google/wiki40b huggingface dataset:
Πυθαγόρειο Σάμου

Τουρισμός

Η κωμόπολη βρίσκεται στην πιο ανεπτυγμένη τουριστικά περιοχή του νησιού, διαθέτει εξαιρετικά καλές τουριστικές υποδομές και προσφέρει πολλές εναλλακτικές λύσεις για διαμονή τόσο μέσα στην πόλη, όσο και σε κοντινή απόσταση στην ευρύτερη περιοχή. Στις παραδοσιακές ταβέρνες και στα παραδοσιακά καφενεία που ξεφυτρώνουν παντού στις γραφικές πλατείες και τα στενά σοκάκια μπορείτε να γευτείτε την ντόπια κουζίνα ή να απολαύσετε τις ντόπιες λιχουδιές με την συνοδεία ωραίων μεζέδων που θυμίζουν στον επισκέπτη την γειτνίαση του νησιού με την Μικρά Ασία. Φυσικά και η διασκέδαση και η ψυχαγωγία είναι εξασφαλισμένες εδώ, ιδιαίτερα για τους νέους που εδώ θα βρουν πολλά στέκια με μοντέρνα, αλλά και παραδοσιακή μουσική.Η αγορά της κωμόπολης προσφέρει όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που χρειάζεται ο επισκέπτης.Η ύπαρξη αξιόλογων Μουσείων, η διοργάνωση πολλών εκθέσεων (Ζωγραφικής, Φωτογραφίας κλπ) κυρίως τη θερινή περίοδο, όπως επίσης και Διεθνών Συνεδρίων, διαλέξεων διεθνούς ακτινοβολίας (Φιλοσοφίας, Επιστημών, Τεχνών, Νέων τεχνολογιών, Αρχαιολογίας κλπ) και η οργάνωση Φεστιβάλ (Θεάτρου, Μουσικής κλπ) αποτελούν πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες σε όλη τη διάρκεια του έτους.

Αξιοθέατα

Στο Πυθαγόρειο μπορείτε να δείτε το άγαλμα του Πυθαγόρα που δεσπόζει στο λιμάνι, το παλιό βυζαντινό κάστρο που ενισχύθηκε κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821, τον πύργο του αρχηγού της επανάστασης Λυκούργου Λογοθέτη και δίπλα του τον Ιερό Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα που τον οικοδόμησε το 1831 ο Λογοθέτης και οι άλλοι αρχηγοί του νησιού, εκπληρώνοντας τάμα που έκαναν μετά την αποφασιστικά νικηφόρα ναυμαχία της Μυκάλης τον Αύγουστο του 1824. Δίπλα στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα υπάρχει η παλαιοχριστιανική βασιλική του Κάστρου (6ος αιώνας) που οικοδομήθηκε στη θέση και με τα υλικά δυο πολυτελών εξοχικών κατοικιών των Ελληνιστικών χρόνων.
Περιοχή Μάσουα

Μεταφορές

Ο οδικός κορμός Τ36 που συνδέει την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) με την Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) περνά μέσα από την περιοχή.
Η Κεντρική Γραμμή σιδηροδρόμου από την Ταμπόρα (Tabora) προς Μουάνζα (Mwanza) περνά μέσα από την περιοχή από νότια προς βόρεια και υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός εντός των ορίων της επαρχίας, στα χωριό Μαλαμπάκα (Malampaka).
Χορστ Σκοφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας στις 22 Αυγούστου του 1968. Έγινε επαγγελματίας το 1985. Κέρδισε τους πρώτους τίτλους του στο απλό το 1988 στην Αθήνα. Σε ολόκληρη την καριέρα του κέρδισε 4 συνολικά σημαντικούς τίτλους στο απλό ανδρών και δύο στο διπλό.Η καλύτερη θέση στην καριέρα του στην παγκόσμια κατάταξη ήταν η 18η στο απλό και η 70ή στο διπλό.
Επί 9 χρόνια αποτέλεσε μέλος της εθνικής Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 22-17. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στην ημιτελική φάση των ομίλων, το 1990. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες νίκες του, ο Σκοφ κέρδισε το Ματς Βίλαντερ στους προημιτελικούς της διοργάνωσης το 1989 με 6–7, 7–6, 1–6, 6–4, 9–7. Στον ημιτελικό του 1990 ηττήθηκε με 6–3, 7–6, 4–6, 4–6, 3–6 από το Μάικλ Τσανγκ.
Ο Σκοφ αποσύρθηκε από τους επαγγελματικούς αγώνες το 1995. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου του 2008 στο Αμβούργο, έπειτα από καρδιακή προσβολή.
Πέτρος Α΄ Αλεξανδρείας

Η ζωή του

Ήταν μορφωμένος (διετέλεσε διευθυντής της Κατηχητικής Σχολής) και ενάρετος. Κυβέρνησε την Εκκλησία της Αλεξανδρείας κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού και Μαξιμίνου. Εξελέγη επίσκοπος περί το 299. Το 306 συνεκάλεσε Σύνοδο στη Λυκόπολη της Αιγύπτου, η οποία καταδίκασε τον επίσκοπο Μελίτιο Λυκοπόλεως. Ο Μελίτιος  ήταν συνδεσμώτης του Πέτρου, ακολουθούσε απέναντι στους πεπτωκότες κατά τους διωγμούς αυστηρή στάση και με αντικανονικές πράξεις επεδίωκε να υποκαταστήσει τον Πέτρο, επειδή ήταν πιο επιεικής. Ο Πέτρος αρνήθηκε το βάπτισμα των Μελιτιανών και έγραψε από τη φυλακή επιστολή με την οποία καθόριζε τον επιεική τρόπο αποδοχής των πεπτωκότων και απέτρεψε τον εθελοντικό (εισπηδητικό) μαρτύριο. Είκοσι χρόνια μετά η Α' Οικουμενική Σύνοδος υιοθέτησε τη βασική θέση του Πέτρου, μειώνοντας τα τέσσερα έτη τιμωρίας που πρότεινε για όσους Χριστιανούς είχαν θυσιάσει στα είδωλα χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις.. Καταγγέλθηκε όμως από το Μελέτιο στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό Γαλέριο, καταδιώχθηκε και πριν συλληφθεί από τον έπαρχο Αλεξανδρείας, κάλεσε τους αρχιερείς του Αχίλλα και Αλέξανδρο και τους ζήτησε να τον διαδεχθούν. Κατόπιν παραδόθηκε στους δημίους του, οι οποίοι τον αποκεφάλισαν, τον Νοέμβριο του 311.
Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 24 Νοεμβρίου.
Βραβείο Γυναικείου ρόλου Φεστιβάλ Καννών

Το «Βραβείο Γυναικείου Ρόλου Φεστιβάλ Καννών»  (Prix d'interprétation féminine) είναι το βραβείο που δίνεται στην καλύτερη γυναικεία ερμηνεία των διαγωνιζόμενων στο επίσημο τμήμα του Φεστιβάλ των Καννών ταινιών. Καθιερώθηκε το 1946 μαζί με το αντίστοιχο βραβείο ανδρικής ερμηνείας. Τα χρόνια από το 1979 ως το 1981 είχε καθιερωθεί και βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου.

Το βραβείο δίνεται σε γυναικεία ερμηνεία είτε α΄ είτε β΄ γυναικείου ρόλου. 
Απο 2 φορές έχουν κερδίσε το βραβείο 4 ηθοποιοί: Η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, η Ιζαμπέλ Υπέρ, η Έλεν Μίρεν και η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ ενώ η Ιζαμπέλ Ατζανί είχε κερδίσει το βραβείο για την ερμηνεία της σε δυο ταίνιες της ίδιας χρονιάς.
Βασιλικό Ανάκτορο του Αρανχουέθ

Ιστορία

Το ανάκτορο κατασκευάστηκε στα κατάλοιπα ενός μοναστηριού, το οποίο αποκτήθηκε από τους Ισπανούς βασιλείς τον 15ο αιώνα. Εξαιτίας της όμορφης θέσης του, σε ένα μαίανδρο του Τάγου, μια από τις θερινές κατοικίες της βασιλικής οικογένειας κτίστηκε εκεί τους επόμενους αιώνες. Το ανάκτορο ανακατασκευάστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της αρχιτεκτονικής του ιστορίας.
Ο Φίλιππος Β΄ έδωσε το συμβόλαιο κατασκευής το 1560 στον Χουάν Μπαουτίστα δε Τολέδο, και το έργο συνεχίστηκε από τον Χουάν δε Ερρέρα. Όταν ολοκληρώθηκε, το παλάτι ήταν ένα αναγεννησιακό κτίριο με τέσσερις πτέρυγες γύρω από μία αυλή. Μικρές και μεγάλες αλλαγές έλαβαν χώρα τα επόμενα χρόνια. Γύρω από το παλάτι σχεδιάστηκαν μεγάλοι κήποι, με γεωμετρικά σχέδια. Ο Φίλιππος Ε΄ ανακατασκεύασε το παλάτι τον 18ο αιώνα, και το μετέτρεψε σε μία μεγάλη μπαρόκ κατοίκία και το αναδιακόσμησε, δίνοντας στους κήπους γύρω από το παλάτι τη σημερινή μορφή τους. Παράλληλα, κοντά στο παλάτι αναπτύχθηκε μία καινούργια πόλη. Ο Κάρολος Γ΄ προσέθεσε άλλες δύο πτέρυγες το 1778, οι οποίες έδωσαν στο ανάκτορο το σημερινό του σχήμα και παράλληλα δημιούργησε την αυλή.
Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα προστέθηκαν στο ανάκτορο μερικά στοιχεία μοντερνισμού και εκλεκτικισμού. Το 1868, το παλάτι, όπως και όλα τα υπάρχοντα του ισπανικού στέμματος, πέρασαν στην κατοχή του κράτους. Με την άφιξη του σιδηροδρόμου το 1851 την επέκταση της πόλης του Αρανχουέθ τον 19ο και τον 20ό αιώνα, η ανατολική θέα του ανακτόρου διαταρράχθηκε και ο κήπος Πικοτάχο διχοτομήθηκε. Παρόλα αυτά, ο χώρος συνολικά διατηρεί την ακεραιότητά του. Η UNESCO ανακήρυξε το 2001 το ανάκτορο του Αρανχουέθ Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, με τον τίτλο πολιτισμικό τοπίο του Αρανχουέθ.
Θωμάς Μανδακάσης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θωμάς Μανδακάσης γεννήθηκε στην Καστοριά, όπου και παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα στα σχολεία της Καστοριάς και της Κοζάνης, ως μαθητής του Ευγένιου Βούλγαρη. Συνέχισε τις εγκύκλιες σπουδές του στη μονή της Αγίας Τριάδας στη Ρωσία. Σπούδασε φιλολογία και ιατρική στην Κωνσταντινούπολη και στη Λειψία. Το 1757 αναγορεύτηκε διδάκτορας ιατρικής στη Λειψία. Εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου άσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Ενδιάμεσα και για ένα διάστημα τεσσάρων ετών (1767-1770) μετέβη στην πατρίδα του, Καστοριά, όπου ο Θωμάς Μανδακάσης δίδαξε στο Ανώτερο Σχολείο Κυρίτζη. 
« Περί δε το 1765 -1770 απαντώμμεν σχολαρχούντα Θωμάν τον Μανδακάσην, ιτροφιλόσοφον, παρ΄ Ευγενίω εν Κοζάνη μαθητεύσαντα»  
Προοδευτικός λόγιος και υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας έγραφε σ΄ένα ποίημά του προς τον Καισάριο Δαπόντε: «Συ δε την γλώσσαν την απλήν μη την καταφρονήσεις, ότι αρίστη και αυτή, ως θέλεις την γνωρίσεις και τόσας χάριτας γλυκάς και νοστιμάδας έχει, οπού και όλων των εθνών τας γλώσσας υπερέχει». Μαζί με τον δάσκαλό του Ευγένιο Βούλγαρη και τον άλλον μαθητή του Ιώσηπο Μοισιόδακα θεωρούνται οι πρωτεργάτες της πρώτης φάσης του νεοελληνικού διαφωτισμού».
Κλίμακα TORRO

Η Κλίμακα TORRO (TORRO tornado intensity scale), γνωστή επίσης και ως Κλίμακα-Τ (T-Scale), είναι μια κλίμακα για την μέτρηση της ταχύτητας των ανέμων μέσα στους σίφωνες.

Ιστορικό

Αναπτύχθηκε από τον Δρ. Terence Meaden της Tornado and Storm Research Organization (TORRO), μετεωρολογική οργάνωση για σίφωνες και καταιγίδες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως συμπλήρωμα και προέκταση της κλίμακας Μποφόρ. Αρχικά, η κλίμακα TORRO δοκιμάστηκε μεταξύ του 1972 και του 1975, και στη συνέχεια δημοσιεύτηκε από την Βασιλική Μετεωρολογική Εταιρεία.

Σύγκριση με κλίμακες Φουτζίτα

Η κλίμακα TORRO υποτίθεται ότι διαφέρει από τις κλίμακες Φουτζίτα στο ότι είναι «καθαρά» μία κλίμακα ταχύτητας του ανέμου, ενώ οι κλίμακες Fujita βασίζονται στην εκτίμηση των καταστροφών για την κατάταξη, αλλά στην πράξη η εκτίμηση των καταστροφών χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά σε όλα τα συστήματα, ώστε να επιτευχθεί η ταξινόμηση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι καταστροφές που αφήνουν πίσω τους οι σίφωνες, είναι συνήθως το μόνο διαθέσιμο στοιχείο για την ένταση των ανέμων. Πρακτικά πάντως, οι χρήστες όλων των κλιμάκων λογικά προτιμούν άμεσες, αντικειμενικές και ποσοτικές μετρήσεις.

Χρήση

Η κλίμακα αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις περισσότερες ηπειρωτικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ενώ η Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ και στον Καναδά, και η πρωταρχική Κλίμακα Φουτζίτα στον υπόλοιπο κόσμο. Η εφαρμογή των κλιμάκων Φουτζίτα στην Ευρώπη είναι πρακτικώς εξαιρετικά δύσκολη, δεδομένου ότι τα στάνταρ της ευρωπαϊκής οικοδόμησης των σπιτιών και το μέγεθος των λεγόμενων κινητών κατοικιών διαφέρουν σημαντικά από τα αμερικανικά. Ωστόσο, στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για τις Σοβαρές Καταιγίδες που έγινε το 2004, ο ίδιος ο Terence Meaden πρότεινε μια φόρμουλα για συγχώνευση των κλιμάκων TORRO και Fujita, υπό την ονομασία Tornado Force Scale ή TF Scale.

Παραδείγματα

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι παρατηρούμενοι σίφωνες κυμαίνονται συνήθως μεταξύ T0 και Τ6, ενώ ο ισχυρότερος μέχρι σήμερα κατετάγη στην κατηγορία Τ8. Ο ισχυρότερος σίφωνας που έχει σημειωθεί στις ΗΠΑ και ταυτόχρονα ο ισχυρότερος στην ιστορία γνωστός σίφωνας, συνέβη στο Ξέσπασμα της Οκλαχόμα (Oklahoma tornado outbreak) στις 3 Μαΐου 1999. Υπήρξε σχετική παρακολούθηση με ραντάρ Ντόπλερ (Doppler), με αποκορύφωμα μία καταμέτρηση ταχύτητας ανέμου στα 301 μίλια / 484 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή έφτασε στο T11 ή F5 / ΕF5. Μέχρι σήμερα επίσης, παραμένει ο μοναδικός σίφωνας που η ταχύτητα που μετρήθηκε επίσημα, έφτασε ποτέ στο μέγιστο δυνατό επίπεδο T11. Δεν αποκλείεται πάντως να έχουν υπάρξει και άλλοι σίφωνες με αντίστοιχες ταχύτητες επιπέδου T11, οι οποίες όμως δεν μετρήθηκαν ποτέ επίσημα.
Ειδικότερα στην Ελλάδα, οι ισχυρότεροι σίφωνες που έχουν παρατηρηθεί έως τώρα, φτάνουν έως και Τ6 (161 - 186 μίλια την ώρα ή 260 - 299 χιλιόμετρα την ώρα) ή αντίστοιχα, αν χρησιμοποιηθεί ως αποκλειστικό κριτήριο η ταχύτητα ανέμου, F3 και με την νέα Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα ίσως και οριακά ΕF4.
Τζούλιους Τσεν

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1939 στο Taishan της Κίνας. Βρέθηκε στην Παπούα πριν την ανεξαρτησία της ασκώντας το εμπόριο και ήταν αντιπρόσωπος της επαρχίας Namatanai στην Εθνική Συνέλευση το 1976, 1985, 1992 και 1994. Έχει διατελέσει ακόμα Υπουργός των Οικονομικών δύο φορές, το 1972-1977 και 1992-1994, Υπουργός Βιομηχανίας το 1976, Εξωτερικών και Εμπορίου το 1994.

Πρωθυπουργίες

Έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 11 Μαρτίου του 1980, διαδεχόμενος τον πρώτο πρωθυπουργό στην ιστορία της ανεξάρτητης χώρας, Μάικλ Σομάρε. Υπηρέτησε στο αξίωμα ως τις 2 Αυγούστου του 1982, οπότε έγινε ξανά πρωθυπουργός ο Σομάρε.
Τον Αύγουστο του 1994 ανέτρεψε τον πρωθυπουργό Πάιας Γουίνγκτι και ανέλαβε πρωθυπουργός και υπουργός αρμόδιος για την εθνική ασφάλεια και για την οικονομική διαχείριση. Το 1997 η κυβέρνησή του σύναψε συμβόλαιο με την οργάνωση μισθοφόρων Sandline International, με σκοπό να πολεμήσει τους αυτονομιστές στο νησί Μπουγκαινβίλ. Το σκάνδαλο πυροδότησε λαϊκές κινητοποιήσεις και ο - απλήρωτος -εθνικός στρατός έκανε ανταρσία, που διήρκεσε 10 ημέρες. Στις 25 Μαρτίου του 1997, έπειτα από την έναρξη έρευνας για το θέμα και τη συνακόλουθη παραίτηση 5 υπουργών, το Κοινοβούλιο έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Χαν, (με διαφορά ψήφων 59-38 πέρασε η πρόταση μομφής). Ωστόσο, την επομένη ημέρα, ο Χαν και δύο υπουργοί του επέλεξαν να παραιτηθούν και προσωρινός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Τζον Γκιχένο, μια μέρα μετά. Λίγο πριν τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, ο Χαν έγινε πάλι πρωθυπουργός, στις 2 Ιουνίου του 1997. Στις εκλογές του 1997 ο Χαν ηττήθηκε και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μπιλ Σκέιτ, στις 22 Ιουλίου του 1997. Ο Χαν παρέμεινε εκτός κοινοβουλίου μέχρι την απόκτηση μιας έδρας.
Μετά τις εκλογές και στη διάρκεια διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης, ορίστηκε υποψήφιος για το αξίωμα του πρωθυπουργού , με την υποστήριξη του Μεκέρε Μοράουτα και Μπαρτ Φιλίμον, ως εναλλακτική πρόταση στο Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, το οποίο φαινόταν να το διοικεί ξανά ο Σομάρε. Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Τζέφρι Νέιπ αρνήθηκε να δεχτεί την υποψηφιότητα του Χαν για την πρωθυπουργία και στις 13 Αυγούστου ο Σομάρε κέρδισε την πρωθυπουργία χωρίς αντίπαλο. Την ίδια στιγμή, 21 βουλευτές υποστήριξαν την Αντιπολίτευση του Χαν.
Γκραναρόλο ντελ Εμίλια

Γεωγραφία

Το Γκραναρόλο ντελ Εμίλια είναι καθαρά πεδινός δήμος που βρίσκεται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων περίπου βόρεια από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μπολόνια. Η έδρα του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 28 μέτρων ενώ όλη η έκταση του δήμου, που είναι 34,37 km², κυμαίνεται από τα 19 μέχρι τα 40 μέτρα. Διασχίζεται από έναν σημαντικό αριθμό μικρών ποταμών και καναλιών. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44° 33' 15,12 N γεωγραφικό πλάτος και 11° 26' 38,04 E γεωγραφικό μήκος.
Ο δήμος αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα και τους οικισμούς, Βιαντάγκολα, Βίλλα Μποζέλλι, Γκραναρόλο, Καζέττε ντι Καντριάνο, Καντριάνο, Κουάρτο Ινφεριόρε, Λοβολέτο, Οστερία ντελλα Πόντικα, Οστερίολα, Σάντα Μπριτζίντα, Τραππανίνο, Τσιβιντάλε, Φαμπρερία ντι Καντριάνα και Φίμπια.
Συνορεύει με τους δήμους του Καστέλ Ματζιόρε, του Καστενάζο, του Μινέρμπιο, του Μπεντιβόλιο, της Μπολόνια και του Μπούντριο.

Ιστορία

Τα αρχαιότερα ευρήματα ανθρώπινης κατοίκισης της περιοχής ανάγονται τον 6ο π.χ. αιώνα. Αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Ετρούσκοι που στην συνέχεια θα αντικατασταθούν από τους Γάλλους Βόιους. Με την Ρωμαϊκή κατάκτηση η περιοχή θα αρχίσει να αποκτά σημασία μετατρεπόμενη σε σημαντικό γεωργικό κέντρο. Οι πιο σημαντικές μαρτυρίες, της Ρωμαϊκής περιόδου, που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας είναι ο κλασικός διαμερισμός των γεωργικών εκτάσεων με την μέθοδο της Τσεντουριατσιόνε (Centuriazione). Πιθανότατα και το όνομα του δήμου προέρχεται από εκείνη την εποχή, από την λατινική λέξη Granarolum που σημαίνει αποθήκη σιταριού, αφού η σημαντικότερη γεωργική παραγωγή της περιοχής ήταν πάντα εκείνη του σιταριού.
Η πρώτη γραπτή αναφορά στο Γκραναρόλο εμφανίζεται σε ένα έγγραφο του 1153. Μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα η περιοχή ήταν διεκδικούμενη από την οικογένεια των Βισκόντι, την Μπολόνια και την Αγία Έδρα. Τελικά η Αγία Έδρα θα κερδίσει αυτή την διαμάχη και το Γκραναρόλο θα περάσει κάτω από τα Παπικά Κράτη και η ιστορική του διαδρομή θα ταυτιστεί με εκείνη της Μπολόνια.
Το 1810 η Βιαντάγκολα θα ενωθεί με το Καντριάνο, το Κουάρτο Ινφεριόρε, το Λοβολέτο και το Γκραναρόλο δημιουργώντας τον δήμο με το όνομα Βιαντάγκολα. Αρχικά ο δήμος δεν διέθετε δημαρχείο και αυτόν τον ρόλο τον έπαιζε η κατοικία του εκάστοτε δημάρχου. Το 1860 η έδρα θα μεταφερθεί μόνιμα σε μία έπαυλη του 18ου αιώνα. Το 1871 θα αγοραστεί το κτήριο που είναι μέχρι σήμερα το δημοτικό μέγαρο, στον οικισμό του Γκραναρόλο, ενώ με διάταγμα της 11ης Οκτωβρίου του 1875 ο δήμος από το 1876 μετονομάστηκε σε Γκραναρόλο ντελ Εμίλια.
Σύμφωνα με έναν θρύλο το 1252, στην Βιαντάγκολα, από την συνάντηση μιας όμορφης χωριατοπούλας και του βασιλιά Έντσο της Σουηβίας (Enzo di Svevia), που ήταν φυλακισμένος στην Μπολόνια, θα γεννηθεί ο γενάρχης της οικογένειας των Μπεντιβόλιο (Bentivoglio) που θα εξουσιάσουν την Μπολόνια των 15ο αιώνα.

Κοινωνία

Ο δήμος την 1η Ιανουαρίου του 2014 είχε 11.258 μόνιμους κατοίκους.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι την 1η Ιανουαρίου του 2011 ήταν 703. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από την Ρουμανία με 172 άτομα, την Αλβανία με 102 άτομα και το Μαρόκο με 77 άτομα. Στο Γκραναρόλο κατοικεί μόνιμα και μια Ελληνίδα.
Άννα Βαγενά

Καλλιτεχνική πορεία

Είναι απόφοιτη των δραματικών σχολών του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και του Εθνικού Θεάτρου, ενώ έχει σπουδάσει και στη Νομική Αθηνών. Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ αυτών ο Γυάλινος Κόσμος, οι Εκκλησιάζουσες, η Τρισεύγενη, ο Προμηθεύς Δεσμώτης και το Καμίνο Ρεάλ. 
Η πιο σημαντική της κινηματογραφική συμμετοχή είναι ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην ταινία Το προξενιό της Άννας του Παντελή Βούλγαρη, που της χάρισε το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης το 1979. Άλλες ταινίες που έχει παίξει είναι το Ορατότης μηδέν, Ο μεγάλος ερωτικός, Επιχείρησις Κράιπε-Ο Τάφος του Γ' Ράιχ, Από πού πάνε για τη χαβούζα; και Ο βασιλιάς. 
Τη δεκαετία του '80 συμμετείχε στην κωμική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ2 Το κανάλι της Βαγγελίτσας, στη δραματική σειρά της ΕΤ1 "Το ταξίδι που σκοτώνει" (1992), ενώ έπαιξε και σε διάφορες βιντεοταινίες. Την περίοδο 1996-1997 συμμετείχε στην επιτυχημένη σειρά του Mega, Λόγω Τιμής. To 1999 ίδρυσε το Θέατρο «Μεταξουργείο» μαζί με τον σύζυγό της Λουκιανό Κηλαηδόνη. To 2006 δημοσίευσε το βιβλίο Το Θεσσαλικό μου θέατρο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Πολιτική σταδιοδρομία

Κατά τη διάρκεια των μαθητικών της χρόνων οργανώθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη. Έχει εκλεγεί δύο φορές δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Λάρισας.
Στις εκλογές του 2009 ήταν υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ στην Α' Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, μετά από την παραίτηση της Πέμης Ζούνη. Διεγράφη την επόμενη ημέρα, επειδή καταψήφισε το μνημόνιο και παρέμεινε ως ανεξάρτητη μέχρι τη διάλυση της Βουλής. 
Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Τον Σεπτέμβριο του 2016 δήλωσε πως δε θα είναι ξανά υποψήφια σε βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, στις βουλευτικές εκλογές του 2019 έθεσε εκ νέου υποψηφιότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Λάρισας και επανεξελέγη.
Πάπυρος Νας

Περιεχόμενο

Στα αποσπάσματα του παπύρου περιέχονται μέρη από τις Δέκα Εντολές που βρίσκονται στο 20ό κεφάλαιο του βιβλίου Έξοδος (εδ. 2-17), μαζί με μερικά εδάφια από το 5ο και το 6ο κεφάλαιο του βιβλίου Δευτερονόμιο (εδ. 5:6-21· 6:4, 5). Συνεπώς, αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο Βιβλικό χειρόγραφο αλλά ένα μικτό κείμενο που είχε κάποιον ειδικό εκπαιδευτικό ή λειτουργικό σκοπό. Προφανώς ήταν μέρος μιας διδακτικής συλλογής που σκοπό είχε να υπενθυμίζει σε κάποιον Ιουδαίο τα καθήκοντά του προς τον Θεό. Περιλαμβάνεται η Σεμά —το πρώτο μέρος του εδαφίου Δευτερονόμιο 6:4—, η οποία επαναλαμβανόταν συχνά: «Άκου, Ισραήλ, ο Ιεχωβά ο Θεός μας είναι ένας Ιεχωβά». (LITV )

Πρόσθετα στοιχεία

Το Τετραγράμματο (ΓΧΒΧ) εμφανίζεται δυο φορές στην τελευταία γραμμή του πάπυρου, ως μέρος του εδαφίου Δευτερονόμιο 6:4 (Σεμά), καθώς επίσης σε άλλα πέντε μέρη. Εμφανίζεται άλλη μια φορά αλλά λείπει το πρώτο γράμμα του. 
Ο πάπυρος αυτός περιέχει τις Δέκα Εντολές αλλά το λεξιλόγιο το οποίο χρησιμοποιείται αποτελεί μείγμα τόσο του 20ου κεφαλαίου της Εξόδου όσο και του 5ου κεφαλαίου του Δευτερονομίου. Η έκτη και η έβδομη εντολή βρίσκονται με αντίστροφη σειρά.
Υπάρχει μία πρόταση η οποία δεν βρίσκεται σε άλλα χειρόγραφα των Εβραϊκών Γραφών, η οποία όμως εμφανίζεται στην ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα.
Αροάνιος ποταμός

Πηγές του Αροάνιου, περιβάλλον και φύση

Οι καρστικές πηγές του ποταμού βρίσκονται κάτω από μικρό δάσος πλατανιών, κοντά στο χωριό του Πλανητέρου. Τα πλατάνια ωφελούνται από το νερό των καρστικών πηγών. Οι πολύ μικρές έξοδοι δίνουν μια τεράστια ποσότητα καρστικού νερού μετά από μια σχετικά μικρή απόσταση και τροφοδοτούν τη λεκάνη απορροής του. Μια λεπτομερής διεθνής γεωλογική μελέτη απαριθμεί 41 μικρές εξόδους.
Στις πηγές του ποταμού υπάρχουν εκτροφεία πέστροφας και πολλά εστιατόρια και μαγαζιά με τουριστικά είδη καθώς και παλιές νεροτριβές και νερόμυλοι κάνοντας το τοπίο ειδυλλικό. Η περιοχή το καλοκαίρι αποτελεί μέρος κυριακάτικης εξόρμησης για τους κατοίκους, ακόμα και της Πάτρας παρά την μεγάλη απόσταση.
Οι πηγές κάτω από την δασώδη περιοχή είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο κομμάτι της φύσης, ένας αληθινός "γεωτόπος", σπάνιος όχι μόνο στην Ελλάδα. Πρέπει να διατηρηθεί και να προστατεύεται αναλόγως. Το φυσικό μνημείο στην περιοχή των πηγών κυριαρχείται από τον εμπορικό τουρισμό. Οι βεράντες των εστιατορίων και των κτιρίων στέκονται απευθείας στην εύθραυστη φύση.

Ο ποταμός

Ο ποταμός μεταφέρει θραύσματα πετρωμάτων, χώμα και υπολείμματα φυτών από την οροσειρά του Χελμού και τα αποθέτει στην κοιλάδα της Κατσάνας. Αυτό ξεκίνησε να συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στις υγρές εποχές της Τεταρτογενούς περιόδου. Σε αυτό το γεωλογικό χρονικό διάστημα 2,5 εκατομμυρίων ετών μέχρι σήμερα της αποσάθρωσης (weathering), της διάβρωσης (erosion) και της απογύμνωσης (denudation) της οροσειράς, η κοιλάδα του ποταμού και ο ποταμός απέκτησαν σταδιακά τη σημερινή μορφολογία τους. Ο ποταμός ήταν πιθανώς πολύ μεγαλύτερος, με μεγαλύτερες ποσότητες χαλικιών και νερού. Επιπλέον, τα θραύσματα βράχων από τα γύρω βουνά σχημάτισαν περισσότερα στρώματα ιζημάτων στην κοιλάδα. Η επιφάνεια της κοιλάδας καλύφθηκε σταδιακά από στρώματα από αργιλώδες, δηλ. γόνιμο εδάφος. Οι κάτοικοι των χωριών και των κωμοπόλεων της περιοχής καλλιέργησαν κατά το παρελθόν το έδαφος, όπως συνεχίζουν να κάνουν και σήμερα. Στην είσοδο μιας άλλης κοιλάδας, αυτής του Ξηρορέματος στα δυτικά, η κοιλάδα της Κατσάνας διευρύνθηκε. Εκεί, στις πλαγιές ενός λόφου αναπτύχθηκε το μεγαλύτερο χωριό της κοιλάδας, η Κλειτορία. Η κοιλάδα της Κατσάνας είναι σήμερα γραφική, με όμορφους κάμπους και χωράφια, με κήπους και πολλά δέντρα.

Σημείωση

Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο μικρότερο ποταμό που διαρέει τη Δημοτική Ενότητα Αροανίας και χύνεται στον ποταμό Ερύμανθο στο χωριό Τριπόταμα Αχαΐας.
Αρίστων ο Χίος

Η φιλοσοφία του

Στην αρχή ο Αρίστων υπήρξε μαθητής του Ζήνωνα του Κυτιέα, φίλος του Κλεάνθη  και επειδή όπως λέγονταν δεν ήταν καλός και φρόνιμος μαθητής κάποια μέρα αναγκάσθηκε ο δάσκαλός του να πει προς αυτόν το περίφημο εκείνο: «...αδύνατον εί μή σέ ο πατήρ μεθύων εγέννησεν» (κατά μαρτυρία του Διογένη του Λαέρτιου).
Δεν άργησε όμως να συμμορφωθεί και τελικά να καταστεί ευγενικός και ομιλητικός προς όλους. Αργότερα απομακρύνθηκε από τις θεωρίες της Στοάς του Ζήνωνα και ανέπτυξε δική του θεωρία προς τον Κυνισμό («ο την αδιαφορίαν εισηγησάμενος» σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο). Θεωρούσε δηλαδή τη Διαλεκτική και τη Λογική ως επιστήμες ανωφελείς, ενώ αντίθετα τη Φυσική ως «υπερτέρα» της ανθρώπινης νόησης. Έναντι του αρνητικού αυτού υπόβαθρου της διδασκαλίας του αντέτασσε τη θετική θεωρία κατά την οποία τα πάντα είναι αδιάφορα εκτός της αρετής και κακίας. Κατ΄ εκείνον η διδασκαλία της αρετής δεν ανήκει στη Φιλοσοφία αλλά στην Παιδαγωγική. Αρετή θεωρούσε την υγεία του πνεύματος και ως επιμέρους είδη αυτής τη φρόνηση, τη δικαιοσύνη κ.λπ. Στο τέλος των ομιλιών του ο Αρίστων συγκεφαλαίωνε τις θεωρίες του με την παροιμιώδη σύγκριση κατά την οποία: «οι λόγοι είναι όπως και το λουτρό που όταν δεν καθαρίζει καθίσταται περιττό».

Τα έργα του

Δεν έχουν διασωθεί τα συγγράμματά του, παρά μόνον επιστολές του προς τον Κλεάνθη, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ζήνωνα στη διεύθυνση της στωικής σχολής του. Του αποδίδονται τα έργα: "Προτρεπτικών β΄", "Περί Ζήνωνος δογμάτων διάλογοι", "Σχολών στ΄", "Περί σοφίας διατριβών ζ΄", "Ερωτικαί διατριβαί", "Υπομνήματα υπέρ κενοδοξίας", "Υπομνημάτων κε΄", "Απομνημονευμάτων", "Χρειών ια΄", "προς τους ρήτορας", "Προς τας Αλεξίνου αντιγραφάς", "προς τους διαλεκτικούς γ΄", "Προς Κλεάνθην επιστολών δ΄".