google/wiki40b huggingface dataset:
Χριστιανική Οργάνωση Ειρήνης

Η Χριστιανική Οργάνωση Ειρήνης (ΧΟΕ) είναι μια χριστιανική ορθόδοξη ομάδα, που ιδρύθηκε από τον Στυλιανό Γιαννετάκη το 1959. Η ομάδα λειτουργεί ακόμα και σήμερα υπό την εποπτεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Χ.Ο.Ε. μέσα από τα αυθεντικά κείμενά της παρουσίασε στο παρελθόν, σύμφωνα με τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, "σοβαρές δογματικές αποκλίσεις" από την Ορθόδοξη Εκκλησία "αναφερόμενες κυρίως στο Χριστολογικό, το Σωτηριολογικό και το Εσχατολικό δόγμα". Ανάμεσα σε άλλες αποκλίσεις, μοναδική ανάμεσα σε όλες τις χριστιανικές ομολογίες ήταν η πίστη στη δυνατότητα "αφθαρτοποίησης" του σώματος, δηλαδή ο ισχυρισμός ότι με την "πνευματικοποιημένη επιστήμη" ο πιστός έχει τη δυνατότητα να μην πεθάνει βιολογικά.
Σύμφωνα με τον Ορθόδοξο θεολόγο Γεώργιο Ψαλτάκη, οι άνθρωποι της Χ.Ο.Ε. παρουσιάζονταν ως Ορθόδοξοι, με σκοπό να αποκρύψουν τις κακοδοξίες τους. Σε εγκύκλιο της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης αναφερόταν ότι αποστολή της οργάνωσης είναι "η επανίδρυση της Εκκλησίας της Αποκαλύψεως, η συμπλήρωση των 144.000 εκλεκτών του Θεού και η δημιουργία των αξιωματούχων, που χρειάζονται για να ιδρυθεί το κράτος του Θεού πάνω στη γη".
Η Χ.Ο.Ε. ισχυρίζεται ότι οι αντίθετες με το δόγμα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συμπεριφορές και διδασκαλίες οφείλονταν σε προσωπικές απόψεις. Το 2003, η Γενική Συνέλευση της οργάνωσης διά αποφάσεώς της υπέβαλε συγγνώμη στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποκηρύσσοντας τις κακοδοξίες της και διακηρύσσοντας ότι εγκολπώνεται όλα τα δόγματα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ότι αποδέχεται την εποπτεία των εκκλησιαστικών αρχών της. Η Ιερά Σύνοδος με την ίδια εγκύκλιο όρισε υπέυθυνους για την δογματική και εκκλησιολογική εποπτεία της Χ.Ο.Ε. τους κατά τόπους Μητροπολίτες.
Λεωνίδας Γαλλής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1921 στο Δομοκό Φθιώτιδας. Σπούδασε ιατρική στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και μετεκπαιδεύθηκε στη Ρευματολογία στην Ιατρική Σχολή της Βιέννης. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ιατρός ρευματολόγος στο Νοσοκομεία Ασκληπιείο Βούλας αλλά σταδιοδρόμησε στο Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ (Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού). Από τους παλιότερους κλινικούς ρευματολόγους στη χώρα, διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας - ΕΡΕ τα έτη 1981 και 1982 και εξελέγη επίτιμος πρόεδρός της από τους συναδέλφους του. 
Πολιτεύθηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και του 1977.
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο εκδίδοντας μεταξύ άλλων επιστημονικά βιβλία για την ρευματολογία, ιστορικά για την περίοδο 1939 - 1949 και 13 τόμους Λαογραφίας με τίτλο "Χρονικά της Επαρχίας Δομοκού". 
Απεβίωσε στην Αθήνα το 2008.
Μερόπη Καλανταρίδου

Καριέρα

Η Καλανταρίδου ξεκίνησε την καριέρα της από τα τμήματα κορασίδων του Αρχέλαου Κατερίνης και μεταγράφηκε στον Άρη σε ηλικία 15 ετών. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε στην Α1 εθνική κατηγορία μέχρι το 2010, όταν ο Άρης υποβιβάστηκε για πρώτη φορά μετά το 1993.
Μετά από πέντε συνεχόμενες σεζόν στην Α2 εθνική κατηγορία, η ομάδα του Άρη επέστρεψε στην υψηλότερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος το 2015, με την Καλανταρίδου να είναι η παλαιότερη αθλήτρια του συλλόγου.
Κλοντιόνε

Βιογραφικά στοιχεία

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τους πρώτους βασιλείς. Από τα λίγα στοιχεία που έχουμε, μπορούμε να μιλήσουμε για μία φυλή, που ανήκε στα Γερμανικά φύλα· έφτασε και εγκαταστάθηκε στην αριστερή όχθη του Ρήνου και μαζί με άλλες φυλές διαχωρίστηκε από τους Γερμανούς, δημιουργώντας τα γαλλικά φύλα. Μία από αυτές τις φυλές ονομαζόταν Σάλιοι (Salii) και ένα κομμάτι τους οι Ρωμαίοι το ονόμαζαν Franchi από το affrancati, που σημαίνει ελεύθεροι. Αυτή η φυλή λέγεται, ότι το 431 είχε ήδη έναν βασιλιά και είχε αρχίσει να αφομοιώνει άλλα φύλα.
Αυτός ο πρώτος βασιλιάς για τον οποίο έχουμε κάποιες πληροφορίες, είναι ο Κλοντιόνε γνωστός και για τα μακριά, ξανθά μαλλιά του. Το 431 συμμάχησε με τους Ρωμαίους, με τον αρχηγό τους τον Έτσιο (Ezio), Ρωμαίο στρατηγό και διοικητή της Γαλατίας, στον πόλεμο που είχαν με τους Ούννους (Unni), οι οποίοι είχαν αρχηγό τον Αττίλα. Εκτός από αυτά δεν ξέρουμε πολλά άλλα πράγματα γι' αυτόν, που θεωρείται ο πρώτος Γάλλος βασιλιάς, μόνο ότι πιθανοί γονείς του είναι ο Faramondo και η πριγκίπισσα Argotta, ενώ γιος του και διάδοχος στον Θρόνο είναι ο Μεροβαίος (Meroveo), που θα δώσει και το όνομα στην δυναστεία. Πιστεύεται, ότι απεβίωσε το 447.

Θρύλοι και ιστορίες

Υπάρχουν διάφοροι θρύλοι σχετικά με τον Κλοντιόνε. Λέγεται, ότι το γένος του καταγόταν από τους Αρκαδείς της αρχαίας Ελλάδας, ενώ μία άλλη θεωρία θέλει τον Κλοντιόνε να είναι απόγονος του Πρίαμου βασιλιά της Τροίας.
Βον Λιούις

Καριέρα

Είναι γιος του πρώτου γενικού κυβερνήτη, Άλεν Μοντγκόμερι Λιούις και ανεψιός του βραβευμένου με Νόμπελ οικονομολόγου, Σερ Άρθουρ Λιούις. Υπηρέτησε ως διευθυντής του Οργανισμού των Χωρών Ανατολικής Καραϊβικής. Έχει επίσης υπηρετήσει ως υπουργός Οικονομικών, Σχεδιασμού, Ανάπτυξης και Εξωτερικών. Έγινε πρωθυπουργός στις 2 Απριλίου 1996 και παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 24 Μαΐου 1997, οπότε υπέστη δεινή ήττα στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 23 Μαΐου 1997. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κένι Άντονι.
Ο Κόμπτον κέρδισε το Λιούις στην εκλογή ηγεσίας του UWP από το συνέδριο του κόμματος, που έγινε στο Σουφριέρ στις 13 Μαρτίου 2005. Ο νέος πρόεδρος του κόμματος πήρε 260 ψήφους έναντι 135 για το Λιούις. Έπειτα και από αυτήν την ήττα, ο Λιούις αποχώρησε από το κόμμα και προσχώρησε στο Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας. Με το τελευταίο ήταν υποψήφιος στις επαναληπτικές εκλογές του 2006 για μία έδρα στην Κεντρική Κάστρις. Ο Λιούις δεν κατάφερε να πάρει την έδρα και επέστρεψε στα εκπαιδευτικά του καθήκοντα στο πανεπιστήμιο.
Ο Λιούις είναι παντρεμένος με τη Σίρλεϊ από τη Γρενάδα και έχουν 2 παιδιά.
Παλαιός Νότος

Γεωγραφικά, ο Παλαιός Νότος είναι μια υποπεριοχή του Αμερικανικού Νότου, διαφοροποιημένος από τον «Βαθύ Νότο». Περιέχει τις Νότιες Πολιτείες που περιλαμβάνονται στις αρχικές δεκατρείς Αμερικανικές αποικίες-πολιτείες. Επίσης, ο όρος υποδηλώνει τον πρώην τρόπο ζωής στις Νότιες ΗΠΑ. Πολιτισμικά, ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την προπολεμική περίοδο.

Γεωγραφική χρήση

Οι Νότιες Αποικίες ήταν η Βιρτζίνια, το Μέριλαντ, η Βόρεια Καρολίνα, το Ντέλαγουερ, η Νότια Καρολίνα, και η Τζόρτζια. Παρά την πρώιμη συσχέτιση του Μέριλαντ ως μια Νότια αποικία και αργότερα ως πολιτεία, βασισμένη στα έθιμα, την οικονομία, και την ιδιοκτησία δούλων, η αποτυχία του να αποσχισθεί κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο κατέληξε σε μια σύγχρονη απόκλιση από την περιοχή γνωστή ως ο «Παλαιός Νότος», μια απόκλιση που δηλώνεται ακόμη περισσότερο στην παρόμοια περίπτωση του Ντέλαγουερ.
Ο «Παλαιός Νότος» συχνά ορίζεται σε αντίθεση με τον Βαθύ Νότο που περιλαμβάνει την Αλαμπάμα, την Λουιζιάνα, την Τζόρτζια και το Μισισίπι, και είναι επίσης περισσότερο διαφοροποιημένος από τις εσωτερικές συνοριακές πολιτείες όπως το Κεντάκι και τη Δυτική Βιρτζίνια, καθώς και τις περιφερειακές νότιες πολιτείες της Φλόριντα και του Τέξας.
Ο «Παλαιός Νότος» επίσης αναφέρεται στην παράδοση των Νότιων να ψηφίζουν το ψηφοδέλτιο των Δημοκρατικών. Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Ανοικοδόμησης μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί Δημοκρατικοί έχασαν το δικαίωμα ψήφου. Αυτό οδήγησε σε ένα Ρεπουμπλικανικό Νότο μέχρι το 1877, οπότε οι νότιοι Δημοκρατικοί επέστρεψαν στην εξουσία. Πρόσφατα αυτή η Δημοκρατική κυριαρχία έχει διαβρωθεί, και όμως ακόμη ο νότος διατηρεί τη συντηρητική του στάση. Η πλειοψηφία του νότιου πληθυσμού ταυτίζεται με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Πολιτισμική χρήση

Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί νότιοι λευκοί χρησιμοποίησαν τον όρο με νοσταλγία για να ονομάσουν τις αναμνήσεις μιας εποχής ευημερίας, κοινωνικής θέσης, και ευχάριστης διαβίωσης. Μια πλειονότητα μαύρων το είδε ως αναφορά σε παρελθοντικές εποχές της δουλείας και της φυτείας. Είναι το αντίθετο του «Νέου Νότου».
Όταν κάποτε αυτά με τις προσωπικές αναμνήσεις του προπολεμικού Νότου πέθαναν, ο όρος συνέχισε να χρησιμοποιείται. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ως ένας διαφημιστικός όρος, όπου προϊόντα διαφημίζονταν να έχουν την «αυθεντική μαγεία του Παλαιού Νότου» και τη γεύση.
Συγκεκριμένες ομάδες τώρα προσπαθούν να διασώσουν τον όρο από ρατσιστικές προεκτάσεις δηλώνοντας ότι αρέσκονται να γιορτάζουν μόνο τα πράγματα σχετικά με τον Παλαιό Νότο τα οποία μπορούν να θεωρηθούν καλά, όπως ο ιπποτισμός των Νοτίων.
Ντεμετριούς Στεφανοπολί ντε Κομνέν

Βιογραφία

Ο Δήμος Στεφανόπολι γεννήθηκε το 1749 στο ελληνικό χωριό Παομία, το σημερινό Καργκέζε στο νησί της Κορσικής. Το χωριό ιδρύθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα από πρόσφυγες Μανιάτες, που υπό την ηγεσία του Πρωτόγερου Στεφανόπουλου, και με την ενθάρρυνση της Δημοκρατίας της Γένουας, εγκαταστάθηκαν στην Καλαβρία, και στη συνέχεια στην Κορσική.
Ο Δημήτριος ήταν ο γιος του Κωνσταντίνου Στεφανόπολι (†1779), του κληρονομικού ηγέτη της ελληνικής αποικίας στην Κορσική, καθώς επίσης και αδελφός της Πανώριας Κομνηνής, και θείος της Laure Junot d'Abrantès.
Το 1779 έλαβε το βαθμό του λοχαγού του ιππικού.
Ο Δημήτριος ισχυριζόταν ότι ήταν απόγονος δέκατης τρίτης γενεάς του τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, του Δαυίδ της Τραπεζούντας.
Ο Στεφανόπολι αναγνωρίστηκε ως απόγονος και διάδοχος του αυτοκράτορα Δαυίδ Κομνηνού το 1782 από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄, κάτι που του επέτρεψε να προσθέσει το όνομα των Κομνηνών στο επώνυμό του. Μετά την Γαλλική Επανάσταση ο Ναπολέων «έξυπνα και κυνικά κερδοσκοπούσε με τις εθνικές φιλοδοξίες του ελληνικού λαού,» μυστικοί απεσταλμένοι του πλημμύρισαν την Ελλάδα, ειδικά στο πλαίσιο της προετοιμασίας για πόλεμο με την Τουρκία και την αιγυπτιακή εκστρατεία.
Ο Ναπολέων έστειλε τους συμπατριώτες του Στεφανόπολι, Δημήτριο και τον αδελφό του Νικόλαο, στη Μάνη το 1797, για να προετοιμάσουν μια εξέγερση εναντίον των Τούρκων. Στις 19 Μαΐου του 1798 ο γαλλικός στόλος απέπλευσε από την Τουλόν και την 1η Ιουλίου 1798, ο Ναπολέων αποβιβάστηκε στην Αίγυπτο. Μετά την αιγυπτιακή εκστρατεία ο Στεφανόπολι επέστρεψε στη Γαλλία, όπου το 1800 εξέδωσε το βιβλίο με την ονομασία «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage en Grèce). Μετά την αποκατάσταση της Μοναρχίας ο Στεφανόπολι έλαβε από τον Λουδοβίκο ΙΗ' τον βαθμό του ταξιάρχου. Πέθανε στο Παρίσι στις 8 Αυγούστου, 1821.
Θεόδωρος Ρηγόπουλος

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Φίλια. Υπηρέτησε ως γραμματέας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Κατά την εισβολή του Δράμαλη στην Αργολίδα βρέθηκε μαζί με τον Πάνο Κολοκοτρώνη και κλείστηκε μαζί με αυτόν και με άλλους στο φρούριο του Άργους, όπου και έμεινε μέχρι το τέλος της φυγής του Δράμαλη από την Αργολίδα. Μετά από αυτό, όταν ο Τουρκικός στόλος απείλησε τα νησιά Ύδρα και Σπέτσες, ευρισκόμενος μαζί με τον Πάνο στο Λεβίδι πήγε στις Σπέτσες για να βοηθήσει το νησί.
Μετά τον θάνατο του Πάνου έγινε γραμματικός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, και μαζί του εξεστράτευσε και στην Αθήνα.
Υπηρέτησε και στις πολιτικές υπηρεσίες.
Q (η πηγή των Λογίων)

Η Πηγή των Λογίων ή Τα Λόγια του Ιησού, είναι ένα υποθετικό κείμενο (ή και προφορική πηγή) το οποίο, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές του Ευαγγελίου χρησιμοποίησαν οι συγγραφείς των συνοπτικών ευαγγελίων Ματθαίος και Λουκάς για να παρουσιάσουν τη διδασκαλία του Ιησού. Η Πηγή των Λογίων, ως εκ τούτου, αποτελεί μια από τις βασικότερες ιστορικές πηγές αποκατάστασης της διδασκαλίας και του προσώπου του ιστορικού Ιησού. Κατ' άλλους η υποθετική "Πηγή-Q" ήταν περισσότερα από ένα κείμενα, και κατ' άλλους ήταν προφορική πηγή. Άλλοι αμφισβητούν την ύπαρξή της.
Τα ίχνη του σημαντικότατου αυτού κειμένου του αρχέγονου χριστιανισμού, μετά τη χρησιμοποίηση του από τους ευαγγελιστές, χάθηκαν στο χρόνο. Η υπόθεση για την ύπαρξη αυτής της πηγής ανάγεται στα 1900.  Παρόλ' αυτά, μόλις πρόσφατα η επιστημονική κοινότητα κατέληξε σε κοινώς αποδεκτά πορίσματα, ενώ συνεχίζεται από τους ειδικούς ή έρευνα για την πραγματική έκταση, το ακριβές λεξιλόγιο και τα διάφορα στάδια εξέλιξης της.
Στον επιστημονικό κόσμο η Πηγή των Λογίων έχει καθιερωθεί διεθνώς να προσδιορίζεται με το σύμβολο Q, με το αρχικό δηλαδή γράμμα της γερμανικής λέξης Quelle = Πηγή.
Β΄ Ιλλυρικός πόλεμος

Η δράση του Δημήτριου του Φάριου

Ύστερα από τον θάνατο της βασίλισσας της Ιλλυρίας Τεύτας ο Δημήτριος ο Φάριος ανέλαβε την κηδεμονία του ανήλικου γιου της Πίννη. Κατόπιν συμμάχησε με τον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Δώσωνα και πήρε μέρος ως σύμμαχος του στη μάχη της Σελλασίας (222 π.Χ.). Ύστερα από τον θάνατο του τελευταίου συμμάχησε και με τον διάδοχό του Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας. To 220 π.Χ. μαζί με τον Ιλλυριό ευγενή Σκερδιλαΐδα έπλευσαν νότια της Λισσού και με 90 λέμβους επιτέθηκαν στην Πύλο και την κατέλαβαν. Κατόπιν χωρίστηκαν, ο Σκερδιλαΐδας με 40 λέμβους γύρισε πίσω ενώ ο Δημήτριος με τις υπόλοιπες 50 περιέπλευσε την Πελοπόννησο και επιτέθηκε στις Κυκλάδες  . Έπειτα από την επιδρομή αυτή εισέβαλε στην προστατευόμενη από τους Ρωμαίους περιοχή καταλαμβάνοντας τη Διμάλη (219 π.Χ.) και μερικές άλλες πόλεις .

Η ρωμαϊκή αντίδραση

Πάρα τη σοβαρή κρίση που διαφαίνονταν στη Δύση (παραμονές Β' Καρχηδονιακού πολέμου) η Σύγκλητος αποφάσισε να τιμωρήσει τον "αποστάτη" Δημήτριο καθώς παράβαση των συνθηκών από δυνάστες σαν αυτόν δεν μπορούσε να ανεχθεί . Έτσι την άνοιξη του 219 π.Χ. έφτασε στην Ιλλυρία ισχυρός στόλος με επικεφαλής τους υπάτους Λεύκιο Παύλο και Μάρκο Λίβιο Σαλινάτορα. Το κράτος του Δημητρίου καταλύθηκε μόνο η Διμάλη αντιστάθηκε (καταλήφθηκε ύστερα από πολιορκία επτά ημερών) και η Φάρος  . Ορισμένοι συγγενείς του Δημήτριου αιχμαλωτίστηκαν στην τελευταία πόλη όμως ο ίδιος μπόρεσε να καταφύγει στον Φίλιππο ο οποίος όμως εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να τον βοηθήσει . Τη διακυβέρνηση στο τυπικά ανεξάρτητο τμήμα της Ιλλυρίας ανέλαβε ο Σκερδιλαΐδας.
Φρειδερίκος Αύγουστος του Άνχαλτ-Τσερμπστ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Ιωάννας-Ελισάβετ των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Οϊτίν. Μεγαλύτερη αδελφή του ήταν η Αικατερίνη Β΄ Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.
Το 1793 απεβίωσε στο Λουξεμβούργο σε ηλικία 59 ετών. Ήταν άτεκνος και το Τσέρμπστ μοιράστηκε στους πρεσβύτερους κλάδους του Οίκου: Άνχαλτ-Ντεσσάου, Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και Άνχαλτ-Κέτεν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1753 την Καρολίνα, κόρη του Μαξιμιλιανού πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Το 1759 απεβίωσε η Καρολίνα και το 1764 ο Φρειδερίκος-Αύγουστος έκανε δεύτερο γάμο με τη Φρειδερίκη-Αυγούστα-Σοφία, κόρη του 4ου εξαδέλφου του Βίκτωρα-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Ναυτιλιακή οικονομία

Υπαγωγή

Υπό την παραπάνω έννοια η «ναυτιλιακή οικονομία» εντάσσεται στην τριτογενή παραγωγή (τομέας υπηρεσιών, μετά δηλαδή την πρωτογενή: γεωργία κλπ. και δευτερογενή: βιομηχανία) που δραστηριοποιείται κατά ένα μέρος στο χώρο της Πολιτικής Οικονομίας και κατά έτερο στο χώρο της Ιδιωτικής Οικονομίας. Αυτό δεν πρέπει να θεωρείται παράδοξο δεδομένου ότι οι μεν κανόνες που διέπουν την οργάνωση μιας ναυτιλιακής εταιρίας (επιχείρησης), ως οικονομική μονάδα, ανήκουν βεβαίως στην Ιδιωτική Οικονομία, ενώ οι κανόνες που καθορίζουν το μέτρο της επέμβασης της Πολιτείας στη λειτουργία των ναυτιλιακών επιχειρήσεων (προστατευτισμός, φορολογική απαλλαγή, επιδότηση αγόνων γραμμών, δανειοδότηση κ.λπ.), ανήκουν στη Πολιτική Οικονομία.

Δραστηριότητες

Στη ναυτιλιακή οικονομία εντάσσεται ένα πλήθος ναυτιλιακών δραστηριοτήτων όπως πλοιοκτησία, εφοπλισμός, ναυτική ασφάλιση, ναυτιλιακή πίστη, ναύλωση, τροφοδοσία πλοίου, ναυπήγηση και επισκευές, εμπορική ναυσιπλοΐα, πρακτόρευση πλοίου, μεσιτεία και ναυλομεσιτεία κ.ά.

Ειδικότερα η Ναυπηγική Βιομηχανία, (ναυπηγεία και ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες), όπως συμβάνει και με τις λοιπές βιομηχανικές επιχειρήσεις εντάσσεται στη Βιομηχανική Οικονομική και τη Βιομηχανική Πολιτική και παράλληλα στη Ναυτιλιακή Πολιτική.
Γκέτεμποργκ

Ιστορία

Στις αρχές του 17ου αιώνα η Σουηδία έλεγχε μόνο ένα σημείο στη δυτική ακτογραμμή. Μία προσπάθεια το 1607 ίδρυσης μιας πόλης με το όνομα Γκέτεμποργκ στο κοντινό νησί Χίσινγκεν απέτυχε εξαιτίας του Πολέμου του Κάλμαρ, αλλά η δεύτερη προσπάθεια το 1621, από τον Βασιλιά Γουστάβο Αδόλφο (επίσημα γνωστό ως Γκούσταφ Β΄ Άντολφ ο Μέγας), ήταν επιτυχής. Μετά τους διαδοχικούς πολέμους, μέχρι το 1658, όλες οι δανέζικες ανατολικές επαρχίες παραχωρήθηκαν στη Σουηδία με τη Συνθήκη του Ροσκίλλε. 
Στα ολλανδικά, σκωτσέζικα και γερμανικά – γλώσσες παραδοσιακά προσανατολισμένες στο εμπόριο και στα ναυτιλιακά – χρησιμοποιήθηκε ιστορικά το όνομα Gothenburg (με ποικίλες παραλλαγές) για την πόλη, ενώ η Γαλλική μορφή του ονόματος της πόλης είναι Gothembourg.  Χωρίς να αντικατασταθούν αυτές οι μορφές, η χρήση της Σουηδικής Göteborg  έχει διαδοθεί τα πιο πρόσφατα χρόνια και σε άλλες γλώσσες.

Πολιτική

Ο δήμος χωρίζεται σε 10 αυτοδιοικούμενα δημοτικά τμήματα, που φέρουν ευθύνη για τις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και τις κοινωνικές, ελεύθερου χρόνου και πολιτιστικές υπηρεσίες εντός των περιοχών τους. Σημείο φιλονικίας αποτελεί το γεγονός πως τα συμβούλια των δημοτικών αυτών τμημάτων δεν αντικατοπτρίζουν την τοπική πλειονότητα, αλλά ακολουθούν την πλειοψηφία στο Δημαρχείο για ολόκληρο τον δήμο. Στις εκλογές του 1998 τρία δημοτικά τμήματα – τα Άσκιμ, Τόρσλαντα και Έλφσμποργκ – οργάνωσαν τοπικά δημοψηφίσματα για τη δημιουργία δικών τους δήμων, αλλά οι αιτήσεις τους απορρίφθηκαν από τη σουηδική κυβέρνηση.

Γεωγραφία

Το Γκέτεμποργκ βρίσκεται στη δυτική ακτή του Κάττεγκατ, έναν βραχίονα της Βόρειας Θάλασσας, στην έξοδο του ποταμού και του Καναλιού Γκέτα. Η Μητροπολιτική Περιοχή του Γκέτεμποργκ (Στορ-Γκέτεμποργκ, Stor-Göteborg) εκτείνεται στους δήμους Άλε, Χέρρυντα, Κούγγελβ, Λέρουμ, Μένταλ, Πάρτιλλε, Στενουγγσούντ, Σέρν, Έκκερε στην Επαρχία Βέστρα Γκέταλαντ και Κούγγσμπάκκα στην Επαρχία Χάλλαντ.

Οικονομία

Λόγω της φυσικά πλεονεκτικής τοποθεσίας του το Γκέτεμποργκ διαθέτει την μεγαλύτερη και σημαντικότερη λιμενική εγκατάσταση στη Σκανδιναβία. Ανέκαθεν το εμπόριο και η ναυτιλία υπήρξαν σημαντικές επιχειρήσεις και ήδη τον 18ο αιώνα ήταν έδρα της Σουηδικής Εταιρίας των Ανατολικών Ινδιών. Η βιομηχανία αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό, και ως παραδείγματα συμπεριλαμβάνονται οι βιομηχανίες SKF, Βόλβο και Έρικσσον.

Αξιοθέατα

Το Γκέτεμποργκ διαθέτει μια ευρεία συλλογή πολιτιστικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων θεάτρων και μουσείων. Το 1994 εγκαινιάστηκε ένα νέο κτήριο όπερας. Στα μουσεία συμπεριλαμβάνονται μουσεία τέχνης, σχεδίου και εργοχείρων, θαλάσσιας ιστορίας, φυσικής ιστορίας, επιστήμης, Ανατολικής Ινδίας κλπ., καθώς και το Μουσείο του Παγκόσμιου Πολιτισμού που εγκαινιάστηκε το 2004. Ο Βοτανικός Κήπος του Γκέτεμποργκ θεωρείται ένας από τους αξιοσημείωτους βοτανικούς κήπους στην Ευρώπη. Το πάρκο διασκέδασης Λίσεμπεργκ, που βρίσκεται στην πόλη, είναι το μεγαλύτερο της Σκανδιναβίας και ένας από τους πιο δημοφιλείς πόλους έλξης στη Σουηδία.
Πιέτρο Μπέμπο

Στη Φλωρεντία

Καταγόμενος από αριστοκρατική ενετική οικογένεια, έζησε την παιδική του ηλικία στην Φλωρεντία, όπου ο πατέρας του διετέλεσε πρεσβευτής της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας, και όπου ο Μπέμπο έμαθε κι αγάπησε την τοσκανική διάλεκτο. Σπούδασε Ελληνικά στη Σικελία δίπλα στον Κωνσταντίνο Λάσκαρι και φιλοσοφία στην Πάντοβα.

Στη Φερράρα

Από το 1498 ως το 1506 έζησε στη Φερράρα, στην αυλή δούκα Αλφόνσο ντ' Έστε. Εκεί γοητεύτηκε από την σύζυγο του Αλφόνσο, την Λουκρητία Βοργία, και της έγραφε επιστολές και ποιήματα στα λατινικά και τους Asolani, φιλοσοφικούς διαλόγους για τον πλατωνικό έρωτα στα ιταλικά. Πλατωνικά ήταν όλα, πρέπει να υποθέσουμε, γιατί ο Αλφόνσο ήταν φοβερός πολεμιστής.

Στο Ουρμπίνο

Το 1506 πήγε στο Ουρμπίνο, στην αυλή του δούκα Γκουιντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο. Εκεί διακρίθηκε για την μόρφωση και το πνεύμα του, τόσο που ο Καστιλιόνε του έδωσε πρωταγωνιστικό ρόλο στις συζητήσεις που περιγράφει (ή συνθέτει) στον Αυλικό του (Il Cortegiano).

Στην Ρώμη

Το 1513 ο Μπέμπο, συνδεόμενος με τους Μεδίκους, πήγε στη Ρώμη και έγινε γραμματέας του Λέοντα Ι΄. Υπήρξε το είδωλο της καλής κοινωνίας, προστάτης του Ραφαήλ, ευνοούμενος όλων, αν και είχε κατώτερο μόνο εκκλησιαστικό βαθμό. Έγραφε ποιήματα σε Κικερώνεια Λατινικά αλλά στο δοκίμιό του Prose della volgar lingua συνηγόρησε υπέρ της χρήσης της Ιταλικής στην λογοτεχνία, ορίζοντας τον Πετράρχη ως υπόδειγμα.

Στην Πάντοβα

Το 1520, σε ηλικία πενήντα ετών, αποσύρθηκε σε μιαν αγροικία κοντά στην Πάντοβα και συνέζησε με μια γυναίκα από την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Συνέλεγε έργα τέχνης, δεχόταν πολυάριθμους λογίους και φιλότεχνους και έγινε ο νομοθέτης του ύφους της Ιταλίας. Το 1539 έγινε καρδινάλιος.
Όλα του γάμου δύσκολα (σειρά)

Το Όλα του γάμου δύσκολα (αγγλ. τίτλος Dharma & Greg) ήταν μια Αμερικανική κωμική τηλεοπτική σειρά. Μεταδίδονταν μεταξύ 1997 και 2002 από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την τηλεόραση του ΑΝΤ1.
Το σεναριακό εύρημα της σειράς ήταν η σχέση μεταξύ δυο αταίριαστων χαρακτήρων. Η Ντάρμα (Τζένα Έλφμαν) μεγαλωμένη από χίπιδες γονείς ήταν δασκάλα γιόγκα και υπέρμαχος της Ανατολικής φιλοσοφίας. Ο Γκρεγκ (Τόμας Γκίμπσον) μεγαλωμένος σε μια πλούσια και συντηρητική οικογένεια της ανώτερης τάξης ήταν εισαγγελέας. Παντρεύτηκαν στο πρώτο τους ραντεβού. Η σειρά επικεντρώθηκε στην έγγαμη ζωή των δυο χαρακτήρων και όλα όσα συνεπάγεται μια τέτοια σχέση μεταξύ τόσο διαφορετικών ανθρώπων. Αν και συχνά χρειαζόταν συμβιβασμοί μεταξύ τους, τόσο η Ντάρμα όσο και ο Γκρεγκ ήταν σαφώς πιο μετριοπαθείς από τους ακραίους (συχνά στα όρια της καρικατούρας) χαρακτήρες των γονιών τους. Τα περισσότερα επεισόδια διαδραματίζονταν στο Σαν Φρανσίσκο, την πόλη που κατοικούσαν οι ήρωες της σειράς.
Η σειρά τέλειωσε το 2002, μετά από 5 κύκλους, λόγω χαμηλής τηλεθέασης της τελευταίας σαιζόν και αλλαγής του κοινού στο οποίο απευθυνόταν.

Ντάρμα

Η Ντάρμα "Φρίντομ" Φίνκλεστιν Μοντγκόμερυ είναι ένα "παιδί των λουλουδιών" και σύζυγος του Γκρεγκ. Είναι πολύ ζωηρή, χαρούμενη και αυθόρμητη αλλά και πολύ πιο συμπονετική και καλή απ' ότι οι περισσότεροι άνθρωποι. Ενθαρρύνει τον Γκρεγκ να βρει την ευτυχία παρά να ανησυχεί για πρακτικά θέματα όπως η δουλειά και τα χρήματα. Μην έχοντας φοιτήσει σε κάποιο συμβατικό σχολείο (έχει διδαχθεί κατ' οίκον από τους γονείς της, Άμπυ και Λάρυ) έχει περιορισμένη αντίληψη και κατανόηση της Δυτικής κουλτούρας και είναι αρκετά ευκολόπιστη ακόμα και με τους ξένους. Το όνομα της προέρχεται από μια θεμελιώδη αρχή της Ινδικής φιλοσοφίας, το Ντάρμα ή αλλιώς "Νόμος της Φύσης".
Σύμφωνα με σημείωση του δημιουργού της σειράς, Chuck Lorre, αυτός και η Dottie Dartland αρχικά συνέλαβαν τη σειρά "σαν την ιστορία μιας γυναίκας, της οποίας η προσωπικότητα δεν είναι ένα νευρωτικό παράγωγο της κοινωνικής και οικογενειακής καταπίεσης, αλλά αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και συμπόνιας". Όταν βέβαια σχεδόν απατάει τον Γκρεγκ, η σειρά παίρνει μια πολύ πιο δραματική τροπή.

Γκρεγκ

Ο δικηγόρος Γκρέγκορυ "Γκρεγκ" Κλίφορντ Μοντγκόμερυ είναι ο σύζυγος της Ντάρμα. Είναι ένας έντιμος, ευυπόληπτος, ευθυτενής και καθωσπρέπει άντρας, εντούτοις πολλές φορές φαίνεται εξαιρετικά ανοιχτόμυαλος. Η ζωή του υπήρξε πολύ βαρετή και ήρεμη πριν γνωρίσει και παντρευτεί τη Ντάρμα από το πρώτο τους κιόλας ραντεβού. Από τότε έγινε το αντίβαρο στον εκκεντρικό χαρακτήρα της γυναίκας του. Παρόλο που η σχέση τους υπήρξε περιπετειώδης, δεν έδειξε ποτέ να μετανιώνει για το γάμο τους.
Ριβόζη

Η ριβόζη, (ribose), είναι σάκχαρο με πέντε άτομα άνθρακα (πεντόζη) που εντοπίζεται στο ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA).
Η ριβόζη εναλλάσεται με το φωσφορικό οξύ προκειμένου ν΄ αποτελέσει τη δομή του σκελετικού μορίου του RNA όπου και συνδέεται με τις αζωτούχες βάσεις, στο ριβονουκλεοτίδιο. Ο χημικός τύπος της ριβόζης είναι C₅H₁₀O₅.
Οι φωσφορικές ριβόζες αποτελούν τα συστατικά των νουκλεοτιδικών συνενζύμων NAD, NADP των οποίων ο βασικός ρόλος τους στους μικροοργανισμούς είναι η σύνθεση ιστιδίνης.