google/wiki40b huggingface dataset:
Φίλιππος Γ΄ της Έσσης-Μπούτσμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Μαγδαληνής, κόρης του Μπέρνχαρτ Η΄ κόμη του Λίππε.
Το 1596 απεβίωσε ο πατέρας του· στην Έσση-Ντάρμστατ ίσχυε η αρχή του πρωτότοκου, δηλ. ο πρωτότοκος έπαιρνε την ιδιοκτησία και οι υπόλοιποι αδελφοί ένα ποσό ή, αν δεν υπήρχαν χρήματα, μία μικρότερη περιοχή χωρίς κυριαρχία σε αυτήν. Τους επιτρεπόταν η χρήση του τίτλου λάντγκραβος, αλλά η κυριαρχία έμενε στον πρωτότοκο. Έτσι ο Λουδοβίκος Ε΄ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος, ο Φίλιππος το Μπούτσμπαχ και ο μικρότερος Φρειδερίκος Α΄ το Χόμπουρκ.
Το λαντγκραβιάτο του ήταν η πόλη του Μπούτσμπαχ και μερικά κοντινά χωριά. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο ο κόμης του Ζολμς-Μπράουνφελς έπεσε στη δυσμένεια του Γερμανού βασιλιά, ο οποίος έδωσε το 1/4 της κομητείας στον Φίλιππο Γ΄. Το 1639 προστέθηκε το Ίττερ και το κάστρο του Βελ με τα χωριά του. Το εισόδημά του έφτανε τα 24.000 γκουίλντερς.
Ο Φίλιππος Γ΄ ήταν μορφωμένος και ταξιδεμένος· μιλούσε 8 γλώσσες, ήταν μαθηματικός και συγκρότησε αξιόλογη βιβλιοθήκη. Έκτισε ένα αστεροσκοπείο στο κάστρο Μπούτσμπαχ και έφτιαξε μερικά αστρονομικά όργανα. Το 1618 διόρισε τον Ροδοσταυρίτη γιατρό Ντάνιελ Μέγκλινκ (Θεόφιλο Σβήγκχαρτ) ως μαθηματικό και αστρονόμο της Αυλής του. Ο Μέγκλινκ τον έφερε σε επαφή με τον καθηγητή αστρονομίας Βίλχελμ Σίκαρτ, που είχε εφεύρει μία υπολογιστική μηχανή το 1623. Ο Φίλιππος Γ΄ αλληλογραφούσε με τον Γαλιλαίο και τον Κέπλερ. Ταξίδεψε στην Ιταλία το 1602 και 1607, όπου συνάντησε τον κατά 27 έτη μεγαλύτερό του Γαλιλαίο. Ο Κέπλερ επισκέφθηκε το Μπούτσμπαχ το 1621 και 1627 και οι δύο τους παρατήρησαν το μέγεθος των ηλιακών κηλίδων. Το 1624 Ο Φίλιππος Γ΄ τύπωσε το έργο του Κέπλερ Λογαριθμική χιλιάς.
Επέκτεινε το κάστρο του και το περιτριγύρισε με έναν ευχάριστο κήπο και δενδρόκηπο, που δεν σώζονται πια. Το πιο μεγάλο ενδιαφέρον του κήπου ήταν το πλανητικό αναβρυτήριο. Από τα σχέδια που σώθηκαν, μαζί με μία ζωγραφιά του, κατασκευάστηκε στην εποχή μας ένα μοντέλο.
Ο φυσιοθεραπευτής του Γιόχαν Σρέντερ του σύστησε μία θεραπεία εφίδρωσης στα Λουτρά Έμς. Το 1643 από απροσεξία του κουρέα που την εφάρμοζε, πήρε φωτιά το οινόπνευμα και ο Φίλιππος Γ΄ υπέφερε από εγκαύματα, ώσπου σύντομα απεβίωσε. Ήταν άτεκνος και το Μπούτσμπαχ επανενώθηκε με το Ντάρμστατ. Η χήρα του έμεινα στο κάστρο όσο ζούσε.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα του Ντήπχολτς, που απεβίωσε το 1629.
Το 1632 ο Φίλιππος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Χριστίνα-Σοφία της Ανατολικής Φρισίας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Θηλυκό

Θηλυκό είναι το φύλο ενός οργανισμού ή το μέρος ενός οργανισμού που αναπαράγει που παράγει τα ωάρια. Το ωάριο ορίζεται ως ο μεγαλύτερος από τους δύο γαμέτες (αρσενικό / Θηλυκό) στο ετερoγαμικό αναπαραγωγικό σύστημα, ενώ ο άλλος είναι το σπερματοζωάριο και είναι ο Αρσενικός γαμέτης. Ένα Θηλυκό άτομο δεν μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα νέο άτομο χωρίς πρόσβαση στους αρσενικούς γαμέτες.
Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί η περίπτωση του ερμαφροδιτισμού και ο οποίος (ερμαφροδιτισμός) είναι μορφή παθογένεσης στους ανώτερους οργανισμούς ενώ είναι απολύτως φυσιολογικός στους κατώτερους και κατώτατους οργανισμούς. Επίσης ορισμένοι οργανισμοί μπορούν να αναπαραχθούν είτε με σεξουαλική επαφή είτε χωρίς (Παρουσία ερμαφροδιτισμού και φυλετικής αναπαραγωγής στο ίδιο άτομο).
Δεν υπάρχει ένας μοναδικός και γενικός κανόνας πίσω από τις σεξουαλικές διαφορές στα διάφορα φύλα ανάμεσα σε όλα τα είδη και η παρουσία 2 διαφορετικών φύλων φαίνεται να είναι αποτέλεσμα της πολλαπλής εξέλιξης μέσα στην ροή του χρόνου. Ακόμα, τα δύο φύλα φαίνεται να έχουν διαφορετική ιστορία το ένα από το άλλο.
Κομητεία Ουκτουρπάν

Δυναστεία Τανγκ

Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Ακσού το 717, το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών και οι σύμμαχοί τους Τουργκές και Θιβετιανή Αυτοκρατορία ήλπιζαν να καταλάβουν το Ουκτουρπάν (τότε γνωστό ως Ντάι-Ντζιέκ-Τζιέν) από τους Τανγκ και τους συμμάχους τους, τους Καρλούκους και το Εξόριστο Δυτικό Τουρκικό Χαγανάτο. Τελικά, οι Ομεϋάδες απωθήθηκαν.

Δυναστεία Τσινγκ

Το Ους Τουρφάν ήταν η περιοχή μιας μάχης ανάμεσα στον Μπαρχανουντίν και Αμπντούλλα κατά την διάρκεια της εξέγερσης των Αλτισάχρ Χότζα. Έξι χρόνια μετά την Εξέγερση των Αλτισάχρ Χότζα και δέκα χρόνια μετά την διάσωση των Αδερφών Χότζα από τους Τζουνγκάρους, μια εξέγερση κατά των Τσινγκ από τους ντόπιους Τούρκους (σήμερα γνωστοί ως Ουιγούροι) έλαβε μέρος στο Ουκτουρπάν. Ο μύθος λέει ότι ένας τοπικός αρχηγός των ανταρτών ήταν παντρεμένος με την Ιπαρχάν, η οποία ήταν γνωστή ως "Αρωματική Παλλακίδα" και ήταν απόγονος του Απάκ Χότζα. Κατά τη διάρκεια της αναταραχής, πολλοί έφυγαν, ενώ οι χιλιάδες κάτοικοι που παρέμειναν σκοτώθηκαν από τις Σινομαντζουριακές δυνάμεις. Αργότερα, η περιοχή ξανακατοικήθηκε από τους μετανάστες του νότιου Σιντσιάνγκ.
Λιβαδερό Δράμας

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Φαλακρό, βόρεια της πόλης της Δράμας.
436 Πατρισία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πατρικίας υπολογίσθηκε σε 59,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 221 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,060 (από δεδομένα του IRAS). Η Πατρικία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 8 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
1214 Ριχίλδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ριχίλδης εκτιμάται σε 35,29 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι B ή Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0619. Η Ριχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 52 λεπτά.
Αυτοκινητόδρομος 12 (Ελλάδα)

Φωτογραφίες

Ο Αυτοκινητόδρομος 12 πριν τον Βόλο
Ο κόμβος Α12-Περιφεριακός Βόλου
Ρίτα της Αρμενίας

Οικογενειακή τραγωδία

Η Ρίτα την περίοδο που ζούσε η μητριά του συζύγου της Γιολάντα ήταν δεύτερη αυτοκράτειρα (1294 - 1317), ο Αυτοκράτορας και η Αυγούστα είχαν τότε διαφορετικές αυλές, ο Ανδρόνικος Β΄ ζούσε στην Κωνσταντινούπολη και η Γιολάντα στην Θεσσαλονίκη. Η Ρίτα έμεινε μοναδική αυτοκράτειρα όταν πέθανε η Γιολάντα, παρέμεινε τρία χρόνια και ακολούθησε η οικογενειακή τραγωδία του 1319. Ο μεγαλύτερος γιος της Ανδρόνικος είχε μια ερωμένη που θεωρούσε ύποπτη για απιστία, διέταξε τους άντρες του να θανατώσουν τον άντρα που θα πλησιάσει την νύχτα το δωμάτιο της. Ο πρώτος που πέρασε ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ανδρόνικου Μανουήλ, οι άντρες δεν τον αναγνώρισαν επιτέθηκαν και τον σκότωσαν. Η υπόθεση αυτή στενοχώρησε σε τόσο μεγάλο βαθμό τον πατέρα τους Μιχαήλ Θ΄ που πέθανε από την λύπη του. (12 Οκτωβρίου 1320). Αμέσως μετά ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον Ανδρόνικο και τον παππού του Ανδρόνικο Β΄, έληξε με την ανατροπή του ηλικιωμένου αυτοκράτορα που αποσύρθηκε σε μοναστήρι (1328). Η Ρίτα αποσύρθηκε και η ίδια σε μοναστήρι με το όνομα "Ξένια", πέθανε πέντε χρόνια μετά την λήξη του εμφυλίου.
Α2 Εθνική υδατοσφαίρισης ανδρών

Ιστορία

Το πρωτάθλημα ιδρύθηκε το 1987 και αρχικά αποτελούσε τον δεύτερο και υποδεέστερο όμιλο της πρώην ενιαίας Α' Εθνικής (γι' αυτό ονομάστηκε Α2, ενώ ο ανώτερος όμιλος ονομάστηκε Α1). Η πρωταθλήτρια της Α2 συμμετείχε στα play off και μπορούσε να φτάσει ως την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδας. Η δεύτερη ομάδα έδινε αγώνα μπαράζ με τον προτελευταίο της Α1 για μιά θέση στα play off, αλλά και στην Α1 της επόμενης περιόδου. Από το 1990 οι ομάδες της Α2 έπαψαν να μετέχουν στα play off. Αν και έκτοτε διατηρεί την ονομασία "Α2", έχει το ρόλο της παλαιάς Β' Εθνικής με μοναδικό κέρδος την άνοδο στην πρώτη κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Σημύδα

Παραδόσεις

Η σημύδα παρουσιάζεται ως ιερό δέντρο των τουρκικών λαών της βόρειας Σιβηρίας. Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, μία αρσενική και μία θηλυκή σημύδα εμφανίστηκαν στην απαρχή του ανθρωπίνου γένους.

Διάδοση & χρόνος ζωής

Πολλά είδη σημύδας είναι ευρέως διαδεδομένα στα μικτά δάση των εύκρατων και ψυχρών περιοχών της Ευρασίας και της Βορείου Αμερικής. Μερικά από τα είδη είναι θαμνώδη, με γνωστότερο εκπρόσωπο τη σημύδα τη νανοφυή (Betula nana), πολύ συνηθισμένο φυτό στην τούνδρα της Σιβηρίας. Αυτό το είδος δεν ξεπερνά το ένα μέτρο στο ύψος. Πολλά είδη σημύδας, που σύμφωνα με ορισμένες πηγές ξεπερνούν τα εκατό,  
είναι ανθεκτικά στο ψύχος, δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικά, φύονται σε όλα τα είδη εδάφους. Τα περισσότερα είδη προτιμούν το φως αν και υπάρχουν και ορισμένα που αναπτύσσονται και σε σκιερά μέρη, όπως για παράδειγμα η σημύδα η ξανθή (Betula lutea).  
Σύμφωνα με διάφορες πηγές οι σημύδες  ζουν από 100 μέχρι και άνω των 400 ετών.

Χρήσεις

Το ξύλο ορισμένων ειδών είναι σκληρό και ανθεκτικό και χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, την ξυλογλυπτική και για την κατασκευή σκι.
Την άνοιξη σε ορισμένες χώρες, όπως για παράδειγμα στη Φινλανδία, συλλέγεται από τον κορμό των σημύδων χυμός ο οποίος είτε κονσερβοποιείται είτε χρησιμοποιείται για την κατασκευή διάφορων  ποτών και σιροπιού. 
Το αφέψημα από μπουμπούκια και νεαρά φύλλα σημύδας χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική ως διουρητικό, βακτηριοκτόνο και αντισηπτικό. Θεωρείται ότι βοηθά στην επούλωση πληγών.
Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου

Υδροβιότοπος

Η λίμνη βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τις λιμνοθάλασσες του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια και του Πάπα προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ.
Αποτελεί ένα μωσαϊκό σημαντικών οικοτόπων, με σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, μεγάλη φυσική ομορφιά αλλά και πλήθος ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Η ιχθυοπανίδα της λιμνοθάλασσας αποτελείται από Λαβράκια (Dicentrarchus labrax), Κέφαλους (Mugil cephalus), Τσιπούρες (Sparus auratus) και Χέλια (Anguilla anguilla).
Το Κοτύχι είναι σημαντικός τόπος ξεκούρασης για πολλά αποδημητικά πουλιά, όπως ερωδιούς, χαλκόκοτες, χελιδόνια, τσαλαπετεινούς, γεράκια, τρυγόνια, γλαρόνια κ.ά.
H μακροχλωριδική σύνθεση της περιοχής του Κοτυχίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα είδη: αλμυρίκι, άγρια σπανάκια, ήμερος φλωμός, αλειχηνόχορτο, βούρλο, κρίνος της θάλασσας, άσπρος κρίνος, αγριοκάλαμος, καλαμίθι, μαχαιρίδα, ξιφάρα, λάχαρι, αλμυρίκι, κρίθμος, καλιά, θαλασσόχορτο και βρίγκα.
Ο Υγρότοπος Κοτυχίου προστατεύεται από Εθνική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή νομοθεσία.
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1568–1570)

Ιστορικό

Το 1556, το Χανάτο του Αστραχάν κατακτήθηκε από τον Ιβάν τον Τρομερό, ο οποίος κατασκεύασε και ένα νέο φρούριο σε έναν απότομο λόφο με θέα τον ποταμό Βόλγα. Το 1568 ο Μεγάλος Βεζύρης Σοκολού Μεχμέτ Πασάς, ο οποίος ήταν η πραγματική εξουσία στη διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον σουλτάνο Σελίμ Β΄, ξεκίνησε την πρώτη διένεξη μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την μέλλουσα βόρεια αντίπαλό της. Τα πρώτα αποτελέσματα προανήγγειλαν τις αρκετές καταστροφές που ακολούθησαν. Το σχέδιο των Τούρκων για να ενώσουν τους ποταμούς Βόλγα και Ντον, με κανάλι, ήταν σχεδιασμένο λεπτομερώς από την Κωνσταντινούπολη και το καλοκαίρι του 1569 μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη, υπό τις εντολές του Κασίμ Πασά, από 20.000 Τούρκους και 10.000 Τατάρους στάλθηκε να πολιορκήσει την Αστραχάν και να αρχίσουν τα έργα στο κανάλι, ενώ μέρος του οθωμανικού στόλου πολιόρκησε την περιοχή της Αζοφικής. Όμως η εξόρμηση της φρουράς, υπό τον Κνιάζ Σερεμπριανιί (Knyaz Serebrianyi), στρατιωτικό διοικητή του Αστραχάν οδήγησε σε οπισθοχώρηση τους πολιορκητές. Σύντομα αποστάλθηκε και απελευθερωτικός στρατός 30.000 Ρώσων στρατιωτών που επιτέθηκε και διασκόρπισε τους εργάτες και τη δύναμη των Τατάρων, οι οποίοι είχαν αποσταλεί για την προστασία τους. Στο δρόμο της φυγής τους, μέχρι την πατρίδα τους, περίπου το 70% των απομεινάντων στρατιωτών και εργατών, πάγωσε μέχρι θανάτου στις στέπες ή έπεσαν θύματα επιθέσεων από τους Κιρκάσιους. Ο οθωμανικός στόλος καταστράφηκε από μια καταιγίδα.

Αποτελέσματα

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, αν και στρατιωτικά ηττήθηκε, επέμεινε και κέρδισε, την ασφαλή διέλευση για τους μουσουλμάνους προσκυνητές και τους Οθωμανούς εμπόρους από την Κεντρική Ασία, καθώς και την καταστροφή του ρωσικού οχυρού στις όχθες του ποταμού Τέρεκ.
Βασίλειος Μπαρμπαγιάννης

Πολιτική καριέρα

Στις εκλογές του 1996 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας (με 21.680 ψήφους) και επανεξελέγη το 2000.
Στις 16 Απριλίου 1997 τον αντικατέστησε στην έδρα του ο Τάσος Νεράντζης και στις 19 Σεπτεμβρίου 2001 αντικαταστάθηκε στην έδρα του από τον Γιάννη Καψή. 
Πέθανε σε ηλικία 63 ετών το φθινόπωρο του 2003.
Βάλτερ Ούλμπριχτ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1893 από εργατική οικογένεια και εργάστηκε ως ξυλουργός. Το 1912 έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος και αναμείχθηκε ενεργά στο εργατικό επαναστατικό κίνημα. Υπήρξε από τα στελέχη της οργάνωσης «Σπάρτακος» και από τους ιδρυτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, στο οποίο εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής το 1923, και αργότερα ανέλαβε το οργανωτικό τμήμα. Μετά την επικράτηση του ναζισμού το 1933, κατέφυγε στη Μόσχα και διηύθυνε διάφορα παράνομα γραφεία, ενώ παράλληλα διατέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Γ΄ Διεθνούς (1935-1939). Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε την αντιφασιστική του δράση και αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του αντιστασιακού αντιναζιστικού κινήματος. Επέστρεψε στη Γερμανία με τον Κόκκινο Στρατό και μετά τη συντριβή του Άξονα, συνέβαλε σημαντικά στη συσπείρωση των αντιφασιστικών πολιτικών δυνάμεων σε ενιαίο μέτωπο, στην ίδρυση του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Διατέλεσε υπουργός και αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης. Το 1950 αναδείχθηκε γενικός γραμματέας του Κόμματος και ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας. Σκληροπυρηνικός κομμουνιστής, αρνήθηκε να εξομαλύνει τις σχέσεις με τη Δυτική Γερμανία και φέρει την ευθύνη για την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου. Λόγω των στενών σχέσεών του με την ΕΣΣΔ, απέστειλε στρατεύματα για να βοηθήσει τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία (1968). Το 1971 τη θέση του στο κόμμα ανέλαβε ο Έριχ Χόνεκερ. Πέθανε το 1973.
Ο Πέτρος Κόκκαλης, ο πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ο προσωπικός γιατρός του Βάλτερ Ούλμπριχτ.
ΦΚ Μπόρετς

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1926, στην τότε Γιουγκοσλαβία, σαν Φουνμπάλσκι Κλούμπ Μπόρετς Μεταλούρσκο Χέμισκι Κομπινάτ  (ΦΚ Μπόρετς ΜΧΚ), που σημαίνει Ποδοσφαρικός Όμιλος Μπόρετς Μεταλουργική Χημική Επιχείρηση. Μέχρι το 1991 αγωνιζόταν στις μικρές κατηγορίες της Γιουγκοσλαβίας. Η ΦΚ Μπόρετς έπαιξε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας από την περίοδο 1992-93 έως και την περίοδο 1994-95.  Προβιβάστηκε ξανά στην ανώτατη κατηγορία την περίοδο 1996-97.
Ρύμνιο Κοζάνης

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Ρύμνιο είναι ο μοναδικός οικισμός του δήμου Κοζάνης που βρίσκεται δυτικα του Αλιάκμονα. Είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικες όχθες της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου και στα όρια με το Νόμο Γρεβενών. Απέχει 28 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κοζάνη και 15,5 ΝΔ. από τα Σέρβια. Στα δυτικά του χωριού υπάρχει η γέφυρα Ρυμνίου και είναι η δεύτερη σε μήκος (615 μ.) μετά την Υψηλή Γέφυρα Σερβίων - Νεράιδας (1.372 μ.) της τεχνητής λίμνης. Νοτιοδυτικά σε απόσταση 8,5 χλμ. υπάρχει το φράγμα Ιλαρίωνα και τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό της ΔΕΗ.  
Αξιοθέατα θεωρούνται η μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο μεταβυζαντινό ναό με τοιχογραφίες των μέσων του 16ου αιώνα. Στην περιοχή νότια της γέφυρας και στις όχθες της τεχνητής λίμνης υπάρχει δάσος από πλατάνια και αναπτύσσεται εξαιρετικός υγροβιότοπος που επεκτείνεται μέχρι το φράγμα Ιλαρίωνα.   
Την περίοδο της κατοχής στις 31 Αυγούστου 1943 τμήμα των Εθνικών Ομάδων Ανταρτών συγκρούστηκε με στρατιωτική μονάδα Γερμανών δύναμης 150 ανδρών και οι απώλειες των Γερμανών ήταν 40 νεκροί. 
Στις 13 Μαΐου 1995 έγινε ισχυρός σεισμός με επίκεντρο το Ρύμνιο ισχύος 6,6 της κλίμακας Ρίχτερ. Υπήρξαν 12 ελαφριά τραυματίες, υλικές ζημιές σε 7.693 σπίτια του Νομού Κοζάνης και σε 2.523 σπίτια του Νομού Γρεβενών.

Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σερβίων. Το 1920 προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γουλών και το 1931 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ρυμνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιανής του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 161 κάτοικοι.
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Λάκκοι Κυδωνίας)

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Λάκκοι Κυδωνίας). Ο ναός του Αγίου Γεωργίου είναι κτισμένος στον οικισμό Λάκκοι Κυδωνίας, έναν οικισμό που ανέκαθεν είχε συνδέσει το όνομά του με τους απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης. Το κτίσμα ανήκει στον τύπο του μονόχωρου, καμαροσκέπαστου ναού, ενώ αξίζει να επισημανθεί ότι κατά τις ανασκαφικές εργασίες ανακαλύφθηκαν τάφοι στο εσωτερικό του. Στον περιβάλλοντα χώρο υπάρχει παλαιά κοινοτική βρύση.
Στοιχεία μηχανών

Συνδέσεις

Οι συνδέσεις χωρίζονται σε λυόμενες και μη λυόμενες. Λυόμενες συνδέσεις είναι οι συνδέσεις που γίνονται με κοχλίες. Στις μη λυόμενες συνδέσεις χρησιμοποιούνται μόνιμα μέσα σύνδεσης, όπως ήλοι, ηλεκτροσυγκόλληση τόξου, συγκόλληση με οξυακετυλενική φλόγα, συγκόλληση με τριβή κλπ.

Στοιχεία μετάδοσης κίνησης

Στοιχεία μετάδοσης κίνησης είναι οι οδοντωτοί τροχοί, τα συστήματα ιμάντα - τροχαλίας, οι αλυσίδες κλπ
Μάρινερ 8

Το διαστημικό πρόγραμμα Μάρινερ Άρης 71

Το διαστημικό πρόγραμμα Μάρινερ Άρης 71 αποτελείτο από τις δύο διαστημικές αποστολές Μάρινερ 8 και Μάρινερ 9, και τα δύο με προορισμό την δορυφορική τροχιά του πλανήτη Άρη και με διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές αποστολές. Το κάθε διαστημόπλοιο ήταν όμως σε θέση να εκτελέσει και τις δύο αποστολές. Τα δύο διαστημόπλοια θα βρίσκονταν σε τροχιά γύρω από τον Άρη για τουλάχιστον ενενήντα ημέρες, προκειμένου να συγκεντρώνονταν διάφορα επιστημονικά στοιχεία περί σύνθεσης, πυκνότητας, πίεσης, και θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας, καθώς και περί σύνθεσης, θερμοκρασίας, και τοπογραφίας της επιφάνειας του πλανήτη. Επρόκειτο να χαρτογραφηθεί η επιφάνεια κατά περίπου 70 %, και να μελετηθούν οι τυχόν παροδικές ή και γεωλογικές αλλαγές. 
Συνολικά η έρευνα, ανάπτυξη, εκτόξευση, και υποστήριξη του όλου προγράμματος (δηλαδή από τον Μάρινερ 1 μέχρι και τον 10) θα κόστιζε περίπου $554 εκατομμύρια δολάρια.

Περιγραφή της πτήσης του Μάρινερ 8

Ο Μάρινερ 8 εκτοξεύθηκε με πύραυλο τύπου Άτλας Κένταυρος SLV-3C (AC-24). Όταν η βαθμίδα εκτόξευσης Κένταυρος πυροδοτήθηκε 265 δευτερόλεπτα μετά από την έναρξη της εκτόξευσης, η ανώτερη βαθμίδα άρχισε να ταλαντεύεται ανεξέλεγκτα. Ο πύραυλος έπαψε να λειτουργεί 365 δευτερόλεπτα μετά από την έναρξη της εκτόξευσης λόγω εξάντλησης των καυσίμων, η οποία προκλήθηκε από την ταλάντωση. Ο πύραυλος και το διαστημόπλοιο διαχωρίστηκαν και επανήλθαν στην γήινη ατμόσφαιρα πέφτοντας στον Ατλαντικό Ωκεανό περίπου 560 χλμ βόρεια του Πουέρτο Ρίκο, περίπου 1.500 χλμ μακρυά από την εξέδρα εκτόξευσης.
Μετά από αυτήν την αποτυχία μερικοί από τους στόχους της αποστολής του Μάρινερ 8 εκτελέσθηκαν με επιτυχία από τον Μάρινερ 9.
Κρατήρας του Ζωγράφου των Αθηνών

Περιγραφή

Η κυρίως εικόνα ανάμεσα στις δύο λαβές χωρίζεται σε τρία επακόλουθα πεδία. Τα δύο μικρότερα πεδία πλαισιώνουν με ένα μεγάλο σύστημα ομόκεντρων κύκλων το κεντρικό μεγαλύτερο πεδίο, που περιέχει μια παράσταση ανθρώπου με δύο άλογα. Στις δύο επάνω γωνίες είναι τοποθετημένα παράθυρα που εμπεριέχουν οξύγωνα τρίγωνα. Ένας άνδρας κρατάει στο κάθε χέρι δεξιά και αριστερά από ένα άλογο από τα χαλινάρια. Κάτω από το κάθε άλογο ένα ψάρι διακοσμεί τον κενό χώρο. Άλλα διακοσμητικά στοιχεία είναι ρόμβοι, τρίγωνα και μαίανδροι. Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται και στην πίσω άποψη. Κάτω από την κυρίως γραμμή είναι ζωγραφισμένες άλλες δύο γραμμές, η μία γεμάτη με ρόδακες, η άλλη με ρόμβους.

Χρονολόγηση

Ανάγεται στο τελευταίο τέταρτο του 8ου αι. π.Χ..
Θέμα Σιρμίου

Το Θέμα Σιρμίου ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Κροατίας και Βοσνίας, διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Σίρμιο (σημερινή Σρέμσκα Μιτροβίτσα).

Ιστορία

Στις αρχές του 11ου αιώνα, η περιοχή που αργότερα θα σχηματιστεί το θέμα Σιρμίου ανήκε στο βουλγαρικό βασίλειο του Σαμουήλ. Μετά την ήττα και την καταστροφή του Σαμουήλ από τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄Βουλγαροκτόνο, στα επανακατακτηθέντα εδάφη σχηματίζονται τρεις νέες βυζαντινές επαρχίες (θέματα). Στο κεντρικό τμήμα του βασιλείου του Σαμουήλ σχηματίζεται Θέμα Βουλγαρίας, στο ανατολικό τμήμα της Θέμα Παρίστριον και στο βορειοδυτικό τμήμα το θέμα Σιρμίου.
Σε αυτό το διάστημα καθιερώθηκε το όνομα «Σρεμ» για να περιγράψει το έδαφος και στις δύο πλευρές του ποταμού Σάβα , και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τα ονόματα "Βόρειο Σρεμ" και "Νότιο Σρεμ" που αργότερα πήρε το σημερινό του όνομα "Μάτσβα"
Μετά τη Μάχη του Ματζικέρτ (1071), και κατά τη διάρκεια της σύγχυσης που δημιουργήθηκε στο Βυζάντιο στον αγώνα για το θρόνο, οι Ούγγροι εισέβαλαν στο Σρεμ ανοίγοντας αντιπαράθεση για την περιοχή μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ουγγαρίας και της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.
Ο Πλανήτης των Πιθήκων (βιβλίο)

Πλοκή

Στην ιστορία αυτή, δυο άστροναύτες ταξιδεύουν σε έναν πλανήτη, όπου κυβερνούν νοήμοντες πίθηκοι.

Προσαρμογές

Η ταινία αυτή προσαρμόστηκε στον κινηματογράφο το 1968, με την ταινία Ο Πλανήτης των Πιθήκων.Η ταινία αυτή ενέπνευσε ένα οκλόκληρο φρανσαΐζ, ονόματι Ο Πλανήτης των Πιθήκων. Ακολούθησαν πέντε συνέχειες της ταινίας αυτής, ένα ριμέικ και μια επανεκκίνηση της σειράς, ονόματι Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Εξέγερση.
Κωνσταντίνος Χρυσανθόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ελίκη Αχαΐας και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών αρχικά με την ΕΡΕ το 1958, 1961 και 1963 και με τη Νέα Δημοκρατία το 1974. Από το 1957 ως το 1958 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας. Ήταν υφυπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 17 Μαΐου 1958 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961. Στην κυβέρνηση Καραμανλή χρημάτισε υπουργός Εργασίας από τις 4 Νοεμβρίου 1961 ως τις 19 Ιουνίου 1963. Μετά τη Μεταπολίτευση ανέλαβε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών από τις 22 Φεβρουαρίου 1975 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976.
Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών, το 1995.
Φερδινάνδεα

Ο ύφαλος Γκράχαμ ή Φερδινάνδεα (Ferdinandea) ήταν ηφαιστειογενές νησί που καταποντίστηκε σε αμνημόνευτο χρόνο και σήμερα αποτελεί πολύ επικίνδυνο ύφαλο στο πέρασμα των πλοίων μεταξύ Σικελίας και της ιταλικής νήσου Παντελλερίας (της αρχαίας Κόσσυρας) 25 μίλια νότια του Φάρου Γκρανίτολα.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά

Το νησί αυτό πιθανολογείται ότι ήταν, μετά τη Σαντορίνη, το πλέον ενεργό ηφαιστειογενές της Μεσογείου σε ηφαιστειακές εκδηλώσεις. Σήμερα αποτελεί δικόρυφο υπόλειμμα με βάση στις 150 οργιές και με τις δύο κορυφές σε ελάχιστο βάθος που κατά καιρούς μεταβάλλεται. Το 1863 ήταν 2,5 οργιές, το 1870 3,5 , το 1902 5,5 και πάλι 3 το 1908, όταν έγιναν οι καταστρεπτικοί σεισμοί της Μεσσήνης, το 1930 3,5 , όπου και παραμένει επικίνδυνο στη Ναυσιπλοΐα. Με αλιευτικά εργαλεία στη περιοχή διαπιστώνεται η πλούσια βενθική χλωρίδα και πανίδα του υφάλου (σπόγγοι, κοράλλια, ψάρια).

Διαμάχη για την κυριότητα

Τον Ιούλιο του 1831 το νησί ανυψώθηκε πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, προκαλώντας διαμάχη για την κυριότητά του ανάμεσα στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, που λύθηκε από μόνη της όταν το νησί ξαναβυθίστηκε μερικούς μήνες αργότερα, το Γενάρη του 1832. Το όνομα Φερδινάνδεα είναι αυτό που είχε δοθεί από την Ιταλία προς τιμή του βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδου, που το διεκδίκησε για λογαριασμό των Βουρβόνων, ενώ Γκράχαμ είναι το όνομα που είχε δοθεί από τους Βρετανούς. Το 1863, σε μια ακόμα περίοδο ηφαιστειακής δραστηριότητας, το νησί επανεμφανίστηκε για λίγο πριν ξαναβυθιστεί. Κατόπιν παρέμεινε ανενεργό για πολλά χρόνια, με την κορυφή του περίπου οκτώ μέτρα κάτω από την επιφάνεια.
Το 1986, κατά τη διάρκεια της Κρίσης της Σύρτης όπου ακολούθησαν Αμερικανικοί βομβαρδισμοί της Λιβύης (1986), ο ύφαλος θεωρήθηκε λανθασμένα ως Λιβυκό υποβρύχιο και βομβαρδίστηκε από αμερικανικό αεροσκάφος. Το 2002 η σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή ξανάρχισε, και οι ηφαιστειολόγοι εκτίμησαν ότι το νησί θα υψωνόταν και πάλι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Για να προλάβουν τυχόν καινούργιες κυριαρχικές διαμάχες, Ιταλοί δύτες τοποθέτησαν έναν ιστό με την Ιταλική σημαία στην κορυφή του, έτσι ώστε το νησί να θεωρηθεί ιταλικό έδαφος όταν αναδυθεί, κάτι που όμως τελικά δεν συνέβη. Σήμερα ο ύφαλος έχει κορυφή περίπου έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.