google/wiki40b huggingface dataset:
Πλακωτό

Στήσιμο

Ο κάθε παίκτης έχει την περιοχή εκκίνησής του μπροστά του (κάτω δεξιά ή κάτω αριστερά) και απέναντί της βρίσκεται η περιοχή μαζέματος. Κινείται κανονικά από την περιοχή εκκίνησης στην περιοχή μαζέματος κυκλικά (ωρολογιακά ή αντιωρολογιακά). Η περιοχή εκκίνησης του ενός παίκτη είναι η περιοχή μαζέματος του άλλου. 
Στην αρχική θέση και τα δεκαπέντε πούλια του παίχτη τοποθετούνται στην θέση α δηλαδή την πρώτη θέση της κίνησής τους (λέγεται μάνα, η β λέγεται παραμάνα και η γ προπαραμάνα)

Πλάκωμα

(ή πιάσιμο)

Όταν ένα πούλι βρίσκεται μόνο του σε μια θέση (δεν αποτελεί πόρτα) ο αντίπαλος έχει το δικαίωμα να κινήσει σε αυτήν την θέση πούλι του πλακώνοντας το εχθρικό πούλι. Η θέση γίνεται πόρτα του παίκτη που πλακώνει και ο οποίος έχει την δυνατότητα να τοποθετεί όσα πούλια ακόμα θέλει σε αυτήν. Το πλακωμένο πούλι δεν έχει το δικαίωμα να κινηθεί από την θέση του. Τα πούλια που το πλακώνουν είναι ελεύθερα να κινηθούν από την θέση αυτή αν όμως φύγουν όλα από τη θέση τότε το πούλι ξεπλακώνεται και είναι ελεύθερο να κινηθεί κανονικά.
Ο παίκτης έχει το δικαίωμα να ξεκινήσει το μάζεμα όταν όλα τα πούλια του βρίσκονται στην περιοχή μαζέματος και ο αντίπαλος του δεν έχει κανένα πλακωμένο πούλι του παίκτη . Αν κατά τη διάρκεια του μαζέματος από τον παίκτη, ο αντίπαλος πλακώσει κάποιο πούλι ή πούλια του παίκτη, τότε ο παίκτης σταματάει το μάζεμα μέχρι να ξεπλακώσει ο αντίπαλος τα πούλια του παίκτη.
Στο πλακωτό όπως και στις πόρτες και το φεύγα είναι υποχρεωτική η ολοκλήρωση μιας ζαριάς εφ΄ όσον αυτό είναι εφικτό.
Ίωνας Ρεζκ

Καριέρα

Ο Ίωνας Ρεζκ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2009 έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο Ελλάδος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09.
Μέσα στα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε με τα χρώματα αρκετών ομάδων και συγκεκριμένα με αυτά του Μίλωνα, της Καρδίτσας, του ΑΟ Κηφησιάς, της Δραπετσώνας και του Πανερυθραϊκού.
Από το 2015 και μέχρι σήμερα, ο Ίωνας Ρεζκ αγωνίζεται στην Α1 Εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης με την ομάδα του Παναθηναϊκού.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ίωνας Ρεζκ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης νέων με την οποία συμμετείχε στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2008 και του 2010 αλλά και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων του 2011.
Φίλιππος του Χόενλοε-Νόιενσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Λουδοβίκου-Καζιμίρ τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ, κόμη τού Λάνγκενμπουργκ, Νόιενσταϊν (1517-1568), κ.ά. και της Άννας τσου Ζολμς-Λιχ/Λάουμπαχ (1522-1594). Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Βόλφγκανγκ κόμης τού Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.
Ήταν στην υπηρεσία τού Γουλιέλμου Α΄ τού Σιωπηλού πρίγκιπα της Οράγγης από το 1575 και έγινε ο υποστράτηγός του στην Ολλανδία. Κατέκτησε το Γκέεερτρουιντενμπεργκ το 1576, το Στέενμπεργεν το 1577 το Τόλεν και τη Μπρέντα και αργότερα άλλα, όπως το Μένγκεν και το Γκέννεπ το 1599. Το 1590 κατασκεύασε το φρούριο στο 'ς-Χέρτογκενμπος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1595 τη Μαρία, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης· δεν απέκτησαν τέκνα. Λίγο πριν το τέλος του, υιοθέτησε την 9ετή Μαργαρίτα-Μαρία κόμισσα τού Φάλκενσταϊν.
Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις

Παιδική ηλικία

Γεννήθηκε ως Εμμανουήλ στη Κρήτη, στο χωριό Ψυχρό Λασιθίου του σημερινού Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, το έτος 1809, ή κατ΄ άλλους 1817. Ήταν γιος του ιερέα Φραγκιά (Φραγκίσκου)  Παπαδάκη . Το 1823, κατά την τότε επιδρομή του τουρκικού στρατού ο πατέρας του και η μητέρα του σφαγιάστηκαν .Τα τρία τέκνα τους Αντώνιος, Εμμανουήλ και Ιωάννης (ή Ανδρέας) μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στην Κωνσταντινούπολη. Κατ΄ άλλη πηγή  τα παιδιά μεταφέρθηκαν στην Αλεξάνδρεια, όπου παραδόθηκαν στην αυλή του Χεδίβη (= αντιβασιλέα)  Μεχμέτ Αλή Πασά ο οποίος και φρόντισε για τον εξισλαμισμό και την ανατροφή τους. Όμως, ο αδελφός του Αντώνιος δραπέτευσε και βρέθηκε στην Οδησσό το 1829, όπου και ασχολήθηκε με το εμπόριο, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, το 1848, όπου και μεγαλούργησε. Είναι ο γνωστός Αντώνιος Παπαδάκης (ευεργέτης), του τότε Οθωνείου Πανεπιστημίου Αθηνών που φέρεται σήμερα με το όνομα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το επίθετο Παπαδάκης τού αποδόθηκε ως υιός παπά.

Σταδιοδρομία

Ο Ισμαήλ παραμένοντας στην Αίγυπτο σπούδασε στη στρατιωτική σχολή όπου και διέπρεψε ως στρατιωτικός σε διάφορους πολέμους. Κατά την εκστρατεία της Αιγύπτου στη Συρία το 1859 προήχθη σε στρατηγό «Φερίκ», εξ ου και το προσδιοριστικό του ονόματός του. Στη συνέχεια ανέλαβε  διάφορα υπουργήματα μέχρι που έγινε Υπουργός Άμυνας της Αιγύπτου. Ο άλλος αδελφός, ο Ανδρέας, έγινε αρχηγός χωροφυλακής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Το 1867, ο Ισμαήλ τέθηκε επικεφαλής όλου του αιγυπτιακού στρατού όπου και στάλθηκε από τον Χεδίφη Ισμαήλ προς ενίσχυση του τουρκικού στρατού στη Κρήτη προς κατάπνιξη της κρητικής επανάστασης που είχε εκδηλωθεί.

Τραγικό τέλος

Ο Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις έφτασε στην Κρήτη και μετά από μία σειρά μαχών στη γενέτειρά του, το Λασίθι, όπου στη μάχη που δόθηκε εκεί στις 26 Μαΐου του 1867, είχε άγριο τέλος για το οποίο υπάρχουν τρεις εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, τραυματίσθηκε θανάσιμα και παρά τις προσπάθειες των γιατρών του επιτελείου του, που τον είχαν μεταφέρει στο Καστέλι Πεδιάδας, μετά από λίγες ημέρες υπέκυψε στα τραύματά του. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει πως δολοφονήθηκε από τον Ούγγρο εξωμότη και Τούρκο στρατηγό Ομέρ πασά, δηλητηριάζοντάς τον, όταν αποκάλυψε την ελληνική καταγωγή του. Κατά την τρίτη εκδοχή, ο ίδιος αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, αυτοκτονώντας με δηλητήριο.
Η σορός του μεταφέρθηκε με ιδιαίτερες τιμές στην Αλεξάνδρεια όπου και ετάφη, ενώ προς τιμή του ο Χεδίβης ανέγειρε ανδριάντα του.
Σωτήριος Πλιάκος

Ο Σωτήριος Πλιάκος (ή «Μέξης», ; - Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 1951) ήταν Έλληνας αθλητής του Μαραθωνίου δρόμου. Στους αγώνες του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος του 1910 αναδείχτηκε νικητής με χρόνο 3 ώρες, 3 λεπτά και 35 δέκατα, ένα πανελλήνιο ρεκόρ που διατηρήθηκε επί 23 χρόνια, έως το 1933, όταν και καταρρίφθηκε από τον Στέλιο Κυριακίδη. Ο Πλιάκος ήταν αθλητής του Πανελληνίου.
Χασάν Αλί Kαΐρ

Βιογραφικά στοιχεία

Η οικογένειά του ανήκει στη φυλή Μουρουσάντε. Ο ίδιος αποφοίτησε από το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Μογκαντίσου. Όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος, έφυγε ως πρόσφυγας στη Νορβηγία το 1991, όπου γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Όσλο το 1994.
Μετά την αποφοίτησή του το 1998 με πτυχίο πολιτικής επιστήμης και πτυχίο στην κοινωνιολογία, ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό του στην Οικονομική Σχολή του Εδιμβούργου το 2001. Επί πολλά χρόνια παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρώιμη καριέρα

Μετά την αποφοίτησή του, επέστρεψε στο Όσλο , όπου άρχισε να εργάζεται με το νορβηγικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (NRC) το 2002 , στα κεντρικά γραφεία, ως συντονιστής.
Αποχώρησε από το NRC έπειτα από μία αιματηρή επίθεση στην Κένυα με έναν νεκρό και αρκετούς τραυματίες. Στη συνέχεια από τις ΜΚΟ μεταπήδησε στον δημόσιο τομέα το 2013 και ανέλαβε σημαίνουσα θέση στην εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου SOMA. To 2017 αποχώρησε από την εταιρεία, καθώς διορίστηκε πρωθυπουργός.

Πρωθυπουργός

Στις 23 Φεβρουαρίου 2017, Πρόεδρος Mohamed ανακοίνωσε στο Twitter τον διορισμό του Καΐρ ως πρωθυπουργού.
Ο διορισμός του εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο με συντριπτική πλειοψηφία, με 231 ψήφους υπέρ.
Η Νύχτα του Κυνηγού

Υπόθεση

Ένας άνδρας ο Χάρι Πάουελ (Ρόμπερτ Μίτσαμ), κάνει τους άλλους να πιστέψουν ότι είναι ιεροκήρυκας. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα ψυχοπαθή δολοφόνο, ο οποίος προσεγγίζει γυναίκες οι οποίες έχουν χηρέψει αποσκοπώντας στην περιούσια τους. Όταν πια έχει πάρει αυτό που θέλει τις σκοτώνει. Το επόμενο του θύμα είναι μια γυναίκα (Σέλλεϊ Γουίντερς) της οποίας ο άνδρας εκτελέστηκε πρόσφατα για ληστεία και φόνο. Ο άνδρας της πριν τον συλλάβουν είχε αφήσει, εν αγνοία της, τα χρήματα της ληστείας στα δυο μικρά τους παιδιά. Όταν ο Πάουελ ενημερώνεται για την ύπαρξη των χρημάτων, ξεγελά και παντρεύεται τη χήρα και ξεκινά το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού με τα δυο μικρά παιδιά της.

Πληροφορίες

Πρώτο και μοναδικό σκηνοθετικό εγχείρημα του ηθοποιού Τσαρλς Λότον η ταινία ήταν παταγώδης αποτυχία κατά την πρώτη της προβολή. Με την πάροδο του χρόνου η ταινία έλαβε τεράστια φήμη ώστε σήμερα να θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του παγκοσμίου κινηματογράφου. Μετά την αποτυχία της ταινίας, ο Λότον δεν ασχολήθηκε ξανά με τη σκηνοθεσία. Πρώτη επιλογή για το ρόλο του ιεροκήρυκα Χάρι Πάουελ ήταν ο Γκάρι Κούπερ, αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει στην ταινία και τη θέση του πήρε ο Ρόμπερτ Μίτσαμ. Στην ταινία συμμετείχε και ο θρύλος του βωβού κινηματογράφου Λίλιαν Γκις στο ρόλο της ηλικιωμένης κυρίας που θα πάρει τα παιδιά υπό την προστασία της.
Ο Τσαρλς Λότον συνεργάστηκε με τον σεναριογράφο Τζέιμς Άγκι και το αποτέλεσμα ήταν μια ταινία επηρεασμένη από τον εξπρεσιονισμό των γερμανικών ταινιών της δεκαετίας του '20. Η μουσική επένδυση της ταινίας έγινε από τον Γουόλτερ Σούμαν, ο οποίος με τη βοήθεια του Λότον συνέθεσε ένα μουσικό θέμα με νοσταλγικά και εξπρεσιονιστικά περάσματα.
Το στυλ και τα μοτίβα της ταινίας πηγάζουν από το γερμανικό εξπρεσιονισμό (αλλόκοτες σκιές, σουρεαλιστικά σετ και παράξενες γωνίες λήψης) για να δημιουργήσουν ένα απλουστευμένο και διαταραγμένο κλίμα που αντανακλά στην ψυχοσύνθεση και την προσωπικότητα του Χάρι Πάουελ, στους εφιαλτικούς φόβους των παιδιών και στη γλυκύτητα της Ρέιτσελ που πρόκειται να τους προσφέρει σωτηρία και λύτρωση.

Διαχρονικότητα

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 34η θέση, στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Επίσης κατέταξε τον Χάρι Πάουελ του Ρόμπερτ Μίτσαμ στην 29η θέση στη λίστα με τους κινηματογραφικούς κακούς.
Το περιοδικό κινηματογράφου Empire κατέταξε την ταινία στην 71η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Η ταινία επηρέασε μεταγενέστερους κινηματογραφιστές όπως ο Ντέιβιντ Λιντς, ο Μάρτιν Σκορσέζε, ο Τέρενς Μάλικ, ο Τζιμ Τζάρμους, ο Σπάικ Λι, ο Ρομπ Ζόμπι και οι Αδερφοί Κοέν.
Συνάφεια (δίκαιο)

Αστικό Δίκαιο

Η συνάφεια στο Αστικό Δίκαιο χαρακτηρίζει τα συστατικά μέρη ενός πράγματος. Για παράδειγμα μια πολύτιμη πέτρα σ΄ ένα χρυσό δακτυλίδι, αποτελεί ένα κόσμημα, ή ένα ζωγραφικό έργο σε περίτεχνο πλαίσιο, αποτελεί έναν πίνακα ζωγραφικής. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις παράγεται νομικά ένα νέο πράγμα. Κατά το άρθρο 1058 ΑΚ, επί συνάφειας κινητών πραγμάτων οι κύριοι των μερών θεωρούνται συγκύριοι του νέου πράγματος, αναλογικά, κατά την αξία των μερών στο χρόνο που συνέβη η ένωσή τους. Όταν το ένα πράγμα (συστατικό) θεωρηθεί κύριο του άλλου τότε ο ιδιοκτήτης αυτού είναι και ο ιδιοκτήτης του συνόλου.
1326 Λοζάκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λοζάκα εκτιμάται σε 22,47 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι CSU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1499. Η Λοζάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 περίπου ώρες.
Καστέλλι Αχαΐας

Ιστορία

Το όνομα του προέρχεται από τα δύο Φράγκικα καστέλια - φρούρια, αγνώστου ιστορίας, όπου ερείπιά τους κείτονται κοντά στο χωριό. Είναι ένα χωριό με μεγάλη ιστορία που ξεκινά από την εποχή του Αρχαίου Κλείτωρα, γύρω στα 1200 π.Χ. Έπειτα επί Ενετικής εποχής έχει ειπωθεί πως υπήρχε το Πάνω και το Κάτω Καστέλλι. Το "Κάτω Καστέλλι" βρισκόταν στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το εξωκλήσι της Παναγιάς, το οποίο ήταν και το νεκροταφείο του κάτω χωριού, που το επισκέπτονται περί τον Δεκαπενταύγουστο οι κάτοικοι των γύρω χωριών. Για το "Πάνω Καστέλλι" υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, αυτό ταυτίζεται με το σημερινό χωριό ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, που είναι και η επικρατέστερη, ήταν οχυρωμένο επάνω στο βουνό "Κάστρο". Το "Κάτω Καστέλλι" καταστράφηκε γύρω στα 1827 μ.Χ. από τον Ιμπραήμ, ο οποίος δεν κατάφερε να καταστρέψει και το πάνω χωριό, αφού ένας οπλαρχηγός τον σταμάτησε. Αργότερα οι κάτοικοι του Κάτω Καστελλίου μαζί με τους κάτοικους του πάνω χωριού μεταφέρθηκαν στην θέση οπού βρίσκεται το σημερινό χωριό. Το Καστέλλι έπαιξε μεγάλο ρόλο και επί Γερμανικής κατοχής αφού πολλοί Καστελλιώτες συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση. Σήμερα κατοικείται από 6 οικογένειες μόνιμες. Έχει 18 μόνιμους κάτοικους.
Στο Καστέλλι γεννήθηκε ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιερόθεος Παρασκευόπουλος (1878 - 1961).

Διοικητική εξέλιξη

Το 1997, με το σχέδιο Καποδίστριας, μετατράπηκε σε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Λευκασίου με 37 κατοίκους. Από το 2011 αποτελεί Τοπική κοινότητα της Δημοτικής ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης.
Τρέχων πρόεδρος της κοινότητας είναι ο Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος.
Γεώργιος Καρασταμάτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Ήταν Έγγαμος κληρικός και διακονούσε ως εφημέριος του Ναού των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ενός εκ των τριών ενοριακών ναών του χωριού Αγία Παρασκευή Τσεσμέ.
Στον πρώτο διωγμό του ελληνικού στοιχείου κατά τα έτη 1914-1919 αναγκάστηκε να καταφύγει μαζί με την οικογένεια του στην Ελλάδα, πιθανώς στη Χίο όπως και οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής.
Τον Σεπτέμβριο του 1922, η βιαιότητα των Τούρκων ανάγκασε του Έλληνες να διαφύγουν ως πρόσφυγες στην μητροπολιτική Ελλάδα. Στο χωριό παρέμεινε ο ιερέας Γεώργιος Καρασταμάτης μαζί με δυο ακόμη γέροντες, τον Γιώργη Μακριδάκη και τον Νικολή Καρακούδα όπως διασώζει η γραπτή μαρτυρία του συγγραφέα Ιωάννη Αικατερίνη. Συγκεκριμένα στις 4 Σεπτεμβρίου κατά τη λειτουργία στον ναό εισέβαλαν άτακτοι Τσέτες, κάτι που ανάγκασε τους δύο γέροντες να εγκαταλέιψουν την εκκλησία. Ο ιερέας Γεώργιος παρέμεινε εντός του ναού και βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τους Τσέτες. Οι δύο γέροντες, όταν έφυγαν οι ορδές των Τούρκων, επαναπροσέγγισαν τον ναό και διαπίστωσαν το μαρτύριο του ηλικιωμένου ιερέα. Ο Γιώργης Μακριδάκης, που διέφυγε με βάρκα στη Χίο, ως αυτόπτης μάρτυρας των όσων είδε και έζησε, παρέδωσε τη μαρτυρία του αυτή στους συγχωριανούς του.

Αγιοκατάταξη

Η αγιοκατάταξη των προσώπων που μαρτύρησαν κατά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής πραγματοποιήθηκε το 1992 από τη Εκκλησία της Ελλάδος. Μεταξύ αυτών τιμούνται οι μάρτυρες Μητροπολίτες: Χρυσόστομος Σμύρνης, Προκόπιος Ικονίου, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Ευθύμιος Ζήλων και Γρηγόριος Κυδωνιών. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως (Σεπτέμβριος). 
Ειδικότερα ο άγιος Γεώργιος ο Καρασταμάτης, τιμάται στις 4 Σεπτεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του, ιδιαίτερα στη Σκιαθο όπου πολλοί Μικρασιάτες από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ αλλά και συγγενείς του εγκαταστάθηκαν μετά την Καταστροφή.
Ντιόγκο του Βιζέου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα και της Βεατρίκης των Αβίς, κόρης τού Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Ο Ντιόγκο είχε αδελφές την Ελεονώρα, σύζυγο τού Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας και την Ισαβέλλα, σύζυγο τού Φερδινάνδου Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα. 
Το 1472 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης δούκας τού Βιζέου & Μπέζα, ο οποίος ήταν 24 ετών και άγαμος, έτσι ο Ντιόγκο τον διαδέχθηκε ως δούκας. Ο Ντιόγκο ήταν δημοφιλής προσωπικότητα στην Αυλή τού εξαδέλφου του Ιωάννη Β΄. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλφόνσου Ε΄, πατέρα τού Ιωάννη Β΄, οι ευγενείς είχαν αυξήσει πολύ τη δύναμή τους. Ο Ιωάννης Β΄ ζήτησε να τη μειώσει και έτσι στόχευσε τον Φερδινάνδο Β΄ και τον Ντιόγκο.
Ο Φερδινάνδος Β΄ ήταν το πρώτο θύμα της οργής τού βασιλιά ενάντια στους ευγενείς: φυλακίστηκε, δικάστηκε και εκτελέστηκε στην Έβορα το 1483. Ο Ντιόγκο νόμισε ότι ήταν προφυλαγμένος, λόγω της αδελφής του, συζύγου τού Ιωάννη Β΄. Δύο φορές κινδύνευσε η ζωή τού βασιλιά· ο Ντιόγκο ήταν αρχηγός των ευγενών ενάντια στις πολιτικές τού Ιωάννη Β΄, έτσι ο βασιλιάς τον κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τον σκότωσε ο ίδιος προσωπικά το 1484. Έπειτα κάλεσε τον επόμενο αδελφό τού Ντιόγκο, τον Εμμανουήλ πρίγκιπα τού Βιζέου, τού έδειξε το σώμα τού Ντιόγκο και του υποσχέθηκε ότι θα τον έχει ως γιο. Ο Εμμανουήλ διαδέχθηκε τον αδελφό του στα δουκάτα Βιζέου & Μπέζα. 
Το 1491 απεβίωσε το μόνο άρρεν νόμιμο τέκνο τού Ιωάννη Β΄, έτσι όταν ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1495, τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ ως βασιλιάς της Πορτογαλίας.
Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Έσσης-Κάσσελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο μόνος επιζών γιος του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Αμαλίας-Ελισάβετ, κόρης του Φιλίππου-Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Χαναόυ-Μύντσενμπεργκ. 
Το 1637 διαδέχθηκε τον πατέρα του, που απεβίωσε· ήταν 8 ετών και τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του. Αν και η Έσση-Κάσσελ ηττήθηκε στον Τριακονταετή Πόλεμο, η μητέρα του δεν αναγνώρισε τη Συμφωνία το 1627. Αυτό οδήγησε σε πόλεμο, όπου η Αμαλία-Ελισάβετ πολιόρκησε το Μάρμπουργκ και το προσάρτησε στο Κάσσελ το 1628. Η προηγούμενη Συμφωνία ακυρώθηκε και έγινε νέα, που αναγνώριζε την ενσωμάτωση. 
Ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ πρόσεξε την επέκταση των Πανεπιστημίων της επικράτειάς του και την ίδρυση πολλών νέων Σχολών Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τερμάτισε τη διένεξη με τον 2ο εξάδελφο τού πατέρα του Γεώργιο Β΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ, παραχωρώντας του την περιοχή Γκήσσεν. 
Έγινε μέλος της Ένωσης του Ρήνου, όταν ιδρύθηκε το 1658. Για να μειώσει το μίσος των Λουθηρανών με τους Μεταρρυθμιστές, επεδίωξε την ένωσή τους: το 1661 έκανε μία σύνοδο στο Κάσσελ μεταξύ θεολόγων των Πανεπιστημίων Ρίντελν (Λουθηρανών) και Μάρμπουργκ (Μεταρρυθμιστών). 
Απεβίωσε το 1663 στο Χάινα και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του· πρώτα ο Γουλιέλμος Ζ΄ και έπειτα ο Κάρολος στο Κάσσελ, ενώ ο Φίλιππος έλαβε το Φίλιππσταλ.
Μπερτινιανά Χρονικά

Τα Μπερτινιανά Χρονικά (Annales Bertiniani) ή Χρονικά του Αγίου Μπερτίνου είναι ένα φραγκικό χρονικό που βρέθηκε στη Μονή του Αγίου Μπερτίνου, απ’ όπου οφείλει και το όνομά του. Αφηγείται τα γεγονότα των ετών 741 έως 882 στον τότε γερμανικό κόσμο, όμως πρωτότυπα είναι μόνο τα τμήματα από το 830 και μετά - τα χρόνια πριν το 830 περιγράφονται συνοπτικά και αποτελούν συρραφή άλλων πηγών. Είναι γραμμένο στα Λατινικά από πολλούς συγγραφείς, σύγχρονους της εποχής που καλύπτει αναλυτικά (μεταξύ αυτών αναφέρεται και ο Χίνκμαρ της Ρέμς).
Αν και τα περισσότερα γεγονότα που περιγράφει απαντώνται και σε άλλες μαρτυρίες, το χρονικό αποτελεί μία από τις ελάχιστες πηγές για τη μελέτη της ιστορίας των Βαράγγων κατά την περίοδο του Χαγανάτου των Ρως. Πιο συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο του έτους 839 γίνεται αναφορά σε κάποια φυλή των Βίκινγκ που συνοδευόταν από πρέσβεις του βυζαντινού αυτοκράτoρα Θεόφιλου και συναντήθηκε με το βασιλιά Λουδοβίκο κοντά στο Μάιντς.
Μιλώντας με το φράγκο βασιλιά, είπαν πως το όνομα της φυλής τους ήταν Ρως και ζούσαν ανατολικά της Βαλτικής (δεν αναφέρεται έτσι στο πρωτότυπο), αλλά κατάγονταν από τη Σουηδία και ο αρχηγός τους έφερε τον τίτλο του χαγκάν. Στην ερώτηση πώς βρέθηκαν στα εδάφη του, απάντησαν ότι επέστρεφαν στη γη τους από την Κωνσταντινούπολη. Φοβήθηκαν όμως να διαβούν τις στέππες που κατοικούν βάρβαροι (ενν. τους Μαγυάρους) και προτίμησαν να περάσουν μέσα από τα φραγκικά εδάφη.
Κόσορ (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται πλησίον του Μπλάγκαϊ, επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Μπούνα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Επιτροπή Τρούμαν

Η λεγόμενη Επιτροπή Τρούμαν, και επίσημα Σύγκλητος Ειδικής Επιτροπής Έρευνας Εθνικού Προγράμματος Άμυνας, ήταν μία διακομματική ερευνητική επιτροπή του Κογκρέσου των ΗΠΑ που συγκροτήθηκε τον Μάρτιο του 1941, επικεφαλής της οποίας ήταν ο γερουσιαστής Χάρυ Τρούμαν, εξ ου και η ονομασία της.

Σκοπός

Σκοπός της επιτροπής αυτής ήταν ο έλεγχος της εφαρμογής του προγράμματος άμυνας επί της παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού - πυρομαχικών και ο εντοπισμός ατασθαλιών και κερδοσκοπίας επί των συμβάσεων έργου, δείγματα των οποίων ήταν ήδη ορατά. Πράγματι η Επιτροπή Τρούμαν διεπίστωσε πλήθος τέτοιων παραβάσεων γεγονός που ανέδειξε τον ίδιο τον Τρούμαν σε εντυπωσιακή φυσιογνωμία ικανή να τον προαγάγει τελικά σε σημαντικό σύμβουλο αλλά και "σύντροφο" του Φ. Ρούσβελτ το 1944, αλλά και 34ο Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ.

Η Επιτροπή αυτή διατηρήθηκε μέχρι το τέλος του 1945 έχοντας εξετάσει περίπου 1800 μάρτυρες και εκπονώντας περί τις 2.000 εκθέσεις παραβατικότητας.

Ιστορικό ίδρυσης

Το 1940 ο Τρούμαν, έχοντας επανεκλεγεί γερουσιαστής με το Δημοκρατικό Κόμμα του Φ. Ρούσβελτ, έτυχε σε κάποια οικία ν' ακούσει για μεγάλη αισχροκέρδεια που συνέβαινε στο χώρο των αμυντικών κατασκευών. Έτσι αποφασίζοντας ο ίδιος να δει τι συμβαίνει ξεκίνησε με το αυτοκίνητό του να επισκέπτεται διάφορες σχετικές εγκαταστάσεις εργοταξίων διαπιστώνοντας με θλίψη να επιβεβαιώνονται τα όσα είχε ακούσει. Έχοντας διανύσει περισσότερο από 16.000 χλμ. στη περιοχή της Φλόριντα επέστρεψε στην Ουάσιγκτον όπου και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο τον οποίον και ενημέρωσε σχετικά εισηγούμενος στην αρχή διορθωτική νομοθεσία.

Εξετάζοντας ο Πρόεδρος κατά πόσο αυτή η αποκάλυψη θα δημιουργούσε ιδιαίτερα προβλήματα στην πολιτική του τελικά αποφάσισε τη σύσταση ειδικής ερευνητικής επιτροπής με ψήφιση από τη Γερουσίας. Έτσι στις 10 Φεβρουαρίου του 1941 ο Τρούμαν ενημερώνοντας σχετικά τη Γερουσία εισηγούμενος τη σύσταση ειδικής επιτροπής η Γερουσία, φέρνοντας το θέμα προς ψήφιση την 1 Μαρτίου του 1941, ψήφισε ομόφωνα τη σύστασή της ορίζοντας πρόεδρο αυτής τον Χ. Τρούμαν.

Επιτροπή Τρούμαν

Η Επιτροπή συγκροτήθηκε από μέλη και των δύο μεγάλων πολιτικών παρατάξεων με πλειονότητα των Δημοκρατικών, λαμβάνοντας έτσι χαρακτήρα διακομματική. Την επιλογή των μελών έκανε ο ίδιος ο Τρούμαν λαμβάνοντας υπόψη την εντιμότητα, αξιοπιστία και την επαγγελματική ευσυνειδησία τους για τον συγκεκριμένο σκοπό. Η επιτροπή πιστώθηκε μ΄ ένα ποσό 15.000 δολαρίων που μέσα σε τρία χρόνια ο προϋπολογισμός της έφθασε τα 360.000 δολάρια. Μέλη της επιτροπής ήταν οι Γερουσιαστές Τομ Κόναλυ, Κάρλ Χατς, Τζέιμς Μιντ, Μόνραντ Γουόλγκρεν, Τζόσεφ Μπωλ και Όουεν Μπρούστερ. Επίσης στην επιτροπή συμμετείχαν ως σύμβουλοι οι Ουγκ Φούλτον, Ρούντολφ Χάλευ και Έρμπερτ Μάλετζ.
Αίας Αθηνών

Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος "Αίας Αθηνών" υπήρξε βραχύβιο αθλητικό σωματείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1924 και πήρε μέρος στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών ως το 1928. Είχε ως έδρα το γήπεδο του Π.Σ. Γουδί.
Κάστρο Αλάρα

Το Κάστρο Αλάρα (τουρκικά : Alara Kalesi), είναι βυζαντινό κάστρο που βρίσκεται στην περιοχή της Αλάνια της Επαρχίας Αττάλειας στη νότια Τουρκία.
Το κάστρο χτίστηκε από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία τον 11ο αιώνα κι έπειτα έγινε το δυτικό φυλάκιο του αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας (1080 - 1375). Ο Σκοπός του ήταν να προστατεύσει τα καραβάνια από ληστείες που ακολουθούσαν το Δρόμο του Μεταξιού προς τη θάλασσα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300-400 μέτρων, το κάστρο ενσωματώνει μια ακρόπολη εντός των εξωτερικών τειχών. Το εσωτερικό του κάστρου είναι προσβάσιμο από μία σκάλα με 180 σκαλοπάτια χτισμένη πάνω στο βράχο. Γύρω από τη τη σκάλα υπάρχει μια δεξαμενή. Στην ακρόπολη βρίσκεται ένα παλάτι, εγκαταστάσεις διαμονής για την φρουρά, ένα τζαμί και ένα λουτρό σήμερα ερειπωμένα.
Βρίσκεται 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Μαναβγκάτ, 37 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αλάγια και 7 χιλιόμετρα μακριά από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Στην κορυφή ενός απόκρημνου πελώριου βράχου στην ανατολική όχθη του ποταμού Αλάρα, το κάστρο ήταν δύσκολο να κατακτηθεί. Ο άρχοντας του κάστρου το παρέδωσε ωστόσο μέχρι το 1232, όταν ο ίδιος συνειδητοποίησε ότι ο Σελτζούκος σουλτάνος του Ικονίου είχε κατακτήσει την Αλάνια.
Η περιφερειακή κυβέρνηση της Αττάλειας το 2011 αποφάσισε την αποκατάσταση του κάστρου και μετέπειτα άνοιγμα του στο κοινό ως ένα μέρος ενδιαφέροντος.
Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου

Ίδρυση

Η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPFP) ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1978, με την ονομασία «Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικών Ποδοσφαίρικών Σωματείων» (Liga Portuguesa de Clubes de Futebol Profissional).

Λογότυπο

Το λογότυπο της LPFP έχει διαφοροποιηθεί εν σχέση με το παρελθόν.