google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτρης Κομποδιέτας

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την ενασχόληση του με την καλαθοσφαίριση στις ακαδημίες νέων των Άνω Λιοσίων. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Δούκα, στην Α2 Εθνική, κατά την περίοδο 2003-04. Επέστρεψε στα Άνω Λιόσια για την περίοδο 2004-05. 
Στη συνέχεια, μετακόμισε στον Άλιμο, όπου έπαιξε πάλι στην Α2, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06. Ακολούθως, εντάχθηκε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε και πάλι στην Α2, για τις επόμενες δύο περιόδους. Έπειτα, μετακόμισε στην ομάδα του Πανελλήνιου, η οποία συμμετείχε στο EuroCup. 
Στη συνέχεια, έπαιξε στον Κολοσσό Ρόδου,στο Περιστέρι και στη Α.Ε.Ν. Κηφισιάς στην Α1, προτού υπογράψει με τον Φάρο Κερατσινίου στην Α2. 
Το 2018, εντάχθηκε στον Ιωνικό Νίκαιας στην Α2, με τον οποίο την περίοδο 2018-19 κέρδισε την άνοδο στην Α1.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ήταν μέλος της Εθνικής πανεπιστημιακής ομάδας της Ελλάδας, που συμμετείχε στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2009. Επίσης, ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Ενόπλων, η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων του 2012.
Θεωρία ελαστικότητας

Η θεωρία ελαστικότητας είναι κλάδος της μηχανικής και των μαθηματικών που αφορά στη μοντελοποίηση της συμπεριφοράς στερεού σώματος, υπό την επίδραση εξωτερικών δράσεων (δυνάμεων και ροπών, μετατοπίσεων, θερμοκρασιακών διαφορών) όταν αυτό θεωρηθεί ως συνεχές, ομογενές, ισότροπο και ελαστικό.
Πιο συγκεκριμένα, η θεωρία ελαστικότητας είναι κλάδος της μηχανικής παραμορφωσίμων σωμάτων, η οποία με τη σειρά της κλάδος της Μηχανικής του συνεχούς μέσου. Η Μηχανική του συνεχούς μέσου άλλωστε περιλαμβάνει τη Μηχανική παραμορφωσίμων σωμάτων και τη Μηχανική των ρευστών.
Στη γενική περίπτωση ένα στερεό σώμα μπορεί υπό την επίδραση δυνάμεων ή άλλων δράσεων να επιταχύνεται και/ή να παραμορφώνεται. Ωστόσο, αν το μοντέλο που επιλέξουμε είναι γραμμικό τότε τα δύο μπορούν να εξεταστούν ανεξάρτητα. Άρα λοιπόν στη Θεωρία ελαστικότητας σπάνια εξετάζουμε μη-γραμμικά μοντέλα. Επίσης σπάνια εξετάζουμε μοντέλα που περιλαμβάνουν δυναμική συμπεριφορά (επιταχύνσεις). Με άλλα λόγια μια εισαγωγή στη θεωρία ελαστικότητας καταρχήν εξετάζει τις παραμορφώσεις γραμμικού ελαστικού σώματος υπό την επίδραση δυνάμεων και ροπών και εξωτερικά επιβαλλόμενων μετατοπίσεων.
Η Μηχανική παραμορφώσιμων σωμάτων έχει λοιπόν αρκετούς άλλους κλάδους όπως την Αντοχή των υλικών, τη Θεωρία πεπερασμένων στοιχείων, τη μοντελοποίηση δυναμικών αποκρίσεων, τη μοντελοποίηση παραμορφώσεων υπό την επίδραση θερμικής διαστολής/συστολής, τη θεωρία γραμμικών τέλεια πλαστικών σωμάτων και άλλους.

Αριθμητική επίλυση

Η μορφή που παίρνει το μοντέλο ώστε να είναι επιλύσιμο με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων αλλάζει (μετασχηματίζεται) σε σχέση με το αρχικό μοντέλο. Πολλές αριθμητικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν και η επιλογή μπορεί να εξαρτάται απ'τις συνοριακές συνθήκες, τη γεωμετρία του συγκεκριμένου προβλήματος που εξετάζεται, απ'το αν υπάρχει ήδη διαθέσιμος κώδικας και από άλλους τεχνικούς παράγοντες.

Ακριβής επίλυση

Ακριβής επίλυση είναι δυνατή μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις προβλημάτων, κατά κανόνα με μείωση των διαστάσεων σε μία, και συγκεκριμένες συνοριακές συνθήκες. Ιστορικά η ακριβής επίλυση προηγήθηκε και αποτελεί τον κλάδο της αντοχής των υλικών.
Αλέξανδρος Βακιρτζής

Βιογραφία

Μεγαλώνοντας σ’ ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον, όπως είναι φυσικό, τα εφηβικά του χρόνια ήταν γεμάτα καλλιτεχνικές ανησυχίες. Άρχισε μουσικές σπουδές φοιτώντας στο Ωδείο σε τάξεις πιάνου και κρουστών, παράλληλα συμμετείχε σε μουσικά σύνολα της εποχής εκείνης. Σε ηλικία 18 χρονών τον κέρδισε η τέχνη της ζωγραφικής, την οποία υπηρετεί με συνέπεια μέχρι σήμερα (2015).
Από το 1975 παρουσιάζει την τέχνη του σε ατομικές εκθέσεις. Το 1982 φεύγει από την Ελλάδα για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Γαλλία και με αφετηρία τη Γαλλία ταξιδεύει παρουσιάζοντας τη δουλειά του σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, καθώς επίσης και στην Αμερική.

Έργο και Θεματογραφία

Καλλιέργησε αρχικά έναν υπαιθρισμό στα πλαίσια του ιμπρεσιονισμού, για να στραφεί αργότερα προς το σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Κατά την τελευταία δεκαετία κινείται στα πλαίσια των αναπαραστατικών τάσεων και επικεντρώνει τις προσπάθειες του στην απόδοση αρχαίων ελληνικών γλυπτών, όπως οι μετόπες του Παρθενώνα κ.α. Έχει παρουσιάσει τα έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.
Έργα του υπάρχουν στο Υπουργείο Αιγαίου και είναι μέλος του “Maison d’ artistes Paris”.
Εκθέσεις ατομικές: Διογένης 1981, 1983, Παρίσι 1984, Δημόκριτος 1987, 1991, 1992, Ζυγός 1988, Ζυγός Ουάσιγκτον 1988, κ.ά. Ομαδικές: Υδατογραφία Μόντε Κάρλο, Παρίσι 1983 και 1984.
Χαζοπούλια

Υπόθεση

Ένα-ένα, μερικά πουλιά από ένα σμηνος κάθονται σε ένα καλώδιο ενός πυλώνα τηλεφωνικής εταιρείας. Καθώς κάθονται αρκετά κοντά το ένα στο άλλο έχουν ήδη αρκετά προβλήματα τα οποία διογκόνωνται όταν ένα μεγάλο πουλί έρχεται να καθίσει μαζί τους. Τα όμοια, μικρά πουλάκια δεν αντέχουν παρά να κοροιδέψουν το μεγάλο αλλά η σνομπ τους συμπεριφορά αποδεικνύεται επιεικώς καταστοφική.

Χαρακτήρες

Αν και στο φίλμ ακούγεται μόνο το αστείο κελάηδημα των πουλιών (που ηχογραφήθηκε από παιχνίδια που βγάζουν ήχο όταν ζουλιούνται), τα πουλιά όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα έχουν το καθένα το δικό του όνομα. Ο Bully, είναι ο πρώτος που κάθεται στο καλώδιο και αργότερα έρχονται οι Chipper, Snob και Neurotic. Οι προσωπικότητές τους φαίνονται όταν και το υπόλοιπο σμήνος έρχεται να καθίσει στο τηλεφωνικό καλώδιο και ακόμη περισσότερο όταν το μεγάλο πουλί μπαίνει στην παρέα.
The Division Bell

Κεντρική Ιδέα

To "The Division Bell" πραγματεύεται προβλήματα σχετικά με την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και το πως αυτά επιλύονται όταν οι άνθρωποι συνομιλούν. Τραγούδια όπως τα "Poles Apart", "Lost for Words" και κυρίως η φράση "The day the wall came down" απο το κομμάτι "A Great Day for Freedom", συχνά ερμηνεύονται ως αναφορές στην αποξένωση του παλιού μπασίστα του συγκροτήματος Ρότζερ Γουότερς και των υπολοίπων μελών των Pink Floyd, παρότι ο Γκίλμορ αρνήθηκε πως ο δίσκος αναφέρεται στην αποχώρηση του Ρότζερ Γουότερς.

Η βασική ιδέα αποτυπώνεται και στο όνομα του δίσκου ο οποίος παραπέμπει στο χτύπημα της καμπάνας του Βρετανικού Κοινοβουλίου , υποδεικνύοντας πως το να ψηφίζεις σημαίνει να λαμβάνεις μέρος.

Ηχογράφηση

Η ηχογράφηση του δίσκου ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1993 και έγινε στα "Britannia Row Studios". Κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων η διαδικασία μεταφέρθηκε στο πλοίο του κιθαρίστα του συγκροτήματος Ντέιβιντ Γκίλμορ, "Αστόρια". Το μπάσο ανέλαβε ο Γκάι Πράτ ενώ κομμάτια των στίχων έγραψε και η γυναίκα του Ντέιβιντ Γκίλμορ , Πολι Σαμσον .Οι ηχογραφήσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1993.

Τραγούδια

1. Cluster One (Gilmour, Wright) - 5:58

2. What Do You Want from Me (Gilmour, Wright) - 4:21

3. Poles Apart (Gilmour) - 7:04

4. Marooned (Gilmour, Wright) - 5:29

5. A Great Day of Freedom (Gilmour) - 4:17

6. Wearing the Inside Out (Wright) - 6:49

7. Take it Back (Gilmour, Ezrin) - 6:12

8. Coming Back to Life (Gilmour) - 6:19

9. Keep Talking (Gilmour, Wright) - 6:11

10. Lost for Words (Gilmour) - 5:14

11. High Hopes (Gilmour) - 8:31

Βραβεία

The Division Bell (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 φορές πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 4 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): 2 φορές πλατινένιος
Αργεντινή (CAPIF Certification): Πλατινένιος
Αυστρία (IFPI Certification): Πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification): 3 φορές χρυσός
Ελβετία (IFPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός
Βραζιλία (ABPD Certification): Πλατινένιος
Πολωνία (ZPAV Certification): Χρυσός
Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός
Οκτάυ Ριφάτ

Βιογραφία

Ο Οκτάυ Ριφάτ γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1914 στην πόλη της Τραπεζούντας, με πατέρα τον ποιητή και γλωσσολόγο Σαμίχ Ριφάτ Χοροζτσού, ο οποίος ήταν επίσης κυβερνήτης της Τραπεζούντας.
Αποφοίτησε από το Erkek Lisesi της Άγκυρας (Γυμνάσιο της Άγκυρας) το 1932, και πήρε το πτυχίο του στη νομική από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Διορίστηκε στο Παρίσι για να κάνει το διδακτορικό του, ωστόσο τρία χρόνια αργότερα γύρισε πίσω χωρίς να το ολοκληρώσει εξαιτίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.
Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη το 1955, και άρχισε να εργάζεται ως νομικός σύμβουλος για τους Κρατικούς Σιδηροδρόμους. Αποσύρθηκε το 1973 και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 18 Απριλίου 1988.

Έργο

Ο Οκτάυ Ριφάτ άρχισε να γράφει ποίηση ως μαθητής γυμνασίου, και τα πρώτα του ποιήματα εκδόθηκαν μεταξύ του 1936 και 1944 στη λογοτεχνική εφημερίδα Βαρλέκ (Varlık, Ύπαρξη).
Το 1941, μαζί με τους φίλους του Ορχάν Βελί Κανίκ και Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ, εξέδωσε το διάσημο βιβλίο Γκαρίπ (Garip) το οποίο απετέλεσε το πρώτο παράδειγμα του Γκαρίπ, ή "Παράξενου" κινήματος.
Στα ποιήματά του, που κάνουν χρήση όλου του πλούτου της μητρικής του Τούρκικης γλώσσας, περιλαμβάνεται το Karga ile Tilki (Το Κοράκι και η Αλεπού), για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Ποίησης Yeditepe το 1955.
Ο Οκτάυ Ριφάτ δημοσίευσε και μυθιστορήματα όπως τα Bir Kadının Penceresinden και Danaburnu, θεατρικά έργα όπως το Kadınlar Arasında (Μεταξύ Γυναικών, πρωτοπαίχτηκε το 1948) και μετέφρασε αρχαιότερα κείμενα στα Τουρκικά από τα Λατινικά και Ελληνικά. .
Στα έργα του έχουν απονεμηθεί πολλά τουρκικά λογοτεχνικά βραβεία.
Ugly Betty

Ακύρωση

Στις 27 Ιανουαρίου 2010, το τηλεοπτικό δίκτυο ABC ανακοίνωσε ότι η σειρά Ugly Betty θα ολοκληρωθεί στη 4η σαιζόν και δεν θα υπάρξει άλλη. Το τελευταίο επεισόδιο έχει προγραμματιστεί να μεταδοθεί στις 14 Απριλίου 2010. Ο παραγωγός της σειράς Silvio Horta και ο υπεύθυνος από το ABC Steve McPherson δήλωσαν Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι η σειρά Ugly Betty θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2010, και ο λόγος είναι ότι μετά το τέλος της τρίτης σαιζόν χάθηκε το ενδιαφέρον των τηλεθεατών επειδή δεν το στήριξε καλά το ABC με αποτέλεσμα χαμηλές τηλεθεάσεις.
Άστριντ Όλαφνταττερ

Βασίλισσα της Νορβηγίας

Η Άστριντ τελικά παντρεύτηκε αντί για την ετεροθαλή αδελφή της τον Άγιο Όλαφ, ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο Σάρπσμποργκ (1019). Μερικές πηγές αναφέρουν ότι η Άστριντ αντικατέστησε την ετεροθαλή αδελφή της στον γάμο της με τον Όλαφ παρά την θέληση του πατέρα της, η αντικατάσταση έγινε ύστερα από συμφωνία που πραγματοποιήθηκε με τον ίδιο τον Νορβηγό βασιλιά και τον Γιαρλ της Σουηδίας Ράγκνβαλντ Ούλφσον.
Η Άστριντ περιγράφεται σαν όμορφη, έξυπνη και γενναιόδωρη γι'αυτό έγινε αγαπητή από όλους, απέκτησε με τον Άγιο Όλαφ την Βούλφχιλντ της Νορβηγίας (1020 - 1070) η οποία παντρεύτηκε τον Όρδουλφ, δούκα της Σαξονίας (1042), ήταν η θετή μητέρα του μελλοντικού βασιλιά της Νορβηγίας Μάγκνους του Καλού με τον οποίο είχε πάντοτε καλές σχέσεις. Μετά τον θάνατο του συζύγου της σε μάχη (1030) εγκατέλειψε την Νορβηγία και εγκαταστάθηκε στην οικογενειακή της αυλή στην Σουηδία στην οποία είχε αρκετά ψηλή θέση. Ο θετός γιος της Μάγκνους ο Καλός στον δρόμο του για να ανακτήσει τον θρόνο της Νορβηγίας πέρασε από την Σιγκτούνα και συνάντησε την θετή μητέρα του, η Άστριντ δήλωσε ότι τον υποστηρίζει και είναι έτοιμη να του προσφέρει κάθε βοήθεια.
Δικαίωμα στην πόλη

Το δικαίωμα στην πόλη είναι μια ιδέα και ένα σύνθημα, που ειπώθηκε αρχικά από τον Ανρί Λεφέβρ στο βιβλίο Le Droit à la ville (μτφ από γαλλικά: Το Δικαίωμα στην πόλη) του 1968.

Επισκόπηση

Ο ιδέα του Λεφέβρ συνοψίζεται ως ένα "αίτημα...[για] μια διαφορετική και ανανεωμένη πρόσβαση στην αστική ζωή". Ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ , το περιγράφει ως εξής:
Το δικαίωμα στην πόλη είναι κάτι περισσότερο από την ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους: είναι το δικαίωμα να αλλάζουμε τους εαυτούς μας μέσω των αλλαγών στην πόλη. Είναι, ακόμη, ένα κοινό, παρά ατομικό δικαίωμα από τη στιγμή που αυτή ή αλλαγή αναπόφευκτα εξαρτάται από μια συλλογική δύναμη προκειμένου να γίνει ο μετασχηματισμός της αστικοποίησης. Η ελευθερία να σχηματίζουμε και να ανασχηματίζουμε τις πόλεις και τους εαυτούς μας, υποστηρίζω πως είναι ένα από τα πιο σημαντικά αλλά και παραμελημένα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το εν λόγω σύνθημα μπορεί να πάρει διαφορετικά νοήματα. Ο Μαρτσέλο Λόπεζ ντε Σούζα υποστήριξε ότι το δικαίωμα στην πόλη έχει γίνει "της μόδας αυτές τις μέρες", "με αποτέλεσμα να εξευτελίζεται το αρχικό νόημα που του είχε προσδώσει ο Λεφέβρ" και κάλεσε για πιστότητα στην αυθεντική ριζοσπαστική έννοια της ιδέας.
Μια σειρά από γνωστά κινήματα, όπως το "κάτοικοι καταφυγίων" Abahlali baseMjondolo στη Νότια Αφρική, το Συμμαχία Δικαίωμα στην Πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Recht auf Stadt, ένα δίκτυο καταληψίων, ενοικιαστών και καλλιτεχνών στο Αμβούργο, και διάφορες κινήσεις στην Ασία και τη λατινική Αμερική, έχουν ενσωματώσει την ιδέα του δικαιώματος στην πόλη τους αγώνες τους.
Στη Βραζιλία Καταστατικό Πόλης του 2001 έγραψε το Δικαίωμα στην Πόλη στην ομοσπονδιακή νομοθεσία.
Πιο πρόσφατα, οι μελετητές προτείνουν ένα "Ψηφιακό Δικαίωμα στην Πόλη", όπου να περιλαμβάνεται η σκέψη για την πόλη, όχι μόνο σαν τούβλα και κονίαμα, αλλά και σαν ψηφιακός κώδικας και πληροφορία.
Ελληνική ομοσπονδία αθλημάτων επί στύλου

WPSC 2017

Novice Female - Lydia Kanellopoulou 35,8 (Θέση: 16/20)
Novice Female - Irini Babuin 32,1 (Θέση: 18/20)
Masters Women 40+ - Sofia Kaltaki 11,8 (Θέση: 16/17)
Senior Women - Kseniia Kochenkova 37,6 (Θέση: 20/44)
Senior Women - Aggeliki Rerra 21,0 (Θέση: 38/44)

WPSC 2018

Novice Girls - Lydia Kanellopoulou 50,7 (Θέση: 2/28) 
Junior Girls - Irini Babuin 41,4 (Θέση: 6/20)
Doubles W/W - Maria Zevgola & Sofia Miskaki 38,2 (Θέση: 13/23)
Senior Women - Lydia Kollia Stavroula 46,8 (Θέση: 11/43)

WPSC 2019

Cooming Soon
Βρέσθενα

Περιγραφή

Βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου τα 800 μ. σε αμφιθεατρική τοποθεσία πάνω σε λόφο στους πρόποδες του όρους Πάρνωνας. Έχει κλίμα υγιεινό και υδροδοτείται από δύο μεγάλες πηγές. Κύριο προϊόν των Βρεσθένων είναι τα δημητριακά. Συνδέεται με τη Σπάρτη με αμαξιτή οδό περίπου 30 χλμ. που διανοίχτηκε και κατασκευάστηκε με δαπάνη των απανταχού Βρεσθενιτών. 
Βόρεια των Βρεσθένων υφίσταται αρχαίο λατομείο από το οποίο οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έφτιαχναν τα λευκά μαρμάρινα μνημεία τους. Δυτικά του χωριού παρά τη θέση Παλιογουλάς βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Σελλασίας, με πολλά αρχαιολογικά ευρήματα. Στην ίδια περιοχή σώζονται και ίχνη παλιάς αυλακωτής λιθόκτιστης οδού που συνέδεε στην αρχαιότητα τις Καρυές με τη Σπάρτη.
Επίσης, στους πρόποδες του παρακείμενου λόφου Σάρρα υφίσταται το βαθύ σπήλαιο Αλεπότρυπα, που πιστεύεται ότι συγκοινωνεί υπόγεια με το Κάρκανο, ένα μικρό παλιό φρούριο, στην κορυφή του λόφου όπου σήμερα υπάρχει μικρό ναΐδριο αφιερωμένο στη Θεία Αποκάλυψη.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, τα Βρέσθενα αποτελούσαν έδρα της Επισκοπής Βρεσθένης, της οποίας τελευταίος επίσκοπος φέρεται ο Θεοδώρητος Β΄ που διατέλεσε Πρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας και στη συνέχεια αντιπρόεδρος του Βουλευτικού κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, τα Βρέσθενα απέκτησαν κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1860 «ελληνικό» σχολείο χάρη στη συμβολή του εύπορου ομογενή Νικόλαου Πηλάλα.
Τα Βρέσθενα το 1928 αριθμούσαν 1.352 κατοίκους και διέθεταν σχολείο, ειρηνοδικείο και τηλεγραφείο. Σήμερα αποτελεί έδρα ομώνυμου τοπικού διαμερίσματος του Δήμου Οινούντος και στην απογραφή του 2001 είχαν πραγματικό πληθυσμό 418 κατοίκων.

Αξιοθέατα

Σε απόσταση περίπου μισής ώρας πεζοπορίας, βρίσκεται η ιστορική Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, λεγόμενη και Επισκοπή, επειδή αποτελούσε την έδρα του εκάστοτε επισκόπου Βρεσθένης.
Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννημένος  στο Φαρίμ της Γουινέας-Μπισσάου το 1963, κατάγεται από αγροτική οικογένεια. Αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι του εξαιτίας του πολέμου της ανεξαρτησίας και το 1969 πήγε στο Κατσέου, όπου φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δίδαξε Μαθηματικά στο Κέντρο Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης , στη Σχολή Τεχνικών Υγείας (Νοσηλευτική) . 
Το 1982 συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Σοβιετική Ένωση και έγινε μέλος του Συλλόγου Φοιτητών της Γουινέας-Μπισσάου, στην Οδησσό. Έκανε αργότερα σπουδές πάλι με υποτροφία στις ΗΠΑ (Κρατικό Πανεπιστήμιο του Φρέσνο) και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο Τεχνολόγου Πολιτικού Μηχανικού. Τον Ιούλιο του 1994 επέστρεψε στη Γουινέα-Μπισσάου.

Σταδιοδρομία

Τον Δεκέμβριο του 2006 αναλαμβάνει σύμβουλος του πρωθυπουργού της Γουινέας-Μπισσάου για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ασχολήθηκε με τις μεταφορές και τις επικοινωνίες, συμπεριλαμβανομένης της επαναδιαπραγμάτευσης των συμβάσεων παραχώρησης των τηλεπικοινωνιών, με τα λιμάνια και τη συμφωνία εναέριων μεταφορών με την Πορτογαλία και βοήθησε την κυβέρνηση στη διάρθρωση του ρυθμιστικού οργανισμού και την αδειοδότηση της πρώτης άδειας κινητής τηλεφωνίας στη χώρα. 
Μετά τη νίκη του PAIGC στις εκλογές, ο Περέιρα έγινε υπουργός Δημοσίων Έργων μεταξύ του 2004 και του 2005. Αποδέχθηκε την πρόκληση της διοργάνωσης της 6ης διάσκεψης κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της CPLP. Μετά από αυτή την αποστολή, στη συνέχεια αποδέχθηκε την πρόσκληση των επισκόπων της Καθολικής Εκκλησίας της Γουινέας-Μπισάου ως γενικός γραμματέας. 
Είναι εκλεγμένο μέλος της μόνιμης επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του PAIGC.

Πρωθυπουργός

Εξελέγη πρόεδρος του PAIGC στις 9 Φεβρουαρίου 2014. Ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας στις 3 Ιουλίου 2014, διαδεχόμενος τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Ρουί Ντουάρτε ντε Μπάρος. Η νέα 16μελής κυβέρνηση παρουσιάστηκε την επομένη.
Τον Αύγουστο του 2015 η κυβέρνησή του απολύθηκε και ο ίδιος αντικαταστάθηκε από τον Μπασίρο Τζα.
Μακένι

Γεωγραφία

Το Μακένι βρίσκεται κεντρικά της χώρας, κεντρικά της Β. περιφέρειας και νότια του Μπομπάλι.

Αθλητισμός

Το δημοφιλέστερο άθλημα στην Κενέμα, όπως και σε όλην την Σιέρρα Λεόνε, είναι το ποδόσφαιρο.

Εκπαίδευση

Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Σιέρρα Λεόνε, οι μαθητές φοιτούν για 6 χρόνια (συνήθως από τα 6 ως τα 12) στο δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο (13-18). Η φοίτηση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.
Γκρατσάνιτσα

Το Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα

Το μεσαιωνικό μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα, δέκα μόλις χιλιόμετρα νότια της Πρίστινα, είναι ίσως το πιο αξιόλογο μνημείο σ' όλο το Κόσοβο. Το σέρβικο αυτό ορθόδοξο μοναστήρι οικοδομήθηκε το 1321 από το διάσημο βασιλιά της Σερβίας Στέφανο Μιλιούτιν (Stefan Milutin), αντιπροσωπεύοντας το απόγαιο της σερβικής βυζαντινής παράδοσης και της λεγόμενης Παλαιολόγειας Αναγέννησης.
'Ολες οι σερβικές εκκλησίες και τα μοναστήρια στο Κόσοβο, όπως το Ορθόδοξο Πατριαρχείο του Πετς/Πέγια (Pec/Peja), η Μονή Ντετσάνι (Decani/Decan) και το αριστουργηματικό Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα, μαρτυρούν τη θρησκευτική και καλλιτεχνική κληρονομιά της σερβικής βασιλικής δυναστείας των Nemanjic και του ιδρυτή της Στέφανου Μιλιούτιν.
Το Μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας, έχει σχήμα διπλού εγγεγραμμένου σταυρού, ενώ επιστέγασμα της όλης κατασκευής του αποτελούν οι πέντε μεγάλοι τρούλοι του, απ' τους οποίους οι τέσσερις εξωτερικοί αντιστοιχούν στα τέσσερα ευαγγέλια, ενώ ο πέμπτος εσωτερικός αντιπροσωπεύει το Χριστό.
Το εξωτερικό του ναού είναι μείγμα από πέτρα και τούβλο που διατηρήθηκε αναλλοίωτο μέσα στους αιώνες. Στη βάση της κατασκευής έχουν ενσωματωθεί αρχαία ρωμαϊκά λιθάρια με λατινικές επιγραφές, που μεταφέρθηκαν, όταν χτιζόταν το μοναστήρι, από την αρχαία ρωμαϊκή πόλη της Ουλπιάνα (Ulpiana), την πόλη που ήταν κάποτε η πρωτεύουσα του αρχαίου βασιλείου της Ιλλυρίας (Illyria) και που αντιστοιχεί στις μέρες μας με το σημερινό Κόσοβο.
Υπέροχα διατηρημένες είναι και οι τοιχογραφίες, όπως αυτές με τη ζωή και τα θαύματα του Χριστού, τα Πάθη και την Ημέρα της Κρίσης. Οι τοιχογραφίες όμως με τις μορφές του βασιλιά της Σερβίας Μιλιούτιν και της βασίλισσας - συζύγου του Σιμονίδας Παλαιολογίνας (Simonida), κόρης του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου (αν και με βγαλμένα τα μάτια τους από τους Τούρκους) θεωρούνται από τις πιο αξιόλογες τοιχογραφίες της σερβικής τέχνης. Οι τοιχογραφίες της Γκρατσάνιτσα ολοκληρώθηκαν το 1321 και είναι έργο δύο σημαντικών Βυζαντινών αγιογράφων από τη Θεσσαλονίκη: του Μιχαήλ Αστραπά και του Ευτύχιου.
Το Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα υπέστη επανειλημμένα σοβαρές καταστροφές από τους Τούρκους ανάμεσα στα έτη 1379-1383, όταν μια πλούσια συλλογή ιστορημένων χειρογράφων και άλλων πολύτιμων αντικειμένων παραδόθηκαν στις φλόγες. Το μοναστήρι, που διέφυγε τις λεηλασίες και την καταστροφή - όπως έγινε με πολλά άλλα χριστιανικά μοναστήρια και ναούς - στον πόλεμο του Κοσόβου το 1999, φυλάγεται σήμερα από σουηδικά στρατεύματα (KFOR). Το 2006 το Μοναστήρι της Γκρατσάνιτσα εντάχτηκε στον Κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Πολιτικώς εκτεθειμένο πρόσωπο

Ιστορία

Ο όρος "Πολιτικώς εκτεθειμένο πρόσωπο" ορίζεται από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, από την υπόθεση "Abacha Affair." Ο Sani Abacha ήταν ένας Νιγηριανός δικτάτορας που οργάνωσε, σε ευρεία κλίματα, την συστηματική κλοπή περουσιακών στοιχείων από την Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας για διάστημα αρκετών ετών συνεργαζόμενος από μέλη της οικογενείας του και συνεργάτες του. Πιστεύεται πως αρκετά δισεκατομύρια δολλάρια εκλάπησαν, ενώ τα κεφάλαια μεταφέρθησαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας. Το 2001, η Νιγηριανή Κυβέρνηση, που διαδέχθηκε το καθεστώς Abacha, κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για την επιστροφή των κλωπημαίων. Κατέθεσε επίσημη μνεία και αιτήματα σε πληθώρα Ευρωπαϊκών υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένου της Αστυνομικής Αρχής της Ελβετίας η οποία διερεύνησε το θέμα σε περισσότερες από 60 τράπεζες. Η έρευνα αυτή ανέδειξε το όρο του "Πολιτικώς Εκτεθιμένου Προσώπου" , τον οποίο και υϊοθέτησε στην συνέχεια και ο ΟΗΕ, σε ειδική επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2000. Τον Οκτώβριο του 2003 εκδόθηκε η οδηγία του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της διαφθοράς η οποία και τέθησε ισχύ τον Δεκέμβριο 2005 ενώ έκτοτε επιδέχεται αλλαγές και τροποποιήσεις. Το 2004 η Ευρωπαϊκή Ενωση ενσωμάτωσε την οδηγία στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 περισσότερες από 100 χώρες έχουν ενσωματώσει οδηγίες που να περιορίζουν το οικονομικό έγκλημα και την πολιτική διαφθορά που σχετίζεται με αυτό.
Υψηλά πρόστιμα έχουν εφαρμωστεί σε Τράπεζες για τη διενέργεια συναλλαγών με ΠΕΠ χωρίς να έχουν εφαρμώσει την δέουσα επιμέλεια, όπως για παράδειγμα η υπόθεση της Riggs Bank.
Παρά τη νομοθεσία και την διεθνή ενημέρωση, πολιτικοί ηγέτες  όπως ο Μουαμάρ αλ Καντάφι και ο Χόσνι Μουμπάρακ  ενεπλάκησαν σε συναλλαγές το 2013 με Αμερικανικές Τράπεζες χωρίς να ακολουθηθούν οι απαιτούμενες διαδικασίες
Corpus vasorum antiquorum

Το Corpus Vasorum Antiquorum (ή CVA) είναι διεθνές πρόγραμμα για την έρευνα και δημοσίευση μελετών περί αρχαίας κεραμικής.

Ιστορική αναδρομή

Πατέρας του προγράμματος ήταν ο Γάλλος αρχαιολόγος Εντμόν Ποττιέ, ο οποίος διοργάνωσε το πρώτο προκαταρκτικό συνέδριο το 1919 στο Παρίσι. Στο συνέδριο αυτό αποφασίστηκε η καταγραφή και δημοσίευση των έργων κεραμικής καθώς και την θέσπιση συγκεκριμένων κριτηρίων ταξινόμησης. Ο πρώτος τόμος δημοσιεύτηκε από τον Ποττιέ το 1922 υπό τον τίτλο Louvre, fasc. 1. Το πρόγραμμα άρχισε με την συμμετοχή έξι χωρών και διευρύνθηκε με την πάροδο του χρόνου, ώστε σήμερα συμμετέχουν 26 χώρες στο πρόγραμμα αυτό. Η κάθε χώρα αναλαμβάνει την δημοσίευση των ευρημάτων στον δικό της τομέα, ενώ η Union Académique Internationale στις Βρυξέλλες επιβλέπει γενικά. Η αρχική ιδέα μιας ενιαίας δημοσίευσης όλων των κεραμικών των μεσογειακών πολιτισμών εγκαταλείφθηκε το 1956 λόγω ανυπέρβλητων δυσχερειών πραγματοποίησης.

Εκδόσεις

Το CVA δημοσιεύει αρχαία αγγεία ελληνικής, ιταλικής και κυπριακής προέλευσης, που χρονολογούνται από τον 7ο αι. π.Χ. ως τα μέσα της Βυζαντινής περιόδου. Οι δημοσιεύσεις στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά γίνονται ξεχωριστά ανά μουσείο. Προϋπόθεση είναι, το αγγείο να είναι αναγνωρίσιμο. Μέχρι σήμερα δημοσιεύτηκαν 380 τόμοι με 100.000 ευρήματα από 24 χώρες που φυλάσσονται σε περισσότερες από 150 συλλογές. Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες διατίθενται από το 2004 και στο διαδίκτυο ελεύθερα σε σχήμα βάσης δεδομένων. Για κάθε αγγείο περιγράφεται η μορφή του, η γενική του κατάσταση, ακολουθεί η περιγραφή της αγγειογραφίας και η ερμηνεία της. Ανάλογα με την περίπτωση αναφέρονται επίσης ο κεραμέας, ο αγγειογράφος και το εργαστήριο, και παρατίθενται φωτογραφίες ή σχέδια αναπαράστασης.