google/wiki40b huggingface dataset:
Τάγμα του Οσμανιέ

Ιστορία

Το παράσημο δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1862 από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ. Με την κατάργηση του Τάγματος της Τιμης (Nişan-i Iftikhar), το παράσημο αυτό έγινε η δεύτερη πιο μεγάλη διάκριση στην Αυτοκρατορία, κάτω μόνο από το Τάγμα της Διάκρισης (Nişan-i Imtiyaz). Το απένειμε ο Σουλτάνος σε δημοσίους υπαλλήλους και στρατιωτικούς ηγέτες με εξέχουσες υπηρεσίες προς του Κράτος. Γενικά δεν γινόταν απονομή σε γυναίκες, αλλά φαίνεται ότι είχαν γίνει εξαιρέσεις κατά την κρίση του Σουλτάνου. Το Τάγμα αρχικά είχε τρεις τάξεις. Το 1867 επεκτάθηκε σε τέσσερεις, συν μία πρώτης τάξης στολισμένη με μπριγιάντια ή διαμάντια (αυτό δεν περιλαμβάνει της παρασημοφορήσεις με σπάθες, οι οποίες δεν αποτελούσαν ξεχωριστή, αλλά ήταν ξεχωριστή διάκριση). Το Τάγμα περιοριζόταν (για Τούρκους αποδέκτες) σε 50 άτομα για την πρώτη τάξη, 200 για τη δεύτερη, 1.000 για την Τρίτη, και 2.000 άτομα για την τέταρτη τάξη. Αρχικά, κάποιος δεν μπορούσε να λάβει το παράσημο Πρώτης Τάξης αν δεν είχε λάβει πρώτα το Παράσημο Μετζιτιέ Πρώτης Τάξης, αλλά κατά την 33χρονη βασιλεία του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, οι περισσότεροι από αυτούς τους περιορισμούς είχαν αγνοηθεί, και οι πρώτες τάξεις απονέμονταν ελεύθερα. Μια Πέμπτη Τάξη προστέθηκε το 1893.
Από το 1915 ως το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου όλες οι τάξεις μπορούσαν να απονεμηθούν με σπάθες αν απονέμονταν για κατορθώματα σε πολεμικές επιχειρήσεις.

Περιγραφή

Ο Αστέρας του Παράσημου είναι ένα επτάκτινο αστέρι σε σκούρο πράσινο σμάλτο, με τρεις κοντές αργυρές ακτίνες μεταξύ της κάθε κορυφής του αστεριού. Το κέντρο είναι από χρυσό σε κόκκινο σμάλτο, που περιβάλλεται με πράσινο σμάλτο. Στο κεντρικό κόκκινο μέρος υψώνεται χρυσή ημισέληνος, με καλλιγραφική επιγραφή "Στηριζόμενος στην Βοήθεια του Παντοδύναμου Θεού, Αμπουλαζίζ Χαν, Ηγεμόνας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας".  Το πίσω μέρος του παράσημου είναι αργυρό, και φέρει ένα στρατιωτικό θυρεό και τη χρονολογία 699, το χρόνο ίδρυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Αστέρας κρέμεται από μια χρυσή ημισέληνο με αστέρι που κοιτάν προς τα πάνω. Ο Αστέρας μόνος του το ίδιο κέντρο πάνω σε επτάκτινο αστέρι σε παρατεταγμένες ακτίνες. Ο Αστέρας Πρώτης Τάξης κανονικά είναι 10 εκατοστά, ενώ το Δεύτερης Τάξης 9 εκατοστά, με την Οθωμανική νομισματική σφραγίδα στο πίσω μέρος.
Μάραθος Ηρακλείου

Γεωγραφία

Το Μάραθος βρίσκεται στο 20,3 χλμ. της παλιάς οδικής αρτηρίας προς Χανιά σε πετρώδη λόφο και σε υψόμετρο 300μ. Στα βορειοανατολικά στο ύψωμα Βασιλικός υπάρχει πηγή.  Στην τοποθεσία Άσπρο Μασχάλι βρίσκεται βιότοπος. Αξιοθέατο είναι και ο Μαραθιανός ποταμός. Εντυπωσιακά είναι και τα σπήλαια Δόξα και Αρκαλόσπηλιος.

Οικονομία

Οι κάτοικοι απασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια, την ελαιοκομία και με τη μελισσοκομία.  Παράγει λάδι και την περίφημη σταφιδολιά.

Πολιτισμός

Ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού, ενώ υπάρχει και σύλλογος Γυναικών, με το όνομα «Το ξομπλιαστό κουλουράκι». Το όνομα του τελευταίου παραπέμπει στο έθιμο των κουμπαροκούλουρων, τα οποία χαρίζονται στον κουμπάρο ή στο νονό.  Κάθε χειμώνα γίνεται η γιορτή της σταφιδολιάς, οπότε οι παριστάμενοι γεύονται νοστιμιές της παραδοσιακής κουζίνας. Στο Μάραθο επίσης λειτουργούν περιφερειακό ιατρείο, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και αστυνομικός σταθμός.

Ιστορικά στοιχεία

Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα Maratto με 54 κατοίκους στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην επαρχία Μυλοποτάμου υπαγόταν έως και τις αρχες του 20ου αιώνα.  Διαθέτει αστυνομικό σταθμό και αγροτικό ιατρείο.  Η ονομασία του οικισμού είναι προελληνική και προέρχεται από το φυτό μάραθος. Στον οικισμό βρίσκονται οι ναοί του Αγίου Χαραλάμπους και του Αγίου Γεωργίου το εκκλησάκι της Παναγίας και τέλος Η μεγαλύτερη εκκλησία του χωριού Άγιοι Πάντες. Επίσης, εντός του χωριού βρίσκεται το μνημείο για τους πεσόντες από τους Γερμανούς, το μνημείο του καταδρομέα Ηλία Τούλη που έπεσε -άδικα- τον Ιούλιο του 1974 στην Κύπρο, και στο δρόμο προς το Φόδελε το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα, που χρονολογείται από το 16ο αιώνα.
Σιδηρόκαστρο Σερρών

Το Ντεμίρ-Ισάρ

Το χωριό κατά την Τουρκοκρατία έως και τον 20ό αι. ονομαζόταν Ντεμίρ-Ισάρ (τουρκικά: Demirhisar). Σημαντική δράση στην περιοχή επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, ως διάκονος της Μητρόπολης Μελενίκου έως το 1891 χρησιμοποιώντας στο κήρυγμα την τουρκική γλώσσα για να γίνεται αντιληπτός από το σύνολο του πληθυσμού. Το 1900 στο Ντεμίρ Ισάρ κατοικούσαν 3300 μουσουλμάνοι Τούρκοι, 1200 Βούλγαροι, 420 Τσιγγάνοι και μόλις 350 χριστιανοί Έλληνες και 120 χριστιανοί Βλάχοι. 
Κατά την Α' Βουλγαρική Κατοχή, δολοφονήθηκε από τους Βούλγαρους στο Ντεμίρ Ισάρ ο Μητροπολίτης Μελενίκου Κωνσταντίνος Ασημιάδης όπως και εκατό κάτοικοι του χωριού (1913).

Το Τοπ-Μπαΐρ

Στο ύψωμα Τοπ-Μπαΐρ υπήρχε ένα μεγάλο κανόνι που έδινε στους Μουσουλμάνους της περιοχής το σύνθημα για την έναρξη και τη λήξη της νηστείας του Ραμαζανιού και Μπαϊραμιού, γιαυτό ονομάζεται ή «Τοπ-Μπαΐρ».

Προβλήματα

Φαινόμενα αρχαιοκαπηλίας εμφανίζονται στην περιοχή καθώς ανάμεσα σε άλλα περιστατικά το 2010 νεαρός διάκονος της Μητρόπολης Σιδηροκάστρου Σερρών συνελήφθη καθώς πουλούσε στη Γερμανία και σε αλλοδαπούς εντός  Ελλάδας λείψανα αγίων, τα οποία αποσπούσε παράνομα από διάφορους ναούς και μοναστήρια της περιοχής.
Από το 2019 έφθασαν και εγκαταστάθηκαν στο Σιδηρόκαστρο εκατοντάδες πρόσφυγες Γιαζίντι.
Οικολογικό πρόβλημα υφίσταται επίσης καθώς η αποχέτευση του χωριού εκβάλλει απευθείας μέσα στον ποταμό Κρουσοβίτη. Οι προσπάθειες του Δήμου για λύση του προβλήματος με τα ανεπεξέργαστα λύματα έχουν αποβεί άκαρπες.

Η διαλυμένη Μονή

Η Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης ιδρύθηκε  το 1967 από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Ιωάννη. Το 2007 55 μοναχές εγκατέλειψαν τη Μονή και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.

Γηροκομείο - Ίδρυμα αναπήρων παιδιών και προβλήματα

Ο Μητροπολίτης Ιωάννης (1967-2001) ίδρυσε το Γηροκομείο που σήμερα όμως λειτουργεί με πολλά προβλήματα για τους τροφίμους.
Το ίδρυμα περίθαλψης παιδιών με νοητικά προβλήματα επίσης λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις.Μάλιστα το 2009, το μικρό λεωφορείο που δόθηκε από την Πολιτεία για την εξυπηρέτηση των παιδιών του Ιδρύματος πουλήθηκε από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο για να αγοραστεί η προσωπική του λιμουζίνα.
Χαράλαμπος Ευταξίας

Βιογραφία

Αδελφοί του ήταν ο διοικητής της Εθνικής Τραπέζης, Ιωάννης Ευταξίας, και ο διατελέσας Πρωθυπουργός Αθανάσιος Ευταξίας. Ο πατέρας τους ήταν εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Εκλέχτηκε βουλευτής. Απεβίωσε σε βαθιά γεράματα τον Απρίλιο του 1938.
Παιδιά του ήταν ο δημοσιογράφος Σταύρος Ευταξίας, η Μίνα Τσιριμώκου και ο Λουκάς Ευταξίας.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1961

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1961 (τελική φάση) διεξήχθη στην Άγκυρα της Τουρκίας, από 25 ως 31 Μαΐου 1961, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας. Η Ελλάδα κατέλαβε τη δεύτερη θέση, αν και ισοβάθμησε με την Τουρκία, λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων .

Σύστημα διεξαγωγής

Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε τέσσερις ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξήχθη στην Άγκυρα της Τουρκίας σε ενιαίο όμιλο. Η τελική κατάταξη και ο τροπαιούχος προέκυψε από τη βαθμολογία.
Αρχικά ο όμιλος θεωρήθηκε τελικός της ζώνης Ευρώπης-Μέσης Ανατολής και οι τρεις πρώτες ομάδες, Ελλάδα, Τουρκία και Γαλλία, προκρίθηκαν στην τελική φάση που θα γινόταν στη Νότια Κορέα. Τελικά, η τελική φάση ματαιώθηκε και η κατάταξη της ευρωπαϊκής ζώνης, θεωρήθηκε παγκόσμια κατάταξη.
Γιάννης Ανέστης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Πανιώνιου και το καλοκαίρι του 2011 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα. Τον Ιανουάριο του 2012 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στην Προοδευτική. Στη συνέχεια επέστρεψε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης, με την οποία αγωνίστηκε σε 17 αγώνες πρωταθλήματος, μέχρι το 2014, όταν αποχώρησε ως ελεύθερος.
Το καλοκαίρι του 2014 συμφώνησε με την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Στις 17 Μαΐου 2016 κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του, το κύπελλο Ελλάδας (2015-16), αγωνιζόμενος ως βασικός στον τελικό όπου η ΑΕΚ επικράτησε του Ολυμπιακού με 2-1.
Στις 5 Ιουλίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια του Ισραήλ, Χάποελ Μπερ Σεβά, αφότου έμεινε ελεύθερος από την ΑΕΚ.
Στις 26 Νοεμβρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τη σουηδική ΙΦΚ Γκέτεμποργκ μέχρι το 2020, ενώ θα ενταχθεί στην ομάδα τον Ιανουάριο του 2019.

Στις εθνικές ομάδες

Τον Αύγουστο του 2017 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, για τις εντός έδρας αναμετρήσεις εναντίον της Εσθονίας και του Βελγίου για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018.
Γιαροσλάβ Οσμομίσλ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Βολοντιμίρκο πρίγκιπα της Γαλικίας και μίας των Άρπαντ, κόρης τού Κολομάν της Ουγγαρίας.
Ανέλαβε την εξουσία το 1153. Στην εξωτερική του πολιτική ήταν σύμμαχος με τους βασιλείς της Ουγγαρίας και της Πολωνίας και εναντίον των πριγκίπων τού Κιέβου,  οι οποίοι υποστήριζαν τον εξάδελφό του Ιβάν τού Μπερλάντνικ στις προσπάθειές του να αποσπάσει συνοριακές πόλεις από τη Βολινία. Έπειτα από πολλά έτη εχθροπραξιών, ο Γιαροσλάβ κατάφερε την εξορία τού Ιβάν, ο οποίος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, στην Αυλή τού Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Το 1164-65 ο Ανδρόνικος Κομνηνός, εξάδελφος τού Αυτοκράτορα, δραπέτευσε από την αιχμαλωσία στην Κωνσταντινούπολη και διέφυγε στην Αυλή τού Γιαροσλάβ. H προοπτική διεκδίκησης τού θρόνου της Κωνσταντινούπολης από τον Ανδρόνικο με την υποστήριξη της Γαλικίας και της Ουγγαρίας ανησύχησε τους Ρωμαίους και οι διπλωμάτες τους αναστατώθηκαν άνευ προηγουμένου. Τελικά ο Μανουήλ Α΄ χαρίστηκε στον εξάδελφό του και τον έπεισε να επιστρέψει το 1165. Επίσης ο Γιαροσλάβ πείστηκε να εγκαταλείψει τις Ουγγρικές διασυνδέσεις του και να επιστρέψει πλήρως στην Αυτοκρατορική σφαίρα επιρροής. Ως το 1200 οι πρίγκιπες της Γαλικίας πρόσφεραν υπηρεσίες στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, επιτιθέμενοι στους εχθρούς της Κουμάνους.
Ευμετάζωα

Ταξινομία

Την τελευταία δεκαετία, εξελίξεις στην αναπτυξιακή βιολογία και την μοριακή φυλογενετική δημιούργησαν νέες ιδέες σχετικά με τις σχέσεις των αμφίπλευρων με αποτέλεσμα την ριζική αλλαγή νοοτροπίας.
Η τρέχουσα ευρέως αποδεκτή υπόθεση, η οποία βασίζεται σε μοριακά δεδομένα (κυρίως αλληλουχίες 18S rRNA) χωρίζει τα αμφίπλευρα στις παρακάτω τέσσερεις υπερσυνομοταξίες: δευτεροστόμια, εκδυσόζωα, λοφοτροχόζωα, και πλατύζωα (κάποιες φορές περιλαμβάνονται στα λοφοτροχόζωα). Οι τελευταίες τρεις ομάδες είναι μαζί γνωστές ως πρωτοστόμια.
Πολλοί σκεπτικιστές ωστόσο δίνουν έμφαση στις παγίδες και τις ασυνέπειες που σχετίζονται με τα νέα δεδομένα. Ο Κλάους Νίλσεν (Claus Nielsen), καθηγητής εξελικτικής εμβρυολογίας ασπόνδυλων στο  Ζωολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης είναι υπέρμαχος μίας εκ των κυρίαρχων εναλλακτικών αντιλήψεων με βάση τα μορφολογικά δεδομένα. Στο βιβλίο του (2001) Animal Evolution: Interrelationships of the Living Phyla (Η Εξέλιξη των Ζώων: Αλληλοσυσχέτιση των Ζώντων Συνομοταξιών), διατηρεί την παραδοσιακή διαίρεση σε πρωτοστόμια και δευτεροστόμια.

Εξελικτική καταγωγή

Έχει προταθεί ότι ένας τύπος μοριακού ρολογιού καθώς και μία προσέγγιση στην ερμηνεία του αρχείου απολιθωμάτων τοποθετούν την εξελικτική καταγωγή των ευμετάζωων στην Εδιακάρια. Τα πρωιμότερα ωστόσο ευμετάζωα ενδέχεται να μην είχαν καθαρές επιδράσεις στο αρχείο απολιθωμάτων, ενώ άλλες ερμηνείες μοριακών ρολογιών υποδεικνύουν την πιθανότητα νωρίτερης προέλευσης. Οι ερευνητές που ανακάλυψαν το γένος Vernanimalcula το περιγράφουν ως το απολίθωμα ενός αμφίπλευρου τριπλοβλαστικού ζώου που εμφανίστηκε στο τέλος της Μαρίνοϊας παγετώδους περιόδου, πριν την Εδιακάρια περίοδο, υποδεικνύοντας ακόμα ενωρίτερη εμφάνιση των ευμετάζωων.
Χρήστος Αλαμανής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1873 και εργάστηκε ως δικηγόρος. Υπηρέτησε ως βουλευτής Τρικάλων στην Α΄ αναθεωρητική Βουλή το 1910 και το 1923 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας. Το 1926 εξελέγη ξανά βουλευτής Τρικάλων με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων.
Από τις 4 Ιουνίου 1928 ως τις 4 Ιουλίου του ίδιου χρόνου ήταν υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Ζαΐμη
Επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1936.
O ανεψιός του, Στέλιος, έγινε αργότερα βουλευτής και υπουργός.
Λευκή Α΄ της Ναβάρρας

Βασίλισσα της Ναβάρρας

Επιστρέφοντας στην Ναβάρρα ορκίστηκε στο Ολίτο στις 28 Οκτωβρίου 1415 διάδοχος του θρόνου της Ναβάρρας ύστερα από συμμαχία με τους λόρδους. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ιωάννη, δούκα του Πεναφιέλ δεύτερο γιο του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας και της Ελεονόρας της Αλμπουκέρκης στο Ολίτο. Ο δεύτερος σύζυγος της διαδέχθηκε τον από μητέρα θείο του Μαρτίνο της Αραγωνίας (1412). 
Ο Ιωάννης πήγε στην Ναβάρρα, ο γάμος πραγματοποιήθηκε στην Παμπλόνα στις 10 Ιουνίου 1420, το ζεύγος ζούσε αρχικά στο Πεναφιέλ αλλά το 1422 κλήθηκαν από τον πατέρα της Λευκής στην Ναβάρρα για να ζήσουν μαζί του και να τον διαδεχτούν. Ο πατέρας της Κάρολος Γ΄ της Ναβάρρας πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1425 και ορίστηκε διάδοχος της η Λευκή με τον δεύτερο σύζυγο της Ιωάννη χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του, το ζεύγος στέφθηκε στον Καθεδρικό ναό της Παμπλόνα στις 15 Μαΐου 1429. 
Η Λευκή πέθανε στην Σάντα Μαρία Λα Ρέαλ ντε Νιέβα (1441), ο σύζυγος της παρέμεινε βασιλιάς της Ναβάρρας ορίζοντας διάδοχο τον γιο τους Κάρολο της Βιένας νόμιμο διάδοχο του θρόνου. Ο Ιωάννης διαδέχθηκε στον θρόνο της Αραγωνίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας ως Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας.
Μετρό Μπραζίλια

Ιστορία

Ενώ η πόλη κατασκευάστηκε το 1960 με μεγάλους δρόμους, τα λεωφορεία ήταν ακατάλληλα για την μεταφορά στην πόλη, λόγου τον μεγάλων αποστάσεων. Το έργο της κατασκευής ξεκίνησε το 1992 και τελείωσε, μετά από καθυστερήσεις, το 2001.
743 Ευγέννησις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ευγεννήσεως εκτιμάται σε 53,17 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0625. Η Ευγέννησις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 14 λεπτά.
Ρόουντ Άιλαντ

Προέλευση ονόματος

Για την προέλευση του ονόματος Rhode Island υπάρχουν δυο θεωρίες, είτε ότι προέρχεται από το ελληνικό νησί της Ρόδου ή ότι αποτελεί παραφθορά του "Roodt Eylandt", που σημαίνει κόκκινο νησί στα ολλανδικά. Το 1524 ο ιταλός εξερευνητής Τζιοβάνι ντα Βερατσάνο ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε σε κάποια περιοχή του σημερινού Ροντ Άιλαντ. Βρέθηκε στο νησί που σήμερα λέγεται Μπλοκ Άιλαντ και το ονόμασε Λουίζα, από τη Λουίζα της Σαβοΐας, την βασιλομήτορα της Γαλλίας. Το περιέγραψε ως ένα νησί περίπου στο μέγεθος της Ρόδου. Όταν έφτασαν οι πρώτοι άποικοι πίστεψαν ότι η περιγραφή αναφέρεται στο νησί Ακούιντνεκ. Το 1614 ο ολλανδός εξερευνητής Άντριεν Μπλοκ χαρτογράφησε το νησί Λουίζα και του έδωσε το όνομά του. Η επίσημη θέση της πολιτείας είναι ότι ο Μπλοκ ονόμασε την περιοχή "Roodt Eylandt", λόγω του κόκκινου χρώματος που είχαν οι ακτές, και στη συνέχεια το όνομα αυτό πέρασε στα αγγλικά ως Rhode Island.

Γεωγραφία

Το Ρόντ Άιλαντ βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή των ΗΠΑ. Στα δυτικά συνορεύει με το Κονέκτικατ, βόρεια και ανατολικά με τη Μασαχουσέτη και νότια βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Στο μέτωπο με τον ωκεανό σχηματίζεται ο όρμος Ναραγκάνσετ (Narragansett Bay), μέσα στον οποίο βρίσκονται περίπου 30 νησιά. Το μεγαλύτερο απ' αυτά είναι το νησί Ακούιντνεκ, ακολουθούν το Κονάνικατ και το Προύντενς.

Ιστορία

Το Ρόουντ Άιλαντ ανήκει στην περιοχή της Νέας Αγγλίας, που ήταν από τις πρώτες που εξερευνήθηκαν και αποικήθηκαν από τους Ευρωπαίους. Οι πρώτοι εξερευνητές που έφτασαν εκεί ήταν ο Ιταλός Τζιοβάνι ντε Βερρατσάνο το 1524 και ο Ολλανδός Άντριεν Μπλοκ το 1614. Ήρθαν σε επαφή με τους ιθαγενείς που ζούσαν εκεί και από τους οποίους πολλοί λίγοι παραμένουν σήμερα (φυλή Ναραγκάνσετ). Η κοινή αποικία του Ρόντ Άιλαντ και του Πρόβιντενς ιδρύθηκε επίσημα το 1663. Ήταν η πρώτη αποικία που κήρυξε την ανεξαρτησία της από τους Άγγλους (στις 4 Μαΐου 1776) αλλά και η τελευταία από τις πρώτες 13 πολιτείες που επικύρωσε το ιδρυτικό Σύνταγμα των ΗΠΑ (στις 29 Μαΐου 1790).
Γνώρισε σημαντική οικονομική ανάπτυξη την περίοδο της Βιομηχανικής Επανάστασης, ειδικά στον κλάδο της υφαντουργίας. Σημαντική ώθηση στην οικονομία έδωσε και το εμπόριο σκλάβων. Η δουλεία στην πολιτεία καταργήθηκε σταδιακά μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Στον εμφύλιο πόλεμο ήταν με το μέρος των Βορείων. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ο πληθυσμός αυξανόταν σημαντικά και η πολιτεία δέχτηκε πολλούς μετανάστες. Η οικονομία όμως έχασε τη δυναμική της μετά την αποβιομηχάνιση και τη μεγάλη ύφεση του μεσοπολέμου.
Νικόλαος Β΄ του Σαιντ-Ομέρ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Μπέλα του Σαιντ-Ομέρ και της Μπόνης του Λα Ρος κυρίας του 1/2 της Βήβας. Μικρότερα αδέλφια του ήταν οι Όθων και Ιωάννης. Διαδέχθηκε τους γονείς του στην κυριότητα του 1/2 της Θήβας. 
Σύμφωνα με τους νεότερους ερευνητές θεωρείται ότι έκτισε, το 1278, το Παλαιόκαστρο του Ναυαρίνου.
Το 1287, μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου ντε Λα Ρος βάιλου της Αχαΐας, ο Νικόλαος Β΄ διορίστηκε στην θέση του πρωτοστράτορα και βάιλου του Πριγκιπάτου και οχύρωσε περαιτέρω τη Μεσσηνία. Στην Θήβα οχύρωσε τον λόφο της Καδμείας και έκτισε τον "Πύργο του Σαιντ-Ομέρ", όπως είναι γνωστός σήμερα, όπου ήταν και η κατοικία του. Απεβίωσε το το 1294 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Όθων.

Οικογένεια

Ήταν νυμφευμένος σε πρώτο γάμο με την Μαρία των Πουατιέ, κόρη του Βοημούνδου ΣΤ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και σε δεύτερο γάμο με την Άννα Αγγελίνα, κόρη του Μιχαήλ Β΄ δεσπότη τη Ηπείρου.
Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών

Τμήματα

Η Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών έχει 9 κύρια τμήματα: Φυσικής, Μαθηματικών, Μηχανικών, Βιολογίας, Ιατρικής, Γεωργίας, Τεχνών, Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών επιστημών. Έκαστο περιλαμβάνει ανεξάρτητα επιστημονικά ινστιτούτα και εργαστήρια, και διακρίνεται σε κλάδους.

Τιμητικές διακρίσεις

Η Κορυφή Ακαδημία και η Κατασκήνωση Ακαδημία της Νήσου Λίβινγκστον στα Νότια Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάστηκαν προς τιμήν της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, ως ένδειξη εκτίμησης για τη συνεισφορά της Ακαδημίας στην εξερεύνηση της Ανταρκτικής.
Αγουστίν Αρανθάμπαλ

Συλλογική Καριέρα

Ο Αρανθάμπαλ γεννήθηκε στην Μπεργάρα της Γκιπούθκοα. Προϊόν των ακαδημιών της βασκικής Ρεάλ Σοσιεδάδ, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 21 Φεβρουαρίου 1993, σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 1–5 απέναντι στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Έπειτα από δύο σεζόν που πέρασε αγωνιζόμενος κυρίως με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, στην συνέχεια καθιερώθηκε ως βασική επιλογή της πρώτης ομάδας στην οποία και παρέμεινε για διάστημα δέκα ετών, αγωνιζόμενος σε συνολικά 32 αναμετρήσεις στην διάρκεια της σεζόν 2002–03, η οποία βρήκε τους Βάσκους να τερματίζουν δευτεραθλητές.
Τον Ιούλιο του 2004, αγωνιζόμενος ακόμη στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, ο Αρανθάμπαλ μεταγράφηκε στην Ρεάλ Σαραγόσα, όπου και χρησιμοποιήθηκε ως αντικαταστάτης του Παραγουανού Ντέλιο Τολέδο. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση έπειτα από ένα σύντομο πέρασμα από την ερασιτεχνική ΚΝ Βέρα Πουέρτο ντε λα Κρουζ, ομάδα από τις Κανάριες Νήσους, όπου και ξεκίνησε την σεζόν έχοντας ως συμπαίκτη τον πρώην Ισπανό διεθνή (και πρώην συμπαίκτη του στην Ρεάλ Σοσιεδάδ) Χαβιέρ ντε Πέδρο, ο οποίος ωστόσο αποχώρησε λίγο καιρό μετά την εκκίνηση της σεζόν.
Στις αρχές του 2010, η Κιτσί ΣΚ από το Χονγκ Κονγκ απέκτησε τον Αρανθάμπαλ, μαζί με τον συμπατριώτη του, Αλμπέρτ Σελάδες. Και οι δυο τους αγωνίστηκαν με την ομάδα στο Λούναρ Νιου Γίερ Καπ του 2010, μία φιλικού χαρακτήρα διοργάνωση, η οποία έλαβε χώρα στα μέσα της σεζόν.

Διεθνής Καριέρα

Ο Αρανθάμπαλ αγωνίστηκε συνολικά 28 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Ισπανίας. Το ντεμπούτο του έλαβε χώρα στις 7 Ιουνίου 1995, στα πλαίσια μιας αναμέτρησης για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1996 απέναντι στην Αρμενία που διεξήχθη στην Σεβίλλη, ενώ ήταν μέλος των ομάδων που εκπροσώπησαν την Ισπανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Ο Αρανθάμπαλ ήταν, επίσης, μέλος της ομάδας της Ισπανίας η οποία έφτασε ως τα προημιτελικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.

Προσωπική Ζωή

Ο πατέρας του Αρανθάμπαλ, Χοσέ Αγουστίν, περισσότερο γνωστός ως Gaztelu, αγωνίστηκε ως μέσος για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ για διάστημα 14 σεζόν. Αγωνίστηκε σε μία αναμέτρηση στην διάρκεια της τελευταίας του σεζόν ως επαγγελματίας, η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Έμβλημα της Αλγερίας

Το έμβλημα της Αλγερίας είναι η σφραγίδα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση της χώρας και προσιδιάζει με τα εθνόσημα άλλων κρατών. Η σημερινή μορφή του εμβλήματος τέθηκε σε ισχύ το 1976. Φέρει το ισλαμικό σύμβολο (ημισέληνος με αστέρι), το οποίο φέρει και η αλγερινή σημαία. Το εθνικό ρητό του εμβλήματος λέει στα αραβικά: Al Jumhūrīyah al Jazā'irīyah ad Dīmuqrāţīyah ash Sha'bīyah (Λαοκρατική Δημοκρατία της Αλγερίας).
Εντός του εμβλήματος, το χέρι της Φατίμα (παραδοσιακό σύμβολο της περιοχής) βρίσκεται δεξιά κάτω από έναν ανατέλλοντα ήλιο (συμβολίζει μια νέα εποχή). Τα υπόλοιπα σύμβολα σχετίζονται με τη γεωργία και τη βιομηχανία, ενώ τα φυτά γύρω από τα βουνά και τα κτίρια αντιπροσωπεύουν τη γεωργία. Τα κτήρια αντιπροσωπεύουν τη βιομηχανία. Τα βουνά συμβολίζουν τα Όρη του Άτλαντα.
Κλάση Combattante III

Τα Ταχέα Περιπολικά Σκάφη Κατευθυνόμενων Βλημάτων, κλάσης "Κομπαντάντ", (Τορπιλάκατοι ή νεότερα Πυραυλάκατοι, όπως έχει καθιερωθεί να αποκαλούνται) εκ της γαλλικής κλάσης La Combattante III παραγγέλθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1974 στη Γαλλία για λογαριασμό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Είναι παρόμοιας σχεδίασης με τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante IIa, μεγαλύτερου όμως μεγέθους, εξοπλισμένα και με τορπίλες. Μια δεύτερη παρτίδα έξι σκαφών παραγγέλθηκε το 1978, τα οποία όμως κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα και έφεραν πυραύλους Penguin Mk 2 Mod 3. Για το λόγο αυτό τα έξι αυτά πλοία χαρακτηρίζονται κλάσης La Combattante IIIb

Αναβάθμιση

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αναβαθμίσει τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante III. Για τις τέσσερις Combattante III η εταιρεία Thales ανέπτυξε το σύστημα διαχείρισης μάχης TACTICOS, το οποίο περιλαμβάνει τέσσερις πολυλειτουργικές τερματικές κονσόλες ελέγχου, ένα ραντάρ επιτήρησης, ένα σύστημα ελέγχου και ανίχνευσης πυρός, ένα σύστημα ηλεκτρο-οπτικής ανίχνευσης και ελέγχου πυρός, ενσωματωμένο ραντάρ αναχαίτισης, δύο καταδείκτες στόχων και σύστημα τακτικής ζεύξης δεδομένων. Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού Μέσης Ζωής ολοκληρώθηκε το 2010.
Ο οπλισμός των πλοίων αποφασίστηκε να μεταβληθεί το 2015 σταδιακά ανά μονάδα μεταβαλλόμενων μόνο των Κατευθυνομένων Βλημάτων (Κ/Β) από EXOCET MM38 σε HARPOON κατασκευής BOEING (πρώην McDonell Douglas) με το πρώτο πλοίο που αποδόθηκε να είναι το ΤΠΚ ΜΥΚΟΝΙΟΣ (P-22) το Δεκέμβριο του 2016.
Τσάρλι Γιάνκος

Βιογραφικό

Ο Γιάνκος γεννήθηκε στις 29 Μαΐου του 1961 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1979 απο την Χάιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ (ομάδα των Ελλήνων ομογενών της Μελβούρνης).Το 1985 αγωνίστηκε σε άλλη μια ομάδα ομογενών,την Γουέστ Αντελάιντ.Μετέπειτα αγωνίστηκε στην APIA Leichhardt Tigers (1986/88) και τη σεζόν 1988/89 είχε ένα σύντομο πέρασμα από το ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του ΠΑΟΚ,με τον οποίο είχε 7 συμετοχές.Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στην Αυστραλία όπου πέρασε απο την Blacktown City Demons (1989) και την Wollongong Wolves,στην οποία έκλεισε την καριέρα του το 1994.
Με την Εθνική Αυστραλίας είχε συνολικά επίσημες 47 εμφανίσεις απο το 1983 μέχρι το 1989 πετυχαίνοντας 7 τέρματα.