google/wiki40b huggingface dataset:
Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών

Η Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών ήταν Δημόσιο Σχολή στους Μυτιληνιούς Σάμου.

Ίδρυση

Το Σχολείο ιδρύθηκε με διαθήκη του Ιεροδιάκονου Ευθύμιου Καλύμνιου από τους Μυτιληνιούς Σάμου. Αφού έγινε διάκος στη Ζωοδόχο Πηγή, αναχώρησε στη Μολδαυΐα και εγκαταστάθηκε στο Γουργίεβο μέχρι το 1848 οπότε και πέθανε από φθίση του λάρυγγα.Με τη διαθήκη του όριζε τα θα ισχυε συγκεκριμένα σχετικά με τη Σχολή: όριζε την εκποίηση της κίνητης και ακίνητης-ενός κτήματος-περιουσίας του, υπολογιζομένης σε χίλια φλοριά. Το ποσό αυτό θα διατίθετο για την συντήρηση Σχολής στην κωμόπολη των Μυτιληνιών. Αν δεν συστηνόταν η  σχετική Σχολή τα χρήματα να δίνονταν στην Κεντρική Σχολή Σάμου. Μέχρι το 1877 έμεινε ανεκτέλεστη η διαθήκη οπότε  το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιληνιών με πρότασή του σύστησε τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τους Χατζηχρισδόλου Διακοδημητρίου, Γεώργιο Σαλαμίνιο και Νικόλαο Φραγκούλη. Αφούσυγκέντρωσε το προβλεπόμενο ποσό προέβη σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την τοιχοποιΐα και ξυλουργική εργασία του σχολείου. Την επίβλεψη και την εκπόνηση του σχεδίου κατασκευής είχε ο μηχανικός της Ηγεμονίας Αριστείδης Χατζηδημητρίου.Στις 16 Σεπτεμβρίου 1891 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της Ευθυμιάδας Σχολής και στις 9 Αυγούστου 1892 έγινε η ισοπέδωση της αυλής και η κατασκευή αποχωρητηρίων και η αποχέτευση.Στις 19 Σεπτεμβρίου 1893 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του σχολείου. Για την ανέγερσή του δώθηκε το πόσό των 148.368 γροσίων.
Γεώργιος Νικολαΐδης (λόγιος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1820. Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Σπούδασε νομικά στην Πίζα. Στη Φλωρεντία ασχολήθηκε με αρχαιολογικές μελέτες. Ήταν Β' αντιπρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας και πήρε μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ολυμπία, Ακρόπολη και αλλού. Πήρε ενεργό μέλος στην Επανάσταση της Κρήτης. Μελέτησε την στρατηγική και την τοπογραφία της Ιλιάδας και δημοσίευσε πραγματεία περί αυτού στα γαλλικά.
Απεβίωσε το 1907.
Αναγκαστική εργασία

Με τον όρο καταναγκαστική ή απλά αναγκαστική εργασία εννοείται ο εξαναγκασμός του ανθρώπου σε ακούσια εργασία με τη χρήση βίας ή την απειλή κυρώσεων. Η καταναγκαστική εργασία απαντάται συνήθως σε ολοκληρωτικά καθεστώτα που τη χρησιμοποιούν ως μέθοδο σωφρονισμού και πολιτικής διαπαιδαγώγησης. Η αναγκαστική εργασία απαγορεύεται από διεθνείς συμβάσεις εκτός εξαιρέσεων στις οποίες επιβάλλεται η εργασία ως υποχρέωση, χωρίς να εμπίπτει στην έννοια της απαγορευμένης κατά τον νόμο αναγκαστικής εργασίας.
Καστανοχώρια

Τα Καστανοχώρια (ή Κωστενάρια) είναι ένα σύμπλεγμα χωριών της Δυτικής Μακεδονίας, δυτικά του ποταμού Αλιάκμονα.

Οθωμανική Αυτοκρατορία

Η βόρεια περιοχή των Καστανοχωρίων, που ανήκε στον καζά της Καστοριάς, αποτελούνταν κυρίως από κατοίκους που μιλούσαν σλαβική γλώσσα, σε αντίθεση με την νότια περιοχή του καζά της Ανασελίτσας που κατοικούνταν από ελληνόφωνο χριστιανικό και μουσουλμανικό πληθυσμό, Η περιοχή των Καστανοχωρίων, ήταν ένα από τα τρία γεωγραφικά τμήματα, που μαζί με την περιοχή των Κορεστείων και του Νεστραμίου (ή Νεστορίου), ανήκαν στην γεωγραφική και διοικητική περιφέρεια του καζά της Καστοριάς.
Κατά την διάρκεια των Εθνικών Ανταγωνισμών και του Μακεδονικού Αγώνα στην Μακεδονία, τα Καστανοχώρια είναι μια από τις περιοχές που βρίσκονται στο πεδίο συρράξεων μεταξύ των αντάρτικων βουλγαρικών σωμάτων των Κομιτατζίδων και των ελληνικών Μακεδονομάχων, αλλά και των συντονισμένων επιθέσεων του Οθωμανικού Στρατού. Στην Εξέγερση του Ίλιντεν, τα χωριά της περιοχής δεν συμμετέχουν και ανήκουν εκκλησιαστικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η δράση του σώματος του μακεδονομάχου οπλαρχηγού Τσόντου Βάρδα κατάφερε να περιορίσει σημαντικά την δράση των βουλγάρικων σωμάτων την περίοδο αυτή, και να διατηρηθεί η περιοχή στην ελληνική σφαίρα επιρροής.

Νεότερα χρόνια

Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την ένωση της Μακεδονίας με την Ελλάδα, και ιδιαίτερα την περίοδο των δημοκρατικών κυβερνήσεων του Μεσοπολέμου, οι κάτοικοι των σλαβόφωνων οικισμών μιλούν την σλαβική γλώσσα ελεύθερα, πράγμα που αυτό φαίνεται να σταματά το 1936 κατά την δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά, όπου η χρήση της γλώσσας περιορίστηκε.
Οι ελληνογενείς μουσουλμάνοι της περιοχής, οι λεγόμενοι Βαλαάδες, που είχαν εξισλαμιστεί πιθανότατα τον 17ο αιώνα, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας που προέβλεπε η συνθήκη της Λωζάνης, αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στην τελευταία, λόγω της διάκρισης που γίνονταν με βάση το θρήσκευμα.

Σήμερα

Τα χωριά των Καστανοχωρίων κατοικούνται σήμερα από λιγοστούς κατοίκους, που ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, αλλά και την γεωργία. Στα χωράφια της περιοχής, καλλιεργούνται καπνά, σιτηρά και φασόλια. Στην Δαμασκηνιά Κοζάνης και στο Καστανόφυτο Καστοριάς γίνεται κάθε φθινόπωρο γιορτή κάστανου.
Grumman XP-50

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η κατασκευάστρια Grumman, που εσωτερικά ονόμασε το αεροσκάφος Design 34 και αργότερα G-46, συμμετείχε σε διαγωνισμό της USAAC για την δημιουργία ενός νέου βαρέως μαχητικού μαζί με τις Bell, Brewster, Curtiss, Lockheed και Vought. Το XP-50 βασίζονταν σχεδιαστικά στο ναυτικό μαχητικό XF5F-1 με τις κυριότερες διαφορές να εντοπίζονται στο ρύγχος, στο οποίο θα έμπαινε όταν ανασύρονταν ο εμπρόσθιος τροχός του τρίκυκλου συστήματος προσγείωσης. Το αεροσκάφος διέθετε επίσης αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου και θωράκιση για την προστασία του πιλότου. Ο οπλισμός θα αποτελούνταν από δύο πυροβόλα των 20 mm και δύο πολυβόλα των 12,7 mm.

Δοκιμές

Στις 14 Μαΐου 1941, κατά την διάρκεια των δοκιμών, το μοναδικό XP-50 (39-2517) καταστράφηκε, εξ αιτίας έκρηξης του υπερσυμπιεστή. Ο δοκιμαστής πιλότος Robert Hall κατάφερε να το εγκαταλείψει πριν συντριβεί στο στενό του Λονγκ Άιλαντ.
Βασισμένη στο XF5F-1 και την εμπειρία από το XP-50 η Grumman ξεκίνησε τις εργασίες ανάπτυξης ενός πιο προηγμένου μαχητικού, που εσωτερικά ονομάζονταν G-51. Η USAAC αποφάσισε να αντικαταστήσει το XP-50 με το νεότερο σχέδιο και ζήτησε την κατασκευή δυο G-51, με την ονομασία XP-65, που θα κατασκευάζονταν με τους πόρους που είχαν ήδη διατεθεί για το XP-50. Υπήρχαν σκέψεις για την ενοποίηση του προγράμματος με αυτό του Ναυτικού όμως κατέστη σαφές ότι οι αντικρουόμενες απαιτήσεις των δύο Όπλων θα επηρέαζαν αρνητικά τις επιδόσεις και θα αύξαναν σημαντικά το βάρος. Τελικά προτιμήθηκε η κατασκευή δύο ξεχωριστών μαχητικών. Το Ναυτικό, κύριος προμηθευτής του οποίου ήταν η Grumman, έκρινε ότι η ανάπτυξη δύο διαφορετικών αεροσκαφών θα επηρέαζε τα δικά του προγράμματα και έτσι αποφασίστηκε η συνέχιση της ανάπτυξης του βαρέως μαχητικού F7F Tigercat και η ακύρωση του παράλληλου προγράμματος για το XP-65.
Μιχάλης Βαρδάνης

Βίος

Ο Μιχάλης Βαρδάνης γεννήθηκε στο χωριό της Απείρανθου στη Νάξο το 1936. Εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από όπου αποφοίτησε το 1958 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ήδη, από την περίοδο που βρισκόταν στην Σχολή Ευελπίδων, έγινε γνωστός για τις αριστερές αντιλήψεις του, που ήταν ασυνήθιστη - και επικίνδυνη - στάση για έναν αξιωματικό μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Την περίοδο του πραξικοπήματος των Συνταγματαρχών, στις 21 Απριλίου 1967, ο Βαρδάνης υπηρετούσε ως λοχαγός σε μονάδα τεθωρακισμένων στον Πολύγυρο. Μετά την εγκαθίδρυση του στρατιωτικού καθεστώτος, μυήθηκε, μέσω του συνταγματικού διοικητή του, στα σχέδια του αντι-πραξικοπήματος του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ και της φιλοβασιλικής στρατιωτικής ηγεσίας. Ήδη πρίν από το - απολύτως αποτυχημένο - βασιλικό αντί-πραξικόπημα, η δραστηριότητα του θεωρήθηκε ύποπτη και προδόθηκε από στρατιωτικούς ανώτερους του, και έτσι αποπέμφθηκε από τον Στρατό στις 26 Οκτωβρίου 1967.
Στη συνέχεια, παρακολούθησε τα μαθήματα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του και εργάστηκε για μερικά χρόνια ως δικηγόρος. Την ίδια περίοδο, έγινε ενεργό μέλος σχεδόν καθεμιάς αντιστασιακής ομάδας που ιδρύθηκε μεταξύ των στρατιωτικών που αντιτίθενταν στο καθεστώς. Έτσι λοιπόν, συμμετείχε στην ομάδα «Ελεύθεροι Έλληνες» του συνταγματάρχη Δημήτρη Οπρόπουλου, και στην ομάδα «Α-Α-Α» (Αντίσταση-Απελευθέρωση-Ανεξαρτησία) του αντισμήναρχου Τάσου Μήνη. Για τις συμμετοχές του αυτές συνελλήφθη στις 22 Απριλίου 1972, μαζί με τον Μήνη. Απελευθερώθηκε, και συνελήφθη ξανά τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους για τη συμμετοχή του στους «Ελεύθερους Έλληνες». Παρά τους βασανισμούς που υπέστη από την ΕΑΤ-ΕΣΑ, δεν ομολόγησε, και απελευθερώθηκε ξανά στις 16 Δεκεμβρίου. Λίγο αργότερα, μετά την απελευθέρωση του, μυήθηκε στα σχέδια μιας μεγάλης ανταρσίας από το Πολεμικό Ναυτικό, μέσω ενός άλλου απομακρυσμένου αξιωματικού, του Σπύρου Μουστακλή. Μετά την προδοσία της ανταρσίας και την πρόληψη του αποτυχημένου πραξικοπήματος από την Χούντα στις 25 Μαΐου 1973, ο Μιχάλης Βαρδάνης συνελήφθη ξανά στις 1 Ιουνίου. Κρατούνταν μαζί με τον Μουστακλή σε αυστηρή απομόνωση για τους επόμενους τρεις μήνες και βασανίστηκε ξανά από την ΕΑΤ-ΕΣΑ—ως αποτέλεσμα ο Μουστακλής έμεινε ανάπηρος—μέχρι τη γενική αμνηνστία που παραχωρήθηκε στις 24 Αυγούστου 1973 από τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο στην προσπάθεια του να εγκαινιάσει μια καθοδηγούμενη μετάβαση στη δημοκρατία.
Μετά την πτώση τους Χούντας το1974, ήταν μεταξύ των υπογραφόντων στην ιδρυτική διακύρηξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, και αποτέλεσε μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των Πραξικοπηματιών. Το 1976 αποκαταστάθηκε και του επετράπη να συνεχίσει την υπηρεσία του στον Στρατό, όπου συνέχισε να υπηρετεί μέχρι το 1990, φτάνοντας στο βαθμό του Υποστράτηγου (Αρχιστράτηγος εν αποστρατεία). Μετά την αποστρατία του, έγινε ενεργό μέλος στις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, και από το 1995 έως το 2005 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων 1967-74.
Γουλιέλμος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου ΦιτςΚλάρενς 1ου κόμη του Μάνστερ και της Μαίρης Γουίννταμ, νόθας κόρης του Γεωργίου Ο'Μπράιαν Γουίννταμ κόμη του Έγκρεμοντ. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος του Γεωργίου Δ΄ της Βρετανίας.
Το 1842 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Μάνστερ και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ήταν τυπικό για έναν της τάξης του στη Βικτωριανή εποχή: συναντήσεις για κυνήγια και χοροί. Ανέλαβε τη θέση σημαιοφόρου και υπολοχαγού στη Σκωτική Φρουρά Τυφεκιοφόρων (1842). Επίσης τη θέση ανθυπολοχαγού της Φρουράς Γρεναδιέρων (1843) και λοχαγού (1849). Αποσύρθηκε από το στρατό το 1851.
Το 1901 απεβίωσε στο Χόουβ του Ανατολικού Σάσσεξ σε ηλικία 77 ετών, τρεις μήνες μετά την άνοδο του 2ου εξαδέλφου του Εδουάρδου Ζ΄ στο θρόνο. Τάφηκε στο Κάκφηλντ του Σάσσεξ. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Γοδεφρείδος και μετά ο Ώμπρεϋ ως κόμητες του Μάνστερ.
Κωνσταντίνος Ζωγλοπίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη Ζωγλοπίτη που απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς στην Κωνσταντινούπολη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1887, του 1892, του 1899 και του 1902.
Απόστολος Τσαντάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νίκαια (Πειραιάς) και παντρεύτηκε την Λαμπρινή με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, την Απολλωνία (Πωλίνα) και τον Κωνσταντίνο.

Ο Λάκης Τσαντάς, ήταν από τα ιστορικά μέλη του Συνδέσμου Ελλήνων Διαιτητών Υδατοσφαίρισης. Κατείχε την Προεδρία επί σειρά ετών της ΚΕΔ της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος μέχρι το 2015 και επί πλέον ήταν αιρετό μέλος της Τεχνικής Επιτροπής Υδατοσφαίρισης (TWPC) της LEN (Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Κολύμβησης), μια εκλογή που τον καταξίωσε στα ανώτατα όργανα διοίκησης της διαιτησίας της Υδατοσφαίρισης στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Ο Λάκης Τσαντάς διετέλεσε επί σειρά ετών (από το 1970 έως το 1991) Διεθνής Διαιτητής Υδατοσφαίρισης, με πάρα πολλές συμμετοχές σε κορυφαίες διοργανώσεις στο παγκόσμιο στερέωμα. Ενδεικτικά οι συμμετοχές του ήταν:
Σαγαρίτιδα

Στην ελληνική μυθολογία η Σαγαρίτιδα (Σαγαρίτις) ήταν μία Αμαδρυάδα Νύμφη. Σύμφωνα με τον Παυσανία πατέρας της ήταν ο ποτάμιος θεός Σαγγάριος. Ο μύθος της Σαγαρίτιδας και του `Αττι παραδίνεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο στο έργο του Fasti. Ο `Αττις είχε ορκιστεί στη θεά Κυβέλη να μείνει αγνός, αλλά ερωτεύθηκε τη Σαγαρίτιδα και αθέτησε τον όρκο του. Τότε η Κυβέλη οργίσθηκε, έπληξε το δέντρο με τη ζωή του οποίου συνδεόταν η Σαγαρίτιδα κι έτσι μαζί με το δέντρο πέθανε και η Νύμφη.
Ρεφάτ Τσουμπάροφ

Βιογραφία

Ο Τσουμπάροφ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1957 στη Σαμαρκάνδη της ΣΣΔ του Ουζμπεκιστάν στην οικογένεια του Αμπντουραμάν Σεϊτασάν ογλού Τσουμπάροφ (1931-2014), ο οποίος εκτοπίστηκε το 1944 από τις Σοβιετικές αρχές από το χωριό Άι Σενέζ (σημερινό Μιζρίτσια στον Δήμο Σουντάκ). Το 1968 επετράπη στην οικογένεια του Τσουμπάροφ να επιστρέψει, αλλά όχι στην Νότια Ακτή της Κριμαίας και έτσι η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Πριβίλνε (Επαρχία Κρασνοπερεκόπσκ).
Το 1983 ο Τσουμπάροφ αποφοίτησε από το Κρατικό Ινστιτούτο Ιστορικών Αρχείων της Μόσχας. Μετά την αποφοίτηση και μέχρι το Σεπτέμβριο του 1990 εργάστηκε στα Κεντρικά Κρατικά Αρχεία της Οκωβριανής Επανάστασης και Σοσιαλιστικής Κατασκευής της Λετονικής ΣΣΔ στη Ρίγα. Το 1989-91 ο Τσουμπάροφ ήταν περιφερειακός εκπρόσωπος στο δημοτικό συμβούλιο της Ρίγας (στη φράξια του Λαϊκού Μετώπου της Λετονίας).
Από το Νοέμβριο του 2013 διετέλεσε πρόεδρος της Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας. Διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της Κριμαίας από το 1995 έως το 1998 και ως Λαϊκός Αντιπρόσωπος της Ουκρανίας από το 1998 έως το 2007. Επίσης έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Τατάρων της Κριμαίας από το 2009. Το 2014 αποκάλεσε το Κριμαϊκό δημοψήφισμα ως τσίρκο και, επίσης, είπε ότι είναι μια τραγωδία, μια παράνομη κυβέρνηση με ένοπλες δυνάμεις από μια άλλη χώρα. Στον απόηχο του δημοψηφίσματος η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία στις 18 Μαρτίου 2014.
Τον Ιούνιο του 2014 ο Τσουμπάροφ ορκίστηκε να μποϊκοτάρει τις Κριμαϊκές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2014.
Από τις 15 Μαΐου 2015 ο Τσουμπάροφ είναι μέλος του Ουκρανικού Κοινοβουλίου για το Μπλοκ του Πέτρο Ποροσένκο. Είχε τοποθετηθεί στην θέση 71 στον εκλογικό κατάλογο του κόμματος κατά τις Ουκρανικές βουλευτικές εκλογές του 2014.
Τον Νοέμβριο του 2015 η Ρωσία προσπάθησε ανεπιτυχώς να τοποθετήσει τον Τσουμπάροφ στην λίστα αναζήτησης της Ιντερπόλ, μετά από ουκρανικό ερώτημα να μην αποδεχτεί αυτό το αίτημα. Η Ρωσία κατηγόρησε τον Τσουμπάροφ ότι καλεί για την απόσχιση της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Η Μετζλίς των Τατάρων της Κριμαίας χαρακτηρίστηκε ως "εξτρεμιστική οργάνωση" και, στη συνέχεια, απαγορεύτηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κριμαίας στις 26 Απριλίου του 2016.
Διεθνής Συνεταιριστική Συμμαχία

Μέλη και συμμετοχή

Η ICA από το 1982 έχει την έδρα της στη Γενεύη και είναι η μεγαλύτερη µη κυβερνητική οργάνωση στον κόσμο. Είναι ανεξάρτητος οργανισμός και ενώνει, αντιπροσωπεύει και εξυπηρετεί τα εθνικά και διεθνή συνεταιριστικά κινήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Συνεργάζεται µε πολλούς διεθνείς οργανισμούς σε διάφορα θέματα και έχει ειδικό συμβουλευτικό ρόλο στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και σε τοπικές τράπεζες αναπτύξεως. Συμμετέχει επίσης σε διάφορα δίκτυα των Ηνωμένων Εθνών, όπως είναι η Επιτροπή για την Προώθηση και την Ανάπτυξη των Συνεταιρισμών (COPAC), η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO), το Διεθνές Αγροδιατροφικό Δίκτυο (IAFN) κ.λ.π.
Ως μέλη της ICA μπορούν να εγγραφούν εθνικές και διεθνείς συνεταιριστικές οργανώσεις όλων των συνεταιριστικών τομέων. Σήμερα, τα εγγεγραμμένα µέλη της Ένωσης ανέρχονται σε 221 συνεταιριστικές οργανώσεις, που προέρχονται από 89 χώρες και αντιπροσωπεύουν πάνω από 800 εκατομμύρια άτομα.

Αντικείμενο

Τα σημαντικότερα θέματα με τα οποία ασχολείται η ICA είναι η προαγωγή και η υπεράσπιση των Συνεταιριστικών Αρχών για να διασφαλίζεται ο συνεργατικός χαρακτήρας των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, η κατάλληλη πληροφόρηση ατόμων και κυβερνήσεων για την καλύτερη κατανόηση του συνεταιριστικού επιχειρηματικού μοντέλου, η διαμόρφωση του κατάλληλου πολιτικού περιβάλλοντος για να διευκολύνεται η απρόσκοπτη ανάπτυξη των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, η εξασφάλιση της αναγκαίας πληροφόρησης στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις με τη διοργάνωση συνεδρίων, σεμιναρίων κ.λ.π., η παροχή τεχνικής βοήθειας, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, μέσω αναπτυξιακών προγραμμάτων και άλλα.
Η Διεθνής Συνεταιριστική Ένωση ασχολείται επίσης µε τα γενικότερα κοινωνικά θέματα, που συγκεντρώνουν διεθνές ενδιαφέρον και απασχολούν τη διεθνή κοινότητα. Μεταξύ των θεμάτων αυτών περιλαμβάνονται η προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, η αντιμετώπιση των επικίνδυνων μεταδοτικών ασθενειών, όπως είναι το AIDS και η ηπατίτιδα Β, η αναχαίτιση του φάσματος της πείνας που απειλεί ολόκληρους πληθυσμούς, ιδιαίτερα σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου, η διεθνοποίηση της οικονομίας και οι επιπτώσεις της στο χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων χωρών, η συμβολή στην αντιμετώπιση των συνεπειών εκτάκτων καταστροφικών γεγονότων, όπως ήταν οι σεισμοί που έπληξαν τη Νοτιοανατολική Ασία κ.λ.π.
Η ICA καθιέρωσε το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου ως τη Διεθνή Μέρα Συνεταιρισμού. Η Διεθνής Μέρα Συνεταιρισμού υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ και εορτάζεται από τα συνεταιριστικά κινήματα όλου του κόσμου.
Χάουαρντ Σαντ-Ρος

Πρώιμη σταδιοδρομία

Ο Σαντ-Ρος ξεκίνησε να παίζει συλλογική καλαθοσφαίριση  σε ομάδες νέων και ερασιτεχνικές ομάδες στην Ιταλία. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2011, στην ProB (3η κατηγορία Γερμανίας), με τη ΣΓ Μπράουνσβαϊγκ, την τροφοδοτική ομάδα της Μπάσκετμπολ Λέβεν Μπράουνσβαϊγκ της Μπουντεσλίγκα (BBL). Εκεί είχε προπονητή τον Κώστα Φλεβαράκη.

Νίμπουρκ

Στις 29 Ιουνίου 2015, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την τσεχική Νίμπουρκ. Βοήθησε την ομάδα να κερδίσει το Κύπελλο Τσεχίας το 2017 και το Πρωτάθλημα Τσεχίας το 2016 και το 2017. Στις 30 Ιουνίου 2017, εντάχθηκε στους Ντένβερ Ναγκέτς για το Σάμερ Λιγκ 2017.

Νταρουσάφακα

Στις 20 Ιουλίου 2017, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την τουρκική Νταρουσάφακα. Συνολικά σε 52 αγώνες (Πρωτάθλημα και EuroCup) κατά τη διάρκεια της σεζόν 2017-18, είχε κατά μέσο όρο 7,3 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ στο Πρωτάθλημα και 8,6 πόντους, 4,2 ριμπάουντ και 3,9 ασίστ στο EuroCup. Επίσης, βοήθησε την ομάδα να κερδίσει το EuroCup 2017-18.

ΑΕΚ

Στις 3 Αυγούστου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με την AEK, για τη σεζόν 2018-19.  Με το σύλλογο, κέρδισε το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 2019 και κέρδισε τη φήμη ότι είναι ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός της ομάδας. Είχε κατά μέσο όρο 6,6 πόντους, 2,4 ασίστ και 1,2 κλεψίματα στο Πρωτάθλημα. Στις 14 Ιουλίου 2019, ανανέωσε το συμβόλαιο του με το σύλλογο μέχρι το 2021.
Πάροβ Στέλαρ

Σταδιοδρομία

Ο Marcus Füreder πρωτοεμφανίστηκε ως DJ σε νυχτερινά μαγαζιά κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ασχολήθηκε με την παραγωγή και τη δημοσίευση το 2000. Αφού κυκλοφόρησε τα πρώτα maxi singles με τη δισκογραφική Bushido (χρησιμοποιώντας το πραγματικό του όνομα και το ψευδώνυμο Plasma), ο Füreder ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία Etage Noir Recordings το 2003. Ένα χρόνο αργότερα, με το ψευδώνυμο Πάροβ Στέλαρ, το EP Kiss Kiss αναδείχθηκε αμέσως από τον Αυστριακό ραδιοφωνικό σταθμό FM4. Σύντομα ακολούθησε και το LP Rough Cuts, το οποίο αποτέλεσε μία καινοτομία στη διεθνή ηλεκτρονική μουσική σκηνή.
Ο Πάροβ Στέλαρ ήταν μεταξύ των πρώτων που παρήγαγαν ηλεκτρονική μουσική swing στην Ευρώπη. Με το άλμπουμ του, Shine, το BBC παρουσίασε τον  Πάροβ Στέλαρ ως έναν από τους ελπιδοφόρους παραγωγούς που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη σήμερα. Η ειδική προσέγγιση στην μουσική του παραγωγή, σε συνδυασμό με μια αποδεδειγμένη αισθητική ήχου, οδήγησε σε μια αντίδραση από το κοινό και τους συναδέλφους του σε όλο τον κόσμο, δίνοντας του την φήμη ως ιδρυτή ενός νέου είδους : Electro Swing.
Τον Νοέμβριο του 2005 ο Πάροβ Στέλαρ έκανε την πρώτη του εμφάνιση μαζί με μία live μπάντα. Αυτό ήταν το έναυσμα για μια σειρά συναυλιών σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και εμφανίσεις σε μουσικά φεστιβάλ όπως τα Glastonbury, Eurockeennes, Rock Werchter, Solidays και Zurich Open Air, καθώς και παραστάσεις στην Κωνσταντινούπολη και στην πόλη του Μεξικού. Η μπάντα αποτελούνταν από τον Πάροβ Στέλαρ (Προγραμματισμός), την Cleo Panther (φωνητικά), τον Marc Osterer (τρομπέτα), τον Max the Sax (σαξόφωνο), τον Willie Larsson Jr. (τύμπανα) και τον Michael Wittner (μπάσο).

Βραβεία

Κέρδισε τρία αυστριακά μουσικά βραβεία Amadeus το 2013 (καλύτερη ζωντανή εμφάνιση, καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση, καλύτερο άλμπουμ), ένα το 2012 (καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση), ένα το 2014 (καλύτερη ζωντανή εμφάνιση) και ένα το 2015 (καλύτερη ηλεκτρονική εμφάνιση). Ο Πάροβ Στέλαρ έχει συνεργαστεί με τη Lana Del Rey, τον Bryan Ferry και τη Lady Gaga. Έχει κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ, περισσότερα από είκοσι EPs και πούλησε περισσότερα από 250.000 άλμπουμ ανεξάρτητα. Το κομμάτι Booty Swing έφτασε στην κορυφή των charts στην ηλεκτρονική μουσική των ΗΠΑ και στα iTunes charts του Καναδά. Το Booty Swing περιέχει δείγμα από ένα τραγούδι του 1938 της Lil Hardin Armstrong με το όνομα Oriental Swing.

Απήχηση

Τα κομμάτια του έχουν χρησιμοποιηθεί για εκατοντάδες συλλογές σε όλο τον κόσμο, καθώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και διαφημιστικά σποτ, τα οποία του έφεραν τη διεθνή αναγνώριση. Τα βίντεο κλιπ χρησιμοποιώντας τη μουσική του μετρούν πάνω από 100 εκατομμύρια προβολές έως τώρα. Μία παράσταση από την Αυστραλία, βασισμένη σε έναν Καναδό χορευτή TakeSomeCrime με το electroswing κομμάτι Catgroove έχει πάνω από 24 εκατομμύρια προβολές στο Youtube.
Γραμμένη Οξυά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Σιτίστα, πιθανότατα λόγω των σιτηρών της περιοχής και με βασιλικό διάταγμα, το 1927, το χωριό μετονομάστηκε σε Γραμμένη Οξυά. Το όνομα Οξυά οφείλεται στη μεγάλη κάλυψη της περιοχής από οξυά και είναι το νοτιότερο σημείο της Eυρώπης με τέτοια βλάστηση.
Ορεινό, γνήσιο ρουμελιώτικο χωριό, σκαρφαλωμένο στις ανατολικές πλαγιές του όρους Οξυάς, απλώνεται μέχρι τον ορμητικό Εύηνο, με ορίζοντα τα Βαρδούσια. Απέχει 89 χλμ. ΒΑ από τη Ναύπακτο και 13 χλμ. Β από την Αρτοτίνα. Σπιτάκια σκορπισμένα μέσα σε καστανιές, καρυδιές και περιβόλια και τριγύρω λόγγοι με οξυές, έλατα και βελανιδιές συνθέτουν την εικόνα του. Ο χρόνος κτήσης του χωριού χάνεται στα βάθη του χρόνου. Το γεγονός ότι ο τόπος είναι διάσπαρτος από διάφορα κεραμικά, πιθάρια, λαξευμένες πέτρες, ενεπίγραφες πλάκες, ίχνη παλιού πήλινου υδραγωγείου και εμφανή ερείπια κτισμάτων οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η περιοχή αυτή κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια.

Ιστορία

Την περίοδο της τουρκοκρατίας, η Γραμμένη Οξυά ήταν το λημέρι του αρχικλεφτοκαπετάνιο Τσαμ Καλόγερου και η παράδοση αναφέρει ότι σε ένα  δυνατό ανεμοστρόβιλο στη τοποθεσία "Πεντιβί" μόλις πρόλαβε και σώθηκε όταν κατάφερε και και πιάστηκε από μια οξιά ενώ οι 2 σύντροφοί του χάθηκαν. Το 1794, στο διάσελο της Γραμμένης Οξυάς, έγιναν μάχες μεταξύ των Κοντογιανναίων και του Γιουσούφ Αράπη σταλμένο από τον Μαχμούτ Πασά των Ιωαννίνων. Οι μάχες συνεχίστηκαν στο μοναστήρι της Στάγιας, κοντά στις πηγές του Εύηνου ποταμού.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1828, στη θέση "Ρίπα" έγινε η μάχη της Γραμμένης Οξυάς, όπου ο τουρκικός στρατός νικήθηκε από τους Έλληνες και υποχώρησε στο Γαρδίκι.
Κόζιακας

Ο Κόζιακας ή Κερκέτιο όρος είναι βουνό του νομού Τρικάλων, που εκτείνεται από την Καλαμπάκα μέχρι την Πύλη Τρικάλων. Αποτελεί ουσιαστικά, τμήμα της νότιας Πίνδου με την οποία συνδέεται στα δυτικά. Ανατολικά καταλήγει στον θεσσαλικό κάμπο. Η κορυφογραμμή του είναι γυμνή και βραχώδης και καλύπτεται από αραιά δάση κωνοφόρων, λιβάδια και θαμνώνες. Η ψηλότερη κορυφή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.901 μέτρα. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι η κτηνοτροφία, η γεωργία και ο τουρισμός. Στον Κόζιακα επίσης λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο κοντά στο χωριό Περτούλι.
Ντάγκλας

Το Ντάγκλας (αγγλικά: Douglas, Μανξ: Doolish), είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη στην Νήσο του Μαν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 26.997 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Ντάγκλας, σε ένα γραφικό κολπίσκο στην ανατολική πλευρά του νησιού. Ο ποταμός Ντάγκλας αποτελεί μέρος του λιμανιού της πόλης και κύριο εμπορικό λιμάνι. 
Το Ντάγκλας είναι η έδρα των Δικαστηρίων και της κυβέρνησης της Νήσου Μαν. 
Η πόλη αποτελεί κύριο κόμβο του νησιού για τις επιχειρήσεις, τη χρηματοδότηση, τις νομικές υπηρεσίες, τη ναυτιλία, τις μεταφορές, τις αγορές και τη διασκέδαση.