google/wiki40b huggingface dataset:
Σύγκριση Καντονέζικης και Κινεζικής γλώσσας

Τα Καντονέζικα και τα Τυποποιημένα Κινέζικα, γνωστά και ως Μανδαρινικά, είναι και οι δύο ποικιλίες της κινεζικής γλώσσας (Σινιτικές γλώσσες). Τα καντονέζικα αναφέρεται συχνά ως διάλεκτος της Μανδαρινικής (Τυποποιημένα Κινεζικά), παρόλο που δεν είναι ούτε αμοιβαία κατανοητή ούτε προέρχεται από τη τελευταία.
Τα Μανδαρινικά ανήκει στον Μανδαρινικό Κινεζικό (Βόρειο Κινεζικό) κλάδο, ενώ τα Καντονέζικα είναι μέρος του κινεζικού κλάδου Γιούε.

Λεξιλόγιο

Εκτιμάται ότι τα Τυποποιημένα Κινεζικά και τα Καντονεζικά εκτιμάται ότι έχουν λεξικολογική ομοιότητα 19%. Υπάρχουν πολλές συγγενείς λέξεις, αλλά υπάρχουν και ψευδείς φιλικές.
Τα καντονεζικά έχουν πιθανό υπόστρωμα από τα Τάι-Καντάι.
Στην πραγματικότητα, ο Μάι δηλώνει ότι τα Καντονέζικα και τα Μανδαρινικά έχουν λεξική ομοιότητα 62%, αντί για τα 23.1% και 1.8% όπως περιγράφεται από τον Λι. Μια μελέτη του 2008 προτείνει ότι υπάρχει λεξιλογική ομοιότητα γύρω στο 24% και φωνολογική ομοιότητα 50%.

Φωνολογία

Ο Χε δηλώνει ότι οι δύο ποικιλίες είναι παρόμοιες στη φωνολογία τους μόνο για το 21.5% των κοινώς χρησιμοποιούμενων λέξεων, και είναι παρόμοιες στις λεξικές έννοιες και χρήση μόνο για το 23.1% των λεξιλογικών καταχωρήσεων.
Ο Μάι δηλώνει ότι στην πραγματικότητα υπάρχει φωνολογική ομοιότητα 63.7% μεταξύ των Καντονέζικων και των Μανδαρινικών.
Τα Καντονέζικα έχουν 19 αρχικά και 53 τελικά. Τα μανδαρινικά έχουν 19 αρχικά.
Τα μανδαρινικά διατηρεί τα ανακεκομμένα σύμφωνα από τα Μεσαιωνικά Κινεζικά, ενώ τα Καντονεζικά τα έχουν χάσει, αν και αυτό συνέβη μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα καντονέζικα έχει το μήκος των φωνηέντων ως διακριτό χαρακτηριστικό.

Σύγκριση με τα μεσαιωνικά Κινεζικά

Πιστεύεται ότι τα Καντονέζικα ότι είναι μία από τις πλησιέστερες υπάρχουσες ποικιλίες των κινεζικών προς τα Μεσαιωνικά Κινεζικά.
Από την άλλη πλευρά, τα Μανδαρινικά διατηρούν μερικά χαρακτηριστικά όπως τα ανακεκομμένα σύμφωνα, το οποίο έχει χαθεί στις περισσότερες νότιες κινεζικές ποικιλίες.

Γραμματική

Και οι δύο είναι αναλυτικές γλώσσες.
Τα Καντονέζικα έχουν διαφορετικά γραμματικά μόρια.
Πλάμεν Ορεσάρσκι

Πρώτα χρόνια

Το 1985 αποφοίτησε από το Ανώτατο Ινστιτούτο Οικονομικών και το 1993 ανέλαβε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Οικονομικών. Από το 1995 ως το 1997 υπηρέτησε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Χρηματιστηρίου της Βουλγαρίας και από το 1997 ως το 2000 στην διοικούσα επιτροπή της UniCredit Bulbank.

Πολιτική καριέρα

Επί πρωθυπουργίας του Ιβάν Κοστόφ το 1997 ο Ορεσάρσκι έγινε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και παρέμεινε στο αξίωμα ως τη διεξαγωγή των εκλογών του 2001. Μετά ένα διάλειμμα από την πολιτική, κατά το οποίο δίδασκε στο Ανώτατο Οικονομικό Ινστιτούτο, επέστρεψε στην πολιτική το 2005 ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Στάνισεφ. Αποχώρησε από υπουργός όταν πρωθυπουργός έγινε ο Μπόικο Μπορίσοφ το 2009.
Ο Ορεσάρσκι εξελέγη βουλευτής με τη λίστα του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας στο Μπουργκάς το 2009.

Πρωθυπουργός

Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 2013, το δεξιό κόμμα GERB κέρδισε την πλειοψηφία. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να αποκτήσει την κοινοβουλευτική στήριξη που χρειαζόταν για να σχηματίσει κυβέρνηση. Η εντολή δόθηκε τελικά στο Βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (BSP). Το Μάιο του 2013 ο πρόεδρος Ρόσεν Πλέβνελιεφ έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ορεσάρσκι.
Η ανακοίνωση της εντολής στον Ορεσάρσκι πυροδότησε αντιδράσεις από αρκετές πλευρές, όπως οι διαδηλώσεις του κόμματος των Πρασίνων ωστόσο η κυβέρνηση σχηματίστηκε και ο Ορεσάρσκι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, με 120 ψήφους υπέρ έναντι 97 κατά.  Λίγες ημέρες μετά την εκλογή οργανώθηκαν νέες διαδηλώσεις, με συμμετοχή χιλιάδων ατόμων στις 14 Ιουνίου έπειτα από το διορισμό του Ντέλιαν Πέφσκι, μεγιστάνα των ΜΜΕ και αμφιλεγόμενου προσώπου στο αξίωμα του επικεφαλής της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών (DANS). Έπειτα από την πρώτη ημέρα της διαδήλωσης, ο Πέφσκι παραιτήθηκε αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν, με ζητούμενο την παραίτηση του Ορεσάρσκι.
Στις 23 Ιουλίου 2014 ο Ορεσάρσκι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός.  Την επόμενη ημέρα με ψήφους 180-8 (8 αποχές και 44 απόντες) το κοινοβούλιο αποφάσισε να κάνει δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού.
Μοτέτο

Ο όρος μοτέτο (ιταλ. mottetto, γαλλ. motet, υποκοριστικό του mot) προέρχεται είτε από τη γαλλική λέξη mot που σημαίνει "λέξη" είτε από το λατινικό ρήμα movere που σημαίνει "κινώ".
Το μοτέτο είναι η σπουδαιότερη μορφή πολυφωνικής μουσικής σύνθεσης που πρωτοεμφανίζεται το 1200 μ.Χ. (13ος αιώνας). Είναι ένα όργκανουμ (organum) (παλαιότερη φόρμα που συνίστατο από μια μελωδία γρηγοριανού μέλους που την τραγουδούσε ο tenor) στο οποίo προστίθενται νέα κείμενα, συνήθως διαφορετικά για κάθε φωνή. Πάνω στο όργκανουμ οικοδομούνται όλες οι υπόλοιπες πρόσθετες φωνές με τον εξής τρόπο: στην επάνω φωνή ενός όργκανουμ –δηλαδή στον tenor- μπαίνει μια μελωδική γραμμή η οποία αποτελείται από ένα κείμενο που κάθε συλλαβή του αντιστοιχούσε και σε ένα φθόγγο . Αρχικά είχαμε ταυτόχρονη συνήχηση της πρόσθετης φωνής με το διαφορετικό κείμενο και τον tenor. Γρήγορα όμως η επάνω φωνή ανεξαρτητοποιήθηκε τόσο στο κείμενο όσο και στη μελωδία από τη βασική φωνή και ονομάστηκε μοτέτο.

Το μοτέτο αρχικά ήταν δίφωνο (tenor, motetus ή duplum) και στη συνέχεια έγινε τρίφωνο (triplum) ή και τετράφωνο (quadruplum). Στη βάση έχουμε τον tenor και από πάνω τοποθετείται η motetus. Ως εκ τούτου, η τρίτη φωνή μπαίνει πάνω από τη δεύτερη διατηρώντας όμως πάντα την ανεξαρτησίας της με το διαφορετικό κείμενο. Ομοίως και με την τέταρτη φωνή που έρχεται να μπει πάνω από την τρίτη τραγουδώντας πάλι διαφορετικό κείμενο.
Η γλώσσα του μοτέτου ήταν αρχικά λατινική καθώς προοριζόταν για θρησκευτική χρήση. Επίσης, χρησιμοποιείτο και η γαλλική γλώσσα για την κοσμική μουσική η οποία είχε χαρακτήρα ερωτικό ή ποιμενικό. Αργότερα έχουμε τα δίγλωσσα μοτέτα σε γαλλικά-λατινικά και αγγλικά-λατινικά. Το μοτέτο άρχισε να γίνεται κοσμικό όταν οι προστιθέμενες φωνές (η triplum και από το 1250 και η motetus) τραγουδούσαν γαλλικό κείμενο συνήθως ερωτικού χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα ο tenor τραγουδούσε διαφορετικό κείμενο στη λατινική γλώσσα και με θρησκευτικό χαρακτήρα.
Το αποτέλεσμα ήταν «το ταυτόχρονο ξετύλιγμα τεσσάρων ανεξάρτητων μελωδιών και τεσσάρων κειμένων (σε δύο γλώσσες), που δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους» .
Σημαντικό είναι να ειπωθεί ότι το μοτέτο προέκυψε από την κλάουζουλα (clausula). Στη Σχολή της Παναγίας των Παρισίων ο Περοτέν έγραψε πολλά κομμάτια οργκάνα (organum ή discantus ήταν η πρώτη και η απλούστερη μορφή πολυφωνικής μουσικής με κύριο χαρακτηριστικό την παράλληλη κίνηση δύο φωνών σε διαστήματα 8ης, 5ης, 4ης) συντελώντας μια καινοτομία. Η δεύτερη φωνή (duplum) είχε ρυθμική και μελωδική ανεξαρτησία και αυτοτέλεια από την πρώτη φωνή (tenor ή cantus firmus). Πολλά από τα παλαιότερα μοτέτα ομοιάζουν μουσικά με την κλάουζουλα και μόνη διαφορά αποτελεί η προσθήκη του κειμένου στις πάνω φωνές.
Τελικά, «…ο όρος μοτέτο σήμαινε το έργο στο σύνολό του αλλά και η φωνή που βρισκότανε πάνω από τη βασική του tenor» .
Τζορτζ Στιλ

Καριέρα

Ο Τζορτζ Στιλ, είχε τον χαρακτηρισμό «Το Θηρίο». Η καριέρα του ξεκίνησε το 1967 και ολοκληρώθηκε το 1989. Από την απόσυρσή του μέχρι και το θάνατό του, πραγματοποιούσε σποραδικές εμφανίσεις σε διάφορα παλαιστικά προγράμματα, όχι όμως για να αγωνιστεί. Η μεγαλύτερη αντιπαλότητά του, ήταν με τον Ράντυ Σάβατζ, ενώ βρέθηκε στο ίδιο ρινγκ με σπουδαία ονόματα της εποχής του, όπως ο Άιρον Σέικ και ο Νικολάι Βολκόφ.

Διακρίσεις

Στην 22 ετών καριέρα του, κατέκτησε μόλις δύο τίτλους. Έναν ατομικό για μια μικρότερης εμβέλειας εταιρεία και έναν ομαδικό στο NWA μαζί με τον Φράνκι Λέιν. Το 1995, για να τιμηθεί για την προσφορά του στον χώρο, εισήχθη στο WWE Hall of Fame.

Ηθοποιία

Στον τομέα της ηθοποιίας, ήταν περισσότερο γνωστός, υποδυόμενος έναν Σουηδό παλαιστή/ηθοποιό, τον Τορ Τζόνσον, στην ταινία Εντ Γουντ (Ed Wood), που έχει σκηνοθετήσει ο Τιμ Μπάρτον και πρωταγωνίστησε ο Τζόνι Ντεπ.

Προσωπική ζωή

Μεγάλωσε σε μια περιοχή του Μίσιγκαν. Στο σχολείο είχε πολλές διακρίσεις στον αθλητισμό και ασχολήθηκε με το ράγκμπι, αλλά τα παράτησε λόγω προβλημάτων στα γόνατά του. Αφού σπούδασε ιατρικές επιστήμες, έγινε δάσκαλος, ερασιτέχνης παλαιστής και προπονητής ράγκμπι. Από μικρός έπασχε από δυσλεξία, ενώ το 1988, διαπιστώθηκε πως πάσχει από μια πάθηση του εντέρου. Ήταν θρήσκος και ήταν παντρεμένος με την Πατ, με την οποία είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.
Συμμετοχή της Ρωσίας στη Eurovision

Ιστορία

Το ντεμπούτο τους έγινε στο διαγωνισμό του 1994, μετά την ένταξη της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Η Ρωσία ήρθε δεύτερη σε τέσσερις διαγωνισμούς. Το 2000 με το τραγούδι "Solo" του Alsou, το 2006 με το τραγούδι "Never Let You Go" του Dima Bilan, το 2012 με το τραγούδι "Party for Everybody" των Buranovskiye Babushki και το 2015 με το τραγούδι της Polina Gagarina "A Million Voices". Επίσης, πέτυχαν τρεις φορές την τρίτη θέση. Το 2003 με το τραγούδι "Ne Ver", το Ne Boysia των t.A.T.u., το 2007 με την συμμετοχή των Serebro και το τραγούδι τους "Song #1" και το 2016 με το τραγούδι του Sergey Lazarev "You Are the Only One".
Το 1996, η συμμετοχή της Ρωσίας ήταν ο Αντρέι Κοσίνσκι με το τραγούδι "Ya eto ya", αλλά την παραμονή του διαγωνισμού (για δεύτερη φορά στην ιστορία του) σημείωσε έναν ανεπαρκή αριθμό πόντων σε έναν ειδικό προκριματικό γύρο και έτσι η Ρωσία έχασε μια θέση στον τελικό.
Το 1998, επειδή η Ρωσία δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό (λόγω των χαμηλότερων μέσων βαθμολογιών συμμετοχής σε προηγούμενους διαγωνισμούς), η Ρωσία αρνήθηκε να μεταδώσει τον διαγωνισμό και η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση σε αντάλλαγμα απαγόρευσε τη συμμετοχή της χώρας το επόμενο έτος. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, η Ρωσία ήταν να υποβάλει την Τατιάνα Οβσιένκο με το τραγούδι "My Sun".
Από την εισαγωγή των ημιτελικών, η Ρωσία ήταν είναι η μόνη χώρα που δεν είχε χάσει ποτέ τελικό.
Η Ρωσία κέρδισε για πρώτη φορά το 2008, όταν ο Ντίμα Μπιλάν, που συμμετείχε για δεύτερη φορά στο διαγωνισμό, κέρδισε με το τραγούδι "Believe", φέρνοντας το διαγωνισμό στη Ρωσία για το 2009.
Η Ρωσία ήταν η πιο επιτυχημένη χώρα στην Eurovision το 2000-2009, με μία νίκη, δύο δεύτερες θέσεις και δύο τρίτες. Ωστόσο, το 2010 τερμάτισαν 11οι και το 2011 ήρθαν 16οι, όπου ήταν η χειρότερη θέση της Ρωσίας από το 1995. Το ενδιαφέρον για τον διαγωνισμό έπεσε, αλλά το 2012 οι Buranovskiye Babushki τερμάτισαν στη δεύτερη θέση, αυξάνοντας το ενδιαφέρον της Ρωσίας για το σόου. Η Ρωσία κατέχει το ρεκόρ για τα πέντε κορυφαία φινιρίσματα στον 21ο αιώνα, με εννέα, πιο πρόσφατα με τον Σεργκέι Λάζαρεφ, ο οποίος ήρθε τρίτος το 2016 με 491 πόντους, το οποίο είναι το υψηλότερο σκορ από οποιονδήποτε Ρώσο διαγωνιζόμενο.

Αναμετάδοση

Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ακανόνιστα σε δύο διαφορετικούς δημόσιους σταθμούς στη Ρωσία, και τα δύο μέλη της EBU: για το 1994 και το 1996 μεταδόθηκε στη Russia-1 της VGTRK, ενώ το 1995, το 1997 και από το 1999 έως το 2007 ο διαγωνισμός μεταδόθηκε στο Channel-1. Από το 2008, υπάρχει μια εναλλαγή στη μετάδοση και την επιλογή, με τη Russia-1 σε ζυγά χρόνια (πχ. 2008, 2010 κλπ) και το Channel-1 σε μονά χρόνια (πχ. 2009, 2011 κλπ).
Μάχη του Μακτάν

Προεόρτια της μάχης

Ο Μαγγελάνος έφτασε σε ένα νησί που ονομαζόταν Σέμπου και βρισκόταν δίπλα στο Μακτάν. Εκεί συναντήθηκε με τον φύλαρχο του νησιού και κατά τις γνωστές πρακτικές των Ισπανών αποίκων τον υποχρέωσε να εκχριστιανιστεί και να αποκτήσει χριστιανικό όνομα. Ο φύλαρχος βλέποντας τον τεχνολογικά εξελιγμένο εξοπλισμό των Ισπανών ζήτησε από τον Μαγγελάνο να επιτεθεί στον εχθρό του, τον φύλαρχο του γειτονικού νησιού Μακτάν.

Μάχη

Σύμφωνα με τον Αντόνιο Πιγκαφέττα που διέσωσε λεπτομέρειες, ο Μαγγελάνος επιτέθηκε στο Μακτάν με 48 στρατιώτες. Ο εξοπλισμός τους ήταν σπαθιά, βαλλίστρες και μουσκέτα. Λόγω της ειδικής γεωμορφολογίας του νησιού, οι Ισπανοί αναγκάστηκαν να αφήσουν τα πλοία μακρυά και να επιτεθούν μόνο με τις δικές τους δυνάμεις στους 1.500 ιθαγενείς του Μακτάν.
Κατά τη διάρκεια της μάχης οι βαλλίστρες και τα μουσκέτα δεν ήταν τόσο αποτελεσματικά. Κάποια στιγμή ο Μαγγελάνος τραυματίστηκε από δόρυ ιθαγενούς και έχασε πολλές από τις δυνάμεις του. Έτσι αναπόφευκτα κάποια στιγμή περικυκλώθηκε από τους ιθαγενείς και σκοτώθηκε. Ο θάνατός του έκανε τους Ισπανούς να υποχωρήσουν.
Χελλένικ Κέιπ Τάουν

Ιστορία

Ιδρύθηκε απο Έλληνες μετανάστες το 1958. To 1976 ηττήθηκε στον τελικό του Castle Cup με 2–0 από την Κέιπ Τάουν Σίτι. Την περίοδο 1996–97 μετείχε για πρώτη φορά στο πρωτοεμφανιζόμενο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Ντιβίζιον όπου κατέλαβε την 4η θέση. Την περίοδο 2003–04 τερμάτισε στη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό. To 2004 πέρασε σε χέρια Νότιοαφρικανών, συγχωνεύτηκε με την Μπενονί (Benoni FC) και άλλαξε ονομασία σε Πρέμιερ Γιουνάιτεντ.
Το 2011, τη δικαιόχρηση της  Χελλένικ ανέλαβε η πρώην Μπλέουμπεργκ Σίτι, υπό τη διεύθυνση του Μαρκ Μπερν. Ο Μπερν ήθελε να αναβιώσει την ομάδα της δεκαετίας του '70, για να γίνει μια από τις καλύτερες σε επίπεδο υποδομών στη χώρα. Το 2013, η ομάδα απέκτησε δικαιόχρηση του SAB League (4η Κατηγορία Νότιας Αφρικής). Τον Αύγουστο του 2016, η ομάδα ανακοίνωσε ότι είχε πουλήσει την άδεια δικαιόχρησης της κατηγορίας SAFA Second Division για να «εξασφαλίσουμε ότι θα μεγαλώσουμε σε δύναμη για να επιτύχουμε τον στόχο μας να είμαστε η νούμερο ένα σε επίπεδο υποδομών στο Κέιπ Τάουν».
Ναός Ιωνικού ρυθμού στους Επιζεφύριους Λοκρούς

Ιστορικό της ανακάλυψης

Ο ναός ερημώθηκε και εγκαταλείφθηκε. Τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ασβέστη, μέχρι που το 1879 ο Φρανσουά Λενορμάν σταμάτησε την λεηλασία. Το 1889 ο Όιγκεν Πέτερσεν αντιλήφθηκε την μοναδικότητα της αρχιτεκτονικής του ναού αυτού και πρότεινε να γίνουν αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες εγκρίθηκαν από την Ιταλική κυβέρνηση και διενεργήθηκαν υπό την διεύθυνση του Πάολο Όρσι και την γραμματεία του Πέτερσεν και με την συμβολή του Ντέρπφελντ από τον Νοέμβριο του 1889 ως τον Ιανουάριο του 1890.

Περιγραφή

Ο ναός βρίσκονταν στο βορειοανατολικό άκρο της αρχαίας πόλης των Επιζεφύριων Λοκρών. Ίσως να ήταν αφιερωμένος στην Περσεφόνη, ναός που αναφέρεται από τον Λίβιο, αν και ο Όρσι απορρίπτει αυτή την εκδοχή λόγω ενός κοντινού τείχους που βρίσκεται κτισμένος στην ίδια περιοχή.
Στα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου βρίσκονται κτισμένοι δύο ναοί, από τους οποίους ο ένας είναι αρχαιότερος, ενώ επάνω από τα θεμέλιά του είναι κτισμένος ένας δεύτερος, νεότερος.
Ο αρχαιότερος ναός έχει έναν δίκλιτο σηκό, πιθανόν με κλειστό πρόναο προς ανατολάς και άδυτο προς δυσμάς. Αργότερα ανασκευάστηκε με κρηπίδωμα που σώζεται.
Ο νεότερος ναός είναι περίπτερος ιωνικού ρυθμού με επτά κίονες στην μπροστινή όψη και δεκαεπτά κίονες στις πλαϊνές όψεις. Διέθετε μακρύ σηκό, οπισθόδομο και πρόναο.
Λόφος Βριλησσίων

Ο Λόφος Βριλησσίων αναπτύσσεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Βριλησσίων, στις παρυφές του Πεντελικού. 
Ολόκληρη η πεντελική έκταση Κρασσά εκτείνεται σε 133,30 στρέμματα. Η κατοικημένη έκταση της ζώνης αυτής συνολικά αντιστοιχεί σε περίπου 45 στρέμματα, εκ των οποίων τα 10 είναι κατοικημένα. Οι τελευταίες προτάσεις που κατατέθησαν στο δημοτικό συμβούλιο προβλέπουν παραχώρηση 500μ² ανά κατεχόμενη έκταση σε όσους πληρούν τα κριτήρια του νόμου (δηλαδή διαθέτουν τίτλους αγοράς της έκτασης στην οποία κατοικούν). Ο δήμος σύμφωνα με την ίδια πρόταση διεκδικεί τις λοιπές αδιάθετες εκτάσεις στην περιοχή των 30 στρεμμάτων συν εκείνες που σε συνεργασία με τη δασική υπηρεσία Πεντέλης θα κηρυχθούν δασικές. Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω προβλέπεται να περιέλθουν στην ιδιοκτησία του δήμου 40 στρέμματα δασικής γης και να αξιοποιηθούν ως κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι.
Μετά από συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου των Βριλησσίων, αποφασίσθηκε ο χαρακτηρισμός της περιοχής ως δασικής.
Κόρη (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 06.1104)

Περιγραφή

Το χάλκινοι αγαλματάκι έχει ύψος 13,5 εκατοστά. Παρουσιάζει κόρη που στέκει όρθια, σχεδόν άκαμπτη με το αριστερό πόδι να βηματίζει ελαφρά. Κρατάει λωτό στο δεξί χέρι, ενώ το αριστερό στηρίζεται στον μηρό. Το σώμα της είναι γυμνό, με μοναδικά στολίδια ένα κοκαλάκι στα μαλλιά και ένα βραχιόλι στο λαιμό. Η πλούσια κόμη είναι περιποιημένη και πέφτει κοτσίδα στο σβέρκο.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Το έργο είναι φτωχά επεξεργασμένο και χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ..
Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ (καλαθοσφαίριση)

Το Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ (BYU) ιδρύθηκε το 1875 και εδρεύει στην περιοχή Πρόβο της Γιούτα. Το αθλητικό τμήμα του διευθύνει ο Tom Holmoe. Το ψευδώνυμο της ομάδας είναι "Κούγκαρς" και χρώματα τους είναι το μπλε, το άσπρο και το καφέ.
Ειρήνη Θεοδωρίδου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Λιβερά Κοζάνης και είναι κόρη του Χαράλαμπου και της Ολυμπίας Θεοδωρίδη. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστημίο Θεσσαλονίκη το 1992 και εργάζεται ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση .
Κατοικεί μόνιμα στην Κοζάνη. Είναι έγγαμη και μητέρα δύο τέκνων.
Χωρίς Πατρίδα

Πλοκή

Το έργο διαδραματίζεται σε ένα απομονωμένο χωριό στα δάση της Ρωσίας λίγο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Εκεί είχε εγκατασταθεί μια κοινότητα από την Φρισία και έκτοτε ζούσαν αποκομμένοι από τον κόσμο ασχολούμενοι με τη γεωργία. Μια μέρα επιστρέφει ο Κρίστιαν Κρέγκερ κατόπιν μακροχρόνιας απουσίας. Είναι βαριά άρρωστος και θέλει να ξαναδεί την κόρη του, τη Μέττε πριν πεθάνει. Τους φέρνει τα μαντάτα της αλλαγής. Στη Ρωσία, τους λέει πριν ξεψυχήσει, δεν κυβερνάει πια ο Τσάρος· οι άνθρωποι έχουν γίνει τύραννοι και άθεοι. Τα λόγια του Κρέγκερ φαίνονται απίστευτα στους χωριανούς, που νομίζουν ότι ο συμπολίτης τους έχασε τα λογικά του στην ξενιτιά. Οι χωρικοί θορυβούνται και προτείνουν να πάρουν τα όπλα για να είναι έτοιμοι, αλλά ο δήμαρχος τους το απαγορεύει για λόγους θρησκευτικούς. Λίγο καιρό αργότερα οι Ρώσοι ανακαλύπτουν το χωριό και στέλνουν στρατιώτες. Οι στρατιώτες με επικεφαλής τον επίτροπο Τσέρνοφ, αφού κάνουν κατάσχεση στις αποθήκες των χωρικών, εγκαθίστανται στο χωριό και κάθε λίγο επαναλαμβάνουν τις κατασχέσεις, μέχρι που οι χωρικοί μένουν χωρίς τρόφιμα. Ο Τσέρνοφ προσπαθεί να πείσει τον δήμαρχο και τους χωρικούς ότι δε χρειάζονται αποθέματα, διότι η Ρωσική κυβέρνηση θα τους φροντίσει αν τυχόν πεινάσουν. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Οι Ρώσσοι κάθε μέρα λεηλατούν το χωριό, γλεντοκοπούν, μεθοκοπούν, πυρπολούν την εκκλησία και βιάζουν τις γυναίκες, αναγκάζοντας τους χωριανούς να φύγουν και παμπτωχοι, να αναζητήσουν αλλού μια νέα πατρίδα.

Ιστορικό υπόβαθρο

Η ταινία βασίζεται κυρίως στις συνθήκες ζωής των Γερμανών Μενονιτών που κατάγονταν από την Φρισία. Οι Μενονίτες ήταν βαθιά θρήσκοι και φιλειρηνικοί άνθρωποι που ζούσαν απομονωμένοι στα δάση της Πολωνίας και αργότερα της Ρωσίας και της Σιβιρίας.
Τα εξωτερικά πλάνα γυρίστικαν στα μέσα Μαΐου του 1935 στα Λιβάδια της Λίνεμπουργκ, ενώ οι εσωτερικές σκηνές γυρίστικαν τον Σεπτέμβριο του ίδιου χόνου στα στούντιο της Τόμπις στο Βερολίνο. Ο Πέτερ Χάγκεν τελούσε τότε κινηματογραφικός δραματουργός του Ράιχ (Reichsfilmdramaturg), δηλαδή είχε την λογοκρισία των σεναρίων πριν γυριστούν οι ταινίες. Η ταινία κρίθηκε ακατάλληλη για ανηλίκους, πήρε βραβείο («Staatspolitisch und künstlerisch besonders wertvoll»), και αφαιρέθηκαν λίγες σκηνές για να γίνει πιο κατάλληλη για όλες τις ηλικίες. Πρωτοκυκλοφόρησε τον Νοέμβριο ταυτόχρονα στο Βερολίνο και τη Ληψία. Απαγορεύτηκε για πολιτικούς λόγους το 1939 και ξανακυκλοφόρησε το 1941 με καινούριο όνομα. Μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου κατασχέθηκε από τους συμμάχους και απαγορεύτηκε η προβολή της. Σήμερα συγκαταλέγεται ανάμεσα στα έργα με ένδειξη επιφύλαξης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1956-1957

Το 17o Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1956–57 διεξήχθη στην Αθήνα, ξεκίνησε στις 11 Ιουνίου 1957 και ολοκληρώθηκε στις 21 Ιουνίου 1957. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος για έκτη φορά στην ιστορία του.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν συνολικά επτά ομάδες, τέσσερις από το τοπικό πρωτάθλημα της Αθήνας (ΑΕΚ, Ολυμπιακός, Πανελλήνιος, Σπόρτιγκ), δύο από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (ΠΑΟΚ, ΧΑΝΘ) και ο Κεραυνός Καΐρου, ένας σύλλογος ομογενών από την Αίγυπτο. Οι αγώνες των πρώτων δύο αγωνιστικών διεξήχθησαν στο Κλειστό του Πανελληνίου και οι υπόλοιποι αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο, εκτός από δύο που πραγματοποιήθηκαν στο Κλειστό του Εθνικού ΓΣ (Κεραυνός–ΠΑΟΚ και Κεραυνός–ΑΕΚ) και τον αγώνα ΧΑΝΘ–Σπόρτιγκ που έγινε στο Κλειστό του Τρίτωνα. Ο Πανελλήνιος και ο Ολυμπιακός ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και ο τίτλος κρίθηκε σε τελικό μεταξύ των δύο ομάδων, ο οποίος έληξε με 62–60 υπέρ του Πανελληνίου μετά από παράταση.
Στον αγώνα κατάταξης για την πρώτη θέση ο επικράτησε Πανελλήνιος του Ολυμπιακού μετά από αφίροπο αγώνα ο οποίος κρίθηκε στην πράταση με σκορ 62-60. Ο Πανελλήνιος αγωνίστηκε χωρίς τους τραυματίες Ρουμπάνη και Μανιά ενώ συμμετείχαν οι Χολέβας 2π., Παπαδήμας 10π, Στεφανίδης 18π., Χρηστέας 26π, Μαυρολέων 6π., Σακκελης, Μόσχος. Για τον Ολυμπιακό αγωνίστηκαν οι Αλ. Σπανουδάκης 12π., Γ. Σπανουδάκης 20π., Βαμδακούσης, Γερακαράκης 10π., Αργυρόπουλος 18π., Δουρατσος, Μπίσυλλας.
Οι καλαθοσφαιριστές του πρωταθλητή Πανελλήνιου ήταν οι: Χολέβας, Μανιάς, Χρηστέας, Παπαδήμας, Μόσχος, Στεφανίδης, Αρ. Ρουμπάνης, Γ. Ρουμπάνης, Σακέλης, Μακρυνικόλας, Καρβέλας, Λέκκας, Αναγνωστόπουλος.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1998–99

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς της περιόδου 1998-99 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 89 σύλλογοι.

Α΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων κατέκτησαν ο Αίας Σαλαμίνας και ο Ατρόμητος Πειραιώς. Οι 2 πρωταθλητές έδωσαν αγώνα κατάταξης για την ανάδειξη του υπεπρωταθλητή και την άνοδό του. Νικητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος Πειραιώς, επικρατώντας 2-0 του αντιπάλου του στον αγώνα κατάταξης στο γήπεδο Σχιστού και πήρε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Ωστόσο, ο αγώνας για τον υπερπρωταθλητή ήταν τελικά άτυπος, καθώς επανήλθε το Ειδικό πρωτάθλημα ανόδου μεταξύ πρωταθλητών τοπικών πρωταθλημάτων και έτσι οι πρωταθλητές Αίας Σαλαμίνας και Ατρόμητος Πειραιώς συμμετείχαν αμφότεροι, χάνοντας όμως την άνοδο στην Δ' Εθνική.
Στην Β΄ Κατηγορία υποβιβάστηκαν οι 2 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου. Από τον πρώτο όμιλο υποβιβάστηκαν οι Δόξα Πειραιά και Ίκαρος Ασπροπύργου, ενώ από το δεύτερο όμιλο οι Αετός Κορυδαλλού και Πράσινα Πουλιά.

Β΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Β΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Α.Σ. Δραπετσώνας και ο Αμπελακιακός. Την άνοδο πήραν και οι δευτεραθλητές των δυο ομίλων, Ολυμπιάδα Κερατσινίου και Πρωτέας Νίκαιας αντίστοιχα.
Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκαν οι 2 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου. Από τον πρώτο όμιλο υποβιβάστηκαν οι Πορφύρας και Α.Ο. Κορυδαλλός, ενώ από το δεύτερο όμιλο οι Ελευθερία Μοσχάτου και Αστέρας Κερατσινίου.

Γ΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Γ΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Πίνδος και ο Φαληρικός. Την άνοδο πήραν και οι δευτεραθλητές των δυο ομίλων, Μεγαρικός και Πυθαγόρας Περάματος αντίστοιχα.
Καρυές Ανατολικού Ζαγορίου Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Καρυές βρίσκονται στο Ανατολικό Ζαγόρι, στις νοτιοανατολικές απολήξεις του όρους Μιτσικέλι και κοντά στον Ζαγορίτικο ποταμό. Είναι κτισμένοι δίπλα στην επαρχιακή οδό Ασπραγγέλων - Μηλιωτάδων και απέχουν 24 χλμ ΒΑ. της πόλης των Ιωαννίνων. Η παλιά ονομασία ήταν Μογγλιούς μέχρι το 1927 οπότε μετονομάστηκε σε Καρυές εξ΄αιτίας των πολλών καρυδιών της γύρω περιοχής, η οποία ήταν εύφορη και αποτελούσε τσιφλίκι του Αδαμίδη από τη Δόλιανη, ο οποίος ζούσε στο Βουκουρέστι. Το 1909 οι κάτοικοι των Λιγκιάδων, που την καλλιεργούσαν εξαγόρασαν από αυτόν τα κτήματα. Το 1945 με το ΦΕΚ 64Α-09/04/1954 συστάθηκε κοινότητα Καρυών και ως έδρα ορίστηκε ο ίδιος ο οικισμός.  Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Καρυών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 119 κατοίκους.