google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρολος ΙΕ΄ της Σουηδίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1826 στο Παλάτι της Στοκχόλμης και αμέσως έλαβε τον τίτλο του δούκα του Σκάνε. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας και της Ιωσηφίνας ντε Μποαρνέ. Εκπαιδεύτηκε από καθηγητές όπως ο Κρίστοφερ Γιάκομπ Μπόστρομ και ο Φρέντρικ Φέρντιναντ Κάρλσον. Μετά την άνοδο τού πατέρα του στον θρόνο το 1844, έγινε πρύτανης των Πανεπιστημίων της Ουψάλα και του Λουντ και το 1853 έγινε πρύτανης της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Τεχνών. Στις 11 Φεβρουαρίου 1846 έγινε επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας.
Στις 19 Ιουνίου 1850 νυμφεύτηκε στη Στοκχόλμη τη Λουίζα των Νασσάου, ανιψιά του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών και του Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας. Το ζευγάρι δεν ταίριαζε, καθώς -παρότι η Λουίζα ερωτεύθηκε το σύζυγό της- εκείνος προτιμούσε τη συντροφιά άλλων γυναικών. Γνωστές ερωμένες του ήταν η Γιόσεφιν Σπάρε, η Βιλχελμίνε Σρέντερ, η Χάνα Στίρελ και η Ελίς Βάσερ. Από την άλλη πλευρά, η σχέση του με τη μοναχοκόρη του Λουίζα ήταν θερμή και στενή. Ο μοναδικός γιος του, ο Κάρολος Όσκαρ, απεβίωσε κατά τη βρεφική του ηλικία.
Εξαιτίας της επιδείνωσης της υγείας του πάτερα του ονομάστηκε αντιβασιλέας στις 25 Σεπτεμβρίου 1857, ενώ η άνοδός του στο θρόνο της Σουηδίας και της Νορβηγίας έγινε στις 8 Ιουλίου 1859, ημέρα που απεβίωσε ο πατέρας του.
Η βασιλεία του σημαδεύτηκε για τις πολλαπλές και εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις της. Το 1858 υπέγραψε τον νόμο, που παραχωρούσε ελευθερία στις ανύπαντρες ενήλικες γυναίκες. Η υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία της Σουηδίας (1862), το Εκκλησιαστικό δίκαιο (1863) και το ποινικό δίκαιό της (1864) θεσπίστηκαν με την έγκριση και καθοδήγηση του Καρόλου ΙΕ΄. Βοήθησε επίσης τον Λούις Ντε Γκιρ στην αναθεώρηση του κοινοβουλευτικού συστήματος της χώρας το 1866.
Ο Κάρολος ΙΕ΄ ήταν υπέρμαχος του Σκανδιναβισμού και της πολιτικής αλληλεγγύης μεταξύ των τριών βόρειων βασιλείων. Ωστόσο, το 1864 αρνήθηκε να βοηθήσει το φίλο του Φρειδερίκο Ζ΄ της Δανίας, κατά τον Β΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ.
Απεβίωσε στο Μάλμε στις 18 Σεπτεμβρίου 1872, σε ηλικία 46 ετών. Στον θρόνο έπειτα ανέβηκε ο αδελφός του Όσκαρ Β΄.
Ψευδεγγραφής γραφή

Στην αρχαία Αθήνα κατά το Αττικό Δίκαιο με την ονομασία ψευδεγγραφής γραφή χαρακτηριζόταν η αγωγή που μπορούσε να ασκήσει οποιοσδήποτε ελεύθερος πολίτης που θεωρούσε ότι κακώς είχε συμπεριληφθεί το όνομά του στον κατάλογο των οφειλετών του Δημοσίου, που τότε ήταν σε δημόσια θέα, στρεφόμενος εναντίον οποιουδήποτε είχε κάνει την εγγραφή, ή προκάλεσε την ψευδή εγγραφή.
Την αρμοδιότητα της εκδίκασης τέτοιων υποθέσεων είχαν οι θεσμοθέτες. Στη περίπτωση που κατά την εκδίκαση αποκαλυπτόταν τέλεση τέτοιου αδικήματος αμέσως σβηνόταν το όνομα του ενάγοντος και στη θέση του γραφόταν το όνομα του υπόλογου της πράξης και μάλιστα για το ίδιο ποσό που φερόταν σε βάρος του ενάγοντος, όπως τούτο αναφέρει και ο Αριστοτέλης στο έργο του "Αθην. Πολιτεία".
Ουρητήρας

Ο ουρητήρας αποτελεί τμήμα του ουροποιητικού συστήματος των σπονδυλωτών. Πρόκειται για τον αποστραγγιτικό αγωγό που συνδέει τους νεφρούς με την ουροδόχο κύστη. Μέσω του ουρητήρα ρέουν τα ούρα που έχουν συλλεχθεί στους νεφρούς και οδηγούνται στην ουροδόχο κύστη όπου και θα αποβληθούν μέσω της ουρήθρας.

Εμβρυογένεση και εξέλιξη ουρητήρων

Κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη των αμνιωτών σπονδυλωτών, υπάρχει μία αλληλουχία τριών αναπτυξιακών σταδίων των νεφρών: ο πρόνεφρος, ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος. Η μία μορφή διαδέχεται την άλλη εμβρυολογικά. 
Σε όλα τα έμβρυα των σπονδυλωτών ο πρόνεφρος είναι ο πρώτος νεφρός που εμφανίζεται, σε αυτό το είδος νεφρού οι αντίστοιχοι ουρητήρες είναι οι νεφρικοί αγωγοί. Πιο συγκεκριμένα, στο σημείο σύνδεσης με τον πρόνεφρο διακλαδίζονται στα προνεφρικά σωληνάρια. Αυτό το είδος νεφρού παραμένει έτσι στα ενήλικα μυξινόψαρα, λίγους οστεϊχθύες  και έμβρυα ψαριών και ερπετών, ενώ έχει προσωρινή παρουσία στα έμβρυα ερπετών, πουλιών και θηλαστικών. 
Κατά την ανάπτυξη ο πρόνεφρος εκφυλίζεται και αντικαθίσταται από τον μεσόνεφρο. Είναι ο λειτουργικός νεφρός όλων των εμβρυϊκών σταδίων των αμνιωτών (ερπετά, πουλιά και θηλαστικά). Σε αυτό το στάδιο τα προνεφρικά σωληνάρια, που ενώνονται με τον πρόνεφρο, διαφοροποιούνται και δίνουν την επιδιδυμίδα που ενώνεται με τα αναπαραγωγικά όργανα, ενώ από τον προνεφρικό αγωγό προκύπτουν τα μεσονεφρικά σωληνάρια με σπειράματα και ο μεσονεφρικός αγωγός, αντίστοιχες δομές του ουρητήρα. 
Ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος μαζί ονομάζονται οπισθόνεφρος και είναι ο λειτουργικός νεφρός σε ενήλικες λάμπραινες, ψάρια και αμφίβια. Σε αυτή την μορφή δεν παρατηρούνται ουρητήρες, αλλά υπάρχει ο οπισθονεφρικός αγωγός, που είναι αντίστοιχος του μεσονεφρικού. 
Ο μετάνεφρος,ο λειτουργικός νεφρός στα ενήλικα ερπετά, πουλιά και θηλαστικά, ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ποικιλοτρόπος. Εδώ παρατηρείται ξεκάθαρη η δομή του ουρητήρα. Ο οποίος αναπτύσσεται όταν ο παλιός αρχινεφρικός αγωγός παραχωρείται στο αναπαραγωγικό σύστημα των αρσενικών για την μεταφορά του σπέρματος και οι ουρητήρες δημιουργούνται για την λειτουργία του ουροποιητικού.
Ντέιβ Μάρεϊ

Βιογραφία

O Ντέιβ Μάρεϊ γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1956 στο Έντμοτον του Λονδίνου από γονείς Σκωτσέζικης και Ιρλανδικής καταγωγής. Όπως και ο Στιβ Χάρις, που γεννήθηκε τον ίδιο χρόνο στο ίδιο μέρος, κατά την παιδική του ηλικία ήταν ποδοσφαιριστής και αθλητής του κρίκετ. Η οικογένεια του ήταν φτωχή – ο πατέρας του ήταν ανάπηρος και η μητέρα του δούλευε ημιαπασχόληση ως καθαρίστρια – και δεν εγκαταστάθηκαν κάπου αρκετά ώστε να καταφέρει να εδραιωθεί στις σχολικές ομάδες. Σύμφωνα με τον ίδιο, είχε φοιτήσει σε 12 διαφορετικά σχολεία ως την ηλικία των 16.
Το ενδιαφέρον του για τη ροκ μουσική εμφανίστηκε όταν βρισκόταν στην ηλικία των 15 ετών, μετά την ακρόαση του τραγουδιού "Voodoo Child (Slight Return)" του Τζίμι Χέντριξ στο ραδιόφωνο. Την επόμενη χρονιά, σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία Stone Free, με τον Άντριαν Σμιθ στα φωνητικά. Το 1975, ήταν η χρονιά που πραγματοποίησε την πρώτη του ηχογράφηση για το σινγκλ "Café De Dance" των The Secret, ενώ πιο πριν είχε συνεργαστεί και με τους Electric Gas.
Στα τέλη του 1976, έκανε οντισιόν με τους Iron Maiden αναλαμβάνοντας την κιθάρα στη θέση των Ντέιβ Σάλλιβαν και Τέρι Ρανς. Λίγους μήνες αργότερα, ο Μάρεϊ απολύθηκε από τους Iron Maiden μετά τον καβγά του με τον τραγουδιστή Ντένις Γουίλκοκ στο κλαμπ "Bridgehouse". Αμέσως μετά, έγινε μέλος των Urchin του Άντριαν Σμιθ ηχογραφώντας το σινγκλ "She's A Roller", μετά την κυκλοφορία του οποίου του ζητήθηκε να επιστρέψει στους Iron Maiden. Αφού υπέγραψαν στη δισκογραφική εταιρεία "ΕΜΙ" το 1979, αποφάσισε να παραιτηθεί από την δουλειά του σαν φύλακας καταστήματος.
Η καριέρα του με τους Iron Maiden έχει ξεπεράσει τα τριάντα χρόνια παρουσίας στην διεθνή δισκογραφία, με τέσσερα # 1 άλμπουμ στη Μεγάλη Βρετανία, δεκάδες χρυσούς και πλατινένιους δίσκους, μεγάλες σινγκλ επιτυχίες και ένα βραβείο "Grammy" για το τραγούδι "El Dorado", το 2010.
Ο ήχος της κιθάρας του Μάρεϊ χαρακτηρίζεται από τα μελωδικά του σόλο και τη φυσικότητα του στο να τα εκτελέσει. Οι επιρροές του από τα μπλουζ είναι φανερές σε κομμάτια όπως το "Strange World", το "Phantom Of The Opera" και το "22 Acacia Avenue". Επίσης, κάνει έντονη χρήση του διπλού tapping, κάτι που είναι φανερό στα τραγούδια "Moonchild", "Seventh Son Of A Seventh Son", "Holy Smoke", "Public Enema No1" και "Sign Of The Cross".
Έχει συνεργαστεί με τους Psycho Motel για το τραγούδι "With You Again" του άλμπουμ "Welcome to the World", ενώ παλιότερα είχε συμμετάσχει στη φιλανθρωπική ηχογράφηση "Hear 'n Aid" και το κομμάτι "Stars".
Δανάη Μουρατίδη

Καριέρα

Έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στις οποίες βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Από πολύ νωρίς αποτέλεσε μόνιμο στέλεχος της ομάδας κορασίδων που συμμετείχε στο αντίστοιχο πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ. Το ντεμπούτο της με την πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού το έκανε αρκετά νωρίτερα από το αναμενόμενο και συγκεκριμένα στις 18 Ιανουαρίου του 2011 όταν (όντας μόλις 15 ετών) αναγκάστηκε έπειτα από απόφαση του τότε προπονητή της ομάδας Γιάννη Νικολάκη, να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα προκειμένου να καλύψει το κενό της βασικής πασαδόρου του Ολυμπιακού, της Σέρβας Μάγια Ογκνιένοβιτς, στο εντός έδρας ματς με αντίπαλο τον Πανιώνιο. 
Η Δανάη Μουρατίδη κατέκτησε με την ομάδα κορασίδων του Ολυμπιακού το αντίστοιχο πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ Κορασίδων του 2011, ενώ οι πολύ καλές της εμφανίσεις τη βοήθησαν να προωθηθεί στην ομάδα των Νεανίδων του Πειραικού συλλόγου. Η πρώτη της χρονιά στις Νεανίδες του Ολυμπιακού ήταν άκρως επιτυχημένη καθώς η ομάδα του Πειραιά κατάφερε να φτάσει στην κατάκτηση του αντίστοιχου ελληνικού πρωταθλήματος Νεανίδων για το 2012, με την ίδια τη Μουρατίδη να ανακηρύσσεται ως η καλύτερη πασαδόρος του τελικού. Παράλληλα, η Δανάη Μουρατίδη ήταν στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε και το Κύπελλο Ελλάδος του 2012. Οι συνεχόμενα καλές εμφανίσεις της Δανάης Μουρατίδη κατά τη διάρκεια της αμέσως προηγούμενης διετούς παρουσίας της στον Ολυμπιακό, οδήγησαν στο να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα του Πειραικού συλλόγου.
Η πρώτη χρονιά της Μουρατίδη στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού αποδείχθηκε εξαιρετική, καθώς ο ερυθρόλευκος σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο αλλά και το Πρωτάθλημα Ελλάδας για το 2013. Επρόκειτο για μια ιστορική στιγμή του συλλόγου, καθώς το Πρωτάθλημα αυτό ήταν το πρώτο που κατακτούσε το τμήμα βόλλευ γυναικών του Ολυμπιακού, από την ίδρυσή του και μετά.
Το καλοκαίρι του 2013, ο Πανιώνιος κατέθεσε επίσημη πρόταση για την απόκτηση της Μουρατίδη, με την ομάδα του Πειραιά να την κάνει αποδεκτή καθώς λόγω της παρουσίας των πασαδόρων Στέλλας Χριστοδούλου και Αρετής Τέζα στο ρόστερ της ομάδας, η Δανάη Μουρατίδη πολύ δύσκολα θα έπαιρνε αρκετό χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού. Στις 18 Ιουλίου ο Πανιώνιος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση της Μουρατίδη. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παραμένει μέχρι και σήμερα.
Γενική απεργία και διαδήλωση της 22ας Ιουλίου 1943 (Αθήνα)

Στις 22 Ιουλίου 1943 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα γενική απεργία και διαδήλωση υπό την καθοδήγηση του ΕΑΜ, στην οποία πήραν μέρος περισσότερα από 100.000 άτομα, ενάντια στην προοπτική επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στο μεγαλύτερο τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 15 άνθρωποι ενώ περισσότεροι από 50 τραυματίστηκαν.

Η διαδήλωση στην Αθήνα στις 22 Ιουλίου 1943

Στην Αθήνα προκηρύχθηκε γενική απεργία και οργανώθηκε διαδήλωση για τις 22 Ιουλίου. Η οργάνωση της απεργίας και της διαδήλωσης υπό την καθοδήγηση του ΕΑΜ, ξεκίνησε τις προηγούμενες ημέρες με το μοίρασμα προκηρύξεων και την αναγραφή συνθημάτων σε χώρους εργασίας, σε πανεπιστήμια και σχολεία και στις γειτονιές. Το πρωί της 22ας Ιουλίου 1943 περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας γεμίζοντας  την οδό Πανεπιστημίου από την Ομόνοια μέχρι τα Προπύλαια καθώς και τους γύρω δρόμους. Όταν οι διαδηλωτές προσπάθησαν να φτάσουν στην Βουλγαρική πρεσβεία,  δέχτηκαν πυρά πολυβόλου από στρατιωτικό όχημα. Στη διάρκεια της διαδήλωσης έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 15 άνθρωποι μεταξύ των οποίων τα μέλη της ΕΠΟΝ, Παναγιώτα Σταθοπούλου (17 χρονών), η οποία παρασύρθηκε από τεθωρακισμένο όχημα που έπεσε πάνω στους διαδηλωτές, Θεωνάς Μαυρομματίδης (φοιτητής), Θωμάς Χατζηθωμάς (σπουδαστής), Θανάση Τεριακής, (σπουδαστής), Ε. Αντωνιάδου  (φοιτήτρια), Ιωάννης Κατσαρός και Κούλα Λίλη (φοιτήτρια)  Επίσης η 23χρονη Όλγα Μπακόλα, ο Αντώνης Παπαδοσταυράκης, ανάπηρος  του πολέμου του 1940, ο οποίος ήταν μέλος του ΕΑΜ Αναπήρων, ο Δημήτρης Δουκάκης, ο Αλέξανδρος Δεσύπρης και  ο Χρήστος Κοντός. Οι τραυματίες ήταν 53 ή 60  Πιθανόν οι τραυματίες ήταν περισσότεροι καθώς πολλοί μεταφέρθηκαν και νοσηλεύτηκαν κρυφά για λόγους ασφαλείας 
Την επόμενη ημέρα η Comando Piazza, η Ιταλική Διοίκηση Κατοχής, με ανακοίνωσή της  απαγόρευσε την ελεύθερη κυκλοφορία από τις 8μ.μ «κατόπιν της ανοήτου χθεσινής αποπείρας προς διατάραξιν της δημοσίας τάξεως εν Αθήναις…» Μερικούς μήνες αργότερα ο Νικόλαος Καίσαρης (που ανήκε στην Ειδική Ασφάλεια) και τρεις υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής πήραν προαγωγή για τη συμβολή τους «στην αποκατάσταση της τάξης» στις 22 Ιουλίου 1943
Γιώργος Μάγγας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Λιβαδειά στις 23 Αυγούστου 1952 από μουσική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν διάσημος κλαριντζής, αλλά δεν του έδειξε τίποτα, γιατί ήθελε να τον δει γιατρό. Ο Γιώργος όμως, από μικρό παιδί ασχολήθηκε με την μουσική και εντελώς μόνος του ακολούθησε τα αχνάρια του Καρακώστα και Καραγιάννη και έμαθε να παίζει φλάουτο στην αρχή και κλαρίνο αργότερα. Σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών ξεκίνησε να παίζει σε επαρχιακά μαγαζιά και πανηγύρια και συνόδευσε αξιόλογα ονόματα της ελληνικής δημοτικής μουσικής. Γρήγορα η φήμη του διαδόθηκε και έξω από τα ελληνικά σύνορα όπου εμφανίστηκε σε πολλά φεστιβάλ στη Γαλλία (Φιέστα ντε Σουτνς), τη Γερμανία, το Βέλγιο (Σφιγκς), την Ισπανία (Πιρινέος), την Αγγλία και τον Καναδά. Έπαιξε με τους Tuxedomoon στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου. Προβλήθηκε από την τηλεόραση και τις δισκογραφικές εταιρείες. Η MTV τον χαρακτήρισε ως «το ελληνικό φαινόμενο της βαλκανικής τζαζ». Αυτο που τον κανει να ξεχωρίζει ειναι το ξεχωριστο παιξιμο του με μόνο το επιστομιο του κλαρίνου.Χαρακτηρίζεται για το ιδιαίτερο ντύσιμο του που περιλαμβάνει λαμέ κουστούμια με φανταχτερά χρώματα και σχέδια, τα οποία του ράβει η σύντροφός του, η Τζούλη.
Πάμισος Μεσσηνίας

Ετυμολογία Ονόματος

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση του ονόματός του. Η μία εκδοχή υποστηρίζει ότι η ονομασία "Πάμισος" προέρχεται από τις λέξεις "πᾶν" + "μίσος", λόγω της εχθρικής διάθεσης που χαρακτήριζε τις σχέσεις μεταξύ των Σπαρτιατών και των Μεσσηνίων. Ως σύνθετη λέξη, όμως, σύμφωνα με τα γραμματικά φαινόμενα, θα έπρεπε να γράφεται ως Πάμμισος. Επικρατέστερη, λοιπόν, εκδοχή είναι η δεύτερη, η οποία υποστηρίζει ότι το όνομα έχει προελληνική και αμετάφραστη προέλευση, όπως και συναντάται στη Θεσσαλία, και υιοθετήθηκε από τα ελληνικά φύλα που κατέβηκαν στη Μεσσηνία, τα οποία τελούσαν στις πηγές τού, γιορτές (Σημερινή τοποθεσία, το Μεσσηνιακό χωριό, Άγιος Φλώρος) . Το όνομά του καταγράφεται, σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή από την αρχαιότητα, και από τον Στράβωνα, αλλά και από τον Παυσανία, ο οποίος αναφέρει ότι λατρευόταν ως θεός.
"[...] ἐκ δὲ Μεσσήνης ὑπὸ τοῦ Παμίσου τὸ στόμα ὁδὸς μὲν σταδίων ἐστὶν ὀγδοήκοντα, ῥεῖ δὲ ὁ Πάμισος διά τε ἀρουμένης καὶ καθαρὸς καὶ ἀναπλεῖται ναυσὶν ἐκ θαλάσσης ἐπὶ δέκα που σταδίους: ἀναθέουσι δὲ ἐς αὐτὸν καὶ οἱ θαλάσσιοι τῶν ἰχθύων περὶ ὥραν μάλιστα τοῦ ἦρος."
(Παυσ., Μεσσηνιακά 34.1)
Νταβόρ Γιούρισιτς

Ποδοσφαιριστής

Ο Γιούρισιτς γεννήθηκε στη Γιουγκοσλαβία, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Τη σεζόν 1986-87 ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα του Πανιωνίου, στην Α΄ Εθνική. Αγωνίστηκε δύο σεζόν και μετείχε στην επιτυχημένη για το σύλλογο περίοδο που τερμάτισε 4ος κερδίζοντας μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και είχε μια εκπληκτική πορεία ως τα προημιτελικά στο Κύπελλο Ελλάδος.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε με επιτυχία από μιάμιση σεζόν στον Απόλλωνα Αθηνών και στην Καλαμαριά και άλλες δύο στη Β΄ Εθνική με τον Ατρόμητο. Μάλιστα, τη σεζόν 1991-92 έφτασε με το σύλλογο του Περιστερίου ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου, όπου αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ το επόμενο έτος ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 11 γκολ στο πρωτάθλημα και 6 γκολ στο κύπελλο. Το 1997 αγωνίσθηκε με τον Αιγάλεω Α.Ο., στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής
Lipps Inc

Οι Lipps Inc ήταν μουσικό συγκρότημα που έδωσαν μία επιτυχία με πρωτιά στους καταλόγους με τις μουσικές επιτυχίες, το "Funkytown" το 1979. Το εν λόγω τραγούδι θεωρείται από ορισμένους ως το τελευταίο τραγούδι της ντίσκο που έκανε επιτυχία στις ΗΠΑ.
Το συγκρότημα συστάθηκε στη Μινεάπολη από το Στίβεν Γκρίντμπεργκ, τραγουδοποιό, δισκογραφικό παραγωγό και οργανοπαίκτη. Η κύρια φωνή στο συγκρότημα ήταν η Σίνθια Τζόνσον.
Οι Lipps Inc πέτυχαν κάποια επιτυχία τη δεκαετία του ' 80. Το τραγούδι τους "Funkytown" ήταν επί 4 εβδομάδες στην πρώτη θέση στο Billboard Hot 100 και στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών Hot Dance Music/Club Play στις ΗΠΑ και έγινε πλατινένιο. Επίσης, το σινγκλ ήταν 2ο στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτέλεσε διεθνή επιτυχία.
Τα επόμενα τραγούδια του συγκροτήματος όμως δεν είχαν ίδια αποδοχή από το κοινό με την αρχική τους επιτυχία. Η καλύτερη θέση που πέτυχαν στο Hot 100 ήταν το "Rock It", στο #64 και περιορίστηκαν σε χορευτικά τραγούδια, όπως το "How Long" το 1981, που ήταν #4 στις ΗΠΑ. Οι ηχογραφήσεις σταμάτησαν το 1983, οπότε θεωρείται και η χρονιά κατά την οποία το συγκρότημα διαλύθηκε.
Υβόν Λε Ρου

Καριέρα

Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Σταντ Μπρεστουά, ο Βρετόνος αμυντικός αποτέλεσε τμήμα της ομάδας που αγωνίστηκε στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία της Γαλλίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μαζί της, κατέκτησε σε δύο περιπτώσεις τον τίτλο του πρωταθλητή της Ντιβιζιόν 2. Το 1983, ο νεαρός Γάλλος διεθνής υπέγραψε στην ΑΣ Μονακό, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας και καθιερώθηκε στην βασική ομάδα της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984. 
Το 1985, επέστρεψε κοντά στην γενέτειρά του περιοχή, στην ΦΚ Ναντ. Έχοντας επιλεγεί να αγωνιστεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 με τους Μπλε, αποβλήθηκε στη διάρκεια του πρώτου αγώνα της ομάδας του και παρέμεινε ως αναπληρωματικός κατά το υπόλοιπο της διοργάνωσης. Το 1987, υπέγραψε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, όπου προετοιμαζόταν μια ομάδα υψηλού επιπέδου. Νικητής του νταμπλ Πρωταθλήματος-Κυπέλλου το 1989, εγκατέλειψε ξανά την ομάδα ύστερα από δύο σεζόν, για χάρη της Παρί ΣΖ, όπου ταλαιπωρημένος από συνεχόμενους τραυματισμούς, υποχρεώθηκε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση με το τέλος της πρώτης του σεζόν στους Παριζιάνους, σε ηλικία 30 ετών. Μετρούσε, τότε, 290 συμμετοχές σε αγώνες πρώτης κατηγορίας (για 32 γκολ) και 28 διεθνείς συμμετοχές (για ένα γκολ).
Σύντομα, επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, η οποία είχε μόλις χρεοκοπήσει, ως προπονητής. Έπειτα από δύο σεζόν, εγκατέλειψε τον χώρο του ποδοσφαίρου, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε για ένα σύντομο διάστημα αθλητικός διευθυντής της ΟΣ Κονκαρνώ (CFA 2). 
Στις 21 Απριλίου 2007, αγωνίστηκε με τον Ποδοσφαιρικό Σύλλογο Βρετάνης σε έναν αγώνα απέναντι στην ομάδα επίλεκτων Africa Stars
Τζέραλντ Μπρίσκο

Καριέρα

Η καριέρα του, ξεκίνησε το 1969 και κράτησε για τα επόμενα 30 χρόνια, όταν και αποσύρθηκε το 2000. Από το 2009 ξεκίνησε να αναζητά ταλέντα για το WWE, ενώ έναν χρόνο πριν, το 2008, εισήχθη στο τιμητικό Hall of Fame του WWE.

Διακρίσεις

Ο Μπρίσκο μέχρι το 1990 αγωνίστηκε για το National Wrestling Alliance και θυγατρικές του εταιρείες. Εκεί κατέκτησε 41 συνολικά τίτλους, ατομικούς και ομαδικούς. Από τότε, είχε συμβόλαιο με το World Wrestling Federation και κατέκτησε δύο Σκληροπυρηνικά πρωταθλήματα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, τα αδέρφια Μπρίσκο ανακάλυψαν τον Χαλκ Χόγκαν, που μετέπειτα έγινε ένας θρύλος της πάλης. Στο NWA, έγινε δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών και πολλές φορές Πρωταθλητής Ομάδων μαζί με τον Τζακ Μπρίσκο.

Προσωπική ζωή

Ο Τζέραλντ Μπρίσκο, είναι αδερφός του Τζακ Μπρίσκο. Το 2010 είχε υποστεί τριπλή καρδιακή προσβολή και το 2011 μια μικρότερη.
Σεσσού

Καριέρα

Ο Σεσσού γεννήθηκε στην Μπιτσού στην επαρχία Μπιτσού (σημερινή επαρχία Οκαγιάμα). Σπούδασε Ζέν όταν ήταν νέος στο Χοφούκι-τζι στην Σότζα της Οκαγιάμα. Αργότερα μετανάστευσε στο Σοκοτζι στο Κυότο, όπου συνέχισε να σπουδάζει ζεν και έμαθε ζωγραφική από τον Σουμπούν. Ο Σεσού σπούδασε την Κίνα για δύο χρόνια από το 1467. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιαπωνία, όπου δημιούργησε το δικό του εργαστήριο στην επαρχία Γιαμαγκούτσι από όπου περιόδευσε σε όλη την Ιαπωνία για να εμπνευστεί για τα έργα του. Είναι ασαφές που ακριβώς πέθανε την 8η Αυγούστου του 1506.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990

Μορφή

Την χρονιά αυτή εφαρμόστηκε ο κανονισμός για το όριο ηλικίας αναφορικά με τους συμμετέχοντες στον διαγωνισμό. Έτσι, από το 1990 το ελάχιστο όριο ηλικίας που θα πρέπει να έχει κάποιος για να συμμετέχει στο διαγωνισμό, είναι τα 16 χρόνια. Κατά το ξεκίνημα του ισπανικού τραγουδιού, που παίχτηκε πρώτο στη σειρά,  παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα με το τραγούδι, το οποίο ξανάρχισε χωρίς προβλήματα.

Μασκότ

Για πρώτη φορά, υπήρχε μασκότ, η Eurocat (Ευρωγάτα), δημιούργημα του Γιόσκο Μαρούσιτς. Η άτακτη μοβ γάτα έκανε την εμφάνισή της κάθε φορά στη διάρκεια της προβολής των "ταχυδρομικών καρτών" για καθεμιά από τις 22 συμμετοχές και συμπεριελάμβανε ταξιδιωτικούς προλόγους της χώρας που θα ερμήνευε, σε συνδυασμό με το Ευρωπαϊκό Έτος Τουρισμού 1990.
Βασιλιάς στην Πρωσία

Ο Βασιλιάς στην Πρωσία (γερμ.: König in Preussen) ήταν τίτλος που έφεραν τρεις Πρώσοι μονάρχες, από το 1701 ως το 1772. Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν ο τελευταίος αυτών, αφού μετά το 1772 ονομάστηκε Βασιλιάς της Πρωσίας.
Οι Μαγράβοι-Εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου ήταν υποτελείς του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά διοικούσαν και το Δουκάτο της Πρωσίας το οποίο ωστόσο βρισκόταν έξω από τα όρια της Αυτοκρατορίας. Δε μπορούσαν να φέρουν τον τίτλο του βασιλέα, καθώς μονάχα οι Αψβούργοι αυτοκράτορες ονομάζονταν Βασιλείς των Γερμανών.
Το 1701, ο Αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α΄ προσέφερε στον Φρειδερίκο Α΄ τον τίτλο Βασιλιάς στην Πρωσία, ως ανταπόδοση για τη βοήθεια του Οίκου Χοεντσόλερν στους Αψβούργους, κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Πρακτικά, ο Φρειδερίκος δε θα μπορούσε να είναι Βασιλιάς της Πρωσίας, εφόσον ένα η Δυτική Πρωσία ανήκε τότε στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Επιπλέον, αν είχε ονομαστεί Βασιλιάς της Πρωσίας, θα είχε το δικαίωμα να χορηγεί τίτλους ευγενείας εντός της Αυτοκρατορίας, μια δραστηριότητα που ήταν επικερδής και προσπόριζε κύρος και την οποία οι Αψβούργοι επιθυμούσαν να τη διατηρήσουν. Ο Φρειδερίκος στέφθηκε στις 18 Ιανουαρίου του ίδιου έτους στο Κάστρο του Κένιγκσμπεργκ, ενώ η σύζυγός του, Σοφία Καρλόττα, ονομάστηκε επίσης Βασίλισσα στην Πρωσία.
Το 1713 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος διαδέχτηκε τον πατέρα του και διατήρησε τον τίτλο αυτό ως το θάνατό του, το 1740. Νέος βασιλιάς στην Πρωσία χρίστηκε ο Φρειδερίκος Β΄, ο οποίος μεταμόρφωσε την Πρωσία σε μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρώπης. Νίκησε τους εξασθενημένους Αψβούργους στους Πολέμους της Σιλεσίας (1740-1742, 1744–1745 και 1756–1763) και το 1772 κατέκτησε μέρος της Δυτικής Πρωσίας. Την ίδια χρονιά υιοθέτησε τον τίτλο Βασιλιάς της Πρωσίας, έναν τίτλο που έφεραν από εδώ και πέρα οι Πρώσοι μονάρχες.