google/wiki40b huggingface dataset:
Τρίτο Πρόγραμμα

Ιστορία

Βγήκε στον αέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1954, με πρωτοβουλία του συγγραφέα Διονυσίου Ρώμα, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Δευτέρου Προγράμματος. Ο σταθμός τότε βγήκε από έναν παρατημένο πομπό μεσαίων κυμάτων, και εκπέμποντας ολιγόωρο πρόγραμμα.
Η ουσιαστική ιστορία του όμως, ξεκίνησε από την Μεταπολίτευση και μετά, όταν τα ηνία του ανέλαβε ο μεγάλος συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Με πρόγραμμα που κέντριζε το ενδιαφέρον σε άτομα όλων των ηλικιών, ακόμα και των παιδιών με χαρακτηριστική εκπομπή το Εδώ Λιλιπούπολη η δημοτικότητα του Τρίτου Προγράμματος εκτοξεύθηκε κατακόρυφα.
Ασχολούμενο με την κλασική μουσική και διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, το Τρίτο Πρόγραμμα, είναι το μοναδικό ραδιόφωνο του είδους στην Ελλάδα, έχοντας πιστό κοινό.
Ύστερα από το προσωρινό κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013 ο σταθμός εξέπεμπε 4 ώρες το 24ωρο στην ενιαία ΕΡΑ, ενώ τρεις μήνες αργότερα (από τις 25 Σεπτεμβρίου) εξέπεμπε μέσω της ΕΡΤ Open. Ύστερα από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, ο σταθμός επανεντάχθηκε στην ΕΡΑ και σταμάτησε η μετάδοσή του από την ΕΡΤ Open.
Στέφανος Μαρτζώκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γιος του λόγιου και πρόσφυγα Λουδοβίκου Μαρτζώκη, ο πατέρας του ήταν ιταλικής καταγωγής και μητέρα του ήταν η Μαρίνα Μεσσαλά. Ο Στέφανος σπούδασε φιλόλογος στο Παρίσι και μετά την επιστροφή του στα Επτάνησα, εργάστηκε ως καθηγητής ιταλικών στο Γυμνάσιο πρώτα στο Αργοστόλι (1883-85) και κατόπιν στην Αθήνα. Έπειτα από την κατάργηση του μαθήματος ο ποιητής έμεινε άνεργος και την οικονομική του κατάσταση επιδείνωσε και η αποτυχία στο γάμο του (που άντεξε 7 χρόνια), από τον οποίο απέκτησε 2 παιδιά. Η μελαγχολία που τον διακατείχε τον ακολουθούσε και στην ποίησή του. Η πρώτη του (ελληνόγλωσση) ποιητική συλλογή με τίτλο "Μπαλάντες" κυκλοφόρησε το 1889.
Για την επιβίωσή του στην ελληνική πρωτεύουσα ο Μαρτζώκης δημοσίευσε ποιήματά του σε εφημερίδες και περιοδικά. Στην Αθήνα ανέπτυξε το δικό του φιλολογικό κύκλο, στον οποίο τον φώναζαν "Ο μαέστρος". Μια από τις σημαντικότερες ποιητικές του συλλογές με τίτλο "Βάρβαροι Στίχοι" και "Νέα Ποιήματα" κυκλοφόρησε το 1906, λίγο πριν πεθάνει.
Πέθανε καθώς μεταφερόταν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, μία ημέρα μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, το Φεβρουάριο του 1913. Είχε τιμηθεί για το έργο του με το παράσημο του Αργυρού Σταυρού των Ιπποτών. Ο γιος του, Καίσαρ, εξέδωσε τα άπαντά του (με πρόλογο του Μαρίνου Σιγούρου, 10 περίπου χρόνια μετά το θάνατο του Στέφανου Μαρτζώκη.
Σονάτα για πιάνο No. 1 (Μότσαρτ)

Η Σονάτα για Πιάνο Νο. 1 σε Ντο μείζονα, Κ. 279 / 189d είναι μία σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, του 1774. Η σονάτα γράφτηκε όλη (εκτός από το πρώτο μέρος), κατά τη διάρκεια της παραμονής του συνθέτη στο Μόναχο. Μία συνηθισμένη εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 14 λεπτά. Είναι η πρώτη από τις 18 συνολικά σονάτες για πιάνο του Μότσαρτ. Το έργο αποτελείται από 3 μέρη: Ι) Allegro, ΙΙ) Andante σε Φα μείζονα και ΙΙΙ) Allegro, 2/4.
Ζωντανός Θρύλος

Σύνοψη

Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στο, τότε μελλοντικό, διάστημα 1976-79 και ξεκινάει περιγράφοντας την μονότονη και τρομακτική καθημερινότητα του πρωταγωνιστή Ρόμπερτ Νέβιλ (Robert Neville). Ο Νέβιλ είναι, προφανώς, ο μοναδικός επιζών μιας αποκάλυψης που συνέβη εξαιτίας μιας πανδημίας που προκλήθηκε από ένα βακτήριο, τα συμπτώματα της οποίας είναι παρόμοια με του βαμπιρισμού. Ο Νέβιλ καθημερινά επιδιορθώνει τις ζημιές που προξενούν στο σπίτι του τα βαμπίρ, φτιάχνει κολιέ από σκελίδες σκόρδου ενώ εξοντώνει και τα πτώματα που βρίσκονται διάσπαρτα στον κήπο του.
Η ψυχολογική κατάσταση του Νέβιλ αποτελεί σημαντικό κομμάτι του μυθιστορήματος, ενώ ο αγώνας του ενάντια στην απόγνωση διαποτίζει τον χαρακτήρα του με εντονότατα συναισθήματα. Ο συγγραφέας δίνει έμφαση στο ότι πρόκειται για έναν συνηθισμένο άνθρωπο που προσπαθεί να αντιμετωπίσει μια αφύσικη καταστροφή.
Μεγάλο μέρος της ιστορίας ασχολείται με τους αγώνες που καταβάλει ο Νέβιλ να κατανοήσει την επιδημία που έχει μεταμορφώσει τους πάντες εκτός από τον ίδιο, και καταγράφει λεπτομερώς τις ανακαλύψεις του. Με βάση αυτό, το μυθιστόρημα είναι το μοναδικό στο είδος του που, αντί να ζητά από τον αναγνώστη να αποδεχτεί μια μεταφυσική εξήγηση για το φαινόμενο του βαμπιρισμού, προσπαθεί να τεκμηριώσει επιστημονικά τέτοιες αντιδράσεις όπως: την αποστροφή για το σκόρδου, την δίψα για φρέσκο αίμα, την αντοχή στις σφαίρες αλλά και την ευαισθησία στο ηλιακό φως και τους πασσάλους. Η αποστροφή για τους καθρέφτες και τους σταυρούς (ή την Τορά όσον αφορά τα βαμπίρ εβραϊκής καταγωγής) αποδίδεται σε ψυχολογικά αίτια.
Τελικά, ο Νέβιλ ανακαλύπτει ότι, ενώ είναι ο μοναδικός επιζών που έχει ανοσία στο βακτήριο, δεν είναι ο μοναδικός εν ζωή. Κάποιοι οι οποίοι έχουν μολυνθεί έχουν βρει τρόπο να ελέγχουν την αρρώστια. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ημέρας εμφανίζονται σαν κανονικά βαμπίρ. Έτσι, χωρίς να το ξέρει, ο Νέβιλ μαζί με τα βαμπίρ σκοτώνει και αυτούς τους ακόμα ζωντανούς ανθρώπους. Έχει μετατραπεί σε πηγή απόλυτου τρόμου για αυτούς τους εναπομείναντες ζωντανούς καθώς μπορεί και περιφέρεται την ημέρα (ενώ αυτοί μπορούν να κινούνται μόνο για ένα μικρό διάστημα της ημέρας) αφήνοντας πίσω του τα πτώματα των ομοίων τους. Αυτά τα ζωντανά βαμπίρ αιχμαλωτίζουν τον Neville και του αποκαλύπτουν την πραγματική τους φύση, καθώς και πόσο τερατώδης φαντάζει ο ίδιος στα μάτια τους. Όπως τα βαμπίρ θεωρούνταν θρυλικά τέρατα που επιτίθενται σε ευάλωτους ανθρώπους ενόσω αυτοί κοιμούνται, ο Νέβιλ είναι ο τελευταίος εναπομείνας ενός αφανισμένου είδους: είναι ένα μυθικό πρόσωπο που φονεύει βαμπίρ και μολυσμένους ζωντανούς ενόσω αυτοί κοιμούνται. Έτσι ο Ρόμπερτ γίνεται ο δικός τους "μπαμπούλας" ή άνθρωπος στην περίπτωση αυτή!
Έχει γίνει θρύλος, όπως ήταν κάποτε τα βαμπίρ, εξ ου και ο τίτλος ("I Am Legend" = "Είμαι Θρύλος").
Λουδοβίκος του Άνχαλτ-Πλες

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου-Έρντμαν πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλες και της Λουίζας-Φερδινάνδης, κόρης του Ερρίκου-Ερνέστου κόμη του Στόλμπερκ-Βερνιγκερόντε.
Ήταν ο μικρότερος γιος και δεν είχε προοπτική διακυβέρνησης του πριγκιπάτου. Όμως το 1818 εξέλιπε η κύρια γραμμή του κλάδου Πλέτσκαου-Κέτεν και το δουκάτο του Κέτεν περιήλθε στον δευτερότοκο Φρειδερίκο-Φερδινάνδο πρίγκιπα του Πλετς, που παραχώρησε το πριγκιπάτο του στον τριτότοκο Ερρίκο. Επειδή ο τέταρτος αδελφός είχε αποβιώσει από το 1813, ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος του Πλετς.
Το 1830 ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος απεβίωσε άτεκνος και ο Ερρίκος έγινε δούκας του Κέτεν, που παραχώρησε το πριγκιπάτο του Πλες στον Λουδοβίκο.
Το 1841 απεβίωσε ο Λουδοβίκος στο Πλες σε ηλικία 58 ετών. Ήταν άγαμος και το πριγκιπάτο του Πλες περιήλθε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο.
Ιωάννης Β΄ του Λινύ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη κυρίου του Μπωβουάρ & Ρισεμπούργκ και της Μαργαρίτας των Ενγκιέν, κόρης και κληρονόμου του Λουδοβίκου κόμη του Μπριέν & Κονβερσάνο και τιτουλάριου δούκα των Αθηνών. 
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα υποκόμισσα του Μω, η οποία από τον προηγούμενο γάμο της με τον Ροβέρτο Μονμπελιάρ κόμη του Μαρλ & Σουασσόν είχε κόρη την Ιωάννα, που κληρονόμησε τον πατέρα της. Όταν απεβίωσε η μητέρα του, την κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέτρος Α΄ στο Μπριέν & Κονβερσάνο, ενώ ο Ιωάννης Β΄ κληρονόμησε το 1397 τον πατέρα του και έγινε κύριος του Μπωβουάρ & Ρισεμπούργκ. 
Κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο έλαβε το μέρος της Αγγλίας και έκανε με τα άλογα επιδρομές (chevauchées), λεηλατώντας και καίγοντας Γαλλικές περιοχές για λογαριασμό του Ιωάννη Λάνκαστερ δούκα του Μπέντφορντ. Το 1425 κατέλαβε την κυριότητα του Γκιζ, για την οποία είχε διαφωνήσει με τον Ρενέ Βαλουά δούκα του Ανζού. 
Στην πολιορκία της Αμιένης το 1430 ακολούθησε τον Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και αν και η πολιορκία ήταν αποτυχημένη, ένας στρατιώτης τού Ιωάννη Β΄ (ο νόθος του Βαντόμ) συνέλαβε την Ζαν ντ' Αρκ. Ο Ιωάννης Β΄ την έστειλε στο Μπωβουάρ, όπου την κράτησε φυλακισμένη. Ζούσε μαζί του η αδελφή του πατέρα του Ιωάννα, κόμισσα του Σαιν-Πολ & Λινύ, που έδειξε ευγένεια στη Ζαν ντ' Αρκ και του ζήτησε να μην την δώσει. Το 1430 απεβίωσε η θεία του Ιωάννα και την κληρονόμησε ο Πέτρος Α΄, που έλαβε το Σαιν-Πολ και ο Ιωάννης Β΄, που έλαβε το Λινύ. Η Αγγλία και η Βουργουνδία πίεσαν τον Ιωάννη Β΄ να τους παραδώσει την Ζαν ντ' Αρκ και ο Ιωάννης τελικά την έδωσε στους Άγγλους αντί 10.000 λιβρών, οι οποίοι την σκότωσαν.
Απεβίωσε το 1441 και τον κληρονόμησε ο γιος του Πέτρου Α΄, ο Λουδοβίκος κόμης του Σαιν-Πολ & Μπριέν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1418 την Ιωάννα των Μπετούν, κόρη και κληρονόμο του Ροβέρτου Η΄ υποκόμη του Μω· δεν απέκτησαν απογόνους.
Οδοντογλυφίδα

Η οδοντογλυφίδα είναι ένα μυτερό αντικείμενο το οποίο χρησιμοποιείται για το καθάρισμα των διακένων των δοντιών από υπολείμματα τροφών. Οι οδοντογλυφίδες είναι συνήθως φτιαγμένες από ξύλο και σπανιότερα από πλαστικό ή άλλα υλικά. Στο παρελθόν τις έφτιαχναν από φτερά χήνας, από ελεφαντοστό ή και από μέταλλο.

Σχήματα και αρώματα

Φτιάχνονται σε ποικιλία σχημάτων. Για να χωράνε ανάμεσα στα δόντια, κάποιες φορές είναι σχεδόν επίπεδες στη μια τους διάσταση. Η διατομή τους είναι άλλοτε σχεδόν κυλινδρική και άλλοτε πρισματική, σχεδόν πάντα όμως καταλήγουν σε δυο μυτερές άκρες. Για διαφοροποίησή τους από οδοντογλυφίδες άλλων κατασκευαστών, ορισμένοι χρησιμοποιούν αρώματα/γεύσεις παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται στις τσίχλες.

Ιστορία

Στο Σατυρικόν του Πετρόνιου που γράφτηκε περίπου το 60 μ.Χ., αναφέρεται: "Αφού καθάρισε τα δόντια του με μια ασημένια οδοντογλυφίδα, άρχισε να λέει: Φίλοι μου...".
Έχουν βρεθεί οδοντογλυφίδες σε αρκετούς τάφους της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής εποχής.
Η μαζική παραγωγή ξύλινων οδοντογλυφίδων άρχισε στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αμερική.
Όροι (λεξικό)

Με την ονομασία Όροι (πολυτονικό:Ὅροι, λατινικά: Definitiones) είναι γνωστό το αρχαίο λεξικό του 5ου αιώνα π.Χ. το οποίο περιέχει 185 φιλοσοφικούς όρους και μια σύντομη ερμηνεία τους. Ως έργο συμπεριλαμβάνεται στο κύριο σώμα των έργων του Πλάτωνα, ωστόσο θεωρείται πιθανότερο πως ο πραγματικός συγγραφέας ήταν ο Σπεύσιππος ο οποίος ήταν μαθητής του.
776 Βερβερικία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βερβερικίας εκτιμάται σε 151,2 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,065. Η Βερβερικία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 40 λεπτά.
Discoverer 36

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ στις 12 Δεκεμβρίου 1961 (20:40 UTC) με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B. Αφού τέθηκε σε τροχιά έλαβε την ονομασία Χάρβαρντ 1961 Alpha Kappa 1. Με τον ίδιο πύραυλο τέθηκε σε τροχιά και ο OSCAR 1, ο πρώτος ραδιοερασιτεχνικός δορυφόρος.
Ο Discoverer 36 μπήκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά με περίγειο 223 km, απόγειο 445 km, κλίση 81,1 μοιρών και τροχιακή περίοδο 91,2 λεπτών. Η ολική μάζα του ήταν 1150 kg και κύριο όργανό του ήταν μία πανοραμική κάμερα εστιακού μήκους 61 cm με μέγιστη ανάλυση 7,6 m. Οι φωτογραφίες καταγράφηκαν σε φιλμ των 70 mm το οποίο επέστρεψε στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου τέσσερις ημέρες μετά από την εκτόξευση. Ο Discoverer παρέμεινε σε τροχιά μέχρι και την 8η Μαρτίου 1962, οπότε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα.
Έμβαρος

Στην ελληνική μυθολογία ο Έμβαρος ήταν αρχαίος Αθηναίος, που σύμφωνα με την παράδοση προσφέρθηκε να θυσιάσει την κόρη του για να απαλλάξει την πόλη των Αθηνών από έναν λοιμό. Ο λοιμός αυτός είχε προκληθεί από τη θεά Άρτεμη επειδή είχαν σκοτώσει την ιερή άρκτο του ναού της στη Μουνυχία.
Ο Έμβαρος έθεσε ως όρο ότι σε αντάλλαγμα της θυσίας θα παραχωρούσαν κληρονομικά στους απογόνους του την ιερατεία του ναού της Αρτέμιδος. Σύμφωνα με μία εκδοχή, όταν έγινε δεκτή η προσφορά του ο Έμβαρος θυσίασε πραγματικά την κόρη του, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή του μύθου θυσίασε μια κατσίκα ντυμένη με το φόρεμα της κόρης του. Κατά την πρώτη εκδοχή ο Έμβαρος εμφανίζεται ως άνθρωπος άφρονας, που θυσίασε το παιδί του για αμφίβολης αξίας επιδιώξεις, ενώ κατά τη δεύτερη ήταν άνθρωπος έξυπνος και αποφασιστικός, που έβρισκε εύκολα λύσεις σε δύσκολα ζητήματα. Από αυτές τις εκδοχές προέρχονται οι αρχαίες παροιμιώδεις φράσεις «`Εμβαρος ειμί», ή «`Εμβαρος ει», οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις λέγονταν για ανόητες πράξεις (πρώτη εκδοχή του μύθου), ενώ σε άλλες για πανουργία και εφευρετικότητα (δεύτερη εκδοχή του μύθου).
Μέθοδος

Κυρίαρχη έννοια της Μεθοδολογίας είναι η Μέθοδος. Ο όρος, διεθνής σήμερα (method, méthode, methodo) προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «μετέρχομαι» που σημαίνει την κίνηση προς κάποιο σκοπό. Ως μέθοδος ορίζεται γενικά σύνολο κατάλληλων αρχών, κανόνων και μέσων που ακολουθούνται επί ορισμένου σκοπού, ή σειρά συντονισμένων διαδικασιών και τακτικών που αυξάνουν τις πιθανότητες της κατάληξης του επιδιωκόμενου σκοπού, (όπως π.χ. στην πολιτική, την εκπαίδευση, την  οικονομία, τη διπλωματία κ.λπ.)

Η έννοια της καταλληλότητας των παραπάνω προϋποθέτει ότι αφενός τα μέσα και οι τρόποι είναι προσαρμοσμένοι απόλυτα στη φύση, τα χαρακτηριστικά και τις ιδιομορφίες του επιδιωκόμενου σκοπού και αφετέρου ότι όλα εξασφαλίζουν πιθανότητες κατάληξης (του σκοπού) με τη λιγότερη δυνατή κόπωση.

Γενικά

Υπό τον παραπάνω γενικό ορισμό είναι εμφανές ότι ο όρος δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένο ερευνητικό πεδίο, αλλά αντίθετα σε πολλά και διαφορετικά πεδία όπως στη φιλοσοφία με αφαιρετική διάθεση, με στόχο ερμηνευτικό, πολύ δε περισσότερο σε δράσεις κυρίως έρευνας, κάποιας χρονικής στιγμής. Σ' όλες τις επιστήμες η μέθοδος βασίζεται σε ορισμένες αρχές καθολικού κύρους όπως είναι η αμφιβολία, η εμπειρική αντίληψη, η απόδειξη, η επαγωγή, η ανάλυση και η σύνθεση. Αυτές αποτελούν και τις κοινές λογικές βάσεις της Μεθοδολογίας τόσο στην επιστημονική έρευνα όσο και στη κοινωνική έρευνα συμπεριφορών.

Γεγονός είναι ότι κάθε επιστήμη ακολουθεί ιδιαίτερο μεθοδολογικό σύστημα που εξ ανάγκης καθορίζεται αυτό από την ίδια τη φύση του αντικειμένου της αλλά και από την άποψη που ακολουθείται η εξέτασή του. Για παράδειγμα διαφορετική είναι η χημική έρευνα της ατμόσφαιρας από την μετεωρολογική, ή η τοπογραφική από τη σεισμική έρευνα ενός τόπου. Κατά συνέπεια παρατηρούνται διάφορες μορφές μεθόδων έρευνας που φθάνουν να γίνονται και εξειδικευμένες. Εκ του συνόλου των παρατηρούμενων επιστημονικών μεθόδων άλλες είναι κοινές μεταξύ των διαφόρων επιστημών και άλλες αποκλειστικές όπως των Συμπεριφορικών επιστημών (Κοινωνιολογίας).
Ιωσηφίνα της Δανίας

Γέννηση

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 10:56 π.μ. (ώρα Κοπεγχάγης), 26 λεπτά μετά τον δίδυμο αδελφό της, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Φρειδερίκου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μαίρης.
Η γέννηση της έγινε δεκτή στις 8 Ιανουαρίου, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων από το Σίξτους Μπάττερι στη Ναυτική Βάση Χόλμεν της Κοπεγχάγης και από το Κάστρο Κρόνμποργκ από την Βόρεια Ζηλανδία.
Ονομάσθηκε Ιωσηφίνα κοινή ονομασία στην Γαλλία και προς τιμήν του παππού της πρίγκιπα Ερρίκου, Σοφία κοινή ονομασία στα ευρωπαϊκά βασίλεια, Ίβαλο κοινή ονομασία στη δανική περιοχή της Γροιλανδίας και Ματθίλδη από ένα δημοφιλές τραγούδι στην Αυστραλία ("Waltzing Matilda"), πατρίδα της μητέρας της, πριγκίπισσας Μαίρης.
Η Ιωσηφίνα και ο Βικέντιος βαφτίστηκαν στις 11 Απριλίου 2011 στο παρεκκλήσι της Εκκλησία του Χόλμεν. Νονοί της ήταν η θεία της Πριγκίπισσα Μαρία της Δανίας, η θεία της Πατρίσια Μπέϊλι (αδελφή της μητέρας της), ο Πρίγκιπας Κάρλο, Δούκας του Κάστρο, ο Κόμης Μπέντ Γουέντελ, η Μπριγκίτα Χέντβερκ και η Ιωσηφίνα Ρέκνερ (φίλη της μητέρας της).
Γουίλ Σμιθ

Βιογραφία

Ο Σμιθ γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1968 στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια.Φοίτησε στο λύκειο Overbrook. Αν και αναφέρθηκε ευρέως ότι ο Σμιθ απέρριψε μια υποτροφία για να σπουδάσει στο MIT, ο ίδιος δεν έκανε ποτέ αίτηση σε αυτό επειδή "ήθελε να ραπάρει". Ο Σμιθ ανέφερε ότι είχε γίνει δεκτός σε ένα θερινό πρόγραμμα μηχανικής στο ΜΙΤ για μαθητές λυκείου αλλά δεν το παρακολούθησε. Σύμφωνα με τον Σμιθ, "Η μητέρα μου, που εργαζόταν ως διευθύντρια σε ένα λύκειο της Φιλαδέλφειας, είχε έναν φίλο που ήταν υπεύθυνος των αιτήσεων στο ΜΙΤ. Είχα αρκετά υψηλούς βαθμούς και χρειάζονταν μαύρα παιδιά, άρα θα μπορούσα να είχα συμμετάσχει. Ωστόσο δεν είχα πρόθεση να πάω στο κολέγιο".

Προσωπική ζωή

Ο Σμιθ παντρεύτηκε την Σερί Ζεμπίνο το 1992. Απέκτησαν έναν γιο, τον Τρέι Σμιθ, ο οποίος γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1992. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1995. Ο Τρέι εμφανίστηκε στο βίντεοκλιπ του πατέρα του για το single "Just the Two of Us" (1998). Εμφανίστηκε επίσης σε δυο επεισόδια της κωμικής σειράς All of Us καθώς και στις εκπομπές The Oprah Winfrey Show και David Blaine: Real or Magic.
Ο Σμιθ παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζάντα Κόρεν Πίνκετ το 1997. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει δυο παιδιά : τον Τζέιντεν Κρίστοφερ Σμιθ (γεν. 1998), συμπρωταγωνιστής του Σμιθ στις ταινίες Το Κυνήγι της Ευτυχίας και After Earth, και την Γουίλοου Καμίλ Σμιθ (γεν. 2000), που εμφανίστηκε ως η κόρη του στην ταινία I Am Legend. Ο Σμιθ του και ο αδερφός του, Χάρυ, διευθύνουν την εταιρεία Treyball Development Inc., μια εταιρεία που εδρεύει στο Μπέβερλυ Χιλς και πήρε το όνομά της από τον πρώτο γιο του Σμιθ, τον Τρέι. Ο Σμιθ και η οικογένειά του κατοικεί στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Θρησκευτικές απόψεις

Παρόλο που ο Σμιθ ανατράφηκε ως βαπτιστής και φοίτησε σε καθολικά σχολεία, δεν θεωρεί πλέον τον εαυτό του ως θρησκευόμενο άτομο. Αν και δεν έχει ασπαστεί την σαϊεντολογία και έχει αρνηθεί τις φήμες που ισχυρίζονται ότι είναι μέλος της Εκκλησίας της Σαϊεντολογίας, ο ίδιος έχει μιλήσει υπέρ αυτής λέγοντας "Απλά πιστεύω ότι αρκετές από τις ιδέες της σαϊεντολογίας είναι εξαιρετικές και επαναστατικές και μη-θρησκευτικού περιεχομένου".
Το 2007 ο Σμιθ δώρισε $1.3 εκατομμύρια σε κοινωφελείς οργανισμούς, από τα οποία τα $450.000 πήγαν σε δυο θρησκευτικές κοινότητες και $122.500 πήγαν σε τρεις οργανισμούς σαϊεντολογίας ; το υπόλοιπο ποσό μοιράστηκε σε "ένα τζαμί στο Λος Άντζελες, χριστιανικά σχολεία και εκκλησίες και το Yitzhak Rabin Memorial Center στο Ισραήλ". Ο Σμιθ και η σύζυγός του έχουν επίσης ιδρύσει ένα ιδιωτικό δημοτικό σχολείο στην Καλιφόρνια, το New Village Leadership Academy. Η φορολογική δήλωση του Σμιθ έδειξε ότι ο ίδιος ο Σμιθ δώρησε $1.2 εκατομμύρια στο σχολείο αυτό το 2010.

Πολιτικές απόψεις

Ο Σμιθ δώρησε $4,600 στην προεκλογική καμπάνια του δημοκρατικού Μπάρακ Ομπάμα για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, ο Σμιθ και η σύζυγός του ήταν οι οικοδεσπότες στην τελετή απονομής του Νόμπελ Ειρήνης στο Όσλο της Νορβηγίας ώστε να γιορτάσουν την λήψη του εν λόγω βραβείου από τον Ομπάμα.
Το 2012, ο Σμιθ δήλωσε ότι υποστήριζε την νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων.
Κυκλοεξάνιο

Παραγωγή

Βιομηχανικά παράγεται με με καταλυτική υδρογόνωση βενζολίου:
:
Εναλλακτικά, υπάρχουν και οι ακόλουθες μέθοδοι:

Με θέρμανση αλάτων δικαρβονικών οξέων με Ca ή Ba

Κατά τη θέρμανση επτανοδιικού ασβεστίου ή επτανοδιικού βαρίου παίρνουμε κυκλοεξανόνη. Στη συνέχεια αυτή ανάγεται προς το κυκλοεξάνιο. Π.χ. υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)₂]:

Εξαμελής δακτύλιος με αντίδραση Diels–Adler

Κατά την επίδραση «συζυγούς» αλκαδιενίου (διένιου) σε αιθένιο (διενόφιλο) έχουμε την ονομαζόμενη (αντίδραση Diels–Adler) που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγων κυκλοεξενίου. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο παίρνουμε κυκλοεξένιο. Το τελευταίο μπορεί να υδρογονωθεί καταλυτικά, σχηματίζοντας κυκλοεξάνιο:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Το καθαρό κυκλοεξάνιο είναι μάλλον (σχετικά) αδρανές, αφού είναι ένας μη πολικός, υδρόφοβος υδρογονάνθρακας. Μπορεί να αντιδράσει με σουπεροξέα, όπως το μίγμα υδροφθορίου και πενταφθοριούχου αντιμονίου, το οποίο «εξαναγκάζει» το κυκλοεξάνιο να πρωτονιωθεί και να υποστεί πυρόλυση. Τα υποκατεστημένα κυκλοεξάνια, ωστόσο, μπορεί να είναι δραστικά κάτω από μια ποικιλία συνθηκών, και έτσι πολλά από αυτά είναι σημαντικά για την Οργανική Χημεία. Ακόμη, το κυκλοεξάνιο είναι πολύ εύφλεκτο.
Πορεία προς τη Ρώμη

Πορεία προς τη Ρώμη (Marcia su Roma) ονομάστηκε η πορεία που έκαναν οι μελανοχίτωνες του Μπενίτο Μουσολίνι προς την πρωτεύουσα της Ιταλίας, Ρώμη προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία. Η πορεία διήρκεσε από τις 22 ως τις 28 Οκτωβρίου 1922 και κατέληξε στην άνοδο του Μουσολίνι στην εξουσία, στην οποία παρέμεινε επί 21 έτη.

Η πορεία

Το σχέδιο, αν και απλοϊκό, ήταν φιλόδοξο: Οι αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις της Ρώμης ήταν όχι μόνο πολυπληθέστερες, αλλά και πολύ καλύτερα οπλισμένες από τους μελανοχίτωνες, πολλοί από τους οποίους αντί όπλων διέθεταν μόνο γεωργικά εργαλεία. Ο Μουσολίνι υπολόγιζε όμως σε ένα, πολύ ισχυρό, παράγοντα: Τόσο ο πρωθυπουργός Φάκτα (ο οποίος είχε ήδη παραιτηθεί αλλά ο Βασιλιάς είχε παρακαλέσει να παραμείνει για λίγο ακόμη στη θέση του) όσο και ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ' (Vittorio Emanuele III) δεν θα ήθελαν να διακινδυνεύσουν οποιαδήποτε ένοπλη σύρραξη. Στο σημείο αυτό ο Μουσολίνι έπεσε έξω: Είχε απόλυτο δίκιο για τον βασιλιά, όχι όμως και για την πρόθεση του Φάκτα, ο οποίος ήταν αποφασισμένος να αντισταθεί στα σχέδια του φασίστα ηγέτη. Όταν ο Φάκτα πληροφορήθηκε τις κινήσεις των  μελανοχιτώνων έφερε, στις 28 Οκτωβρίου το πρωί, στον βασιλέα ένα διάταγμα με το οποίο η Ρώμη κηρυσσόταν σε κατάσταση πολιορκίας. Αυτό έδινε τη δυνατότητα αντιμετώπισης των φασιστών με την αστυνομία και τον στρατό. Ο βασιλιάς αρνήθηκε να το υπογράψει. Σχετικά με τους λόγους αυτής της άρνησης έχουν εκφραστεί αρκετές απόψεις: Μια άποψη είναι ότι ο βασιλιάς φοβήθηκε μήπως χάσει τον θρόνο του, αρνούμενος να συνεργαστεί με τους φασίστες. Μια άλλη άποψη είναι ότι ο βασιλιάς θέλησε να αποτρέψει εμφύλιο πόλεμο και ήλπιζε να εξουδετερώσει τους φασίστες δίνοντάς τους θέσεις στην εθνική κυβέρνηση συνασπισμού που θα σχημάτιζε. Ο βασιλιάς γνώριζε επίσης ότι ο Δούκας της Αόστης και εξάδελφός του ήταν υποστηρικτής των φασιστών και καραδοκούσε να του αρπάξει τον θρόνο, σε περίπτωση που ο ίδιος δεν ενέδιδε στις απαιτήσεις τους.

Η αμφισβήτηση

Σύμφωνα με νεότερες έρευνες, η πορεία προς τη Ρώμη δεν έγινε ποτέ, όπως την περιέγραψε η προπαγάνδα του Μουσολίνι. Στην πραγματικότητα, ο ίδιος και άλλοι ηγέτες του φασιστικού κόμματος ταξίδεψαν πρώτη θέση από το Μιλάνο ως τη Ρώμη με τρένο. Η πορεία που πραγματοποιήθηκε δεν αποτελείτο από 300.000 μελανοχίτωνες, όπως επαναλάμβανε ο Μουσολίνι σε κάθε ευκαιρία, με τον ίδιο επικεφαλής της καβάλα στο άλογό του, αλλά από μερικές εκατοντάδες ανδρών των οποίων δεν ηγήθηκε καν ο ίδιος αλλά προσωπικότητες όπως οι γηραιοί στρατάρχες Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι (Cesare Maria de Vecchi) και Εμίλιο Ντε Μπόνο (Emilio De Bono), ο Ίταλο Μπάλμπο και ο Μικέλε Μπιάνκι (Michele Bianchi).
33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική)

Δημιουργία και δράση

Η μονάδα αυτή συστάθηκε βιαστικά το Νοέμβριο του 1944, καθώς οι Σοβιετικοί περικύκλωναν την Ουγγαρία, από ένα συνονθύλευμα Ούγγρων εθελοντών και στρατιωτών άλλων μονάδων. Αναβαθμίστηκε σε μεραρχία το 1945, αλλά μόνο στα χαρτιά, καθώς ο αριθμός των στρατιωτών της ήταν απελπιστικά μικρός.
Παγιδεύτηκε με άλλες δύο γερμανικές μεραρχίες ιππικού (τη «Florian Geyer» και τη «Maria Theresia») στη Βουδαπέστη. Εκεί εξολοθρεύτηκε μετά από σφοδρές μάχες συντριπτικά ανώτερες σοβιετικές δυνάμεις κατά τη Μάχη της Βουδαπέστης, τον Φεβρουάριο του 1945.  Από τους 15.000 περίπου άνδρες των μεραρχιών, μόνο 785 διέσπασαν τον σοβιετικό κλοιό και έφτασαν στις γερμανικές γραμμές.
Μετά απ' αυτό, η μεραρχία διαλύθηκε και ο αριθμός 33 δόθηκε στη γαλλική μεραρχία εθελοντών «Charlemagne».