google/wiki40b huggingface dataset:
Παραγοντοποίηση

Παραγοντοποίηση φυσικών αριθμών

Σύμφωνα με το θεμελιώδες θεώρημα αριθμητικής κάθε φυσικός αριθμός μεγαλύτερος του 1 παραγοντοποιείται κατά μοναδικό τρόπο σε γινόμενο πρώτων παραγόντων. Δηλαδή σε αυτό το είδος δίνεται ένας φυσικός αριθμός α μεγαλύτερος του 1, ενώ ζητείται να βρεθούν πρώτοι αριθμοί β₁,β₂,β₃...,βν τέτοιοι, ώστε να ισχύει: 
Διατάσσουμε τους πρώτους αριθμούς κατά αύξουσα (ή φθίνουσα) σειρά. Αν ένας αριθμός επαναλαμβάνονται, τότε αυτός αντικαθίσταται από μια δύναμη με βάση τον αριθμό και εκθέτη ίσο τον αριθμό των φορών επανάληψης. Έτσι, προκύπτει μία έκφραση του τύπου:
όπου 
Αυτή η μορφή παραγοντοποίσης μπορεί να ονομαστεί ως συντμημένη μορφή γινομένου.
Μία μέθοδος με την οποία γίνεται η παραγοντοποίηση αριθμών στο χέρι είναι η μέθοδος με τις διαδοχικές διαιρέσεις. Σχεδιάζουμε μια μακριά κάθετη γραμμή και πάνω αριστερά της, γράφουμε τον αριθμό που θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε. Ξεκινώντας από το 2 και τον αρχικό αριθμό ελέγχουμε αν ο πρώτος αριθμός 2 διαιρεί τον αριθμό που θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε. Αν τον διαιρεί κάνουμε τη διαίρεση, κάτω από τον αριθμό γράφουμε το πηλίκο, το οποίο είναι ο νέος αριθμός τον οποίο θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε, ενώ δεξιά από τη γραμμή στο ύψος του διαιρετέου γράφουμε τον διαιρέτη. Αν δεν διαιρείται δε γράφουμε τίποτε και ελέγχουμε τον επόμενο κατά αύξουσα σειρά πρώτο αριθμό. Η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι να εμφανιστεί ως πηλίκο το 1. Ο αρχικός αριθμός ισούται με το γινόμενο των πρώτων αριθμών δεξιά της κάθετης γραμμής. Επιπλέον, οι παράγοντες είναι διατεταγμένοι κατά αύξουσα σειρά από πάνω προς τα κάτω, οπότε σχετικά εύκολα μπορούμε να τον γράψουμε σε συντετμημένη μορφή γινομένου. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η "μέθοδος του δέντρου", όπου ο αριθμός παραγοντοποιείται με τη διαδοχική ανάλυσή του σε γινόμενα μέχρι το δέντρο να καταλήξει σε γινόμενο πρώτων αριθμών.

Παραγοντοποίηση πολυωνύμων

Η παραγοντοποίηση πολυωνύμων αφορά τη γραφή ενός πολυωνύμου ως γινόμενο άλλων πολυωνύμων, και συγκεκριμένα πολυωνύμων με τις μικρότερες δυνατές τάξεις.

Κοινός παράγοντας κατά ομάδες(Ομαδοποίηση)

Όταν δεν έχουν όλοι οι όροι ενός πολυωνύμου κοινό παράγοντα, τότε μπορούμε να τους χωρίσουμε κατάλληλα σε δύο ή περισσότερες ομάδες (με το ίδιο πλήθος όρων), όπου κάθε ομάδα μπορεί στη συνέχεια να παραγοντοποιηθεί με κάποιον από τους γνωστούς τρόπους. Τα αποτελέσματα αυτών των παραγοντοποιήσεων μπορούν μερικές φορές να συνδυαστούν για να δώσουν ακόμα πιο απλές εκφράσεις. Για παράδειγμα, για να παραγοντοποιήοσυμε το πολυώνυμο
Ομαδοποιούμε σε ομάδες με ίσους όρους, 
Βγάζουμε το μέγιστο κοινό παράγοντα από κάθε ομάδα, 
Βγάζουμε κοινό παράγοντα

Εναλλακτικός τρόπος

Ένας διαφορετικός τρόπος για την παραγοντοποίηση αθροίσματος/διαφοράς n-οστών δυνάμεων (όπου n θετικός ακέραιος) είναι ο εξής:
Υποξείδιο του αζώτου

Το υποξείδιο του αζώτου ή πρωτοξείδιο του αζώτου, γνωστό και ως αέριο του γέλιου, ιλαρυντικό αέριο, νίτρο ή NOS, είναι χημική ένωση με χημικό τύπο Ν₂Ο η οποία ανήκει στα οξείδια του αζώτου. Σε θερμοκρασία δωματίου είναι άχρωμο, μη-εύφλεκτο αέριο, με ελαφρώς γλυκιά μυρωδιά και γεύση. Χρησιμοποιείται στη χειρουργική και την οδοντοϊατρική εξαιτίας της αναισθητικής και αναλγητικής δράσης του. Είναι γνωστό και ως αέριο του γέλιου επειδή προκαλεί ευφορία όταν εισπνεέται, μια ιδιότητα που έχει οδηγήσει να χρησιμοποιείται για διασκέδαση. Επίσης χρησιμοποιείται σαν οξειδωτικό μέσο στους πυραύλους και στους αγώνες αυτοκινήτων για να αυξηθεί η ισχύς των κινητήρων. Σε υψηλές θερμοκρασίες, το υποξείδιο του αζώτου είναι ισχυρό οξειδωτικό, παρόμοιο με το μοριακό οξυγόνο.
Το υποξείδιο του αζώτου μετατρέπεται σε μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ) όταν αντιδρά με άτομα οξυγόνου και στη συνέχεια το ΝΟ αντιδρά με το όζον. Έτσι, είναι ο κύριος φυσικά προερχόμενος ρυθμιστής του στρατοσφαιρικού όζοντος. Είναι επίσης κύριο αέριο του θερμοκηπίου και αέριος ρύπος. Σε χρονικό διάστημα 100 ετών, έχει 310 φορές μεγαλύτερο αντίκτυπο ανά μονάδα μάζας (δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης) σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα σύμφωνα με την EPA.
Άνδρος Κυπριανού

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Άνδρος Κυπριανού γεννήθηκε στον Στρόβολο στις 26 Οκτωβρίου 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και την ιταλική γλώσσα. Το 1976 απέκτησε πτυχίο πολιτικής μηχανικής από το Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ). Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα παιδαγωγικών στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου. Ακολούθησε μετεκπαίδευση σε θέματα τεχνολογίας του ξύλου στην Εκπαιδευτική Σχολή του Ρίμινι στην Ιταλία. Την περίοδο 1978-1988 εργοδοτήθηκε στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο. Αποχώρησε από το ΑΤΙ για να εργαστεί στο ΑΚΕΛ. Από τότε είναι επαγγελματικό στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Είναι νυμφευμένος με τη Σοφία Ποδινά και έχει μια κόρη και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Το 1974 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ. Το 1988 εργοδοτήθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ. Από το 1990 είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, από το 1995 είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και από το 2000 είναι μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου του ΑΚΕΛ την περίοδο 2003-2009.  Ήταν μέλος της Συμπλεγματικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Στροβόλου και μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λευκωσίας. 
Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου με το ΑΚΕΛ. 
Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 και στις βουλευτικές εκλογές του 2016. 
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και ένας εκ των αντιπροέδρων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για το έτος 2008. Είναι αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις και μέλος της Επιτροπής Επιλογής.
Στις 21 Ιανουαρίου 2019 εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, διαδεχόμενος τον Δημήτρη Χριστόφια. Επανεκλέχθηκε το 2010 και το 2015.
Χάρυβδη

Η Χάρυβδη ή Χάρυβδις ή ρουφήχτρα ή θαλάσσια δίνη σύμφωνα με το λεξικό Λίντελ-Σκοτ, όνομα αμφίβολης ετυμολογίας, είναι θηλυκό τέρας της ελληνικής μυθολογίας. Θεωρείται θυγατέρα του Ποσειδώνα και της Γαίας. Κατοικούσε στην ασιατική ακτή του πορθμού του Βοσπόρου (στην ευρωπαϊκή ακτή κατοικούσε ένα άλλο τέρας, η Σκύλλα) και ρουφούσε το νερό της θάλασσας τρεις φορές την ημέρα, καταπίνοντας μαζί διερχόμενα πλοία και ναυτικούς, και άλλες τρεις φορές έφτινε αυτό που ρουφούσε κατεστραμένο. Αργότερα οι μυθογράφοι μετέφεραν την κατοικία των δύο τεράτων στον πορθμό της Μεσσήνης μεταξύ Ιταλίας και Σικελίας.
Τόσο η Χάρυβδη όσο και η Σκύλλα εμπλέκονται στους μύθους του Οδυσσέα και των Αργοναυτών, οι οποίοι πέρασαν από τα στενά αυτά με μικρές απώλειες.
Όταν ο Οδυσσέας και οι συντρόφοι του έπρεπε να περάσουν από το πέρασμα που κατοικούσαν η Σκύλλα και η Χάρυβδη, η Κίρκη είχε συμβουλεύσει τον Οδυσσέα να περάσουν από την πλευρά της Σκύλλας, διότι αν παρασέρνονταν στα νερά της Χάρυβδις ούτε ο θεός Δίας δεν θα μπορούσε να τους σώσει.
Σπόρτινγκ Αλ Ριάντι Μπεϊρούτ

Άλλα

Στην σεζόν 2016-17 ο Βαγγέλης Ζιάγκος εργάστηκε στην Αλ Ριάντι ως βοηθός προπονητή.
1579 Χέρικ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χέρικ εκτιμάται σε 42,72 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι F, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0517. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Χέρικ γύρω από τον εαυτό του.
Ένι (γράμμα)

Το Ένι (ασομταβρούλι Ⴄ, νουσκούρι ⴄ, μχεντρούλι ე) είναι το 5ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 5.
Το Ένι συνήθως αντιπροσωπεύει το φωνήεν /e/, όπως την προφορά του ⟨e⟩ στην "embassy".
Γρανίτα

Γεύσεις και τρόποι παρασκευής

Οι πιο συνηθισμένες γεύσεις γρανίτας είναι αυτές που θυμίζουν φρούτα, με δημοφιλέστερες τις γεύσεις κεράσι, φράουλα, λεμόνι και πορτοκάλι, ενώ κυκλοφορούν πολλές παραλλαγές αυτών με γεύσεις αναψυκτικών, γλυκών ροφημάτων, ακόμη και αλκοολούχων ποτών. Για να φτιάξει κάποιος μια τύπου γρανίτα, αρκεί να τοποθετήσει στην κατάψυξη το αγαπημένο του ρόφημα έως ότου αυτό να παγώσει σε σημείο που να γίνει στερεό, ενώ πολύ δημοφιλείς είναι οι έτοιμες, μακρόστενες συσκευασίες που περιέχουν έτοιμο υγρό εμπλουτισμένο με τις απαραίτητες χρωστικές και μετά από λίγες ώρες στην κατάψυξη αποκτούν την μορφή της γρανίτας. Υπάρχουν, βέβαια, και επαγγελματικές μηχανές που συνήθως συναντάμε σε χώρους εστίασης που πωλούν γρανίτες, τα οποία παγώνουν γρήγορα το έτοιμο και σε μεγάλη ποσότητα υλικό και το διανέμουν σε ποτήρια, για να καταναλωθεί ως παγωμένο ρόφημα.
Κωνσταντίνος Γουλής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1886 στους Λιαπάδες και σπούδασε ιατρική.
Ο Γουλής (ή Πέπος) καταγόταν από το χωριό και εργάστηκε ως παιδίατρος στο νησί. 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 κατήλθε στον πολιτικό στίβο. Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και το 1946 και στη συνέχεια προσχώρησε στον  Ελληνικό Συναγερμό, με τον οποίο εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας το 1951 και Κέρκυρας-Παξών το 1952.
Πέθανε τον Ιούνιο του 1968.
Ωκεανία

Η Ωκεανία είναι μία από τις ηπείρους της Γης. Συνίσταται από χώρες και περιοχές του Ειρηνικού ωκεανού και την Αυστραλία. Σύμφωνα με την μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2019 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 42.128.000 κατοίκους.

Επισκόπηση

Η κύρια χρήση του όρου Ωκεανία είναι να περιγράψει μια ηπειρωτική περιοχή σαν την Ευρώπη ή την Αφρική που βρίσκεται μεταξύ της Ασίας και της Αμερικής, με την Αυστραλία ως κύρια μάζα γης. Το όνομα Ωκεανία χρησιμοποιείται για τη γεωγραφική διατύπωση περισσότερο από τον όρο Αυστραλία, γιατί αντίθετα με άλλα ηπειρωτικά συμπλέγματα είναι ο ωκεανός παρά η ηπειρωτική γη ο ενωτικός παράγοντας των διαφορετικών γαιών. Η Ωκεανία είναι το μικρότερο ηπειρωτικό σύμπλεγμα στη γη και το δεύτερο μικρότερο σε πληθυσμό μετά την Ανταρκτική.
Δήμος Αιτωλικού

Αρχική σύσταση-προσαρτήσεις

Ο δήμος Αιτωλικού σχηματίσθηκε με το Β.Δ. της 1ης (13) Οκτωβρίου 1835 (ΦΕΚ 19) «Περί σχηματισμού των δήμων της επαρχίας Μεσολογγίου…»
Κατατάχθηκε στη Β. τάξη  με πληθυσμό τότε 1517 κατοίκους  και έδρα το Αιτωλικό (Ανατολικόν). Ο δημότης ονομάστηκε Αιτωλικεύς.
Στο έμβλημα της σφραγίδας του δήμου, εικονίζονταν «κέρας Αμάλθειας», που σύμφωνα με αναγραφόμενο στη συλλογή σφραγίδων του ΕΛΙΑ σχόλιο προήλθε «… εκ του κατέχοντος τούτου Αχελώου παρά τω οποίω κείται και ο δήμος…». Σήμερα  στη σφραγίδα του δήμου δεν εικονίζεται το κέρας της Αμάλθειας, αλλά το νησάκι του Αιτωλικού με τα γεφύρια του.
Η αρχική σύσταση του δήμου περιελάμβανε το Αιτωλικό (Ανατωλικόν) με 1.500 κάτοικους και τον συνοικισμό «Κούντουρα» (νοτιοδυτικά του Αιτωλικού όπου και το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου του Κούνδουρου) όπου υπήρχαν κάτοικοι 17.
Στο δήμο Αιτωλικού προσαρτήθηκαν λίγο αργότερα τμήμα του δήμου Παραχελωίτιδος (Νεοχώριον, Μαγούλα, Μάστρου): η Συβίστα (του δήμου Μακρυνείας με το Β.Δ. 31 Δεκε3μβρίου 1874 – ΦΕΚ 9). Τα Μούσουρα, Κουντούρι, Άγιος Γεώργιος, Μονή Αγίας Παρασκευής, Αστροβίτσα, Παληομάλη, Μονή Ζωοδόχου Πηγής.

Κοινότητες που λειτούργησαν στο δήμο

Με το Β.Δ. της 27 Νοεμβρίου (9 Δεκεμβρίου) 1840 (ΦΕΚ 5/1841), «Περί συγχωνεύσεως των δήμων της επαρχίας Μεσολογγίου») τμήμα του δήμου Παραχελωίτιδος, συγχωνεύθηκε στο δήμο Αιτωλικού. Με τη νέα σύστασή του ο δήμος κατατάχθηκε στη Β. τάξη με πληθυσμό 2.907 κατοίκους και την ίδια έδρα.
Με το Β.Δ. της 30 Δεκεμβρίου 1865 (ΦΕΚ 14/1866), ανασυστάθηκε ο δήμος Παραχελωίτιδος και ανάκτησε το τμήμα που είχε προσαρτηθεί στο δήμο Αιτωλικού με τη συγχώνευση του 1840.
Επίσης αργότερα έγιναν κοινότητες και αποσπάστηκαν από το δήμο Αιτωλικού  η Συβίστα και τα Μούσουρα, οι οποίες κοινότητες σήμερα είναι πλέον δημοτικά διαμερίσματα του Καποδιστριακού δήμου Μεσολογγίου.  Ενώ η κοινότητα Νεοχωρίου (Παραχελωίτιδος), ενώθηκε με την κοινότητα Κατοχής και αποτελούν μαζί με τις:  Μαγούλα, Μάστρου, Γουριά, και  Πεντάλοφο το νέο Καποδιστριακό δήμο Οινιαδών με έδρα το Νεοχώρι.

Δήμος της περιόδου 1999-2010

Ο Καποδιστριακός δήμος Αιτωλικού περιλάμβανε, εκτός του Αιτωλικού τα δημοτικά διαμερίσματα (πρώην Κοινότητες): Αγίου Ηλία, Σταμνάς, Χρυσοβεργίου και των Φραγκουλαιϊκων. Συνολικά έχει πληθυσμό περίπου 8.000 κατοίκων:  εγγεγραμμένα άτομα στους εκλογικούς καταλόγους των  τελευταίων Εθνικών εκλογών  του 2004 είναι 7.736. Η απογραφή του 1991 δίνει συνολικά  7.744  και αυτή του 2001  7.279 (ακολουθεί σχετ. πίνακας).   Ο αριθμός των μελών του δημ. Συμβουλίου είναι 19. Η έκταση του δήμου είναι 129.305 χιλ. στρέμματα, εξ αυτών μικρό ποσοστό είναι ημιορεινό, ενώ τα  περισσότερα είναι εύφορη πεδινή έκταση όπου καλλιεργείται κατά το πλείστον η ελιά καλαμών, η ποιότητα της οποίας είναι αρίστη και ιδιαίτερα ονομαστή στο εμπόριο. Το 2010 με εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.
Ιωάννης Αληκάκης

Βιογραφία

Καταγόταν από πολυμελή και πλούσια οικογένεια των Ακουμιών της περιοχής του Αγίου Βασιλείου (εντός του σημερινού νομού Ρεθύμνης), η οποία αναφέρεται πως κατά την προεπαναστατική περίοδο ήταν κρυπτοχριστιανική. Το 1821, με την εξάπλωση της Ελληνικής επανάστασης και στην Κρήτη, ο Αληκάκης, όπως και ολόκληρη η οικογένεια του, φανέρωσε την πραγματική του πίστη και πολέμησε επί σειρά ετών ως επικεφαλής της οικογένειας του. Μετά το 1830 εγκαταστάθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, ωστόσο επέστρεψε στην Κρήτη κατά την επανάσταση του 1841. Το 1858 τραυματίστηκε σοβαρά σε μάχη με Τουρκοκρητικούς στα πλαίσια της επανάστασης του Μαυρογένη.
Απεβίωσε άπορος το 1860 στο Ρέθυμνο.
Αρσινόη της Μακεδονίας

Βιογραφία

Αρχικά ήταν παλλακίδα τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και λέγεται, ότι είχε δοθεί στον Λάγο, Μακεδόνα ευγενή, ενόσω ήταν ακόμη έγκυος στον Πτολεμαίο Α΄. Όμως αυτό είναι πιθανόν μετέπειτα μύθος, που κατασκευάστηκε για να δοξάσει τη Δυναστεία των Πτολεμαίων. Ο Πτολεμαίος Α΄ εθεωρείτο από τους Μακεδόνες ως γιος τού Φιλίππου Β΄. 
Αλλά και με άλλο τρόπο οι Πτολεμαίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους απογόνους της Δυναστείας των Αργεαδών: ισχυριζόταν, ότι η Αρσινόη ήταν κόρη τού Μελέαγρου, γιού τού Βάλακρου, γιού τού Αμύντα, γιού τού Αλεξάνδρου Α΄ της Μακεδονίας. Πάντως σύγχρονες έρευνες δείχνουν, ότι αυτό είναι κατασκεύασμα.
Χρήστος Μηλιώνης

Η σύλληψη του Καδή της Άρτας από τον Μηλιώνη

Ο Καδής της Άρτας Ιμπράημ εφέντης μετατέθηκε από τους ανωτέρους του στην Κόρινθο και με πλοίο ταξίδεψε από την Άρτα προς την Πάτρα. Λόγω όμως των ανέμων προσορμίθσηκε στο λιμάνι Μπελήμπεη στον Αμβρακικό και εγκαταστάθηκε προσωρινά σε ένα σπίτι ιδιοκτησίας του Μητροπολίτη Άρτας. Εκεί αιφνιδίως τον επισκέφθηκε ο Μηλιώνης με τους άνδρες του, κάτι που τρόμαξε τον Καδή. Όμως αφού τον καθησύχασαν την επομένη ο Καδής αναχώρησε με το πλοίο του, αλλά κατά τον πλου συνελήφθη από πλοιάρια του Μηλιώνη και οδηγήθηκε στο χωριό Αγιά της Πάργας.  Η Τουρκική πλευρά αντέδρασε αμέσως στέλνωντας τον μπουλούκμπαση Χουσεϊν Μπισμπίκη και μερικούς προκρίτους του Ξηρομερίου ενώ ζήτησε τη συνδρομή των Βενετών. Ο Μηλιώνης ζήτησε 1.000 τζεκίνια για να απελευθερώσει τους απαχθέντες ενώ απαίτησε και τον επαναδιορισμό του ως αρματολού του Ξηρόμερου. Οι Τούρκοι του αντιπρότειναν 300 τζεκίνια και τον επαναδιορισμό του. Αρχικά κατέληξαν σε συμφωνία και ενώ ο Μηλιώνης έφτανε στην Πρέβεζα, για κάποιον άγνωστο λόγο υπαναχώρησε και αύξησε το αντίτιμο της απελευθέρωσης σε 560 τζεκίνια. Τελικά οι Βενετοί παρενέβησαν στους Τούρκους οι οποίοι δέχθηκαν να δώσουν το ποσό που ζητούσε και απελευθερώθηκε ο Τούρκος καδής με τη συνοδεία του.

Το τέλος του Μηλιώνη

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σκοτώνεται ο Μηλιώνης είναι συγκεχυμένες. Από την αλληλογραφία μεταξύ Τούρκων αξιωματούχων της περιοχής του Ξηρομερίου πληροφορούμαστε πως ήταν στις προθέσεις των Τουρκικών αρχών της περιοχής να εξοντώσουν κάθε καπετάνιο ανυπότακτο προ αυτούς. Έτσι με δέλεαρ το αρματολίκι του Ξηρομέρου, ο Μηλιώνης προσκαλείται σε συνάντηση από τον Μουχτάρ Κλεισούρα, τον φίλο του Μηλιώνη Σουλεϊμάνη και τον κοτζάμπαση Μαυρομμάτης, στον Αρμυρό του Βάλτου. Εκεί το γίνεται η πρόταση να υποταχθεί στους Τούρκους για να λάβει το αρματολίκι του Ξηρόμερου, αρνείται και τελικά δολοφονείται.

Η επωνυμία του

Η επωνυμία του «Μηλιώνης» είναι μάλλον υπένδειξη, ότι ήταν οπλισμένος με ένα ομώνυμο μακρύκανο ντουφέκι, το μηλιόνι.
Άρδαλος

Στην ελληνική μυθολογία ο Άρδαλος ήταν γιος του θεού Ηφαίστου. Ο Άρδαλος λεγόταν ότι είχε εφεύρει το φλάουτο (πλαγίαυλο) και ότι είχε ανεγείρει ένα ιερό των Μουσών στην Τροιζήνα. Από το όνομά του προερχόταν η εκεί τοπική επίκληση των Μουσών ως Αρδαλίδες ή Αρδαλιώτιδες Μούσαι.
Αυτά αναφέρονται στο έργο του Παυσανία, όπως και σε κάποια δυσανάγνωστα σπαράγματα του έργου του Ησυχίου.
Τόμας Όραβετς

Βιογραφικό

Ο Τόμας Όραβετς γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1980 στην πόλη Ζιλίνα στη ΒΔ Σλοβακία. Ως το 2002 αγωνιζόταν με επιτυχία σε ομάδες της πατρίδας του. Από το 2002 ως το 2004 έπαιξε στην Τσεχία και την περίοδο 2004-05 στην αυστριακή Αντμίρα Βάκερ. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στον Πανιώνιο στον α΄ γύρο και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην πορτογαλική Μποαβίστα. Το 2006 επέστρεψε στη Σλοβακία, στην Αρτμέντια Πετρζάλκα, με την οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται στη Ζιλίνα, την ομάδα της γενέτειράς του.
Ο Όραβετς έχει αγωνιστεί στην εθνική Σλοβακίας 13 φορές.
Μιγκέλ Σεράνο

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Σαντιάγκο της Χιλής και εντάχθηκε αρχικά στο Κομμουνιστικό κίνημα και οι αναζητήσεις του, κινούνταν στον χώρο του Μαρξισμού. Γρήγορα όμως άλλαξε τις πολιτικές πεποιθήσεις περνώντας στο ναζιστικό κίνημα. Κομβικό σημείο για την μεταστροφή του προς το Ναζισμό ήταν λόγω της μαζικής σφαγής των νεολαίων οπαδών του ναζισμού από τις κυβερνητικές δυνάμεις της Χιλής το 1938. Μεταπολεμικά χρημάτισε πρέσβης της Χιλής στην Γιουγκοσλαβία, Αυστρία και Ινδία. Εκεί ήρθε σε επαφή με γνωστούς διανοούμενους όπως ο Έρμαν Έσσε και τον Κάρλ Γιούνγκ. Στήριξε το πραξικόπημα του Πινοσέτ και επιστρέφοντας στην Χιλή εγκαταστάθηκε μόνιμα. Διατηρώντας τις επιφυλάξεις του για τον Πινοσέτ μεταστράφηκε περισσότερο στον Ναζισμό. Μέχρι το τέλος τις ζωής του προασπιζόταν τον Ναζισμό ως έκφραση της απόπειρας της λευκής φυλής να επιβιώσει στον σύγχρονο κόσμο. Αρνούνταν συστηματικά την γενοκτονία των Εβραίων και θεωρούσε τον Χίτλερ ως τον τελευταίο Αβατάρ.

Πολιτική φιλοσοφία

Ο Σεράνο ονόμασε τη φιλοσοφία του Εσωτερικό Ναζισμό, την οποία χαρακτήρισε ως μια νέα θρησκευτική πίστη ικανή να αλλάξει τον υλιστικό άνθρωπο του σήμερα, σε ένα νέο ιδεαλιστικό ήρωα, δημιουργώντας έτσι μια νέα θρησκεία. Συγκεκριμένα η πολιτική θεωρία του είναι μια μείξη ρατσισμού, βόρειας μυθολογίας, θεοσοφισμού και ινδουισμού.  Το βιβλίο του Χίτλερ, Ο τελευταίος Αβατάρ κυκλοφόρησε το 1984 και ήταν αφιερωμένο στον Χίτλερ, ο οποίος υποτίθεται εγκαινίασε έναν νέο συγκρουσιακό πόλεμο Κόσμων. Στο βιβλίο αυτό ο Χίτλερ θεωρείται ως η δέκατη αβατάρα του θεού Βισνού που ενσαρκώθηκε για να τερματίσει την σκοτεινή εποχή φέρνοντας μια νέα. Ο Σεράνο ανέπτυξε ένα εξωπραγματικό σύνολο δοξασιών στις οποίες περιλαμβάνεται η Υπερβορεία, φαντασιώσεις για εξωγήινους προπάτορες της λευκής φυλής, ρατσιστικές και αντισημιτικές θέσεις και θέσεις για την διαχρονική σύγκρουση μεταξύ Εβραίων και Αρίων. Αποπειράθηκε επίσης να συνδέσει τις αρχαίες γερμανικές δοξασίες με τον Ινδουϊσμό.
Νταρ ες Σαλάμ

Ιστορία

Το 1859, ο Άλμπερτ Ρόσερ (Albert Roscher) από το Αμβούργο είναι ο πρώτος Ευρωπαίος που αποβιβάζεται στη Μζιζίμα («Υγιής πόλη»). Το 1866,ο σουλτάνος Σεγίντ Ματζίντ (Seyyid Madjid) από τη Ζανζιβάρη έδωσε το σημερινό όνομα της πόλης, που σημαίνει στα αραβικά «Οίκος της ειρήνης». Μετά από τον θάνατο του Ματζίντ το 1870, η πόλη παρήκμαζε, μέχρι την έλευση, το 1877, μίας γερμανικής εταιρείας αποικιακού χαρακτήρα, προερχόμενης από τις γερμανικές αποικίες της υπόλοιπης ανατολικής Αφρικής. Η ανάπτυξη της πόλης διευκολύνθηκε από τον διοικητικό κι εμπορικό χαρακτήρα που έλαβε από την γερμανική ανατολική Αφρική και από τη βιομηχανική πρόοδο ως αποτέλεσμα της κατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής που εξυπηρετούσε όλη την περιοχή στις αρχές του 1900. Η γερμανική ανατολική Αφρική κατακτήθηκε από τους Άγγλους κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετονομάσθηκε Τανγκανίκα. Παρά ταύτα το Νταρ ες Σαλάμ συνέχισε να αποτελεί διοικητικό και εμπορικό κέντρο της επικράτειας. Σύμφωνα με τον βρετανικό κανονισμό, οι ξεχωριστοί ευρωπαϊκοί και αφρικανικοί τομείς θα έπρεπε να αναπτύσσονται σε μία απόσταση από το κέντρο της πόλης.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη διήλθε μία περίοδο ταχείας ανάπτυξης κι ευημερίας. Στο πολιτικό σκηνικό, συγκροτείται  η Εθνική Αφρικανική Ένωση της Τανγκανίκας(TANU), η οποία καταφέρνει να ανέλθει στην εξουσία και να οδηγήσει τη χώρα στη ανεξαρτησία από το “βρετανικό στέμμα” το Δεκέμβριο του 1961.
Το Νταρ ες Σαλάμ συνέχισε να λειτουργεί ως πρωτεύουσα ακόμα και μετά την ένωση Τανγκανίκας-Ζανζιβάρης το 1964, δημιουργώντας έτσι το σύγχρονο κράτος της Τανζανίας. Ωστόσο, το 1973, με διάφορες διατάξεις αποφασίσθηκε η μεταφορά της πρωτεύουσας στη Ντοντόμα, η οποία βρίσκεται πιο κεντρικά,στο εσωτερικό της Τανζανίας. Η διαδικασία μεταφοράς της πρωτεύουσας δεν έχει πλήρως επιτευχθεί ακόμα, καθώς το Νταρ ες Σαλάμ παραμένει η σημαντικότερη πόλη.

Οικονομία

Στην πόλη λειτουργεί η τσιμεντοβιομηχανία γερμανικών συμφερόντων Heidelberg Cement.
Παλαιός αιγιαλός

"Παλαιός αιγιαλός" είναι η ζώνη της ξηράς, που προέκυψε από τη μετακίνηση της ακτογραμμής προς τη θάλασσα, οφείλεται σε φυσικές προσχώσεις ή τεχνικά έργα και προσδιορίζεται από τη νέα γραμμή αιγιαλού και το όριο του παλαιότερα υφιστάμενου αιγιαλού (βλ. ν. 2971/01 αρ. 1). Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 3 του ν. 2971/01 " Η Επιτροπή καθορίζει την παλαιά θέση του αιγιαλού, που υπήρχε μέχρι το έτος 1884 αν υφίστανται κατοχές ιδιωτών, αλλά και προγενέστερα εάν δεν υφίστανται τέτοιες κατοχές, εφόσον η θέση του παλαιού αιγιαλού προκύπτει από ενδείξεις επί του εδάφους ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία εξαιρουμένων των μαρτυρικών καταθέσεων". Ο "παλαιός αιγιαλός" είναι δημόσιο κτήμα αλλά ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και ως εκ τούτου δεν έχει κοινόχρηστο χαρακτήρα, ενώ είναι δυνατόν να παραχωρηθεί, ενοικιασθεί ή και πωληθεί. Για τον καθορισμό της ζώνης του παλαιού αιγιαλού λαμβάνται υπόψη φυσικές ενδείξεις του εδάφους όπως η αμμώδης ή αργιλώδης σύσταση, τυχόν ελώδεις ή βαλτώδεις εκτάσεις συνεχόμενες του αιγιαλού, αεροφωτογραφίες, χάρτες και διαγράμματα διαφόρων ετών, γεωλογικές μελέτες και άλλα επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία, ενώ αποκλείονται οι μαρτυρικές καταθέσεις, μετά την εφαρμογή του ν. 2971/01.
Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μάρλμπορω Χάουζ και ήταν γιος του πρίγκιπα της Ουαλίας και μετέπειτα βασιλιά Εδουάρδου Ζ΄ και της πριγκίπισσας της Ουαλίας και μετέπειτα βασίλισσας Αλεξάνδρας, κόρη του βασιλιά της Δανίας Χριστιανού.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο τον Μάιο του 1910 και τον επόμενο χρόνο ταξίδεψε στην Ινδία. Ήταν ο μοναδικός βασιλιάς του Ηνωμένου Βασιλείου που επισκέφθηκε την Ινδία. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πραγματοποίησε τουλάχιστον 400 επισκέψεις στα στρατεύματα και 300 στα νοσοκομεία ενισχύοντας έτσι το ηθικό των στρατιωτών του. Το 1917 αποποιήθηκε το γερμανικό όνομα της δυναστείας, "Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα" και παραιτήθηκε από κάθε γερμανικό τίτλο, αλλάζοντας παράλληλα το όνομα της δυναστείας του σε "Ουίνδσορ".
Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου του 1936 στη βασιλική κατοικία Σάντρινγχαμ στο Νόρφολκ και ενταφιάστηκε στο κάστρο του Ουίνδσορ.
Γενικές εκλογές στη Γουιάνα 2015

Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουιάνα στις 11 Μαΐου 2015, ταυτόχρονα με τις περιφερειακές εκλογές.

Πλαίσιο

Οι εκλογές προκηρύχτηκαν ως αποτέλεσμα του αδιεξόδου στο οποίο περιήλθαν ο πρόεδρος Ντόναλντ Ράμοταρ και η Εθνοσυνέλευση. Ειδικότερα, ο πρόεδρος αψήφησε τις περικοπές των δαπανών που είχαν επιβληθεί από την Εθνοσυνέλευση, με αποτέλεσμα η τελευταία να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του προέδρου. Ο Ράμοταρ συνακόλουθα ανέστειλε τη λειτουργία της Εθνοσυνέλευσης τον Νοέμβριο του 2014 και την διέλυσε 3 μήνες αργότερα. Η ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ανακοινώθηκε από τον Ράμοταρ στις 20 Ιανουαρίου 2015.

Εκλογικό σύστημα

Τα 65 αιρετά μέλη της Εθνοσυνέλευσης αναδείχθηκαν με ψηφοφορία, με τη χρήση κλειστών λιστών και με αναλογική εκπροσώπηση από μια μονή πανεθνική περιφέρεια 40 εδρών και 10 μικρότερες περιφέρειες με συνολικά 25 έδρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με την απλή αναλογία.