά-σιγά επεκτάθηκε και στο ανδρικό ένδυμα, στο εσώρουχο και στα είδη οικιακής χρήσης. Επίσης σχεδίαζε και επαγγελματικό ένδυμα όπως έκανε στην περίπτωση των εργαζομένων της Αττικό Μετρό και του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών.
Το  2010 μετακόμισε στη Βραζιλία προκειμένου να  κάνει καινούρια επιχειρηματική αρχή και να αποφύγει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, αλλά το εγχείρημά του αυτό δε στέφθηκε με επιτυχία και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Το τελευταίο διάστημα της ζωής του αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα που ο ίδιος απέδιδε σε οικονομική απάτη πρώην συνεργάτιδών του.
Βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Κολωνάκι στις 28 Αυγούστου 2013. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία από υπερβολική λήψη υπνωτικών και κατασταλτικών χαπιών.
BMW Σειρά 1

Πρώτη γενιά (E81 / E82 / E87 / E88, 2004 - 2011)

Η BMW E81 / E82 / E87 / E88 είναι η πρώτη γενιά της σειράς 1, η οποία κατασκευάστηκε από το 2004 έως το 2013.  Αντικατέστησε τη σειρά 3 Compact ως το μικρότερο και πιο οικονομικό αυτοκίνητο στη γκάμα της BMW.
Τα στυλ αμαξώματος αποτελούνται από ένα 3-πορτο hatchback (E81), το 5-πορτο hatchback (E87), το 2-πορτο coupe (E82) και το 2-πορτο cabriolet (E88).
Οι διαθέσιμοι κινητήρες ήταν: τετρακύλινδρος πετρελαιοκινητήρας και τετρακύλινδρος και εξακύλινδρος βενζινοκινητήρας, τόσο σε συμβατικό κινητήρα όσο και σε κινητήρα με υπερσυμπιεστή. Σε αντίθεση με τους περισσότερους ανταγωνιστές hatchback, το E81 / E82 / E87 / E88 χρησιμοποιεί πίσω κίνηση (αντί για μπροστινή κίνηση). 
Η Σειρά 1 αντιπροσώπευε σχεδόν το ένα πέμπτο των συνολικών πωλήσεων της BMW το 2008.

Δεύτερη γενιά (F20 / F21, 2011 - σήμερα)

Το F20 / F21 είναι η δεύτερη γενιά της Σειράς 1, η οποία κυκλοφόρησε το 2011. 
Τα στυλ αμαξώματος της σειράς F20 / F21 είναι ένα 3θυρο hatchback (κωδικός μοντέλου F21) και ένα 5θυρο hatchback (κωδικός μοντέλου F20). 
Για τη δεύτερη γενιά της Σειράς 1, τα μοντέλα coupe και convertible ανεξαρτητοποιήθηκαν και δημιούργησαν τη BMW Σειρά 2. 
Το F20 / F21 τροφοδοτήθηκε αρχικά από τετρακύλινδρους βενζινοκινητήρες, τετρακύλινδρους πετρελαιοκινητήρες και εξακύλινδρους βενζινοκινητήρες. Το 2015, τρικύλινδροι βενζινοκινητήρες και πετρελαιοκινητήρες προστέθηκαν στο μοντέλο. Όλοι οι κινητήρες είναι υπερσυμπιεσμένοι. 
Σε αντίθεση με τους περισσότερους ανταγωνιστές του hatchback, το F20 / F21 χρησιμοποιεί για περισσότερους μοντέλα έναν κινητήρα με διαμήκη βάση και πίσω κίνηση αντί για μπροστινή. Το F20 / F21 είναι η πρώτη Σειρά 1 που προσφέρει μια προαιρετική τετρακίνηση (που ονομάζεται xDrive από τη BMW).

Σειρά 1 σεντάν (F52, 2017 - σήμερα)

Η Σειρά 1 (F52) είναι ένα 4-πορτο sedan που ξεκίνησε την παραγωγή το 2017 στην Κίνα για την κινεζική αγορά. Κατασκευάζεται από τη BMW Brilliance, μια κοινοπραξία μεταξύ της BMW και της Brilliance Auto. Το F52 χρησιμοποιεί την πλατφόρμα UKL που μοιράζεται με τα X1 (F48) και Mini Hatch.
Ζωστή πατρικία

Η ζωστή πατρικία ήταν γυναικείο αξίωμα-αυλικός τίτλος στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το υψηλό αυτό αξίωμα το δημιούργησε ο Αυτοκράτορας Θεόφιλος (829-842) για να τιμήσει την πεθερά του Θεοκτίστη, και συνήθως η ζωστή ήταν συγγενής της Αυτοκράτειρας. Κατατασσόταν ανάμεσα στα κορυφαία αξιώματα, τοποθετούμενο ιεραρχικώς μεταξύ του μαγίστρου και του κουροπαλάτη.

Ιστορία και λειτουργία

Η προέλευση του αξιώματος και η χρονολογία θέσπισής του είναι αβέβαιες. Πέρα από μία προφανώς αναχρονιστική αναφορά στην Αντωνίνα, τη σύζυγο του μεγάλου στρατηγού του 6ου αιώνα Βελισάριου, ως «ζωστή πατρικία», ο τίτλος μνημονεύεται για πρώτη φορά περί το 830 για τη Θεοκτίστη, τη μητέρα της Αυτοκράτειρας Αγίας Θεοδώρας. Κατόπιν συνεχίζεται να αναφέρεται σε γραπτές πηγές (τη Σύνοψιν Ιστοριών του Ιωάννου Σκυλίτζη) μέχρι το 1018, οπότε απονεμήθηκε στη Μαρία, την πρώην Αυτοκράτειρα της Βουλγαρίας, και σε μολυβδόβουλλα μέχρι τα τέλη του 11ου αιώνα. Στη συνέχεια φαίνεται ότι περιέπεσε σε αχρηστία, όπως και πολλοί άλλοι τίτλοι της μεσοβυζαντινής περιόδου, μετά τις μεταρρυθμίσεις του Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού.
Στο Κλητορολόγιον του Φιλοθέου (899) το αξίωμα αναφέρεται μεταξύ του μαγίστρου και του κουροπαλάτη. Η εξαιρετικά υψηλή θέση της ζωστής πατρικίας φαίνεται και από το δικαίωμα που είχε μόνο αυτή και έξι άλλοι αξιωματούχοι να τρώνε στο αυτοκρατορικό τραπέζι, καθώς και από τον εξέχοντα ρόλο της στις αυτοκρατορικές τελετές. Η ζωστή ήταν η επικεφαλής κυρία των τιμών της Αυτοκράτειρας (και συνήθως συγγενής της) και επικεφαλής της γυναικείας αυλής (το «σεκρέτον των γυναικών»), απαρτιζόμενης κυρίως από τις συζύγους των ανώτατων αξιωματούχων. Ο δικός της τίτλος όμως ήταν ο μόνος ειδικά γυναικείος: όλες οι άλλες γυναίκες έφεραν τον τίτλο των συζύγων τους στο θηλυκό γένος. Μία ζωστή πατρικία ήταν, κατά τη διατύπωση του Τζων Μπιούρυ, «η μοναδική κυρία που ήταν πατρικία αυτοδικαίως» και δεν πρέπει να συγχέεται με μία απλή «πατρικία», που ήταν η σύζυγος ή η χήρα ενός πατρικίου. Φαίνεται ότι, όπως συνέβαινε και με τα άλλα ανώτατα αξιώματα με τα οποία συνδέεται στις πηγές, υπήρχε μία και μόνη κάτοχος του τίτλου της ζωστής πατρικίας ανά πάσα στιγμή. Εντούτοις, στην υποδοχή της Όλγας του Κιέβου χρησιμοποιείται ο πληθυντικός ζωσταί, που ίσως καταδεικνύει την ύπαρξη δύο ή περισσοτέρων κατόχων.
Σύμφωνα με το Κλητορολόγιον, τα εμβλήματα του αξιώματος ήταν ένα ζεύγος από φιλντισένια πλακίδια, ενώ η αναγόρευση γινόταν με μία περίπλοκη τελετή στο ανακτορικό παρεκκλήσιο της Θεοτόκου του Φάρου, η οποία καταγράφεται λεπτομερώς στο Περί τῆς Βασιλείου Τάξεως του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄. Το χαρακτηριστικό της ενδυμασίας της ήταν βέβαια η φαρδιά αυτοκρατορική ζώνη, ο αποκαλούμενος λώρος, την οποία φορούσε στην τελετή. Απόγονος της αρχαίας ρωμαϊκής trabea των υπάτων, ο χρυσός λώρος ήταν «το υψηλότερου κύρους αυτοκρατορικό έμβλημα» και το φορούσε ο ίδιος ο Αυτοκράτορας και λίγοι επίλεκτοι από τους ανώτατους αξιωματούχους του, όπως ήταν ο Έπαρχος της Κωνσταντινουπόλεως και ο μάγιστρος.
Δημήτρης Εμμανουηλίδης

Βιογραφία

Σπούδασε φιλολογία και δίδαξε σε σχολεία από το 1983 έως το 2014. Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Καβάλας .