Διφθορομεθάνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία «διφθορομεθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «διφθορο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων φθορίου ανά μόριο της ένωσης.
Ο κωδικός HFC-32 παράγεται ως εξής: Το HFC προέρχεται από την αγγλόφωνη λέξη HydroFluoroCarbon. Το πρώτο ψηφίο (3) σημαίνει ότι η ένωση περιέχει 3 - 1 = 2 άτομα υδρογόνου (ανά μόριο). Τέλος, το τελευταίο ψηφίο (2), σημαίνει ότι η ένωση περιέχει δύο (2) άτομα φθορίου.

Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο

Το διφθορομεθάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg₂F₂) σε διχλωρομεθάνιο:

Υποκατάσταση από χλώριο

Με επίδραση χλωριούχου ασβεστίου σε διφθορομεθάνιο αρχικά παράγεται φθοροχλωρομεθάνιο, και στη συνέχεια διχλωρομεθάνιο:

Υποκατάσταση από φαινύλιο

Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται προπυλοβενζόλιο:

Περιφθορίωση

Το διφθορομεθάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου. Έτσι παράγεται (κυρίως) τετραφθοράνθρακας:

Αναγωγή

1. Με LiAlH₄, παράγεται μεθάνιο:
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ, παράγεται αρχικά φθορομεθάνιο, και στη συνέχεια μεθάνιο:
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθάνιο:
4. Με αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο, παράγεται μεθάνιο. Π.χ.:

Αντιδράσεις προσθήκης

1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH₂=CH₂) παράγει 1,3-διφθοροπροπάνιο:
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1,3-διφθοροπροπένιο:
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1,4-διφθοροβουτάνιο:
4. Σε αλκαδιένια. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο παράγει, με 1,4-προσθήκη, 1,5-διφθορο-2-πεντένιο:
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με οξιράνιο παράγει 2-φθορο-1-φθορομεθοξυαιθάνιο:

Εφαρμογές

Το διφθορομεθάνιο είναι ένα ψυκτικό που έχει μηδενικό δυναμικό καταστροφής του στρατοσφαιρικού όζοντος. Το διφθορομεθάνιο, σε ένα ζεοτροπικό 50%/50% m/m μίγμα με πενταφθοραιθάνιο (R-125), είναι γνωστό ως R-410Α, ένα συνηθισμένο υποκατάστατο για διάφορους φθοροχλωράνθρακες, γνωστούς ως φρεόν, στα νέα ψυκτικά συστήματα, και ιδιαίτερα στα κλιματιστικά. Υπάρχουν και άλλα ψυκτικά ζεοτροπικά μίγματα, που περιέχουν διφθορομεθάνιο, πενταφθοραιθάνιο και 1,1,1,2-τετραφθοραιθάνιο, γνωστά ως R-407Α - R-407E, όπου το γράμμα εξαρτάται από τη σύνθεση. Ομοίως, χρησιμοποιείται και το αζεοτροπικό μίγμα 48,2%/51,8% m/m με τριφθοροχλωρομεθάνιο (R13). Ως ψυκτικό μέσο, το διφθορομεθάνιο ταξινομείται ως A2L, δηλαδή ως ελάχιστα εύφλεκτο. Ωστόσο δεν είναι και τόσο οικολογικό, γιατί αν και δε διασπά το όζον, έχει υψηλό δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης, 675 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του διοξειδίου του άνθρακα.

Περιβάλλον

Το διφθορομεθάνιο είναι ένα αέριο του φαινομένου του θερμοκηπίου και μάλιστα έχει σχετικό δυναμικό 675 φορές ισχυρότερο από εκείνο του διοξειδίου του άνθρακα. Αλλά σε αντίθεση με τις ουσίες που αναφέρονται γενικά ως φθοροχλωράνθρακες (CFCs), δεν είναι βλαβερό για το στρατοσφαιρικό όζον. Στο Πρωτόκολλο του Κιότο αναφέρεται με τη γενικότερη περιγραφή «...φθοράνθρακας που περιέχει υδρογόνο...», και περιλαμβάνεται έτσι στις ουσίες των οποίων οι εκπομπές στην ατμόσφαιρα πρέπει να μειωθούν.