Παιδική σεξουαλική κακοποίηση

H Παιδική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια μορφή παιδικής κακοποίησης κατά την οποία ένας ενήλικας ή μεγαλύτερος έφηβος χρησιμοποιεί ένα παιδί για σεξουαλική διέγερση Μορφές παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης περιλαμβάνουν η παράκληση ή πίεση προς ένα παιδί να συμμετάσχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες (ανεξαρτητα από το αποτέλεσμα), η,άσεμνη έκθεση (των γεννητικών οργάνων, θηλυκών θηλών, κλπ) προς ένα παιδί με σκοπό να ικανοποιήσει κάποιος τις δικές του σεξουαλικές επιθυμίες ή να εκφοβίσει ή να προσεγγίσει φιλικά το παιδί, η σεξουαλική επαφή με ένα παιδί, ή η χρήση ενός παιδιού για την παραγωγή παιδικής πορνογραφίας.
Η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών μπορεί να συμβεί σε μια σειρά από περιβάλλοντα, στα οποία περιλαμβανονται το σπίτι, το σχολείο, ή η εργασία (σε χώρες όπου υπάρχει παιδική εργασία). Οι γάμοι παιδιών είναι μια από τις κύριες μορφές σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Η UNICEF έχει δηλώσει ότι ο γάμος του παιδιού " αποτελεί ίσως την πιο διαδεδομένη μορφή της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης των κοριτσιών". Οι επιπτώσεις της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης μπορεί να περιλαμβάνουν κατάθλιψη, διαταραχή μετα-τραυματικού άγχους, άγχος, σύνθετη διαταραχή μετα-τραυματικού άγχους, τάση για περαιτέρω θυματοποίηση και στην ενήλικη ζωή, και σωματική βλάβη στο παιδί, μεταξύ άλλων προβλημάτων. Η σεξουαλική κακοποίηση από ένα μέλος της οικογένειας είναι μια μορφή αιμομιξίας και μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρό και μακροχρόνιο ψυχικό τραύμα, ειδικά στην περίπτωση της γονικής αιμομιξίας.
Η παγκόσμια συχνότητα της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης εκτιμάται σε 19,7% για τα κορίτσια και 7,9% για τα αγόρια. Οι περισσότεροι παραβάτες σεξουαλικής κακοποίησης είναι εξοικειωμένοι με τα θύματά τους. Περίπου το 30% είναι συγγενείς του παιδιού, τις περισσότερες φορές αδέρφια, πατεράδες, θείοι ή ξαδέλφια. Περίπου το 60 % είναι άλλοι γνωστοί όπως «φίλοι» της οικογένειας, νταντάδες ή γείτονες. Ξένοι είναι οι παραβάτες σε περίπου 10% των περιπτώσεων της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Η περισσότερη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών διαπράττεται από τους άνδρες. Μελέτες για τη γυναικεία παιδεραστεία δείχνουν ότι οι γυναίκες διαπράττουν 14% έως 40% των παραβάσεων που δηλώνονται κατά αγοριών και 6% των παραβάσεων που δηλώνονται κατά των κοριτσιών.
Η λέξη παιδόφιλος συνήθως εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όποιον κακοποιεί σεξουαλικά ένα παιδί αλλά οι παιδικοί σεξουαλικοί παραβάτες δεν είναι παιδόφιλοι, εκτός εαν έχουν ένα ισχυρό σεξουαλικό ενδιαφέρον σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας. Σύμφωνα με το νόμο, η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών συχνά χρησιμοποιείται ως γενικός όρος που περιγράφει ποινικά και αστικά αδικήματα, στα οποία ένας ενήλικας εμπλέκεται σε σεξουαλική δραστηριότητα με έναν ανήλικο ή εκμεταλλεύεται ένα ανήλικο με σκοπό την σεξουαλική ικανοποίηση. Η American Psychological Association αναφέρει ότι «τα παιδιά δεν μπορούν να συναινέσουν σε σεξουαλική δραστηριότητα με ενηλίκους» και καταδικάζει οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια από έναν ενήλικα: "ένας ενήλικας ο οποίος επιδίδεται σε σεξουαλική δραστηριότητα με ένα παιδί εκτελεί μια εγκληματική και ανήθικη πράξη που δεν μπορεί ποτέ να θεωρηθεί φυσιολογική ή κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά 

Ψυχολογικές επιπτώσεις

 Η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών μπορεί να οδηγήσει τόσο σε βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες βλάβες, συμπεριλαμβανομένης της ψυχοπαθολογίας στη μετέπειτα ζωή τους. Οι επιπτώσεις περιλαμβάνουν κατάθλιψη, αγχος, διατροφικές διαταραχές, χαμηλή αυτοεκτίμηση, σωματοποίηση, διαταραχές του ύπνου, και διασχιστικές και αγχώδεις διαταραχές συμπεριλαμβανομένης και της μετατραυματικής διαταραχής άγχους. Ενώ τα παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν οπισθοδρομικές συμπεριφορές, όπως το πιπίλισμα του αντίχειρα ή ενούρηση στο κρεβάτι, ο ισχυρότερος δείκτης της σεξουαλικής κακοποίησης είναι η έντονη σεξουαλική συμπεριφορά (ως αντίδραση 'acting out') και η ανάρμοστη για την ηλικία τους σεξουαλική γνώση και ενδιαφέρον. Tα θύματα μπορεί να αποτραβηχτούν από το σχολείο και τις κοινωνικές δραστηριότητες και παρουσιάζουν διάφορα προβλήματα μάθησης και συμπεριφοράς, τα οποία συμπεριλαμβάνουν τη βαναυσότητα προς τα ζώα, τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας (ADHD), τη διαταραχή συμπεριφοράς, και αντιθετική προκλητική διαταραχή (ODD). Εφηβική εγκυμοσύνη και ριψοκίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστεί στην εφηβεία. Τα παιδιά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης αναφέρουν σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερα περιστατικά βλάβης από αυτοτραυματισμό.