google/wiki40b huggingface dataset:
Ιβάν Ασέν Γ΄

Βιογραφία

Ήταν γιος του Μίτσο της Βουλγαρίας και της Μαρίας των Ασέν, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της Ειρήνης Αγγελίνας. Η Ειρήνη Αγγελίνα ήταν κόρη του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα Αγγέλου, δεσπότη της Ηπείρου. 
Φοβούμενος τη γρήγορη επιτυχία του Ιβάιλο της Βουλγαρίας, ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος κάλεσε τον Ιβάν, γιο του Μίτσο πρώην βασιλιά της Βουλγαρίας στην Αυλή του, του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη και τον νύμφευσε με την μεγαλύτερη κόρη του Ειρήνη το 1277/78. Ο Μιχαήλ Η΄ έστειλε αρκετά Ρωμαϊκά στρατεύματα για να βοηθήσουν το Ιβάν να καταλάβει το θρόνο. Ο Ιβάιλο νίκησε μερικά από αυτά, αλλά αποκλείστηκε στα Σίλιστρα (Drastar) από τους Μογγόλους, συμμάχους του Μιχαήλ Η΄. Τότε οι Ρωμαϊκές δυνάμεις πολιορκούσαν την πρωτεύουσα Τάρνοβο και η τοπικοί άρχοντες, ακούγοντας τη φήμη ότι ο Ιβάιλο σκοτώθηκε στη μάχη, παρέδωσαν την πόλη. Έτσι το 1279 ο Ιβάν Γ΄ έγινε δεκτός ως "τσάρος" των Βουλγάρων και για να εδραιώσει τη θέση του πάντρεψε την αδελφή του Μαρία με τον Βουλγαρο-Κουμάνο ευγενή Γεώργιο Τέρτερ. Ωστόσο δεν κατάφερε να κυριαρχήσει σε όλη τη Βουλγαρία: ο Ιβάιλο εμφανίστηκε εμπρός από τα τείχη του Τάρνοβο και νίκησε δύο Ρωμαϊκά στρατεύματα, που είχαν έλθει να ανακουφίσουν την πόλη.
Ο Ιβάν Γ΄ και η Ειρήνη Παλαιολογίνα, απελπισμένοι ότι θα επιτύχουν, πήραν θησαυρούς από το θησαυροφυλάκιο και διέφυγαν κρυφά στη Μεσημβρία (Nesebăr) και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Μιχαήλ Η΄, οργισμένος από τη δειλία τους, αρνιόταν για ημέρες να τους δεχθεί. Το 1280/81 ο Ιβάν Γ΄ ταξίδευσε στη Χρυσή Ορδή, όπου ανταγωνίστηκε τον Ιβάιλο στην υποστήριξη των Μογγόλων. Αν και ο αρχηγός τους Νογκάι Χαν σκότωσε τον Ιβάιλο, δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει τον Ιβάν Γ΄ στη Βουλγαρία. Ο Ιβάν Γ΄ επέστρεψε στην οικογενειακή κτήση στην Τρωάδα, όπου απεβίωσε εξόριστος το 1303.
Μπεν Φόστερ

Πρώτα χρόνια

Ο Φόστερ γεννήθηκε στη Βοστώνη, στην Μασαχουσέτη, και είναι ο γιος των ιδιοκτήτων εστιατορίου Γκίλιαν Κίργουαν (το γένος Στέρλινγκ) και του Στίβεν Φόστερ. Περιέγραψε τους γονείς του ως "πνευματικά ελεύθεροι, Βιετναμέζοι διαμαρτυρόμενοι χίπηδες". Έχει έναν νεότερο αδερφό, τον Τζον, που είναι επίσης ηθοποιός. Όταν ο Φόστερ ήταν τεσσάρων χρονών, η οικογένεια του επανατοποθετήθηκε στο Φέρφιλντ, Ιόβα, μετά την ληστεία στο σπίτι τους στη Βοστώνη ενώ ήταν παρών.
Ο Φόστερ μεγάλωσε στην Εβραϊκή θρησκεία του πατέρα του. H θετή γιαγιά του μετανάστευσε από τη Ρωσία για να δραπετεύσει από τους πόγκρομς το 1923. Ο Φόστερ εξασκείται στην Υπερβατική Ιατρική, και ενώ ζούσε στο Φέρφιλντ, φοίτησε στο Maharishi School της Εποχής του Διαφωτισμού.

Καριέρα

Ο Φόστερ ξεκίνησε να δουλεύει ως ηθοποιός όταν ήταν δεκαέξι χρονών. Ο Φόστερ παράτησε το λύκειο και μετακινήθηκε στο Λος Άντζελες για να συνεχίσει την καριέρα του. Το 1996 και το 1997, εμφανίστηκε στις τηλεοπτικές σειρές Flash Forward και είχε ένα ανεπιτυχές κοινό για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Ντόνι Ντάρκο του Ρίτσαρντ Κέλι. Στα επόμενα τρία χρόνια, ο Φόστερ ανέκτησε μικρούς όλους σε τηλεταινίες όπως επίσης σε δύο επεισόδια στις τηλεοπτικές σειρές Freaks and Geeks.
To 2001, συμμετείχε στην ταινία Ξεπέρασε το. Ο Φόστερ είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο του Ράσελ Κόργουιν (22 επεισόδια) στις Αρχικές Σειρές του HBO, με τίτλο Έξι Πόδια Κάτω.. Αφού εμφανίστηκε στις ταινίες 11:14 και στο ο Τιμωρός, ο Φόστερ εμφανίστηκε στο Όμηρος μαζί με τον Μπρους Γουίλις τον Κέβιν Πόλακ και την Μισέλ Χορν. Το 2006 ο Φόστερ εμφανίστηκε στο X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση στο ρόλο του Άγγελου / Γουόρεν Γουόρθινγκτον ΙΙΙ. Στο εγκληματικό θρίλερ Σκύλος Άλφα, έπαιξε τον χαρακτήρα Τζέικ Μαζουρσκι και πρόσθεσε σταγόνες γλαυκώματος στα μάτια του για να υποκριθεί την εμφάνιση του εθισμένου από τα ναρκωτικά στην ταινία. Το 2007, έπαιξε τον ψυχρόαιμο δολοφόνο Τσάρλι Πρινς στην κριτικά αναγνωρισμένη καουμπόικη ταινία 3:10 στο Γιούμα.
Ποταμός Λεοντίδας

Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή

Οι δύο δήμοι του άστεως, η ύπαρξη των οποίων επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλη αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχαν στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). ως εξής: Με 2 βουλευτές ο δήμος του Καθύπερθεν Ποταμού (Άνω Ποταμού) και με 1 ή 2 βουλευτές ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού) ενσωματώθηκε στην Δημητριάδα φυλή με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Ενώ ο δήμος του Καθύπερθεν Ποταμού (Άνω Ποταμού) παρέμεινε στην Λεοντίδα φυλή, με 2 βουλευτές. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος του Υπένερθεν Ποταμού (Κάτω Ποταμού) επανήλθε ξανά στην Λεοντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας). Για τις δυο αυτές τελευταίες περιόδους είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων και των δυο δήμων ή αν είχαν ενοποιηθεί σε ένα δήμο.
Αντίστοιχα ο παράλιος δήμος του Ποταμού Δειραδιωτών, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται επίσης από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Αντιγονίδα φυλή με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Λεοντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Ποταμών του άστεως

Ο δημότης και των δυο δήμων του αρχαίου Ποταμού, του άστεως ονομαζόταν Ποτάμιος, και ξεχώριζε με τον προσδιορισμό του σε ποιον δήμο ήταν: Υπένερθεν Ποταμός (Κάτω Ποταμός)  ή Καθύπερθεν Ποταμός (Άνω Ποταμός).

Προσωπικότητες από τους Ποταμούς του άστεως

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τους δυο δήμους των Ποταμών του άστεως, όπως Βίων ο Ποτάμιος γιος του Ευβίου, Γλαυκίας ο Ποτάμιος γιος του Μένωνος, ο βουλευτής Δημοκλής ο Ποτάμιος Καθύπερθεν γιος του Αντικλέους, Δημοκράτης ο Ποτάμιος γιος του Σιμύλου, ο ταμίας του ιερού της Αθηνάς Δημοχάρης ο Ποτάμιος γιος του Σιμύλου, ο Διειτρέφης ο Ποτάμιος, ο βουλευτής Διοπείθης ο Ποτάμιος, ο στρατηγός στην κληρουχία της Σάμου Δίων ο Ποτάμιος κ.α.
Δήμος Βελβεντού

Επανασύσταση δήμου (2019)

Η διάσπαση του δήμου Σερβίων - Βελβεντού αποτελούσε πάγιο αίτημα των κατοίκων του δήμου από την εποχή που εφαρμόστηκε το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Έτσι, με τροπολογία που παρουσιάστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2019 από το Υπουργείο Εσωτερικών, αποφασίστηκε η διάσπαση του Δήμου, από τον Σεπτέμβριο του 2019 και με την ανάληψη των νέων δημοτικών αρχών που προέκυψαν από τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές 2019, σε:
Δήμο Σερβίων και
Δήμο Βελβεντού με έδρα το Βελβεντό, που περιλαμβάνει μόνο την δημοτική ενότητα Βελβεντού (επανασυστήνεται ο πρώην καποδιστριακός δήμος, με το σχέδιο Κλεισθένης).
Πρώτος δήμαρχος του επανασυσταθέντος δήμου Βελβεντού εξελέγη το 2019 ο Εμμανουήλ Στεργίου.
Αλέξης Διαμαντόπουλος

Βίος

Ο Αλέξης Διαμαντόπουλος γεννήθηκε το 1913. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βασιλέιας και Οξφόρδης. Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε καθηγητής Δραματολογίας και Ιστορίας Ευρωπαϊκού θεάτρου από το 1970 -1986 και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου από το 1973. Υπήρξε συνεργάτης των εφημερίδων Το Βήμα, Μεσημβρινή και Η Καθημερινή. και της Encyclopaedia Britanica (1972-1973)
Νουακσότ

Γεωγραφία

Η πόλη είναι τοποθετημένη στο δυτικό άκρο της ερήμου Σαχάρα, στην ακτή του Ατλαντικού ωκεανού.
Η ανοικοδόμησή της αναπτύχθηκε έτσι, ώστε η πόλη απλώνεται σε μεγάλη έκταση με λιγοστά ψηλά κτίρια.
Το Νουακσότ είναι χτισμένο γύρω από μία αλέα, τη λεωφόρο Αμπντ-αν Νασίρ, η οποία εκτείνεται διαμέσου του κέντρου της πόλης και οδηγεί στο αεροδρόμιο. Οι οδοί ονομάζονται κατά το γαλλικό πρότυπο, και φέρουν τα ονόματα σημαντικών Μαυριτανών καθώς και διεθνών προσωπικοτήτων της δεκαετίας του '60, όπως - Avenue de Gaulle, Avenue Kennedy, και Avenue Lumumba.
Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ 33 °C και 13 °C, και η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι της τάξεως των 178 mm.

Ιστορία

Όντας ένα μικρό ψαροχώρι μέχρι το 1958, το Νουακσότ δεν αναφέρεται ιδιαίτερα στην ιστορία. Πιθανολογείται ότι η περιοχή είναι τόπος καταγωγής το μουσουλμάνων Βερβέρων Αλμοραβιδών.
Παρ' όλο το όνομά της, το οποίο βασίζεται σε μία βερβερική έκφραση που σημαίνει περιοχή των ανέμων, η πόλη επιλέχθηκε ως πρωτεύουσα για το ήπιο κλίμα της και τη κεντρική θέση της στο βιώσιμο τμήμα της χώρας.
Η Μαυριτανία ήταν τμήμα της γαλλικής αποικίας Γαλλική Δυτική Αφρική, και δεν είχε κάποια πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια των αποικιακών χρόνων. Το 1957, αυτή η παραθαλάσσια μικρή πόλη με το λιμάνι καθορίστηκε πρωτεύουσα της νέας χώρας, και ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανοικοδόμησης αύξησε τον πληθυσμό στους 15.000. To 1958 η Μαυριτανία έγινε αυτόνομη δημοκρατία της Γαλλικής Κοινότητας, και με τη διάλυση αυτού του οργανισμού μετά το 1962, το Νουακσότ έγινε πρωτεύουσα του ανεξάρτητου κράτους.
Η πόλη είχε ραγδαία ανάπτυξη, βοηθούμενη και από το βορειοαφρικάνικο ρεύμα από τις αρχές της δεκαετίας του '70. Πολλοί μετακόμισαν στην πόλη σε αναζήτηση μίας καλύτερης ζωής.

Δημογραφία

Σήμερα ο πληθυσμός του Νουακσότ ανέρχεται περίπου στους 881.000 κατοίκους. Η πόλη αριθμούσε μόλις 20.000 το 1969 και 150.000 το 1980. Είναι δύσκολη η ακριβής καταμέτρηση του πληθυσμού, καθ' ότι μέρος αυτού είναι νομάδες.
Παρ' ότι το Ισλάμ είναι η επίσημη θρησκεία της Μαυριτανίας, στο Νουακσότ βρίσκεται ένας καθολικός ναός, ο καθεδρικός του Αγίου Ιωσήφ.

Νερό

Το βραχώδες υπέδαφος του Νουακσότ περιείχε μεγάλα αποθέματα πόσιμου νερού, γνωστά και ως Λίμνη Τράρζα, τα οποία όμως στερεύουν λόγω της μεγάλης ανάπτυξης της πόλης.

Πολιτισμός

Στο Νουακσότ εδρεύει η Εθνική Βιβλιοθήκη και η Εθνική Αρχειοθήκη. Υπάρχει επίσης το Μουσείο του Νουακσότ.

Εκπαίδευση

Στο Νουακσότ εδράζει το Πανεπιστήμιο του Νουακσότ, το μοναδικό πανεπιστήμιο της Μαυριτανίας, με έτος ίδρυσης το 1981. Άλλα ιδρύματα ανώτερης εκπαίδευσης είναι η Εθνική Σχολή Διοίκησης και το Εθνικό Ινστιτούτο Ανώτερων Ισλαμικών Σπουδών.
Υπάρχουν πολλά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία, καθώς και το Διεθνές Αμερικάνικο Σχολείο του Νουακσότ.
Πολωνιούχο λίθιο

Κρυσταλλική δομή

Όπως το πολωνιούχο νάτριο, το Li₂Po έχει την αντιφθοριακή δομή .
Αϊσέ Χατούν

Ζωή

Η Αισέ Χατούν γεννήθηκε περί το 1453. Ήταν κόρη του Αλλαουντέβλε Μποζκούρτ Μπέη (Alleüddevle Bozkurt Bei), ενδέκατου μπέη των Δουλκαρίδων, περιοχή που βρισκόταν ανάμεσα στο Ελμπιστάν και το Καχραμανμαρά. Η Αισέ Χατούν παντρεύτηκε τον Βεγιαζίτ Β΄ το 1469 στην Αμάσεια και πέθανε το 1504 πολλά χρόνια πριν γίνει Σουλτάνος ο Σελίμ Α΄.
Σύμφωνα με ένα μύθο η Αισέ Χατούν ήταν η πραγματική μητέρα του Σελίμ Α'. Ορισμένοι υποστήριζαν αυτό τον μύθο, αλλά μετά από σύγχρονες έρευνες διαπιστώθηκε πως η πραγματική μητέρα του Σελίμ Α΄ ήταν η Γκιούλμπαχάρ Χατούν. Ο Σελίμ, μετά τον θάνατο της Αισέ Χατούν, έχτισε στην Τραπεζούντα όπου πέθανε η Αισέ, το Χατουνιέ Τζαμί προς τιμήν της. Επίσης Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν έλεγαν την πρώτη σύζυγο του Σελίμ Α΄ που ήταν επίσης μητέρα του Σουλεϊμάν Α΄.
Δημόσια Ραδιοφωνία

Ιστορικό

Η πορεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, η οποία καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ιστορίας, αρχίζει το 1938 με την ίδρυση του Ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών (ΡΣΑ), που μετεξελίχθηκε το 1945 σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και το οποίο μετονομάστηκε σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως (ΕΙΡΤ) τον Δεκέμβριο του 1970, περιλαμβάνοντας πλέον και τηλεοπτικούς σταθμούς και με τον Νόμο 1730/1987 δημιουργήθηκε η ΕΡΤ Α.Ε., η οποία καταργήθηκε στις 11 Ιουνίου του 2013 και επαναλειτούργησε ως συνέχεια της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. στις 11 Ιουνίου 2015.

Ίδρυση

Αφού ιδρύθηκε μόνο η Δημόσια Τηλεόραση, το καλοκαίρι του 2013 δεν υπήρχε μεταβατικός φορέας ραδιοφωνίας στην Ελλάδα μέχρι στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 που ιδρύθηκε η Δημόσια Ραδιοφωνία. Την ίδια μέρα ξεκίνησε να εκπέμπει και το Πρώτο Πρόγραμμα. Το Τρίτο Πρόγραμμα ξεκίνησε να εκπέμπει στις 10 Μαρτίου 2014.

Σταθμοί

Η Δημόσια Ραδιοφωνία λειτουργούσε με δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς της πρώην ΕΡΤ, Πρώτο Πρόγραμμα και Τρίτο Πρόγραμμα.
Κάρχα (μπαχαρικά)

Το Κάρχα (Αγγλικά Karha), είναι ένα μείγμα μπαχαρικών που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του Τσάι μασάλα (Τσάι μπαχαρικών), επίσης γνωστού και ως Τέιον τσάι (Chai Tea).
Το Κάρχα μπορεί να περιέχει: Φύλλα τσαγιού, Μπαχάρι, Κάρδαμο, Κανέλα, Γαρίφαλο, ρίζα πιπερόριζας, Μέλι, Μοσχοκάρυδο, Πιπερόκοκκο, Αστεροειδή γλυκάνισο, Βανίλια και άλλα μπαχαρικά.
Σέρι Μάρτελ

Μάνατζερ

Η Σέρι ξεκίνησε την επαγγελματικής καριέρα στον χώρο του κατς, το 1980, ως μάνατζερ ανδρών παλαιστών, σε μικρότερες εταιρείες πάλης, στην ανεξάρτητη σκηνή. Παράλληλα, δεχόταν μαθήματα πάλης από την Φάμπιουλους Μούλαχ. Όταν ξεκίνησε να παλεύει κιόλας, μοίρασε διαστήματα της καριέρας της, στην προσωπική της καριέρα και στους παλαιστές που ήταν μάνατζερ.

Παλαιστής

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ξεκίνησε να παλεύει AWA. Από το 1987 έως το 1993 αγωνίστηκε για το WWF, ενώ παράλληλα συνέχισε ως μάνατζερ. Πέρασε για λίγο και από τα Extreme Championship Wrestling και World Championship Wrestling.

Διακρίσεις

Το 1985 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών στην εταιρεία AWA. Στο WWF/E κατέκτησε το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών. Το 2006 εισήχθη στο WWE Hall of Fame προς τιμήν της συνεισφοράς της στον χώρο του κατς.
Πιερία Συρίας

Πιερία ήταν όνομα περιοχής της Συρίας των ελληνιστικών χρόνων.
Θεωρείται ότι ενώ το όνομα Σελευκίδα αναφερόταν στο βόρειο τμήμα της σημερινής Μέσης Ανατολής, με το όνομα Πιερία αναφερόταν το νότιο τμήμα των βουνών Αμανός (σημερινά Νούρ - Nur της Τουρκίας) τα οποία χώριζαν την Αντιόχεια από τη θάλασσα. Στους πρόποδες των βουνών αυτών βρισκόταν η Σελεύκεια η Πιερία. Βρίσκεται λοιπόν στο νότιο τμήμα της σημερινής Τουρκίας, στα σύνορά της με την Συρία.
Πρόεδρος της Λευκορωσίας

Εξουσίες και καθήκοντα

Τα άρθρα 84 και 85 ορίζουν τα επίσημα πολιτικά, κοινωνικά και εθνικά καθήκοντα που εναπόκεινται στον πρόεδρο. Εκτός από τις απαριθμούμενες εξουσίες, ειδική ρήτρα επιτρέπει στον πρόεδρο να χρησιμοποιεί άλλες εξουσίες που του έχουν παραχωρηθεί είτε από το εθνικό δίκαιο είτε από άλλα τμήματα του συντάγματος.
Μέρος των προνομίων του προέδρου είναι το δικαίωμα πρόσκλησης εθνικών δημοψηφισμάτων και η σύγκληση τακτικών και έκτακτων εκλογών για το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Δημοκρατίας και για τοπικά αντιπροσωπευτικά όργανα. Μπορεί επίσης να διαλύσει τα σώματα του Κοινοβουλίου, όπως του επιτρέπει το Σύνταγμα. Είναι καθήκον του να διορίζει πρωθυπουργό με τη συγκατάθεση της Βουλής και να αποφασίζει για τη δομή της κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος υπογράφει τα νομοσχέδια και έχει το δικαίωμα να τα επιστρέψει, πλήρως ή μερικώς, με ενστάσεις προς το Κοινοβούλιο. Επίσης, διορίζει - και μπορεί να απολύσει - τους αντιπροέδρους της κυβέρνησης, τους υπουργούς και άλλα μέλη της και αποφασίζει σε περιπτώσεις παραίτησης της κυβέρνησης ή οποιουδήποτε μέλους της. Με τη συγκατάθεση του Συμβουλίου της Δημοκρατίας ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τον οποίο μπορεί να απολύσει, καθώς και άλλους δικαστές. Εκφωνεί ετήσια διαγγέλματα στο Κοινοβούλιο και έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στις συνόδους του Κοινοβουλίου και των οργάνων του. Σε περιπτώσεις απεργίας, έχει το δικαίωμα, σε περιπτώσεις που ορίζονται από το νόμο, να αναβάλει ή να αναστείλει την απεργία για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες. Σε διεθνείς υποθέσεις, καθήκον του είναι να διεξάγει διαπραγματεύσεις και να υπογράφει διεθνείς συνθήκες, καθώς και να διορίζει και να ανακαλεί διπλωμάτες και διπλωματικούς υπαλλήλους.
Σταμάτα

Η Σταμάτα είναι δημοτική κοινότητα του Δήμου Διονύσου στην Ανατολική Αττική, μαζί με τον Άγιο Στέφανο, τη Δροσιά Διονύσου, το Διόνυσο, την Άνοιξη, τη Ροδόπολη Διονύσου και το Κρυονέρι. Ανήκει στο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών και έχει πληθυσμό 2.906 άτομα (απογραφή 2011) και έκταση 18,950 τ.χμ.
Περιβάλλεται από το καταπράσινο τοπίο του Πεντελικού όρους, ενώ ορισμένες γνωστές συνοικίες της περιοχής είναι η Αμυγδαλέζα, ο Εύξεινος Πόντος και η Προκόνησος. Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νότια της Λίμνης του Μαραθώνα, στις βόρειες πλαγιές του Πεντελικού όρους, σε υψόμετρο 370. Ο οικισμός Ραπεντώσα εκτείνεται νότια της Σταμάτας, σε ορεινή περιοχή, πάνω στο δρόμο Εκάλης-Νέας Μάκρης. Όταν η κοινότητα πρωτοκατοικήθηκε είχε αγροτικό χαρακτήρα και μόλις τα τελευταία χρόνια, με την ολοένα αυξανόμενη οικιστική ζήτηση στην Αττική, άρχισε σιγά σιγά να αποκτά οικιστικό χαρακτήρα. Η περιοχή της κοινότητας είναι κατάφυτη και αποτελεί σημαντικό τόπο παραθερισμού για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Κάτοικοι στις προηγούμενες απογραφές: 347 (1971), 664 (1981), της κοινότητας 689 (1981), 1635 (1991), 2475 (2001). 
Στο λόφο Μυγδαλέζας έχουν ανακαλυφθεί ερείπια τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής που χρονολογείται από τον 5ο-6ο αιώνα μ.Χ.
Η Μυγδαλέζα αποτελεί συνοικισμό που δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ανταλλαγή πληθυσμών.
Η Σταμάτα συνορεύει  με την Ροδόπολη, την Δροσιά, την Άνοιξη ,τον Άγιο Στέφανο ,τον Μαραθώνα και το Καπανδρίτι

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός της Σταμάτας ανήκε μέχρι το 1912 στον τότε διευρυμένο δήμο Μαραθώνος. Με την εφαρμογή της τότε διοικητικής διαίρεσης με την οποία καταργήθηκαν οι περισσότεροι διευρυμένοι δήμοι, η Σταμάτα εντάχθηκε στην νεοσύστατη κοινότητα Μαραθώνος στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1929. Την χρονιά αυτή η Σταμάτα αποσπάστηκε από την κοινότητα Μαραθώνος και αποτέλεσε έδρα ξεχωριστής κοινότητας στην οποία εντάχθηκαν επίσης οι οικισμοί Διόνυσος, Μπάλα (Ροδόπολη) και Ρωσσοχώρι (Δροσιά). Τα επόμενα χρόνια η έκταση της κοινότητας περιορίστηκε. Το 1950 η Δροσιά αποσπάστηκε σχηματίζοντας νέα κοινότητα, το 1965 αποσπάστηκε η Μπάλα σχηματίζοντας την κοινότητα Μπάλας (μετέπειτα κοινότητα Ροδόπολης) ενώ το 1974 ο Διόνυσος αποσπάστηκε από την κοινότητα και εντάχθηκε στην κοινότητα Μπάλας. Στη συνέχεια η κοινότητα Σταμάτας αμετάβλητη μέχρι το τέλος του 2010 οπότε και θα καταργηθεί και θα ενταχθεί στον νεοσύστατο δήμο Διονύσου
Στάφορντ Κριπς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 24 Απριλίου του 1889 και ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας, γιος του Βαρώνου Πάρμουρ, πολιτικού συντηρητικού μέλους της Βουλής των Κοινοτήτων. Σπούδασε αρχικά χημεία στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου και στη συνέχεια νομικά. Έλαβε μέρος στον Α' Π.Π. στο μέτωπο της Γαλλίας και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη δικηγορία.

Από το 1920 άρχισε ν΄ ασχολείται με την πολιτική, με την αριστερή παράταξη, αντίθετα από εκείνη του πατέρα του. Το 1930 εντάχθηκε στο Εργατικό κόμμα και τον επόμενο χρόνο με την νίκη του κόμματος διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας λαμβάνοντας και σχετικό τίτλο ιππότη. Από τότε και μέχρι το 1950 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής. Επιδεικνύοντας όμως φιλο-κομουνιστική στάση χωρίς όμως ν΄ αποχωρίζεται από την Ευαγγελική Εκκλησία καθώς και φιλογερμανική, το 1938 διαγράφηκε από το εργατικό κόμμα.
Όταν ξέσπασε ο Β' Π.Π. ο Τσώρτσιλ τον επέλεξε σύμβουλό του όπου και ξεκίνησε μια ιδιαίτερα σημαντική συνεργασία. Την περίοδο 1940 - 1942 μετά τη γνωστή Συμφωνία Μολότοφ - Ρίμπεντροπ, υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Μόσχα, όπου η προσφορά του στη δυτική συμμαχία κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντική. Τον Απρίλιο του 1942 μετέβη στην Ινδία ως εκπρόσωπος του Τσώρτσιλ για την επίλυση του ζητήματος της χώρας με κοινή συνεννόηση με τους Ινδούς πολιτικούς ηγέτες (Γκάντι, Παντίτ Νεχρού και Αλή Τζιννάχ)), πλην όμως αποφεύγοντας να δεσμευτεί για κάποιο χρονοδιάγραμμα παραχώρησης ανεξαρτησίας, η προσπάθειά του εκείνη απέτυχε με συνέπεια τρεις μήνες αργότερα να ξεσπάσει εκεί η υπό το όνομα "Quit India !" εξέγερση. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός της Δικαιοσύνης, ηγέτης της Βουλής των Κοινοτήτων, μέλος του Πολεμικού Συμβουλίου και υπουργός παραγωγής αεροσκαφών και αεροπορικού υλικού.
Μετα τη λήξη του πολέμου, το 1945, ξαναέγινε δεκτός στο Εργατικό κόμμα όπου και ανέλαβε την προεδρία του Board of Trade. Το 1946 κατάφερε μια μεγάλη εμπορική συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση πουλώντας μηχανές ρολς-ρόυς, ενώ τον ίδιο χρόνο μετέβη και πάλι στην Ινδία για τη διευθέτηση της ανεξαρτησίας που τελικά παραχωρήθηκε τον επόμενο χρόνο στις 14 - 15 Αυγούστου του 1947 με καθεστώς Ντομίνιον. Με την επιστροφή του ανέλαβε υπουργός Οικονομικών και μετά την παραίτηση του Ντάλτον, ανέλαβε το υπουργείο Θησαυροφυλακείου.

Η πολιτική του της περιόδου αυτής έμεινε γνωστή υπό την χαρακτηριστική ονομασία "Austerity". Για τα οικονομικά μέτρα που έλαβε και τις εθνικοποιήσεις που έκανε χαρακτηρίστηκε αρχιτέκτονας της αγγλικής οικονομικής ανάκαμψης. Τον Νοέμβριο του 1950 λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, όπου και αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή.

Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, στις 21 Απριλίου του 1952, στην Ελβετία έχοντας μεταβεί εκεί για ανάρρωση.
Ατόλη Τζόνστον

Η ατόλλη Τζόνστον είναι μη ενσωματωμένη περιοχή των Η.Π.Α. από το 1858 και βρίσκεται 1150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Χαβάης. Αποτελείται από ένα κραλλιογενή ύφαλο, δύο φυσικά νησιά, το Τζόνστον και το Σάντ, καθώς και από δύο τεχνητά νησιά, το Ακάου και το Χίκινα. Οι Η.Π.Α από το 1971 χρησιμοποιούν την ατόλλη για πυρηνικές δοκιμές και για καταστροφή χημικών και βιολογικών όπλων με αποτέλεσμα την μόλυνσή της. Από το 2000 οι Η.Π.Α έχουν δεσμευτεί να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την βάση και να φροντίσουν για την εξάλειψη της ρύπανσης. Η ατόλλη έχει επίσης ανακηρυχθεί καταφύγιο άγριων ζώων. Ο πληθυσμός της αποτελείται από προσωπικό των Η.Π.Α.
Σφυροβολία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

H σφυροβολία είναι ένα παλιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι.
Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα μόλις το 2000 στο Σίδνεϊ.

Αξιοσημείωτα

Στις πρώτες Ολυμπιάδες τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών των ΗΠΑ. Από το 1928 κυρίαρχοι έγιναν οι αθλητές της Ευρώπης. Από το 1960 ως το 1992 το άθλημα έγινε σοβιετική υπόθεση.
Μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Αμερικανός Τζον Φλάναγκαν με τρία συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1900, 1904, 1908) κι ένα ασημένιο στη ρίψη βάρους 25,4 κιλών (1904). Δύο χρυσά κατέκτησαν ο Ιρλανδός Πάτρικ Ο’Κάλαχαν (1928, 1932) και ο Σοβιετικός Γιούρι Σέντιχ (1976, 1980 και ασημένιο το 1988).