google/wiki40b huggingface dataset:
Lithospermum officinale

Περιγραφή

Ίσιο, διακλαδιζόμενο, φύλλα στην κορυφή, οι βλαστοί συνήθως κλίνουν από το βάρος του φυλλώματος, τραχύ, πολυετές και φτάνει σε ύψος το 1 m. Τα άνθη βρίσκονται στις ακραίες συστάδες, ανάμεσα στα φύλλα, δεν υπάρχουν πολλά ανοιχτά, είναι κιτρινωπά άσπρα, με διάμετρο 4 χιλιοστών στη στεφάνη του άνθους, σχηματίζεται από 5 πέταλα συνδεδεμένα σε ένα σωλήνα μήκους 4-5 χιλιοστών, οι στήμονες δε φαίνονται. Κάλυκας με 5 λεπτά και πολύ τριχωτά σέπαλα, μήκους 7-10 mm. Ανάμεσα στα σέπαλα σχηματίζονται οι καρποί, 1, 2, 3 ή 4 κόκκοι, μήκους 3 mm, πολύ σκληροί, με παρόμοια σπέρματα, λευκά, λαμπερά όπως το φίλντισι. Φύλλα εναλλασσόμενα, λογχοειδή, καθήμενα, μήκους έως 6 cm και πλάτους 14 mm, με σχεδόν αμβλεία άκρη, πολύ βαθιά νεύρα, που προεξέχουν στην κάτω πλευρά, άφθονο χνούδι, λεπτότερα και μεγαλύτερα στην κάτω επιφάνεια. Οι ξυλώδεις βλαστοί στο μεγαλύτερο μήκος του, με διαμήκη καφέ κηλίδες, χάνουν τα φύλλα τους. Ισχυρή και βαθιά ρίζα, από το στέλεχος εκφύονται αρκετοί πρωτογενείς βλαστοί.

Κατανομή και ενδιαίτημα

Όλη η Ευρώπη εκτός της Ισλανδίας. Ευδοκιμεί σε φράκτες και θάμνους και στα περιθώρια των δασών. Ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Χρήσεις

Οι αυτόχθονες Αμερικανοί χρησιμοποίησαν ήδη το λιθόσπερμο ως αντισυλληπτικό. Πειραματικά, έχει αποδειχθεί ότι τα εκχυλίσματά του αναστέλλουν την απελευθέρωση γοναδοτροπίνων και προλακτίνης, χωρίς να επηρεάζουν άμεσα την σύνθεσή τους στο επίπεδο του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης.
Τα ξερά σπέρματα του λιθόσπερμου παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή ξένων σωμάτων από τα μάτια: ένα σπέρμα τοποθετείται κάτω από το βλέφαρο και όταν υγρανθεί παράγεται μία βλεννώδης στρώση στο οποίο προσκολλάται το αντικείμενο, το οποίο διευκολύνει και επιταχύνει την απομάκρυνσή του.
Επιπλέον, μια μοβ χρωστική μπορεί να εξαχθεί από τη ρίζα αυτού του φυτού. Είναι προτιμότερο να λαμβάνονται οι ρίζες κατά τη διάρκεια της άνοιξης.
632 Πύρρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πύρρας δεν είναι γνωστά με κάποια ακρίβεια.
Νικώνιον

Ιστορία

Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ από αποίκους της Μίλητου. Στην απέναντι όχθη του ποταμού άλλοι μιλησιανοί άποικοι είχαν ήδη ιδρύσει τον Τύρα. Στα μέσα περίπου του 5ου αιώνα π.Χ., η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Σκύθη βασιλιά Σκύλη, όπως συνάγεται από νομίσματα της εποχής. Αργότερα φαίνεται πως εντάχθηκε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς αναφέρεται στους καταλόγους των εισφορών της συμμαχίας για το έτος 425/424 π.Χ. Tον 4ο αι. π.Χ. η πόλη διατηρούσε την ανεξαρτησία της.
To 331 π.Χ., το Νικώνιον καταστράφηκε από το Ζωπυρίωνα, στρατηγό του Μέγα Αλεξάνδρου. Στις αρχές του 3ου αι. π.Χ., επανιδρύθηκε από κατοίκους του Τύρα. Αναφέρεται ακόμα από τον Αρριανό τον 2ο αιώνα ως «χωρίον». Με βάση τις αρχαιολογικές μαρτυρίες, η πόλη εγκαταλείφθηκε τον 3ο αιώνα για άγνωστη αιτία.

Αρχαιολογικά ευρήματα

Ο αρχαιολογικός χώρος άρχισε να ανασκάπτεται συστηματικά το 1962 από το Πανεπιστήμιο της Οδησσού. Εκτεταμένες έρευνες ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και συνεχίζονται έως σήμερα από Πολωνούς και Ουκρανούς αρχαιολόγους. Στα ανατολικά του αρχαιολογικού χώρου ανασκάφηκε το 1972 νεκροταφείο της Ύστερης Κλασικής και Πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Το νεκροταφείο του οικισμού της Ρωμαϊκής περιόδου βρίσκεται πλησίον. Περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, και ταφές σκυθικού τύπου, με τύμβους πάνω από τους νεκρικούς λάκκους, εγχυτρισμούς σε αμφορείς και απλούστερες λακκοειδείς ταφές. Έχουν βρεθεί επίσης μερικά νομίσματα, Μακεδονικά, Σκυθικά, Ιστρικά αλλά και δραχμές.
BMW F10

Εισαγωγή

Η μαζική παραγωγή της F10 (το σεντάν) ξεκίνησε στις 7 Ιανουαρίου 2010, με το λανσάρισμα στην Ευρώπη να λαμβάνει χώρα στις 20 Μαρτίου 2010.
Η επίσημη παρουσίαση της εκδοχής Touring / F11 έγινε στις 10 Απριλίου 2010, ενώ στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2011 παρουσιάστηκε η κορυφαία έκδοση F10 M5 και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο.
Τον Ιούλιο του 2013 ξεκίνησε η παραγωγή της ανανεωμένης εκδοχής του μοντέλου, κοινώς του λίφτινγκ.
Δήμος Βασιλικών

Ιστορικά στοιχεία της περιοχής

Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Τριαντάφυλλος Αγοραστός από την Περιστερά, ο Εμμανουήλ Φιλίππου από τα Βασιλικά και οι Θεοδόσιος Στεργίου (1780-1865) και οπλαρχηγός Άγγελος Στεργίου από το Λιβάδι.
Άγιος Στέφανος Μεσσηνίας

Ιστορικό οικισμού

Ο οικισμός του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος ανήκει στη Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 27 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Πάνος Κουκόπουλος

Βιογραφία

Το 1945 μετακόμισε στην Αθήνα σε ηλικία 12 ετών και συνήθιζε να προπονήται στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Το 1948 εντάχθηκε στη Β΄ ομάδα του Παναθηναϊκού με την οποία υπήρξε πολύ σύντομα διακριθέντας και κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της περιόδου 1949-50. Έτσι το Νοέμβριο του 1950 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟ και αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα απέναντι στη Μακαμπί Καΐρου που διεξήχθη στο Κάιρο. Αγωνιζόταν στη θέση σμολ φόργουορντ.
Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1951, 1954, 1961, 1962), ενώ ήταν μέλος της ομάδας την πρώτη χρονιά που αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1961. Διετέλεσε αρχηγός του Παναθηναϊκού και παίκτης-προπονητής της ομάδας. Υπήρξε 8 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος.
Γεώργιος Καστριώτης (άρχων Ουγγροβλαχίας)

Ο Γεώργιος Καστριώτης, ή και Γεώργιος Καστοριώτης όπως τον αναφέρει ο Χρύσανθος Νοταράς πατριάρχης Ιεροσολύμων. υπήρξε Μέγας Ποστέλνικος στην Ουγγαροβλαχία και ιδρυτής της Σχολής Ιερών Γραμμάτων στη συνοικία Μουζεμβίκη της Καστοριάς το 1705. Επίσης υπηρέτησε ως διπλωματικός εκπρόσωπος των Ρουμάνων στην Αυλή του Μεγάλου Πέτρου. Καταγόταν από την Καστοριά.
Για τη συντήρηση και τη λειτουργία της Σχολής καταθέτει σημαντικό ποσό χρημάτων στο θησαυροφυλάκιο (στην Τσέκα) της Βενετίας. Στο ζήτημα της εξασφάλισης της κυριότητος επί του Παναγίου Τάφου και των άλλων ιερών προσκυνημάτων συμπαραστάθηκαν ηθικά και υλικά πολλοί Έλληνες «άρχοντες», όπως ο Μανωλάκης Καστοριανός, ο Γεώργιος Καστριώτης, Νικόλαος Καραγιάννης, ο Παναγιώτης Νικούσιος έμπορος στη Βενετία, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και άλλοι. Εξεδωσε πρώτος τη "Δογματική διδασκαλία" του Σεβαστού Τραπεζούντιου του Κυμηνίτου, την οποία αφιέρωσε στον Μέγα Πέτρο.
MACS J1149 Lensed Star 1

Ιστορία

Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2016 ο μπλε υπεργίγαντας αστέρας ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μελέτης του σουπερνόβα SN Refsdal με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble. Ο αστρονόμος Πάτρικ Κέλι από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα είναι ο κύριος συντάκτης του πορίσματος, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
Ενώ οι αστρονόμοι συνέλεγαν εικόνες από το συγκεκριμένο σουπερνόβα από το 2004 και μετά, πρόσφατα ανακάλυψαν μια σημειακή πηγή που εμφανίστηκε στις εικόνες του 2013 και έγινε πολύ πιο φωτεινή το 2016. Διαπίστωσαν ότι αυτή η σημειακή πηγή ήταν ένα μοναχικό αστέρι που μεγεθύνεται περισσότερο από 2.000 φορές λόγω του φαινομένου του βαρυτικού φακού (αγγλικά: Gravitational lens). Το φως από το LS1 μεγεθύνθηκε όχι μόνο από την τεράστια συνολική μάζα του σμήνους γαλαξιών MACS J1149+2223—βρίσκεται 5 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά— αλλά και, παροδικά, από ένα ακόμη συμπαγές αντικείμενο μάζας περίπου τριών ηλιακών μαζών μέσα στο σμήνος γαλαξιών, ένα φαινόμενο γνωστό ως βαρυτικός μικροεστιασμός. Η μεγέθυνση από το γαλαξιακό σμήνος έχει μάλλον συντελεστή ≈600, ενώ η εκδήλωση του φαινομένου μικροεστιασμού, η οποία κορυφώθηκε τον Μάιο του 2016, μεγέθυνε την εικόνα με έναν επιπλέον συντελεστή ≈4. Υπήρχε μια δεύτερη κορυφή κοντά στο μέγιστο της καμπύλης φωτεινότητας, η οποία μπορεί να υποδεικνύει ότι το αστέρι είναι δυαδικό. Το σώμα που προκάλεσε τον μικροεστιασμό μπορεί να είναι ένα αστέρι ή μια μαύρη τρύπα του σμήνους. Η συνεχής παρακολούθηση του Ίκαρου μπορεί κάποτε να αποκλείσει την πιθανότητα οι αρχέγονες μαύρες τρύπες να αποτελούν ένα μεγάλο κλάσμα της σκοτεινής ύλης. Κανονικά, τα μόνα αστρονομικά αντικείμενα που μπορούν να ανιχνευθούν σε αυτή την απόσταση θα ήταν είτε ολόκληροι γαλαξίες, είτε κβάζαρ, είτε σουπερνόβα, αλλά το φως από το άστρο μεγεθύνθηκε λόγω του βαρυτικού φακού. Οι ερευνητές καθόρισαν ότι το φως προερχόταν από ένα σταθερό άστρο, και όχι ένα σουπερνόβα καθώς η θερμοκρασία του δεν αυξομειωνόταν, ενώ η θερμοκρασία τους επέτρεψε επίσης να ταξινομήσουν το άστρο ως μπλε υπεργίγαντα.
Το φως που παρατηρήθηκε από το άστρο εκπέμφθηκε όταν το σύμπαν ήταν περίπου το 30% της σημερινής του ηλικίας των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Ο Κέλι πρότεινε ότι παρόμοιες ανακαλύψεις μέσω μικροεστιασμού θα μπορούσαν να βοηθήσουν να προσδιοριστούν τα πρωιμότερα άστρα του σύμπαντος. Το άστρο δεν υφίσταται πλέον ως μπλε υπεργίγαντας με δεδομένη την γνωστή διάρκεια ζωής τέτοιου είδους αστέρων.

Επιπτώσεις για την Αστροφυσική

Η ανακάλυψη αποδεικνύει ότι οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν τα παλαιότερα άστρα σε γαλαξίες του πρώιμου σύμπαντος, συνδυάζοντας το φαινόμενο του ισχυρού βαρυτικού εστιασμού από σμήνη γαλαξιών με γεγονότα βαρυτικού μικροεστιασμού που προκαλούνται από συμπαγή αντικείμενα σε αυτά τα σμήνη γαλαξιών. Χρησιμοποιώντας τα γεγονότα αυτά, οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν και να δοκιμάσουν ορισμένα μοντέλα σχετικά με τη σκοτεινή ύλη σε σμήνη γαλαξιών και να παρατηρήσουν εκδηλώσεις υψηλής ενέργειας (σουπερνόβα, μεταβλητούς αστέρες) σε νεαρούς γαλαξίες.
Γεώργιος Δρόσος

Σταδιοδρομία

Σπούδασε Οικονομικά στη Μασσαλία και απέκτησε δίπλωμα πολιτικών σπουδών από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Κατά την περίοδο της Κατοχής εξέδωσε αντιστασιακές εφημερίδες, όπως την "Εθνική Δράση".
Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946  
Υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργό στην Κυβέρνηση Τσαλδάρη (Οκτώβριος 1946), και υφυπουργός Τύπου και Πληροφοριών  στην κυβέρνηση Μαξίμου. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Συμβούλιο της Ευρώπης δύο φορές (1946 και 1950-51), όπως και στα Ηνωμένα Έθνη (στη Βαλκανική Επιτροπή το 1947). 
Φυλακίστηκε και διώχθηκε στην εξορία από τη χούντα του 1967-74.
Ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ.
Μετά τη Μεταπολίτευση ήταν σχολιαστής της ΕΡΤ.
Απεβίωσε έπειτα από μακρόχρονη ασθένεια το 1980 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Βίμαρα Πέρες

Βιογραφία

Ο Βίμαρα Πέρες στάλθηκε από το Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄ των Αστουρίων να ανακαταλάβει από τους Μουσουλμάνους την περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Μίνιο και Ντούρο. Στην περιοχή αυτή συμπεριλαμβάνονταν οι πόλεις Πόρτους Κάλε (μετέπειτα Πόρτο) και Γκαία, πόλεις που έδωσαν το όνομά τους στην Πορτογαλία.
Το Βασίλειο των Αστουρίων υποδιαιρούνταν σε διάφορες κομητείες ή βασιλικές επαρχίες. Το 868 ο Βίμαρα Πέρες ονομάστηκε Κόμης της Πορτογαλίας από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄, έπειτα από την ανάκτηση της περιοχής βόρεια του ποταμού Ντούρο. Μετέπειτα ιστορικοί θεώρησαν αυτό το γεγονός ως ορόσημο για τη δημιουργία του κράτους της Πορτογαλίας, μολονότι κάτι τέτοιο θα επιτευχθεί τον 12ο αιώνα.
Ο Βίμαρα Πέρες έχτισε μια πόλη και την ονόμασε Βιμαράνις. Αργότερα το όνομά της έγινε Γκιμαράνις και σήμερα είναι γνωστή ως Γκιμαράες. Σε αυτή την πόλη απεβίωσε ο Βίμαρα Πέρες το 873.

Απόγονοι

Παρότι δεν υπάρχουν έγκυρες πηγές, που να το πιστοποιούν, θεωρείται ότι ο Βίμαρα Πέρες είχε παντρευτεί μία γυναίκα με το όνομα Τριουδίλντη. Αν αυτό ευσταθεί, τότε ο Βίμαρα ήταν ο πατέρας της Αουδίβια Βιμαράνες, σύζυγο του Κόμη Γκουτιέρρε Αλοΐτες.
Ο Βίμαρα Πέρες θεωρείται ο πατέρας του Λουκίδιου Βιμαράνες, ο οποίος τον διαδέχτηκε ως Κόμης της Πορτογαλίας.
Ρίγανη

Χαρακτηριστικά

Το φυτό έχει ύψος 20-80 εκ., έχει φύλλα αντίθετα μήκους 1-4 εκ. Αναπτύσσεται καλά σε εδάφη με pH 6-9 και μπορεί να εκμεταλλευτεί , όταν καλλιεργείται, ακόμα και πολύ φτωχά , ξηρικά και πετρώδη εδάφη. Τα άνθη της έχουν χρώμα άσπρο-μώβ και ανθίζει από Ιούνιο κυρίως μέχρι Αύγουστο αναλόγως της περιοχής.

Στην Ελλάδα

Η Ελληνική ρίγανη (Greek Oregano) είναι φυτό πολυετές και ποώδες η ποιότητά της θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Η ρίγανη πέρα από το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση που δίνει στο φαγητό έχει και πάρα πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, με κυριότερη (γνωστή φαρμακευτικά) δραστική ουσία την καρβακρόλη. Στην Ελλάδα η ρίγανη είναι αυτοφυής και βρίσκεται σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές.

Φαρμακευτικές ιδιότητες

Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό μορφή αφεψημάτων χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων, αποχρεμπτικό για το βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο.
Η ρίγανη έχει 12 φορές περισσότερο αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Επίσης με λίγη ρίγανη στην τροφή των πτηνών σας κρατάτε τις αρρώστιες μακριά τους..
Μία άλλη κύρια χρήση της είναι κατά των χρόνιων ρευματισμών. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τη θεραπευτική της αξία και τη χρησιμοποιούσαν πίνοντας το τσάι της σε κολικούς και εξωτερικά σε πρηξίματα και για το στραβολαίμιασμα.

Χρήση

Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κυρίως στη μαγειρική αλλά και σπανιότερα ως αφέψημα, το οποίο αναφέρεται ως εξαιρετικό κατά του βήχα. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη χωριάτικη σαλάτα. Είναι το βασικό καρύκευμα των χωρών της Μεσογείου και βασικό συστατικό της Ελληνικής, αλλά και της Ιταλικής κουζίνας.

Συλλογή

Η συλλογή της ρίγανης γίνεται κατά την ανθοφορία του φυτού, τα άνθη αυτά ξεραίνονται σε ειδικά υπόστεγα ή ξηραντήρια και στη συνέχεια τρίβονται και κοσκινίζονται. 
Επειδή η συλλογή της απαιτεί αρκετά  εργατικά χέρια, η έλλειψη τους οδήγησε σε οργανωμένη καλλιέργεια στις περιοχές όπως Μαυρούδα, Τρικάλων και της Καρδίτσας. Στις Η.Π.Α η κατανάλωση της ρίγανης αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και έτσι άρχισε  η καλλιέργεια της σε διάφορες περιοχές του νότου αλλά και στο Μεξικό.
Κριτόλαος

Ο Κριτόλαος ήταν στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Εκλέχθηκε το 146 π.Χ. και οδήγησε τους Αχαιούς στην τελική σύγκρουση με τους Ρωμαίους που σήμανε και την οριστική μετατροπή της αρχαίας Ελλάδας στην ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας.

Βιογραφία

Μετά το θάνατο του στρατηγού Καλλικράτη η ρήξη στις σχέσεις Ρωμαίων και Αχαιών έφτασε στα άκρα με την εκλογή του φιλοπόλεμου στρατηγού Κριτόλαου το 146 π.Χ. Τον οποίο ο Παυσανίας κατηγορεί για ύποπτα οικονομικά συμφέροντα που τον οδήγησαν στην επιλογή της σύγκρουσης. Ο Κριτόλαος ενθουσίασε τους Αχαιούς μαζί με το Θηβαίο Βοιωτάρχη Πυθέα που του υποσχέθηκε αμέριστη συνδρομή. Οδηγώντας στην ουσία τις τότε ισχυρότερες ελληνικές πόλεις σε μία σχεδόν γενικευμένη αντιρωμαϊκή εξέγερση. Οι Ρωμαίοι ήρθαν ως υπερασπιστές εκτός από της αυτονομίας των Σπαρτιατών που είχαν ενταχθεί στην Αχαϊκή Συμπολιτεία και των Φωκέων και Ευβοέων που είχαν διαφορές με τους Θηβαίους. Αποφάσισαν να στείλουν τον ύπατο Λεύκιο Μόμμιο (που αποκλήθηκε αργότερα και Αχαϊκός) εναντίον των Αχαιών και των Θηβαίων. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μέτελλος που στάθμευε ήδη στη Μακεδονία (είχε μόλις καταπνίξει εξέγερση των υποταγμένων Μακεδόνων) με ισχυρές δυνάμεις, θεώρησε σκόπιμο να μην περιμένει τον Μόμμιο και αποφάσισε να πολεμήσει ο ίδιος τους Αχαιούς. Ο Κριτόλαος την περίοδο εκείνη πολιορκούσε την Ηράκλεια στη Φθιώτιδα που είχε αρνηθεί να ενταχθεί στην Συμπολιτεία. Όταν προσέγγισε ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος το στράτευμα του Κριτόλαου, αυτός δεν επέλεξε να οχυρωθεί στις Θερμοπύλες ή κατά μία άλλη εκδοχή αιφνιδιάστηκε και ηττήθηκε ολοκληρωτικά στη Σκάρφεια της Λοκρίδας (στο σημείο περίπου που είναι σήμερα ο δορυφορικός σταθμός του ΟΤΕ). Συνέπεια των τραγικών στρατηγικών λαθών του Κριτόλαου και της επακόλουθης ασυνεννοησίας και ακαταστασίας του στρατού του, ήταν να διαλυθούν οι άνδρες του και να μην προλάβουν ουσιαστικά να παραταχθούν σε μάχη. Πολλοί σκοτώθηκαν και χίλιοι αιχμαλωτίστηκαν, οι περισσότεροι διέφυγαν. Ο Κριτόλαος χάθηκε χωρίς να βρεθεί, μάλλον πνίγηκε στους βάλτους όπως τον ειρωνεύεται ο Παυσανίας. Χίλιοι επίλεκτοι Αρκάδες οπλίτες (λογάδες) βρέθηκαν αποκομμένοι στην Ελάτεια της Φωκίδας, αλλά οι Φωκείς δεν τους προσέφεραν καταφύγιο μαθαίνοντας τα νέα της καταστροφής. Αυτό είχε ως συνέπεια να καταφύγει το απόσπασμα αυτό στην Χαιρώνεια και έτσι να βρεθεί αντιμέτωπο με το σύνολο της δύναμης του Μέτελου και να καταστραφεί ολοκληρωτικά. Ο Παυσανίας ισχυρίζεται ότι ήταν θεία δίκη να πέσουν στο σημείο εκείνο ακριβώς, γιατί οι πρόγονοί τους πριν χρόνια δεν συνέτρεξαν τους Θηβαίους στην προηγούμενη Μάχη της Χαιρώνειας κατά του Φιλίππου. Τα αποτελέσματα της καταστροφικής Μάχης της Σκάρφειας, ήταν η εκκένωση Θήβας και των Μεγάρων και η τελική σύγκρουση των συσσωματωμένων δυνάμεων του Μέτελλου και του Μόμμιου που κατέφθασε, στη Μάχη της Λευκόπετρας, εναντίον του τελευταίου στρατηγού της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Δίαιου του Μεγαλοπολίτη.
Σαρωτής

Χρήση

Η χρήση των σαρωτών ξεκίνησε με την ηλεκτρονική σελιδοποίηση εντύπων και γενικεύτηκε μετά την εφαρμογή και την εξάπλωση του διαδικτύου, (Internet). Αρχικά οι τιμές τους ήταν πολύ υψηλές και μάλλον απαγορευτικές για μη επαγγελματίες χρήστες. Σήμερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας του ηλεκτρονικού χώρου γενικότερα οι τιμές τους έχουν μειωθεί μέχρι του σημείου να προσφέρονται ακόμα και δωρεάν με κάθε νέο υπολογιστή.

Αρχή λειτουργίας

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω οι σαρωτές λειτουργούν με την ανάκλαση του εκπεμπόμενου απ΄ αυτούς φωτός. Συγκεκριμένα αφού τοποθετηθεί η προς σάρωση επιφάνεια επί του σαρωτή (α΄ είδους), ή εισαχθεί κατάλληλα (γ΄ είδους), τίθεται σε λειτουργία η συσκευή. Μία ποσότητα εκπεμπόμενου φωτός υπό μορφή στήλης διέρχεται από την επιφάνεια. Η ποσότητα που ανακλάται κατά τη σάρωση μετράται από ένα αισθητήρα ανίχνευσης, (στην ουσία φωτόμετρο), όπου και μετατρέπεται σε αναλογική διαφορά δυναμικού (τάση), ανάλογη προς την ένταση του φωτός (δηλαδή μεγαλύτερη ένταση - μεγαλύτερη διαφορά). Η τελευταία με τη σειρά της μετατρέπεται σε ψηφιακό σήμα μέσω ενός μετατροπέα ADC (αρκτικόλεξο του Analog Digital Coverter).
Ο αισθητήρας ανίχνευσης στη πλειονότητα των σαρωτών ονομάζεται CCD (αρκτικόλεξο του Charge Coupled Device). Κάθε οριζόντια ανάλυση περιλαμβάνει έναν αριθμό pixels. Κάθε pixel αντιστοιχεί σ΄ ένα στοιχείο (dot) του CCD. Συνεπώς για κάποιο σαρωτή που φέρεται να υποστηρίζει λειτουργικά π.χ. 600 dpi (= dots ανά ίντσα), εναλλακτικά αναφέρεται σε 600 ppi (pixels ανά ίντσα).

Εξ αυτών γίνεται σαφές ότι η διαδικασία της σάρωσης αν και φαινομενικά δείχνει συνεχής αυτή δεν είναι. Η κεφαλή της σάρωσης (α΄ είδους), ή η έλξη της σελίδας προς σάρωση (γ΄ είδους) κινείται σταδιακά ανά ίντσα «διαβάζοντας» σε κάθε κίνηση. Στους σαρωτές επιπέδου η κεφαλή κινείται σταδιακά από ένα κινητήρα «βήμα προς βήμα» μετά από λήψη ενός ηλεκτρικού παλμού. Ομοίως έλκεται και προωθείται η προς σάρωση επιφάνεια στους σαρωτές έλξης. Στους χειροκίνητους σαρωτές απαιτείται προηγουμένως μία μικρή εκπαίδευση σχετικά εύκολη.

Κριτήρια επιλογής

Συνέχεια της προηγουμένης ενότητας καθίσταται σαφές ότι τελικά κύριοι παράγοντες που αποτελούν και τα ουσιώδη κριτήρια επιλογής μιας συσκευής σαρωτή είναι η ποιότητα της ψηφιοποίησης που επιχειρεί και η ταχύτητα πραγμάτωσής της.
Η ποιότητα της ψηφιοποίησης εξαρτάται βασικά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά της συσκευής και τη σωστή ρύθμισή της που εν προκειμένω δεν διαφέρει από μια αυτόματη ή χειροκίνητη φωτογραφική μηχανή. Σε ορισμένους σαρωτές μπορεί να γίνει ρύθμιση μέσα από τους συνοδευτικούς «οδηγούς -drivers» διαφορετικά μέσα από σχετικά «προγράμματα». Σημειώνεται ότι όσο καλύτερα είναι τα οπτικά μέρη ενός σαρωτή όπως π.χ. ο φακός που συλλαμβάνει την ανάκλαση του φωτός τόσο καλλίτερα σε ποιότητα είναι και τα αποτελέσματα.
Συγκρινόμενα επ΄ αυτού, τα είδη των σαρωτών, οι επίπεδοι κρίνονται καλλίτεροι από εκείνων της έλξης, λόγω παρεχόμενης μεγαλύτερης ανάλυσης, ενώ της έλξης προτιμώνται περισσότερο λόγο του μικρότερου όγκου τους.
Σύνδρομο Treacher-Collins

Ιστορικό

Το σύνδρομο ονομάστηκε έτσι από τον Edward Treacher Collins (1862-1932), τον Άγγλο χειρουργό και οφθαλμίατρο ο οποίος, το 1900,  περιέγραψε τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου  .  Το 1949, ο Adolphe Franceschetti και ο David Klein περιέγραψαν την ίδια κατάσταση με τις δικές τους  παρατηρήσεις, ως γναθοπροσωπική δυσόστωση  (mandibulofacial dysostosis) όρος που περιγράφει τα κλινικά σημεία του συνδρόμου.

Κλινική εικόνα

Τα σημεία σε άτομα με σύνδρομο Treacher Collins ποικίλλουν. Σε μερικά άτομα οι βλάβες είναι τόσο ήπιες, ώστε να παραμένουν αδιάγνωστες, ενώ σε άλλα, που εμφανίζουν πολύ σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο, αυτές  προκαλώντας απόφραξη της αναπνευστικής οδού,   γίνονται  απειλητικές για τη ζωή του ατόμου.  
Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από αντιμογγολοειδή κλίση των βλεφαρικών σχισμών, υποπλασία των  ζυγωματικών οστών, που εμφανίζουν και σχισμή στο έξω τμήμα του υποκογχίου χείλους του οφθαλμικού κόγχου, καθώς και από κολοβώματα του κάτω βλεφάρου. Η μικρογναθία της κάτω γνάθου είναι ευρείας γωνίας, γεγονός που δημιουργεί στενόμακρο πρόσωπο, συνοδεύεται από ανεωγμένη δήξη (τα πρόσθια δόντια της κάτω γνάθου δεν αρθρώνουν με τα δόντια της άνω γνάθου, ώστε ο ασθενής να μη μπορεί να κόψει με αυτά), ενώ συχνά συνυπάρχει και μικρογενεία (μικρό πηγούνι).
Λιγότερο διαγνωστικά σημεία, αλλά επίσης χαρακτηριστικά για το σύνδρομο Treacher Collins, είναι η βραχυκεφαλία, με στένωση της απόστασης μεταξύ των δύο κροταφικών οστών, όπως επίσης και η υπερωιοσχιστία (λυκόστομα).

Διάγνωση

Η διάγνωση του συνδρόμου Treacher Collins εξαρτάται από τα κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα.   
Καθώς χαρακτηρίζεται από μικρογναθία (ελλειματική δυσπλασία της  κάτω γνάθου), όπως και το σύνδρομο της ημιπροσωπικής μικροσωμίας, η διαφορική διάγνωση από την ημιπροσωπική μικροσωμία στηρίζεται κυρίως στο ότι τα σημεία του σύνδρόμου Treacher Collins εμφανίζονται αμφοτερόπλευρα.

Κληρονομικότητα

Το σύνδρομο αυτό είναι  κληρονομικό και παρουσιάζεται με ποικίλλουσα φαινοτυπική έκφραση. Μεταλλάξεις σε ένα από τα παρακάτω τρία γονίδια  TCOF1, POLR1C, ή  POLR1D μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο Treacher Collins.   Μεταλλάξη του γονίδίου TCOF1  είναι η πιο κοινή αιτία της διαταραχής, αντιπροσωπεύοντας το 81 έως 93% όλων των περιπτώσεων. Μεταλλάξεις στα TCOF1 και POLR1D προκαλούν τη μορφή που μεταβιβάζεται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα τύπο , ενώ μετάλλαξη του POLR1C προκαλεί τη μορφή που μεταβιβάζεται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο τύπο.
Μείγμα πέντε καρυκευμάτων

Χρήση

Τα πέντε καρυκεύματα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τα λιπαρά κρέατα όπως χοιρινό, πάπια ή χήνα. Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα τριψίματος για κοτόπουλα, πάπιες, χοιρινό και θαλασσινά, στις συνταγές για το κόκκινο μαγείρεμα ή προστίθεται ως επικάλυψη των τηγανητών τροφίμων. Τα πέντε μπαχαρικά χρησιμοποιούνται σε συνταγές για την Καντονέζικη ψητή πάπια καθώς επίσης και στο βοδινό κρέας κατσαρόλας. Χρησιμοποιείται ως μαρινάδα, για το ψητό στη σχάρα, κοτόπουλο του Βιετνάμ. Το μείγμα σκόνης πέντε μπαχαρικών, έχει ακολουθήσει την Κινεζική διασπορά και έχει ενσωματωθεί, στις άλλες εθνικές κουζίνες σε ολόκληρη την Ασία.
Αν και αυτό το μείγμα χρησιμοποιείται στη μαγειρική εστιατορίου, πολλά Κινεζικά νοικοκυριά, δεν το χρησιμοποιούν στο καθημερινό τους μαγείρεμα. Στη Χαβάη, μερικά εστιατόρια τοποθετούν από ένα ανακινητή μπαχαρικών, επάνω σε κάθε τραπέζι πελάτου. Ένα εμπλουτισμένο με καρυκεύματα αλάτι, μπορεί εύκολα να ετοιμαστεί από το στεγνό ψήσιμο κοινού άλατος με σκόνη πέντε μπαχαρικών, σε ένα τηγάνι υπό χαμηλή φωτιά έως ότου αναμειχθούν καλώς, το αλάτι και τα καρυκεύματα.